Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1157/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2020-06-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 68 par 1 i par 2
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Bogusław Wolas (spr.) Sędzia: WSA Piotr Głowacki Sędzia: WSA Jarosław Wiśniewski Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Boczkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 czerwca 2020 r. sprawy ze skargi J. R., J. R., A. I. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2019 r. Nr [...], [...], [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2017 r. - skargę oddala -


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 5 sierpnia 2019 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia 15 kwietnia 2019 r. ustalającą A. I., J. R. oraz J. R. podatek od nieruchomości za 2017 r. w kwocie [...]zł.

Organ podatkowy I instancji ustalił, że zgodnie z danymi zawartymi w ewidencji gruntów i budynków Wydziału Geodezji, podatnicy jako wspólnicy spółki cywilnej "K. C." są współwłaścicielami działki nr [...] o pow. [...] m2, działki nr [...] o pow. [...] oraz działki nr [...] o pow. [...] położonych w obrębie [...] jednostka ewidencyjna [...]. Organ I instancji podał, że podjął czynności zmierzające do przeprowadzenia kontroli podatkowej w zakresie wywiązywania się z obowiązku podatkowego w podatku od nieruchomości za działki nr [...], [...], [...]. Po otrzymaniu zawiadomienia w siedzibie organu I instancji dnia 12 października 2018 r. stawił się J. R. celem złożenia wyjaśnień dotyczących przedmiotowych nieruchomości. Oświadczył do protokołu, iż na działce nr [...] obręb [...] jednostka ewidencyjna [...] o pow. [...] m2 posadowiony jest budynek hotelowy o pow. użytkowej [...] m2. Ponadto na działkach nr [...], [...] od 2015-2016 prowadzona była budowa nowego budynku. W związku z powyższym organ podatkowy wszczął z urzędu postępowanie w sprawie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2017 rok.

Na podstawie zebranego materiału dowodowego, oświadczenia J. R. oraz danych z ewidencji gruntów i budynków, jako przedmiot opodatkowania uznano działkę nr [...] o pow. 2997m2 - grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, bez względu na sposób zakwalifikowania w ewidencji gruntów i budynków, działkę nr [...] o pow. 2580 m2 - grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, bez względu na sposób zakwalifikowania w ewidencji gruntów i budynków oraz działkę nr [...] o pow. 46 m2 - grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, bez względu na sposób zakwalifikowania w ewidencji gruntów i budynków, budynek hotelowy o pow. 4345,96 m2 oraz budowle parkingu o wartości [...] zł. Wszystkie te przedmioty jako związane z prowadzeniem działalności gospodarczej zostały opodatkowane wyższą stawką podatku.

Po rozpatrzeniu odwołania skarżących, SKO w K. nie znalazło podstaw do zmiany decyzji Prezydenta Miasta K.. Organ odwoławczy podzielił ustalenia organu I instancji.

Odnosząc się do podnoszonego zarzutu dotyczącego braku możliwości wydania decyzji z uwagi na treść art. 68 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej Kolegium wskazało, że organ ma prawo wydać decyzję podatkową ustalająca wysokość zobowiązania podatkowego do 3 lat wstecz.

