Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 700/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2012-11-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6202 Zakłady opieki zdrowotnej
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1 i 4
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Wiatkowska - Ilków po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Cz. S. na Wójta Gminy B. w przedmiocie czynności podejmowanych w imieniu Samodzielnego Publicznego Zakładu Ambulatoryjnej Opieki Zdrowotnej w B. oraz przypisywania sobie funkcji tego organu postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skarżący Cz. S., domagając się usunięcia naruszenia prawa na podstawie przepisu art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. nr 142, poz. 1591 ze zm); dalej ustawa o samorządzie gminnym, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na czynności Wójta Gminy B. podejmowane w imieniu Samodzielnego Publicznego Zakładu Ambulatoryjnej Opieki Zdrowotnej w B. i tym samym przypisywanie sobie funkcji tego organu, polegające na: "posługiwaniu się wyrokiem pani K. G. i jej przedmiotu powództwa przez wójta gminy", posługiwaniu się pieczęcią firmową tego Zakładu, łączeniu piastowania funkcji wójta i aplikanta sądowego co prowadzi do braku realizacji konstytucyjnego prawa skarżącego do sprawiedliwego i bezstronnego Sądu.

W uzasadnieniu skargi wskazał, że pismem z dnia 25 maja 2012 r. wezwał Wójta Gminy B. do usunięcia naruszenia prawa. Podniósł, że na złożone wezwanie nie otrzymał odpowiedzi. Według skarżącego brak jest podstaw prawnych do działania Wójta w imieniu zakładu opieki zdrowotnej, który jest odrębną od Gminy publiczną osobą prawną, co wyklucza zastosowanie art. 30 ust. 2 pkt 5 ustawy o samorządzie gminnym. Także ustawa o pracownikach samorządowych nie umożliwia Wójtowi stosowania tego przepisu. Zdaniem skarżącego Wójt reprezentuje Gminę i jest kierownikiem Urzędu Gminy B. Pomiędzy Gminą B. a organem (dyrektorem) omawianego zakładu opieki zdrowotnej brak jest zależności (służbowej i osobowej).

Zdaniem skarżącego, działanie w zakresie prawa pracy w imieniu zakładu opieki zdrowotnej może podejmować wyłącznie dyrektor tego zakładu a nie wójt gminy, w dodatku aplikant sędziowski, co stanowi rażące naruszenie prawa.

Skarżący wskazał, że postępowanie w tut. Sądzie w sprawie sygn. akt III SA/Wr 318/08 wykazało, że posługiwanie się wyrokiem K. G. przez Wójta Gminy w sprawach z udziałem skarżącego jest niedopuszczalne. Wyrok Sądu Rejonowego z dnia 13 października 2004 r., sygn. akt IV P 30/03 z wpisanym w nim nazwiskiem skarżącego nie korzysta z domniemania prawdziwości dokumentów urzędowych bo poświadcza nieistniejące stany faktyczne i prawne.

Do skargi skarżący dołączył wezwanie z dnia 25 maja

2012 r. do usunięcia naruszenia prawa skierowane do Wójta Gminy B.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy B wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na to, że jej przedmiot jest objęty innym postępowaniem przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym (sygn. akt III KO/Wr 67/07, III SA/Wr 319/08, IV SA/Wr 242/12) oraz ze względu na niedopuszczalność wniesienia skargi z powodu objęcia nią materii podlegającej rozstrzygnięciu przez sąd powszechny pracy, ewentualnie o oddalenie skargi.

Zdaniem Wójta Gminy B. skarga podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z tym przepisem, skarga podlega odrzuceniu, jeśli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi stronami jest w toku lub została rozstrzygnięta. Sprawa działania Wójta Gminy B. była przedmiotem wielu skarg oraz procesów wytaczanych przez skarżącego. Materia merytoryczna skargi odnosi się do zakresu prawa pracy, w szczególności zależności służbowej dyrektora samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej od Wójta Gminy, jako organu reprezentującego organ założycielski dla tegoż zakładu oraz kwestii dopuszczenia skarżącego do pracy. Wskazano, że sprawa bezskuteczności dokonanego przez pracodawcę wypowiedzenia umowy o pracę ze skarżącym została osądzona prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w S., sygn. akt IV P 30/03. W toku tej sprawy orzeczenie wydane przez Sąd zostało z urzędu sprostowane z uwagi na oczywistą omyłkę, polegającą na błędnym oznaczeniu strony powodowej. Stąd skarżący powołuje się na wyrok sądowy z powództwa K. G.

Dalej wskazano, że sprawa posługiwania się przez Wójta Gminy B. pieczątką SPZAOZ w B. jest przedmiotem rozpoznania Sądu Rejonowego dla W. Śródmieście X Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w sprawie o sprostowanie świadectwa pracy, sygn. akt X P 466/11.

Ponadto, zdaniem Wójta Gminy B. skarżący nie posiada interesu prawnego do wniesienia skargi.

