Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SO/Wr 16/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2015-03-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6114 Podatek od spadków i darowizn
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: *Odrzucono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 299,  art. 58  par. 1  pkt 6 w zw. z  art. 63  par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy z wniosku T. P. o przedłużenie terminu do złożenia skargi postanawia: odrzucić wniosek.


UZASADNIENIE

W dniu [...] października 2014 r. do tutejszego Sądu wpłynęło pismo T. P. (dalej: strona, wnioskodawca) o przedłużenie terminu na złożenie skargi. W treści wniosku strona wskazała, że z powodu choroby nie jest w stanie wnieść w terminie skargi w przedmiocie zgłoszenia spadku po matce w urzędzie skarbowym.

Pismo wnioskodawcy zostało przekazane Dyrektorowi Izby Skarbowej we W. w celu ustosunkowania się do jego treści. Pismem z [...] października 2014 r. organ podatkowy poinformował Sąd, że obecnie toczy się postępowanie w sprawie przywrócenia T. P. terminu do złożenia zgłoszenia nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych. Organ wskazał również, że postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2014 r. utrzymane zostało postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W.-[...] odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie przywrócenia ww. terminu. Dyrektor Izby Skarbowej podał także, że trwa postępowanie reklamacyjne co do sposobu doręczenia ww. postanowienia organu odwoławczego. Jednocześnie poinformował, że do chwili obecnej nie wpłynęła do organu odwoławczego skarga strony.

W dniu 27 października 2014 r. Przewodniczący Wydziału I zarządził, aby poinformować wnioskodawcę, że jego pismo zostało zakwalifikowane jako wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z [...] sierpnia 2014 r. Ze względu na to, że strona ma miejsce zamieszkania za granicą ([...]), Przewodniczący Wydziału I wezwał również T. P. do ustanowienia w terminie 2 miesięcy pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce, pod rygorem odrzucenia wniosku. Ponadto wnioskodawca został wezwany do uzupełnienia braku formalnego wniosku, tj. złożenia przedmiotowej skargi, w terminie 7 dni.

Pismem z [...] listopada 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej poinformował, że w toku postępowania reklamacyjnego ustalono, że postanowienie organu odwoławczego z [...] sierpnia 2014 r. zostało doręczone w dniu 9 września 2014 r. Oprócz tego organ wskazał, że nadal nie wpłynęła skarga strony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Wniosek podlegał odrzuceniu.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że z pism przesłanych przez Dyrektora Izby Skarbowej wynika, iż strona złożyła wniosek w trakcie biegu terminu do wniesienia skargi na ww. postanowienie organu odwoławczego. Rzeczywistą więc intencją nie było więc przywrócenie terminu do złożenia skargi, lecz jego przedłużenie. W konsekwencji Sąd uznał, że przedmiotowy wniosek należało odczytać jednak literalnie i w takim zakresie go rozpoznać.

Zgodnie z art. 63 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) jeżeli ustawy tak stanowią, postępowanie sądowe wszczyna się na wniosek. W myśl zaś art. 63 § 3 p.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Art. 299 § 1 p.p.s.a. stanowi zaś, że jeżeli strona mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę za granicą nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce, obowiązana jest wraz z wniesieniem skargi ustanowić pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce. W myśl natomiast § 2 powołanego artykułu, w razie niedopełnienia ww. obowiązku, sąd wzywa stronę, aby uzupełniła ten brak w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.

W niniejszej sprawie, bezsporne jest, że wnioskodawca nie ma miejsca zamieszkania w Polsce. Z tego względu należało wezwać stronę, aby ustanowiła pełnomocnika do doręczeń, w terminie 2 miesięcy, pod rygorem odrzucenia wniosku. Z akt sprawy wynika, że wezwanie tutejszego Sądu zostało skutecznie doręczone wnioskodawcy w dniu 21 listopada 2014 r.

Na podstawie art. 83 § 1 p.p.s.a., terminy w postępowaniu sądowoadministracyjnym oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Z kolei w myśl art. 112 zdanie pierwsze ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r., poz. 121 ze zm.) termin oznaczony w tygodniach, miesiącach lub latach kończy się z upływem dnia, który nazwą lub datą odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było - w ostatnim dniu tego miesiąca.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że wobec skutecznego doręczenia w dniu 21 listopada 2014 r. przedmiotowego wezwania, wyznaczony termin upłynął w dniu 21 stycznia 2015 r. (środa). W tak zakreślonym terminie wnioskodawca nie ustanowił pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce. W konsekwencji, wniosek strony podlegał odrzuceniu na podstawie art. 299 § 1 i § 2 p.p.s.a.

Dodatkowo Sąd pragnie wskazać, że zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się, co do zasady, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jest to termin ustawowy, procesowy. Oznacza to więc, że może on przez tutejszy Sąd zostać jedynie przywrócony. Przesłanki do złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu uregulowane są w Rozdziale 6 p.p.s.a. Podkreślić trzeba jednak, że ustawodawca nie przewidział możliwości przedłużenia ww. terminu przed jego upływem. W konsekwencji, należało uznać, że wniosek strony o przedłużenie terminu do złożenia skargi był niedopuszczalny.

W tym stanie rzeczy, Sąd zobligowany był - na podstawie art. 299 oraz art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 63 § 3 p.p.s.a. - orzec jak w sentencji.