Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 250/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2004-06-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 612  Sprawy geodezji i kartografii
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Kozerski, Sędziowie NSA Teresa Rutkowska (spr.), p.o. sędziego WSA Małgorzata Łuczyńska, Protokolant sekretarz sądowy Adrian Król, po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2004 roku na rozprawie przy udziale - sprawy ze skargi I.L. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia operatu opisowo - kartograficznego ewidencji gruntów 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...] nr [...], 2. orzeka, że zaskarżona decyzja podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku


UZASADNIENIE

3 II SA/Łd 250/03

U Z A S A D N I E N I E

Decyzją Nr [...] z dnia [...] wydaną na podstawie art. 22 pkt.1 ustawy z dnia 17 maja 1989 roku –Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jednolity Dz. U. 2000 r. Nr 100, poz. 1086 ) oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 roku w sprawie ewidencji gruntów i budynków ( Dz. U. 2001 r. nr 38 poz.454) Starosta [...] orzekł o zatwierdzeniu operatu opisowo-kartograficznego ewidencji gruntów i budynków Miasta T., Powiat [...], Województwo [...] w jego granicach administracyjnych dla obrębu ewidencyjnego nr [...] oraz o utracie aktualności operatu dotychczasowej ewidencji gruntów miasta T. dla obrębu nr [...].

W uzasadnieniu podano, że operat opisowo- kartograficzny ewidencji gruntów i budynków miasta T. dla 10 obrębów ewidencyjnych w tym m.in. dla obrębu Nr [...] został wykonany przez [...] Przedsiębiorstwo [...] w Ł. spółkę z o.o. w Ł. na podstawie umowy z dnia 3 stycznia 2001 r ( z aneksami) zawartej z Zarządem Powiatu [...]. W ramach tej umowy wykonana została modernizacja ewidencji gruntów i założona ewidencja budynków dla miasta T.

Opracowany projekt operatu opisowo kartograficznego został wyłożony do publicznego wglądu osób zainteresowanych w lokalu Urzędu Miasta T. w dniach od 19 listopada do 19 grudnia 2001r . Starosta zawiadomił osoby, organy i jednostki organizacyjne, o których mowa w § 10 i § 11 rozporządzenia z dnia 29 marca 2001r w sprawie ewidencji gruntów i budynków o wyłożeniu projektu operatu opisowo – kartograficznego poprzez ogłoszenie w prasie lokalnej w [...] oraz indywidualne powiadomienie stron, a także poprzez jego wywieszenie na tablicach ogłoszeń Starostwa [...] i Urzędu Miasta w T. w okresie 30 dni.

Z wyłożenia projektu operatu sporządzony został protokół, zgodny z § 41 rozporządzenia .

Organ wskazał, że z danymi ewidencyjnymi zapoznało się 190 osób tj. 52% ogółu osób , a do treści protokółu uwagi wniosły 4 osoby: właściciele działek 256/5, 128/1, 90/2 i 90/4 oraz 234.

Od powyższej decyzji odwołanie wniosła I.L. podnosząc , że na podstawie załączonego postanowienia o urządzeniu księgi wieczystej KW z dnia [...] oznaczone w 1974 roku numerami 2657/1 oraz 2656/1 działki miały powierzchnię równą 4506 m2 . Natomiast po operacie opisowo- kartograficznym zatwierdzonym decyzją Starosty Powiatowego znak [...] dnia [...] łączna powierzchnia działek wynosi 4478 m2 , czyli jest mniejsza 28 m2. Ponadto I.L. stwierdziła, że z roku 2000 na 2001 bez decyzji w sprawie zatwierdzenia operatu opisowo-kartograficznego Urząd Miasta w T. zmniejszył powierzchnię działek o 30 m2. Zdaniem I.L. dowodzą tego , decyzje nr [...] z dnia [...] oraz nr [...] z dnia [...] wydane z upoważnienia Burmistrza Miasta w T. w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości .Z uwagi na powyższe strona wniosła o uchylenie decyzji Nr [...] z dnia [...] jako niezgodnej z prawem.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia [...] nr [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] Nr [...] z dnia [...].

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził ,że w operacie ewidencji gruntów i budynków z 1967 roku , istnieją dwie działki o numerach 2656 i 2657 o powierzchni odpowiednio 1551m2 oraz 1986 m2 co łącznie daje 4537 m2. Powierzchnie działek były wówczas liczone metodą analityczno-graficzną , czyli część wymiarów działek pochodziła z pomiaru w terenie , a część uzyskano metodą graficzną z map. Następnie [...][...] Przedsiębiorstwo [...] dokonało podziału działek nr 2656 i 2657 przygotowując materiał geodezyjny pod wywłaszczenie części tych działek pod drogę. W jego wyniku powstały działki 2656/1 o powierzchni 2533m2 oraz 2656/2 –18 m2 , 2657/1 o powierzchni 1973 m2 i nr 2657/2 –13m2.

