Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 29/06
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2006-03-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6239 Inne o symbolu podstawowym 623
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia "[...]" spółki z o.o. z siedziba w Szczecinie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 czerwca 2005 r. sygn. akt VI SA/Wa 1364/04 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lutego 2005 r. sygn. akt VI SA/Wa 1364/04 o oddaleniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 20 maja 2004 r. nr 15/2004 w przedmiocie nakazu wycofania produktu z obrotu postanawia oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 29 czerwca 2005 r. sygn. akt VI SA/Wa 1364/04 odrzucił zażalenie "[...]" Spółki z o.o. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lutego 2005 r. oddalające wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 20 maja 2004 r. Nr 15/2004 w przedmiocie nakazu wycofania produktu z obrotu.

W uzasadnieniu Sąd podał, że zażalenie na postanowienie z dnia 22 lutego 2005 r. wniósł skarżący reprezentowany przez radcę prawnego. Pełnomocnik uiścił wpis od zażalenia poprzez naklejenie na zażaleniu znaków opłaty sądowej w wysokości 100 złotych.

Stosownie do art. 219 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy lub na rachunek bankowy właściwego sądu administracyjnego. Z kolei zgodnie z art. 221 p.p.s.a., pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej, jak ma to miejsce w niniejszej sprawie (§ 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. Nr 221, poz. 2193). W związku z tym WSA w Warszawie uznał, że opłata od powyższego zażalenia nie została należycie uiszczona.

W zażaleniu na to postanowienie spółka stwierdziła, że art. 219 § 2 p.p.s.a. nie wyklucza wnoszenia opłaty sądowej znaczkami sądowymi. Zdaniem skarżącej uiszczenie opłaty znaczkami sądowymi jest tożsame z pojęciem uiszczenia opłaty "gotówką do kasy sądu". Dla strony lub jej pełnomocnika, zamieszkałych w Szczecinie, podróż do Warszawy celem uiszczenia wpisu w kasie sądu byłaby nieekonomiczna. Ponadto stronie nie był znany rachunek bankowy sądu, na który miała być uiszczona opłata, a żadna korespondencja z Sądu nie zawierała wskazania właściwego rachunku bankowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest niezasadne.

Art. 219 § 2 p.p.s.a. przewiduje jedynie dwie formy uiszczenia opłaty sądowej – gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu.

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, będąc autonomiczną regulacją postępowania sądowoadministracyjnego, nie przewiduje możliwości uiszczenia należnej opłaty sądowej w innej formie niż wymienione w powołanym przepisie.

Za bezzasadne należy uznać stanowisko skarżącej, że uiszczenie opłaty znakami sądowymi jest tożsame z uiszczeniem opłaty "gotówką do kasy sądu". Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, z uwagi na nie budzącą wątpliwości treść przepisu art. 219 § 2 p.p.s.a. nie można uznać, że opłacenie pisma wnoszonego do sądu w znakach opłaty sądowej odpowiada spełnieniu obowiązku należytego opłacenia pisma gotówką do kasy sądu.

Argumentacja strony skarżącej, powołująca się na nieznajomość numeru konta rachunku bankowego sądu jest chybiona już choćby z tego względu, iż pismem przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 sierpnia 2004 r. strona została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego z pouczeniem, że opłatę tę należy wnieść do kasy WSA w Warszawie lub na podany w wezwaniu numer konta bankowego.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie, jako pozbawione usprawiedliwionych podstaw.

m.s.