Wyrok NSA, sygn. akt I GSK 781/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-03-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 1 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art. 3 par. 1, art. 141 par. 4
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 122, art. 187 par. 1, art. 180 par. 1, art. 188, art. 191,art. 229, art. 200a par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Zajda (spr.) Sędzia NSA Małgorzata Korycińska Sędzia del. WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz Protokolant Milena Dąbkowska po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2016 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej P. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 19 grudnia 2013 r.; sygn. akt V SA/Wa 885/13 w sprawie ze skargi P. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] grudnia 2012 r.; nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od P. M. na rzecz Dyrektora Izby Celnej w W. 1800 (tysiąc osiemset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny W. wyrokiem z 19 grudnia 2013 r., sygn. akt V SA/Wa 885/13 oddalił skargę P. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] grudnia 2012 r. w przedmiocie podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług.

Sąd pierwszej instancji przyjął za podstawę rozstrzygnięcia następujące ustalenia faktyczne:

W dniu 6 czerwca 2007 r. P. M. zgłosił na dokumencie SAD do procedury dopuszczenia do obrotu samochód osobowy marki Porsche 911 SC Targa, rok prod. 1980, deklarując kod CN 9705 00 00 90 - kolekcje i przedmioty kolekcjonerskie, zoologiczne, botaniczne, mineralogiczne, anatomiczne, historyczne, archeologiczne, paleontologiczne, etnograficzne lub numizmatyczne - ze stawką celną 0% oraz stawką podatku VAT 7%. Do zgłoszenia celnego załączył m.in.: umowę zakupu pojazdu, kopię świadectwa tytułu prawnego, opinię wstępną z 25 kwietnia 2007 r. oraz zaświadczenie Stołecznego Konserwatora Zabytków z 19 czerwca 2007 r., ocenę techniczną z 20 kwietnia 2007 r. i opinię końcową (protokół oględzin) z 8 czerwca 2007 r., sporządzone przez rzeczoznawcę samochodowego. Zgłoszenie celne zostało przyjęte, jako odpowiadające wymogom formalnym określonym w art. 62 Wspólnotowego Kodeksu Celnego - rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.Urz. WE L 302 z 19 października 1992 r. ze zm.; dalej: WKC).

W dniu 10 lipca 2007 r. skarżący wystąpił do organu o korektę pola 31 zgłoszenia celnego w zakresie roku produkcji importowanego samochodu. Postanowieniem z 19 lipca 2007 r. Naczelnik Urzędu Celnego II w W. uwzględnił powyższy wniosek, dokonując korekty i przyjmując 1979 r. za rok produkcji.

W wyniku powziętych wątpliwości odnośnie prawidłowości zastosowanej w zgłoszeniu celnym klasyfikacji taryfowej, Naczelnik Urzędu Celnego II w W. postanowieniem z [...] marca 2012 r. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie określenia elementów kalkulacyjnych według zasad określonych przepisami prawa celnego na potrzeby prawidłowego określenia kwoty akcyzy oraz podatku od towarów i usług z tytułu importu ww. samochodu osobowego.

Decyzją z [...] października 2012 r. Naczelnik Urzędu Celnego II w W. określił kwotę zobowiązania w podatku akcyzowym oraz podatku od towarów i usług z tytułu importu samochodu osobowego marki Porsche 911 S C Targa w wysokości odpowiednio 5 644 zł i 10 372 zł.

Decyzją z [...] grudnia 2012 r. Dyrektor Izby Celnej w W. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji.

Stwierdził, iż przedmiotem importu w sprawie był samochód osobowy, klasyfikowany do kodu 8703 23 90 - Pozostałe pojazdy wyposażone w silniki tłokowe wewnętrznego spalania o zapłonie iskrowym, o pojemności skokowej przekraczającej 1500 cm3, ale nieprzekraczającej 3000 cm3, używane. Pozycja 8703 obejmuje: pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi.

