Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 277/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2013-08-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.122, art 180. art 187 par 1, art 200 par 1 i art 210 par 4
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Juszczyk – Wiśniewska (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Jan Grzęda Sędzia WSA Barbara Rennert Protokolant Sekretarz sądowy Alicja Rakiej po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 sierpnia 2013 r. sprawy ze skargi "O" Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego oraz podatku od towarów i usług oddala skargę.


UZASADNIENIE

O Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością OP zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] marca 2013 r. nr [...]. Zaskarżona decyzja utrzymywała w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie określenia skarżącej Spółce kwoty długu celnego oraz prawidłowej kwoty podatku od towarów i usług z tytułu importu wraz z odsetkami.

Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym sprawy.

Działająca z upoważnienia skarżącej Agencja Celna [...] w dniu [...] marca 2010 r. złożyła zgłoszenie celne uzupełniające nr [...] wnosząc o objęcie procedurą dopuszczenia do obrotu z zastosowaniem procedury uproszczonej towar pochodzący z Chin w postaci modułów diod LED - 120 szt., deklarując kod taryfy celnej 8531902000 (obejmujący części do aparatury do sygnalizacji dźwiękowej lub wzrokowej) i przyporządkowaną temu kodowi stawkę celną w wysokości 0% oraz stawkę podatku od towarów i usług 22%.

Powyższe zgłoszenie celne, jako odpowiadające wymogom formalnym zostało przyjęte, a towar z mocy prawa objęty został wnioskowaną procedurą.

Na przełomie września i października 2011 r. upoważnieni funkcjonariusze celni Urzędu Celnego przeprowadzili kontrolę postimportową ww. zgłoszenia celnego w wyniku której ustalono, że strona dokonała niewłaściwej klasyfikacji towaru.

W związku z powyższym postanowieniem z dnia [...] maja 2012r. Naczelnik Urzędu Celnego wszczął w stosunku do skarżącej Spółki postępowanie celno-podatkowe zakończone decyzją z dnia [...] lipca 2012 r. w której uznał przedmiotowe zgłoszenie celne za nieprawidłowe w części dotyczącej klasyfikacji taryfowej, wskazując, że właściwym kodem dla importowanego towaru jest kod Taric 9405409990 ze stawką celną 2,7% oraz określił w stosunku do importowanego towaru prawidłową kwotę cła i podatku od towarów i usług.

Od powyższej decyzji Spółka O wniosła odwołanie. Zaskarżonej decyzji zarzuciła błędne ustalenia w zakresie klasyfikacji importowanego towaru, a także bezpodstawne pominięcie wszystkich wniosków dowodowych zgłoszonych przez stronę w wyznaczonym jej 7-dniowym terminie do wypowiedzenia się (dowód z dokumentu - opinii biegłego, z dokumentów WIT, z przesłuchania świadka i strony).

Dyrektor Izby Celnej w postępowaniu odwoławczym wydał postanowienia z dnia [...] stycznia 2013 r., w którym odmówił przeprowadzenia rozprawy, i z [...] lutego 2013 r. w którym odmówił przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego.

Pismem z dnia [...] marca 2013 r. skarżąca Spółka ponowiła wszystkie zgłoszone dotychczas wnioski dowodowe, a dodatkowo wniosła o przeprowadzenie dowodu z dokumentu WIT nr [...] na okoliczność tożsamości cech towaru objętego spornym zgłoszeniem z towarem w nich ujętym, dowodu z przesłanej w toku postępowania przed organem I instancji ekspertyzy technicznej, a także dowodu z opinii biegłego z dziedziny fizyki oraz informatyki.

Decyzją z dnia [...] marca 2013r. Dyrektor Izby Celnej utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu wskazał, że do celów klasyfikacji taryfowej stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych Nomenklatury Scalonej (CN). Nomenklatura Scalona przedstawiona została w zał. Nr 1 do Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (WTC). Obowiązująca w 2010r. Nomenklatura Scalona została wprowadzona Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 948/2009 z dnia 30 września 2009 r. zmieniającego załącznik 1 do Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. UE serii L nr 286 z dnia 31 października 2007 r.).

Przy klasyfikacji towarów w Systemie Zharmonizowanym przyjęto ogólną zasadę uszeregowania ich według stopnia przetworzenia, zaczynając od surowców, produktów nieprzetworzonych, półwyrobów, aż do wyrobów gotowych.

Oprócz wykazu towarów, System Zharmonizowany zawiera również Ogólne Reguły Interpretacji Zharmonizowanego Systemu oraz uwagi do sekcji i działów, a także uwagi do podpozycji. Uwagi te zawierają szczegółowe informacje co do zakresu poszczególnych pozycji lub podpozycji, podają listę towarów włączonych lub wyłączonych, wraz z technicznym opisem i praktycznymi wskazówkami dla ich identyfikacji. Ich celem jest zapewnienie jednolitej interpretacji prawnej Systemu i właściwej identyfikacji poszczególnych towarów, warunkującej poprawne ich zaklasyfikowanie do konkretnych pozycji lub podpozycji taryfowych. Ponadto Rada Współpracy Celnej wydała w odrębnej publikacji Noty Wyjaśniające do Systemu Zharmonizowanego, które stanowią jego oficjalną interpretację.

