Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 96/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-04-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6159 Inne o symbolu podstawowym 615
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Infrastruktury~Minister Insfrastruktury i Budownictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 51 ust. 1 , ust.2, ust. 2 c
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
article: art. 12, art. 106, art. 143,
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec (spr.), Sędziowie sędzia WSA Anna Sękowska,, sędzia WSA Agnieszka Wójcik, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 15 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi Gminy [...] na postanowienie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia 5.11.2015 r. Minister Infrastruktury i Rozwoju (zwany dalej Ministrem) utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] (zwany dalej Organem wojewódzkim) z dnia [...] .09.2014 r., nr [...] , wymierzające Wójtowi Gminy [...] karę pieniężną w wysokości 10.500 zł za wydanie decyzji [...] z dnia [...] .11.2011 r., o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, polegającej na przebudowie drogi dojazdowej do Nadleśnictwa E. w [...] , zjazdów na drogi leśne i do posesji oraz budowie parkingu przy Nadleśnictwie E., przewidzianej do realizacji na terenie działek o numerach ewidencyjnych: [...] obręb Nowa [...] oraz [...] , [...] [...] , [...] , [...] , [...] , [...] obręb [...] , z naruszeniem terminu określonego w art. 51 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

W uzasadnieniu postanowienia Organ odwoławczy podał, że zgodnie z art. 51 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w przypadku niewydania przez właściwy organ decyzji w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego w terminie 65 dni od dnia złożenia wniosku o wydanie takiej decyzji, organ wyższego stopnia wymierza temu organowi w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie, karę pieniężną w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki.

Wojewoda [...] ustalił, iż postępowanie prowadzone przez Skarżącego toczyło się przez 102 dni. Z uwagi na fakt, iż koniec ustawowego 65-dniowego terminu przypadł na dzień 6 listopada 2011 r., tj. na niedzielę, organ I. instancji za ostatni dzień terminu na wydanie przedmiotowej decyzji przyjął najbliższy dzień powszedni, czyli poniedziałek 7 listopada 2011 r. Organ wojewódzki, po odliczeniu od okresu trwania postępowania, tj. od 102 dni, ustawowych 65 dni, 15 dni przeznaczonych na uzgodnienie projektu decyzji (liczonych od dnia 14 października 2011 r. do dnia 28 października 2011 r.) oraz dodatkowego 1 dnia wynikającego z art. 57 § 4 K.p.a., orzekł, że decyzja lokalizacyjna została wydana z 42-dniową zwłoką.

W ocenie Organu odwoławczego Organ I. instancji przeprowadził postępowanie administracyjne zgodnie z przepisami zarówno K.p.a., jak i ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Minister wyjaśnił, że 65-dniowy termin, wskazany w art. 51 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, rozpoczął bieg w dniu 19 sierpnia 2011 r., tj. w dniu następującym po dniu, w którym do Urzędu Gminy E. wpłynął wniosek o wszczęcie postępowania w przedmiotowej sprawie. Wynika to z art. 57 § 1 K.p.a., który stanowi, że jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. W omawianym przypadku rzeczywisty okres przedmiotowego postępowania zakończył swój bieg w dniu wydania decyzji lokalizacyjnej, tj. w dniu 28 listopada 2011 r. Dzień 28 listopada 2011 r. jest zatem ostatnim dniem, który podlega uwzględnieniu przy obliczaniu okresu prowadzenia przez Skarżącego postępowania w sprawie ustalenia lokalizacji przedmiotowej inwestycji celu publicznego.

Wobec tego, Minister wskazał, że Organ I. instancji prawidłowo ustalił, iż postępowanie administracyjne w sprawie trwało 102 dni, z zastrzeżeniem art. 51 ust. 2c ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Minister podał, że zgodnie z treścią z art. 51 ust. 2c ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym do terminu, o którym mowa w ust. 2, nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu.

Organ wskazał, że pismami z dnia 13 października 2011 r., nadanymi w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego w dniu 13 października 2011 r., Wójt Gminy E. wystąpił o uzgodnienie projektu decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego do: Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w B., Powiatowego Zarządu Dróg w E., Starosty E., Wojewódzkiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w O. Oddział w E. oraz Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w O..

