Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 69/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2006-05-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Dnia 25 maja 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki, Sędziowie Sędzia NSA Janusz Furmanek (spr.), Sędzia WSA Monika Krzyżaniak, Protokolant Asystent sędziego Piotr Pietrasik, po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2006 roku na rozprawie sprawy ze skargi P.K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej 1. oddala skargę; 2. przyznaje adwokatowi A.Ś. prowadzącemu Kancelarię Adwokacką w Ł. przy ul. A 83 kwotę 292,80 zł (dwieście dziewięćdziesiąt dwa 80/100) obejmującą stawkę podatku od towarów i usług przewidzianych dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu sądowym skarżącemu P.K. i kwotę powyższą nakazuje wypłacić adwokatowi A.Ś. z funduszów Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta Ł. decyzją z dnia [...] pozbawił P.K. statusu osoby bezrobotnej od 9 listopada 2005 r.

W uzasadnieniu podał, że P.K. nie stawił się w Powiatowym Urzędzie Pracy w wyznaczonym terminie, tj. w dniu 9 listopada 2005 r. i w ciągu 7 dni nie usprawiedliwił swojej nieobecności.

P.K. w odwołaniu od tej decyzji wyjaśnił, że nie stawił się w tym terminie, gdyż nie uzyskał potwierdzenia przyjęcia do pracy. Nie zastał bowiem pracownika Szkoły Mistrzostwa Sportowego, do której został skierowany przez urząd pracy.

Później chorował na grypę, ale nie ma zwolnienia lekarskiego.

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] [...], utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu przytoczył treść przepisów art.33 ust.3 i ust.4 pkt 4 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy /Dz.U Nr 99, poz.1001 ze zm./, zwanej dalej Ustawą.

Stwierdził, że termin, o którym mowa w art.33 ust.4 pkt 4 Ustawy ma charakter materialnoprawny i nie może zostać przywrócony w razie jego niedotrzymania.

Wyjaśnił, że odwołujący się w dniu 4 listopada 2005 r. otrzymał Kartę Referencyjną z ofertą zatrudnienia w Szkole Mistrzostwa Sportowego w Ł. jako pracownika gospodarczego.

Termin zwrotu skierowania przypadał w dniu 9 listopada 2005 r. Przyjął też do wiadomości /co potwierdził podpisem/ pouczenie, że w przypadku nierozliczenia się z wydanego skierowania do pracy w wyznaczonym terminie tj. 9 listopada 2005 r. utraci status osoby bezrobotnej.

P.K. nie stawił się w wyznaczonym terminie w Powiatowym Urzędzie Pracy Nr 2 w Ł. i jak wynika z treści złożonego odwołania nie zgłosił się do wskazanego pracodawcy.

Organ odwoławczy dodał, że Ustawa nie wymaga, aby powiadomienie urzędu pracy o przyczynie niestawiennictwa wiązało się z osobistym stawiennictwem strony. Informacja ta może zostać przekazana za pośrednictwem osób trzecich lub placówki pocztowej.

P.K. w skardze na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zarzucił, że z podpisanych przez niego dokumentów nie wynika , aby "karta naboru" nie wypełniona i nie podpisana przez wyznaczonego pracodawcę powinna zostać zwrócona w wyznaczonym terminie. Nie został o tym poinformowany przez pracowników Urzędu.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, powtarzając argumenty zawarte w uzasadnieniu decyzji.

W piśmie procesowym z dnia 11 kwietnia 2004 r. pełnomocnik skarżącego zarzucił, że kwestionowaną decyzją naruszono art. 75 ust.3 Ustawy. W jego ocenie o przyczynach niestawiennictwa bezrobotny, zgodnie z tym przepisem, może powiadomić w późniejszym terminie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art.3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U Nr 153, poz.1270 ze zm., dalej p.p.s.a./ sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki przewidziane w Ustawie.

Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U Nr 153, poz.1269/.

Decyzja podlega uchyleniu, stosownie do art.145 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jeżeli sąd stwierdzi:

a/ naruszenie prawa materialnego. Które miało wpływ na wynik sprawy,

b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Mając na względzie tak zakreśloną kognicję Sąd nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja naruszała prawo materialne i przepisy postępowania administracyjnego.

Zgodnie bowiem z art.33 ust.3 Ustawy bezrobotni mają obowiązek zgłaszania się do właściwego powiatowego urzędu pracy w wyznaczonych terminach w celu potwierdzenia swojej gotowości do podjęcia pracy i uzyskanie informacji o możliwości zatrudnienia lub szkolenia.

Jeżeli bezrobotny nie stawił się w wyznaczonym terminie i nie powiadomił w okresie do 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa, to starosta ma nie tylko prawo, ale obowiązek pozbawić statusu bezrobotnego tego bezrobotnego na okres 3 miesięcy, licząc od dnia niestawienia się w powiatowym urzędzie pracy - art.33 ust.4 pkt 4 Ustawy.

Nie ma sporu, że skarżącemu wyznaczono termin wizyty w dniu 9 listopada 2005 r. i że był pouczony, jakie skutki spowoduje niezgłoszenie się w wyznaczonym terminie. Potwierdził to podpisem na karcie "Termin następnej wizyty z rozliczeniem karty referencyjnej" /k.40 akt administracyjnych/ i na "Pouczeniu" z dnia 30 września 2005 roku. Dla rozstrzygnięcia sprawy obojętne jest, czy miał tego dnia zwrócić kartę referencyjną. Istotne jest, że miał się stawić w dniu 9 listopada 2005 r. czego nie uczynił i nie usprawiedliwił niestawiennictwa w terminie określonym przepisem art.33 ust.4 pkt 4 Ustawy.

Wobec jednoznacznego brzmienia art.33 ust.4 pkt 4 nie można podzielić poglądu pełnomocnika skarżącego, że bezrobotny może usprawiedliwić nieobecność w każdym czasie. Należy dodać, że art.75 ust.3 Ustawy reguluje zupełnie inną sytuację faktyczną niż ta, którą ustalono w sprawie.

Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art.151 p.p.s.a. oddalił skargę.

O przyznaniu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej Sąd orzekł stosownie do § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu /Dz.U Nr 163, poz.1348 ze zm./.