Scalona Nomenklatura (CN) jest oparta na nomenklaturze, która dodaje dalsze jej podpodziały i została ustanowiona odrębnymi postanowieniami Wspólnoty, w celu zastosowania w obrocie towarowym środków taryfowych, stawek i innych elementów poboru stawek oraz innych elementów poboru mających zastosowanie do towarów objętych CN odnośnie: ceł, należności przywozowych ustanowionych i określonych w umowach zawartych przez Wspólnotę z niektórymi krajami lub grupami krajów.

Klasyfikacji taryfowej towarów w Taryfie celnej dokonuje się na podstawie ściśle określonych zasad (Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej). Zastosowanie odpowiedniej pozycji lub podpozycji wyznaczane jest przede wszystkim na podstawie brzmienia pozycji lub podpozycji oraz uwag do sekcji, działów, pozycji lub podpozycji oraz wszelkich dostępnych danych dotyczących produktu, takich jak certyfikaty określające skład surowcowy, parametry fizyko-chemiczne oraz sprawozdania z badań próbek towarów, co oznacza, że dany towar jest klasyfikowany zawsze do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem innych, które mogłyby być brane pod uwagę. W związku z powyższym, w celu ustalenia prawidłowego kodu Taryfy celnej, należy kierować się uwagami do poszczególnych sekcji i działów taryfy oraz zgodnie z publikowanymi we wstępie do Taryfy celnej importowej, Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej.

W świetle powyższego Dyrektor Izby Celnej wskazał, że zgromadzony w niniejsze sprawie materiał dowodowy jednoznacznie potwierdził, że przemieszczony przez skarżącą Spółkę na terytorium Polski towar został przez skarżącą błędnie zakwalifikowany do Sekcji XVI Taryfy celnej dotyczącej maszyn i urządzeń mechanicznych; sprzętu elektrycznego, ich części; urządzeń do rejestracji i odtwarzania dźwięku, urządzeń telewizyjnych do rejestracji i odtwarzania obrazu i dźwięku oraz części i wyposażenie dodatkowe do tych artykułów, przypisując mu kod Taric 8531902000. Umieszczona w tym dziale pozycja 8531 obejmuje: aparaturę do sygnalizacji dźwiękowej lub wzrokowej (na przykład dzwonki, syreny, tablice sygnalizacyjne, urządzenia alarmowe przeciwwłamaniowe lub przeciwpożarowe), elektryczne, inną niż ta objęta (pozycją 8512 lub 8530). Tak więc, z wyjątkiem urządzeń sygnalizacyjnych używanych w rowerach lub pojazdach mechanicznych (pozycja 8512) oraz urządzeń do regulacji ruchem na drogach, kolejach itp. (pozycja 8530), niniejsza pozycja obejmuje wszystkie urządzenia elektryczne używane do celów sygnalizacyjnych, niezależnie od tego czy wykorzystują dźwięk do przekazywania sygnału (dzwonki, brzęczyki, buczki itp.), czy wykorzystują wskaźniki wizualne (lampki, klapki, oświetlone cyfry itp.) oraz niezależnie od tego czy są uruchamiane ręcznie (np. dzwonki przy drzwiach), czy też automatycznie (np. alarmy przeciwwłamaniowe).

Przypisany do tej pozycji kod CN 85312020 obejmuje części do aparatury objętej pozycją taryfy celnej 853120 (tablice sygnalizacyjne zawierające urządzenia ciekłokrystaliczne - LCD lub diody elektroluminescyjne - LED) i 85318020 (ekrany płaskie).

Tymczasem, jak wyjaśnił organ, przedmiotem importu są moduły składające się z diod LED, w obudowie z aluminium, które po połączeniu za pomocą przewodów elektrycznych, tworzą system oświetleniowy. Produkty te wykorzystywane są jako energooszczędne źródło światła używane do wewnętrznych i zewnętrznych dekoracji, do oświetlenia konturu reklam, telebimów, obrazów, iluminacji itp. Dla tego rodzaju towaru, w ocenie organu, właściwym kodem Taric będzie kod 9405409990 - jako pozostałe lampy elektryczne z materiałów innych niż tworzywa sztuczne, dla których stawka celna wynosi 2,7%.

