Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 335/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2021-09-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Aresztu Śledczego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1, art. 3, art. 4
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 176 ust. 2
journal: Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
law: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.
article: art. 2 pkt 3-6 i 10
journal: Dz.U. 2021 poz 53
law: Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 16 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. na czynności Dyrektora Aresztu Śledczego w przedmiocie przebywania skarżącego w areszcie śledczym postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

J. C., powołując się na przepisy Konstytucji RP, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę dotyczącą odmowy Dyrektora Aresztu Śledczego wydania zaświadczenia dotyczącego istoty motywów decyzji o monitorowaniu celi skarżącego, zaniechania wydania decyzji o naprawie odbioru sygnału telewizyjnego, decyzji odmowy nadania korespondencji , decyzji administracji – funkcjonariuszy – o zakazie stawiania żywności na parapecie okiennym, zakazie przebywania samemu w celi, zakazu odwiedzin innych osób osadzonych i przekazywania im rzeczy , decyzji dotyczącej grafiku przeszukań i kontroli cel mieszkalnych, decyzji o osadzeniu w celi z osobą , z którą skarżący nie chce przebywać, decyzji dotyczącej dziennych stawek żywieniowych, zaniechania wydania decyzji dotyczącej rejestracji zapisu do lekarza, decyzji o zakazie sprzedaży wyselekcjonowanych produktów żywnościowych i napojów, zaniechanie wydania decyzji dotyczącej dostępnych produktów sprzedawanych w areszcie śledczym, decyzji odmawiającej wydania talonu przyjęcia produktów higienicznych i biurowych, odmowy korzystania z Internetu w celu dostępu do informacji i wydruku informacji ze stron internetowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Przepis art. 176 ust.2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej ( Dz.U. z 1997 r., Nr 78, poz.483 ze zm.) stanowi, że ustrój i właściwość sądów oraz postępowanie przed sądami określają ustawy.

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tj. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a." określa , jakie sprawy może rozpoznawać sąd administracyjny.

Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Przepis art. 3 § 2a p.p.s.a. stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego.

W myśl art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Zgodnie z art. 4 p.p.s.a. sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi (...) oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.

Zdaniem Sądu treść przedmiotowej skargi prowadzi jednoznacznie do stwierdzenia, że żądanie skarżącego (wnioskodawcy) nie należy do katalogu spraw przekazanych na mocy przywołanych wyżej przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do rozpoznania sądom administracyjnym. Skarżący nie wskazał decyzji, postanowienia lub innego aktu lub czynności, które organy administracji publicznej wydały lub dokonały, a które - zgodnie z obowiązującymi przepisami - mogłyby być przedmiotem skargi przed sądem administracyjnym.

W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę dotyczącą szeregu czynności i działań Dyrektora Aresztu Śledczego oraz funkcjonariuszy tego aresztu , dotyczących warunków i zasad przebywania wnioskodawcy w tymże areszcie. Z przepisów ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 53) wynika natomiast możliwość zaskarżania aktów wydanych przez organy postępowania wykonawczego wymienione w art. 2 pkt 3-6 i 10 z powodu ich niezgodności z prawem do sądu powszechnego.

W tym stanie rzeczy niniejsza sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Przepis art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd skargę odrzucił.