Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1898/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-12-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6352 Obiekty i usługi hotelarskie
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Sportu
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Żurawska-Matusiak Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas (spr.) Sędzia WSA Maria Jagielska Protokolant Marcin Just po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi E. Z. na decyzję Ministra Sportu i Turystyki z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie zaszeregowania obiektu do rodzaju hoteli kategorii ** (dwie gwiazdki) 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] czerwca 2007 r.; 2. stwierdza, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu; 3. zasądza od Ministra Sportu i Turystyki na rzecz E. Z. kwotę 457 zł (czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Podczas kontroli Hotelu [...] kategorii *** (trzy gwiazdki) położonego w P. ul. T., przeprowadzonej w dniu [...] kwietnia 2005 r., przedstawiciele Marszałka Województwa [...] ustalili, że Hotel [...] przestał spełniać wymagania określone dla rodzaju: hotel, kategorii: *** (trzy gwiazdki). W trakcie kontroli stwierdzono m.in. brak, w wyposażeniu wszystkich jednostek mieszkalnych w meble i elementy uzupełniające, szaf lub zabudowanych wnęk garderobianych, wymaganych zgodnie z załącznikiem Nr Nr 1, Lp. 28, pkt 4 do rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 19 sierpnia 2004 r. w sprawie obiektów hotelarskich i innych obiektów, w których świadczone są usługi hotelarskie (Dz. U. z 2006 r., Nr 22, poz. 169). Wnęki służące do przechowywania garderoby były wyposażone w półki oraz stelaże z wieszakami i nie posiadały drzwi zasłaniających ich wnętrze. Dlatego też nie uznano ich za zabudowane wnęki garderobiane.

Pismem z dnia [...] sierpnia 2005 r. wezwano właściciela Hotelu [...] w P. do złożenia oświadczenia o uzupełnieniu braków wskazanych w protokole z ww. kontroli. Pismem z dnia [...] września 2005 r. właściciel przedmiotowego obiektu poinformował o sposobie realizacji większości zaleceń pokontrolnych, przy czym w kwestii wnęk garderobianych oświadczył, że trwają rozmowy z architektem w sprawie projektu przebudowy wnęk garderobianych.

Kolejnym pismem z dnia [...] października 2005 r. właściciel Hotelu [...] poinformował o realizacji zaleceń pokontrolnych nie odnosząc się do spełnienia wymogu dotyczącego zabudowanych wnęk garderobianych. Pismem z dnia [...] października 2005 r., znak [...] wezwano właściciela Hotelu [...] do uzupełniania w jego obiekcie brakujących wymagań, w tym do uzupełnienia szaf lub zabudowanych wnęk garderobianych. W odpowiedzi właściciel hotelu [...] poinformował o wyposażeniu jednostek mieszkalnych w zabudowane wnęki garderobiane zgodnie z obowiązującymi przepisami kategoryzacyjnymi. W dniu [...] marca 2006 r. przeprowadzono kontrolę sprawdzającą, w trakcie której stwierdzono nadal brak zabudowania drzwiami wnęk garderobianych. Następnie właściciel obiektu, w zaleceniach pokontrolnych, został zobowiązany do uzupełnienia brakującego wyposażenia oraz został poinformowany, że w razie nie wykonania zaleceń nastąpi wszczęcie postępowania w sprawie zmiany zaszeregowania Hotelu [...].

Właściciel Hotelu [...] pismem z dnia [...] czerwca 2006 r. poinformował o posiadaniu zabudowanych wnęk garderobianych we wszystkich jednostkach mieszkalnych. W dniu [...] sierpnia 2006 r. przeprowadzono ponowną kontrolę wykonania zaleceń pokontrolnych w Hotelu [...]. W wyniku tej kontroli stwierdzono, że nadal wnęki garderobiane nie posiadają drzwi zasłaniających ich wnętrze. Właściciel Hotelu [...] utrzymywał, że za wnęki zabudowane uważa wnęki wyposażone w półki oraz stelaże z wieszakami, nie posiadające drzwi zasłaniających wnętrze tych wnęk. W ten sposób powstał spór merytoryczny polegający na odmiennym podejściu do definicji "zabudowana wnęka garderobiana". Po uzyskaniu opinii w powyższej spornej kwestii Ministerstwa Gospodarki poinformowano właściciela o niej oraz zobowiązano do zabudowania istniejących wnęk garderobianych.

