Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 17/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2006-03-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.207,208,210,211
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Halina Adamczewska – Wasilewicz Sędziowie: sędzia WSA Leszek Kleczkowski asesor WSA Urszula Wiśniewska (spr.) Protokolant: pomocnik sekretarza sądowego Magdalena Buczek po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2006r. na rozprawie sprawy ze skargi B. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] 2005r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2003r. oddala skargę


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 17 listopada 2004r. sygn. akt I SA/Bd 468/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...]2004r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości w podatku od nieruchomości za 2003r. dla B. S.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż zaskarżona decyzja została uchylona albowiem organ odwoławczy nie wyjaśnił kwestii prawidłowości doręczenia decyzji nr [...] z dnia [...] 2003r. w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości na 2003r. Ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru wynikała, iż decyzja została doręczona w dniu 28 lutego 2003r. osobie o nazwisku Przydział. Skarżący przedstawił zaś umowę o pracę zawartą z M. P. we wrześniu 2003r. W związku z tym skarżący podnosił, iż osoba ta nie mogła w lutym odebrać korespondencji skierowanej na adres pod którym prowadził działalność. Sąd wskazał, iż w przypadku nieprawidłowego doręczenia decyzji nie weszłaby ona do obrotu prawnego w rezultacie nie można byłoby wówczas mówić o powstaniu zaległości podatkowej w podatku od nieruchomości i o jej umorzeniu.

Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] 2005r. Nr [...] uchyliło w całości decyzję Burmistrza Gminy i Miasta J. z dnia [...] 2004r. znak [...] w sprawie odmowy umorzenia podatku od nieruchomości i umorzyło postępowanie w sprawie. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie organ odwoławczy wskazał, iż w wyniku postępowaniu stwierdzono, iż decyzja wymiarowa z dnia [...] 2003r. została przekazana 28 lutego 2003r. pracownikowi Urzędu Miasta i Gminy S. P., szwagrowi B. S. , który zobowiązał się dostarczyć ją osobiście. Wobec jednak braku jednoznacznych dowodów , że decyzja została prawidłowo doręczona podatnikowi oraz dając wiarę jego twierdzeniom w tym zakresie , organ uznał za konieczne uchylenie decyzji organu pierwszej instancji i umorzenie postępowania w sprawie jako bezprzedmiotowego, gdyż nie doszło do powstania zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2003r.

Mając powyższe na uwadze Burmistrz Miasta i Gminy w J. w dniu [...] 2005r. wydała decyzję znak [...] w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości na 2003r. dla B. S. W wyniku złożonego odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] 2005r. Nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i umorzyło postępowanie w sprawie. W uzasadnieniu wskazano, iż w dniu 26 lutego 2003r. Burmistrz Gminy i Miasta J. wydał już decyzję nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2003r dla B. S. Wobec powyższego ustalenia nie jest możliwe utrzymanie w obrocie prawnym zaskarżonej decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] 2005r. , gdyż wydane rozstrzygnięcie dotyczy sprawy już rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną co skutkowałoby obowiązkiem wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji na podstawie art. 247 par. 1 pkt 4 ustawy Ordynacja podatkowa.

W związku z uchyleniem decyzji z dnia [...]. 2005r. Burmistrz Gminy i Miasta J. przesłał B. S. decyzję z dnia [...] 2003r. Nr [...] w sprawie ustalenia podatku od nieruchomości za rok 2003r., którą podatnik odebrał w dniu 11 lipca 2005r.

W odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji podatnik wniósł o jej uchylenie i umorzenie postępowania.

W uzasadnieniu B. S. podnosi, iż w dniu 11 lipca 2005r, doręczono mu decyzję z dnia [...] 2003r. Nr [...] podpisaną przez panią M. F. – skarbnika Gminy i Miasta. Upływ ponad dwóch lat od czasu wydania decyzji do jej doręczenia musi w ocenie podatnika budzić wątpliwości co do faktu , czy jest ona istotnie wydana w tym dniu , czy też stanowi ona niedopuszczalną prawem czynność polegającą na sfałszowaniu dokumentu. Tą wątpliwość podatnik podbudowuje okolicznościami toczących się wcześniej postępowań administracyjnych przed Burmistrzem Gminy i Miasta J. jak i też przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w T. czy w końcu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Bydgoszczy. Z akt spraw (o wskazanych sygnaturach) wynika bowiem, iż była już wcześniej wydana w oryginale decyzja z datą i sygnaturą jak skarżona decyzja oraz , że była komuś doręczona. A zatem – wywodzi podatnik- jest prawie pewne, iż skarżona decyzja stanowi fałszerstwo wcześniej wydanej decyzji i jako taka nie może mieć mocy prawnej.

