Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 1063/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2013-04-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58,59,144
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga - Gajewska (spr.) Sędzia WSA Małgorzata Walentek Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Pasiek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi F.T. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. Starosta Powiatu [...]orzekł o utracie przez F.T.(T.) statusu osoby bezrobotnej stwierdzając w uzasadnieniu, że bezrobotnym nie może być osoba, która nie stawiła się w powiatowym urzędzie pracy w wyznaczonym terminie i nie powiadomiła w okresie do 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa.

W odwołaniu z dnia 14 lutego 2011 r. F.T. wniósł o uchylenie powyższej decyzji podnosząc, że od grudnia 2010 r. jest na leczeniu. Natomiast w piśmie uzupełniającym odwołanie z dnia 15 lutego 2011 r. powołał się na trwającą nadal chorobę i "niezdolność" oraz załączył skierowania do poradni specjalistycznych.

Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Wojewoda [...], w trybie art. 134 w związku z art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie "K.p.a.", stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ powołał się na prawidłowe pouczenie F.T. o treści art. 129 § 2 K.p.a. oraz zaznaczył, iż termin do wniesienia odwołania kończył się w dniu 10 lutego 2011 r., a odwołanie zostało wniesione dopiero w dniu 14 lutego 2011 r., co więcej strona nie wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia.

W wyniku rozpatrzenia skargi, od postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił to postanowienie wyrokiem z dnia 14 lutego 2012 r. o sygn. akt IV SA/Gl 515/11 (dostępny w internetowej bazie orzeczeń NSA). Zdaniem Sądu, wyrażonym w uzasadnieniu tegoż wyroku, organ odwoławczy przedwcześnie uznał, iż F.T. nie wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, bowiem w piśmie z dnia 14 i 15 lutego 2010 r. podniósł on okoliczności dotyczące jego stanu zdrowia, w związku z tym zobowiązano organ do wyjaśnienia charakteru tych pism, zwłaszcza czy nie stanowią one wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, złożonego w trybie art. 64 § 2 K.p.a.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, postanowieniem Wojewody [...] z dnia [...]r., nr [...], wydanym na podstawie art. 58 w związku z art. 59 i art. 144 K.p.a., odmówiono F.T. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ stwierdził, iż doręczenie stronie decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] r. (orzekającej o utracie przez niego statusu osoby bezrobotnej z dniem 29 grudnia 2010 r.) nastąpiło w dniu 27 stycznia 2011 r. Natomiast odwołanie od przedmiotowej decyzji strona złożyła w sekretariacie Powiatowego Urzędu Pracy w T. w dniu 14 lutego 2011 r., chociaż powinna je wnieść najpóźniej w dniu 10 lutego 2011 r. Mając na uwadze wskazania zawarte w przywołanym wcześniej wyroku, zwłaszcza konieczność sprecyzowania pisma odwołującego z dnia 14.02.2011 r., nazwanego odwołaniem, poprzez sprecyzowanie przedmiotu żądania, wezwano stronę w dniu 5 czerwca 2012r. do jego uzupełnienia poprzez wyjaśnienie, czy podanie stanowi także wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. F. T.w piśmie z dnia 2 lipca 2012 r. oświadczył, iż jego podanie z dnia 14.02.2011 r. uzupełnione pismem z dnia 15.02.2011 r., stanowi wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Ponadto, ponowił wniosek o uchylenie decyzji organu zatrudnienia z dnia [...] r. orzekającej o utracie statusu osoby bezrobotnej z dniem 29.12.2010 r. W uzasadnieniu wniosku wskazał, iż w wyznaczonym na dzień 29.12.2010 r. terminie zgłoszenia był chory, miał wysoką gorączkę, a ponadto były wyjątkowo "ciężkie klimatyczne warunki, ostra zima uniemożliwiała mi wyjście z domu". Zatem zgłosił się w pierwszym roboczym dniu stycznia 2011 r., tj. w dniu 2 lub 3 stycznia i przedstawił zaświadczenie lekarskie wydane przez lekarza sądowego. Dalej wyjaśnił, że w styczniu i lutym stan jego zdrowia pogorszył się, co było powodem uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Do podania zostało załączone zaświadczenie nr [...] potwierdzające przeprowadzenie badania lekarskiego odwołującego w dniu 20 grudnia 2010 r., a także zaświadczenie wydane przez Powiatowy Urząd Pracy w T. w dniu 09.06.2011 r., 29.03.2012 r. i 05.04.2012 r., iż w okresie od 15.05.2002 r. do 28.12.2010 r. był on zarejestrowany w tym Urzędzie.

