Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 555/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2014-08-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne: Ochrona przyrody
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji w części
Powołane przepisy: article: art. 2 pkt 7, art. 16
journal: Dz.U. 2009 nr 42 poz 340
law: Ustawa z dnia 12 lutego 2009 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie lotnisk użytku publicznego
article: art. 84 ust. 1, art. 86 ust. 1 pkt 5
journal: Dz.U. 2013 poz 627
law: Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Matczak Sędzia WSA Ewa Osipuk Protokolant St. sekretarz sądowy Grażyna Wojtyszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 sierpnia 2014 r. sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zezwolenia na usunięcie drzew i odstąpienie od pobrania opłat za ich usunięcie 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz punkt 3. i 5. utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji z dnia "[...]"; 2. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. WSA/wyr.1 – sentencja wyrok


UZASADNIENIE

Z przekazanych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie akt sprawy wynika, że w dniu 3 stycznia 2014 r. Spółka A wystąpiła do Wójta Gminy A o wydanie zezwolenia na usunięcie drzew według "Inwentaryzacji drzew planowanych do

usunięcia" sporządzonej przez Biuro Urządzania Lasu i Geodezji Leśnej Oddział w A oraz zwolnienie od ponoszenia stosownej opłaty z tego tytułu. Wnioskodawca oświadczył, że tytuł prawny do władania nieruchomością stanowi umowa dzierżawy z 24 kwietnia 2012 r., a właściciel nieruchomości - Województwo A wyraził zgodę na złożenie wniosku uchwałą Zarządu Województwa nr 64/863/13/N z dnia 23 grudnia 2013 r. Jako powód usunięcia drzew wskazano rozbudowę Portu Lotniczego w A w ramach realizacji projektu inwestycyjnego pn. "Regionalny Port Lotniczy A - zapisanego w indykatywnym wykazie indywidualnych projektów kluczowych Regionalnego Projektu

Operacyjnego na lata 2007 - 2013". Przytoczono decyzję

Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w sprawie środowiskowych

uwarunkowań realizacji inwestycji, która w punkcie 1.2.57 przewiduje jako warunek

wykorzystania terenu usunięcie zadrzewienia i zakrzaczenia w bezpośrednim

sąsiedztwie lotniska, tj. w granicach pasa technologicznego (5m) ogrodzenia lotniska. Wnioskodawca podniósł, że nie istnieje żadna praktyczna możliwość zapewnienia

minimalnego poziomu bezpieczeństwa żeglugi, wymaganego stosownymi aktami

normatywnymi, bez dokonania wycinki drzew. Zwolnienie wnioskodawcy z ponoszenia opłaty z tytułu wycinki drzew jest uzasadnione i konieczne, oraz znajduje oparcie w art.

86 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody.

Decyzją z dnia "[...]" Wójt Gminy zezwolił na usunięcie, w terminie do dnia 28 lutego 2014r. oraz od dnia 16 października 2014r. do dnia 28 lutego 2015r. z działek nr "[...]", obręb A wskazanych we wniosku drzew. W rozstrzygnięciu organ pierwszej instancji zezwolił zatem Spółce na usunięcie 3161 drzew z działki nr "[...]" drzew z działki nr "[...]" obręb A. Podał też, że za usunięcie drzew nie pobiera się opłat. W uzasadnieniu odniesiono się do sporządzonej przez Biuro Urządzania Lasu i Geodezji Leśnej Oddział w A "Inwentaryzacji drzew planowanych do usunięcia " oraz pozostałej dokumentacji dołączonej do wniosku. Stwierdzono, że planowana wycinka ma na celu zapewnienie bezpieczeństwa użytkowania obiektów związanych z funkcjonowaniem lotniska i dotyczy tylko tych drzew, które bezpośrednio kolidują z realizacją inwestycji. Organ powołał się też na stanowisko biegłego R. Z., który w opinii z dnia 21 stycznia 2014 r. uznał, że objęte wnioskiem drzewa stanowią zagrożenie bezpieczeństwa żeglugi powietrznej. Opinia ta stanowiła podstawę do odstąpienia od pobrania opłat za usunięcie drzew na podstawie art. 86 ust. 1 pkt 5 ustawy o ochronie przyrody.

