Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 946/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-10-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono zażalenie

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 17 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 9 lipca 2019 r. sygn. akt IV SA/Po 445/19 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi E. S. na postanowienie Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 9 lipca 2019 r. sygn. akt IV SA/Po 445/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę E. S. (dalej "skarżący") na postanowienie Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] marca 2019 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania.

W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd wskazał, że zarządzeniem z [...] maja 2019 r., pod rygorem odrzucenia skargi, wezwano skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 zł. Jak wynika z akt sprawy powyższe wezwanie nie zostało odebrane przez skarżącego pomimo awizowania przesyłki [...] czerwca 2019 r. i [...] czerwca 2019 r. (vide k. 23 akt), w związku z czym w dniu [...] czerwca 2019 r. przesyłkę zwrócono na adres WSA w Poznaniu. Opłata nie wpłynęła na konto sądu, wobec czego Sąd - na podstawie art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302; dalej "p.p.s.a.") - orzekł o odrzuceniu skargi.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu zażalenia podniósł, że nie wiedział o wezwaniu, gdyż nie było u niego listonosza z przesyłką sądową i nie zostało też pozostawione żadne awizo. Skarżący zaznaczył, że w domu zawsze jest ktoś kto może odebrać pocztę. Dalsza argumentacja skarżącego sprowadza się do wniosku, że skoro nie zostało mu doręczone wezwanie nie mógł upłynąć termin do dokonania czynności w sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

W niniejszej sprawie problem sprowadza się do ustalenia, czy skarżącemu została doręczona, w trybie art. 73 p.p.s.a., korespondencja sądowa zawierająca wezwania do usunięcia braków skargi, a w konsekwencji czy zasadnie Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę z powodu nieusunięcia jej braków formalnych i fiskalnych w terminie.

Zgodnie z art. 73 p.p.s.a., który reguluje kwestię tzw. doręczenia zastępczego, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w poprzedzających przepisach ustawy, składa się to pismo na okres siedmiu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza się w skrzynce na korespondencję lub na drzwiach mieszkania adresata. W przypadku niepodjęcia pisma w tym terminie pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Upływ terminu określonego w art. 73 § 3 p.p.s.a. skutkuje powstaniem fikcji prawnej doręczenia – za datę doręczenia pisma przyjmuje się datę, w której upłynął termin jego odbioru. Dokonane w tych okolicznościach doręczenie stwarza domniemanie doręczenia pisma i wyznacza początek biegu terminu do podjęcia czynności prawnej.

Jak wskazuje się w doktrynie i orzecznictwie, koniecznym warunkiem skutecznego doręczenia jest umieszczenie zawiadomienia o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej lub urzędzie gminy w skrzynce na korespondencję, a gdy to nie jest możliwe – na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (por. postanowienie SN z dnia 7 stycznia 1969 r., II CZ 208/68, OSNC 1969, Nr 9, poz. 64; wyrok SN z dnia 22 lutego 2001 r., III RN 70/00, OSNP 2001, Nr 19, poz. 574 oraz Dauter Bogusław, Komentarz do art. 73 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, LEX, 2013). Co istotne, skuteczność doręczenia w trybie art. 73 p.p.s.a. uzależniona jest od zaznaczenia przez doręczyciela na potwierdzeniu odbioru, gdzie umieścił zawiadomienie dla adresata (por. wyrok SN z dnia 4 lipca 2002 r., I CKN 861/00).

W niniejszej sprawie korespondencja została skierowana na prawidłowy adres, tj. adres wskazany w złożonej skardze jak również potwierdzony przez skarżącego w zażaleniu. Przesyłka nadana z Sądu [...] maja 2019 r. (karta 23 akt sądowych) zawiera również wszystkie niezbędne elementy, o których mowa wyżej w uzasadnieniu. Gołosłowne twierdzenia skarżącego, że nie otrzymał żadnego awiza nie mogą skutecznie podważyć dokumentu znajdującego się w aktach.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.