Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1501/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-03-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: par. 10 ust. 2 pkt 1, par. 12 ust. 1
journal: Dz.U. 2008 nr 139 poz 883
law: Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty  pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata  2007-2013.
article: art. 22 ust. 3, art. 21 ust. 3
journal: Dz.U. 2007 nr 64 poz 427
law: Ustawa z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju  Obszarów Wiejskich
journal: Dz.U.UE.L 1995 nr 312 poz 1 art. 4 pkt 3
law: Rozporządzenie Rady (WE, EURATOM) NR 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot  Europejskich.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska (spr.), Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Protokolant specjalista - Izabela Wrembel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 marca 2014 r. sprawy ze skargi A. T. na rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... marca 2013 r. nr ... w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] marca 2013 r. A. T. została poinformowana przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa [...] Oddział Regionalny w W. o odmowie przyznania pomocy z wniosku z dnia [...] października 2011 r. złożonego w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich 2007-2013 z uwagi na niespełnienie warunków określonych w § 4 pkt 1 lit. e, § 10 ust. 2 pkt 1 oraz § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2008 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz.U nr 139 poz. 883 z późn. zm.) oraz art. 4 pkt 3 Rozporządzenia Rady nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich oraz celami systemu wsparcia.

Organ wskazał, że w tym samym dniu wpłynęły wnioski K. P. oraz jego żony, A.T. o pomoc finansową w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw". Przedmiotem inwestycji w w/w wnioskach był zakup maszyn rolniczych:

- ciągnika rolniczego o mocy 125 kM,

- brony talerzowej o szer. rob. 5,2m,

- przyczepy rolniczej o ład. 16-20t,

- siewnika do buraków i kukurydzy 8-12 rzędowy (wniosek o znaku sprawy [...] ) a także:

- kombajn zbożowy o mocy 345-370 kM, z hederem 7-8m, wózkiem do hedera i stołem do rzepaku (wniosek o znaku sprawy [...]).

Zgodnie z założeniami biznesplanów, maszyny rolnicze stanowić miały zaplecze dla działalności gospodarczych, podejmowanych przez wnioskodawców, w zakresie wykonywania usług dla gospodarstw rolnych (kod PKD 01.61 .Z): kombajnowanie, orka, oprysk, transport płodów rolnych, siew, uprawa (wniosek A. T.) oraz załadunek, uprawa, siew, transport płodów rolnych (wniosek K. P.). Jak wskazał organ, weryfikacja wniosków powyższych osób oraz R. T. i H. T. wykazała powiązania lokalizacyjne a także podejmowanie tożsamych działalności gospodarczych przez współmałżonków – A. T. oraz K. P., w zakresie wykonywania usług dla gospodarstw rolnych, skierowano powyższe wnioski do przeprowadzenia wizytacji w miejscu. Na podstawie wizytacji ustalono lokalizację biura wnioskodawcy, pod adresem [...] (działka nr [...]. obręb [...]), co zdaniem organu stoi w sprzeczności z informacjami zawartymi we wniosku o przyznanie pomocy, Ekonomicznym Planie Operacji a także wpisie do Ewidencji Działalności Gospodarczej, gdzie jako miejsce biurowe wskazano posesję zlokalizowaną pod adresem [...] (w sekcji III wniosku wnioskodawczyni wskazała lokalizację [...] jako miejsce garażowania/przechowywania). Organ powołał się na Instrukcję wypełniania wniosku o przyznanie pomocy w ramach działania 312 "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" PROW na lata 2007-2013 dla wersji wniosku PROW_312/l 1/01, zgodnie z którą "W sytuacji, gdy zakupiony sprzęt, urządzenia, maszyny lub środki transportu będą przechowywane/garażowane w lokalizacji innej niż wskazany adres w sekcji 13 należy na dodatkowej stronie w sekcji 13 podać adres miejsca przechowywania/garażowania". Do raportu kontrolnego dotyczącego Karola Piotrowiaka załączono umowę użyczenia zawartą w dniu [...].02.2009r. pomiędzy wnioskodawczynią a K. P. na działkę [...] o pow. 0.4641 ha, położonej w miejscowości [...], która w 4/6 stanowi własność użyczającej. Dokument ten zawiera zapis: "użyczający zobowiązuje się zezwolić Biorącemu na bezpłatne korzystanie z części jego nieruchomości dla celów odrębnie posiadanego przez Biorącego gospodarstwa a Biorący na powyższe wyraża zgodę".

