Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 2342/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-04-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6190 Służba Cywilna, pracownicy mianowani, nauczyciele
Skarżony organ: Kurator Oświaty
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska-Jung (spr.), Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska, Asesor WSA Przemysław Szustakiewicz, Protokolant Magda Magdoń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi A. C. na decyzję [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] października 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego - oddala skargę.


UZASADNIENIE

[...] Kurator Oświaty decyzją NR [...] z dnia [...] października 2004 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 9b ust. 7 pkt 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2003 r. Nr 118, poz. 1112 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania A. C. od decyzji Prezydenta Miasta [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. w sprawie odmowy nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu [...] Kurator Oświaty wskazał, że zgodnie z treścią art. 28 ustawy z dnia 23 sierpnia 2001 r. o zmianie ustawy – o systemie oświaty, ustawy – przepisy wprowadzające reformę ustroju szkolnego, ustawy – Karta Nauczyciela oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 111, poz. 1094) stopień nauczyciela mianowanego z mocy prawa otrzymują nauczyciele, którzy spełniają łącznie dwa warunki:

1) na dzień 31 sierpnia 2000 r. spełnili wymagania określone w art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela w brzmieniu obowiązującym na dzień 5 kwietnia 2000 r. oraz

2) w dniu wejścia w życie ustawy z dnia 23 sierpnia 2001 r. byli zatrudnieni w wymiarze ½ obowiązkowego wymiaru zajęć. Zgodnie z art. 10 ust. 2 pkt 7 ustawy – Karta Nauczyciela jednym z koniecznych warunków do uzyskania przez nauczyciela mianowania było wykonywanie bezpośrednio przed mianowaniem, nieprzerwanie, zgodnie z wymaganymi kwalifikacjami pracy pedagogicznej w szkole w pełnym wymiarze zajęć co najmniej 3 lata i w tym okresie uzyskanie dwóch ocen co najmniej wyróżniających lub wykonywanie takiej pracy przez 4 lata i na koniec czwartego roku pracy uzyskanie dobrej oceny pracy.

W ocenie [...] Kuratora Oświaty A. C. nie spełniała warunku określonego w art. 10 ust. 2 pkt 7 ustawy – Karta Nauczyciela, ponieważ była zatrudniona od 1 września 1995 r. w Instytucie [...] im. [...] w W. na podstawie umowy o pracę, na czas nieokreślony w pełnym wymiarze zajęć, zgodnie z wymaganymi kwalifikacjami, do 10 grudnia 1998 r. Od dnia 11 grudnia 1998 r. do 31 sierpnia 200 r. przebywała na urlopach wychowawczych. W okresie od dnia zatrudnienia, tj. 1 września 1995 r. do dnia skorzystania z pierwszego urlopu wychowawczego, tj. do dnia 11 grudnia 1998 r. uzyskała w dniu 5 czerwca 1997 r. jedną ocenę swojej pracy. Tymczasem stosowny w tym zakresie przepis wymagał w przypadku jednej oceny pracy, aby została ona dokonana na koniec czwartego roku pracy.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie A. C. wnosiła o uchylenie decyzji. Skarżąca podała, iż nie został jej zaliczony rok pracy od 1 września 1993 r. do 31 sierpnia 1994 r.

W odpowiedzi na skargę [...] Kurator Oświaty wnosił o jej oddalenie z uzasadnieniem zbieżnym, jak w zaskarżonej decyzji. Dodatkowo organ wskazał, iż A. C. wykonywała pracę na podstawie umowy zawartej na czas określony, w okresie poprzedzającym zawarcie umowy o pracę na czas nieokreślony. W związku z tym, okres ten nie mógł być zaliczony do stażu wymaganego do uzyskania statusu nauczyciela mianowanego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W świetle art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie.

W rozpoznawanej sprawie należało rozstrzygnąć, czy skarżący powinien otrzymać z mocy prawa stopień nauczyciela mianowanego.

Zgodnie z art. 28 ustawy z dnia 23 sierpnia 2001 r. o zmianie ustawy o systemie oświaty, ustawy – Przepisy wprowadzające reformę ustroju szkolnego, ustawy – Karta Nauczyciela oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 111, poz. 1194 z późn. zm.), nauczyciele, którzy w dniu 31 sierpnia 2000 r. spełniali warunki określone w art. 10 ust. 2 ustawy – Karta Nauczyciela, w brzmieniu obowiązującym w dniu 5 kwietnia 2000 r., otrzymują z mocy prawa stopień nauczyciela mianowanego:

1) z dniem wejścia w życie ustawy, jeżeli byli zatrudnieni w przedszkolu, szkole lub placówce w wymiarze co najmniej ½ obowiązkowego wymiaru zajęć,

2) z dniem ponownego zatrudnienia w przedszkolu, szkole lub w placówce w wymiarze co najmniej ½ obowiązkowego wymiaru zajęć, jeżeli przerwa w zatrudnieniu nie przekroczyła 5 lat.

- o ile wcześniej nie uzyskali stopnia nauczyciela mianowanego.

