Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 481/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-08-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Właściwość sądu
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 13 par. 2, art. 52 par. 1;
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia B. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 29 maja 2014 r. sygn. akt II SA/Go 354/14 w zakresie stwierdzenia swojej niewłaściwości i przekazania sprawy właściwemu sądowi w sprawie ze skargi B. M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Główny Inspektor Transportu Drogowego (dalej: GITD, organ odwoławczy) decyzją z [...] marca 2014 r. utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego (dalej: organ I instancji) z dnia [...] listopada 2013 r. nakładającą na B. M. (dalej: skarżący) karę pieniężną w kwocie 5.000 zł za wykonywanie przejazdu po drogach publicznych pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia kategorii III. Naruszenie stwierdzono w wyniku przekroczenia dopuszczalnej wysokości pojazdu. Decyzja zawierała pouczenie, iż stronie przysługuje w terminie 30 dni od jej doręczenia prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. za pośrednictwem organu.

B. M. za pośrednictwem GITD wniósł skargę na decyzję organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. Organ przesłał skargę, która w dniu 8 maja 2014 r. wpłynęła do biura podawczego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G.

Postanowieniem z dnia 29 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. o sygn. akt II SA/Go 354/14 stwierdził swą niewłaściwość miejscową i przekazał sprawę WSA w W. W uzasadnieniu wskazano, iż zaskarżoną decyzję wydał Główny Inspektor Transportu Drogowego w W., a zatem organ, który ma siedzibę na obszarze właściwości miejscowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. (§ 1 pkt 13 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72, poz. 652 ze zm.). W konsekwencji sądem właściwym do rozpoznania zawisłej sprawy jest zgodnie ze wskazaną wyżej regułą ogólną wynikającą z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) oraz § 1 pkt 13 powołanego rozporządzenia - Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. Tymczasem skarżący, mimo prawidłowego pouczenia, zawartego w zaskarżonej decyzji, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do rozpatrzenia WSA w G. W uzasadnieniu skarżący stwierdził, że kwestionuje zarówno działalność Głównego Inspektora Transportu Drogowego, jak i [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego. W konsekwencji, w ocenie strony uzasadniony "wydaje się pogląd, iż właściwym może być zarówno WSA w W., jak i WSA w G.". Skarżący "oddał pod ocenę Naczelnego Sądu Administracyjnego fakt, iż teza o niewłaściwości w niniejszej sprawie WSA w G. byłaby uzasadniona, gdyby treść art. 13 p.p.s.a. wskazywała, iż właściwym miejscowo w sprawie jest sąd, na terenie działania, którego ma siedzibę organ, który wydał decyzję w sprawie jako ostatni – decyzję ostateczną." Skarga została skierowana do WSA w G., który w ocenie strony jest również właściwy do jej rozpatrzenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest nieuzasadnione, więc podlega oddaleniu.

Stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, tj. na decyzję ostateczną, wydaną przez organ II instancji. Do rozpoznania skargi właściwy jest zaś, zgodnie z art. 13 § 2 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny, na obszarze właściwości którego ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.

W rozpoznawanej sprawie zaskarżono działalność (decyzję) Głównego Inspektora Transportu Drogowego w postaci utrzymania w mocy decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego. Wobec tego, że zaskarżono akt (decyzję) organu mającego siedzibę na terenie województwa [...] – GITD – właściwy do rozpoznania jest WSA w W.

Fakt, że skarżący kwestionuje w istocie ustalenia poczynione przez organ I instancji nie ma wpływu na właściwość miejscową sądu. Właściwość ta nie jest bowiem zależna od tego, który organ (I czy II instancji) poczynił kwestionowane ustalenia, lecz od – co do zasady – siedziby organu, który wydał zaskarżoną decyzję. Skoro więc decyzja została wydana przez GITD, to jedynym właściwym do jej rozpoznania w pierwszej instancji sądem jest WSA w W.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.