Postanowienie Sądu Najwyższego, sygn. akt III PO 5/94
Sąd Najwyższy
Data orzeczenia: 1994-07-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 619  Stosunki pracy i stosunki służbowe, sprawy z zakresu inspekcji pracy
Hasła tematyczne: Organizacje społeczne
Administracyjne postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 190 - 195
journal: Dz.U. 1980 nr 9 poz. 26
law: Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 marca 1980 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.
Teza: Niedopuszczalny jest spór kompetencyjny w rozumieniu art. 190-195 Kpa pomiędzy Naczelnym Sądem Administracyjnym a organizacją społeczną nie powołaną z mocy prawa do załatwiania spraw indywidualnych, rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych.

TEZY

Niedopuszczalny jest spór kompetencyjny w rozumieniu art. 190-195 Kpa pomiędzy Naczelnym Sądem Administracyjnym a organizacją społeczną nie powołaną z mocy prawa do załatwiania spraw indywidualnych, rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych.


UZASADNIENIE

Kolegium Kompetencyjne przy Sądzie Najwyższym zważyło, co następuje:

W świetle art. 190 par. 1 w zw. z art. 1 par. 1 pkt 2 Kpa Kolegium Kompetencyjne rozstrzyga spory o właściwość między organami administracji państwowej lub organami samorządu terytorialnego a sądami i to zarówno spory pozytywne, gdy zainteresowany organ administracji państwowej lub organ samorządu terytorialnego oraz sąd uznają się równocześnie za właściwe do załatwienia sprawy /art. 192 par. 1 pkt 1 Kpa/, jak też spory negatywne, gdy zarówno organ administracji państwowej lub organ samorządu terytorialnego, jak i sąd uznają się w sprawie za niewłaściwe /art. 192 par. 1 pkt 2 Kpa/.

Po stronie administracyjnej uczestnikiem konfliktu może być również w świetle art. 1 par. 2 w związku z art. 5 par. 2 pkt 3 Kpa organ przedsiębiorstwa państwowego, komunalnej jednostki organizacyjnej, organizacji zawodowej, samorządowej, spółdzielczej i innej organizacji społecznej, gdy jest on powołany z mocy prawa /ustawy, aktu wykonawczego wydanego na podstawie upoważnienia ustawowego/ do załatwienia spraw określonych w art. 1 par. 1 pkt 1 i 4 Kpa, zaś po stronie sądowej - każdy sąd państwowy w zakresie swojej kompetencji z wyjątkiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, co wynika zarówno z braku użycia w art. 1 par. 1 pkt 2 oraz w przepisach działu V Kpa dotyczących rozstrzygania sporów o właściwość przez Kolegium Kompetencyjne przy Sądzie Najwyższym określenia "sąd administracyjny" używanego w tym kodeksie dla oznaczenia NSA /art. 5 art. 2 pkt 2/, jak też przede wszystkim z istoty stosunku między NSA a organami administracji państwowej w rozumieniu art. 5 par. 2 pkt 3 Kpa (...). Żaden ze wskazanych we wniosku podmiotów /Polskie Towarzystwo Psychiatryczne, Naczelny Sąd Administracyjny/ nie odpowiada wskazanym wyżej wymogom. Żaden przepis prawa nie zaleca stowarzyszeniu będącemu organizacją społeczną /Polskiemu Towarzystwu Psychiatrycznemu/ rozstrzygania w drodze decyzji administracyjnych indywidualnych spraw z zakresu szeroko pojętej administracji. Nie można też uznać opinii lekarskiej o stanie zdrowia za taką decyzję, czego potwierdzeniem są m.in. przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych /Dz.U. nr 65 poz. 294 ze zm./.

Zgodnie z par. 8 i par. 10 ust. 1 tegoż rozporządzenia określone nim jednostki organizacyjne służby zdrowia po dokonaniu oceny zdrowia badanego wydają orzeczenie w sprawie choroby zawodowej, na którego podstawie oraz wyników dodatkowego dochodzenia epidemiologicznego właściwy terytorialnie państwowy wojewódzki inspektor sanitarny wydaje decyzje o stwierdzeniu choroby zawodowej lub braku podstaw do jej stwierdzenia. Z kolei Naczelny Sąd Administracyjny nie wydał żadnego orzeczenia w sprawie wnioskodawcy, a tylko, w związku z treścią jego wniosku, udzielił mu przytoczonej wyżej informacji. Przede wszystkim jednak, jak wyżej wskazano, Sąd ten nie może być uczestnikiem konfliktu kompetencyjnego objętego przepisami działu V Kpa.

Kolegium Kompetencyjne może rozpoznawać tylko spory kompetencyjne między określonymi wyżej organami, rozpoznawanie innych sporów przez Kolegium jest niedopuszczalne. Wniosek Michała J. O rozpatrzenie przedstawionego przez niego sporu podlega odrzuceniu /art. 199 par. 1 Kpc w zw. z art. 195 Kpa/.Na marginesie niniejszej sprawy oraz w związku z tym, że w świetle par. 9 pkt 5 statutu Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego z dnia 30 marca 1990 r. wydaje ono opinie w sprawach psychiatrii, a nie opinie dotyczące oceny zdrowia określonych osób, Kolegium Kompetencyjne przy Sądzie Najwyższym zauważa, iż jeżeli zdaniem wnioskodawcy działalność organów czy ogniw organizacyjnych tego Towarzystwa narusza przepisy prawa lub statutu, może on powiadomić o tym Wydział Spraw Obywatelskich Urzędu Wojewódzkiego w W., który jako organ nadzoru nad stowarzyszeniami, o ile podzieli zarzuty wnioskodawcy, może podjąć odpowiednie środki nadzorcze określone w rozdziale 3 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. - Prawo o stowarzyszeniach /Dz.U. nr 20 poz. 104 ze zm./. Polskie Towarzystwo Psychiatryczne jest bowiem zarejestrowanym stowarzyszeniem, podlegającym przepisom tej ustawy. Gdy jednak opinia wydana przez komisję ekspertów powołaną w ramach Ł. Oddziału Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego wykorzystywana została w postępowaniu cywilnym lub karnym, to wnioskodawca mógł ją kwestionować w tym postępowaniu, a jej ocena należała do sądów orzekających w sprawie.