Pozycja CN 9405 obejmuje lampy i oprawy oświetleniowe, włączając reflektory poszukiwawcze i punktowe, oraz ich części, gdzie indziej nie wymienione ani nie włączone; reklamy świetlne, podświetlane tablice znaki informacyjne, i podobne ze źródłem światła zamontowanym na stałe, oraz ich części, gdzie indziej nie wymienione ani nie włączone. Podpozycja HS 9405 40 99 obejmuje - pozostałe lampy elektryczne i oprawy oświetleniowe, a kod Taric -- pozostałe, --- z materiałów innych niż tworzywa sztuczne. Z brzmienia pozycji 9405 wynika zatem wprost, iż obejmuje ona lampy i oprawy oświetleniowe gdzie indziej nie wymienione ani nie włączone.

Zgodnie z komentarzem w Notach Wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów do pozycji 9405 (lampy i oprawy oświetleniowe) zaliczane są towary które mogą być zbudowane z dowolnego materiału i z zastosowaniem jakiegokolwiek źródła światła. Lampy elektryczne i oprawy oświetleniowe objęte niniejszą pozycją mogą być wyposażone w uchwyty, przełączniki, giętkie przewody izolowane i wtyczki, transformatory itp., lub jak w przypadku opraw mocujących do świetlówek, w zapłonniki lampowe lub stateczniki. Grupa ta obejmuje także lampy reklamowe, znaki, podświetlane tablice i tabliczki (włącznie ze znakami drogowymi) i podobne artykuły, takie jak tablice reklamowe i tabliczki z adresem, z dowolnego materiału, pod warunkiem że mają źródło światła zamontowane na stale. W Notach tych wymieniono przykładowo: lampy i oprawy oświetleniowe normalnie używane do oświetlenia pomieszczeń, lampy do oświetlenia zewnętrznego, lampy specjalistyczne, lampy i oprawy oświetleniowe do pojazdów objętych działem 86, do samolotów, statków lub łodzi, lampy przenośne, kandelabry, świeczniki, lichtarze świecowe, reflektory poszukiwawcze i punktowe. Zatem wykaz zawarty w Notach Wyjaśniających nie stanowi katalogu zamkniętego.

Wskazał, że w sytuacji, gdy taryfa celna nie przewiduje odrębnej pozycji dla lampy zbudowanej z diod świecących klasyfikuje się ją do pozycji 9405, gdyż właśnie do tej pozycji klasyfikowane są we Wspólnej Taryfie Celnej lampy oświetleniowe, gdzie indziej niewymienione, bez względu na jego materiał czy źródło światła takiej lampy.

Dodał także, że organ celny już wcześniej prowadził postępowanie w stosunku do skarżącej (sygn. akt [...]) w zakresie ustalenia prawidłowej klasyfikacji taryfowej towaru o symbolu YJ-F2B35x36-6W zaliczając go do kodu 9405409990, obejmującego pozostałe lampy elektryczne z materiałów innych niż tworzywa sztuczne podczas którego skarżąca zgodziła się z podanym przez organ celny kodem; jedynie w piśmie z dnia [...].03.2011 r. pełnomocnik wskazał na różnicę w budowie; nie jak wskazał organ - obudowa z tworzywa sztucznego, lecz obudowa z aluminium (obudowa z tworzyw sztucznych kod 9405403900, zaś z aluminium kod 9405409990).

Za niezasadne Dyrektor Izby Celnej uznał także zarzuty skarżącej Spółki naruszenia przepisów postępowania wyjaśniając, że termin określony art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej ma charakter instrukcyjny. Skarżąca wypowiedziała się w sprawie zebranego materiału dowodowego i zgłosiła wnioski dowodowe, przed wydaniem decyzji, zaś organ celny ustosunkował się do stanowiska strony w treści decyzji. Co więcej, również organ II instancji rozpatrzył ww. wnioski dowodowe (postanowienia z dnia [...].01.2013r. i [...].02.2013r.). Ponadto organ celny dokonał analizy przedstawionych dokumentów WIT stwierdzając, że nie zostały one wydane dla spółki O na towar o nazwie handlowej moduły diod LED (dotyczą one podmiotów działających na terenie Unii Europejskiej i wydane zostały przez organy celne w różnych krajach Unii Europejskiej).

Odnosząc się zaś do przedstawionej przez stronę skarżącą ekspertyzy technicznej dr P.J.Z., organ odwoławczy wskazał, że również i ona nie dotyczy przedmiotu sporu. Dotyczy ona bowiem ekranów wykorzystujących technologię LED czyli urządzeń do przekazu informacji dla szerokiego grona odbiorców, zaś spór w niniejszej sprawie dotyczy modułów diod w budowie z aluminium, które dopiero po połączeniu przewodami elektrycznymi tworzą system oświetleniowy wykorzystywany do dekoracji, do oświetlenia konturu reklam, telebimów, brązów, iluminacji itp.