Klasyfikacja pojazdów kolekcjonerskich opiera się natomiast na mającym moc prawnie wiążącą brzmieniu pozycji 9705 Wspólnej Taryfy Celnej. W prawie wspólnotowym ważne są również instrumenty prawa, jak np. noty wyjaśniające, opinie, zalecenia, które nie mają mocy wiążącej. Zgodnie z Notami Wyjaśniającymi pozycja 9705 00 00 obejmuje: pojazdy mechaniczne stanowiące egzemplarze kolekcji o wartości historycznej, jeżeli spełniają one kryteria zawarte w orzeczeniu ETS w sprawie nr C 200/84, a więc: występują w ograniczonej liczbie egzemplarzy, nie są zwykle wykorzystywane zgodnie z ich właściwym przeznaczeniem, są przedmiotem specjalnych transakcji poza normalnym handlem podobnymi wyrobami, posiadają znaczną wartość oraz stanowią znaczący krok w rozwoju ludzkości lub pewien okres takiego rozwoju. Z brzmienia Not Wyjaśniających wynika, iż wszystkie warunki w nich wymienione muszą być spełnione łącznie. Zastosowanie mogą mieć warunki wstępne, leżące u podstaw powyższego orzeczenia, o ile nie pozostają one w oczywistej sprzeczności z następującymi faktami: oryginalne pojazdy, bez zasadniczych zmian podwozia, układu kierowniczego lub hamulcowego, silnika itp., co najmniej 30-letnie oraz modele lub typy, które nie są już produkowane, a także wszystkie pojazdy wyprodukowane przed rokiem 1950, nawet niejeżdżące. Oprócz wyżej wymienionych kryteriów, pojazdem kolekcjonerskim może być także egzemplarz o wartości historycznej tj.: np. pojazd mechaniczny, niezależnie od daty jego produkcji, który - co może zostać udowodnione - brał udział w wydarzeniu historycznym.

Mając na uwadze powyższe unormowania organ odwoławczy wyjaśnił, że przedmiotowy pojazd nie spełnia kryterium wstępnego (wieku - 30 lat) do uznania pojazdu za kolekcjonerski, ponieważ został wyprodukowany w 1979 r., a więc w dniu odprawy celnej (6 czerwca 2007 r.) miał 28 lat. Z akt sprawy nie wynika także, aby przedmiotowy samochód był "egzemplarzem o wartości historycznej". Brak jest dowodów na potwierdzenie, iż brał udział w wydarzeniu historycznym lub jest samochodem wyścigowym, który został zaprojektowany, zbudowany i wykorzystany wyłącznie do współzawodnictwa i osiągnął znaczące sportowe sukcesy w prestiżowych krajowych lub międzynarodowych konkurencjach. Zatem kolejne kryterium wymienione w Notach Wyjaśniających do CN nie zostało spełnione.

Odnosząc się do zarzutów odwołania, dotyczących przeprowadzenia dowodu z zeznań świadków na okoliczność udziału pojazdu w wydarzeniu historycznym stwierdził, że skarżący nie wskazał konkretnego wydarzenia historycznego, w którym miałby uczestniczyć importowany pojazd. W ocenie organu odwoławczego - organ I instancji przeprowadził szczegółowe postępowanie dowodowe mające na celu wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, co znajduje potwierdzenie w zebranym materiale dowodowym. Dyrektor IC nie negował unikatowości pojazdu, jednakże kryterium to nie jest brane pod uwagę w sytuacji występowania kryterium "egzemplarza kolekcji o wartości historycznej". W tej sytuacji powołanie biegłego rzeczoznawcy samochodowego na okoliczność unikatowego charakteru pojazdu, o co wnioskował skarżący, nie przyczyniłoby się do odmiennego rozstrzygnięcia sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił skargę, jako pozbawioną uzasadnionych podstaw.

