Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1639/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-12-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Szkolnictwo wyższe
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 107  par. 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 207
journal: Dz.U. 2005 nr 164 poz 1365
law: Ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska Sędziowie WSA Andrzej Góraj (spr.) Ewa Grochowska – Jung Protokolant starszy referent Marcin Borkowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi B. N. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej Szkoły [...] w W. z dnia [...] czerwca 2012 r. w przedmiocie odmowy przyznania stypendium rektora 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości, 3) zasądza od Odwoławczej Komisji Stypendialnej Szkoły [...] w W. na rzecz B. N kwotę 200; zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] marca 2012 r. B. N. wystąpiła o przyznanie stypendium Rektora Szkoły [...] w W. w semestrze letnim roku akademickiego 2011/2012 na okres od marca 2012 r. do lipca 2012.

Decyzją z dnia [...] maja 2012 r., wydaną na podstawie art. 173 ust. 3, art. 175 ust. 4 i art. 181 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. nr 164, poz. 1365 ze zm.) w zw. z Regulaminem ustalenia wysokości, przyznawania i wypłacania świadczeń pomocy materialnej oraz przyznawania miejsc w domach studenta, stanowiącym załącznik do Zarządzenia Rektora Szkoły [...] nr [...] z dnia [...] września 2011 r., Komisja Stypendialna Szkoły [...] w W. odmówiła ww. przyznania stypendium rektora na semestr roku akademickiego 2011/2012 na okres od marca 2012 r. do lipca 2012 r.

W uzasadnieniu ww. rozstrzygnięcia organ pierwszej instancji podał, że na podstawie § 27 ust. 3 pkt 2 ww. Regulaminu, Komisja Stypendialna ustaliła próg punktowy właściwy dla grupy wnioskodawczyni, zgodnie z § 27 ust. 4, uprawniający do stypendium rektora, który wynosi 38.6004 pkt. W toku przeprowadzonego postępowania Komisja ustaliła, że w okresie, za który przyznawane jest stypendium, wnioskodawczyni uzyskała: 34.0384 punkty za wysoką średnią (4.340384 za 33.00 pkt ECTS), 0 punktów za osiągnięcia naukowe (uzyskano 0 pkt) oraz 0 punktów za osiągnięcia sportowe (uzyskano 0 pkt), tj. w sumie jedynie 34.0384 pkt, w związku z czym stypendium rektora jej nie przysługuje.

Pismem z dnia [...] czerwca 2012 r. B. N. złożyła odwołanie od ww. decyzji, podnosząc że średnia wyliczona przez organ pierwszej instancji jest nieprawidłowa. Podniosła, że zgodnie z decyzją, za 33 punkty ECTS, na podstawie których przyznane było stypendium, Komisja Stypendialna wyliczyła średnią 4.340384, za którą uzyskała 34.0384 punkty rankingowe. Na podstawie uzyskanych przez odwołującą ocen, wpisanych w Wirtualnym Dziekanacie z poprzedniego semestru, średnia ważona za przedmioty uwzględnione przy stypendium wnosi 4.977273, zaś arytmetyczna 4.937500. Tym samym, w ocenie odwołującej, Komisja Stypendialna nie uwzględniła prawidłowych danych lub błędnie zastosowała formuły do obliczenia średniej. W związku z powyższym, B. N. wniosła o ponowne przeliczenie punktów rankingowych oraz przyznanie stypendium.

Odwoławcza Komisja Stypendialna Szkoły [...] w W., po rozpatrzeniu ww. odwołania, działając na podstawie art. 173 ust. 1 pkt 1, art. 175 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. nr 164, poz. 1365 ze zm.) w zw. z Regulaminem ustalenia wysokości, przyznawania i wypłacania świadczeń pomocy materialnej oraz przyznawania miejsc w domach studenta, stanowiącym załącznik do Zarządzenia Rektora Szkoły [...] w W. nr [...] z dnia [...] września 2011 r., decyzją z dnia [...] czerwca 2012 r. utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję i odmówiła przyznania B. N. stypendium rektora na semestr roku akademickiego 2011/2012 na okres od marca 2012 r. do lipca 2012 r.