Na powyższą decyzję skarżąca Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego zarzuciła jej:

1. naruszenie przepisów prawa procesowego, a w szczególności:

a. art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej oraz art. 8 Kodeksu Dobrej Administracji poprzez prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania do organów podatkowych oraz poprzez prowadzenie postępowania w sposób nieformalny;

b. art. 123 § 1 Ordynacji podatkowej oraz art. 16 Kodeksu Dobrej Administracji oraz art. 19 ust. 1 pkt 1 ustawy o służbie celnej poprzez zaakceptowanie praktyki organu I instancji polegającej na pozbawieniu stron prawa do czynnego udziału w każdym stadium postępowania, w tym w szczególności poprzez nieformalną odmowę przeprowadzenia dowodów zawnioskowanych przez skarżącego (dokumenty WIT, opinia prywatna i zeznania świadka P.J.Z., przesłuchanie strony), nie wydanie w tym przedmiocie postanowienia, tym samym uniemożliwienie zaskarżenia rozstrzygnięcia w tym przedmiocie;

c. art. 123 § 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 200 Ordynacji podatkowej, art. 16 Kodeksu Dobrej Administracji oraz art. 19 ust. 1 pkt 1 ustawy o służbie celnej poprzez zaakceptowanie praktyki organu I instancji polegającej na nie wyznaczeniu skarżącemu 7-dniowego terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego, mimo że postępowanie dowodowe zostało uzupełnione o wnioski dowodowe strony złożone w pierwotnym terminie 7-dniowym (pismem z dnia [...] lipca 2012r.);

d. art. 123 § 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 180, art. 187 i art. 216 Ordynacji podatkowej poprzez całkowite pominięcie, nierozpoznanie w toku postępowania wniosków dowodowych zgłoszonych w piśmie z dnia [...] marca 2013 r., w tym w szczególności wniosku o przeprowadzenie dowodu z uzyskanego przez skarżącego dokumentu WIT nr [...] oraz o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego, a także poprzez zaniechanie wydania postanowienia w tym przedmiocie;

e. art. 197 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 122 oraz art. 122 Ordynacji podatkowej poprzez odmowę przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego, pomimo wniosku strony zamieszczonego w odwołaniu od decyzji organu I instancji (następnie ponowionego pismem z dnia [...] marca 2013r.) powołując się niezasadnie na treść art. 188 Ordynacji podatkowej oraz stwierdzając, że dla oceny cech technicznych towaru objętego zgłoszeniem celnym (na potrzeby jego klasyfikacji celnej) "nie są wymagane wiadomości specjalne, co stanowi jednoznacznie nieuprawniona odmowę przeprowadzenie przeciwdowodu;

f. art. 200 Ordynacji podatkowej poprzez nie wyznaczenie skarżącemu 7-dniowego terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego, mimo że postępowanie dowodowe zostało uzupełnione o wnioski dowodowe strony złożone w piśmie z dnia [...] marca 2013 r. skierowanego do organu II instancji z zachowaniem pierwotnego terminu 7-dniowego;

g. art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej poprzez nie dochowanie wymogów stawianych uzasadnieniu decyzji albowiem organ pozostawił wszystkie dowody zgłoszone w piśmie skarżącego z dnia [...] marca 2013 r. (m.in. dowód z uzyskanego przez skarżącego dokumentu WIT nr [...], ponowiony dowód z dokumentu WIT nr [...], ponowiony dowód o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego na okoliczność cech towaru, ponowiony dowód o przesłuchanie strony) bez rozpoznania i nie wskazał dlaczego nie dał im wiary;

2. naruszenie przepisów prawa materialnego mające bezpośredni wpływ na wynik sprawy, w tym w szczególności:

a. dokonanie błędnej klasyfikacji importowanego towaru do pozycji 9405409990, skutkiem wadliwego ustalenia stanu faktycznego, zamiast do pozycji 8531902000;

3. błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że towar będący przedmiotem zgłoszenia posiada cechy techniczne pozwalające zaklasyfikować go do pozycji 9405409990.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Dodatkowo podniósł, że analiza wskazanych w piśmie z [...] marca 2013 r. dokumentów WIT dostępnych na internetowych stronach Komisji, gdyż skarżąca pomimo deklaracji ich do pisma nie załączyła, pozwala stwierdzić, że nie dotyczą one towaru tożsamego z towarem będącym przedmiotem zgłoszenia z dnia [...] marca 2010 r. Dotyczą one bowiem tablic sygnalizacyjnych zawierających diody LED, wyposażonych w jednostkę sterującą, umożliwiających wyświetlanie wyłącznie obrazów statycznych (nieruchomych) tj. kolorowych obrazów, tekstu, znaków, grafiki z wyłączeniem ruchomych obrazów video, o niskiej rozdzielczości 160x320 pikseli, w formie prostych znaków graficznych oraz informacji alfanumerycznych, zatem pozostają one bez wpływu na dotychczasowe ustalenia organów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W świetle przepisów art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta - jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie prawidłowości zastosowania przez organy administracji przepisów obowiązującego prawa, zarówno prawa materialnego, jak też przepisów postępowania. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się więc do zbadania, czy organy administracji w toku rozpatrywania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu.