W ocenie Ministra, wystąpienie o uzgodnienie projektu decyzji stanowi termin przewidziany w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, o którym mowa w art. 51 ust. 2c ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Wymienione pisma zostały doręczone do Wojewódzkiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w O. Oddział w E., Powiatowego Zarządu Dróg w E.oraz do Starosty E.w dniu 14 października 2011 r., natomiast do Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w B. i do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w O. w dniu 17 października 2011 r.

W dniu 20 października 2011 r. do Urzędu Gminy E.wpłynęło pismo Kierownika Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w O. Rejonowy Oddział w E. z dnia 18 października 2011 r., znak: [...] , informujące, że projekt omawianej decyzji nie wymaga uzgodnienia w zakresie wskazanym przez Wójta Gminy E. w piśmie z dnia 13 października 2011 r.

Minister stwierdził, że projekt przedmiotowej decyzji został uzgodniony przez Zarząd Powiatu E. postanowieniem z dnia 24 października 2011 r., znak: [...] , oraz przez Regionalnego Dyrektora Lasów Państwowych w B. postanowieniem z dnia 24 października 2011 r., znak: [...] . Ww. postanowienia wpłynęły do Urzędu Gminy E.odpowiednio w dniu 24 października 2011 r. i 27 października 2011 r. Uzgodnienia te zostały dokonane w 2-tygodniowym terminie, przewidzianym w art. 53 ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Ponadto Minister nadmienił, że projekt decyzji lokalizacyjnej został uzgodniony przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w O. postanowieniem z dnia 24 października 2011 r., znak: [...] . Postanowienie to wpłynęło do Urzędu Gminy E. w dniu 27 października 2011 r.

Minister zaznaczył także, że w dniu 7 listopada 2011 r. do Urzędu Gminy E. wpłynęło postanowienie Starosty E. z dnia 4 listopada 2011 r., nr [...] , uzgadniające projekt decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Z uwagi na fakt, iż ten organ zajął stanowisko po upływie 2-tygodniowego terminu, stwierdzić należało, iż projekt decyzji został uzgodniony w trybie tzw. "milczącej zgody", w ostatnim dniu wyznaczonego terminu, tj. w dniu 28 października 2011 r.

Minister uznał zatem, że wliczeniu do 65-dniowego terminu na wydanie decyzji lokalizacyjnej nie podlega okres 15 dni, liczonych od dnia 14 października 2011 r., tj. od dnia następującego po dniu nadania pism z dnia 13 października 2011 r., zawierających prośbę o uzgodnienie projektu decyzji, do dnia 28 października 2011 r., tj. do dnia, w którym projekt decyzji został uzgodniony przez Starostę E. w trybie tzw. "milczącej zgody". Ponadto w przypadku, gdy ostatni dzień wyznaczonego terminu na wydanie decyzji lokalizacyjnej przypadnie na dzień wolny od pracy, wówczas przy wymierzaniu przedmiotowej kary uwzględnieniu nie podlega tenże dzień wolny od pracy. Minister podał, że ostatni dzień 65-dniowego terminu na wydanie decyzji lokalizacyjnej przypadł na dzień 6 listopada 2011 r., tj. na niedzielę, a zatem ostatnim dniem terminu był najbliższy dzień powszedni, tj. poniedziałek 7 listopada 2011 r. W związku z tym wyłączeniu z biegu ustawowego terminu podlegał dodatkowo 1 dzień, wynikający z art. 57 § 4 K.p.a.

Zdaniem Organu odwoławczego w analizowanym postępowaniu nie miały miejsca inne czynności ani zdarzenia, których terminy mogły zostać odliczone od okresu trwania postępowania. Zwłoka organu w wydaniu decyzji, wynosi 21 dni, co jest równoznaczne z wymierzeniem Wójtowi Gminy E.kary pieniężnej w wysokości 10.500 zł.

W ocenie Ministra, odliczeniu od ustawowego 65-dniowego terminu na wydanie decyzji nie podlega okres oczekiwania na uostatecznienie się wydanych w toku postępowania postanowień uzgadniających. Organ II. instancji uznał, iż końcem okresu podlegającego odliczeniu od biegu terminu postępowania na podstawie art. 51 ust. 2c ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym jest dzień 28 października 2011 r., tj. dzień, w którym projekt przedmiotowej decyzji został uzgodniony przez Starostę E. w trybie tzw. "milczącej zgody".

