Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 853/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2017-04-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 1-3, art. 7 ust. 1, art. 8 ust. 1 pkt 4, art. 14 ust. 1 i 2, art. 23, art. 56 ust. 1-3 i 5-6
journal: Dz.U. 2015 poz 1551
law: Ustawa z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.
article: art. 64 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
journal: Dz.U.UE.L 2013 nr 347 poz 549 art. 70
law: Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013z dnia 17 grudnia 2013 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej,  zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr  814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008(1)

SENTENCJA

Dnia 21 kwietnia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Walentyna Długaszewska Sędziowie WSA Marzenna Kosewska WSA Izabela Paluszyńska (spr.) Protokolant: ref. staż. Małgorzata Urbańska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 kwietnia 2017 roku przy udziale sprawy ze skargi H.T. na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu z dnia [...] czerwca 2016r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2015 oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] marca 2016r. Nr [...] Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ś. na podstawie art. 5-6 i art. 24 ustawy z dnia 5 lutego 2015r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. poz. 1551) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016r., poz. 23) przyznał H. T. (zwanemu dalej Skarżącym)

1. Jednolitą Płatność Obszarową – 2015 w wysokości [...] zł,

2. Płatność za zazielenienie – 2015 w wysokości [...] zł,

3. Płatność redystrybucyjną – 2015 w wysokości [...] zł

i uznał H. T. za rolnika uczestniczącego w systemie dla małych gospodarstw.

W uzasadnieniu organ podał, że wniosek Skarżącego o przyznanie płatności na rok 2015r. wpłynął do Biura Powiatowego ARiMR w dniu [...] maja 2015r.

Odnośnie jednolitej płatności obszarowej organ podał, że powierzchnia działek rolnych zadeklarowana we wniosku, kwalifikowana do jednolitej płatności i stwierdzona w toku postępowania w oparciu o system informacji geograficznej wyniosła 7,93 ha. Należna kwota płatności za ten obszar wynosi [...] zł. We wniosku Skarżący wnioskował o uznanie za rolnika uczestniczącego w systemie dla małych gospodarstw. Zgodnie z art. 19 ust. 2 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, płatność dla małych gospodarstw przyznaje się w wysokości nie większej niż równowartość w złotych kwoty [...]euro. Przyznanie płatności zostało więc proporcjonalnie zmniejszone, a kwota jednolitej płatności obszarowej wyniosła [...] zł.

W zakresie wniosku o płatność za zazielenienie organ podał, że obszar zatwierdzony do tej płatności również wynosi 7,93 ha a należna kwota płatności – [...] zł. Podobnie jak jednolita płatność obszarowa płatność za zazielenienie została zmniejszona proporcjonalnie na podstawie art. 19 ust. 2 w/w ustawy z uwagi na wnioskowanie o uznanie Skarżącego za rolnika uczestniczącego w systemie dla małych gospodarstw i wyniosła [...] zł.

Płatność dodatkowa (redystrybucyjna) została ustalona do powierzchni działek zatwierdzonych, tj 7,93 ha pomniejszonych, zgodnie z art. 14 ust. 2 ustawy o płatnościach o 3 ha. Należna kwota płatności dodatkowej wyniosła [...] zł i została jak płatności omówione powyżej zmniejszona na tej samej podstawie proporcjonalnie i wyniosła [...] zł.

Organ podał, że mając na uwadze kwoty wyznaczone na podstawie stwierdzonych w kontroli administracyjnej powierzchni dla wszystkich płatności, o które wnioskowano we wniosku o przyznanie płatności za 2015r, zgodnie z art. 62 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 i art. 56 ust. 5 pkt 1 oraz ust. 4 ustawy o płatnościach Skarżący został uznany za rolnika uczestniczącego w systemie małych gospodarstw. Organ wskazał, że we wniosku Skarżący wnioskował o uznanie go za rolnika uczestniczącego w systemie dla małych gospodarstw i z tych względów na podstawie art. 56 ust. 5 pkt 2 oraz ust. 4 ustawy o płatnościach na podstawie wnioskowania uznany został za rolnika uczestniczącego w systemie dla małych gospodarstw.

