Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 473/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-06-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184, art. 197 par. 2, art. 199, art. 220 par. 1; par. 2 ust. 1 pkt 7 rozporzadzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnnymi  (Dz.U. Nr 221,
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Dałkowska-Szary po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2011 r. na posiedzeniu nie jawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. i M. W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 marca 2011 r., sygn. akt II SA/Wr 179/04 w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi D., M., M. i J. W. na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia (...) stycznia 2004 r. nr (...) w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie wstrzymania prowadzenia robót budowlanych postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 10 marca 2011 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wezwał stronę skarżącą – D. W., M. W., J. W. i M. W. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie tego Sądu z dnia 3 grudnia 2009 r., w kwocie 100 zł.

W odpowiedzi na powyższe zarządzenie D. i M. W. złożyli wniosek o przyznanie im prawa pomocy, po rozpoznaniu którego Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2011 r., przyznał im prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Pismem z dnia 12 kwietnia 2011 r., w wykonaniu prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 marca 2011 r., wezwano J. i M. W. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 3 grudnia 2009 r.

W zażaleniu na powyższe zarządzenie D. i M. W. podnieśli, że złożyli od niego wniosek o pomoc, który nie został rozpoznany. Zarządzenie nie może być więc prawomocne.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.), strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.

W przedmiotowej sprawie Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zastosował w sposób prawidłowy powyższe przepisy – wezwał wnoszących zażalenie do uiszczenia od niej wpisu sądowego. Prawidłowo została również określona wysokość należnego wpisu w kwocie 100 zł stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).

Odnośnie twierdzeń zawartych w przedmiotowym zażaleniu wskazać należy, że w związku z wniesieniem przez D. i M. W. wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz jego pozytywnym rozpoznaniem przez Sąd, zostali oni zwolnieni z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Z obowiązku tego nie zostali natomiast zwolnieni J. i M. W., w stosunku do których zarządzenie z dnia 10 marca 2011 r. stało się prawomocne, co zostało podkreślone w wyłącznie do nich skierowanym wezwaniu z dnia 12 kwietnia 2011 r.

Mając na uwadze powyższe, na postawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.