Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 158/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2013-06-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 3, art. 73
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Maria Piórkowska po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. W. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2012 r., Nr [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia - postanawia - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

II SA/Rz 158/13

UZASADNIENIE

W dniu 15 lutego 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Rzeszowie wpłynęła skarga P. W. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2012 r., Nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2012 r. znak: [...] o nałożeniu na wyżej wymienionego grzywny w celu przymuszenia, w wysokości 31 106,40 zł, do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym a polegającym na wykonaniu rozbiórki dobudowy przewiązki pomiędzy budynkami gospodarczym i mieszkalnym, zlokalizowanej na działce nr 1332 obr. [...], położonej przy ul. S. w R. oraz obowiązku wniesienia opłaty egzekucyjnej w wysokości 68,00 zł.

Zgodnie z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) – od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi

w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Takim pismem jest m.in. skarga.

W niniejszej sprawie wpis od skargi, jako że jej przedmiotem nie są należności pieniężne, ma charakter wpisu stałego, a jego wysokość wynosi 100 zł – zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2003 r. Nr 221 poz. 2193).

W związku z zawartym w skardze wnioskiem o przyznanie prawa pomocy pismem z dnia 28 marca 2013 r. wezwano skarżącego do złożenia wniosku na urzędowym formularzu PPF, w terminie 7 dni, licząc od dnia doręczenia wezwania. Wobec niewykonania powyższego wezwania zarządzeniem z dnia 19 kwietnia 2013 r., sygn. akt II SA/Rz 158/13 referendarz sądowy WSA w Rzeszowie pozostawił wniosek o przyznanie skarżącemu prawa pomocy bez rozpoznania

W dalszej kolejności zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 17 maja 2013 r. Sąd wezwał P. W. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało wysłane na adres, wskazany przez P. W. w złożonej do Sądu skardze.

Z uwagi na nieobecność adresata w miejscu zamieszkania, korespondencja została w dniu 23 maja 2013 r. awizowana w placówce pocztowej, o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej, a następnie w dniu 3 czerwca 2013 r. powtórnie awizowana.

Terminu do odbioru wezwania mijał z dniem 6 czerwca 2013 r.

Pomimo upływu, z dniem 13 czerwca 2013 r. zakreślonego terminu skarżący nie uiścił stosownego wpisu sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Do wszczęcia postępowania przed sądem administracyjnym niezbędne jest skuteczne wniesienie skargi, przez co rozumieć należy spełnienie przez nią określonych w ustawie warunków formalnych, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe.

Przepis art. 220 § 3 P.p.s.a. zawiera dyspozycję zgodnie z którą skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd.

P. W., mimo wskazania o uzupełnienie jakich braków się go wzywa oraz pouczeniu o konsekwencjach grożących w razie nie wykonania tej czynności, nie uczynił zadość wezwaniu i nie uiścił wpisu sądowego.

Nie ma przy tym znaczenia, że kierowanej korespondencji nie odebrał, albowiem zgodnie z przepisem art. 73 P.p.s.a. dotyczącym tzw. instytucji "doręczenia zastępczego" w razie gdy pismo nie może zostać doręczone w sposób przewidziany

w art. 65-72 P.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru

w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Natomiast zgodnie z § 4 cyt. przepisu doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.

Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie pismo, zgodnie z przepisami prawa, zostało prawidłowo doręczone stronie skarżącej. Listonosz, jak wynika z adnotacji umieszczonej na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, w dniu 23 maja 2013 r. pismo adresowane do skarżącego, z uwagi na jego nieobecność, pozostawił w placówce pocztowej – [...], a zawiadomienie o tym umieścił w oddawczej skrzynce pocztowej. Placówka pocztowa w dniu 3 czerwca 2013 r. powtórnie awizowała ww. przesyłkę. Mając na uwadze treść cytowanego wyżej art. 73 P.p.s.a. ostatni dzień skutecznego doręczenia pisma wypadał w dniu 6 czerwca 2013 r. (czwartek). Natomiast termin do usunięcia braków formalnych skargi upływał z dniem 13 czerwca 2013 r.

Mimo prawidłowego wezwania o uzupełnienie wskazanych braków formalnych skargi oraz pouczeniu o konsekwencjach grożących w razie niedokonania tej czynności P. W., nie uczynił zadość wezwaniu i nie uiścił wpisu sądowego.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia i skargę odrzucił.