Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2289/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-02-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 1 pkt 1, art. 3 ust. 1-3, art. 7 ust. 1, 1a, 2 i 4
journal: Dz.U. 2012 poz 1164
law: Ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego - tekst jednolity.
article: art. 76 § 1 i § 2
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
journal: Dz.U.UE.L 2009 nr 316 poz 65 art. 26 ust. 1, art. 27 ust. 1, art. 57 ust. 3
law: Rozporządzenie Komisji (WE) NR 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady  (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów  wsparcia bezpośredniego dla rolników przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007  w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kania (spr.), Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Sędzia WSA - Piotr Kraczowski, Protokolant - ref. staż. Małgorzata Skomiał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lutego 2015 r. sprawy ze skargi C. Sp. z o. o. w W. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w W. z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej przez C. Sp. z o. o. w W. (dalej: skarżąca, Spółka) jest decyzja Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: Dyrektor Oddziału, organ odwoławczy lub organ drugiej instancji) z [...] czerwca 2014 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. (dalej: Kierownik Biura, organ pierwszej instancji) z [...] stycznia 2014 r. nr [...] – umarzającą postępowanie w sprawie przyznania jednolitej płatności obszarowej w części dotyczącej działki rolnej o powierzchni 10,00 ha, przyznającą jednolitą płatność obszarową na 2013 r. w wysokości 68.387,19 zł oraz odmawiającą przyznania uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych i nakładającą sankcję w wysokości 12.011,24 zł.

Zaskarżona decyzja wydana została w następującym stanie faktycznym:

W dniu [...] maja 2013 r. do Biura Powiatowego ARiMR w W. wpłynął wniosek Spółki o przyznanie płatności na podstawie art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 1164 ze zm.; dalej: ustawa o płatnościach) wraz z załącznikami graficznymi. We wniosku zadeklarowano działki rolne o łącznej powierzchni wynoszącej 96,17 ha do przyznania jednolitej płatności obszarowej (JPO) oraz 86,17 ha do przyznania uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych (UPO).

W dniu [...] października 2013 r. Spółka wycofała z wniosku działkę rolną [...] położoną na działce ewidencyjnej nr [...] o powierzchni 10,00 ha.

W dniach od [...] września 2013 r. do [...] września 2013 r. w gospodarstwie Spółki przeprowadzona została wizytacja terenowa w ramach prowadzonych czynności kontrolnych w zakresie kwalifikowalności powierzchni. W trakcie wizytacji dokonano oceny upraw pod kątem ich kwalifikowalności do wnioskowanych płatności.

W dniu [...]-10-2013 r. w systemie informatycznym ZSZiK na ortofotomapie wykonano pomiary powierzchni działek rolnych zgłaszanych do płatności. W tym samym dniu sporządzono raport, w którym stwierdzono następujące nieprawidłowości:

• Na działce rolnej [...] zastosowano kod DR7 - nie stwierdzono roślin motylkowatych;

• Na działce rolnej [...] zastosowano kod DR50 - granice uprawy wykraczają poza granice działek referencyjnych zadeklarowanych we wniosku oraz DR52 - stwierdzono powiększenie zasięgu pola zagospodarowania;

• Na działce rolnej [...] zastosowano kod DR7 - nie stwierdzono roślin motylkowatych;

• Na działce rolnej [...] powierzchnia stwierdzona wyniosła 1,57 ha wobec deklarowanej 2,10 ha (kod DR13+), ponadto zastosowano kod DR52 — stwierdzono powiększenie zasięgu pola zagospodarowania;

• Na działce rolnej [...] zastosowano kod DR7 - nie stwierdzono roślin motylkowatych;

• Na działce rolnej [...] zastosowano kody DR51 - stwierdzono obszar tymczasowo niekwalifikujący się do płatności, DR52 - stwierdzono powiększenie zasięgu pola zagospodarowania, DR53 - stwierdzono zmniejszenie zasięgu pola zagospodarowania;

• Na działce rolnej [...] zastosowano kod DR7 - nie stwierdzono roślin motylkowatych;

• Na działce rolnej [...] powierzchnia stwierdzona wyniosła 3,16 ha wobec deklarowanej 3,54 ha (kod DR13+) oraz kod DR52 - stwierdzono powiększenie zasięgu pola zagospodarowania;

• Na działce rolnej [...] zastosowano kod DR7 - nie stwierdzono roślin motylkowatych;

• Na działce rolnej [...] powierzchnia stwierdzona wyniosła 3,29 ha wobec deklarowanej 4,05 ha (kod DR13+) ponadto zastosowano kod DR51 - stwierdzono obszar tymczasowo niekwalifikujący się do płatności, DR52 - stwierdzono powiększenie zasięgu pola zagospodarowania;

• Na działce rolnej [...] zastosowano kod DR7 - nie stwierdzono roślin motylkowatych;

• Na działce rolnej [...] zastosowano kod DR52 - stwierdzono powiększenie zasięgu pola zagospodarowania, kod DR53 - stwierdzono zmniejszenie zasięgu pola zagospodarowania;

• Na działce rolnej [...] zastosowano kod DR7 - nie stwierdzono roślin motylkowatych;

• Na działce rolnej [...] powierzchnia stwierdzona wyniosła 2,44 ha wobec deklarowanej 2,72 ha (kod DR 13+);

• Na działce rolnej [...] zastosowano kod DR7 - nie stwierdzono roślin motylkowatych

• Na działce rolnej [...] zastosowano kod DR52 - stwierdzono powiększenie zasięgu pola zagospodarowania;

• Na działce rolnej [...] zastosowano kod DR7 - nie stwierdzono roślin motylkowatych

• Na działce rolnej [...] zastosowano kod DR53 - stwierdzono zmniejszenie zasięgu pola zagospodarowania, DR51 - stwierdzono obszar tymczasowo niekwalifikujący się do płatności, DR52 - stwierdzono powiększenie zasięgu pola zagospodarowania, DR13- powierzchnia stwierdzona wyniosła 16,54 ha wobec deklarowanej 10 ha.