Organ odwoławczy wskazał, iż podatnicy kwestionują prawidłowość poczynionych przez organ I instancji ustaleń faktycznych, dotyczących złożonych przez nich informacji o nieruchomościach. Powyższe stanowisko nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy. W toku prowadzonego postępowania podatnicy podnosili, że w 2010 r. złożyli (na okoliczność czego okazali dowód nadania pisma) informacje o nieruchomościach, w których zadeklarowano wartość budowli na kwotę [...]zł, powierzchnię budynku 4345,96 m2, grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, bez względu na sposób zakwalifikowania w ewidencji gruntów i budynków 2997 m2, grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, z wyłączeniem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza 1537 m2 oraz grunty pozostałe, w tym zajęte na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego 982 m2. Powyższe wartości dotyczyły działek nr [...], [...], [...], [...], [...], [...] oraz budynku położonego przy ul. [...] w K.. Jako okoliczność powodującą obowiązek złożenia informacji podatnicy wskazali zmianę uprzednio złożonej informacji bez podania daty wystąpienia zmiany. Następnie złożyli wypełnione dnia 30 grudnia 2010 r. Informacje o nieruchomościach osób fizycznych, które dotyczyły zmiany numeracji działek ze względu na połączenie, a następnie podział gruntów. W odrębnym formularzu zostały zgłoszone działki nr [...] oraz [...] w obrębie [...], jako grunty pozostałe, w tym zajęte na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego o łącznej pow. 2626 m2. Formularz ten nie zawiera daty wystąpienia okoliczności zmiany poprzednio złożonej informacji oraz nie zawiera podpisu A. I., jako współwłaściciela. Z kolei innym formularzem wypełnionym 30 grudnia 2010 r. zgłoszono do opodatkowania powierzchnię [...] m2, jako budynku lub jego części związanego z działalnością gospodarczą oraz powierzchnię działki nr [...] obręb [...] m2, jako grunty pozostałe, w tym zajęte na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego. W formularzu nie wskazano daty okoliczności powodującej zmiany uprzednio złożonej informacji oraz brak w niej podpisu A. I., jako współwłaściciela. Następnie formularzem wypełnionym dnia 22 lutego 2011 r. zadeklarowano do opodatkowania działkę nr [...] oraz działkę nr [...] w obrębie [...] na łączną powierzchnię [...] m2, jako grunty pozostałe, w tym zajęte na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego oraz działkę [...] o pow. [...] m2, jako grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, bez względu na sposób zakwalifikowania w ewidencji gruntów i budynków, powierzchnię [...] m2 jako budynku lub jego części związanego z działalnością gospodarczą oraz wartość budowli [...] zł. Wg dokumentów dostarczonych przez J. R. formularze te zostały przesłane drogą pocztową. Organ I instancji nie posiada w aktach nieruchomości powyższych formularzy. Ostatnie formularze IN-1 "Informacja o nieruchomościach osób fizycznych" zostały złożone do Wydziału Podatków i Opłat 17 października 2012 r. (data wpływu). Jako przedmiot opodatkowania podatkiem od nieruchomości został wykazany budynek o pow. [...] m2 - jako budynek zajęty na prowadzenie działalności gospodarczej, działka nr [...] o pow. 2997 m2 oraz działki nr [...] i [...] o łącznej powierzchni [...] m2 - jako grunty pozostałe, w tym zajęte na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego. Ponieważ są to ostatnie zeznania współwłaścicieli ww. nieruchomości organ I instancji zwrócił uwagę na niewłaściwe określenie przedmiotów opodatkowania. Organ I instancji na podstawie zebranego materiału dowodowego, oświadczenia J. R. oraz danych z ewidencji gruntów i budynków prawidłowo za przedmiot opodatkowania w sprawie uznał:

- działkę nr [...] o pow. [...] m2, jako grunt związany z prowadzeniem działalności gospodarczej, bez względu na sposób zakwalifikowania w ewidencji gruntów i budynków,

- powierzchnię [...] m2 budynku hotelowego posadowionego na ww. działce, jako powierzchnię budynku związanego z działalnością gospodarczą,

- wartość budowli związanej z prowadzeniem działalności gospodarczej [...] zł,

- działki nr [...] i nr [...] o łącznej pow. [...] m2, jako grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, bez względu na sposób zakwalifikowania w ewidencji gruntów i budynków.

Zakwalifikowanie w powyższy sposób działek nr [...], [...], [...] w obrębie [...] jednostka ewidencyjna Krowodrza zostało oparte na przedstawionej przez J. R. kartotece środków trwałych, w której zostały uwzględnione powyższe działki (powstałe pośrednio z działek nr [...], [...], [...], [...], [...], [...]) oraz na podstawie aktu notarialnego Rep. A [...] z dnia 31 marca 2009 r., gdzie podatnicy, jako współwłaściciele działek [...], [...], [...], [...], [...], [...] w obrębie [...] jednostka ewidencyjna Krowodrza przenieśli własność na rzecz Wspólników Spółki "K. C." sp. cywilnej z siedzibą w K..

Kolegium powołało się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12 grudnia 2017 r. sygn. akt SK 13/15, w którym stwierdzono, że "samo prowadzenie działalności gospodarczej przez osobę fizyczną nie jest ważne dla opodatkowania gruntu stawką podatkową od gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej (określoną w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. a u.p.o.l.). Zważywszy na ratio stosowania podwyższonej stawki, jaką jest potencjalna możliwość uzyskiwania przychodów z wykorzystania danych gruntów, niezbędne jest ustalenie faktycznego sposobu wykorzystania opodatkowanego gruntu, którego współposiadaczem pozostaje osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą.".

Kolegium podało, że zgodnie z danymi zawartymi w ewidencji gruntów i budynków Wydziału Geodezji, podatnicy jako wspólnicy spółki cywilnej "K. C." są współwłaścicielami działek nr [...], nr [...] i nr [...] w obrębie [...] jednostka ewidencyjna Krowodrza. Powyższe działki powstały z połączenia działek nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], położonych w obrębie [...] jednostka ewidencyjna Krowodrza w działkę nr [...] na podstawie decyzji administracyjnej [...] z dnia 17 maja 2010 r. Aktem notarialnym Rep. A [...] z dnia 31 marca 2009 r. podatnicy, jako współwłaściciele działek [...], [...], [...], [...], [...], [...] w obrębie [...] jednostka ewidencyjna Krowodrza przenieśli własność na rzecz Wspólników Spółki "K. C." sp. cywilna z siedzibą w K.. Podmiot opodatkowania został zatem ustalony w niniejszej sprawie prawidłowo i nie był kwestionowany przez podatników. Do opodatkowania przyjęto powierzchnię gruntów stanowiącą działki nr [...] ([...]m2), [...] ([...] m2) i [...] (46 m2) i opodatkowano je stawką jak dla gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Wszystkie trzy działki zostały zewidencjonowane, jako elementy środków trwałych "K. C." sp. cywilna w 2008 r. Nie ma zatem wątpliwości, iż przedmioty opodatkowania nie stanowiły majątku "prywatnego" podatników, a wchodziły w skład prowadzonego przez nich w formie spółki cywilnej przedsiębiorstwa. Fakt ten potwierdza również formalne przeniesienie własności tych działek przez współwłaścicieli na rzecz Wspólników Spółki "K. C." sp. cywilna z siedzibą w K. aktem notarialnym Rep. A [...] z dnia 31 marca 2009 r. Gdyby były one niewykorzystywane w ramach prowadzonej przez spółkę "K. C." działalności gospodarczej, operacja przeniesienia własności byłaby do niczego niepotrzebna i nielogiczna. Na działce [...] zlokalizowany jest hotel i budowle (co najmniej od 2010 r.). Na działkach nr [...] i [...] obecnie również zakończono proces inwestycyjny (powstał budynek biurowy), przy czym podatnicy nabyli te działki z pozwoleniem na budowę, które zostało przeniesione na podatników w 2009 r. Do opodatkowania przyjęto budynek o powierzchni [...] m2. Powierzchnia została podana przez samego podatnika i jest bezsporna. W budynku od co najmniej 2010 r. jest hotel i nie ma sporu co do tego, że do opodatkowania budynku przyjęto stawkę, jak dla budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Do opodatkowania przyjęto też budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Jak oświadczył do protokołu w dniu 12 października 2018 r. J. R. są to drogi dojazdowe wyłożone kostką brukową oraz mały parking, istniejące tak jak hotel na działce [...] od co najmniej 2010 r. o wartości [...] zł. W tym zakresie również nie ma sporu, co do istnienia tych budowli czy ich wartości (istnieją do dzisiaj). W zakresie pozostałych zarzutów Kolegium wskazało, że w aktach sprawy znajdują się stosowne zmiany geodezyjne, dodatkowo powierzchnia została potwierdzona przez organ podatkowy sprawdzeniem danych w Ewidencji Gruntów i Budynków, a przyjęte dane są zbieżne z tymi zadeklarowanymi przez podatników i nigdy nie były przedmiotem sporu.

W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skardze na powyższą decyzję podatnicy zarzucili naruszenie:

- art. 2a Ordynacji podatkowej, gdyż wszelkie niewyjaśnione okoliczności zostały zinterpretowane wyłącznie na niekorzyść podatników przy jednoczesnym zaniechaniu rzetelnego ustalenia stanu faktycznego w sprawie, zwłaszcza w zakresie składanych przez podatników formularzy IN-1 w latach 2010-2012 - na co podatnicy przedstawili dowody nadania, jak również kopie nadesłanych do organu podatkowego dokumentów. Okoliczność, że organ podatkowy nie posiadał ww. dokumentów w swoich zasobach, mimo ich nadania przesyłką pocztową poleconą nie może obciążać podatników;