W ocenie organu, wynik kontroli przeprowadzonej w dniu [...].01.2013 r. wskazuje na wykorzystanie działki [...] obręb [...] na cele działalności gospodarczej, a nie rolniczej, co zdaniem organu dowodzi, iż użyczona wnioskodawcy nieruchomość użytkowana jest niezgodnie z przeznaczeniem, określonym w powyższym dokumencie - brak aneksu do umowy w zakresie zmiany przeznaczenia użyczonej nieruchomości. Jednocześnie organ poinformował, że zgodnie z pkt. 7 umowy użyczenia z dnia [...].02.2009r: "wszelkie zmiany umowy mogą nastąpić jedynie za zgodą strony w formie pisemnej pod rygorem nieważności". Ponadto organ podkreślił, że dokument z dnia [...].02.2009r. nie został podpisany ze wszystkimi właścicielami działki [...], obręb [...] (zgodnie z KW nr [...] J. i K. P. są właścicielami po 1/6 nieruchomości).

Ponadto, wykorzystanie przez wnioskodawczynię jednej nieruchomości zarówno na cele działalności gospodarczej objętej wnioskiem o pomoc, jak i na cele posiadanego gospodarstwa rolnego, budzi wątpliwości, czy maszyny rolnicze stanowiące przedmiot inwestycji w niniejszym wniosku, będą wykorzystywane do świadczenia usług a nie na cele gospodarstwa rolnego prowadzonego przez małżonkę oraz wspólników Grup Producenckich.

W dniu 12/12/2012r. do [...] Oddziału Regionalnego ARiMR wpłynęło pismo od A.T., w treści którego znalazło się m.in. sformułowanie: "Prowadzimy razem z mężem dwa odrębne gospodarstwa rolne o odmiennej produkcji (...) mąż nie pracuje w moim gospodarstwie (...) zajmuje się produkcją owoców - prowadzi sad towarowy oraz wydzierżawia działkę pod uprawę rzepaku. Do sadu ma odrębne maszyny specjalistyczne do takiej uprawy oraz zaplecze w miejscowości [...]." Z dokumentacji dostarczonej do wizytacji terenowej, przeprowadzonej w dniu 14.01.2013 r. wynika, że: - małżonkowie w miejscowości [...], wykazują również zaplecze dla działalności gospodarczej (właścicielem nieruchomości jest A. T.), - nie stwierdzono sprzętu specjalistycznego do produkcji sadowniczej - w EPO załączonym do wniosku o znaku sprawy [...], K. P. wykazuje jedynie sad o pow. 7,0601 ha. użyczony przez H.T. ciągnik rolniczy oraz ładowarkę teleskopową, na którą wnioskodawca nie posiada dokumentacji.

K. P. jako lokalizację podjętej w dniu [...].07.2012r. działalności gospodarczej podaje [...], gdzie również zaplecze biurowe wykazuje A. T. W piśmie z dnia 07.12.2012r wskazano, że mąż "do zbioru rzepaku wynajmuje kombajn". Organ podkreślił, że przedmiotem inwestycji we wniosku złożonym przez A. T. w ramach działania 312 jest właśnie kombajn zbożowy. Powyższe fakty dowodzą, że na podstawie aktu notarialnego Repetytorium A nr [...], dokonano podziału jednego gospodarstwa, gdzie działka nr [...] zaadresowana [...], została użyczona K. P. na cele działalności rolniczej, a nie działalności gospodarczej. Ponadto użyczenia działki dokonała wnioskodawczyni bez zgody pozostałych współwłaścicieli: J. i K.P.

Wątpliwości organu wzbudził również zapis aktu notarialnego - Repetytorium A nr [...] z dnia [...].02.2009r. z którego wynika, iż nabyte tym aktem przez A. M. nieruchomości: [...], obręb [...] stanowią gospodarstwo rolne w rozumieniu ustawy o podatku rolnym i prowadzić je będzie przez pięć lat od dnia 06.02.2009r. pod rygorem utraty ulgi podatkowej.

W związku z powyższym wykorzystywanie powyższych działek na cele nierolnicze jest sprzeczne z zapisami dokumentu.

Dodatkowo przeprowadzona wizytacja ustaliła, że pomiędzy małżonkami A. T. i K. P. w dniu [...].09.2008r. ustanowiona została rozdzielność majątkowa (Repertorium A numer [...]), jednak w niniejszym przypadku odrębność majątkowa nie jest wystarczająca do uznania, iż zaplanowane we wnioskach operacje będą realizowane niezależnie.

W ocenie organu z uwagi na powiązania osobowe pomiędzy podmiotami wnioskującymi o przyznanie pomocy, zakres prowadzonej działalności, wspólną siedzibę, lokalizację operacji, zakres świadczonych usług, stwierdzono, że złożenie wniosku o przyznanie pomocy przez A. T. miało na celu obejście ograniczenia kwoty pomocy określonej przepisami do 300 000,00 zł na jedno samodzielnie prowadzone przedsiębiorstwo ( K. P. również złożył wniosek o przyznanie pomocy na kwotę 300 000,00).

W piśmie z [...] marca 2013 r. skarżąca wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa i wskazała, że odmowa przyznania pomocy jest bezpodstawna, a fakt, że małżonkowie chcą otworzyć odrębne i niezależne od siebie firmy świadczące różne usługi w zakresie rolnictwa na zasadach konkurencji i z własnych, niezależnych źródeł finansowania (rozdzielność majątkowa) i na własne ryzyko jest zdarzeniem nienaruszającym żadnych przepisów krajowych.

W piśmie z dnia [...] maja 2013 r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, organ podtrzymał stanowisko wyrażone w swoim piśmie z dnia [...] marca 2013 r. i wskazał, iż analiza dokumentacji znajdującej się w aktach spraw, dotyczących wniosków o przyznanie pomocy, złożonych przez wnioskodawczynię oraz jej męża K. P., jak również wskazanych w nich m.in.: przedmiotów działalności, sklasyfikowanych pod tym samym kodem PKD, tj. 01.61 .Z - Działalność usługowa wspomagająca produkcję roślinną, tego samego miejsca realizacji operacji, uzupełniającego się zakresu rzeczowego planowanych operacji w celu świadczenia przez każdego z wnioskodawców, usług z zakresu wspomagania produkcji roślinnej, w sytuacji, gdy posiadają oni jedno gospodarstwo, daje uzasadnione podstawy do stwierdzenia, iż prowadzone przez wnioskodawców działalności skierowane będą do tej samej grupy odbiorców, natomiast planowany do zakupu sprzęt rolniczy wykorzystywany będzie również na cele gospodarstwa rolnego będącego w posiadaniu wnioskodawczym.

Organ zwrócił uwagę, iż przepisy rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2008 r. nie zawierają ograniczenia w zakresie możliwości ubiegania się o wsparcie na podobny rodzaj działalności, czy też przez wnioskodawców wywodzących się z jednego gospodarstwa, jednak każdy z projektów musi spełniać m.in. kryterium celowości ekonomicznej i stanowić każdorazowo zamkniętą, odrębną i niezależną od siebie inwestycję generującą dochody. Podejmowana działalność nie może stanowić de facto rozwinięcia działalności prowadzonej już przez małżonka. Nastąpiłby bowiem podział tak naprawdę jednego przedsięwzięcia, (tj. operacji polegającej na świadczeniu usług wspomagających produkcję roślinną), na dwie operacje.

Utworzenie działalności przez podmioty w celu świadczenia przez nie komplementarnych usług, w tej samej lokalizacji, w świetle akt sprawy, daje w ocenie organu uzasadnione podstawy do stwierdzenia, iż stanowi to próbę obejścia przepisów dotyczących limitu wnioskowanej kwoty pomocy przypadającego na jednego Beneficjenta w okresie trwania Programu, który zgodnie z przepisem § 12 ust. 1 pkt 1 lit. c) ww. rozporządzenia wynosi 300 tys. zł. Mając na uwadze powyższe oraz wyjaśnienia zawarte w wezwaniu, wskazujące na fakt, iż wnioskodawcy prowadzą odrębne gospodarstwa, co potwierdza umowa użyczenia K. P. należącej do wnioskodawczym w 4/6 części nieruchomości nr [...], organ zwrócił uwagę na art. 158 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. 1964, Nr 16, poz. 93, z późn. zm.), zgodnie z którym: " Umowa zobowiązująca do przeniesienia własności nieruchomości powinna być zawarta w formie aktu notarialnego. To samo dotyczy umowy przenoszącej własność, która zostaje zawarta w celu wykonania istniejącego uprzednio zobowiązania do przeniesienia własności nieruchomości; zobowiązanie powinno być w akcie wymienione". Z powyższego wynika zatem, iż w przypadku użyczenia nieruchomości nie ma zastosowania reguła dotycząca formy aktu notarialnego umowy użyczenia ze względu na fakt, iż umowa użyczenia nie przenosi własności nieruchomości, ani też strona nie zobowiązuje się w niej do przeniesienia własności nieruchomości w przyszłości. Nieruchomość będąca przedmiotem użyczenia pozostaje zatem nadal w majątku jej właściciela. Organ stwierdził, iż niezależnie od istniejącego pomiędzy wnioskodawcami ustroju majątkowego, tj. ustanowionej rozdzielności majątkowej, posiadają oni jedno gospodarstwo, stanowiące zarazem majątek osobisty wnioskodawczyni.

W skardze do Sądu na pismo Agencji z [...] marca 2013 r. strona wniosła o uchylenie tego pisma. Skarżąca podniosła naruszenie:

1. § 4. §10 ust. 1 pkt 1 i §12 ust 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój rnikroprzedsiębiorstw " objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich 2007 - 2013 (Dz.U. Nr 139. poz. 883 ze zm.) (dalej jako: Rozporządzenie), poprzez błędne i nieuzasadnione przyjęcie, że strona nie spełnia warunków do przyznana pomocy.

2. art. 4 pkt 3 Rozporządzenia Rady nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich oraz celami systemu wsparcia poprzez na jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że strona specjalnie utworzyła sztuczne warunki aby uzyskać korzyści sprzeczne z celami wsparcia.

3. art. 6. art. 7 i art.8 oraz art. 77 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 21 ust. 1 i ust.2. pkt.2 ustawy z dnia 07.03.2007 r. o wspieraniu rozwojów obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz.U. Nr 64, poz. 427) poprzez błędną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego i przyjęcie, że wskazane we wniosku nieprawidłowości skutkują odmową przyznania pomocy.

