Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 580/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-07-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Czerwiński, Sędziowie asesor WSA Marta Laskowska, asesor WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.), Protokolant Julia Dobrzańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lipca 2007 r. sprawy ze skargi G. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia w zakresie wymagań higienicznych i zdrowotnych 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Głównego Inspektora Sanitarnego na rzecz skarżącego G. Sp. z o.o. z siedzibą w K. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym przez spółkę G. z siedzibą w K. postanowieniem z dnia [...] stycznia 2007r. Główny Inspektor Sanitarny po rozpoznaniu zażaleń W. N. oraz spółki G. wniesionych na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] kwietnia 2006r., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 - umorzył postępowanie odwoławcze. Z uzasadnienia wynika, iż Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2006r. uzgodnił w zakresie wymagań higienicznych i zdrowotnych przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach - przedsięwzięcie polegające na rozbudowie stacji bazowej telefonii komórkowej nr [...] zlokalizowanej na dachu budynku przy ul. [...] w K., działka nr [...] obręb [...].

Uzasadniając przyczyny umorzenia postępowania odwoławczego Główny Inspektor Sanitarny stwierdził, iż bezspornie realizacja przedmiotowej inwestycji polegającej na rozbudowie stacji bazowej telefonii komórkowej należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko wymienionych w art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo ochrony środowiska, dla którego jest wymagane sporządzenie raportu o oddziaływaniu na środowisko. Jednocześnie zakres planowanego przedsięwzięcia wskazuje na to, że należy ono do inwestycji, dla realizacji których wymagane jest zgłoszenie właściwemu organowi wykonanie robót budowlanych ( art. 3 pkt 1 lit. b i pkt 3, art. 29 ust.2 pkt 15 oraz art. 30 ust.1 pkt 3 lit. c ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane Dz.U.03.207.2016 ze zm.). W świetle obowiązujących zapisów art. 46 ust. 4a ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska ( Dz.U.06.129.902 z póź. zm.) wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następuje także przed dokonaniem zgłoszenia budowy lub wykonywania robót budowlanych oraz zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części - na podstawie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane. Jednocześnie Główny Inspektor Sanitarny zwrócił uwagę, iż z dniem 29 czerwca 2006r. na podstawie ustawy z dnia 24 lutego 2006 r. o zmianie ustawy - Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustawa (Dz.U.06.50.360) wprowadzono zmiany do ustawy Prawo ochrony środowiska.

1

Zmiany wprowadzone zostały m.in. do art. 48 ustawy Prawo ochrony środowiska. I tak począwszy od 29 czerwca 2006r. stosownie do treści art. 48 ust. 2 pkt. 1a ustawy Prawo ochrony środowiska - przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ, o którym mowa w ust. 1 (tj. organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach), uzgadnia warunki realizacji przedsięwzięcia w przypadku przedsięwzięć wymagających decyzji, o której mowa w art. 46 ust. 4 pkt 2, 2a, 4, 5, 8 i 9 - z organem, o którym mowa w art. 57 tj. organem inspekcji sanitarnej. W katalogu tym nie wymieniono art. 46 ust. 4a, a zatem organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej utraciły i nie posiadają kompetencji do dokonania uzgodnienia w trybie art. 48 ust. 2 Prawo ochrony środowiska dla niniejszego przedsięwzięcia. Wobec powyższego Główny Inspektor Sanitarny uznał, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe.

Pismem z dnia 12 lutego 2007r. G. spółka z o.o. z siedzibą w K. skierowała skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu spółka zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 48 ust.2 pkt 1 ustawy Prawo ochrony środowiska oraz przepisów postępowania poprzez naruszenie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a i art. 105 § 1 k. p. a. Zdaniem skarżącego Główny Inspektor Sanitarny bezpodstawnie uznał, że wobec dokonanej zmiany treści art. 48 ust.2 ustawy Prawo ochrony środowiska zbędne jest dokonanie uzgodnienia z Wojewódzkim Inspektorem Sanitarnym w przedmiotowym postępowaniu o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Skoro zmiana obowiązuje od 22 czerwca 2006r. może dotyczyć jedynie postępowań wszczętych po tej dacie, natomiast postępowanie w niniejszej sprawie wszczęte zostało w marcu 2006r. Skarżący nie zgodził się ze stanowiskiem organu, że organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej utraciły w przedmiotowej sprawie kompetencje do dokonania uzgodnienia w trybie art. 48 ust. 2 Prawo ochrony środowiska. Niezależnie od powyższego skarżąca spółka podniosła, iż uznanie przez organ braku swojej właściwości powinno skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia i umorzeniem postępowania w pierwszej instancji.

W odpowiedzi na skargę organ uznał za zasadną skargę w części zarzucającej organowi niewłaściwe umorzenie wyłącznie postępowania

odwoławczego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Oceniając zaskarżone postanowienie w oparciu o powyższe kryteria Sąd orzekający w niniejszej sprawie doszedł do przekonania, iż postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego umarzające wyłącznie postępowanie odwoławcze z uwagi na utratę przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej kompetencji do dokonania uzgodnienia w trybie art. 48 ust. 2 Prawo ochrony środowiska dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie stacji bazowej telefonii komórkowej narusza prawo.

