Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SAB/Łd 24/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2014-09-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uzupełniono wyrok
Powołane przepisy: article: art. 149 par. 2, art. 157 par. 1, art. 157 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 16 września 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka Sędziowie Sędzia WSA Renata Kubot – Szustowska Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski (spr.) Protokolant starszy specjalista Lidia Porczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 września 2014 roku wniosku S. M. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 25 lipca 2014 roku w sprawie ze skargi S. M. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w przedmiocie prawidłowości wybudowania i użytkowania drogi gminnej - uzupełnia wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 25 lipca 2014 roku, sygn. akt II SAB/Łd 24/14 w ten sposób, że dodaje punkt 4 w brzmieniu: "wymierza Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych". LS


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 25 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, po rozpoznaniu sprawy ze skargi S. M. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w przedmiocie prawidłowości wybudowania i użytkowania drogi gminnej, zobowiązał organ do załatwienia wniosku skarżącego z dnia [...] w terminie 30 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku, stwierdził, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa i zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania sądowego.

Pismem z dnia 26 lipca 2014 r. S. M., na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a., wniósł o uzupełnienie wyroku stwierdzając, że sąd nie orzekł w przedmiocie całości skargi, bowiem pismem złożonym w dniu 3 czerwca 2014 r. skarżący wniósł dodatkowo o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 149 § 2 w zw. z art. 156 § 6 p.p.s.a.

Skarżący ponowił swój wniosek o uzupełnienie wyroku w piśmie złożonym w dniu 20 sierpnia 2014 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie wyjaśnić należy, że niniejszy wyrok zapadł na skutek wniosku skarżącego z dnia 20 sierpnia 2014 r.

Zgodne z art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia jego ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.

W niniejszej sprawie zostały spełnione przesłanki do uzupełnienia wyroku. W swojej skardze, uzupełnionej pismem z dnia 27 maja 2014 r., S. M. domagał się bowiem wymierzenia Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywny w trybie art. 149 § 2 w zw. z art. 156 § 6 p.p.s.a., podczas gdy w sentencji wyroku z dnia 25 lipca 2014 r. Sąd jedynie zobowiązał Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. do załatwienia wniosku skarżącego z dnia [...] w terminie 30 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku, stwierdził, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa i zasądził na jego rzecz zwrot kosztów postępowania. Nie zamieścił jednak w tej sentencji żadnego rozstrzygnięcia wniosku o wymierzenie organowi grzywny.

W uzasadnieniu wyroku z dnia 25 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że bezczynność organu miała charakter rażący, organ podejmował czynności jedynie pozorne, które nie zmierzały do załatwienia wniosku skarżącego. Ponadto, organ pozostawał w bezczynności na dzień wyrokowania, zatem Sąd zobowiązał organ do rozpatrzenia wniosku. Wobec faktu, że podstawowym warunkiem dla stwierdzenia istnienia materialnoprawnej podstawy wymierzenia grzywny w oparciu o art. 149 § 2 p.p.s.a. jest upływ terminu do załatwienia sprawy, wymierzenie grzywny, zgodnie z wnioskiem uzupełniającym skargę, było uzasadnione, a rozstrzygnięcie w tym zakresie powinno było znaleźć się w wyroku. Skoro zatem Sąd nie rozstrzygnął w przedmiocie całości skargi, a brak ten nie jest omyłką pisarską, która mogłaby podlegać sprostowaniu w trybie art. 156 p.p.s.a., to jedyną drogą do usunięcia tej nieprawidłowości jest uwzględnienie złożonego w terminie wniosku o uzupełnienie wyroku. Mając na uwadze charakter wspomnianej bezczynności, oczywiste, znaczne i niczym nieuzasadnione uchybienie terminom załatwienia sprawy administracyjnej wynikającym z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, Sąd uznał, że grzywna w wysokości 500 zł będzie adekwatna do stopnia uchybień organu.

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 lipca 2011r. w sprawie II GSK 650/10 (Lex Nr 1083335), wyrok uzupełniający jest wyrokiem samoistnym. Stosuje się do niego przepisy ogólne o wyrokach. Podlega więc zaskarżeniu na zasadach ogólnych, co oznacza, ze od wyroku uzupełniającego wyrok przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego na podstawie art. 173 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł na podstawie art. 157 § 3 w zw. z art. 149 § 2 p.p.s.a. jak w sentencji wyroku.

A. P.