Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 658/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-09-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Gry losowe
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 3-7; art. 23f ust. 1 pkt 1-2 i ust. 2 pkt 1;;
journal: Dz.U. 2009 nr 201 poz 1540
law: Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych.
journal: Dz.U. 2004 nr 4 poz 27
law: Ustawa z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych - tekst jednolity.
article: art. 208 par 1;
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.
article: art. 12; art. 1 pkt 9;
journal: Dz.U. 2011 nr 134 poz 779
law: Ustawa z dnia 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś - Dębecka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędzia WSA Urszula Wilk Protokolant st. ref. Paulina Stylińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 września 2014 r. sprawy ze skargi H. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia o charakterze gier oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...] grudnia 2013 r. Minister Finansów (dalej Minister) utrzymał w mocy swoją poprzednią decyzję z [...] października 2013 r., którą rozstrzygnął, że gry prowadzone na automacie A. o numerze [...] należącym do H. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej skarżąca) są grami na automatach w rozumieniu przepisów ustawy o grach hazardowych. Jako podstawę skarżonej decyzji podano art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 221 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), dalej o.p. oraz art. 2 ust. 6 i ust. 7 w zw. z art. 2 ust. 3 i ust. 4 oraz art. 8 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. nr 201, poz. 1540 ze zm.), dalej u.g.h.

Do wydania decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

W październiku 2012 r. Naczelnik Urzędu Celnego w P., na podstawie art. 2 ust. 6 u.g.h. wystąpił do Ministra Finansów z wnioskiem o wydanie decyzji rozstrzygającej czy gry na urządzeniu o nazwie A. o numerze [...] są grami na automacie w rozumieniu przepisów ustawy o grach hazardowych. Do pisma załączono protokół z [...] grudnia 2010 r. z kontroli przeprowadzonej przez funkcjonariuszy Urzędu Celnego w P. w barze gastronomicznym "A." w S. przy ul. D. [...] wraz z załącznikami oraz sprawozdanie nr [...] z [...] lipca 2011 r. z badania technicznego ww. automatu, przeprowadzone przez jednostkę badającą Wydział Laboratorium Celne Izby Celnej w P.

Wobec powyższego Minister postanowieniem z [...] sierpnia 2013 r. wszczął z urzędu wobec skarżącej postępowanie w przedmiocie rozstrzygnięcia czy gry urządzane na ww. automacie są grami na automatach w rozumieniu przepisów ustawy o grach hazardowych.

Pismem z [...] września 2013 r. skarżąca wniosła o dopuszczenie w poczet materiału dowodowego, na okoliczność wykazania braku losowego charakteru gier dowodu z następujących dokumentów:

1. opinii z [...] maja 2010 r. w przedmiocie oceny zgodności symulatora zręcznościowego, A. o parametrach przedstawionych przez zleceniodawcę z wymaganiami określonymi w ustawie o grach hazardowych, autorstwa prof. dr hab. M. C.;

2. ekspertyzy prawnej w zakresie zasad funkcjonowania urządzenia rozrywkowego w kontekście celu i charakteru prowadzonych na urządzeniu gier, autorstwa prof. dr hab. S. P. - wykonanej na zlecenie spółki S. Ltd.;

3. oświadczenia z [...] czerwca 2010 r. producenta czeskiej firmy A. AS dotyczącego urządzenia A. w wersji programowej [...], wraz z tłumaczeniem tłumacza przysięgłego z języka czeskiego na język polski;

4. opinii nr [...] z [...] sierpnia 2010 r. sporządzonej przez inż. J. K. - biegłego sądowego w dziedzinie informatyki, kryminalistyki i cybernetyki, wykonanej na zlecenie producenta firmy A. AS wraz z tłumaczeniem tłumacza przysięgłego z języka czeskiego na język polski.

Minister Finansów decyzją z [...] października 2013 r. rozstrzygnął, że gry prowadzone na ww. automacie A. są grami na automatach w rozumieniu ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych.

W odwołaniu od tej decyzji skarżąca podniosła zarzuty:

1. niezastosowania art. 208 § 1 o.p., w sytuacji gdy przedmiotowe postępowanie nie mogło się toczyć ze względu na jego bezprzedmiotowość i brak podstaw do jego wszczęcia;

2. niewłaściwego zastosowania art. 2 ust. 6 w zw. z art. 2 ust. 7 u.g.h., w sytuacji gdy wszczęcie postępowania z urzędu w przedmiocie rozstrzygnięcia w drodze decyzji o charakterze gier na spornym urządzeniu nie było możliwe ponieważ dotyczy przedsięwzięcia, którego realizacja została zakończona;

3. niezastosowania art. 23 f ust. 5 pkt 1 u.g.h. poprzez odmowę cofnięcia jednostce badawczej - Wydziałowi Laboratorium Celne Izby Celnej w P. - upoważnienia do przeprowadzenia badań automatów i urządzeń do gier wobec istnienia uzasadnionych zastrzeżeń co do bezstronności osób zarządzających tą jednostką;

4. błędnej wykładni art. 2 ust. 3 i art. 2 ust. 4 u.g.h. poprzez uznanie, że ww. urządzenie A. o nr [...] (wg niej błędnie oznaczony przez organ jako [...]) umożliwia uzyskanie wygranych rzeczowych w postaci punktów, które umożliwiają rozpoczęcie nowej gry, w sytuacji gdy zdobyte podczas gry dodatkowe punkty zwiększają jedynie stan posiadania podczas gry i umożliwiają jej kontynuowanie, ale tylko do końca wykupionego czasu gry przez co nie można ich uznać jako wygranej rzeczowej.

Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego. Ponownie wniosła o dopuszczenie w poczet materiału dowodowego ww. opinii. na okoliczność wykazania braku losowego charakteru gier.

Postanowieniem z [...] grudnia 2013 r. Minister odmówił zawieszenia postępowania odwoławczego.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji na wstępie wyjaśnił co to są gry na automatach i wskazał, że podejmując to rozstrzygnięcie dokonał analizy zgromadzonych w aktach sprawy materiałów dowodowych, tj.:

1. dokumentów z postępowania kontrolnego nadesłanych przez Naczelnika w tym:

a. umowy o wspólnym przedsięwzięciu zawartej dnia 18 listopada 2010 r. pomiędzy A. D. Bar Gastronomiczny A., Przystanek [...],[...]-[...] S., a skarżącą;

b. protokołu zatrzymania rzeczy z [...] grudnia 2010 r.;

c. protokołu oględzin z [...] grudnia 2010 r.;

d. protokołu przesłuchania świadka z [...] grudnia 2010 r.;

e. zastrzeżeń skarżącej do protokołu z [...] grudnia 2010 r. z załącznikami w postaci opinii inż. J. K. i prof. dr hab. M. C. oraz ekspertyzy prof. dr. hab. S. P. oraz zaświadczeniem producenta z [...] czerwca 2010 r.

2. sprawozdania z [...] lipca 2011 r. dotyczącego badania przedmiotowego automatu, sporządzonego przez jednostkę badającą Wydział Laboratorium Celne Izby Celnej w P.;

3. opinii z [...] listopada 2010 r. w przedmiocie oceny zgodności symulatora zręcznościowego, o parametrach przedstawionych przez zleceniodawcę z wymaganiami określonymi w ustawie o grach hazardowych, autorstwa prof. dr hab. M. C.;

4. ekspertyzy prawnej w zakresie zasad funkcjonowania urządzenia rozrywkowego w kontekście celu i charakteru prowadzonych na urządzeniu gier, autorstwa prof. dr hab. S. P. - wykonanej na zlecenie spółki S. Ltd.;

5. oświadczenia z [...] czerwca 2010 r. producenta, czeskiej firmy A. AS dotyczące urządzenia A. w wersji programowej [...];

6. opinii z [...]listopada 2010 r. sporządzonej przez inż. J. K. - biegłego sądowego w dziedzinie ekonomiki, kryminalistyki i cybernetyki, wykonanej na zlecenie producenta firmy A. AS.

W oparciu o powyższe dokumenty Minister ustalił, że z ww. protokołu kontroli, wynika, że dnia [...] grudnia 2010 r. funkcjonariusze celni Urzędu Celnego w P. przeprowadzili kontrolę w lokalu gastronomicznym o nazwie Bar Gastronomiczny "A." przy ul. D. [...] w S. w zakresie przestrzegania przepisów urządzania gier na automatach zgodnie z ustawą o grach hazardowych. W wyniku kontroli zatrzymano automat do gier o nazwie A. nr [...], którego dysponentem była skarżąca. Automat ów wstawiono do lokalu na podstawie ww. umowy, zawartej pomiędzy skarżącą, a właścicielem ww. Baru. Z treści tej umowy wynika, że w zamian za udostępnienie przedmiotowego automatu skarżąca otrzymywała 1.500 złotych miesięcznie, natomiast właścicielka Baru czerpała korzyści ze wszystkich wpływów z gier na tym automacie. Minister wskazał, że w trakcie czynności kontrolnych przeprowadzono oględziny ww. urządzenia oraz eksperyment - zgodnie z art. 32 ust. 1 pkt 13 ustawy z dnia 7 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz.U. nr 168, poz. 1323 ze zm.), dalej u.s.c. i stwierdzono, że gry na tym urządzeniu zawierają element losowości oraz organizowane były w celach komercyjnych.

