Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 906/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-07-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6070 Uwłaszczenie    państwowych   osób     prawnych   oraz   komunalnych    osób prawnych
Skarżony organ: Minister Budownictwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym; Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech Sędziowie WSA Monika Nowicka WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) Protokolant Ewelina Dębna po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi P. [...] Spółka Akcyjna w W. na postanowienie Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] marca 2003 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania odwoławczego w sprawie uwłaszczenia przedsiębiorstwa państwowego p o s t a n a w i a odrzucić skargę


UZASADNIENIE

I SA/Wa 906/05

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] marca 2003 r., nr [...] Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast, na podstawie art. 97 § 1 pkt. 4 kpa, zawiesił z urzędu postępowanie odwoławcze Prezydenta Miasta W. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2003 r., nr [...] umarzającej postępowanie w sprawie wznowienia postępowania w sprawie uwłaszczenia "P. [...]" Spółka Akcyjna w W. nieruchomością położoną w W., oznaczoną jako działka [...] o pow. [...] ha oraz przyznaniu prawa własności budynków na niej posadowionych - do czasu rozstrzygnięcia przez organ wojewódzki sprawy nabycia przedmiotowej nieruchomości przez Gminę Miasto W. w drodze komunalizacji.

W uzasadnieniu Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast podniósł, że w dniu [...] listopada 2002 r. Prezydent Miasta W. złożył wniosek do Wojewody [...] o nabycie na własność Gminy Miasta W. opisanej wyżej nieruchomości na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych z dnia 27 maja 1990 r. Uznał zatem, iż rozstrzygnięcie w przedmiocie komunalizacji, jako zagadnienie wstępne będzie miało zasadniczy wpływ na rozstrzygnięcie postępowania odwoławczego prowadzonego przed organem centralnym, ustali bowiem czy Gmina Miasto W. była właścicielem tej nieruchomości w dniu [...] listopada 2002 r., to jest wydania przez Wojewodę [...] decyzji o oddaniu w użytkowanie wieczyste gruntu i znajdujących się tam naniesień budowlanych "P. [...]" SA w W. na podstawie art. 200 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.

Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] marca 2003 r. złożyła "P. [...]" SA w W. zarzucając zaskarżonemu postanowieniu naruszenie art. 97 § 1 pkt 4, art. 101 § 1 i 3 i art. 28 kpa w związku z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr 32, poz. 191 ze zm.) i art. 200 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. DZ. U. z 2000 r., Nr 49, poz. 543 ze zm.), a także art. 34 ustawy z dnia 8 września 2000 r. o komunalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji Przedsiębiorstwa Państwowego "Polskie Koleje Państwowe" (Dz. U. Nr 84, poz. 948 ze zm.) i wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i oddalenie odwołania Prezydenta Miasta W.

W uzasadnieniu podniosła, że w pełni utożsamia się z oceną prawną organu pierwszej instancji, uważa, że decyzja wydana przez Wojewodę [...] w dniu [...] stycznia 2003 r. była ostateczna i nie zawierała wad kwalifikowanych mogących stanowić podstawę wznowienia postępowania w sprawie, zatem postanowienie organu drugiej instancji o zawieszeniu postępowania wznowionego narusza porządek prawny.

W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, stwierdził, że zarzuty skargi nie zawierają żadnych nowych okoliczności i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego.

W przedmiotowej sprawie organ administracji wydając zaskarżone postanowienie pouczył stronę o środku odwoławczym w postaci skargi sądowej z czego strona skorzystała wnosząc skargę.

Zgodnie z art. 101 § 3 kpa, na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania służy stronie zażalenie. W myśl art. 52 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, zaś przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

Strona skarżąca nie skorzystała z przysługującego jej prawa wynikającego z art. 101 § 3 kpa, co mogło być wynikiem błędnego pouczenia w postanowieniu.

Strona jednakże może w tym wypadku skorzystać z art. 112 kpa przy podejmowaniu działań zmierzających do wyczerpania toku instancji.

Wniesienie skargi sądowej bez wyczerpania toku instancji nie spełnia wymogów art. 52 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a tym samym stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.