- art. 21 § 1 pkt 2c w zw. z art. 68 § 1 Ordynacji podatkowej przez jego wadliwe zastosowanie, a w konsekwencji wydanie przez organ I Instancji decyzji ustalającej wymiar podatku po upływie 3-letniego terminu, przy złożonej przez podatników deklaracji w datach 2010-2012r., które to deklaracje w pełni ujawniały zaistniałe zmiany na nieruchomościach oraz z ujawnieniem wszystkich danych niezbędnych do ustalenia zobowiązania podatkowego, a tym samym nieuwzględnienie przez organ II instancji, że zobowiązanie podatkowe nie powstało w decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 15 kwietnia 2019r., gdyż wydanie ww. decyzji nastąpiło w okresie ponad 3 lat od kiedy organ podatkowy posiadał informacje dotyczące podstawy opodatkowania wskazane bezpośrednio przez skarżących, co najmniej od 2010 r.;

- art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne przez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że podstawą wymiaru podatku od nieruchomości są wyłącznie dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków, podczas gdy najnowsze orzecznictwo sądów administracyjnych odchodzi od nałożonego przez ww. przepis formalizmu procesowego na rzecz zasad prawdy obiektywnej oraz legalizmu, nakazujących weryfikację stanu rzeczywistego oraz stanu ujawnionego w ewidencji gruntów i budynków w postępowaniu podatkowym;

- art. 68 § 2 Ordynacji podatkowej przez jego wadliwe zastosowanie, polegające na przyjęciu, że skarżący nie ujawnili wszystkich danych niezbędnych do ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego, gdy tymczasem próżno szukać w treści decyzji podatkowej wskazania, o jakie "dane niezbędne do ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego" chodzi, jak też, które dane w złożonych przez skarżących formularzach nie zostały ujawnione w rozumieniu ww. przepisu prawa w sposób prawidłowy, skoro z ustaleń organu II instancji wynika, że podatnicy w latach 2010-2012 składając formularze IN-1 "Informacja o nieruchomościach osób fizycznych" ujawniali wszelkie dane dotyczące nieruchomości, które zostały ustalone następnie w toku postępowania kontrolnego, a to zwłaszcza: w 2010r. podatnicy złożyli (na okoliczność czego przedstawili dowód nadania pisma) informację o nieruchomościach, w których zadeklarowano wartość budowli na kwotę [...]zł, powierzchnię budynku 4345,96 m2, grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, bez względu na sposób zakwalifikowania w ewidencji gruntów i budynków 2997 m2, grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków, jako użytki rolne, z wyłączeniem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej, innej niż działalność rolnicza 1537 m2 oraz grunty pozostałe - zgodnie z treścią zaskarżonej decyzji;

- art. 122, art. 187 § 1 oraz art. 191 Ordynacji podatkowej, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez uchylenie się od wszechstronnego działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów, która przybrała cechy oceny dowolnej, w konsekwencji oparcie decyzji na błędnych ustaleniach stanu faktycznego, przede wszystkim brak jest ustalenia, iż deklaracja złożona przez skarżących została złożona prawidłowo i w terminie oraz treści tej deklaracji, a także okoliczności, iż organ podatkowy prawidłowości złożenia deklaracji nigdy nie kwestionował, zaś skarżący dodatkowo na piśmie złożyli odrębnie uzupełnienie do złożonych deklaracji jeszcze w 2012r. na wezwanie organu, zatem o zmianach związanych z wymiarem i podstawą podatku od nieruchomości organ podatkowy w 2012r. najpóźniej uzyskał wiedzę kompletną, niezbędną dla wydania decyzji podatkowej w ciągu 3 kolejnych lat, czego nie uczynił;

- art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 Ordynacji, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez brak przedstawienia należytego uzasadnienia faktycznego decyzji i praktycznie zupełny brak wykazania faktów dotyczących złożenia deklaracji przez skarżących oraz treści tej deklaracji i zmian. Nadto, organ podatkowy nie zwrócił się we własnym zakresie do Wydziału Geodezji celem przesłania jak też określenia zmian, jakie zaszły na gruntach stanowiących współwłasność skarżących jak również ujawnienia daty tych zmian w ewidencji gruntów i budynków, która stanowić powinna wyłączną podstawę dla określenia zmiany wymiaru podatku od nieruchomości przyjmując, jako podstawę dla jego zmiany aktualne dane ewidencji gruntów i budynków;

