Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 1211/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2017-12-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 138 par.2, art. 18
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 64 a, b. c
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek - Zalewska po rozpoznaniu w dniu 27 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu D. P. na decyzję Inne w L. z dnia [...] października 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków p o s t a n a w i a odrzucić sprzeciw.


UZASADNIENIE

D. P. wniósł w dniu [...] listopada 2017 r. (data nadania, k.7) skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Inne w L. z dnia [...] października 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków, wydaną na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego.

Skarga została wniesiona zgodnie z pouczeniem zawartym w zaskarżonej decyzji, z zachowaniem wskazanego przez organ trybu i terminu, mimo to nie może być rozpatrzona merytorycznie.

Zgodnie bowiem z art. 64 a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz.1369), dalej "P.p.s.a.", wprowadzonym z dniem 1 czerwca 2017 r. (art. 9 pkt 7 i art. 18 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r., poz.935) – od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego, skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw (...). Sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji (art. 64c § 1 P.p.s.a.).

W świetle powyższego, wniesienie w listopadzie 2017 r., a więc po wejściu w życie przytoczonego przepisu art. 64a P.p.s.a., skargi na decyzję wydaną na podstawie art. 138 § 2 kpa nie było dopuszczalne. Skarżącemu przysługiwało natomiast prawo wniesienia sprzeciwu. Z uwagi na to, że skarżący został pouczony przez organ, że od kwestionowanej decyzji przysługuje skarga wnoszona w określonym trybie i terminie, Sąd wniesiony środek zaskarżenia nazwany "skargą" potraktował jako sprzeciw.

Sprzeciw nie może być jednak merytorycznie rozpatrzony, gdyż został wniesiony z uchybieniem czternastodniowego terminu, o którym mowa w przytoczonym art. 64 c § 1 P.p.s.a. Zaskarżona decyzja została bowiem doręczona skarżącemu w dniu 10 października 2017 r. (potwierdzenie odbioru, k. 55 akt admin.), zaś sprzeciw został wniesiony w dniu 8 listopada 2017r.

Z tego powodu podlega on odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 64 b § 1 P.p.s.a.

Z tych względów orzeczono, jak w sentencji.

Ubocznie należy wskazać, że błędne pouczenie skarżącego przez organ w zaskarżonej decyzji o terminie wniesienia sprzeciwu może stanowić podstawę do przywrócenia terminu do jego złożenia na wniosek skarżącego.