Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2663/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-03-31 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. R. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi M. R. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2010 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 23 listopada 2010 r. M. R. (skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2010 r. Nr [...]. skarga została nadana w Urzędzie Pocztowym w dniu 25 listopada 2010 r., listem poleconym o nr R [...].

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI skarżąca została wezwana, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi, do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2010 r. w kwocie 320 złotych.

Zarządzenie zostało doręczone skarżącej w dniu 10 stycznia 2011 r. Wobec tego termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 17 stycznia 2011 r.

Pismem z dnia 18 stycznia 2011 r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Do wniosku strona dołączyła potwierdzenie dokonania w dniu 18 stycznia 2011 r. przelewu kwoty 320 złotych na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wskazana kwota została w dniu 18 stycznia 2011 r. wpisana przez Oddział Finansowo-Budżetowy do rejestru opłat sądowych pod poz. [...].

W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała, że powodem uchybienia terminu

do uiszczenia wpisu sądowego był wypadek samochodowy, któremu uległa bliska jej osoba. Pod wpływem okoliczności niezależnych od skarżącej oraz negatywnych emocji jakie towarzyszyły zdarzeniu, strona nie była w stanie myśleć racjonalnie i dokonać z zachowaniem terminu żądanej wpłaty.

Zarządzeniem Sędziego z dnia 8 lutego 2011 r. skarżąca została wezwana do udokumentowania, że wypadek miał miejsce i wskazania stosunku łączącego skarżącą z osobą, która w nim uczestniczyła.

W piśmie z dnia 22 lutego 2011 r. skarżąca oświadczyła, że w zdarzeniu, które miało miejsce w dniu 17 stycznia 2011 r. uczestniczył jej mąż. Do pisma skarżąca dołączyła oświadczenie złożone przez męża, który podał, że w dniu 17 stycznia

2011 r. ze względu na złe warunki pogodowe spowodowane opadami śniegu i oblodzeniem jezdni pojazd, którym kierował wpadł w poślizg. Kierowany przez męża

skarżącej samochód wpadł do przydrożnego rowu w miejscowości M. i uderzył w drzewo, co spowodowało znaczne uszkodzenie pojazdu oraz ogólne potłuczenie kierującego. Na miejsce zdarzenia nie była wzywana policja z uwagi na prawdopodobieństwo nałożenia mandatu i punktów karnych na kierującego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

W myśl art. 87 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się

do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała

w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).

Oznacza to, że w pierwszej kolejności Sąd zobowiązany jest zbadać, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie.

Zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VI o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego zostało prawidłowo doręczone stronie w dniu 10 stycznia 2011 r. Terminu do uiszczenia wpisu upływał z końcem dnia 17 stycznia 2011 r. Skarżąca wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego złożyła w dniu 18 stycznia 2011 r. (v. data stempla pocztowego na kopercie listu poleconego nr R [...].

Z powyższego wynika, że wniosek został złożony z zachowaniem siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a.

Przystępując do rozpatrzenia okoliczności podnoszonych we wniosku o przywrócenie terminu, należy podkreślić, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący

uprawdopodobni brak swojej winy, wskazując na wystąpienie okoliczności od niej niezależnych, których pomimo dołożenia należytej staranności nie była w stanie przeciwdziałać. Oceny w tym zakresie dokonuje się poprzez przyjęcie kryteriów idealnego wzorca osoby należycie dbającej o swoje interesy (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1972 r., sygn. akt II CRN 448/71, OSPiKA 1972, nr

7-8, poz. 144). W związku z powyższym "przywrócenie terminu nie jest

dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa" (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dni 4 października 2000 r., sygn. akt I SA/Gd 560/00 niepubl.). W literaturze i orzecznictwie podkreśla się, iż o braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, takich jak: choroba, powódź, pożar, przerwa w komunikacji. W konsekwencji brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/02).

W uzasadnieniu rozpatrywanego wniosku jako okoliczność wyłączającą brak winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego, skarżąca wskazała na niezależne od niej zdarzenie losowe - wypadek samochodowy bliskiej osoby - które miało negatywny wpływ na jej stan psychiczny oraz ocenę ciążących na niej obowiązków.

Z wyjaśnień udzielonych przez męża skarżącej (v. oświadczenie P. R. dołączone do pisma skarżącej z dnia 22 lutego 2011 r.) wynika, iż jedynym uczestnikiem wypadku samochodowego, który miał miejsce w dniu 17 stycznia

2011 r., był P. R.. W wyniku wypadku mąż skarżącej nie odniósł poważniejszych obrażeń. Z treści oświadczenia wynika, że nie wymagał

hospitalizacji.

Jak wskazano powyżej dopuszczalne są sytuacje przywrócenia terminu z uwagi na wystąpienie okoliczności nie do przezwyciężenia, jednakże przeszkody te muszą dotyczyć osobiście osoby, która uchybiła terminowi do dokonania czynności procesowej.

Na podstawie złożonych przez męża skarżącej wyjaśnień należy wysnuć wniosek, iż skarżąca nie była bezpośrednim uczestnikiem wypadku. Nie doznała zatem żadnego urazu, który uniemożliwiałby bądź utrudniał codzienne

funkcjonowanie. Opisane okoliczności wypadku okazały się na tyle niegroźne, że nie wymagały interwencji lekarza na miejscu zdarzenia. Mąż skarżącej nie był hospitalizowany, brak jest również stwierdzenia, że wymagał opieki skarżącej.

W tym stanie rzeczy, oceniając jako wiarygodne twierdzenia skarżącej będące wraz z oświadczeniem jej męża jedynym dowodem zaistniałej sytuacji, Sąd uznał, że skarżąca mimo to nie uprawdopodobniła okoliczności wyłączających winę w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.