Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA 4706/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-11-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Minister Środowiska
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Barbara Gorczycka-Muszyńska, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec /spr./, sędzia WSA Łukasz Krzycki, Protokolant Małgorzata Sokólska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2004 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia "P." w W. na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] października 2003 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Zaskarżonym do Naczelnego Sądu Administracyjnego postanowieniem z dn. [...].10.2003 r., [...] Minister Środowiska, w wyniku rozpatrzenia zażaleń Stowarzyszenia "P." w W. oraz G. Sp. z o. o. w W. od postanowienia Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. z dn. [...].08.2003 r., nr [...]- uzgadniającego warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji budowlanej polegającej na realizacji galerii handlowo-usługowych "M." w rejonie ulic [...] i [...] w W., na terenie działek o nr ewid. [...] z obrębu [...] i o nr ewid. [...] , z obrębu [...], na wniosek A. Sp. z o. o. w P. -utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji.

Planowana inwestycja ma być zlokalizowana na obszarach oznaczonych w ustaleniach miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu P., zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Gminy W. z dn. [...].01.2001 r., symbolami [...] (zabudowa usługowa, biurowa, lub użyteczności publicznej z dopuszczeniem zabudowy usługowej lub zamieszkania zbiorowego), [...] i [...] (zabudowa usługowo-mieszkaniowa), [...] (zabudowa mieszkaniowa z usługami towarzyszącymi oraz [...] (tereny przeznaczone dla urządzenia zieleni i wód powierzchniowych z dopuszczeniem obiektów kubaturowych służących celom publicznym wypoczynku, rekreacji, administracji lub kultury. Inwestycja ta obejmuje budowę:

* zespołu budynków z powierzchniami handlowo-usługowymi powyżej

2000 m2 z zapleczami i funkcjami biurowymi,

* tradycyjnego targowiska (rynek owocowo-warzywny),

* budynku z powierzchniami handlowymi z salami sprzedaży powyżej 2000

m2 z zapleczami i funkcjami biurowymi, z możliwością lokalizacji

parkingu naziemnego,

* budynku wielofunkcyjnego z powierzchniami handlowo-usługowymi z

salami sprzedaży powyżej 1000 m2 z usługami rozrywkowymi i

sportowymi oraz funkcjami biurowymi,

* budynku z salą sprzedaży powyżej 2000 m2 z funkcjami biurowymi,

magazynami, z zapleczami, powierzchniami handlowymi, z możliwością

lokalizacji parkingu naziemnego,

* budynku wielofunkcyjnego z powierzchnią mieszkaniową z funkcjami

handlu, biur, usług oświatowych, kulturalnych, zdrowotnych,

* budynków z powierzchniami biurowymi, z możliwością lokalizacji

parkingu naziemnego,

* pasażu handlowego,

* placów zaaranżowanych,

* dróg, chodników, zieleni.

Dla obsługi planowanej zabudowy przewidziano około 4900 miejsc parkingowych, w tym do 2500 miejsc postojowych z przeznaczeniem na obsługę powierzchni sprzedażowo-handlowej.

W sprawie niniejszej toczyło się uprzednio postępowanie przed organami administracyjnymi i zakończyło się uchyleniem przez Ministra Środowiska rozstrzygnięcia organu I instancji ze wskazaniem, aby przy ponownym rozpatrzeniu sprawy Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. przeprowadził postępowanie wyjaśniające w celu ustalenia, czy odbiornik ścieków opadowych z projektowanego przedsięwzięcia jest w stanie przejąć z jego terenu ścieki opadowe bez groźby wystąpienia szkód, skoro już obecnie jest przeciążony hydraulicznie. Istotne uchybienie stanowił także brak właściwego uzasadnienia w rozumieniu art. 107 i 124 Kpa. Zdaniem Ministra w tym stanie rzeczy nie można było ocenić jakie przesłanki wzięto pod uwagę przy rozpatrywaniu przedmiotowej sprawy.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy organ I instancji w uzasadnieniu swej decyzji powołał szereg dokumentów i opracowań, które jego zdaniem zawierają sformułowania docelowych rozwiązań technicznych w zakresie gospodarki wodnej na tym obszarze, opartych o plany miejscowe zagospodarowania przestrzennego W. oraz P.

