Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 483/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2011-08-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 169
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Stępień (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń, Sędzia WSA Bogusław Woźniak, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Claudia Kozłowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 9 sierpnia 2011 r. sprawy ze skargi J. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 18 marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania podania oddala skargę.


UZASADNIENIE

W DNIU 19 PAŹDZIERNIKA 2010 R. J.M. ZŁOŻYŁ W KANCELARII URZĘDU SKARBOWEGO WNIOSEK O WSZCZĘCIE POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO W SPRAWIE OKREŚLENIA "A" SP. Z O.O. Z/S W G., PRAWIDŁOWEJ KWOTY ZWROTU PODATKU ZA OKRES OD MAJA 2004 R., DO SIERPNIA 2010 R., DO KTÓREGO ZAŁĄCZYŁ PEŁNOMOCNICTWO OGÓLNE Z DNIA 31 LIPCA 2009 R., ORAZ POTWIERDZENIE UISZCZENIA OPŁATY SKARBOWEJ OD PEŁNOMOCNICTWA.

PISMEM Z DNIA 29 PAŹDZIERNIKA 2010 R. NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO, NA PODSTAWIE ART. 169 § 1 USTAWY Z DNIA 29 SIERPNIA 1997 R. ORDYNACJA PODATKOWA (TJ. DZ. U., NR 8, POZ. 60 Z PÓŹN. ZM.), WEZWAŁ J.M. DO USUNIĘCIA BRAKÓW PODANIA Z DNIA 18 PAŹDZIERNIKA 2010 R., TJ. ZŁOŻENIA PEŁNOMOCNICTWA UPRAWNIAJĄCEGO JEGO DO REPREZENTOWANIA "A" SP. Z O.O., W URZĘDZIE SKARBOWYM W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE, Z POUCZENIEM O POZOSTAWIENIU PODANIA BEZ ROZPATRZENIA W PRZYPADKU NIEUSUNIĘCIA BRAKU W TERMINIE 7 DNI OD OTRZYMANIA WEZWANIA.

PISMEM Z DNIA 9 LISTOPADA 2010 R. J.M. ZŁOŻYŁ KSEROKOPIĘ PEŁNOMOCNICTWA OGÓLNEGO Z DNIA 18 WRZEŚNIA 2007 R., INFORMUJĄC, IŻ JEGO POŚWIADCZONA URZĘDOWO KOPIA JEST JUŻ W POSIADANIU URZĘDU SKARBOWEGO, W AKTACH EWIDENCYJNYCH NIP PODATNIKA ORAZ WNOSZĄC O POŚWIADCZENIE ZAŁĄCZONEJ KSEROKOPII NA PODSTAWIE POSIADANEJ KOPII POŚWIADCZONEJ.

PISMEM Z DNIA 24 LISTOPADA 2010 R., ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI, NA PODSTAWIE ART. 169 § 1 I ART. 137 § 3 ORDYNACJI PODATKOWEJ, PONOWNIE WEZWAŁ WNOSZĄCEGO PODANIE DO SUNIĘCIA BRAKÓW PODANIA Z DNIA 18 PAŹDZIERNIKA 2010 R., TJ. DO ZŁOŻENIA ORYGINAŁU BĄDŹ POŚWIADCZONEGO ODPISU PEŁNOMOCNICTWA UPRAWNIAJĄCEGO J.M. DO REPREZENTOWANIA "A" SP. Z O.O., W URZĘDZIE SKARBOWYM W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE, Z POUCZENIEM O POZOSTAWIENIU PODANIA BEZ ROZPATRZENIA W PRZYPADKU NIEUSUNIĘCIA BRAKU W TERMINIE 7 DNI OD OTRZYMANIA WEZWANIA.

PISMEM Z DNIA 2 GRUDNIA 2010 R. J.M. POINFORMOWAŁ, IŻ NIE UZYSKAŁ URZĘDOWEGO POŚWIADCZENIA KOPII PEŁNOMOCNICTWA, PONIEWAŻ NIE JEST MOŻLIWYM URZĘDOWE POŚWIADCZENIE DOKUMENTU PRYWATNEGO Z UWAGI NA BRAK UREGULOWAŃ PRAWNYCH W TYM ZAKRESIE. W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM, J.M. WNIÓSŁ O UMOŻLIWIENIE ZŁOŻENIA KOPII PEŁNOMOCNICTWA NOTARIALNIE POŚWIADCZONEJ, CHOCIAŻ PRZEPISY ART. 137 § 3 ORDYNACJI PODATKOWEJ TAKIEGO ROZWIĄZANIA NIE PRZEWIDUJĄ, A STANOWI TO JEDYNY SPOSÓB UWIERZYTELNIENIA DOKUMENTU. W RAZIE POZYTYWNEGO ROZPATRZENIA WNIOSKU, J.M. WNIÓSŁ O PRZEDŁUŻENIE TERMINU DO USUNIĘCIA BRAKÓW PODANIA O KOLEJNE 7 DNI.

POSTANOWIENIEM Z DNIA 31 GRUDNIA 2010 R., DORĘCZONYM PANU J.M. W DNIU 10 STYCZNIA 2011 R. NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO, DZIAŁAJĄC NA PODSTAWIE ART. 216 § 1 W ZW. Z ART. 169 § 4 ORDYNACJI PODATKOWEJ, POZOSTAWIŁ BEZ ROZPATRZENIA PODANIE Z DNIA 18 PAŹDZIERNIKA 2010 R., DOTYCZĄCE WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO W SPRAWIE OKREŚLENIA "A" SP. Z O.O. Z/S W G., PRAWIDŁOWEJ KWOTY ZWROTU PODATKU ZA OKRES OD MAJA 2004 R., DO SIERPNIA 2010 R., WOBEC NIEPRZEDSTAWIENIA PRZEZ J.M. ORYGINAŁU LUB URZĘDOWO POŚWIADCZONEGO PEŁNOMOCNICTWA DO REPREZENTOWANIA SPÓŁKI W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE.

