Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1548/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2018-02-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134, art. 151
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 2
journal: Dz.U. 2014 poz 567
law: Ustawa z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów
article: art. 6, art. 7
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Michna Sędziowie WSA Janusz Bociąga WSA Hanna Knysiak-Sudyka (spr.) Protokolant sekretarz sądowy Honorata Kuźmicka-Wełna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 lutego 2018 r. sprawy ze skargi R. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11 października 2017 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku dla opiekuna skargę oddala


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 11 października 2017 r., sygn. akt: [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 23), art. 17 w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2012 r. o świadczeniach rodzinnych (tekst jedn. Dz. U. z 2006 r. Nr 132 poz. 992 ze. zm.) oraz art. 2, art. 4, art. 5 ust.1, art. 6, art. 9, art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 162) po rozpatrzeniu odwołania skarżącego R. B. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2017 r., znak: [...], odmawiającej przyznania zasiłku dla opiekuna za okres od 1 kwietnia 2013 r. do 31 października 2013 r. (pkt 1) oraz przyznającej stronie zasiłek dla opiekuna na okres od 1 listopada 2013 r. do 14 maja 2014 r. w wysokości 520,00 zł miesięcznie wraz z ustawowymi odsetkami ( pkt 2) utrzymało mocy zaskarżoną decyzję.

Powyższe rozstrzygnięcia zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym: organ l instancji odmówił stronie przyznania zasiłku dla opiekuna za okres od 1 kwietnia 2013 r. do 31 października 2013 r. (pkt 1) oraz przyznał stronie zasiłek dla opiekuna na okres od 1 listopada 2013 r. do 14 maja 2014r. w wysokości 520,00 zł miesięcznie wraz z ustawowymi odsetkami (pkt 2).

Od powyższej decyzji odwołanie złożył skarżący, który podniósł, iż nie zgadza się z decyzją w części dotyczącej odsetek ustawowych, albowiem organ naliczając odsetki "ograniczył się do naliczenia ich do dnia 14 maja 2014 r.". W ocenie skarżącego odsetki ustawowe powinny być liczone do dnia wydania zaskarżonej decyzji tj. do dnia 9 sierpnia 2017r.

W ocenie organu odwoławczego rozstrzygnięcie organu l instancji należało uznać za właściwe, gdyż organ zebrał materiał dowodowy i wnikliwie go rozpatrzył, po czym odmówił przyznania skarżącemu zasiłku dla opiekuna za okres od 1 kwietnia 2013 r. do 31 października 2013 r., jednocześnie przyznając wnioskowane świadczenia na okres od 1.11.2013 r. do 14.05.2014 r. wraz z odsetkami. W tym zakresie skarżący nie kwestionuje rozstrzygnięcia organu l instancji.

W zakresie ustalenia odsetek ustawowych zarzut skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Organ podniósł, że zgodnie z treścią art. 2 ust. 2 pkt 1 ustawy o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów zasiłek dla opiekuna przysługuje za okresy od dnia 1 lipca 2013 r. do dnia poprzedzającego dzień wejścia w życie ustawy, w których osoba spełniała warunki do otrzymania świadczenia pielęgnacyjnego. Zgodnie z ust. 3 zasiłek dla opiekuna za okresy, o których mowa w ust. 2, przysługuje wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych, określonych przepisami prawa cywilnego. Z kolei zgodnie z ust. 4 powołanego wyżej artykułu odsetki, o których mowa w ust. 3, przysługują do dnia wejścia w życie ustawy.

Ustawa z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów weszła w życie w dniu 14 maja 2014 r. Zgodnie zatem z treścią cytowanych wyżej przepisów zasiłek dla opiekuna przyznany w okresie od listopada 2013 r. do kwietnia 2014 r. winien mieć obliczone odsetki ustawowe za okres do dnia wejścia w życie ustawy, czyli do dnia 14 maja 2014 r.

Prawidłowo zatem organ l instancji dokonał obliczenia odsetek, a argumentacja skarżącego nie jest uzasadniona.

Na powyższą decyzję wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżący R. B. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie obowiązującej Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu w zakresie wysokości przyznanych odsetek w punkcie 2 decyzji.

