Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2703/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-05-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Transport
Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odrzucono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 85; art. 86; art. 87; art. 88; art. 177 par 1;
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. Spółki z o. o. z siedzibą w W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 25 września 2015 r. w sprawie ze skargi B. Spółka z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: odrzucić wniosek.


UZASADNIENIE

Skarżąca – B. Sp. z o.o. z siedzibą w W., w terminie i prawem przewidzianym trybie wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej WSA) skargą, którą Sąd wyrokiem z 25 września 2014 r. oddalił. Odpis tego wyroku wraz z uzasadnieniem pełnomocnik skarżącej odebrał 5 listopada 2015 r. (z.o.p. k. 124 akt).

Od powyższego wyroku skarżąca dnia 5 grudnia 2015 r. (k. 131 akt) nadała na adres WSA sporządzona przez adwokata skargę kasacyjną, którą WSA postanowieniem z 29 grudnia 2015 r. odrzucił z uwagi na nieuiszczenie od niej należnego wpisu (k. 192 akt). Postanowienie to zostało doręczone skarżącej 16 stycznia 2016 r. (z.p.o. k. 200 akt, gdyż dnia 14 kwietnia 2015 r. wypowiedziała pełnomocnictwo udzielone ww. adwokatowi k. 173 akt).

Na powyższe postanowienie skarżąca dnia 22 stycznia 2016 r. (k. 205 akt) wniosła zażalenie, w którym zawarła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (k. 202 akt), przy czym uzasadniła go w sposób jakby wnosiła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o jego przywrócenie i uczyni to w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był ów termin, a we wniosku uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu temu terminu i uchybienie to powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego.

Zgodnie zaś z treścią art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

Na wstępie Sąd wyjaśnia, że złożenie wniosku o przywrócenie terminu uwarunkowane jest przede wszystkim tym, by termin do podjęcia czynności procesowej upłynął, ponieważ dopiero wówczas czynność taka staje się bezskuteczna (art. 85 p.p.s.a.). Niedopuszczalne jest więc żądanie przywrócenia terminu w sytuacji, gdy terminowi, o przywrócenie którego się wnosi, nie uchybiono.

W rozpoznawanej sprawie Sąd uznał, że powyższa przesłanka nie zaszła, tj. skarżąca nie uchybiła terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej. Jak ustalono odpis wyroku z uzasadnieniem pełnomocnik skarżącej otrzymał 5 listopada 2015 r., a skargę kasacyjną wniesiono z zachowaniem trybu 5 grudnia 2015 r. Tym samym zachowano trzydziestodniowy termin przewidziany w art. 177 § 1 p.p.s.a. To dowodzi, że czynność procesowa w postaci złożenia skargi kasacyjnej od wyroku z 25 września 2015 r. została podjęta w terminie.

Niemożliwe jest zatem przyjęcie przez Sąd do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, ponieważ termin ten został zachowany. Wniosek ów jest z tego powodu niedopuszczalny i jako taki podlega odrzuceniu. Dotyczy on bowiem przywrócenia terminu, któremu skarżąca nie uchybiła.

Jednocześnie, gdyby przyjąć, że ów wniosek – w związku z jego uzasadnieniem, dotyczy jednak przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej, to on także podlegałby odrzuceniu jako niedopuszczalny. Przypomnienia przy tym wymaga fakt, że ów wniosek został zawarty w jednym piśmie co zażalenie na postanowienie z 29 grudnia 2015 r. odrzucające skargę kasacyjna z uwagi na nieuiszczenie od niej należnego wpisu sadowego.

W ocenie Sądu niedopuszczalne jest jednoczesne wniesienie wniosku o przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej (w tym wypadku uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej) oraz środka zaskarżenia na postanowienie odrzucające pismo procesowe z powodu uchybienia terminu dokonania tej czynności.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że działanie polegające na równoczesnym złożeniu środka zaskarżenia od orzeczenia wydanego na skutek uchybienia przez stronę terminowi procesowemu i wniosku o przywrócenie tego terminu wykluczają się wzajemnie zarówno z powodu konkurencyjności zawartych w nich wniosków, zmierzających do wywołania przeciwstawnych skutków procesowych, jak i wewnętrznej sprzeczności ich podstaw. I tak wniosek o przywrócenie terminu jest oparty w całości na twierdzeniu, że do uchybienia terminowi wprawdzie doszło, jednakże nastąpiło to bez winy strony, która w takim wniosku wskazuje przyczyny usprawiedliwiające to uchybienie. Natomiast środek zaskarżenia od orzeczenia wydanego na skutek uchybienia przez stronę terminowi jest oparty na twierdzeniu, że do uchybienia nie doszło, a Sąd w tej kwestii zajął błędne stanowisko (postanowienie NSA z 17 sierpnia 2010 r., sygn. akt I GZ 280/10 http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Mając powyższe na uwadze Sąd na mocy art. 88 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.