Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 243/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2013-07-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: *Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Julia Szczygielska po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prezesa Ogólnopolskiej Izby Gospodarczej Ośrodków Szkolenia Kierowców z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w L. z dnia [...] marca 2013 r. w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne.


UZASADNIENIE

W dniu 27 marca 2013 r. Prezes Ogólnopolskiej Izby Gospodarczej Ośrodków Szkolenia Kierowców z siedzibą w K. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, skargę na decyzję Dyrektora Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w L. z dnia [...] marca 2013 r. w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w L. wniósł o odrzucenie lub oddalenie skargi.

Sąd wezwał skarżącego w dniu 28 czerwca 2013 r. o oświadczenie, czy przed wniesieniem do Sądu skargi na decyzję Dyrektora Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w L. z dnia [...] marca 2013 r. składał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy do Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w L., zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Strona skarżąca w odpowiedzi na powyższe pismo, poinformowała, że nie składała wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, albowiem w zamieszczonym w decyzji pouczeniu jednoznacznie wskazano, że służy od niej odwołanie w terminie 14 dni. W związku z tak brzmiącym pouczeniem oraz sugestiami zawartymi w piśmie Marszałka Województwa D. ldz. [...] z 5 marca 2013 r., skarżący złożył odwołanie do WSA we Wrocławiu. Skarżący wskazał również, że wątpliwości co do adresata odwołania wyartykułowane zostały w pkt 4 odwołania.

W tych okolicznościach skarżący wniósł o zawieszenie postępowania, gdyż zamierza złożyć wniosek do Dyrektora WORD w L. o przywrócenie terminu na złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w trybie art. 58 k.p.a., a jeśli takie zawieszenie nie jest dopuszczalne, to skarżący oświadczył, że cofa skargę.

Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Należy podkreślić, że celowość zawieszenia z przyczyn wymienionych we wskazanym przepisie została pozostawiona ocenie sądu. Oczywiście, uznanie sądu w tym zakresie nie może być dowolne. Musi on rozważyć, czy w konkretnym przypadku zachodzą przesłanki uzasadniające zawieszenie. Przyjęte w analizowanym przepisie rozumienie kwestii prejudycjalnej zakłada istnienie ścisłego związku pomiędzy sprawą rozpoznawaną w postępowaniu przed sądem administracyjnym a kwestią będącą przedmiotem postępowania prejudycjalnego. Związek ten polega na tym, że rozstrzygnięcie zagadnienie wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

W ocenie Sądu w niniejszej sprawie brak jest związku, uzasadniającego zawieszenie postępowania, pomiędzy oceną legalności decyzji w sprawie odmowy udostępnienia informacji, a deklarowaną chęcią złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.

Przepis art. 60 p.p.s.a., stanowi, iż skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie wiąże sąd, chyba że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

Czynność procesową skarżącego - w świetle materiału sprawy - należy uznać za dopuszczalną i skuteczną. Postępowanie sądowe stało się zatem w tej sprawie bezprzedmiotowe. W konsekwencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi podlegało umorzeniu