PISMEM Z DNIA 17 STYCZNIA 2011 R. J.M. ZŁOŻYŁ ZAŻALENIE NA POSTANOWIENIE NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO Z DNIA 31 GRUDNIA 2010 R., WNOSZĄC O JEGO UCHYLENIE W ZWIĄZKU Z JEGO NIEWAŻNOŚCIĄ I PRZEKAZANIE SPRAWY DO PONOWNEGO ROZPATRZENIA. W UZASADNIENIU ZAŻALENIA ZARZUCONO ORGANOWI PIERWSZEJ INSTANCJI SKIEROWANIE POSTANOWIENIA ORAZ DWÓCH WEZWAŃ DO USUNIĘCIA BRAKÓW PODANIA DO OSOBY NIEBĘDĄCEJ STRONĄ W SPRAWIE, CO STANOWI PRZESŁANKĘ STWIERDZENIA NIEWAŻNOŚCI POSTANOWIENIA NA PODSTAWIE ART. 247 § 1 PKT 5 W ZW. Z ART. 219 ORDYNACJI PODATKOWEJ. J.M. ZARZUCIŁ RÓWNIEŻ ORGANOWI PIERWSZEJ INSTANCJI NADMIERNY BIUROKRATYZM POPRZEZ ŻĄDANIE POŚWIADCZENIA ODPISU DOKUMENTU, KTÓREGO POŚWIADCZONYM ODPISEM ORGAN JUŻ DYSPONUJE, BOWIEM POŚWIADCZONY ODPIS PEŁNOMOCNICTWA ZOSTAŁ ZŁOŻONY DO AKT STRONY GROMADZONYCH W EWIDENCJI PODATNIKÓW (NIP). RAN J.M. WSKAZAŁ, IŻ SKŁADANY DO AKT NINIEJSZEJ SPRAWY KOLEJNY ODPIS TEGO SAMEGO PEŁNOMOCNICTWA MOŻE BYĆ ZATEM POŚWIADCZONY NA PODSTAWIE POSIADANEGO JUŻ PRZEZ ORGAN ODPISU. ZARZUCONO RÓWNIEŻ ORGANOWI PIERWSZEJ INSTANCJI, IŻ STWIERDZIŁ W ODRĘBNYM POSTĘPOWANIU, ŻE PRZEPISY NIE REGULUJ Ą MATERII URZĘDOWEGO POŚWIADCZANIA DOKUMENTÓW PRYWATNYCH, DO KTÓRYCH ZALICZA SIĘ PRZEDMIOTOWE PEŁNOMOCNICTWO, KONKLUDUJĄC, ŻE STANOWI TO W ISTOCIE PRZESZKODĘ DO UZYSKANIA TAKIEGO POŚWIADCZENIA. ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI NARUSZYŁ ZATEM INTERES SKARŻĄCEGO I INTERES REPREZENTOWANEJ PRZEZ NIEGO STRONY, NIE UWZGLĘDNIAJĄC PROŚBY UZNANIA NA RÓWNI Z POŚWIADCZENIEM URZĘDOWYM POŚWIADCZENIA NOTARIALNEGO.

W DNIU 18 MARCA 2011 R. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ WYDAŁ POSTANOWIENIE UTRZYMUJĄCE W MOCY POSTANOWIENIE NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO Z DNIA 31 GRUDNIA 2010 R., O POZOSTAWIENIU BEZ ROZPATRZENIA PODANIA Z DNIA 18 PAŹDZIERNIKA 2010 R., DOTYCZĄCEGO WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO W SPRAWIE OKREŚLENIA SPÓŁCE "A" PRAWIDŁOWEJ KWOTY ZWROTU PODATKU ZA OKRES OD MAJA 2004 R., DO SIERPNIA 2010 R. POWYŻSZE POSTANOWIENIE ZOSTAŁO DORĘCZONE SKARŻĄCEMU.

W UZASADNIENIU POSTANOWIENIA ORGAN DRUGIEJ INSTANCJI STWIERDZIŁ, ŻE W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI ZASADNIE UZNAŁ, IŻ ŻADNE Z DWÓCH PRZEDŁOŻONYCH PRZEZ PANA J.M. NIEUWIERZYTELNIONYCH KSEROKOPII PEŁNOMOCNICTW NIE UPRAWNIAŁY GO DO REPREZENTOWANIA SPÓŁKI "A" W SPRAWIE, O KTÓREJ WSZCZĘCIE WNOSIŁ. NADTO, W OCENIE ORGANU ODWOŁAWCZEGO PRAWIDŁOWO ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI WZYWAŁ DO UZUPEŁNIENIA BRAKÓW FORMALNYCH WNIOSKU Z DNIA 18 PAŹDZIERNIKA 2010 R. J.M., NIE ZAŚ SPÓŁKĘ. WOBEC POWYŻSZEGO, DYREKTOR IZBY UZNAŁ, ŻE SKIEROWANE NA RĘCE J.M. POSTANOWIENIE ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI O POZOSTAWIENIU BEZ ROZPATRZENIA PODANIA Z DNIA 18 PAŹDZIERNIKA 2010 R., NIE NARUSZA PRZEPISÓW PROCEDURALNYCH UREGULOWANYCH W ORDYNACJI PODATKOWEJ.

PISMEM Z DNIA 20 KWIETNIA 2011 R. J.M. WNIÓSŁ SKARGĘ DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU NA POSTANOWIENIE ORGANU ODWOŁAWCZEGO Z DNIA 18 MARCA 2011 R., ZARZUCAJĄC MU ORAZ POPRZEDZAJĄCEMU JE POSTANOWIENIU NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO Z DNIA 31 GRUDNIA 2010 R., NARUSZENIE PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA POPRZEZ SKIEROWANIE ICH DO OSOBY NIEBĘDĄCEJ STRONĄ W SPRAWIE. SKARŻĄCY WNOSIŁ O STWIERDZENIE NIEWAŻNOŚCI OBU POSTANOWIEŃ NA PODSTAWIE ART. 247 § 1 PKT 5 W ZW. Z ART. 219 ORDYNACJI PODATKOWEJ ORAZ O ZASĄDZENIE ZWROTU KOSZTÓW POSTĘPOWANIA.

