Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 11/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2008-03-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6339 Inne o symbolu podstawowym 633
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 65 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 44, art. 45
journal: Dz.U. 2004 nr 99 poz 1001
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosława Rozbicka - Ostrowska Sędziowie Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński Sędzia WSA Wanda Wiatkowska - Ilków (spr.) Protokolant Małgorzata Rutkiewicz po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 11 marca 2008r. sprawy ze skargi J. K. na postanowienie W. D. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przekazania wniosków strony zgodnie z właściwością oddala skargę.


UZASADNIENIE

Powiatowy Urząd Pracy we W. postanowieniem z dnia [...] - na podstawie art. 65§1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) przekazał Miejskiemu Ośrodkowi Pomocy Społecznej we W., zgodnie z właściwością pisma J. K. dotyczące zwrotu kosztów zakupu biletów komunikacji miejskiej na dojazd do Specjalistycznego Zakładu Profilaktyczno- Leczniczego " P." ul. B., w związku ze skierowaniem na badania określające możliwość wykonywania pracy w dniu obowiązkowego terminu dostarczenia zaświadczenia lekarskiego.

W uzasadnieniu wskazano, że pismem z dnia 6 i24 sierpnia 2007r. J. K. wniósł o zwrot kosztów zakupu biletów komunikacji miejskiej na dojazd do wskazanego wyżej ośrodka, w związku ze skierowaniem otrzymanym przez Powiatowy Urząd Pracy na badania lekarskie określające możliwość wykonywania pracy w ramach prac społecznie użytecznych oraz pośrednika pracy w dniu obowiązkowego terminu dostarczenia zaświadczenia lekarskiego. Skierowanie na badania lekarskie zostało wydane na pisemny wniosek MOPS we W. Wnioskodawca badanie wykonał i dostarczył do PUP w dniu 14 sierpnia 2007r. zaświadczenie lekarskie wydane przez w/w poradnię, którego kserokopia została przysłana do MOPS. Dodano, że przepisy z ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy ( Dz. U. Nr 99, poz. 1001 ze zm.) nie przewidują możliwości zwrotu kosztów dojazdu osobie skierowanej przez Urząd Pracy na badania lekarskie, a kandydatów do wykonywania prac w ramach prac społecznie użytecznych wskazuje MOPS na jego pisemny wniosek są oni kierowani przez PUP na badania lekarskie określające możliwość wykonywania pracy w ramach prac społecznie użytecznych. Wskazano również na marginesie, że zainteresowany już 31 lipca 2007r. był informowany, że wnioski o zwrot kosztów biletów należy kierować do MOPS, ale skierował do Powiatowego Urzędu Pracy.

W zażaleniu na powyższe postanowienie wnioskodawca wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie Dyrektorowi Powiatowego Urzędu Pracy we W. do załatwienia wg właściwości pism strony, o których mowa w postanowieniu.

W uzasadnieniu wniosków zażalenia zainteresowany przeanalizował treść art. 39 ustawy z 12 marca 2004r. o pomocy społecznej ( Dz. U. Nr 64,poz. 593 ze zm.) i stwierdził, że zwrot kosztów biletów na badania nie stanowi po myśli tego przepisu niezbędnej potrzeby życiowej tym samym organ pomocy społecznej nie może przyznać zasiłku celowego. Dlatego Dyrektor MOPS nie jest właściwy do załatwienia niniejszej sprawy. Według odwołującego się sprawę tę powinien załatwić Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy we W. w granicach przepisów powołanej ustawy z 20 września 2004r.

Dodał też, iż wymaganie na bezrobotnego korzystania z komunikacji miejskiej bez biletu w celu wykonania żądania organu ds. zatrudnień stanowi rażące naruszenie art. 7 Konstytucji.

Wskazał również, że zwłoka w załatwieniu sprawy powoduje, że zostały naruszone art.7, art. 12 i art. 35§1 kodeksu postępowania administracyjnego.

Wojewoda D. postanowieniem z dnia [...] Nr [...] po rozpoznaniu zażalenia wnioskodawcy - na podstawie art. 138§1 pkt 1, art. 65 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego , art. 44 i 45 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o pomocy zatrudnienia i instytucjach rynku pracy ( Dz. U. z 2004r., Nr 99, poz. 1001) utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

W uzasadnieniu postanowienia przedstawiając stan faktyczny sprawy organ stwierdził, że odwołujący się złożył 24 sierpnia 2007r. kolejne pismo w Powiatowym Urzędzie Pracy we W., w którym złożył wniosek o przekazanie jego żądania z dnia 31 sierpnia 2007r. o zwrot kosztów biletów za dojazdy do przychodni na badania lekarskie mając na celu ustalenie jego zdolności do podjęcia pracy do MOPS we W. jako właściwemu do załatwienia sprawy. Uwzględniając wniosek zainteresowanego postanowieniem Prezydenta W. z dnia [...] przekazano opisane wnioski o zwrot kosztów biletów wg właściwości do MOPS we W.

