Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 251/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2005-12-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie w części
Powołane przepisy: article: art. 228 par. 1 pkt 2, art. 162 par. 1
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c, art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Kazimiera Sobocińska (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Zofia Przegalińska Asesor WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka Protokolant: Karolina Borowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi A B na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w S z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania i stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania 1. u c h y l a zaskarżone postanowienie w części dotyczącej stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania, a w pozostałej części skargę oddala 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie w części uchylonej nie podlega wykonaniu


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Celnej w S postanowieniem z dnia. odmówił A B wnioskowanego w piśmie z[..] . przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w S z dnia [...] . Nr [...] i równocześnie stwierdził, że odwołanie złożone wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu wniesione zostało z uchybieniem terminu.

W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy stwierdził, że decyzja z[...] . została doręczona A B w dniu . osobiście, co zostało potwierdzone jego podpisem na zwrotnym poświadczeniu odbioru przesyłki nr[...]. Tym samym za nieprawdziwe uznano twierdzenia wnioskodawcy, że przesyłkę odebrała jego żona i nie oddała mu jej. Ponadto podkreślono, że wnioskodawca był informowany o wydanej wobec niego decyzji zarówno w sprawie zajęcia towaru, w postępowaniu egzekucyjnym, jak i w postępowaniu likwidacyjnym. W tych okolicznościach, w ocenie organu odwoławczego, nie jest możliwe przywrócenie terminu odwołania na podstawie art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej w związku z art. 262 ustawy z 9 stycznia 1997r. Kodeks celny /Dz.U. z 2001r. Nr 75, poz. 802 ze zm./ i w związku z art. 26 ustawy z 19 marca 2004r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo celne /Dz.U. Nr 68, poz. 623/ bowiem nie ma podstaw do uznania by uchybienie temu terminowi nastąpiło bez winy wnioskodawcy.

Równocześnie na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, w związku z powołanymi wyżej przepisami Kodeksu celnego i Przepisów wprowadzających ustawę Prawo celne, stwierdzono, że odwołanie z 28 sierpnia 2004r. wniesione zostało z uchybieniem terminu.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego A B wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości zarzucając, że wydane zostało z naruszeniem art. 162 § 1 oraz art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej.

Zdaniem skarżącego, odmowa przywrócenia terminu do wniesienia odwołania jest bezzasadna gdyż, jak wyjaśnił we wniosku, korespondencja zawierająca decyzję, została prawdopodobnie doręczona podczas jego nieobecności spowodowanej wyjazdem w trasę. Jest bowiem zawodowym kierowcą i często przebywa poza domem. Przesyłki adresowane do skarżącego zwykle są awizowane lub odbierane przez żonę. Skarżący wywodzi dalej, że przesyłka zawierająca decyzję wymiarową zaginęła z przyczyn od niego niezależnych, co powinno uzasadniać przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Skarżący wskazuje też na zachowanie 7 dniowego terminu do wniesienia wniosku i twierdzi, że o decyzji w sprawie należności celnych dowiedział się z pisma Dyrektora Izby Celnej z [...]., a z decyzją zapoznał się [...]. po jej odnalezieniu.

Odnośnie stwierdzenia uchybienia terminowi odwołania skarżący podniósł, że postanowienie z art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej nie może być wydane i doręczone równocześnie z postanowieniem o odmowie przywrócenia terminu.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w S wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:

Skarga jest uzasadniona w części dotyczącej orzeczenia stwierdzającego uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. W tym zakresie za zasadny należy uznać zarzut naruszenia art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej gdyż w świetle ustalonego orzecznictwa NSA zgodnie przyjmuje się, że w przypadku złożenia odwołania po terminie z równoczesnym podaniem o jego przywrócenie, organ odwoławczy nie może wydać postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu odwołania przed ostatecznym rozpoznaniem wspomnianego podania. Dopiero ostateczne i negatywne rozstrzygnięcie podania o przywrócenie terminu uzasadnia wydanie postanowienia stwierdzającego uchybienie terminowi odwołania, co oznacza, że oba te rozstrzygnięcia nie mogą być zawarte w jednym postanowieniu. W powyższym zakresie zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Natomiast za nieuzasadnioną należało uznać skargę w części dotyczącej naruszenia art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej.

Wbrew twierdzeniu skarżącego nie zostało uprawdopodobnione, by uchybienie terminowi do wniesienia odwołania nastąpiło z przyczyn od niego niezależnych i bez jego winy. Jak wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru przesyłka nr [...] zawierająca decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z [..] . została skarżącemu doręczona osobiście w dniu[...] ., co potwierdził własnoręcznym podpisem. Okoliczność tę potwierdził także Naczelnik Urzędu Pocztowego z G w piśmie z [...] zatem zasadnie organ odwoławczy uznał za nieprawdziwe wyjaśnienia skarżącego, że przesyłkę odebrała żona, a tym samym zbędna była ocena tej niezgodnej z prawdą sytuacji. W tym stanie, wobec nie wykazania, by wystąpiły przeszkody uniemożliwiające skarżącemu wniesienie odwołania w terminie, zasadnie organ odwoławczy uznał, że brak było przesłanek z art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej do uwzględnienia wniosku do jego przywrócenia.

W tej części skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.