- art. 208 § 1 Ordynacji, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez jego niezastosowanie i nieumorzenie postępowania, pomimo iż postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe wobec upływu 3-letniego terminu, w którym zobowiązanie podatkowe w ogóle mogło powstać;

- zasady zaufania do działania organów podatkowych (art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 2 Konstytucji) oraz art. 123 § 1 w zw. z art. 148 Ordynacji podatkowej, przez pominięcie okoliczności, że podatnicy prawidłowo złożyli formularze IN-1 w latach 2010-2012 - na co przedstawili dowody nadania, jak również kopie nadesłanych do organu podatkowego dokumentów;

- art. 187 §1 oraz art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez błędną i sprzeczną z zasadami logiki ocenę zebranego materiału dowodowego, gdzie organ podatkowy wskazuje, że skarżący nie informowali organów podatkowych o zmianach, podczas gdy z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że zarówno odpowiednie formularze informacyjne jak również uzupełnienie w zakresie daty powstania (zaistnienia) zmian zostały w sposób prawidłowy zgłoszone, zaś organ podatkowy nie ustosunkował się do nich w żaden sposób, ani też ich nie kwestionował, zaś w 2012r. wydał nawet zaświadczenie o tym, że skarżący nie zalegają z podatkami od nieruchomości;

- art, 210 § 1 pkt 6 oraz art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej poprzez nienależyte uzasadnienie faktyczne i prawne wydanej decyzji, co uniemożliwia weryfikację argumentacji organu kontrolnego – zwłaszcza zaś brak wskazania przyczyny, dla których wbrew zebranym dowodom organ II instancji odmiennie, a przez to błędnie interpretuje okoliczności istotne dla sprawy, zwłaszcza zaś zakres jak również sposób wykorzystania nieruchomości na cele związane z prowadzeniem działalności gospodarczej;

- art. 187 § 1 oraz art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez oparcie decyzji na błędnych ustaleniach stanu faktycznego, przede wszystkim przyjęcie nieprawdziwej tezy, że skarżący nie dopełnili obowiązku z art. 6 ust. 6 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, jak również przez błędne ustalenie kwoty do zapłaty, ponieważ częściowo podatek został już zapłacony na podstawie decyzji podatkowych wydawanych za 2017 r.;

- art. 138 § 2 k.p.a. polegające na jego niezastosowaniu i wydaniu decyzji utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji obarczoną wadami, którą to decyzję z uwagi na wymienione okoliczności organ obowiązany był uchylić i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania;

- art. 4, art. 6 ust. 2 oraz art. 1a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych.

Wobec powyższego wniesiono o uchylenie decyzji organów obu instancji, względnie stwierdzenie ich nieważności oraz zasądzenie kosztów postępowania.

Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest uzasadniona.

Sąd zauważa, że kwestia opodatkowania ww. nieruchomości za wcześniejsze lata była już rozstrzygania przez WSA w Krakowie. Mając zatem na uwadze stanowisko przedstawione w wyroku WSA w Krakowie z dnia 21 listopada 2019 r., sygn. akt I SA/Kr 779/19, i przedstawioną tam argumentację Sąd zaznacza, że istotą sporu w poddanej sądowej kontroli sprawie, nie była kwestia opodatkowania poszczególnych składników majątkowych w ramach podatku od nieruchomości, gdyż te nie były kwestionowane, lecz ocena, czy organ I instancji miał prawo ustalić podatnikom podatek za 2017 rok i doręczyć decyzje w terminie wskazanym w art. 68 § 1 Ordynacji podatkowej, tj. w ciągu 3 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy. Wbrew zarzutom skarżących w sprawie nie ma zastosowania i nie został zastosowany art. 68 § 2 Ordynacji, tj. nie doszło do wydłużenia 3 letniego terminu wskazanego w art. 68 § 1, ponieważ do dnia wydania decyzji przez organ I instancji tj. 5 sierpnia 2019 r. nie upłynęły jeszcze 3 lata od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy. Zatem organ miał prawo wydać decyzje podatkowe ustalające wysokość zobowiązania podatkowego do 3 lat wstecz, co też nastąpiło.