W uzasadnieniu przedmiotowej decyzji Odwoławcza Komisja podniosła, że zgodnie z § 33 Regulaminu ustalenia wysokości, przyznawania i wypłacania świadczeń pomocy materialnej oraz przyznawania miejsc w domach studenckich, stanowiącego załącznik do Zarządzenia Rektora Szkoły [...] nr [...] z dnia [...] września 2011 r., średnia stypendialna ocen końcowych, brana pod uwagę przy przyznawaniu stypendium rektora, nie jest prostą średnią arytmetyczną, czy też średnią ważoną uzyskanymi punktami ECTS, lecz zawiera również m.in. czynniki korygujące, które umożliwiają porównanie wyników osiągniętych przez studenta z pozostałymi studentami w grupie. Ponadto § 27 ust. 3 ww. Regulaminu stanowi, że przy przyznawaniu stypendiów rektora Komisja Stypendialna tworzy listę rankingową od największej do najmniejszej liczby punktów rankingowych i ustala próg punktowy, uprawniający do stypendium rektora w taki sposób, żeby liczba stypendystów w danej grupie studentów (według podziału na język, stopień i tryb studiów) była nie większa niż 10% liczby studentów tej grupy. Organ odwoławczy uznał, że w związku z tym, że liczba punktów rankingowych, uzyskana przez stronę, jest niewystarczająca do ubiegania się o stypendium rektora w grupie wnioskodawczyni, stypendium rektora jej nie przysługuje.

Pismem z dnia 08 sierpnia 2012 r. B. N. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej [...] w W. z dnia [...] czerwca 2012 r., wnosząc o jej uchylenie, przekazanie sprawy organowi drugiej instancji do ponownego rozpatrzenia oraz zasądzenie kosztów postępowania na rzecz skarżącej.

Skarżąca zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie art. 6, 7, 8, 10, 11, 12, 15, 77 § 1, 80, 107 § 1 i § 3 K.p.a. w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, jak również naruszenie art. 173 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. nr 164, poz. 1365 z późn. zm.), poprzez błędne zastosowanie podstawy prawnej do wydania decyzji przez Odwoławczą Komisję Stypendialną, która odnosi się do art. 173 ust. 1 pkt 1 dotyczącego stypendium socjalnego, a nie art. 173 ust. 1 pkt 3 dotyczącego stypendium rektora dla najlepszych studentów oraz poprzez błędne zastosowanie formuły do obliczenia średniej przez Komisję Stypendialną i nie uwzględnienie prawidłowych danych.

W odpowiedzi na skargę organ, uznając, że skarga nie jest zasadna, wniósł o jej oddalenie. Zdaniem organu, wbrew twierdzeniom skargi, decyzja Komisji Stypendialnej zawiera dane o progu punktowym, uprawniającym do przyznania stypendium rektora oraz o ilości punktów uzyskanych przez skarżącą w trakcie postępowania. Do tych punktów odnosi się również skarżona decyzja Komisji Odwoławczej. Wymienione punkty i limit są jedynymi motywami, jakimi kierowały się organy przy rozstrzyganiu kwestii przyznaniu stypendium, dlatego też nie można twierdzić, że nie przedstawiono motywów rozstrzygnięcia. Organ wyjaśnił jednocześnie, że skarżąca nie ma wszystkich danych, umożliwiających jej weryfikację sposobu wyliczenia średniej stypendialnej, czy czynnika korygującego, ale nie ma możliwości przekazania tych danych w sposób zgodny z ustawą o ochronie danych osobowych. Nawet gdyby było to możliwe, w ocenie organu, nie jest realnym umieszczenie w decyzji kilkunastu tysięcy rekordów i ich ręczne zweryfikowanie przez skarżącą, dlatego też uzasadnienie decyzji nie zawiera tych danych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia, zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym.

Oceniając przedmiotową decyzję według powyższych kryteriów, uznać należy, iż powinna zostać wyeliminowana z obrotu prawnego, jako wadliwa.

Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny tego, czy organ drugiej instancji uzasadnił w sposób prawidłowy skarżone rozstrzygnięcie.

Zgodnie z wymogiem art. 107 § 3 K.p.a. uzasadnienie faktyczne decyzji winno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne – wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.

