Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 297/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2022-07-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Ubezpieczenie społeczne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: par. 10ust. 2a pkt 2
journal: Dz.U. 2021 poz 371
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 26 lutego 2021 r. w sprawie wsparcia uczestników obrotu gospodarczego poszkodowanych wskutek  pandemii COVID-19

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Olesińska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kleczkowski Sędzia WSA Tomasz Wójcik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 lipca 2022 r. sprawy ze skargi C. S. J. i M. S. Sp. j. we W. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 17 września 2021 r. nr 560000/71/149584/2021-RDZ-B7-ODW w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek za marzec i kwiecień 2021 r. uchyla zaskarżoną decyzję


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] września 2021 r. Inne utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] czerwca 2021 r. odmawiającą C. . prawa do zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek należnych za okres od [...] marca 2021 r. do [...] kwietnia 2021 r.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ podał, że Spółka we wniosku z dnia [...] maja 2021 r. o zwolnienie z obowiązku opłacania składek za marzec i kwiecień 2021 r. wskazała kod PKD przeważającego rodzaju działalności 56.10.A., czego nie potwierdzają dane otrzymane z GUS. Na podstawie danych uzyskanych w bazie REGON, na dzień [...] marca 2021 r. Spółka prowadziła działalność gospodarczą oznaczoną według [...] Klasyfikacji (PKD) 2007, jako rodzaj przeważającej działalności z kodem 10.71.Z, który nie zawiera się w katalogu uprawnionych do zwolnienia z opłacania składek za wskazane miesiące zgodnie z § 10 ust. 2a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia [...] lutego 2021 r. w sprawie wsparcia uczestników obrotu gospodarczego poszkodowanych wskutek pandemii COVID-19 (Dz.U. poz. 371). Zgodnie natomiast z § 10 ust. 3 ww. rozporządzenia oceny spełnienia warunku, o którym mowa w ust. 1, w zakresie oznaczenia prowadzonej działalności według [...] Klasyfikacji Działalności (PKD) 2007 dokonuje się na podstawie danych zawartych w rejestrze REGON w brzmieniu na dzień [...] marca 2021 r. Organ ustalił, że zmiana przeważającego kodu PKD na 56.10.A w rejestrze REGON nastąpiła [...] kwietnia 2021 r. na podstawie wniosku Spółki przekazanego do Krajowego Rejestru Sądowego. Zdaniem organu, w tej sytuacji nie mógł uwzględnić zmian dokonanych po wskazanym w ustawie terminie. Zatem, organ stwierdził, że nie został spełniony warunek wskazany w ustawie o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19.

W złożonej do tut. Sądu skardze Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji z [...] czerwca 2021 r. zarzucając naruszenie § 10 ust. 2a Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia [...].06.2021 r. w sprawie uczestników obrotu gospodarczego poszkodowanych wskutek pandemii COVID-19 w zw. z § 10 ust. 3 powołanego rozporządzenia poprzez dokonanie nieprawidłowej interpretacji przepisu.

Spółka podała, że faktycznie na dzień [...] marca 2021 r. prowadziła działalność gospodarczą z przeważającym kodem PKD jako 56.10.A - restauracje i inne stałe placówki gastronomiczne, przy czym wpis ten nie był ujawniony w KRS, jednak wniosek w tym zakresie został skutecznie wysłany do KRS. Nie zmienia to faktu, że na dzień [...] marca 2021 r. przeważającą działalnością spółki był kod 56.10.A, zatem ocenie skarżącej spełniła ona ustawowe przesłanki do uzyskania zwolnienia.

Zauważyła również, że ust. 3 § 10 rozporządzenia został zmieniony z dniem 4 maja 2021 r. przez § 1 pkt 11 lit. d rozporządzenia z dnia 16 kwietnia 2021 r. (Dz.U. poz. 713).

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2021 r., poz. 137) sądy administracyjne kontrolują prawidłowość zaskarżonych aktów administracyjnych, między innymi decyzji ostatecznych, przy uwzględnieniu kryterium ich zgodności z prawem. Decyzja podlega uchyleniu, jeśli sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, o czym stanowi art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 – dalej: "p.p.s.a.") lub też naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia nieważności decyzji (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W myśl natomiast art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Na wstępie wyjaśnić należy, że sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym, na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID 19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 1842 ze zm.). Zgodne z tym przepisem, przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. W będącej przedmiotem kontroli sądowej sprawie, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] czerwca 2022 r. skierowano sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym (k. 85). Przed wydaniem wyroku umożliwiono stronie wypowiedzenie się w sprawie, z której to możliwości Skarżący nie skorzystał.