Minister wyjaśnił, że badanie techniczne automatu przeprowadzone przez jednostkę badającą jest dokumentem, w oparciu o który on rozstrzyga w drodze decyzji - zgodnie z art. 2 ust. 6 u.g.h., czy gra posiadająca cechy wymienione w ust. 1-5 prowadzona na danym automacie jest grą na automacie w rozumieniu przepisów ustawy o grach hazardowych. Wymóg przedłożenia przez stronę takiego badania technicznego - przeprowadzonego przez jednostkę badającą - w przypadku składaniu wniosku o wydanie decyzji, o której mowa w ust. 6 (jak i możliwość żądania takiego badania od strony w sprawach wszczynanych przez Ministra Finansów z urzędu), nałożony został przepisem art. 2 ust. 7 u.g.h. Powołując przy tym treść art. 23f u.g.h. Minister wskazał, że opinia techniczna, przeprowadzona przez upoważnioną ustawowo jednostkę badającą, jest dokumentem wymaganym przepisami ustawy o grach hazardowych. Istotnym jest, że art. 2 ust. 7 u.g.h. wskazuje, że do wniosku o wydanie decyzji, o której mowa w ust. 6 należy dołączyć - w przypadku gry na automacie - badanie techniczne danego automatu, a wiec konkretnego urządzenia, na którym przeprowadzane są gry, które są następnie przedmiotem badania pod kątem spełnienie cech gier hazardowych określonych w ustawie o grach hazardowych. Bowiem tylko poznanie konstrukcji i zasad działania danego, posiadającego indywidualne cechy automatu pozwala na stwierdzenie czy gry prowadzone na tym automacie są grami w rozumieniu ustawy o grach hazardowych.

Mając powyższe na uwadze Minister wskazał, że za wiarygodne przyjął znajdujące się w aktach sprawy sprawozdanie z [...] lipca 2011 r. z badania ww. automatu Wydziału Laboratorium Celnego Izby Celnej w P. - czyli jednostki badającej upoważnionej przez Ministra Finansów do przeprowadzania badań technicznych automatów i urządzeń do gier. Zdaniem organu kwestionowane przez skarżącą oznaczenie ww. automatu [...], zamiast [...] nie znajduje odzwierciedlenia w aktach sprawy.

W tym sprawozdaniu ustalono, że na wyposażenie przedmiotowego automatu składają się: dwa monitory LCD, jedenaście przycisków funkcyjnych, kieszeń na wypłacania monet, zamki otwierające dostęp do wnętrza automatu, gniazdo typu Jack służące do podłączania elektronicznych kluczy serwisowych umożliwiających włączenie opcji serwisowych oprogramowania, akceptor monet, akceptor banknotów, płytę główną z zainstalowanym oprogramowaniem gier znajdującą się w zamykanej metalowej obudowie wewnątrz automatu, zasilacze. Automat ów przystosowany jest mechanicznie, elektrycznie i programowo do zamontowania i podłączenia wyrzutnika monet - Hoopera. Przedmiotowy automat działa w oparciu o zainstalowany w pamięci płyty głównej program gry: A. w wersji [...], suma kontrolna programu wynosi 1EB4. Automat umożliwia rozgrywanie gier o nazwach: "S.", "R.", "A.", "R.", "B.", "S.", "F.", "F.". Badaniem na przedmiotowym automacie objęto grę o nazwie "F.", a jej przebieg opisano w punkcie 21 sprawozdania. Jednostka badająca stwierdziła, że wszystkie gry zastosowanego w automacie oprogramowania posiadają ten sam mechanizm działania.

W oparciu o uzyskane wyniki ww. Jednostka badająca stwierdziła, że badany automat jest urządzeniem elektronicznym, którego budowa zewnętrzna i wewnętrzna nie pozwala na uzyskiwanie wygranej pieniężnej, niemniej jednak automat jest przystosowany do zamontowania i podłączenia wyrzutnika monet - Hoopcra. W trakcie badania uzyskano wygraną rzeczową umożliwiającą rozpoczęcie nowych gier przez wykorzystanie wygranych punktów. Wobec dokonanych ustaleń Jednostka badająca uznała, że przebieg gier na badanym automacie ma charakter losowy, a uzyskiwane wyniki gry są nieprzewidywalne i niezależne od woli gracza.

W związku z ww. badaniem Minister Finansów stwierdził, że istota sporu w przedmiotowej sprawie sprowadza się do ustalenia czy gry o nazwie: "S.", "R.", "A.", "R.", "B.", "S.", "F." oraz "F." - urządzane na ww. automacie, posiadają cechy wymienione w art. 2 ust. 3-5 u.g.h., a więc czy są grami na automatach w rozumieniu przepisów tej ustawy.

Powołując treść art. 2 ust. 3-5 u.g.h. organ wskazał, że z brzmienia tych przepisów wynika, że cechy, które posiadać ma gra, aby uznana została za grę na automacie, odnieść należy do pojedynczej gry, którą należy rozumieć jako grę, w którą grający gra dzięki zaangażowaniu w momencie jej rozpoczęcia określonej ilości posiadanych punktów (pobraniu stawki), która kończy się w chwili, na którą określa się jej wynik (przegrana bądź wygrana). W związku z tym organ podał, że z ww. sprawozdania z [...] lipca 2013 r. wynika, że badany automat wyposażony został w monitory LCD, płytę główną z zainstalowanym oprogramowaniem gier, co świadczy o tym, że jest urządzeniem elektronicznym.

Kolejnym warunkiem uznania gry na automatach za grę w rozumieniu przepisu art. 2 ust. 3 u.g.h. jest ustalenie, że gra zawiera element losowości. W art. 2 ust. 3 u.g.h. ustawodawca, definiując grę na automatach, odwołał się do zwrotu "element losowości", na gruncie zaś art. 2 ust. 5 ustawy hazardowej do zwrotu "charakter losowy", nie nadając jednocześnie tym pojęciom legalnych definicji. Zatem przy braku definicji legalnej danego zwrotu języka prawnego oraz w sytuacji nienadania temu zwrotowi określonego (ugruntowanego) znaczenia w języku prawniczym, to on musi ustalić jego znaczenie na gruncie języka ogólnego (powszechnego, naturalnego). Wobec tego Minister odwołał się do słowników języka polskiego i wskazał, że jakieś zdarzenie (sytuacja, stan rzeczy) ma charakter "losowy", jeśli: "dotyczy nieprzewidzianych wydarzeń; jest oparte na przypadkowym wyborze lub na losowaniu; dotyczy losu, doli, kolei życia; zależne jest od losu" (M. Bańko (red.): Słownik języka polskiego, Warszawa 2007, tom 2, s. 424; M. Szymczak (red.): Słownik języka polskiego, Warszawa 1988, tom 2, s. 53; E. Sobol (red.): Mały słownik języka polskiego. Warszawa 1994, s. 396). Z kolei w słowniku wyrazów obcych "los" to "dola, kolej życia, bieg wydarzeń, przeznaczenie, fatum, traf, przypadek" (E. Sobol (red.): Słownik wyrazów obcych, Warszawa 1997, s. 664). W słowniku frazeologicznym współczesnej polszczyzny określenie "los" pojawia się jako element szerszych zwrotów języka naturalnego związanych z sytuacjami, w których: "coś się rozstrzyga", "coś się decyduje", "coś zachodzi", "istnieje stan niepewności" (S. Baba, J. Liberek: Słownik frazeologiczny języka polskiego. Warszawa 2002, s. 346). Natomiast w Słowniku synonimów jako określenia bliskoznaczne dla pojęcia "los" przywołuje się: "fortunę", "przypadek", "zrządzenie", "traf', "zbieg okoliczności", "splot wydarzeń", "koincydencję", "zbieżność" (A. Dąbrówki, E. Geller, R. Turczyna, Warszawa 2004, s. 80). Z kolei zwrot "charakter" w słownikach języka polskiego tłumaczony jest jako "zespół cech właściwych danej osobie, przedmiotowi lub zjawisku" (S. Skorupka, H. Auderska, Z. Łempicka (red.): Mały słownik języka polskiego. Warszawa 1989, s. 72; M. Bańko (red.): Słownik języka polskiego, Warszawa 2007, tom 1, s. 199). Oprócz ww. definicji słownikowych Minister przywołał także wyroku Sądu Najwyższego z 7 maja 2012 r., sygn. akt V KK 420/11.

Minister ustalił, że ze sprawozdania z [...] lipca 2011 r. z badań przedmiotowego automatu wynika , iż przeprowadzenie gry na tym automacie poprzedzone jest wyborem stawki i ogranicza się do naciśnięcia przycisku START/STOP. Po wybraniu gry, grający ustala stawkę za grę, która wpływa na liczbę linii uwzględnianych przy ocenie wyników. Rozpoczęcie gry polega na naciśnięciu przycisku START/STOP, co powoduje wprowadzenie w ruch obrotowy bębnów z symbolami, które obracają się w stosunku do siebie jednakową, znaczną prędkością. Zatrzymanie wszystkich bębnów razem następuje poprzez ponowne naciśnięcie przycisku START/STOP, a gracz nie ma możliwości zatrzymania bębnów oddzielnie. Dla przedstawionej gry o pięciu walcach i trzech widocznych na ekranie symbolach na każdym walcu biorąc pod uwagę wszystkie możliwe do wystąpienia w przedmiotowej grze symbole (5 symboli), obliczono ilość możliwych do wyświetlania na ekranie kombinacji – 30.517.578.125. Na podstawie tabeli wygranych obliczono również ilość możliwych kombinacji w wyniku których grający otrzymuje wygraną w postaci punktów - 150. Mając na uwadze stosunek kombinacji, w wyniku których gracz może uzyskać wygraną w postaci punktów do ilości wszystkich możliwych kombinacji należy uznać, że charakter gry nie zależy od zręczności gracza.