Pismem z dnia [...] marca 2007 r., znak [...] wezwano właściciela Hotelu [...] do złożenia na piśmie oświadczenia o uzupełnieniu brakujących wymagań w zakresie uzupełnienia drzwi w istniejących wnękach garderobianych, pod rygorem wszczęcia postępowania w sprawie zmiany zaszeregowania Hotelu [...] do rodzaju i kategorii.

W związku z faktem, iż właściciel Hotelu [...] w piśmie z dnia [...] marca 2007r. oświadczył, że nie wykona drzwi do istniejących wnęk garderobianych w Hotelu [...] zaszły przesłanki zmiany z urzędu nadanej Hotelowi [...] kategorii.

W dniu [...] kwietnia 2007 r. wszczęto z urzędu postępowanie w sprawie zmiany decyzji Wojewody D. Nr [...] z dnia [...] stycznia 2000 r. o zaszeregowaniu obiektu hotelarskiego [...], ul. T. [...],[...] P. do rodzaju: hotel i kategorii ***(trzy gwiazdki) i nadanie przedmiotowemu obiektowi kategorii ** (dwie gwiazdki). Właściciel Hotelu [...] został poinformowany, iż zgodnie art. 10 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, "organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań". A zatem właściciel Hotelu [...] mógł wypowiedzieć się w swojej sprawie i z tej możliwości nie skorzystał.

Decyzją z dnia [...] czerwca 2007 r. Marszałek Województwa [...] zaszeregował obiekt hotelarski [...] do hoteli kategorii ** (dwie gwiazdki).

Odwołanie od powyższej decyzji wniósł E. Z. z właściciel hotelu [...].

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2007 r. Minister Sportu i Turystyki utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję w uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z art. 35 ust. 1. ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych usługi hotelarskie mogą być świadczone w obiektach hotelarskich, które spełniają:

1. wymagania co do wielkości obiektu, jego wyposażenia oraz zakresu świadczonych

usług, ustalone dla rodzaju i kategorii, do których obiekt został zaszeregowany,

2. wymagania sanitarne, przeciwpożarowe oraz inne określone odrębnymi przepisami oraz zgodnie z ust. 2 usługi hotelarskie mogą być świadczone również w innych obiektach, jeżeli obiekty te spełniają minimalne wymagania co do wyposażenia.

Zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 19 sierpnia 2004 r. w sprawie obiektów hotelarskich i innych obiektów, w których są świadczone usługi hotelarskie spełnianie w obiektach hotelarskich wymagań określonych w art. 35 ust. 1 pkt 2 ustawy dokumentuje się w zakresie wymagań:

1) budowlanych:

a) decyzją o pozwoleniu na budowę wraz z potwierdzonym zawiadomieniem właściwego organu o przystąpieniu do użytkowania obiektu lub decyzją o pozwoleniu na użytkowanie obiektu, lub decyzją o pozwoleniu na zmianę sposobu użytkowania obiektu, a w przypadku obiektów wzniesionych przed dniem 1 kwietnia 1995 r., które utraciły wymienione dokumenty - opinią rzeczoznawcy budowlanego stwierdzającą bezpieczeństwo użytkowania obiektu oraz

b) dla wszystkich obiektów - książką obiektu z wpisami potwierdzającymi przeprowadzenie okresowych kontroli wymaganych ustawą z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016, z późn. zm.), przedstawioną do wglądu organowi dokonującemu kontroli lub oceny obiektu;

