Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 93/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2019-04-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6099 Inne o symbolu podstawowym 609
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P Sp. z o.o. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2018 r., nr [...] Marszałek Województwa, po rozpoznaniu wniosku P Sp. z o.o., odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o odroczenie płatności opłaty podwyższonej za odprowadzanie ścieków do wód w I półroczu 2010 r.

Orzeczenie powyższe zostało utrzymane w mocy postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2018 r., nr [...], które to postanowienie zostało następnie zaskarżone przez P Sp. z o.o. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz "wszelkich innych aktów wydanych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach niniejszej sprawy". Wniosek powyższy uzasadniony został istnieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyż dalsze procedowanie nad wnioskiem o zmianę decyzji Marszałka Województwa z dnia [...] sierpnia 2010 r., zdaniem strony, musi spowodować wydanie decyzji o odmowie dokonania zmiany powyższej decyzji, a w konsekwencji wydanie decyzji zobowiązującej do zapłaty opłaty podwyższonej.

Pismem sądowym z dnia [...] marca 2019 r. strona skarżąca została wezwana do sprecyzowania, w terminie 7 dni, zawartego w skardze wniosku poprzez dokładne oznaczenie dat oraz numerów aktów prawnych, o których wstrzymanie wnosi, pod rygorem przyjęcia, że wniosek dotyczy wyłącznie zaskarżonego postanowienia SKO z dnia [...] października 2018 r. nr [...]. Wezwanie powyższe doręczone zostało stronie skarżącej w dniu 15 marca 2019 r.

Pismem z dnia [...] marca 2019 r. P Sp. z o.o. podało, iż zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy postanowienia określonego w sygnaturze sprawy przypisanej do wniosku, czyli ww. postanowienia z dnia [...] października 2018 r., nr [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.

Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji lub postanowienia, w całości lub w części, może postanowić organ, który wydał decyzję lub postanowienie, działając z urzędu lub na wniosek strony skarżącej, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. również sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Zasadnicze znaczenie dla rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia ma jego charakter prawny. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dotyczy bowiem tylko takich orzeczeń administracyjnych, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie, sprowadzenie w sposób dobrowolny lub w trybie egzekucji takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Innymi słowy, wykonaniu mogą podlegać tylko te akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s.186; postanowienie NSA z dnia 8 stycznia 2015 r., sygn. akt II OZ 1376/14, LEX nr 1624481; postanowienie NSA z dnia 20 maja 2011 r., sygn. akt II OZ 422/11, LEX nr 795509).

Podkreślić należy, że postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności prawnej nie nadaje się do wykonania, nie wymaga wykonania, ani nie wywołuje skutków o charakterze materialnoprawnym. Nie przydaje bowiem stronie skarżącej żadnego uprawnienia, ani nie nakłada nań żadnego obowiązku, w związku z czym nie może mieć do niego zastosowania art. 61 § 3 p.p.s.a.

Postanowienie odmawiające przywrócenia terminu stanowi wyraz odmowy ze strony organu wyrażenia, w formie określonej przepisami, zgody na dokonanie określonej czynności procesowej, której jednak można by skutecznie dokonać tylko wtedy, gdyby wydano postanowienie o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania. Samo "zawieszenie" skuteczności postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o odroczenie terminu płatności w żaden sposób nie zmieniłoby zatem sytuacji procesowej skarżącego, nie wywołałoby jakichkolwiek zmian w sferze prawnej lub faktycznej. Zaskarżone postanowienie nie nadaje się więc do wykonania w jakikolwiek sposób, ani dobrowolnie ani pod przymusem państwowym (por. np. postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 20 lipca 2018 r., sygn. akt I SA/Rz 453/18, baza orzeczeń CBOIS).

Wobec powyższego, działając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.