Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 144/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2020-05-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 81c ust. 2
journal: Dz.U. 2019 poz 1186
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 27 maja 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska - Tylewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Danuta Rzyminiak - Owczarczak Sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 maja 2020 roku sprawy ze skargi K. K. na postanowienie Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia oceny technicznej wykonanych robót budowlanych oddala skargę


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...], postanowieniem z dnia [...] grudnia 2019 r., nr [...], nałożył na K. K. (dalej: skarżącego) obowiązek przedłożenia, w terminie do dnia [...] stycznia 2020 r. oceny technicznej wykonanych robót budowlanych - przebudowy budynku inwentarsko - mieszkalno - składowego, zlokalizowanego w m. [...], gm. [...] (dz. nr [...]), polegającej na montażu pieca grzewczego (w dawnym parowniku) i wykonaniu instalacji centralnego ogrzewania w całej części mieszkalnej ww. obiektu wraz z kopią uprawnień budowlanych osoby, dokonującej powyższej oceny oraz aktualnym na dzień jej opracowania zaświadczeniem o wpisie na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego.

W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia, organ wskazał, że w dniu [...] września 2017 r. przeprowadził kontrolę ww. nieruchomości. Z treści sporządzonego protokołu wynika m.in., iż P. M. i K. K., ok. 2015 r., dokonali zmiany sposobu użytkowania części budynku inwentarsko - mieszkalno - składowego tj. parownika (obok pomieszczenia chlewni) na kotłownię, poprzez montaż pieca grzewczego oraz wykonanie instalacji c.o. Organ wstrzymał użytkowanie przedmiotowej kotłowni oraz nałożył na właściciela obowiązek przedłożenia, w terminie do dnia [...] marca 2018 r., dokumentów szczegółowo określonych w sentencji postanowienia nr [...] z dnia [...] stycznia 2018 r. W wyznaczonym terminie zobowiązany nie przedłożył wymaganych dokumentów. W dalszej kolejności, w związku z brakiem realizacji ww. obowiązków, organ nadzoru budowlanego nakazał właścicielowi doprowadzenie części obiektu do stanu poprzedniego. Inspektor Nadzoru Budowlanego, ww. decyzję uchylił w całości i orzekł, nakazując właścicielowi przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania części przedmiotowego obiektu, poprzez odłączenie pieca grzewczego oraz rozebranie instalacji c.o. wykonanych w pomieszczeniu (decyzja z dnia [...] października 2018 r., [...] JMA). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił zaskarżoną decyzję organu II instancji oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji (wyrok z dnia 21 marca 2019r., II SA/Po 1066/18, prawomocny od dnia [...] maja 2019 r.).

Organ I instancji wskazał, że mając na uwadze treść ww. wyroku, przeprowadził w dniu [...] lipca 2019 r. czynności kontrolne w przedmiotowej sprawie, które pozwoliły wyeliminować braki wskazane przez WSA w Poznaniu. Organ ustalił, że instalacja została wykonana w całej części mieszkalnej obiektu - w 2 pokojach, kuchni i w łazience, powstała w 2015 r., a skarżący oświadczył do protokołu kontroli, iż nie posiada dokumentów, zgłoszenia, decyzji pozwolenia na realizację ww. instalacji. Organ ustalił również, że w 2015 r. P. M. i K. K. dokonali zakupu pieca, następnie wykonali (od podstaw) instalację centralnego ogrzewania w całej części mieszkalnej ww. budynku, równolegle z wykonanie instalacji, dokonali montażu pieca w dawnym pomieszczeniu parownika. Cała instalacja jest wykonana z miedzi, pokój nr [...] podłączony jest do pieca za pomocą rurek miedzianych, rozprowadzonych ponad podłogą z wykonanym przejściem przez ścianę do kotłowni, kuchnia, pokój nr [...] i łazienka połączone są wspólną instalacją, zlokalizowaną pod podłogą i wyprowadzoną przez ścianę pomiędzy łazienką i kotłownią - (brak rur osłonowych) - obudowa przewodów instalacji ogrzewczej powinna umożliwić wymianę instalacji bez naruszenia konstrukcji budynku (§ 138 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2019 r., poz. 1065), na grzejnikach brak regulatorów temperatury, zamontowano jedynie odpowietrzniki - naruszenie § 134 ust. 4 ww. rozporządzenia, który stanowi "Grzejniki oraz inne urządzenia odbierające ciepło z instalacji ogrzewczej powinny być zaopatrzone w regulatory dopływu ciepła. Organ stwierdził również brak wentylacji w kotłowni, a drzwi do kotłowni są drewniane, otwierane do wewnątrz.