Wobec powyższego nie doszło do naruszenia powoływanych w tym względzie przepisów, w szczególności art. 21 § 1 pkt 2 w zw. z art. 68 § 1 i § 2 oraz art. 187 § 1, tudzież 191 O.p., czy też pozostałych, artykułowanych w skardze. Bezprzedmiotowa przy tym była kwestia, czy skarżący nie dopełnili obowiązku z art. 6 ust. 6 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, tj. czy mieli obowiązek zadeklarowania wszystkich przedmiotów opodatkowania w jednym formularzu Informacji o nieruchomościach osób fizycznych i czy ostatni złożony w sprawie formularz deklarował do opodatkowania wszystkie przedmioty opodatkowania. Organy przeprowadziły w tym względzie postępowanie i wydały decyzje podatkowe ustalające wysokość zobowiązania podatkowego w wymaganym terminie, tj. przed końcem 2020 roku.

Sąd zauważa, że skarżący nie kwestionowali opodatkowania w aspekcie istnienia poszczególnych składników majątkowych w ramach podatku od nieruchomości. W przeprowadzonym postępowaniu podatkowym organy prawidłowo ustaliły, iż zgodnie z danymi zawartymi w ewidencji gruntów i budynków Wydziału Geodezji, podatnicy jako wspólnicy spółki cywilnej "K. C." są współwłaścicielami działki nr [...] o pow. [...] m2, działki nr [...] o pow. [...] m2, działki nr [...] o pow[...] m2 położonych w obrębie [...] jednostka ewidencyjna [...]. Powyższe działki powstały z połączenia działek nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], położonych w obrębie [...] jednostka ewidencyjna [...] w działkę nr [...] na podstawę decyzji administracyjnej [...] z dnia 17 maja 2010 r. Aktem notarialnym Rep. A [...] z dnia 31 marca 2009 r. podatnicy, jako współwłaściciele działek [...],[...], [...], [...], [...], [...] w obrębie [...] jednostka ewidencyjna [...] przenieśli własność na rzecz wspólników spółki "K. C." sp. cywilna z siedzibą w K.. Podmiot opodatkowania został zatem ustalony w niniejszej sprawie prawidłowo. Do opodatkowania przyjęto powierzchnię gruntów stanowiącą działki nr [...] ([...]m2), [...] ([...] m2) i [...] 46 m2) i opodatkowano je stawką jak dla gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Wszystkie trzy działki zostały zewidencjonowane, jako elementy środków trwałych "K. C." sp. cywilna w 2008r. Zatem przedmioty opodatkowania istotnie nie stanowiły majątku "prywatnego" skarżących, a wchodziły w skład prowadzonego przez nich w formie spółki cywilnej przedsiębiorstwa. Fakt ten, jak słusznie dostrzegają organy, potwierdza również formalne przeniesienie własności tych działek przez współwłaścicieli na rzecz wspólników "K. C." sp. cywilna z siedzibą w K. aktem notarialnym Rep. A [...] z dnia 31 marca 2009 r. Gdyby były one niewykorzystywane w ramach prowadzonej przez spółkę "K. C." działalności gospodarczej, przeniesienie własności byłoby pozbawione przymiotu racjonalnego działania. Na działce [...], od co najmniej 2010r. zlokalizowany jest hotel i posadowione są budowle. Na działkach nr [...] i [...] zakończony został proces inwestycyjny, w którego następstwie powstał budynek biurowy, przy czym skarżący nabyli te działki z pozwoleniem na budowę, które zostało na nich przeniesione w 2009 r. Do opodatkowania przyjęto budynek o powierzchni [...] m2. Powierzchnia została podana przez samych podatników i nie była kwestionowana. W budynku, od co najmniej 2010 r. funkcjonuje hotel i nie ma sporu, co do tego, że do opodatkowania budynku przyjęto stawkę, jak dla budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Do opodatkowania przyjęto budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Trafnie akcentują organy, iż jak wynika z oświadczenia J. R. złożonego do protokołu w dniu 12 października 2018 r. są to drogi dojazdowe wyłożone kostką brukową oraz mały parking, istniejące, podobnie jak hotel na działce [...] od co najmniej 2010 r., o wartości [...] zł. W tym zakresie również nie ma wątpliwości, co do istnienia tych budowli oraz ich wartości. Przyjęte dane są zbieżne z zadeklarowanymi przez podatników i nigdy nie były przedmiotem kontrowersji.

Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na zasadzie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) skargę oddalił.

[...]