Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 1518/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-05-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Umorzono postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym
Powołane przepisy: article: art. 60
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz, , , po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej T. S.A. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 24 stycznia 2012 r., sygn. akt I SA/Lu 643/11 w sprawie ze skargi T. S.A. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. z dnia 27 lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2007 r. postanawia 1. umorzyć postępowanie kasacyjne, 2. zwrócić T. S.A. w W. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 1000 (tysiąc) złotych.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 24 stycznia 2012 r., sygn. akt I SA/Lu 643/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę T. S.A. w W. (dalej Spółka) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2007 r.

Od powyższego wyroku została przez Spółkę złożona skarga kasacyjna, w której wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Pismem z dnia 5 maja 2014 r. pełnomocnik Spółki cofnął skargę kasacyjną, wniesioną od powyższego wyroku.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Podstawą do cofnięcia skargi kasacyjnej jest zdanie pierwsze art. 60 w związku z art. 193 p.p.s.a. Również zdanie drugie art. 60 p.p.s.a. ma zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym. Natomiast zdanie trzecie tego przepisu, traktujące o uznaniu cofnięcia skargi za niedopuszczalne, nie może być stosowane w odniesieniu do skargi kasacyjnej (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, str. 572 – 573, wyd. Wolters Kluwer Polska sp. z o.o., Warszawa 2009). Skoro bowiem Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 183 § 1 p.p.s.a. związany jest granicami skargi kasacyjnej, to tym bardziej wiąże go "brak" skargi kasacyjnej, czyli stan po jej cofnięciu. Wynikająca z art. 183 § 1 p.p.s.a. zasada dyspozycyjności sprawia, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne, i to bez zgody strony przeciwnej.

W tych okolicznościach, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., postanowił umorzyć postępowanie kasacyjne.

O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.