2) przeciwpożarowych - opinią właściwej miejscowo komendy powiatowej (miejskiej) Państwowej Straży Pożarnej, a w przypadku kontroli obiektu za równorzędny opinii uznaje się protokół okresowej kontroli Państwowej Straży Pożarnej;

3) sanitarnych - opinią właściwego miejscowo państwowego powiatowego inspektora sanitarnego, a w przypadku kontroli obiektu za równorzędny opinii uznaje się protokół okresowej kontroli Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

Zgodnie z art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych zaszeregowanie obiektów hotelarskich do poszczególnych rodzajów dokonuje, kategorię nadaje oraz prowadzi ich ewidencję marszałek województwa (wcześniej wojewoda) właściwy ze względu na miejsce położenia obiektu hotelarskiego, co miało miejsce w przedmiotowej sprawie, gdyż przedmiotowy obiekt zaszeregowany był Decyzją Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2000 r., Nr [...] do rodzaju: hotel kategorii: *** (trzy gwiazdki). Natomiast na podstawie art. 41 ust.1 ww. ustawy "jeżeli obiekt hotelarski przestał spełniać wymagania określone dla rodzaju i kategorii, o których mowa w art. 35 ust. 1 pkt 1, właściwy organ dokonuje z urzędu zmiany rodzaju lub kategorii obiektu bądź uchyla decyzję o zaszeregowaniu obiektu do określonego rodzaju. W przedmiotowej sprawie, w toku przeprowadzonych kontroli (kontrola okresowa - [...] kwietnia 2005 r., kontrola sprawdzająca - [...] marca 2006 r., ponowna kontrola wykonania zaleceń pokontrolnych - [...] sierpnia 2006r.) wykazano, że Hotel [...] nie spełnia obligatoryjnego wymagania dla rodzaju: hotel kategorii *** (trzy gwiazdki), określonego w rozporządzeniu Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 19 sierpnia 2004 r. w sprawie obiektów hotelarskich i innych obiektów, w których są świadczone usługi hotelarskie (Dz. U- z 2006 r. Nr 22. póz. 169) w załączniku Nr 1, Lp. 28, pkt 4.

Hotel [...] nie posiada w wyposażeniu jednostek mieszkalnych w meble i elementy uzupełniające, szaf lub zabudowanych wnęk garderobianych, wymaganych zgodnie z załącznikiem Nr 1, Lp. 28, pkt 4) do ww. rozporządzenia. Wymagania minimalne co do wielkości obiektu, jego wyposażenia oraz zakresu świadczonych usług, ustalone dla rodzaju i kategorii, do których obiekt został zaszeregowany wyraźnie różnicują wyposażenie hoteli w poszczególnych kategoriach. Zgodnie z załącznikiem Nr [...] do przedmiotowego rozporządzenia w hotelach kategorii ***** (pięć gwiazdek), **** (cztery gwiazdki) i *** (trzy gwiazdki) obowiązuje wymóg "szafy lub zabudowanej wnęki garderobianej, minimum 3 wieszaki na osobę" natomiast zgodnie z załącznikiem Nr [...] w hotelach kategorii ** (dwie gwiazdki) i * (jedna gwiazdka) obowiązuje wymóg "wnęki garderobianej, minimum 3 wieszaki na osobę". A zatem w hotelach wyższych kategorii [ o podwyższonym standardzie od *** (trzech gwiazdek) wzwyż)] taki wymóg istnieje, w odróżnieniu do niższych kategorii (* - jedna gwiazdka, ** - dwie gwiazdki), w przypadku których wystarczy wnęka garderobiana, która nie musi być zabudowana. Zabudowana wnęka garderobiana oznacza element architektoniczny w postaci fragmentu ściany cofniętej w stosunku do całej ściany, umożliwiający wykorzystanie w celu przechowywania garderoby gościa obiektu, który jest wyposażony zarówno w elementy wyposażenia wewnętrznego w postaci półek, drążków, wieszaków, ewentualnie szuflad i jednocześnie zabudowany z zewnątrz w sposób funkcjonalny, w taki sposób aby garderoba gościa była osłonięta, analogicznie jak szafa, przez ścianki i drzwi. Należy podkreślić, iż ww. wymóg określa zamiennie możliwość wyposażenia w szafę lub w zabudowaną wnękę garderobianą. Należy uznać, iż zabudowana wnęka garderobiana ma posiadać taką samą funkcjonalność jak szafa. Tym samym należy uznać, iż musi być wyposażona w osłonę zewnętrzną chroniącą rzeczy umieszczone w środku w tym samym stopniu co szafa. Wyższy standard ochrony rzeczy gościa obiektu hotelarskiego przechowywanych w szafie lub zabudowanej wnęce dotyczy hotelu ***, ****, ***** (trzy, cztery, pięć gwiazdek) i stanowi element wyższego poziomu wymagań kategoryzacyjnych niż ten, który obowiązuje w hotelach * i ** (jedna, dwie gwiazdki), który to standard zakłada, iż rzeczy gościa mogą być przechowywane we wnęce niezabudowanej - tj. w rozumieniu wnęki nieosłoniętej z zewnątrz. Wnęka niezabudowana również - jak stanowią przepisy - musi gwarantować możliwość przechowywania w niej rzeczy. Należy zatem rozróżnić wyposażenie wnęki od zabudowy wnęki, czego nie czyni Pełnomocnik Strony, uznając takie wyposażenie za zabudowę.

