Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 292/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-12-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 6-11 w zw. z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 174 pkt 2, art. 184
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Wojciech Mazur (spr.), Sędzia NSA Marzenna Linska- Wawrzon, Sędzia WSA (del.) Marcin Kamiński, Protokolant sekretarz sądowy Bernadetta Pręgowska, po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2019 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia [...] lipca 2017 r. sygn. akt II SA/Bd 144/17 w sprawie ze skargi M. K. na postanowienie Kujawsko - Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zgłoszenia zarzutów dotyczących prowadzenia egzekucji administracyjnej oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem z [...] lipca 2017 r., sygn. II SA/Bd 144/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę M.K. na postanowienie Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zgłoszenia zarzutów dotyczących prowadzenia egzekucji administracyjnej.

Zaskarżone postanowienie wydane zostało na skutek rozpoznania zażalenia M.K. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu G. w T. z dnia [...] października 2016 r. znak [...] o nieuwzględnieniu zarzutów dotyczących prowadzenia egzekucji administracyjnej wszczętej na skutek doręczenia zobowiązanej M.K. odpisy tytułu wykonawczego z [...] września 2016 r. Nr [...]. Kujawsko-Pomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B., działając na podstawie art. 123 w zw. z art. 144 i art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. oraz art. 18, art. 23 § 1 i § 4 oraz art. 27 § 1 pkt 7 w zw. z art. 34 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 599 ze zm.), dalej: u.p.e.a., uchylił ww. postanowienie organu I instancji z dnia [...] października 2016 r. w całości i umorzył postępowanie organu pierwszej instancji w przedmiocie rozpatrzenia zarzutów.

Skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy oddalającego skargę M.K. na postanowienie organu II instancji z [...] grudnia 2016 r. wniosła M.K. zaskarżając go w całości.

Zaskarżonemu wyrokowi skarżąca zarzuciła:

1) obrazę przepisów postępowania, która miała istotny wpływ na wydane orzeczenie, poprzez naruszenie dyspozycji art. 6, 7, 8, 9, 10 i 11 Kodeksu postępowania administracyjnego przez niezrozumiałe odstąpienie od konieczności wskazania merytorycznych przesłanek wydania postanowienia organu przez jedynie lakoniczne i niepoparte zasadną oraz faktycznie i prawnie uzasadnioną analizą konkretnych przesłanek w sprawie rozstrzygnięć pełnomocnikowi skarżącej zaskarżonego postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu G. w T. o zastosowaniu środka egzekucyjnego w postaci grzywny w celu przymuszenia z dn. [...].09.2016r., znak: [...]. w przedmiocie niewłaściwego doręczenia i jednocześnie niewłaściwego ustalenia, iż doszło do uchybienia terminu do złożenia zażalenia na w/w postanowienie, jak i niepełną oceną zebranego w sprawie materiału dowodowego analizowanego przede wszystkim w oparciu o wskazania wiedzy, logiki i doświadczenia życiowego, w szczególności poprzez sprzeczne z podstawowymi prawami jednostki bezwzględne stosowanie postanowienia, które w analizowanym przypadku ma formę decyzji opartej de facto na swobodnym uznaniu organu i w konsekwencji zaskarżalnej administracyjnym trybem instancyjnym;

2) naruszenie art. 11 k.p.a. poprzez nienależyte wyjaśnienie skarżącej podstawy tak prawnej, jak i faktycznej postanowienia, a przede wszystkim celowościowej motywacji organu, podyktowanej przepisem prawa rażąco sprzecznym z interesem prywatnym, a także de facto publicznym przez zastosowanie przepisu, który w istocie nie był w należyty sposób promulgowany.

W oparciu o podane podstawy kasacyjne, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenie na rzecz skarżącej od strony przeciwnej kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej strona wskazała, że z akt postępowania administracyjnego wynika, że pełnomocnikiem skarżącej M.K. we wszystkich postępowaniach sądowych oraz odwoławczych jest adwokat A.G.. Z akt sprawy nie wynika również, aby skarżąca cofnęła pełnomocnictwo. Obowiązkiem organu było zatem doręczanie wydanych w sprawie rozstrzygnięć pełnomocnikowi skarżącej. Postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu G. w T. o zastosowaniu środka egzekucyjnego w postaci grzywny w celu przymuszenia z [...] września 2016 r. zostało doręczone [...] października 2016 r. wyłącznie skarżącej, a nie jej pełnomocnikowi. Powyższe działanie PINB narusza zasadę czynnego udziału strony w postępowaniu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 193 zdanie drugie p.p.s.a. w brzmieniu nadanym na podstawie art. 1 pkt 56 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 658), uzasadnienie sporządzanego przez Naczelny Sąd Administracyjny wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej. Oznacza to, że sporządzone przez Naczelny Sąd Administracyjny uzasadnienie wyroku może zostać zawężone wyłącznie do oceny tych aspektów prawnych, które świadczą o braku usprawiedliwionych podstaw skargi kasacyjnej, z którego to uprawnienia Naczelny Sąd Administracyjny w rozpoznawanej sprawie postanowił skorzystać.