Wskazał, że odbiornikiem ścieków deszczowych dla terenów obejmujących zamierzone przedsięwzięcie na południe od ul. [...] będzie Jezioro P., a z ogólnej charakterystyki projektowanej inwestycji wynika, że inwestor zamierza wybudować rurociąg kanalizacji deszczowej wraz z komorą przelewową, do którego będą odprowadzane wody opadowe z tras komunikacyjnych, parkingów oraz obiektów usługowych. Ścieki deszczowe z kolektora będą kierowane przez zbiornik retencyjno-sedymentacyjny i separator zanieczyszczeń ropopochodnych do Jeziora P. W konkluzji organ I instancji wyraził przekonanie, że choć Jeziorko P., stanowiące odbiornik ścieków opadowych z projektowanego przedsięwzięcia jest obecnie przeciążone, to zapisy projektu decyzji o warunkach zabudowy oraz przytoczone w uzasadnieniu tego postanowienia dokumenty świadczą o przeanalizowaniu na etapie koncepcji problemu odprowadzania wód, a przyjęte rozwiązania techniczne, w jego ocenie stwarzają możliwość odprowadzenia ścieków w sposób zgodny z przepisami. Nadto podkreślił, że przyjęte rozwiązania zostaną dokładnie rozpatrzone w toku postępowania o wydanie pozwolenia wodnoprawnego na podstawie operatu wodnoprawnego, które określi warunki korzystania z wód, tj. obowiązek wykonania robót, modernizację istniejących odbiorników, budowę nowych i koszty utrzymania wód. Na tej podstawie Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. stwierdził, że planowane przedsięwzięcie jest zgodne z przepisami gospodarki wodnej oraz uznał, że może być wykonane i eksploatowane w sposób nieuciążliwy dla wód powierzchniowych i gruntowych po spełnieniu wymienionych warunków.

We wniesionych zażaleniach Stowarzyszenia "P." w W. oraz G. Sp. z o. o. w W. zakwestionowały to postanowienie.

Stowarzyszenie "P." zakwestionowało sposób zakreślenia obszaru inwestycji w zaskarżonej decyzji przez wskazanie, iż od południa ograniczony jest ul. [...], podczas gdy z wniosku o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie wynikało aby od strony ul. [...] teren inwestycji miał sięgać do ul. [...]. Ponadto wyraziło przekonanie, że budowa kompleksu handlowo-usługowego doprowadzi do dalszego uszczelnienia zlewni rzeki W. zasilanej m. in. wodami Potoku S., który w czasie opadów nawalnych wylewa na okoliczne tereny, a w jego zlewni planowane są kolejne inwestycje, których realizacja spowoduje zwiększenie odpływu wód opadowych tym potokiem. Zdaniem Stowarzyszenia inwestycja ta należąca do uciążliwych została pozytywnie uzgodniona przez organ I instancji, mimo istniejącego w obowiązującym planie miejscowym zakazu lokalizacji tego typu obiektów (§ 9 ust. 3 w zw. z § 7 uchwały nr [...] zatwierdzającej ten plan. Nadto ustawa z 7.07.1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym stawia wymóg ustalania terenów przeznaczonych pod budowę takich obiektów w planach zagospodarowania przestrzennego bowiem tereny, które mogą być przeznaczone pod budowę obiektów handlowych o pow. sprzedażowej powyżej 2000 m2 w gminach o liczbie mieszkańców ponad 20 000, muszą być ustalone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, co w niniejszej sytuacji nie nastąpiło.