Wszelkie okoliczności zaistniałe po tym dniu, a zatem m.in. wspomniane przez Skarżącego uostatecznienie się w dniu 15 listopada 2011 r. postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony w O. z dnia 24 października 2011 r., nie podlegały odliczeniu od ustawowego terminu biegu postępowania.

Na to postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł Wójt Gminy E., zarzucając mu naruszenie art. 51 ust. 2 i 2c ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez przyjęcie, że decyzję wydano z uchybieniem 65-dniowego terminu od dnia złożenia wniosku o jej wydanie.

W ocenie Skarżącego, Wójt nie mógł wydać decyzji w sprawie uzgodnienia lokalizacji inwestycji celu publicznego dopóki postanowienia uzgadniające nie stały się ostateczne. Skarżący wskazał, że w ślad uchwały 7 sędziów NSA w Warszawie z dnia 9 listopada 1998 r. (OPS 8/98) i wyroku NSA z dnia 23 września 2011 r. (II OSK 1356/10), jeżeli przepis prawa uzależnia wydanie decyzji od zajęcia stanowiska przez inny organ, wydanie decyzji przed rozpoznaniem zażalenia na postanowienie w przedmiocie zajęcia stanowiska, o którym mowa w art. 106 § 5 K.p.a., narusza przepis art. 106 § 1 K.p.a. Zatem Organ nie jest uprawniony do wydania decyzji co najmniej do momentu, w którym postanowienie Organu uzgadniającego stanie się ostateczne.

Zdaniem Skarżącego postanowień, o jakich mowa w art. 106 § 5 K.p.a., nie można porównywać bezpośrednio z innymi postanowieniami administracyjnymi, mającymi charakter typowo procesowy. Należy przyjąć zasadę, że wszędzie tam, gdzie chodzi o kwestie materialnoprawne, to jest o samą sprawę administracyjną będącą przedmiotem postępowania administracyjnego lub o jej elementy, samo prawo procesowe nie może decydować o charakterystyce danej instytucji. W szczególności w takim właśnie kierunku powinna pójść interpretacja kwestii wykonalności postanowienia wyrażającego opinię organu współdziałającego. Z formalnego, procesowego punktu widzenia wniesienie zażalenia także na takie postanowienie nie wstrzymuje jego wykonania, zgodnie z art. 143 k.p.a. Jednakże "wykonanie" takiego aktu nie polega, jak w innych wypadkach, na realizacji uprawnień lub obowiązków z niego wynikających (w odniesieniu do postanowień procesowych są to procesowe uprawnienia lub obowiązki), ale na wydaniu decyzji w sposób zdeterminowany tym aktem (w razie wiążącego stanowiska organu współdziałającego) albo na wykorzystaniu tego aktu jako elementu materiału dowodowego w sprawie głównej (w razie niewiążącego stanowiska organu współdziałającego). Organ prowadzący postępowanie główne w sprawie administracyjnej, "wykonując" postanowienie, o jakim mowa w art. 106 § 5 K.p.a., jest zdeterminowany tym, co go wiąże przy wydawaniu decyzji administracyjnej.

Organ prowadzący postępowanie główne, "wykonując" postanowienie, o jakim mowa w art. 106 § 5 K.p.a., nie może działać dowolnie lub pochopnie. Podstawowe znaczenie ma w tym kontekście zasada prawdy obiektywnej, zgodnie z którą organ podejmuje wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, uzupełniona o podstawowe reguły postępowania dowodowego. Stanowisko innego organu, które zostało wyrażone w formie postanowienia, staje się podstawowym materiałem dowodowym w sprawie administracyjnej, czasem przesądzającym lub wręcz determinującym jej końcowe rozstrzygnięcie, stając się - gdy jest to stanowisko wiążące - elementem podstawy prawnej tego rozstrzygnięcia. Organ prowadzący postępowanie główne może więc korzystać z tego materiału dopiero wtedy, gdy nie ma wątpliwości dotyczących jego treści ani wątpliwości co do tego, czy treść ta nie ulegnie zmianie.

Zdaniem Skarżącego dopóki postanowienie zawierające stanowisko innego organu nie jest ostateczne, dopóty nie ma stanu pewności w tym zakresie.