W opinii organu II instancji brak zabudowanej wnęki garderobianej w jednostkach mieszkalnych w Hotelu [...] daje podstawy aby uznać, że minimalne wymagania dla rodzaju hotel kategorii *** ( trzy gwiazdki ) nie zostały spełnione. Uzasadnia to wydanie decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] czerwca 2007 r., w sprawie zaszeregowania obiektu [...] do rodzaju hotel kategorii ** (dwie gwiazdki) w oparciu o art. 41 ust. 1 ustawy o usługach turystycznych.

Ponadto Marszałek Województwa [...] prowadził postępowanie mając na względzie słuszny interes społeczny - konsumenta usługi hotelarskiej, tj. gwarantowanie minimalnego wyposażenia o określonym standardzie. Jednocześnie Marszałek Województwa [...] dawał stronie możliwość, zgodnie z art. 10 Kpa, czynnego udziału w postępowaniu, oraz spełnienie wymagań umożliwiających utrzymanie zaszeregowania Hotelu [...] do rodzaju hotel kategorii *** (trzy gwiazdki), co potwierdza wielokrotne wzywanie do wskazania czy zrealizowano zalecenia pokontrolne.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł E. Z. zwany dalej skarżącym. W skardze domagał się uchylenia przedmiotowej decyzji.

Przedmiotem sporu, a jednocześnie rozbieżności między stroną a organem jest kwestia czy w rozumieniu zał. 1 Lp. 28, pkt. 4 in fine przez sformułowanie "...zabudowana wnęka garderobiana, minimum 3 wieszaki na osobę...", należy rozmieć jak czyni to organ wnękę zamkniętą drzwiami zasłaniającymi wnętrze tych wnęk, czy też wnękę zabudowaną wyposażeniem w postaci stelaży z wieszakami oraz półek, czy też jak interpretuje organ II instancji, że zabudowana wnęka musi być wyposażona w osłonę zewnętrzną chroniąca rzeczy umieszczone w środku w tym samym stopniu co szafa.

Stanowisko organa, które ostatecznie doprowadziło do obniżenia kategoryzacji hotelu z 3* do 2* jest błędne i nie znajduje uzasadnienia w powołanym przepisie, stanowiąc jego naruszenie.

Organa administracji, zdają się jako synonimu słowa "zabudowany" używa słowa "zamknięty", jak czyni to organ I instancji lub "osłonięty" jak czyni to organ II instancji. To błędne interpretacje nie odpowiadające wykładni gramatycznej.