G. Sp. z o. o. podniosło, iż w postanowieniu tym nie wskazano podstawy prawnej przyjętego rozstrzygnięcia oraz uzgodniono warunki pomimo braku zarówno dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jak i właściwego rozpatrzenia całego materiału dowodowego, naruszając art. 7 i art. 77 § 1 Kpa. Pełnomocnik spółki ponownie wskazał na liczne zastrzeżenia podnoszone przez wiele podmiotów odnośnie sporządzonego raportu oddziaływania zamierzonej inwestycji na środowisko, co jego zdaniem uniemożliwiało bezkrytyczne przyjęcie go przez organ I instancji i zaniechanie dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. W uzupełnieniu zażalenia podniósł zastrzeżenia odnośnie dwóch dokumentów i opracowań przytoczonych w uzasadnieniu postanowienia uzgadniającego, a mianowicie:

Etapu I — koncepcji programowej odprowadzania ścieków deszczowych

z terenu W. i Przedpola P.,

powierzchniowych urządzeń wodnych - kanał wodny w ulicy, kanał

wodny w O., zbiornik otwarty w kwartale [...]- etap II.

Wśród wskazanych zastrzeżeń pod adresem obu tych opracowań pełnomocnik G. Sp. z o. o. podniósł zarzut braku* analizy wpływu planowanych rozwiązań technicznych na zmianę istniejących warunków hydrologicznych na obszarze W., w tym poziomu wód gruntowych.

Minister Środowiska w swym postanowieniu odnosząc się do zarzutów podniesionych przez Stowarzyszenie "P." stwierdził, że z opracowań - Etapu I - koncepcji programowej odprowadzania ścieków deszczowych z terenu W. i Przedpola P. oraz -Powierzchniowych urządzeń wodnych - kanał wodny w ulicy, kanał wodny w O., zbiornik otwarty w kwartale [...]- etap II wynika, że wody opadowe i roztopowe będą kierowane do Potoku S. poprzez zbiornik retencyjny spowalniający dopływ ścieków, a w razie zbyt wysokich stanów wody w Potoku S., odpływ ścieków opadowych z terenu planowanego przedsięwzięcia do tego cieku zostanie zamknięty. Odnosząc się do zarzutu uciążliwości inwestycji Minister powołał się na uchwałę nr [...] Rady Gminy W., w której nie stwierdza się konieczności zmiany miejscowego planu dla lokalizacji omawianej inwestycji. Zaznaczył także, iż inwestycja ta zlokalizowana jest m. in. na obszarze oznaczonym w planie symbolem [...] przeznaczony przede wszystkim pod zabudowę usługową i wielofunkcyjną o znaczeniu lokalnym i ponadlokalnym.

Rozpatrując zarzuty podniesione przez G. Sp. z o. o. uznał za niezasadne twierdzenie, iż postanowienie organu I instancji zostało wydane bez podstawy prawnej, wszak powołano art. 40 ust. 1 pkt 7 ustawy z 7.07.1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym oraz art. 106 § 5 Kpa. Zaznaczył także, iż na etapie ustalania warunków usytuowanie obiektów, urządzeń i zakres prac traktowane są postulatywnie i nie stanowią elementu rozstrzyganego tą decyzją. Dalsze szczegółowe określenie konkretnych zamierzeń związanych z realizację przedsięwzięcia, w tym zagadnień dotyczących odprowadzania ścieków nastąpi na zasadach i w trybie przepisów Prawa wodnego i Prawa budowlanego. Powołane w uzasadnieniu postanowienia organu I instancji dokumenty wykonane zostały dla fazy ustalania warunków zabudowy przedmiotowej inwestycji i zdaniem ministra zawierają wystarczające informacje na temat przedsięwzięcia, odnośnie zagadnień związanych z gospodarką wodno-ściekową. Ponadto Minister podkreślił, że wbrew twierdzeniom zażaląjących się w powołanych dokumentach jako pierwszy odbiornik ścieków opadowych z terenu planowanego przedsięwzięcia jest Rów N., a nie Jeziorko P. czy Potok S.. Wydanie zezwolenia na wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi wymaga uzyskania pozwolenia wodnoprawnego, w którym jak podkreślił Minister, określa się oprócz uprawnień niezbędne obowiązki, ograniczające negatywny wpływ przedsięwzięcia na środowisko.