Organ zaznaczył przy tym, że gracz nie ma możliwości zatrzymania bębnów oddzielnie, a tym samym nie ma możliwości dokonania wyboru symbolu na każdym bębnie oddzielnie. Pomimo naciśnięcia przycisku START/STOP w celu zatrzymania bębnów ich faktyczne zatrzymanie następuje z opóźnieniem, zatrzymanie bębnów nie jest realizowane natychmiast po naciśnięciu klawisza START/STOP.

Powyższe zdaniem Ministra świadczy o tym, że wynik gry nie zależy od zręczności gracza, gdyż grający nie ma żadnego wpływu na to, jaki układ symboli pojawi się na monitorze automatu - nie ma możliwości przewidzenia rezultatu gry (ustawienia w trakcie gry kart, znaków graficznych w układ wygrywający). Prowadzi to do wniosku, że zarówno przebieg gry jak i uzyskiwane wyniki nie zależą od woli, ani zręczności gracza, a tym samym dowodzi losowego charakteru gier prowadzonych na ww. automacie. Wniosek ten dotyczy wszystkich gier zaprogramowanych na tym automacie, gdyż badający stwierdzili, że wszystkie gry zastosowanego w automacie oprogramowania posiadają ten sam mechanizm działania.

Wobec powyższego Minister stwierdził, że gry na przedmiotowym automacie zawierają element losowości, gdyż wyniki gry są nieprzewidywalne i niezależne od możliwości zręcznościowych gracza, ale od przypadkowego "trafienia" na wygrywający układ symboli. Gracz uczestniczący w grze na automacie nie ma realnego wpływu na wynik gry, bowiem bębny z kolorowymi symbolami obracają się na monitorze się z prędkością, która uniemożliwia rozróżnienie układu symboli, a zatrzymanie ich nie następuje natychmiast po naciśnięciu przycisku Start/Stop. Zatem zatrzymanie się bębnów w określonym układzie, mimo, że inicjowane naciśnięciem przycisku Start/Stop jest wynikiem przypadku. Gracz nie jest w stanie świadomie zdecydować o określonym rezultacie gry co dowodzi, że gra ma charakter losowy.

Dalej Minister podniósł, że zgodnie z art. 2 ust. 3 u.g.h. grami na automatach są gry o wygrane pieniężne lub rzeczowe. Definicję wygranej rzeczowej zawiera art. 2 ust. 4 u.g.h., zgodnie z którym wygraną rzeczową w grach na automatach jest również wygrana polegająca na możliwości przedłużenia gry bez konieczności wpłaty stawki za udział w grze, a także możliwość rozpoczęcia nowej gry przez wykorzystanie wygranej rzeczowej uzyskanej w poprzedniej grze. Mając to na uwadze organ przypomniał, że w treść punktu IV ww. sprawozdania z [...] lipca 2011 r.

Zdaniem Ministra z opisu przebiegu gry na przedmiotowym automacie wynika, że kwota wpłacona na początku nie jest jedynie przeliczana na czas udostępniany graczowi do korzystania z automatu, ale przede wszystkim na punkty kredytowe używane do rozgrywania poszczególnych gier - czyli "opłacania" stawek za daną grę. Po zakredytowaniu automatu dowolna kwota pieniężną, gracz otrzymuje punkty na liczniku KREDYT (1 pkt = 0,10 PLN) oraz czas dostępności gier na automacie wyświetlany na liczniku TIME LEFT (1 PLN = 1 minuta). Liczba otrzymanych punktów oraz czas dostępności gier na automacie zależy od kwoty jaką gracz zakredytuje automat. W ramach wykupionego czasu grający może przeprowadzić więcej niż jedną grę, która polega, jak to opisano w sprawozdaniach jednostki badającej na wyborze stawki i dwukrotnym naciśnięciu przycisku START/STOP.

Wygrane punkty zwiększają pulę punktów na liczniku KREDYT, a tym samym umożliwiają rozpoczęcie nowej gry, której uruchomienie uzależnione jest od ponownego pobrania stawki za tą grę z licznika KREDYT. Taki przebieg gry został opisany w sprawozdaniach jednostki badającej, niespornym jest więc, że w ramach otrzymanego (po zakredytowaniu automatu) czasu grający może wielokrotnie powtórzyć ww. czynności - zagrać wielokrotnie i wielokrotnie wygrać lub przegrać. Gry można rozgrywać do wyczerpania zakupionego czasu lub do czasu rezygnacji z nich przez grającego. Skoro jedna gra polega na wykonaniu powyższych czynności, to bez wątpienia punkty uzyskane w takiej pojedynczej grze można wykorzystać do rozpoczęcia nowej gry, a to wypełnia definicję wygranej rzeczowej określoną w art. 2 ust. 4 u.g.h. W świetle tego przepisu wygraną rzeczową w grach na automatach jest również wygrana polegająca na możliwości przedłużenia gry bez konieczności wpłaty stawki za udział w grze, a także możliwość rozpoczęcia nowej gry przez wykorzystanie wygranej rzeczowej uzyskanej w poprzedniej grze.

Organ wskazał, że wygraną w postaci punktów grający może wykorzystać w następnych grach lub poddać ryzyku. Podjęcie decyzji o poddaniu wygranej ryzyku (wygraną można podwoić lub stracić), a następnie naciśniecie przyciska GAMBLE uruchamia grę CZERWONA - CZARNA, w której należy odgadnąć kolor odwróconej rewersem karty. Gracz nic ma możliwości wcześniejszego podglądu karty. W grze tej grający poddaje ryzyku wartość wygranej (punkty zdobyte w poprzedniej grze) i przez to uzyskuje możliwość podwojenia wygranej (przy wyborze karty wygrywającej) lub jej utratę, bez konieczności wpłacenia stawki za grę. Uzyskaną w ten sposób wygraną można ponownie poddać ryzyku lub przekazać uzyskane w ten sposób punkty z licznika SCORE i dodać je do punktów z licznika KREDYT. Za uzyskane w ten sposób punkty można prowadzić kolejne gry. Skorzystanie z tej gry jest wolą grającego, a trafienie przez grającego wygrywającego koloru karty odwróconej rewersem nie zależny od jego wiedzy czy zręczności ale od programu gry, co dodatkowo wskazuje na losowy jej element.

Po wykorzystaniu wszystkich punktów z licznika KREDYT (pochodzących z zakredytowania automatu lub zdobyte w poszczególnych grach przy użyciu punktów z zakredytowania automatu - wyświetlanych w kolorze czerwonym) w ramach dostępnego czasu, grającemu przyznawanych jest 1000 dodatkowych punktów kredytowych (wyświetlanych w kolorze zielonym). Dodatkowe punkty przyznawane są jedynie w sytuacji wyczerpania punktów kredytowych w kolorze czerwonym i mają jedynie na celu umożliwienie grającemu wykorzystania opłaconego czasu korzystania z automatu.

Zdaniem Ministra Finansów w rozpatrywanej sprawie nie ulega więc wątpliwości, że za punkty uzyskane w jednej grze grający może rozpocząć kolejną grę, która polega na pobraniu stawki, a następnie wprawieniu bębnów w ruch i ich zatrzymaniu. Organ przypomniał, że zdaniem skarżącej nie ma tu możliwości zarówno kontynuowania gry, jak również rozpoczęcia nowej gry za punkty uzyskane w poprzedniej grze po upływie wykupionego czasu opiera na twierdzeniu, że gra na automacie jest równoznaczna z wykupionym czasem, jaki gracz otrzymuje do wykorzystania po zakredytowaniu automatu określoną kwotą pieniędzy.

Odnosząc się do stanowiska skarżącej i zaprezentowanemu przez nią poglądowi co do charakteru gry Minister stwierdził, że skoro grę można prowadzić dopiero po jej wybraniu, to logicznym jest, że warunki jej prowadzenia, a wiec stopień trudności oraz stawkę ustala się przed jej faktycznym rozpoczęciem.

O możliwości przeprowadzenia szeregu gier w ramach wykupionego czasu świadczą, zdaniem Ministra, także ustalenia funkcjonariuszy celnych, dokonane w trakcie eksperymentu przeprowadzonego podczas kontroli. Z protokołu kontroli wynika bowiem, że po wrzuceniu do automatu monety o nominale 5 złotych na monitorze automatu pojawił się napis z cyfrą 50 punktów, z kolei w polu "Tinie Left" ukazał się dostępny czas gry 4 minuty. Grający przeprowadził grę "R." za stawkę 10 punktów, a następnie kolejne gry stosując różne stawki za udział w grze, aż do wyczerpania wykupionego czasu. Wobec powyższego punkty zdobyte w pojedynczych grach można wykorzystać w następnych grach, które gracz może przeprowadzać, aż do wyczerpania czasu otrzymanego po zakredytowaniu automatu.