Dążąc do przeprowadzenie wykładni gramatycznej należy, posłużyć się słownikiem języka polskiego, skoro akt prawny nie zawiera autonomicznej definicji.

"Zabudować" - budując, wypełniać, przesłaniać coś" : Zabudowywać wnękę. Zabudować balkon. Zabudować przejście z salonu do jadalni. (Słownik współczesnego języka polskiego

Wyd. Wilga - 1996 r.)

"zabudować" (zabudowywać) - budując zasłonić, przysłonić coś" : Zabudować ścianę półkami, kuchnię szafkami. ( Słownik języka polskiego pod redakcją prof. M Szymczaka - PWN 1989 r.)

Zabudowana przestrzeń - tu wnęka - to przestrzeń wypełniona jakimiś trwale połączonymi z wnęką urządzeniami. To kryterium właśnie spełniają stelaż z wieszakami oraz półki.

Ze sformułowania zabudowana wnęka nie sposób logicznie wyprowadzić wniosek, iż jest to wnęka zamykana lub osłonięta.

Organ I instancji powołując się na pismo z dnia [...].09.2006 r. Ministerstwa Gospodarki i Pracy w W., które traktuje jako interpretację, wykładnię przepisu - o czym jeszcze niżej - wyraża stanowisko, że wnęka winna być wyposażona w drzwi, inne interpretacje wyraża Minister Sportu i Turystyki.

To z gruntu błędne stanowisko. Organowi jak się wydaje chodzi o drzwi, które zasłonią wnętrze tych wnęk. Poza rozważaniami organu I instancji pozostały inne sposoby które, równie dobrze zasłonić mogą wnękę. Taką funkcję może spełnić zamocowana w górnej części wnęki roletta, posuwająca się na prowadnicach.

Cel zasłonięcia wnęki niewątpliwie byłby osiągnięty, ale bacząc na ww. sugestię organu o konieczności montowania drzwi, strona nie uczyniłaby zadość wymogom organu.

Technologiczne zabudowanie wnęki polegałoby na wmontowaniu w nią ramy, do której przymocowane byłyby drzwi. Taką konstrukcję należałoby jednak nazwać szafą wnękową.

Organ I instancji powołał pismo Ministra Gospodarki i Pracy z dnia [...].09.2006r. "przypisując mu - jak się wydaje - walor wykładni autentycznej.

Podnieść należy, iż pismo to ani z uwagi na jego spłyconą treść, ani też z uwagi na rangę osoby podpisującej takiej funkcji spełnić nie może. Wykładnię autentyczną może dokonać organ, który wydał przepis - tu Minister Gospodarki i Pracy. Pismo podpisane przez pracownika ministerstwa, takiego wymogu nie spełnia.

Również nie można podzielić rozważania Ministra Sportu i Turystyki naprowadzające na konkluzję, że wnęka musi być wyposażona w osłonę zewnętrzną chroniącą rzeczy umieszczone w środku w takim samym stopniu co szafa.

Pomiędzy stanowiskiem organu I instancji, a II instancji jawi się wyraźna rozbieżność.

W utrzymanej decyzji organu I instancji ustalono, iż tylko drzwi spełniają wymóg przepisu art. 41 ust. 1 cyt. ustawy wg zaś Ministra Sportu i Turystyki wnęka winna być wyposażona w osłonę.

Ta rozbieżność stanowi naruszenie przepisy prawa procesowego, zaś niejednoznaczne rozstrzygniecie trudną do wdrożenia decyzję.

Odrębnym zagadnieniem jest czy "osłonięta wnęka" to wnęka zabudowana.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że zasługuje ona na uwzględnienie.

