Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 350/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-11-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak, , Protokolant Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 listopada 2006 r. sprawy ze skargi L. C. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2006 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie nakazu rozbiórki I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] stycznia 2006 roku [...], po rozpatrzeniu odwołania zainteresowanej, utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2003 roku odmawiającą wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 1998 roku, utrzymującą w mocy decyzję kierownika Urzędu Rejonowego w L. z dnia [...] grudnia 1997 roku w przedmiocie nakazu rozbiórki rozbudowy części garażu na działce nr [...] w K. przy ulicy P. [...].

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał następujący stan faktyczny i prawny:

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lutego 2003 roku odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 1998 roku z uwagi na uchybienie miesięcznemu terminowi z art. 148 kodeksu postępowania administracyjnego na złożenie wniosku o wznowienie postępowania a nadto wskazał, że decyzja ostateczna wobec której wniesiono o wznowienie, była badana przez Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie, który wyrokiem z dnia 23 marca 1999 roku sygn. IISA/Lu304/98 oddalił skargę na tę decyzję. W wyniku odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2003 roku, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] kwietnia 2003 roku utrzymał w mocy decyzję odmawiającą wznowienia postępowania. Zainteresowana wniosła skargę sądową a Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 3 listopada 2004 roku sygn. 7/IVSA1732/03 uchylił decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, wskazując że organ II instancji dokonał oceny przyczyny wznowienia przed wydaniem postanowienia o wznowieniu a także nie wyjaśnił od jakiej daty liczył miesięczny termin do złożenia wniosku oraz nie ustosunkował się do pisma zainteresowanej z dnia 22 stycznia 2001 roku, w którym po raz pierwszy wnosiła o zmianę decyzji rozbiórkowej.

Rozpatrując ponownie odwołanie i kierując się wiążącą oceną prawną i wskazaniami sądu, organ odwoławczy wskazał, że zainteresowana w dniu 18 grudnia 2002 roku wnosiła o wznowienie postępowania co do decyzji z dnia [...] stycznia 1998 roku wskazując w jej ocenie nową okoliczność w sprawie tj. nieprawidłowe usytuowanie granic. Jak wynika z akt sprawy zainteresowana o tej okoliczności wiedziała co najmniej od 22 lutego 2001 roku tj. od daty pisma, w którym po raz pierwszy wnosiła o zmianę decyzji rozbiórkowej przywołując na jego poparcie dokument wskazujący inne usytuowanie granic, niż przyjęły to organy orzekające w sprawie rozbiórki. Zestawienie tych dat wskazuje słuszność wywodu organu I instancji o uchybieniu terminowi złożenia wniosku o wznowienie z artykułu 148 kodeksu postępowania administracyjnego, co skutkowało odmową wznowienia postępowania. Dalej organ odwoławczy podkreślił, że decyzja ostateczna Wojewody z dnia [...] stycznia 1998 roku wobec której zainteresowana wnosiła o wznowienie postępowania była badana przez Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie, który wyrokiem z dnia 23 marca 1999 roku oddalił skargę na tę decyzję. W konkluzji organ odwoławczy stwierdził, że decyzja organu I instancji odpowiada prawu.

Skargę na powyższą decyzję wniosła zainteresowana domagając się unieważnienia decyzji Wojewody, bo rozbiórka stanowiłaby dla niej i sąsiada dużą krzywdę, i wskazując, że wniosek złożyła w terminie.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez Sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego.

Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest do zbadania, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania.

Sprawa odmowy wznowienia postępowania rozpatrywana była już przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, który wyrokiem z dnia 3 listopada 2004 roku sygn. akt 7/IVSA 1732/03 uchylił decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2003 roku utrzymującą w mocy decyzję organu wojewódzkiego o odmowie wznowienia postępowania.

W uzasadnieniu wyroku sąd wskazał na nieprawidłowość dokonywania merytorycznej oceny przyczyn wznowienia postępowania we wstępnej fazie postępowania, a także brak wyjaśnień organu co do sposobu wyliczenia

1-miesięcznego terminu do złożenia wniosku o wznowienie oraz brak stanowiska co do pisma zainteresowanej z dnia 22 lutego 2001 roku.

Zgodnie z zasadą związania organu oceną prawną i wskazaniami zawartymi w orzeczeniu sądu, wynikającą z art. 153 ustawy z dnia 30 VIII 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) organ odwoławczy rozpatrując ponownie odwołanie winien był zastosować się do zaleceń sądu.

Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji organ odwoławczy wskazując, że podanie o wznowienie postępowania nosi datę 18 grudzień 2002 rok., zaś nowa okoliczność na którą się powołuje, znana była skarżącej co najmniej od 22 lutego 2001 roku, tj. od daty pisma, w którym po raz pierwszy wnosiła o zmianę decyzji rozbiórkowej, stwierdził iż niewątpliwie złożenie podania nastąpiło z uchybieniem terminu z art. 148 kodeksu postępowania administracyjnego.

Powołując przepisy odnoszące się do instytucji wznowienia postępowania i wskazując związane z tym obowiązki organu i strony, organ odwoławczy pominął zagadnienie istniejącego w aktach pisma skarżącej z 22 lutego 2001 roku i jego treści, choć zawarł o nim wzmiankę przytoczoną wyżej.

Jak wynika z akt administracyjnych, pismem tym skarżąca domagała się zmiany decyzji rozbiórkowej podkreślając, że garaż mieści się w granicach jej działki, czego dowodzić miał dokument wskazujący inne usytuowanie granic działek. Jak wynika dalej z akt administracyjnych organ wojewódzki potraktował powyższe pismo jako podanie o wznowienie postępowania w sprawie rozbiórki garażu, informuje, że będzie ono rozpoznane po otrzymaniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Lublinie wraz z aktami sprawy (vide pismo Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 20 marca 2001 roku – k. 9 akt administracyjnych II instancji).

Następnie skarżąca wniosła pismo z dnia 25 listopada 2002 roku, również dotyczące sprawy rozbiórki garażu, co do którego to pisma organ wojewódzki stwierdził, iż nie spełnia ono wymogów podania o wznowienie postępowania (vide pismo Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 4 grudnia 2002 roku – k. 14 akt). Kolejne pismo skarżącej z dnia 18 grudnia 2002 roku zatytułowane "Podanie o wznowienie postępowania" zawierające podobną jak poprzednio argumentację, zostało przyjęte przez organ jako wniosek o wznowienie a jego data jako decydująca dla obliczenia terminu z art. 148 kodeksu postępowania administracyjnego (vide uzasadnienie zaskarżonej decyzji).

Powyższa dokumenatcja akt administracyjnych pominięta przez organ odwoławczy i nie omówiona w uzasadnieniu, pozwala stwierdzić, że organ wyliczając termin do wniesienia podania o wznowienie (art. 148 kpa) przyjął za podstawę datę kolejnego już podania skarżącej, natomiast nie odniósł się do pierwszego pisma z dnia 22 lutego 2001 roku, które to pismo sam zakwalifikował jako podanie o wznowienie. Nie wyjaśnił też dlaczego pisma tego nie bierze pod uwagę mimo, że na pominięcie jego treści zwracał uwagę sąd w wyroku z dnia 3 listopada 2004 roku.

Jak już wyżej wskazano, ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia (art. 153 ppsa).

Nie zastosowanie się przez organ II instancji w postępowaniu odwoławczym (po wyroku sądowym) do wiążących go zaleceń sądu, będące naruszeniem przepisów proceduralnych, obligowało sąd w kolejnym postępowaniu sądowym do uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145§1 pkt 1c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Prowadząc ponownie postępowanie organ II instancji ustosunkuje się do pisma skarżącej z dnia 22 lutego 2001 roku, wypowie się co do zachowania (bądź nie) terminu z art. 148 kodeksu postępowania administracyjnego (wskazując sposób jego wyliczenia) oraz odniesie się również do kwestii, czy wskazywana przez skarżącą okoliczność należy do katalogu przesłanek z art. 145§1 kodeksu postępowania administracyjnego a następnie podejmie stosowną decyzję.

Przy orzekaniu zastosowano art. 152 powołanej wyżej ustawy.