Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1800/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-05-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 4 ust. 3, art. 15 ust. 3 pkt 7, art. 1 ust. 2 pkt 8, art. 10 ust. 2 pkt 3,  15  i 13, art. 4 ust.3 zdanie 2 , art. 17 pkt 6 lit. b tiret czwarte w zw. z art. 17 pkt 9
journal: Dz.U. 2017 poz 1073
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. Planowanie i zagospodarowanie przestrzenne.
article: art. 21, art. 64
journal: Dz.U. 1921 nr 44 poz 267
law: Ustawa z dnia 17 marca 1921 r. KONSTYTUCJA RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj Sędziowie Sędzia WSA Piotr Korzeniowski Sędzia WSA Grzegorz Rząsa (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 maja 2017 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Wójta Gminy [...] na postanowienie Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego z dnia [...] maja 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oddala skargę


UZASADNIENIE

I. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego (dalej również: "organ II instancji", "organ odwoławczy" lub "Szef Sztabu") z [...] maja 2016 r., Nr [...] (dalej również: "zaskarżone postanowienie"). Na mocy tego postanowienia Szef Sztabu, po rozpoznaniu zażalenia Wójta Gminy R. (zwanego dalej "skarżącym" lub "wnioskodawcą") od postanowienia Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w W. (dalej: "Szef Wojewódzkiego Sztabu", "Szef WSzW" lub "organ I instancji") Nr [...] z [...] marca 2016 r. odmawiającego uzgodnienia projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części terenów położonych we wsi F. w Gminie R. - rejon ul. S. wraz z prognozą oddziaływania na środowisko, utrzymał w mocy wspomniane postanowienie organu I instancji.

II. Zaskarżone postanowienie zostało oparte na następujących ustaleniach faktycznych i ocenach prawnych.

II. Pismem z 7 marca 2016 r. Wójt Gminy R. zwrócił się na podstawie art. 17 pkt 6 lit. b ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tj. Dz.U. z 2017 r. poz. 199 ze zm., dalej "u.p.z.p.") do Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w W. o uzgodnienie projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części terenów położonych we wsi F. w Gminie R. - rejon ul. S. wraz z prognozą oddziaływania na środowisko. W projekcie tym dla obszaru w granicach strefy ochronnej terenu zamkniętego w odległości do 150 m od linii rozgraniczających tego terenu przewidziano usługi (U/UC), równocześnie wprowadzono zakaz lokalizowania zakładów produkujących artykuły żywnościowe, żywienia zbiorowego i przechowujących żywność (§ 11 pkt 3 projektowanej uchwały). Szef WSz[...] zwrócił się o zajęcie stanowiska w przedmiotowej sprawie do Dyrektora Biura Inwestycji Specjalnych oraz Centrum Wsparcia Teleinformatycznego SZ. W piśmie Nr [...] z [...] marca 2016 r. Szef Centrum Wsparcia Teleinformatycznego SZ wskazał, że z uwagi na potrzeby obronności i bezpieczeństwa państwa należy rozważyć możliwości wprowadzenia na rysunku planu tzw. nieprzekraczalnej linii zabudowy poprowadzonej wzdłuż granicy terenu zamkniętego oraz leżącej w obszarze projektowanej strefy ochronnej (150 m) wyznaczonej wokół kompleksu wojskowego Nr [...] (zwanego dalej K-[...]), co pozwoliłoby odsunąć przyszłą intensywną zabudowę usługowo-handlową od granic terenu zamkniętego. W piśmie Nr [...] z [...] marca 2016 r. Dyrektor Biura Infrastruktury Specjalnej uznał, że w przedmiotowym przypadku powinien zostać uwzględniony zakaz zabudowy w odległości 150 m od K-[...], na terenie którego zlokalizowane jest Centrum Radiowo Nadawcze P., zwane dalej CRN. Obiekt ten został zakwalifikowany do obiektów szczególnie ważnych dla bezpieczeństwa i obronności państwa (obiekt I kategorii), zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 24 czerwca 2003 r. w sprawie obiektów szczególnie ważnych dla bezpieczeństwa i obronności państwa oraz ich szczególnej ochrony (Dz.U. Nr 116, poz. 1090, zwanego dalej "rozporządzeniem w sprawie obiektów"), pod poz. Nr [...] Wykazu obiektów uznanych za szczególnie ważne dla bezpieczeństwa i obronności państwa. Z opinii Biura Infrastruktury Specjalnej wynika również, że K-[...] posiada ustanowioną strefę ochronną zgodnie z postanowieniami Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy R. (Uchwała Nr [...] Rady Gminy R. z [...] października 2014 r.): "Wokół terenu w F. obowiązuje strefa ochronna szerokości 150 m. W strefie obowiązują ograniczenia w zainwestowaniu: zakaz zabudowy mieszkaniowej, zakładów produkujących artykuły żywności, zakładów żywienia zbiorowego oraz zakładów przechowujących żywność". Potwierdzono również zasadność wprowadzenia całkowitego zakazu zabudowy w odległości mniejszej niż 150 m od granic K-[...], ze względu na potrzebę zapewnienia właściwego systemu ochrony przedmiotowego kompleksu wojskowego, w szczególności ochrony przed inwigilacją i atakami terrorystycznymi, w tym: koniecznością zachowania zdolności operacyjnych obiektu oraz umożliwienia pododdziałom ochrony prowadzenia skutecznej ochrony obiektu. Uwzględniając powyższe argumenty, zawarte w pismach Dyrektora Biura Infrastruktury Specjalnej oraz Szefa Centrum Wsparcia Teleinformatycznego SZ, Szef WSż[...] odmówił uzgodnienia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części terenów położonych we wsi F. w Gminie R. - rejon ul. S. wraz z prognozą oddziaływania na środowisko (pismo Nr [...] z [...] marca 2016 r.).