Odwołanie od decyzji złożył Prokurator Rejonowy. Oparto je na

dwóch zarzutach polegających na:

- obrazie przepisów postępowania, a mianowicie art. 9 kpa w związku z art. 61 § 1

i art. 64 § 2 k.p.a. poprzez zmianę przez organ przedmiotu żądania i określenie w

wydanej decyzji zezwolenia na usunięcie drzew z terenu działki nr "[...]" obręb

A, podczas gdy z treści złożonego przez wnioskodawcę żądania oraz

załączonych do wniosku dokumentów wynika, że dotyczą one nieruchomości

gruntowej położonej w obrębie A oznaczonej jako działka nr "[...]",

- niewłaściwym zastosowaniu art. 86 ust. 1 pkt 5 ustawy o ochronie przyrody i zwolnienie posiadacza nieruchomości od opłaty za usunięcie wymienionych w decyzji drzew.

Po rozpatrzeniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia "[...]" utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Kolegium wyjaśniło, że Uchwałą Nr 64/863/13/IV z dnia 23 grudnia 2013r. Zarząd Województwa wyraził Spółce A zgodę na wycięcie 4940 drzew rosnących na nieruchomości gruntowej położonej w obrębie A, oznaczonej jako działki nr "[...]". Wniosek nie zawiera numerów działek, z których drzewa maja być usunięte. Odwołuje się on jednak do powyższej uchwały, a załącznik stanowi "Inwentaryzacja drzew planowanych do usunięcia" sporządzona w dniu 15 grudnia 2013 r. przez Biuro Urządzania Lasu i Geodezji Leśnej Oddział w A, wskazująca konkretne drzewa oraz teren, z którego mają one być usunięte, tj. działki nr "[...]". Decyzja organu I instancji posługuje się natomiast numerami "[...]", a zatem jeden z nich nie odpowiada numerowi wymienionemu we wniosku. Jednakże wyjaśniono, że decyzją znak: "[...]" działający z upoważnienia Wójta Gminy A Kierownik Referatu Rozwoju Lokalnego, Gospodarki Przestrzennej, Ochrony Środowiska i Promocji Gminy w Urzędzie Gminy A dokonał podziału nieruchomości składającej się z działek oznaczonych numerami "[...]", przy czym w jego wyniku ostatnia z działek otrzymała numer "[...]". W piśmie z dnia 20 lutego 2014 r. Zarząd Województwa poinformował Wójta Gminy A, że wcześniej wyrażona zgoda na usunięcie drzew z działki nr "[...]" obejmuje także zgodę na usunięcie drzew z działki nr "[...]", która powstała w wyniku podziału tej pierwszej na wniosek właściciela. Procedura podziałowa nie stworzyła najmniejszej niepewności co do tożsamości tego obszaru oraz drzew, które mają zostać usunięte. Stanowisko podobnej treści zawiera pismo Spółki A z dnia 18 lutego 2014r. Te oświadczenia właściciela i użytkownika gruntów doprecyzowują ich wolę zawartą we wniosku wszczynającym postępowanie z uwzględnieniem stanu faktycznego istniejącego po podziale działki nr "[...]".

Ponadto w ocenie organu odwoławczego organizacja ruchu lotniczego i pracy lotniska wymaga przezorności i eliminowania także potencjalnych zagrożeń. Katastrofy lotnicze powodują z reguły tragiczne skutki, a przyczyny ich występowania nie zawsze mogą być przewidziane. Należy zatem eliminować źródła zagrożeń odpowiednio wcześniej, a bezpieczeństwu ludzi należy dać prymat nad wymaganiami dotyczącymi ochrony drzew. Nie można dopuścić do sytuacji, że będą one zasłaniać kontrolerom lotów widoczności płaszczyzn manewrowych i dróg kołowania statków powietrznych lub uniemożliwiać wzniesienie ogrodzeń pasów startowych, które wykluczają dostęp osób postronnych a przede wszystkim dzikich zwierząt, eliminując ryzyko kolizji. Nie ma też znaczenia czy przeciwdziałanie zagrożeniom bezpieczeństwa żeglugi ma odnosić się do lotniska funkcjonującego, planowanego czy też poddawanego przebudowie lub modernizacji.

W rozpatrywanej sprawie zaś potrzeba usunięcia drzew właśnie z uwagi na

zagrożenie bezpieczeństwa żeglugi powietrznej została potwierdzona opinią Biura

Studiów i Projektów Lotniskowych A.