W UZASADNIENIU SKARGI PRZYWOŁUJĄC SZEREG PRZEPISÓW ORDYNACJI PODATKOWEJ, SKARŻĄCY PODNIÓSŁ, ŻE W SPOSÓB NIEPRAWIDŁOWY DORĘCZONO POSTANOWIENIE O POZOSTAWIENIU PODANIA BEZ ROZPATRZENIA OSOBIE PODPISANEJ POD PODANIEM, ZAMIAST STRONIE. ORGAN PODATKOWY ROZSTRZYGAŁ BOWIEM NIE NA PODSTAWIE PRZEPISÓW ART. 165A ORDYNACJI PODATKOWEJ O ODMOWIE WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA, LECZ NA PODSTAWIE ART. 169 § 4 ORDYNACJI PODATKOWEJ O POZOSTAWIENIU PODANIA BEZ ROZPATRZENIA. W OCENIE SKARŻĄCEGO, NIE DOSZŁO ZATEM (I NIE MOGŁO DOJŚĆ) DO BRAKU UTOŻSAMIENIA PODPISANEGO POD PODANIEM ZE STRONĄ WNOSZĄCĄ PODANIE, A STWIERDZONO JEDYNIE BRAK FORMALNEJ LEGITYMIZACJI PODPISANEGO POD PODANIEM DO REPREZENTOWANIA STRONY. SKORO ZATEM PODPISANY POD PODANIEM NIE MÓGŁ Z POWODU BRAKÓW FORMALNYCH REPREZENTOWAĆ STRONY, TO NIE MÓGŁ RÓWNIEŻ ODBIERAĆ PISM KIEROWANYCH DO STRONY. SKARŻĄCY PODNOSIŁ, ŻE W SYTUACJI, GDY SKARŻONE POSTANOWIENIA DORĘCZONO OSOBIE NIEBĘDĄCEJ PEŁNOMOCNIKIEM STRONY W DANEJ SPRAWIE, TO W ISTOCIE NIE DORĘCZONO ICH STRONIE, W KONSEKWENCJI CZEGO NIE DOSZŁO DO SKUTECZNEGO WPROWADZENIA DO OBROTU PRAWNEGO SKARŻONYCH POSTANOWIEŃ. ORGANY PODATKOWE NIE DOPEŁNIŁY RÓWNIEŻ WYMOGU OZNACZENIA STRONY, GDYŻ OBA POSTANOWIENIA NIE DOŚĆ, ŻE DORĘCZONO OSOBIE NIEBĘDĄCEJ STRONĄ W SPRAWIE, TO WRĘCZ KIEROWANO WYŁĄCZNIE DO TEJ OSOBY, O CZYM ŚWIADCZĄ DANE ADRESATA POSTANOWIENIA. NARUSZENIE OBOWIĄZKU KIEROWANIA DO STRONY AKTU ROZSTRZYGAJĄCEGO JEJ SPRAWĘ POWODUJE NIEWAŻNOŚĆ TAKIEGO ROZSTRZYGNIĘCIA Z MOCY ART. 247 § 1 PKT 5 W ZW. Z ART. 219 ORDYNACJI PODATKOWEJ.

W OCENIE SKARŻĄCEGO, ORGANY PODATKOWE NIESŁUSZNIE TRAKTUJĄ BRAK REGULACJI PRAWNYCH W ZAKRESIE OKREŚLENIA WŁAŚCIWOŚCI RZECZOWEJ I MIEJSCOWEJ ORGANÓW ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ W SPRAWACH DOKONYWANIA NA WNIOSEK OSOBY MAJĄCEJ INTERES PRAWNY URZĘDOWEGO POŚWIADCZENIA ODPISÓW DOKUMENTÓW PRYWATNYCH, JAKO PODSTAWĘ DO ODMAWIANIA POŚWIADCZANIA DOKUMENTÓW. WYSTARCZAJĄCĄ PODSTAWĘ PRAWNĄ DLA DOKONYWANIA TYCH POŚWIADCZEŃ SĄ PRZEPISY, KTÓRE NAKŁADAJĄ NA OBYWATELI OBOWIĄZEK PRZEDKŁADANIA ORGANOM ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ URZĘDOWO POŚWIADCZONYCH ODPISÓW DOKUMENTÓW. BEZ ZNACZENIA POWINNO POZOSTAWAĆ, JAKI ORGAN ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ POŚWIADCZENIA TEGO DOKONA. TAKŻE BRAK PRZEPISÓW REGULUJĄCYCH TECHNIKĘ DOKONYWANIA POŚWIADCZEŃ NIE MOŻE STANOWIĆ ŻADNEJ PRZESZKODY W TYM, ABY UZNAĆ, ŻE WŁAŚCIWYM ŚRODKIEM DO ZAŁATWIENIA SPRAWY JEST RÓWNIEŻ DOKONANIE URZĘDOWEGO POŚWIADCZENIA ODPISU DOKUMENTU W OPARCIU O WCZEŚNIEJ JUŻ URZĘDOWO POŚWIADCZONY ODPIS TEGO SAMEGO DOKUMENTU, KTÓRYM ORGAN DOKONUJĄCY POŚWIADCZENIA NIEPRZERWANIE DYSPONUJE. TYM SAMYM, NIESŁUSZNIE ORGANY PODATKOWE W NINIEJSZEJ SPRAWIE ODMÓWIŁY DOKONANIA URZĘDOWEGO POŚWIADCZENIA ODPISU PEŁNOMOCNICTWA W OPARCIU O POSIADANY PRZEZ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI URZĘDOWO POŚWIADCZONY ODPIS TEGO SAMEGO PEŁNOMOCNICTWA, ZŁOŻONY DO AKT REJESTRACYJNYCH PODATNIKA, SKORO SKARŻĄCY, WEZWANY DO UZUPEŁNIENIA BRAKU FORMALNEGO, PRZY CZYNNOŚCI SKŁADANIA KOLEJNEGO ODPISU PEŁNOMOCNICTWA, WSKAZAŁ, GDZIE URZĘDOWO POŚWIADCZONY ODPIS SIĘ ZNAJDUJE.

DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ WNIÓSŁ O ODDALENIE SKARGI.

WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:

SKARGA NIE ZASŁUGUJE NA UWZGLĘDNIENIE.

W ŚWIETLE PRZEPISÓW ART. 1 § 1 I 2 USTAWY Z 25 LIPCA 2002 R. PRAWO O USTROJU SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH (DZ. U. NR 153, POZ. 1269 ZE ZM.), SĄDY ADMINISTRACYJNE SPRAWUJĄ WYMIAR SPRAWIEDLIWOŚCI PRZEZ KONTROLĘ DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ, A KONTROLA TA - JEŻELI USTAWY NIE STANOWIĄ INACZEJ - SPRAWOWANA JEST POD WZGLĘDEM ZGODNOŚCI Z PRAWEM. ZADANIEM SĄDU ADMINISTRACYJNEGO JEST ZBADANIE PRAWIDŁOWOŚCI ZASTOSOWANIA PRZEZ ORGANY ADMINISTRACJI PRZEPISÓW OBOWIĄZUJĄCEGO PRAWA, ZARÓWNO PRAWA MATERIALNEGO, JAK TEŻ PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA. UWZGLĘDNIENIE SKARGI NASTĘPUJE W PRZYPADKU STWIERDZENIA PRZEZ SĄD NARUSZENIA PRZEPISÓW PRAWA MATERIALNEGO, JEŻELI MIAŁO ONO WPŁYW NA WYNIK SPRAWY, LUB NARUSZENIA PRZEPISÓW PRAWA PROCESOWEGO, JEŻELI MOGŁO ONO MIEĆ ISTOTNY WPŁYW NA WYNIK SPRAWY, A TAKŻE DAJĄCE PODSTAWĘ DO WZNOWIENIA POSTĘPOWANIA - ART. 145 § 1 PKT 1 USTAWY Z 30 SIERPNIA 2002 R. - PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR 153, POZ. 1270 ZE ZM.). ZGODNIE Z ART. 134 § 1 WW. USTAWY SĄD ROZSTRZYGA W GRANICACH DANEJ SPRAWY NIE BĘDĄC JEDNAK ZWIĄZANY ZARZUTAMI I WNIOSKAMI SKARGI ORAZ POWOŁANĄ PODSTAWĄ PRAWNĄ.

BADAJĄC ROZPOZNAWANĄ SPRAWĘ W TAK ZAKREŚLONEJ KOGNICJI SĄD NIE DOPATRZYŁ SIĘ NARUSZEŃ PRAWA, KTÓRE SKUTKOWAŁYBY KONIECZNOŚCIĄ WYELIMINOWANIA Z OBROTU PRAWNEGO ZASKARŻONEGO POSTANOWIENIA.

GŁÓWNYM ZARZUTEM JEST NIEPRAWIDŁOWOŚĆ POSTĘPOWANIA ORGANÓW PODATKOWYCH W ZAKRESIE DORĘCZENIA J.M. ROZSTRZYGNIĘCIA ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI W PRZEDMIOCIE POZOSTAWIENIA BEZ ROZPATRZENIA WNIOSKU Z DNIA 18 PAŹDZIERNIKA 2010 R., O WSZCZĘCIE POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO Z UWAGI NA NIEDOCHOWANIE WYMOGÓW FORMALNYCH POPRZEZ NIEZAŁĄCZENIE DO NIEGO URZĘDOWO POŚWIADCZONEGO ODPISU PEŁNOMOCNICTWA, POPRZEDZAJĄCYCH GO WEZWAŃ ORAZ UTRZYMUJĄCEGO W MOCY POWYŻSZE ROZSTRZYGNIĘCIE POSTANOWIENIA ORGANU DRUGIEJ INSTANCJI.

ODNOSZĄC SIĘ DO POWYŻSZEGO ZARZUTU NALEŻY ZGODZIĆ SIĘ Z POGLĄDEM, ŻE ORGANY PODATKOWE USTALIŁY, IŻ ŻADNE Z DWÓCH PRZEDŁOŻONYCH PRZEZ J.M. NIEUWIERZYTELNIONYCH KSEROKOPII PEŁNOMOCNICTW NIE UPOWAŻNIAŁY GO DO REPREZENTACJI SPÓŁKI "A" W POSTĘPOWANIU, O KTÓREGO WSZCZĘCIE WNOSIŁ W PODANIU Z DNIA 18 PAŹDZIERNIKA 2010 R. J.M. ZOBOWIĄZANY BYŁ BOWIEM, ZGODNIE Z TREŚCIĄ ART. 137 § 3 ORDYNACJI PODATKOWEJ PRZEDŁOŻYĆ ORYGINAŁ LUB URZĘDOWO POŚWIADCZONY ODPIS PEŁNOMOCNICTWA.

NIEDOŁĄCZENIE DO PISMA PROCESOWEGO WNIESIONEGO PRZEZ OSOBĘ PODAJĄCĄ SIĘ ZA PEŁNOMOCNIKA (NP. DO WNIOSKU O WSZCZĘCIE POSTĘPOWANIA) DOKUMENTU PEŁNOMOCNICTWA LUB DOŁĄCZENIE JEGO ODPISU, KTÓRY NIE JEST NALEŻYCIE UWIERZYTELNIONY, STANOWI NIEDOCHOWANIE WYMOGÓW FORMALNYCH PISMA I UZASADNIA WEZWANIE DO ICH UZUPEŁNIENIA NA PODSTAWIE ART. 169 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ (POR. WYROK NSA Z DNIA 19 CZERWCA 1998 R., SYGN. AKT I SA/LU 641/97, LEX NR 33427). ZGODNIE ZAŚ Z TREŚCIĄ POWYŻSZEGO ARTYKUŁU, JEŻELI PODANIE NIE SPEŁNIA WYMOGÓW OKREŚLONYCH PRZEPISAMI PRAWA, ORGAN PODATKOWY WZYWA WNOSZĄCEGO PODANIE DO USUNIĘCIA BRAKÓW W TERMINIE 7 DNI, Z POUCZENIEM, ŻE NIEWYPEŁNIENIE TEGO WARUNKU SPOWODUJE POZOSTAWIENIE PODANIA BEZ ROZPATRZENIA. TAK TEŻ POSTĄPIŁ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI, KIERUJĄC DO J.M. DWA WEZWANIA DO UZUPEŁNIENIA BRAKÓW FORMALNYCH POPRZEZ PRZEDŁOŻENIE WŁAŚCIWEGO PEŁNOMOCNICTWA.

URZĘDOWE POŚWIADCZENIE ODPISU PEŁNOMOCNICTWA, O KTÓRYM MOWA W ART. 137 § 3 O.P., NIE NALEŻY DO PRACOWNIKÓW ORGANU PROWADZĄCEGO POSTĘPOWANIE, JEST TO CZYNNOŚĆ WYKONYWANA PRZEZ NOTARIUSZA. NA MOCY PRZEPISÓW SZCZEGÓLNYCH JEDYNIE PROFESJONALNY PEŁNOMOCNIK MOŻE SAM UWIERZYTELNIĆ ODPIS UDZIELONEGO MU PEŁNOMOCNICTWA I NA GRUNCIE PRZEPISÓW ORDYNACJI PODATKOWEJ (ART. 137 § 3) MOŻE TEGO DOKONAĆ ADWOKAT, RADCA PRAWNY LUB DORADCA PODATKOWY.

DOKUMENT PEŁNOMOCNICTWA NIE MA ZNACZENIA KONSTYTUTYWNEGO. TAKIEGO CHARAKTERU NIE MA TEŻ WYDANIE TEGO DOKUMENTU, SKORO NIE STANOWI ONO UDZIELENIA PEŁNOMOCNICTWA. KONSTYTUTYWNE ZNACZENIE MA BOWIEM SAMO UDZIELENIE UMOCOWANIA PROCESOWEGO.

PRZEPIS ART. 137 § 3 O.P., NAKŁADA OBOWIĄZEK DOŁĄCZENIA DO AKT ORYGINAŁU PEŁNOMOCNICTWA, JEDNAK JEGO NIEZŁOŻENIE JEST BRAKIEM FORMALNYM, KTÓRY ZGODNIE Z ART. 169 § 1 O.P., MOŻE BYĆ USUNIĘTY, CO W NINIEJSZEJ SPRAWIE NIE NASTĄPIŁO.

PONADTO SKARŻĄCY ZARZUCIŁ, IŻ WEZWANIA DO UZUPEŁNIENIA PRZEDMIOTOWEGO BRAKU FORMALNEGO PODANIA Z DNIA 18 PAŹDZIERNIKA 2010 R., WINNY ZOSTAĆ DORĘCZONE STRONIE, NIE ZAŚ OSOBIE PODPISANEJ POD PODANIEM. ZDANIEM SKARŻĄCEGO, WOBEC STWIERDZENIA BRAKU FORMALNEJ LEGITYMACJI PODPISANEGO POD PODANIEM DO REPREZENTOWANIA STRONY, NIE MÓGŁ ON RÓWNIEŻ ODBIERAĆ PISM KIEROWANYCH DO STRONY.

ZGODNIE Z LITERALNYM BRZMIENIEM PRZEPISU ART. 169 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ, ORGAN PODATKOWY W PRZYPADKU STWIERDZENIA, ŻE PISMO MA UCHYBIENIA NP. W POSTACI BRAKU WYMAGANYCH ZAŁĄCZNIKÓW (W NINIEJSZEJ SPRAWIE - PEŁNOMOCNICTWA), MA OBOWIĄZEK WEZWAĆ "WNOSZĄCEGO PODANIE", CZYLI OSOBĘ, KTÓRA TO PISMO WNIOSŁA (TJ. TĄ, KTÓREJ PODPIS WIDNIEJE POD PISMEM) DO USUNIĘCIA TYCHŻE BRAKÓW. W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM, WBREW TWIERDZENIOM SKARŻĄCEGO, PRAWIDŁOWO ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI PISMAMI Z DNIA 29 PAŹDZIERNIKA 2010 R., I 24 LISTOPADA 2010 R., WZYWAŁ J.M., NIE ZAŚ SPÓŁKĘ "A", DO UZUPEŁNIENIA WNIOSKU Z DNIA 18 PAŹDZIERNIKA 2010 R., POPRZEZ PRZEDŁOŻENIE WŁAŚCIWEGO PEŁNOMOCNICTWA.

SKARŻĄCY ZARZUCIŁ RÓWNIEŻ, IŻ W SPOSÓB NIEWŁAŚCIWY ORGAN PODATKOWY PIERWSZEJ INSTANCJI OKREŚLIŁ ADRESATA POSTANOWIENIA O POZOSTAWIENIU PODANIA Z DNIA 18 PAŹDZIERNIKA 2010 R., BEZ ROZPATRZENIA, WSKUTEK CZEGO ROZSTRZYGNIĘCIE TO DORĘCZYŁ NIE STRONIE, LECZ OSOBIE PODPISANEJ POD PODANIEM.

ZGODNIE Z TREŚCIĄ ART. 169 § 4 ORDYNACJI PODATKOWEJ, W PRZYPADKU NIEUZUPEŁNIENIA BRAKU PISMA W TERMINIE 7 DNI, ORGAN PODATKOWY WYDAJE POSTANOWIENIE O POZOSTAWIENIU PODANIA BEZ ROZPATRZENIA I DORĘCZA JE WNOSZĄCEMU PODANIE. TAK TEŻ UCZYNIONO W NINIEJSZEJ SPRAWIE.