Odnosząc się do zarzutów odwołania podniósł analizując art. 44 pkt pkt 1, art. 45 ust. 1 i4 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, na podstawie których istnieje możliwość ubiegania się o zwrot kosztów przejazdu, że brak jest podstaw aby osoba bezrobotna mogła ubiegać się o zwrot kosztów dojazdu na badania lekarskie mające na celu ustalenie zdolności do podjęcia pracy.

Wskazał też, że biorąc pod uwagę iż przepisy ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy nie dają możliwości skutecznego ubiegania się o zwrot kosztów przejazdu na badania lekarskie mające na celu ustalenie zdolności do podjęcia pracy oraz fakt, że taki zwrot może być dokonany przez MOPS zasadne było przekazanie mu złożonych wniosków.

Skargę na powyższe postanowienie z wnioskiem o jego uchylenie i zarzutem naruszenia prawa materialnego to jest art. 45 ust. 5 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy przez niezastosowanie tego przepisu , a także naruszeniu art. 39 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej przez błędną wykładnię - złożył wnioskodawca.

Ponadto wniósł na podstawie art. 119 pkt 2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.

W uzasadnieniu skargi podtrzymał swoje stanowisko zaprezentowane w odwołaniu a dotyczące interpretacji art. 39 ustawy o pomocy społecznej.

Podniósł też, że Wojewoda D. oparł swoje rozstrzygnięcie na art. 44 pkt 1 i art. 45 ust. 1 i 4 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, pominął zaś art. 45 ust. 5 powołanej ustawy w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania postanowienia. Przepis ten ma zastosowanie w niniejszej sprawie, gdyż upoważnia starostę do zwrócenia bezrobotnemu kosztów przejazdu na badania lekarskie i powrotu do miejsca zamieszkania, jeżeli na badania te bezrobotny został skierowany przez powiatowy urząd pracy i odbywają się one poza miejscem zamieszkania bezrobotnego.

Art. 2 ust. 1 ustawy nie ustala definicji miejsca zamieszkania bezrobotnego, bezrobotnego w związku z czym przepis ten należy zastosować w przypadku gdy bezrobotny odbywa badania lekarskie, w mieście w którym zamieszkuje, ale w znacznej odległości od miejsca zamieszkania, a dojazd środkami komunikacji miejskiej wymaga wydatkowania znacznej kwoty.

Dodał, iż Zakład " P." jest położony poza strefą miejską komunikacji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie przywołując dotychczasową argumentację . Dodatkowo podniósł, że wskazany w skardze art. 45 ust.5 ustawy o zatrudnieniu i instytucjach rynku pracy obowiązuje od 26 października 2007r., nie ma zastosowania w niniejszej sprawie, gdyż w oparciu o ten przepis starosta może zwrócić koszty przejazdu na badania, ale tylko wówczas gdy odbywają się one poza miejsce zamieszkania bezrobotnego. W niniejszej sprawie taka sytuacja nie ma miejsca.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Podstawową kwestią w niniejszej sprawie jest to, czy organ wydający zaskarżone postanowienie o przekazaniu wniosków skarżącego sprawie zwrotu kosztów biletów był organem właściwym do rozpoznania tego wniosku.

Rozważania dotyczące tego problemu muszą prowadzić do analizy przepisów dotyczących zwrotu kosztów przejazdu, zawartych w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy ( Dz. U. Nr 99, poz. 1001 ze zm.).

Wnioskodawca bowiem domagał się zwrotu kosztów w zawiązku ze skierowaniem wydanym przez Powiatowy Urząd Pracy - na wniosek Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. - na badania lekarskie określające możliwości wykonywania pracy w ramach prac społecznie użytecznych oraz do pośrednika pracy w dniu obowiązkowego terminu dostarczenia zaświadczenia lekarskiego.

Niesporne w sprawie jest, że skarżący wykonał opisane badania i uzyskał odpowiednie zaświadczenie w Poradni Medycyny Pracy w Specjalistycznym Zakładzie Profilaktyczno - Leczniczym P. przy ul. B. we W.

