Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 122/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2012-10-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 5, art. 13 ust. 1, art. 16 ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Rynczak (spr.) Sędziowie: WSA Jacek Bursa WSA Wojciech Jakimowicz Protokolant: Maciej Żelazny po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2012 r. sprawy ze skargi J.L. na bezczynność Wójta Gminy D. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej skargę oddala.


UZASADNIENIE

Pismami z dnia 8 i 25 czerwca 2012r. J. L. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Wójta Gminy Dębno w zakresie udostępnienia skarżącemu informacji publicznej, poprzez nieudostępnienie kopii nagrania dźwiękowego z sesji Rady Gminy odbytej w dniu 24 maja 2012r. (wniosek J. L. z dnia 25 maja 2012r. k. 10), kopii nagrania dźwiękowego z sesji Rady Gminy odbytych w dniu 3 lutego 2012r, 29 marca 2012r., 22 grudnia 2011r., 17 listopada 2011 r., 14 października 2011 r, 18 sierpnia 2011 r., a także wydania kopii zaświadczenia wydanego przez Wójta Gminy Dębno z dnia 5 maja 2010r. znak: [...] (wniosek J. L. z dnia 11 czerwca 2012r. k. 6).

W uzasadnieniu skargi wskazano, że bezzasadna jest odpowiedź organu z dnia 5 czerwca 2012r. iż udostępnienie kopii nagrania jest niemożliwe, ponieważ pomocniczy zapis magnetofonowy nie został dopuszczony jako format dokumentacji pracy rady i komisji w systemie kancelaryjnym urzędu. Niezasadna jest także zdaniem skarżącego odpowiedź organu, że nie jest możliwe wydanie w/w zaświadczenia z dnia 5 maja 2010r. ponieważ takim organ nie dysponuje.

Skarżący wniósł o zasądzenie kosztów oraz ukaranie organu grzywną.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy Dębno wniósł o jej odrzucenie ewentualnie oddalenie.

Uzasadniając konieczność odrzucenia skargi wskazał, że wniesienie skargi nie zostało poprzedzone wezwaniem określonym w art 52 § 3 p.p.s.a.

Uzasadniając konieczność oddalenia skargi wskazał, że żądanie udostępnienia nagrań dźwiękowych z sesji rady nie mógł być spełniony w trybie udostępnienia informacji publicznej, gdyż w statucie Gminy Dębno ustalone jest sporządzanie protokołu z sesji rady i z posiedzeń jej komisji w formie dokumentu papierowego, poddanego warunkom, kontroli i akceptacji określonych w § 62, § 70 i § 71, a w odniesieniu do protokołu z posiedzeń komisji w § 27 ust. 5 i § 32 oraz § 35 statutu. W tym systemie sformułowanie w § 70 ust. 2 statutu: "Przebieg sesji nagrywa się na taśmę magnetofonową, którą przechowuje się do czasu przyjęcia protokołu na następnej Sesji Rady Gminy" jest rozumiane w ten sposób, że nagranie przebiegu sesji rady /i komisji/ na taśmie magnetofonowej nie czyni z tego zapisu dokumentu protokołu przebiegu obrad określonego w § 71 Statutu, lecz jest jedynie wskazanym środkiem pomocniczym służącym zapisaniu tego przebiegu wyłącznie w celu sporządzenia /spisania/ protokołu przebiegu sesji i przedstawienia go do zatwierdzenia radzie gminy jako wytworzonego dokumentu papierowego. Dokumentem jawnym zawierającym informacje publiczne udostępnianym w BIP Gminy Dębno jest protokół sporządzony i zatwierdzony przez Radę zgodnie z jej statutem. Możliwość przyjęcia nagrania dźwiękowego z sesji za informację publiczną należałoby wiązać z takim sporządzaniem tego nagrania, które można uznać za stanowiącą wiarygodną, pełną i poddaną gwarancji integralności i bezpieczeństwa elektronicznego formę protokołowania obrad. Za takim podejściem przemawiają zasady i warunki ustalone dla dokumentacji elektronicznej w Instrukcji kancelaryjnej ustalonej rozporządzeniem Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 stycznia 2011 r. w sprawie instrukcji kancelaryjnej, jednolitych rzeczowych wykazów akt oraz instrukcji w sprawie organizacji i zakresu działania archiwów zakładowych (Dz.U.2011.14 ze zm.) Postanowienia rozporządzenia oraz określone w jego załącznikach Instrukcja kancelaryjna i Instrukcja archiwalna, określają warunki wytwarzania, zabezpieczania, podpisywania i archiwowania dokumentów wytwarzanych w systemie EZD. Pomocniczy zapis dźwiękowy nie spełnia tych warunków, gdy nie został w dopuszczony jako forma dokumentacji pracy rady i komisji w Statucie Gminy i w systemie kancelaryjnym Urzędu. Tym samym nie stanowi on dokumentu zawierającego podlegającą udostępnieniu informację publiczną.