Skarżąca podkreśliła, że od 2008 r. ma ustanowioną z małżonkiem umowę o rozdzielności majątkowej, o której Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa ma wiedzę od 2008 r. Chce prowadzić działalność gospodarczą odrębnie i niezależnie, a posiadana rozdzielność majątkowa im to umożliwia. Planuje otworzyć działalność gospodarczą nastawioną przede wszystkim na świadczenie usług kombajnem jako działalność podstawową i mimo, że w obu przypadkach działalność usługowa wspomagającą produkcję roślinna polega na szeroko rozumianym pojęciu świadczenia usług rolniczych, to nie będą to sensu stricto takie same działalności. Wizytacja potwierdziła odrębność podejmowanych przez współmałżonków działalności gospodarczych pod względem zaplecza i biura planowanych powiązań biznesowych i stosunków majątkowych. Każdy z małżonków mimo tego samego adresu zamieszkania planuje prowadzić odrębnie działalność w zakresie lokalizacji biura i garażowania zakupionych maszyn na oddzielnych niezależnych od siebie działkach. Będą to odrębne inwestycje ze sobą nie powiązane - każdy będzie zatrudniał odrębnie innych pracowników, prowadził odrębną księgowość, rachunki bankowe i składał odrębne zeznania podatkowe.

W odpowiedzi na skargę Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniosła o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269, z późn. zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz.270, dalej "p.p.s.a."), Sąd rozpoznając skargę sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem i to na dzień wydania decyzji. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania, Jest nią sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej.

W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi jego uchylenie.

W powyższym kontekście stwierdzić należy, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem w ocenie Sądu zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu.

Podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia, wydanego w trybie art. 22 ust. 3 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na Rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, stanowi § 10 ust. 2 pkt 1 oraz § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2008 roku.

Stosownie do § 10 ust 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2008 roku pomoc jest przyznawana, jeżeli zostały spełnione warunki określone rozporządzeniu oraz przepisach odrębnych, których regulacje dotyczą realizacji operacji.

Stosownie do § 12 ust 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2008 roku pomoc jest przyznawana i wypłacana do wysokości limitu, który w okresie realizacji Programu wynosi na jednego beneficjenta maksymalnie 300 tys. zł.

Zgodnie natomiast z art. 4 pkt 3 Rozporządzenia Rady nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995r w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich oraz celami systemu wsparcia, działania skierowane na pozyskanie korzyści w sposób sprzeczny z odpowiednimi celami prawa wspólnotowego mającymi zastosowanie w danym przypadku poprzez sztuczne stworzenie warunków w celu uzyskania tej korzyści, prowadzą do nieprzyznania lub wycofania korzyści.

Sąd zauważa, że postępowanie w sprawie przyznania pomocy prowadzone było na wniosek skarżącego o przyznanie pomocy, w którym w punkcie 3 części VII, złożył on oświadczenie o znajomości zasad przyznawania pomocy określonych w przepisach rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2008 r. oraz wymagań uszczegółowionych w Instrukcji wypełniania wniosku o przyznanie pomocy, w tym zasad refundacji kosztów kwalifikowalnych określonych we wniosku, poniesionych w związku z realizacją operacji oraz zasady udzielania zaliczek.

Jak słusznie zauważył organ orzekający w sprawie, utworzenie działalności przez podmioty w celu świadczenia przez nie komplementarnych usług, w tej samej lokalizacji, daje uzasadnione podstawy do stwierdzenia, iż stanowi to próbę obejścia przepisów dotyczących limitu wnioskowanej kwoty pomocy przypadającego na jednego Beneficjenta w okresie trwania Programu, który zgodnie z przepisem § 12 ust. 1 pkt 1 lit. c) powyższego rozporządzenia wynosi 300 tys. zł.