W SPOSÓB PRAWIDŁOWY ZATEM ORGAN PODATKOWY PIERWSZEJ INSTANCJI SKIEROWAŁ POSTANOWIENIE NA RĘCE J.M. JAKO WNOSZĄCEGO PODANIE, NIE MOŻNA BYŁO BOWIEM PRZYJĄĆ, IŻ W NINIEJSZEJ SPRAWIE SKARŻĄCY WYKAZAŁ, ŻE BYŁ SKUTECZNIE UMOCOWANY DO DZIAŁANIA W IMIENIU - SPÓŁKI "A" W SPRAWIE WNIESIENIA WNIOSKU O WSZCZĘCIE POSTĘPOWANIA W ZAKRESIE OKREŚLENIA SPÓŁCE PRAWIDŁOWEJ KWOTY ZWROTU PODATKU ZA OKRES OD MAJA 2004 R., DO SIERPNIA 2010 R. BEZZASADNY JEST WOBEC POWYŻSZEGO ZARZUT NIEPRAWIDŁOWEGO DORĘCZENIA POSTANOWIENIA POPRZEZ JEGO SKIEROWANIE DO OSOBY NIEBĘDĄCEJ STRONĄ W SPRAWIE. W PRZYPADKU POZOSTAWIENIA BEZ ROZPATRZENIA WNIOSKU O WSZCZĘCIE POSTĘPOWANIA NIE DOCHODZI BOWIEM DO JEGO WSZCZĘCIA, A ZATEM OKREŚLONY W TYM WNIOSKU PODATNIK NIE NABYWA STATUSU STRONY POSTĘPOWANIA, BOWIEM NIE TOCZY SIĘ JESZCZE ŻADNE POSTĘPOWANIE W SPRAWIE.

PODOBNIE NALEŻY OCENIĆ JAKO WŁAŚCIWE OKREŚLENIE SKARŻĄCEGO JAKO ADRESATA ORZECZENIA ORGANU ODWOŁAWCZEGO.

W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM NIEUZASADNIONA JEST RÓWNIEŻ KONSTATACJA SKARŻĄCEGO, IŻ ORGANY PODATKOWE NIE DOPEŁNIŁY WYMOGU OZNACZENIA STRONY, TAK WOBEC POSTANOWIENIA ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI, JAK I UTRZYMUJĄCEGO JE W MOCY POSTANOWIENIA ORGANU DRUGIEJ INSTANCJI. ZGODNIE Z TREŚCIĄ ART. 217 § 1 PKT 3 ORDYNACJI PODATKOWEJ, POSTANOWIENIE ZAWIERA M.IN. OZNACZENIE STRONY ALBO INNYCH OSÓB BIORĄCYCH UDZIAŁ W POSTĘPOWANIU. ORGANY PODATKOWE WYPEŁNIŁY ZATEM DYSPOZYCJĘ PRZYTOCZONEGO ARTYKUŁU OKREŚLAJĄC W SPOSÓB PRAWIDŁOWY J.M. JAKO ADRESATA PRZEDMIOTOWYCH POSTANOWIEŃ.

ZARZUT DORĘCZENIA POSTANOWIEŃ ORGANÓW PODATKOWYCH OSOBIE NIEBĘDĄCEJ PEŁNOMOCNIKIEM STRONY W DANEJ SPRAWIE, A ZATEM NIE DORĘCZENIE ICH STRONIE, SKUTKUJĄCE W KONSEKWENCJI NIE DOJŚCIEM DO SKUTECZNEGO WPROWADZENIA DO OBROTU PRAWNEGO TYCHŻE POSTANOWIEŃ, JEST W ŚWIETLE PRZYTOCZONYCH POWYŻEJ ARGUMENTÓW BEZPODSTAWNY. SKORO BOWIEM POSTANOWIENIA TE ZOSTAŁY SKUTECZNIE DORĘCZONE PRAWIDŁOWO OKREŚLONEMU ADRESATOWI, TO WESZŁY DO OBROTU PRAWNEGO.

NALEŻY WSKAZAĆ, IŻ NIE NARUSZONO PRZYWOŁYWANYCH PRZEZ SKARŻĄCEGO PRZEPISÓW ART. 145 § 1 I § 2 ORDYNACJI PODATKOWEJ, STANOWIĄCYCH, IŻ PISMA DORĘCZA SIĘ STRONIE, A JEŻELI STRONA USTANOWIŁA PEŁNOMOCNIKA, PISMA DORĘCZA SIĘ PEŁNOMOCNIKOWI. BEZZASADNY JEST ZATEM ZARZUT NARUSZENIA OBOWIĄZKU KIEROWANIA WSZELKICH PISM PROCESOWYCH DO STRONY (SPÓŁKI "A") WOBEC NIEWYKAZANIA PRZEZ J.M. PRAWA DO REPREZENTOWANIA STRONY W CHARAKTERZE PEŁNOMOCNIKA. W NINIEJSZEJ SPRAWIE NIE DOSZŁO BOWIEM DO WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO, A ZATEM WSKAZANY W PODANIU Z DNIA 18 PAŹDZIERNIKA 2010 R., PODATNIK (SPÓŁKA "A") NIE NABYŁ STATUSU STRONY I NIE MÓGŁ SKUTECZNIE USTANOWIĆ PEŁNOMOCNIKA DO REPREZENTOWANIA JEGO INTERESÓW W TYMŻE POSTĘPOWANIU.

W OCENIE SĄDU W TEJ SYTUACJI TRZEBA UZNAĆ ZA BEZZASADNY ZARZUT NARUSZENIA PRZEZ ORGANY PODATKOWE OBOWIĄZKU KIEROWANIA DO SPÓŁKI AKTU ROZSTRZYGAJĄCEGO SPRAWĘ, POWODUJĄCY NIEWAŻNOŚĆ TYCH ROZSTRZYGNIĘĆ NA PODSTAWIE ART. 247 § 1 PKT 5 W ZW. Z ART. 219 ORDYNACJI PODATKOWEJ.