Spółka nie zgodziła się z ustaleniami kontroli i wniosła zastrzeżenia do raportu z czynności kontrolnych.

Pismem z dnia [...] stycznia 2014 r. Biuro Kontroli na Miejscu [...] Oddziału Regionalnego udzieliło Spółce odpowiedzi na wniesione zastrzeżenia. Podtrzymało zapisy w raporcie z kontroli odnośnie stwierdzonych upraw. Inspektorzy terenowi stwierdzili, że działki rolne [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...] są porośnięte trawami zaś koniczyna znajduje się na nich co najwyżej w ilościach śladowych, rosnąc fragmentarycznie jedynie na niektórych częściach działek. Do pisma dołączono notatki służbowe sporządzone przez inspektorów terenowych.

W dniu [...] stycznia 2014 r. po przeprowadzeniu kontroli administracyjnej wniosku oraz po uwzględnieniu wyników z kontroli na miejscu Kierownik Biura wydał decyzję, mocą której: umorzył postępowanie w sprawie jednolitej płatności obszarowej w części dotyczącej działki wycofanej z wniosku; przyznał jednolitą płatność obszarową w wysokości 68 387,19 zł oraz odmówił przyznania uzupełniającej płatności podstawowej i nałożył sankcję w wysokości 12 011,24 zł.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ pierwszej instancji powołał się na ustalenia kontroli na miejscu zgodnie z którymi Spółka w odniesieniu do jednolitej płatności obszarowej przedeklarowała powierzchnię działek wykazaną we wniosku o 1,99 ha. W tej sytuacji zgodnie z art. 57 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 płatność przysługuje do powierzchni stwierdzonej, tj. 84,18 ha. Początkowa kwota jednolitej płatności obszarowej wynosi 69.894,65 zł, która jednak została pomniejszona ze względu na zastosowanie współczynnika korygującego w związku z art. 11 rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009 oraz zgodnie z art. 1 rozporządzenia Rady (UE) Nr 1181/2013 o 2,453658%

Kierownik Biura w odniesieniu do uzupełniającej płatności podstawowej stwierdził, że stopień przedeklarowania powierzchni działek wyniósł 100 % co uzasadniało na podstawie art. 58 akapit trzeci rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 odmowę przyznania płatności i nałożenie sankcji.

Spółka odwołała się od powyższej decyzji nie zgadzając się z odmową przyznania uzupełniającej płatności i nałożeniem sankcji. Do odwołania dołączono:

1. Płytę ze zdjęciami;

2. Odwołanie z raportu z czynności kontrolnych;

3. Oświadczenie P.P. dot. uczestnictwa w siewie mieszanki wieloletniej traw;

4. Oświadczenie M.P. dot. uczestnictwa w siewie mieszanki wieloletniej traw oraz koniczyny białej;

5. Umowę nr [...] na koszenie łąk oraz grabienie, prasowanie i wywóz siana;

6. Umowę z dnia [...]-08-2013 r. przekazania siana w ilości 100 t. dla G.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Dyrektor Oddziału przypomniał, że w gospodarstwie spółki przeprowadzono kontrolę w zakresie kwalifikowalności powierzchni metodą FOTO. Na działkach rolnych [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] wykazano nieprawidłowości polegające na stwierdzeniu mniejszej powierzchni kwalifikującej się do przyznania płatności oraz na stwierdzeniu innej grupy upraw niż deklarowano we wniosku. Wyjaśnił, że kontrola metodą FOTO jest przeprowadzana na dostępnych w systemie informacji geograficznej zdjęciach obszarów - ortofotomap oraz na podstawie wywiadu terenowego. Podkreślił, iż dostępna ortofotomapa cyfrowa tj. zdjęcie powierzchni ziemi wykonane z samolotu lub satelity przetworzone do postaci metrycznej jest opracowaniem geodezyjnym wykonywanym zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Ortofotomapy cyfrowe pozyskane w trybie art. 12 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 Nr 240, poz. 2027 ze zm.) po wykonaniu prac, podlegają przekazaniu do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (zasobu centralnego) i są gromadzone w Centralnym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej stanowiącego własność Skarbu Państwa.

Natomiast - jak wskazał organ odwoławczy - podczas wywiadu terenowego, przeprowadzonego w dniach od [...] września 2013 r. do [...] września 2013 r., inspektorzy terenowi sporządzają szkice oraz wykonują zdjęcia. Na szkicach określa się przebieg działek rolnych, zaznacza powierzchnię wyłączoną z płatności oraz wskazuje miejsca i kierunek wykonanych zdjęć. Zdjęcia zaś wykonywane są aparatem cyfrowym, bowiem ich wersja elektroniczna stanowi dowód w sprawie.

W konsekwencji, po uwzględnieniu wyników zapisanych w raporcie oraz po wykonaniu pomiarów powierzchnia stwierdzona kwalifikująca się do przyznania jednolitej płatności obszarowej wyniosła 84,18 ha, natomiast powierzchnia stwierdzona kwalifikująca się do przyznania uzupełniającej płatności podstawowej wyniosła 0,00 ha.

Dyrektor Oddziału nie uznał zasadności zarzutów podniesionych w odwołaniu, dotyczących odmowy przyznania płatności uzupełniających i nałożenia sankcji w wysokości 12.011,24 zł. Wskazał, że z każdej wykonanej kontroli sporządza się sprawozdanie, zgodnie z art. 31 ust. 6 ustawy o płatnościach, w którym zamieszczone są ustalenia inspektorów terenowych, zaś sporządzone szkice i zdjęcia z wywiadu terenowego stanowią załącznik do przedmiotowego raportu. Organ pierwszej instancji oparł rozstrzygnięcie na dowodzie, jakim jest raport z czynności kontrolnych oraz jego załączniki w postaci zdjęć i szkiców. Podczas tejże kontroli ustalono stan faktyczny istniejący na gruntach zadeklarowanych do przyznania płatności w roku 2013. Jak wynika z raportu na działkach rolnych [...],[...],[...],[...], [...],[...],[...],[...],[...] nie stwierdzono roślin motylkowatych, tym samym stwierdzona uprawa należy w całości do grupy upraw jednolitej płatności obszarowej i nie kwalifikuje się do przyznania uzupełniającej płatności podstawowej. Jak wynika z deklaracji zawartej we wniosku o przyznanie płatności beneficjent pomocy ubiegał się o płatność uzupełniającą do uprawy mieszanki wieloletniej traw z motylkowatymi drobnonasiennymi, natomiast inspektorzy terenowi na spornych gruntach stwierdzili mieszankę wieloletnią traw, bez roślin motylkowatych co oznacza, że płatność uzupełniająca do tych powierzchni nie przysługuje.

Zdaniem organu odwoławczego potwierdzeniem stwierdzonego stanu faktycznego są niewątpliwie zdjęcia wykonane podczas kontroli w terenie. Na zdjęciach wykonanych w gospodarstwie Spółki, na poszczególnych działkach rolnych, brak jest zadeklarowanej uprawy. Widoczne na zdjęciach powierzchnie porośnięte są trawami wieloletnimi, kwalifikującymi się jedynie do otrzymania jednolitej płatności obszarowej.

Dyrektor Oddziału stwierdził, że po wniesieniu zastrzeżeń przez Spółkę do ustaleń kontrolnych organ kontrolujący podtrzymał - pismem z [...] stycznia 2014 r. - swoje stanowisko przedstawione w raporcie i uznał, że kontrola przebiegła poprawnie. Również na etapie postępowania odwoławczego dokonano ponownej analizy dowodów będących podstawą rozstrzygnięcia organu I instancji, w tym raportu z kontroli na miejscu wraz ze szkicami terenowymi. Organ zwrócił się do Biura Kontroli na Miejscu o przeprowadzenie weryfikacji protokołu z czynności kontrolnych i jak wynika z pisma wyjaśniającego Biura Kontroli na Miejscu w Z. z dnia [...] maja 2014 r., przeprowadzono ponowną analizę dokumentacji z czynności kontrolnych przeprowadzonych w gospodarstwie skarżącej. W wyniku ponownej weryfikacji stwierdzono, że kontrola przeprowadzona została prawidłowo, zgodnie z Instrukcją realizacji kontroli w zakresie kwalifikowalności powierzchni. Organ odwoławczy stwierdził, opierając się na otrzymanych wyjaśnieniach, że wizytacja terenowa na spornych gruntach przeprowadzona została przez dwóch inspektorów, którzy niezależnie od siebie, nie zakwalifikowali stwierdzonej uprawy jako mieszanki wieloletniej traw z roślinami motylkowatymi drobnonasiennymi. Podczas kontroli stwierdzono, że działki rolne porośnięte były różnymi gatunkami traw, a jedynie w nielicznych fragmentach części działek stwierdzono obecność roślin motylkowatych. Wskazał, że aby kontrola potwierdziła deklarowaną uprawę musi ona występować równomiernie na całej powierzchni zadeklarowanej działki rolnej. W sytuacji występowania deklarowanej uprawy jedynie fragmentarycznie na działce rolnej, oczywistym jest, że do płatności kwalifikować się będzie jedynie stwierdzony obszar, pod warunkiem spełnienia wymogu minimalnej powierzchni działki rolnej - 0,10 ha. W przedmiotowej sprawie, na gruntach skarżącej, stwierdzone fragmenty, na których inspektorom udało się odnaleźć rośliny motylkowate, nie spełniały warunku minimalnej powierzchni działki rolnej. Obszary te były niewielkie, nieregularnie rozmieszczone i w ocenie inspektów terenowych w żadnym miejscu nie tworzyły spójnej powierzchni na tyle dużej by można było zakwalifikować uprawę do płatności UPO.