Stwierdził, że spór w rozpoznanej sprawie dotyczy klasyfikacji taryfowej samochodu marki Porsche 911 SC Targa, wyprodukowanego w 1979 r., której zmiana przekłada się na wysokość wyliczenia podatku akcyzowego oraz VAT. Skarżący zadeklarował opisany pojazd do kodu CN 9705 00 00 90, jako pojazd kolekcjonerski. Organy celne stoją natomiast na stanowisku, iż pojazd należy zaklasyfikować do kodu CN 8703 23 90, bowiem nie spełnia on podstawowego kryterium - wieku 30 lat.

W sprawie, zgłoszony przez skarżącego samochód wyprodukowany został w 1979 r., a zatem jedna z przesłanek wstępnych, o których mowa w notach wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich do sekcji XXI, działu 97, kod CN 9705 00 00 - kolekcje i przedmioty kolekcjonerskie, zoologiczne, botaniczne, mineralogiczne, anatomiczne, historyczne, archeologiczne, paleontologiczne, etnograficzne lub numizmatyczne, nie została spełniona. W momencie zgłoszenia samochodu do procedury celnej miał on bowiem 28 lat, zamiast wymaganych 30.

Za prawidłowe Sąd uznał wnioski organu, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie pozwala na przyjęcie, aby uznać, iż przedmiotowy pojazd był "egzemplarzem o wartości historycznej". Zauważył, że skarżący poinformował organ I instancji o rozpoczęciu działań w celu ustalenia wydarzeń o charakterze historycznym, w których brał udział nabyty pojazd i przedstawił stosowne dokumenty w tym zakresie. W dniu 5 kwietnia 2012 r. organ wezwał P. M. do przedłożenia konkretnych dokumentów potwierdzających, że pojazd marki Porsche brał udział w wydarzeniu historycznym. Skarżący nie uzupełnił materiału dowodowego w wymaganym zakresie. Tak więc zasadnie organ uznał, że P. M. nie udowodnił, iż samochód brał udział w wydarzeniu historycznym, a także nie udokumentował okoliczności, że sprowadzony przez niego pojazd jest samochodem wyścigowym, który został zaprojektowany, zbudowany i wykorzystany wyłącznie do współzawodnictwa i osiągnął znaczące sukcesy sportowe w prestiżowych krajowych lub międzynarodowych konkurencjach.

W tej sytuacji brak było podstaw do uznania, że pojazd skarżącego ma wartość historyczną, w rozumieniu powołanych powyżej Not Wyjaśniających.

Sąd uznał, że w sprawie podjęte zostały niezbędne działania do wyjaśnienia stanu faktycznego, organy dokonały wyczerpującej analizy zebranego materiału dowodowego, której wynik pozwalał na prawidłowe ustalenie stanu faktycznego i przyjęcie, że samochód marki Porsche nie spełnia kryteriów określonych w Notach Wyjaśniających. Skarżący, któremu umożliwiono uczestnictwo w każdym stadium postępowania, w tym składanie dodatkowych dokumentów i wyjaśnień, nie przedstawił dowodów potwierdzających, że pojazd należy taryfikować według kodu zadeklarowanego w zgłoszeniu celnym z 6 czerwca 2007 r. Organ orzekający prawidłowo zastosował mające zastosowanie w sprawie przepisy prawa materialnego podatkowego, co znalazło wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, zgodnym z wymogami art. 210 § 4 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60; dalej: Op).

Orzeczenie Sądu pierwszej instancji zaskarżył P. M., wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania.

Na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.: Dz.U. z 2012 r. poz. 270; dalej: ppsa.) zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

1. art. 3 § 1 ppsa w zw. z art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.; dalej: pusa) w zw. z art. 87 Konstytucji RP w zw. z art. 6 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267, ze zm.; dalej: kpa) poprzez dokonanie wadliwej kontroli decyzji Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] grudnia 2012 r., tj. oceny tej decyzji z uwzględnieniem innego kryterium, niż zgodność z prawem oraz oceny jej zgodności z Notami Wyjaśniającymi do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich (Dz.U. UE z 2007 r. seria 50/1 ze zm.) niebędącymi prawem powszechnie obowiązującym;

2. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ ppsa w zw. z przepisami: art. 122 w zw. z 187 § 1 Op, 188, 191, art. 180 § 1 w zw. z art. 188 i w zw. z art. 229 oraz art. 200a § 1 pkt 1 Op, poprzez nieuchylenie zaskarżonej decyzji pomimo dokonania przez ten organ naruszeń przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wskutek czego organ rozpoznający nie podjął wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, nie zebrał i w sposób wyczerpujący nie rozpatrzył całego materiału dowodowego, pominął istotne okoliczności, mogące przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, tj. udziału pojazdu w wydarzeniu historycznym;

3. art. 141 § 4 ppsa poprzez ograniczenie uzasadnienia wyroku Sądu pierwszej instancji jedynie do powielenia ustaleń i ocen dokonanych w zaskarżonej decyzji przez organ, który dopuścił się istotnych naruszeń postępowania, wskutek czego nie zebrał i nie rozpatrzył wyczerpująco całego materiału dowodowego.

Argumenty na poparcie powyższych zarzutów zostały przedstawione w uzasadnieniu skargi kasacyjnej, w której kasator podtrzymywał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna, jako niemająca usprawiedliwionych podstaw, nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 183 § 1 ppsa Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, co oznacza, że zakres sądowego rozpoznania sprawy, poza nieważnością postępowania, która w sprawie nie zachodzi, jest ograniczony do zarzutów podniesionych w środku prawnym.

W przypadku oparcia skargi kasacyjnej na podstawie kasacyjnej z art. 174 pkt 2 ppsa - jak w niniejszej sprawie - należy nie tylko wykazać, że Sąd dopuścił się naruszenia przepisów postępowania, ale również, że naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Autor skargi kasacyjnej zarzucił Sądowi pierwszej instancji zaakceptowanie stanowiska organów podatkowych w sytuacji, gdy te wydając decyzję nie podjęły wszelkich działań celem ustalenia stanu faktycznego i nie podjęły niezbędnych czynności dowodowych dla oceny poprawności kwalifikacji towarowej pojazdu. Stwierdził, że materiał zgromadzony w postępowaniu jest niekompletny i jako taki nie mógł stanowić podstawy rozstrzygnięcia. Podkreślił, że organ zignorował wskazywane przez skarżącego środki dowodowe, mające na celu wykazać udział spornego samochodu marki Porsche 911 SC Targa w wydarzeniu historycznym. Zwracał szczególną uwagę na korespondencję mailową pomiędzy nim a G. S. - poprzednim właścicielem pojazdu - oraz potrzebę przeprowadzenia dowodu z jego zeznań.

Ponadto zarzucił bezpodstawne oparcie rozstrzygnięcia na Notach Wyjaśniających, które nie stanowią prawa powszechnie obowiązującego i nie mają mocy wiążącej. Tym samym - zdaniem skarżącego - Sąd naruszył przepisy wskazane w punkcie 1 petitum skargi kasacyjnej.

Odnosząc się do tak sformułowanych zarzutów należy stwierdzić, że skarżący nie wykazał, aby Sąd I instancji dopuścił się naruszenia przepisów postępowania, a cała argumentacja skargi kasacyjnej sprowadza się w istocie do polemiki z dokonaną przez Sąd oceną działania organu w sprawie.

Nie ulega wątpliwości, że w związku ze zgłoszeniem do procedury celnej samochodu Porsche 911 S.C. Targa, zastosowanie w sprawie miały przepisy rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1549/2006 z 17 października 2006 r., zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. WE L 301 z 31 października 2006 r. ze zm.) oraz Noty Wyjaśniające do sekcji XXI obejmującej dzieła sztuki, przedmioty kolekcjonerskie i antyki, dział 97, kod CN 9705 00 00 - kolekcje i przedmioty kolekcjonerskie, zoologiczne, botaniczne, mineralogiczne, anatomiczne, historyczne, archeologiczne, paleontologiczne, etnograficzne lub numizmatyczne. Pozycja ta obejmuje pojazdy mechaniczne stanowiące egzemplarze kolekcji o wartości historycznej, jeżeli spełniają kryteria zawarte w orzeczeniu Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich w sprawie nr C 200/84. Zastosowanie mają też następujące warunki wstępne, leżące u podstaw orzeczenia, o ile nie pozostają one w sprzeczności z następującymi faktami:

- oryginalne pojazdy, bez zasadniczych zmian podwozia, układu kierowniczego lub hamulcowego, silnika itp., co najmniej 30-letnie oraz modele lub typy, które nie są już produkowane,

- wszystkie pojazdy wyprodukowane przed rokiem 1950, nawet niejeżdżące.