Skarżąca od dnia 1 września 1993 r. do 31 września 1994 r. i od 1 września 1994 r. do 31 sierpnia 1995 r. wykonywała pracę na podstawie umów o pracę w pełnym wymiarze godzin na czas określony, natomiast od 1 września 1995 r. podjęła pracę w Instytucie [...] na podstawie umowy o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy na czas nieokreślony zgodnie z wymaganymi kwalifikacjami na stanowisku nauczyciela. Od dnia 11 grudnia 1998 r. do 31 sierpnia 2000 r. przebywała na urlopach wychowawczych (od dnia 11 grudnia 1998 r. do 31 sierpnia 1999 r. oraz od 1 września 1999 r. do 31 sierpnia 2000 r.).

Na podstawie art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (Dz. U. z 1997 r. Nr 56, poz. 357 z późn. zm.), w brzmieniu obowiązującym w dniu 5 kwietnia 2000 r., stosunek pracy z nauczycielem nawiązywany był w drodze mianowania, jeżeli spełniał następujące warunki:

1) posiadał obywatelstwo polskie,

2) posiadał pełną zdolność do czynności prawnych,

3) korzystał z pełni praw publicznych,

4) nie toczyło się przeciwko niemu postępowanie karne lub o ubezwłasnowolnienie,

5) posiadał wymagane kwalifikacje do zajmowania danego stanowiska,

6) mógł być zatrudniony w pełnym wymiarze zajęć na czas nieokreślony,

7) bezpośrednio przed mianowaniem wykonywał nieprzerwanie, zgodnie z wymaganymi kwalifikacjami, pracę pedagogiczną w szkole w pełnym wymiarze obowiązkowego wymiaru zajęć, co najmniej, przez 3 lata i w tym okresie uzyskał dwie oceny, co najmniej, wyróżniające lub bezpośrednio przed mianowaniem wykonywał nieprzerwanie, zgodnie z wymaganymi kwalifikacjami, pracę pedagogiczną w szkole w pełnym wymiarze zajęć przez 4 lata pracy i na koniec czwartego roku pracy uzyskał, co najmniej, ocenę dobrą albo bezpośrednio przed mianowaniem wykonywał nieprzerwanie jako nauczyciel akademicki pracę dydaktyczną w szkole wyższej, co najmniej, przez 3 lata i uzyskał ocenę pozytywną w tym zakresie.

Skarżąca w dniu 5 czerwca 1997 r. otrzymała ocenę pracy wyróżniającą i była to jedyna ocena jej pracy.

Zgodnie z art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela, według stanu prawnego na 30 czerwca 1996 r., stosunek pracy na podstawie mianowania nawiązywany był z nauczycielem, jeżeli posiadał on obywatelstwo polskie i pełną zdolność do czynności prawnych, korzystał z praw publicznych, nie toczyło się przeciwko niemu postępowanie karne lub o ubezwłasnowolnienie, posiadał wymagane kwalifikacje do zajmowania danego stanowiska, mógł być zatrudniony w pełnym wymiarze na czas nieokreślony oraz bezpośrednio przed mianowaniem wykonywał nieprzerwanie przez co najmniej dwa lata, w pełnym wymiarze zajęć, pracę pedagogiczną, która została pozytywnie oceniona.

Jeżeli nauczyciel spełniał wszystkie warunki do mianowania poza posiadaniem oceny pracy, a obowiązku tego nie dopełniono w okresie trzech lat od dnia zatrudnienia, uzyskiwał mianowanie z mocy prawa.

Z dostarczonych dokumentów wynika, że na dzień zawarcia stosunku pracy, to jest 1 września 1993 r. skarżąca posiadała pełne kwalifikacje do zajmowania stanowiska nauczyciela w placówkach kształcących dzieci [...], jedną ocenę wyróżniającą z czerwca 1997 r., wykonywała pracę na podstawie umów o pracę w pełnym wymiarze godzin, nieprzerwanie od 1 września 1993 r. do 31 września 1994 r. i od 1 września 1994 r. do 31 sierpnia 1995 r. na czas określony oraz od 1 września 1995 r. na czas nieokreślony.

Oznacza to, że do dnia wejścia w życie noweli Karty Nauczyciela z dnia 14 czerwca 1996 r. (Dz. U. z 1996 r. Nr 87, poz. 396), to jest 17 sierpnia 1996 r. nie mogła uzyskać mianowania z mocy prawa, ponieważ przez, co najmniej, trzy lata nie była zatrudniona w pełnym wymiarze na czas nieokreślony lecz na podstawie umów o pracę na czas określony.

W kolejnym okresie zatrudnienia, to jest od 1 września 1995 r. do dnia 11 grudnia 1998 r., kiedy była zatrudniona na czas nieokreślony, mianowanie nie mogło być dokonane z uwagi na fakt posiadania tylko jednej oceny pracy. Zgodnie bowiem z art. 10 ust. 2 pkt 7 obowiązującej wówczas Karty Nauczyciela, stosunek pracy z nauczycielem nawiązywany był poprzez mianowanie, jeżeli bezpośrednio przed mianowaniem wykonywał nieprzerwanie, zgodnie z kwalifikacjami, pracę pedagogiczną w szkole w pełnym wymiarze zajęć, co najmniej, przez trzy lata i w tym okresie uzyskał oceny, co najmniej, wyróżniające.

Z tych względów, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd orzekł jak w sentencji.