Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 135/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-04-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Rząsa (spr.) po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. D. na bezczynność Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w przedmiocie rozpoznania zażalenia postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu O. D. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

O. D. (dalej: skarżący) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z 12 marca 2018 r. na bezczynność Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w przedmiocie rozpoznania zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie przez Wojewodę [...] w sprawie wniosku o udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców, odpowiadając na skargę, wniósł o jej oddalenie wskazując, że na dzień wniesienia skargi organ nie pozostawał w bezczynności, bowiem w dniu [...] lutego 2018 r. wydał postanowienie nr [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej: ppsa) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Art. 3 § 2 tej ustawy stanowi, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

W niniejszej sprawie skarżący domagał się rozpoznania jego zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie przez Wojewodę [...] w sprawie wniosku o udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wniesionego w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 – dalej "kpa") i w tym zakresie zarzucił Szefowi Urzędu do Spraw Cudzoziemców bezczynność poprzez niewydanie stosownego postanowienia.

Odnosząc się zatem do skargi O. D. wskazać należy, że na rozstrzygnięcie wydane, na podstawie art. 37 kpa, (tj. w przedmiocie niezałatwienia sprawy we terminie) nie służy zażalenie. Zgodnie zatem, z brzmieniem powołanego powyżej art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ppsa., w przypadku nierozpoznania takiego wniosku - nie przysługuje stronie skarga na bezczynność do sądu administracyjnego. Skoro na ww. postanowienie nie przysługuje zażalenie, gdyż jest to rozstrzygnięcie incydentalne, zapadłe w toku postępowania, to nie może ono zostać zaskarżone do sądu administracyjnego.

Zgodnie z ugruntowanym poglądem doktryny i orzecznictwem sądów administracyjnych organ, rozpoznając zażalenie wniesione w trybie art. 37 kpa, wydaje postanowienie, na które nie przysługuje zażalenie. Natomiast kontrola prawidłowości wydanego postanowienia odbywa się dopiero przy rozstrzyganiu odwołania od orzeczenia, kończącego postępowanie w danej instancji i w postępowaniu sądowym - w przypadku wniesienia skargi na rozstrzygnięcie kończące sprawę co do istoty (por. A. Wróbel, Komentarz aktualizowany do art. 111 Kodeksu postępowania administracyjnego, LEX OMEGA, wyrok NSA w Gdańsku z dnia 12 listopada 2000 r., sygn. akt II SA/Gd 1783/98, ONSA 2002, nr 1, poz. 23; postanowienie NSA z dnia 8 stycznia 2016 r. sygn. akt I OSK 3350/15).

Skoro zatem rozpoznanie zażalenia wniesionego w trybie art. 37 kpa odbywa się w formie postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie - a rozstrzygnięcie to nie jest wymienione w katalogu aktów wskazanych w art. 3 ust 2 pkt 1 – 4a ppsa., to sąd administracyjny nie jest władny oceniać skargi na bezczynność w przedmiocie tego zażalenia. Należy bowiem zauważyć, iż bezczynność, którą skarżący zarzuca organowi, nie mieści się w pojęciu wskazanym w art. 3 ust. 2 pkt 8 cytowanej ustawy.

Z tego też powodu Sąd uznał, iż przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. O zwrocie kosztów Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 ppsa.