W zakresie tak oznaczonej kognicji w niniejszej sprawie Sąd nie stwierdził wystąpienia przyczyn skutkujących nieważnością wydanych w postępowaniu administracyjnym decyzji lub ich wydania z naruszeniem prawa w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zw. dalej "P.p.s.a.". Sąd dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji nie stwierdził również by naruszała ona przepisy prawa materialnego, jak i przepisy postępowania w sposób mogący mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) P.p.s.a.

Istotą sporu w niniejszej sprawie jest klasyfikacja dla celów podatku akcyzowego sprowadzonych do Polski modułów diod LED, w obudowie aluminium. Z treści faktury wynika, że zakupiony został m.in. sporny towar o symbolu YJ-F2B 35x36-6W. Skarżąca Spółka zakwalifikowała importowany towar do kodu TARIC 8531902000, zaś organ odwoławczy dokonał zmiany klasyfikacji taryfowej dla sprowadzonych towarów na kody TARIC 9405409990, gdyż jak twierdzi, brak było podstaw do uznania, że ww. moduły stanowią wyłącznie części do aparatury w postaci tablic sygnalizacyjnych LCD lub LEG czy ekranów płaskich.

Zgodnie z art. 20 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 ze zm.) zw. dalej "WKC", należności celne ustalane są na podstawie Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich, która została wprowadzona rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. UE. L. 87. 256.1).

Załącznik 1 do tego rozporządzenia zawiera Nomenklaturę Scaloną oraz stawki celne, dodatkowe jednostki statystyczne i inne niezbędne informacje. Załącznik ten jest zmieniany co roku, bowiem zgodnie z treścią art. 12 rozporządzenia Rady nr 2658/87, Komisja przyjmuje każdego roku rozporządzenie przedstawiające pełną wersję Nomenklatury Scalonej wraz ze stawkami celnymi.

W niniejszej sprawie zgłoszenia celnego dokonano w 2010 r. Obowiązująca w 2010 r. Nomenklatura Scalona została wprowadzona Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 948/2009 z dnia 30 września 2009 r. zmieniającego załącznik 1 do Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. UE serii L nr 301 z dnia 31 października 2006r.). Nie ulega więc wątpliwości, że właśnie to rozporządzenie ma zastosowanie w niniejszej sprawie.

Oprócz wykazu towarów, System Zharmonizowany zawiera również Ogólne Reguły Interpretacji Zharmonizowanego Systemu oraz uwagi do sekcji i działów, a także uwagi do podpozycji. Uwagi te zawierają szczegółowe informacje co do zakresu poszczególnych pozycji lub podpozycji, podają listę towarów włączonych lub wyłączonych, wraz z technicznym opisem i praktycznymi wskazówkami dla ich identyfikacji. Ich celem jest zapewnienie jednolitej interpretacji prawnej Systemu i właściwej identyfikacji poszczególnych towarów, warunkującej poprawne ich zaklasyfikowanie do konkretnych pozycji lub podpozycji taryfowych. Ponadto Rada Współpracy Celnej wydała w odrębnej publikacji Noty Wyjaśniające do Systemu Zharmonizowanego, które stanowią jego oficjalną interpretację i pełnią funkcję pomocniczą przy dokonywaniu klasyfikacji towarów.

W celu zapewnienia jednolitej interpretacji, klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej podlega regułom zdefiniowanym w taki sposób, że określony towar zawsze jest klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji, z wyłączeniem innych, które mogłyby być brane pod uwagę.

Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że organ celny I instancji, dokonał w siedzibie skarżącej Spółki kontroli postimportowej w zakresie dokumentacji księgowej, bankowej i handlowej dotyczącej wartości celnej oraz klasyfikacji taryfowej i wartości towarów dopuszczonych do wolnego obrotu na obszar celny Wspólnoty w wyniku której, w ocenie Sądu, trafnie zakwalifikowano importowany towar do kodu TARIC 9405409990. Przedmiotem importu były bowiem moduły diod LED, w obudowie aluminium, które za pomocą przewodów elektrycznych, w prosty sposób łączy się, tworząc system oświetleniowy. Produkty te wykorzystywane są jako energooszczędne źródło światła używane do wewnętrznych i zewnętrznych dekoracji do oświetlenia konturu reklam, telebimów, obrazów, iluminacji itp. Wynika to z zapisów faktury nr [...] z [...].03.2010 r. załączonej do zgłoszenia celnego, dokumentacji fotograficznej zgromadzonej w prowadzonym postępowaniu oraz informacji dostępnych na stronie internetowej eksportera.