Jak trafnie zauważają organy kwestie te w ramach wskazanej wyżej ustawy regulują art. 44 pkt 1, art. 45 ust. 1 i 4.

Art. 44 pkt 1 stanowi : Instrumentami rynku pracy wspierającym podstawowe usługi rynku pracy są: finansowanie kosztów przejazdu do pracodawcy zgłaszającego ofertę pracy lub do miejsca pracy odbywania stażu , przygotowania zawodowego w miejscu pracy, szkolenia lub odbywania zajęć w zakresie poradnictwa zawodowego poza miejscem stałego zamieszkania w przypadku skierowania przez powiatowy urząd pracy.

Jak wynika z cytowanego przepisu w niniejszej sprawie nie zaistniały czynności, które uzasadniają zwrot kosztów ani też fakt ich wykonania poza miejscem zamieszkania skarżącego.

Podobnie nie może mieć zastosowanie do skarżącego art. 45 ust. 4 ustawy nie był bowiem on skierowany do pracodawcy a tym samym nie znajdował się poza miejscem zamieszkania ( z tego powodu) .

Przepis ten brzmi : Starosta może zwrócić bezrobotnemu koszt przejazdu do pracodawcy i powrotu do miejsca zamieszkania w przypadku skierowania go do pracodawcy, który zgłosił ofertę pracy, jeżeli siedziba tego pracodawcy znajduje się poza miejscem zamieszkania bezrobotnego.

W dacie wydania zaskarżonego postanowienia obowiązywał art. 5 ust. 5 cytowanej ustawy (obowiązuje od 26 października 2007r.)

Stanowi on że : "starosta może zwrócić bezrobotnemu koszt przejazdu na badania lekarskie i powrotu do miejsca zamieszkania jeżeli na badania te bezrobotny został skierowany przez powiatowy urząd pracy i odbywają się one poza miejscem zamieszkania bezrobotnego".

Dyspozycją tego przepisu są objęte koszty przejazdu na badania lekarskie, które starosta może zwrócić ale tylko wówczas, gdy bezrobotny na nie został skierowany przez powiatowy urząd pracy i odbywają się one poza miejscem zamieszkania bezrobotnego.

Zgodzić się należy z organem, który w odpowiedzi na skargę twierdzi, że przepis ten w niniejszej sprawie nie ma zastosowania albowiem badania nie zostały przeprowadzone poza miejscem zamieszkania bezrobotnego. Niesporne bowiem jest, że odbyły się one w placówce przy ul. B. we W. a skarżący mieszka we W.

Istotnie jak podnosi wnioskodawca powołana ustawa o zatrudnieniu i instrumentach rynku pracy nie zawiera definicji miejsca zamieszkania.

W tej sytuacji należy "sięgnąć" do definicji zawartej w art. 25 ustawy kodeks cywilny. Przepis ten brzmi: Miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu.

Skarżący przebywa, mieszka we W., we W. mieści się również placówka, w której wykonał badania. Oczywiście zamieszkanie w dużym mieście ma ten skutek, że odległości od miejsca zamieszkania do różnych instytucji mogą być duże.

Nie zmienia to sytuacji, że placówka wykonująca badania nie była położona poza miejscem zamieszkania zaskarżonego.

Definicja miejsca zamieszkania przedstawiona w skardze jest dowolna i nie ma oparcia w żadnym przepisie prawa.

W przedstawionym stanie prawnym istotnie wniosek skarżącego o zwrot kosztów przejazdu na badania zasługiwał na uwzględnienie.

Tym samym zasadne było uwzględnienie wniosku skarżącego z dnia 31 lipca 2007r. o przekazanie pism w tej sprawie Miejskiemu Ośrodkowi Pomocy Społecznej .

Pisma z 6 i 24 sierpnia istotne mają charakter pism o przyznanie zasiłku celowego.

Ocena skuteczności tego wniosku oparta na art. 39 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej w tym postępowaniu, które jak przypomnieć należy dotyczy prawidłowości zaskarżonego postanowienia o przekazaniu do rozpoznania wniosków skarżącego do MOPS we W. - nie może być dokonana. Tym samym, w tym postępowaniu Sąd nie może się odnieść do wywodów skargi w tej części.

Reasumując mając na uwadze treść art. 65 § 1 kodeksu postępowaniu administracyjnego należy uznać, że organ prawidłowo skierował wnioski do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W., do ich rozpoznania według właściwości.

Tym samym skarga na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) podlega oddaleniu.