Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1829/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-05-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Inspekcja sanitarna
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 235
journal: Dz.U. 2008 nr 237 poz 1654
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy - Kodeks pracy oraz niektórych innych ustaw

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz, Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Sędzia WSA, , Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Sawicka-Bożek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 maja 2018 r. sprawy ze skargi W. C. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] czerwca 2017 r. znak [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej oddala skargę


UZASADNIENIE

Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2017 r. Nr [...] na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.), w związku z art. 145 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku W. C. o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] października 2015 r., o odmowie stwierdzenia choroby zawodowej - odmówił uchylenia decyzji dotychczasowej.

W uzasadnieniu Wojewódzki Inspektor Sanitarny wskazał, że W. C. wnosił o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. wskazując, że jest w posiadaniu nowych dowodów, istniejących w dniu wydania decyzji i nieznanych wcześniej organowi, a mogących mieć wpływ na wydane rozstrzygnięcie.

Dowodami tymi, była dokumentacja archiwalna z Archiwum Państwowego w [...] oraz syndyka [...], mająca potwierdzać pracę W. C. w przekroczeniach NDS czynników chemicznych. Wnioskodawca przedłożył m.in. dokumentację sporządzoną w roku 1985 przez Państwową Inspekcję Pracy - roczny wykaz szkodliwości zawodowych z 1984 r., informację o narażeniu zawodowym pracowników zakładu, informację o emisji chlorków w dniu 29 marca 1984 r., wykazy stanowisk pracy, na których stwierdzano przekroczenia czynników szkodliwych dla zdrowia, sprawozdania z pomiarów stężeń czynników szkodliwych.

Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] wskazał, że weryfikacja dokumentacji przedstawionej przez stronę wykazała, że nie może zostać uznana jako nowy dowód w sprawie gdyż w części była znana organowi I instancji podczas prowadzonego postępowania, organ miał wiedzę o wskazywanych okolicznościach, co było jednoznaczne z ich uwzględnieniem w ocenie narażenia zawodowego. Dokumenty dotyczące czynności kontrolnych i ustaleń Państwowej Inspekcji Pracy odnosiły się do całego zakładu i warunków pracy wszystkich zatrudnionych, bez szczegółowego uwzględnienia stanowiska pracy W. C. Organ uznał, że nie można z przedłożonych uzyskać informacji mogących być podstawą do uchylenia decyzji dotychczasowej. Występujące w środowisku pracy zagrożenia, zostały uwzględnione w trakcie prowadzonego postępowania i były organowi znane. Sprawozdania z badań i pomiarów czynników szkodliwych w środowisku pracy przedłożone przez stronę w znaczącej części nie dotyczą stanowisk pracy i wydziałów na jakich pracował W. C.

Organ podkreślił, że Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] przeprowadzając ocenę narażenia uwzględnił i wskazał, że strona pracowała w warunkach przekroczeniach dopuszczalnych stężeń chemikaliów znajdujących się w środowisku pracy. Natomiast dokumenty dotyczące awarii w dniu [...] marca 1984 r., która spowodowała emisję chloru do atmosfery nie mogły zostać uwzględnione, ponieważ podczas wystąpienia awarii W. C. pracował w Zakładzie Barwników, a nie w Zakładzie Syntezy, gdzie doszło do zdarzenia.

Mając na uwadze powyższe, organ stwierdził, że dostarczona przez stronę dokumentacja nie może zostać uznana za podstawę do uchylenia decyzji ostatecznej z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...].

Wskazał, że nie widzi podstaw, aby przedłożona przez stronę dokumentacja mogła wpłynąć na rozstrzygnięcie i być podstawą do wydania odmiennego orzeczenia lekarskiego, a tym samym odmiennego rozstrzygnięcia.

W sprawie wypowiadały się trzy jednostki orzecznicze: Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w [...], Instytut Medycyny Pracy [...] i Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w [...].

