Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 974/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-01-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 46
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.
article: art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Wolf-Kalamala po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia E. K. i A. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 14 października 2015 r., sygn. akt I SA/Bd 819/15 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi E. K. i A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z dnia 26 marca 2015 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2009 r. postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 14 października 2015 r., sygn. akt I SA/Bd 819/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę E. K. i A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z dnia 26 marca 2015 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2009 r.

W uzasadnieniu orzeczenia wyjaśniono, że wskazana wyżej decyzja organu odwoławczego, zawierająca pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, została doręczona stronom w oparciu o art. 150 w związku z art. 146 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) w dniu 15 kwietnia 2015 r. Skargę na powyższą decyzję skarżący wnieśli w dniu 17 sierpnia 2015 r., co obligowało Sąd pierwszej instancji do jej odrzucenia jako spóźnionej w myśl art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyjaśnił jednocześnie, że informacja o zmianie miejsca zamieszkania przekazana w piśmie z dnia 21 kwietnia 2015 r. nie miała znaczenia dla oceny prawidłowości doręczenia i ustalenia daty doręczenia decyzji podatkowej.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wnieśli o jego uchylenie argumentując, że pod dotychczasowym adresem ([...]) mieszkali do 31 marca 2015 r., przy czym na koniec marca złożyli pismo w Urzędzie Pocztowym w B. o zmianie adresu do korespondencji w celu jej przekierowania na wskazany nowy adres. W dniu 9 kwietnia 2015 r. skarżący dokonali zameldowania pod nowym adresem ([...]). Strona dwukrotnie – w dniach 2 i 15 kwietnia 2015 r. - rozmawiała telefonicznie z Przewodniczącym Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy, informując o zmianie adresu. Na prośbę Przewodniczącego o przesłanie adresu na piśmie, skarżąca uczyniła to w dniu 21 kwietnia 2015 r. Skarżący zauważyli, że decyzję organu odwoławczego z dnia 26 marca 2015 r. wraz z pismem przewodnim z dnia 30 czerwca 2015 r. otrzymali w dniu 29 lipca 2015 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Analiza treści zażalenia jednoznacznie potwierdza, że skarżący kwestionują prawidłowość doręczenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z dnia 26 marca 2015 r. z uwagi na przesłanie korespondencji na nieaktualny adres i w konsekwencji przyjmują, iż doręczenie decyzji nastąpiło w terminie późniejszym w związku z przekazaniem jej kserokopii na nowy adres w dniu 29 lipca 2015 r.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, prezentowane stanowisko nie może prowadzić do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Kluczowe dla rozstrzygnięcia pozostaje bowiem niewywiązanie się przez skarżących z obowiązku wynikającego z art. 146 Ordynacji podatkowej przed doręczeniem aktu organu podatkowego. Zgodnie z powołanym przepisem (w brzmieniu obowiązującym w 2015 r.), w toku postępowania strona oraz jej przedstawiciel lub pełnomocnik mają obowiązek zawiadomić organ podatkowy o zmianie swojego adresu, w tym adresu elektronicznego, jeżeli wniesiono o zastosowanie takiego sposobu doręczania albo wyrażono na to zgodę (§ 1). W razie zaniedbania obowiązku określonego w § 1, pismo uznaje się za doręczone pod dotychczasowym adresem, a organ podatkowy pozostawia pismo w aktach sprawy (§ 2). Poinformowanie urzędu pocztowego o zmianie adresu czy też rzekoma próba zawiadomienia organu o nowym adresie w toku rozmów telefonicznych mających miejsce już po wyekspediowaniu przesyłki na dotychczasowy adres nie mogą czynić zadość opisanemu obowiązkowi, tym bardziej, że z akt sprawy nie wynika, by opisane przez stronę rozmowy w ogóle miały miejsce w dniach 2 i 15 kwietnia 2015 r. Wprost przeciwnie, akta podatkowe potwierdzają, że informacja o zmianie adresu E. K. i A. K. dotarła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy w dniu 27 kwietnia 2015 r. (data wpływu pisma z dnia 21 kwietnia 2015 r.), a zatem dopiero od tego dnia zawiadomienie wywoływało skutek wobec organu. Rację ma zatem Sąd pierwszej instancji podnosząc, że przedmiotowe zawiadomienie pozostawało bez wpływu na ocenę prawidłowości dokonanego wcześniej doręczenia decyzji podatkowej.

Nie sposób również zgodzić się z sugestią skarżących jakoby doręczenie decyzji nastąpiło w terminie późniejszym, w związku z przesłaniem na nowy adres kserokopii rozstrzygnięcia. Z treści pisma przewodniego kierowanego do skarżących w dniu 30 czerwca 2015 r. wyraźnie wynika, że organ przesyła stronom kserokopię prawomocnej decyzji z dnia 26 marca 2015 r., której termin zaskarżenia upłynął, przy czym doręczenie to następuje na prośbę skarżącej zgłoszoną w rozmowie telefonicznej z przewodniczącym składu orzekającego w dniu 29 czerwca 2015 r. W piśmie tym organ zastrzegł, że przekazywana decyzja została już skutecznie doręczona skarżącym, zaś doręczenie jej kserokopii nie otwiera na nowo biegu terminu do jej zaskarżenia (zob. k. 10 akt podatkowych).

W świetle przedstawionych uwag Naczelny Sąd Administracyjny uznał wniesione zażalenie za pozbawione podstaw i oddalił je na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.