Organ wskazał, że takiej odpowiedzi udzielił w pismach z dnia 5 czerwca 2012r. i z dnia 20 czerwca 2012r. Brak cech informacji publicznej powoduje, że brak podstaw do wydania decyzji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Nie ma wówczas także obowiązku udostępnienia informacji. Organ, do którego złożono żądanie powinien jedynie wystosować do wnioskodawcy pismo informacyjne o nienależeniu żądanej informacji do zakresu przedmiotowego ustawy. Organ wskazał także, że w w/w piśmie z dnia 20 czerwca 2012r. poinformowano wnioskodawcę, że zaświadczenie Wójta Gminy Dębno z dnia 5 maja 2010r. znak: [...] nie znajduje się w posiadaniu organu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 - 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm. - oznaczana dalej jako p.p.s.a.) odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy.

Art. 149 § 1 p.p.s.a. wskazuje jakie czynności podejmuje Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność. Natomiast zgodnie z art. 151 p.p.s.a. w przypadku nieuwzględnienia skargi Sąd oddala skargę.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że brak jest podstaw do odrzucenia skargi. Sąd podziela pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 24 maja 2006r. (sygn. akt l OSK 601/05), że skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu w przedmiocie informacji publicznej nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej, ponieważ zgodnie z art. 16 ust. 1 i 2 cyt. ustawy przepisy kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się jedynie do decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej, a zatem kpa nie ma zastosowania do pozostałych czynności podejmowanych w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, które mają charakter czynności materialno - technicznych z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Wprawdzie art. 52 § 3 p.p.s.a. stanowi, że warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. jest wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, jednak bezczynność nie wchodzi w zakres pojęcia "akty lub czynności", a skoro ustawa o dostępie do informacji publicznej nie przewiduje żadnych dodatkowych środków prawnych przeciwko czynnościom podejmowanym przez organy w ramach udzielania informacji publicznej (poza odwołaniem od decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej oraz decyzji o umorzeniu postępowania), należy uznać, że skarga na bezczynność w zakresie udzielenia informacji publicznej jest dopuszczalna bez wzywania do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 52 § 3 p.p.s.a., a zatem w niniejszej sprawie nie zachodziły podstawy do odrzucenia skargi.

Skarga J. L. podlega natomiast oddaleniu, ponieważ w działaniu skarżonego organu nie ma znamion pozostawania w bezczynności w udzielaniu informacji publicznej.

Zgodnie bowiem z treścią art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Jeżeli informacja nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2 art. 13).

Pozostawanie w bezczynności przez podmiot obowiązany do udostępnienia informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, oznacza niepodjęcie przez ten podmiot, w terminie wskazanym w art. 13 ww. ustawy, stosownych czynności, tj. nieudostępnienie informacji, ani niewydanie decyzji o odmowie jej udzielenia (art. 16 ust. 1).