W trakcie hospitalizacji w Klinice Chorób Zawodowych i Toksykologii [...] w [...] pacjent został poddany szeregowi badań alergologicznych oraz badań czynnościowych układu oddechowego, które pozwoliły za przyczynę astmy uznać uczulenie na powszechnie występujące alergeny środowiska domowego i komunalnego. Natomiast w trakcie hospitalizacji w Instytucie [...] w [...] potwierdzono u pacjenta istnienie atopii, nie stwierdzono natomiast astmy oskrzelowej pochodzenia zawodowego.

Ponadto, na prośbę Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] , Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w [...] wydał opinię uzupełniającą do orzeczenia nr [...], w której wyjaśniono, iż wykonane testy skórne w dwóch różnych placówkach dzieli kilka miesięcy, a reakcja skóry na alergeny zależy m.in. od ich zmienności sezonowej. Stwierdzenie obecności w surowicy alergenoswoistej IgE (slgE) dla szeregu pospolitych alergenów wziewnych potwierdziło uczulenie i atopię, co upoważniło do rozpoznania oskrzelowej atopii niezawodowej.

Reasumując organ powtórzył, że wyżej przywołane opinie jednostek orzeczniczych wykazały, że całokształt obrazu klinicznego przemawia za rozpoznaniem astmy oskrzelowej atopowej, nie związanej przyczynowo z warunkami pracy zawodowej W. C.

Nadto Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] odmówił przeprowadzenia dowodu z przesłuchania współpracowników skarżącego, wskazując że okoliczności które miałyby z nich wynikać zostały już rozpatrzone w postępowaniu zakończonym decyzją ostateczną z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...].

Jednocześnie organ podkreślił, że kwestionowana decyzja ostateczna została poddana ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...], który uznał zgromadzony w sprawie materiał dowodowy za kompletny i wyczerpujący, oddalając skargę, w której strona zarzucała m.in. brak przesłuchania świadków.

Odwołanie od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. złożył W. C., twierdząc, że nie zgadza się z decyzją oraz odmową przesłuchania świadków. Wskazał na nierzetelne przeprowadzenie postępowania, niedostateczne zbadanie i poszlakowe prowadzenie pierwotnego postępowania.

Po rozpatrzeniu odwołania Główny Inspektor Sanitarny decyzją z dnia [...] czerwca 2017 r. znak [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 Kodeksu postępowania administracyjnego i art. 37 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej z dnia 14 marca 1985 r. (Dz.U. z 2015r., poz. 1412 ze zm.) utrzymał w mocy decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] kwietnia 2017r. Nr [...].

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że W. C. w trakcie hospitalizacji w Klinice Chorób Zawodowych i Toksykologii [...] w [...] oraz Instytucie [...] w [...]został poddany szeregowi badań alergologicznych oraz czynnościowym badaniom układu oddechowego. Całokształt obrazu klinicznego wykazał rozpoznanie astmy oskrzelowej atopowej, nie związanej przyczynowo z warunkami pracy zawodowej. Za przyczynę astmy uznano uczulenie na powszechnie występujące alergeny środowiska domowego i komunalnego.

Jednostki orzecznicze zarówno I i II stopnia wydały orzeczenia lekarskie o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej - astmy oskrzelowej pochodzenia zawodowego.

Zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych właściwym do orzekania w zakresie chorób zawodowych jest lekarz spełniający określone przez przepisy prawa wymagania kwalifikacyjne. Podstawą do wydania decyzji administracyjnej w przedmiocie choroby zawodowej są orzeczenia lekarskie jednostek upoważnionych, w tym przypadku Wojewódzkiego [...] w [...] oraz Instytutu [...] w [...].

Organy Inspekcji Sanitarnej dokonały oceny orzeczeń lekarskich i nie znalazły podstaw do kwestionowania ich wiarygodności, ponieważ orzeczenia wydane zostały po przeprowadzeniu wszechstronnych i miarodajnych badań.

W myśl artykułu 2351 ustawy z dnia 26 czerwca

1974 r. - Kodeks pracy za chorobę zawodową uważa się chorobę, wymienioną w wykazie chorób zawodowych, jeżeli w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że została ona spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania pracy, zwanych "narażeniem zawodowym".

Organ wskazał, że w przywołanych orzeczeniach lekarskich, w sposób wyczerpujący wykazano brak przesłanek do przyjęcia istnienia u Strony astmy oskrzelowej pochodzenia zawodowego. W świetle przyjętego przez sądy administracyjne stanowiska, wydane w sprawie orzeczenia lekarskie jednostek właściwych do rozpoznania chorób zawodowych, dotyczą wiedzy specjalnej i mają charakter opinii biegłego, a organ prowadzący postępowanie jest nimi związany.

Organ zauważył, że W. C. nie przedłożył wraz z wnioskiem o wznowienie postępowania administracyjnego nowych dowodów mogących zaprzeczyć czy podważyć wyniki badań przeprowadzonych przez jednostki orzecznicze.

Dodatkowo wiele kwestii, w tym przesłuchania świadków, zostało wcześniej rozpatrzonych przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, który prawomocnym wyrokiem z dnia 13 lipca 2016 r., sygn. akt II SA/Bd 638/16 oddalił skargę skarżącego, uznając, że decyzja z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...], została wydana na podstawie wyczerpującego materiału dowodowego.

Organ stwierdził, że powoływana dokumentacja nie wnosi nowych istotnych treści. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] przeprowadzając ocenę narażenia zawodowego uwzględnił fakt wykonywania czynności zawodowych przez pracownika w warunkach przekroczeniach norm czynników chemicznych w środowisku pracy.

Dokumentacja ta nie mogła być podstawą do wznowienia postępowania administracyjnego, a w konsekwencji uchylenia decyzji dotychczasowej.

Dokumenty związane z awarią, która spowodowała emisję chloru do atmosfery nie mogły zostać uwzględnione, ponieważ podczas wystąpienia awarii W. C. pracował w Zakładzie Barwników, a nie w zakładzie, w którym doszło do zdarzenia.

Wobec braku rozpoznania przez upoważnione jednostki diagnostyczno-orzecznicze choroby zawodowej wymienionej w rozporządzeniu w sprawie chorób zawodowych - astmy oskrzelowej pochodzenia zawodowego, jak również wobec braku nowych okoliczności mogących podważyć przedmiotowe orzeczenia lekarskie, organ utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył W. C.

Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, w postaci art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 78 § 1 k.p.a. poprzez nie uwzględnienie wniosku dowodowego o przesłuchanie świadków, przez co nie zebrano w sposób wyczerpujący materiału dowodowego i nie ustalono wszystkich okoliczności faktycznych, na których powinno być oparte rozstrzygniecie.

Wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że organy ustaliły stan faktyczny jedynie na podstawie przeprowadzonego dochodzenia tylko w pomieszczeniu biurowym byłych Zakładów Chemicznych [...] (obecnie Infrastrukturze [...] przy ulicy [...] w [...]). Nie zostały przeprowadzone oględziny stanowiska pracy, a firma nie przedstawiła pełnej dokumentacji z profilaktycznych badań lekarskich, pomiarów czynników szkodliwych dla zdrowia, protokołów z awarii chemicznych i zaburzeń technologicznych świadczących o narażeniu.

Dochodzenie przeprowadzono 28 sierpnia 2013 r., w tym czasie trwała likwidacja [...]. Wydziały w których pracował skarżący uległy fizycznej rozbiórce, cała dokumentacja była w trakcie przekazywania do archiwum państwowego. Nigdy nie przesłuchano w charakterze świadków: L. K., M. ., J. J. i W.S. - pracowników zakładów.

Zdaniem skarżącego dowód z przesłuchania świadków byłby kluczowy dla sprawy, wniósłby bardzo istotne informacje, które miałyby znaczący wpływ na treść orzeczenia lekarskiego wydanego przez lekarzy Medycyny Pracy.

Dodał, że oparcie decyzji tylko na szczątkowej dokumentacji stanowi istotną wadę przeprowadzonego postępowania, która miała ogromny wpływ na treść wydanej decyzji.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację prezentowane w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stwierdzenie, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy obliguje Sąd do uchylenia zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, zwanej dalej ustawą p.p.s.a.).

Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji na zasadach wyżej wskazanych Sąd stwierdził, że skarga nie jest zasadna.

Postępowanie administracyjne toczyło się w trybie nadzwyczajnym. Organ I instancji wznowił postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] października 2015 r. nr [...], w przedmiocie odmowy stwierdzenia choroby zawodowej.

Wznowienie postępowania w niniejszej sprawie nastąpiło na podstawie przesłanki określonej w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. tj. gdy wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję.

Warunkiem wznowienia postępowania w oparciu o art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. jest pojawienie się tylko takich dowodów, które są dla sprawy istotne, nowe i istniały w dniu wydania decyzji oraz nie były znane organowi administracji. Uchylenie decyzji ostatecznej może nastąpić tylko wtedy, gdy okoliczności stanowiące podstawę wznowienia okażą się na tyle istotne, że wywrą bezpośredni wpływ na rozstrzygnięcie zawarte w decyzji ostatecznej.

Istnieją trzy warunki wznowienia postępowania w oparciu o ww. przepis, które łączne muszą wystąpić by można było uwzględnić wniosek o wznowienie:

- ujawnione okoliczności faktyczne lub dowody istotne dla sprawy muszą być nowe i po raz pierwszy zgłoszone przez stronę,

- nowe okoliczności faktyczne lub dowody muszą istnieć w dniu wydania decyzji,

- organ nie posiadał wiedzy o tychże okolicznościach faktycznych lub dowodach w dniu wydawania decyzji.

Po analizie całokształtu sprawy, Sąd stwierdza, że organ I instancji a za nim organ odwoławczy zasadnie przyjęły, że w sprawie nie pojawiła się przesłanka wznowieniowa określona w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.

Skarżący składając wniosek o wznowienie postępowania w sprawie uznania jego schorzenia za chorobę zawodową wskazał, że uzyskał dokumentację archiwalną znajdująca się w posiadaniu Archiwum Państwowego w [...] oraz od Syndyka [...], następcy prawnego Zakładów Chemicznych "[...]" S.A. w [...], mająca potwierdzać pracę skarżącego w przekroczeniach NDS czynników chemicznych.

Skarżący przedłożył także dokumentację sporządzoną w roku 1985 przez Państwową Inspekcję Pracy, dotyczącą wyników przeprowadzonej kontroli, roczny wykaz szkodliwości zawodowych z 1984 r., informację o narażeniu zawodowym pracowników zakładu, dokumentację zawierającą informacje o emisji chlorków mającej miejsce 29 marca 1984 r., wykazy stanowisk pracy, na których stwierdzano przekroczenia czynników szkodliwych dla zdrowia, sprawozdania z pomiarów stężeń czynników szkodliwych.

Zdaniem skarżącego wskazana dokumentacja przesądza, że postępowanie administracyjne w jego sprawie toczyło się z istotnymi brakami w dokumentacji, które rzutowały na decyzję odmowną organów.

Natomiast organy administracyjne rozpoznające wniosek o wznowienie, po analizie załączonej dokumentacji doszły do przekonania, że skarżący nie przedstawił istotnych dla sprawy nowych okoliczności, które byłyby nieznane organowi i które miałyby istotny wpływ na rozstrzygnięcie.

Sąd podzielił stanowisko zaprezentowane w sprawie przez organy administracyjne.

Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] po weryfikacji dokumentacji przedstawionej przez stronę wskazał, odnosząc się do dokumentacji archiwalnej znajdującej się w posiadaniu Archiwum Państwowego w [...] oraz Syndyka [...], mającej potwierdzić pracę skarżącego w przekroczeniach NDS czynników chemicznych, że dokumentacja ta nie może zostać uznana jako nowy dowód w sprawie z uwagi na fakt, że okoliczności wynikające z tych materiałów były znane organowi I instancji podczas prowadzonego postępowania. Zatem dokumentacja ta nie mogła stanowić podstawy wznowienia.

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] przeprowadzając ocenę narażenia zawodowego uwzględnił fakt wykonywania czynności zawodowych pracownika w przekroczeniach NDS czynników chemicznych w środowisku pracy. Brak było podstaw do uchylenia w trybie wznowienia, decyzji odmawiającej stwierdzenia choroby zawodowej.

Ponadto strona przedłożyła dokumentację sporządzoną w roku 1985 przez Państwową Inspekcję Pracy, dotyczącą wyników przeprowadzonej kontroli, roczny wykaz szkodliwości zawodowych z 1984 r., informację o narażeniu zawodowym pracowników zakładu.

Zgodzić się należy ze stanowiskiem organów, że dokumenty te zawierają ogólne stwierdzenia dotyczące warunków pracy całego zakładu i wszystkich zatrudnionych, bez szczególnego uwzględnienia stanowisk pracy zajmowanych przez W. C. Są to protokoły kontroli zakładu pracy, w którym zatrudniony był skarżący. Brak w nich odniesienia się do stanowisk pracy zajmowanych przez skarżącego i wpływu niekorzystnych czynników bezpośrednio na to stanowisko pracy. Zatem słusznie uznano, że nie można z przedłożonych dokumentów zaczerpnąć jednoznacznych informacji mogących być podstawą do uchylenia decyzji dotychczasowej.

Warunki pracy w Zakładach Chemicznych [...] oraz związane z nimi zagrożenia zostały uwzględnione w trakcie prowadzonego postępowania i były znane na wcześniejszych etapach sprawy. Ponadto sprawozdania z badań i pomiarów czynników szkodliwych w środowisku pracy przedłożone przez W. C. w znaczącej części nie dotyczą stanowisk pracy i wydziałów na jakich pracował. Powiatowy Inspektor Sanitarny przeprowadzając ocenę narażenia uwzględnił, że strona pracowała w przekroczeniach najwyższych dopuszczalnych stężeń chemikaliów znajdujących się w środowisku pracy.

Zgodzić się należy również z organami, co do oceny awarii w dniu [...] marca 1984 r., która spowodowała emisje chloru do atmosfery. Podczas wystąpienia awarii W. C. pracował w Zakładzie Barwników, a nie w Zakładzie Syntezy, w którym doszło do zdarzenia.

Sąd zatem doszedł do wniosku, że w przedmiotowej sprawie strona nie przedstawiła żadnych nowych dowodów mogących być podstawą do uchylenia decyzji ostatecznej.

Zasadnie organy podkreśliły, że decyzja Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] została poddana ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, który prawomocnym wyrokiem z dnia 13 lipca 2016 r., sygn. akt II SA/Bd 638/16 oddalił skargę skarżącego, tym samym uznał zgromadzony w sprawie materiał dowodowy za kompletny i wyczerpujący.

Oddalając skargę, w której strona zarzucała m.in. brak przesłuchania świadków, Sąd przesądził o prawidłowości prowadzonego wówczas postępowania. Z tego względu argumentacja skarżącego zmierzająca do wskazania braków w postępowaniu o stwierdzenie choroby zawodowej nie może zostać uwzględniona, gdyż Sąd już wcześniej przesądził o prawidłowości i kompletności tego postępowania.

Odmienny pogląd podważałaby ustalenia prawomocnego wyroku Sądu. Przypomnieć należy, że na mocy art. 170 p.p.s.a. orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby.

Reasumując należy wskazać, ze Sąd podzielił stanowisko organów, że przedstawione dokumenty stanowiące podstawę wniosku o wznowienie, nie zawierały nowych nieznanych organowi, a istotnych dla sprawy faktów. Bbrak jest podstaw do kwestionowania stanowiska organów.

Sąd nie stwierdził, by w sprawie doszło do naruszenia art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 78 § 1 k.p.a.

Zasadnym było odmówienie wznowienia postępowania - zgodnie z przepisem art. 151 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, który stanowi, że w przypadku stwierdzenia braku podstaw do uchylenia ostatecznej decyzji na podstawie art. 145 § 1 k.p.a., organ administracji państwowej odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej.

Z tych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.