Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 520/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-01-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6093 Spółki wodne i związki wałowe
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 24 par. 1 pkt 5, 42 par. 1,43,45,46 par. 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Arkadiusz Despot- Mładanowicz (spr.), Sędzia NSA Anna Łuczaj, Sędzia WSA (del.) Paweł Groński, Protokolant sekretarz sądowy Bernadetta Pręgowska, po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2020 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Prezydenta Miasta Z. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlk. z dnia 8 listopada 2017 r. sygn. akt II SA/Go 893/17 w sprawie ze skargi O. z siedzibą w Z. G. na postanowienie Prezydenta Miasta Z. G. z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...][...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od Prezydenta Miasta Z. G. na rzecz O. z siedzibą w Z. G. kwotę 400 (czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim wyrokiem z dnia 8 listopada 2017 r., sygn. akt II SA/Go 893/17 po rozpoznaniu skargi O. [...] w Z.G. uchylił postanowienie Prezydenta Miasta Z.G. z dnia [...] czerwca 2017 r., nr [...] [...] w przedmiocie uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł Prezydent Miasta Z.G., zaskarżając wyrok w całości, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy:

1) naruszenie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. b i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.), dalej p.p.s.a., w związku z art. 7, art. 77 § 1, art. 134 i art. 45 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r. poz. 1257), dalej k.p.a., poprzez uwzględnienie skargi i uznanie, że decyzja Prezydenta Miasta Z.G. z dnia [...] kwietnia 2017 r. (znak sprawy: [...],[...]) została doręczona pełnomocnikowi Spółki w dniu [...] maja 2017 r., na skutek przyjęcia, że kancelaria radcy prawnego nie jest jednostką organizacyjną w rozumieniu przepisu art. 45 k.p.a. i że radcy prawnemu nie doręcza się pisma w lokalu jego siedziby do rąk osób uprawnionych do odbioru pism, lecz tak jak osobie fizycznej, podczas gdy skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, albowiem organ właściwie uznał, że do doręczenia decyzji doszło faktycznie w dniu [...] kwietnia 2017 r., gdyż osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą winna być traktowana jak jednostka organizacyjna wskazana w art. 45 k.p.a., co skutkuje obowiązkiem doręczeń pism zgodnie z tym przepisem, a zatem organ prawidłowo przyjął, iż doszło do uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a w konsekwencji istniały podstawy do wydania postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu,

2) naruszenie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. b i c p.p.s.a. w związku z art. 7, art. 77 § 1, art. 134, art. 46 § 1 i 2 k.p.a. poprzez uwzględnienie skargi i uznanie, że decyzja Prezydenta Miasta Z.G. z dnia [...] kwietnia 2017 r. (znak sprawy: [...],[...]) nie mogła być skutecznie doręczona w trybie art. 46 § 2 k.p.a., albowiem przepis ten dotyczy sytuacji, gdy adresat albo osoba podejmują się oddania pisma adresatowi wprawdzie odebrała pismo, a jedynie odmawia potwierdzenia doręczenia lub nie może tego uczynić, podczas gdy organ w sposób prawidłowy przyjął, że art. 46 § 2 k.p.a. odnosi się również do sytuacji, w której osoba czynna w lokalu przedsiębiorcy uchyla się od przyjęcia pisma i wobec tego doszło do skutecznego doręczenia pełnomocnikowi skarżącej Spółki decyzji z dnia [...] kwietnia 2017 r., a zatem organ prawidłowo przyjął, iż doszło do uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a w konsekwencji istniały podstawy do wydania postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu.

Mając na uwadze powyższe zarzuty skarżący kasacyjnie organ wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wielkopolskim do ponownego rozpoznania, zasądzenie na rzecz strony przeciwnej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie, w tym również pod nieobecność skarżącego, jak i jego pełnomocnika.

Odpowiedź na skargę kasacyjną złożyła O. [...] z siedzibą w Z.G., wnosząc o oddalenie skargi kasacyjnej i zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie przesłanki uzasadniające nieważność postępowania, określone w art. 183 § 2 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie przesłanki nieważności postępowania sądowego nie wystąpiły. Tym samym należało rozpoznać sprawę w granicach zgłoszonych zarzutów kasacyjnych.

W niniejszej sprawie jednym z powodów uchylenia zaskarżonego postanowienia Prezydenta Miasta Z.G. z dnia [...] czerwca 2017 r., nr [...] [...] było uznanie przez Sąd I instancji, że postanowienie to zostało wydane przez osobę wyłączoną na podstawie art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. Sąd I instancji wskazał, że powyższe postanowienie, jak i decyzja od której został złożony wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, zostały podpisane przez Zastępcę Prezydenta Miasta Z.G. – D. L.. Zgodnie z powołanym przepisem, pracownik organu administracji publicznej podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie, w której brał udział w wydaniu zaskarżonej decyzji.

Wniesiona skarga kasacyjna w ogóle nie zawiera zarzutów odnoszących się do wskazanej przez Sąd I instancji przyczyny uchylenia zaskarżonego postanowienia, a więc nie mogła zostać uwzględniona.

Nieusprawiedliwione są podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty podważające stanowisko Sądu I instancji dotyczące kwestii doręczenia pełnomocnikowi Spółki decyzji z dnia [...] kwietnia 2017 r.

Wskazać należy, że - jak wynika z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej - pełnomocnik Spółki, r.pr. K. B. prowadzi działalność gospodarczą jako osoba fizyczna, pod firmą K. B. Kancelaria Radcy Prawnego. Radcy prawnemu wykonującemu zawód w kancelarii radcy prawnego należy doręczać pisma w postępowaniu administracyjnym, tak jak osobie fizycznej (art. 42 § 1 k.p.a.) z możliwością doręczenia zastępczego (43 k.p.a.). Nie ma bowiem podstaw do uznania, że kancelaria radcy prawnego jest jednostką organizacyjną niemającą osobowości prawnej w rozumieniu art. 45 k.p.a. Pogląd ten jest ugruntowany w orzecznictwie (zob. wyroki NSA: z dnia 20 lutego 2014 r., sygn. akt II OSK 2158/12; z dnia 4 listopada 2010 r., sygn. akt I OSK 910/10; z dnia 28 listopada 2012 r., sygn. akt I OSK 1256/11; postanowienie NSA z dnia 28 lutego 2005 r., sygn. akt II FZ 37/05, orzeczenia.nsa.gov.pl).

Nie można zgodzić się ze skarżącym kasacyjnie organem, że doręczenie nastąpiło w trybie art. 46 § 2 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli odbierający pismo uchyla się od potwierdzenia doręczenia lub nie może tego uczynić, doręczający sam stwierdza datę doręczenia oraz wskazuje osobę, która odebrała pismo, i przyczynę braku jej podpisu. Z treści tego przepisu wyraźnie wynika, że ma on zastosowanie wówczas, gdy doszło do odebrania pisma, tymczasem w niniejszej sprawie osoba zastana przez doręczającego pod adresem siedziby kancelarii nie odebrała pisma, bowiem odmówiła zarówno podpisania potwierdzenia odbioru decyzji z dnia [...] kwietnia 2017 r., jak i pozostawienia przesyłki w kancelarii.

Zasadnie zatem Sąd I instancji przyjął, że w dniu [...] kwietnia 2017 r. nie doszło do skutecznego doręczenia ww. decyzji.

Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 184 p.p.s.a.

O zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 204 pkt 2 p.p.s.a.