Nie bez znaczenia przy ustalaniu właściwej klasyfikacji w niniejszej sprawie, co zasadnie podkreślił również organ celny, jest okoliczność, że w stosunku do takiego samego towaru, importowanego także przez firmę O, prowadzone było już wcześniej postępowanie w zakresie ustalenia prawidłowej klasyfikacji taryfowej do kodu 9405409990 obejmującej pozostałe lampy elektryczne z materiałów innych niż tworzywa sztuczne, z ustaleniami którego skarżąca się zgodziła, wskazując jedynie na różnicę w obudowie (obudowa nie z tworzywa sztucznego, jak wskazał organ, lecz z aluminium).

W ślad za organem, wyjaśnić tutaj należy, że pozycja CN CN 9405 obejmuje lampy i oprawy oświetleniowe, włączając reflektory poszukiwawcze i punktowe oraz ich części, gdzie indziej nie wymienione ani nie włączone; reklamy świetlne, podświetlane tablice znaki informacyjne, i podobne ze źródłem światła zamontowanym na stałe, oraz ich części, gdzie indziej nie wymienione ani nie włączone. Podpozycja HS 9405 40 99 obejmuje - pozostałe lampy elektryczne i oprawy oświetleniowe, a kod Taric -- pozostałe, --- z materiałów innych niż tworzywa sztuczne.

Z brzmienia pozycji 9405 wynika zatem wprost, iż obejmuje ona lampy i oprawy oświetleniowe gdzie indziej nie wymienione ani nie włączone.

Co więcej, zgodnie z komentarzem w Notach Wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów do pozycji 9405 (lampy i oprawy oświetleniowe) zaliczane są towary które mogą być zbudowane z dowolnego materiału i z zastosowaniem jakiegokolwiek źródła światła (świece, olej, benzyna, parafina lub nafta oczyszczona, gaz, acetylen, elektryczność itp.). Lampy elektryczne i oprawy oświetleniowe objęte niniejszą pozycją mogą być wyposażone w uchwyty, przełączniki, giętkie przewody izolowane i wtyczki, transformatory itp., lub jak w przypadku opraw mocujących do świetlówek, w zapłonniki lampowe lub stateczniki. Grupa ta obejmuje także lampy reklamowe, znaki, podświetlane tablice i tabliczki (włącznie ze znakami drogowymi) i podobne artykuły, takie jak tablice reklamowe i tabliczki z adresem, z dowolnego materiału, pod warunkiem że mają źródło światła zamontowane na stale. W Notach tych wymieniono przykładowo: lampy i oprawy oświetleniowe normalnie używane do oświetlenia pomieszczeń, lampy do oświetlenia zewnętrznego, lampy specjalistyczne, lampy i oprawy oświetleniowe do pojazdów objętych działem 86, do samolotów, statków lub łodzi, lampy przenośne, kandelabry, świeczniki, lichtarze świecowe, reflektory poszukiwawcze i punktowe. Dodać przy tym należy, że wykaz ten nie jest zamknięty.

Zatem, w ocenie Sądu, właściwie uznano, wbrew twierdzeniom skarżącej Spółki, że zaimportowane moduły świecące LED nie mogą być klasyfikowane do pozycji 8531 bowiem towary te nie są częściami do aparatury objętej pozycją taryfy celnej 853120 obejmującej tablice sygnalizacyjne zawierające urządzenia ciekłokrystaliczne (LCD) lub diody elektroluminescyjne (LED) i 85318020 obejmującej ekrany płaskie.

Co więcej, w sytuacji, gdy taryfa celna nie przewiduje odrębnej pozycji dla lampy zbudowanej z diod świecących klasyfikuje się ją właśnie do pozycji 9405 obejmującej lampy oświetleniowe, gdzie indziej niewymienione. Fakt zaś, iż źródłem światła dla takiej lampy jest dioda, nie ma żadnego znaczenia dla spornej tu klasyfikacji.

Odnosząc się zaś do zarzutu naruszenia przepisów prawa procesowego, Sąd stwierdza, że Dyrektor Izby Celnej, rozpatrując sprawę nie uchybił zasadom określonym w Ordynacji podatkowej, jak i Kodeksie Dobrej Administracji; dokonał bowiem ustalenia stanu faktycznego, tj. ustalenia cech i danych technicznych zaimportowanego towaru, jego funkcji i przeznaczenia, a dopiero po spełnieniu tego warunku, w sposób następczy, zastosował dalszą procedurę klasyfikacyjną w oparciu o Noty Wyjaśniające.

W ocenie Sądu, działanie organów celnych mieściły się w granicach zakreślonych w art. 122, art. 180 i art. 187 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. nr 125, poz. 749). Zasady w nich wyrażone zobowiązują organ do podjęcia wszelkich niezbędnych czynności w celu dokładnego wyjaśnienia sprawy, zgromadzenia w sposób wyczerpujący materiału dowodowego w sprawie, a następnie jego wszechstronnej oceny według swej wiedzy, doświadczenia oraz przekonania o wartości dowodowej poszczególnych środków dowodowych.