Skarżący w terminie wniósł odwołanie od tej decyzji. Podał, że nie zgadza się z decyzją przyznającą mu kwotę [...]zł i zakwalifikowanie go jako rolnika uczestniczącego w systemie dla małych gospodarstw. Wskazał, że system małych gospodarstw zaznaczył błędnie i wnosi o wykreślenie go z tego systemu i obliczenie płatności wg normalnych zasad.

Decyzją z dnia [...] czerwca 2016r. Nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy w/w decyzję z [...] marca 2016r.

W uzasadnieniu organ podał, że płatności w decyzji organu I instancji zostały Skarżącemu przyznane prawidłowo i zgodnie z wnioskiem. Powierzchnia do płatności zadeklarowana we wniosku wynosząca 7,93 ha została ustalona w oparciu o system informacji geograficznej, o którym mowa w art. 70 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013. Powierzchnia zadeklarowana była równa powierzchni ustalonej i wynosiła 7, 93 ha i od niej naliczono wnioskowane płatności. Organ II instancji wskazując na treść art. 19 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 oraz art. 56 ust. 2 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego podał, że

płatności dla małych gospodarstw przyznaje się w wysokości nie większej niż równowartość w złotych kwoty [...]euro, a w sytuacji gdy łączna kwota tych płatności wynosi one więcej niż ta kwota rolnika ubiegającego się o przyznanie płatności uznaje się za rolnika uczestniczącego w systemie dla małych gospodarstw, jeżeli złożył on wniosek o uznanie go za rolnika uczestniczącego w systemie dla małych gospodarstw. Organ podkreślił, że uczestnictwo w programie dla małych gospodarstw jest dobrowolne i następuje wyłącznie na wniosek rolnika, co w niniejszej sprawie miało miejsce. Płatność dla małych gospodarstw nie może być większa niż równowartość w złotych kwoty [...]euro., tym samym przyznane Skarżącemu płatności zostały odpowiednio zmniejszone do kwoty [...]euro.

Organ podał, że postępowanie o przyznanie płatności jest postępowaniem wszczynanym i toczącym się w oparciu o wniosek zainteresowanego producenta, pracownik ARMiR nie ma podstaw do modyfikowania wniosku na podstawie własnego (subiektywnego) uznania.

Odnosząc się do wskazanego w odwołaniu zarzutu błędnego wypełnienia wniosku przez Skarżącego organ podał, że w instrukcji do wypełniania wniosku wyjaśniono, że do systemu dla małych gospodarstw w roku 2015 "automatycznie" włączeni zostaną rolnicy, których łączna kwota płatności bezpośrednich nie przekroczy równowartości w złotych kwoty [...]euro. Rolnicy potencjalnie kwalifikujący się do "automatycznego" włączenia do systemu dla małych gospodarstw mogą do dnia 9 czerwca 2015r. złożyć oświadczenie o wystąpieniu z tego systemu przez zakreślenie odpowiedniego pola w formularzu wniosku lub składając odrębny wniosek na formularzu opracowanym i udostępnionym przez Agencję, z tym, że rolnik taki w kolejnych latach nie może być już włączony do tego systemu. Organ podał, że na stronie internetowej Agencji zamieszczony jest kalkulator do wyliczenia szacunkowej kwoty płatności. W ocenie organu trudno uznać, że Skarżący wnioskując o uznanie go za uczestniczącego w systemie małych gospodarstw zrobił to omyłkowo. Deklaracja z wniosku jest jednoznaczna i nie budząca wątpliwości. Wniosek zweryfikowany został pod kątem kontroli formalnej i nie wykazał nieprawidłowości a pracownik Biura nie miał podstaw do weryfikowania żądania i woli Skarżącego. Organ podał, że korzystanie z funduszy unijnych nie jest obligatoryjne i to na wnioskodawcy ciąży obowiązek prawidłowego przygotowania wniosku. Producent rolny, występujący jako beneficjent pomocy finansowej traktowany jest jako profesjonalista, od którego oczekiwać należy szczególnej troski i staranności w zakresie ochrony swoich praw, ale przede wszystkim w zakresie realizacji przyjętych na siebie zobowiązań. W ocenie organu przepisy ustawy o płatnościach nie dają podstaw do stosowania wszystkich regulacji kpa a organ nie jest organem ustawodawczym i nie ma podstaw do weryfikacji wniosku, który spełnia wymogi formalne.

