Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 93/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2019-06-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 ust. 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 3 czerwca 2019 r. sprawy ze skargi M. Z. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie odszkodowania za wywłaszczona nieruchomość postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 31 grudnia 2018 r. radca prawny J. W.-M. złożyła w imieniu skarżącej skargę na wyżej wymienioną decyzję.

Do skargi nie załączono pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej wskazanej wyżej osoby, określonej w skardze jako pełnomocnik skarżącej.

W związku z tym pismem z dnia 26 lutego 2019 r. wezwano wymienioną osobę, jako pełnomocnika skarżącej, do usunięcia braku formalnego skargi poprzez doręczenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach lub przed sądami administracyjnymi bądź odpisu pełnomocnictwa procesowego znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy

w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.

Wskazane wezwanie doręczono osobie podpisanej pod skargą w dniu 8 marca 2019 r. W odpowiedzi na wezwanie do tut. Sądu wpłynęło pismo radcy prawnego J. W.-M. z dnia 11 marca 2019 r. nadane w placówce pocztowej tego samego dnia, w którym informuje, że pełnomocnictwo do działania w imieniu skarżącej przed sądami administracyjnymi zostanie doręczone w późniejszym terminie. Do pisma załączono pismo zatytułowane "Pełnomocnictwo ogóle", oznaczone jako odpis

i potwierdzone za zgodność z oryginałem. W miejscu w którym powinien znajdować się podpis mocodawcy widnieje zapis "podpis nieczytelny". W treści brak jest zapisu

o umocowaniu do działania w imieniu mocodawcy przed sądami administracyjnymi.

W związku z powyższym pismem z dnia 25 marca 2019 r. wezwano skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżącą poinformowano, że brak może zostać uzupełniony

w szczególności poprzez podpisanie nadesłanej wraz z wezwaniem kserokopii skargi i odesłanie jej na adres tut. Sądu. Wezwanie doręczono skarżącej w dniu 2 kwietnia 2019 r.

Z akt sprawy nie wynika, aby skarżąca usunęła brak formalny skargi

w wyznaczonym terminie, który upływał z dniem 9 kwietnia 2019 r.

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a, który określa wymagania formalne skargi, skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W przypadku wniesienia skargi przez pełnomocnika do pisma należy załączyć pełnomocnictwo procesowe lub jego wierzytelnego odpis, jeśli w danej sprawie te dokumenty nie zostały jeszcze złożone przed sądem (art. 46 § 3 p.p.s.a.). Z kolei podpis strony, względnie jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, stanowi wymóg formalny pisma w postępowaniu sądowym określony w art. 47 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W opisanym stanie faktycznym osoba określona jako pełnomocnik strony skarżącej, pomimo stosownych wezwań, w wyznaczonym terminie nie usunęła braku formalnego skargi poprzez załączenie pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej. Pomimo stosownego wezwania braku formalnego w terminie nie usunęła również sama skarżąca poprzez jej podpisanie.

Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na mocy art. 58 § 1 ust. 3 orzekł jak w sentencji.