Organ odwoławczy biorąc pod uwagę powyższe informacje ponownie wezwał odwołującego w dniu 11.07.2012 r. do uzupełnienia braków podania z dnia 2 lipca 2012 r. poprzez określenie daty, w której nastąpiło ustanie przyczyny uchybienia terminu do wniesienia odwołania (choroba) oraz uprawdopodobnienia poprzez złożenie wyjaśnień i ewentualnych dowodów, że uchybienie to nastąpiło bez jego winy. W piśmie z dnia 6 sierpnia 2012 r. F.T. wyjaśnił, że dnia 10 lutego 2011 r. był chory (cytat: "...a co wynika z mojego obecnego złego stanu zdrowia, mojego wieku (za kilka miesięcy osiągnę 63 rok życia), licznych dolegliwości."). Ponadto, złożył wniosek o przedłużenie terminu do odpowiedzi na wezwanie, który został uwzględniony przez organ. Jednak w wyznaczonym terminie, tj. do dnia 30.08.2012 r. F.T. nie przedstawił innych wyjaśnień ani dowodów w sprawie uzupełnienia swojego podania.

Kolejnym pismem z dnia 17 września 2012 r. F.T. przedłożył obdukcje lekarską z dnia 28 lipca 2012 r., potwierdzającą, iż w dniu 17 lipca 2012 r. doznał naruszenia czynności narządów ciała na okres powyżej 7 dni. Dodatkowo w tym samym dniu, tj. 17 września 2012 r. złożył 13 kopii skierowań lekarskich i recept, wskazujących na chorobę "od zimy 2010 r. do początku kwietnia 2011 r." (cytat), jak też podał informację o cofnięciu świadczeń z ubezpieczenia zdrowotnego.

W tych okolicznościach faktycznych organ uznał, iż strona wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania uzasadnia chorobą, przedkładając na tę okoliczność zaświadczenie nr [...] wydane przez lekarza sądowego, który na podstawie dokumentacji lekarskiej i wyników badania lekarskiego przeprowadzonego w dniu 20.12.2010 r. zaświadcza, że F.T."nie może stawić się w dniu 15.12.2010 r. na wezwanie Sądu Rejonowego w T. w sprawie o sygn. akt [...]". Jednocześnie lekarz ten zaznaczył, że "okres leczenia będzie trwał około 1 miesiąca".

