Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SAB/Gl 13/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2007-12-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Walentek po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na bezczynność Prezydenta Miasta B. w przedmiocie z zakresu prawa o ruchu drogowym w kwestii wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku postanawia: odmówić przywrócenia terminu;


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę A. W. na bezczynność Prezydenta Miasta B. w przedmiocie z zakresu prawa o ruchu drogowym oraz nakazał ściągnąć od wyżej wymienionego kwotę [...] zł, tytułem nieuiszczonego wpisu od skargi.

Następnie, to jest w dniu [...] skarżący złożył do Sądu pismo procesowe, w treści którego wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia przywołanego wyżej orzeczenia. W uzasadnieniu powołał się na okoliczność, iż na rozprawie przeprowadzonej w dniu [...] Sąd poinformował go o konieczności zapłaty [...] zł tytułem wpisu od skargi oraz takiej samej kwoty w ramach opłaty kancelaryjnej za uzasadnienie orzeczenia a także o tym, że uzasadnienie wyroku sporządza się na pisemny wniosek.

W tym miejscu podkreślił, że uiścił obie wskazane wyżej opłaty i złożył wniosek, o którym mowa wyżej. W toku rozmowy telefonicznej przeprowadzonej w dniu [...] z pracownikiem Wydziału Informacji Sądowej powziął jednak wiadomość o tym, iż powinien złożyć dwa kolejne wnioski, a mianowicie: "o uzupełnienie wniosku o uzasadnienie" oraz o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia.

Zarządzeniem z dnia [...] skarżącego wezwano do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu poprzez wskazanie przyczyny, która spowodowała niezłożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w terminie oraz o wskazanie daty ustania tej przyczyny.

W odpowiedzi A. W. nadesłał pismo procesowe datowane na [...], w którym powtórzył argumentację zawartą w swym poprzednim piśmie z [...]. Nadto podkreślił, że uiścił wszystkie wymagane opłaty i dlatego rozstrzygnięcie Sądu o oddaleniu jego skargi przyjął ze zdumieniem, zaś o konieczności składania dodatkowego wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności dowiedział się w dniu [...] od pracownika Wydziału Informacji Sądowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.

Stosownie do art. 141 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku.

W niniejszej sprawie termin, o którym mowa w przywołanym art. 141 §2 p.p.s.a. nie został przez skarżącego zachowany. Wyrok ogłoszony został bowiem w dniu [...], gdy tymczasem A. W. złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia tego orzeczenia osobiście dopiero w dniu [...]. Trzeba tu podkreślić, że wbrew twierdzeniom podnoszonym przez skarżącego, z akt sprawy nie wynika aby składał on taki wniosek wcześniej.

Stosownie jednak do treści art. 86 §1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

Rozpoznając wniosek w tej kwestii należy mieć na uwadze treść uregulowań zawartych w art. 86-87 p.p.s.a., w których określone zostały przesłanki przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej.

W pierwszej kolejności Sąd badał czy zachowany został termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi. Trzeba bowiem podkreślić, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do Sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.

Brak wiedzy o konieczności złożenia pisemnego wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, będący zgodnie z wywodami skarżącego powodem niezgłoszenia tego wniosku w terminie miał miejsce do [...], to jest do dnia, w którym uzyskał informację w omawianym zakresie od pracownika Wydziału Informacji Sądowej tutejszego Sądu. Składając swój wniosek o przywrócenie terminu w tym samym dniu (to jest 29 sierpnia 2007 r.) A. W. zachował więc termin, o którym mowa w przywołanym 87 §1 p.p.s.a.

Kolejnym zagadnieniem wymagającym analizy jest spełnienie przez wnioskującego przesłanki wynikającej z art. 87 §2 p.p.s.a. W myśl tego przepisu, wymogiem warunkującym przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu.

Trzeba tu zaakcentować, że zgodnie z utrwalonym stanowiskiem wyrażonym zarówno w orzecznictwie sądowym jak i w doktrynie, brak winy jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności w prowadzeniu swoich spraw. (por.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 2003 r., sygn. akt II SA 4162/01, publ.: Palestra 2004, nr 1, s. 225 oraz B. Adamiak [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, 8 wydanie, Warszawa 2006, s. 334 i nast.). Oceny w tym zakresie dokonuje się poprzez przyjęcie kryteriów idealnego wzorca osoby należycie dbającej o swoje interesy (patrz: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1972 r., sygn. akt II CRN 448/71, OSPiKA 1972, nr 7-8, poz. 144). W konsekwencji, przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 października 2000 r., sygn. akt I SA/Gd 560/00 niepubl., wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 maja 1997r., sygn. akt SA/Sz 630/96, LEX nr 30748).

O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można zatem mówić tylko w przypadku, gdy dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli takiej, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/02, Monitor Prawniczy 2002 r., nr 23, s.1059).

W tym kontekście Sąd uznał, że okoliczności sprawy nie uzasadniają uwzględnienia rozpoznanego wniosku.

Skarżący motywując swe żądanie powołał się bowiem wyłącznie na brak świadomości o konieczności złożenia pisemnego wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Tymczasem argumentację taką trudno uznać za przekonującą. Trzeba bowiem podkreślić, że na rozprawie przeprowadzonej w dniu [...] Sąd wyraźnie pouczył skarżącego o tym, że uzasadnienie orzeczenia sporządza się na wniosek zgłoszony przez stronę w terminie 7 dni od daty jego ogłoszenia. Warto zwrócić uwagę, że A. W. sam przyznał, iż pouczenie takie miało miejsce.

W rezultacie nie sposób zgodzić się aby wnioskujący uprawdopodobnił w sposób wystarczająco wiarygodny, że uchybił terminowi na skutek przeszkody, której nie mógł przezwyciężyć.

W tym miejscu, ustosunkowując się do wywodów skarżącego należy raz jeszcze podkreślić, że z akt niniejszej sprawy wynika jednoznacznie, iż pisemny wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku został przezeń zgłoszony w dniu [...], zaś wcześniej, wbrew podnoszonym przezeń twierdzeniom, nie zgłaszał on żądania w tej kwestii.

Także fakt uiszczenia przez skarżącego opłaty kancelaryjnej za uzasadnienie wyroku nie oznacza jeszcze, że zażądał on (w sposób dorozumiany) sporządzenia tego uzasadnienia. Treść art. 141 §2 p.p.s.a. nie pozostawia bowiem wątpliwości co do tego, że uzasadnienie wyroku w sprawach, o których mowa w tym przepisie sporządza się na wyraźny wniosek strony. W konsekwencji samo uiszczenie wymaganej opłaty nie może być tu uznane za równoznaczne ze złożeniem stosownego wniosku.

Zważywszy wszystkie przedstawione wyżej okoliczności Sąd postanowił jak w sentencji, działając na podstawie art. 86 §1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.