Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 981/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2009-04-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 145  par. 1 pkt 5
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka (spr.) Protokolant Magdalena Matuszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2009 r. sprawy ze skargi S. H. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, w wyniku wznowienia postępowania, decyzji o pozwoleniu na budowę oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r., nr [...] Starosta B. zatwierdził projekt budowlany i udzielił M. i J. J. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z wewnętrznymi instalacjami (bez instalacji gazowej) oraz zjazdu z drogi powiatowej w J. przy ul. [...] na działkach nr [...] i [...].

Jak wynika z kierowanego do Starosty B. pisma Zastępcy Kierownika Oddziału [...] Urzędu Wojewódzkiego w K. z dnia [...]r. S. H., właściciel sąsiedniej nieruchomości, zwrócił się z pismem interwencyjnym, a także telefonicznie, twierdząc, iż na podstawie udzielonego mu w roku [...] pozwolenia na budowę buduje obecnie warsztat galwanizacyjno-elektryczno-elektroniczny. Jego zdaniem wokół warsztatu ustanowiona została strefa ochronna, którą obecnie budynek jednorodzinny małżonków J. naruszy. Zdaniem Kierownika Oddziału groźba konfliktu sąsiedzkiego i niewyjaśnienie obaw S. H. czynią zasadnym wznowienie postępowania w sprawie udzielonego M. i J. J. pozwolenia na budowę na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. 2000, Nr 98, poz. 1071 z późn. zm. zwanej dalej: k.p.a.).

Postanowieniem z dnia [...]r. nr [...] Starosta B. na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. z urzędu wznowił postępowanie w przedmiotowej sprawie zakończone decyzją ostateczną z dnia [...]r. wskazując w uzasadnieniu, iż przyczyną wznowienia jest przywołane wyżej pismo Urzędu Wojewódzkiego powodujące konieczność przeprowadzenia merytorycznego postępowania.

W wyniku przeprowadzonego postępowania decyzją z dnia [...]r. nr [...] organ I instancji odmówił uchylenia ostatecznej decyzji z dnia [...]r. udzielającej M. i J. J. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego. W uzasadnieniu Starosta B. wskazał, iż badając szczegółowo udzielone pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego, jak również wydane decyzje związane z zabudową działki nr [...] graniczącej z działkami, na których realizowany jest budynek mieszkalny, jak i stan faktyczny zainwestowania dz. nr [...], nie znaleziono podstaw do uznania S. H. właściciela dz. nr [...] za stronę, jak również do uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...]r. Stronami w postępowaniu zgodnie z art. 28 ust.2 Prawa budowlanego są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. W tym przypadku budowa budynku mieszkalnego na dz. nr [...] i [...] nie oddziaływuje niekorzystnie na działkę sąsiednia nr [...]. Z uwagi na rodzaj zabudowy na dz. [...] w niekorzystnej sytuacji mogli znaleźć się raczej inwestorzy realizujący budowę budynku mieszkalnego, nie zaś S. H. Nadto po przeprowadzonej kontroli przez PINB stwierdzono, że wszystkie wymagane odległości są zachowane, a warsztat S. H. nie jest oddany do użytkowania. W przypadku zgłoszenia warsztatu do użytkowania, w związku ze zmianami w przepisach, należy zresztą wykonać takie roboty budowlane oraz instalacyjne aby cała uciążliwość związana z warsztatem ograniczała się do terenu do którego prowadzący warsztat posiada tytuł prawny (art. 8 i 26 ustawy "o wprowadzeniu ustawy - prawo ochrony środowiska, ustawy o odpadach oraz o zmianie niektórych ustaw" Dz. U. Nr 100 poz. 1085 z 2001 r.). Do wniosku o pozwolenie na wykonanie robót budowlanych należy dołączyć - o ile jest wymagana, w zależności od rodzaju warsztatu - decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach. Również wymagana odległość 30,0 m osadnika na nieczystości ciekłe od okien i drzwi zewnętrznych do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi jest zachowana.