Skarżący podał, że zasada legalności (art. 6 K.p.a.) nie pozwala organowi prowadzącemu postępowania główne oprzeć się na niestabilnej opinii organu współdziałającego bez narażenia się na późniejszy zarzut naruszenia prawa. Z kolei zasada dwuinstancyjności (art. 15 K.p.a.) przesądza najpierw o tym, że w otwartym 7-dniowym terminie na wniesienie zażalenia występuje potencjalna możliwość zmiany wyrażonego już stanowiska. Nawet bez wniesionego jeszcze zażalenia posługiwanie się stanowiskiem (opinią) pierwszej instancji jest przedwczesne.

W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury i Budownictwa wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosowanie do art. 51 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80 poz. 717 ze zm. – dalej zwaną u.p.z.p.) w sprawach ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego decyzje w odniesieniu do inwestycji o znaczeniu gminnym, powiatowym, wojewódzkim i krajowym wydaje wójt, burmistrz lub prezydent miasta.

Jednocześnie w przypadku niewydania przez właściwy organ takiej decyzji w terminie 65 dni od dnia złożenia wniosku, organ wyższego stopnia wymierza temu organowi, w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie, karę pieniężną w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki (art. 51 ust. 2 u.p.z.p.). Do terminu, o którym mowa nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu (art. 51 ust. 2c u.p.z.p.).

Z akt sprawy wynika, że postępowanie w sprawie o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, polegającej na przebudowie drogi dojazdowej do Nadleśnictwa E. w M. W., zjazdów na drogi leśne i do posesji oraz budowie parkingu przy Nadleśnictwie E., przewidzianej do realizacji na terenie działek o numerach ewidencyjnych: 306 obręb Nowa Wieś E. oraz [...] , [...] , [...] , [...] , [...] , [...] , [...] obręb M. W. zostało wszczęte w dniu 18 sierpnia 2011 r. – kiedy to do Urzędu Gminy E.wpłynął wniosek.

Zgodnie z art. 57 § 1 Kpa, przy obliczaniu terminu nie uwzględnia się dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Wobec tego termin na załatwienie sprawy w niniejszym postępowaniu liczony jest od dnia 19 sierpnia 2011 r. Decyzja lokalizacyjna została wydania w dniu 28 listopada 2011 r.

Organy orzekające w niniejszej sprawie w sposób prawidłowy uznały, że wliczeniu do 65-dniowego terminu na wydanie decyzji lokalizacyjnej nie podlega okres 15 dni, liczonych od dnia 14 października 2011 r., tj. od dnia następującego po dniu nadania pism z dnia 13 października 2011 r., zawierających prośbę o uzgodnienie projektu decyzji, do dnia 28 października 2011 r., tj. do dnia, w którym projekt została uzgodniony w sposób "milczący".

Z akt sprawy wynika, że pismami z dnia 13 października 2011 r., nadanymi w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego w dniu 13 października 2011 r. Wójt Gminy E. wystąpił o uzgodnienie projektu decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego do: Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w B., Powiatowego Zarządu Dróg w E., Starosty E., Wojewódzkiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w O. Oddział w E. oraz Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w O.

W dniu 20 października 2011 r. do organu wpłynęło pismo Kierownika Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w O. Rejonowy Oddział w E. z dnia 18 października 2011 r., informujące, że projekt omawianej decyzji nie wymaga uzgodnienia. Zarząd Powiatu E. postanowieniem z dnia 24 października 2011 r., Regionalny Dyrektor Lasów Państwowych w B. postanowieniem z dnia 24 października 2011 r., zaś Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w O. postanowieniem z dnia 24 października 2011 r. uzgodniły projekt decyzji. Postanowienia wpłynęły do Urzędu Gminy E. odpowiednio w dniu 24 października 2011 r. i 27 października 2011 r.

W dniu 7 listopada 2011 r. do Urzędu Gminy wpłynęło postanowienie Starosty E. z dnia 4 listopada 2011 r., uzgadniające projekt decyzji. W ocenie Sądu organy orzekające w sprawie trafnie dostrzegły, że organ ten zajął stanowisko po upływie 2-tygodniowego terminu, wobec tego stwierdzić należało, iż projekt decyzji został uzgodniony w trybie tzw. "milczącej zgody" w ostatnim dniu wyznaczonego terminu, tj. w dniu 28 października 2011 r. Stosownie do art. 53 ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, brak zajęcia przez organ uzgadniający stanowiska w terminie 2 tygodni, od dnia doręczenia wystąpienia o uzgodnienie, uważa się za uzgodnienie projektu decyzji.