II.2. Zażalenie na powyższe postanowienie w ustawowym terminie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie lub zmianę i uzgodnienie projektu planu.

II.3. Wskazanym na wstępie postanowieniem z [...] maja 2016 r., Nr [...] Szef Sztabu utrzymał w mocy postanowienie Szefa Wojewódzkiego Sztabu z [...] marca 2016 r. W uzasadnieniu wskazał na wstępie, że Szef WSź[...] zobowiązany był wydać postanowienie w trybie art. 106 k.p.a. Organ odwoławczy zauważył jednak, że o istnieniu danego rozstrzygnięcia o charakterze administracyjnym nie przesądza sama forma, ale niezbędne wymogi formalne, jakie powinno spełniać orzeczenie, czyli: oznaczenie organu wydającego akt, wskazanie adresata aktu, rozstrzygnięcie sprawy oraz podpis osoby działającej w imieniu organu (tak m.in. wyrok NSA z 20 lipca 1981 r. SA 1163/81, OSPiKA 1982 z. 9-10 poz. 169 str. 351 z glosą J. Borkowskiego). Analizując treść pisma Szefa WSz[...] Nr [...] z [...] marca 2016 r. Szef Sztabu uznał, że wszystkie w/w wymogi formalne zostały spełnione (pismo podpisała osoba pełniąca obowiązki Szefa WSż[...]), a więc pismo Nr [...] z [...] marca 2016 r. należy zakwalifikować jako postanowienie wydane w trybie art. 106 k.p.a. Organ odwoławczy zauważył w szczególności, że zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia w sprawie obiektów, Rada Ministrów ustala wykaz obiektów uznanych za szczególnie ważne dla bezpieczeństwa i obronności państwa. Jest oczywiste, że przedmiotowy "wykaz" nie jest przepisem prawa, a zatem strefa ochronna również nie musi być ujmowana w "przepisach prawa". Organ podkreślił także, że przywołane w piśmie (postanowieniu) z 29 marca 2016 r. rozporządzenie w sprawie obiektów, zawiera regulacje dotyczące ochrony obiektów szczególnie ważnych dla bezpieczeństwa i obronności państwa, wskazując, że prowadzenie szczególnej ochrony obiektów obejmuje w szczególności działania obronne, obejmujące w szczególności rozbudowę inżynieryjną terenu na podejściach (..,), o czym stanowi § 5 ust. 3 pkt 4 rozporządzenia w sprawie obiektów. W danym przypadku nie jest konieczna żadna szczególna rozbudowa inżynieryjna terenu, ale niezbędne jest zapewnienie przestrzeni do zorganizowania skutecznej ochrony i obrony K-[...]. Jeżeli zatem zgodnie z rozporządzeniem w sprawie obiektów możliwa jest rozbudowa inżynieryjna terenu na podejściach, to tym bardziej uzasadnione jest zapobiegnięcie zabudowie terenu na podejściach w zakresie niezbędnym do zorganizowania ochrony i obrony danego kompleksu wojskowego. Wymaga też wyraźnego podkreślenia (co w zasadzie zostało już wyjaśnione w uzasadnieniu do postanowienia Szefa WSz[...]), że jednym z powodów ustalania strefy ochronnej terenu zamkniętego jest zabezpieczenie jego potrzeb ochronnych - w tym ochrona przed inwigilacją i atakami terrorystycznymi. Innym powodem ustanawiania strefy ochronnej dla terenu zamkniętego jest zapewnienie zachowania zdolności operacyjnych rozmieszczonych w nim urządzeń. Na terenie zamkniętym resortu obrony narodowej stanowiącym K-[...] dyslokowane jest CRN, które w czasie pokoju służy do zapewnienia łączności radiowej szczebla strategicznego oraz operacyjnego w sieciach radiowych dowodzenia i kierowania, alarmowania oraz zapewnienia łączności z Polskimi Kontyngentami Wojskowymi pełniącymi służbę poza granicami kraju w ramach misji wojskowych NATO i UE. Dodatkowo w K-[...] wykorzystywana