Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 516/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2010-11-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 par. 1, art. 163 par. 2, art. 222, art. 228 par. 1,
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art. 151,
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 14 ust. 2 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1349
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Grabowska, Sędziowie Sędzia SO (del.) Janusz Bociąga (spr.),, Sędzia WSA Mirosław Surma, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Joanna Dziopa, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 18 listopada 2010r. sprawy ze skargi A. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienie terminu do wniesienia odwołania 1. oddala skargę; 2. przyznaje od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz radcy prawnego H. A.kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa 80/100) złotych w tym 52,80zł podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] nr [...]Wójt Gminy S. wymierzył A. C. i J. C. zobowiązanie podatkowe na 2010 r.w łącznej kwocie 530 zł. Decyzję A. C. odebrał osobiście w dniu 10 marca 2010 r. Decyzja zawierała stosowne pouczenie o 14-dniowym terminie złożenia odwołania.

W dniu 29 marca 2010 r. A. C. złożył odwołanie od decyzji Wójta do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K..

Organ postanowieniem z dnia 12 lipca 2010 r. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu postanowienia wyjaśnił, że czternastodniowy termin do wniesienia odwołania, o którym mowa w art. 223 § 2 pkt 1Ordynacji podatkowej, upłynął 23 marca 210 r. W tym więc rygorze prawnym podatnik wniósł odwołanie z naruszeniem ustawowego terminu. Ponadto podatnik nie złożył wniosku

o przywrócenie tego terminu. Zatem jego odwołanie nie może zostać rozpoznane.

A. C. postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego

w K. zaskarżył skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w K.. Skarżący postanowieniu temu zarzucił nierozstrzygnięcie merytorycznych zarzutów odnośnie do decyzji Wójta Gminy S. z dnia [...]r. nr [...]w sprawie wymiaru podatku, zawartych w jego odwołaniu. Nadto wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od wyżej wskazanej decyzji.

W uzasadnieniu skargi szczegółowo odniósł się do merytorycznego rozstrzygnięcia Wójta Gminy S. z dnia [...]r., które uznał za nieuprawnione, natomiast odnośnie do wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania stwierdził, że "przeoczył" termin z przyczyn uzasadnionych.

W odpowiedzi na skargę strony, Samorządowe Kolegium Odwoławcze

w K. wniosło o odrzucenie skargi, jako złożonej z uchybieniem terminu, natomiast w przedmiocie przywrócenia terminu organ stwierdził, że wniosek zostanie rozpoznany w najbliższym czasie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. zważył, co następuje:

Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z dnia 25lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), określanej dalej jako ustawa p.p.s.a,. sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem, zarówno materialnym, jak i procesowym. Rozstrzygając sprawę sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, a jedynie granicami sprawy (art.. 134 § 1 p.p.s.a.).

Przeprowadzona w powyższych granicach kontrola zaskarżanego postanowienia wykazała, że skarga jest niezasadna i nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępnie, z uwagi na wielowątkowość skargi, należy jednoznacznie stwierdzić, że przedmiotem skargi, w której właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny, jest wyłącznie przedmiot postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego, a więc wyłącznie prawidłowości ustalenia przez organ, iż strona (A. C.) rzeczywiście uchybił 14-dniowemu terminowi do wniesienia odwołania od decyzji wójta Gminy S. dnia [...]r.

W tak zakreślonym przedmiocie rozważań sądu należy stwierdzić, iż strona

w skardze nie kwestionuje faktu uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. Jedynie fakt ten bagatelizuje przez stwierdzenie, że przeoczenie tego terminu nie może skutkować nierozpatrzeniem odwołania.

Stanowisko skarżącego jest oczywiscie błędne, bowiem zgodnie z treścią art. 228 § 1 Ordynacji podatkowej organ odwoławczy, do którego wpłynęło odwołanie, ma ustawowy obowiązek podjęcia czynności mających na celu ustalenie, czy odwołanie jest dopuszczalne, czy zostało wniesione w terminie oraz czy spełnia wymagania określone w art. 222 Ordynacji podatkowej. Natomiast w przypadku ustalenia, że termin do odwołania nie został dochowany, organ odwoławczy okoliczność tę stwierdza w formie postanowienia. Jest to, jak wyżej wskazano, ustawowy obowiązek organu odwoławczego.

W przedmiotowej sprawie skarżący, i jest to okoliczność niesporna, niewątpliwie uchybił terminowi do wniesienia odwołania od decyzji organu podatkowego (Wójta Gminy). Należy przy tym stwierdzić, że skarżący w odwołaniu nie zawarł wniosku

o przywrócenie terminu. W związku z powyższym organ odwoławczy nie mógł merytorycznie ustosunkować się do treści odwołania. Przywrócenie terminu z urzędu jest niedopuszczalne. W tym stanie faktycznym i prawnym procedowanie

i postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r., znak: [...]jest zgodne z prawem. Zatem skarga jest niezasadna.

Odnosząc się natomiast do pozostałych wątków treści skargi, a to zarzutu błędnego merytorycznego rozstrzygnięcia w decyzji oraz wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, sąd stwierdził, że zgodnie z prawem (art. 52 §1 Ordynacji podatkowej) skargę można wnieść do sądu administracyjnego po uprzednim wyczerpaniu przez skarżącego środków zaskarżenia.

A. C. odnośnie zaskarżenia decyzji Wójta Gminy nie doprowadził do skutecznego wyczerpania środków zaskarżenia, bowiem odwołanie od decyzji nie zostało rozpatrzone przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, jako organ II instancji. Zatem jego sprawa w przedmiocie prawidłowości decyzji Wójta nie może być rozpoznana przez sąd administracyjny do czasu merytorycznego rozpoznania odwołania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze.

Natomiast w sprawie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji, sąd administracyjny jest niewłaściwy. Właściwym w tym przedmiocie, zgodnie z art. 163 § 2 Ordynacji podatkowej, jest organ podatkowy właściwy do rozpatrzenia odwołania.

Sądy administracyjne wprawdzie rozpoznają wnioski w przedmiocie przywrócenia terminu, ale jedynie odnośnie czynności sądowych w postępowaniu sądowym. Natomiast przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji nie jest czynnością w ramach postępowania sądowego, ale wyłącznie postępowania przed organami w ramach postępowania administracyjnego.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku.

Podstawą prawną przyznania wynagrodzenia radcy prawnemu jest § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.

w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).