Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 553/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2009-12-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej~Minister Finansów
Treść wyniku: Uchylono indywidualną interpretację
Powołane przepisy: article: art. 2 pkt 12,  art.41  ust.12
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Ewa Kwarcińska, Sędzia WSA Bogusław Woźniak, Protokolant Sekretarz Sądowy Beata Jarecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 1 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi R. M. ,,A" Spółka Jawna z siedzibą w S. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 12 maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie w przedmiocie podatku od towarów i usług 1. uchyla indywidualną interpretację; 2. określa, że zaskarżona indywidualna interpretacja Ministra Finansów nie może być wykonana; 3. zasądza od Ministra Finansów na rzecz strony skarżącej kwotę 200(dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu 23 lutego 2009 r. "A" R. M. Spółka Jawna w S. złożyła do Ministra Finansów wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zastosowania 7% stawki podatku do świadczonych usług budowlanych.

Spółka wskazała, że jest generalnym wykonawcą wielorodzinnego budynku mieszkalnego z aktualnym pozwoleniem na budowę. Budynek składa się

z następujących elementów:

- część podziemna o pow. użytkowej 2.352,07 m2 , w tym pomieszczenia gospodarcze (wózkownie) 19,44 m2, techniczne (wymiennikowe) 72,55 m2, komunikacja piesza 58,07 m2, komunikacja pieszo-jezdna 1.010,99 m2, miejsca postojowe 1.1191,02 m2

- część nadziemna o pow. użytkowej 3.823,77 m2, w tym pow. użytkowa mieszkań 3.518,06 m2.

Do każdego lokalu mieszkalnego przypisane jest jedno miejsce postojowe. Fakturowanie budowy budynku następuje poszczególnymi etapami ze stawką 7 %, bez wyodrębniania, czy usługa budowlana dot. części budynku, w której umiejscowione są miejsca postojowe, czy też lokale mieszkalne lub klatka schodowa. Ściany budynku, jak również całe jego posadowienie (fundament, ławy, stropy) służą zarówno lokalom mieszkalnym, jak również dla części budynku, w której są zlokalizowane miejsca postojowe. Nie ma możliwości dokonania podziału w tym zakresie. Elementy posadowienia budynku musiałyby być również wykonane, nawet bez wykonania miejsc postojowych. Ponadto, zgodnie z obowiązującymi przepisami, budując budynek mieszkalny inwestor ma obowiązek zapewnić infrastrukturę związaną z obiektem mieszkalnym w postaci miejsc postojowych nadziemnych

lub podziemnych.

W związku z przedstawionym powyżej stanem faktycznym Spółka zadała pytanie, czy całość usług budowlanych związanych z budową budynku mieszkalnego (części podziemnej i nadziemnej), w tym budowa części podziemnej z miejscami postojowymi może być opodatkowana stawką 7 %? Zdaniem wnioskodawcy, do całości usług budowlanych związanych z budową budynku mieszkalnego, składającego się z części podziemnej (zawierającej miejsca postojowe) i nadziemnej, można stosować stawkę 7 %. Zgodnie z obowiązującymi przepisami usługi budowlane związane z budownictwem mieszkaniowym oraz infrastrukturą towarzyszącą budownictwu mieszkaniowemu opodatkowane są stawką 7 %. Inwestor ma obowiązek zapewnienia do każdego lokalu mieszkalnego infrastrukturę towarzyszącą, nie tylko w postaci przyłączy wodno-kanalizacyjnych, energetycznych itp., ale również miejsc postojowych, bez względu na to, gdzie to miejsce postojowe zostanie zlokalizowane – przy budynku lub wewnątrz budynku. Zgodnie z Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych, budynki mieszkalne to obiekty, w których

co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej budynku wykorzystywana jest na cele mieszkalne. W opisanym stanie faktycznym powierzchnia użytkowa mieszkań wynosi 57 % w stosunku do całkowitej powierzchni użytkowej budynku. W związku z tym do całości usług budowlanych dotyczących budynku mieszkalnego (w tym miejsc postojowych) powinna być zastosowana stawka podatku w wysokości 7%.