Wbrew twierdzeniom skarżącej Spółki, przy rozstrzyganiu niniejszej sprawy, organ ocenił całokształt zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w tym również dokumenty przedłożone przez skarżącą w piśmie z [...] lipca 2012 r. i ponowione w piśmie z [...] marca 2013 r., w szczególności opinię z dnia [...].03.2012 r. dr P.J.Z. wykonaną na zlecenie strony oraz dołączone dokumenty WIT, co obszernie wyjaśnił w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, a po dokonaniu ich analizy, uznał je za nieistotne dla sprawy.

Z opisów towarów zawartych w dokumentach WIT, również tych wymienionych w piśmie z [...] marca 2013 r., wynika bowiem, że dotyczą one towarów takich jak: monitory, tablice, tablice sygnalizacyjne, wyświetlacze elektroniczne, a więc towarów zupełnie innych niż te będące przedmiotem odprawy według spornego zgłoszenia (moduły diod LED). Ponadto, nie zostały one wydane dla spółki O.

Zgodnie zaś art. 10 ust. 1 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 253 z 11 października 1993 r. ze zm.), bez uszczerbku dla art. 5 i 64 kodeksu wiążącą informację może powołać się tylko jej posiadacz, a zgodnie z art. 3 podanego wyżej rozporządzenia, posiadacz wiążącej informacji taryfowej może korzystać z niej tylko w odniesieniu do określonego towaru, jeżeli wykaże, że istnieje całkowita zgodność między towarem opisanym w przedstawionej informacji. Z powyższych przepisów wynika, iż co do zasady organy celne związane są wiążącą informacją w odniesieniu do konkretnej osoby, na którą wystawiono tą informację i jedynie w zakresie towarów, które są w niej wskazane. Oczywiste jest zatem, że wiążąca informacja taryfowa wydana na rzecz jednego podmiotu nie tworzy prawa przy powołaniu się na nią przez inny podmiot.

Zasadnie, podobne stanowisko organ celny zajął w odniesieniu do ekspertyzy technicznej - dr P.J.Z., podkreślając przede wszystkim to, że nie dotyczy ona przedmiotu sporu; dotyczy ona ekranów wykorzystujących technologię LED, ich cech charakterystycznych i taryfikacji celnej, natomiast spór dotyczy klasyfikacji modułów diod LED w obudowie z aluminium, które w prosty sposób łączy się za pomocą przewodów elektrycznych, tworząc system oświetleniowy. Taki produkt wykorzystywany jest jako energooszczędne źródło światła używane do wewnętrznych i zewnętrznych dekoracji, do oświetlenia konturu reklam, telebimów, obrazów, iluminacji itp.

Ponadto, zarówno organ I instancji, jak i organ odwoławczy w toku prowadzonego postępowania nie uznał konieczności posiłkowania się wyjaśnieniami biegłego - dr P.J.Z. eksperta sporządzającego na zlecenie skarżącej Spółki opinię czy wyjaśnieniami strony i w konsekwencji przeprowadzenia rozprawy. Organy w wydanych przez siebie decyzjach szczegółowo uzasadniły dlaczego Spółka wadliwie zaklasyfikowała sporny towar do pozycji 8531902000, przyjmując jako właściwą dla tego towaru pozycję 9405409990, i uznając za wystarczający dotychczas zgromadzony materiał dowodowy. Wydając takie rozstrzygnięcie organy oparły się na wyjaśnieniach strony ( z innego postępowania jednak dotyczącego spornego towaru), dokumentacji załączonej do zgłoszenia celnego i jak dokumentacji fotograficznej stosując Ogólne Reguły Interpretacji Nomenklatury Scalonej oraz Wyjaśnienia do Taryfy celnej dotyczące pozycji 9405. W ocenie Sądu stan towaru - moduły diod LED: opis, dane techniczne, cechy, funkcja oraz przeznaczenie, nie budzą wątpliwości.

Dodać przy tym należy, że jedynym organem władnym dokonać klasyfikacji towarowej jest organ celny, a nie podmiot posiadający wiedzę specjalistyczną. W świetle powyższego oraz mając na uwadze fakt, iż zgromadzone w aktach sprawy dowody pozwalają określić towar i jego cechy, przez co nie wymagają wiedzy specjalistycznej.

Ponadto, organ odwoławczy postanowieniem z dnia [...] stycznia 2013 r. odmówił przeprowadzenia rozprawy oraz postanowieniem z [...] lutego 2013 r. odmówił przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego.