USTOSUNKOWUJĄC SIĘ DO ZARZUTU SKARŻĄCEGO, IŻ ORGANY PODATKOWE W NINIEJSZEJ SPRAWIE OPARŁY SWE ROZSTRZYGNIĘCIA NA ART. 169 ORDYNACJI PODATKOWEJ, A NIE NA ART. 165A ORDYNACJI PODATKOWEJ, UZNAĆ NALEŻY, IŻ W MNIEJSZEJ SPRAWIE PRZYWOŁYWANY PRZEZ SKARŻĄCEGO ART. 165A ORDYNACJI PODATKOWEJ NIE MÓGŁ ZNALEŹĆ ZASTOSOWANIA. ZGODNIE Z TREŚCIĄ POWYŻSZEGO PRZEPISU, GDY ŻĄDANIE WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA ZOSTAŁO WNIESIONE PRZEZ OSOBĘ NIEBĘDĄCĄ STRONĄ LUB Z JAKICHKOLWIEK INNYCH PRZYCZYN POSTĘPOWANIE NIE MOŻE BYĆ WSZCZĘTE, ORGAN PODATKOWY WYDAJE POSTANOWIENIE O ODMOWIE WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA. ZWROT "NIE MOŻE BYĆ WSZCZĘTE" NALEŻY ODNIEŚĆ PRZEDE WSZYSTKIM DO SYTUACJI, GDY WSZCZĘCIU POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO STOI NA PRZESZKODZIE PRZEPIS PRAWA BĄDŹ POSZCZEGÓLNE PRZEPISY, KTÓRYCH INTERPRETACJA UNIEMOŻLIWIA PROWADZENIE TEGO POSTĘPOWANIA I ROZPATRZENIE TREŚCI ŻĄDANIA W SPOSÓB MERYTORYCZNY (POR. WYROKI WSA W POZNANIU Z DNIA 11 LUTEGO 2009 R., SYGN. AKT I SA/PO 1347/08, LEX NR 497766 I Z DNIA 2 GRUDNIA 2008 R., SYGN. AKT I SA/PO 1228/08, LEX NR 497628 ORAZ WYROKI WSA W WARSZAWIE Z DNIA 7 MARCA 2007 R., SYGN. AKT III SA/WA 2207/06, LEX NR 328123 I Z DNIA 22 STYCZNIA 2007 R., SYGN. AKT III SA/WA 3288/06, LEX NR 317285). JEDNAKŻE, ZANIM ORGAN PODATKOWY PRZYSTĄPI DO OCENY, CZY ZAISTNIAŁY PRZESŁANKI ODMOWY WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA, MUSI DYSPONOWAĆ NIEOBARCZONYM WADAMI I BRAKAMI FORMALNYMI ŻĄDANIEM WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA. W PRZYPADKU STWIERDZENIA, IŻ WNIESIONE PODANIE JEST DOTKNIĘTE BRAKAMI FORMALNYMI, ZANIM PRZYSTĄPI DO JEGO OCENY, ZOBOWIĄZANY JEST WEZWAĆ WNOSZĄCEGO PODANIE DO UZUPEŁNIENIA TYCHŻE BRAKÓW. W NINIEJSZYM POSTĘPOWANIU KONIECZNYM BYŁO ZATEM UPRZEDNIE UZUPEŁNIENIE PODANIA Z DNIA 18 PAŹDZIERNIKA 2010 R., O ORYGINAŁ BĄDŹ URZĘDOWO POŚWIADCZONY ODPIS PEŁNOMOCNICTWA.

MOŻLIWOŚĆ ROZWAŻENIA BOWIEM, CZY REPREZENTOWANY PRZEZ PEŁNOMOCNIKA PODMIOT MOŻE PRZYJĄĆ STATUS STRONY W POSTĘPOWANIU, CZY TEŻ JEST OSOBĄ NIEBĘDĄCĄ STRONĄ W SPRAWIE, MUSI WYNIKAĆ ZE ZŁOŻONYCH WRAZ Z WNIOSKIEM DOKUMENTÓW. DOPIERO PO UZUPEŁNIENIU BRAKÓW FORMALNYCH ŻĄDANIA WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA, ORGAN PODATKOWY MÓGŁBY PRZYSTĄPIĆ DO BADANIA ZAISTNIENIA PRZESŁANEK ODMOWY WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA. W ZWIĄZKU Z FAKTEM, IŻ NIE DOSZŁO DO UZUPEŁNIENIA PRZEDMIOTOWEGO BRAKU FORMALNEGO, ORGAN PODATKOWY ZAKOŃCZYŁ PROCEDOWANIE W SPRAWIE PODANIA O WSZCZĘCIE POSTĘPOWANIA WYDAJĄC POSTANOWIENIE O POZOSTAWIENIU GO BEZ ROZPATRZENIA. W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM, NIE MOGŁO DOJŚĆ DO ZASTOSOWANIA W NINIEJSZEJ SPRAWIE ART. 165A ORDYNACJI PODATKOWEJ TRAKTUJĄCEGO O ODMOWIE WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA.

W KONSEKWENCJI ZA BŁĘDNE NALEŻY UZNAĆ TWIERDZENIE SKARŻĄCEGO, ŻE POSTANOWIENIA ORGANÓW PODATKOWYCH ZAPADŁE W NINIEJSZEJ SPRAWIE ROZSTRZYGAŁY SPRAWĘ STRONY (CZYLI SPÓŁKI "A"). POZOSTAWIENIE PODANIA BEZ ROZPOZNANIA NA PODSTAWIE ART. 169 § 4 ORDYNACJI PODATKOWEJ NIE ROZSTRZYGA SPRAWY CO DO JEJ ISTOTY, LECZ KOŃCZY POSTĘPOWANIE W DANEJ INSTANCJI.

KOLEJNYM ZARZUTEM WNIESIONEJ SKARGI JEST NIEPRAWIDŁOWE POSTĘPOWANIE ORGANÓW PODATKOWYCH W ZAKRESIE DOKONYWANIA URZĘDOWEGO POŚWIADCZENIA DOKUMENTÓW.