Zdaniem organu odwoławczego, podnoszona przez stronę okoliczność choroby nie została udokumentowana, bowiem złożona wraz z wnioskiem kopia zaświadczenia nr [...] stwierdza, że z uwagi na stan zdrowia F.T. nie może stawić się na wezwanie Sądu w dniu 15.12.2010 r., podczas gdy uprawdopodobnienia przez stronę wymagało niedochowanie terminu wniesienia odwołania, który upłynął w dniu 10 lutego 2011 r. Nawet przyjmując wskazany przez lekarza ewentualny okres leczenia (brak stosownego zaświadczenia lekarskiego w tym zakresie), który określił na około jeden miesiąc, to okres ten upłynąłby w styczniu 2011 r. Jednocześnie zauważyć należy, że strona nie wskazała i nie udokumentowała faktycznego czasookresu trwania choroby ani też nie wykazała, czy przeszkoda ta ustąpiła. Organ odwoławczy nie podważył twierdzeń strony dotyczących dolegliwości zdrowotnych jako przeszkody uniemożliwiającej dochowanie terminu do wniesienia odwołania, lecz zwrócił uwagę, iż twierdzenia te nie zostały uprawdopodobnione. Ocena wiarygodności twierdzeń strony nie może bowiem być dowolna, musi opierać się na obiektywnych przesłankach. Ciężar uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu spoczywa zaś na samym zainteresowanym. Biorąc pod uwagę powyższe, organ odwoławczy stwierdził, że F.T. nie wykazał należytej staranności w dopełnieniu czynności procesowej, którą było złożenie odwołania wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia. Nawiązując do wniosku F.T. z dnia 14 lutego 2011 r., uzupełnionego pismem z dnia 15 lutego 2011 r. oraz z dnia 2 lipca 2012 r., mając na uwadze podniesione przez stronę okoliczności, organ odwoławczy stwierdził, że nie zostały spełnione przesłanki uzasadniające przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Przedłożone bowiem przez stronę dokumenty i złożone wyjaśnienia nie potwierdzają, że w terminie od dnia 27 stycznia 2011 r. (data doręczenia decyzji organu I instancji) do dnia 14 lutego 2011 r. (data złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania), wystąpiły przyczyny uniemożliwiające dochowanie terminu do wniesienia odwołania.

Zdaniem organu odwoławczego, w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni on, że uchybienie nastąpiło bez jego winy (art. 58 K.p.a.). Przesłanki przywrócenia terminu, które muszą zostać spełnione łącznie, to:

1) złożenie przez osobę zainteresowaną wniosku o przywrócenie terminu wraz z dopełnieniem czynności, dla której był wyznaczony termin;

2) uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną, że uchybienie nastąpiło bez jej winy;

3) prośba o przywrócenie terminu winna zostać wniesiona w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu.

Okolicznościami faktycznymi uzasadniającymi brak winy po stronie zainteresowanej są: nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą przy dokonaniu określonej czynności, powódź bądź pożar. Ogólne stwierdzenie, że przyczyną uchybienia terminu była ciężka choroba nie jest wystarczającym argumentem na wykazanie braku winy w uchybieniu terminu (por. wyrok WSA z dnia 21.05.2008 r. I SA/Gd 1107/07).

Mając powyższe na uwadze organ odwoławczy uznał, że F.T. nie spełnił kumulatywnie przesłanek umożliwiających przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Wprawdzie wraz z prośbą o przywrócenie terminu czynności, dla której był określony termin wniósł odwołanie, jednakże nie uprawdopodobnił, że uchybienie to było spowodowane przyczynami niezależnymi, a także nie wykazał kiedy powstała i ewentualnie ustała przyczyna powodująca uchybienie przedmiotowego terminu. Wykluczenie winy w uchybieniu terminu wymaga wykazania, że mimo dołożenia wszelkich możliwych w danych warunkach starań, strona nie mogła przezwyciężyć przeszkody uniemożliwiającej jej dokonanie czynności postępowania w terminie ustawowym. Brak winy przy dokonywaniu czynności procesowej osoba zainteresowana winna uprawdopodobnić, czyli powinna stosowną argumentacją wykazać swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna i istniała przez cały czas aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu (powstała w czasie biegu terminu do dokonania czynności procesowej i trwała po jego upływie aż do wstąpienia z wnioskiem).