Prawidłowość zawartych w tej opinii stwierdzeń nie budzi zastrzeżeń. Drzewa

przewidziane do usunięcia kolidują z budową elementów wyposażenia lotniska i uniemożliwiają zapewnienie jego bezpieczeństwa. Wyczerpana zatem została hipoteza normy art. 86 ust. 1 pkt 5 ustawy o ochronie przyrody, nakazująca odstąpienie od poboru opłat za usunięcie drzew.

Skargę na ww. decyzję wywiódł Prokurator Rejonowy , wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w części utrzymującej w mocy 3 punkt decyzji organu I instancji z dnia "[...]". Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucono:

- naruszenie art. 86 ust 1 pkt 5 ustawy z dnia ustawy z dnia 16 kwietnia 2004

roku o ochronie przyrody poprzez niewłaściwe zastosowanie wymienionego

przepisu i zwolnienie na jego podstawie posiadacza nieruchomości od opłaty za usunięcie wymienionych w decyzji drzew z działek o nr "[...]".

W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podniosła, że istotną z punktu widzenia zastosowania przepisu art. 86 ust. 1 pkt 5 ustawy o ochronie przyrody, zwalniającego z opłaty za wycięcie drzew, jest okoliczność, że lotnisko w A jest portem już istniejącym. Natomiast usunięcie drzew z przyległych do niego terenów jest uzasadnione planowaną przez spółkę A inwestycją, zmierzającą do jego przebudowy w celu uzyskania nowego statusu, to zaś nie wypełnia przesłanki ww. przepisu.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonym rozstrzygnięciu.

W piśmie procesowym z dnia 6 sierpnia 2014r. pełnomocnik uczestnika postępowania, Województwa A, wniósł o oddalenie przedmiotowej skargi, podnosząc, że zaskarżona decyzja została podjęta zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje:

Na wstępie wyjaśnienia wymaga, iż sądowa kontrola działalności administracji publicznej ogranicza się do oceny zgodności zaskarżonego aktu lub czynności

z prawem. Wynika to z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz.1269 ze zmianami).

Sąd administracyjny, kontrolując zgodność zaskarżonego rozstrzygnięcia

z prawem, orzeka na podstawie materiału sprawy zgromadzonego w postępowaniu administracyjnym. Obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego spoczywa na organie orzekającym, a sąd administracyjny nie może zastąpić organu administracji

w wypełnieniu tego obowiązku, ponieważ do jego kompetencji należy wyłącznie kontrola legalności rozstrzygnięcia administracyjnego. Oznacza to, że sąd administracyjny nie rozstrzyga merytorycznie o zgłoszonych przez stronę żądaniach,

a jedynie w przypadku stwierdzenia, iż zaskarżony akt został wydany z naruszeniem prawa, o którym mowa w art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 14 marca 2012 r., poz. 270 – zwanej w dalszym ciągu uzasadnienia jako p.p.s.a.) uchyla go lub stwierdza jego nieważność.

Nadto wskazania wymaga, iż sąd orzeka na podstawie akt sprawy

(art. 133 § 1 p.p.s.a.) nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd doszedł

do przekonania, że skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone rozstrzygnięcie oraz poprzedzające je rozstrzygnięcie organu I instancji we wskazanym w sentencji wyroku zakresie, zostały podjęte z naruszeniem przepisów prawa, w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.

Na gruncie niniejszej sprawy spółka A wystąpiła do Wójta Gminy A o wydanie zezwolenia na usunięcie drzew według "Inwentaryzacji drzew planowanych do usunięcia" sporządzonej przez Biuro Urządzania Lasu i Geodezji Leśnej Oddział w A oraz zwolnienie od ponoszenia stosownej opłaty z tego tytułu. Stosowne organy przychyliły się do tego wniosku i wydały pozytywne dla strony rozstrzygnięcia.

Podstawę materialnoprawną wydanych decyzji stanowi art. 86 ust. 1 pkt 5) ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2013r., poz. 627), zgodnie z którym nie pobiera się opłat za usunięcie drzew, które zagrażają bezpieczeństwu ruchu drogowego oraz kolejowego oraz bezpieczeństwu żeglugi. Stanowi on wyjątek od ogólnej reguły wyrażonej w art. 84 ust. 1 wspomnianej ustawy, według której posiadacz nieruchomości ponosi opłaty za usunięcie drzew lub krzewów. Jak wszystkie wyjątki, przepis ten nie może być interpretowany w sposób rozszerzający (por. K. Gruszecki, Komentarz do art. 86 ustawy o ochronie przyrody, LEX).

