Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 1804/06
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2007-04-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 650  Sprawy świadczeń społecznych w drodze wyjątku
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Inne
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Rausz po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej L. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lipca 2006 r., sygn. akt II SA/Wa 800/06 o odrzuceniu skargi L. M. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie świadczenia w drodze wyjątku postanawia: oddalić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Jak wskazał Sąd w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, w dniu 31 marca 2006 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga L. M. na decyzję Prezesa ZUS z dnia [...] Nr [...] r., która została oznaczona sygn. II SA/Wa 540/06. Z uwagi na to, że skarga złożona w niniejszej sprawie dotyczy tej samej decyzji, na podstawie art. 58 § 1 pkt. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.) należało orzec jak w sentencji o odrzuceniu skargi.

Na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę kasacyjną, złożył L. M., wnosząc o jego uchylenie w całości, opierając skargę kasacyjną na naruszeniu przepisów postępowania, tj. w szczególności art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), poprzez błędne przyjęcie, że na tę samą decyzję Prezesa ZUS została złożona przez pełnomocnika skarżącego druga skarga oraz art. 53 § 1 ustawy poprzez uznanie, że termin do wniesienia skargi na decyzję Prezesa ZUS z dnia [...], sygn. akt [...], rozpoczął bieg od doręczenia w/w decyzji skarżącemu, a nie ustanowionemu w sprawie jego pełnomocnikowi, które to uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto zdaniem pełnomocnika Sąd błędnie potraktował jego pismo procesowe jako odrębną skargę.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sad odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Sytuacja taka zachodziła w sprawie niniejszej. Jak wynika z akt sprawy, w dniu 28 lutego 2006 r. L. M. złożył skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...], Nr [...]. Skarga ta została zarejestrowana w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym pod sygnaturą akt II SA/Wa 540/06. Wyrokiem z dnia 17 listopada 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie powyższą skargę oddalił. W dniu 5 kwietnia 2006 r. skargę na tą samą decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] złożył pełnomocnik L. M. Pismo procesowe złożone w dniu 5 kwietnia 2006 r. zostało wyraźnie oznaczone jako skarga. Sąd nie miał zatem podstaw aby potraktować je inaczej. Sprawa została zarejestrowana pod inną sygnaturą akt - II SA/Wa 800/06. Z powyższego wynika, iż w chwili złożenia skargi przez pełnomocnika L. M. sprawa objęta tą skargą była już w toku na skutek złożenia skargi osobiście przez skarżącego. Sprawa sądowoadministracyjna wszczyna się bowiem już w chwili złożenia skargi do organu administracji. Prawidłowo zatem Sąd I instancji odrzucił na podstawie art. 58 § 4 ustawy późniejszą skargę złożoną przez pełnomocnika skarżącego. Kwestia czy skarga złożona przez pełnomocnika została wniesiona w terminie nie ma natomiast dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy znaczenia. Skarga złożona przez pełnomocnika L. M. nie została bowiem odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w/w ustawy w zw. z art. 53 § 1, zgodnie z którym sad odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu, lecz na podstawie art. 58 § 1 pkt 4. Z tego względu zarzut naruszenia przez Sąd art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest również nieuzasadniony.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skargę kasacyjną należało oddalić.