W dniu 12 maja 2009 r. działający w imieniu Ministra Finansów Dyrektor Izby Skarbowej wydał interpretację indywidualną, w której uznał stanowisko Spółki przedstawione we wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji za nieprawidłowe. W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej w odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego stwierdzić należy, że od dnia 1 stycznia 2008 r., zgodnie z art. 41 ust. 12 w związku z ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.) oraz § 5 ust. 1a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.), a od dnia 1 grudnia 2008 r. na mocy ww. przepisów ustawy oraz § 6 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1336), 7% stawka podatku od towarów i usług znajduje zastosowanie jedynie w odniesieniu do robót polegających na realizacji obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części. Jeżeli zatem przedmiotem umowy są odnoszące się do budynku sklasyfikowanego wg Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11 jako całości, kompleksowe roboty budowlano – montażowe dotyczące budynku wielorodzinnego, w którym znajdują się miejsca postojowe, zastosowanie będzie miała jedna stawka podatku od towarów i usług w wysokości 7 % dla robót wykonywanych w całym obiekcie. W sytuacji jednak, gdy świadczona przez wnioskodawcę usługa dotyczy miejsc postojowych i infrastruktury towarzyszącej, zlokalizowanych poza budynkiem wielorodzinnym, wówczas zastosowanie ma stawka podstawowa w wysokości 22%. W związku z powyższym Dyrektor uznał stanowisko wnioskodawcy przedstawione we wniosku jako nieprawidłowe.

Pismem z dnia 19 maja 2009 r. wnioskodawca - "A" R. M. Spółka Jawna w S. – wezwała organ podatkowy do usunięcia naruszenia prawa. Organowi podatkowemu zarzucono, że wydana interpretacja indywidualna jest niezgodna z zadanym we wniosku pytaniem i zawartym we wniosku stanowiskiem Spółki oraz dodatkowo jest niezrozumiała w sposób jednoznaczny dla wnioskodawcy.

W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji indywidualnej z dnia 12 maja 2009 r. Wskazał dodatkowo, że wydając przedmiotową interpretację był zobowiązany do pełnej oceny stanowiska wnioskodawcy, co skutkowało uznaniem stanowiska tego za nieprawidłowe.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Spółka wniosła o zmianę interpretacji indywidualnej i uznanie, że stanowisko podatnika zawarte we wniosku z dnia 23 lutego 2009 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zastosowania 7% stawki podatku do świadczonych usług budowlanych jest prawidłowe. W uzasadnieniu skarżąca Spółka podniosła, że wydana interpretacja nie rozstrzyga w sposób jednoznaczny czy stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe czy też nieprawidłowe. Skarżąca wskazała, że we wniosku zawarła proste pytanie dotyczące stawki podatku VAT jaką ma zastosować przy budowaniu miejsc postojowych znajdujących się w części podziemnej budynku mieszkalnego, w którym część podziemna (miejsca postojowe) stanowi jedną bryłę konstrukcyjną z bryłą nadziemną, w której znajdują się lokale mieszkalne. W związku z czym niezrozumiałym jest dla Spółki, dlaczego organ wskazuje wysokość stawki podatku VAT dla budowy miejsc postojowych poza budynkiem. W jej ocenie organ nie umie dokonać jednoznacznego rozstrzygnięcia w przedstawionej sprawie. Jeżeli zaś miał wątpliwości co do stanowiska wnioskodawcy, to powinien go wezwać do uzupełnienia uzasadnienia. Wydanie interpretacji stwierdzającej, że stanowisko wnioskodawcy jest nieprawidłowe, na podstawie jednego zdania wyjętego z kontekstu uzasadnienia wniosku jest dla skarżącej niezrozumiałe, tym bardziej, że analizując literalne brzmienie odpowiedzi na wezwanie można dojść

do przekonania, że gdyby nie to jedno zdanie podane w uzasadnieniu wniosku (zdanie wskazane na 5 stronie odpowiedzi) organ uznałby stanowisko podatnika

za prawidłowe.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko i argumentację jak w zaskarżonej interpretacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Sąd administracyjny w granicach swojej właściwości bada zgodność zaskarżanych orzeczeń z prawem.

W niniejszej sprawie dokonany przez stronę opis stanu faktycznego stanowił w ocenie organu podstawę do wydania interpretacji indywidualnej, w której dokonano oceny w świetle art. 41 ust. 12 w zw. z art. 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz § 5 ust. 1a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. wyżej powołanego i w odniesieniu do czasu od dnia 1 grudnia 2008 r. - § 6 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. wyżej powołanego możności stosowania stawki 7% podatku zarówno w odniesieniu do realizacji umów dotyczących budynku ze znajdującymi się w nim miejscami postojowymi, jak i usługi dotyczącej miejsc postojowych i infrastruktury towarzyszącej zlokalizowanych przed budynkiem wielorodzinnym. W wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa strona wnioskująca, powtarzając opis stanu faktycznego, podkreśliła, że zadane pytanie dotyczyło możliwości opodatkowania stawką 7% całości usług budowlanych związanych z budową budynku mieszkalnego (części podziemnej i nadziemnej),

w tym z budową części podziemnej z miejscami postojowymi. Wyjaśniono,

że zawarte we wniosku stanowisko Spółki odnosiło się do sytuacji faktycznej,

gdyż w budynku wielorodzinnym znajdują się miejsca postojowe.

Wbrew stanowisku organu dodatkowe stwierdzenia zawarte w opisie stanu faktycznego, iż inwestor ma obowiązek zapewnienia do każdego lokalu mieszkalnego infrastruktury towarzyszącej nie tylko w postaci przyłączy wodnokanalizacyjnych, energetycznych itp. lecz również miejsc postojowych, bez względu na to, gdzie to miejsce zostanie zlokalizowane – przy budynku lub wewnątrz budynku, nie uzasadniało uznania, że jest to opis stanu faktycznego objętego precyzyjnie sformułowanym pytaniem strony. Ewentualne wątpliwości mogły być wyjaśnione poprzez zobowiązanie strony do dalszego precyzowania wniosku. Na etapie wezwania do usunięcia naruszenia prawa strona zasadnie podkreśliła, że ubiega się o udzielenie odpowiedzi dotyczącej opodatkowania dostawy miejsc postojowych usytuowanych w budynkach mieszkalnych dokonywanej wraz z dostawą lokali mieszkalnych. Nie jest trafne w okolicznościach niniejszej sprawy twierdzenie zawarte w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, że strona przedstawiła jednolite stanowisko prawne odnośnie opodatkowania dostawy miejsc parkingowych w budynkach mieszkalnych i poza nimi. Zasadny jest zarzut strony, że udzielona interpretacja pomimo zawarcia w jej treści w odniesieniu do miejsc parkingowych położonych w budynku oceny zgodnej ze stanowiskiem przedstawionym we wniosku, poprzez ogólne sformułowanie rozstrzygające o nieprawidłowości stanowiska strony w zakresie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zastosowania 7% stawki podatku do świadczonych usług budowlanych skutkuje niejednoznacznością rozstrzygnięcia.

Ponownie rozpoznając sprawę Minister Finansów udzieli interpretacji

w zakresie stanowiska przedstawionego przez stronę w odniesieniu do stanu faktycznego sprecyzowanego w sprawie.

Z tych względów uznając skargę za zasadną Sąd na mocy art. 146 § 1

w zw. z art. 145 § 1 pkt 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł jak

w punkcie I wyroku. Na mocy art. 152 ww. ustawy orzeczono jak w punkcie II.

O kosztach postępowania orzeczono na mocy art. 209 powołanej ustawy.