Organ odwoławczy nie zakwestionował faktu zasiewu roślin motylkowatych na spornych gruntach, jednak - z uwagi na nieliczne i nieregularne występowania tejże uprawy w dniach wizytacji terenowej - nie było możliwe zakwalifikowanie powierzchni którejkolwiek z działek rolnych jako kwalifikującej się do przyznania uzupełniającej płatności podstawowej. Odnosząc się do dołączonych do odwołania zdjęć organ stwierdził, że przedstawiają one jedynie fragmenty przedmiotowych działek rolnych, na których znajdowała się uprawa roślin motylkowatych. Minimalne i fragmentaryczne występowanie roślin kwalifikujących się do przyznania płatności uzupełniających nie oznacza, że cała działka rolna może zostać uznana jako działka na której prowadzi się grupę upraw roślin kwalifikujących się do płatności UPO i tym samym nie uprawnia rolnika do ubiegania się o te płatności.

Dyrektor Oddziału - odnosząc się do zarzutu, że kontrola FOTO nie była wystarczająca do prawidłowego określenia składu gatunkowego – stwierdził, że inspektorzy terenowi przeprowadzający kontrole są odpowiednio przeszkoleni i nie mają problemu ze stwierdzeniem znajdujących się na gruntach gatunków roślin. W ocenie organu odwoławczego kontrola przeprowadzona została w sposób prawidłowy i rzetelny w oparciu o obowiązujące w tym zakresie przepisy w związku, z czym nie znalazł podstaw do podważenia jej wiarygodności. O wadze dowodu z protokołu kontroli świadczy to, że kontrole prowadzone mogą być tylko przez określone podmioty spełniające określone w przepisach warunki.

Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z przepisami art. 30 ustawy o płatnościach przeprowadzenie kontroli może zostać powierzone jednostkom organizacyjnym dysponującym odpowiednimi warunkami organizacyjnymi, kadrowymi i technicznymi, określonymi w art. 34 ust. 1 pkt 1 tejże ustawy. Kontrole te przeprowadzane są przez osoby do tego upoważnione zgodnie z § 2 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 marca 2007 r. w sprawie warunków, jakie powinny spełniać jednostki organizacyjne, którym można powierzyć przeprowadzenie kontroli dotyczących płatności do gruntów rolnych i płatności cukrowej oraz roślin energetycznych przeznaczonych na cele energetyczne (Dz. U. Nr 57, poz. 383). Zgodnie z przytoczonym artykułem, jednostki organizacyjne i osoby zatrudnione w niej m.in.:

1. posiadają wykształcenie wyższe w zakresie rolnictwa lub ogrodnictwa, lub wykształcenie średnie rolnicze lub ogrodnicze albo wykształcenie wyższe w zakresie geodezji i kartografii lub wykształcenie średnie geodezyjne - odpowiadające zakresowi powierzonych im czynności kontrolnych,

2. posiadają uprawnienia zawodowe w zakresie określonym w art. 43 pkt 1, 2, 5 lub 7 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r., Nr 240, poz. 2027 z późn. zm.),

3. zostaną przed podjęciem czynności kontrolnych przeszkolone, w zakresie odpowiadającym powierzonym im czynnościom,

4. jednostki organizacyjne zapewniają:

- sprzęt pomiarowy i informatyczny w liczbie umożliwiającej sprawne wykonanie pomiarów geodezyjnych,

- sprzęt informatyczny i oprogramowanie zapewniające przetwarzanie danych, zgodnie z systemem informatycznym posiadanym przez ARiMR,

- środki transportu zapewniające sprawne wykonywanie powierzonych kontroli.

Jedynie kontrolom przeprowadzonym w gospodarstwach przez upoważnionych inspektorów ARiMR, których obowiązkiem jest ustalenie powierzchni kwalifikującej się do przyznania płatności i sporządzenie szczegółowego protokołu z kontroli należy co do zasady przypisać przymiot wiarygodności - właśnie z racji przeprowadzenia kontroli przez podmioty wyspecjalizowane (dysponujące odpowiednimi warunkami organizacyjnymi, kadrowymi i technicznymi) i bezstronne (wyrok NSA sygn. akt II GSK 492/07).

Odnosząc się do zarzutu braku zapisu w raporcie kodu DR7 przy działkach rolnych [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] organ II instancji stwierdził, że zgodnie z deklaracją rolnika we wniosku, kontrola potwierdziła, że uprawa znajdująca się na działkach głównych kwalifikuje się do przyznania deklarowanej jednolitej płatności, w związku z czym nie było podstaw do nałożenia kodu nieprawidłowości DR7.

Reasumując, organ II instancji podzielił ustalenia organu I instancji uznając, iż rozstrzygnięcie Kierownika Biura Powiatowego ARiMR znajduje odzwierciedlenie zarówno w aktach sprawy, jak i w obowiązujących w tym zakresie przepisach prawa.

Spółka zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w całości powyższą decyzję Dyrektora Oddziału oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura z [...] stycznia 2014 r. w części uprzednio zaskarżonej i wniosła o ich uchylenie oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Zaskarżonym decyzjom zarzuciła błędne ustalenie stanu faktycznego leżącego u podstaw wydania zaskarżonych decyzji, nieprawidłowe zebranie materiału dowodowego, nieprawidłową jego ocenę przez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów oraz naruszenie przepisów prawa przez jego rażąco błędną interpretację, w szczególności art. 7 ust. 1 ustawy o płatnościach, co w konsekwencji spowodowało odmowę przyznania stronie świadczeń należnych na podstawie przepisów ustawy o płatnościach w pełnej wysokości tj. przyznania uzupełniającej płatności podstawowej za rok 2013 oraz bezpodstawne nałożenie sankcji w kwocie 12.011,24 zł.