jest łączność radioliniowa pomiędzy CRN a Centrum Radiowo Odbiorczym (W., ul. Z. [...]), w związku z powyższym należy mieć na uwadze, że wysoka zabudowa zlokalizowana w bezpośredniej bliskości (tj. do 150 m) mogłaby zakłócić relacje łączności radiowej niezbędne do utrzymania systemu łączności, a tym samym negatywnie wpłynąć na funkcjonowanie systemu dowodzenia i kierowania Siłami Zbrojnymi RP. Wymaga też zaznaczenia, że podczas osiągania gotowości do podjęcia działań, jak również w czasie wojny, rola niezawodnego systemu łączności radiowej będzie znacznie wzrastać. Łączność radiowa obejmować będzie wówczas sieci i kierunki radiowe wykorzystywane głównie do: dowodzenia Siłami Zbrojnymi RP; współdziałania stanowisk dowodzenia szczebla strategicznego i operacyjnego; dowodzenia jednostkami centralnego podporządkowania. To właśnie z w/w powodów obiekt CRN zaliczony został do obiektów kategorii I i uznany przez Radę Ministrów jako obiekt szczególnie ważny dla bezpieczeństwa i obronności państwa. Zachowanie proponowanej strefy ochronnej terenu zamkniętego K-[...] (wolnej od zabudowy) pozwoli zminimalizować możliwość zakłócenia pracy łączności radiowej, a także ograniczyć wykorzystanie terenu sąsiadującego z kompleksem do prowadzenia obserwacji oraz penetracji obiektu przez obce służby lub grupy dywersyjne. Umożliwi także organizację obrony w czasie osiągania wyższych stanów gotowości bojowej. Szef Sztabu zwrócił także uwagę na art. 4 ust. 3 u.p.z.p. Zgodnie z tym przepisem, w odniesieniu do terenów zamkniętych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego ustala się tylko granice tych terenów oraz granice ich stref ochronnych. W strefach ochronnych ustala się ograniczenia w zagospodarowaniu i korzystaniu z terenów, w tym zakaz zabudowy. To właśnie ten przepis jest podstawą prawną do usankcjonowania strefy ochronnej w sposób powszechnie obowiązujący jako akt prawa miejscowego (art. 14 ust. 8 u.p.z.p.), który z kolei z mocy art. 1 ust. 2 pkt 8 u.p.z.p. zobowiązany jest uwzględniać, m.in. potrzeby obronności i bezpieczeństwa państwa. Właśnie w oparciu o te przepisy, Wójt Gminy R. zobowiązany był uzgodnić (a nie jedynie otrzymać opinię) projekt planu m.in. z Szefem WSz[...] (art. 17 pkt 6 lit. b u.p.z.p.), który zgodnie z art. 14 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 2015 r. poz. 827 z późn. zm.) jest właściwy w przedmiotowych sprawach jako terenowy organ wykonawczy Ministra Obrony Narodowej w sprawach operacyjno-obronnych i rządowej administracji niezespolonej, wykonując w tym zakresie m.in. zadania związane z udziałem w planowaniu przestrzennego zagospodarowania ze względu na potrzeby obronności i bezpieczeństwa państwa (art. 14 ust. 3 pkt 8 ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej oraz § 5 pkt 11 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 4 marca 2010 r. w sprawie wojewódzkich sztabów wojskowych i wojskowych komend uzupełnień - Dz.U. z 2014 r. poz. 1433 z późn. zm.). Jest zatem oczywiste, że w procesie tworzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, dla organu tworzącego plan wiążące jest uzgodnienie (tudzież brak uzgodnienia) w zakresie potrzeb obronności dokonywane przez szefów wojewódzkich sztabów wojskowych. Szef Sztabu zauważył także, że oczekiwanie, iż określone strefy ochronne i konkretne zakazy/nakazy w nich obowiązujące będą wynikały z przepisów