W ocenie organu I instancji, przedmiotowa przebudowa, dokonana w 2015 r., polegająca na montażu pieca grzewczego i jednoczesnym, wykonaniu, od podstaw, instalacji centralnego ogrzewania w budynku inwentarsko - mieszkalno - składowym, wymagała uzyskania stosownego pozwolenia na budowę, zaś brak tego dokumentu, czyli dokonanie samowolnej przebudowy obliguje tutejszy organ do przeprowadzenia postępowania naprawczego w trybie art. 50-51 ustawy z dnia 7 lipca 1997r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2019r., poz. 1186). Organ wskazał, że należy więc ustalić, czy wykonana przebudowa została zrealizowana prawidłowo, czy montaż kotła c.o., w budynku do celów, mieszkalnych, urządzenie kotłowni, rozprowadzenie instalacji jest zgodne z przepisami rozdziału 4 w Dziale IV rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2019 r., poz. 1065). Dlatego też, organ nałożył na skarżącego obowiązek przedłożenia, w określonym terminie, oceny technicznej wykonanych robót budowlanych (przebudowy). Inspektor Nadzoru Budowlanego, uchylił ww. postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Organ I instancji, uwzględniając zalecenia organu II instancji wskazał poniżej naruszone przepisy wynikające z rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2019 r., poz. 1065). Wyjaśnił również, że poniższe wskazanie przepisów nastąpiło w oparciu o wiedzę pracowników organu, którzy posiadają wiedzę jedynie w zakresie zagadnień konstrukcyjno - budowlanych i architektury, nie posiadają zaś wiedzy, popartej odpowiednim wykształceniem technicznym i praktyką zawodową w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń cieplnych, wentylacyjnych, gazowych, wodociągowych i kanalizacyjnych, potwierdzoną decyzją - uprawnieniami budowlanymi - w tym zakresie nie mogą samodzielnie (tzn. bez niczyjego nadzoru) podejmować działań fachowo oceniających zjawiska techniczne w zakresie ww. instalacji. Organ wskazał, że niektóre poniżej wskazane paragrafy, by stwierdzić, w sposób jednoznaczny, precyzyjny, fachowy, że zostały naruszone wymagają dokonania stosownych np. obliczeń, a także wykorzystania specjalistycznej wiedzy, zdobytej w ramach odpowiedniego kształcenia technicznego. Aby stwierdzić, w sposób niebudzący wątpliwości, ocenić, ustalić, usunąć wątpliwości co do tego, czy montaż kotła c.o., w budynku do celów mieszkalnych, urządzenie kotłowni, rozprowadzenie instalacji jest zgodne z przepisami rozdziału 4 w Dziale IV rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2019r., poz. 1065), to niewątpliwie potrzebna jest, w tym zakresie wiedza ściśle ukierunkowana z zakresu odpowiedniej instalacji. Zatem, na tym etapie postępowania, pojawiają się uzasadnione wątpliwości, dotyczące np. szczytowej mocy, utrzymania wody uzupełniającej na racjonalnie niskim poziomie, wyrobów budowlanych uwzględniających wymagania PN dotyczące jakości wody, izolacji cieplnej przewodów (§ 134, 133 ust. 4 i 5), wątpliwości są uzasadnione a wiedza pracowników organu nadzoru budowlanego jest niewystarczająca do samodzielnego poczynienia precyzyjnych ustaleń faktycznych niezbędnych do wydania rozstrzygnięcia. Organ I instancji, po analizie warunków technicznych uznał, że przedmiotowe roboty budowlane, polegające na montażu pieca grzewczego i wykonana instalacji centralnego ogrzewania w całej części mieszkalnej, przedmiotowego obiektu naruszają m.in.: § 133 ust. 3, § 134 ust. 4, § 134 ust. 10, § 135 ust. 1, § 136 ust. 11 i § 138 ww. rozporządzenia.