Zestawiając treść wyżej powołanej normy prawnej z sytuacją faktyczną, z jaką organ zetknął się na poziomie postępowania odwoławczego, pojawia się konkluzja, iż organ drugiej instancji winien przede wszystkim odnieść się do zarzutów i argumentów strony sformułowanych w odwołaniu. Na tym etapie postępowania administracyjnego nie wystarczy bowiem samo ogólnikowe przedstawienie przez organ motywów, jakimi kierował się wydając decyzję. Koniecznym jest również wykazanie swych racji przez pryzmat zarzutów przedstawionych przez stronę w odwołaniu.

Inaczej rzecz ujmując, na organie spoczywa ciężar zbicia argumentacji odwołania i przekonania strony o poprawności wydanego rozstrzygnięcia.

Powyższych konkluzji nie zmienia fakt, że art. 207 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym, nakazuje stosować w realiach niniejszej sprawy przepisy K.p.a. w sposób odpowiedni. Odpowiednie stosowanie art. 107 K.p.a. nie zmienia bowiem tego, że głównym rezultatem, do osiągnięcia którego ma doprowadzić uzasadnienie decyzji, jest wytłumaczenie stronie motywów rozstrzygnięcia. Nawet więc w sytuacji, gdy organ stosuje przepisy K.p.a. w sposób odpowiedni, to nie zmienia to faktu, że winien sporządzić uzasadnienie decyzji w sposób, który umożliwi stronie i ewentualnie Sądowi Administracyjnemu, poznanie i zrozumienie działań podjętych przez organ.

Przechodząc do realiów niniejszej sprawy, wskazać należy, iż okolicznością niesporną jest, że strona w odwołaniu zarzuciła organowi nieprawidłowe wyliczenie średniej ocen, co w konsekwencji skutkowało zaniżonym wyliczeniem punktów rankingowych.

Poza sporem pozostaje również okoliczność, iż organ w skarżonej decyzji nie wypowiedział się w sposób szczegółowy, co do trafności powyższego poglądu strony. Nie wyjaśnił stronie tego, jakie dane liczbowe zastosował dokonując wyliczenia średniej stypendialnej.

Powołując się na "czynniki korygujące", które brał pod uwagę przy wyliczaniu średniej stypendialnej nie sprecyzował bliżej tego pojęcia. W szczególności nie wyjaśnił tego czym są "czynniki korygujące", ani tego, jak ustalił dane rzutujące na te czynniki.

Nadto organ nie wskazał danych liczbowych, jakie stosował przy weryfikacji zasadności wniosku strony.

Powyższe zaniechania organu świadczą, w ocenie tutejszego Sądu, o tym, iż uzasadnienie skarżonej decyzji jest niepełne i nie spełnia kryteriów przewidzianych w przepisie art. 107 § 3 K.p.a. To zaś sprawia, iż strona została pozbawiona możliwości polemiki w zakresie pominiętego zarzutu odwołania na etapie wnoszenia skargi, zaś Sąd Administracyjny został pozbawiony możliwości weryfikacji poglądu organu i jego stanowiska, odnośnie zarzutów odwołania. Organ pozbawił również stronę możliwości weryfikacji prawidłowości rezultatu wyliczeń uwidocznionych w decyzji.

Podnieść także należy, że na przeszkodzie w ujawnieniu danych, jakie organ brał do obliczeń przy ocenie zasadności wniosku strony, nie stoi ustawa o ochronie danych osobowych. Dla umożliwienia zweryfikowania poprawności wyliczeń organu, zbędnym jest ujawnianie danych osobowych innych studentów. Istotne znaczenie mają bowiem jedynie dane liczbowe. Ogólne informacje, dotyczące punktów rankingowych studentów w danej grupie, nie stanowią zaś danych osobowych, jeśli nie ma możliwości przypisania konkretnych informacji do konkretnych osób.

W związku z powyższym, uznając że skarżona decyzja narusza prawo, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w pkt 1 wyroku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).

Rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2 wyroku zostało wydane w myśl art. 152 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Ponownie rozpoznając sprawę organ będzie zobligowany do tego, aby w uzasadnieniu decyzji odnieść się do wszystkich zarzutów i argumentów strony, zawartych w odwołaniu od rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji. Będzie też zobowiązany do wyjaśnienia sposobu wyliczenia średniej stypendialnej wraz z podaniem konkretnych czynników korygujących, jakie brał pod uwagę przy dokonywaniu oceny wniosku strony.

-----------------------

3