We wniesionej w terminie skardze Skarżący domagał się wypłaty różnicy między kwotą należną a niższą wynikającą z uznania go za rolnika uczestniczącego w systemie małych gospodarstw. Podał, że nie było dokładnie sprecyzowane we wniosku, która taryfa się należy. Podał, że we wniosku zawarte są kłamstwa.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jego oddalenie, podnosząc argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

W piśmie procesowym z dnia [...] kwietnia 2017r. pełnomocnik Skarżącego podał, że wnosi o uchylenie skarżonej decyzji, zarzucając jej w szczególności naruszenie art. 7, 8, 9 i 10 § 1 kpa. Podał, że w chwili, gdy Skarżący składał wniosek obowiązywały nowe przepisy o płatnościach bezpośrednich (ustawa z dnia 5 lutego 2015r. weszła w życie 15 marca 2015r.), przewidujące nowe rozwiązania w stosunku do poprzednich, o czym organ winien poinformować Skarżącego (art. 9 kpa). Stopień skomplikowania przepisów dotyczących dopłat bezpośrednich winien skłaniać organ do komunikatywnego dla Skarżącego wyjaśnienia tych przepisów tak, by mógł on w sposób świadomy złożyć taki wniosek, który odpowiada jego woli. I nie chodzi tu o modyfikowanie wniosku przez pracownika Biura ale o uświadomienie Skarżącego, co do realiów prawnych, tak by informacje podane we wniosku faktycznie były zgodne z jego żądaniem i wolą. Na formularzu nie ma żadnego pouczenia o konsekwencjach wyboru uczestnictwa w systemie dla małych gospodarstw a Skarżący nie zajmuje się fachowo zagadnieniami prawnymi. Nadto już z treści wniosku wynikało, że korzystniejsze dla Skarżącego będzie wystąpienie z systemu dla małych gospodarstw i wystarczyło, by organ skontaktował się ze Skarżącym celem ustalenia, czy faktycznym jego zamiarem było uczestnictwo w systemie dla małych gospodarstw, a nie czekać rok, naruszając art. 35 kpa z poinformowaniem Skarżącego o skutkach jego wyboru.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył co następuje:

Skarga okazała się nieuzasadniona.

Bezsporne w niniejszej sprawie było ustalenie, że Skarżący [...] maja 2015r. złożył wniosek o przyznanie płatności na rok 2015r., w którym wnioskował o przyznanie jednolitej płatności obszarowej, płatności za zazielenienie oraz płatności dodatkowej. We wniosku w polu 09 zaznaczył również, że wnioskuje o uznanie go za rolnika uczestniczącego w systemie dla małych gospodarstw. Do płatności zadeklarował działki ewidencyjne położone w województwie w. , powiat ś. , gmina D., obręb M. o nr ewidencyjnych [...], [...] Zadeklarowana powierzchnia działek rolnych wyniosła 7,93 ha. Powierzchnia działek rolnych stwierdzona przez organ w toku postępowania wynosiła tyle co zadeklarowana przez Skarżącego, tj. 7,93 ha. Została ona ustalona w oparciu o system informacji geograficznej, o którym mowa w art. 70 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013.

Ze wskazanej w skardze kwoty różnicy płatności jakiej domagał się Skarżący wynikało, że nie kwestionuje on prawidłowości wyliczenia płatności przez organ.

Skarżący podważał jedynie pomniejszenie płatności z uwagi na uznanie go za rolnika uczestniczącego w systemie dla małych gospodarstw. Wskazywał, że omyłkowo wpisał we wniosku, że domaga się uznania go za rolnika uczestniczącego w systemie dla małych gospodarstw. Z treści skargi i pisma procesowego złożonego przez pełnomocnika w dniu [...] kwietnia 2017r. wynikało, że błędne zakreślenie pola 09 we wniosku wynikało z braku rozeznania w przepisach przez Skarżącego i tym samym braku wiedzy o różnicy w płatności wynikającej z uznania go za rolnika uczestniczącego w systemie dla małych gospodarstw.

Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z 5 lutego 2015r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. z 2015r. poz.1551, powoływanej jako ustawa o płatnościach), rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowanie jej oraz uchylające rozporządzenia rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz.U.UE L z dnia 20 grudnia 2013r.), rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z 17 grudnia 2013r. ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz.Urz.UE L nr 347 poz.608 ze zm.).

Organy w zaskarżonej decyzji prawidłowo ustaliły wysokość płatności i zastosowały właściwe przepisy prawa, czego również nie kwestionował Skarżący.

Jednolita płatność obszarowa została ustalona na podstawie art. 7 ust. 1 i art. 8 ust. 1 pkt 4 ustawy o płatnościach do powierzchni 7,93 ha. Stawka określona została na podstawie § 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 października 2015r. w sprawie stawki jednolitej płatności obszarowej za 2015r. (Dz.U. z 15 października 2015r.).

Płatność za zazielenienie ustalona została w oparciu o treść art. 7 ust. 1 i 2 , art. 8 ust. 1 ustawy o płatnościach z uwzględnieniem treści art. 43 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 i art. 23 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z uwzględnieniem stawki określonej w § 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju z dnia 9 października 2015r. w sprawie stawki płatności za zazielenienie za 2015r. (Dz.U. z 15 października 2015r.).

Płatność dodatkowa ustalona została na podstawie art. 7 ust. 1, art. 8 ust. 1 i art. 14 ust. 1 i 2 ustawy o płatnościach a stawka w oparciu o treść §§ 1 rozporządzeń Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 9 października 2015r. w sprawie stawki płatności dodatkowej za 2015r. (Dz.U. poz. 1622) i rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 31 grudnia 2015r. w sprawie wielkości zmniejszenia (redukcji) stawki płatności dodatkowej za 2015r. (Dz.U. z 2016r., poz. 5).

Proporcjonalnego zmniejszenia płatności dokonano na podstawie art. 19 ust. 2 ustawy o płatnościach z uwagi na fakt, że Skarżący złożył wniosek o uznanie go za rolnika uczestniczącego w systemie dla małych gospodarstw.

Rolnik ubiegający się o płatności bezpośrednie za 2015r. zostaje uznany za rolnika uczestniczącego w systemie dla małych gospodarstw automatycznie o ile łączna kwota płatności nie przekroczy równowartości [...] euro, chyba, że taki rolnik nie wyrazi na to zgody. W sytuacjach, gdy tak jak w niniejszej sprawie łączna kwota płatności przekroczy w/w wartość rolnik może uczestniczyć w tym systemie, o ile złoży w terminie do dnia 10 lipca 2015r. wniosek o uznanie go za rolnika uczestniczącego w tym systemie. Wniosek taki może być złożony na formularzu lub na osobnym wniosku (art. 56 ust. 1, 2 i 3 ustawy o płatnościach). Do uczestniczenia w tym systemie przez Skarżącego konieczna była jego aktywność w postaci złożonego wniosku. Zgodnie z art. 56 ust. 6 ustawy o płatnościach rolnik uczestniczący w tym systemie może z niego wystąpić, składając oświadczenie o wystąpieniu z tego systemu w terminie do dnia 30 września roku, w którym to wystąpienie ma nastąpić.

Uznanie, że rolnik uczestniczy w systemie małych gospodarstw (na wniosek) następuje w decyzji o przyznanie płatności bezpośrednich za 2015r. – art. 56 ust. 5 pkt 2 ustawy o płatności.

Sytuacja taka miała miejsce w niniejszej sprawie. Skarżący, którego łączna wysokość płatności przekraczała równowartość [...] euro złożył na formularzu o przyznanie płatności wniosek o uznanie go za rolnika uczestniczącego w systemie dla małych gospodarstw. Wniosek w tym zakresie był jasny, nie budził wątpliwości. Skarżący nie podał żadnych okoliczności wskazujących na możliwość uznania, że miała w tej sytuacji miejsce omyłka. Na omyłkę powołał się w odwołaniu od decyzji przyznającej płatności. Organ II instancji wskazał, że do formularza Skarżący otrzymał instrukcję, w której opisano zasady przyznawania płatności i przystępowania do systemu małych gospodarstw. Instrukcja ta nie została dołączona do akt. Skarżący nie kwestionował jednak faktu, że ją otrzymał. Jest ona dostępna na stronach internetowych organu. Nadto Skarżący podpisał zawarte w pkt IX formularza wniosku oświadczenie, że pouczono go o zasadach przyznawania płatności oraz pomocy finansowej objętych wnioskiem oraz że jest świadomy szczególnych warunków odnoszących się do systemu dla małych gospodarstw. Powoływanie się więc obecnie przez Skarżącego na brak dodatkowego pouczenia w tym zakresie jest bezskuteczne.

