Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 1361/06
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2006-11-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zygmunt Niewiadomski po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2006r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej H. P. i J. P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 31 maja 2006 r. sygn. akt II SA/Gl 317/06 o odrzuceniu skargi H. P. i J. P. na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2006r. Nr [...] w przedmiocie kary z tytułu nielegalnego użytkowania części obiektu budowlanego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 31 maja 2006r., sygn. akt II SA/Gl 317/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę H. P. i J. P., reprezentowanych przez radcę prawnego, na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2006 r. Nr [...]. Skarga nie została bowiem opłacona.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji podniósł, że w niniejszej sprawie skarga stosownie do przepisu § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193) podlega wpisowi stałemu w wysokości 100 złotych. Skoro strona wnosząca skargę była reprezentowana przez radcę prawnego, a sama skarga podlega opłacie stałej, to wobec nieuiszczenia wpisu, należało odrzucić ją bez wezwania do uiszczenia opłaty, stosownie do art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Na powyższe postanowienie skargę kasacyjną złożyło złożyli H. i J. P., w którym zarzucili naruszenie przepisów postępowania - art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W skardze kasacyjnej zarzucono także naruszenie innych przepisów postępowania, a mianowicie art. 49 § 1, art. 160 i art. 219 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak również przepisu § 5 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wywiedziono, iż wpis nie mógł być uiszczony bez wezwania, albowiem w dacie złożenia skargi pełnomocnikowi skarżących nie była znana sygnatura akt sądowych sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna ma usprawiedliwioną podstawę, jakkolwiek jej uwzględnienie następuje z innych przyczyn, aniżeli wskazanych w uzasadnieniu zarzutów tej skargi.

Stosownie do art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.

Przede wszystkim jednak należy ustalić, czy skarga w niniejszej sprawie podlega wpisowi stałemu, czy też stosunkowemu. Wskazać należy, iż w myśl zaś art. 230 § 1 powołanej ustawy, od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Art. 231 tej ustawy nie nasuwa wątpliwości, kiedy pobiera się wpis stały: mianowicie w sprawach innych niż te, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta R. z dnia [...] grudnia 2005r., Nr [...] wymierzające skarżącym karę z tytułu nielegalnego użytkowania budynku mieszkalno-usługowego w wysokości 75.000 zł. Wynika stąd, iż przedmiotem zaskarżenia jest określona w zaskarżonym postanowieniu należność pieniężna. W związku z powyższym Sąd I instancji nie był władny odrzucić skargi na podstawie art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż nie podlega ona opłacie stałej.

Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 185 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.