Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 16/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2005-03-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1  pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny we Wrocławiu w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Anna Stec, , , po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. R. określonej jako wniosek o interwencję w sprawie przekwalifikowania i zabrania renty p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 30.10.2004 r. (nadanym w urzędzie pocztowym 3.12.2004 r.) S, R. wniósł o "interwencję lub nakłonienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W. (...) do poprawnego postępowania od razu po przyznaniu renty z choroby zawodowej stwierdzonej (...) decyzją ostateczną(...) z 7.10.1997 r.(...)". Do w/w "skargi" S. R. załączył decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia 7.10.1997 r. Nr [...], zgodnie z którą uchylono decyzję Państwowego Terenowego Inspektora Sanitarnego w W. z 25.08.1997 r. nr [...] i stwierdzono u S. R. chorobę zawodową - zawodowe uszkodzenie słuchu.

Zarządzeniem z dnia 24.01.2005 r. (k-9 i k-13) - doręczonym skarżącemu 10.02.2005 r. - wezwano go do uzupełnienia braków skargi przez wskazanie aktu będącego przedmiotem skargi - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

W odpowiedzi na wezwanie skarżący skierował do sądu pismo z dnia 11.02.2005 r.; ponowił w nim wniosek "o interwencję w sprawie przekwalifikowana a następnie zabrania renty". Przedłożył też decyzję ZUS z dnia 12.09.2003 r. odmawiającą prawa do renty.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 57§1 pkt 1,2,3 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skarga powinna czynić wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym a ponadto powinna zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia lub innego aktu lub czynności (pkt 1), oznaczenie organu, którego działanie lub bezczynność skarga dotyczy (pkt 2), określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego (pkt 3). Powyższe jest konieczne celem nadania sprawie prawidłowego biegu.

Stosownie zaś do treści art.49§l w zw. z art.58§ 1 pkt 3 powołanej ustawy, jeżeli skarga wskutek braków nie może otrzymać prawidłowego biegu przewodniczący wzywa stronę do jej uzupełnienia - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

W niniejszej sprawie zarządzenie takie - jak wyżej ustalono - zostało skarżącemu doręczone 10.02.2005 r. i mimo złożenia do akt kolejnego pisma skarżący nie sprecyzował przedmiotu zaskarżenia, nie wskazał jednoznacznie zaskarżonej decyzji, postanowienia czy innego aktu lub czynności jak i organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy. W szczególności nie dookreślił, czy przedmiotem skargi jest przywołana w piśmie z 30.10.2004 r. decyzja w przedmiocie choroby zawodowej czy też wskazana w piśmie z 11.02.2005 r. decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie renty. Brak w omawianym zakresie uniemożliwia nadanie sprawie biegu, niewskazanie w sposób jednoznaczny przedmiotu zaskarżenia nie pozwala na

ocenę czy skarga winna podlegać badaniu, co do dopuszczalności jej wniesienia do sądu administracyjnego (zgodnie z art. 3 ustawy regulującym zakres działania sadów administracyjnych, z konsekwencjami wynikającymi z art. 58§ pkt ustawy) czy też, co do zachowania terminu do jej wniesienia (art. 53). Już z tych względów skarga, braków której nie uzupełniono w wyznaczonym terminie - podlega odrzuceniu.

Zgodnie bowiem z art. 58 powołanej ustawy "Sąd odrzuca skargę (...) gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi" (art.58 § 1 pkt 3) przy czym w myśl § 3 tego artykułu "Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym ".

Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji postanowienia.