Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1810/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-01-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 21 ust. 1, art. 22, art. 24
journal: Dz.U. 2005 nr 240 poz 2027
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity
article: art. 3 ust. 1 i ust. 4, art. 6 ust. 6
journal: Dz.U. 2006 nr 121 poz 844
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Wesołowska (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Sędzia WSA Maciej Kurasz, Protokolant Anna Kurdej, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi B. W. i Z. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na rok 2009 oddala skargę


UZASADNIENIE

1. Dwoma decyzjami z dnia [...] stycznia 2009 roku Prezydent m. W. określił Pani B, W. i Pani Z. W. (Skarżące) wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości na rok 2009 przyjmując jako podstawę opodatkowania budynek mieszkalny o wysokości pow. 2.20m o powierzchni 64,94 m.kw. oraz o wysokości 1,40-2,20 o powierzchni 64,94 m.kw. jak również powierzchnię gruntu 1069 m.kw. W treści decyzji wskazano, że wymiar podatku sporządzony został na podstawie informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych złożonych przez Skarżące oraz na podstawie danych z ewidencji gruntów.

W aktach administracyjnych znajdują się oświadczenia Skarżących wskazujące powierzchnię nieruchomości, z których ostatnie datowane są na :

- [...] lipca 1998 roku - wskazujące grunt o powierzchni 534,5 mkw oraz 28,53 m.kw budynku mieszkalnego o wysokości pow. 2.20m i 28,53 m.kw. budynku mieszkalnego o wysokości 1,40-2,20m, jak również piwnicę o powierzchni 3,51 m.kw. i mieszkanie + 3,51 m.kw czyli łącznie 32,04 m.kw, garaż drewniany o powierzchni 23,04 m.kw (oświadczenie B. W.)

- [...] września 1998 roku - wskazujące grunt o powierzchni 534,5 m.kw (1/2 z 1069 ) oraz 32,90 m.kw budynku mieszkalnego o wysokości pow. 2.20m i piwnicę o wysokości od 1,40-2,20 o powierzchni 32,90 m.kw., garaż murowany o powierzchni 13 m.kw. i komórkę o powierzchni 4 m.kw (oświadczenie Z. W.),

jak również datowany na [...] kwietnia 2008 roku wypis z rejestru gruntów dotyczący nieruchomości będącej własnością Skarżących z którego wynika, że powierzchnia nieruchomości wynosi 1069 m.kw.

2. W dniu [...] marca 2009 roku Skarżące złożyły odwołanie od powyższej decyzji i wskazały, że w 2004 roku Urząd U. rozpoczął rozgraniczenie nieruchomości na skutek czego powstał spór co do granic i w wyniku czego zmieniła się powierzchnia gruntów

3. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] sierpnia 2008 roku utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję wskazując, że podstawą dla ustalenia danych dla celów podatkowych są zapisy z ewidencji gruntów jak również powołując się na znajdujące się w aktach sprawy pismo Prezydenta m. W. z dnia [...] lutego 2002 roku w którym wyjaśniono Skarżącym rozbieżności pomiędzy mapą ewidencyjną z 1968 roku a zapisami ujawnionymi w księdze wieczystej i ewidencji gruntów. Organ odwoławczy wskazał również, że stan faktyczny ustalony został także na podstawie oświadczeń składanych przez Skarżące.

W konsekwencji organ odwoławczy stwierdził, że stan faktyczny ustalony został prawidłowo a zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

4. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem Skarżące złożyły do tutejszego Sądu skargę w której wskazały, że w decyzji nie podano z której podstawy danych z ewidencji gruntów dokonano obliczenia powierzchni. Skarżące wskazały na rozbieżności w wymiarach nieruchomości w ewidencji gruntów z 1968 i 1983 roku oraz zakwestionowały jakość pracy urzędników. Powołały się również na spór z sąsiadem, Panem K..

