Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 222/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2009-04-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 101 ust. 1,3, art. 11a ust. 1, art. 19 ust. 2,
journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t. jedn.
article: art. 58 par. 1 pkt 2, art. 53 par. 2,
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na uchwałę Rady Miejskiej w Koszalinie nr XXIX/325/08 z dnia 27 listopada 2008 r. w przedmiocie zmiany uchwały w sprawie uchwalenia Statutów Osiedli Miasta Koszalina postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W dniu [...] r. ( data złożenia pisma w organie) A.M., złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, na uchwałę Rady Miejskiej w Koszalinie nr XXIX/325/08 z dnia 27 listopada 2008 r. w przedmiocie zmiany uchwały w sprawie uchwalenia Statutów Osiedli Miasta [...].

W uzasadnieniu skargi skarżąca podała, iż dnia [...] r. złożyła w siedzibie organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wynikającego z podjęcia ww. uchwały.

Dnia [...] r. skarżąca otrzymała odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w formie pisma Przewodniczącego Rady Miejskiej w [...] w którym wskazuje on, iż przychyla się do załączonej opinii prawnej sporządzonej przez radcę prawnego M.H..

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Na wstępie należy wskazać, że tryb wnoszenia skargi na uchwały organów gminy został uregulowany w przepisach ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.-dalej u.s.g.). Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

W sprawie wezwania do usunięcia naruszenia stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym (art. 101 ust. 3 u.s.g.).

Termin do zaskarżania uchwał i zarządzeń organów jednostek samorządu terytorialnego został określony w art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) - zwanej dalej p.p.s.a. W takich przypadkach skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Początkiem biegu tego terminu jest zatem dzień udzielenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, chyba że organ nie udzielił odpowiedzi w terminie miesięcznym określonym przez przepisy kpa. wtedy upływ tego terminu jest początkiem biegu terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W kontekście cytowanych regulacji prawnych należy więc przyjąć, że skargę do sądu administracyjnego na uchwałę podjętą przez organ powiatu w sprawie z zakresu administracji publicznej wnosi się między trzydziestym a sześćdziesiątym dniem, licząc od daty wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, jeżeli odpowiedź na to wezwanie nie zostanie przez organ tej jednostki samorządu terytorialnego w ciągu miesiąca udzielona (art. 35 kpa w zw. z art. 101 ust. 3 u.s.g. i art. 53 p.p.s.a.).

Jak wynika z akt sprawy Rada Miejska w [...] została wezwana do usunięcia naruszenia prawa pismem z dnia [...] r., który z tym dniem wpłynął do Rady. Skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na uchwałę Rady Miejskiej w Koszalinie z dnia 27 listopada 2008r. została złożona w siedzibie organu przez skarżącą dnia [...] r.

W aktach sprawy przekazanych przez organ do Sądu znajduje się pismo z dnia [...] r., podpisane przez Przewodniczącego Rady Miejskiej w [...], skierowane do skarżącej, w którym wyjaśnia on cyt.:" w odpowiedzi na pismo dotyczące wezwania Rady Miejskiej w [...] do usunięcia naruszenia prawa informuję, że po wnikliwej analizie przychylam się do stanowiska zawartego w załączonej opinii prawnej".

Sąd uznał, że pismo Przewodniczącego wraz z załączoną opinią radcy prawnego nie może być uznane za odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, gdyż nie pochodzi ono od właściwego organu. Ustalenie podmiotu upoważnionego do udzielenia odpowiedzi na wezwanie do naruszenia prawa wymaga odwołania się do przepisów ustawy o samorządzie gminnym. W myśl art. 2 ust. 1 tej ustawy gmina(miasto) ma osobowość prawną, zaś jego organem są: rada gminy (miasta) i wójt lub burmistrz, prezydent miasta (art. 11a ust. 1). Pierwszy z wymienionych organów, posiadający kompetencje stanowiące wymienione w art. 18 u.s.g realizuje je poprzez podejmowanie uchwał. Rada stosownie do art. 19 ust. 1 u.s.g. wybiera ze swego grona przewodniczącego i jednego lub trzech wiceprzewodniczących. Zadania przewodniczącego są ściśle określone przez ustawę i ograniczają się wyłącznie do organizowania pracy rady oraz prowadzenia obrad rady (art. 19 ust. 2 u.s.g.). Nie ma on zatem uprawnienia do reprezentowania gminy, ani rady gminy (miasta), a tylko w takim razie mógłby udzielić odpowiedzi na wezwanie do naruszenia. Z akt nie wynika także, aby rada podjęła uchwałę upoważniającą przewodniczącego rady do tej czynności.

Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd uznał, że pismo Przewodniczącego Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] r., doręczone stronie skarżącej dnia [...] r. nie było odpowiedzią organu Rady Miejskiej na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, stąd wezwanie skarżącej uznać należy za "bezskuteczne" w rozumieniu przepisu art. 53 p.p.s.a. Zatem termin do wniesienia skargi, liczony od daty [...] r.( data złożenia w siedzibie organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa) upływał zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a. dnia [...] r. Wobec powyższego wniesienie skargi w dniu [...] r., należy uznać za spóźnione.

W świetle powyższych okoliczności na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.