Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 607/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-04-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Ewidencja ludności
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 15 ust. 2
journal: Dz.U. 2006 nr 139 poz 993
law: Ustawa z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych - tekst jedn.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędziowie Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda /sprawozdawca/, Asesor WSA Mirosław Gdesz, Protokolant Krzysztof Koziara, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2009 r. sprawy ze skargi B. T. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] lipca 2008 roku Burmistrz I. , biorąc za podstawę art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 roku o ewidencji ludności i dowodach osobistych ( tekst jednolity Dz. U. z 2006 roku, Nr 139, poz. 993 ) powoływanej dalej jako ustawa oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2000 roku, nr 98, poz. 1071 ze zmianami) dalej jako kpa orzekł o wymeldowaniu B.T. z pobytu stałego z lokalu Nr [...] m [...] przy ulicy [...] w I.

Uzasadniając decyzję organ pierwszej instancji podnosił, iż wnioskodawca, Administracja Budynków Mieszkalnych w I., swój wniosek o wymeldowanie uzasadnia tym, że z przedmiotowego lokalu w dniu [...] września 2006 roku wykonano eksmisję do lokalu Nr [...] m [...] przy ulicy [...] w I. B.T. faktycznie nie zamieszkuje pod tym adresem, ponieważ Sąd Rejonowy w L. wyrokiem z dnia 2 marca 2005 roku usunął B.T. wraz z jej rzeczami z lokalu Nr [...] przy ul. [...] w I. Ponieważ B.T. nie opuściła lokalu dobrowolnie Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w L. [...] września 2006 roku dokonał eksmisji B.T. do lokalu Nr [...] m [...] przy ulicy [...] w I. W toku przeprowadzonego postępowania ustalono, że B.T. dalej skarżąca nie zamieszkuje w lokalu Nr [...] m [...] przy ulicy [...] w I., lecz w lokalu Nr [...] przy ul. [...] w I. Wobec faktu, iż skarżąca odmówiła przyjęcia lokalu przy ulicy [...] do którego została eksmitowana, wnioskodawca prowadził z nią rozmowy w sprawie przyjęcia nowego lokalu przy [...] Nr [...] w I. i na ten czas na zgodny wniosek stron postępowanie administracyjne było zawieszone. Skarżąca nie przyjęła proponowanego jej lokalu, w związku z czym na wniosek Administracji Budynków Mieszkalnych w I. postępowanie podjęto. Organ w sprawie niniejszej ustalił, że skarżąca nie zamieszkuje w lokalu Nr [...] m [...] przy ulicy [...] w I. od dnia [...] września 2006 roku, ponieważ w tym dniu została usunięta z tego lokalu przez Komornika Sądowego na podstawie wyroku Sądu Rejonowego w L. do lokalu Nr [...] m [...] przy ulicy [...] w I., nie dopełniając obowiązku wymeldowania się. Obecnie skarżąca zamieszkuje u swojej matki w lokalu Nr [...] przy ulicy [...] w I.

Zdaniem Burmistrza I. została spełniona przesłanka art. 15 ust. 2 ustawy który stanowi, że organ gminy wydaje na wniosek strony lub z urzędu decyzję w sprawie wymeldowania osoby , która opuściła miejsce pobytu stałego lub czasowego trwającego ponad trzy miesiące i nie dopełniła obowiązku wymeldowania się.

Odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji wniosła B.T. W odwołaniu podniosła, iż nie zgadza się na wymeldowanie, ponieważ nie zrobiła nic złego i nie może być pozbawiona swych praw.

Decyzją z dnia [...] września 2008 roku Wojewoda [...] biorąc za podstawę art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 15 ust. 2 ustawy po rozpatrzeniu odwołania złożonego przez B.T. od decyzji z dnia [...] lipca 2008 roku wydanej przez Burmistrza I. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ odwoławczy podnosił, iż wnioskodawca uzasadnił swój wniosek o wymeldowanie faktem nie zamieszkiwania skarżącej w przedmiotowym lokalu wobec wykonania eksmisji. Do wniosku o wymeldowanie załączono:

– wyrok Sądu Rejonowego Wydział I Cywilny w I. sygnatura akt [...] o eksmisję z lokalu w I. przy ulicy [...] m [...];

– protokół Komornika Sądowego.

Z uzasadnienia decyzji organu I instancji wynika, iż wyrok Sądu został wykonany, co potwierdza w/w protokół. W tym stanie rzeczy organ pierwszej instancji ustalił, że została spełniona przesłanka opuszczenia dotychczasowego miejsca pobytu stałego, bez wymeldowania, wynikająca z art. 15 ust. 2 ustawy, w związku z czym orzeczono o wymeldowaniu B.T..

Organ drugiej instancji rozpatrując odwołanie stwierdził, iż jak wynika z art. 15 ust. 2 ustawy organ wydaje decyzję w sprawie wymeldowania osoby, która opuściła miejsce pobytu stałego lub czasowego , trwającego ponad trzy miesiące i nie dopełniła obowiązku wymeldowania się. Przepis ten wymaga dla wymeldowania istnienia tylko jednej przesłanki, a mianowicie opuszczenia lokalu bez wymeldowania się, co zostało w sprawie niniejszej spełnione. Eksmisja dokonana przez komornika jest równoznaczna z dobrowolnym opuszczeniem lokalu.

Z rozstrzygnięciem tym nie zgodziła się skarżąca B.T. , wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie . W swojej skardze podniosła fakt, iż nie była obecna podczas eksmisji, uregulowała należności za energię elektryczną i gaz już po eksmisji, ale nikt jej tych sum nie zwrócił. Obecnie skarżąca mieszka u swojej [...] – letniej matki, w cztery osoby, na [...] m. kw. Podniosła także, iż w kwestii wyprowadzki była nękana przez dyrektora Administracji Budynków Mieszkalnych, co doprowadziło ją do choroby.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczas zaprezentowaną argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu.

W świetle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego ( np. wyrok z dnia 23 kwietnia 2001 roku, sygn. akt V S.A. 3169/00 , LEX 50123; wyrok z dnia 7 grudnia 2005 roku, sygn. akt II OSK 302/05 LEX nr 49954 ) przesłanka opuszczenia dotychczasowego miejsca pobytu stałego w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z 1974 roku o ewidencji ludności i dowodach osobistych jest spełniona, jeżeli opuszczenie to ma charakter trwały i jest dobrowolne. Przez opuszczenie lokalu, o którym mowa w art. 15 ust 2 ustawy należy rozumieć więc opuszczenie dobrowolne, a za takie uznać należy opuszczenie lokalu na skutek wykonania wyroku eksmisyjnego.

Ustalenia faktyczne dokonane na podstawie zebranego materiału dowodowego w sprawie niniejszej pozwalały organom administracyjnym uznać, iż w przypadku skarżącej nastąpiło opuszczenie lokalu w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Świadczy o tym treść prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w L. z dnia 2 marca 2005 roku, sygn. akt [...] - orzekającego eksmisję skarżącej z przedmiotowego lokalu. Wyrokowi temu nadano klauzulę wykonalności w dniu [...] kwietnia 2005 roku i stanowił on tytuł wykonawczy, w oparciu o który komornik sądowy przy Sądzie Rejonowym w L. przeprowadził egzekucję polegającą na opróżnieniu lokalu i przekazaniu go wierzycielowi. Jednocześnie nastąpiło przeniesienie ruchomości skarżącej do lokalu socjalnego przy ulicy [...] m [...] w I. W warunkach sprawy niniejszej uznać należy, iż doszło do spełnienia przesłanki z art. 15 ust. 2 ustawy, skoro opuszczenie przez B.T. dotychczasowego miejsca pobytu wynikło na skutek wykonania prawomocnego wyroku eksmisyjnego. Powództwo skarżącej o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego, w oparciu o który przeprowadzono później eksmisję zostało oddalone prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w L. w sprawie sygnatura akt I [...].

Ustaleniom faktycznym poczynionym przez Wojewodę [...] nie można postawić zarzutu sprzeczności z treścią zebranego w sprawie materiału. Nie można też postawić organowi drugiej instancji zarzutu błędnej interpretacji i niewłaściwego zastosowania art. 15 ustawy. Ustalenie, że skarżąca opuściła miejsce pobytu stałego dobrowolnie i trwale czyni zasadną decyzję wymeldowania jej z pobytu stałego z lokalu w I. przy ulicy [...] Nr [...] m [...]. Faktu opuszczenia lokalu skarżąca nie kwestionuje. W lokalu przy [...] m [...] do którego eksmitowano skarżącą, jakkolwiek skarżąca w nim nie mieszka, nadal znajdują się jej rzeczy i nadal dysponuje ona kluczami od tego lokalu – oświadczenie uczestniczki złożone na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2009 r. ( protokół rozprawy k. 32 akt ) niezakwestionowane przez skarżącą.

Zarzuty podnoszone w skardze dotyczące braku obecności skarżącej przy eksmisji, uregulowania przez nią świadczeń za media już po wykonaniu eksmisji, obecnie złych warunków lokalowych, czy też jej relacji z dyrektorem ABM nie mają wpływu na wynik sprawy niniejszej.

Z przyczyn wymienionych wyżej na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zmianami) orzeczono, jak w sentencji wyroku.

-----------------------

1