Postanowienie NSA, sygn. akt I GSK 1829/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-10-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Oddalono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej i pozostawiono skargę kasacyjną bez rozpoznania
Powołane przepisy: article: art. 86, art. 87
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Janusz Zajda po rozpoznaniu w dniu 30 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku T. Sp. j. w B. - B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 22 lipca 2019 r., sygn. akt III SA/Gl 534/19 w sprawie ze skargi T. Sp. j. w B. - B. na ocenę Śląskiego Centrum Przedsiębiorczości w Chorzowie z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny projektu postanawia: 1. oddalić wniosek; 2. pozostawić skargę kasacyjną bez rozpatrzenia; 3. zwrócić T. Sp. j. w B. - B. ze środków budżetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 100 (sto) złotych.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 22 lipca 2019 r., sygn. akt III SA/Gl 534/19 oddalił skargę T Sp. j. w B.-B. na ocenę Śląskiego Centrum Przedsiębiorczości w Chorzowie z dnia [...] kwietnia 2019 r. w przedmiocie negatywnej oceny projektu

Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca odpis ww. wyroku wraz z uzasadnieniem została doręczona skarżącej spółce w dniu 27 sierpnia 2019 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 229 akt sądowych).

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia środka prawnego pełnomocnik skarżącej złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Poczty Polskiej 26 września 2019 r.

W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącej podniósł, że współpraca pomiędzy skarżącą spółką a Kancelarią reprezentującą spółkę wygasła gdyż dotyczyła wykonania czynności sporządzenia i reprezentowania spółki przed WSA w niniejszej sprawie. Pełnomocnik nie był uprawniony do podejmowania dalszych czynności w sprawie wobec braku zlecenia. W późniejszym okresie strony doszły do porozumienia co do dalszej współpracy i zaskarżenia ww. orzeczenia WSA. Niestety w wyniku błędu pracownika administracyjnego kancelarii, który odnotował na korespondencji wychodzącej błędny termin wysyłki skargi kasacyjnej jako przypadający na 30 dzień od dnia jej odbioru, nie doszło do złożenia skargi kasacyjnej w przepisanym terminie. Błąd ten wyniknął 25 września 2019 r., kiedy to pełnomocnik odnotował brak nadania skargi kasacyjnej do tut. Sądu. Pełnomocnik wskazał, że skarżąca spółka nie miała żadnego wpływu na ww. uchybienie, a ten wyniknął z błędu technicznego kancelarii po złożeniu w dniu 9 września 2019 r. zlecenia sporządzenia i złożenia skargi kasacyjnej.

Nadto pełnomocnik wskazał, że wobec braku pouczenia dotyczącego terminu wniesienia skargi kasacyjnej do NSA, wnioskodawca nie miał wiedzy o jego upływie w dniu 10 września 2019 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie zasługuje na uwzględnienie.

Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (j.t. Dz.U. z 2017 r. poz. 1460 ze zm.; dalej: ustawa wdrożeniowa) reguluje postępowanie sądowoadministracyjne w sposób pod wieloma względami odmienny od przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej: ppsa) w związku z przyjętą w tej ustawie zasadą odpowiedniego stosowania przepisów ppsa.

Stosownie do treści art. 62 ustawy wdrożeniowej wnioskodawca, właściwa instytucja zarządzająca lub pośrednicząca, bądź też właściwa instytucja, o której mowa w art. 39 ust. 1 powołanej ustawy, może wnieść skargę kasacyjną bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w terminie 14 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia wojewódzkiego sądu administracyjnego, przy czym art. 61 ust. 3, 4, 6 i 7 ustawy wdrożeniowej stosuje się odpowiednio. Zgodnie zaś z art. 64 ustawy wdrożeniowej, w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ppsa, w tym m.in. przepisy dotyczące uchybienia i przywrócenia terminu (art. 85-89 ppsa). Na obecnym etapie postępowania Naczelny Sąd Administracyjny zobowiązany był zatem do rozpoznania powyższego wniosku.

Zgodnie z art. 86 § 1 ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Podstawową przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony, która nie dokonała w terminie czynności procesowej. W przypadku, gdy strona jest reprezentowana przez pełnomocnika, przy ustalaniu jej winy w niezachowaniu terminu, należy mieć na uwadze działania pełnomocnika. Brak winy zachodzi wówczas, gdy dochowana zostanie należyta staranność przy dokonaniu danej czynności procesowej. Należy przy tym szczególnie zwrócić uwagę, że chodzi tu o staranność należytą w danych stosunkach, a nie nadzwyczajną czy najwyższą obejmującą podejmowanie wszelkich możliwych czynności, w tym również czynności nieracjonalnych. Ustawodawca nie określił kryteriów oceny zachowania strony co oznacza, że kwestia ta pozostawiona została uznaniu sądu. Brak winy w uchybieniu terminowi powinien być zatem oceniany przy uwzględnieniu wszelkich okoliczności konkretnej sprawy. Wykazany brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności stanowi konieczną przesłankę przywrócenia terminu.

Instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i tylko kumulatywne zaistnienie przywołanych przesłanek może stanowić podstawę faktyczną i prawną do wydania przez sąd administracyjny postanowienia o przywróceniu wnioskodawcy terminu do dokonania czynności procesowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Występując z wnioskiem o przywrócenie terminu pełnomocnik powołał się na brak zlecenia od skarżącej spółki do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej oraz błąd pracownika administracyjnego kancelarii. Wniosek ten został złożony jeden dzień po ustaniu przyczyny uchybienia terminu, a więc w ustawowym terminie do dokonania czynności, o którym mowa w art. 87 § 1 ppsa.

W sprawie nie ulega wątpliwości, że pełnomocnik skarżącej spółki nie złożył skargi kasacyjnej w terminie. Bez znaczenia jest jednak fakt wygaśnięcia umowy pomiędzy spółką, a kancelarią, która ją reprezentowała, gdyż jak sam pełnomocnik wskazał - otrzymał zlecenie sporządzenia i złożenia skargi kasacyjnej w dniu 9 września 2019 r., a zatem w otwartym 14 - dniowym terminie do jej wniesienia. Niezasadny jest również argument pełnomocnika o braku pouczenia dotyczącego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, wobec czego nie miał on wiedzy o jego upływie w dniu 10 września 2019 r. Strona skarżąca jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, który nie wymaga pouczenia przez sąd jak powinien postępować w sprawie.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego działający w imieniu skarżącej spółki profesjonalny pełnomocnik nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Na profesjonalnym pełnomocniku ciąży bowiem obowiązek zadbania o prawidłowe i terminowe dokonanie czynności procesowych. Pełnomocnik profesjonalny, jakim jest adwokat lub radca prawny, podlega większym wymaganiom w związku z posiadaną przez siebie wiedzą z zakresu prawa oraz znajomością procedury sądowej (postanowienie NSA z 11 marca 2009 r., sygn. akt I OZ 198/09; 3 marca 2009 r., sygn. akt I OZ 155/09; 9 maja 2006 r., sygn. akt II OZ 468/06 CBOiSA).

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 86 § 1 ppsa w zw. z art. 193 ppsa orzekł jak w pkt 1 postanowienia.

Wobec oddalenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, skargę kasacyjną należało pozostawić bez rozpatrzenia, na podstawie art. 62 ust. 1 zd. 2 w związku z art. art. 61 ust. 6 pkt 1 ustawy wdrożeniowej, o czym orzeczono w pkt 2 postanowienia.

O zwrocie wpisu od skargi kasacyjnej postanowiono na mocy art. 232 § 1 pkt 1 ppsa w związku z art. 64 ustawy wdrożeniowej.