Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1583/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-12-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 53 ust 1 pkt 12
journal: Dz.U. 2005 nr 108 poz 908
law: Ustawa z dnia  20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska (spr.), , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Paweł Groński, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2011 r. sprawy ze skargi U. Sp. z o.o. w R. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na uprzywilejowanie pojazdów samochodowych w ruchu drogowym skargę oddala


UZASADNIENIE

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzją z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] na podstawie art. 53 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 z późn. zm.) oraz art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm., zwanej dalej K.p.a.), po rozpatrzeniu wniosku [...] Sp. z o.o. z siedzibą w R. , odmówił zezwolenia na uprzywilejowanie w ruchu drogowym, pojazdów samochodowych marki:

Volkswagen Transporter, nr rej. [...], nr nadwozia [...],

Volkswagen Transporter, nr rej. [...], nr nadwozia [...],

Fiat Ducato, nr rej. [...], nr nadwozia [...],

Fiat Ducato, nr rej. [...], nr nadwozia [...]

W uzasadnieniu organ podał, że wnioskiem z dnia 30 września 2010 r. [...] Sp. z o.o. wniosła o wydanie zezwolenia na uprzywilejowanie w ruchu drogowym dziesięciu pojazdów samochodowych. Wskazując, że pojazdy proponowane do uprzywilejowania w ruchu drogowym wykorzystywane są do transportów sanitarnych, przewozu krwi na ratunek życia, przewozu próbek do badań miedzy szpitalnych oraz materiałów biologicznych.

Pismami z dnia 8 października 2010 r. organ zwrócił się do zakładów opieki zdrowotnej, na rzecz których wnioskodawca świadczy usługi transportu sanitarnego, o podanie, czy do prawidłowej realizacji zadań wynikających z zawartych umów niezbędne jest korzystanie z pojazdów uprzywilejowanych w ruchu drogowym.

[...] Centrum Chorób Serca poinformowało, że wnioskodawca wykonuje transport krwi. Jak wynika z listy pojazdów przedstawionych przez [...] Centrum Chorób Serca, którymi wykonywane są usługi na rzecz tego zakładu opieki zdrowotnej, pojazdy te są już uprzywilejowane w ruchu drogowym na mocy wcześniejszych decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Samodzielny Publiczny Centralny Szpital Kliniczny im. prof. [...] [....] Uniwersytetu Medycznego w K. udzielił informacji, że [...] Sp. z o. o. przewozi pacjentów niewymagających opieki lekarskiej w trakcie transportu. Podobnie jak w przypadku [...] Centrum Chorób Serca usługi na rzecz szpitala wykonywane są pojazdami, które korzystają ze statusu pojazdów uprzywilejowanych w ruchu drogowym. Szpital Specjalistyczny w Z. zaznaczył, że korzysta z usług transportowych świadczonych przez [...] Sp. z o. o. tylko w zakresie transportu sanitarnego z sanitariuszem. Cztery pojazdy wskazane przez Szpital Specjalistyczny w Z. pokrywają się z listą pojazdów proponowanych do uprzywilejowania w ruchu drogowym. Natomiast dwa pojazdy korzystają ze statusu uprzywilejowanych w ruchu drogowym na mocy wcześniejszych decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Szpital Specjalistyczny Nr [...] w B. wskazał, że [....] Sp. z o. o. wykonuje usługi transportowe ze średnim personelem medycznym. Szpital wskazał sytuacje, w których wykorzystywane są pojazdy wnioskodawcy oraz wykaz czterech pojazdów jakimi wykonywane są usługi. Pojazdy te są objęte przedmiotowym wnioskiem. Zakład Opieki Zdrowotnej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w [...] im. sierżanta [...] udzielił informacji że [...] Sp. z o. o. wykonuje transport krwi oraz przewóz pacjentów przez zespół z pielęgniarką lub ratownikiem. Zaznaczono jednocześnie, że przewóz pacjentów przez zespół specjalistyczny z lekarzem wykonuje Wojewódzkie Pogotowie Ratunkowe w K. Udzielono również informacji w jakich sytuacjach [...] Sp. z o. o. realizowała w 2010 r. transport sanitarny oraz podano marki i numery rejestracyjne pojazdów, którymi wykonywane są usługi transportowe. Wskazane przez ten zakład pojazdy są objęte przedmiotowym wnioskiem. [...] Sp. z o. o. poinformował, że umowa zawarta z [...] Sp. z o. o. obejmuje świadczenie usług transportu sanitarnego z zespołem lekarskim oraz bez zespołu lekarskiego. Jak zaznaczono średnio pięć transportów miesięcznie odbywa się z pełnym personelem medycznym oraz podano, że Centrum Profilaktyki Leczenia i Opieki [...] posiada również umowę z Rejonowym Pogotowiem Ratunkowym w S.

