Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SO/Op 37/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2016-10-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Umorzono postępowanie w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych
Ustanowiono adwokata
Powołane przepisy: article: art. 258 par. 2 pkt 7, art. 249a, art. 239 par. 1 pkt 1 lit. h, art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Violetta Radecka po rozpoznaniu w dniu 5 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 29 sierpnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie prawa pomocy w sprawie dodatku mieszkaniowego postanawia: 1) umorzyć postępowanie wszczęte z wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, 2) ustanowić J. M. adwokata.


UZASADNIENIE

J. M., wnioskiem z dnia 20 września 2016 r. złożonym na urzędowym formularzu, zwróciła się o przyznanie prawa pomocy, przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Z formularza wniosku wynika, że wnioskodawczyni domaga się przyznania prawa pomocy w związku z zamiarem zaskarżenia do sądu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 29 sierpnia 2016 r., nr [...]. Oświadczyła, że ww. decyzja została jej doręczona w dniu 15 września 2016 r.

Uzasadniając żądanie wnioskodawczyni podała, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, mieszka w mieszkaniu socjalnym o powierzchni [...] m² i utrzymuje się ze specjalnego zasiłku opiekuńczego w wysokości 520 zł miesięcznie. Oświadczyła także, że na dzień składania wniosku zalega z opłatami czynszowymi i energia elektryczną; nie wykazała ponadto żadnych dodatkowych źródeł dochodu, ani składników majątkowych, będących w jej posiadaniu. Skarżąca nie wskazała konkretnej wysokości ponoszonych wydatków na utrzymanie mieszkania. Z akt innej ze spraw toczących się przed tut. Sądem, w której J. M. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy (o sygn. II SO/Op 12/16), wnioskodawczyni uściśliła jednakże ponoszone wydatki miesięczne, na które składają się: czynsz mieszkaniowy – 70,61 zł (wykazano nieuiszczoną niedopłatę z tytułu zużycia wody w wysokości 105 zł), opłata z tytułu energii elektrycznej – 25 zł, opłata za użytkowanie telefonu – 39,99 zł, koszty zakupu lekarstw – 30 zł.

Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a." zważono, co następuje:

Stosownie do art. 245 P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, a także w zakresie częściowym, obejmującym m.in. tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Strona może ubiegać się o przyznanie prawa pomocy po spełnieniu określonych przesłanek warunkujących przyznanie jej tego prawa.

Wśród przesłanek tych wyróżnić należy tzw. przesłanki formalne oraz przesłanki materialne, zawarte w 246 P.p.s.a. Do przesłanek formalnych zalicza się złożenie wniosku na urzędowym formularzu i wypełnienie go według zasad określonych w pouczeniu. W niniejszym postępowaniu J. M. złożyła wniosek na wymaganym urzędowym formularzu, tym samym wnioskodawczyni spełniła wymóg formalny określony w art. 252 § 2 P.p.s.a.

Celem złożonego przez J. M. wniosku jest uzyskanie pomocy w celu zaskarżenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu dotyczącej dodatku mieszkaniowego. Wobec tego, wnioskodawczyni jest zwolniona od uiszczania kosztów sądowych w sprawie, na zasadzie art. 239 § 1 pkt 1 lit. h P.p.s.a., zgodnie z którym strona skarżąca działanie lub bezczynność organu, a także przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu dodatków mieszkaniowych nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych jest zatem bezprzedmiotowy, a postępowanie wszczęte w jego zakresie należało umorzyć, co referendarz orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji. Podstawę takiego rozstrzygnięcia stanowią przepisy art. 249a P.p.s.a. w związku z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., w myśl których, referendarz sądowy wydaje na posiedzeniu niejawnym postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono zbędne.

Z powyższych względów, referendarz ograniczył się jedynie do rozpoznania wniosku w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu, czyli rozważenia udzielenia pomocy w zakresie częściowym. Do rozstrzygnięcia pozostała więc kwestia czy wnioskodawczyni spełnia przesłankę materialną przyznania pomocy w tym zakresie, wynikającą z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., tzn. czy nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zauważyć przy tym należy, że przy rozpoznawaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy, sąd (referendarz sądowy) dokonuje oceny sytuacji materialnej wnioskującego na podstawie zebranego materiału dowodowego, a w szczególności na podstawie złożonych przez niego oświadczeń, w urzędowym formularzu wniosku. Wniosek ten bowiem, powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym (art. 252 § 1 P.p.s.a.).

Uwzględniając powyższe regulacje, referendarz sądowy dokonał oceny sytuacji bytowej wnioskodawczyni opierając się na oświadczeniu zawartym w formularzu wniosku, mając na uwadze, że formularz ten uwzględnia swym zakresem, stosownie do wyżej przywołanego art. 252 § 1 P.p.s.a., dokładne dane o sytuacji strony. Referendarz uznał, że wysokość miesięcznego dochodu w stosunku do kosztów miesięcznego utrzymania, a także wykazana sytuacja majątkowa wnioskodawczyni, charakteryzująca się brakiem majątku nieruchomego, oszczędności, czy cennych ruchomości, a także fakt utrzymywania się jedynie ze świadczeń z pomocy społecznej, nie dają podstaw wnioskodawczyni do wygospodarowania środków na pokrycie wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika. Wobec tego, przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie adwokata, jest zasadne. O powyższym, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 1 pkt 7 P.p.s.a., orzekł jak w punkcie drugim sentencji.