Organ odwoławczy wyjaśnił także , że w dniu [...] została wykonana mapa sytuacyjna dla celów prawnych, na której granice działek 2656/1i 2657/1wykazane zostały zgodnie ze stanem istniejącym w ewidencji gruntów , gdzie ich łączna powierzchnia wynosiła 4506m2 . Mapa ta posłużyła do założenia księgi wieczystej KW [...], obecnie KW [...].

W roku 1986 nastąpiło odnowienie operatu ewidencji gruntów i budynków na terenie obejmującym w/w działki .W ramach tego odnowienia ustalono stan władania , dokonano pomiaru granic nieruchomości, obliczono ich powierzchnie metodą analityczną ( ze współrzędnych) i ogłoszono stan władania .W protokole z ogłoszenia wyników pomiaru stanu władania gruntami pod pozycją 109 widnieje podpis I.L. wyrażający akceptację nowych wymiarów powierzchni nieruchomości tj. 4325m2

Stan powyższy nie uległ zmianie do momentu modernizacji operatu ewidencji gruntów , która została zakończona wydaniem decyzji Starosty [...] znak [...]. Decyzją tą zatwierdzono powierzchnie nieruchomości zgodnie ze stanem istniejącym w rejestrze gruntów od roku 1986 tj. 4325m2 –bez przeprowadzania nowych pomiarów na gruncie . Jak wskazał organ, nastąpiło to zgodnie z § 82 ust.1 i 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 .03 2001 roku w sprawie ewidencji gruntów i budynków ( Dz. U. 2001 r. nr 38 poz.454), który mówi , że przy wykonywaniu kompleksowej modernizacji ewidencji założonej przed wejściem w życie rozporządzenia (tj. czerwiec 2001r.) , do sporządzenia numerycznego opisu granic działek ewidencyjnych wykorzystuje się istniejące materiały i dane państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego .

W rozpoznawanej sprawie oznaczało to przyjęcie danych z pomiaru , który miał miejsce przy odnowieniu ewidencji w roku 1986.

Na podstawie zaskarżonej decyzji Starosty [...] dopisano również I.L. działkę o nr 256/9 odpowiadającą części działek 2556/1 2557/1 o powierzchni 153 m2 , z uwagi na brak danych dotyczących jej wywłaszczenia . Po tych zabiegach obecna powierzchnia nieruchomości wynosi 4478m2.

W konkluzji [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego stwierdził, że nie ma podstaw do zmiany decyzji organu I instancji . Powodem tego jest fakt, że powierzchnia wpisana w księdze wieczystej na podstawie stanu z roku 1965 była ustalona w oparciu o metodę mniej dokładną od tej, która została zastosowana w momencie odnowy ewidencji gruntów w 1986 roku . Granice w obu przypadkach były określone wg stanu faktycznego na gruncie , a nie na podstawie stanu prawnego wynikającego z ustalenia przebiegu granic.

Nie było także podstaw , aby uwzględnić odwołanie na podstawie argumentów , że powierzchnia ewidencji gruntów powinna być równa powierzchni zapisanej w księdze wieczystej tj. 4506 m2 , albowiem podstawą oznaczenia nieruchomości w księgach są dane z ewidencji.

Organ II instancji stwierdził także , że decyzje nr [...] z dnia [...] oraz nr [...] z dnia [...] wydane z upoważnienia Burmistrza Miasta w T. dotyczą wymiaru podatku od nieruchomości , zatem nie mogą być podstawą zmiany powierzchni działek ewidencyjnych . Natomiast w sprawie wysokości podatków Wojewódzki Inspektor nie jest organem właściwym.

W skardze skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego OZ w Łodzi I.L. wnosiła o uchylenie zaskarżonej decyzji jako niezgodnej z prawem powołując argumenty zawarte w uzasadnieniu odwołania od decyzji organu I instancji .

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wnosił o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie w dniu 2 czerwca 2004 r stawili się: skarżąca oraz G.L. jako współwłaściciel przedmiotowej nieruchomości, który został dopuszczony do udziału w sprawie w charakterze uczestnika na prawach strony.