Odnosząc się do podnoszonej w piśmie skarżącego z dnia 17 września 2012r. kwestii braku możliwości korzystania ze świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z art. art. 67 ust. 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t.j. Dz. U. z 2008r. Nr 164, poz. 1027 z późn. zm.), prawo do świadczeń opieki zdrowotnej ustaje po upływie 30 dni od dnia wygaśnięcia obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego. Natomiast art. 2 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy określa, że do korzystania ze świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych na zasadach określonych w ustawie, mają prawo inne, niż ubezpieczeni, osoby posiadające obywatelstwo polskie i posiadające miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, które spełniają kryterium dochodowe, o którym mowa w art. 8 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (t.j. Dz. U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1362 z późn. zm.), co do których nie stwierdzono okoliczności, o której mowa w art. 12 tej ustawy, na zasadach i w zakresie dla ubezpieczonych. W myśl zaś art. 54 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, dokumentem potwierdzającym prawo do świadczeń opieki zdrowotnej dla takiego świadczeniobiorcy jest decyzja wójta (burmistrza, prezydenta) gminy właściwej ze względu na miejsce zamieszkania świadczeniobiorcy potwierdzająca to prawo.

F.T. wniósł skargę na powyższe postanowienie, domagając się jego uchylenia oraz uchylenia decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia [...] r. o utracie statusu osoby bezrobotnej.

W jej uzasadnieniu podniósł, że zaświadczenie lekarskie złożył w pierwszym dniu roboczym 2011 roku, tj. 3 stycznia, a więc w piątym dniu od wyznaczonego mu na dzień 29 grudnia 2010 r. terminu zgłoszenia się do rejestracji w Powiatowym Urzędzie Pracy w T., o czym wiedział organ drugiej instancji. Z tego powodu niezrozumiałe i niezgodne z prawdą jest podjęte w jego sprawie rozstrzygnięcie, bowiem przedłożone w piśmie z dnia 15 lutego 2011 r. lekarskie zaświadczenia o potrzebie skierowania do lekarzy specjalistów dowodzą o niedyspozycji do stawiennictwa oraz konieczności dalszego leczenia w tym miesiącu. Skarżący dodatkowo zauważył, iż do dnia 30 sierpnia 2012 r. przedłużono mu termin do udzielenia wyjaśnień, ale informację o tym otrzymał w dniu 10 września 2012 r., zatem nieuzasadnione było wydanie zaskarżonego postanowienia już w dniu 20 września 2012 r.

Odpowiadając na skargę organ odwoławczy postulował o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Dodatkowo zaznaczył, iż odwołujący nie spełnił kumulatywnie przesłanek umożliwiających przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, bowiem wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu złożył odwołanie, jednak nie uprawdopodobnił, iż uchybienie to spowodowane było przyczynami niezależnymi, a także nie wykazał, kiedy powstała i ewentualnie ustala przyczyna powodująca uchybienie przedmiotowego terminu. Jednocześnie podniósł, wobec zarzutu sprecyzowanego w skardze, że uwzględnił fakt otrzymania przez skarżącego w dniu 10 września 2012 r. zawiadomienia o przedłużeniu terminu do złożenia wyjaśnień i dopiero w dniu 20 września 2012 r. wydał zaskarżone postanowienie informując wcześniej o przedłużeniu terminu do rozpatrzenia sprawy.

W piśmie z dnia 25 października 2012 r. skarżący jeszcze raz zaznaczył, iż w okresie zimy 2010-2011 chorował, o czym świadczy złożona do organu dokumentacja lekarska, co jego zdaniem usprawiedliwia powód jego niestawiennictwa w dniu 29 grudnia 2010 r. w Powiatowym Urzędzie Pracy w T. oraz uchybienie terminowi do złożenia odwołania.

Na rozprawie w dniu 9 kwietnia 2013 r., skarżący przedłożył kserokopię znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy zaświadczenia Powiatowego Urzędu Pracy w T. z dnia 31 stycznia 2013 r., potwierdzającego złożenie przez skarżącego w dniu 3 stycznia 2011 r. zaświadczenia lekarskiego nr [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

W punkcie wyjścia podnieść należy, że po myśli art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej w skrócie jako p.p.s.a., sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Zgodnie natomiast z treścią art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Z brzmienia art. 145 § 1 p.p.s.a. wynika, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, czy inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas w zależności od rodzaju naruszenia uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą zatem ulec uchyleniu wówczas, gdy organom administracji publicznej można postawić zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli miało ono, bądź mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Na wstępie zważyć należy, że w niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest wyłącznie postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...], w którym odmówiono skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia [...] r. o utracie przez niego statusu osoby bezrobotnej.