Skargę na to postanowienie do Sądu Administracyjnego wniosło Stowarzyszenie "P." zarzucając zaskarżonemu postanowieniu nie odniesienie się w sposób wyczerpujący do zarzutów Stowarzyszenia podniesionych w zażaleniu ponownie przytaczając te zarzuty. Dodatkowo zakwestionowało wskazaną podstawę rozstrzygnięcia utrzymującego w mocy postanowienie organu I instancji, błędnie bowiem powołano tam art. 138 § 2 Kpa w zw. z art. 7 i 77 Kpa.

W odpowiedzi na skargę Minister Środowiska podtrzymał argumentację przedstawioną w zaskarżonym postanowieniu. Odnośnie błędnej podstawy prawnej swego rozstrzygnięcia wyjaśnił, że wada ta została usunięta postanowieniem sprostowującym oczywistą omyłkę z dnia 2.02.2004 r. Natomiast przyjęte ograniczenie inwestycji od południa ul. [...] odnosiło się do jeszcze nieutworzonej ul. [...]. Ponadto minister wyjaśnił, że z dokumentacji dotyczącej odprowadzania ścieków deszczowych z terenu W. i Przedpola P. wynika, że ścieki opadowe będą wprowadzane do Potoku S. oraz Rowu N., które tworzą układ połączony m. in. z Jeziorkiem P.. Szczegółowe rozwiązania techniczne mogą być rozpatrywane dopiero na etapie postępowania prowadzonego na podstawie Prawa wodnego o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego. Dodatkowo minister podkreślił, że kwestie dotyczące sposobu zagospodarowania ścieków opadowych z terenu projektowanych inwestycji nie mogły być rozpatrywane w tym postępowaniu, bowiem organom orzekającym nie były znane szczegółowe rozwiązania techniczne korzystania z wód, do których przedstawienia inwestorzy obowiązani są dopiero w postępowaniu o uzyskanie wymaganych Prawem wodnym pozwoleń wodnoprawnych. Nie podzielił także słuszności zarzutu sprzeczności inwestycji z obowiązującym dla tego obszaru planem zagospodarowania przestrzennego, który zakazuje na tym obszarze realizowania inwestycji uciążliwych, za które uważa inwestycje mogące pogorszyć stan środowiska. Minister podkreślił, iż w obowiązujących przepisach prawnych z tego zakresu pojęcie to nie funkcjonuje, co jego zdaniem nie pozwala na odniesienie tego zakazu wprost do przedmiotowego przedsięwzięcia. Natomiast analizy przedstawione w projekcie decyzji o warunkach zabudowy zamierzone przedsięwzięcie nie stanowi uciążliwego w rozumieniu planu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga nie może zostać uwzględniona.

Na wstępie należy podkreślić, że przedmiotem oceny legalności przez Sąd Administracyjny w tym postępowaniu jest zaskarżone postanowienie Ministra Środowiska utrzymujące w mocy postanowienie uzgadniające Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. z dn. [...].08.2003 r., a nie jak to zdawali się sugerować skarżący decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji. Wiele bowiem spośród zgłoszonych zarzutów mogłoby zostać podniesionych dopiero w razie kontroli decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla tej inwestycji.

Kwestia przesądzenia o zgodności planowanego zamierzenia inwestycyjnego z obowiązującym dla tego obszaru planem zagospodarowania przestrzennego wykraczała poza zakres kompetencji tego organu - Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W., w zakresie interpretacji zapisu § 9 pkt 3 tego planu mówiącego o zakazie lokalizowania obiektów uciążliwych, zgodnie z definicją zawartą w jego § 7, który to w pkt. 1 lit. 17 stanowił, iż "przez uciążliwość obiektu należy rozumieć stan, w którym właściwy dla danego obiektu sposób użytkowania powoduje w jego otoczeniu przekroczenie norm sanitarno-higienicznych dopuszczalnych dla obiektów mieszkalnych lub wystąpienie uciążliwości zapachowych, z tym że przez uciążliwość obiektów należy także rozumieć stan, gdy te obiekty są zaliczane do inwestycji mogących pogorszyć stan środowiska".

