Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 1420/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2006-07-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Szaniecka Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Sędzia WSA Małgorzata Górecka /spr./ Protokolant masz. Maria Kasztelan po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 14 lipca 2006 r. sprawy ze skargi M.E. na decyzję Wojewody z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę; I. oddala skargę II. zasądza od Skarbu Państwa (Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu) na rzecz adw. K.J. kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści) tytułem zwrotu nieopłaconej pomocy prawnej. /-/M.Górecka /-/J.Szaniecka /-/A.Łaskarzewska


UZASADNIENIE

II S.A./Po 1420/05

U Z A S A D N I E N I E

Decyzją Nr [...] z dnia [...]r. Prezydent Miasta po rozpoznaniu wniosku inwestora- R.J. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego (5 mieszkań) w zabudowie bliźniaczej (segment lewy) na nieruchomości położonej w P. przy ul. [...].

Odwołanie od powyższej decyzji z dnia [...]r. wniosła skarżąca - M. E. wskazując, iż jest właścicielką sąsiedniej działki.

Rozpatrując odwołanie decyzją z dnia [...]r. Wojewoda uchylił zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...]r. w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

W uzasadnieniu swojej decyzji organ odwoławczy zawarł wskazania dla organu I instancji, które tenże organ miał uwzględnić ponownie rozpatrując sprawę. Między innymi podał, że organ I instancji winien ustosunkować się do wszystkich merytorycznych zarzutów odwołania zawartych w piśmie skarżącej z dnia [...]r. w kontekście ustaleń i wytycznych obowiązującego planu miejscowego obszaru P. w P. oraz obowiązujących przepisów Prawa budowlanego, a także wskazał, że należy wyjaśnić kwestię niespójności decyzji, która obejmuje działkę nr [...] z projektem budowlanym, który swym zakresem obejmuje także działkę nr [...] oraz wniosek o pozwolenie na budowę należy uzupełnić o złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w stosunku do działki nr [...].

W dniu [...]r. Prezydent Miasta wydał postanowienie w oparciu o przepis art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r, Prawo budowlane, którym nałożył obowiązek usunięcia wskazanych w jego treści nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia i zaznaczając, że po jego bezskutecznym upływie wyda decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę

Decyzją Nr [...] z dnia [...]r. Prezydent Miasta odmówił udzielenia pozwolenia na budowę przedmiotowego domu mieszkaniowego wielorodzinnego na terenie nieruchomości położonej w P. przy ul. [...] (lewy segment zabudowy bliźniaczej) powołując jako podstawę prawną przepis art. 345 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane.

W uzasadnieniu powyższej decyzji z dnia [...]r. organ I instancji podał, że inwestor nie wykonał w zakreślonym jemu terminie nałożonych postanowieniem z dnia [...]r. obowiązków.

Odwołanie od powyższej decyzji z dnia [...]r. wniosła skarżąca M. E.

W piśmie tym zatytułowanych "odwołanie" podała, iż żąda unieważnienia decyzji organu i instancji z dnia [...]r. bowiem została wydana z rażącym naruszeniem prawa.

W uzasadnieniu odwołania skarżąca podała, że organ I instancji - wbrew wytycznym jemu udzielonych w uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego z dnia [...]r., zamiast ustosunkować się do merytorycznych zarzutów skarżącej zawartych w jej odwołaniu z dnia [...]r. kolejny raz "zignorował" przepisy prawa i ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru P. w P. i wydał w dniu [...]r. postanowienie wzywające do usunięcia nieprawidłowości w projekcie budowlanym. W odwołaniu skarżąca kolejny raz wskazywała na sprzeczność przedmiotowej inwestycji z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla tego terenu.

Rozpatrując odwołanie Wojewoda decyzją z dnia [...]r. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...]r.