Odnosząc się do zarzutów skargi w zakresie procedury administracyjnej, Sąd stwierdza, że są one bezzasadne, gdyż art. 22 ust.2 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. wyłącza stosowanie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego w prowadzonych przez podmioty wdrażające postępowaniach w sprawach przyznawania pomocy, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, a także skarg i wniosków. Organ nie naruszył również art. 21 ust.3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. zgodnie z którym strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust.2, są obowiązane przedstawić dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek, ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Niezależnie od istniejącego pomiędzy skarżącą i jej małżonkiem ustroju rozdzielności majątkowej, posiadają oni jedno gospodarstwo, stanowiące zarazem majątek osobisty małżonki. Mając na uwadze powyższe, a także dokumentację spraw skarżącej oraz jej małżonka K. P., a w konsekwencji zestawieniu łącznie takich kwestii jak: miejsce lokalizacji operacji oraz cel utworzenia podmiotów, jak również ich działania stwierdzić należy, iż skarżąca wraz z małżonkiem planuje prowadzenie dwóch odrębnych działalności gospodarczych w celu uzyskania podwójnego limitu pomocy, a świadczone usługi będą komplementarne. Powyższą ocenę Sądu potwierdza także okoliczność, iż przed niniejszym Sądem zawisła sprawa ze skargi męża skarżącej – K. P., zarejestrowana pod sygnaturą V SA/Wa 1720/13.

Również zarzut dotyczący naruszenia przepisu § 10 ust 1 pkt 1 i § 12 ust.1 rozporządzenia MRiRW a dnia 17 lipca 2008 r. jest nieuzasadniony. Analiza dokumentacji znajdującej się w aktach spraw daje uzasadnione podstawy do stwierdzenia, iż prowadzone przez skarżącą i jej małżonka działalności skierowane będą do tej samej grupy odbiorców. Zadeklarowanie przez Skarżącą otwarcia nowej działalności objętej tym samym kodem PKD co działalność prowadzona przez małżonka skarżącej i wnioskowanie do ARiMR o refundacje wydatków na zakup maszyn rolniczych, która to działalność oraz maszyny mogłyby stanowić rozwinięcie działalności prowadzonej przez małżonka, zmierza do pozyskania korzyści w sposób niezgodny z celami prawa wspólnotowego. Wprawdzie przepisy Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2008 r. nie zawierają ograniczenia w zakresie możliwości ubiegania się o wsparcie na podobny rodzaj działalności, czy też przez wnioskodawców wywodzących się z jednego gospodarstwa, jednak każdy z projektów musi spełniać m.in. kryterium celowości ekonomicznej i stanowić każdorazowo zamkniętą, odrębną i niezależną od siebie inwestycję generującą dochody. Jednocześnie, podejmowana działalność nie może stanowić de facto rozwinięcia działalności prowadzonej już przez drugi podmiot.

Jak słusznie zauważył organ w odpowiedzi na skargę, w niniejszym stanie faktycznym nastąpiłby podział jednego przedsięwzięcia (operacji polegającej na świadczeniu usług wspomagających produkcję roślinną) na dwie operacje, co prowadziłoby do obejścia limitu pomocy w celu uzyskania jego wielokrotności. Działanie takie, w ocenie Sądu, nie tylko nie zasługuje na pozytywną ocenę, lecz jest wręcz sprzeczne z obowiązującym prawem unijnym i krajowym.

Istotą programu jest skierowanie pomocy do podmiotów, które tej pomocy rzeczywiście potrzebują, nie zaś dla podmiotów specjalnie tworzonych by tę pomoc otrzymać. W niniejszej sprawie w oparciu o opisane okoliczności faktyczne słusznie organ uznał działanie skarżącej za mające na celu obejście prawa (ograniczenie kwotowe pomocy) i wykorzystanie swego prawa (tworzenie odrębnych działalności gospodarczych i złożenie wniosku o przyznanie pomocy) w celu sprzecznym ze społeczno - gospodarczym przeznaczeniem tego prawa (wykonywanie działalności gospodarczej w ramach konkretnego podmiotu gospodarczego).

Reasumując, w opinii Sądu zarówno zaskarżone rozstrzygnięcie, jak też postępowanie ARiMR było dokonane z poszanowaniem zasad postępowania w sprawach określonych w ustawie o wspieraniu, nie naruszało też przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2008 r.

Z powyższych względów i na podstawie art. 151 p.p.s.a. należało oddalić skargę jako niezasadną.