Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 368/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-03-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Stwierdzono wydanie zaskarżonej decyzji  z naruszeniem prawa
Powołane przepisy: article: art.3 §3, art.200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art.30c ust.1 i ust.3, art.26 ust.2 pkt8, art.30b ust.1, art.5 pkt 11, art.28 ust.1 pkt 3, art.30e
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska, Sędzia WSA - Jolanta Bożek, Sędzia WSA - Joanna Zabłocka (spr.), Protokolant ref. staż. - Tomasz Godlewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 marca 2011r. sprawy ze skargi P. I. – W. "W." Sp. z o.o. w Ł. na informację Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości w W. z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu. 1. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości w W.; 2. zasądza od Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości w W. na rzecz P. I. – W. "W." Sp. z o.o. w Ł. 457 zł (czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez Przedsiębiorstwo I. "W." sp. z o.o. z siedzibą w Ł. jest odmowa przyznania dofinansowania na realizację projektu, wyrażona w piśmie Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z dnia [...] stycznia 2011 r.

Wnioskiem złożonym w [...] Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (Regionalna Instytucja Finansująca RIF) dnia [...] grudnia 2009 r. Przedsiębiorstwo I. "W." sp. z o.o. z siedzibą w Ł. wystąpiło o przyznanie dofinansowania na projekt " [...]" w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007 – 2013; osie priorytetowe: 1 – Badania i rozwój nowoczesnych technologii i 4 – Inwestycje w innowacyjne przedsięwzięcia ; Działania: 1.4 –Wsparcie projektów celowych i 4.1 – Wsparcie wdrożeń wyników prac B+R.

Wniosek zawierał uchybienia formalne, o czym strona została poinformowana pismem RIF z dnia [...] stycznia 2010 r.

Dnia [...] stycznia 2010 r. strona złożyła wniosek poprawiony i pismem RIF z dnia [...] stycznia 2010 r. została poinformowana, że wniosek został pozytywnie oceniony pod względem spełnienia kryteriów formalnych.

Następnie pismem z dnia [...] sierpnia 2010 r. Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości poinformowała wnioskodawcę, że zgodnie z decyzją Instytucji Zarządzającej nie zostało jej przyznane dofinansowanie, ponieważ projekt nie spełniał wszystkich kryteriów obligatoryjnych, a mianowicie kryterium " Wydatki są kwalifikowane w ramach działania, uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu". W uzasadnieniu informacji wskazano miedzy innymi, że " Z opisu projektu trudno jednoznacznie stwierdzić, co jest przedmiotem projektu". Wskazano ponadto, że wnioskodawca nie uzasadnił wydatków zaplanowanych w projekcie zgodnie z wymogami określonymi w Działaniu 1.4 – 4.1 POIG., w szczególności nie zostały wyliczone wydatki na zakup materiałów do produkcji prototypów w I etapie realizacji projektu, natomiast dla II etapu realizacji projektu zakupy środków trwałych nie zostały uzasadnione w kontekście celów projektu i wydatki na nie nie mogły został uznane za kwalifikowane.

Strona nie zgadzając się z dokonaną oceną, pismem z dnia [...] sierpnia 2010 r. wniosła od niej protest, podnosząc przede wszystkim, że zgodnie z §7 ust.2 pkt 8 Regulaminu przeprowadzana konkursu w ramach PO IG, Przewodniczący Komisji Konkursowej, na wniosek członków oceniających Komisji Konkursowej zwraca się do wnioskodawców o dodatkowe informacje i wyjaśnienia treści wniosku, tak więc w przypadku wątpliwości oceniający powinni byli zwrócić się do wnioskodawcy o ich wyjaśnienie. Wyjaśniła ponadto, że we wniosku zostało precyzyjnie określone co będzie przedmiotem projektu. Strona podkreśliła, że wypełniła wniosek zgodnie z instrukcją, a podczas określania i opisywania wydatków niezbędnych do poniesienia celem realizacji projektu kierowała się wskazaniami zarówno rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 7 kwietnia 2008 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 (Dz.U.Nr 68, poz.414 ze zm.) jak i zapisami Instrukcji wypełniania wniosku i Przewodnika po kryteriach wyboru, a ponieważ oceniający nie podnoszą zarzutu niezgodności danych wskazanych w projekcie z zapisami rozporządzenia, wnioskodawca uznaje, że zostały one uznane za spełnione. Wnioskodawca podniósł dalej, że zgodnie z ww. Instrukcją wydatki planowane do poniesienia w ramach projektu i przewidziane do objęcia wsparciem muszą być kwalifikowane, uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zaplanowanych przez wnioskodawcę działań i celów projektu oraz celów działania, co projekt spełnia.

