Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1203/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-02-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
Powołane przepisy: article: art. 165 w zw. z art. 246 par. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 16 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Skrodzki, po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zmianę postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 listopada 2015 r. o sygn. akt III SA/Wa 1203/14 w przedmiocie prawa pomocy w sprawie ze skargi O. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług wysokości zobowiązania podatkowego za styczeń 2012 r. oraz wysokości nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za I kwartał 2012 r. postanawia odmówić zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 listopada 2015 r. o sygn. akt III SA/Wa 1203/14


UZASADNIENIE

Skarżąca – O. sp. z o.o. z siedzibą w W., kolejnym wnioskiem w sprawie, zwróciła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o zmianę postanowienia tego Sądu z dnia 9 listopada 2015 r. o sygn. akt III SA/Wa 1203/14 w przedmiocie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego ponad kwotę 1.000 zł - w sprawie ze skargi Skarżącej na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2014 r. w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług wysokości zobowiązania podatkowego za styczeń 2012 r. oraz wysokości nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za I kwartał 2012 r.

W osnowie wniosku Skarżąca odwołała się do dotychczas przedstawionych w sprawie dokumentów, w szczególności wskazując na zeznanie roczne CIT-8 za 2013 r. oraz okoliczność zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej. Podkreśliła, że nową okolicznością w sprawie, uzasadniającą wniosek o zmianę postanowienia z dnia 9 listopada 2015 r. jest fakt, iż z posiadanego przez Skarżącą rachunku bankowego na terytorium Republiki Czech, na mocy decyzji czeskiego Urzędu Finansowego dla P., pobrano i przekazano polskim organom skarbowym istotną część środków pieniężnych należących według Skarżącej także do osób trzecich.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Zgodnie z art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Przez pojęcie "zmiany okoliczności sprawy" należy rozumieć wszelkie zmiany występujące zarówno w okolicznościach faktycznych, jak i w obowiązującym prawie. Muszą to być jednak takie zmiany, które uzasadniają zmianę dotychczasowego rozstrzygnięcia (por. postanowienia NSA z dnia 20 listopada 2012 r. o sygn. akt II OZ 1017/12 oraz z dnia 4 kwietnia 2013 r. o sygn. akt II OZ 204/13).

Zmiana okoliczności w postępowaniu w sprawie przyznania prawa pomocy powinna dotyczyć stanu majątkowego strony i jej możliwości płatniczych. Ocena zaistnienia takiej zmiany jest zazwyczaj możliwa tylko przy czynnym udziale strony skarżącej i wykazaniu przez nią, zarówno za pomocą dokumentów jak i oświadczeń, iż okoliczności na podstawie których orzekał sąd w poprzednim postępowaniu w sprawie prawa pomocy, uległy zmianie. W konsekwencji oznacza to, że przesłanką uwzględnienia kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy może być tylko prawidłowo wykazana i udokumentowana "zmiana okoliczności sprawy" w zakresie sytuacji materialnej wnioskodawcy.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy podkreślić należy, że Skarżąca wniosła o zmianę postanowienia WSA w Warszawie z dnia 9 listopada 2015 r., wskazując jako podstawę takiego żądania okoliczność pobrania środków z jej czeskiego rachunku bankowego. Co jednak istotne, Skarżąca nie przedłożyła przy tym żadnych dokumentów dokumentujących ewentualną zmianę jej sytuacji materialnej, w tym w szczególności żadnych dokumentów potwierdzających, iż z posiadanego przez Skarżącą rachunku bankowego na terytorium Republiki Czech, na mocy decyzji czeskiego Urzędu Finansowego dla P., pobrano i przekazano polskim organom skarbowym istotną część środków pieniężnych.

W konkluzji Sąd, oceniając, czy w niniejszej sprawie doszło do zmiany okoliczności sprawy w zakresie sytuacji majątkowej Skarżącej, miał do dyspozycji tylko gołosłowne oświadczenie Skarżącej zawarte w najnowszym wniosku oraz jej oświadczenia i dokumenty złożone przy wcześniejszych wnioskach o przyznanie prawa pomocy. Przedstawione zaś przez Skarżącą dane, takie jak wynikające z zeznania rocznego CIT-8 za 2013 r. oraz okoliczności, jak fakt zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej, czy argumentacja o braku obowiązku przedstawienia przez Skarżącą sprawozdań finansowych oraz dotycząca możliwość sfinansowania kosztów postępowania w oparciu o dopłaty wspólnika, były już przedmiotem oceny Sądu w przedmiotowym postanowieniu z dnia 9 listopada 2015 r.

Zauważyć zatem trzeba, że w kolejnym złożonym w sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy, Skarżąca w istocie powiela dotychczasową argumentację, prezentowaną we wcześniejszych wnioskach oraz zażaleniach na postanowienia Sądu. Nie powinno więc w tym stanie rzeczy budzić zdziwienia Skarżącej, że również ocena prawna wyrażona w niniejszym postanowieniu jest zbieżna z dotychczas prezentowanym stanowiskiem Sądu, jak i Naczelnego Sądu Administracyjnego, który rozpatrywał zażalenia Skarżącej na postanowienie WSA w Warszawie z dnia 9 listopada 2015 r. Skoro bowiem Skarżąca, poza oświadczeniami niemającymi oparcia w dokumentach, nie przedstawia argumentów i okoliczności odmiennych od tych, które już prawomocnie osądzono, to tym samym nie wskazuje na zmianę okoliczności sprawy w rozumieniu art. 165 p.p.s.a.

W ocenie Sądu w pełni aktualne pozostaje więc stanowisko sądów obu instancji, wyrażone w poprzednich postanowieniach w przedmiocie prawa pomocy wydanych w sprawie, że Skarżąca w istocie uchyla się od rzetelnego przedstawienia swojej sytuacji materialnej, co stanowi przeszkodę wykluczającą przyznanie prawa pomocy. Podkreślenia wymaga przy tym, że subiektywne przekonanie Skarżącej o konieczności przyznania jej prawa pomocy, o ile nie zostanie poparte odpowiednimi dokumentami i oświadczeniami, nie jest dla Sądu wystarczającą przesłanką do dokonania pozytywnego dla niej rozstrzygnięcia

W konkluzji stwierdzić należy, iż Skarżąca nie wykazała zmiany okoliczności sprawy, która uzasadniałaby zmianę postanowienia WSA w Warszawie z dnia 9 listopada 2015 r. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 165 związku z art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., Sąd postanowił o odmowie zmiany przedmiotowego postanowienia.