Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1601/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-02-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6132 Kary pieniężne za naruszenie wymagań ochrony środowiska
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Inspektor Ochrony Środowiska
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: ART 18 UST 1
journal: Dz.U. 2007 nr 44 poz 287
law: Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Wykowski, Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski, Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), Protokolant Joanna Kurek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lutego 2009 r. sprawy ze skargi J. S.A. z siedzibą w K. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kosztów wykonania pomiarów hałasu 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. zasądza od Głównego Inspektora Ochrony Środowiska na rzecz J. S.A. z siedzibą w K. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

IV SA/Wa 1601/08

UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2008 r., nr [...], Główny Inspektor Ochrony Środowiska, utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] kwietnia 2008 r., nr [...] ustalającą dla J. S.A., z siedzibą w K., wysokość kosztów wykonania pomiarów poziomu hałasu, na podstawie których stwierdzono naruszenie wymagań ochrony środowiska, na kwotę 905,25 zł.

Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco:

[...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska decyzją z dnia [...] kwietnia 2008 r., nr [...] ustalił dla skarżącej spółki wymiar kary biegnącej, w wysokości 100, 67 zł, za przekroczenie, w porze nocnej, dopuszczalnego poziomu hałasu przenikającego do środowiska. Główny Inspektor Ochrony Środowiska decyzją z dnia [...] lipca 2008 r, nr [...], utrzymał tę decyzję w mocy.

Ponadto, [...] WIOŚ, działając na podstawie art. 18 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska (tekst jedn. Dz. U. z 2007 r., Nr 44 poz. 287 z późn. zm.) oraz przepisów rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 10 kwietnia 2006 r. w sprawie warunków i sposobu ustalania kontroli (Dz. U. nr 71, poz. 495) decyzją z dnia [...] kwietnia 2008 r., nr [...], ustalił dla skarżącej spółki wysokość kosztów wykonania pomiarów poziomu hałasu, na podstawie których stwierdzono naruszenie wymagań ochrony środowiska, na kwotę 905,25 zł.

W odwołaniu skarżąca spółka podniosła, iż jest jednym z wielu podmiotów gospodarczych prowadzących działalność w budynku położonym w Z. przy ul. [...]. W opinii skarżącej, urządzeniem emitującym hałas, powodującym przekroczenie dopuszczalnego natężenia hałasu w porze nocnej jest centrala nawiewno-wywiewna stanowiąca integralną część budynku, którego właścicielem jest PHU "T." sp. j. A. K. B. K. z siedzibą w Z., a nie agregat chłodniczy będący częścią instalacji chłodniczej sklepu "[...]", należącego do skarżącej spółki, co oznacza, że organ I instancji nieprawidłowo ustalił stronę zobowiązaną do uiszczenia kosztów wykonania pomiarów hałasu.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska utrzymał w mocy decyzję organu I instancji i stwierdził, że w przedmiotowej sprawie koszty ustalono prawidłowo. Zgodnie z § 2 ust. 1 ww. rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 10 kwietnia 2006 r. koszty ponoszone w związku z prowadzeniem kontroli przestrzegania wymagań ochrony środowiska ustala się jako sumę kosztów pobierania próbek, wykonywania pomiarów i analiz, na podstawie których stwierdzono naruszenie wymagań ochrony środowiska. Pomiary hałasu przenikającego do środowiska, powstałego w wyniku eksploatacji instalacji chłodniczej, zainstalowanej w sklepie "[...]", użytkowanej przez skarżącą spółkę, przeprowadzone przez [...] WIOŚ wykazały w dwóch punktach pomiarowych przekroczenie dopuszczalnego poziomu hałasu. Zarzut skarżącego, dotyczący nieprawidłowego ustalenia przez WIOŚ strony zobowiązanej do uiszczenia kosztów wykonania pomiarów, organ odwoławczy uznał za nieuzasadniony i wskazał, że emisja hałasu związana jest bez wątpienia z funkcjonowaniem instalacji chłodniczej w sklepie należącym do skarżącej spółki.

Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła spółka J. S.A., zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie art. 18 ust. 1 i ust. 2 ustawy o Inspekcji Ochrony Środowiska, art. 115a, art. 299 i art. 300 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (tekst jedn. - Dz. U. z 2007 r. Nr 25, poz. 150 z późn. zm.) oraz art. 7, art. 77 i art. 80 kpa.

Skarżąca spółka podniosła, że organ, wydając decyzję o obciążeniu jej kosztami przeprowadzenia pomiarów, nie przeprowadził w odpowiednim zakresie postępowania dowodowego i nie ustalił w sposób nie budzący wątpliwości, że to w skutek jej działalności doszło do naruszenia wymagań ochrony środowiska. W ocenie skarżącej spółki nie ulega wątpliwości, że hałas emitowany z budynku położnego w Z. przy ul. [...] nie pochodzi z należącej do niej instalacji. Instalacja nawiewno-wywiewna będąca źródłem hałasu należy do właściciela budynku, w którym skarżąca spółka wynajmuje część powierzchni i wobec tego nie może ponosić odpowiedzialności za jej działanie.

Wobec powyższego skarżąca spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę GIOŚ podtrzymał w całości swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Badając legalność zaskarżonej decyzji, Sąd doszedł do przekonania, że skarga złożona w rozpatrywanej sprawie jest zasadna. Zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Ochrony Środowiska została bowiem wydana z naruszeniem przepisów postępowania mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Jak stanowi art. 18 ust. 1 ustawy o Inspekcji Ochrony Środowiska koszty pobierania próbek oraz wykonywania pomiarów i analiz, na podstawie których stwierdzono naruszenie wymagań ochrony środowiska, ponoszą jednostki organizacyjne lub osoby fizyczne, których działalność, jest źródłem naruszenia tych wymagań.

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2008 r., nr [...], [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska ustalił dla skarżącej spółki wymiar kary biegnącej za przekroczenie dopuszczalnego poziomu hałasu przenikającego do środowiska. Główny Inspektor Ochrony Środowiska decyzją z dnia [...] lipca 2008 r, nr [...] utrzymał tę decyzję w mocy.

Organ I instancji uznał, iż jednostką organizacyjną, której działalność stanowi źródło naruszeń wymagań ochrony środowiska jest skarżąca spółka i że w związku z tym, zgodnie z przepisem art. 18 ust. 1 ustawy o Inspekcji Ochrony Środowiska, powinna ponieść koszty wykonania pomiarów hałasu. W konsekwencji, [...] WIOŚ wydał decyzję z dnia [...] kwietnia 2008 r., nr [...], ustalającą wysokość kosztów wykonania pomiarów poziomu hałasu, którą następnie Główny Inspektor Ochrony Środowiska utrzymał w mocy zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2008 r., nr [...].

Główny Inspektor Ochrony Środowiska nie wziął jednak pod uwagę, że ostateczna decyzja o ustaleniu wymiaru kary biegnącej dla skarżącej, w dacie wydania decyzji ustalającej wysokość kosztów wykonania pomiarów poziomu hałasu nie była prawomocna, a w wyniku jej zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego została uchylona, wyrokiem z dnia 30 stycznia 2009 r. (sygn. akt IV SA/Wa 1602/08). W związku z powyższym, Sąd stwierdził, że decyzja Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lipca 2008 r., nr [...] wydana została przedwcześnie.

Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 cyt. ustawy.

Rozpatrując sprawę ponownie Główny Inspektor Ochrony Środowiska weźmie pod uwagę, że jego decyzja z dnia [...] lipca 2008 r., nr [...], o ustaleniu wymiaru kary biegnącej dla skarżącej spółki zastała wyeliminowana z obrotu prawnego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 stycznia 2009 r. (sygn. akt IV SA/WA 1602/08).