Stosownie do przepisów art. 35 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych (Dz. U. z 2001 r. Nr 55, poz. 578), usługi hotelarskie mogą być świadczone w obiektach, które spełniają wymagania co do wielkości obiektu, wyposażenia, kwalifikacji personelu, zakresu świadczonych usług - ustalane dla rodzaju i kategorii obiektu, a także wymagania sanitarne, przeciwpożarowe i inne określone odrębnymi przepisami. Wymaganie te muszą być spełnione wszystkie, aby obiekt mógł być zaliczony do rodzaju i kategorii, przy czym w ramach poszczególnych, wyżej wymienionych wymagań, muszą być spełnione również wszystkie, składające się na nie warunki. Warunki dla poszczególnych rodzajów i kategorii obiektów hotelarskich, co do wyposażenia, kwalifikacji personelu, zakresu świadczonych usług, określają przepisy wykonawcze do ustawy.

W niniejszej sprawie organy uznały, iż obiekt prowadzony przez skarżącego nie spełnia wszystkich wymagań co do wyposażenia, określonych w przepisach rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 19 sierpnia 2004 r. w sprawie obiektów hotelarskich i innych obiektów w których są świadczone usługi hotelarskie (Dz. U. Nr 22 poz. 169 z 2006 r.) a mianowicie Hotel [...] nie posiada w wyposażeniu jednostek mieszkalnych w meble i elementy uzupełniające, szaf lub zabudowanych wnęk garderobianych, wymaganych zgodnie z załącznikiem Nr 1, Lp. 28, pkt 4 do ww. rozporządzenie.

Zgodnie z zał. Nr 1, Lp. 28, pkt 4 hotel trzy gwiazdkowy powinien posiadać w wyposażeniu meblowym szafę lub zabudowaną wnękę garderobianą minimum 3 wieszaki na osobę. Natomiast hotel dwu lub jedno gwiazdkowy wnękę garderobianą minimum 3 wieszaki na osobę.

Istota sporu między organami administracji a skarżącym sprowadza się do kwestii rozumienia zał. Nr 1, Lp. 28, pkt 4 ww. rozporządzenia a dokładniej do rozumienia sformułowania "...zabudowana wnęka garderobiana minimum 3 wieszaki na osobę"

Wg organów administracji zał. [...] załącznika należy rozumieć w ten sposób, że mamy do czynienia z wnęką zamkniętą drzwiami, czy też wyposażoną w osłonę zewnętrzną chroniącą rzeczy umieszczone w środku w tym samym stopniu co szafa.

Wg skarżącego zabudowana wnęka garderobiana to przestrzeń wypełniona jakimiś trwale połączonymi z wnęką urządzeniami – np. stelaż z wieszakami oraz półkami.

W ocenie składu orzekającego w tej sprawie z brzmienia zał. [...] ww. rozporządzenia trudno wyprowadzić wniosek, że ustawodawcy chodziło o wnękę zabudowaną zamkniętą.

W ocenie Sądu z wnęka zabudowaną mamy do czynienia wtedy gdy przestrzeń wnęki została w trwały sposób wypełniona np. poprzez zbudowanie w niej półek czy też stelażu na ubrania. Przestrzeń wnęki zabudowanej może być otwarta bądź zamknięta. W tym miejscu w ocenie składu orzekającego należy, wyraźnie podkreślić, że wnęka zabudowana nie musi być zamknięta. Z prawidłowo dokonanej wykładni językowej zał. [...] ww. rozporządzenia w żaden sposób nie wynika aby zabudowana wnęka garderobiana miała posiadać drzwi.

Za taką wykładnią przemawia również treść zał. [...] wnęka garderobiana – co wskazuje na brak zabudowy tej wnęki, gdyż przepis nie mówi tu o żadnych urządzeniach trwale z wnęką związanych.

Tak więc, w ocenie Sądu organ błędnie zinterpretował przepis zał. [...] ww. rozporządzenia i dlatego to w sposób błędny zmienił kategorię hotelu na ** (dwie gwiazdki).

Biorąc powyższe pod rozwagę na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a orzeczono jak w sentencji o niewykonalności orzeczono w oparciu o art. 152 p.p.s.a a o kosztach w oparciu o art. 200 p.p.s.a.