Zdaniem skarżącego przepisy na podstawie których wydano zaskarżoną decyzję są jawnie niesprawiedliwe i krzywdzące. Uchwalenie ustawy z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów (Dz. U. z 2014 r. poz. 567 ze zm.), było konsekwencją wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 5 grudnia 2013 r. Zdaniem skarżącego ustawa wprowadzając ograniczenie czasowe przy naliczeniu odsetek narusza obowiązującą Konstytucję. Podkreślił, że nie przewidziano sytuacji, gdy tak jak w jego przypadku, zasiłek dla opiekuna został przyznany przez organ administracyjny po ponad 3 latach od wejścia w życie ustawy. Skarżący jako świadczeniobiorca czuje się pokrzywdzony i oszukany przez ustawodawcę, gdy wypłaca się mu teraz odsetki naliczone tylko do 14 maja 2014 r. Według skarżącego zaskarżone decyzje, jak i art. 2 ust. 4 przedmiotowej ustawy naruszają obowiązującą Konstytucję.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.; dalej powoływana jako "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd administracyjny nie rozstrzyga sprawy administracyjnej merytorycznie, lecz ocenia zgodność decyzji z przepisami prawa.

Kontrolując zaskarżoną decyzję zgodnie z powyższymi kryteriami należało uznać, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja nie jest dotknięta wadami prawnymi, które skutkowałyby konicznością jej uchylenia czy też stwierdzenia nieważności.

Stan faktyczny ustalony został przez organy obu instancji prawidłowo i znajduje potwierdzenie w zebranym materiale dowodowym. Prawidłowo także zastosowane zostały organy przepisy prawa materialnego. Zgodnie z regulacjami art. 2 ustawy z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 2092 ze zm.):

Art. 2 ust. 1. Zasiłek dla opiekuna przysługuje osobie, jeżeli decyzja o przyznaniu jej prawa do świadczenia pielęgnacyjnego wygasła z mocy prawa na podstawie art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1548 oraz z 2013 r. poz. 1557) z dniem 1 lipca 2013 r.

2. Zasiłek dla opiekuna przysługuje:

1) za okresy od dnia 1 lipca 2013 r. do dnia poprzedzającego dzień wejścia w życie ustawy, w których osoba spełniała warunki do otrzymania świadczenia pielęgnacyjnego określone w ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r. poz. 992, z późn. zm.) w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2012 r.;

2) od dnia wejścia w życie ustawy, jeżeli osoba spełnia warunki do otrzymania świadczenia pielęgnacyjnego określone w ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2012 r.

3. Zasiłek dla opiekuna za okresy, o których mowa w ust. 2 pkt 1, przysługuje wraz z odsetkami ustalonymi w wysokości odsetek ustawowych, określonej przepisami prawa cywilnego.

4. Odsetki, o których mowa w ust. 3, przysługują do dnia wejścia w życie ustawy.

Datę wejścia w życie ustawy określa art. 26 stanowiąc, że wchodzi ona w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, zatem odsetki przysługują do dnia 14 maja 2014 r.

Przepisy art. 2 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów stanowią dwie odrębne podstawy prawne do ustalenia prawa do zasiłku dla opiekuna odnoszące się do dwóch różnych okresów: jeden za okres od 1 lipca 2013 r. do 14 maja 2014 r. i drugi za okres od 15 maja 2014 r. Różny jest także sposób ustalania zasiłku dla opiekuna, gdyż tylko za okresy, o których mowa w art. 2 ust. 2 pkt 1 ustawy zasiłek przysługuje wraz z odsetkami (por. wyrok NSA z 4 lipca 2017 r., I OSK 1209/16, LEX nr 2347121). Postanowienia ustawy są w tym zakresie jasne i nie budzące wątpliwości. Organy administracji publicznej mają obowiązek działania zgodnie z wyrażoną w art. 6 i art. 7 k.p.a. zasadą praworządności. Art. 6 k.p.a. stanowi, że organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. Zgodnie z art. 7 k.p.a. w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli.

W niniejszej sprawie organy prawidłowo zastosowały nie budzący wątpliwości interpretacyjnych przepis art. 2 ust. 4 ustawy o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów.

Skoro zatem podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 151 p.p.s.a.