W niniejszej sprawie działając na podstawie art. 48 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska ( Dz.U.06.129.902 z póź.zm.) Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2006r. uzgodnił w zakresie wymagań higienicznych i zdrowotnych przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcie polegające na rozbudowie stacji bazowej telefonii komórkowej nr [...] zlokalizowanej na dachu budynku przy ul. [...] w K., działka nr [...] obręb [...]. Po wydaniu przez organ pierwszej instancji wskazanego postanowienia, lecz przed rozpoznaniem przez organ odwoławczy złożonych przez uczestników postępowania zażaleń - miała miejsce zmiana przepisów ustawy Prawo ochrony środowiska. Zmiany wprowadzono z dniem 29 czerwca 2006r. na podstawie ustawy z dnia 24 lutego 2006 r. o zmianie ustawy - Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustawa (Dz.U.06.50.360) i dotyczyły m.in. art. 48 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska ( Dz.U.06.129.902 z póź. zm.). Tym samym począwszy od 29 czerwca 2006r. stosownie do treści art. 48 ust 2 pkt. 1a

ustawy Prawo ochrony środowiska - przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ, o którym mowa w ust. 1 (tj. organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach), uzgadnia warunki realizacji przedsięwzięcia w przypadku przedsięwzięć wymagających decyzji, o której mowa w art. 46 ust. 4 pkt 2, 2a, 4, 5, 8 i 9 - z organem, o którym mowa w art. 57 tj. organem inspekcji sanitarnej. Z powyższego wynika, iż organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej uzgadniają warunki realizacji przedsięwzięcia w przypadku przedsięwzięć wymagających decyzji wymienionych w art. 48 ust. 2 pkt 1 a ustawy Prawo ochrony środowiska. Natomiast przedmiotowa inwestycja polegająca na rozbudowie stacji bazowej telefonii komórkowej nr [...] zlokalizowanej na dachu budynku przy ul. [...] w K., działka nr [...] obręb [...] zgodnie z postanowieniami ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ( Dz.U.03.207.2016 ze zm.) wymaga jedynie zgłoszenia właściwemu organowi. Stosownie do postanowień z art. 30 ust. 1 pkt 3 lit. c) powołanej ustawy - zgłoszenia właściwemu organowi wymaga wykonywanie robót budowlanych polegających na instalowaniu na obiektach budowlanych - urządzeń emitujących pola elektromagnetyczne, będących instalacjami w rozumieniu ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, zaliczanych do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu tej ustawy. Tym samym przedsięwzięcie to nie wymaga decyzji, o której mowa w art. 46 ust. 4 pkt 2, 2a, 4, 5, 8 i 9 ustawy Prawo ochrony środowiska, a wobec tego zasadnie uznał Główny Inspektor Sanitarny, iż organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej utraciły w przedmiotowej sprawie kompetencje do dokonania uzgodnienia w trybie art. 48 ust. 2 Prawo ochrony środowiska.

Stosownie do treści art. 19 k.p.a. każdy organ administracji publicznej musi przestrzegać swojej właściwości z urzędu. Oznacza to, że organ ten winien sam określić, czy posiada zdolność prawną do prowadzenia orzecznictwa administracyjnego w danej sprawie. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 22 maja 2002 r. (I SA 1844/00, LEX nr 55293), "obowiązek ten spoczywa na nim w każdym stadium postępowania, aż do jego zakończenia decyzją ostateczną. Jeżeli więc w toku postępowania administracyjnego wejdą w życie nowe przepisy, to organ prowadzący postępowanie obowiązany jest się do nich zastosować, także wówczas, gdy regulują one odmiennie właściwość organu, chyba że przepisy intertemporalne stanowią inaczej". Natomiast w wyroku z dnia

22 maja 2001 r. Naczelny Sąd Administracyjny ( I SA 1844/00 LEX nr 55293) zwrócił uwagę,, iż brak przepisów intertemporalnych oznacza, że " z dniem wejścia w życie nowej ustawy stosuje się jej przepisy także w sprawach, w których postępowanie zostało wszczęte i nie zakończone pod rządami starej ustawy. Mówiąc innymi słowy, przepis międzyczasowy o treści "Postępowanie wszczęte, lecz nie zakończone decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie noweli, prowadzi się na podstawie jej przepisów" ma charakter jedynie porządkujący w tym sensie, że rozwiewa wszelkie wątpliwości interpretacyjne. Natomiast przepis taki nie stanowi podstawy prawnej np. w kwestii określenia nowej właściwości organu, gdyż ta wynika z przepisów nowej ustawy. 2. Przepis intertemporalny jest niezbędny jako podstawa prawna do ustalenia właściwości organu dopiero wtedy, gdy ustawodawca chce odstąpić od ogólnej zasady mówiącej, że organem właściwym jest organ za taki wskazany przez ustawę obowiązującą w dacie wydania decyzji".

Przenosząc wskazane rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż z uwagi na brak przepisów przejściowych upoważniających organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej do kontynuowania postępowania - organ działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. powinien uchylić zaskarżone postanowienie w całości i umorzyć postępowanie w pierwszej instancji.

Z uwagi na powyższe na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 pkt c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku. Jednocześnie Sąd - działając w oparciu o przepis art. 200 p.p.s.a. - zasądził zwrot kosztów postępowania sądowego, w tym zwrot uiszczonego wpisu sądowego (który w niniejszej sprawie wynosił 100 zł), a także postanowił o zwrocie kosztów zastępstwa procesowego na podstawie przepisu art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust.2 pkt 1 lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. 02.163.1349 z późn. zm).