Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2187/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-06-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Inspektor Ochrony Środowiska
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 175 par. 1-3, art. 178
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Krystyna Napiórkowska po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi kasacyjnej M. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 marca 2011 r. w sprawie ze skargi M. J. postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie przekazania wniosku postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

M. J. wniósł do Sądu skargę na postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] września 2010 r. utrzymujące w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w K. z dnia [...] sierpnia 2010 r. w przedmiocie przekazania według właściwości Generalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska wniosku M. J. o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 1997 r. wyrażającej zgodę na instalowanie na dachu budynku Domu Wypoczynkowego "W." w K. przy ul. [...] urządzeń telefonii komórkowej składających się z sześciu anten.

Wyrokiem z dnia 10 marca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę, a w dniu 9 maja 2011 r. doręczono skarżącemu odpis wyroku z uzasadnieniem.

Skarżący wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu z uwagi na naruszenie tzw. przymusu adwokacko-radcowskiego.

Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p. p. s. a.", skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego.

Wyjątki od tej zasady uregulowane zostały w art. 175 § 2 i 3 p. p. s. a. Zgodnie z art. 175 § 2 p. p. s. a. przepisu art. 175 § 1 p. p. s. a. nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie natomiast do art. 175 § 3 p. p. s. a. skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami, a przez rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej.

Wyjątki te nie mają zastosowania w niniejszej sprawie.

Sformułowanie "skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego" należy rozumieć jako obowiązek jej sporządzenia przez taki profesjonalny podmiot. Natomiast przez pojęcie "sporządzenie skargi" należy rozumieć jej napisanie i podpisanie.

Wniesiona przez skarżącego skarga kasacyjna została przez niego podpisana, a więc nie wynika z niej, aby została sporządzona przez jeden z uprawnionych do tego podmiotów określonych w art. 175 § 1 p. p. s. a.

Sporządzenie skargi kasacyjnej z naruszeniem art. 175 § 1 p. p. s. a. jest takim jej brakiem, który uzasadnia jej odrzucenie. Stanowisko takie jest zgodne zarówno z ustaloną linią orzecznictwa sądowego, jak i z wypowiedziami przedstawicieli nauki prawa.

W związku z powyższym, na podstawie art. 178 p. p. s. a. w związku z art. 175 § 1 p. p. s. a., skarga kasacyjna nie sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.