Minister odnosząc się do postanowienia Sądu Najwyższego z 23 sierpnia 2007 r. sygn. akt IV KK 215/0 przywoływanego przez skarżącą wskazał, że w ustawie z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych zdefiniowano część zakresu pojęciowego wygranej rzeczowej. Zgodnie z art. 2 ust. 4 u.g.h. wygraną rzeczową w grach na automatach jest również wygrana polegająca na możliwości przedłużania gry bez konieczności wpłaty stawki za udział w grze, a także możliwość rozpoczęcia nowej gry przez wykorzystanie wygranej rzeczowej uzyskanej w poprzedniej grze. Takiego zapisu nie było w poprzedzającej ustawę o grach hazardowych - ustawie o grach i zakładach wzajemnych. Zatem interpretacja pojęcia wygranej rzeczowej dokonana przez Sąd Najwyższy w wyroku z 15 czerwca 2007 r. ( sygn. akt I KZP 14/07), cytowana następnie w powoływanym przez skarżącą postanowieniu sygn. akt IV KK 215/07, powstała pod rządami ustawy o grach i zakładach wzajemnych i była wynikiem braku doprecyzowania w tejże ustawie znaczenia pojęcia wygranej rzeczowej.

Minister podkreślił, że niniejsza sprawa prowadzona jest na podstawie przepisów ustawy o grach hazardowych - w tym przepis art. 2 ust. 4, w oparciu o ustalenia faktycznego zawarte w sprawozdania z badania technicznego ww. automatu i z tego względu stanowiska Sądu Najwyższego zawartego w postanowieniu z 23 sierpnia 2007 r. nie sposób jego zdaniem wprost odnosić do rozpatrywanej sprawy. Wobec tego nie zgodził się ze stanowiskiem skarżącej, że gra na ww. automacie jest równoznaczna z wykupionym czasem, a jej zakończenie następuje w momencie jego upływu. Badany automat umożliwia bowiem prowadzenie gier o wygrane rzeczowe, o których mowa w art. 2 ust. 4 u.g.h., gdyż w ramach posiadanego czasu dostępności gier, grający może rozegrać szereg gier, a uzyskane w wyniku każdej z nich punkty służą do rozpoczęcie kolejnej gry.

W związku z powyższym Minister stwierdził, że gry urządzane na przedmiotowym automacie posiadają cechy - ustalone w badaniu technicznym jednostki badającej - które pozwalają zakwalifikować je jako gry na automatach w rozumieniu art. 2 ust. 3 w zw. z ust. 4 u.g.h., tj.: są grami na urządzeniach elektronicznych, są grami o wygrane rzeczowe, zawierają element losowości.

Odnosząc się do wniosków dowodowych skarżącej Minister wskazał, że opinia sporządzona na zlecenie skarżącej stanowi w istocie wyjaśnienie jej stanowiska - element jej argumentacji, choć z uwzględnieniem wiadomości specjalnych, traktowana jest jako dowód dopuszczony w otwartym katalogu z art. 180 § 1 o.p. Z tych też względów podlega ocenie organu podatkowego w trybie art. 191 o.p., w myśl którego organ podatkowy ocenia na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Minister podniósł, że określona w art. 191 o.p. zasada swobodnej oceny dowodów jest podstawową regułą, która wytycza przebieg postępowania dowodowego. Ocena dowodów jest domeną wyłącznie organu podatkowego, a zatem nie należy ona ani do biegłych, ani też do strony postępowania. Kwalifikacja zmierzająca w kierunku stwierdzenia czy określony dokument jest dowodem w rozumieniu art. 180 § 1 o.p. czy też nim nie jest, także mieści się w ramach swobodnej oceny dowodów w rozumieniu art. 191 o.p. Zakwestionowanie znaczenia określonego dokumentu w sprawie jako dowodu, czyli tego co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, winno być poprzedzone dokonaniem jego oceny.

Minister podniósł, że w oświadczeniu producent - czeska firma A. AS, stwierdziła, że urządzenie A. w wersji programowej [...] jest urządzeniem o charakterze zręcznościowym, przeznaczonym tylko do zabawy jako symulator, w którym gra jest uzależniona od dobrej zręczności psychomotorycznej gracza w czasie, który gracze sobie wykupili. Mając to na uwadze organ raz jeszcze podkreślił, że o charakterze gier na urządzeniu nie decyduje nazwa tego urządzenia stosowana przez producenta (symulator gier, zręcznościowy), stronę, czy też osoby, które na jej zlecenie sporządzają opinie dotyczące urządzenia, lecz cechy gier jakie są nim prowadzone - ustalone na podstawie przepisów ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, bowiem to w oparciu o przepisy tej ustawy Minister rozstrzyga o hazardowym charakterze gier. Natomiast nazewnictwo sugerujące zręcznościowy charakter urządzenia, niepoparte przez producenta żadnymi dokumentami, nie stanowi samo w sobie dowodu na taki właśnie charakter urządzanych na tym urządzeniu gier w rozumieniu przepisów u.g.h.

Minister stwierdził, że:

1. przedmiotem opinii z [...] października 2010 r., wykonanej na zlecenie producenta firmy A. AS, przez biegłego sądowego w dziedzinie ekonomiki, kryminalistyki i cybernetyki inż. J. K. była, "Fachowa ocena decydujących parametrów rozrywkowego symulatora nie służącego do gry hazardowej "A." z zainstalowanym software "A. [...]" (CHKSM:1EB4), wraz z oceną zasad funkcjonowania tego rozrywkowego urządzenia technicznego nie służącego do. gry hazardowej, przy uwzględnieniu celu i charakteru gier oferowanych przez to urządzenie techniczne". Organ wskazał, że w sformułowanych wnioskach autor opinii doszedł do przekonania, że gry oferowane przez urządzenie A. wyposażone w oprogramowanie A. [...] nie są grami losowymi na automatach. W jego przekonaniu badane urządzenie można zakwalifikować jako rozrywkowy symulator nie dający możliwości wygranej, ponieważ konstrukcja i sposób działania nie umożliwia wypłacenia ani obliczenia wygranej pieniężnej. O charakterze rozrywkowym decyduje fakt, że wynikiem tej gry nie jest wygrana rzeczowa lub pieniężna, a wynik gry nie zależy od przypadku, ale wyłącznie od zdolności manualnych grającego. W opinii tej stwierdzone zostało także, że punkty uzyskane w czasie gry nie umożliwiają kontynuowanie gry ponad czas zakupiony przez grającego i są tylko bazą do zapisywania wyniku gry w tabelce wyników poprzednich grających. Jako podstawę swoich ustaleń, oprócz testów eksploatacji, inż. J. K. wykazał listę wykorzystanej literatury i stron internetowych, wśród, których brak jest odwołania do przepisów ustawy o grach hazardowych, a biegły nie określił do jakiej definicji gry na automacie - jakich cech tych gier, się odnosi;

2. opinia prawna z [...] listopada 2010 r., sporządzona przez prof. dr hab. M. C. była następstwem poddania analizie urządzenia A. z wersją oprogramowania A. [...]. Minister podał, że autor w konkluzji stwierdził, że prowadzone na urządzeniach A. gry nie są grami na automatach o charakterze losowym, o których mowa w art. 2 ust. 5 u.g.h., gdyż w jego opinii gra na urządzeniu ma charakter zręcznościowy, zaś uzyskany wynik nie zależy od przypadku, ale od zręczności indywidualnego gracza. Analizowane urządzenia nie posiadają funkcji umożliwiającej wypłaty wygranej pieniężnej lub rzeczowej. Zdobyte podczas gry punkty nic umożliwiają kontynuowania gry ponad wykupiony przez gracza czas, a jedynie mogą stanowić podstawę wpisu do tabeli wyników dotychczasowych gracza;

3. w "Ekspertyzie prawnej w zakresie zasad funkcjonowania urządzenia rozrywkowego w kontekście celu i charakteru prowadzonych na urządzeniu gier", bez numeru i daty, sporządzonej przez prof. dr hab. S. P., wykonanej na zlecenie spółki S. Ltd., przedmiotem rozważań było urządzenie A. w dwóch rodzajach obudowy D. oraz S. z zainstalowanym oprogramowaniem A. [...]. We wnioskach końcowych jej autor wskazał, że urządzenie nie spełnia przesłanek urządzenia hazardowego, o jakim mowa w ustawie o grach hazardowych. W jego przekonaniu gra ma charakter wyłącznie zręcznościowy i symulacyjnym zaś uzyskany wynik gry w pełni zależy od umiejętności grającego. Wygrana w grze nie ma charakteru ani pieniężnego ani rzeczowego w rozumieniu tejże ustawy, a konstrukcja urządzenia uniemożliwia wypłatę pieniędzy jako wygranej.