Należy przy tym mieć na uwadze, że decyzja o odmowie udostępnienia informacji jest przewidziana jedynie dla sytuacji, gdy informacja publiczna istnieje, ale nie może być udostępniona na skutek ograniczeń prawa do informacji publicznej, określonych w art. 5 ustawy. W sytuacji, gdy wnioskodawca żąda udzielenia informacji publicznych, w stosunku do których tryb dostępu odbywa się na odrębnych zasadach, organ nie ma obowiązku wydawania decyzji o odmowie udzielenia informacji, lecz jedynie zawiadamia wnoszącego, że żądane dane podlegają udostępnieniu w odrębnym trybie (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 maja 2012 r. sygn. akt II SAB/Wa 103/12). Również nie ma podstaw do wydania decyzji o odmowie udzielenia informacji w sytuacji, gdy organ żądanych informacji nie posiada. O tym fakcie organ winien jedynie powiadomić wnioskodawcę pisemnie, wskazując - jeśli posiada taką wiedzę - gdzie zainteresowany żądane informacje może uzyskać.

Z wyżej przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż J. L. żądał od Wójta Gminy Dębno udostępnienia informacji publicznej w postaci kopii nagrania dźwiękowego z sesji Rady Gminy odbytej w dniu 24 maja 2012r. (wniosek z dnia 25 maja 2012r. k. 10), kopii nagrania dźwiękowego z sesji Rady Gminy odbytych w dniu 3 lutego 2012r, 29 marca 2012r., 22 grudnia 2011r., 17 listopada 2011r., 14 października 2011 r., 18 sierpnia 2011 r., a także wydania kopii zaświadczenia wydanego przez Wójta Gminy Dębno z dnia 5 maja 2010r. znak: [...] (wniosek z dnia 11 czerwca 2012r. k. 6).

Z akt sprawy wynika również, że skarżony organ wystosował do J. L. odpowiedź z dnia 5 czerwca 2012r. i z dnia 20 czerwca 2012r, iż udostępnienie kopii nagrania jest niemożliwe, ponieważ pomocniczy zapis magnetofonowy nie został dopuszczony jako format dokumentacji pracy rady i komisji w systemie kancelaryjnym urzędu. Nadto jak wskazał pełnomocnik skarżonego organu na rozprawie w dniu 25 października 2012r. (vide: protokół rozprawy - k. 46) wnioskowane pismem z dnia 11 lutego 2012r. zapisy dźwiękowe z poszczególnych sesji faktycznie nie istnieją, gdyż pamięć urządzenia nagrywającego jest wykorzystywana ponownie po spisaniu protokołu sesji w danym dniu i służy do dokonywania kolejnych nagrań na kolejnych sesjach.

W zakresie żądanej kopii zaświadczenia wydanego przez Wójta Gminy Dębno z dnia 5 maja 2010r. znak: [...], poinformowano, że organ nie posiada takiego dokumentu.

W ocenie Sądu, skoro organ nie posiadał faktycznie wnioskowanej kopii zaświadczenia wyżej opisywanego dokumentu, poinformował o tym skarżącego, to nie można uznawać, że pozostawał w bezczynności i naruszył przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej. Jak wyżej wskazano w takiej sytuacji wystarczy powiadomić wnioskodawcę pisemnie, że wnioskowanej informacji nie posiada.

W zakresie wnioskowanych zapisów dźwiękowych z poszczególnych sesji, Sąd uznał za prawidłową ocenę skarżonego organu, iż zapisy magnetofonowe stanowią jedynie środek pomocniczy do sporządzenia protokołu pisemnego, który to dopiero stanowi informację publiczną. Natomiast wyżej opisany zapis magnetofonowy nie został dopuszczony jako format dokumentacji pracy rady i komisji w systemie kancelaryjnym urzędu i w związku z tym brak jest podstaw do możliwości jego udostępnienia w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Powyższe w ocenie Sądu oznacza, iż skarżonemu organowi nie można zarzucić pozostawania w bezczynności i naruszenia przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Mając powyższe na uwadze, Sąd skargę oddalił, za podstawę przyjmując art. 151 p.p.s.a.