Pismem z dnia [...] września 2010 r. PARP poinformowała wnioskodawcę o negatywnym rozpatrzeniu protestu, wskazując, że informacje przedstawione w dokumentach aplikacyjnych nie pozwalają na pozytywna ocenę spełnienia przez projekt kryterium " Wydatki są kwalifikowane w ramach działania, uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu" ponieważ informacje dotyczące wydatków w ramach II etapu projektu nie pozwalają na uznanie, że zostały uzasadnione i że są racjonalne oraz adekwatne do zakresu celów projektu. Stwierdziła, że wnioskodawca jedynie wymienił konieczne do zakupu lub wytworzenia urządzenia, nie podając żadnego uzasadnienia dla każdego wydatku, nie określając na jakiej podstawie określił ich ceny oraz nie uzasadniając potrzebnej ilości środków trwałych.

W dalszej części uzasadnienia PARP wskazała że "..dokumentacja aplikacyjna wyraźnie wskazuje cel projektu i zgłoszone uwagi członków oceniających w tym zakresie były bezpodstawne.." Wyjaśniła, że zgodnie z Regulaminem Przeprowadzania Konkursu PARP ma możliwość , a nie obowiązek zwracania się o dodatkowe informacje do wnioskodawców.

Od powyższego rozstrzygnięcia wnioskodawca pismem z dnia [...] października 2010 r. wniósł odwołanie do Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego. W odwołaniu wnioskodawca zarzucił, że PARP po raz kolejny zaprezentowała argumenty ogólne, nie mające odzwierciedlenia w stanie faktycznym oraz często odmienne od tych, które zostały zaprezentowane w piśmie dotyczącym oceny wniosku.

Przede wszystkim zarzucił, że wniosek był jednym z tych projektów, które zostały skierowane do ponownej oceny celem weryfikacji dysproporcji pomiędzy częściami 1.4 i 4.1 projektu. Wyjaśnił, że jak wynika z komunikatu przedstawionego dnia 5 marca 2010 r. na stronie internetowej PARP , do ponownej oceny zostały skierowane te projekty, które zostały już ocenione pozytywnie pod względem formalnym i merytorycznym. Podniósł, że nie mógł skorzystać z instrukcji wypełniania biznesplanu, ponieważ taka instrukcja nie istnieje.

Wnioskodawca zarzucił, że oceniający nie zapoznali się z przedłożoną dokumentacją w sposób rzetelny i dokładny, co bezpośrednio wpłynęło na wynik oceny projektu.

Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego rozpatrzył odwołanie pozytywnie, informując o tym stronę pismem z dnia [...] listopada 2010 r. Uzasadniając rozstrzygnięcie napisał, że "Zespół Zadaniowy w zakresie przedmiotowego kryterium przychylił się do argumentacji Wnioskodawcy podniesionej w odwołaniu. Zdaniem Zespołu Zadaniowego wydatki w projekcie nie zostały przeszacowane, a ich wielkość odpowiada potrzebom i działaniom zaprezentowanym w projekcie."

Rozpoznając sprawę po raz kolejny, w wyniku uwzględnienia przez MNiSW odwołania, PARP pismem z dnia [...] stycznia 2011 r. poinformowała wnioskodawcę, że zgodnie z decyzją Instytucji Zarządzającej nie zostało przyznane dofinansowanie na realizację projektu " [...]", ponieważ projekt nie spełnił kryterium obligatoryjnego "Wydatki są kwalifikowane w ramach działania, uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu". Jak wynika z uzasadnienia rozstrzygnięcia PARP uznała, że wydatki planowane przez wnioskodawcę do poniesienia w ramach projektu i przewidziane do objęcia wsparciem zarówno w I jak i II etapie zostały w biznesplanie źle opisane, wskazano na brak korelacji pomiędzy opisami w biznesplanie i w tabelach C5 i C6, w wyniku czego nie można z dostatecznie dużą pewnością ocenić kwalifikowalności poszczególnych kosztów. Jako przykład wskazano, że zgodnie z punktem C.1.4. instrukcji wypełniania biznesplanu wnioskodawca ma obowiązek w przypadku wynagrodzeń podać liczbę zaangażowanych w dane zadanie osób, rodzaj wykonywanych czynności w projekcie, miesięczne zaangażowanie w procentach oraz stawkę wynagrodzenia, natomiast w przedstawionym biznesplanie brak jest tych danych, określono jedynie czas trwania poszczególnych zadań i ogólną kwotę wynagrodzeń przypadających na poszczególne stanowiska.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na odmowę przyznania dofinansowania na realizację projektu, wyrażoną w ww. piśmie Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z dnia [...] stycznia 2011 r., skarżąca spółka wniosła o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie: art.29 ust.4, art.35 ust.3a, art.35 ust.7 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju poprzez przeprowadzenie procedury oceny wniosku niezgodnie z obowiązującymi wytycznymi, ustalenie dodatkowego kryterium podczas oceny wniosków o dofinansowanie, którego wprowadzenie wpłynęło na znaczne pogorszenie zasad konkursu, wprowadzenie dodatkowej oceny części wniosków złożonych na ogłoszony nabór, zmieniając tryb oceny wniosków na niekorzyść wnioskodawców.

Zarzuciła również naruszenie §17 pkt 3 załącznika nr 4.4. Procedury odwoławczej w ramach POIG polegające na braku w informacji o ponownej ocenie projektu elementów wskazanych w §17 pkt 3 lit.b, tj. wzięcia pod uwagę rozstrzygnięć IRP oraz IRO wraz z ich uzasadnieniami.

Rozwijając zarzuty w motywach skargi, skarżąca podniosła, że w trakcie konkursu miała miejsce sytuacja nie przewidziana przepisami, a mianowicie na etapie zatwierdzania sporządzonej przez komisję konkursową listy rankingowej projektów rekomendowanych do dofinansowania, PARP dokonała podziału listy na dwie części: pierwszą w której znalazły się projekty, w których różnica pomiędzy sumą wydatków na część badawczą (1.4) i na część wdrożeniową (4.1) nie przekraczała 1000% oraz drugą grupę, w której różnica ta przekraczała 1000%. Wnioski te, wbrew obowiązującym przepisom, zostały cofnięte do ponownej oceny, niezależnie od tego czy zostały pozytywnie czy też negatywnie ocenione podczas pierwszej oceny. W drugiej grupie znalazł się projekt skarżącej.

Skarżąca zarzuciła, że wprowadzenie kryterium 1000% jest stworzeniem nowego kryterium podczas ostatniej fazy oceniania projektów. Podniosła, że spełnienie kryterium merytorycznego dotyczącego kwalifikowalności, uzasadnienia, racjonalności i adekwatności wydatków zostało potwierdzone w piśmie MNiSW o pozytywnym rozpatrzeniu odwołania. Odrzucając projekt PARP wskazała błędy i uchybienia, które w rzeczywistości nie zostały popełnione. Ponadto wskazanie kryteriów, które nie zostały spełnione było błędne i niezgodne z obowiązującą procedurą. Uzupełniając skargę pismem procesowym, które wpłynęło do Sądu dnia [...] marca 2011r., strona skarżąca wskazała, że miały miejsce 4 oceny merytoryczne wniosku (arkusze ocen zostały załączone do pisma), a zgodnie z procedurą wniosek może zostać oceniony maksymalnie dwukrotnie, podczas pierwszej oceny projektu i ewentualnie po raz drugi po przeprowadzonej procedurze odwoławczej . Podniosła, że poprawnie przeprowadzona procedura skutkowałaby przyznaniem skarżącej dofinansowania, ponieważ wówczas (podczas pierwszej oceny) obaj oceniający uznali za spełnione wszystkie kryteria formalne i merytoryczne, przyznając projektowi 85 punktów na 100 możliwych do zdobycia. Tak oceniony projekt znalazł się na skierowanej do zatwierdzenia liście projektów rekomendowanych do udzielenia dofinansowania i dopiero kolejne oceny merytoryczne spowodowały odrzucenie wniosku.

Skarżąca zarzuciła również znaczącą rozbieżność w ocenie zakwestionowanego kryterium: pierwsza ocena dokonana przez dwóch oceniających pozytywnie zweryfikowała to kryterium; kolejna ocena przeprowadzona po wprowadzeniu wyżej opisanego dodatkowego kryterium, w której drugi oceniający uznał kryterium za spełnione, pierwszy je zanegował, dokonując oceny według kryterium nr 1, a nie kryterium nr 9.

W odpowiedzi na skargę PARP wniosła o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 30c ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712); zwanej dalej: "u.z.p.p.r." po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.); zwanej dalej: "p.p.s.a."

Zgodnie z art. 30c ust.3 pkt 1 u.z.p.p.r. Sąd rozpatrując skargę może ją uwzględnić, jeżeli uzna, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo.

W rozpoznanej sprawie Sąd stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo.

Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nakłada na Instytucję Zarządzającą obowiązek określenia systemu realizacji programu operacyjnego, a w jego ramach - określenia środków odwoławczych od negatywnych ocen projektów (art. 26 ust. 2 pkt 8 i art. 30 b ust. 1). W systemie dotyczącym Działania 1.4 przewidziano, że wyniki oceny projektu ponownie przeprowadzonej w efekcie uwzględnienia odwołania są wiążące i nie przysługuje od nich dodatkowo żaden środek odwoławczy na poziomie instytucjonalnym PO IG (§ 18 pkt 1 lit. "a" załącznika 4.4 ).

Procedura odwoławcza na poziomie tego Programu, w odniesieniu do danego projektu oraz procedura jego wyboru kończą się wraz z wydaniem rozstrzygnięcia w przedmiocie odwołania - ewentualnie w wyniku ponownej oceny projektu (§ 18 pkt 1 b). Z tej regulacji proceduralnej wynika, że ponowna ocena projektu przez PARP (Instytucję Wdrażającą), dokonana po przekazaniu jej projektu przez Instytucję Pośredniczącą w wyniku pozytywnego rozpatrzenia odwołania, jest ostateczna. Wobec tego zaskarżeniu do sądu podlega, w myśl art. 30 c ustawy ten właśnie końcowy, negatywny dla strony, wynik procedury odwoławczej. Trzeba podkreślić, że ustawa dopuszcza skargę na negatywny wynik procedury odwoławczej, co oznacza, że skarga nie przysługuje od pozytywnego dla strony, "kasacyjnego" rozstrzygnięcia organu odwoławczego, polegającego na skierowaniu projektu do ponownej oceny instytucji odpowiedzialnej za ocenę projektów. Taka wykładnia art. 30 c ust. 1 i 2 nie koliduje z treścią art. 30 c ust. 3 pkt 1, który przewiduje, w razie uwzględnienia skargi, przekazanie przez sąd sprawy do ponownego rozpatrzenia właściwej Instytucji Zarządzającej lub Pośredniczącej.

Na tej podstawie nie ulega wątpliwości, że przedmiotem skargi do sądu administracyjnego jest negatywna ocena projektu objętego wnioskiem o dofinansowanie, dokonana przez PARP, kończąca postępowanie odwoławcze w tej sprawie.

W tym miejscu odnieść należy się do przebiegu postępowania zainicjowanego złożonym przez skarżącą spółkę wnioskiem o dofinansowanie, przy uwzględnieniu podniesionych w tym zakresie w skardze zarzutów.

Według treści art. 5 pkt. 11 ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach polityki rozwoju (Dz.U. 2009 r. Nr 84 poz. 712 z późn. zm.) wszelkie zasady i procedury dotyczące realizacji zarówno strategii rozwoju, jak i programów, zawarte są w "systemie realizacji", przy czym system ten określa także środki odwoławcze, które przysługują wnioskodawcy w związku z naborem projektów o których mowa w art. 28 ust.1 pkt. 3 cyt. ustawy – czyli zgłoszonych w trybie konkursowym. Obowiązek opracowania – określenia tego systemu realizacji, nałożony został na instytucję zarządzającą odpowiadającą za prawidłową realizację programu (art. 26 ust.1 pkt.2, pkt. 6, pkt. 8, art. 25 pkt.1, art. 5 pkt. 2 cyt. Ustawy). Przy wykonywaniu swoich zadań instytucja zarządzająca ma obowiązek uwzględnienia zasady równego dostępu do uzyskania pomocy, a także ma zapewnić przejrzystość reguł stosowanych przy ocenie projektów mogących skorzystać z dofinansowania, a między innymi projektów wyłanianych w trybie konkursu ( art. 26 ust.2, art. 28 ust.1 pkt. 3 cyt. Ustawy). Instytucja zarządzająca może powierzyć część swoich zadań – między innymi dokonywanie, w oparciu o określone kryteria, wyboru projektów do dofinansowania w ramach danego programu – instytucji wdrażającej jako instytucji pośredniczącej II stopnia (art. 27 ust.1 w związku z art. 5 pkt. 4 cyt. ustawy).

Zgodnie z §17 ust.3 lit. b Procedury Odwoławczej, w przypadku powtórnej oceny, instytucja jej dokonująca zobowiązana jest do wzięcia pod uwagę między innymi treści rozstrzygnięć IRP oraz IRO wraz z ich uzasadnieniem.

W rozpoznanej sprawie, jak wyżej opisano, odwołanie strony zostało przez MNiSW uwzględnione, w konsekwencji czego PARP dokonał ponownej oceny złożonego wniosku w zakresie zakwestionowanego kryterium nr 9. Zgodnie z przytoczonym przepisem §17 ust.3 lit.b Procedury Odwoławczej PARP dokonując ponownej oceny wniosku zobowiązana była wziąć pod uwagę treść rozstrzygnięcia MNiSW (Instytucji Rozpatrującej Odwołanie), natomiast PARP odnosząc się do rozstrzygnięcia dokonanego przez IRO w związku z wypełnieniem tego obowiązku napisała tylko "W wyniku zapoznania się z całością dokumentacji z przebiegu dotychczasowej oceny projektu oraz uwzględniając treść rozstrzygnięcia IRP oraz IRO wraz z ich uzasadnieniem dokonano ponownej oceny projektu w przedmiotowym zakresie". Zaskarżone pismo nie zawiera żadnego innego odniesienia się do treści rozstrzygnięcia odwołania. Napisanie, że uwzględnia się treść rozstrzygnięcia IRO bez żadnego odniesienia się do tego rozstrzygnięcia, szczególnie w sytuacji dokonania po raz kolejny negatywnej oceny wniosku , gdy IRO rozstrzygnęła odwołanie pozytywnie, narusza przywołany przepis §17 ust.3 lit.b Procedury Odwoławczej.

Sąd zauważył, iż wobec lakoniczności uzasadnienia rozstrzygnięcia dokonanego przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości nie będzie łatwo odnieść się do tego rozstrzygnięcia, jednak dokładna analiza argumentacji strony podniesionej w odwołaniu oraz treści rozstrzygnięcia MNiSW wskazują, iż nie jest to niemożliwe. Oceniając wniosek ponownie w zakresie zakwestionowanego kryterium nr 9 PARP weźmie pod uwagę stanowisko wyrażone przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, czemu da wyraz w uzasadnieniu dokonanej oceny.

Sąd wskazuje, że błędy popełniane przez instytucje oceniające wniosek, polegające np. na lakonicznym uzasadnieniu rozstrzygnięcia nie mogą niekorzystnie wpływać na prawa wnioskodawcy w tym postępowaniu. Sąd wskazuje ponadto, że wobec rozbieżności ocen oraz rozbieżności treści uzasadnień spełnienia bądź nie spełnienia kryterium nr 9, stanowisko organów orzekających winno być szczegółowo uzasadnione w celu wyjaśnienia wnioskodawcy wszystkich ewentualnych wątpliwości.

Za nieuzasadniony Sąd uznał zarzut wprowadzenia dodatkowego kryterium oceny wniosków, polegającego na ocenie proporcji między kosztami części badawczej a kosztami części wdrożeniowej. Wniosek skarżącej spółki nie był oceniany pod kątem spełnienia kryterium proporcji między kosztami części badawczej a kosztami części wdrożeniowej. Oceny dokonano zgodnie z kryteriami obowiązującymi w dacie ogłoszenia konkursu, a zakwestionowane zostało spełnienie kryterium merytorycznego obligatoryjnego nr 9 w brzmieniu " Wydatki są kwalifikowane w ramach działania, uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu oraz celów działania".

Sąd nie stwierdził również aby dokonanie ponownej oceny wniosku , przed poinformowaniem strony o wynikach oceny stanowiło naruszenie przepisu §7 ust.2 pkt 4 Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach PO IG w części stanowiącej, że ocena merytoryczna wniosku jest dokonywana przez dwóch członków oceniających KK tj. każde kryterium musi być ocenione dwa razy. W ocenie Sądu przepis ten gwarantuje każdemu wnioskodawcy, że jego wniosek nie zostanie oceniony przez jedną osobę, co w przypadku oceny negatywnej mogłoby budzić wątpliwości np. co do prawidłowości dokonanej oceny. Natomiast w sytuacji budzącej uzasadnione wątpliwości co do prawidłowości przeprowadzonej oceny , nie ma przeszkód do przeprowadzenia kolejnej oceny. Dokonanie kolejnej oceny nie musi być dla strony niekorzystne.

Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ oceniający wniosek o dofinansowanie projektu dokona jego oceny zgodnie z przedstawionym wyżej stanowiskiem Sądu.

Z przedstawionych wyżej przyczyn Sąd na zasadzie przepisu art. 30c ust.3 pkt 1) ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju orzekł, jak w sentencji wyroku.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art.200 p.p.s.a. i art.30 e ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.