Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 641/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-06-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6041 Profilaktyka  i   rozwiązywanie  problemów alkoholowych, ustalanie liczby punktów sprzedaży,  zasad  usytuowania miejsc
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 63 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Hanna Kamińska po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku L. Ż. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej L. Ż. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 14 grudnia 2011 r.; sygn. akt III SA/Gd 336/11 w sprawie ze skargi L. Ż. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia 9 maja 2011 r.; nr [...], [...], [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji.


UZASADNIENIE

L. Ż. pismem z dnia 5 lutego 2012 r. wniósł skargę kasacyjną do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 14 grudnia 2011 r., sygn. akt III SA/Gd 336/11 w sprawie z jego skargi na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] maja 2011 r., nr [...], [...], [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych.

Pismem z dnia 4 czerwca 2012 r. (data wpływu do Naczelnego Sądu Administracyjnego: 8 czerwca 2012 r.) skarżący złożył wniosek o wstrzymanie zaskarżonych decyzji wyjaśniając, że jest właścicielem całego parteru budynku położonego w Ł. przy ul. K. [...], w którym prowadzi działalność handlową w okresie 2 miesięcy wakacyjnych, ponieważ w pozostałym okresie brak kupujących czyni tę działalność nieopłacalną, nawet pomimo posiadania pozwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. Zaprzestanie handlu alkoholami w tym krótkim okresie roku połączone musiałoby być z całkowitym zaprzestaniem prowadzenia działalności handlowej, a nie zwalniałoby skarżącego z dokonywania opłat i utrzymania obiektu oraz spowodowałoby niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody. Szkoda ta polegałaby nie tylko na utracie bieżących korzyści z handlu, ale i wiązałaby się z uniemożliwieniem zbycia tej nieruchomości za cenę możliwą do osiągnięcia, gdyby ograniczenia w działalności handlowej wprowadzone decyzjami SKO nie nastąpiły. Niekorzystne skutki ograniczenia funkcjonalności nieruchomości skarżącego w ostatecznym razie byłyby trudne do odwrócenia zważywszy, że nieeksploatowany obiekt ulegałby dalszej dekapitalizacji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270), powoływanej dalej jako p.p.s.a., katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne.

Przenosząc te uwagi natury ogólnej na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że skarżący, pomimo ciążącego na nim obowiązku, nie wykazał zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Za uwzględnieniem jego wniosku nie przemawiały także okoliczności wskazane w poprzednim wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, złożonym w toku postępowania przed Sądem I instancji, rozpatrzonym przez ten Sąd negatywnie. Skarżący stwierdził jedynie, że niemożność sprzedaży napojów alkoholowych spowoduje całkowitą nieopłacalność prowadzonej przez siebie działalności handlowej, jak i obniży wartość nieruchomości, w której ta działalność jest prowadzona, w przypadku jej ewentualnej sprzedaży. Te okoliczności nie zostały przez skarżącego w jakikolwiek sposób uprawdopodobnione, a jego argumenty mają charakter wyłącznie subiektywny, i jako takie nie mogą być zweryfikowane w postępowaniu o udzielenie ochrony tymczasowej.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, podniesiona przez skarżącego argumentacja nie stanowi uprawdopodobnienia wystąpienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Stwierdzenie nieważności zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych i związany z tym zakaz ich sprzedaży nie powoduje, że skarżący nie może w zakresie prowadzonej przez siebie działalności handlowej świadczyć usług sprzedaży innych towarów, a jak stwierdził Sąd I instancji w postanowieniu o odmowie wstrzymania wykonania decyzji, działalność gospodarcza skarżącego polega nie tylko na prowadzeniu sprzedaży alkoholu, ale także artykułów spożywczych.

Wykonanie wydanych w sprawie decyzji niewątpliwie będzie miało wpływ na osiągane przez skarżącego przychody i może skutkować powstaniem szkody, jednakże brak jest podstaw do twierdzenia, że szkoda ta będzie znaczna, a tylko taka – stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. – uzasadniałaby zastosowanie ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Skarżący nie przedstawił w szczególności żadnych danych na poparcie swojej argumentacji, np. nie wskazał na żadne szacunkowe szkody, które mógłby ponieść w wyniku wykonania zaskarżonych decyzji. Nie ma też podstaw do uznania, że wykonanie tych decyzji doprowadzi do zamknięcia działalności handlowej w ogóle czy też obniży wartość handlową obiektu, w którym jest prowadzona, oraz że okoliczność ta będzie trudna do odwrócenia.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego okoliczności faktyczne podniesione w uzasadnieniu wniosku nie prowadzą do konsekwencji przewidzianych w cytowanym powyżej przepisie.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku i orzekł jak w sentencji postanowienia.