Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1887/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-01-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 128
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz (spr.), , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant ref. staż. Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi D. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2010 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2010r. [...] w wyniku złożonego odwołania od decyzji odmawiającej wznowienia postępowania w sprawie nakazanej rozbiórki, stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

W uzasadnieniu organ odwoławczy powołując art. 129 § 2 Kpa wskazał, że decyzja rozbiórkowa została zainteresowanej D. K. doręczona w dniu 16 lipca 2010r., a zatem ostatnim dniem na złożenie odwołania był dzień 30 lipca 2010r. Przedmiotowe odwołanie zostało nadane w UPT 5 sierpnia 2010r. , a zatem z uchyleniem terminu do jego wniesienia. Prawidłowo zatem należało zastosować art. 134 kpa.

Skargę sądową na powyższe postanowienie wniosła D. K. wnosząc prośbę o przedłużenie terminu do wniesienia odwołania, bowiem z przyczyn od niej niezależnych ( pobyt poza miejscem zamieszkania) nie była w stanie dotrzymać terminu. Skarżąca podniosła, że prośbę o przedłużenie terminu wysłała natychmiast gdy zorientowała się, że nie będzie w stanie wrócić do domu i prośba ta powinna być potraktowana jako sygnał, że odwołanie będzie wniesione niezwłocznie po ustaniu przeszkody.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 129 § 1 i 2 kpa odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie.

W przedmiotowej sprawie decyzja z dnia [...] lipca 2010r. odmawiająca wznowienia postępowania, została doręczona skarżącej w dniu 16 lipca 2010r. ( zwrotne potwierdzenie odbioru), a zatem termin do złożenia odwołania rozpoczął bieg następnego dnia i kończył się w dniu 30 lipca 2010r.

Z materiału dowodowego wynika, że zainteresowana pismem z dnia 27 lipca 2010r. zwróciła się do organu o przedłużenie terminu do wniesienia odwołania z uwagi na przeszkodę w jego złożeniu. De facto pismo to złożone w terminie wymaganym dla złożenia odwołania, sygnalizowało niezadowolenie strony z rozstrzygnięcia choć nie zawierało szczegółowego uzasadnienia. Treść art. 128 kpa. wskazuje, iż nie ma wymogu szczegółowego uzasadnienie, wystarczy jeżeli tylko wynika z niego niezadowolenie z decyzji. Zatem powyższe pismo z dnia 27 lipca 2010r. stanowiło już samo w sobie odwołanie, a skoro zostało złożone w terminie z art. 129 § 2 kpa należało przyjąć, że odwołanie zostało złożone w terminie, zaś argumenty przedstawione w piśmie z dnia 5 sierpnia 2010r. nazwanym odwołaniem należało potraktować jako uzupełnienie złożonego w terminie odwołania.

W tym stanie rzeczy zaskarżone postanowienie należało uchylić na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270).

Rzeczą organu będzie rozpoznanie odwołania od decyzji odmawiającej wznowienia postępowania i wydanie w tej kwestii rozstrzygnięcia.