Należy mieć na względzie, że w istocie to Burmistrz Gminy W. kierując projekt decyzji o warunkach do uzgodnienia przez Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej dokonał takiej interpretacji przytoczonego zapisu planu, która pozwoliła mu przyjąć, iż zapis ten nie oznacza wyłączenia możliwości realizacji inwestycji uciążliwych, w rozumieniu mogących pogorszyć stan środowiska, czy też mogących znacząco oddziaływać na środowisko, zgodnie z terminologią przyjętą przez rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 24.09.2002 r., a uznał, że zapis ten nakazuje każdorazowe badanie, czy na podstawie sporządzonego raportu oddziaływania na środowisko istotnie realizacja zamierzonej inwestycji może spowodować przekroczenie dopuszczalnych standardów ochrony środowiska.

W tej sytuacji powinność Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej stanowiło dokonanie oceny przedłożonego projektu decyzji o warunkach pod kątem gospodarki wodnej i ściekowej, mając na uwadze ustalenia sporządzonego raportu i wynikającego z niego oddziaływania na środowisko tej inwestycji oraz przygotowanych następnie opracowań (Etapu I -koncepcji programowej odprowadzania ścieków deszczowych z terenu W. i Przedpola P. oraz - Powierzchniowych urządzeń wodnych - kanał wodny w ulicy, kanał wodny w O., zbiornik otwarty w kwartale [...]- etap II), z których wynika konieczność uzyskania szeregu pozwoleń wodnoprawnych. W ocenie Sądu rozstrzygnięcie zawarte w postanowieniu Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. z dn. [...].08.2003 r., uzgadniającym warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji, polegającej na realizacji galerii handlowo-usługowych "Miasteczko W." było prawidłowe, podobnie jak i postanowienie utrzymujące je w mocy, ponownie dokonujące oceny całokształtu zagadnienia w oparciu o zapisy raportu i przytoczonych opracowań. W postanowieniu swym Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej powołując się na art. 122 ust. 1 ustawy Prawo wodne podkreślił, iż na szczególne korzystanie z wód wymagane jest pozwolenie wodnoprawne, w którym określa się warunki korzystania z wód i wskazał konieczność uzyskania go w zakresie ustaleń zawartych w pkt 6.2. projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji, dotyczących wód podziemnych, powierzchniowych i gospodarki wodno-ściekowej.

W ocenie Sądu wykraczałoby natomiast poza uprawnienia Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej dokonywanie interpretacji powołanej Uchwały nr [...] Rady Gminy W. z dnia [...].10.2002 r. w sprawie lokalizacji inwestycji obiektów centrum handlowo-usługowo-kulturalnego o nazwie "Galeria Handlowo-Usługowa M.". Jej oceny, a co za tym idzie ustalenia czy plan zagospodarowania przestrzennego pozwala na jej realizację w tym miejscu również dokonał organ ustalający warunki zabudowy, przedkładając projekt tej decyzji do uzgodnienia.

Należy także mieć na względzie i to, że przedmiotem uzgodnień była zamierzona inwestycja określona w sposób taki, jak miało to miejsce we wniosku inwestora o ustalenie warunków, zatem Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej mógł uzgodnić tylko tak mu przedstawione zamierzenie inwestycyjne, a ewentualną zbyt dużą jego ogólność mógł zarzucić wyłącznie organ ustalający warunki. Z tego względu nie jest zasadny zarzut niezgodności zakresu raportu z postanowieniem nr [...] z dnia [...].10.2002 r. Burmistrza Gminy W., w części ustalającej jego zakres z uwagi na zbyt ogólnikową generalną charakterystykę przedsięwzięcia dokonaną w raporcie. Charakterystyka ta sporządzona bowiem została tak szczegółowo, jak szczegółowo zakres inwestycji sformułował inwestor we wniosku o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla tej inwestycji, czego nie zakwestionował organ ustalający warunki.