prawa jest nieuzasadnione, bowiem byłoby niemożliwe do wykonania. W zależności od zmian dyslokacji i przeznaczenia jednostek wojskowych, dane uwarunkowania mogą się zmieniać. Z tych względów w u.p.z.p. ustalono wymóg uzgodnienia projektu planu w właściwym organem (który na bieżąco zna dokładny stan faktyczny w rejonie objętym projektem planu), a nie uwzględnienie w projekcie potrzeb obronności i bezpieczeństwa państwa, które - w opinii skarżącego - mogłyby wynikać z "przepisów prawa". Podsumowując, zdaniem organu odwoławczego podstawą prawną do wprowadzenia całkowitego zakazu zabudowy jest właśnie art. 4 ust. 3 u.p.z.p. w zw. z art. 1 ust. 2 pkt 8 u.p.z.p. i § 5 ust. 3 pkt 4 rozporządzenia w sprawie obiektów. Na mocy tych przepisów, Szef WSz[...] ma prawo wskazywać konkretne uwarunkowania w zakresie potrzeb obronności i bezpieczeństwa państwa, niezbędne do ujęcia w projektowanym planie, a organ konstruujący plan zobowiązany jest je uwzględniać poprzez wprowadzenie zmian wynikających m.in. z dokonanych uzgodnień, o czym literalnie przesądza art. 17 pkt 9 u.p.z.p. Zdaniem Szefa Sztabu całkowicie błędne jest również odniesienie się przez skarżącego do Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Raszyn, bowiem w studium określa się jedynie granice trenów zamkniętych i ich stref ochronnych (art. 10 ust. 2 pkt 15 u.p.z.p.), a dopiero w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego ustala się "ograniczenia w zagospodarowaniu i korzystaniu z terenów, w tym zakaz zabudowy", o czym przesądza zd. 2 art. 4 ust. 3 u.p.z.p. Nie ma zatem podstaw do "powielania" w projekcie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uwarunkowań wynikających ze studium. Gdyby powielenie takie było uprawnione i obligatoryjne, to nie byłoby sensu dokonywanie uzgodnień miejscowego planu w trybie art. 17 pkt 6 lit. b u.p.z.p., skoro również organ opiniujący/uzgadniający związany byłby warunkami wskazanymi w studium. Teza, że przy tworzeniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "powiela" się - niejako automatycznie - zapisy studium oznacza nadanie studium rangi aktu prawa miejscowego, co pozostaje w rażącej sprzeczności z art. 9 ust. 5, zgodnie z którym studium nie jest właśnie aktem prawa miejscowego. Wynika z tego wniosek, że uwarunkowaniami studium nie jest związany Szef WSz[...], jako organ uzgadniający projekt planu, a ponadto - brak jest podstaw prawnych do "automatycznego" powielania w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego uwarunkowań zawartych w studium. Za całkowicie nietrafione organ odwoławczy uznał argumenty dotyczące ochrony środowiska, bowiem Szef WSz[...] nie odmówił uzgodnienia planu tylko i wyłącznie ze względu na samo istnienie "instalacji radiokomunikacyjnej, radionawigacyjnej i radiolokacyjnej" i jego oddziaływanie na środowisko naturalne, ale na konieczność zorganizowania i ochrony K-[...]. To nie sposób oddziaływania instalacji K-[...] na środowisko był powodem braku uzgodnienia, ale konieczność ograniczenia możliwości zewnętrznego ingerowania (w tym przez wrogie w stosunku do Rzeczypospolitej Polskiej elementy) w instalacje znajdujące się w K-[...], a więc konkretnie obowiązek zapewnienia funkcjonowania określonej strefy ochronnej umożliwiającej ochronę i w razie konieczności - obronę K-[...] jako obiektu szczególnie ważnego dla obronności i bezpieczeństwa państwa.