W toku prowadzonego postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie organ kilkakrotnie wzywał stronę do uzupełnienia materiału dowodowego. W odpowiedzi na pisma organu strona rozszerzyła wniosek o uprzywilejowanie w ruchu drogowym kolejnych siedmiu pojazdów, udzieliła informacji odnośnie wyposażenia pojazdów proponowanych do uprzywilejowania w ruchu drogowym. Ponadto zaznaczyła, że konieczność posiadania uprzywilejowania w ruchu drogowym dla pojazdów sanitarnych związana jest z przeprowadzoną reformą służby zdrowia.

Organ wskazał, że ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym reguluje zasady ruchu na drogach publicznych oraz w strefach zamieszkania, warunki dopuszczenia pojazdów do tego ruchu, wymagania w stosunku do osób kierujących pojazdami i innych uczestników ruchu oraz zasady kontroli ruchu drogowego. Art. 53 ust. 1 tej ustawy stanowi o wyjątkach od normalnych zasad poruszania się po drogach. Zgodnie z art. 53 ust. 1 pkt 12 ww. ustawy zezwolenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji może zostać udzielone jedynie jednostkom, których pojazdy, proponowane do uprzywilejowania w ruchu drogowym, będą używane w związku z ratowaniem życia lub zdrowia ludzkiego. Dotyczy to stałego i bezpośredniego wykorzystywania pojazdów, nie zaś w hipotetycznych sytuacjach, które mogą wystąpić w nieokreślonej przyszłości

Strona z wnioskiem o wydanie zezwolenia na uprzywilejowanie w ruchu drogowym pojazdów samochodowych występuje po raz kolejny. Obecnie w posiadaniu wnioskodawcy jest osiem pojazdów uprzywilejowanych w ruchu drogowym na mocy decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji.

Organ wskazał, że zezwolenie na uprzywilejowanie w ruchu drogowym pojazdu wydawane jest pod warunkiem, że pojazd uprzywilejowany będzie używany w ruchu drogowym w związku z ratowaniem życia lub zdrowia ludzkiego. Organ ma obowiązek ten warunek zweryfikować. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej wnioskodawca zawarł umowy z zakładami opieki zdrowotnej na świadczenie usług w zakresie transportu sanitarnego.

W związku z tym, że część pojazdów proponowanych do uprzywilejowania w ruchu drogowym wykonuje zadania związane z bezpośrednim ratowaniem życia lub zdrowia ludzkiego Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji zezwolił wnioskodawcy na używanie jako uprzywilejowanych w ruchu drogowym trzynastu pojazdów samochodowych przeznaczonych do transportu pacjentów w stanach bezpośredniego zagrożenia zdrowia i życia oraz transportu krwi na ratunek. W opinii organu jedynie realizacja tych świadczeń jest przesłanką do uprzywilejowania w ruchu drogowym pojazdów na podstawie art. 53 ust. 1 pkt 12 Prawo o ruch drogowym.

Zakłady opieki zdrowotnej, na rzecz których wnioskodawca świadczy usługi transportu sanitarnego nie potwierdziły, aby pojazdy marki Volkswagen Transporter, nr rej. [...], Volkswagen Transporter, nr rej. [...], Fiat Ducato, nr rej. [...], Fiat Ducato, nr rej. [...] używane były do wykonywania takich usług.

Organ stwierdził, że nie każdy transport sanitarny związany jest z koniecznością korzystania z pojazdów uprzywilejowanych w ruchu drogowym, natomiast ze zgromadzonych dokumentów nie wynika, że wszystkie pojazdy wykorzystywane są stale w akcjach związanych z bezpośrednim ratowaniem życia lub zdrowia ludzkiego.

Organ podkreślił, że obecnie po wydaniu trzynastu zezwoleń na uprzywilejowanie w ruchu drogowym pojazdów [....] Sp. z o. o. posiadać będzie dwadzieścia jeden pojazdów uprzywilejowanych w ruchu drogowym. Mając na uwadze charakter i liczbę zawartych umów jest to liczba wystarczająca do realizacji transportów związanych z bezpośrednim ratowaniem życia lub zdrowia ludzkiego.

