Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1493/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-12-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6114 Podatek od spadków i darowizn
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 3 w zw. art. 57 par. 1 art. 46 par. 1 pkt 4, art. 49 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. H. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 18 maja 2010 r. I. H., reprezentowana przez pełnomocnika A. H., wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2010 r. w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z dnia 23 i 24 czerwca 2010 r. pismami z dnia 29 czerwca 2010 r. skierowanymi do A. H., wezwano Skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 400 zł oraz do usunięcia - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania - braków formalnych skargi przez złożenie oryginału lub uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi pod rygorem odrzucenia skargi.

W odpowiedzi na ww. wezwanie pełnomocnik Skarżącej przy piśmie z dnia 7 lipca 2010r. nadesłał wypis aktu notarialnego pełnomocnictwa, z którego wynika, iż jest on upoważniony do reprezentowania Skarżącej w postępowaniu podatkowym w związku z nabyciem spadku po ich matce, w tym do składania wszelkich środków odwoławczych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

skargę należało odrzucić.

Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) - zwanej dalej "p.p.s.a.: skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma procesowego w postępowaniu sądowym. W myśl zatem art. 46 § 3 p.p.s.a., do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa.

Wobec braku pełnomocnictwa przy skardze z dnia 18 maja 2010 r. pełnomocnik został wezwany do usunięcia braku skargi w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Nadesłane - w odpowiedzi na to wezwanie - umocowanie udzielone przez I. H. należało uznać za nieskuteczne. Zgodnie z art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Pełnomocnictwo może być:

1) ogólne - do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi;

2) do prowadzenia poszczególnych spraw;

3) do niektórych tylko czynności w postępowaniu (art. 36 p.ps.a.)

Z tych względów stwierdzono brak skargi w postaci niezgodnego z wymogami pełnomocnictwa procesowego, określonymi przytoczonymi wyżej przepisami. Wykładnia językowa pełnomocnictwa z dnia 22 września 2009 r., na mocy którego I. H. udzieliła umocowania dla A. H., skutkowała uznaniem, że zakres tego pełnomocnictwa nie obejmuje reprezentacji przed sądami administracyjnymi, a upoważnia jedynie do występowania w imieniu Skarżącej w ramach postępowania podatkowego. Zakres umocowania nie może być odczytywany inaczej jak tylko dosłownie.

W ocenie Sądu odpowiedź pełnomocnika na wezwanie, które wyraźnie zawierało wskazanie, iż pełnomocnictwo musi obejmować postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi nie uzupełniła ww. braku skargi.

Reasumując należało stwierdzić, że skarga w niniejszej sprawie została wniesiona przez podmiot, który nie posiadał takiego uprawnienia.

Uwzględniając powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 58 § 3 w zw. z art. 57 § 1, art. 46 § 1 pkt 4 i art. 49 § 1 p.p.s.a. zobligowany był orzec jak w sentencji.