Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 240/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2017-07-04 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i § 5
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w następującym składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Bolesław Stachura po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 4 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jej skargi na decyzję Zarządu Województwa [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z tytułu zwrotu środków otrzymanych w ramach umowy o dofinansowanie na realizację projektu oraz ich zwrot wraz z odsetkami p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

A. J. (zwana dalej: "skarżącą") w dniu [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Zarządu Województwa [...] z dnia [...] nr [...]. Następnie w piśmie z dnia [...] skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości. Uzasadniając swój wniosek, wskazała, że zaskarżoną decyzją Zarząd Województwa [...] utrzymał w mocy decyzję z [...] Nr [...] orzekającą o solidarnej odpowiedzialności skarżącej za zobowiązania S. sp. z o.o. (w likwidacji) z siedzibą w S. z tytułu braku zwrotu środków otrzymanych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] w latach [...] na podstawie umowy o dofinansowanie nr [...] zawartej w S. w dniu [...] na realizację projektu: "Uruchomienie pierwszego w Polsce salonu florystycznego połączonego z kawiarnią [...]", określone w decyzji Zarządu Województwa [...] z dnia [...] nr [...], przy jednoczesnym zobowiązaniu skarżącej do zwrotu wskazanych środków w kwocie [...] wraz z odsetkami jak dla zaległości podatkowych liczonych od daty przekazania środków, tj. od dnia [...] do [...] (data wydania decyzji przez organ w pierwszej instancji) w wysokości [...] z zastrzeżeniem, że w przypadku niedotrzymania terminu płatności przez skarżącą, odpowiada ona również za odsetki jak dla zaległości podatkowych naliczonych po dniu wydania decyzji przez organ w pierwszej instancji.

Skarżąca wskazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji wiąże się dla niej

z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody i spowodowaniem trudnych

do odwrócenia skutków. Skarżąca podała, że utrzymuje się z wynagrodzenia z umowy o pracę w [...] sp. j. w wysokości netto [...]. Jedynym jej majątkiem jest mieszkanie o powierzchni [...], które obciążone zostało hipoteką w związku z kredytem zaciągniętym we frankach szwajcarskich. Mieszkanie zostało kupione w [...] za kwotę [...], miesięczna rata wynosi [...] plus [...] z tytułu ubezpieczenia. Na dzień [...] do zapłaty pozostała kwota [...], która przewyższa rynkową wartość mieszkania. Ponadto skarżąca poinformowała, że posiada [...] udziałów w [...] sp. j. z siedzibą w P., która w ostatnich latach generowała straty (około [...] rocznie) oraz [...] udziałów w B. sp. z o.o. z siedzibą w P., która aktualnie generuje głównie koszty (m.in. koszt wynajmu lokalu użytkowego - czynsz około [...], koszty adaptacji lokalu), planowana data rozpoczęcia działalności (sprzedaż ciastek) to [...]. Wartość posiadanych udziałów jest znacznie mniejsza niż wysokość naliczonych do zwrotu środków wraz z odsetkami.

W związku z powyższym skarżąca stwierdziła, że istnieje wysokie prawdopodobieństwo, iż w sytuacji wykonania zaskarżonej decyzji dojdzie do egzekucji z nieruchomości skarżącej, co spowoduje, że zostanie pozbawiona miejsca zamieszkania, którego nie odzyska nawet po wygraniu sporu z organem. Zdaniem skarżącej przyjmując, że organ w pierwszej kolejności będzie dochodził należności z wynagrodzenia skarżącej, to i tak w konsekwencji, przy dużych jej zobowiązaniach miesięcznych (około [...]) i bardzo niskim dochodzie ([...]), sytuacja ta spowoduje, że skarżącej nie będzie stać na spłatę kredytu zaciągniętego na zakup ww. mieszkania (rata wynosi około [...]), nawet przy pomocy finansowej matki i jego licytacja w tych okolicznościach będzie konieczna, aby wykonać ciążące na skarżącej zobowiązanie względem organu jak i banku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.

– zwanej dalej: "p.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie

wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże - stosownie do brzmienia

art. 61 § 3 p.p.s.a. - po przekazaniu sądowi skargi, sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z przytoczonej regulacji prawnej wynika zatem, że przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym poprzez wstrzymanie wykonania aktu, jest wyjątkiem od zasady wykonalności decyzji ostatecznej. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji następuje na wniosek skarżącego.

Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. uznać należy, że ciężar uzasadnienia tego wniosku spoczywa na wnioskodawcy. Powinien on wykazać, że wykonanie zaskarżonego przez niego aktu organu administracji, spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podjęto próbę zdefiniowania przesłanki wyrządzenia znacznej szkody, a mianowicie stwierdzono, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie miałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdy zachodzi niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (postanowienie NSA z dnia [...], sygn. akt GZ 138/04, dostępne na stronie internetowej www. orzeczenia.nsa.gov.pl). W postanowieniu z dnia [...], sygn. akt II FSK 182/10 (dostępne na stronie internetowej www. orzeczenia.nsa.gov.pl) NSA wskazał, że trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które

– raz zaistniałe – powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.

Ze wskazanym na wstępie obowiązkiem wnioskodawcy wiąże się powinność sądu do dokonania wszechstronnej i rzetelnej oceny okoliczności, wskazanych

we wniosku. Ponadto, sąd wydając rozstrzygnięcie, winien brać pod uwagę również przedstawione przez stronę dokumenty.

Mając na uwadze obowiązującą regulację prawną, Sąd uznał, że wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Odnosząc się zaś do złożonego w niniejszej sprawie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w pierwszej kolejności zauważyć należy, że trudną sytuację finansową skarżącej potwierdzają dokumenty nadesłane przez nią w odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego, m.in.:

– zeznanie podatkowe PIT-36L za [...] z zadeklarowanym przychodem skarżącej z działalności [...] w zakresie gastronomii w wysokości [...], koszty - [...], strata - [...];

– zeznanie podatkowe PIT-37 za [...] z zadeklarowanym przychodem skarżącej z tytułu umowy o pracę w wysokości [...], koszty uzyskania przychodów - [...], dochód – [...];

– zeznanie PIT-36L za [...] z zadeklarowanym przychodem skarżącej

z działalności Spółki [...] w zakresie gastronomii w wysokości [...], koszty - [...], strata - [...];

– zeznanie podatkowe PIT-37 za [...] z zadeklarowanym przychodem skarżącej ze stosunku pracy w wysokości [...], koszty uzyskania przychodów - [...], dochód – [...];

– zaświadczenie Spółki Jawnej [...] z dnia [...] potwierdzające, że skarżąca jest zatrudniona w ww. spółce w pełnym wymiarze godzin i otrzymuje wynagrodzenie miesięczne brutto w wysokości [...] (netto [...]

– wyciąg z rachunku bankowego skarżącej za okres od [...] do [...].;

– wyciąg z rachunku bankowego walutowego ([...]) związanego z kredytem,

– oświadczenie skarżącej z dnia [...] co do tego, że mieszkanie przy ul. S. w W. jest używane przez nią jako osobę prywatną, nie jest wynajmowane i nie stanowi źródła przychodu.

Rozpoznając wniosek, Sąd uznał, że skarżąca wykazała, iż wykonanie zaskarżonej decyzji zobowiązującej ją do zwrotu środków w kwocie [...] oraz

odsetek w wysokości [...], wiąże się dla niej z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyż jak wynika z oświadczeń skarżącej oraz dokumentów załączonych do akt w sprawy, skarżąca utrzymuje się z wynagrodzenia z tytułu umowy o pracę w wysokości około [...] (netto) miesięcznie. Jedynym majątkiem jakim dysponuje skarżąca jest mieszkanie o powierzchni [...], obciążone hipoteką, którą ustanowiono w związku z kredytem zaciągniętym na kupno mieszkania. Mieszkanie to nabyła w [...] za kwotę [...], aktualnie spłaca ratę kredytu zaciągniętego na kupno mieszkania w wysokości około [...] oraz uiszcza [...] z tytułu ubezpieczenia. Aktualnie rynkowa wartość mieszkania jest niższa aniżeli kwota pozostałego do spłaty kredytu. Ponadto, dwie spółki, w których skarżąca posiada udziały, aktualnie generują straty i koszty. Skarżąca zaznaczył również, że wartość posiadanych przez nią udziałów jest znacznie mniejsza niż wysokość naliczonych do zawrotu środków wraz z odsetkami. Wobec powyższego w ocenie Sądu uzasadniona jest obawa skarżącej, że istnieje wysokie prawdopodobieństwo, iż w sytuacji wykonania zaskarżonej decyzji, pomimo pomocy udzielanej jej przez matkę, dojdzie do egzekucji z nieruchomości skarżącej, co spowoduje, że zostanie pozbawiona miejsca zamieszkania, którego nie odzyska nawet po wygraniu sporu z organem.

Sąd badając sytuację skarżącej, miał na uwadze również to, że wykonanie decyzji dotyczącej należności nie zawsze wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, albowiem zależy

to od okoliczności sprawy, między innymi od wysokości kwoty, której dotyczy decyzja

i stopnia dolegliwości powstałych wskutek wykonania decyzji. Po analizie zgromadzonych dowodów i oświadczeń skarżącej, Sąd doszedł do wniosku,

że okoliczności wskazane przez stronę uzasadniają udzielenie jej ochrony tymczasowej.

Nie budzi bowiem wątpliwości, że w rozpoznawanej sprawie egzekwowanie kwoty [...] wraz z odsetkami w wysokości [...], przy uwzględnieniu miesięcznych dochodów strony oraz wysokości wskazanych wydatków związanych

ze spłatą kredytu zaciągniętego na kupno mieszkania w wysokości około [...] miesięcznie, spowodowałaby powstanie szkody lub trudne do odwrócenia skutki, bowiem egzekwowana kwota znacznie przekracza możliwości płatnicze skarżącej, która nie posiada żadnych oszczędności, ani majątku (poza mieszkaniem obciążonym hipoteką). Przy czym zauważyć należy, że Sąd miał na uwadze również

to, że z dokumentów dołączonych do akt sprawy wynika, że skarżąca dysponowała dodatkowymi wpływami środków pieniężnych w ostatnich miesiącach (m.in.

na podstawie wyciągów z rachunków bankowych Sąd stwierdził, że skarżąca otrzymała środki finansowe od J. A., od B. spółki z o.o., ponadto w [...] roku na rachunek dokonano wpłaty w wysokości [...] jak i przekazano od B. Spółki z o.o. jednorazową wpłatę w wysokości [...]). Jednakże ze względu na znaczną wysokość kwoty, którą skarżąca jest zobowiązana uiścić, Sąd uznał, że pomimo dodatkowych wpływów środków pieniężnych od spółki oraz pomocy finansowej najbliższych, uzasadnione jest przyznanie skarżącej ochrony tymczasowej i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W tej sytuacji Sąd, na podstawie przepisu art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., postanowił orzec jak w sentencji postanowienia.