Bezspornym jest w sprawie, że samochód skarżącego nie spełniał warunku wstępnego dot. wieku, bowiem wyprodukowany został w 1979 r., a zatem w momencie zgłoszenia pojazdu do procedury celnej miał 28 lat, zamiast wymaganych 30. W związku z tym analizowano, czy pojazd jest "egzemplarzem kolekcji o wartości historycznej", w rozumieniu Not wyjaśniających do CN, gdyż tylko w takim przypadku nie ma znaczenia data produkcji samochodu.

Kryterium to również nie zostało spełnione.

W procesie klasyfikacji towaru należy kierować się nie tylko przesłankami natury technicznej, czy kryteriami przeznaczenia towaru, ale w szczególności należy mieć na uwadze treść Taryfy celnej (brzmienie poszczególnych pozycji i podpozycji) wraz z uwagami do poszczególnych sekcji lub działów, a także Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej, jak również kierować się treścią Not Wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej.

W prawie wspólnotowym ważne są nie tylko przepisy prawa powszechnie obowiązującego, ale także różnego rodzaju instrumenty prawa, jak właśnie noty wyjaśniające, opinie, zalecenia, które nie mają mocy wiążącej. Te instrumenty prawa międzynarodowego wydawane są przez specjalnie powołane do tego organy, czy instytucje wspólnotowe i są one publikowane w Dzienniku Urzędowym UE serii C. Mają na celu zapewnienie jednolitości stosowania prawa wspólnotowego, dlatego - wbrew twierdzeniom autora skargi kasacyjnej - tego rodzaju instrumentów nie można pomijać przy rozstrzyganiu spraw. Na uwzględnienie w związku z powyższym nie zasługuje zarzut naruszenia art. 6 kpa oraz art. 87 Konstytucji, poprzez dokonanie oceny zaskarżonej decyzji z uwzględnieniem kryterium innego niż zgodność z prawem, tj. założeń z Not Wyjaśniających.

Uwzględniając treść pozycji 9705 Taryfy celnej oraz biorąc pod uwagę Noty Wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej, zasadnie Sąd I instancji wskazał na warunki konieczne, jakie winien spełnić pojazd mechaniczny (samochód osobowy), aby mógł być zaklasyfikowany do wskazanej pozycji, jako przedmiot kolekcjonerski. Egzemplarze kolekcji o wartości historycznej to pojazdy mechaniczne, niezależnie od daty ich produkcji, które, co może zostać udowodnione, brały udział w wydarzeniu historycznym lub samochody wyścigowe, które, co może zostać udowodnione, zostały zaprojektowane, zbudowane i wykorzystane wyłącznie do współzawodnictwa i osiągnęły znaczące sportowe sukcesy w prestiżowych krajowych lub w międzynarodowych konkurencjach.

W Notach Wyjaśniających brak jest definicji pojęcia "wydarzenie historyczne". Z tego względu zasadne jest odwołanie się do pojęcia "wydarzenie" zawartego w Słowniku Języka Polskiego PWN, zgodnie z którym "wydarzenie" oznacza: to, co się zdarzyło, ważne zdarzenie albo wybitne osiągnięcie w jakieś dziedzinie.

Odnosząc to pojęcie do brzmienia Not Wyjaśniających uznać należy, iż prawidłowa interpretacja pojęcia "wydarzenie historyczne" odnosi się do "ważnego zdarzenia albo wybitnego osiągnięcia w historii ludzkości", uwzględniając kryteria określone w punkcie 1 ("stanowią znaczący krok w rozwoju ludzkości lub pewien okres takiego rozwoju") i punktu 2 ("brały udział w wydarzeniu historycznym") Not Wyjaśniających.