Odwołanie od decyzji organu I instancji wniósł S. H. W nader niejasno sformułowanym uzasadnieniu podniósł m.in, iż wydana decyzja narusza jego uzyskane prawa, a prawo nie działa wstecz. Prawa uzyskał bowiem w roku [...] decyzją [...]. Natomiast pismem z dnia [...]r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny zwrócił się do Naczelnika Gminy J. o zgodę i dokładną inwentaryzację z planem sytuacyjnym w odległości [...] metrów od warsztatu. Zostało wykonane szczegółowe studium modernizacji warsztatu galwanizacyjnego z operatem uciążliwości. Studium zostało bezterminowo zatwierdzone, a wcześniej strona zapłaciła za przekształcenie terenu rolnego na cele budowlane. Nadto cyt. "zgodnie z Dziennikiem Ustaw strefę ochronną wyznaczał Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska i Sanepidu i taką wyznaczył bo został zatwierdzony projekt i studium". "Wydana decyzja nigdy nie była wzruszona, jest bezterminowa, minęło [...]-lata od jej wydania i jest prawomocnie zasiedziana", a cyt. "pismo Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego świadczy o celowym matactwie PINB". S. H. wyraził też podejrzenie korupcji w Gminach J. i J., wskazał nadto, że gmina nie ma prawa zmienić planu bez zgody właściciela terenu, a tak właśnie się stało.

W wyniku rozpoznania wniesionego przez S. H. odwołania decyzją z dnia [...]r. nr [...] Wojewoda [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy, odmiennie jednak uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie. Zdaniem organu drugoinstancyjnego działki nr [...] i [...] w J., na których realizowany jest budynek mieszkalny małżonków J. położone są w terenie, który zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą Nr [...] Rady Gminy J. z dnia [...]r., oznaczony jest symbolami [...] i przeznaczony pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną. Obowiązujący plan zagospodarowania przestrzennego nie wprowadza nadto w rejonie działek nr [...] i [...] żadnych stref uciążliwego oddziaływania uniemożliwiających lub ograniczających budowę wnioskowanego budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Działając w oparciu o przepis art. 35 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.) organ odwoławczy sprawdził również zgodność projektu zagospodarowania działki z przepisami techniczno-budowlanymi, a także kompletność projektu budowlanego dołączonego przez małżonków J. do wniosku. W prowadzonym postępowaniu przez organ I instancji nie stwierdzono uchybień mogących stanowić podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji, wobec tego postanowiono jak w sentencji. Odpowiadając z kolei na zarzuty zawarte w odwołaniu organ wyjaśnił, iż S. H. uzyskał decyzję z dnia [...]r. Wójta Gminy J. o udzieleniu pozwolenia na budowę warsztatu rzemieślniczego elektrotechniczno- elektronicznego na działce nr [...] w J. Podczas kontroli przeprowadzonej przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu B. ustalono, że obiekt warsztatu został wybudowany zgodnie z uzyskanym pozwoleniem, jednak nie zgłoszono go do użytkowania, nie uruchomiono w nim żadnej działalności i jest obecnie wykorzystywany do przydomowych celów gospodarczych. Z powyższego wynika, że w dniu wydania przez Starostę B. decyzji udzielającej pozwolenia na budowę dla inwestorów J. nie występowało żadne oddziaływanie obiektu warsztatowego na działki sąsiednie, które mogło być przyczyną odmowy wydania tego pozwolenia. Organ odwoławczy nie podziela nadto stwierdzenia skarżącego, że uzyskane przez niego przed [...] laty decyzje i uzgodnienia są ważne bezterminowo, ponieważ w [...]r. Rada Gminy w J. uchwaliła plan zagospodarowania przestrzennego dla obszaru Gminy J., który jako prawo miejscowe wprowadził inne niż było w [...]r. przeznaczenie terenu. Działka S. H. jest obecnie przeznaczona pod zabudowę mieszkalną jednorodzinną, a prowadzenie na niej działalności gospodarczej musi być zgodne z obecnie obowiązującym prawem.

Pismem z dnia [...]r. S. H., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika radcę prawnego J. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję organu II instancji. Zaskarżonej decyzji pełnomocnik skarżącego zarzuciła:

1) błędne ustalenie stanu faktycznego pomijającego moc obowiązującą decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...]r. w zw. z postanowieniem Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...]r. tworzących strefę ochronną przed zabudową za zgodą właściciela obciążonego gruntu w pasie [...] m od zabudowy S. H.;

2) obrazę prawa materialnego, a to:

- art. 26 ust. 5 ustawy z 27 lipca 2001 r. o wprowadzeniu ustawy - Prawo ochrony środowiska, ustawy o odpadach oraz o zmianie niektórych ustaw albowiem właściciel nieruchomości położonej w strefie ochronnej przed wystąpieniem o pozwolenie na budowę powinien żądać wykupu nieruchomości lub jej zamiany na inną, a wydający pozwolenie Starosta B. powinien dowodów takiego postępowania od wnioskujących M. i J. J. lub ich poprzedników prawnych domagać się;

- art. 35. ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane albowiem nie spełniono wymaganych obowiązków poprzez sprawdzenie przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę: zgodności projektu budowlanego z ustaleniami warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia;

