Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1794/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2007-04-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Dnia 17 kwietnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Porczyńska, Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski, Asesor WSA Renata Kubot-Szustowska (spr.), Protokolant asystent sędziego Joanna Skrzypczak, po rozpoznaniu w Łodzi na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2007 roku przy udziale sprawy ze skargi K. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za lipiec 2005 roku postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł., działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29.sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz.U. Nr 8 z 2005r., poz. 60 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania K. S. od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł. z dnia [...], określającej zobowiązanie w podatku akcyzowym za miesiąc lipiec 2005r. w kwocie 2.192,00,-zł. z tytułu sprzedaży samochodu osobowego przed jego pierwszą rejestracją na terytorium kraju, utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. Decyzja powyższa doręczona została odwołującemu w dniu 21.sierpnia 2006r. osobiście, bezpośrednio w siedzibie organu. (adnotacja na str. 5 decyzji – k. 50 akt administracyjnych)

W dniu 18.września 2006r. K. S. nadał w urzędzie pocztowym w Wielkiej Brytanii przesyłkę pocztową, zawierającą skargę na opisane wyżej rozstrzygnięcie. Przesyłka wspomniana wpłynęła do polskiego urzędu pocztowego w dniu 21.września 2006r., do organu celnego natomiast w dniu 22.września 2006r. (koperta k.10, skarga z prezentatą Izby Celnej w Ł. k.6)

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej w dalszej części rozważań p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Termin uważa się za zachowany, jeżeli pismo, do złożenia którego został ustanowiony, wpłynie w tym czasie do sądu (lub organu, jeżeli "pośredniczy" on w jego wniesieniu). Pismo może zostać wniesienie poprzez złożenie go w biurze podawczym (sądu względnie organu, w przypadku skargi i wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia) albo też oddanie go w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym (art. 83 § 3 p.p.s.a.). Oznacza to, że o zachowaniu terminu dokonania czynności nie decyduje data nadania pisma w zagranicznym urzędzie pocztowym. W takiej sytuacji, datą wniesienia pisma jest data przekazania go polskiemu urzędowi pocztowemu (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12.maja 1978r., sygn.akt IV CR 130/78, OSPiKA 1979/4/76, odnoszące się do wykładni art. 165 § 2 ustawy z dnia 17.listopada 1964r. Kodeks postępowania cywilnego /Dz.U. Nr 43, poz.296 ze zm./, w brzmieniu tożsamym z regulacją, przewidzianą w art. 83 § 3 p.p.s.a., Tadeusz Woś, Hanna Knysiak – Molczyk, Marta Romańska: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" str.330 t.4.)

W przedmiotowej sprawie ustawowy, trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi rozpoczął bieg z dniem 21.sierpnia 2006r. (data doręczenia skarżącemu decyzji organu II instancji), upłynął natomiast z dniem 20.września 2006r., który nie był sobotą ani też dniem ustawowo wolnym od pracy. Nadanie skargi w brytyjskim urzędzie pocztowym, jakkolwiek dokonane w terminie otwartym do wniesienia skargi, nie stanowi wszakże o skutecznym jej złożeniu. Natomiast data przekazania przesyłki polskiemu urzędowi pocztowemu (21.września 2006r.) skutkuje uznaniem skargi za spóźnioną, w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie przywołanego art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono o odrzuceniu skargi, wobec wniesienia jej po upływie ustawowego terminu.