Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 16/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-03-25 00:00:00+01:00 ()
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art.  246 par. 1 pkt 2 w zw. z art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

. akt II SAB/Wa 16/13 P O S T A N O W I E N I E Dnia 25 marca 2013 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Joanna Kruszewska-Grońska po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. K. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] września 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej w postaci decyzji dotyczącej warunków zabudowy i pozwolenia na budowę dla działki nr [...] z obrębu [...] p o s t a n a w i a: odmówić skarżącemu K. K. przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.


UZASADNIENIE

Skarżący K. K. we wniosku o przyznanie prawa pomocy (złożonym na urzędowym formularzu PPF w dniu [...] lutego 2013 r.) zażądał zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku podał, że od [...] lutego 2011 r. jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna, a od dnia [...] sierpnia 2011 r. nie posiada prawa do zasiłku. Z informacji zawartych we wniosku wynika, że skarżący samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, a jego cały majątek stanowią oszczędności w kwocie 1.100 zł.

Pismem z dnia [...] lutego 2013 r. referendarz sądowy wezwał skarżącego do uzupełnienia w terminie 14 dni wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez przedstawienie następujących dokumentów:

a) odpisu zeznania podatkowego za 2011 rok, ewentualnie zaświadczenia z właściwego urzędu skarbowego wskazującego, że takie zeznanie nie zostało złożone,

b) zaświadczenia z właściwego powiatowego urzędu pracy potwierdzającego fakt posiadania przez skarżącego statusu osoby bezrobotnej ze wskazaniem okresu pobierania zasiłku,

c) oświadczenia, czy skarżący posiada rachunki bankowe – jeżeli tak, to należy przedstawić wyciągi i wykazy z posiadanych przez skarżącego rachunków bankowych z okresu ostatnich trzech miesięcy.

Jednocześnie skarżący został wezwany do wskazania w ww. terminie 14 dni źródeł utrzymania, w szczególności wyjaśnienia czy korzysta z jakichkolwiek form pomocy społecznej bądź pomocy materialnej innych osób (jeżeli tak, to powinien przedstawić kopie decyzji o przyznaniu zasiłków lub podać przez kogo i w jakim zakresie jest utrzymywany, tj. kto zapewnia skarżącemu mieszkanie, odzież i żywność).

Powyższe wezwanie skarżący odebrał osobiście w dniu 20 lutego 2013 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru [...]) i dotychczas go nie wykonał.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. (dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zawarte w wyżej cytowanym przepisie określenie "gdy osoba ta wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę (J. P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Wydanie 2, Warszawa 2006, s. 504; por. także postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 stycznia 2005 r., OZ 944/04, niepubl.).

W tym miejscu podkreślić należy, iż jedyną kwestią braną pod uwagę przy rozpoznawaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej jest stan majątkowy jej i jej rodziny. "Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej jest obowiązkiem sądu, jeśli osoba ta wykazała, że spełnia przesłanki z art. 246 § 1" (H. Knysiak-Molczyk /w:/ T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 631). Jeżeli oświadczenia składane we wniosku o przyznanie prawa pomocy okażą się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego strony lub budzą wątpliwości, Sąd (referendarz sądowy) może wezwać stronę do złożenia w zakreślonym terminie dodatkowego oświadczenia lub przedłożenia dokumentów źródłowych dotyczących jej stanu majątkowego (art. 255 p.p.s.a.). W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, zgodnie z którym brak współpracy ze strony podmiotu ubiegającego się o przyznanie prawa pomocy skutkuje uznaniem, że nie wykazał on zaistnienia przesłanek, o których mowa w art. 246 § 1 p.p.s.a., koniecznych dla przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 marca 2009 r., sygn. akt II FZ 91/09, LEX nr 550327). W niniejszej sprawie skarżący nie udokumentował swojej sytuacji majątkowej. Wobec nieprzedstawienia żądanych dokumentów, nie można ustalić, czy K. K. wypełnia przesłanki z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało orzec jak w postanowieniu