Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 590/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2010-07-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art 58 par 1 pkt 2 i par 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. J. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną interpretacją Minister Finansów uznał stanowisko Skarżącego w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego za nieprawidłowe.

Interpretacja Ministra Finansów z dnia [...] zawierająca pouczenie

o sposobie i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy została doręczona stronie w dniu 19 marca 2010r. (data na zwrotnym poświadczeniu odbioru). Skarga została złożona do organu za pośrednictwem poczty w dniu 24 maja 2010 r. (data stempla na kopercie, k. nr 5 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 cyt. ustawy (a więc także w przypadku interpretacji podatkowych), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art.53 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 83 § 1 p.p.s.a. terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy ( § 2).

Wobec okoliczności, że zaskarżona interpretacja doręczona została stronie skarżącej w dniu 19 marca 2010r., a odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa strona odebrała w dniu 20 kwietnia 2010 r., należy stwierdzić, że termin do złożenia skargi upływał z dniem 20 maja 2010r. Dla skutecznego dotrzymania tego terminu, niezbędnym zatem było złożenie skargi do dnia jego upływu, tj. do dnia 20 maja 2010r. włącznie. Skarga została złożona za pośrednictwem poczty w dniu 24 maja 2010r. a zatem cztery dni po terminie wskazanym w cytowanym art. 53 § 2 ustawy.

Sąd zauważa, że warunkiem rozpatrzenia skargi na interpretację jest złożenie jej w ustawowym terminie. Zgodnie z art. 85 p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Skoro strona skarżąca nie zachowała terminu do wniesienia skargi, to tym samym brak jest podstaw do jej merytorycznego rozpatrzenia.

Mając powyższe na uwadze Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji