Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SAB/Lu 34/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2011-10-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej
Treść wyniku: Zobowiązano do dokonania czynności
Powołane przepisy: article: art. 149.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos - Janusz, Sędziowie Sędzia NSA Krystyna Sidor,, Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski (sprawozdawca), Protokolant Starszy referent Julia Polak, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 11 października 2011 sprawy ze skargi Z. W. na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia 17 stycznia 2011 r. dotyczącego przyznania świadczenia na drewno i listy polecone - zobowiązuje Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej do rozpoznania wniosku Z. W. z dnia 17 stycznia 2011 r. w sprawie przyznania zasiłku celowego na drewno i listy polecone w terminie 30 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku z uzasadnieniem.


UZASADNIENIE

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 16 maja 2011 r., opisanej jako skarga na milczenie władzy, Z. W. stwierdził, że Ośrodek Pomocy Społecznej dotychczas nie rozpoznał jego wniosku z dnia 17 stycznia 2011 r. w sprawie przyznania świadczenia na drewno w wysokości godnej człowieka i potrzeb znanych z urzędu, "aby nie musiał kupować od złodziei leśnych oraz świadczenia na list polecony ( priorytet )’’.

W odpowiedzi na skargę Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej wyjaśnił, że w dniu 17 maja 2011 r. pracownicy socjalni usiłowali przeprowadzić wywiad, ale skarżący wyrzucił ich z domu. Pismem z dnia 29 maja 2011r. skarżącego wezwano do złożenia dokumentów w sprawie wspomnianego wniosku, natomiast w dniu 30 maja 2011 r. poinformowano go o nowym terminie załatwienia sprawy do dnia 29 czerwca 2011 r. Organ wyjaśnił ponadto, że wniosek o przyznanie świadczenia na zakup drewna skarżący złożył już w dniu 14 grudnia 2010 r. Pismem z dnia 14 stycznia 2011 r. wezwano go do uzupełnienia wniosku, w odpowiedzi na co skarżący złożył kolejny wniosek właśnie 17 stycznia 2011r. Tymczasem wniosek z dnia 14 grudnia 2010 r. został rozpoznany decyzją z dnia [...]. W dniu 4 maja 2011 r. skarżący złożył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego zażalenie na bezczynność organu I instancji w sprawie wniosku z dnia 17 stycznia 2011r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Bezczynność organu administracji ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub prowadził postępowanie w sprawie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, albo nie podjął stosownej czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność wskazująca na powody, dla których określony akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności, czy bezczynność została spowodowana zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu, czy też wiąże się z jego przeświadczeniem, że stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinna zostać dokonana. Skarga na bezczynność organów może być zatem zasadna tylko w tych przypadkach, w których organy zobowiązane do wydania decyzji i postanowień bądź do dokonania określonej czynności i z ustawowego obowiązku nie wywiążą się w określonym terminie. W rozpoznawanej sprawie skarżący złożył w dniu 17 stycznia 2011 r. wniosek o przyznanie mu świadczenia na zakup drewna i na list polecony. i jest oczywiste, że do daty złożenia skargi wniosek ten nie został rozpoznany. Oparciem dla organu nie może być podnoszony w odpowiedzi na skargę brak możliwości przeprowadzenia wywiadu u skarżącego, wobec jego nieobecności w domu lub odmowy udzielania wyjaśnień. Brak współdziałania beneficjentów pomocy społecznej z organami administracji publicznej nie może stanowić usprawiedliwienia dla ich bezczynności. Warto przypomnieć, że w orzecznictwie sądowym jasno wskazuje się, iż tego rodzaju zachowanie strony postępowania skutkuje merytorycznym rozpoznaniem wniosku, odmową udzielenia pomocy ( wyrok NSA z dnia 23 września 2008 r. I OSK 1513/07 , 27 kwietnia 2010 r. I OSK 84/10,15 kwietnia 2010 r. I OSK 1753/09, 30 listopada 2009 r. I OSK 634/09 , 17 listopada 2009 r. I OSK 551/09 opubl. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Tymczasem z akt sprawy wynika, że organ po złożeniu wniosku nie podejmował żadnych czynności, a dopiero 30 maja 2011 r. powiadomił skarżącego, że wobec braku możliwości przeprowadzenia wywiadu środowiskowego w dniu 17 maja 2010 r. przedłużył termin załatwienia sprawy, tym razem do dnia 29 czerwca 2011 r. Nie jest zrozumiale powoływanie się przez organ na decyzję z dnia 14 lutego 2011 r. przyznającą skarżącemu zasiłek celowy specjalny w kwocie 250 złotych z przeznaczeniem na zakup opalu do kuchni węglowej. Treść tej decyzji wskazuje, że jest ona efektem wniosku z dnia 14 grudnia 2010 r. i nie może stanowić uzasadnienia dla bezczynności co do wniosku z dnia 17 stycznia 2011 r. tym bardziej, że dotyczył on także świadczenia na list polecony. Rację ma zatem skarżący dowodząc bezczynność organu w załatwieniu jego wniosku z dnia 17 stycznia 2011 r.

Z tego względu na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) należało zobowiązać Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej do rozpoznania wniosku skarżącego wyznaczając odpowiedni termin.