W ocenie Sądu zagrożenie, o jakim mowa w art. 86 ust. 1 pkt 5) ustawy o ochronie przyrody winno mieć charakter rzeczywisty. Przy czym zagrożenie to ma dotyczyć bezpieczeństwa ruchu drogowego, kolejowego oraz bezpieczeństwa żeglugi. Nie jest sporne pomiędzy stronami, że art. 85 ust. 1 pkt 5) może dotyczyć także bezpieczeństwa żeglugi powietrznej. Niemniej jednak zwolnienie to ma dotyczyć właśnie kwestii związanych bezpieczeństwem ruchu i bezpieczeństwem żeglugi. Wtedy możliwy jest wyjątek od ogólnej zasady, zgodnie z którym właściciel gruntu ponosi opłaty związane z usunięciem drzew. Tymczasem w niniejszej sprawie z taką sytuacją nie mamy do czynienia. Powodem bowiem wycinki drzew jest rozbudowa oraz gruntowna modernizacja lotniska, tak by spełniało ono standardy umożliwiające możliwość obsługi ruchu lotniczego na określonym poziomie. Na tę okoliczność wskazuje wprost wniosek inwestora. Oczywistym jest, że lotnisko (tak zresztą jak i inne obiekty budowlane, czy też zespoły takich obiektów) musi spełniać określone warunki bezpieczeństwa na które zresztą wskazuje biegły w wydanej opinii na potrzeby postępowania administracyjnego. Podstawą jednak do zwolnienia od ponoszenia opłaty na podstawie wskazanego przepisu nie jest budowa, czy też rozbudowa lotniska, lecz bezpieczeństwo żeglugi, przez należy rozumieć żeglugę istniejącą i wykonywaną na konkretnym lotnisku. Z taką sytuacją jednak nie mamy do czynienia na gruncie obecnej sprawy. Wniosek o usunięcie drzew nie jest podyktowany koniecznością zapewnienia bezpieczeństwa w porcie lotniczym funkcjonującym obecnie. Wycięcie drzew spowodowane jest bowiem koniecznością rozbudowy portu lotniczego, a tego w ocenie Sądu nie obejmuje wyjątek od zasady pobierania opat za usunięcie drzew, o jakim mowa w art. 86 ust. 1 pkt 5) ustawy o ochronie przyrody.

Zdaniem Sądu oceny tej nie może zmienić także argumentacja pełnomocnika Spółki przedstawiona na rozprawie, że lotnisko w A utraciło status lotniska użytku publicznego i zostało wyłączone z użytku ze względu na brak spełniania warunków bezpieczeństwa. Akta sprawy wskazują, że przywrócenie lotnika do użytku ma się odbyć poprzez jego rozbudowę, wskutek czego to właśnie drzewa mają zostać usunięcie. Samo usunięcie drzew nie jest natomiast przesłanką przywrócenia lotnika do użytku, ze względu na zagrożenie jakie te drzewa stanowią obecnie dla ruchu powietrznego lotniska, wskutek czego usunięcie drzew wyeliminowałoby niebezpieczeństwo dla ruchu lotniczego w A.

Wskazać dalej należy, że inny był stan faktyczny w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 sierpnia 2011 r. sygn. akt II SA/Kr 1001/11 na który powołał się organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W tamtej bowiem sprawie drzewa, które miały zostać usunięte przesłaniały widoczność na linii wieża kontroli ruchu lotniczego - punkt przekazywania odpowiedzialności na nowo wybudowanej drodze kołowania A1, co uniemożliwia kierowanie ruchem naziemnym samolotów. Z uzasadnienia wyroku wynika więc, że drzewa stanowiły niebezpieczeństwo dla żeglugi powietrznej, po wybudowaniu drogi kołowania.

Na gruncie przedmiotowej sprawy mamy jednak do czynienia z inną sytuacją niż wyżej opisana. Drzewa wskazane we wniosku do wycięcia aktualnie nie zagrażają bezpieczeństwu żeglugi powietrznej, a przynajmniej nie taki był cel dla których inwestor drzewa te zamierza usunąć. Ich wycięcie ma nastąpić z powodu planowanej rozbudowy portu lotniczego w A. To zaś nie stanowi przesłanki zwalniającej z opłaty na podstawie przytoczonego przepisu ustawy o ochronie przyrody. Dyspozycja tego przepisu sformułowana jest bardzo precyzyjnie zawierając enumeratywnie przesłanki zwolnienia z uiszczenia spornej opłaty za wycięcie drzew. Tym samym nie można tej regulacji prawnej odczytywać w sposób rozszerzający.