Uzasadniając skargę Spółka stwierdziła, że kontrola w gospodarstwie została przeprowadzona w zbyt późnym okresie co uniemożliwiło w całości dokonanie oceny występujących tam gatunków upraw i właściwe zebranie materiału dowodowego. Termin kontroli został dobrany specjalnie, aby strona miała trudności w wykazaniu swoich racji. Ze względu na to, że są to gleby lekkie okres wrzesień - październik nie pozwolił ukazać całości składu gatunkowego, który występował na polu producenta w okresie lipiec - sierpień, ponieważ część roślin jeszcze nie wytworzyła na tyle biomasy, aby można było je zidentyfikować spacerując po polu. Przetrzymanie wyniku kontroli w organie i przesłanie go stronie z dwumiesięcznym opóźnieniem uniemożliwiło stronie podważenie jego wyniku i zebranie dokumentacji zdjęciowej, która by podważała stanowisko inspektorów.

Skarżąca podkreśliła, że oprócz popularnych i świetnie znanych gatunków jak koniczyna biała oraz koniczyna czerwona w runi występowała również komonica zwyczajna co jednoznacznie wskazuje na należyty sposób zagospodarowania działek objętych systemem dopłat.

Zdaniem skarżącej metoda FOTO, którą posłużyli się inspektorzy podczas kontroli była błędna oraz nie wystarczająca do prawidłowego określenia składu gatunkowego. Ogólnie przyjętą metodą wykorzystywaną do określenia składu roślin na polach jest metoda Brauna - Blanqueta z ewentualnymi modyfikacjami, w której wykonuje się zdjęcia fitosocjologiczne. Zdjęcia fitosocjologiczne należy poddać analizie florystycznej oraz ocenić współczynnik pokrycia. Ewentualnie można też zastosować metodę analizy botaniczno-wagowej z rozdziałem runi na rośliny motylkowate i trawy. Natomiast określenie składu gatunkowego jedynie na podstawie subiektywnej oceny inspektora jest niewystarczające. Zastosowana metoda FOTO w zasadzie polega na zrobieniu zdjęcia obszaru objętego wnioskiem przy pomocy satelity względnie wykonanie zdjęcia lotniczego i wykonanie tzw. ortofotomapy cyfrowej. Ortofotomapy są pożyteczne jeśli chodzi o ustalenie granic, powierzchni i wymiarów działek lecz nie są na tyle dokładne, żeby dokładnie określić jaki konkretnie rodzaj upraw na działkach się znajduje. Jeśli chodzi o wykonanie zdjęć cyfrowych działek przez inspektorów w trakcie wykonywania czynności kontrolnych skarżąca stwierdziła, że z uwagi na fakt, że zdjęcia te dotyczą jedynie niewielkich fragmentów działek to nie mogą one przesądzać o sposobie zagospodarowania całych działek objętych wnioskiem o dopłaty. Zdjęciami dotyczącymi niewielkich fragmentów działek można dowolnie manipulować.

Zdaniem skarżącej nie istnieją przepisy, które by określały wystarczające względnie właściwe poziomy ilości roślin motylkowych w odniesieniu do powierzchni upraw. Zarówno w załączniku nr 4 do Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolno-środowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007- 2013 ani w żadnym innym punkcie tego rozporządzenia nie określa się stosunku ilości traw do roślin motylkowych w runi. Brak przepisu określającego odpowiednie ilości upraw na deklarowanych działkach nie oznacza jednak, że organ administracyjny ma pełną dowolność uznawania jaka gęstość występowania stosownych upraw wyklucza z systemu płatności rolno - środowiskowej a jaka nie.

Niezależnie od powyższego skarżąca stwierdziła, że w odwołaniu od raportu z czynności kontrolnych załączyła wykonane przez siebie zdjęcia przedmiotowych działek, dowody zakupu nasion w odpowiedniej ilości, umowę zlecenia - koszenia łąk oraz oświadczenia osób, które dokonywały czynności siania. Chociaż organ odniósł się w zaskarżonej decyzji do podnoszonych argumentów to jednak stanowisko organu jest dowolne i nieuzasadnione. Skarżąca podniosła, że wszystkie w/w dowody albo bezpośrednio albo pośrednio jednoznacznie świadczą o faktycznym dokonaniu czynności zasiania przedmiotowych działek i spełnienia wymogów ustawy. Natomiast producent rolny nie ma i nie może mieć wpływu na proces wegetacji roślin w takim stopniu, w jakim pożąda organ administracyjny.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta polega na ocenie zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a - c p.p.s.a.). Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 k.p.a. (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Natomiast stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd dokonując oceny zaskarżonego aktu rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Oceniając zaskarżoną decyzje, w kontekście powyższych kryteriów, Sąd stwierdził, że odpowiada ona prawu co skutkowało oddaleniem skargi. Organy prawidłowo przeprowadziły postępowanie dowodowe, ustaliły stan faktyczny i wydały rozstrzygnięcia odpowiadające zebranym dowodom oraz przepisom prawa.

Podstawę prawną rozstrzygnięć wydanych w sprawie decyzji stanowiły przepisy ustawy o płatnościach. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o płatnościach, rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa do będącej w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, powierzchni gruntów rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujących się do objęcia tą płatnością zgodnie z art. 124 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia nr 73/2009, jeżeli:

1) posiada w tym dniu działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona dla Rzeczypospolitej Polskiej w załączniku nr VII do rozporządzenia nr 1121/2009, z tym że w przypadku zagajników o krótkiej rotacji działka rolna powinna obejmować jednolitą gatunkowo uprawę o powierzchni co najmniej 0,1 ha;

2) wszystkie grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności;

2a) przestrzega wymogów przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności;

3) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.

