Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 79/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2009-01-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 149 , 52 par 1 i par 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Izabela Dobosz Sędziowie: WSA Krystyna Daniel (spr.) NSA Andrzej Niecikowski Protokolant: Anna Chwalibóg po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 stycznia 2009 r. sprawy ze skargi A. N. na bezczynność Wojewody; skargę oddala.


UZASADNIENIE

Skargę na bezczynność Wojewody do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł w dniu 28 sierpnia 2008 r. A.N.

Skarżący podał, że Wojewoda nie wydał decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, o której mowa w art. 46 ustawy z 27. 04. 2001 r., Prawo ochrony środowiska, dla inwestycji lokalizującej linię kolejową nr [...] K. - B. na dotychczasowym torze bocznicowym.

Skarżący wskazał, że zgodnie z art. 52 § 3 ustawy z 30.08. 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi wezwał w dniu 9. 07. 2008 r. Wojewodę do usunięcia naruszenia prawa polegającego na niewydaniu decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych, o której mowa w art. 46 Prawa ochrony środowiska, dla inwestycji lokalizującej linię kolejową nr [...] dotychczasowym torze bocznicowym, o wydanie której zwrócił się do Wojewody pismem z 27. 04. 2008 r. ( data wpływu 5. 05. 2008 r.), ale do dnia złożenia skargi organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie.

Skarżący wskazał, że jest właścicielem nieruchomości o nr działki [...] obr. [...] położonej przy ul. [...]. Działka ta znajduje się na terenie zabudowy mieszkaniowej, a graniczy bezpośrednio z torem bocznicowym K. -B. (nr [...]) oraz ulicą [...]. Podał, że w wyniku powstałej inwestycji - Autobus Szynowy K.-B. - pogorszyły się w stopniu znaczącym warunki życia jego rodziny, gdyż nieustannie naruszane są normy poziomu hałasu, co zostało dwukrotnie stwierdzone badaniami Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska (protokoły z badań z lipca 2006 r. i lipca 2007 r.). Podniósł, że tor bocznicowy K.-M. - K.B. MPL na linii nr [...] przed uruchomieniem połączenia pasażerskiego był w zarządzaniu Agencji Mienia Wojskowego K. . Tory kolejowe pomiędzy K. i B. wraz z istniejącą infrastrukturą do 20. 03. 2007 r., zgodnie z przepisami ustawy z 28. 03. 2003 r. o transporcie kolejowym, nie stanowiły linii kolejowej w rozumieniu art. 4 pkt 2 tej ustawy. Bocznica kolejowa, tj. infrastruktura kolejowa przeznaczona do wykonywania załadunku i wyładunku wagonów oraz ich przemieszczania i włączania do ruchu po sieci kolejowej, nie może służyć do przewozu osób, a powszechnie wiadomym jest, że od 25 maja 2006 r. przewóz taki ma miejsce. Przedmiotowy tor bocznicowy został wpisany rozporządzeniem Rady Ministrów z 20. 03. 2007 r. w sprawie wykazu linii kolejowych o znaczeniu państwowym (Dz. U. nr 61, poz. 412) do wykazu tychże linii.

Powyższe w ocenie skarżącego bezsprzecznie wskazuje, że doszło do formalnego przekształcenia bocznicy kolejowej w linię kolejową, natomiast nie została wydana dla powyższej inwestycji decyzja o uwarunkowaniach środowiskowych, co w sposób bezpośredni narusza jego interesy jako właściciela nieruchomości sąsiedniej.

Skarżący wskazał również, że realizacja linii kolejowej jest przedsięwzięciem mogącym znacząco oddziaływać na środowisko zgodnie z § 3.1 pkt 54 rozporządzenia Rady Ministrów z 9. 11. 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko. Zgodnie z art. 376 pkt 3 Prawa ochrony środowiska wojewoda jest organem ochrony środowiska wobec czego z urzędu sprawuje kontrolę przestrzegania i stosowania przepisów o ochronie środowiska w zakresie objętym swoją właściwością.

Skarżący pismem z 16. 12 2008 r. dołączył od akt tekst porozumienia zawartego [...].. 2006 r. pomiędzy Gminą Miejską K. , Skarbem Państwa oraz PKP P.L.K. S. A. w W. W treści porozumienia zwarte jest zobowiązanie PKP PLK S.A. do zwrócenia się do ministra właściwego do spraw transportu z prośbą o wystąpienie z wnioskiem do Wojewody o wydanie decyzji, w odniesieniu do przedmiotowej linii w trybie przepisów ustawy o transporcie kolejowym, o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej. Zdaniem skarżącego jednoznacznie wskazuje to, że status "toru bocznicowego" K.M.- K.B. powinien ulec zmianie na "linię kolejową" przed rozpoczęciem świadczenia przez PKP PLK S.A. przewozów pasażerskich. Zmiana ta nie miała miejsca, a mimo to od 25. 05. 2006 r. trwa nieustanny ruch pasażerski.

Skarżący podkreślił, że Wojewoda pozostaje bierny wobec wykonywanej działalności i nieustannego naruszania przepisów ochrony środowiska, m.in. art. 46 ustawy z 27. 04. 2001 r. Prawo ochrony środowiska.

Jednocześnie z uwagi na wejście w życie ustawy z 3. 10. 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko, skarżący działający przez pełnomocnika adw. P.B. wniósł o wezwanie do udziału w sprawie regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, który przejął dotychczasowe kompetencje Wojewody.

