Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 643/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-04-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art 58 par 1 pkt 3 w zw z art 73
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Leszczyński po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej [...] Sp. z o.o. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 października 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 1510/10 odrzucające skargę [...] Sp. z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia oddalić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Dnia 28 lipca 2010 r. (data stempla pocztowego) [...] Sp. z o.o. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania.

W odpowiedzi organ wniósł o oddalenie skargi.

Zarządzeniem z dnia 27 sierpnia 2010 r. wezwano skarżącą do uzupełnienie braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej (wskazując, że chodzi o aktualny wypis z KRS), w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie pozostało bez odpowiedzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w dniu 1 października 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 1510/10 odrzucił powyższą skargę. W uzasadnieniu wskazano, że przesyłkę zarządzeniem z dnia 27 sierpnia 2010 r. pozostawiono na okres czternastu dni w placówce pocztowej w dniu 3 września 2010 r., o czym umieszczono zawiadomienie w skrzynce oddawczej. W razie nieodebrania pisma złożonego w placówce pocztowej, stosownie do treści art. 73 p.p.s.a. przyjmuje się, że doręczenie pisma nastąpiło w ostatnim dniu czternastodniowego okresu, przez jaki przechowywana była przesyłka. W związku z powyższym należało uznać, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało skutecznie doręczone Spółce w dniu 17 września 2010 r. Jednakże wezwanie pozostało bez odpowiedzi, tak więc skarga Spółki dotknięta jest brakiem uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu. Skutkiem czego skargę należało odrzucić.

W skardze kasacyjnej od powyższego postanowienia działająca za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika [...] Spółka z o.o. zarzuciła Sądowi I instancji:

-naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 73 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi w sytuacji, gdy Spółka nie została skutecznie zawiadomiona o złożeniu pisma oraz o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej, tym samym doręczenie wezwania do uzupełnienia braków formalnych było wadliwe a tzw. ,,fikcja doręczenia" w rozumieniu art. 73 p.p.s.a. została zastosowana pomimo braku ustawowych przesłanek;

- naruszenie art. 78 w zw. z art. 176 Konstytucji RP poprzez uniemożliwienie skutecznego zaskarżenia decyzji wydanej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...], wskutek wydania przez WSA w Warszawie postanowienia o odrzuceniu skargi naruszającego wskazane przepisy postępowania.

Zarzucono także, iż informacja o dokonaniu ,,pierwszego awizo" znajduje się na niewłaściwej stronie koperty.

Wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do rozpoznania przez Sąd I instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do unormowania art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), skarga kasacyjna może być oparta na zarzucie naruszenia prawa materialnego lub naruszenia przepisów postępowania. Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, będąc związany jej zarzutami i biorąc pod uwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania, która jednak w niniejszej sprawie nie występuje.

Zarzut naruszenia art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w zw. z art. 73 p.p.s.a. jest niezasadny.

Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Skutkiem braku wykonania zarządzenia o wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych jest zatem jej odrzucenie.

Zgodnie z treścią art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a.).

Cytowane przepisy ustanawiają instytucję tzw. fikcji doręczenia, która w istocie sprowadza się do stwierdzenia, że strona odebrała przesyłkę, podczas gdy fizycznie do takiego odbioru nie doszło. Strona jednak miała możliwość odbioru przesyłki, czy to na poczcie czy to w urzędzie gminy, ale z niej nie skorzystała. O możliwości tej doręczyciel pozostawić musi zawiadomienie.

Twierdzenie reprezentowanej przez pełnomocnika [...] Sp. z o.o. sprowadza się do stanowiska, że nie otrzymała ona awiza (zawiadomienia) informującego o możliwości odbioru przesyłki na poczcie. Zarzut tak sformułowany nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem z materiału dowodowego sprawy wynika, że w rzeczywistości przesyłka została stronie doręczona. Z k. 23 akt sądowych wynika, że doręczyciel zastając zamknięte mieszkanie adresata, zawiadomienie informujące o możliwości odbioru przesyłki pozostawił w skrzynce. Z adnotacji poczynionych na wyżej wskazanej kopercie przesyłki wynika również, iż przesyłka została awizowana powtórnie.

Z mocy art. 65 § 2 p.p.s.a. do postępowania przed sądami administracyjnymi znajduje zastosowanie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym (Dz. U. Nr 62, poz. 697). Z § 9 ust. 1 pkt 2 w/w rozporządzenia wynika konieczność umieszczenia przez doręczyciela informacji o ,,pierwszym awizo" na stronie adresowej koperty. Wbrew natomiast zawartym w skardze kasacyjnej twierdzeniom informacja o dokonaniu ,,pierwszego awizo" znajduje się na właściwej – adresowej stronie koperty (patrz k. 23 akt WSA).

Niezależnie od powyższej uwagi podnieść należy, że na gruncie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. jedynie takie naruszenie przepisów postępowania, któremu można zasadnie przypisać możliwy istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia może odnieść zamierzony skutek. Niezależnie zatem od wskazania istoty zarzutu, strona skarżąca kasacyjnie winna przeprowadzić argumentację w kierunku wykazania wpływu naruszenia na treść orzeczenia, a ponadto wykazania poprzez odwołanie się do oszacowania skali tego wpływu, że wpływ ten mógł być istotny dla treści tego rozstrzygnięcia. W przypadku powyższego zarzutu autor skargi kasacyjnej nie wykazał, że wytknięte uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, czyli że między naruszeniem powyższych przepisów procesowych a treścią zaskarżonego wyroku Sądu zachodzi związek przyczynowy, a także nie uprawdopodobnił wpływu tego związku przyczynowego na treść orzeczenia Sądu.

Również zarzut naruszenia art. 78 w zw. z art. 176 Konstytucji RP jest nietrafny. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej brak jest argumentacyjnego rozwinięcia, które wskazywałoby na kontekst naruszenia powyższych przepisów, regulujących prawo do zaskarżania orzeczeń wydanych w pierwszej instancji, co nie pozwala na odpowiednie odniesienie się do zarzutu w ramach wyniku kontroli kasacyjnej.

W takim stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 184 p.p.s.a.