Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 179/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-03-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 51
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
article: par 12
journal: Dz.U. 2002 nr 75 poz 690
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
article: art. 2 pkt 12
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
article: art. 7 , 77 , 80
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska Sędziowie: WSA Krystyna Daniel (spr.) WSA Paweł Darmoń Protokolant: Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 marca 2015 r. sprawy ze skargi K.M. i J.M. na decyzję nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 23 grudnia 2014 r., znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych skargę oddala


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. decyzją z 14.08.2014 r. na podstawie art. 51 ust. 4 ustawy z 7.07.1994 r. - Prawo Budowlane (Dz. U. z 2014 r., poz. 768) w punkcie 1 zatwierdził projekt budowlany zamienny i udzielił inwestorowi: K. i J.M. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych związanych z budową: budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z instalacjami na działce nr [...] położonej w miejscowości Ś. (kat. obiektu: I) o następujących parametrach: powierzchnia zabudowy 90, 10 m2, powierzchnia użytkowa 107,61 m2, kubatura 705,19 m3 - według projektu budowlanego zamiennego; w punkcie 2 określił warunki zabezpieczenia terenu budowy i prowadzenia robót budowlanych; w punkcie 3 nałożył na inwestora K. i J.M. obowiązek uzyskania przed przystąpieniem do użytkowania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie budynku mieszkalnego jednorodzinnego (kat. obiektu: I).

W uzasadnieniu organ podał, że postępowanie administracyjne w sprawie budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego realizowanego na działce nr [...] , położonej w miejscowości Ś. , zostało wszczęte w związku z pismem B.M. z 09.02.2012r. W wyniku przeprowadzonej kontroli, w dniu 4.04.2012 r. ustalono, że Inwestorzy realizują roboty budowlane na podstawie pozwolenia na budowę z 21.10.2009r. znak: [...] wydanego przez Starostę W. , dla J.M. Niniejsza decyzja została przeniesiona decyzją z 14.06.2010 r. na rzecz J. i K.M. Organ stwierdził, że inwestorzy dokonali istotnego, w rozumieniu przepisów art. 36a ust. 5 Prawa budowlanego, odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego i od warunków udzielonego pozwolenia na budowę, które polega na zmianie w zakresie zatwierdzonego projektu zagospodarowania działki, tj. zmianie lokalizacji przedmiotowego budynku, zbliżając się w ten sposób do granicy z działką nr [...] , od strony wschodniej (naruszenie warunków techniczno-budowlanych). Ponadto inwestorzy dokonali w przedmiotowym obiekcie nieistotnych zmian od zatwierdzonej dokumentacji projektowej i udzielonego pozwolenia na budowę, polegających na częściowej zmianie usytuowania otworów okiennych i drzwiowych, wydłużeniu schodów zewnętrznych z biegu prostego na łamany.

Organ postanowieniem z 12.04.2012 r. wstrzymał prowadzenie robót budowlanych wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę oraz zobowiązał inwestora do przedłożenia oceny technicznej wykonanych dotychczas robót budowlanych. Na postanowienie inwestor wniósł zażalenie do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. W związku z pozostawaniem całości akt przedmiotowej sprawy w WINB w K. organ nie wydał decyzji o której mowa w art. 51 ust.1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane. Postanowieniem z 18.07.2012r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 umorzył postępowanie zażaleniowe. Decyzją z 8.08.2012r. PINB umorzył postępowanie w sprawie dokonania istotnych odstępstw od pozwolenia na budowę. Decyzją z 19.04.2013r. WINB w K. uchylił skarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W wyniku kontroli przeprowadzonej w dniu 4.09.2013 r. ustalono, że roboty budowlane objęte pozwoleniem na budowę zostały zakończone, a inwestor wykonał dodatkowo kanalizację deszczową wraz z dwoma studzienkami chłonnymi.

Ponownie prowadząc postępowanie PINB decyzją z 10 września 2013r. znak: [...] , wydaną w trybie art. 51 ust. 1 pkt. 3 ustawy Prawo budowlane nałożył na inwestorów obowiązek sporządzenia i przedstawienia 4 egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego budynku mieszkalnego jednorodzinnego, zlokalizowanego na działce nr [...] w miejscowości Ś. W dniu 27.11.2013 r. złożone zostały 4 egzemplarze projektu budowlanego zamiennego, które na wezwanie organu zostały uzupełnione w dniu 25.03.2014 r. PINB wyjaśnił, że kwestia zbliżenia przedmiotowego budynku mieszkalnego do granicy działki nr [...] została rozstrzygnięta pismem Wójta Gminy M. z 5.11.2013r. W piśmie tym Wójt Gminy M. stwierdził, że "działka nr [...] położona w Ś. nie spełnia wymogów działki budowlanej w oparciu o definicję zawartą w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z 24.03.2003 r". Odwołując się do treści § 12 rozporządzenia w sprawie warunków jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane i ich usytuowanie organ uznał, że spełnione zostały obowiązujące warunki techniczne jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, w tym posadowienia budynku od sąsiednich działek budowlanych.

Ponadto organ nadmienił, że w związku z istotnymi odstępstwami od zatwierdzonego projektu budowlanego, Starosta W. decyzją z 29.04.2014 r. znak [...] na wniosek Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. , uchylił decyzję własną o pozwoleniu na budowę z 21.10.2009 r. nr [...] .

Odwołanie od decyzji PINB wniósł B.M. domagając się jej uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Odwołujący się zarzucił, że nieprawdą jest, że działka nr [...] nie spełnia wymogów działki budowlanej. Nadmienił, że nie jest mu znana treść pisma Wójta Gminy M. z 5.11.2013 r.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z 23.12.2014 r., znak: [...] , na podstawie art. 138 § 2 kpa oraz na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 kpa uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przed organem I instancji.

W uzasadnieniu organ II instancji podał, że decyzja została wydana co najmniej przedwcześnie. Organ I instancji ustalił w wyniku dwukrotnych kontroli, że w trakcie budowy budynku mieszkalnego dokonano istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego w zakresie usytuowania budynku w stosunku do granic działki. Analiza projektu zagospodarowania terenu i mapy z inwentaryzacji powykonawczej wskazuje, że przedmiotowy budynek, jest usytuowany w zbliżeniu do wschodniej granicy z działką nr [...] (własność B.M. ), naruszającym przepisy techniczno-budowlane, tj. §12 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie określający minimalne odległości budynków od granic działki budowlanej. Odległość ta wynosi wg mapy z inwentaryzacji powykonawczej od ok. 1m do ok. 2m. PINB na podstawie pisma Wójta Gminy M. z 5.11.2013r., skierowanego do Pracowni Projektowej Budowlanej "[...] " (kserokopia , zał. Nr [...] projektu budowlanego zamiennego), uznał, że działka nr [...] nie jest działką budowlaną. Zatem usytuowanie budynku inwestorów nie musi spełniać wymogów § 12 i innych w/w rozporządzenia. W ocenie WINB takie uznanie nie jest uzasadnione. W niniejszym postępowaniu nie można przesądzić, czy działka nr [...] jest działką budowlaną czy też nie. Ustawa Prawo budowlane nie zawiera definicji "działki budowlanej". Definicję taką zawiera natomiast ustawa z 27.03.2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w art. 2 pkt 12. Cytując wyrok WSA w Warszawie z dnia 13.01.2010r., sygn. VII SA/Wa 1886/09 organ odwoławczy podniósł, że na potrzeby Prawa budowlanego należy przyjąć definicją szerszą - działka budowlana jest to każda nieruchomość, na której można prowadzić "roboty budowlane" w rozumieniu art. 3 pkt 7 Prawa budowlanego. Nieruchomość taka może się składać z jednej lub kilku działek gruntu w znaczeniu geodezyjnym, gdyż pojęcie działki ewidencyjnej nie jest tożsame z pojęciem działki budowlanej. Przedmiotem zagospodarowania może być również "teren" jako pojęcie szersze od działki budowlanej, w skład którego wchodzić może więcej niż jedna nieruchomość gruntowa. Skoro więc zapisy miejscowego planu zagospodarowania Gminy M. nie ustanawiają minimalnej wielkości działki przeznaczonej pod zabudowę, natomiast określają zasady i warunki scalania i podziału nieruchomości na nowe działki budowlane. Inwestor (posiadający inne działki gruntu w sąsiedztwie) ma prawo kształtować zagospodarowanie swojej działki w każdy sposób, który jest zgodny z przepisami prawa. Działka nr [...] ma wprawdzie szerokość ok. 8,5 m i w połowie jej szerokości przebiega nieprzekraczalna linia zabudowy, niemniej w całości znajduje się na terenie przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną (SW 19 MN), gdzie dopuszczalne są nie tylko budynki mieszkalne, ale również mniejsze budynki gospodarcze i garaże. Minimalne wymiary budynków, a w szczególności gospodarczych nie są określone, a usytuowanie budynków na nietypowej działce budowlanej regulują przepisy § 12 ust.2, ust.3 pkt 1 i pkt 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. O możliwości zabudowy działki nr [...] w sposób ostateczny przesądzić może dopiero właściwy organ oceniając ewentualny wniosek inwestora o pozwolenie na budowę, zatem pismo Wójta Gminy M. z 5.11.2013 r. nie przesądza bezwzględnie o jej statusie i nie ma w tym zakresie znaczenia dowodowego (uzasadnienie wyroku NSA w Warszawie z 17.05.2013r., sygn. II OSK 131/12). Budynek na działce nr [...] w aktualnym stanie faktycznym istotnie narusza §12 w/w rozporządzenia i prawnie chroniony interes właściciela działki nr [...] , kształtujący możliwy sposób zabudowy działki nr [...] wynikający z w/w przepisów.

Konkludując, organ II instancji nie zgodził się z ustaleniami organu I instancji, że przedłożony przez inwestora projekt zamienny doprowadzi budynek do stanu zgodnego z prawem i stanowi wypełnienie obowiązku nałożonego decyzją PINB z 10.09.2013r., znak: [...] . Nakazał rozważenie, czy i w jakim zakresie zrealizowany obiekt może podlegać legalizacji. Przed wydaniem skarżonej decyzji organ I instancji nie dokonał wnikliwych ustaleń odnośnie zgodności przedstawionego projektu budowlanego zamiennego z przepisami techniczno-budowlanymi w zakresie projektu zagospodarowania terenu.

J.M. i K.M. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. , domagając się jej uchylenia i zasądzenia kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzucili:

- naruszenie art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed Sądami Administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270), przez niezbadanie w ogóle i nieprawidłowe ustalenie okoliczności, że "sąsiednia działka nr [...] położona w Ś. ma charakter działki rolnej a co wynika w sposób niezbity z dołączonego do akt sprawy pisma Wójta Gminy M. , zaś już sama szerokość bardzo wąska tej działki w sposób jednoznaczny przesądzą, że nie może ona mieć przeznaczenia na cele budowlane, a w konsekwencji tego nie można jej traktować jako działkę budowlaną w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy z 27 marca 2003r o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i w konsekwencji tego w sprawie nie może mieć zastosowania § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i usytuowanie";

- naruszenie art. 2 pkt 12 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i w konsekwencji tego w sprawie również naruszenie § 12 rozporządzenia "przez błędne zastosowanie w nin. sprawie powyższych przepisów prawnych,

mimo że sąsiednia działka nr [...] poł. w S. nie ma charakteru

budowlanego choćby ze względu na fakt jej niedużej szerokości, uniemożliwiającej na niej inwestycje budowlane, jak również ze względu na fakt, że na tej działce znajduje się transformator który również uniemożliwia prowadzenia na niej prac budowlanych";

- naruszenie art. 7 kpa przez wydanie zaskarżonej decyzji bez uwzględnienia

dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy przez organ I instancji na

podstawie pisma w tym zakresie skierowanego przez Wójta Gminy M. oraz

naruszenie art. 77 § 1 kpa przez nieuwzględnienie faktu, że w I instancji dokonując

ustalenia na podstawie przedmiotowego pisma Wójta Gminy M. , dokonano

wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sprawie,

który pozwalał na ustalenie ze inwestycja została przeprowadzona w sąsiedztwie

działki nr [...] , która nie ma charakteru działki budowlanej a jedynie jest działką

rolną, choćby biorąc pod uwagę, że bardzo wąska szerokość tej działki i usytuowanie

na niej transformatora, uniemożliwia prowadzenia na niej jakichkolwiek inwestycji

budowlanych.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. Nr 153, poz. 1269).

Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to między innymi, że sąd administracyjny nie musi w ocenie legalności zaskarżonej decyzji ograniczać się tylko do zarzutów sformułowanych w skardze, ale może wadliwości kontrolowanego aktu podnosić z urzędu.

W myśl art. 145 p.p.s.a., sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach.

Zgodnie z treścią art. 151 p.p.s.a. w razie nieuwzględnienia skargi sad skargę oddala.

Skarga jest niezasadna.

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z 23 grudnia 2014 r., uchylająca decyzję PINB w W. z 14 sierpnia 2014 r., którą w punkcie 1 organ I instancji zatwierdził projekt budowlany zamienny i udzielił inwestorowi: K. i J.M. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych związanych z budową: budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z instalacjami na działce nr [...] położonej w miejscowości Ś. (kat. obiektu: I) o następujących parametrach: powierzchnia zabudowy 90, 10 m2, powierzchnia użytkowa 107,61 m2, kubatura 705,19 m3 - według projektu budowlanego zamiennego; w punkcie 2 określił warunki zabezpieczenia terenu budowy i prowadzenia robót budowlanych; w punkcie 3 nałożył na inwestora K. i J.M. obowiązek uzyskania przed przystąpieniem do użytkowania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie budynku mieszkalnego jednorodzinnego (kat. obiektu: I).

Na wstępie trzeba przypomnieć, że jedną z naczelnych zasad procedury administracyjnej jest wyrażona w art. 7 k.p.a. zasada prawdy materialnej, zgodnie z którą organy administracji publicznej podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Zasada ta znajduje rozwinięcie w dalszych przepisach, między innymi w art. 77 § 1 k.p.a., zgodnie, z którym organ administracji publicznej winien w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzeć cały materiał dowodowy. Z kolei w myśl art. 80 k.p.a. udowodnienie danej okoliczności ma nastąpić na podstawie całokształtu materiału dowodowego. Naruszenie przepisów art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. nastąpi nie tylko w sytuacji, gdy organ dokona oceny okoliczności faktycznych na podstawie niektórych tylko dowodów zgromadzonych w sprawie, ale również wówczas, gdy nie podejmie działań w celu wyczerpującego zebrania materiału dowodowego istotnego dla wyjaśnienia okoliczności faktycznych sprawy i wyda rozstrzygnięcie pomimo niekompletnego materiału dowodowego. W postępowaniu administracyjnym ciężar dowodu spoczywa bowiem na organie, który w tym zakresie obowiązany jest między innymi do przeprowadzenia z urzędu dowodów służących ustaleniu stanu faktycznego sprawy, wystąpienia do strony z żądaniem przedstawienia dowodów na poparcie jej twierdzeń, czy też wystąpienia do innych organów lub instytucji o udzielenie będących w ich posiadaniu informacji bądź udostępnienie dokumentów, mogących przyczynić się do wyjaśnienia istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych.

W poddanej sądowej kontroli sprawie należy się zgodzić ze stanowiskiem WINB w K. , który w zaskarżonej decyzji uznał, że organ I instancji nie uczynił zadość ww. przepisom kodeksu postepowania administracyjnego. Należy zatem uznać, że organ odwoławczy prawidłowo - w oparciu o przepis art. 138 § 2 kpa - uchylił decyzję pierwszoinstancyjną i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, gdyż została ona wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie.

W rozpatrywanej sprawie prowadzonej w trybie postępowania legalizacyjnego kwestią sporną jest prawidłowość przyjętej przez organ I instancji klasyfikacji działki ewid. bezpośrednio sąsiadującej z działką inwestora tj. działki ewid. nr [...] położonej w miejscowości Ś. pod kątem jej prawnego przeznaczenia, a także faktyczna lokalizacja przedmiotowego budynku jednorodzinnego na działce nr [...] w stosunku do granicy z działka nr [...] . Postępowanie to prowadzone w trybie art. 51 Prawa budowlanego ma na celu w celu doprowadzenia do zgodności z prawem budynku na działce nr [...] w m. Ś. , zrealizowanego z istotnymi odstępstwami w stosunku do zatwierdzonego projektu budowlanego w ten sposób, że przy jego realizacji zmieniono lokalizację budynku w stosunku do linii wyznaczających granice z działkami sąsiednimi tj. działką nr [...] i [...] . Zmiana ta polegała na zbliżeniu do granicy z działką nr [...] na odległość od ok. 1 m do ok. 2 m i odpowiednio w oddaleniu od granicy działką ewid. nr [...] . W rozpoznawanej sprawie istotne jest zatem także prawidłowe ustalenie przebiegu granic pomiędzy działkami nr [...] i [...] , gdyż ma to znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy prowadzonej w trybie art. 51 Prawa budowlanego

Zgodnie ze stanowiskiem skarżących inwestorów działka ewid. nr [...] nie spełnia kryteriów działki budowlanej określonych w art. 2 pkt 12 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, poz. 717 ze zm.) ze względu na jej niewielkie rozmiary i ograniczone możliwości zabudowy, jest działką rolną, co znajduje potwierdzenie w piśmie Wójta Gminy M. z 5 listopada 2013 r. Stanowisko skarżących podzielił organ I instancji.

Z tym stanowiskiem nie zgadza się organ odwoławczy kwestionujący ustalenia organu I instancji, z których wynika brak możliwości potraktowania działki ewid. nr [...] jako budowalnej. Organ odwoławczy w szczególności kwestionuje dokonanie takiej oceny w oparciu o pismo Wójta Gminy M. w z 5 listopada 2013, w którym Wójt wskazał, iż działka nr [...] jest działką rolną. Stanowisko organu odwoławczego podziela uczestnik, a zarazem właściciel działki nr [...] – B.M. . W związku z powyższym, mając na uwadze przepis § 12 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. nr 75, poz. 690 ze zm., zwanego dalej w skrócie rozporządzeniem), zgodnie z którym minimalna odległość, jaka powinna dzielić budynek na działce budowlanej od granicy z sąsiednią działką budowlaną, powinna wynosić 4 m – w przypadku budynku zwróconego ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi w stronę granicy, a w przypadku budynku zwróconego ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych w stronę tej granicy - 3 m, należy zgodzić się z [...] WINB w K. , że w rozpatrywanej sprawie nie zebrano całości materiału dowodowego i nie rozpatrzono sprawy prawidłowo. Organ I instancji zatwierdził bowiem projekt budowlany zamienny i udzielił inwestorom pozwolenia na wznowienie robót budowlanych uznając, że zbliżenie przedmiotowego budynku jednorodzinnego na odległość od około 1 m do ok. 2 m od granicy z działką sąsiednią nr [...] nie narusza ww. przepisu technicznego w sytuacji gdy działka nr [...] nie jest działką budowlaną. W ocenie Sądu, zgodnej ze stanowiskiem organu odwoławczego, decyzja I instancji zatwierdzająca projekt budowlany zamienny była co najmniej przedwczesna, a uznanie działki nr [...] za działkę rolną w oparciu o pismo Wójta Gminy M. z 5 listopada 2013 r. skierowane do Pracowni Projektowej Budowlanej "[...] " - nieuprawnione.

W piśmie tym Wójt przyjął, że działka ew. nr [...] , jakkolwiek znajduje się w terenie oznaczonym w planie miejscowym symbolem MN (tereny budowy mieszkaniowej) to ze względu na jej wielkość nie stanowi działki budowlanej ponieważ nie spełnia przesłanek "działki budowlanej" określonych w art. 2 pkt 12 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, zgodnie z którym "działka budowlana" - to nieruchomość gruntowa lub działka gruntu, której wielkość, cechy geometryczne, dostęp do drogi publicznej oraz wyposażenie w urządzenia infrastruktury technicznej spełniają wymogi realizacji obiektów budowlanych wynikające z odrębnych przepisów i aktów prawa miejscowego.

Powyższe w ocenie Sądu nie zasługuje na aprobatę. Po pierwsze wójt gminy nie jest organem uprawnionym do kwalifikowania charakteru działek np. jako rolnych, w tym kwestionowania ich przeznaczenia określonego w planie miejscowym, gdyż ustalenia planu miejscowego mają w tym zakresie charakter wiążący (por. wyrok NSA z 27 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 978/11 ). Po drugie, przedmiotowa działka, która w obowiązującym plan zagospodarowania przestrzennego przeznaczona jest pod cele budowlane (w obszarze o symbolu MN) spełnia formalne wymogi wynikające z przepisów prawa pozwalające uznać ją za nieruchomość budowlaną. Wprawdzie w obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy M. zatwierdzonym uchwałą nr [...] Rady Gminy M. z 12. 10. 2010 r., zmienionym uchwałą nr [...] z 29. 08. 2011 r. nie określono minimalnej powierzchni działki budowlanej, a działka ew. nr [...] jest wąska (ma ok. 8,5 szerokości) i dodatkowo w połowie jej szerokości – stosownie do planu miejscowego - ustalona została nieprzekraczalna linia zabudowy - to w § 24 ust. 3 pkt 2 planu miejscowego dla terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oznaczonych symbolem MN jako przeznaczenie dopuszczalne przewidziano budynki gospodarcze i garaże. Oznacza to zatem, że nawet jeśli na działce nr [...] nie ma możliwości budowy budynku mieszkalnego, to nie można wykluczyć, że może być zabudowana budynkiem gospodarczym lub garażem. Dla rozstrzygnięcia sprawy nie bez znaczenia jest także prawidłowe ustalenie przebiegu granicy pomiędzy działkami nr [...] i [...] . w szczególności w sytuacji gdy z skarżący wskazują na inny przebieg granicy pomiędzy ww. działkami niż wynika to z podkładu mapy zasadniczej, na której sporządzona została inwentaryzacja powykonawcza budynku jednorodzinnego na działce nr [...] . Nadto trzeba mieć na uwadze, że na rozprawie został dopuszczony dowód z dokumentu, z którego wynika, iż w dniu 3 marca 2015 r. skarżący złożyli wniosek do Wójta Gminy M. o wszczęcie postepowania rozgraniczeniowego pomiędzy ww. działkami.

W konsekwencji przy ponownym rozpoznawaniu sprawy toczącej się w postępowaniu legalizacyjnym organ rozważy ewentualne zawieszenie postępowania do czasu zakończenia postępowania rozgraniczeniowego, a przy rozstrzygnięciu uwzględni możliwości zabudowy działki nr [...] biorąc za podstawę obowiązujące prawo, stosowne ustalenia obowiązującego planu miejscowego, a także prawidłowy przebieg granicy, dokonując oceny istniejącej lokalizacji przedmiotowego budynku na działce ewid. nr [...] względem działki nr [...] W sytuacji, gdy w kontekście unormowań zawartych nie tylko w § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia okaże się, że nie jest możliwe zachowanie odległości wymaganych w przepisach technicznych – organ oceni dopuszczalności faktycznej lokalizacji budynku względem sąsiedniej działki nr [...] . Należy przy tym podkreślić, że jakkolwiek kwestia odległości od granicy z sąsiednią nieruchomością jest regulowana przepisami w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, to dopuszcza ona możliwość stosowania wyjątków, które jednak muszą być usprawiedliwione konkretną sytuacją faktyczną i konkretnymi interesami wszystkich stron postępowania (por. wyrok NSA z 21.02. 2012, sygn.. akt II OSK 2312/10). Oznacza to, że prowadząc ponownie postępowanie w oparciu o art. 51 ust. 1 ustawy z 7. 07. 1994 r. Prawo budowlane w związku z istotnym odstąpieniem od zatwierdzonego projektu budowlanego organ uwzględni interes inwestorów jak również właściciela działki sąsiedniej nr [...] , wyjaśniając możliwości i warunki sytuowania na działce nr [...] obiektów budowlanych dopuszczonych w planie miejscowym, nakładając ewentualnie na inwestorów - obok obowiązku sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego - obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem (art. 51 ust. 1 pkt. 3 Prawa budowlanego).

Biorąc powyższy wywód pod uwagę należy uznać, że skarga jest nieuzasadniona, dodatkowo wskazując, że w podniesionych zarzutach wskazano także, iż sprawa nie została należycie wyjaśniona.

Mając na względzie poczynione rozważania, Sąd na mocy art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.