III.1. Z powyższym postanowieniem Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego nie zgodził się skarżący. W skardze wniósł, o uchylenie go w całości i uchylenie poprzedzającego go postanowienia organu I instancji. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił:

i) naruszenie art. 4 ust. 3 w zw. art. 1 ust. 2 pkt 8 u.p.z.p. poprzez ich wadliwą interpretację tj. błędne uznanie, iż przepisy te stanowią samodzielną podstawę prawną do ustanowienia strefy ochronnej wzdłuż granicy przedmiotowego terenu zamkniętego; w sytuacji, w której wskazany przepis odnosi sic wyłącznie do zasad postępowania, wedle których winna działać skarżąca Gmina przy uchwalaniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (przepis formalnoprawny), natomiast w żadnym wypadku nie stanowi on materialnoprawnej podstawy do ustanowienia przez te Gminę przedmiotowej strefy ochronnej;

(ii) naruszenie art. 17 pkt 6 pkt "b" u.p.z.p., art. 14 ust. 1 pkt 2 i art. 14 ust. 3 pkt 8 ustawy z dnia 21 listopada 1967 roku o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej poprzez błędne wskazanie przez organ, iż skarżący nie zastosował się do wymienionych przepisów prawa; w sytuacji, gdzie przedmiotowe postępowanie toczy się właśnie w związku z wypełnianiem przez Gminę ciążących na niej obowiązków tj. wystąpieniem do właściwego organu o uzgodnienie projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