W ocenie organu, niezrozumiale i pozbawione podstaw jest twierdzenie wnioskodawcy zawarte w piśmie z dnia 25 stycznia 2011 r., że "pojazdy B i C wykonują zadania zespołów ratownictwa medycznego, a tym samym spełniona zostaje przesłanka o której mowa w znowelizowanym art. 53 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym." Stosownie do ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz. U. Nr 191, poz. 1410 z późn zm.), zespół ratownictwa medycznego jest jednostką systemu. Warunkiem natomiast uznania zespołu ratownictwa medycznego za jednostkę systemu jest zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej lub umowy na wykonywanie medycznych czynności ratunkowych. Takich umów wnioskodawca nie przedstawił. Przesłanką do uprzywilejowania w ruchu drogowym pojazdów nie może być reforma służby zdrowia, a jedynie rzeczywisty udział pojazdów w akcjach związanych z ratowaniem życia lub zdrowi ludzkiego.

Pozostawanie pojazdu w gotowości na wypadek konieczności jego wykorzystania w związku z ratowaniem życia lub zdrowia ludzkiego nie może być podstawą do wydania zezwolenia na uprzywilejowanie w ruchu drogowym pojazdów na podstawie art. 53 ust. 1 pkt 12 - Prawo o ruchu drogowym. Nie bez znaczenia jest również i to, że ograniczenie liczby pojazdów korzystających z uprzywilejowania w ruchu drogowym, ma wpływ na bezpieczeństwo pozostałych uczestników tego ruchu. Poruszanie się bowiem pojazdu uprzywilejowanego w warunkach natężającego się stale ruchu drogowego powoduje dodatkową dezorganizację i zagrożenie bezpieczeństwa innych uczestników ruchu.

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzją z dnia [...] kwietnia 2011 r., nr [...], na podstawie art. 53 ust. 1 pkt 12 Prawo o ruchu drogowym oraz na podstawie art. 138 § i pkt 1 w związku z art. 127 § 3 K.p.a., po rozpatrzeniu wniosku [...] Sp. z o. o. z siedzibą w R. o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzją Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] marca 2011 r., nr [...]..

Organ stwierdził, że każde uprzywilejowanie pojazdu w ruchu drogowym ma charakter wyjątkowy, a uprzywilejowanie na podstawie art. 53 ust. 1 pkt 12 Prawo o ruchu drogowym jest o tyle szczególne, że przepis ten określa wprost warunki tego uprzywilejowania.

Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 1999 r., sygn. akt II SA 547/99 treść przepisu art. 53 ust. 1 pkt 9 (obecnie 12) Prawo o ruchu drogowym wskazuje, że zezwolenia są wydawane w ramach uznania administracyjnego przy spełnieniu przesłanek zawartych w tym przepisie, a więc jeżeli pojazd jest używany w związku z ratowaniem życia lub zdrowia ludzkiego. Każde zwiększenie liczby pojazdów uprzywilejowanych w istotny sposób wpływałoby na wzrost zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym, jak również ograniczałoby możliwość właściwego korzystania z uprzywilejowania pojazdom, które obligatoryjnie są do tego uprawnione.

Orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego - w zakresie spraw rozpatrywanych na podstawie art. 53 ust. 1 pkt 12 Prawa o ruchu drogowym - jest jednolite i uznaje odmowę uprzywilejowania w ruchu drogowym pojazdów, jako zgodną z prawem i intencją ustawodawcy, zmierzającą do ścisłego zawężenia kategorii pojazdów uprzywilejowanych w ruchu drogowym z uwagi na zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym.

Materiał dowodowy zebrany w sprawie, został rozpatrzony na tle obowiązującego prawa tj. art. 53 ust. 1 pkt 12 ustawy - Prawo o ruchu drogowym z uwzględnieniem wypracowanej linii orzeczniczej Naczelnego Sądu Administracyjnego i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zaś samo postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone bez naruszenia przepisów kodeksu postępowania administracyjnego.

W ocenie organu odwoławczego decyzje uznaniowe z racji pozostawienia podmiotom je wydającym pewnego "luzu decyzyjnego" dają organom orzekającym możliwość kształtowania w dopuszczonym przez obowiązujące przepisy zakresie polityki administracyjnej w określonych dziedzinach spraw (np. uprzywilejowania pojazdów w ruchu drogowym). Jeżeli przepisy pozwalają więc na ograniczenie liczby pojazdów uprzywilejowanych w ruchu drogowym na podstawie art. 53 ust. 1 pkt 12 ustawy Prawo o ruchu drogowym i ograniczenie to jest zgodne z podstawowymi zasadami określonymi w tym przepisie to Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji może w drodze kolejnych decyzji realizować określoną politykę w tej dziedzinie spraw.

