Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 478/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-03-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6167 Rybołówstwo morskie, i rybactwo śródlądowe
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pk t 1.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej P. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 29 listopada 2013 r., sygn. akt V SA/Wa 1678/13 w sprawie ze skargi P. J. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o rybołówstwie postanawia: zawiesić postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 29 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił skargę P. J. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] maja 2013 r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o rybołówstwie.

Skargą kasacyjną P. J. zaskarżył powyższy wyrok w całości zarzucając mu w ramach naruszenia prawa materialnego między innymi art. 63 ust. 1 – 3 oraz art. 64 ust. 4ustawy z dnia 19 lutego 2004 r. o rybołówstwie (Dz. U. Nr 62, poz. 574) w zw. z § 2 pkt 22 rozporządzenia w sprawie kar w zw. z art. 92 ust. 2 i art. 2 Konstytucji RP i w zw. z art. 145 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) poprzez błędną wykładnię i w konsekwencji nieuzasadnione oddalenie skargi przez WSA w W. mimo, że rozporządzenie o karach należało w ocenie skarżącego kasacyjnie uznać za niezgodne z Konstytucją, gdyż wprowadza ono – wbrew upoważnieniu ustawowemu – karę minimalną, podczas gdy upoważnienie ustawowe nie daje Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi kompetencji do prowadzenia tego typu ograniczenia przy wymierzaniu kary, przez co uniemożliwiono należyte zróżnicowanie wysokości kary w zależności od rodzaju i stopnia społecznej szkodliwości popełnionego czynu.

Skarżący kasacyjnie wniósł również o zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny sprawy o sygnaturze K 31/13.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeśli rozstrzygnięcie prawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Rozstrzygnięcie sprawy zależy od innego postępowania wówczas, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić jedną z głównych podstaw rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku w sprawie występuje zagadnienie wstępne, którego uprzednie rozstrzygnięcie może wpływać na wynik postępowania (por. postanowienie z dnia 16 maja 2013 r., sygn. akt I GZ 157/13).

Z inicjatywy grupy posłów na Sejm RP wszczęte zostało przed Trybunałem Konstytucyjnym postępowanie o zbadanie zgodności:

1) art. 63 ust. 1 punkt 1 i 2 ustawy z dnia 19 lutego 2004 roku o rybołówstwie z art. 20 i 32 ust. 2 Konstytucji w związku z art. 2, 22 oraz z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP;

2) art. 63 ust. 2 i 3 w związku z art. 63 ust. 4 ustawy z dnia 19 lutego 2004 roku o rybołówstwie z art. 2 i art. 31 ust. 3 oraz 32 ust. 2 w związku z art. 92 Konstytucji RP i w zw. z art. 6 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka i Podstawowych Wolności;

3) art. 63 ust. 4 ustawy z dnia 19 lutego 2004 roku o rybołówstwie z art. 2 i 31 ust. 3 w związku z art. 92 ust. 1 oraz z z art. 32 ust. 2 w związku z art. 92 Konstytucji RP;

4) § 3 punkt 20 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie wysokości kar pieniężnych za naruszenie przepisów o rybołówstwie z dnia 21 kwietnia 2005 roku z art. 2 i z art. 31 ust. 3 w związku z art. 42 ust. 1 Konstytucji w związku z art. 6 i 7 Europejski Konwencji o ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności;

5) § 3 punkt 20 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie wysokości kar pieniężnych za naruszenie przepisów o rybołówstwie z dnia 21 kwietnia 2005 roku z art. 31 ust. 3, art. 42 ust. 1 w związku z art. art. 2 Konstytucji i art. 92 ust. 1 Konstytucji oraz art. 7 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka w zw. z art. 9 Konstytucji RP;

6) § 2-5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie wysokości kar pieniężnych za naruszenie przepisów o rybołówstwie z dnia 21 kwietnia 2005 roku z art. 31 ust. 3, art. 42 ust. 1 w związku z art. 92 ust. 1 i art. 2 Konstytucji RP oraz art. 7 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka w zw. z art. 9 Konstytucji RP;

7) § 2-5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie wysokości kar pieniężnych za naruszenie przepisów o rybołówstwie z dnia 21 kwietnia 2005 roku z art. 63 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 19 lutego 2004 roku o rybołówstwie w zw. z art. 92 Konstytucji RP;

Niewątpliwym jest zatem, że rozstrzygnięcie przez Trybunał Konstytucyjny kwestii konstytucyjności bądź niekonstytucyjności art. 63 ust. 1 – 4 ustawy o rybołówstwie jak również § 2 rozporządzenia w sprawie kar, mieć będzie również wpływ na kontrolę wyroku Sądu I instancji w aspekcie postawionych w skardze kasacyjnej zarzutów naruszenia prawa materialnego, które zgodnie z art. 183 p.p.s.a. determinują granice rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny sprawy.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.