Wobec powyższego, organ I instancji ponownie uznał za zasadne zastosowanie art. 81c ust. 2 ustawy Prawo budowlane.

Skarżący, pismem z dnia [...] grudnia 2019 r., wniósł zażalenie na postanowienie organu I instancji, zarzucając organowi naruszenie art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego przez jego zastosowanie (błąd subsumcji).

Inspektor Nadzoru Budowlanego, postanowieniem z dnia [...] stycznia 2020 r., nr [...], uchylił zaskarżone postanowienie w części dotyczącej wskazanego przez PINB terminu na wykonanie obowiązku (tj. [...] stycznia 2020 r.) wskazując nowy termin na wykonanie obowiązku określonego w ww. postanowieniu tj. [...] lutego 2020 r., w pozostałej części utrzymując zaskarżone postanowienie w mocy.

W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia, organ odwoławczy wskazał, że organ I instancji, w zaskarżonym postanowieniu zawarł szczegółowe uzasadnienie konieczności nałożenia tego obowiązku oraz wykazał konkretne kwestie budzące wątpliwości co do prawidłowości wykonania przedmiotowej instalacji centralnego ogrzewania. Jak słusznie zauważył PINB w zaskarżonym postanowieniu wykonana instalacja ogrzewcza narusza przepisy Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie zgodnie z którym:

- instalacja ogrzewcza wodna powinna być zabezpieczona przed nadmiernym wzrostem ciśnienia i temperatury, zgodnie z wymaganiami Polskich Norm dotyczących zabezpieczeń instalacji ogrzewań wodnych (§ 133 ust. 3 warunków technicznych);

- grzejniki oraz inne urządzenia odbierające ciepło z instalacji ogrzewczej powinny być zaopatrzone w regulatory dopływu ciepła. Wymaganie to nie dotyczy instalacji ogrzewczej w budynkach zakwaterowania w zakładach karnych i aresztach śledczych (§ 134 ust. 4 warunków technicznych);

- poszczególne części instalacji ogrzewczej powinny być wyposażone w armaturę umożliwiającą zamknięcie dopływu ciepła do nich i opróżnienie z czynnika grzejnego bez konieczności przerywania działania pozostałej części instalacji (§ 134 ust. 10 warunków technicznych);

- instalacje ogrzewcze powinny być zaopatrzone w odpowiednią aparaturę kontrolną i pomiarową, zapewniającą ich bezpieczne użytkowanie (§ 135 ust. 1 warunków technicznych);

- w pomieszczeniu, w którym zainstalowane są kotły na paliwo stałe lub olej opałowy, powinien być zapewniony nawiew niezbędnego strumienia powietrza dla prawidłowej pracy kotłów z mocą cieplną nominalną, a także nawiew i wywiew powietrza dla wentylacji kotłowni (§ 135 ust. 11 rozporządzenia).

W ocenie organu II instancji, mając na uwadze, że wskazane przepisy i wątpliwości co do wykonanej instalacji dotyczą szczegółowych elementów tejże instalacji, do ich ostatecznej oceny (oceny ich wpływu na jakość wykonanych robót) konieczne jest posiadanie wiedzy specjalistycznej z zakresu sieci, instalacji i urządzeń cieplnych, wentylacyjnych, gazowych oraz posiadanie stosownych uprawnień w tym zakresie. W wyniku postępowania zażaleniowego WWINB ustalił, że postanowienie organu I instancji nie zostało wydane z naruszeniem przepisów mającym wpływ na wydane rozstrzygnięcie i nie istnieją przesłanki uzasadniające uchylenie.