W uzasadnieniu skargi Wójt wskazał w szczególności, że ustanowienie przez Gminę w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego dla przedmiotowego obszaru strefy ochronnej o szerokości 150 m od kompleksu wojskowego K-[...] w postaci całkowitego zakazu zabudowy, nie znajduje podstawy prawnej. Gmina projektując przedmiotowy plan w zakresie strefy "przeniosła" postanowienia obowiązującego Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy R. (uchwała Nr [...] Rady Gminy R. z [...] października 2014 r.), które przewiduje strefę ochronną o szerokości 150 m z ograniczeniem w zainwestowaniu tj. zakaz zabudowy mieszkaniowej, zakładów produkujących artykuły żywności, zakładów żywienia zbiorowego oraz zakładów przechowujących żywność. Każdorazowe ograniczenie konstytucyjnego prawa własności (co miałoby miejsce w wyniku ustalania strefy ochronnej dla terenu zamkniętego K-[...], polegającej na całkowity zakazie zabudowy na tym terenie) musi mieć swoje umocowanie w przepisach prawa materialnego. W obecnym stanie prawny brak jest postawy prawnej do ustalenia strefy ochronnej wokół kompleksu wojskowego K-[...] w F., na warunkach wskazanych przez Organ.

III.2. W odpowiedzi na skargę Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację.

IV. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

IV.1. Skarga jest bezzasadna i podlega oddaleniu (art. 151 p.p.s.a.).

IV.2. Istota sprawy sprowadza się do dwóch zagadnień. Po pierwsze, czy istnieją podstawy prawne do ustanowienia strefy ochronnej wokół terenu zamkniętego. W niniejszej sprawie chodzi o teren zamknięty w postaci kompleksu wojskowego Nr 3796, na którym zlokalizowane jest Centrum Radiowo Nadawcze P.. Rzeczony teren zamknięty został wyznaczony decyzją nr [...] Ministra Obrony Narodowej z [...] marca 2016 r. w sprawie ustalenia terenów zamkniętych w resorcie obrony narodowej. Obiekt ten został ponadto zakwalifikowany do obiektów szczególnie ważnych dla bezpieczeństwa i obronności państwa (obiekt I kategorii), zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 24 czerwca 2003 r. w sprawie obiektów szczególnie ważnych dla bezpieczeństwa i obronności państwa oraz ich szczególnej ochrony (Dz.U. Nr 116, poz. 1090, zwanego dalej "rozporządzeniem w sprawie obiektów"), pod poz. Nr [...]. Po drugie, czy w rzeczonej strefie ochronnej dopuszczalna jest zabudowa.

IV.3. Przechodząc do pierwszego z zagadnień należy zauważyć, że zgodnie z art. 4 ust. 3 u.p.z.p., w odniesieniu do terenów zamkniętych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego ustala się tylko granice tych terenów oraz granice ich stref ochronnych. W strefach ochronnych ustala się ograniczenia w zagospodarowaniu i korzystaniu z terenów, w tym zakaz zabudowy. Z kolei zgodnie z art. 10 ust. 2 pkt 15 u.p.z.p., w studium określa się w szczególności granice terenów zamkniętych i ich stref ochronnych. Zgodnie zaś z art. 15 ust. 3 pkt 7 u.p.z.p., w planie miejscowym określa się w zależności od potrzeb: granice terenów zamkniętych, i granice stref ochronnych terenów zamkniętych. Bezzasadne jest zatem twierdzenie skarżącego, jakoby brak było podstaw prawnych do ustanowienia stref ochronnych w gminnych aktach planistycznych. W sprawie jest zresztą bezsporne, że granice przedmiotowej strefy ochronnej wokół kompleksu wojskowego Nr [...] zostały ustalone w akcie prawnym uchwalonym przez Radę Gminy R., tj. studium z [...] października 2014 r. Co więcej, granice tej strefy zostały również uwzględnione w spornym projekcie planu miejscowego (zob. załącznik graficzny do projektu planu). Bezzasadne jest odwoływanie się przez skarżącego do regulacji dotyczących stref ochronnych wynikających z ustawy z 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych oraz ustawy z 7 maja 1999 r. o ochronie terenów byłych hitlerowskich obozów zagłady. Są to to regulacje szczególne wobec ogólnych przepisów u.p.z.p. dotyczących stref ochronnych (zob. też np. art. 10 ust. 2 pkt 3 i 13 u.p.z.p.). Należy w tym miejscu podkreślić, że w planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym uwzględnia się w szczególności potrzeby obronności i bezpieczeństwa państwa (art. 1 ust. 2 pkt 8 u.p.z.p.). Obronność i bezpieczeństwo państwa są wartościami, bez których uwzględnienia nie jest możliwa realizacja art. 5 in principio Konstytucji. Zgodnie z tym przepisem, Rzeczpospolita Polska strzeże niepodległości i nienaruszalności swojego terytorium. Rozumowanie skarżącego, że brak szczególnych przepisów o strefach ochronnych wokół wojskowych terenów zamkniętych jest równoznaczne z brakiem podstaw do ustanawiania takich stref, nie daje się zatem pogodzić również z wykładnią systemową.