Taką ocenę zdaniem strony uwiarygodnia też okoliczność , że we wcześniejszych postępowaniach powoływano się na decyzję wydaną przez Burmistrza a doręczona decyzja nosi podpis skarbnika gminy.

Z ostrożności procesowej podatnik podnosi też inne okoliczności stanowiące o wadliwości zaskarżonej decyzji. Wskazuje, iż wydana została bez wymaganego prawem wysłuchania zainteresowanego oraz nie zawiera właściwego uzasadnienia faktycznego i prawnego. Podniesiono także zarzut przedawnienia.

Decyzją z dnia [...] 2005r. Nr [...] utrzymano w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. wskazało, iż obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości ciąży na osobach fizycznych, osobach prawnych oraz jednostkach organizacyjnych nie posiadających osobowości prawnej , które pozostają w określonym stosunku prawnym do nieruchomości ,w szczególności są jej właścicielami, posiadaczami samoistnymi lub zależnymi a także zarządcami i użytkownikami wieczystymi nieruchomości. Opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają budynki lub ich części budowle i grunty. Stawki w podatku od nieruchomości zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych określa rada gminy, zaś zgodnie z art. 7 ust. 3 rada gminy może wprowadzić zwolnienia od obowiązku zapłaty tego podatku. Organ odwoławczy wskazał, iż Uchwała Nr [...] Rady Gminy i Miasta w J. z dnia [...] 2002r. ustaliła wysokość stawek podatku od nieruchomości. Na podstawie powyższych przepisów została wydana decyzja z dnia [...] 2003r.

Odnosząc się zaś do zarzutów odwołania organ drugiej instancji wskazał, iż decyzja z dnia [...] 2003r. została wydana przez M. F. –Skarbnika Gminy i Miasta J. działająca z upoważnienia Burmistrza Gminy i Miasta J. T. F. wydanego w dniu [...] 2003r. Zaskarżona decyzja wydana została w 2003r. co potwierdza wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 17 listopada 2004r. sygn. akt I SA/Bd 468/04 w którym kwestionowano jedynie brak doręczenia stronie tej decyzji nie zaś samą okoliczność jej wydania. Decyzja organu pierwszej instancji została zatem prawidłowo doręczono w dniu 11 lipca 2005r.

Za bezzasadny organ odwoławczy uznał także zarzut przedawnienia. Zgodnie bowiem z przepisem art. 68 par. 1 ustawy Ordynacja podatkowa zobowiązanie podatkowe, o którym mowa w art. 21 par. 1 pkt 2 (tj. zobowiązanie wynikające z decyzji ustalającej) nie powstaje jeżeli decyzja ustalająca to zobowiązanie została doręczona po upływie 3 lat , licząc od końca roku kalendarzowego , w którym powstał obowiązek podatkowy . W przedmiotowej sprawie zobowiązanie podatkowe przedawni się zatem z końcem 2006r.

Na powyższą decyzję podatnik wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wnosząc o jej uchylenie w całości oraz poprzedzającej ją decyzji Burmistrza Gminy i Miasta J. z dnia [...]2003r. Jednocześnie wniesiono o zasądzenie kosztów postępowania .

W uzasadnieniu ponownie podniesiono kwestię sfałszowania decyzji z dnia [...] 2003r. albowiem w ocenie skarżącego nie jest możliwe by decyzja ta została teraz doręczona podatnikowi gdy w 2003r. doręczono ją innej osobie. Skarżący podkreślił, iż organ odwoławczy nie ustosunkował się do tych zarzutów zawartych w odwołaniu.

Merytorycznie co do zasadności decyzji skarżący wskazuje, iż nie został wysłuchany przed wydaniem decyzji przez organ pierwszej instancji co daje podstawy do kwestionowania wysokości dokonanych naliczeń. Również do tych okoliczności jak i do zarzutu braku uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. nie odniosło się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Skarżący podkreśla, iż co prawda Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 listopada 2004r. wypowiedział się co do bytu uchwały Rady Gminy i Miasta w J. n r [...] oraz pisma Zarządu Gminy z dnia [...] 2002r. nie mniej nie jest to stanowisko wiążące w sprawie. Dlatego też skarżący ponownie podnosi, iż nie został poinformowany o wygaśnięciu wskazanej uchwały zaś stanowisko Zarządu Gminy wyrażone w piśmie z dnia 04 marca 2002r. stanowiło przyrzeczenie publiczne, które wiąże organ gminy. W konsekwencji skarżący nie powinien być obciążony obowiązkiem podatkowym za 2003r.

