Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 1576/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2017-04-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odmówiono uzupełnienia wyroku
Powołane przepisy: article: art. 199, art. 200, art. 157 par. 1, 2 i 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o uzupełnienie wyroku z dnia [...], sygn. akt [...], poprzez orzeczenie co do kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych, złożonego przez pełnomocnika Rady Miasta w sprawie ze skargi A w P na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwolnień z podatku od nieruchomości postanawia: odmówić uzupełnienia wyroku.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...]., sygn. akt [...] oddalił skargę A na uchwałę Rady Miasta z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zwolnień z podatku od nieruchomości.

Pismem z dnia [...] pełnomocnik Rady Miasta radca prawny JN, złożył wniosek o uzupełnienie wskazanego powyżej wyroku poprzez orzeczenie o przyznaniu kosztów zastępstwa procesowego. Pełnomocnik wskazał, że w.w wniosek został sformułowany w odpowiedzi na skargę, lecz w treści wyroku nie zostało wydane rozstrzygnięcie w tym zakresie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie mógł zostać uwzględniony.

Mając na uwadze treść wniosku o uzupełnienie wyroku poprzez orzeczenie co do kosztów zastępstwa procesowego oraz treść przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądem administracyjnym, dotyczących kosztów postępowania, należy przede wszystkim mieć na uwadze w jakich sytuacjach i której ze stron postępowania przysługuje zwrot kosztów.

I tak, zasadą jest, zgodnie z treścią art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a."), że strony postępowania sądowoadministracyjnego ponoszą koszty związane ze swym udziałem w postępowaniu. Przepis ten zawiera podstawową regułę orzekania o kosztach sądowych, przewidującą iż koszty związane z poszczególnymi czynnościami procesowymi ponosi osoba, która ich dokonała. Od tej zasady ustawodawca przewidział wyjątki w odmienny sposób regulujące kwestie związane ze zwrotem kosztów postępowania. Artykuł 200 P.p.s.a. określa zasadę zwrotu kosztów postępowania pierwszoinstancyjnego, i stanowi, że w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, (...) zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Jak wskazuje Jan Paweł Tarno w komentarzu do art. 200 (J. P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz LexisNexis, 2006, wyd.2) "w postępowaniu przed sądem administracyjnym utrzymano zasadę (wzorem ustawy o NSA), że koszty postępowania zasądza się jedynie w razie uwzględnienia skargi i to tylko na rzecz skarżącego".

Zatem z treści wskazanych przepisów wynika, iż jedynie skarżącemu i to w sytuacji uwzględnienia skargi przysługuje zwrot kosztów postępowania od organu. Natomiast zwrot kosztów postępowania stronie przeciwnej tj. organowi administracji publicznej w sytuacji oddalenia czy też odrzucenia skargi, nie przysługuje.

Zgodnie z art. 157 § 1 P.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.

Odnosząc żądanie profesjonalnego pełnomocnika organu, do wskazanych powyżej przepisów prawa, stwierdzić należy, iż w niniejszym postępowaniu nie było podstawy prawnej do zasądzenia na rzecz organu zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. W wyroku z dnia [...], sąd orzekł o całości skargi oraz nie miał podstaw aby zamieścić w wyroku dodatkowe orzeczenie, dotyczące kosztów zastępstwa procesowego, wobec czego wniosek o uzupełnienie wyroku poprzez orzeczenie co do kosztów zastępstwa procesowego nie mógł zostać uwzględniony.

Mając powyższe na uwadze oraz na podstawie art. 157 § 1, 2 i 3 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.