Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 742/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2011-03-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6331 Zasiłek dla bezrobotnych
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 73 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2008 nr 69 poz 415
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 31 marca 2011 r. sprawy ze skargi I. H. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie utraty prawa do zasiłku oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] nr [...] Wojewoda D., na podstawie art.138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 73 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz.U. z 2008 r. nr 69, poz. 415 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania I. H. od decyzji Starosty O. z dnia [...] nr [...] orzekającej o utracie prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 30 lipca 2010 r., kwestionowaną decyzję utrzymał w mocy.

Decyzją Starosty O. z dnia [...] orzeczono o utracie przez stronę prawa do zasiłku od dnia 30 lipca 2010 r. z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania.

Od decyzji tej zainteresowana złożyła odwołanie wnosząc o jej uchylenie. Podniosła, że nie z jej winy upłynął maksymalny okres pobierania zasiłku. Dodała również, że nie ma wpływu na szybsze zakończenie sprawy w sądzie, oraz że z podjęciem decyzji należało zaczekać do wydania prawomocnego wyroku.

W toku postępowania odwoławczego, na podstawie dokumentów załączonych do akt sprawy ustalono, że odwołująca się, dnia 26 stycznia 2010 r., zarejestrowała się w Powiatowym Urzędzie Pracy w O. jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku. Przed zarejestrowaniem się, od dnia 14 lipca 2007 r. do dnia 7 sierpnia 2009 r., była zatrudniona w Pensjonacie "A." w T. Stosunek pracy rozwiązano na podstawie art. 52 §1 pkt 1 Kodeksu pracy - z winy pracownika bez wypowiedzenia.

Decyzją Starosty O. z dnia [...] przyznano odwołującej się prawo do zasiłku od dnia 26 lipca 2010 r. na okres nie przekraczający 6 miesięcy (tzn. do dnia 29 lipca 2010 r.) pomniejszony o okres nie przysługiwania zasiłku, o którym mowa w art. 75 ust.1 pkt 3 ustawy, w wysokości 80% podstawowej wysokości zasiłku, o którym mowa w art. 72 ust. 1 ustawy, tj. 593,70 zł brutto miesięcznie. Od decyzji tej strona nie złożyła odwołania.

Jak dalej wskazał organ odwoławczy, zgodnie z art. 73 ust.1 pkt 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy okres pobierania zasiłku wynosi 6 miesięcy - dla bezrobotnych zamieszkałych w okresie pobierania zasiłku na obszarze powiatu, jeżeli stopa bezrobocia na tym obszarze w dniu 30 czerwca roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku nie przekraczała 150% przeciętnej stopy w kraju.

Przeciętna stopa bezrobocia w kraju zgodnie z obwieszczeniem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 30 września 2009 r. w sprawie przeciętnej stopy bezrobocia w kraju oraz na obszarze powiatów według stanu na dzień 30 czerwca 2009 r. (M.P. nr 64, poz.854) wynosiła 10,6, natomiast 150 % przeciętnej stopy bezrobocia w kraju wyniosło 15,9. Stopa bezrobocia na obszarze powiatu oleśnickiego w dniu 30 czerwca 2009 r., zgodnie z powołanym wyżej Obwieszczeniem Prezesa GUS wynosiła 13,0.

W związku z tym, że w okresie 6 miesięcy przed zarejestrowaniem się w urzędzie pracy zainteresowana spowodowała rozwiązanie stosunku pracy z jej winy bez wypowiedzenia, to na podstawie art. 75 ust.1 pkt 3 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy prawo do zasiłku jej nie przysługiwało. W takim przypadku, w świetle art. 75 ust. 2 pkt 2 tej ustawy, zasiłek przysługuje po upływie 180 dni od dnia zarejestrowania się w powiatowym urzędzie pracy.

Nadto, zgodnie z art. 73 ust. 4 ustawy okres pobierania zasiłku (6 miesięczny) ulega skróceniu, o okres nieprzysługiwania zasiłku, o którym mowa w art. 75 ust. 1-3 ustawy.

W związku z tym, że stopa bezrobocia na obszarze powiatu o. w dniu 30 czerwca 2009 r. wyniosła 13,0, a zatem nie przekroczyła 150 % stopy bezrobocia w kraju wynoszącej 15,9, to okres pobierania przez odwołującą się zasiłku od dnia 26 lipca 2010 r. wynoszący 6 miesięcy, należało skrócić o okres jego nieprzysługiwania (180 dni). W tej sytuacji odwołującej się zasiłek przysługiwał do dnia 29 lipca 2010 r., a od dnia 30 lipca 2010 r. należało orzec o jego utracie z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania. Podniesiony przez zainteresowaną zarzut, że z wydaniem kwestionowanej decyzji należało odczekać do wydania przez Sąd Pracy wyroku w sprawie dotyczącej rozwiązania stosunku pracy z ostatnim pracodawcą, nie może mieć wpływu na zmianę bądź uchylenie zaskarżonej decyzji. W przypadku przedłożenia przez stronę orzeczenia Sądu Pracy, sprawa zostanie ponownie zbada.