W powyższym kontekście należy podkreślić, iż postępowanie dowodowe, ukierunkowane na wykazanie udziału sprowadzonego samochodu Porsche 911 SC Targa w wydarzeniu historycznym, prowadzone przez organ podatkowy, było zupełne i zgodne z zasadą prawdy obiektywnej.

Z treści art. 120 Op wynika obowiązek organów podatkowych działania na podstawie przepisów prawa. W toku postępowania - zgodnie z wyrażoną w art. 122 Op zasadą prawdy obiektywnej - organy podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Z zasady tej wynika dla organu obowiązek dokładnego ustalenia stanu faktycznego służący poszukiwaniu prawdy obiektywnej. Realizację powyższej zasady zapewniają w szczególności gwarancje zawarte w przepisach regulujących postępowanie dowodowe, w tym w art. 187 § 1 Op, który obliguje organ do zebrania i w sposób wyczerpujący rozpatrzenia całego materiału dowodowego, jak i w art. 191 Op, w którym sformułowano zasadę swobodnej oceny dowodów. Należy jednak zauważyć, że w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjęty jest pogląd, akceptowany również przez Sąd orzekający w sprawie, że ciążący na organach podatkowych obowiązek poszukiwania dowodów nie jest nieograniczony (v. m.in. wyrok NSA z 5 lipca 2012 r., sygn. akt I GSK 1279/11, wyrok NSA z 20 marca 2013 r., sygn. akt I GSK 1392/11 dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W sprawie podjęte zostały niezbędne działania do wyjaśnienia stanu faktycznego, organy dokonały wyczerpującej analizy zebranego materiału dowodowego, której wynik pozwalał na prawidłowe ustalenie stanu faktycznego sprawy i przyjęcie, że samochód marki Porsche nie spełnia kryteriów uregulowanych w Notach Wyjaśniających. Podkreślenia wymaga, że skarżący, pomimo wezwania organu, nie przedłożył żadnych istotnych dowodów potwierdzających, że pojazd należy taryfikować według kodu zadeklarowanego w zgłoszeniu celnym z 6 czerwca 2007 r. Organ zasadnie zatem odmówił uwzględnienia wniosków dowodowych, jako sformułowanych zbyt ogólnie, bez wskazania, w jakim wydarzeniu historycznym sprowadzony samochód miał brać udział. Z treści e-maila z 18 grudnia 2012 r. - skierowanego przez skarżącego do poprzedniego właściciela pojazdu – G. S.(k. 76 akt adm.) wynika całkowity brak orientacji w przeszłości nabytego pojazdu, szczególnie w kontekście wydarzeń, w których mógł on brać udział, jak również to, że skarżący dopiero na potrzeby prowadzonego postępowania próbował potwierdzić jakiekolwiek fakty mogące mieć znaczenie dla pożądanej klasyfikacji. Nie mając żadnej wiedzy na temat osiągnięć pojazdu, oczekiwał od poprzedniego właściciela informacji czy pojazd brał udział "w jakimś rajdzie, tudzież innej imprezie okolicznościowej". Na tej podstawie skarżący wnioskował o przeprowadzenie dowodu z zeznań świadka, jednak w takich okolicznościach słuszne było stwierdzenie organu, iż wniosek dowodowy, jako pozbawiony tezy dowodowej, nie mógł zostać uwzględniony.

Odnosząc się natomiast do zarzutu naruszenia art. 200a § 1 Op należy zauważyć, iż rozprawa mieści się w uprawnieniach organu odwoławczego do prowadzenia dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie (art. 229 Op). Aby więc stwierdzić, czy naruszenie art. 200a § 1-4 Op mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, niezbędne jest ustalenie, czy w okolicznościach konkretnego postępowania istniała uzasadniona potrzeba przeprowadzenia przez organ rozprawy.