Odnosząc się do powyższych opinii Minister zauważył, że już samo sformułowanie przedmiotu opinii wskazuje do jakich wniosków zamierzali dojść jej autorzy, a więc z góry założonej tezy, że urządzenie nie służy do gry hazardowej i jest urządzeniem rozrywkowym. Ponadto stwierdził, że zasadą jest, iż przedmiotem opinii biegłego mogą być tylko okoliczności dotyczące stanu faktycznego, a nie jego ocena prawna. Biegły nie może być powołany w celu ustalenia obowiązującego prawa, zasad wykładni lub stosowania prawa. Natomiast opinie prawne sporządzone przez radców prawnych prof. dr hab. M. C. i prof. dr hab. S. P. w znacznej mierze dotyczą aspektów prawnych, kwalifikacji badanych urządzeń w świetle przepisów ustawy o grach hazardowych, interpretacji przepisów tej ustawy. Z opinii tych nie wynika więc dla Ministra, aby osoby je sporządzające posiadały wiedzę specjalistyczną w zakresie przeprowadzania badań automatów i urządzeń do gier, w przeciwieństwie do inż. J. K., który przedstawia się jako biegły sądowy m.in. w dziedzinie ekonomiki i cybernetyki ze specjalizacją technika komputerowa i systemy loteryjne, gry i wygrane.

Dla Ministra nie ulega wątpliwości, że opinie przedłożone przez skarżącą nie odnoszą się do działania automatu A., oznaczonego numerem [...] czyli tego, którego gry są przedmiotem niniejszego postępowania. Wskazał, że skarżąca pierwotnie wnosząc o przeprowadzenie ww. dowodów przedłożyła do akt dokumenty dotyczące urządzenia o nazwie A., z oprogramowaniem określonym jako A. [...], natomiast w załączeniu odwołania przedłożyła dokumenty odnoszące się do urządzenia A. z oprogramowaniem A. [...]. Niezależnie od powyższego uznał, że rozważania inż. J. K., prof. dr hab. M. C. i prof. dr hab. S. P. nie dotyczą konkretnie gier prowadzonych na automacie A. nr [...], ale urządzeń o nazwie A. z oprogramowaniem określonym jako A. [...] oraz urządzeń o nazwie A. z oprogramowaniem A. [...].

Uznając zatem, że przedłożone przez skarżącą dowody nie mają wpływu na wyjaśnienie stanu faktycznego niniejszej sprawy Minister wskazał, że swoje rozstrzygniecie oparł na ustaleniach zawartych w ww. sprawozdaniu z [...] lipca 2011 r. jednostki badającej Wydziału Laboratorium Celne Izby Celnej w P., która - w przeciwieństwie do autorów ww. opinii - dokonała badania automatów A. nr [...], którego gry są przedmiotem niniejszej sprawy.

W kwestii zarzutów kierowanych przez skarżącą pod adresem ww. jednostki badającej - Wydziału Laboratorium Celne Izby Celnej w P., Minister wskazał, że jednostka ta spełnia warunki, o których mowa w art. 23 f ust. 1 u.g.h., o czym świadczy udzielone jej przez Ministra Finansów i wciąż aktualne (nie cofnięte) upoważnienie do wydawania przez nią opinii technicznych automatów i urządzeń do gier.

Odnosząc się do zarzutów stawianych przez skarżącą opinii technicznej sporządzonej przez ową jednostkę badającą - w szczególności naruszenia przez tą opinię przepisów art. 200 § 2 o.p. oraz art. 201 k.p.k. Minister podkreślił, że postępowanie w sprawach określonych w ustawie o grach hazardowych prowadzone jest zgodnie z art. 8 u.g.h. na podstawie przepisów ustawy Ordynacja podatkowa. W związku z tym, to przepisy ustawy Ordynacja podatkowa znajdują zastosowanie w przedmiotowej sprawie, a nie przepisy Kodeksu postępowania karnego, w oparciu o które skarżąca dokonała oceny opinii ww. Jednostki badającej, i w oparciu o które chciałaby tą opinię kontrolować. Wskazał przy tym, że ocena dowodów jest domeną wyłącznie organu podatkowego, a zatem nie należy ona ani do biegłych, ani też do strony postępowania. Sprawozdanie jednostki badającej - Wydziału Laboratorium Celnego w Izby Celnej w P., zostało więc poddane ocenie przez niego zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów, zawartą w art. 191 o.p. Podkreślił przy tym, że sprawozdanie to dotyczy badania technicznego konkretnego automatu, tj. A. nr [...], którego gry są przedmiotem niniejszego postępowania (a nie urządzenia posiadającego oprogramowanie o takiej samej nazwie). Nie zgodził się ze skarżącą, że sprawozdanie z przeprowadzonego badania technicznego automatu nie zawiera uzasadnienia, tzn. że ogranicza się do samych wniosków niepopartych żadną argumentacją.

Ponadto Minister stwierdził, że - wbrew twierdzeniom skarżącej, opinia jednostki badającej nie musi odnosić się do opinii przedstawionych przez skarżącą bowiem ocena dowodów nie należy do jednostki badającej, ale do niego jako organu, który nie jest skrępowany żadnymi regułami, określającymi wartość poszczególnych dowodów i to on dokonuje oceny w sposób swobodny, na podstawie własnego przekonania, opartego na zebranym materiale dowodowym.

W przedmiocie zarzutów dotyczących braku możliwości wszczęcia i prowadzenia postępowania z racji tego, że dotyczyło przedsięwzięcia, którego realizacja została zakończona Minister zauważył, że z przepisu art. 2 ust. 6, a tym bardziej z art. 2 ust. 7 u.g.h., który precyzuje kwestię wymaganych dokumentów, nie wynika, aby nie mógł rozstrzygać, czy gra lub zakład wzajemny są grą losową, zakładem wzajemnych, albo grą na automacie w rozumieniu ustawy (w sprawach wszczętych na wniosek lub z urzędu), w sytuacji kiedy realizacja przedsięwzięcia, jak to ma miejsce w niniejszej sprawie, została czasowo przerwana. Odnosząc się do przytoczonego przez skarżącą orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 6 listopada 2012 r., sygn. akt I SA/Gd 738/12 podkreślił, że orzecznictwo sądów administracyjnych w tej kwestii nie jest jednolite.

Skarżąca w złożonej w terminie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze zarzuciła naruszenie:

1. art. 2 ust. 6 w zw. z art. 2 ust. 7 u.g.h. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie skutkujące wszczęciem postępowania, w którym wydano zaskarżoną decyzję w sytuacji, gdy wszczęcie postępowania przez organ z urzędu w przedmiocie rozstrzygnięcia w drodze decyzji o charakterze gier na spornym urządzeniu posiadanym przez skarżącą nie było możliwe, ponieważ dotyczy przedsięwzięcia, którego realizacja została zakończona;

2. art. 208 § 1 o.p. w zw. z art. 8 u.g.h. poprzez odmowę jego zastosowania w sytuacji, gdy przedmiotowe postępowanie nie mogło się toczyć ze względu na jego bezprzedmiotowość i brak podstaw do jego wszczęcia;

3. art. 2 ust. 3 w zw. z art. 2 ust. 4 u.g.h poprzez ich błędną wykładnię i w konsekwencji uznanie, iż ww. automat umożliwia uzyskanie wygranych rzeczowych w postaci punktów, które umożliwiają rozpoczęcie nowych gier w sytuacji, gdy zdobyte podczas gry dodatkowe punkty zwiększają jedynie stan ich posiadania podczas gry i umożliwiają jej kontynuowanie, ale tylko do końca wykupionego czasu gry przez co nie można ich uznać za wygraną rzeczową;

4. art. 120, art. 121 § 1, art. 122, art. 180 § 1, art. 181, art. 187 § 1, art. 197 § 1, art. 198 § 1, art. 199 w zw. z art. 235, art. 229 oraz art. 200a § 1-3 o.p. w zw. z art. 8 u.g.h. poprzez oddalenie wszystkich wniosków dowodowych skarżącej, których celem było udowodnienie braku możliwości uzyskania na urządzeniu będącym przedmiotem decyzji wygranych rzeczowych w rozumieniu art. 2 ust. 4 u.g.h. i kwalifikację urządzenia do kategorii automatów do gier podlegających u.g.h., przy jednoczesnym zaniechaniu przeprowadzenia we wskazanym zakresie uzupełniającego postępowania dowodowego oraz poprzez oparcie zaskarżonej decyzji na wnioskach zawartych w recypowanej do niniejszego postępowania opinii jednostki badającej sporządzonej na potrzeby postępowania karnoskarbowego, pomimo oczywistej wadliwości formalnej oraz merytorycznej wymienionej opinii z punktu widzenia właściwych przepisów postępowania karnego dyskwalifikującej wskazaną opinię w świetle przydatności dla wyjaśnienia sprawy, co zostało uzasadnione w piśmie z [...] kwietnia 2013 r. i z [...] września 2013 r.;

5. art. 120, art. 121 § 1, art. 122, art. 191 w zw. z art. 235 o.p. w zw. z art. 8 u.g.h. poprzez wybiórczą ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dokonaną z uchybieniem zasadom prawidłowego, logicznego rozumowania, wskazaniom wiedzy i doświadczenia życiowego oraz błędne ustalenia faktyczne przyjęte za podstawę rozstrzygnięcia, pozostające w opozycji do zgromadzonych materiałów, a w szczególności uznaniu, że gra na przedmiotowym urządzeniu umożliwia graczowi uzyskanie wygranych rzeczowych, co łącznie z rzekomym wystąpieniem elementu losowości w grze umożliwiło organowi kwalifikację przedmiotowego urządzenia do kategorii automatów do gier podlegających u.g.h.;

6. art. 120, art. 121 § 1, art. 122, art. 210 § 4 w zw. z art. 235 o.p. w zw. z art. 8 u.g.h. poprzez brak wnikliwego i logicznego uzasadnienia wydanego rozstrzygnięcia wraz z uzasadnieniem podstawy faktycznej, m.in. przez lakoniczne ustosunkowanie się do zastrzeżeń i sprzeczności występujących w opinii sporządzonej przez jednostkę badającą - Wydział Laboratorium Celne Izby Celnej w P. oraz pominięcie w procesie orzekania wniosków wypływających z orzeczenia Sądu Najwyższego z 23 sierpnia 2007 r. (sygn. akt IVKK 215/07) ze względu na fakt, iż zdaniem organu "wyrok ten nie może znaleźć zastosowania w tej sprawie", a w konsekwencji uniemożliwienie kontroli prawidłowości zaskarżonego rozstrzygnięcia;

7. art. 180 § 1 w zw. z art. 181, art. 187 i art. 197 § 1 o.p. w zw. z art. 8 u.g.h. poprzez oparcie zaskarżonej decyzji na wnioskach opinii (sprawozdań z badań) o charakterze gier na spornych urządzeniach należących do skarżącej wydanych przez jednostkę badającą nieposiadającą uprawnień (akredytacji) do przeprowadzania badań technicznych automatów i urządzeń do gier, a w konsekwencji nie posiadającą wiadomości specjalnych niezbędnych do wydania rzeczonych opinii będących podstawą wydania skarżonej decyzji tak po stronie jednostki jak i osoby prowadzącej badanie.

Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i poprzedzającej ją decyzji także w całości, ewentualnie o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w całości i zasądzenie od Ministra na jej rzecz kosztów postępowania wg. norm prawem przepisanych.

Na potwierdzenie prawdziwości zarzutu 1 - dotyczącego niewłaściwego zastosowania art. 2 ust. 6 w z w. z art. 2 ust. 7 u.g.h., przywołała orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku (sygn. akt I SA/Gd 738/12) z 6 listopada 2012 r. oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 7 marca 2012 r. (sygn. akt III SA/Po 757/11). Co do przepisu art. 2 ust. 6 i 7 u.g.h. pomocniczo przywołała treść uzasadnienia do projektu ustawy z 26 maja 2011r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. nr 134, poz. 779).

Zdaniem skarżącej postępowanie wszczęte przez Ministra z urzędu zostało nieprawidłowo tj. po zatrzymaniu symulatora gier przez Służbę Celną, co z kolei spowodowało, że postępowanie toczyć się w ogóle nie powinno i należało je umorzyć zgodnie z art. 208 § 1 o.p. jako bezprzedmiotowe.

Uzasadniając pozostałe zarzuty skargi za nietrafny uznała pogląd jakoby ww. automat umożliwiał rozpoczęcie nowej gry przez wykorzystanie wygranej rzeczowej uzyskanej w poprzedniej grze, wyjaśniając przy tym, że jedynym czynnikiem, od którego zależy możliwość kontynuowania gry, co również potwierdziła jednostka badająca, jest wspomniany już wykupiony czas gry. Przypomniała, że instytucja specjalistyczna wskazała także, że w przypadku wykorzystania wszystkich przyznanych za wykupiony czas gry punktów urządzenie automatycznie przyznaje dodatkowy limit 1000 punktów, zwiększając stan ich posiadania, które grający może wykorzystać na grę do upływu czasu, co sprowadza się do wykorzystania w całości zakupionego czasu. W tym kontekście za niezrozumiałe uznała twierdzenie jednostki badającej, a co za tym idzie i organu, że "zdobyte punkty" pozwalają na przeprowadzanie kolejnych gier bez ich opłacania, skoro sama jednostka wskazuje, że "po upływie wykupionego czasu gry, w celu uzyskania możliwości dalszego prowadzenia gier, automat należy zakredytować". Skarżąca wyjaśniła, że z punktu widzenia działania ww. automatu zdobyte punkty nie dają możliwości przedłużania gry poza wykupiony czas, który jest od początku do końca określony wysokością pierwotnego zakredytowania. Nie bez znaczenia jest również to, że nawet jeśli grającemu pozostaną punkty, a wykupiony czas gry zakończy się to niemożliwe jest kontynuowanie gry za posiadane jeszcze punkty. Podobnie uzyskane punkty nie przechodzą do nowej gry (po jej ponownym opłaceniu) celem zwiększenia puli punktów do wykorzystania w jej ramach, lecz przepadają każdorazowo z końcem wykupionego czasu. Potwierdzeniem tego stanu są wnioski z opinii jednostki badającej.

Skarżąca podniosła, że zaskarżona decyzja została oparta jedynie o sprawozdanie jednostki badającej, której walor dowodowy, ale co ważniejsze zasadność wniosków w zakresie kwalifikacji urządzenia do kategorii urządzeń premiujących gracza wygranymi rzeczowymi został podważony przez Sąd Rejonowy w R.

W opinii skarżącej skoro upoważnienia do badań technicznych automatów i urządzeń do gier dla jednostki badającej Minister Finansów udziela na podstawie art. 23f ust. 1 u.g.h., przy czym jednostka taka musi spełniać pewne warunki, w tym posiadać akredytację Polskiego Centrum Akredytacji, zatem oczywistym jest, że racjonalny ustawodawca w tym przepisie nie wskazał na akredytację w dowolnej dziedzinie/obiekcie badań, lecz akredytację do przeprowadzania badań technicznych automatów i urządzeń do gier - co potwierdza pośrednio wywód organu w zakresie podstawy udzielenia upoważnienia. Mając to na uwadze skarżąca podniosła, że Minister pomija fakt, iż zakres akredytacji Laboratorium Badawczego nr [...], dotyczy badań chemicznych i właściwości fizycznych chemikaliów oraz badań chemicznych i właściwości fizycznych tekstyliów.

W odpowiedzi na skargę Minister, wnosząc o oddalenie skargi, podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Pismem procesowym z [...] sierpnia 2014 r. skarżąca podtrzymała dotychczasowe stanowisko w sprawie oraz wniosła o dopuszczenie dowodu na okoliczność, że Laboratorium Celne Izby Celnej w P. nie posiada kompetencji do wykonywania badań automatów do gier.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanych przepisów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji.

Rozpatrując sprawę w świetle powyższych kryteriów Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu dającym podstawy do jej uchylenia.

Przedmiotem niniejszej sprawy jest rozstrzygnięcie, czy gry urządzane przez skarżącą na urządzeniu o nazwie A. nr [...] są grami na automatach w rozumieniu przepisów ustawy o grach hazardowych.

Kwestię tę rozstrzyga na podstawie art. 2 ust. 6 ustawy o grach hazardowych, Minister właściwy do spraw finansów publicznych w drodze decyzji, analizując czy dana gra posiada cechy gry na automacie, o których mowa w art. 2 ust. 3 – 5 tej ustawy. Minister Finansów dokonuje tego rozstrzygnięcia, jak wynika z art. 2 ust. 7 ustawy o grach hazardowych, w oparciu o opis planowanego albo realizowanego przedsięwzięcia, zawierający w szczególności zasady jego urządzania, przewidywane nagrody, sposób wyłaniania zwycięzców oraz badanie techniczne danego automatu, przeprowadzone przez jednostkę badającą upoważnioną do badań technicznych automatów i urządzeń do gier. Podmioty występujące do Ministra Finansów o wydanie powyższej decyzji, obowiązane są załączyć do wniosku o wydanie tej decyzji, wymienione dokumenty. W przypadku prowadzonego postępowania z urzędu, Minister Finansów może zażądać przedłożenia takich dokumentów przez stronę.

W świetle art. 2 ust. 3 oraz ust. 5 ustawy o grach hazardowych, grami na automatach są gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych, o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których gra zawiera element losowości, a także gry na tych urządzeniach organizowane w celach komercyjnych, w których grający nie ma możliwości uzyskania wygranej pieniężnej lub rzeczowej, ale gra ma charakter losowy. Z ust. 4 omawianego przepisu wynika, że wygraną rzeczową w grach na automatach jest również wygrana polegająca na możliwości przedłużania gry bez konieczności wpłaty stawki za udział w grze, a także możliwość rozpoczęcia nowej gry przez wykorzystanie wygranej rzeczowej uzyskanej w poprzedniej grze.

W oparciu o powyższe przepisy, jak i o sprawozdanie z badań technicznych wymienionego automatu, sporządzonych przez jednostkę badającą – Laboratorium Izby Celnej w P., Minister Finansów uznał, że przedmiotowe urządzenie jest urządzeniem elektronicznym, gry na nim organizowane zawierają element losowości oraz grający uzyskuje wygraną rzeczową w postaci dodatkowych punktów. Skarżąca zgadza się ze stanowiskiem Ministra Finansów tylko w kwestii technologicznej, przyznając, że przedmiotowy automat jest urządzeniem elektronicznym. Rozbieżność stanowisk dotyczy elementów losowości oraz wygranej rzeczowej, które zdaniem skarżącej nie występują w grach organizowanych na przedmiotowym urządzeniu.

Opierając się na opisie przebiegu jednej z gier urządzanych na przedmiotowym urządzeniu, zawartym w sprawozdaniach jednostki badającej, Sąd zgadza się opinią Ministra Finansów co do charakteru spornych gier. Na marginesie, należy dodać, że opisy przebiegu tych gier, w powoływanych przez skarżącą opiniach prawnych oraz opinii sporządzonej przez biegłego sądowego, co do swej istoty, się nie różnią. Różnice dotyczą wniosków wyciąganych z powyższych opisów.