Warto wskazać, że nieuzasadnione były również wskazane w piśmie procesowym z [...] kwietnia 2017r. zarzuty naruszenia przepisów kodeksu postępowania administracyjnego.

Zgodnie z treścią art. 3 ust. 1 ustawy o płatnościach: z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej, przy czym właśnie ust. 2 tego artykułu określa, że w postępowaniach, o których mowa w ust. 1, organ administracji publicznej:

1) stoi na straży praworządności;

2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy;

3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania;

4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się.

Ponadto w ust. 3 tego artykułu znajduje się zapis, że strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniach, o których mowa w ust. 1, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.

Treść ust. 2 i 3 cytowanego art. 3 ustawy, tym samym określa obowiązki organu, zastępując tą regulacją przepisy zasad ogólnych wskazanych w art. 7 oraz art. 9 i 10 kpa, które tym samym nie znajdują zastosowania w rozpatrywanej sprawie.

Warto podkreślić, że z brzmienia art. 3 ust. 2 pkt 3 w/w ustawy wyraźnie wynika, że organ ma obowiązek udzielania stronom pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania, nie z urzędu a na żądanie strony. W przedmiotowej sprawie Skarżący nie wskazał ani nie wykazał, by domagał się udzielenia stosownych pouczeń, których organ odmówił.

Sąd nie kwestionuje faktu, że przepisy dotyczące płatności nie są regulacjami prostymi. Nie zmienia to jednak oceny, że ewentualne nieprawidłowości w zakresie elementów materialnych wniosku obciążają wnioskującego. Jak słusznie wskazał organ, płatności, o które wnioskował Skarżący są przyznawane na wniosek i rolnicy wnioskujący o ich przyznanie mają obowiązek zapoznać się z zasadami ich przyznawania. Znajomość tych regulacji potwierdzają własnoręcznym podpisem na ostatniej stronie wniosku. Ewentualne więc wątpliwości winni wyjaśniać przed złożeniem wniosku o przyznanie takich płatności.

Przystąpienie na wniosek do systemu małych gospodarstw stanowi element materialny a nie formalny wniosku. Nie ma więc podstaw, by stosować w takim przypadku art. 64 § 2 kpa. Wniosek Skarżącego był bowiem wypełniony poprawnie (czytelnie, bez żadnych skreśleń) i nie zawierał żadnych braków formalnych. Skarżący zaznaczył w odpowiednich rubrykach płatności, o które się ubiega, wniosek o uznanie go za rolnika uczestniczącego w systemie małych gospodarstw i prawidłowo podpisał wniosek. Nie było zatem podstaw do tego, aby organ po przyjęciu wniosku domagał się złożenia dodatkowych wyjaśnień co do jego merytorycznej treści. Zgodnie z art. 23 ustawy o płatnościach:

1. W przypadku gdy wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich lub płatności niezwiązanej do tytoniu nie czyni zadość wymaganiom innym niż wskazane w art. 64 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, kierownik biura powiatowego Agencji, niezwłocznie po otrzymaniu tego wniosku, informuje rolnika o stwierdzonych brakach oraz o skutkach ich nieusunięcia w terminie, w jakim można dokonać poprawek zgodnie z przepisami, o których mowa w art. 1 pkt 1, chyba że ten termin upłynął. Przepisu art. 64 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się.

2. W przypadku nieusunięcia braków, o których mowa w ust. 1, w terminie, w jakim można dokonać poprawek zgodnie z przepisami, o których mowa w art. 1 pkt 1, wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich lub płatności niezwiązanej do tytoniu jest rozpatrywany w zakresie, w jakim został prawidłowo wypełniony, oraz na podstawie dołączonych do niego prawidłowych dokumentów.