W takiej sytuacji merytoryczne kwestie związane z zasadnością rozstrzygnięcia Starosty Powiatu [...] nie mogły podlegać kontroli Sądu ani wpłynąć na treść wydanego wyroku. Sąd był bowiem uprawniony wyłącznie do oceny zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia Wojewody [...] z dnia [...]r. Kwestia ta nie budzi wątpliwości w utrwalonym orzecznictwie sądowym (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 czerwca 2006 r. o sygn. akt V SA/Wa 618/06, publ.: Lex nr 221959 oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 27 października 2004 r., sygn. akt II SA/Ka 2352/02, publ.: OSP 2007/3/25).

Problematyka związana z wnoszeniem środków odwoławczych od rozstrzygnięć podejmowanych przez organy administracji publicznej została kompleksowo uregulowana w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn zm.), zwanej dalej jako K.p.a. Stosownie do treści art. 129 § 1 i 2 k.p.a., odwołanie od decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji wnosi się za pośrednictwem organu, który wydał ją wydał, w terminie 14 dni od daty jej doręczenia stronie.

Podstawę wniosku o przywrócenie terminu stanowi art. 58 § 1 i 2 K.p.a., który warunkuje uwzględnienie takiego wniosku od uprawdopodobnienia przez stronę, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin, a więc złożyć odwołanie.

Stosownie do art. 59 § 1 K.p.a. o przywróceniu terminu postanawia właściwy w sprawie organ administracji publicznej, zaś na postanowienia o odmowie przywrócenia terminu służy zażalenie. W art. 59 § 2 K.p.a. przewidziano jednak specjalne uregulowanie odnoszące się do trybu orzekania o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia, o czym postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania. Tym samym, zgodnie z tym przepisem, postanowienie organu odwoławczego w kwestii przywrócenia terminu (zarówno o przywróceniu, jak i odmowie przywrócenia) jest ostateczne z momentem jego wydania.

Z akt sprawy wynika jednoznacznie, iż doręczenie skarżącemu decyzji pierwszoinstancyjnej z dnia [...] r. nastąpiło za pośrednictwem poczty w dniu 27 stycznia 2011 r., co znajduje potwierdzenie w zwrotnym potwierdzeniu odbioru znajdującym się w aktach administracyjnych sprawy (k-30). Skarżący w decyzji został prawidłowo pouczony o przysługujących mu środkach odwoławczych.

W konsekwencji, termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 10 lutego 2011 r. Równocześnie jest poza sporem, że odwołanie od przywołanej decyzji zostało osobiście złożone przez skarżącego w siedzibie organu pierwszej instancji w dniu 14 lutego 2011 r. i zostało uzupełnione pismem z dnia 15 lutego 2011r., a następnie w terminie późniejszym, pismem z dnia 2 lipca 2012 r., zgodnie z zaleceniami tut. Sądu zawartymi w wyroku z dnia 14 lutego 2012 r. o sygn. akt IV SA/Gl 515/11. Organ odwoławczy wyjaśnił charakter złożonych pism zgodnie z oświadczeniem skarżącego, iż stanowią one wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania oraz odwołanie.

Złożona wraz z wnioskiem kopia zaświadczenia lekarza sądowego nr [...] z dnia 20 grudnia 2010 r. stwierdza, że skarżący z uwagi na stan zdrowia nie może stawić się na wezwanie Sądu Rejonowego w T. w dniu 15 grudnia 2010 r., podczas gdy uprawdopodobnienia wymagało niedochowanie terminu wniesienia odwołania, który upłynął w dniu 10 lutego 2011 r.