WSKAZAĆ W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM NALEŻY, IŻ J.M. MIAŁ MOŻLIWOŚĆ UZYSKANIA POŚWIADCZONEGO URZĘDOWO ODPISU PEŁNOMOCNICTWA, TAK PRAWNĄ, JAK I FAKTYCZNĄ WOBEC DWUKROTNEGO WYZNACZENIA PRZEZ ORGAN PODATKOWY TERMINU DO USUNIĘCIA BRAKÓW FORMALNYCH PODANIA. SKARŻĄCY MÓGŁ TAKŻE UZYSKAĆ URZĘDOWO POŚWIADCZONY ODPIS PEŁNOMOCNICTWA PRZEDSTAWIAJĄC ORYGINAŁ DOKUMENTU NOTARIUSZOWI BĄDŹ PRACOWNIKOWI ORGANU PODATKOWEGO, W KTÓRYM PRZEDMIOTOWE PISMO SKŁADAŁ. ORGAN PODATKOWY, JAK TO WSKAZYWAŁ SKARŻĄCY DYSPONOWAŁ BOWIEM POŚWIADCZONYM URZĘDOWO ODPISEM PRZEDKŁADANEGO PEŁNOMOCNICTWA NIE ZAŚ JEGO ORYGINAŁEM.

ZATEM URZĘDOWEGO POŚWIADCZENIA ODPISU PEŁNOMOCNICTWA MOŻNA DOKONAĆ JEDYNIE W SYTUACJI PRZEDŁOŻENIA OSOBIE DOKONUJĄCEJ TAKIEGO POŚWIADCZENIA (NOTARIUSZOWI CZY PRACOWNIKOWI ORGANU PODATKOWEGO) RÓWNIEŻ JEGO ORYGINAŁU, CO W NINIEJSZEJ SPRAWIE NIE MIAŁO MIEJSCA.

W PRZYPADKU UDZIELENIA PRZEZ PODATNIKA PISEMNEGO PEŁNOMOCNICTWA, DLA PRZYJĘCIA, ŻE DZIAŁA ON W POSTĘPOWANIU PRZEZ PEŁNOMOCNIKA KONIECZNE JEST DOŁĄCZENIE PRZEZ PEŁNOMOCNIKA DO AKT KONKRETNEJ SPRAWY ORYGINAŁU LUB URZĘDOWO POŚWIADCZONEGO ODPISU PEŁNOMOCNICTWA, JAKO DOKUMENTU POTWIERDZAJĄCEGO UMOCOWANIE DO DZIAŁANIA W CUDZYM IMIENIU I WYZNACZAJĄCEGO JEGO ZAKRES. WSKAZAĆ NADTO NALEŻY, IŻ ORGAN PODATKOWY NIE JEST UPRAWNIONY ANI ZOBOWIĄZANY DO USTALANIA, CZY PODATNIK UDZIELIŁ PEŁNOMOCNICTWA DO REPREZENTACJI W DANYM POSTĘPOWANIU I POSZUKIWANIA TAKIEGO DOKUMENTU W AKTACH INNYCH POSTĘPOWAŃ LUB W INNYCH ZBIORACH DOKUMENTÓW, KTÓRYMI DYSPONUJE W RAMACH REALIZOWANYCH PRZEZ NIEGO ZADAŃ (POR. WYROK NSA Z DNIA 11 KWIETNIA 2008 R., SYGN. AKT II FSK 128/08, LEX NR 360005). PRZEZ AKTA, O KTÓRYCH MOWA W ART. 137 § 3 ORDYNACJI PODATKOWEJ, NIE MOŻNA BOWIEM ROZUMIEĆ DOWOLNEGO ZBIORU DOKUMENTÓW DOTYCZĄCYCH PODATNIKA, CZY TEŻ EWIDENCJI PROWADZONEJ NA PODSTAWIE USTAWY Z DNIA 13 PAŹDZIERNIKA 1995 R., O ZASADACH EWIDENCJI I IDENTYFIKACJI PODATNIKÓW I PŁATNIKÓW (TJ. DZ. U. Z 2004 R., NR 269, POZ. 2681 Z PÓŹN. ZM.), LECZ AKTA KONKRETNEGO POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO (POR. WYROKI NSA Z DNIA 18 LISTOPADA 2009 R., SYGN. AKT I FSK 1843/07, LEX NR 588747, Z DNIA 8 LIPCA 2009 R., SYGN. AKT II FSK 690/08, LEX NR 513210 I Z DNIA 24 PAŹDZIERNIKA 2007 R., SYGN. AKT II FSK 1217/06, LEX NR 341989).

W OCENIE SĄDU NIE JEST RÓWNIEŻ ZASADNY PODNIESIONY NA ROZPRAWIE ZARZUT NIESKORZYSTANIA Z UREGULOWAŃ PRAWA CYWILNEGO, O KTÓRYM MOWA W ART. 137 § 4 O.P. KONWALIDACJI, CZY POTWIERDZENIA CZYNNOŚCI PEŁNOMOCNIKA W NINIEJSZEJ SPRAWIE SPÓŁKA NA ŻADNYM ETAPIE DZIAŁAŃ SKARŻĄCEGO NIE DOKONAŁA, ZATEM NIE MOŻE BYĆ I W TYM ZAKRESIE MOWY O NARUSZENIU PRAWA.

MAJĄC NA UWADZE POWYŻSZE WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY UZNAŁ, ŻE ŻADEN Z PODNIESIONYCH ZARZUTÓW W SKARDZE NIE PROWADZI DO SKUTECZNEGO UWZGLĘDNIENIA SKARGI. SĄD W RAMACH KOGNICJI WYNIKAJĄCEJ Z ART. 134 P.P.S.A., NIE STWIERDZIŁ TEŻ, IŻ ZASKARŻONE POSTANOWIENIE W JAKIKOLWIEK INNY SPOSÓB NARUSZA PRAWO.

WOBEC TEGO ORZECZONO NA PODSTAWIE ART. 151 P.P.S.A.

DSZ