Niewątpliwie sporządzony raport oddziaływania inwestycji na środowisko, został opracowany dla określonego przedsięwzięcia, o którego realizację występował inwestor, zgodnie z przedmiotem inwestycji sformułowanym we wniosku. Zatem uchylenie decyzji ustalającej warunki dla tej inwestycji m. in. z powodu zbyt dużej ogólności zakreślonego zamierzenia inwestycyjnego, co podniósł G. Sp. z o. o. w swej skardze spowoduje konieczność bardziej szczegółowego zakreślenia jej przedmiotu, a co za tym idzie sporządzenia dla tak określonej inwestycji nowego raportu o oddziaływaniu jej na środowisko, o ile organ ustalający warunki przesądzi o jej zgodności z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu Przedpola P., zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Gminy W. z dn. [...].01.2001 r.

W ocenie Sądu organ I instancji prawidłowo zaznaczył, że przyjęte rozwiązania zostaną dokładnie rozpatrzone w toku postępowania o wydanie pozwolenia wodnoprawnego na podstawie operatu wodnoprawnego, które określi warunki korzystania z wód, tj. obowiązek wykonania robót, modernizację istniejących odbiorników, budowę nowych i koszty utrzymania wód. Istotnie mimo, iż Jeziorko P., stanowiące odbiornik ścieków opadowych z projektowanego przedsięwzięcia, poza rowem N. jest obecnie przeciążone, to przytoczone w uzasadnieniu tego postanowienia dokumenty świadczą o przeanalizowaniu na etapie koncepcji problemu odprowadzania wód z przedmiotowego obszaru, a przyjęte rozwiązania techniczne stwarzają możliwość odprowadzenia ścieków w sposób zgodny z przepisami. Bez przeprowadzenia wskazanych, niezbędnych inwestycji wodnych i modernizacji już istniejących rozwiązań, co wiąże się z koniecznością uzyskania stosownych pozwoleń wodnoprawnych, inwestor nie otrzyma dla tej inwestycji pozwolenia na budowę, bowiem nie uzyska koniecznych uzgodnień wymaganych na etapie procesu inwestycyjnego. W świetle ustaleń poczynionych przez organy uzgadniające tę inwestycję pod kątem gospodarki wodnej planowane przedsięwzięcie we wstępnej ocenie dokonywanej na etapie uzgodnienia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu jest zgodne z przepisami i może być wykonane oraz eksploatowane w sposób nieuciążliwy dla wód powierzchniowych i gruntowych po spełnieniu szeregu wskazanych warunków, co słusznie podkreślił Minister Środowiska.

Na marginesie należy jedynie zaznaczyć, że Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. nieprawidłowo wskazał przepis kompetencyjny, pozwalający mu na dokonanie przedmiotowego uzgodnienia. Mając na uwadze, iż postanowienie to wydano w dniu [...].08.2003 r., a więc po utracie mocy obowiązującej przez ustawę z dnia 7.07.1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym, jako normę kompetencyjną powinien wskazać art. 40 ust. 4 pkt 7 tej ustawy w związku z art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Powołany przez organ I instancji przepis art. 92 ust. 3 pkt 1 l Prawa wodnego już wówczas obowiązywał. Uchybienie to jednakże w ocenie Sądu nie miało istotnego wpływu na wydane rozstrzygnięcie, bowiem z uwagi na fakt, iż realizacja tej inwestycji wiąże się z koniecznością uzyskania stosownych pozwoleń wodnoprawnych w zakresie ustaleń zawartych w pkt 6.2. projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji, dotyczących wód podziemnych, powierzchniowych i gospodarki wodno-ściekowej Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. był uprawniony do dokonania tego uzgodnienia.

Z przytoczonych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1271) - orzekł jak w sentencji.