Należy przypomnieć, że gra polega na wprawieniu w ruch obrotowy bębnów z symbolami, które obracają się z jednakową, znaczną prędkością oraz ich zatrzymaniu w taki sposób, aby pojawił się układu symboli zapewniający wygraną. Zatrzymanie bębnów nie jest jednak realizowane natychmiast po przesłaniu przez gracza impulsu elektrycznego wywołanego naciśnięciem klawisza, lecz do ich zatrzymania dochodzi po przesunięciu bębnów jeszcze o kilka wierszy z symbolami.

Jest to kluczowy moment dla rozstrzygnięcia tego, czy o wygranej w przedmiotowych grach decyduje refleks, spostrzegawczość oraz zręczność grającego, czy też nie ma on żadnego wpływu na wynik gry, który zależy od przypadkowości. Trudno przyjąć tezę, że wygrana zależy od zręczności manualnej grającego, jeżeli do zatrzymania bębnów nie dochodzi w momencie naciśnięcia przez grającego odpowiedniego przycisku. Wygrywa lub przegrywa nie ten układ symboli, który grający postrzega w momencie naciśnięcia przycisku, lecz układ symboli pojawiający się po chwili naciśnięcia tego przycisku. Należy dodać, że ze sprawozdań jednostki badającej wynika, iż nie stwierdzono cech cyklicznego powtarzania się układu wyświetlanych symboli. Sąd zgadza się ze stanowiskiem organu, że ten moment gry zawiera element losowości, decydujący o ewentualnej wygranej grającego. Ponadto uzyskaną wygraną w grze można poddać ryzyku i ją zwielokrotnić albo stracić. Polega to na odgadnięciu koloru karty odwróconej rewersem. W przypadku prawidłowego odgadnięcia koloru karty następuje podwojenie liczby zdobytych punktów. Również ten fragment gry oparty jest na losowości, ponieważ grający nie ma możliwości wcześniejszego zobaczenia koloru karty. Zgodnie z internetowym wydaniem Słownika języka polskiego, Wydawnictwa Naukowego PWN S.A., przymiotnik "losowy" oznacza m.in. "oparty na losowaniu lub wybrany przypadkowo". Układ symboli, który decyduje o wygranej albo przegranej w przedmiotowych grach jest przypadkowy, ponieważ grający nie widzi go podejmując decyzję o naciśnięciu przycisku zatrzymującego obracające się bębny. Podobnie w przypadku odgadywania koloru karty, którego wynik jest nieprzewidywalny i niezależny od woli grającego.

Z opisu gry wynika ponadto, że kwota wpłacona na początku nie jest jedynie przeliczana na czas udostępniany graczowi do korzystania z automatu, ale przede wszystkim na punkty kredytowe używane do rozgrywania poszczególnych gier. W wykupionym czasie gry grający ma możliwość przeprowadzenia szeregu gier, a każda z nich polega na wyborze gry, określeniu stawki za grę, uruchomieniu bębnów i ich zatrzymaniu. Wygrane punkty umożliwiają rozpoczęcie nowej gry. Gry można rozgrywać do wyczerpania zakupionego czasu lub do czasu rezygnacji z nich przez grającego. Istotne jest, że jeżeli przed upływem wykupionego czasu gier grający wykorzysta wszystkie punkty zdobyte podczas prowadzonych gier, to automat samodzielnie przydziela grającemu dodatkową liczbę 1000 punktów, które umożliwiają mu dalsze prowadzenie gier, do upływu wykupionego czasu.

Również w tej kwestii Sąd zgadza się ze stanowiskiem organu bazującym na opisie gry sporządzonym przez jednostkę badającą. Grający zatem w okresie wykupionego czasu przeprowadza szereg gier, w wyniku których może zdobyć lub stracić punkty. Zdobyte punkty natomiast umożliwiają rozpoczęcie kolejnej gry. Nie ulega wątpliwości, że tak zdobyte i wykorzystywane punkty stanowią wygraną rzeczową w rozumieniu art. 2 ust. 4 ustawy o grach hazardowych. Nie ma tu znaczenia, że nie wszystkie gry przeprowadzane w ramach wykupionego czasu przebiegają według tego schematu, i że w przypadku utraty wszystkich punktów urządzenie samodzielnie przydziela dodatkowe punkty, za które gry mogą być kontynuowane do upływu wykupionego czasu. Tak długo jak grający zdobywa punkty, gry odbywają się według schematu – kolejna gra w zamian za zdobyte punkty. Okoliczność ta stanowi trzecią przesłankę w postaci wygranej rzeczowej, której wystąpienie decyduje, iż gry urządzane na przedmiotowych urządzeniach stanowią gry na automatach w rozumieniu ustawy o grach hazardowych.

Zgodzić się należy w tym miejscu ze stanowiskiem organu w kwestii wyroku Sądu Najwyższego z 23 sierpnia 2007 r., sygn. akt IV KK 215/07, zawierającego interpretację pojęcia "wygranej rzeczowej", ale na gruncie poprzednio obowiązującej ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (Dz. U. z 2004 r. Nr 4 poz. 27 ze zm.), która nie precyzowała tego pojęcia. Wprawdzie powoływane przez skarżącą stwierdzenia zawarte w tym wyroku, odpowiadają okolicznościom prowadzenia gier na przedmiotowych urządzeniach, jednak zdaniem Sądu, definicja "wygranej rzeczowej", obecnie obowiązująca i zawarta w art. 2 ust. 4 ustawy o grach hazardowych, znacznie ogranicza pole interpretacyjne tego pojęcia i zawiera w sobie sytuacje prowadzenia gier w zamian za zdobyte punkty pomimo, że ilość przeprowadzenia gier ograniczona jest wykupionym czasem.

Odnosząc się do kwestii bezprzedmiotowości postępowania w związku z jego wszczęciem, w sytuacji gdy działalność strony skarżącej została zakończona w związku z zajęciem przedmiotowych automatów przez Naczelnika Urzędu Celnego w P., w ramach prowadzonego postępowania karnego skarbowego, Sąd podziela stanowisko Ministra Finansów, zgodnie z którym z treści przepisu art. 2 ust. 6 ustawy o grach hazardowych nie wynika, że rozstrzygnięcie przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych czy gra lub zakład są grą losową, zakładem wzajemnym lub grą na automacie w rozumieniu ustawy, zostało uzależnione od etapu danego przedsięwzięcia, tj. czy jest ono planowane, realizowane, czy też zrealizowane. Art. 2 ust. 7 ustawy o grach hazardowych, jak słusznie wskazał Minister Finansów, dotyczy kwestii dokumentacji, w oparciu o którą Minister Finansów rozstrzyga o charakterze gier. Zdanie pierwsze art. 2 ust. 7 ustawy o grach hazardowych dotyczy postępowania w kwestii rozstrzygnięcia o charakterze gier wszczętego na wniosek strony. Ustawodawca logicznie założył, że strona nie będzie występowała z powyższym wnioskiem wobec przedsięwzięć, które zakończyła i nie planuje kontynuować, stąd zapis o obowiązku załączenia do wniosku opisu planowanego, albo realizowanego przedsięwzięcia. Przedmiotowa sprawa dotyczy postępowania wszczętego z urzędu i jedyną kwestią jaką można w tym momencie rozważać, na gruncie zdania drugiego art. 2 ust. 7 ustawy o grach hazardowych, jest to, jakich dokumentów może żądać od strony Minister Finansów, w przypadku zakończonego przedsięwzięcia, w związku z zajęciem urządzeń będących przedmiotem tego postępowania, przez inny organ. Logiczny wniosek jaki wynika z redakcji przedmiotowego przepisu prowadzi do stwierdzenia, iż w takiej sytuacji chodzi o opis przedsięwzięcia (już nie planowanego ani realizowanego) oraz w przypadku gry na automatach – badania technicznego. Rozważania natomiast o bezprzedmiotowości niniejszego postępowania, na podstawie art. 2 ust. 7 ustawy o grach hazardowych, są zdaniem Sądu bezzasadne i za takie należy uznać zarzuty naruszenia art. 2 ust. 6 w zw. z art. 2 ust. 7 ustawy o grach hazardowych oraz art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej.

Skarżąca podnosi również zarzut oparcia zaskarżonej decyzji na wnioskach opinii wydanych przez jednostkę badającą, nieposiadającą uprawnień (akredytacji) do przeprowadzania badań technicznych automatów i urządzeń do gier. Skarżąca wyprowadza powyższy zarzut na podstawie analizy treści art. art. 23f ust. 1 pkt 1 ustawy o grach hazardowych oraz faktu, iż jednostka badającą – Laboratorium w Izbie Celnej w P. posiada certyfikat nr [...] wydany przez Polskie Centrum Akredytacji na badania chemiczne i właściwości fizycznych.