Domaganie się więc w sytuacji, gdy wnioskodawca samodzielnie wniósł o uznanie go za rolnika uczestniczącego w systemie małych gospodarstw od organu, by ten ustalał czy faktycznie Skarżący wie o co wnosi byłoby, jak słusznie zauważył organ, zbyt daleką ingerencją w merytoryczne żądanie strony. Wskazać w tym miejscu warto, że przystąpienie do systemu małych gospodarstw dla rolników, których łączna płatność wynosiłaby więcej niż równowartość [...] euro nie jest związane jedynie ze zmniejszeniem płatności. Przystąpienie do tego systemu wiąże się również m.in. z tym, że rolnik, który przystąpi do systemu dla małych gospodarstw:

— będzie zwolniony z obowiązku realizacji praktyk zazielenienia, ale otrzyma płatności na zazielenienie,

— zostanie zwolniony z kontroli w ramach zasad wzajemnej zgodności,

— zostanie zwolniony z ewentualnych kar administracyjnych z tytułu niezgłoszenia wszystkich działek rolnych w gospodarstwie,

— otrzyma zwolnienie z publikacji o beneficjentach płatności.

To do rolnika więc a nie do organu należy ocena, czy te skutki przystąpienia do systemu małych gospodarstw nie są dla niego większą korzyścią niż wyższa kwota płatności. Trudno w takiej sytuacji uznać, że zasadnym byłoby kwestionowanie przez organ świadomości wnioskodawcy co do złożonego w sposób jasny i czytelny wniosku o uznaniu go za rolnika uczestniczącego w systemie małych gospodarstw. Ubieganie się o płatności ma charakter wnioskowy, postępowanie prowadzone jest w zakresie określonym we wniosku, wniosek o płatność składany jest na dany rok.

W tych okolicznościach nie można również uznać, że organ prowadził postępowanie w sposób nie budzący zaufania jego uczestników do władzy publicznej (art. 8 kpa). Organy obu instancji dokonały prawidłowych ustaleń faktycznych w zakresie wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Tak ustalony stan faktyczny stał się podstawą prawidłowego zastosowania przepisów prawa materialnego, co szczegółowo wyjaśniono w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Skarżący składając wniosek o przyznanie płatności, które były dobrowolne i stanowiło jego uprawnienie i to na podstawie ustawy z [...] lutego 2015r. musiał mieć wiedzę dotyczącą przyznawania płatności. W innym wypadku wniosku, by nie złożył.

Z przepisów krajowych, jak również z przepisów unijnych wynika również, że postępowanie w sprawach dotyczących płatności obszarowych jest sformalizowane. W tego rodzaju postępowaniu oświadczenia woli wnioskodawcy składane są na formularzu (którego treść jest ściśle określona w przepisach prawa). Nie jest więc dopuszczalne uzupełnianie czy precyzowanie wniosku w innej formie (np. w odwołaniu). Organ jest bowiem związany danymi wskazanymi we wniosku. Organy ARiMR nie mają obowiązku, ani też uprawnień do zastępowania strony i rozszerzającego interpretowania wniosków wywodząc z nich żądania w nich niewskazane i nie dające się z wniosku wyinterpretować.

Wypełniając wniosek o przyznanie płatności wnioskodawca składa oświadczenie woli i wiedzy, za które ponosi odpowiedzialność i nie może tej odpowiedzialności za wadliwe wypełnienie takiego wniosku przerzucać na organ administracji publicznej. Postępowanie administracyjne było w niniejszej sprawie wszczęte na wyłączny wniosek Skarżącego, zaś wnioskodawca nie był zobowiązany do uzyskania płatności i składania wniosku, ale korzystał z uprawnienia, które wynika z przepisów prawa.

Sumując sąd uznał, że skarga nie jest zasadna. Rozpoznając sprawę sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania administracyjnego mogących mieć wpływ na wynik sprawy. Dwukrotnie błędnie wskazane nazwisko strony w uzasadnieniu organu II instancji stanowiło uchybienie nie mające wpływu na treść rozstrzygnięcia. Bez wątpienia adresatem decyzji był Skarżący, jego wniosku o płatności decyzja dotyczyła. Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd oddalił skargę.