Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1005/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2010-02-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1,  art. 260
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Christ po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości wskutek wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy;


UZASADNIENIE

W skardze z dnia 9 listopada 2009r. skarżący wniósł o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Podał, że prowadzona przez niego działalność gospodarcza nie przynosi spodziewanych dochodów, a jego sytuacja majątkowa i finansowa pozwala na stwierdzenie, że strona skarżąca nie ma żadnych środków na poniesienie kosztów postępowania.

W urzędowym formularzu PPF A. S. wskazał, że dochody uzyskiwane z prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, określone przez niego na kwotę [...]zł brutto miesięcznie, są przeznaczane na spłatę licznych zobowiązań publiczno i prywatnoprawnych, które objęte są toczącymi się przeciwko niemu postępowaniami egzekucyjnymi i wynoszą łącznie [...]zł.

Postanowieniem z dnia 18 stycznia 2010r. referendarz sądowy odmówił stronie przyznania prawa pomocy.

Następnie w terminowo złożonym sprzeciwie od wyżej wskazanego postanowienia, skarżący wniósł o jego zmianę poprzez zwolnienie go od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. W uzasadnieniu nie zgodził się ze stanowiskiem referendarza, iż fakt dalszego prowadzenia przez niego działalności gospodarczej, pomimo prowadzonych postępowań egzekucyjnych przesądza o jego dobrej sytuacji finansowej. Zdaniem skarżącego to właśnie sezonowość dochodów prowadzonej działalności, przesądza o możliwości dalszego jej kontynuowania i stopniowego wywiązywania się z istniejącego zadłużenia. Dalej podkreślił, iż toczy się wobec niego kilkanaście postępowań egzekucyjnych z ruchomości, nieruchomości, wierzytelności i rachunków bankowych, których wartość wielokrotnie przewyższa osiągane przez niego dochody. Wskazał nadto, że na jego utrzymaniu pozostaje bezrobotna żona oraz czternastoletni syn, z kolei niebagatelna kwota konieczna do uiszczenia opłaty w niniejszej sprawie spowoduje niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb skarżącego i jego rodziny.

Wpis od skargi w niniejszej sprawie wynosi [...]zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył co następuje.

Na wstępie stwierdzić należy, iż z uwagi na skutecznie wniesiony sprzeciw postanowienie referendarza, przeciwko któremu został on wniesiony utraciło moc,

a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlegała rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym. Konsekwencja taka wynika bowiem z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.)- zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.

Rozpoznanie wniosku strony o przyznanie prawa pomocy (zgodnie

z wskazaniem strony wniosek ten obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych), sprowadza się do ustalenia czy w niniejszej sprawie spełniona jest przesłanka określona w art. 246 § 1 ustawy p.p.s.a. Zgodnie bowiem z treścią powołanego przepisu przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym uzależnione jest od wykazania, że strona nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Prawo pomocy w zakresie częściowym- obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmującym tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego- może być natomiast przyznane osobie fizycznej, która wykaże, że uiszczenie pełnych kosztów postępowania skutkowałoby uszczerbkiem koniecznego utrzymania wnioskodawcy i jego rodziny.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy i to bez potrzeby wzywania o nadesłanie dokumentów źródłowych oraz dodatkowych oświadczeń, że powyższa przesłanka w niniejszej sprawie nie została spełniona. Skarżący prowadzi, bowiem na dużą skalę działalność gospodarczą, z której uzyskuje niebagatelne dochody- jak zostało wskazane we wniosku- w wysokości [...]zł brutto miesięcznie. Nadto- jak wynika z akt administracyjnych- dysponuje pokaźnym majątkiem ruchomym. Miesięczny dochód uzyskiwany przez skarżącego (gdyby nawet przyjąć, iż jest to dochód uzyskiwany, co podkreśla skarżący jedynie ,,sezonowo") wręcz niewspółmiernie przewyższa koszty sądowe powstałe w niniejszej sprawie (najwyższa z mogących powstać w niniejszym procesie sądowym, opłat wynosi [...] zł).

Nadto wskazać należy, iż faktem jest, że egzekwowane od skarżącego w ramach prowadzonych wobec niego postępowań egzekucyjnych, należności opiewają na spore kwoty, jednak powyższe nie uniemożliwia skarżącemu dalsze prowadzenie działalności gospodarczej (w ramach, kŧórej zatrudnia aż 100 pracowników- według oświadczenia złożonego w aktach o sygn. akt. I SA/Gl 810/09) i co za tym idzie osiąganie dochodów. Dlatego też stwierdzić należy, iż opłacenie przez skarżącego wpisu sądowego w wysokości [...] zł, nie stanowić powinno uszczerbku utrzymania koniecznego dla niego i jego rodziny.

Podać także należy, iż do podobnych wniosków doszedł Sąd w sprawie o sygn. akt. I SA/Gl 810/09 uznając, że skarżący jest w stanie uiścić koszty sądowe w wysokości kilkukrotnie wyższej, niż w przedmiotowej sprawie.

W tym stanie rzeczy, mając na uwadze fakt, że prawo pomocy jest szczególną formą pomocy państwa dla osób z trudną sytuacją materialną, a wręcz znajdujących się w ubóstwie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. działając w oparciu o art. 260 tej ustawy, odmówiono przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie przez niego wnioskowanym.