W skardze na decyzję Wojewody D. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu I. H. przedstawiła stan faktyczny sprawy. Nadto podniosła, że została skrzywdzona przez Urząd Pracy Filia w T. i że w przypadku, gdy "Sąd zmieni decyzję dyscyplinarnego zwolnienia" wówczas otrzyma zasiłek dla bezrobotnych.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda D. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie mogła zostać uwzględniona, gdyż zaskarżona decyzja Wojewody D., jak i poprzedzająca ją decyzja Starosty O. są zgodne z prawem.

Prawa i obowiązki osób bezrobotnych normowane są przepisami ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz.U. z 2008 r. nr 69, poz. 415 ze zm.); dalej ustawa. Przepisy ustawy warunkują uzyskanie prawa do zasiłku dla bezrobotnych i określają, kto i przez jaki czas zachowuje statusu bezrobotnego i prawo do zasiłku dla bezrobotnych. Nie jest to pozostawione uznaniu organów orzekających w tych sprawach, lecz obowiązkiem tych organów jest ustalenie sytuacji osoby bezrobotnej i ścisłe przestrzeganie przepisów ustawy, określającej, czy dana osoba uzyskuje status osoby bezrobotnej i prawo do zasiłku dla bezrobotnych.

Materialnoprawną podstawę wydania decyzji organów obu instancji stanowił przepis art. 73 ust. 1 pkt 1 ustawy, który stanowi, że okres pobierania zasiłku wynosi 6 miesięcy - dla bezrobotnych zamieszkałych w okresie pobierania zasiłku na obszarze powiatu, jeżeli stopa bezrobocia na tym obszarze w dniu 30 czerwca roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku nie przekraczała 150 % przeciętnej stopy bezrobocia w kraju.

Zatem, z art. 73 ust. 1 ustawy wynika, że zasiłek dla bezrobotnych przysługuje zasadniczo jedynie przez okres 6 miesięcy, a aby ten okres został wydłużony osoba bezrobotna winna spełniać dodatkowe warunki, o których stanowi jego ust. 1 pkt 2. Analiza akt sprawy dowodzi, że skarżąca bezsprzecznie tych warunków nie spełnia.

Nie ulega wątpliwości, że bezpośrednio przed zarejestrowaniem się w Urzędzie Pracy, które nastąpiło w dniu 26 stycznia 2010 r., ze skarżącą rozwiązano stosunek pracy na podstawie art. 52 § 1 pkt 1 Kodeksu Pracy, tj. bez wypowiedzenia, wskutek ciężkiego naruszenia przez pracownika podstawowych obowiązków pracowniczych, czyli z przyczyn leżących po stronie skarżącej. Co prawda z akt sprawy wynika, iż skarżąca zakwestionowała przed sądem powszechnym świadectwo pracy obejmujące okres zatrudnienia w pensjonacie "A.", jednakże w chwili podejmowania decyzji o utracie prawa do zasiłku skarżąca nie dysponowała jeszcze prawomocnym orzeczeniem sądu, zaś organ orzekający nie miał obowiązku oczekiwać z podjęciem decyzji na jego wydanie. Tym bardziej, że ewentualne rozstrzygnięcie mogłoby mieć wpływ na kwestię wypłaconego skarżącej zasiłku dla bezrobotnych, a nie na orzeczenie o jego utracie w skutek upływu maksymalnego okresu jego pobierania.

W dniu [...] Starosta Powiatu O. podjął decyzję o uznaniu skarżącej z dniem 26 stycznia 2010 r. za osobę bezrobotną i o odmowie przyznania jej od tego dnia prawa do zasiłku z tego względu, iż rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło z jej winy bez wypowiedzenia, w związku z czym po myśli art. 75 ust. 2 pkt 3 ustawy, zasiłek przysługuje dopiero po upływie 180 dni od dnia zarejestrowania.

Kiedy minął wskazany wyżej okres 180 dni od daty rejestracji skarżącej w Urzędzie Pracy, wobec tego, że stopa bezrobocia na obszarze powiatu o. w dniu 30 czerwca 2009 r. wyniosła 13,0, a zatem nie przekroczyła 150 % stopy bezrobocia w kraju wynoszącej 15,9 skarżącej przyznano w określonej decyzją wysokości zasiłek dla bezrobotnych od dnia 26 lipca 2010 r. do dnia 29 lipca 2010 r., a więc na czas pozostały do zakończenia sześciomiesięcznego, maksymalnego okresu pobierania przez nią zasiłku. Z kolei, od dnia 30 lipca 2010 r. słusznie orzeczono o utracie prawa do jego pobierania, ponieważ jedną z okoliczności powodujących utratę tego prawa jest właśnie upływ okresu przez jaki zasiłek dla bezrobotnych przysługuje.

W tym stanie rzeczy, skoro badanym w niniejszym postępowaniu decyzjom nie można czynić zarzutu niezgodności z prawem Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.