Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 82/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2020-08-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Nawara - Dubiel po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. F. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. w przedmiocie nielegalnie wykonanych robót budowlanych postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W. F. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Inspektor Nadzoru Budowlanego w przedmiocie nielegalnie wykonanych robót budowlanych (nasyp).

Stosownie do przepisu 53 § 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) - dalej określanej jako p.p.s.a. – skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Instytucja ponaglenia została uregulowana w art. 37 kodeksu postępowania administracyjnego.

Skarżąca został wezwana do przedstawienia dowodu, że przed wniesieniem skargi wyczerpała tryb określony w art. 37 § 1 k.p.a. tj. wniosła do organu wyższego stopnia ponaglenie na niezałatwienie sprawy w terminie.

W odpowiedzi na to wezwanie skarżąca przesłała do WSA w Krakowie pismo Inspektor Nadzoru Budowlanego z 17 grudnia 2019 r., adresowane do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., wraz z którym przesłano do organu wyższej instancji pismo skarżącej zatytułowane "Skarga na i za pośrednictwem Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego". Z pisma tego oraz z przesłanych akt administracyjnych wynika, że wystąpienie W. F. z dnia 16 września 2019 r. (o treści: "Zgłaszam o nieprawidłowościach sąsiada F. M., która sąsiaduje z moją działką [...] i (...) zrobiła nasyp ziemi na swojej działce. Który to nasyp zagraża mojej działce [...] w czasie ulewy będzie przemieszczał się na moją działkę [...]. Proszę o interwencję i odpowiedź. Jest to samowola budowlana") zostało przez PINB zakwalifikowane jako skarga złożona w trybie określonym w dziale VIII k.p.a.

W przesłanych aktach znajduje się również kopia pisma skarżącej, które zostało przesłane do MWINB, jednakże nie może ono zostać uznane za ponaglenie, lecz raczej za wyraz niezadowolenia skarżącej ze sposobu załatwienia jej podania.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że sposób załatwienia skarg i wniosków, o których mowa w dziale VIII k.p.a. nie podlega kontroli sądowej. Strona może jednak wnosić skargę na bezczynność, jeżeli jej zamiarem było spowodowanie wszczęcia postępowania administracyjnego, od czego organ uchylił się nadając podaniu bieg w trybie skarg i wniosków. Co do zasady więc istnieje możliwość kontroli sądowej tego rodzaju postępowania po stronie organu administracji publicznej.

Jednakże warunkiem skutecznego wniesienia skargi na bezczynność do sądu administracyjnego jest – jak już wyżej wskazano – wcześniejsze wniesienie ponaglenia. Pismo skarżącej z dnia 3 grudnia 2019 r. było wprawdzie adresowane do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., jednakże nie stanowi ponaglenia.

Trzeba również zwrócić uwagę, że skarżąca może wnieść ponaglenie w każdym czasie, a wówczas warunek formalny wniesienia do WSA skargi na bezczynność będzie spełniony. Niniejsze postanowienie w żaden więc sposób nie ogranicza praw skarżącej do kontroli sądowej czynności (bezczynności) Inspektor Nadzoru Budowlanego.

Skoro na obecnym etapie W. F. nie poprzedziła skargi na bezczynność ponagleniem - jej skarga na bezczynność jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.