Wojewoda w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie. Wojewoda podał, że w dniu [...] czerwca 2008 r. oraz [...] sierpnia 2008 r. dokonano pomiaru hałasu wynikającego z eksploatacji linii kolejowej nr [...] K.-M. - ,K.- B. na dotychczasowym torze bocznicowym, a następnie postanowieniem z [...] sierpnia 2008 r. przekazał sprawę Prezydentowi Miasta K. w celu usunięcia naruszenia prawa w zakresie przekroczenia dopuszczalnych poziomów hałasu na działce skarżącego nr [...] obr. [...], w wyniku eksploatacji Linii Kolejowej nr [...] K.-M. - K. -B. .

Postanowienie Wojewody z [...] .08. 2008 r. zostało jak wynika z akt administracyjnych sprawy wysłane m. in. do A.N. , w dniu 25. 08. 2008 r. Wobec powyższego zdaniem Wojewody skargę na bezczynność należy uznać za przedwczesną i skierowaną do niewłaściwego podmiotu. Nadto Wojewoda wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na brak upływu terminu 60 dni licząc od dnia wezwania tj. 9 lipca 2008 r. przy jednoczesnym wniesieniu skargi w dniu 28 sierpnia 2008 r.

Obecny na rozprawie w dniu 28 stycznia skarżący oświadczył, że otrzymał postanowienie Wojewody z 22. 08. 2008 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z 30. 08. 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne powołane są do kontroli legalności decyzji administracyjnych i stosują środki określone w ustawie (art. 1 i 3 p.p.s.a.). W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do dyspozycji art. 134 § 1 p.p.s.a.

Skarga jest nieuzasadniona, ponieważ Sąd nie stwierdził aby organ administracji publicznej pozostawał w niniejszej sprawie w bezczynności.

W pierwszym rzędzie należy wskazać, że merytoryczne badanie zasadności skargi poprzedza sprawdzenie wymagań formalnych skargi w tym dopuszczalności jej wniesienia zgodnie z treścią art. 58 § 1 p.p.s.a.

Zgodnie z treścią art. 52 § 1 p.p.s.a. warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia, natomiast zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 4, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszeń prawa.

Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy należy wskazać, ze skarga dotyczy bezczynności Wojewody w zakresie wniosku skarżącego o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, o której mowa w art. 46 ustawy z 27 kwietnia 2001 r., Prawo ochrony środowiska, dla inwestycji lokalizującej linię kolejową nr [...] K.-B. na dotychczasowym torze bocznicowym, w wyniku czego przekraczane są dopuszczalne normy hałasu na działce nr [...] obr. [...] w K. , stanowiącej własność A. N. W niniejszej sprawie A.N. pismem z [...]. 04. 2008 r.

( data wpływu 5.05. 2008 r.) zwrócił się do Wojewody o wydanie wyżej wskazanej decyzji.

Mając na uwadze fakt, że A.N. wezwał Wojewodę w dniu 9 lipca 2008 r. do usunięcia naruszenia prawa polegającego na niewydaniu decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych, o której mowa w art. 46 Prawa ochrony środowiska, dla inwestycji lokalizującej linię kolejową nr [...] dotychczasowym torze bocznicowym, o wydanie której wnosił, należy przyjąć, że w niniejszej sprawie został spełniony warunek wyczerpania środków zaskarżenia, a tym samym w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki do odrzucenia skargi.

Ponadto okoliczności faktyczne sprawy, a w szczególności fakt wydania przez Wojewodę postanowienia z [...] sierpnia 2008 r. znak [...] , którym organ przekazał sprawę Prezydentowi Miasta K. w celu usunięcia naruszenia prawa w zakresie przekroczenia dopuszczalnych poziomów hałasu na działce skarżącego działce nr [...] obr. [...] w wyniku eksploatacji linii kolejowej nr [...] K.- M. - K.B. , co zostało dwukrotnie stwierdzone badaniami Wojewódzkiego Inspektora Ochrony środowiska (protokoły z badań z lipca 2006 i z lipca 2007 r.).

W sprawie bezspornym jest, że w/w postanowienie z [...]. 08. 2008 r. zostało wydane, co wynika z przedłożonych akt administracyjnych sprawy, a nadto z oświadczenia złożonego przez skarżącego na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie w dniu 28. 01. 2008 r., w którym potwierdził, że postanowienie to zostało mu doręczone.

Zgodnie z dyspozycją art. 149 p.p.s.a. wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność. Należy podkreślić, że Sąd rozpoznając sprawę na bezczynność organu nie jest uprawniony do badania merytorycznej zasadności wydanej decyzji lub innego aktu prawnego, a jedynie do ustalenia czy decyzja lub inny akt prawny został wydany. Nie może również nakazać organowi wydania decyzji lub postanowienia o określonej treści. A jak to zostało wyżej wskazane, w niniejszej sprawie zainicjowanej przez A.N. pismem z 30 kwietnia 2008 r. skierowanym do Wojewody , zatytułowanym "wezwanie do usunięcia naruszenia prawa", w którym A.N. wskazuje na uciążliwe dla niego przekraczanie dopuszczalnych norm poziomu hałasu w rejonie posiadanej i zamieszkiwanej przez niego działki - spowodowane inwestycją lokalizującą linię kolejową nr [...] (autobus szynowy) relacji K.-M. - K.-B . na dawnym torze bocznicowym oraz zarzuca naruszenie przepisów art. 46 Prawa ochrony środowiska poprzez niewydajnie dla w/w inwestycji decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych, Wojewoda wydał postanowienie z [...]. 08. 2008 r. przekazujące według właściwości Prezydentowi Miasta K. wezwanie A.N. do usunięcia naruszenia prawa. Tym samym oznacza to, że Wojewoda nie pozostawał w bezczynności w niniejszej sprawie, a podniesione w skardze zarzuty nie mogą być uwzględnione.

W związku z powyższym skargę na bezczynność jako bezzasadna należało oddalić na podstawie art. 151 p.p.s.a.