Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 116/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2012-02-24 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: ART. 61 PAR. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. H. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

K.H. pismem z dnia [...] r. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...]. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w kwocie [...] zł za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym.

Wnioskiem z dnia [...] r. skarżący zwrócił się do Sądu o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że natychmiastowe wykonanie decyzji, przed rozpoznaniem skargi, oznaczałoby wyegzekwowanie jednorazowo kar pieniężnych w wys. [...] zł. Kwota ta przekracza trzykrotność przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia brutto i jest bardzo wysoka, zwłaszcza, gdy weźmie się pod uwagę, że skarżący utrzymuje żonę i małoletnie dziecko. Wydatkowanie takiej kwoty w gotówce miałoby niewątpliwie negatywny wpływ zarówno na prowadzoną działalność jak i możliwość utrzymania rodziny. W ocenie skarżącego, z punktu widzenia organów celnych nie jest to kwota wysoka i odroczenie egzekucji, do czasu rozstrzygnięcia skargi przez Sąd, nie stanowiłoby narażenia interesu publicznego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd jest uprawniony do wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności zaskarżonej do sądu, o ile podlegają one wykonaniu – jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Zdaniem Sądu, skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wykazał, że w związku z jej wykonaniem zachodziłoby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Poza stwierdzeniem, że podlegająca egzekucji kwota [...] zł przekracza trzykrotność przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia brutto i jest bardzo wysoka oraz że negatywnie wpłynie na prowadzoną działalność jak i możliwość utrzymania rodziny, skarżący nie wskazał jaka jest rzeczywista sytuacja majątkowa jego rodziny w kontekście osiąganych dochodów, czy też posiadanych oszczędności. Odwołanie się tylko do wysokości samej kwoty orzeczonej kary pieniężnej bez odniesienia skutków jej ewentualnego wyegzekwowania do konkretnej kondycji finansowej skarżącego nie pozwala na uznanie, że wystąpiła podstawa do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji do czasu wydania wyroku.

Przy ocenie celowości wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji Sąd nie mógł również brać po uwagę ewentualnych konsekwencji dla interesu publicznego, bowiem nie należą one do ustawowych przesłankach wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji określonych w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Skoro skarżący nie przedstawił argumentacji pozwalającej na uznanie, że zachodzą okoliczności o których mowa w art. 61 § 3 ww. ustawy, a Sąd działając z urzędu takich okoliczności nie dostrzegł, należało orzec jak w petitum postanowienia.