Dodatkowo podnieść trzeba za powyższą interpretacją przepisu przemawia także wykładnia art. 86 ust. 1 pkt 6) ustawy o ochronie przyrody, który reguluje, że nie pobiera się opłat za usunięcie drzew w związku z przebudową dróg publicznych i linii kolejowych. Przepis ten wskazuje po pierwsze, że ustawodawca rozróżnia kwestie związane z bezpieczeństwem ruchu drogowego i kolejowego, od przebudowy dróg i linii kolejowych. Inna jest zatem podstawa zwolnienia z opłaty ze względów bezpieczeństwa ruchu, a inna ze względu na przebudowę obiektów ten ruch zapewniających. Po drugie, uznać należy, że rozbudowa lotniska i względy bezpieczeństwa z tym związane nie mogą przemawiać za zwolnieniem z opłaty. Ustawodawca wskazał bowiem jako oddzielną podstawę zwolnienia przebudowę dróg publicznych i linii kolejowych, co oznacza, że innego rodzaju inwestycje niż przebudowa tychże dróg i linii nie mogą stanowić podstawy zwolnienia z opłaty. W rozpatrywanej sprawie mamy bezsprzecznie do czynienia z rozbudową (czy też jak wskazuje się we wniosku budową) portu lotniczego, co nie spełnia przesłanki przewidzianej tym przepisem.

Na marginesie wskazać można również na treść art. 86 ust. 1 pkt 4) ustawy o ochronie przyrody. Przepis ten stanowi, że nie pobiera się opłat za usunięcie drzew, które zagrażają bezpieczeństwu ludzi lub mienia w istniejących obiektach budowlanych lub funkcjonowaniu urządzeń, o których mowa w art. 49 § 1 Kodeksu cywilnego. Zwolnienie z obowiązku ponoszenia opłaty można uzyskać tylko w przypadku realnego zagrożenia dla istniejącego obiektu budowlanego. Z opłaty nie zwalnia natomiast hipotetyczne zagrożenie dla przyszłej inwestycji, zwolnienie z opłaty nie jest też związane z budową obiektu budowlanego. Oczywistym jest przy tym na gruncie przedmiotowego przepisu, że pojęcia zagrożenia, o jakim mowa w art. 86 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, tj. zagrożenia dla bezpieczeństwa ludzi lub mienia w istniejących obiektach budowlanych, nie można ograniczać do zagrożenia wynikającego ze stanu zdrowia drzewa (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 marca 2009r., II OSK 457/08). Jak wskazano w tym wyroku, "drzewo może stwarzać zagrożenie dla bezpieczeństwa ludzi lub mienia w istniejących obiektach budowlanych nie tylko z powodu stanu zdrowia, w jakim się znajduje (np. grozi złamaniem i przewróceniem się na położony w pobliżu budynek), lecz także z innych przyczyn, np. udaremnia lub utrudnia akcje ratownicze w przypadku pożaru, katastrofy i innych nagłych zdarzeń i to zarówno akcje Państwowej Straży Pożarnej jak i innych jednostek ratowniczych np. Pogotowia Ratunkowego, Pogotowia Gazowego". Niemniej jednak są to sytuacje związane z zagrożeniem dla istniejącego obiektu budowlanego, nie zaś zagrożenia jakie mogą wystąpić w związku z budową obiektu budowlanego i (lub) jego przyszłą eksploatacją. A z takim zagrożeniem możemy mieć jedynie do czynienia na gruncie niniejszej sprawy. Z całą pewnością bowiem aktualnie nie istnieje ze strony określonych we wniosku drzew (a przynajmniej nie było to przyczyną wniosku o zwolnienie z opłaty) zagrożenie dla bezpieczeństwa żeglugi powietrznej, a jak już wskazano tylko takie realne zagrożenie mogłoby spowodować zwolnienie uczestnika postępowania z uiszczenia opłaty za wycięcie drzew.