W uzasadnieniu powyższej decyzji organ odwoławczy stwierdził nietrafność zarzutów zawartych w odwołaniu od decyzji pierwszoinstancyjnej w sytuacji, gdy decyzją tą organ odmówił udzielenia pozwolenia na budowę. Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji zawarte w skarżonej decyzji. Co do zawartego w odwołaniu wniosku o stwierdzenie nieważności w oparciu o przepis art. 156 & 1 pkt 2 k.p.a. skarżonej decyzji organ II Instancji podał, iż zgodnie z przyjętym orzecznictwem zastosowanie sankcji nieważności w postępowaniu odwoławczym jest rażącym naruszeniem prawa i niedopuszczalność stosowania tego rozstrzygnięcia wynika z art. 138 k.p.a. bowiem w sytuacji, gdy organ odwoławczy ustali, że decyzja organu I instancji jest dotknięta jedną z wad wymienionych w art. 156 & 1 k.p.a., może jedynie uchylić i zmienić decyzję lub uchylić i umorzyć postępowanie I instancji w oparciu o przepis art. 138 k.p.a. Organ odwoławczy podał, że rozstrzygnięcie skarżonej decyzji wynika z przepisu art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego i jest zgodne z jego dyspozycją a w konsekwencji odmową udzielenia pozwolenia na budowę. Tak więc - zdaniem organu odwoławczego - trudno przyznać skarżącej rację, że skarżona decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa.

Obecnie w skardze kierowanej do tutejszego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, skarżąca – M. E. wskazując na rażące naruszenie prawa żądała uchylenia decyzji Wojewody z dnia [...]r.

W uzasadnieniu skargi, skarżąca zarzuciła, że organ administracji publicznej nie rozpatrzył w wyniku ponownego rozpoznania sprawy zgłaszanych przez skarżącą wniosków dowodowych, nie ustosunkował się do jej zarzutów merytorycznych, do czego był zobowiązany przez organ odwoławczy w decyzji przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia - czym rażąco naruszył przepisy prawa. Nadto skarżąca podnosiła i to, iż postanowienie z dnia [...]r. nie zostało doręczone skarżącej – co stanowi naruszenie przepisu art. 10 k.p.a. i zostało ono - zdaniem skarżącej - wydane z rażącym naruszeniem prawa bowiem zobowiązano w jego treści jedynie do usunięcia nieprawidłowości w projekcie budowlanym podczas, gdy należało sprawdzić, czy planowana budowa jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego dla tego terenu.

Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie powtarzając argumentację podaną w uzasadnieniu skarżonej decyzji. Nadto wskazał, iż nie jest trafny zarzut skarżącej, co do obowiązku jego doręczenia wszystkim stronom postępowania postanowienia z dnia [...]r. wydanego w przedmiocie usunięcia nieprawidłowości w projekcie budowanym, bowiem dotyczy ono jedynie inwestora a nadto zaprzeczył zarzutowi braku zawiadomienia stron postępowania o stadium prowadzonego postępowania w przedmiotowej sprawie.

Na rozprawie w dniu [...]r. skarżąca zgłosiła wnioski dowodowe, które Sąd orzekający rozpoznał w ten sposób, iż nie uwzględnił wniosku w przedmiocie nadesłania przez organ odwoławczy poprawionego przez inwestora projektu budowlanego (karta 97 i 98 akt).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

W omawianej sprawie skargą objęta jest decyzja Wojewody z dnia [...]r., którą to decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...]r. Ta ostatnia decyzja, decyzja pierwszoinstancyjna wydana została w oparciu o przepis art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016) bowiem inwestor nie wykonał nałożonych na niego postanowieniem z dnia [...]r. obowiązków. Tak więc konsekwencją braku realizacji przez inwestora nałożonych na niego obowiązków była odmowa udzielenia pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji. Wobec zaistniałej sytuacji organ I instancji nie mógł w świetle obowiązujących przepisów - art. 35 ust. 3 powołanej wyżej ustawy Prawo budowlane, wydać innej decyzji jak tylko odmawiającej inwestorowi udzielenia pozwolenia na budowę.

Konkludując powyższe należy stwierdzić, iż zarzuty skarżącej nie mają uzasadnienia w omawianej sprawie, bo prawidłowo postąpił organ I instancji, który wobec nie wykonania w zakreślonym terminie przez inwestora nałożonych na niego obowiązków, nie mógł podjąć innej decyzji jak tylko o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę. W sytuacji gdyby obowiązki nałożone postanowieniem z dnia [...]r. inwestor wykonał we wskazanym tam terminie i organ I instancji wydałby inwestorowi pozwolenia na budowę, wówczas skarżąca mogłaby podnieść w skardze na decyzję udzielającą inwestorowi pozwolenia na budowę zarzuty, że planowana budowa jest niezgodna z ustaleniami miejscowego planu dla tego terenu jak również inne zarzuty formułowane wcześniej w postępowaniu administracyjnym t.j. w odwołaniu z dnia [...]r.

Z kolei należy zauważyć, iż postanowienie z dnia [...]r. zostało wydane w oparciu o przepis art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego i nie przysługuje na nie zażalenie. Uznać zatem należy, że można je skarżyć dopiero w decyzji wydanej w przedmiocie pozwolenia na budowę. Adresatem nałożonych w omawianym postanowieniu obowiązków jest inwestor (wnioskujący o wydanie pozwolenia na budowę).

Z powyższego należy wyprowadzić wniosek, że skoro adresatem postanowienia z dnia [...]r. jest inwestor planowanego przedsięwzięcia, toteż jemu przysługuje możliwość zaskarżenia w odwołaniu od decyzji kończącej postępowanie w sprawie takiego postanowienia w sytuacji gdyby okazało się, iż organ budowlany przekroczył swoje uprawnienia czy też nałożone na inwestora obowiązki zostały w terminie jemu zakreślonym wykonane.

Tymczasem – co wynika z akt II S.A./Po 69/06 – inwestor wystąpił do organu budowlanego z nowym wnioskiem o pozwolenie na budowę. Skoro inwestor sam zadecydował aby nie wnosić odwołania od decyzji odmawiającej pozwolenia na budowę i tym samym nie skarżył postanowienia z dnia [...]r. lecz złożył nowy wniosek o pozwolenie na budowę to tym samym należało uznać, że nie kwestionował zarówno decyzji jak i nałożonych postanowieniem z dnia [...]r. obowiązków. Prawem inwestora było dokonać takiego wyboru.

Z powyższych względów Sąd orzekający oddalił wniosek dowodowy skarżącej o nadesłanie poprawionego - jak to oceniła skarżąca - przez inwestora projektu budowlanego (postanowienie wydane na rozprawie z w dniu 14 lipca 2006r., k. 98 akt).

W ocenie Sądu orzekającego skarżąca nie miała interesu w skarżeniu odmowy udzielenia pozwolenia na budowę. W jej interesie było to aby ostatecznie inwestor nie zrealizował planowanej inwestycji objętej wnioskiem z dnia [...]r. Podnoszone przez nią zarzuty mogą być przedmiotem rozpoznania w sytuacji rozpatrzenia przez organ budowlany nowego wniosku inwestora o pozwolenie na budowę i to wówczas, gdy ten wniosek zostanie przez organ budowlany rozpoznany pozytywnie i udzielone zostanie inwestorowi pozwolenie na budowę.

W tym miejscu należy bowiem podkreślić, iż Sąd, do którego kierowana jest skarga na decyzję organów administracji publicznej obowiązany jest badać czy skarżona decyzja została wydana zgodnie z obowiązującymi w dacie jej wydania przepisami prawa i w tym względzie bada zasadność zgłoszonych przez skarżącego zarzutów jak i dokonuje oceny zgodności skażonej decyzji z przepisami prawa proceduralnego jak i materialnego z urzędu nie będąc związanym zarzutami skargi.

Dokonując takiej oceny skażonej decyzji jak i poprzedzającej ją decyzji pierwszoinstancyjnej, Sąd orzekający nie znalazł podstaw do uchylenia skażonej decyzji a także poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Decyzje zostały wydane zgodnie z prawem a także nie naruszono przy ich wydaniu przepisów postępowania administracyjnego. Brak doręczenia skarżącej postanowienia z dnia [...]r. także z przyczyn podanych wyżej nie stanowi naruszenia prawa materialnego mogącego mieć wpływ na wynik sprawy. Nadto skarżąca ostatecznie uzyskała wiadomość o treści postanowienia i podnosiła zarzuty z nim związane.

Biorąc powyższe pod uwagę i uznając, iż skarga nie zasługuje na jej uwzględnienie, na podstawie art. 151 i art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm.)- orzeczono jak w sentencji.

/-/ M. Górecka /-/ J. Szaniecka /-/ A. Łaskarzewska

hp