Skarżący, pismem z dnia [...] stycznia 2020 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie organu II instancji, wnosząc o jego uchylenie a także o uchylenie poprzedzającego je postanowienie organu I instancji.

Skarżący wskazał, że w jego ocenie, argumentacja użyta przez organy nadzoru budowlanego obu instancji jest niewystarczająca do nałożenia obowiązku wynikającego z art. 81c ust. 2 u.p.b. Dla zastosowania tej normy nie jest wystarczające nawet stwierdzenie, że są wątpliwości. Niezbędne jest także wykazanie, że dla ich powzięcia istniały racjonalne powody i że dotyczą jakości materiałów budowlanych lub robót budowlanych. Brak dokumentów, sam w sobie nie jest równoznaczny z wątpliwościami co do jakości tych prac i wyrobów. Stwierdzenie zaś takich wątpliwości nastąpić winno w nawiązaniu do konkretnego obiektu, jego rzeczywistego stanu, stopnia skomplikowania zastosowanych w nim rozwiązań (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 20 stycznia 2010 r., II SA/Kr 1717/09). Stąd też nie może być w tym względzie stosowany jakikolwiek automatyzm. Odmienne stanowisko prowadziłoby bowiem do sytuacji, że w przypadku każdej nawet samowoli budowlanej, czy też wykonania robót wprawdzie na podstawie pozwolenia, lecz z naruszeniem obowiązków wynikających z u.p.b. w procesie inwestycyjnym, konieczne byłoby nakładanie obowiązku z art. 81 c ust. 2 u.p.b., a niewątpliwie nie takie jest ratio legis tego przepisu, którego zastosowanie powinno mieć wyjątkowy charakter, co wynika z użytego w tym przepisie sformułowania "w razie powstania uzasadnionych wątpliwości". Oznacza to, że nałożenie obowiązku w trybie art. 81c ust. 2 u.p.b. winno zostać poprzedzono szczegółowymi ustaleniami co do sposobu wykonania spornych prac, wyjaśnieniami, jakich użyto materiałów. Dopiero wówczas, gdy tak zebrany materiał dowodowy zrodzi istotne wątpliwości, których organ nie będzie sam w stanie usunąć, można rozważyć zastosowanie środków przewidzianych w art. 81c ust. 2 u.p.b. (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 17 listopada 2015 r., II SA/Łd 824/15). Zdaniem skarżącego, takich szczegółowych ustaleń nie poczyniono w niniejszej sprawie. Organ nie przeprowadził dowodu z zeznań kogokolwiek z wykonawcą robót i inwestorem włącznie. Zdaniem skarżącego, najistotniejsze w przedmiotowej sprawie jest jednak to, że organy zdiagnozowały wadliwości. Innymi słowy dokonały oceny wykonanych robót, tzn. wskazały w istocie jakie czynności powinny być wykonane w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem. Są one następujące: należy wykonać montaż urządzenia zabezpieczającego instalację ogrzewczą wodną przed nadmiernym wzrostem ciśnienia i temperatury, należy zaopatrzyć grzejniki i urządzenia odbierające ciepło z instalacji ogrzewczej w regulatory dopływu ciepła, należy poszczególne części instalacji ogrzewczej wyposażyć w armaturę umożliwiającą zamknięcie dopływu ciepła oraz opróżnienie poszczególnych części instalacji z czynnika grzejnego bez konieczności przerywania działania pozostałej części instalacji, należy instalację ogrzewczą zaopatrzyć w odpowiednią armaturę kontrolna i pomiarową, zapewniającą jej bezpieczne użytkowanie, należy w kotłowni zapewnić nawiew i wywiew niezbędnego strumienia powietrza.

W ocenie skarżącego, skoro organy dokonały już oceny wykonanych robót, to po co kolejna ocena. Inną kwestią jest to, czy owa ocena jest prawidłowa i nakazane ewentualnie obowiązki z niej wynikające zostaną nałożone prawidłowo. To zagadnienie może być przedmiotem odwołania od decyzji nakładającej stosowne obowiązki.

