Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 960/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-07-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6182 Zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane
Skarżony organ: Minister Budownictwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę o wznowienie postępowania sądowego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym skargi W. T. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 września 2001 r., sygn. akt I SA 684/00 oddalającym skargę W. T. na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] marca 2000 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu nieruchomości postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego


UZASADNIENIE

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 25 września 2001 r., sygn. akt I SA 684/00 oddalił skargę W. T. na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] marca 2000 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu nieruchomości.

W dniu 10 maja 2005 r. W.T. wniosła skargę o wznowienie postępowania zakończonego powyższym prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 września 2001 r., sygn. akt I SA 684/00. W uzasadnieniu skargi o wznowienie postępowania, skarżąca wskazała, że Naczelny Sąd Administracyjny oddalił jej skargę jako nieuzasadnioną, ponieważ wywłaszczenie nastąpiło na cele budowy miasta N. Podniosła, że Sąd "został wprowadzony w błąd, teren ten nigdy nie został przystosowany do zamierzonego celu", a obecnie jest sprzedawany, co oznacza, że wszystkie poprzednie decyzje jak i wyrok straciły ważność.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w dziale VII przewiduje możliwość wznowienia postępowania sądowego, które zakończone zostało prawomocnym orzeczeniem sądu (wyrokiem bądź postanowieniem), kończącym postępowanie w sprawie sądowoadministracyjnej. Zastosowanie tego nadzwyczajnego środka prawnego, skierowanego przeciwko prawomocnemu orzeczeniu, może nastąpić wyłącznie z powodów ściśle określonych w ustawie.

W świetle art. 271, art. 272 i art. 273 powołanej ustawy można żądać wznowienia postępowania tylko z powodu:

- niewłaściwego składu sądu,

- braku gwarancji właściwego działania strony,

- oparcia orzeczenia na dokumencie podrobionym lub przerobionym,

- oparcia orzeczenia na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym,

- uzyskania orzeczenia za pomocą przestępstwa,

- wykrycia nowych faktów i dowodów, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu,

- wykrycia wcześniejszego, prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy,

- orzeczenia przez Trybunał Konstytucyjny o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie.

Skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia (art. 217 powołanej ustawy). Skarga o wznowienie powinna odpowiadać wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia (art. 279 powołanej ustawy).

Podanie podstawy wznowienia powinno zawierać powołanie i wyraźne określenie, które z podstaw wymienionych w art. 271-273 powołanej ustawy uzasadniają wznowienie postępowania w sprawie. Natomiast uzasadnienie podstawy wznowienia powinno zawierać w szczególności powołanie okoliczności powodujących istnienie wskazanej podstawy wznowienia, a w przypadku podstaw restytucyjnych, również określenie, jaki wpływ mają te okoliczności na rozstrzygnięcie sprawy.

Zgodnie z art. 280 § 1 powołanej ustawy sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Niespełnienie choćby jednego z wymienionych warunków powoduje niemożność merytorycznego rozpoznania sprawy, a w konsekwencji odrzucenie skargi o wznowienie postępowania. Sąd dokonuje powyższej oceny na podstawie twierdzeń przytoczonych w skardze o wznowienie postępowania. W związku z czym wnoszący skargę o wznowienie postępowania zobowiązany jest wykazać w niej przesłanki dopuszczalności wznowienia.

Skarżąca W.T. we wniesionej przez siebie skardze o wznowienie postępowania nie wskazała podstawy wznowienia i jej uzasadnienia, jak również nie wskazała okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia tej skargi.

Z tych względów, Sąd na podstawie art. 280 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.