Rozpoznając wniesioną skargę kasacyjną w granicach wskazanych w art. 183 § 1 i 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w niniejszej sprawie nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 powołanej ustawy, zaś rozpoznając wniesioną skargę kasacyjną w granicach wskazanych w art. 183 § 1 p.p.s.a. uznał, że nie zawiera ona usprawiedliwionych podstaw.

Skarga kasacyjna M.K. oparta została w całości na podstawie kasacyjnej, o której stanowi art. 174 pkt 2 p.p.s.a., tj. na zarzutach dotyczących naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Podstawy kasacyjne odnoszą się zatem w tej sprawie wyłącznie do kompetencji kontrolnej sądu administracyjnego sprowadzającej się do oceny legalności działania organów administracji na płaszczyźnie oceny respektowania przez te organy reguł proceduralnych. Zarzucane naruszenie przepisów postępowania dotyczy zaś przepisów ustanawiających kodeksowe zasady ogólne postępowania administracyjnego, obejmujące adresowane do organów administracji publicznej nakazy prowadzenia przez te organy postępowania w sposób określony dyspozycjami przepisów art. 6-11 k.p.a., które na mocy odesłania zawartego w art. 18 u.p.e.a., w postępowaniu egzekucyjnym stosuje się "odpowiednio", a więc uzupełniająco, posiłkowo względem przepisów ww. ustawy.

Odniesienie się do tych zarzutów wymaga przypomnienia na wstępie, że skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem zaskarżenia. Prawidłowo skonstruowana skarga kasacyjna powinna zawierać podstawy kasacyjne wraz z ich uzasadnieniem, a zatem wskazać konkretny przepis prawa materialnego lub procesowego, który, zdaniem wnoszącego skargę, został naruszony przez sąd I instancji oraz charakter tego naruszenia. Koniecznym elementem prawidłowo sporządzonej skargi kasacyjnej jest także uzasadnienie podstaw kasacyjnych, które polega na wykazaniu, że stawiane zarzuty mają usprawiedliwioną podstawę (art. 174 w zw. z art. 176 p.p.s.a.). Związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzutami skargi kasacyjnej ma ten skutek, że sąd kasacyjny nie może zastępować strony w formułowaniu tych zarzutów, nie może ich też precyzować czy konkretyzować, albo uzupełniać ich uzasadnienia. Jak wskazano powyżej, stosownie do art. 174 pkt 2 p.p.s.a., skargę kasacyjną można oprzeć na zarzucie naruszenia przez sąd pierwszej instancji przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z przywołanego przepisu wynika, że skuteczność zarzutu dotyczącego naruszenia przepisów postępowania determinowana jest wykazaniem przez stronę skarżącą, że zarzucone uchybienie regułom proceduralnym mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Nie może także budzić żadnej wątpliwości, że naruszenie przepisów postępowania musi odnosić się do sprawy rozpoznawanej, a nie innej sprawy sądowoadministracyjnej.

W nawiązaniu do powyższych uwag Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że zarzuty kasacyjne dotyczą innej sprawy, niż sprawa rozpoznana zaskarżonym wyrokiem z [...] lipca 2017 r. o sygn. II SA/Bd 144/17. Przedmiotem postępowania przed Sądem I instancji było opisane na wstępie postanowienie Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zgłoszenia zarzutów dotyczących prowadzenia egzekucji administracyjnej. Rozstrzygnięcie Sądu I instancji aprobowało ww. rozstrzygnięcie organu egzekucyjnego II instancji w zakresie, w jakim organ ten ustalił, że z uwagi na datę doręczenia skarżącej tytułu wykonawczego w dniu [...] października 2016 r. (art. 32 u.p.e.a.), zgłoszone przez skarżącą po upływie 7- dniowego terminu od daty wszczęcia postępowania egzekucyjnego zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej nie mogły być rozpoznane (art. 26 § 5 pkt 1 w zw. z art. 27 § 1 pkt 9 u.p.e.a.). Profesjonalny pełnomocnik skarżącej, formułując zarzuty skargi kasacyjnej nie wykazał w żaden sposób, by zarzucane przez niego naruszenia reguł procesowych miało związek z rozpoznawaną przez Sąd I instancji sprawą o sygn. II SA/Bd 144/17. Podstawy kasacyjne oraz towarzyszące im uzasadnienie odnoszą się bowiem do innej przedmiotowo sprawy, a mianowicie sprawy dotyczącej postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu G. w T. z [...] września 2016 r., znak: [...] o zastosowaniu środka egzekucyjnego w postaci grzywny w celu przymuszenia. Argumentacja skargi kasacyjnej w całości ukierunkowana jest na wykazanie nieskuteczności doręczenia skarżącej ww. postanowienia PINB z [...] września 2016 r. w aspekcie rozpoczęcia w dniu [...] października 2016 r. biegu terminu do wniesienia zażalenia na to postanowienie. Zarzuty kasacyjne dotyczą zatem sprawy rozpoznanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z [...] lipca 2017 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Bd 143/17, mocą którego Sąd ten oddalił skargę M.K. na postanowienie Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu G. w T. z [...] września 2016 r. znak [...] o nałożeniu jednorazowej grzywny w celu przymuszenia. Z powyższych względów zarzuty te, jako całkowicie chybione, usprawiedliwionej podstawy kasacyjnej stanowić nie mogły.

Z powołanych względów, Naczelny Sąd Administracyjny skargę kasacyjną na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił.