Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 2276/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-03-07 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Aneta Żak po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skarg J. S. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. , nr [...], z dnia [...] października 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2012 r., nr [...], którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w [...].


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2013 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał J. S. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 31 sierpnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że skarżąca utrzymuje się z zasiłku w wysokości [...] zł, nie posiada oszczędności ani praw majątkowych przynoszących pożytki, w związku z czym nie jest w stanie uiścić kosztów związanych ustanowieniem w sprawie pełnomocnika procesowego.

W dniu 25 sierpnia 2013 r. Okręgowa Rada Adwokacja w [...] wyznaczyła skarżącej pełnomocnika w ww. sprawie w osobie adw. M. K.

Postanowieniem z dnia 5 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., postanowił połączyć do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawę ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2012 r., nr [...], prowadzoną pod sygn. akt I SA/Wa 179/13 i sprawę ze skargi skarżącej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr SKO. [...], prowadzoną pod sygn. akt I SA/Wa 2276/12 oraz prowadzić pod sygnaturą akt I SA/Wa 2276/12.

W dniu 18 lutego 2014 r. skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie I SA/Wa 179/13 (aktualnie: I SA/Wa 2276/12) ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2012 r., nr [...]. Skarżąca podała, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie posiada rodziny, utrzymuje się z świadczenia z ZUS w wysokości [...] zł (netto), a ponadto, że jest współwłaścicielką wymagającego remontu domu o pow. [...] m2, nie posiada innego majątku, w tym oszczędności. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że ze względu na zły stan zdrowia wymaga specjalistycznego leczenia, jednakże z niskich dochodów uzyskiwanych wyłącznie z tytułu przyznawanych jej zasiłków stałych, nie jest w stanie wygospodarować nawet środków na poratowanie zdrowia.

Mając powyższe na uwadze należało zważyć, co następuje:

Na wstępnie należy zauważyć, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że połączenie spraw do łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia ma charakter tylko techniczny i nie prowadzi do powstania jednej nowej sprawy (por. postanowienia NSA z 20 grudnia 2011 r., II OZ 1316/11; z 17 marca 2011 r., II OZ 168/11; z 25 stycznia 2011 r., II GZ 23/11). Przyznane prawo pomocy nie "rozciąga" się swym zakresem na inne sprawy z udziałem tej samej strony (postanowienie NSA z 4 marca 2014 r., I OZ 134/14), strona korzysta bowiem z niego na wszystkich etapach postępowania przed sądami administracyjnymi w ramach tej sprawy, w której prawo pomocy zostało jej przyznane (postanowienie NSA z 22 września 2011 r., I OZ 710/11).

Mając powyższe na uwadze należało stwierdzić, że korzystanie przez skarżącą z prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu przyznanego jej w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] sierpnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego nie stoi na przeszkodzie do merytorycznego rozpoznania wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata, złożonego w połączonej z nią do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawie ze skargi wnioskodawczyni na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2012 r., nr [...].

Zgodnie zaś z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Rozpoznawany wniosek zasługuje na uwzględnienie, gdyż okoliczności w nim przedstawione wskazują, że wnioskodawczyni nie posiada środków niezbędnych do pokrycia we własnym zakresie kosztów działania w sprawie adwokata. Skarżąca jest osobą samotną, osiągającą dochód w wysokości [...] zł, nie posiada oszczędności ani majątku mogącego generować dodatkowe wpływy do jej budżetu domowego. Z akt sprawy dotyczącej przyznania zasiłku okresowego wynika przy tym, że strona jest całkowicie niezdolna do pracy (orzeczenie lekarza orzecznika ZUS z [...] maja 2010 r., Nr [...]). Powyższe okoliczności wskazują, iż wnioskodawczyni wykazała, że znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania jej prawa pomocy w żądanym zakresie.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.