- art. 6. ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym albowiem ustalając warunki zabudowań bezprawnie naruszono interes mieszkańca gminy celem osiągnięcia korzyści przez inne osoby, kosztem rażącego naruszenia prawa;

3) obrazę prawa procesowego, a w szczególności:

- art. 7 k.p.a. poprzez sprzeniewierzenie się obowiązkowi stania na straży praworządności i podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli;

- art. 19 k.p.a. poprzez brak działania zgodnego z kompetencją ustawową i sankcjonowanie naruszania kompetencji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego;

- art. 40 i 42 w zw. z art. 28 k.p.a. poprzez uniemożliwienie skarżącemu uczestnictwa w toku przedsiębranych w sprawie czynności stanowiących podstawę wydania zaskarżanych decyzji;

- art. 107 k.p.a. albowiem w treści rozstrzygnięcia nie została powołana podstawa prawna, a nadto w zaskarżonym orzeczeniu brakuje:

- uzasadnienia faktycznego i prawnego;

- wskazania faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu, których dowodom skarżącego odmówił wiarygodności i mocy dowodowej;

-wyjaśnienie podstawy prawnej, z przytoczeniem przepisów prawa w części związanej z uzasadnieniem prawnym.

W konkluzji pełnomocnik wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji albo jej uchylenie albo jej zmianę, a także wstrzymanie wykonalności decyzji ostatecznej udzielającej małżonkom J. pozwolenia na budowę z uwagi na potrzebę ochrony pieniędzy podatników z powodu konieczności zapłaty przez Starostę odszkodowania za szkodę w związku z wydaną decyzją pomijającą ograniczenia wynikające z istniejącej strefy ochronnej i przywracania nieruchomości do stanu pierwotnego (wniosek ten został przez Sąd oddalony postanowieniem z dnia 15 grudnia 2008 r.) Nadto wniosła o wezwanie do udziału w sprawie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w związku z naruszeniem jego decyzji z dnia [...]r.

Skarga została wniesiona w terminie.

W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty, które zawarł był w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Dodatkowo organ wskazał, że skarżący nie posiada decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. ustanawiającej strefę ochrony sanitarnej od budynku warsztatu rzemieślniczego, na którą powołuje się w skardze na decyzję Wojewody [...]. S. H. nigdy nie załączył do swoich skarg i odwołań decyzji o ustanowieniu strefy ochronnej, nie udostępnił takiego dokumentu również na wezwanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego podczas kontroli warsztatu. Dowód (nie załączony do skargi), na który powołuje się Pan H. nazywany przez niego "Decyzją Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...]r." jest w rzeczywistości postanowieniem PWIS nr [...] o wyrażeniu zgody na czasową (do [...]r) pracę warsztatu galwanicznego, w którym w punkcie 7 jedynie proponuje się strefę ochronną od warsztatu [...] m. Skarżący nie wykorzystał tej zgody i nie uruchomił w ww. okresie prac galwanizacyjnych. Należy wyjaśnić, że Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny nie był w roku [...] organem właściwym do wydawania decyzji w zakresie ustanawiania stref ochronnych. Strefy tego typu zgodnie z przepisem art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 24 października 1974 roku Prawo budowlane (Dz. U. Nr 38 poz. 229) oraz przepisu § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 września 1980 roku w sprawie zasad tworzenia i zagospodarowania stref ochronnych (Dz. U. Nr 24 poz. 92) były ustanawiane przez właściwe terenowe organy administracji państwowej stopnia wojewódzkiego w trybie określonym w przepisach prawa budowlanego. Zdaniem organu nie ma nadto uzasadnienia stwierdzenie, że ewentualna zabudowa strefy ochronnej może być zależna od zgody "właściciela obciążonego gruntu". Pozostałe zarzuty zawarte w skardze wskazujące na: "obrazę prawa materialnego oraz prawa procesowego" są konsekwencją przyjęcia przez Skarżącego niezgodnych ze stanem faktycznym założeń o ustanowieniu i istnieniu strefy ochronnej wokół jego warsztatu rzemieślniczego.

W dodatkowym piśmie procesowym z dnia [...]r. pełnomocnik skarżącego J. C. podtrzymała twierdzenia skargi podnosząc, iż skarżący posiada ustanawiającą strefę ochronną decyzję Państwowego Inspektora Sanitarnego, umocowanego ustawą do ustanawiania takich stref, z dnia [...]r. Strefa ta została ustanowiona, zdaniem radcy prawnego, w formie pieczęci.