5. W odpowiedzi na skargę organ drugiej instancji wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

6. W dniu rozprawy Skarżące złożyły pismo, w którym podtrzymały skargę i wystąpiły o zwrot kosztów oraz wystąpiły o dołączenie do akt sprawy kserokopii aktu oskarżenia wniesionego do Sądu Rejonowego dla m. W. [...] Wydział Karny przeciwko M. K..

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :

7. Wojewódzkie Sądy Administracyjne powołane zostały do sprawowania kontroli działalności administracji publicznej, przy czym zakres tej kontroli ograniczony jest do kontroli legalności działania organów administracji (art. I . I i 2 ustawy 25 lipca 2002 roku prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz. U. nr 256 poz. 1269). Indywidualne akty administracyjne, takie jak akty wymienione w art. 3 2 pkt 1-4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zmianami, zwana dalej p.p.s.a.) podlegają uchyleniu w razie stwierdzenia przez Sąd ich niezgodności z prawem.

8. Badając zgodność z prawem zaskarżonej decyzji odnieść się należy w pierwszej kolejności do trybu ustalania wysokości podatku od nieruchomości.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 u.p.o.l. obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości obciąża m.in. osoby fizyczne będące właścicielami lub samoistnymi posiadaczami nieruchomości gruntowych i budowlanych albo będące użytkownikami wieczystymi gruntów. Skarżące są współwłaścicielkami nieruchomości, a zatem obciąża je obowiązek uiszczania podatku.

Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji, skierowane zostały do obu współwłaścicielek przedmiotowej nieruchomości (art. 3 ust. 4 u.p.o.l. w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2003 r.). Zgodnie z tym przepisem nieruchomość lub obiekt budowlany stanowiące współwłasność, są odrębnym przedmiotem opodatkowania, a obowiązek podatkowy od takiej nieruchomości lub obiektu budowlanego ciąży solidarnie na wszystkich współwłaścicielach. Jeżeli jednak wyodrębniono własność lokali, obowiązek podatkowy w zakresie podatku od nieruchomości, od gruntu oraz części budynku stanowiących współwłasność ciąży na właścicielach lokali w zakresie odpowiadającym częściom ułamkowym wynikającym ze stosunku powierzchni użytkowej lokalu do powierzchni użytkowej całego budynku (art. 3 ust. 5 u.p.o.l.).

Oznacza to ze organ podatkowy prawidłowo wskazał strony postępowania i prawidłowo nałożył obowiązek podatkowy na obie współwłaścicielki nieruchomości.

9. Z treści skargi, jak również ze stanowiska wyrażonego przez Skarżące na rozprawie przed Sądem wynika, że kwestionują one powierzchnię nieruchomości przyjętą jako podstawę do ustalenia wymiaru podatku.

10. Analiza treści decyzji organu pierwszej instancji wskazuje, że powierzchnia nieruchomości, stanowiąca podstawę do ustalenia wysokości podatku określona została stosownie do treści wypisu z rejestru gruntów z dnia [...] kwietnia 2008 roku wydanego przez Prezydenta m. W., z którego wynika, że powierzchnia nieruchomości Skarżących wynosi 1069 m2. Powierzchnia ta jest tożsama z powierzchnią nieruchomości wykazywaną przez Skarżącą Z. W. w oświadczeniu z dnia [...] września 1998 roku, jak również z powierzchnią wskazaną w akcie notarialnym z dnia [...] czerwca 1998 roku, którego stronami były m.in. Skarżące. Powierzchnia wskazana przez B. W. w oświadczeniu z dnia [...] lipca 1998 roku odpowiada ½ powierzchni wskazanej przez drugą współwłaścicielkę, która zresztą również zaznaczyła, że powierzchnia nieruchomości wynosi 1069 m2, czyli ½ - 534,5 m2. Prawidłowo organ odczytał powyższe oświadczenia jako wskazujące łączną powierzchnię nieruchomości 1069 m2.

W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 roku prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 roku nr 240, poz. 2027) podstawę wymiaru podatków stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków.