W sytuacji, gdy strona nie była w stanie określić, czy wskazywani przez nią świadkowie są w posiadaniu istotnych dla sprawy dowodów, a więc dowodów, które mogłyby mieć znaczenie dla jej rozstrzygnięcia, odmowa przeprowadzenia rozprawy była zasadna.

Chybiony jest również zarzut naruszenia przez Sąd pierwszej instancji przepisu art. 1 § 2 pusa oraz art. 3 § 1 ppsa poprzez nieprawidłową kontrolę zgodności z prawem zaskarżonej decyzji.

Powołane przepisy określają kognicję sądów administracyjnych (art. 1 § 1 i § 2 pusa) i należą do przepisów ustrojowych, a nie przepisów postępowania. Sąd mógłby je naruszyć odmawiając rozpoznania skargi, mimo wniesienia jej z zachowaniem przepisów prawa, bądź rozpoznając ją, ale stosując przy kontroli inne kryterium niż kryterium zgodności z prawem. Drugi z powołanych przepisów określa właściwość rzeczową sądów administracyjnych i nakazuje im w ramach kontroli stosować środki przewidziane ustawą. Jego naruszenie mogłoby zatem polegać na wykroczeniu poza właściwość sądu albo zastosowania środka nieznanego ustawie. Żaden z powołanych przepisów nie może być naruszony poprzez wadliwe dokonanie kontroli - niedostrzeżenie naruszenia przepisów postępowania czy prawa materialnego (v. wyrok NSA z 9 marca 2007 r., I OSK 1025/06, wyrok NSA z 21 lutego 2007 r., II FSK 1047/06 dostępne jw.). Poza sporem winna pozostawać okoliczność, że w rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji rozpoznał skargę, dokonując kontroli pod względem zgodności z prawem.

Nie jest trafny zarzut dotyczący naruszenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. art. 141 § 4 ppsa, który to przepis określa, jakie warunki ma spełniać uzasadnienie wyroku. Przepis ten może więc stanowić samodzielną podstawę kasacyjną wyłącznie wówczas, gdy uzasadnienie orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego nie zawiera stanowiska, co do stanu faktycznego przyjętego za podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia. Niespełniające zawartych w powołanej normie prawnej kryteriów uzasadnienia wyroku może stanowić skuteczny zarzut kasacyjny podniesiony w ramach art. 174 pkt 2 ppsa tylko wtedy, gdy uzasadnienie wyroku jest sporządzone w sposób uniemożliwiający jego kontrolę instancyjną przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Podkreślenia wymaga, że zarzut naruszenia art. 141 § 4 ppsa nie może służyć do zakwestionowania zaakceptowanych przez Sąd pierwszej instancji ustaleń faktycznych dokonanych w sprawie przez organy administracyjne. W związku z tym, że do obowiązków sądów administracyjnych realizowanych w ramach kontroli legalności działalności administracji publicznej należy weryfikacja ustaleń faktycznych dokonanych przez organy administracji publicznej pod kątem ich zgodności z przepisami postępowania, to sądy administracyjne akceptują lub odmawiają akceptacji stanu faktycznego w oparciu o kryterium zgodności z prawem postępowania dowodowego przeprowadzonego w sprawie i stanowiącego podstawę decyzji administracyjnej.

W sprawie sytuacja taka nie wystąpiła, gdyż w uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji zawarł wszystkie elementy treści wymagane we wspomnianym przepisie ustawy, jak również wyjaśnił, dlaczego uznał stan faktyczny ustalony przez organy celne w sprawie za prawidłowy i przyjął go za podstawę rozstrzygnięcia. Jak już wyżej wskazano, w ramach zarzutu naruszenia art. 141 § 4 ppsa nie można skutecznie kwestionować ustaleń faktycznych zaaprobowanych przez Sąd pierwszej instancji, a dokonanych przez organy administracji publicznej, jako zapadłych z naruszeniem przepisów postępowania.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 ppsa orzekł jak w sentencji wyroku.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1 ppsa w związku z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. c/ rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2013 r., poz. 490).