Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 550/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2018-12-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Rischka po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia R. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 lipca 2018 r. o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 6 kwietnia 2018 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług od stycznia 2013 r. do marca 2014 r. postanawia: odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 9 lipca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), odrzucił skargę R. L. – dalej jako "Skarżący" na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 6 kwietnia 2018 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług od stycznia 2013 r. do marca 2014 r., bowiem w wyznaczonym terminie Skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi.

Pismem z dnia 19 lipca 2018 r. Skarżący, reprezentowany przez adwokata, wniósł zażalenie od powyższego postanowienia.

Zarządzeniem z dnia 22 sierpnia 2018 r. referendarz sądowy tut. Sądu, działając na podstawie art. 257 p.p.s.a., pozostawił bez rozpoznania wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy, bowiem Skarżący w zakreślonym terminie nie uzupełnił braków formalnych wniosku, pomimo takiego wymogu.

Wskutek rozpoznania kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, referendarz sądowy, postanowieniem z dnia 30 października 2018 r., działając na podstawie art. 246 § 1 i § 3 p.p.s.a. odmówił Skarżącemu przyznania prawa pomocy, bowiem przyjął, że poprzez nieprzedstawienie żądanych dokumentów Skarżący uniemożliwił dokonanie pełnej i rzetelnej oceny swojej sytuacji finansowej.

Zarządzeniem z dnia 27 listopada 2018 r. Przewodniczący Wydziału I tut. Sądu wezwał pełnomocnika Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia z pouczeniem, że nieuiszczenie wpisu w terminie spowoduje odrzucenie zażalenia.

W terminie otwartym do uiszczenia wpisu pełnomocnik Skarżącego złożył pismo z dnia 4 grudnia 2018 r., do którego dołączył znak opłaty sądowej.

Natomiast na podstawie rejestru dochodów budżetowych oraz kwitariusza ustalono, że Skarżący nie uiścił wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 220 § 3 p.p.s.a. zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Z akt sądowych sprawy wynika, że zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 listopada 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie. Z treści zarządzenia wynika również, że pełnomocnikowi Skarżącego wskazano, że wymienioną kwotę należy uiścić w kasie Sądu, bądź na rachunek bankowy Sądu.

Powyższe zarządzenie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 30 listopada 2018 r. na adres doręczeń wskazany w skardze.

Poza sporem jest, że należny w sprawie wpis od zażalenia jest wpisem stałym w wysokości 100 zł. Zgodnie bowiem z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2139, ze zm.) wpis stały od zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych wynosi 100 zł.

Zgodnie zaś z art. 219 § 2 p.p.s.a. zd. pierwsze opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym powszechnie przyjęte zostało stanowisko, że brak jest możliwości uiszczenia opłaty sądowej, w tym wpisu, w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w innej formie, niż wskazana w przepisie art. 219 § 2 p.p.s.a. Dotyczy to w szczególności uiszczenia opłaty znakami opłaty sądowej (por. postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2004 r., sygn. akt FZ 28/04 - ONSAiWSA 2004 nr 1, poz. 4 i niepublikowane postanowienia NSA z dnia 5 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OZ 287/07 i z dnia 21 września 2005 r., sygn. akt II OZ 784/05).

W niniejszej sprawie profesjonalny pełnomocnik Skarżącego dokonał opłaty sądowej w znakach opłaty sądowej, wobec czego należy stwierdzić, że nie zastosował się do dyspozycji art. 219 § 2 p.p.s.a., który podobnie jak § 5 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., nie przewiduje możliwości dokonywania opłat sądowych w formie znaków opłaty sądowej.

Skoro więc wniesienie przez pełnomocnika Skarżącego opłaty od zażalenia w sprawie podlegającej wpisowi stałemu znakami opłaty sądowej nie mogło zostać uznane za skuteczne, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wobec nieuiszczenia w zakreślonym terminie wpisu sądowego w formie prawem przewidzianej, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. zażalenie odrzucił.