Zgodnie z treścią przepisu art. 53 ust. 1 pkt 12 ustawy Prawo o ruchu drogowym pojazdem uprzywilejowanym w ruchu drogowym może być pojazd samochodowy jednostki niewymienionej w pkt 1-11, jeżeli jest używany w związku z ratowaniem życia lub zdrowia ludzkiego - na podstawie zezwolenia ministra właściwego do spraw wewnętrznych. Treść tego przepisu, a zwłaszcza wskazanej w nim warunki uprawniają organ wydający udzielający zezwolenia do określenia pojazdów uprzywilejowanych w ruchu drogowym. Uprawnienia tego nie wyłącza fakt, że [...] Sp. z o. o. z siedzibą w R. dysponuje już pojazdami uprzywilejowanymi w ruchu drogowym na mocy wcześniejszych decyzji. Organ wskazał, że podtrzymuje swoje stanowisko, że obecna liczba trzynastu pojazdów uprzywilejowanych w ruchu drogowym, będących w dyspozycji wnioskodawcy, jest liczbą wystarczającą do realizacji zadań związanych z bezpośrednim ratowanie życia lub zdrowia ludzkiego.

[...] Sp. z o. o. z siedzibą w R. podniosła, że pojazdy marki Volkswagen Transporter, nr rej. [...], Volkswagen Transporter, nr rej. [...], Fiat Ducato, nr rej. [...]. Fiat Ducato, nr rej. SL [...] zostały przyporządkowane do wykonywania usług transportowych na rzecz zakładów opieki zdrowotnej w trakcie trwania postępowania administracyjnego i wykonują zadania związane z ratowaniem życia i zdrowia ludzkiego. Organ wskazał, że wszystkie umowy z zakładami opieki zdrowotnej dołączone do wniosku z dnia 28 marca 2011 r. zostały zawarte przed wydaniem decyzji w przedmiocie uprzywilejowania w ruchu drogowym pojazdów wnioskodawcy. Ponadto nie wszystkie transporty jakie wykonuje wnioskodawca na rzecz zakładów opieki zdrowotnej powinny być wykonywane pojazdami uprzywilejowanymi w ruchu drogowym. Usługi transportu sanitarnego bez opieki medycznej nie wymagają uprzywilejowania w ruchu drogowym pojazdów.

Na powyższą decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] kwietnia 2011 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyła [...] Sp. z o.o. z siedzibą w R. wnosząc o jej uchylenie.

Zaskarżonej decyzji zarzuciła:

- niezgodność z prawem poprzez naruszenie art. 53 ust. 1 pkt 12 ustawy prawo o ruchu drogowym w związku z art. 6 K.p.a. poprzez przekroczenie granic uznania administracyjnego,

- naruszenie art. 70 a ustawy o zakładach opieki zdrowotnej poprzez jego niezastosowanie,

- naruszenie art. 36 ust. 1 pkt 2 ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym poprzez jego niezastosowanie,

- naruszenie 7 K.p.a. poprzez naruszenie słusznego interesu strony, a to wobec narzucanie przez organ sposobu wykonywania usług przez skarżącego.

W uzasadnieniu skargi podniosła, że organ wydając zezwolenie na uprzywilejowanie pojazdów w ruchu drogowym winien ocenić spełnienie przesłanek do otrzymania takiego uprzywilejowania, które w tym przypadku dot. używania pojazdów do ratowania życia i zdrowia ludzkiego. Jeśli takie przesłanki zostaną przez wnioskodawcę spełnione i udowodnione organ winien stosownego uprzywilejowania udzielić. Skarżąca wykazała, iż wnioskowane pojazdy służą tym celom - jako pojazdy grup ratownictwa medycznego lub jako pojazdy do przewozu krwi, zaś organ pomimo tego, przekraczając granice uznania administracyjnego a także pomijając stosowne regulacje prawne (ustawy o zakładach opieki zdrowotnej - art. 70 a oraz ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym) odmówił nadania stosownego uprzywilejowania. Z art. 53 ust. 1 pkt 12 ustawy prawo o ruchu drogowym wynika, że zezwolenie na uprzywilejowanie pojazdu jest wydawane w ramach uznania administracyjnego, przy spełnieniu wymienionych w tym przepisie przesłanek, a więc jeżeli pojazd jest używany w związku z ratowaniem życia lub zdrowia ludzkiego. Chodzi tutaj o przypadki bezpośrednich - faktycznych działań związanych z ratowaniem życia lub zdrowia ludzkiego, a nie działań ewentualnych i hipotetycznych, które mogą wystąpić w bliżej nieokreślonej przyszłości.

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności).

Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się, do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik.

Wbrew zarzutom skarżącego Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji odmawiając uprzywilejowania w ruchu drogowym wszystkich pojazdów samochodowych wskazanych przez [...] Sp. z o.o. z siedzibą w R. nie naruszył prawa, a w szczególności przepisu art. 53 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005r. Nr 108, poz. 908 z późn. zm.).

Zgodnie z treścią przepisu art. 53 ust. 1 pkt 12 Prawa o ruchu drogowym pojazdem uprzywilejowanym w ruchu drogowym może być pojazd samochodowy jednostki niewymienionej w pkt 1-11, jeżeli jest używany w związku z ratowaniem życia lub zdrowia ludzkiego - na podstawie zezwolenia ministra właściwego do spraw wewnętrznych.

Treść powołanego przepisu wskazuje, że zezwolenia są wydawane w ramach uznania administracyjnego przy spełnieniu przesłanek zawartych w tym przepisie, a więc jeżeli pojazd jest używany w związku z ratowaniem życia lub zdrowia ludzkiego.

Omawiany przepis uzasadnia wydanie zezwolenia na używanie pojazdów jako uprzywilejowanych w przypadkach bezpośrednich działań faktycznych związanych z ratowaniem życia lub zdrowia ludzkiego. Należy podkreślić, że z użyciem sformułowania ratowanie łączy się element nagłości, związany z wystąpieniem nieprzewidzianych zdarzeń zagrażających życiu lub zdrowiu, w sposób wymagający podjęcia natychmiastowego, nie cierpiącego zwłoki działania.

W ocenie Sądu przy rozpatrywaniu tej sprawy, organ nie przekroczył granic swobodnego uznania, a decyzja odpowiada kryterium racjonalności w ramach swobody podjętej decyzji.

Przedstawiona w uzasadnieniu decyzji ocena stanu faktycznego prowadząca do kwestionowanego rozstrzygnięcia jest przekonująca, a organ odniósł się merytorycznie do podnoszonych zarzutów, w tym faktu udziału pojazdu wskazanych przez skarżącą w ratowaniu życia i zdrowia. Zasadnie ocenił, że nie wszystkie pojazdy przeznaczone do realizacji umów w zakresie podstawowej opieki zdrowotnej wymagają uprzywilejowania w ruchu drogowym oraz, że nie wszystkie usługi transportu sanitarnego świadczone przez skarżącą na podstawie wskazanych umów z zakładami opieki zdrowotnej są usługami związanymi bezpośrednio z ratowaniem życia lub zdrowia ludzkiego w przypadkach nagłych.

Sąd niepodzielając zarzutów skargi, uznał, że organ odpowiednio wyważył interes skarżącego i interes społeczny, polegający na dążeniu do zapewnienia ochrony bezpieczeństwa w ruchu drogowym dla wszystkich uczestników ruchu.

Sens uprzywilejowania w ruchu niektórych pojazdów polega na ułatwieniu możliwie szybkiego dotarcia do określonego miejsca pojazdom bezpośrednio biorącym udział w akcjach ratowniczych, z ratowaniem życia lub mienia albo w celu zmniejszenia skutków katastrofy. Skuteczność tego rozwiązania jest zachowana dopóty, dopóki liczba pojazdów uprzywilejowanych jest ograniczona do niezbędnego minimum (por. wyrok NSA z 10 II 1998 r., II SA 1566/97, GS 1998, nr 5, s. 38).

Zdaniem Sądu, granice uznania administracyjnego jakie zostały wyznaczone w tego rodzaju sprawach przepisem art. 53 ust. 1 pkt 12 Prawa o ruchu drogowym oraz przepisem ogólnym art. 7 K.p.a., to znaczy interesem wnioskodawcy i interesem społecznym nie zostały przez organ przekroczone, a kwestionowana decyzja nie nosi cech dowolności.

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji zgodnie z wymogiem art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 K.p.a. wskazał bowiem na przesłanki, którymi kierował się wydając zaskarżoną decyzję i swoje stanowisko przekonująco uzasadnił.

Należy zauważyć, że orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego w zakresie spraw rozpatrywanych na podstawie art. 53 ust. 1 pkt 12 Prawa o ruchu drogowym jest spójne i uznaje uzasadnioną odmowę uprzywilejowania w ruchu drogowym pojazdów za zgodną z prawem i intencją ustawodawcy zmierzającą do ścisłego zawężenia kategorii pojazdów uprzywilejowanych w ruchu drogowym z uwagi na zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym.

Z przytoczonych wyżej powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji.