Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2223/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-05-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Podatki inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 21 ust. 1
journal: Dz.U. 2005 nr 240 poz 2027
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity
article: art. 194,
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Bożena Dziełak, Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Protokolant Alicja Bogusz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi K. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie zmiany oraz ustalenia wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego na 2006 rok oddala skargę


UZASADNIENIE

1. Prezydent Miasta W., decyzją z [...] marca 2009 r., na podstawie art. 254 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm., dalej jako Ordynacja), zmienił wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2006 ustalonego decyzją z dnia [...] lutego 2009 r. Nr [...] dla współwłaścicieli gospodarstwa rolnego położonego w rejonie ulicy M. [...] K. M. (dalej jako "Skarżąca"), M. K., W. K. i Z. K., zmniejszając zobowiązanie podatkowe. W uzasadnieniu wskazał, że podstawą zmiany decyzji z [...] lutego 2006 r. – i zmniejszenia zobowiązania podatkowego ustalonego tą decyzją - było dokonanie zmian danych w ewidencji gruntów i budynków przez Biuro Geodezji i Katastru Urzędu m. W. w dniu 14 września 2006 r. w ten sposób, że w stosunku do działki o nr ewid. 32 z obrębu 3-12-21 w jednostce ewidencyjnej W., stanowiącej współwłasność ww. osób, nie zmieniając ogólnej powierzchni działki 1.4604 ha zmieniono rodzaj użytków i wykreślono drogi na gruntach rolnych i łąkach- symbol dr-R.V i dr ŁIII oraz dr L IV o łącznej powierzchni 880,00 m. kw. i włączając powierzchnię wykazaną jako drogi odpowiednio do gruntów rolnych oraz łąk.

2. Od decyzji tej odwołanie wniosły M. K. i K. M..

3. M. K. w odwołaniu zarzuciła, że zmiana ewidencji była nielegalna. bowiem prowadzona była bez jej udziału i zażądała uchylenia zaskarżonej decyzji.

4. Skarżąca, w odwołaniu, wnosząc o uchylenie decyzji, przedstawiła czynności prawne podejmowane po śmierci jej rodziców - właścicieli działki - przez pozostałych spadkobierców, sporządzenie nieważnych aktów notarialnych przez notariuszy i niezgodne z prawem wydanie aktu własności ziemi jednemu ze spadkobierców. Zwróciła się o wykonanie wyroków sądowych i wydanie dokumentów z rejestru ewidencji gruntów.

5. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. (dalej jako SKO) utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. SKO wskazało, że zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. z 2005 r. Dz. U. Nr 240, poz. 2027 ze zm., dalej jako pgik) podstawę wymiaru podatków i świadczeń stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków, zaś ewidencja gruntów i budynków jest urzędowym źródłem informacji faktycznych wykorzystywanych w postępowaniach administracyjnych. Zdaniem SKO, organy ustalające wysokość zobowiązań w podatku od nieruchomości nie są uprawnione do przyjęcia innej podstawy wymiaru podatku niż dane wskazane w ewidencji gruntów. SKO powołało się na wyroki: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 marca 2006 r., sygn. akt: III SA/Wa 35/05, opubl. LEX nr 201545, czy też Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 marca 2005 r., sygn. akt: FSK 9122/0, opubl. LEX nr 164493.W ocenie organu odwoławczego, z zawiadomienia o zmianach w ewidencji gruntów wynika, iż zmieniono jedynie rodzaj użytków występujących na działce nr ewid. 32, co z mocy art. 254 § 1 Ordynacji podatkowej zobowiązało organ I instancji do zmiany decyzji pierwotnej i w konsekwencji do obniżenia zobowiązania podatkowego. Natomiast zarzuty z odwołań nie są zarzutami z zakresu prawa podatkowego: dlatego SKO nie jest uprawnione do ich badania oraz kwestionowanych zapisów zawartych w ewidencji gruntów.

6. Strona, w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 25 listopada 2009 r. wskazała, że "Urząd ma obowiązek rzetelnie informować i wyjaśnić wszystkie zawiłości prawne osobie której sprawa dotyczy; urzędnikom nie wolno zatajać informacji ani wprowadzać w błąd udzielonymi informacjami, nie może wykorzystywać nieznajomości prawa przez obywatela. Powyższa decyzja rażąco narusza mój interes prawny, wydana na podstawie zmienionych dokumentów do których odmawia mnie się wglądu. Urząd uchyla się od wykonania wyroków sądowych Naczelnego Sadu Administracyjnego od ponad jedenastu lat które przywracają stan prawny nieruchomości i gospodarstwa rolnego zmieniony wydanymi decyzjami." Zdaniem skarżącej, Urząd i inne organy administracji państwowej nie przestrzegają zasad postępowania administracyjnego, które są integralną część przepisów regulujących procedurę administracyjną i są dla organów administracji wiążące na równi z innymi przepisami. Wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji SKO z [...] października 2009 r.

7. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o oddalenie skargi.

8. Skarżąca, pismem z 26 kwietnia 2010 r., złożonym "do protokołu rozprawy", wniosła o uchylenie w całości decyzji SKO z [...] października 2009 r. W treści pisma wskazała, że "zmiana wymiaru opodatkowania wynika ze zmian wprowadzonych przez Biuro Geodezji i Katastru Urzędu m. W. w stosunku do działki 32 z obrębu 3-12-21". Zmiana ta miała dotyczyć rodzaju użytków bez zmiany rodzaju działki. Zdaniem skarżącej jednak, zmiana dotyczyła powierzchni działki 32 z obrębu 3-12-21 i dopiero w wypisie z rejestru gruntów z 8 września 2009 r. potwierdzona została zmiana powierzchni działki. Skarżąca wskazała, że 18 stycznia 2010 r. otrzymała zawiadomienie o zmianach w danych ewidencji gruntów i budynków DEZ 26/2009, co uzasadnia uchylenie decyzji.

9. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

10. Skarga nie jest zasadna.

11. Zgodne z prawem jest postępowanie organów podatkowych, polegające na obniżeniu zobowiązania podatkowego w wyniku zmiany rodzaju gruntów w ewidencji gruntów, występujących na działce nr 32.

12. Sąd wskazuje, że z utrwalonego orzecznictwa wynika, iż podstawą wymiaru podatku od nieruchomości są dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków, co wynika z art. 21 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, które są dla organu podatkowego wiążące (wyrok z 18 lutego 2010 r. sygn II FSK 1586/08). Trafny jest pogląd SKO, że organy podatkowe rozstrzygając należące do ich właściwości sprawy, szczególną wagę powinny przykładać do analizy treści zapisów w ewidencji gruntów i budynków (wyroki NSA : z 1 października 2009r. sygn. akt II FSK 652/08, z 29 października 2009 r., sygn. akt II FSK 854/08, z 29 czerwca 2006r., sygn. akt II FSK 842/05, Lex nr 242985). Organy podatkowe nie są uprawnione do przyjęcia przy "wymiarze podatku" innej jego podstawy, niż aktualne dane, wskazane w ewidencji gruntów i budynków, jeśli dane, co do przedmiotu opodatkowania są w rejestrze uwidocznione.

13. Ewidencja gruntów i budynków jest urzędowym źródłem informacji faktycznych wykorzystywanych w postępowaniach administracyjnych, w tym i w postępowaniu podatkowym. Od tej reguły nie zostały przewidziane żadne wyjątki, a zatem organy ustalające wysokość zobowiązań w podatku nie są uprawnione do przyjęcia innej podstawy jego wymiaru niż dane wskazane w ewidencji gruntów (por. wyrok NSA z 7 lutego 2006 r., sygn. akt II FSK 1332/05, niepubl.; wyrok WSA w Warszawie z 28 października 2004 r., sygn. akt III SA/Wa 3016/03, Lex nr 171496; wyrok NSA z 11 kwietnia 1995 r., sygn. akt SA/Wr 1703/94, Wspólnota 1995/42/24, wyrok NSA z 12 stycznia 1994 r., sygn. akt III SA 911/94, OSS 1994/4-5/164, wyrok NSA z 29 grudnia 1993 r., sygn. akt III SA 747/93, ONSA 1994/4/163 ). W piśmiennictwie wyrażane są tożsame poglądy (np. artykuł L. Etel "Dane z ewidencji gruntów i budynków jako podstawa opodatkowania gruntów i budynków", Finanse Komunalne 2008/6/24). Ewidencja gruntów, zgodnie z powołanym artykułem, jest dla organu podatkowego urzędowym źródłem informacji o osobie właściciela i posiadacza samoistnego oraz o samej nieruchomości, tj. o gruncie i o budynku. Jest dokumentem urzędowym, korzystającym z domniemania autentyczności i prawdziwości. Domniemania tego nie można podważyć oświadczeniem osoby trzeciej. Dane zawarte w ewidencji gruntów mają walor dokumentu urzędowego, o którym mowa w art. 194 Ordynacji podatkowej i stanowią dowód tego, co zostało w nich stwierdzone.

14. Zdaniem Sądu, z treści skargi wynika raczej wola kwestionowania trafności zapisów w ewidencji gruntów i budynków, ponieważ treść decyzji podatkowych jest wynikiem wspomnianych zapisów. Bez zmiany zapisów w ewidencji inny wymiar podatku jest niemożliwy, natomiast wymiarem podatku zajmują się organy podatkowe. Sąd kontroluje jedynie poprawność ich działań.

15. Sąd wskazuje skarżącej na orzecznictwo sądów, z którego wynika, że nawet wszczęcie stosownego postępowania w sprawie dokonania zmiany danych w ewidencji gruntów i budynków pozostaje bez wpływu na bieg postępowania podatkowego w sprawie określenia (lub ustalenia) wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za okres poprzedzający dokonanie zmiany tychże danych (wyrok WSA z 19 lutego 2009r. sygn. akt I SA/Sz 570/08, wyrok NSA z 5 listopada 2009 sygn. akt II FSK 835/08). Uwagę tą należy odnieść także do przedłożonego na rozprawie wypisu z ewidencji gruntów – wykaz zmian z 11 grudnia 2009 r.

16. Sąd zwraca przy tym uwagę skarżącej na fakt, że na stronie 3 decyzji z [...] marca 2009 r., utrzymanej mocą zaskarżonej decyzji, przyjęto powierzchnię działki nr 32 odpowiadającą powierzchni działki z ewidencji gruntów, załączonej do akt administracyjnych sprawy. Stąd decyzja ta była – w dacie wydania - prawidłowa, ponieważ organ był zobowiązany stosować dane zawarte w ewidencji – o czym wyżej.

17. Niezrozumiały jest – i nieuzasadniony - zarzut braku udziału w postępowaniu K. K., skoro była ona jednym z adresatów zakwestionowanej do Sądu decyzji.

18. Także wskazany fakt zaliczenia nadpłaty skarżącej na rzecz zobowiązania podatkowego innego podatnika powinien być zgłoszony w odrębnym postępowaniu, jeśli narusza zasady płatności podatku.

19. Mając to na uwadze należało, na podstawie art. 151 u.p.p.s.a, orzec, jak w sentencji.