Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2361/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-02-28 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi B. K. na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] sierpnia 2011 r., znak: [....] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: przyznać B. K. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata z urzędu.


UZASADNIENIE

W dniu 24 lutego 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie wpłynął formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy B. K., w których wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

W niniejszej sprawie zważono co następuje:

Na wstępie wyjaśnić należy, że ze względu na ustawowe zwolnienie skarżącego od obowiązku uiszczania kosztów sądowych wynikające z art. 239 pkt 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zw. dalej p.p.s.a rozpoznano wniosek skarżącej tylko w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu.

Zgodnie z art. 246 § 1 p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie ustanowienia adwokata jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a).

Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 ww. ustawy. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny.

Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy.

W niniejszej sprawie mając na względzie dane przedstawione w formularzu uznano, iż wnioskodawca wykazał w nim, że nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika z urzędu.

Z uzupełnionego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną. Wskazał, że utrzymują się z dochodów uzyskiwanych z tytułu emerytur w wysokości 2.500,00 złotych miesięcznie. Zaznaczył, iż razem z żoną są osobami bardzo schorowanymi, co wiąże się z wydatkami na leczenie i lekarstwa. Na potwierdzenie powyższego załączył do wniosku załączył zaświadczenia lekarskie.

Wnioskodawca podniósł, że uzyskiwane dochody nie wystarczają na wykupienie wszystkich zalecanych lekarstw oraz na koszty związane z leczeniem.

Mając na względzie powyższe dane uznano, że wnioskodawca kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Z wniosku wynika, że dochody uzyskiwane przez wnioskodawcę i jego małżonkę w całości przeznaczane są na koszty koniecznego utrzymania.

Stwierdzono zatem, że sytuacja materialna i życiowa wnioskodawcy w jakiej się znajduje, nie pozwala mu na ponoszenie kosztów sądowych bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu siebie i małżonki.

Z powyższych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.