Powyższe wskazuje, że zarówno wykładnia językowa, jak celowościowa art. 86 ust. 1 pkt 5) ustawy o ochronie przyrody przemawia za uchyleniem zaskarżonej decyzji. Podobnie za uchyleniem tejże decyzji przemawia wykładania systemowa art. 86 ust. 1 pkt 4), 5) i 6).

Dalej wskazać należy, że podstawy do zwolnienia z opłaty nie mógł stanowić art. 16 ustawy z dnia 12 lutego 2009r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie lotnisk użytku publicznego (Dz. U z 2009r., Nr 42, poz. 340). Stosownie do treści art. 16 tej ustawy do usuwania drzew i krzewów znajdujących się na nieruchomościach objętych decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie lotniska użytku publicznego wydaną na rzecz zakładającego lotnisko, o którym mowa w art. 55 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze, zarządzającego takim lotniskiem, o którym mowa w art. 174 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze lub Polskiej Agencji Żeglugi Powietrznej, z wyjątkiem drzew i krzewów usuwanych z nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody w zakresie obowiązku uzyskiwania zezwoleń na ich usunięcie oraz opłat z tym związanych. W art. 2 pkt 7 tej ustawy zdefiniowano określenie inwestycji w zakresie lotniska użytku publicznego jako - budowę, przebudowę lub rozbudowę lotniska użytku publicznego lub urządzeń i obiektów do obsługi ruchu lotniczego.

Lotnisko w A nie posiada jednak takiego statusu lotniska użytku publicznego, czego nie kwestionuje spółka wnosząca o wycięcie drzew.

Z uwagi zatem na status lotniska w A, do lotniska tego nie mogą mieć zastosowania przepisy szczególne wskazanej wyżej ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie lotnisk użytku publicznego, zwanej specustawą. To zaś oznacza, że w sprawie organ nie mógł zwolnić Spółki z opłat na podstawie przywołanego art. 16 ustawy z dnia 12 lutego 2009r., co oznacza zastosowanie do sytuacji prawnej skarżącej omówionych przepisów ustawy o ochronie przyrody. Wskazać również należy, że przepisy specustawy, jak każdy wyjątek, nie mogą być interpretowane w sposób rozszerzający. Dlatego też nie mogły być zastosowane w drodze analogii do sprawy wszczętej wnioskiem Spółki.

Sąd badając zaskarżoną decyzję nie mógł wziąć pod uwagę argumentów natury finansowej związanych z ewentualnym podniesieniem kosztów wycięcia drzew. Weryfikacja zaskarżonego rozstrzygnięcia w postępowaniu sądowoadministracyjnym odbywa się bowiem jedynie pod względem jego legalności, a więc zgodności z prawem, a nie słuszności.

Mając powyższe na względzie należało w pkt 1 uchylić zaskarżoną decyzję oraz punkty 3 i 5 utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z mocy art. 152 tej ustawy Sąd orzekł w pkt 2, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.

Wyjaśnić warto, że ze względu na zakres odwołania i podjętą w jego wyniku decyzję organu odwoławczego Sąd nie mógł orzec zgodnie z petitum skargi i uchylić zaskarżonej decyzji w części utrzymującej w mocy pkt 3 decyzji organu I instancji. Decyzja Kolegium bowiem utrzymywała w mocy w całości decyzję organu I instancji. Jednocześnie decyzja Kolegium nie zawierała kilku oddzielnych rozstrzygnięć, które mogłyby być wyeliminowane, a pozostała część decyzji mogłaby funkcjonować samodzielnie w obrocie prawnym.

Ponadto konieczność uchylenia pkt 5 decyzji organu I instancji wynikała z faktu sformułowania jego treści bez żadnej podstawy prawnej. Wójt nie mógł bez takiej podstawy prawnej sformułować skutecznie w swojej decyzji zapisu mówiącego, że nie ponosi odpowiedzialności za wadliwe wskazanie przez właściciela, granic działki oraz wynikłe z tego tytułu spory.

Wyjaśnić również warto, że orzeczenie o tym, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, nie pozbawia mocy prawnej postanowienia Wójta Gminy z dnia "[...]" o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji z dnia "[...]" w części dotyczącej wydania zezwolenia na usunięcie drzew z działek nr "[...]" położonych w obrębie A, gmina A, zgodnie z inwentaryzacją drzew planowanych do usunięcia, będącą załącznikiem do wniosku z dnia 3 stycznia 2014r.