Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 303/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2015-06-03 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Andrzej Melezini (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 czerwca 2015 r. wniosku W. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] stycznia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie orzeczenie o odpowiedzialności podatkowej skarżącego jako byłego członka Zarządu za zaległości podatkowe "B." Sp. z o.o. z tytułu podatku od towarów i usług za niektóre okresy rozliczeniowe 2009, 2010 i 2011 r. , w podatku dochodowym od osób prawnych za 2009 r. oraz za odsetki za zwłokę od tych zaległości i koszty postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji;


UZASADNIENIE

W. K. złożył do tutejszego sądu administracyjnego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej skarżącego jako byłego członka zarządu za zaległości podatkowe "B." Sp. z o.o. z tytułu podatku od towarów i usług za niektóre okresy rozliczeniowe 2009, 2010 i 2011, w podatku dochodowym od osób prawnych za 2009 r. oraz za odsetki za zwłokę od tych zaległości i koszty postępowania egzekucyjnego.

W skardze jej autor zawarł jednocześnie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji argumentując, że jej wykonanie wyrządzi znaczną szkodę oraz trudne do odwrócenia skutki dla rodziny skarżącego. Wnioskodawca podał, że jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku, a jego rodzina korzysta z pomocy społecznej. Uzasadniając złożony wniosek skarżący podał, że źródło utrzymania jego rodziny stanowi dochód uzyskiwany przez jego żonę z tytułu umowy o pracę w wysokości 1.465,73 zł oraz dochód skarżącego z prac dorywczych w kwocie 300 – 400 zł miesięcznie, a także środki uzyskiwane przez syna w związku z nauką zawodu w wysokości 200 zł. Skarżący podkreśli jednocześnie, że nie posiada żadnego majątku, zgromadzonych oszczędności czy też przedmiotów wartościowych i zamieszkuje z rodziną u teściów. Wyjaśnił, że korzysta z pomocy finansowej Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej i jest zadłużony u najbliższej rodziny, tj. u matki na kwotę 2.000 zł, a u teściów na kwotę 3.500 zł. Na potwierdzenie powyższych okoliczności skarżący załączył do sprawy: zaświadczenie o wysokości dochodu uzyskiwanego przez jego żonę, zaświadczenie z Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. o trudnej sytuacji materialno – bytowej rodziny, zaświadczenie z Urzędu Gminy o niefigurowaniu w rejestrze podatków oraz zaświadczenie z Urzędu Pracy o posiadanym statusie bezrobotnego, bez prawa do zasiłku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, cytowanej dalej: p.p.s.a. (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W orzecznictwie sądów administracyjnych podnosi się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ma miejsce, gdy nie będzie już możliwy późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, lub powrót do stanu pierwotnego. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z 13 maja 2010 r., sygn. akt II FZ 182/10, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Ponadto przesłanka wyrządzenia znacznej szkody jest interpretowana w orzecznictwie jako szkoda (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 18 marca 2011 r., II GSK 330/11, z dnia 20 stycznia 2012 r., II FZ 819/11; oba dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

Dokonując oceny złożonego wniosku w kontekście opisanych wyżej przesłanek, sąd doszedł do przekonania, że w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wynikający z zaskarżonej decyzji obowiązek ma wprawdzie charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia, co do zasady są odwracalne. Niemniej jednak skutków zapłaty należności pieniężnej nie można rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości. W tym miejscu wskazać należy, iż wobec skarżącego wydano decyzję orzekającą o jego solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki "B." Sp. z o.o. z tytułu podatku od towarów i usług za niektóre okresy rozliczeniowe 2009, 2010 i 2011 w łącznej wysokości 1.425.722,24 zł, w podatku dochodowym od osób prawnych za 2009 r. w łącznej kwocie 1.953 zł oraz za odsetki za zwłokę od tych zaległości w kwocie 776.451,00 zł oraz koszty postępowania egzekucyjnego w kwocie 125.297,12 zł. W ocenie Sądu egzekucja kwot wynikającej z zaskarżonej decyzji może więc spowodować trudne do odwrócenia skutki. Skarżący jak wynika z akt sprawy jest w trudnej sytuacji majątkowej, co potwierdzają złożone przez stronę dokumenty i postanowienie przyznające skarżącemu prawo pomocy. W tej sytuacji uznać należy, że skarżący wykazał konieczność udzielenia mu ochrony tymczasowej.

Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.