W związku z treścią powyższego przepisu jak również w związku z treścią art. 4 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. ukształtowała się jednolita linia orzecznicza sądów administracyjnych wskazująca na związanie organów podatkowych danymi zawartymi w ewidencji gruntów i budynków jak również na brak możliwości dokonywania przez organ odmiennych ustaleń co do powierzchni i przeznaczenia gruntów niż dane zawarte w ewidencji (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 10 lutego 2009 roku, sygn. akt. I S.A./GL 7/09, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 2007 roku sygn. akt. II FSK 1136/06 czy też wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2006 r. sygn. akt II FSK 1522/05).

W konsekwencji stwierdzić należy, że zarzuty Skarżących dotyczące przyjęcia nieprawidłowej powierzchni nieruchomości dla celów wymiaru podatku od nieruchomości są nieuzasadnione. Jeżeli w ocenie Skarżących powierzchnia ich nieruchomości jest inna niż wskazana w ewidencji gruntów, winny wystąpić z wnioskiem od właściwego organu o wprowadzenie odpowiednich zmian w ewidencji gruntów w trybie art. 22 ust. 2 ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne. Dopiero po wprowadzeniu odpowiedniej zmiany do ewidencji gruntów organ podatkowy będzie uprawniony do uwzględnienia ewentualnej zmiany powierzchni nieruchomości.

11. Sąd wskazuje w tym miejscu, że podziela w całości pogląd wyrażony przez tutejszy Sąd w wyroku z dnia 7 maja 2008 roku (sygn. akt. III S.A./Wa 1873), oddalającym skargę Skarżących na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2007 roku utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta m. W. z dnia [...] maja 2007 roku przedmiocie ustalenia podatku od nieruchomości za 2005 rok w którym wskazano, że w świetle art. 21 ust. 1 jak również 22 i 23 ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne nieuzasadnione jest oczekiwanie Skarżących, iż organ podatkowy samodzielnie ustali powierzchnię nieruchomości, np. w oparciu o dokumentację z akt sądowych dotyczących ustalenia granic nieruchomości. Możliwość taką wyklucza wskazany wyżej ustawowy nakaz uwzględnienia przez ten organ danych wynikających z ewidencji gruntów i budynków.

12. Odnosząc się do tej części decyzji, która dotyczy ustalenia podatku z tytułu budynku i budowli znajdujących się na przedmiotowej nieruchomości wskazać należy, że podatek ustalony został zgodnie z treścią oświadczeń złożonych przez Skarżące [...] lipca 1998 roku i [...] września 1998 roku.

Oświadczenia te nie były przez Skarżące zmieniane. Prawidłowo zatem organ I instancji uwzględnił podane w nich dane jako podstawę wymiaru podatku. Zgodnie zaś z art. 6 ust. 6 u.p.o.l. osoby fizyczne są obowiązane złożyć właściwemu organowi podatkowemu informację o nieruchomościach i obiektach budowlanych, sporządzoną na formularzu według ustalonego wzoru, w terminie 14 dni od dnia wystąpienia okoliczności uzasadniających powstanie albo wygaśnięcie obowiązku podatkowego w zakresie podatku od nieruchomości lub od dnia zaistnienia zdarzenia mającego wpływ na wysokość opodatkowania w danym roku.

13. Sąd nie uwzględnił wniosku o dopuszczenie dowodu z dokumentów złożonych przez Skarżące w dniu [...] stycznia 2010. Zgodnie z treścią art. 106 § 3 ppsa Sąd może z urzędu lub na wniosek strony przeprowadzić dowód z dokumentów jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych okoliczności sprawy. W sprawie dotyczącej ustalenia podatku od nieruchomości kwestie związane ze sporem granicznym (a tych kwestii dotyczą dokumenty przedłożone przez Skarżące ) nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.

Przedłożone przez Skarżące decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego uchylające decyzje organu pierwszej instancji dotyczące ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2008 rok również nie mogły być uznane za dowód, którego przeprowadzenie mogło przyczynić się do wyjaśnienia istotnych wątpliwości.

14. W konsekwencji, stwierdzając, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.