W trakcie rozprawy przed tut. Sądem w dniu 16 kwietnia 2009 r. na pytanie gdzie znajduje się owa przywoływana kilkakrotnie w skardze, a także wskazana jako załącznik do skargi, decyzja Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w sprawie ustanowienia strefy ochronnej pełnomocnik podała, iż decyzję tę jej zdaniem stanowi odcisk pieczęci umieszczony na planie realizacyjnym zagospodarowania działki nr [...]. Oświadczyła także, że skarżący nie składał wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie udzielenia małżonkom J. pozwolenia na budowę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. zwanej dalej: p.p.s.a.) uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi:

a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną.

Przeprowadzone w określonych wyżej ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że nie jest ona dotknięta uchybieniami uzasadniającymi jej wzruszenie, a tym samym przedmiotowa skarga, zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, nie może zostać uwzględniona.

Podkreślenia w tym miejscu wymaga, iż w myśl utrwalonych w doktrynie i judykaturze poglądów wznowienie postępowania stanowi instytucję procesową mającą na celu stworzenie prawnej możliwości przeprowadzenia ponownego postępowania wyjaśniającego i ponownego rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, w której została już wydana decyzja ostateczna. Potrzeba stosowania tego rodzaju instytucji objawia się w sytuacjach, kiedy to po wydaniu decyzji ostatecznej ujawniła się wadliwość postępowania dowodowego, na którym oparto ostateczne rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej albo też gdy wystąpiły później okoliczności, które pozbawiają znaczenia przesłanki, na jakich oparto rozstrzygnięcie sprawy – por. szerzej np. W. Dawidowicz: Postępowanie administracyjne. Zarys wykładu, Warszawa 1983, s. 242G. Łaszczyca, Cz. Martysz, A. Matan: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Tom I, Zakamycze, 2005 r. , s. 295 i nast. wraz z cytowaną tam literaturą. Jedną z przesłanek nakazujących organowi wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją jest w świetle przepisu art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. okoliczność wyjścia na jaw nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nie znanych organowi, który wydał decyzję.

W pierwszej kolejności wskazać zatem w tym miejscu należy, iż zdaniem składu orzekającego w aktach sprawy w ogóle nie można dopatrzeć się podstawy do wznowienia, na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., postępowania w sprawie udzielenia małżonkom J. pozwolenia na budowę domu jednorodzinnego. Podkreślenia wymaga bowiem, iż jak to jednoznacznie podała pełnomocnik skarżącego, S. H. nie złożył w ramach kontrolowanego postępowania wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego, a postępowanie zostało wszczęte z urzędu, w wyniku (jak to podał organ I instancji w uzasadnieniu postanowienia) otrzymania pisma Zastępcy Kierownika Oddziału [...] Urzędu Wojewódzkiego w K. Do Zastępcy tego zwrócił się z pismem interwencyjnym, a także telefonicznie, S. H., właściciel sąsiedniej nieruchomości twierdzący, że na podstawie udzielonego mu w roku [...] pozwolenia na budowę buduje obecnie warsztat wokół którego ustanowiona została strefa ochronna, którą budynek jednorodzinny małżonków J. naruszy. Zdaniem Zastępcy Kierownika Oddziału groźba konfliktu sąsiedzkiego i niewyjaśnienie obaw S. H. powodują zasadność wznowienia postępowania. W rzeczywistości jednak przywołane pismo nie podawało żadnej okoliczności, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Okoliczności takiej nie może bowiem stanowić groźba konfliktu sąsiedzkiego, trudno też uznać, że organ administracji architektoniczno- budowlanej nie wiedział, w chwili orzekania, jak zagospodarowane są działki sąsiednie w stosunku do terenu inwestycji, czy na terenie tym została ustanowiona strefa ochronna i jakie w tej mierze są postanowienia miejscowego planu zagospodarowania miejscowego.

W sytuacji jednak gdy pomimo braku przesłanek postępowanie zostało przez organ wznowione to poprawnym jego zakończeniem musiała być odmowa uchylenia udzielającej małżonkom J. pozwolenia na budowę decyzji ostatecznej. Jak wynika z akt sprawy decyzja owa nie naruszała bowiem prawa, a usytuowanie na działce uczestników zamierzonego budynku zgodne było zarówno z postanowieniami planu miejscowego, jak też z przepisami techniczno-budowlanymi, w tym zachowane zostały wymagane prawem odległości od granicy z działką sąsiednią co potwierdził na rozprawie przez tut. Sądem inwestor, a jego słów pełnomocnik skarżącego nie zakwestionował. Jedyny przedmiot kontrowersji w sprawie stanowi zatem przywoływana przez skarżącego i jego pełnomocnika strefa ochronna, która ich zdaniem została w dniu [...]r. ustanowiona decyzją Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego dla województwa [...] podczas gdy zdaniem organu II instancji strefa taka nie została nigdy ustanowiona, a Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w ogóle nie był w roku [...] organem właściwym do wydawania decyzji w zakresie ustanawiania stref ochronnych. Strefy takie zgodnie z przepisem art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 24 października 1974 roku Prawo budowlane oraz przepisu § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 września 1980 roku w sprawie zasad tworzenia i zagospodarowania stref ochronnych (Dz. U. Nr 24 poz. 92) były ustanawiane przez właściwe terenowe organy administracji państwowej stopnia wojewódzkiego w trybie określonym w przepisach prawa budowlanego.

Skład orzekający stwierdza, iż akta sprawy nie zawierają żadnych dowodów na to by kiedykolwiek wokół warsztatu S. H. została ustanowiona strefa ochronna, a przywoływane w skardze dokumenty mające stanowić w tej sprawie dowód tezie tej jednoznacznie przeczą. Wskazać bowiem w tym miejscu należy, iż wbrew zawartym w skardze twierdzeniom pełnomocnika skarżącego akta sprawy nie zawierają wielokrotnie przywoływanej decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego rzekomo ustanawiającej strefę ochronną. Jak bowiem na pytanie Sądu pełnomocnik wyjaśniła w trakcie rozprawy jej zdaniem decyzję taką stanowi cyt. "odcisk pieczęci umieszczonej na planie realizacyjnym" .

Sąd stwierdza, iż umieszczona na planie realizacyjnym zagospodarowania działki nr [...], opatrzona podpisem Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego pieczęć, która zdaniem skarżącego i jego pełnomocnika stanowi decyzję administracyjną ustanawiającą strefę ochronną podaje co następuje: "Zaopiniowano na podstawie Ustawy z dnia 1985. 03. 14 o Państwowej Inspekcji Sanitarnej Dz, U. nr 12 poz. 49 pod warunkiem uwzględnienia uwag zamieszczonych w postanowieniu z dnia [...] nr [...]. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny dla wojew. B. B., dnia [...]".

Zawarte natomiast w aktach sprawy postanowienie z dnia [...]r., o którym mowa powyżej, nie dotyczy pozwolenia na budowę lecz wyrażenia zgody na okresową pracę zakładu galwanicznego do dnia [...]r. proponując (a nie ustanawiając) w tym okresie strefę ochronną dla warsztatu [...] m. Z akt nie wynika jednak by kiedykolwiek strefa taka została istotnie ustanowiona, a zakład podjął wówczas działalność.

Jak wynika z akt sprawy także obowiązujący plan zagospodarowania miejscowego nie przewiduje na przedmiotowym terenie stref ochronnych a kierowana do Sądu skarga w tej mierze S. H. została przez tut. Sąd odrzucona.

Wyjaśnienia wymaga zresztą, iż ewentualne wyznaczenie strefy ochronnej nie ma za zadanie ochrony inwestycji szkodliwej, jak zdaje się mniemać skarżący pisząc o naruszeniu jego praw do strefy, lecz przeciwnie to właśnie przed inwestycją taką chronić ma pobliskie tereny.

W konsekwencji Sąd nie może odnieść się do tych zarzutów skargi, które przyjmują założenie, iż strefa ochronna została ustanowiona.

Podzielając zawarte w osnowie zaskarżonej decyzji rozstrzygnięcie Sąd dostrzega jednakowoż zaistniałe w trakcie postępowania uchybienia. I tak uzasadnienie decyzji pierwszoinstancyjnej odnosi się w znacznej części nie do inwestycji małżonków J. lecz do nigdy nie zgłoszonego do użytkowania warsztatu S. H., które to uwagi, w tym informacje w jakim trybie i jakich czynności strona winna w tym celu dokonać wykraczają poza przedmiot sprawy i nie powinny w decyzji pierwszoinstancyjnej znaleźć miejsca. Na wadliwość tę nie zwrócił uwagi organ drugoinstancyjny, nie odniósł się też do zawartych w decyzji Starosty B. uwag dotyczących przymiotu strony (lub jego braku) po stronie skarżącego. Dostrzeżone uchybienia nie mogą jednak skutkować uwzględnieniem skargi. Z uwagi na brak podstaw do uchylenia decyzji ostatecznej udzielającej M. i J. J. pozwolenia na budowę, a tym samym do wydania zadowalającego skarżącego orzeczenia, nie wpływają bowiem na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 ust. 1 p.p.s.a.

W konsekwencji przedstawionych wyżej wywodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach nie uwzględnił skargi i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

.