IV.4. Jeżeli chodzi o możliwość wprowadzenia zakazu zabudowy w strefie ochronnej obszaru zamkniętego, to wynika ona – w razie braku przepisów szczególnych – z art. 4 ust. 3 zdanie drugie u.p.z.p. Przepis ten może nasuwać co najwyżej wątpliwości interpretacyjne, czy zakaz zabudowy jest obligatoryjnym zakazem obowiązującym w strefie ochronnej, czy jest to tylko jeden z możliwych, tj. najdalej idący, sposób ograniczenia w zagospodarowaniu i korzystaniu z terenów położonych w strefach ochronnych. Mając na uwadze konstytucyjną zasadę ochrony własności (art. 21 i 64 Konstytucji RP) należy przyjąć, że zakaz zabudowy jest jednym z dopuszczalnych ograniczeń obowiązujących w strefie ochronnej. O treści tych ograniczeń -w odniesieniu do stref ochronnych wokół wojskowych terenów zamkniętych - decyduje każdorazowo odpowiedni organ wojskowy uzgadniający projekt planu miejscowego (art. 17 pkt 6 lit.b tiret czwarte u.p.z.p. w zw. z art. 17 pkt 9 u.p.z.p.). Rozstrzygniecie organu wojskowego ma charakter uznaniowy. Kontrola sądu sprawowana wobec odmowy uzgodnienia ogranicza się do oceny, czy rzeczony organ w sposób rzeczowy i logiczny uzasadnił swoje rozstrzygniecie. Zdaniem Sądu, orzekające w sprawie organy w sposób wystarczający uzasadniły konieczność wprowadzenia zakazu zabudowy. Przedmiotowy obiekt wojskowy zaliczony został do obiektów kategorii I i uznany przez Radę Ministrów jako obiekt szczególnie ważny dla bezpieczeństwa i obronności państwa. Obiekt ten w czasie pokoju służy do zapewnienia łączności radiowej szczebla strategicznego oraz operacyjnego w sieciach radiowych dowodzenia i kierowania, alarmowania oraz zapewnienia łączności z Polskimi Kontyngentami Wojskowymi pełniącymi służbę poza granicami kraju w ramach misji wojskowych NATO i UE. Dodatkowo w K-[...] wykorzystywana jest łączność radioliniowa pomiędzy CRN a Centrum Radiowo Odbiorczym (W., ul. Z. [...]), w związku z powyższym należy mieć na uwadze, że wysoka zabudowa zlokalizowana w bezpośredniej bliskości (tj. do 150 m) mogłaby zakłócić relacje łączności radiowej niezbędne do utrzymania systemu łączności, a tym samym negatywnie wpłynąć na funkcjonowanie systemu dowodzenia i kierowania Siłami Zbrojnymi RP. Ponadto, przedmiotowy zakaz zabudowy służy ochronie Centrum Radiowo Nadawczego przed inwigilacją i atakami terrorystycznymi, w tym: koniecznością zachowania zdolności operacyjnych obiektu oraz umożliwienia pododdziałom ochrony prowadzenia skutecznej ochrony obiektu. Reasumując, organy wojskowe żądając wprowadzenia zakazu zabudowy w przedmiotowej strefie ochronnej nie przekroczyły granic uznania administracyjnego.

IV.5. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.