Inspektor Nadzoru Budowlanego, pismem z dnia [...] lutego 2020 r., złożonym w odpowiedzi na skargę, wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega oddaleniu.

Przedmiotem sporu w rozpoznawanej sprawie jest zasadność nałożenia na skarżącego, przez organ nadzoru budowlanego, obowiązku przedłożenia oceny technicznej wykonanych robót budowlanych w postaci przebudowy budynku inwentarsko - mieszkalno - składowego, polegającej na montażu pieca grzewczego (w dawnym parowniku) i wykonaniu instalacji centralnego ogrzewania w całej części mieszkalnej ww. obiektu.

Materialną podstawą wydanego w sprawie rozstrzygnięcia jest art. 81c ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1186 z późn. zm., dalej: p.b.), zgodnie z którym organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego, w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego, mogą nałożyć, w drodze postanowienia, na osoby, o których mowa w ust. 1, obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. Koszty ocen i ekspertyz ponosi osoba zobowiązana do ich dostarczenia.

Na gruncie rozpoznanej sprawy podkreślić należy, że postanowienie o którym mowa w powyższym przepisie ma charakter kontrolny i dowodowy, nie rozstrzyga sprawy co do istoty, nie kończy prowadzonego postępowania administracyjnego i nie jest orzeczeniem merytorycznym. Postępowanie, w którym jest ono wydawane, jest częścią innego toczącego się przed organem postępowania albo jest elementem wyjaśnienia przez organ okoliczności, które mogłyby uzasadniać jego wszczęcie. Nałożenie obowiązku dostarczenia stosownej oceny technicznej lub ekspertyzy służy zatem wyjaśnieniu kwestii technicznych i ustaleniu stanu faktycznego. Ma ono dostarczyć materiał dowodowy niezbędny do dokonania porównania stanu faktycznego z wzorcem wynikającym z przepisów ustawy Prawo budowlane, wystarczającego do podjęcia jednej z decyzji przewidzianej przez te przepisy (m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 6 lipca 2012 r. sygn. akt II OSK 681/11 oraz z dnia 1 sierpnia 2012 r. sygn. akt II OSK 2106/11.). Wyjątkowość stosowania art. 81c ust. 2 p.b., którego skutkiem jest przerzucenie na stronę zobowiązaną kosztów ustalenia jakości czy też stanu technicznego obiektu budowlanego, wynika z faktu, że co do zasady organy wymienione w tym przepisie posiadają wiedzę specjalistyczną z zakresu normowanego prawem budowlanym, nie są jednak w stanie przy użyciu posiadanej wiedzy i środków, którymi dysponują, rozstrzygnąć powstałej wątpliwości (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 23 października 2019 r., sygn. akt: II SA/Po 562/19, LEX nr 2744643).

W rozpoznawanej sprawie organy poprawnie zastosowały przepis art. 81c ust. 2 p.b. a przeprowadzone w tej kwestii postępowanie nie było obarczone uchybieniami umożliwiającymi wyeliminowanie zaskarżonego postanowienia z obrotu prawnego.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że organ prawidłowo wskazał adresata obowiązku przedłożenia oceny technicznej. Skarżący, jako właściciel obiektu, którego dotyczy postępowanie jest podmiotem, którego zgodnie z art. 81c ust. 1 w zw. z ust. 2 p.b., organ może takim obowiązkiem obciążyć. Z akt sprawy nie wynika również by bardziej celowe było nałożenie przedmiotowego obowiązku na inny podmiot.

W zaskarżonym postanowieniu, organ wystarczająco wykazał, że wątpliwości zwłaszcza co do jakości robót budowlanych są uzasadnione. W toku postępowania przeprowadzono bowiem kontrole wykonanych robót budowlanych, które udokumentowano sporządzonymi protokołami i zawartymi w aktach sprawy fotografiami. Organ, na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, zauważył uchybienia przepisom techniczno-budowlanym wskazując, że:

- instalacja ogrzewcza wodna powinna być zabezpieczona przed nadmiernym wzrostem ciśnienia i temperatury, zgodnie z wymaganiami Polskich Norm dotyczących zabezpieczeń instalacji ogrzewań wodnych (§ 133 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1065),

- grzejniki oraz inne urządzenia odbierające ciepło z instalacji ogrzewczej powinny być zaopatrzone w regulatory dopływu ciepła. Wymaganie to nie dotyczy instalacji ogrzewczej w budynkach zakwaterowania w zakładach karnych i aresztach śledczych (§ 134 ust. 4 rozporządzenia);

- poszczególne części instalacji ogrzewczej powinny być wyposażone w armaturę umożliwiającą zamknięcie dopływu ciepła do nich i opróżnienie z czynnika grzejnego bez konieczności przerywania działania pozostałej części instalacji (§ 134 ust. 10 rozporządzenia);

- instalacje ogrzewcze powinny być zaopatrzone w odpowiednią aparaturę kontrolną i pomiarową, zapewniającą ich bezpieczne użytkowanie (§ 135 ust. 1 rozporządzenia);

- w pomieszczeniu, w którym zainstalowane są kotły na paliwo stałe lub olej opałowy, powinien być zapewniony nawiew niezbędnego strumienia powietrza dla prawidłowej pracy kotłów z mocą cieplną nominalną, a także nawiew i wywiew powietrza dla wentylacji kotłowni (§ 135 ust. 11 rozporządzenia).

Zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy wskazuje, że wątpliwości co do zgodności wykonanych robót z powyższymi przepisami są uzasadnione. Przeprowadzone kontrole nie wskazują, by przytoczone w zaskarżonym postanowieniu zasady sztuki budowlanej zostały zachowane. Także skarżący, polemizując jedynie ze stanowiskiem organu, nie przedstawia żadnych dowodów mogących świadczyć o tym, że dostrzeżone przez organ nieprawidłowości faktycznie nie zaistniały. Z powyższych względów, zdaniem Sądu, stwierdzić należy, że organ nadzoru budowalnego, dokonując porównania stanu wykonanych robót budowlanych i treści przepisów wskazanego rozporządzenia powziął uzasadnione wątpliwości co do ich jakości.

W ocenie Sądu, także wyjaśnienia organu co do braku możliwości poczynienia jednoznacznych ustaleń w sprawie we własnym zakresie, są wystarczające. Organ I instancji wyjaśnił bowiem, że wskazanie naruszonych przepisów nastąpiło przez pracowników organu, którzy posiadają wiedzę jedynie w zakresie zagadnień konstrukcyjno - budowlanych i architektury, nie posiadają zaś wiedzy, popartej odpowiednim wykształceniem technicznym i praktyką zawodową w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń cieplnych, wentylacyjnych, gazowych, wodociągowych i kanalizacyjnych, potwierdzoną decyzją - uprawnieniami budowlanymi - w tym zakresie nie mogą samodzielnie (tzn. bez niczyjego nadzoru) podejmować działań fachowo oceniających zjawiska techniczne w zakresie ww. instalacji. Organ wyjaśnił, że niektóre wskazane paragrafy, by stwierdzić, w sposób jednoznaczny, precyzyjny, fachowy, że zostały naruszone wymagają dokonania stosownych np. obliczeń, a także wykorzystania specjalistycznej wiedzy, zdobytej w ramach odpowiedniego kształcenia technicznego. Aby stwierdzić, w sposób niebudzący wątpliwości, ocenić, ustalić, usunąć wątpliwości co do tego, czy montaż kotła c.o., w budynku do celów mieszkalnych, urządzenie kotłowni, rozprowadzenie instalacji jest zgodne z przepisami rozdziału 4 w Dziale IV rozporządzenia, to niewątpliwie potrzebna jest, w tym zakresie wiedza ściśle ukierunkowana z zakresu odpowiedniej instalacji. Zatem, na tym etapie postępowania, pojawiają się uzasadnione wątpliwości, dotyczące np. szczytowej mocy, utrzymania wody uzupełniającej na racjonalnie niskim poziomie, wyrobów budowlanych uwzględniających wymagania PN dotyczące jakości wody, izolacji cieplnej przewodów (§ 134, 133 ust. 4 i 5), wątpliwości są uzasadnione a wiedza pracowników organu nadzoru budowlanego jest niewystarczająca do samodzielnego poczynienia precyzyjnych ustaleń faktycznych niezbędnych do wydania rozstrzygnięcia.