Oceniając zaskarżoną decyzję według podanych wyżej kryteriów stwierdzić należy, że narusza ona prawo w stopniu nakazującym wyeliminowanie jej z obrotu prawnego.

Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja ZUS z dnia [...] września 2021 r., utrzymująca w mocy decyzję ZUS z dnia [...] czerwca 2021 r. odmawiającą Skarżącej prawa do zwolnienia z obowiązku opłacania należnych składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres od [...] marca 2021 r. do [...] kwietnia 2021 r. Organ stwierdził, że na dzień [...] marca 2021 r. w danych zawartych w rejestrze REGON widniały wpisy dotyczące C. oznaczone kodem [...] Klasyfikacji Działalności (PKD) 10.71.Z – "Produkcja pieczywa; produkcja świeżych wyrobów ciastkarskich i ciastek". Dlatego organ uznał, że Skarżąca prowadził przeważającą działalność z takim właśnie kodem PKD, który nie jest wskazany w art. 31zo ust. 10 ustawy jako uprawniający do uzyskania zwolnienia z obowiązku opłacenia należności z tytułu składek za okres od [...] marca 2021 r. do [...] czerwca 2021 r. Dlatego organ uznał, że skoro Skarżącej nie przysługuje zwolnienie.

Podstawowym przepisem regulującym sporne zagadnienie jest § 10 ust. 2a pkt 2 rozporządzenia stanowiący, iż zwalnia się z obowiązku opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych lub Fundusz Emerytur Pomostowych odpowiednio za okres od dnia [...] marca 2021 r. do dnia [...] kwietnia 2021 r. albo za okres od dnia [...] kwietnia 2021 r. do dnia [...] kwietnia 2021 r. wykazanych w deklaracjach rozliczeniowych złożonych za te okresy, na zasadach określonych w art. 31zo-31zx ustawy o COVID-19, z uwzględnieniem przepisów niniejszego rozdziału, płatnika składek prowadzącego, na dzień [...] marca 2021 r., działalność oznaczoną według [...] Klasyfikacji Działalności (PKD) 2007, jako rodzaj przeważającej działalności, kodami: 47.41.Z, 47.42.Z, 47.43.Z, 47.51.Z, 47.52.Z, 47.53.Z, 47.54.Z, 47.59.Z, 47.64.Z, 47.65.Z, 47.71.Z, 47.72.Z, 47.75.Z, 47.77.Z, 77.29.Z, 77.39.Z, 96.02.Z, 96.09.Z - którego przychód z tej działalności w rozumieniu przepisów podatkowych uzyskany w jednym z dwóch miesięcy poprzedzających miesiąc złożenia wniosku był niższy co najmniej o 40% w stosunku do przychodu uzyskanego w miesiącu poprzednim lub w analogicznym miesiącu roku poprzedniego lub w lutym 2020 r., lub we wrześniu 2020 r., jeżeli był zgłoszony jako płatnik składek przed dniem [...] listopada 2020r.

Stosownie do § 10 ust. 3 rozporządzenia, oceny spełnienia warunku, w zakresie oznaczenia prowadzonej działalności według [...] Klasyfikacji Działalności (PKD) 2007 dokonuje się na podstawie danych zawartych w rejestrze REGON w brzmieniu na dzień [...] marca 2021r.

Sąd w składzie orzekającym w sprawie podziela prezentowane w orzecznictwie stanowisko, zgodnie z którym, zawarte w art. 31zo ust. 8 ustawy COVID-19 sformułowanie "prowadzącego na dzień złożenia wniosku o zwolnienie z opłacania składek, działalność oznaczoną według [...] Klasyfikacji Działalności (PKD) 2007, jako rodzaj przeważającej działalności" odnosi się do faktycznie (rzeczywiście) prowadzonej działalności gospodarczej przez płatnika przedmiotowych składek. Przyjęta wykładnia, wyklucza sytuacje, w których ewentualną pomoc w postaci zwolnienia z obowiązku uiszczenia składek otrzymałby przedsiębiorca, który posiada w rejestrze REGON kod wymieniony w art. 31zo ust. 8 ustawy o COVID-19, mimo że faktycznie nie prowadził takiej działalności gospodarczej na dzień założenia wniosku, innymi słowy, że pomoc publiczną otrzymałaby osoba nieuprawniona, lecz spełniająca formalnie przesłanki do jej uzyskania (por. m. in. wyroki: WSA w Szczecinie z dnia 18 lutego 2021 r. o sygn. akt I SA/Sz 955/20 i z dnia 13 maja 2021 r. o sygn. akt I SA/Sz 304/21; WSA w Rzeszowie z dnia 25 marca 2021 r. o sygn. akt I SA/Rz 189/21; WSA w Białymstoku z dnia 28 kwietnia 2021 r. o sygn. akt I SA/Bk 140/21 i z dnia 5 maja 2021 r. o sygn. akt I SA/Bk 171/21). Stanowisko to, odnoszące się do art. 31zo ust. 8 ustawy COVID-19 jest również adekwatne w odniesieniu do cytowanego uprzednio przepisu § 10 ust. 2a pkt 2 rozporządzenia regulującego zbliżoną materię oraz zawierającego podobne sformułowanie "prowadzącego, na dzień [...] marca 2021 r., działalność oznaczoną według [...] Klasyfikacji Działalności (PKD) 2007, jako rodzaj przeważającej działalności".

Wobec tego, udzielenie pomocy powinno dotyczyć tych przedsiębiorców, którzy rzeczywiście, a nie tylko formalnie spełniają kryteria do uzyskania pomocy. Zatem zadaniem organu w sytuacji wystąpienia z wnioskiem o zwolnienie z opłacania składek powinno być nie tylko ustalenie jaki przeważający rodzaj działalności figuruje w rejestrze REGON w brzmieniu na dzień [...] marca 2021 r., ale także jaką faktycznie przeważającą działalność wnioskodawca prowadził w tym dniu. Należy przy tym podkreślić, że rejestr podmiotów REGON prowadzony jest dla potrzeb statystyki publicznej, ma on charakter formalny i bazuje na oświadczeniach wiedzy podmiotów obowiązanych do przekazywania danych, które nie podlegają merytorycznej weryfikacji. W ocenie Sądu, to faktyczne prowadzenie przeważającej działalności objętej według PKD kodem uprawniającym do uzyskania zwolnienia z obowiązku opłacania składek, powinno skutkować udzieleniem tej pomocy. Tylko w takim wypadku nie zostaną naruszone zasady równości, niedyskryminacji i swobody działalności gospodarczej.

Zdaniem Sądu, mając na uwadze cel jaki realizuje przepis § 10 ust. 2a pkt 2 rozporządzenia, oparcie odmowy wyłącznie na przesłance formalnej, wynikającej z wpisu w rejestrze podmiotów REGON, nie pozwoliłoby w szeregu przypadków na zrealizowanie celu jaki zamierzano osiągnąć, wprowadzając omawiane regulacje. Innymi słowy, poprzestanie tylko na formalnej treści wpisu w rejestrze podmiotów REGON, bez weryfikacji jaka przeważająca działalność faktycznie była prowadzona, uniemożliwiałoby przyznanie pomocy przedsiębiorcom, którzy spełniają kryteria udzielenia pomocy oraz wobec których, w takiej sytuacji realizowane byłyby założenia i cele prawodawcy, w tym przede wszystkim udzielenie wsparcia przedsiębiorcom najdotkliwiej odczuwającym skutki wprowadzonych ograniczeń i obostrzeń.

Z akt sprawy wynika, że Skarżąca złożyła wniosek o zwolnienie z obowiązku opłacenia składek dla płatników prowadzących działalność w branżach określonych w rozporządzeniu z tytułu składek za miesiąc marzec i kwiecień 2021r.(k. 1 akt adm.), w którym wykazała m.in. nr NIP, REGON, w rubryce "Nazwa skrócona" podała "C. , adres – ul. [...], [...]. We wniosku podano kod PKD przeważającej działalności na [...] marca 2021 – 56.10.A.

ZUS na podstawie informacji uzyskanej z GUS przyjął, że rodzaj przeważającej działalność dla spółki jawnej czyli płatnika składek oznaczony jest kodem PKD-10.71.Z. Organ uznał wobec tego, że Skarżąca nie prowadzi przeważającej działalności z kodem 56.10.A, która uprawniałaby do zwolnienia, lecz prowadzi taką działalność, jak to ustalono na podstawie danych GUS, ta z kolei nie uprawnia do zwolnienia.

Organ poprzestał na tej konstatacji i nie prowadził dalszego postępowania dowodowego celem ustalenia, jaką faktycznie Skarżąca prowadzi przeważającą działalność. Oparł się wyłącznie na danych GUS. Zdaniem Sądu zaś to faktyczne prowadzenie przeważającej działalności objętej według PKD kodem uprawniającym do uzyskania zwolnienia z obowiązku opłacania składek, powinno skutkować udzieleniem tej pomocy. Organ w tym zakresie nie poczynił żadnych własnych ustaleń, ignorując twierdzenia Skarżącej zawarte we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Skarżąca we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy podała, żę [...] marca 2021 r. przesłała do Sądu Rejonowego w T. Wydział VII Gospodarczy wniosek o zmianę kodu w zakresie przeważającej działalności gospodarczej, aby kod ten był zgodny z faktycznym przeważającym rodzajem wykonywanej działalności spółki. Wpis został dokonany przez sąd po dniu [...] marca 2021 r., jednak Skarżąca podkreśla, że spółka przed [...] marca 2021 r. faktycznie wykonywała działalność gospodarczą określoną kodem 56.10.A. i że to była i nadal jest przeważająca działalność Spółki.

Prawdziwości tych twierdzeń organ nie zweryfikował, uznając że o prawie do zwolnienia decydują dane zawarte we właściwej ewidencji.

Przedstawione przez Skarżącą we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy twierdzenia co do faktycznego profilu przeważającej działalności były istotne dla rozstrzygnięcia sprawy. Twierdzenia te Skarżąca ponawia w skardze do Sądu.

W odpowiedzi na skargę organ prezentuje stanowisko, iż prowadzenie postępowania dowodowego mającego na celu ustalenie, jaką faktycznie przeważającą działalność wg PKD prowadzi dany przedsiębiorca jest niezgodne zarówno z zapisami ustawy o COVID, jak i celem regulacji podstawowej.

Sąd nie podziela tego stanowiska, natomiast w kwestii tej podziela zapatrywania, jakie Naczelny Sąd Administracyjny wyraził w wyroku z dnia 14 października 2021r., sygn. akt I GSK 502/21. W orzeczeniu tym NSA stwierdził, że analizując treść ustawy Covid-19 należy dojść do wniosku, że nie wyklucza/zawiesza ona w sprawach nią objętych stosowania k.p.a., a jedynie wprowadza w odniesieniu do niektórych spraw określone modyfikacje. W licznych artykułach ustawy Covid-19 ustawodawca, tam gdzie istnieje potrzeba wprowadzenia ograniczeń/odstępstw w stosowaniu regulacji k.p.a., wprowadza zmiany (por. art. 7a ust. 5, art. 15a ust. 10, art. 15zzb ust. 18, art. 15zzzzzn pkt 1, art. 15zzzzzn2 pkt 3, art. 15zzzzzxa, art. 31za ust. 2, art. 31zq ust. 5 i 8 i art. 31zy14 ust. 15). Dalej NSA wskazał, że wprowadzone ustawą Covid-19 zmiany do procedury nie powinny być odczytywane jako chęć rezygnacji ustawodawcy ze stosowania przepisów k.p.a., a co za tym idzie ograniczenia uprawnień procesowych strony, zagwarantowanych przepisami k.p.a. NSA zwrócił również uwagę, że wydanie decyzji negatywnej dla wnioskodawcy powinno poprzedzać przeprowadzenie postępowania, zgodnie z przepisami k.p.a.

Skład orzekający w sprawie w całości poglądy te podziela. Oznacza to, że w postępowaniu z wniosku strony o zwolnienie z opłacania należności z tytułu składek, w szczególności w sytuacji, gdy organ zamierza wydać decyzję negatywną dla strony, powinien podejmować czynności właściwe temu postępowaniu, stosując przepisy k.p.a., w tym również respektować uprawnienia strony gwarantowane tymi przepisami.

Organ stwierdził, że Skarżąca nie spełnia warunku koniecznego do zwolnienia z opłacania składek, ponieważ na dzień [...] marca 2021 r. miała zgłoszony jako rodzaj przeważającej działalności kod PKD 10.71.Z. Organ wskazał, że zmiana przeważającego kodu PKD na 56.10.A. w rejestrze REGON nastąpiła dopiero [...] kwietnia 2021 r., wiążąca dla oceny spełnienia warunków zwolnienia jest natomiast data [...] marca 2021 r.

Zdaniem Sądu, odmawiając zwolnienia z opłacania składek wyłącznie z powodu zapisu uwidocznionego w rejestrze REGON, organ oparł się na błędnej wykładni art. 31zo ust. 10 i ust. 11 ustawy o COVID.

Na etapie rozpatrywania skargi Sąd nie jest władny do dokonywania ponownych ustaleń w zakresie stanu faktycznego w sprawie. Jak bowiem wskazał NSA w wyroku z dnia [...] marca 2014 r., sygn. akt II OSK 2589/12, "celem postępowania dowodowego, o którym mowa w art. 106 § 3 p.p.s.a., nie jest ponowne ustalenie stanu faktycznego w sprawie administracyjnej, lecz ocena, czy organy administracji ustaliły ten stan zgodnie z regułami obowiązującymi w procedurze administracyjnej, a następnie – czy dokonały prawidłowej subsumcji ustalonego stanu faktycznego do dyspozycji przepisów prawa materialnego". Zatem to na organie w toku dalszego postępowania będzie spoczywał obowiązek oceny warunków zwolnienia przewidzianego w art. 31zo ust. 10 ustawy o szczególnych rozwiązaniach w realiach niniejszej sprawy.

Poprzez zaniechanie weryfikacji twierdzeń Skarżącej, co do faktycznego charakteru jej przeważającej działalności, organ wydał w sprawie decyzję z naruszeniem zasady swobodnej oceny dowodów, nie gromadząc należycie i nie rozpatrując materiału dowodowego w sprawie w sposób wszechstronny, a w ten sposób uchybiając przepisom proceduralnym określonym w art. 7, 77 § 1 i art. 80 k.p.a.

W związku z powyższym, w ocenie Sądu, zaskarżona decyzja narusza art. 31zo ust. 10 ustawy o szczególnych rozwiązaniach, przez jego błędną wykładnię. Ponadto, w ocenie Sądu, organ w sprawie naruszył także przepisy postępowania administracyjnego określone w art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., wobec braku należytego wyjaśnienia wszystkich okoliczności faktycznych sprawy, w tym zwłaszcza co do rodzaju faktycznie wykonywanej przez Skarżącą w ramach działalności gospodarczej na dzień [...] marca 2021 r.

Rozpoznając sprawę ponownie, organ zastosuje się do zaprezentowanego wyżej stanowiska Sądu i ustosunkuje się do wniosku Skarżącej mając na względzie to, jaką w istocie prowadził przeważającą działalność na dzień [...] marca 2021 r.

Prowadząc ponownie postępowanie Inne obowiązany będzie podjąć czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 k.p.a.). Organ zobowiązany będzie prowadzić postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania (art. 8 § 1 k.p.a.). Organ powinien w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 k.p.a.), co oznacza, że materiał dowodowy zebrany w sprawie powinien dotyczyć wszystkich okoliczności faktycznych, które mają znaczenie dla merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, w kontekście znajdujących zastosowanie przepisów prawa materialnego. Z kolei, podjęte przez organ rozstrzygnięcie oraz okoliczności stanowiące podstawę rozstrzygnięcia powinny znaleźć odzwierciedlenie w decyzji spełniającej wymogi określone w art. 107 k.p.a., w tym w § 3 tego przepisu. Wskazany przepis stanowi, że uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne – wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Z decyzji musi wynikać między innymi, że organ nie pozostawił poza swoimi rozważaniami argumentów podnoszonych przez stronę, nie pominął istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy materiałów dowodowych lub nie dokonał oceny tych materiałów wbrew zasadom logiki lub doświadczenia życiowego. Prawidłowo uzasadnione decyzje mają z kolei znaczenie dla realizacji zasady wynikającej z art. 11 K.p.a., zgodnie z którą, organ administracji jest zobowiązany do wyjaśnienia stronom zasadności przesłanek, którymi kierował się przy załatwieniu sprawy, aby w miarę możliwości doprowadzić do wykonania decyzji bez stosowania środków przymusu. Zasada przekonywania nie zostanie zrealizowana, gdy organ pominie milczeniem twierdzenia strony uważane przez nią za istotne dla sposobu załatwienia. Wszelkie okoliczności i zarzuty strony, a zwłaszcza te, które mają znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, muszą być rzetelnie omówione i wnikliwie przeanalizowane przez organ rozpatrujący sprawę. Uzasadnienie decyzji nie może ograniczać się tylko do przedstawienia przez organ własnego stanowiska, w sytuacji gdy przesłanki podjętego rozstrzygnięcia budzą zastrzeżenia strony. W uzasadnieniu decyzji organ winien odnieść się do tych zastrzeżeń, a nie je pomijać. W ocenie Sądu, przeprowadzone przez organ postępowanie i wydane w jego wyniku rozstrzygnięcia nie spełniają standardów określonych w przywołanych przepisach k.p.a., co stanowi o ich naruszeniu w sposób, który mógł mieć wpływ na wynik sprawy.

W ponownie przeprowadzonym postępowaniu organ respektując wskazane zasady postępowania administracyjnego oraz stanowisko i zapatrywania Sądu wyrażone w niniejszym uzasadnieniu rozstrzygnie sprawę, a w sytuacji odmowy zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek, uzasadni swoje stanowisko w sposób zgodny z art. 107 § 3 k.p.a., umożliwiający stronie poznanie faktycznych motywów rozstrzygnięcia.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylił zaskarżoną decyzję.