Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1586/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-10-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1  pkt 1 w zw. z  art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 października 2008r. po rozpoznaniu wniosku R. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi R. M. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2008r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę postanawia: odmówić R. M. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym dotyczącym zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego.


UZASADNIENIE

W dniu 26 września 2008r. wraz ze skargą wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy R. M., w którym wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.

W niniejszej sprawie zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym - gdy wykaże , że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 ww. ustawy.)

Podkreślić należy, że udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz B.Dauter, B.Gruszczyński, A.Kabat, M.Niezgódka -Medek, wyd. Zakamycze 2005, s. 594).

Instytucja przyznania prawa pomocy ma zatem charakter wyjątkowy i jest stosowana tylko w przypadkach osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną. Może być więc przyznane na wniosek osób bardzo ubogich znajdujących się ze względu na różne zdarzenia życiowe w sytuacji, która nie pozwala im na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, lub gdy ich poniesienie byłoby związane z poniesieniem uszczerbku koniecznego dla wnioskującego i jego rodziny, tj. uniemożliwiłoby zaspokojenie najbardziej podstawowych potrzeb życiowych.

Z powołanego wyżej przepisu wynika, że ciężar udowodnienia braku możliwości pokrycia kosztów spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy.

Przyznanie prawa pomocy uzależnione jest w pierwszej kolejności od sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych wnioskodawcy i osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym.

Z przedstawionych przez wnioskodawcę oświadczeń nie wynika, aby należał on do ludzi rzeczywiście ubogich, których środki do życia są bardzo ograniczone.

Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż wnioskodawca wspólnie z żoną utrzymuje się z dochodów w wysokości 5.357,00 złotych miesięcznie. Na kwotę tą składa się dochód uzyskiwany z tytułu emerytury uzyskiwanej przez wnioskodawcę w wysokości 1.277,00 złotych brutto, dochód uzyskiwany przez małżonkę wnioskodawcy również z tytułu emerytury w wysokości 980,00 złotych brutto, oraz dochód uzyskiwany z tytułu czynszu dzierżawnego w wysokości 3.100 złotych brutto.

Skarżący zakreślił w formularzu, że posiada dwa domy o pow. 120 m- i 100 m-, pomieszczenia gospodarcze o pow. 200 m - oraz nieruchomość rolną o pow. 1,0 ha.

Skarżący w formularzu wniosku wskazał, że miesięcznie ponosi następujące koszty: podatek dochodowy i gminy w wysokości 1.050,00 złotych, prąd 250,00 złotych, spłata okien 800,00 złotych, woda 35,00 złotych, gaz 120,00 złotych, wywóz nieczystości 140,00 złotych, opał 540,00 złotych, ubezpieczenia 320,00 złotych, lekarstwa i usługi medyczne 450,00 złotych, abonament 120,00 złotych, konserwacje 200,00, potrącenia rentowe 359,00 złotych. Ogółem wskazano, iż koszty te wynoszą 4.384, 00 złotych.

Analizując powyższe wydatki uznano, że niektóre z nich wydają się być nie comiesięcznymi wydatkami np. podatek dochodowy i gminy, ubezpieczenia, konserwacje.

Mając na względzie fakt uzyskiwania stałych miesięcznych dochodów przez wnioskodawcę i jego małżonkę oraz stan majątkowy uznano, że jest on w stanie samodzielnie ponosić w całości koszty postępowania sądowego i ustanowić radcę prawnego z wyboru.

Podkreślić bowiem należy, iż instytucja zwolnienia od kosztów sądowych może mieć zastosowanie jedynie wobec osób znajdujących się w skrajnie trudnej sytuacji materialnej uniemożliwiającej zaspokojenie bieżących potrzeb. Instytucja ta nie może być nadużywana w sytuacji, gdy wnioskodawca wspólnie z małżonką posiadają stały miesięczny dochód z tytułu emerytur oraz dodatkowy dochód z tytułu czynszu.

Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 cytowanej wyżej ustawy, orzeczono jak w sentencji postanowienia.