Dodatkowo skarżący wskazuje, że pomimo doręczenia decyzji dopiero w dniu 11 lipca 2005r. już w czerwcu 2004r. wystawiono tytuł wykonawczy na podstawie którego dokonano zajęć podważających wiarygodność skarżącego. Zablokowało to rozwój firmy a także możliwość uzyskania środków z funduszy europejskich.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

W dniu 23 lutego 2006r. wpłynęło do Sądu pismo procesowe skarżącego w którym wnosi o przeprowadzenie dowodu z akt Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy o sygn. akt I SA/Bd 468/04 oraz akt Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. Nr [...] na okoliczność , iż decyzja doręczona w dniu 11 lipca 2005r. nie może być oryginałem.

Dodatkowo wskazuje, iż wydanie w dniu [...] 2005r. przez Burmistrza Gminy i Miasta J. decyzji w przedmiocie ustalenia podatku od nieruchomości za 2003r. wskazuje, iż organ nie dysponował decyzją z dnia [...] 2003r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczego z punktu widzenia jej legalności, tj. zgodności tej decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270) wynika, że zaskarżona decyzja winna ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.

Skarga nie została uwzględniona, gdyż zaskarżona decyzja nie naruszała prawa w stopniu, o jakim mowa w art. 145 cyt. ustawy, oceniona według kryterium zgodności z prawem, jak wymaga tego przepis art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269).

Z niekwestionowanych mających znaczenie dla sprawy okoliczności stanu faktycznego wynika, iż w dniu [...] 2003 r. Wójt Gminy i Miasta J. wydał decyzję nr [...] ustalającą wysokość podatku do nieruchomości dla B. S. na rok 2003r. Decyzja ta nie została w roku 2003 doręczona zobowiązanemu zgodnie z przepisami rozdziału 5 działu IV ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa. W związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 17 listopada 2004r. (sygn. akt I SA/Bd 468/04), oraz decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] 2005r. Nr [...] organ pierwszej instancji został zobowiązany do doręczenia przedmiotowej decyzji stronie.

Spór miedzy stronami sprowadza się do oceny czy doręczona skarżącemu w dniu 11 lipca 2005r. decyzja z dnia [...] 2003r. znak [...] była decyzją w oryginale.

Skarżący stoi na stanowisku, iż była to decyzja sfałszowana ("wytworzona obecnie") albowiem urząd nie dysponował decyzją wydaną w dniu [...] 2003r. gdyż w roku 2003 decyzja ta została doręczona osobie o nazwisku P.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazuje zaś, iż organ pierwszej instancji dysponował oryginałem decyzji a zatem możliwe było jej doręczenie stronie.

Na wstępie wskazać należy, iż zgodnie z art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8 poz. 60 ze zm.) organ podatkowy orzeka w sprawie w drodze decyzji chyba , że przepisy niniejszej ustawy stanowią inaczej , decyzja rozstrzyga sprawę co do jej istoty albo w inny sposób kończy postępowanie w danej sprawie. Zacytowany przepis Ordynacji podatkowej nie zawiera jednak definicji decyzji podatkowej brak jej także w innych przepisach tej ustawy. Definicję taką możemy jednak odnaleźć w ustaleniach doktryny. W doktrynie postępowania administracyjnego rozróżnia się materialne i procesowe ujęcie decyzji. W ujęciu materialnym przez decyzję rozumie się "oparte na przepisach prawa administracyjnego władcze, jednostronne oświadczenie woli organu administracji publicznej , określające sytuację prawną konkretnie wskazanego adresata w indywidualnie oznaczonej sprawie (por. J. Lang, J. Służewski, M. Wierzbowski, A. Wiktorowska: Polskie prawo administracyjne, Warszawa 1995r. , s. 190).

Określenie procesowe decyzji jest zawarte w art. 207, 208, 210 i 211 ustawy Ordynacja podatkowa , które określają procesowy kształt decyzji podatkowej. Decyzja ta powinna więc odpowiadać wymaganiom art. 207 i 208 , charakteryzować się strukturą określoną w art. 210 oraz stosownie do art. 211 stanowić akt mający formę pisemną.

Przechodząc na grunt rozpatrywanej sprawy wskazać należy, iż w aktach administracyjnych przesłanych przez organy do Sądu znajduje się decyzja z dnia 26 lutego 2003r. (k-8 akt administracyjnych) wydana przez Burmistrza Gminy i Miasta J. skierowana do B. S. ustalająca wysokość podatku od nieruchomości na 2003r. podpisana z up. Burmistrza przez skarbnika miasta M. F. Na rozprawie w dniu 28 marca 2006r. skarżący przedłożył decyzję otrzymaną w dniu 11 lipca 2005r. na której widniała data [...] 2003r. Nr [...] . Decyzja ta ustalała wysokość podatku od nieruchomości na 2003r, dla B. S. w kwocie identycznej jak decyzja na karcie 8 akt administracyjnych, podpisana została z up. Burmistrza przez skarbnika miasta M. F. Na obu decyzjach znajdowały się oryginalne pieczęcie. Różnice pomiędzy wskazanymi powyżej decyzjami sprowadzały się do kształtu pieczęci w dolnej części decyzji (prostokątna, okrągła) oraz treści pieczęci nagłówkowej (na decyzji w aktach administracyjnych jest pieczęć Urzędu Gminy i Miasta na decyzji przedłożonej przez skarżącego pieczęć Burmistrza Miasta i Gminy J.). A zatem w ocenie Sądu nie może budzić wątpliwości, iż decyzja doręczona skarżącemu w dniu 11 lipca 2005r. miała walor dokumentu wydanego , jej treść odpowiadała egzemplarzowi znajdującemu się w aktach sprawy, zawierała wszystkie elementy decyzji , w tym podpis osoby uprawnionej.

Sąd w niniejszym składzie podziela pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku w sprawie o sygn. akt II SA/Gd 1618/96 (LEX nr 44208) , iż przepis art. 109 par. 1 kpa (postanowienie Sądu zapadło na tle kodeksu postępowania administracyjnego ale art. 109 par. 1 kpa odpowiada w swojej treści art. 211 Ordynacji podatkowej) nakazuje organowi doręczyć stronie decyzję , przez co należy rozumieć , że doręcza się oryginał; każda "kopia" decyzji, która zostaje doręczona stronie, musi być podpisana przez osobę (osoby) upoważnioną do wydania decyzji , przez co każdy egzemplarz jest decyzją na prawach oryginału.

Mając powyższe na uwadze Sąd nie znalazł podstaw do stwierdzenia, iż doręczona skarżącemu w dniu 11 lipca 2005r. decyzja była kopią, bądź odpisem decyzji z dnia [...] 2003r. Podniesiony przez skarżącego zarzut jej sfałszowania jest zupełnie bezpodstawny.

Sąd nie uwzględnił także zarzutów odnośnie naruszenia przepisów postępowania poprzez nie wysłuchanie podatnika co do okoliczności mających wpływ na wymiar podatku. Pomimo bowiem , iż w aktach sprawy nie ma postanowienia wydanego w trybie art. 200 Ordynacji podatkowej przez organ pierwszej instancji to na etapie postępowania odwoławczego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. postanowieniem z dnia [...] 2005r. Nr [...] wyznaczyło skarżącemu na podstawie art. 200 § 1 siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zgromadzonego materiału dowodowego. Zanim wiec zapadła ostateczna decyzja strona mogła ustosunkować się dowodów zebranych w sprawie.

Za nieuzasadniony uznano także zarzut braku właściwego uzasadnienia faktycznego i prawnego w decyzji organu pierwszej instancji. Decyzja z dnia [...] 2003r. nr [...] nie jest co prawda obszerna w swojej treści ale zawiera wszystkie elementy wskazane w ar. 210 par. 1 w tym wskazuje na okoliczności stanu faktycznego jak i zastosowane podstawy prawne.

W kwestii zaś bytu uchwały Rady Gminy i Miasta w J. nr [...] z dnia [...]2000r. a także charakteru i znaczenia prawnego pisma Zarządu Gminy i Miasta z dnia 04 marca 2002r. w przedmiocie zwolnienia skarżącego z podatku od nieruchomości na 2003r. wypowiedział się już Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 listopada 2004 sygn. I SA/Bd 468/04 akt. Pomimo, iż wyrok ten zapadł w innej sprawie w przedmiocie umorzenia zaległości w podatku od nieruchomości, Sąd w obecnym składzie w całości popiera wyrażone tam stanowisko. Z treści uchwały z dnia 20 grudnia 2000r.nie wynika aby zwolnienia z podatku do nieruchomości w niej przewidzianego udzielano na jakiś dłuższy okres czasu, zwolnienie to obowiązywało tylko w 2001r.W kwestii zaś pisma Zarządu z dnia 04 marca 2002r. Sąd uznał, iż oświadczenie w nim zawarte nie może stanowić samodzielnej podstawy udzielenie skarżącemu umorzenia i wyłączać rozpoznanie sytuacji skarżącego w kontekście warunków umorzenia.

Sąd wskazuje, iż w piśmie procesowym z dnia 14 lutego 2006r. skarżący zawarł wniosek o przeprowadzenie dowodu z akt Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy o sygn. akt I SA/Bd 468/04 oraz akt Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. Nr [...]. Na rozprawie przewodniczący poinformował skarżącego, iż w aktach administracyjnych nadesłanych przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. znajduje się decyzja z dnia [...] 2005r. Nr [...] oraz wyrok WSA z dnia 17 listopada 2004r. sygn. akt I SA/Bd 468/04 . W związku z tym skarżący oświadczył, iż wniosek zawarty w piśmie z dnia 14 lutego 2006r. w tym zakresie jest bezprzedmiotowy.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.