W odpowiedzi zaś na zarzut łączenia przez Wójta Gminy B. jego funkcji publicznej z funkcją aplikanta sądowego podniesiono, że aplikację Wójt odbył w okresie od 2006 r. do 2008 r. zaś przepisy ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. nr 98, poz. 1070 ze zm.) nie wprowadzają żadnych ograniczeń w dostępie do aplikacji dla osób pełniących funkcje publiczne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl przepisu art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego, zaś stosownie do art. 101a ust. 1 przepisy art. 101 stosuje się odpowiednio, gdy organ gminy nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne narusza prawa osób trzecich. Nie ulega wątpliwości, że możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego działania organu, o którym mowa w przepisie art. 101a ustawy o samorządzie gminnym, z uwagi na wskazanie w przepisie art. 101 tej ustawy spraw z zakresu administracji publicznej nie obejmuje wszelkich działań podejmowanych przez organy jednostek samorządu terytorialnego. Nie ulega również wątpliwości, że działanie organu wykonawczego jednostki samorządu terytorialnego w ramach obowiązujących przepisów może wywoływać skutki prawne w sferze publicznoprawnej, jak i prywatnoprawnej. A zatem możliwość skorzystania z drogi sądowoadministracyjnej przewidzianej w przepisie art. 101a ustawy o samorządzie gminnym wymaga w pierwszej kolejności dokonania analizy przedmiotu sporu kwestionowanego w tym trybie pod kątem dopuszczalności skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

W badanej sprawie skarżący domaga się nakazania zaprzestania działania organu samorządu terytorialnego - Wójta Gminy B. - polegającego na występowaniu w imieniu Samodzielnego Publicznego Zakładu Ambulatoryjnej Opieki Zdrowotnej w B., co uniemożliwia skarżącemu pełnienie funkcji w tym Zakładzie. W tym miejscu podkreślić wymaga, że analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, że celem skarżącego jest potwierdzenie bezskuteczności rozwiązania stosunku pracy ze skarżącym jako byłym dyrektorem Samodzielnego Publicznego Zakładu Ambulatoryjnej Opieki Zdrowotnej w B. Mając na uwadze charakter działań, których zaprzestania domaga się skarżący należy zwrócić uwagę na zawarte w ustawie o samorządzie gminnym regulacje, a w szczególności na przepis art. 30 ust. 2 pkt 5, który przewiduje, że do zadań wójta należy w szczególności zatrudnianie i zwalnianie kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, a także regulacje dotyczące funkcjonowania zakładów opieki zdrowotnej, tj. ustawę z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2007 r. Nr 14 poz. 89 ze zm.), której przepis art. 44 ust. 4 wprost stanowi, że podmiot, który utworzył publiczny zakład opieki zdrowotnej, nawiązuje z kierownikiem tego zakładu stosunek pracy na podstawie powołania lub umowy o pracę albo zawiera z nim umowę cywilnoprawną. Przytoczone regulacje bezpośrednio wskazują na to, że działanie wójta w ramach rozwiązania bądź zawiązania z kierownikiem jednostki stosunku pracy należą do sfery prawa pracy (sfera prywatnoprawna), a co za tym idzie podlega rozpoznaniu na drodze sądowej w postępowaniu cywilnym. Zatem skoro przedmiot skargi nie jest objęty właściwością sądu administracyjnego, to podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: p.p.s.a.

Podobne stanowisko zostało wyrażone, jak to już wskazano w odpowiedzi na skargę, w postanowieniach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 listopada 2009 r., sygn. akt IV SA/Wr 519/09, z dnia 23 kwietnia 2010 r., sygn. akt IV SA/Wr 185/10, z dnia 29 maja 2012 r., sygn. akt IV SA/Wr 242/12.

Odnosząc się do skargi na działanie Wójta Gminy B. polegające na łączeniu piastowania funkcji wójta i aplikanta sądowego co prowadzi, zdaniem skarżącego do braku realizacji konstytucyjnego prawa do sprawiedliwego Sądu wskazać należy, że zagadnienie to było już przedmiotem rozważań tutejszego Sądu. W postanowieniu z dnia 17 grudnia 2008 r., sygn. akt III SA/Wr 589/07 odrzucono skargę na działanie Wójta Gminy B. polegające na łączeniu piastowania funkcji wójta i aplikanta sądowego jako niedopuszczalną z powodu braku interesu prawnego po stronie skarżącego do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

Zaprezentowane w cytowanym postanowieniu stanowisko Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela.

Z przedstawionych względów wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie należy do kategorii spraw z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 101 ust. 1 lub art. 101a ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym i w związku z tym nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

Zgodnie z art. 58 § 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego (pkt 1) a także jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została prawomocnie osądzona (pkt 4).

Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił skargę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1

i 4 p.p.s.a. o czym orzeczono w sentencji postanowienia.