Wobec tego, jak w sposób prawidłowy uznały organy orzekające w niniejszej sprawie, okres od 14 do 28 października podlegał odliczeniu. Ostatni dzień 65-dniowego terminu na wydanie decyzji lokalizacyjnej przypadł zatem na dzień 6 listopada 2011 r., tj. na niedzielę, a więc ostatnim dniem terminu był najbliższy dzień powszedni, tj. poniedziałek 7 listopada 2011 r. Decyzja została wydana w dniu 28 listopada 2011 r. a więc ze zwłoką 21 dni. W prawidłowej wysokości ustalono również wysokość kary pieniężnej.

W ocenie Sądu, nie można zgodzić się ze stanowiskiem Skarżącego, że do terminów podlegających odliczeniu należy zaliczyć terminy uostateczniania się postanowień uzgadniających. W art. 51 ust. 2c u.p.z.p. ustawodawca wprost określił, że doliczeniu podlegają tylko określone terminy, przewidziane w przepisach prawa. Z powołanego przepisu wynika, że takimi terminami są wyłącznie terminy przewidziane w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, okresy zawieszenia postępowania oraz okresy opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu. Posłużenie się przez ustawodawcę zwrotem "nie wlicza się" wskazuje natomiast, że wyliczenie to ma charakter katalogu zamkniętego.

Zauważyć należy, że postanowienia administracyjne z zasady podlegają natychmiastowemu wykonaniu, zaś stosownie do art. 143 K.p.a. wniesienie zażalenia nie wstrzymuje ich wykonania. W konsekwencji uznać należy, że brak jest przesłanek, które przemawiałyby za uznaniem, iż terminem podlegającym odliczeniu jest również okres oczekiwania na uostatecznienie się postanowienia uzgadniającego.

Za przyjęciem takiej koncepcji przemawia również okoliczność, że w orzecznictwie przyjmuje się, iż nawet niezasięgnięcie informacji przed wydaniem decyzji co do wymaganego przez prawo stanowiska innego organu (art. 106 § 1 K.p.a.) nie stanowi rażącego naruszenia prawa, o jakim mowa w art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a., lecz jedynie przesłankę do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 6 K.p.a. (por. wyrok. NSA z 16 stycznia 2007 r., sygn. II OSK 188/06, wyrok NSA z dnia 21 kwietnia 2010 r., sygn. II OSK 564/09).

Nie można również pominąć tego, że również ustawodawca ograniczył krąg podmiotów, którym przyznaje się prawo do zaskarżenia postanowień uzgodnieniowych. Zgodnie bowiem z art. 53 ust. 5 u.p.z.p. uzgodnień, o których mowa w ust. 4, dokonuje się w trybie art. 106 K.p.a., z tym że zażalenie przysługuje wyłącznie inwestorowi. Wskazana regulacja pozwala przyjąć, że ustawodawca chciał w ten sposób przyśpieszyć proces decyzyjny organów prowadzących postępowanie główne. Nie sposób zatem przyjąć, że organ prowadzący postępowanie o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego powinien oczekiwać na uostatecznienie się pozytywnego dla inwestora postanowienia o uzgodnieniu projektu takiej decyzji. Nie bez znaczenia jest również zasada ekonomii procesowej. Organy administracji państwowej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia (art. 12 § 1 K.p.a.). Sprzeczne zaś z tą zasadą byłoby oczekiwanie na ostateczne postanowienie organu współdziałającego.

Powołana przez Skarżącego uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 listopada 1998 r. sygn. 8/98 została podjęta na podstawie ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym. Stosownie do art. 100 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), ocena prawna wyrażona w wydanych przed dniem 1 stycznia 2004 r. uchwałach NSA nie wiąże wojewódzkiego sądu administracyjnego rozpoznającego sprawę. Wobec tego Sąd obecnie orzekający nie jest powołaną uchwałą związany.

Mając na uwadze przytoczone ustalenia, Sąd stwierdził, że organy orzekające w niniejszej sprawie w sposób prawidłowy ustalił ilość dni zwłoki Burmistrza E. w wydaniu rozstrzygnięcia w postępowaniu dotyczącym ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego. Nadto wysokość wymierzonej kary pieniężnej została prawidłowo rachunkowo obliczona i odpowiada prawu.

Sąd nie stwierdził też w prowadzonym przez Organy obu instancji postępowaniu takiego naruszenia prawa, które skutkowałoby koniecznością uwzględnienia skargi z urzędu.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.