W ocenie Sądu, argumentację zawartą w postanowieniu organu I instancji uznać należy za wystarczającą. Organ szczegółowo wyjaśnił przyczyny braku możliwości dokonania we własnym zakresie oceny technicznej wykonanych robót budowlanych. Wskazał też szczególne kompetencje i wiedzę techniczną jaką musi posiadać osoba dokonująca tej fachowej oceny. Zdaniem Sądu nie można oczekiwać, aby organ zatrudniał pracowników, którzy posiadają wiadomości specjalne w zakresie pieców grzewczych, ich prawidłowego montażu czy budowy instalacji grzewczych. Tym samym zobligowanie do dostarczenia stosownej ekspertyzy sporządzonej przez osobę, która taką wiedzę posiada jest w pełni uzasadnione.

Także zakres nałożonego na skarżącego obowiązku nie budzi wątpliwości Sądu. Zainteresowaniem organu, zgodnie z postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2019 r. o zmianie zakresu postępowania, objęta jest bowiem prawidłowość robót budowlanych - przebudowy budynku inwentarsko - mieszkalno - składowego, zlokalizowanego w m. [...], gm. [...]. (dz. nr [...]), polegającej na montażu pieca grzewczego (w dawnym parowniku) i wykonaniu instalacji centralnego ogrzewania w całej części mieszkalnej obiektu. Uzasadnionym jest więc oczekiwanie przez organ przedłożenia oceny technicznej w tym zakresie.

Twierdzenia skargi pozostają w tej sytuacji bez wpływu na wynik sprawy. Zastrzeżenia skarżącego co do nieprzeprowadzenia w sprawie dowodów z zeznań kogokolwiek, z wykonawcą i inwestorem włącznie, nie stanowią o wadliwości wydanego postanowienia. Zeznania świadków nie mogą bowiem zastępować wiedzy technicznej i fachowej oceny, której oczekuje organ. Sąd nie podziela również twierdzenia, jakoby organy dokonały już oceny technicznej. Jak bowiem wynika z zaskarżonego postanowienia kwestie, na które zwraca uwagę organ, dotyczą zaistniałych wątpliwości co do przeprowadzenia robót budowlanych w sposób prawidłowy. Zaistnienie tych wątpliwości umożliwia organowi domaganie się uzyskania stosownej ekspertyzy czy oceny technicznej ale nie musi wyczerpywać wszelkich nieprawidłowości. Jak bowiem wyraźnie wskazano w postanowieniu organu I instancji, wątpliwości organu budzą kwestie dotyczące np. szczytowej mocy, utrzymania wody uzupełniającej na racjonalnie niskim poziomie, wyrobów budowlanych uwzględniających wymagania PN dotyczące jakości wody, izolacji cieplnej przewodów. Organ, z uwagi na obiektywne ograniczenia w postaci braku specjalistycznej wiedzy, nie mógł zaistniałych kwestii fachowo ocenić. Z powyższych względów, dostrzeżonych przez organ uchybień nie sposób uznać za listę pełną i wyczerpującą, dlatego oczekiwanie sporządzenia fachowej oceny jest uzasadnione.

Stwierdzić więc należy, że w rozpoznawanej sprawie Sąd nie dopatrzył się uchybienia przez organ przepisom prawa. Wniesiona skarga podlega wiec oddaleniu, zgodnie z art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.).