Przepis art. 7 ust. 1a ustawy o płatnościach stanowi, iż jednolita płatność obszarowa przysługuje do powierzchni gruntów rolnych nie większej niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa w art. 6 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia nr 1122/2009, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.

Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o płatnościach rolnikowi, który w danym roku spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej, przysługują płatności uzupełniające do powierzchni upraw:

1) roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych,

2) innych roślin i do powierzchni gruntów ornych, na których nie jest prowadzona uprawa roślin (uzupełniająca płatność podstawowa)

- do których została przyznana jednolita płatność obszarowa.

Zgodnie z art. 7 ust 4 ustawy o płatnościach wysokość płatności bezpośredniej, płatności uzupełniającej, w danym roku kalendarzowym, ustala się jako iloczyn powierzchni kwalifikującej się do tych płatności i stawek płatności obszarowych na 1 ha tej powierzchni, po uwzględnieniu zmniejszeń lub wykluczeń wynikających ze stwierdzonych nieprawidłowości lub niezgodności. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości we wniosku dotyczących przekroczenia powierzchni wnioskowanej do przyznania płatności w stosunku do powierzchni uprawnionej do przyznania płatności, stosuje się przepisy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. L 316/65 z dnia 02.12.2009) oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 1121/2009 z dnia 29 października 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 w odniesieniu do systemów wsparcia dla rolników, ustanowionych w jego tytułach IV i V (Dz. Urz. L 316 z dnia 02.12.2009 r. str. 27).

W myśl art. 3 ust. 1 ustawy o płatnościach, z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. W postępowaniu organ, przed którym toczy się postępowanie: stoi na straży praworządności, jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy, udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń, co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania, zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania; przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się (art. 3 ust. 2). Strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne (art. 3 ust. 3 ww. ustawy). Konsekwencją powyższego jest konieczność wzmożenia aktywności stron, bowiem postępowanie w sprawach przyznania płatności zostało oparte na dowodach, które będzie przedstawiała strona - ustawodawca nałożył na rolników obowiązek inicjatywy w zakresie aktywnego uczestnictwa w postępowaniu i przejawieniu inicjatywy dowodowej, bez oczekiwania na wezwania.

W wyniku przeprowadzonych czynności kontrolnych (kontrola metodą FOTO) stwierdzono nieprawidłowości na działkach rolnych [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...], [...], polegające na stwierdzeniu mniejszej powierzchni kwalifikującej się do przyznania płatności o 1,99 ha (JPO) oraz na stwierdzeniu innej grupy upraw niż deklarowana we wniosku (UPO). Ustalenia kontroli zawarte zostały w raporcie z czynności kontrolnych, którego załącznikami są zdjęcia i szkice wykonane przez inspektorów przeprowadzających kontrole. Konsekwencją uwzględnienia powyższego dowodu było przyznanie przez organy kwoty jednolitej płatności obszarowej w pomniejszonej wysokości oraz odmowa przyznania uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych i nałożenie sankcji w wysokości 12.011,24 zł.

Należy zauważyć, że raport z czynności kontrolnych jest - co do zasady - dokumentem urzędowym sporządzanym w przepisanej formie przez powołane do tego organy państwowe w zakresie ich działania (art. 76 § 1 i 2 Kodeksu postępowania administractyjnego). Stanowi on dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Raport z czynności kontrolnych jako dokument urzędowy, może mieć decydujące znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Organ prowadzący postępowanie z wniosku rolnika o przyznanie płatności, w trakcie postępowania wyjaśniającego ma możliwość weryfikacji deklaracji zawartych we wniosku, jak i ustaleń systemowych, poprzez wykorzystanie wszelkich, zgodnych z prawem narzędzi, w tym kontroli na miejscu, która jest w stanie najpełniej oddać rzeczywisty obraz danych zadeklarowanych we wniosku. Tym samym dowód w postaci raportu z przeprowadzonych czynności kontrolnych może mieć decydujące znaczenie w sprawie i należy mu przypisać przymiot wiarygodności.

Z treści wniesionych zastrzeżeń do raportu z kontroli, odwołania od decyzji organu pierwszej instancji oraz skargi wynika, że skarżąca nie zgadza się z ustaleniami kontroli w zakresie stwierdzonej powierzchni upraw - mieszanki wieloletniej traw z motylkowatymi drobnonasiennymi - zadeklarowanej we wniosku skarżącej do uzupełniającej płatności podstawowej.

Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że na gruntach stwierdzono mieszankę wieloletnią traw jednakże bez roślin motylkowatych w stopniu uniemożliwiającym przyznanie uzupełniającej płatności podstawowej. Powyższe zostało udokumentowane w treści raportu z kontroli oraz na fotografiach i szkicach znajdujących się na płycie CD, stanowiących załącznik do raportu z kontroli. Widoczne na zdjęciach powierzchnie działek porośnięte są trawami wieloletnimi, kwalifikującymi się do otrzymania jednolitej płatności obszarowej. Podkreślić należy, że wizytacja na działkach zadeklarowanych przez skarżącą do płatności przeprowadzona została przez dwóch inspektorów, którzy niezależnie od siebie, nie zakwalifikowali stwierdzonej uprawy jako mieszanki wieloletniej traw z roślinami motylkowatymi drobnonasiennymi. Sąd podziela stanowisko organu orzekającego w drugiej instancji, że aby kontrola mogła potwierdzić deklarowaną uprawę mieszanki traw z roślinami motylkowatymi to uprawa ta powinna być rozmieszczona równomiernie na działce. Natomiast niewielkie i fragmentaryczne występowanie takiej uprawy na działce rolnej, może kwalifikować się do płatności tylko pod warunkiem spełnienia wymogu minimalnej powierzchni działki rolnej - 0,10 ha (art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o płatnościach). W rozpatrywanej sprawie - stwierdzone przez inspektorów podczas kontroli - występowanie roślin motylkowatych w mieszaninie traw nie spełniało powyższego warunku. Brak było zatem podstaw do przyjęcia, że działki zadeklarowane przez skarżącą kwalifikowały się do przyznania uzupełniającej płatności podstawowej, a stanowisko organu w powyższym zakresie – wbrew twierdzeniom skarżącej - nie nosiło cech dowolności.

Zdaniem Sądu nieuzasadnione są zarzuty skargi wskazujące na błędne przyjęcie metody kontroli, którą posłużyli się inspektorzy przeprowadzający kontrolę w gospodarstwie Spółki. Skarżąca podnosząc zastrzeżenia w tym zakresie nie wskazała naruszenia przepisów prawa regulujących kwestie przeprowadzania kontroli. Wyjaśnić należy, iż zgodnie z art. 26 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 - kontrole administracyjne i kontrole na miejscu przewidziane w niniejszym rozporządzeniu przeprowadza się w taki sposób, aby skutecznie sprawdzić zgodność z warunkami, na jakich przyznawana jest pomoc, oraz przestrzeganie istotnych wymogów i norm wzajemnej zgodności. Jak wynika natomiast z art. 27 ust. 1 rozporządzenia kontrole na miejscu mogą być zapowiadane, jeżeli nie zagraża to celowi kontroli, a więc organ przeprowadzający kontrolę może o tym fakcie powiadomić beneficjenta, jednak tego czynić nie musi. Brak obecności rolnika podczas prowadzonych czynności nie może wpływać na wynik kontroli. Kontrole na miejscu przeprowadza się w celu sprawdzenia i weryfikacji faktów stanowiących podstawę przyznania płatności, potwierdzenia zgodności danych i informacji zawartych we wnioskach pomocowych ze stanem faktycznym. Kontrole na miejscu polegają na dokonaniu pomiarów powierzchni działek rolnych uprawnionych do otrzymania płatności, zgłoszonych przez beneficjenta we wniosku oraz weryfikacji zadeklarowanych upraw kwalifikujących się do objęcia płatnościami. Kontrole przeprowadzone mogą być tylko przez określone podmioty dysponujące odpowiednimi warunkami organizacyjnymi i technicznymi. Podkreślić tutaj należy, iż z racji przeprowadzenia kontroli przez podmioty wyspecjalizowane i bezstronne, co do zasady należy przypisać im przymiot wiarygodności (vide wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 kwietnia 2008 r., Sygn. akt II GSK 492/07 – http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Wyjaśnić również należy, iż zastosowana w sprawie metoda kontroli FOTO jest przeprowadzana na dostępnych w systemie informacji geograficznej zdjęciach obszarów – ortofotomap oraz na podstawie wywiadu terenowego. Ortofotomapa posiada skalę gwarantującą dokładność pomiaru działek na poziomie 0,25 do 0,5 m, natomiast podczas wywiadu terenowego inspektorzy terenowi sporządzają szkice oraz wykonują zdjęcia celem zweryfikowania danych okoliczności sprawy.

Istotnym jest, iż skarżąca zapoznała się z raportem sporządzonym z powyższych czynności i miała możliwość zgłoszenia swoich zastrzeżeń.

Organ kontrolujący ustosunkowując się do zgłoszonych zastrzeżeń, wyjaśnił swoje stanowisko zasadnie wskazując, że nie kwestionuje okoliczności wysiewu mieszanki traw z koniczyną na spornych działkach, podkreślając jednocześnie, że celem kontroli na miejscu jest stwierdzenie uprawy aktualnie znajdującej się na działkach. Zasadne również zdaniem Sądu jest twierdzenie tego organu, co zostało już wyjaśnione w uzasadnieniu niniejszego wyroku, że występowanie w ilościach śladowych i fragmentarycznie roślin motylkowatych na niektórych tylko częściach działek rolnych skarżącej nie daje podstaw do zakwalifikowania upraw na działkach jako mieszanki traw wieloletnich z motylkowatymi drobnonasiennymi. Uznać zatem należało, że skarżąca na etapie zgłoszenia zastrzeżeń do raportu z kontroli nie wykazała dowodów i argumentów mogących podważyć wiarygodność ustaleń kontroli.

Ustaleń kontroli przeprowadzonej w gospodarstwie skarżącej nie podważają również dołączone do odwołania zdjęcia znajdujące się na płycie CD. Zdjęcia te przedstawiają jedynie fragmenty działek, na których znajdowała się uprawa roślin motylkowatych. Przede wszystkim jednak brak jest jakiejkolwiek wiarygodnej informacji kiedy i na jakich konkretnie działkach zdjęcia te zostały wykonane w związku z czym nie mogły one stanowić istotnego dowodu w rozpatrywanej sprawie.

Zdaniem Sądu nieuzasadnione jest twierdzenie skarżącej o zbyt późnym przeprowadzeniu kontroli w jej gospodarstwie co miało uniemożliwić dokonanie prawidłowych ustaleń występujących tam upraw. Należy zauważyć, że kontrole na miejscu przeprowadza się w celu sprawdzenia i weryfikacji faktów stanowiących podstawę przyznania płatności, a wobec zadeklarowania przez skarżącą we wniosku o przyznanie płatności na 2013 r. upraw w postaci mieszanki wieloletnich traw z motylkowatymi drobnonasiennymi - uprawa ta powinna znajdować się na gruntach skarżącej przez cały rok. Również przepisy regulujące kwestie przeprowadzania kontroli na miejscu nie zawierają ograniczeń czasowych w omawianym zakresie. W tej sytuacji skarżąca nie może skutecznie powoływać się na powyższe okoliczności w rozpatrywanej sprawie i podważać w ten sposób prawidłowości ustaleń faktycznych. Na marginesie zauważyć można, że widoczna na zdjęciach z kontroli roślinność na spornych gruntach odrosła po skoszeniu co oznacza, że roślinność motylkowata - gdyby stanowiła mieszaninę z trawami wieloletnimi - powinna również być widoczna na zdjęciach z kontroli, nie tylko w zakresie marginalnym.

Zdaniem Sądu bez wpływu na ocenę prawidłowości ustaleń faktycznych w rozpatrywanej sprawie pozostaje data doręczenia skarżącej raportu z czynności kontrolnych. Kontrola zakończona została w dniu [...] października 2013 r., zaś kopia raportu z kontroli przekazana została skarżącej w dniu [...] listopada 2013 r. Skarżąca skorzystała z prawa do zgłoszenia zastrzeżeń do raportu z kontroli, nie wykazała jednak na etapie kontroli, jak również w dalszej części postępowania administracyjnego, dowodów podważających prawidłowość dokonanych w sprawie ustaleń faktycznych w zakresie stwierdzonych upraw na działkach skarżącej.

Odnosząc się do zarzutu braku zapisów w raporcie z czynności kontrolnych kodu DR7 przy działkach głównych [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] wyjaśnić należy, że na powyższych działkach skarżąca zadeklarowała grupę upraw JPO, a stwierdzona podczas kontroli uprawa – mieszanka wieloletnia traw – należy do grupy upraw JPO. Brak było zatem podstaw do zastosowania względem tych działek kodu DR7 – oznaczającego, że stwierdzona uprawa należy w całości do innej grupy upraw niż deklarowana. Natomiast kod błędu DR7 prawidłowo został zastosowany przy działkach podrzędnych, na których zadeklarowano grupę upraw kwalifikujących się do płatności uzupełniającej UPO.

W świetle powyższego, mając na względzie prawidłową sekwencję czynności kontrolnych oraz wskazywane powyżej domniemanie prawidłowości wyników badań metodą FOTO, a także brak słuszności powoływanych przez stronę skarżącą twierdzeń przyjąć należy, iż powierzchnia i rodzaj upraw objętych wnioskiem o płatność zostały ustalone w sposób właściwy.

Nieuzasadnione tym samym okazały się zarzuty skargi dotyczące błędnego ustalenia stanu faktycznego i opartego na tym rozstrzygnięcia o odmowie przyznania uzupełniającej płatności podstawowej i nałożenia sankcji. Rozstrzygnięcie w omawianym zakresie prawidłowo wydane zostało w oparciu o art. 58 akapit trzeci rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009, który stanowi, że jeżeli różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną a stwierdzoną przekracza 50 % płatność zostaje odmówiona a na rolnika nakłada się sankcje w wysokości przypadającej na różnicę pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną a stwierdzoną. Mając na uwadze stwierdzoną różnicę powierzchni działek (86,17 ha) oraz stawkę płatności UPO określoną w § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 19 listopada 2013 r. w sprawie stawek płatności uzupełniających za 2013 r. (Dz. U. poz. 1360) kwota sankcji zasadnie określona została w wysokości 12.011,24 zł.

Zdaniem Sądu zaskarżoną decyzją prawidłowo przyznano jednolitą płatność obszarową w wysokości 68.387,19 zł. Rozstrzygnięcie w tym zakresie uwzględniało powierzchnię stwierdzoną w raporcie z czynności kontrolnych, która wyniosła 84,18 ha. Organ orzekający prawidłowo uwzględnił przy wyliczeniu kwoty płatności art. 57 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 w związku z § 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 listopada 2013 r. w sprawie stawki jednolitej płatności obszarowej za 2013 r. (Dz. U. poz. 1334) oraz pomniejszenie wynikające z art. 1 rozporządzenia Rady (UE) nr 1181/2013 z dnia 19 listopada 2013 r. określającego współczynnik korygujący do płatności bezpośrednich przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 73/2009 w odniesieniu do roku kalendarzowego 2013 i uchylającego rozporządzenie wykonawcze komisji (UE) nr 964/2013.

Organ prawidłowo również umorzył postępowanie w sprawie przyznania jednolitej płatności obszarowej w części dotyczącej działki rolnej wycofanej przez skarżącą z wniosku o przyznanie płatności, bowiem postępowanie w tym zakresie stało się bezprzedmiotowe.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi potwierdzając tym samym zgodność zaskarżonej decyzji z prawem.