Z oświadczenia złożonego przez niego na rozprawie wynika , że kolejną współwłaścicielką nieruchomości jest jego siostra K.L.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie wskazać należy, że z dniem 1 stycznia 2004 r z mocy art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002 r Nr 153 poz. 1271, zm. Dz. U. Nr 228, poz. 2261 z 2003 r), weszła w życie ustawa z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. z 2002 r Nr 153, poz.1269 ) oraz ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi( Dz. U. z 2002 r Nr 153 poz. 1270).

W myśl art. 97 § 1 wskazanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające /.../, sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Z powyższego wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi utworzony z dniem 1 stycznia 2004 r dla obszaru województwa łódzkiego, rozporządzeniem Prezydenta RP z dnia 25 kwietnia 2003 r w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych /.../( Dz. U. z 2003 r Nr 72, poz. 652), jest właściwy do rozpoznania skargi w niniejszej sprawie.

Zgodnie z art. 184 Konstytucji RP Naczelny Sąd Administracyjny oraz inne sądy administracyjne sprawują, w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej /.../.

Przy czym, jak stanowi art. 1 § 2 wskazanej już wyżej ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002 r Nr 153, poz. 1269 ) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie .

Zgodnie z art. 145 § 1 wymienionej ustawy (p.p.s.a.) Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie :

1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi:

a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;

3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.

Wojewódzki Sąd Administracyjny bada więc jedynie legalność zaskarżonej do niego decyzji (postanowienia), tj. czy nie narusza ona prawa materialnego oraz czy organy administracji publicznej prowadząc sprawę nie naruszyły przepisów postępowania. W przypadku stwierdzenia naruszenia prawa w zakresie wskazanym w cytowanym przepisie, Sąd może wydać jedno ze wskazanych tam rozstrzygnięć.

Podkreślić także należy, że zgodnie z art. 134 § 1, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Przechodząc do oceny zasadności wniesionej skargi, stwierdzić należy, że w ocenie Sądu, skargę należało uwzględnić, z uwagi na naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przy czym podkreślić należy, że uwzględnienie skargi nastąpiło z innych przyczyn niż zostały wskazane w uzasadnieniu skargi.

Z treści przepisów rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r w sprawie ewidencji gruntów i budynków ( Dz. U. Nr 38, poz. 454) wynika, że postępowanie w sprawie założenia ewidencji gruntów i budynków toczy się z udziałem wszystkich zainteresowanych osób, jednostek organizacyjnych i organów, o których mowa w § 10 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 oraz § 11 tego rozporządzenia.

Takimi osobami są przede wszystkim właściciele ( współwłaściciele ) nieruchomości objętych postępowaniem ( § 10 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia).

Jak wynika z dokumentów znajdujących się w załączonych aktach współwłaścicielami działek o nr ewidencyjnych 18 i 256/9 (droga) byli S. i I. małżonkowie L. na prawach wspólności ustawowej. S.L. zmarł i w dniu 24 kwietnia 2002 r. powyższy fakt został zgłoszony do ewidencji gruntów.

Zawiadomienie o dokonanych przez organ zmianach podmiotowych, a także przedmiotowych, sporządzone zostało w tej samej dacie ( zawiadomienie z dnia 24.04.2002 r w aktach administracyjnych ).

Wydając [...] decyzję o zatwierdzeniu operatu opisowo- kartograficznego ewidencji gruntów i budynków organ I instancji miał więc pełną informację o wszystkich współwłaścicielach przedmiotowej nieruchomości . Decyzja została jednak przesłana jedynie I.L. z pominięciem G.L. i K.L., podobnie jak decyzja organu II instancji, co stanowi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania ( art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.) , a tym samym daje postawę do uchylenia decyzji organów obu instancji , zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1b) p.p.s.a.

Ponadto stwierdzić należy, że nadesłane do sądu akta administracyjne są niekompletne i nie dają podstaw do dokonania oceny czy postępowanie w sprawie założenia ewidencji gruntów i budynków , poza wskazanymi już wyżej uchybieniami, prowadzone było zgodnie z przepisami wskazanego już wyżej rozporządzenia z 29 marca 2001r.

Skarżąca wprawdzie nie zaprzeczyła, że zgodnie z § 40 ust. 2 rozporządzenia otrzymała zawiadomienie o wyłożeniu projektu operatu opisowo – kartograficznego , ale i tak nie wiadomo jaka była treść zawiadomienia i czy była ona zgodna z § 40 ust. 3 rozporządzenia.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ winien przede wszystkim wyeliminować powyższe uchybienia.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 b) i c) oraz art. 135 p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji .

Sąd nie znalazł podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o czym orzekł w punkcie 2 wyroku na podstawie art. 152 p.p.s.a.