Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 331/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-12-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 1 i 3,  art. 230 par.  1 i 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Lenart po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. G. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie niedopuszczalności wniosku postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z 8 września 2021 r. B. G., zastępowany przez radcę prawnego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie niedopuszczalności wniosku Miasta [...] z [...] maja 2021 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] kwietnia 2921 r., nr [...].

W odpowiedzi na skargę Samorządowego Kolegium Odwoławczego

w [...] wniosło o oddalenie skargi, podnosząc, że decyzją z [...] września 2021 r., nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a., postanowiło umorzyć postępowania zainicjowane wnioskiem Prezydenta [...] z [...] maja 2021 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] kwietnia 2921 r., nr [...].

Zarządzeniem z 6 października 2021 r. Przewodnicząca Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwała skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 25 października 2021 r.

W piśmie z 29 października 2021 r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, że cofa skargę.

Po sprawdzeniu w rejestrze opłat sądowych w dniu 26 listopada 2021 r. nie zidentyfikowano wpłaty w kwocie 100 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej jako: p.p.s.a, od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (§ 1). Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga

o wznowienie postępowania (§ 2).

Stosownie do art. 220 § 1 zd. 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa

w art. 235a p.p.s.a. W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Z akt sprawy wynika, że odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 25 października 2021 r.

Siedmiodniowy termin na wykonanie zarządzenia upłynął bezskutecznie w dniu

2 listopada 2021 r. (wtorek). Skarga podlega więc odrzuceniu na podstawie art. 220

§ 3 p.p.s.a.

Sąd nie uwzględnił oświadczenia pełnomocnika skarżącego o cofnięciu skargi, gdyż merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne, jeżeli skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu.

W orzecznictwie przyjmuje się, że badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne.

W konsekwencji powyższego należy przyjąć, że cofnięcie skargi jako czynność dyspozycyjna strony (rozumiana jako wyraz przyznanego prawa do rozporządzalności skargą) może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu (por. postanowienie NSA

z 3 stycznia 2008 r., I OSK 1829/07).

Z tych względów Sąd, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., postanowił jak

w sentencji.