Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2825/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-02-03 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Tarnowska po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. O., H. O. na decyzję Wojewody M. z dnia [...] października 2014 r., Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W dniu [...] listopada 2014 r. (data stempla urzędu pocztowego) J. O. i H. O. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody M. z dnia [...] października 2014 r., Nr [...]uchylającą decyzję Starosty S. z dnia [...] listopada 2013 r., znak: [...] i zatwierdzającą projekt budowalny oraz udzielającą pozwolenia na budowę budynku handlowo-usługowego wraz z infrastrukturą towarzyszącą na działce nr [...] położonej w miejscowości S., powiat S..

Skarga zawierała wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody M. z dnia [...] października 2014 r. Skarżący również w dniu 28 listopada 2014 r. złożyli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W przedmiotowym wniosku skarżący wskazali, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować skarżącym wyrządzenie znacznej szkody.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności będących jej przedmiotem. Natomiast stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Sąd rozstrzygając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Wskazanie przesłanek wstrzymania oraz ich uzasadnienia spoczywa na stronie wnoszącej wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i ich konkretyzacja w przedstawionym przez stronę materiale dowodowym. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku powinno się odnosić do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.

W ocenie Sądu, skarżący zarówno w skardze jak i we wniosku formułują ogólnikowy zarzut, iż w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji może wystąpić niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Skarżący nie wskazali jakie konkretnie mogą wystąpić straty po ich stronie, jaki mogą mieć wpływ na ich sytuację.

Dodatkowo przypomnieć należy, że sąd wydając postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności nie dokonuje oceny zasadności skargi (por. postanowienie NSA z dnia 9 lipca 2004 FZ 163/04), bowiem niezgodność z prawem, która jest przedmiotem oceny sądu w toku rozprawy i ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61 p.p.s.a. to dwie różne kwestie, a merytoryczna ocena legalności decyzji w tym postępowaniu poddawałaby w wątpliwość istotę sądownictwa administracyjnego.

Mając powyższe na uwadze, Sąd uznając, że skarżący nie wykazali zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.