Skarżąca Spółka zarzuciła, że organ nie wyznaczył jej 7-dniowego terminu, na podstawie art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej, do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego pomimo, że postępowanie dowodowe zostało uzupełnione o wnioski dowodowe strony przed organem I instancji (pismo z dnia [...] lipca 2012 r.) oraz przed organem odwoławczym (pismo z dnia [...] marca 2013 r.). Jak wynika z akt administracyjnych organ I instancji postanowieniem z dnia [...] czerwca 2012 r. wyznaczył stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia w sprawie zgromadzonego materiału dowodowego. Postanowienie to zostało doręczone stronie w dniu 28 czerwca 2012 r. W dniu 5 lipca 2012 r. strona nadała pismo wraz z wnioskami dowodowymi. Organ decyzję wydał w dniu [...] lipca 2012 r., a w jej uzasadnieniu decyzji odniósł się do złożonego pisma jak i wniosków dowodowych (str.4-5 decyzji z dnia [...] lipca 2012r.).

Zarzut skarżącej byłby trafny, gdyby owe uchybienie organu w sposób istotny ograniczało prawo skarżącej do obrony swoich praw, bądź ją tego prawa całkowicie pozbawiało. Tymczasem, sytuacja taka nie miała w niniejszej sprawie miejsca, bowiem po wyznaczeniu stronie 7-dniowego terminu, określonego w art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej, organ nie przeprowadzał już żadnego postępowania dowodowego (nie gromadził nowych dowodów, świadków itp.), z którymi strona miałaby prawo się zapoznać; organ dokonał jedynie analizy i oceny całokształtu zgromadzonego w sprawie materiału, w tym także złożonego przez skarżącą w terminie określonym w art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej.

Natomiast w postępowaniu odwoławczym, postanowienie o możliwości wypowiedzenia się w sprawie zgromadzonego materiału dowodowego organ wydał w dniu [...] lutego 2013 r. Stronie zostało ono doręczone w dniu 4 marca 2013r. Z kolei strona w dniu 11 marca 2013 r. (13 marca 2013r. data wpływu do organu) nadała pismo w którym "ponowiła wszystkie zgłoszone dotychczas wnioski dowodowe" oraz wniosła przeprowadzenie dowodu z załączonych dokumentów WIT, z załączonej ekspertyzy technicznej biegłego P.Z. z dnia [...] marca 2012 r. oraz z opinii biegłego z dziedziny fizyki oraz informatyki.

Organ wydając decyzję w dniu [...] marca 2013 r. w żaden sposób nie odniósł się do przedmiotowego pisma jak i wniosków w nim zawartych. Obowiązkiem organu wynikającym z art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej było ustosunkowanie się do jego treści w uzasadnieniu decyzji. Brak stanowiska organu stanowi naruszenie przepisu art. 210 § 4 Ordynacji podatkowym, jednak naruszenie to nie mogło mieć wpływu na rozstrzygnięcie sprawy.

Jak już powyżej wskazano pismem z dnia [...] marca 2013 r. pełnomocnik strony ponowił wnioski dowodowe. W uzasadnieniu pisma strona wskazała, iż wniosek o przeprowadzenie opinii biegłego został złożony w odwołaniu z [...] lipca 2012 r. Jak wynika z akt, organ rozpoznał wcześniej składany przez stronę wniosek o dowód z opinii biegłego (postanowienie z dnia [...] lutego 2013 r.). Z wnioskiem takim – o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego celem ustalenia czy produkt będący przedmiotem postępowania spełnia warunki techniczne umożliwiające zaklasyfikowanie go do pozycji 8531902000, czy też do pozycji 9405409990 - strona zwróciła się w odwołaniu od decyzji organu I instancji (pkt 5 odwołania z dnia [...] lipca 2012 r.). Również przedłożone przez pełnomocnika dokumenty WIT nie były wydane na rzecz skarżącej, jak również z opisu towaru do którego zostały wydane wynika, że dotyczą one "tablic sygnalizacyjnych", a nie modułów diod led. Natomiast ekspertyza technicznej P.Z. została już przedłożona w postępowaniu przed organem I instancji i podlegała ocenie (co znalazło wyraz w uzasadnieniu decyzji organów). Tym samym ekspertyza ta nie stanowiła nowego dowodu w sprawie.

W świetle powyższego uznać należy, że powyższe uchybienie organu (brak w uzasadnieniu decyzji odniesienia się do pisma strony) nie stanowiło uchybienia skutkującego wyeliminowaniem zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego.

W ocenie Sądu przeprowadzona w niniejszej sprawie kontrola zaskarżonej decyzji w zakresie podniesionych w skardze zarzutów oraz przesłanek wziętych przez Sąd pod uwagę z urzędu wykazała, że jest ona zgodna z prawem, nie narusza bowiem ani przepisów materialnoprawnych, ani też przepisów postępowania w stopniu istotnym mającym wpływ na wynik sprawy.

Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 151 P.p.s.a., skargę oddalił.