Zgodnie z art. 23f ust. 1 ustawy o grach hazardowych "Upoważnienia do badań technicznych automatów i urządzeń do gier udziela minister właściwy do spraw finansów publicznych jednostce badającej, która spełnia następujące warunki:

1) posiada akredytację Polskiego Centrum Akredytacji lub jednostki akredytującej państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, będącej sygnatariuszem Wielostronnego Porozumienia EA (European cooperation for Accreditation Multilateral Agreement);

2) zapewnia odpowiedni standard przeprowadzanych badań, w tym przeprowadzanie ich przez osoby o odpowiedniej wiedzy technicznej w zakresie automatów i urządzeń do gier, oraz dysponuje odpowiednim wyposażeniem technicznym;

3) osoby zarządzające tą jednostką oraz osoby przeprowadzające badania automatów i urządzeń do gier posiadają nienaganną opinię, w szczególności nie są osobami skazanymi za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe;

4) posiada autonomiczność względem podmiotów prowadzących działalność w zakresie gier hazardowych oraz ich organizacji i stowarzyszeń, w szczególności osoby wymienione w pkt 3 nie pozostają z podmiotami prowadzącymi działalność w zakresie gier hazardowych w stosunkach, które mogą wywoływać uzasadnione zastrzeżenia do ich bezstronności".

Kwestia wykładni przytoczonego art. 23f ust. 1 pkt 1 w zakresie rodzaju akredytacji, o jakim mowa w niniejszym przepisie, wywołała rozbieżność w orzecznictwie Wojewódzkich Sądów Administracyjnych. Część judykatury prezentuje pogląd, że przedmiotowy przepis odnosi się do konkretnego rodzaju akredytacji w postaci certyfikatu akredytacji z zakresem akredytacji adekwatnym do badań urządzeń elektronicznych, elektromechanicznych lub mechanicznych, jakimi z racji definicji ustawowej są automaty do gry (art. 2 ust. 3 u.g.h. tak np. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 marca 2014 r., sygn. akt 2628/13), czy też akredytację do przeprowadzania badań technicznych automatów i urządzeń do gier (tak np. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 lutego 2014 r., sygn. akt 3014/13). Pogląd natomiast, iż przedmiotowy przepis nie precyzuje ani charakteru ani zakresu akredytacji, został wyrażony np. w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 4 lutego 2014 r. sygn. akt VI SA/Wa 627/13, choć stanowiska takiego można dopatrzeć się również w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 1 stycznia 2014 r. sygn. akt VI SA/Wa 2966/13.

Sąd orzekający w niniejszej sprawie przychyla się do drugiego stanowiska zgodnie, z którym przedmiotowy przepis nie precyzuje ani charakteru, ani zakresu akredytacji, jaką powinna posiadać jednostka badająca, w związku z czym warunek ten spełnia każdy podmiot, który posiada akredytację Polskiego Centrum Akredytacji lub innej jednostki akredytującej, o której mowa w omawianym przepisie. Stanowisko to zdaje się potwierdzać treść art. 23f ust. 1 pkt 2 ustawy o grach hazardowych nakładający na jednostkę badającą obowiązek zapewnienia odpowiedniego standardu przeprowadzanych badań, personelu o odpowiedniej wiedzy technicznej w zakresie automatów i urządzeń do gier, oraz odpowiedniego wyposażenia technicznego. Treść przywołanego pkt 2 pozwala przyjąć, że w pkt 1 omawianego przepisu ustawodawca nie odniósł się do konkretnej akredytacji, czy to z zakresem adekwatnym do badań urządzeń elektronicznych, elektromechanicznych lub mechanicznych, czy też do przeprowadzania badań technicznych automatów i urządzeń do gier. W przeciwnym razie oba warunki (pkt 1 i pkt 2) pokrywałyby się w zakresie pkt 2, czyniąc zawartą w nim regulację zbędną, co też byłoby interpretacją normy prawnej niezgodną z jedną z językowych dyrektyw interpretacyjnych, zakazującą interpretacji przepisów prawnych tak, aby pewne ich fragmenty okazywały się zbędne (zakaz wykładni per non est). Brak wymogu konkretnej akredytacji, nie obniża natomiast standardów jakie powinna spełniać jednostka badająca, które zapewnia regulacja z omawianego pkt 2. Rola akredytacji jako takiej sprowadza się zdaniem Sądu w niniejszej regulacji prawnej, do wytyczenia określonych, wąskich granic co do podmiotów, które mogą ubiegać się o status jednostki badającej. Nie każdy zatem podmiot, który spełnia wymogi z pkt 2 omawianego przepisu, może starać się o ten status, ale podmiot, który posiada ponadto akredytację m.in. Polskiego Centrum Akredytacji. W ten sposób regulacje zawarte w pkt 1 i w pkt 2 omawianego przepisu uzupełniają się wzajemnie, nie pokrywają.

Nie bez znaczenia w ocenie Sądu jest fakt, że Minister Finansów, znając zakres akredytacji posiadanej przez Laboratorium Izby Celnej w P., honoruje sprawozdania badań przeprowadzonych przez tę jednostkę badającą. Treść art. 23f została uregulowana w ustawie o grach hazardowych w wyniku nowelizacji zawartej w art. 1 pkt 9 ustawy z 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2011 r., Nr 134, poz. 779). Z art. 12 tej ustawy, wynika, że podmioty będące w dniu jej wejścia w życie jednostkami badającymi, upoważnionymi przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych do wydawania opinii będących podstawą dopuszczenia do eksploatacji i użytkowania automatów i urządzeń do gier uznaje się za jednostki badające upoważnione do badań technicznych automatów i urządzeń do gier zgodnie z dodawanymi przepisami art. 23f. Podmioty te jednak zostały zobowiązane do złożenia ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych, w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie nowelizacji, dokumentu określonego w dodawanym art. 23f ust. 2 pkt 1, czyli certyfikatu akredytacji. W przypadku niewykonania tego obowiązku upoważnienie do badań technicznych automatów i urządzeń do gier wygasało, jak stanowi art. 12 ust. 3 przywołanej ustawy. Realizując powyższy obowiązek Wydział Laboratorium Celne Izby Celnej w P. przy piśmie z [...] października 2011 r. nr [...] przesłał do Ministerstwa Finansów wymaganą dokumentację, w tym kserokopie poświadczoną notarialnie aktualnego certyfikatu akredytacji nr [...] z [...] czerwca 2011 r. Pomimo, iż zakres tej akredytacji dotyczył badań chemicznych oraz właściwości fizycznych, była ona honorowana przez Ministra Finansów, co jest poniekąd, wskazówką interpretacji omawianych przepisów przez projektodawcę tych przepisów. Projekt przedmiotowej nowelizacji wpłynął do Sejmu RP 4 lutego 2011 r. jako rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw (druk nr 3860), można zatem przyjąć, że projektodawcą tych przepisów lub autorem założeń do tych przepisów był Minister Finansów.

Podkreślenia wymaga również, że sprawozdania jednostki badającej sporządzone w niniejszej sprawie, nie są oznaczone symbolem posiadanej akredytacji, co stanowiłoby oczywiste nadużycie.

Sąd zatem uznaje za niezasadny zarzut skargi, oparcia zaskarżonej decyzji na wnioskach opinii wydanych przez jednostkę badającą nieposiadającą uprawnień (akredytacji) do przeprowadzania badań technicznych automatów i urządzeń do gier, a w konsekwencji nie posiadającą wiadomości specjalnych niezbędnych do wydania rzeczonych opinii. W ocenie Sądu dowody załączone przez skarżącą przy piśmie z [...] sierpnia 2014 r., oddalone przez Sąd na rozprawie [...] lipca 2014 r., wykazują w głównej mierze, że organy celne mają również, tak jak i sądy administracyjne, problem z interpretacją przedmiotowych przepisów, nie dowodzą natomiast prawidłowości interpretacji proponowanej przez skarżącą. Zdaniem Sądu, nie ma racjonalnych podstaw do kwestionowania w przedmiotowej sprawie literalnej interpretacji przepisów art. 23f ustawy o grach hazardowych. Odejście od literalnej interpretacji i oparcie się na interpretacji systemowej bądź funkcjonalnej, jest uzasadnione wówczas gdy literalna interpretacja prowadzi do błędnych wniosków. W niniejszej sprawie tak nie jest, a interpretacja systemowa i funkcjonalna wspiera interpretację językową. Przyjęcie bowiem, iż ustawodawcy nie chodziło o konkretną akredytację, bynajmniej nie obniża wymogów odnoszących się do standardów jakie musi spełnić jednostka badająca. Wymóg ten stawia te standardy na wysokim poziomie ale w zakresie nie pokrywającym się z regulacją zawartą w pkt 2 art. 23f ust. 1 ustawy o grach hazardowych. W tym sensie zapewniony jest cel przedmiotowej regulacji, a normy zawarte w pkt 1 i pkt 2 tego przepisu, korespondują ze sobą i nie stoją w sprzeczności z innymi przepisami ustawy.

Sąd nie dopatrzył się również uchybień proceduralnych mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przede wszystkim organ odniósł się do wnioskowanych przez stronę dowodów w postaci opinii prawnych oraz opinii rzeczoznawcy, biegłego sądowego. Minister Finansów dokonał ich merytorycznej analizy oraz oceny. Obszernie uzasadnił swoje stanowisko i rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie, w sposób odpowiadający wymogom proceduralnym. Nie można uznać za uchybienie prawne odmiennej od strony oceny dowodów oraz stanu faktycznego, dokonanej przez organ, jeżeli ocena ta jest prawidłowo uzasadniona i wyjaśniona oraz połączona z prawidłowo dokonaną subsumpcją prawną stanu faktycznego.

W tym stanie rzeczy, wobec braku podstaw do kwestionowania zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), skargę należało oddalić.