Organ prawidłowo ocenił przedłożone zaświadczenie, które wpłynęło do Powiatowego Urzędu Pracy w T. w dniu 3 stycznia 2011 r. Lekarz sądowy w jego punkcie 4 zaznaczył, iż przewidywany okres leczenia strony wynosi "około 1 miesiąca". Nawet przyjmując wskazany przez lekarza ewentualny okres leczenia, który został określony na około jeden miesiąc, to okres ten upłynąłby w miesiącu styczniu 2011 r. (15 stycznia 2011 r.). Z tego powodu organ wziąwszy pod uwagę datę przeprowadzenia badania w dniu 20 grudnia 2010 r. uznał, iż powyższy okres 1 miesiąca upłynął przed dniem doręczenia decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] r., co miało miejsce w dniu 27 stycznia 2011 r., więc również przed terminem do wniesienia odwołania. Dodatkowo organ odwoławczy zauważył, iż skarżący na okoliczność niezdolności do pracy nie złożył żadnego dowodu (np. zaświadczenia lekarskiego). Dowodem takim nie mogą być wskazywane przez skarżącego potrzeby przeprowadzenia czy też wykonywania badań lekarskich, konieczność dalszego leczenia bądź wizyt u lekarzy specjalistów. Załączone do odwołania trzy skierowania do specjalistycznych poradni lekarskich wydane na druku recepty, sporządzone w dniu 14 lutego 2011 r. przez lekarza rodzinnego, nie stanowią podstawy do uznania, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez winy samego skarżącego. Podnoszone przez skarżącego okoliczności obdukcji lekarskiej w piśmie z dnia 28 lipca 2012 r., jak i złożone kopie skierowań do poradni specjalistycznych oraz recepty również nie dają podstaw do ich uwzględnienia, bowiem obejmują okres dużo późniejszy, już po złożeniu odwołania w dniu 14 lutego 2012 r.

Zaakcentować należy, że pomimo wezwania skarżący nie wskazał i nie udokumentował faktycznego czasookresu trwania choroby ani też nie wykazał, czy obiektywna przeszkoda ustąpiła. Przedłożone dokumenty i złożone wyjaśnienia nie potwierdzają, że w terminie od dnia 27 stycznia 2011 r. (data doręczenia decyzji organu pierwszej instancji) do dnia 14 lutego 2011 r. (data złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania), wystąpiły przyczyny uniemożliwiające dochowanie terminu do wniesienia odwołania.

Z tej przyczyny, brak uprawdopodobnienia przez skarżącego, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło z przyczyn obiektywnie niezależnych od skarżącego, skutkuje prawidłowością podjętego w niniejszej sprawie rozstrzygnięcia.

Prawidłowa wykładnia przepisów dokonana przez organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia jednoznacznie wywodzi, iż okoliczności sprawy wskazują, iż skarżący miał możliwość skutecznego wniesienia odwołania i został o tym prawidłowo pouczony w doręczonej mu osobiście decyzji. Nie istniała wobec tego żadna przeszkoda wpływająca na bieg terminu. Skarżący tymczasem nie wykorzystał przysługującego mu prawa i z tego powodu obciążają go wszelkie skutki ostatecznej decyzji. Tymczasem w sprawie wystarczyłoby jedynie złożenie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania w okresie od dnia 10 lutego 2011 r., a nie jak wskazywał skarżący w okresie od dnia 29 grudnia 2010 r.

Zdaniem składu orzekającego, organ odwoławczy prawidłowo zastosował obowiązujące i omówione powyżej przepisy prawa, jak też ustalił ich znaczenie oraz następstwa prawne.

W konsekwencji, przeprowadzona przez Sąd kontrola legalności zaskarżonego postanowienia wykazała, że nie zostało ono wydane z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego.

Sąd z urzędu, na podstawie art. 134 p.p.s.a., nie dopatrzył się również uchybień, ani naruszeń prawa w takim stopniu, aby skutkowały one uchyleniem, albo stwierdzeniem nieważności zaskarżonego postanowienia.

W tym stanie rzeczy, wobec nie znalezienia podstaw do uwzględnienia skargi, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku.