Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 149/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-01-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Beata Blankiewicz- Wóltańska (spr.), Sędzia WSA - Michał Sowiński, Protokolant sekretarz - Maryla Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego (obecnie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa) z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia wsparcia finansowego w sektorze owoców i warzyw; 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w [...] z dnia [...] września 2016 r.; 2. zasądza od Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] na rzecz [...] kwotę 697 zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną przez M. P. (dalej jako Skarżący) decyzją Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia (...) listopada 2016 r. o nr (...) utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w Kielcach z dnia (...) września 2016 r. o nr (...) o odmowie udzielenia wsparcia.

Zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym:

M. P. złożył w dniu (...) maja 2016 r. w Oddziale Terenowym Agencji Rynku Rolnego w K. wniosek o przyznanie wsparcia (...), w związku z realizacją powiadomienia złożonego w OT ARR w K. w dniu (...) listopada 2015 r. w ramach mechanizmu nazwanego "Dalsze tymczasowe wsparcie producentów owoców i warzyw (Dow III)", wprowadzonego przez przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 października 2014 r. w sprawie realizacji przez Agencję Rynku Rolnego zadań związanych z ustanowieniem dalszych tymczasowych nadzwyczajnych środków wsparcia dla producentów niektórych owoców i warzyw w związku z zakazem ich przywozu z Unii Europejskiej do Federacji Rosyjskiej (Dz. U. z 2014 r. poz. 1468, ze zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem RM" oraz rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 1031/2014 z dnia 29 września 2014 r. ustanawiającego dalsze tymczasowe nadzwyczajne środki wsparcia dla producentów niektórych owoców i warzyw (Dz. Urz. UE L 284, z 30.09.2014 str. 22, ze zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 1031/2014".

Postępowanie to zostało zakończone decyzją Dyrektora OT ARR w K. o nr (...) z dnia (...) września 2016 r. o odmowie udzielenia wsparcia.

Na skutek wniesionego przez M. P. odwołania od tej decyzji, Prezes Agencji Rynku Rolnego, po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego, wydał decyzję nr (...) z dnia 10 listopada 2016 r. utrzymującą w mocy decyzję z (...) września 2016 r.

W uzasadnieniu decyzji, jako powód odmowy przyznania pomocy, organ wskazał, iż M. P. dokonał wycofania z rynku jabłek w łącznej ilości 714 kg, realizując dostawy do Koła Łowieckiego "L." w T. Po zakończeniu dostaw w dniu 20 maja 2016 r. Skarżący złożył wniosek o przyznanie wsparcia (...) (bezpłatna dystrybucja /inne przeznaczenie) Dow III wraz z wymaganymi załącznikami, w tym świadectwem potwierdzenia odbioru produktów wycofanych z rynku oraz świadectwem zgodności z normami handlowymi Europejskiej dla świeżych owoców i warzyw.

Organ wskazał, iż przepisy nie determinują, jaki typ operacji można przeprowadzić do danego odbiorcy - produkty nie przeznaczone do sprzedaży są bowiem poddawane operacjom zarówno wycofania na bezpłatną dystrybucję jak i na inne przeznaczenie. Jednakże do weryfikacji, kto może być odbiorcą danej operacji, zgodnie z przepisami prawa, w ramach złożonego przez Stronę skarżącą wniosku o przyznanie wsparcia (...) (bezpłatna dystrybucja/inne przeznaczenie), zobowiązany jest producent, który chce na daną operację otrzymać wsparcie.

W ocenie organu z przepisów wynika, iż Koło Łowieckie "L." w T. nie było uprawnione do otrzymywania produktów w ramach operacji wycofania ich z rynku na bezpłatną dystrybucję, objętej wnioskiem o przyznanie wsparcia (...) (bezpłatna dystrybucja/inne przeznaczenie), ponieważ nie było ono ani organizacją charytatywną ani jednostką organizacyjną lub osobą fizyczną prowadzącą działalność wskazaną w art. 34 ust. 4 rozporządzenia nr 1308/2013, do ustalenia czego zobowiązany był wnioskodawca we własnym zakresie.

Warunki uczestnictwa w mechanizmie "Dalsze tymczasowe wsparcie producentów owoców i warzyw (Dow III)" w punkcie V, ppkt 16 uprzedzają producentów o fakcie, iż w przypadku stwierdzenia, że produkty wycofane z rynku na bezpłatną dystrybucję/inne przeznaczenie nie spełniają wymagań określonych w odpowiednich przepisach dotyczących jakości handlowej, oznaczenia oraz pozostałych wymogów dotyczących przedmiotowych operacji, producent w całości ponosi koszty związane z niezakwalifikowaniem produktu do wycofania z rynku i tym samym nie będzie przysługiwało wsparcie do tych produktów.

Uregulowanie to wynika z faktu, iż na podstawie § 4 ust. 1 pkt 2) i § 4 ust. 2, a także § 7 ust 5 i § 8 ust 2 rozporządzenia RM, to producent decyduje o tym, kiedy i do kogo wycofa produkty, a także w ramach której operacji. Operacjami tymi może być wycofanie na bezpłatną dystrybucję (w celu spożycia przez ludzi) lub na inne przeznaczenie (na paszę dla zwierząt lub cele energetyczne). Skarżący produkty objęte dostawami zakwestionowanymi przez organ pierwszej instancji wycofał na bezpłatną dystrybucję.

Wobec powyższego- w ocenie organu - należało uznać, iż M. P. składając powiadomienie dotyczące (...) (bezpłatna dystrybucja/inne przeznaczenie) Dow III z dnia 2 listopada 2015 r. , w którym zadeklarował wycofanie produktów jedynie w celu bezpłatnej dystrybucji, a następnie dokonując przekazania jabłek do Koła Łowieckiego "L." w T., tj. jednostki organizacyjnej uprawnionej tylko do przyjmowania produktów wycofanych z rynku w ramach innego przeznaczenia, tj. na paszę dla zwierząt, naruszył przepis § 6 rozporządzenia RM oraz art 34 ust. 4 rozporządzenia nr 1308/2013, ponieważ zrealizował operacje wycofania na bezpłatną dystrybucję do nieuprawnionego podmiotu.

M. P., reprezentowany przez pełnomocnika, zaskarżył w całości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia (...) listopada 2016 r. o nr (...) o utrzymaniu w mocy decyzji Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w K. z dnia (...) września 2016 r. o odmowie udzielenia wsparcia., wnosząc o uchylenie obydwu decyzji, jak też o zasądzenie kosztów postępowania sądowego.

Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie przepisów postępowania, tj. :

a) błędne zastosowanie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy wadliwej decyzji Organu I instancji,

b) błędne zastosowanie art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. polegające na nie uwzględnieniu przy rozpatrywaniu materiału dowodowego pisma Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w K. z dnia (...) listopada 2015 r. skierowanego do Skarżącego, w sytuacji gdy z pisma tego wynika, ze w/w Dyrektor określił w nim możliwą do wycofania, w ramach bezpłatnej dystrybucji, ilość produktów (jabłek), tj. 34 623 kg, a zatem zaakceptował ilość produktów- jabłek (przy uwzględnieniu odpowiedniego współczynnika) i przeznaczenie wycofania produktów, zadeklarowanych przez Skarżącego w powiadomieniu dotyczącym (...) z dnia (...) listopada 2015 r.,

c) błędne zastosowanie art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. polegające na nie uwzględnieniu przy rozpatrywaniu materiału dowodowego oświadczenia łowczego Koła Łowieckiego "L." J. G. z dnia (...) sierpnia 2016 r., wskutek czego organ odwoławczy poczynił błędne ustalenia faktyczne, że Skarżący przeznaczył wycofywane produkty na bezpłatną dystrybucję do podmiotu nieuprawnionego, podczas gdy z treści w/w dokumentu (oświadczenia z dnia (...) sierpnia 2016 r.) oraz z treści rejestru uprawnionych innych jednostek organizacyjnych oraz osób fizycznych wynikało, iż Koło Łowieckie "L." jest uprawnione do bezpłatnej dystrybucji wycofanych produktów, a Skarżący nie był w stanie w żaden inny sposób sprawdzić w/w okoliczności.

Decyzji zarzucono nadto naruszenie prawa materialnego, tj. błędne zastosowanie § 4 ust. 2, § 5 ust. 5, § 6 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 października 2014 r. w sprawie realizacji przez Agencję Rynku Rolnego zadań związanych z ustanowieniem dalszych tymczasowych nadzwyczajnych środków wsparcia dla producentów niektórych owoców i warzyw w związku z zakazem ich przywozu z Unii Europejskiej do Federacji Rosyjskiej w zw. z art. 4 ust. 1, art. 5 ust. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 1031/2014 z dnia 29 września 2014 r. ustanawiającego dalsze nadzwyczajne środki wsparcia producentów niektórych owoców i warzyw w zw. z art. 78 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czernica 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw polegające na uznaniu, że Skarżącemu należy odmówić przyznania wsparcia z tytułu wycofania produktów na rzecz Koła Łowieckiego "L." z siedzibą w T., pomimo, że:

a) Skarżący spełnił wszelkie warunki określone w przepisach prawa uprawniające go do otrzymania wsparcia za wycofanie produktów - przekazał wycofane produkty Kołu Łowieckiemu "L." z siedzibą w T., znajdującemu się we właściwym rejestrze prowadzonym przez Organ odwoławczy oraz otrzymał stosowne "Świadectwo potwierdzenia odbioru produktów wycofanych z rynku" z dnia (...) kwietnia 2016 r.,

b) Dyrektor Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w K., po otrzymaniu od Skarżącego powiadomienia dotyczącego (...) z dnia (...) listopada 2015 r. określił możliwą do wycofania, w ramach bezpłatnej dystrybucji, ilość produktów (jabłek), tj. 34 623 kg, a zatem zaakceptował ilość produktów (przy uwzględnieniu odpowiedniego współczynnika) i przeznaczenie wycofania produktów,

c) w rejestrze uprawnionych innych jednostek organizacyjnych oraz osób fizycznych, brak jest rozróżnienia co do przeznaczenia wycofanych z rynku produktów i na tej podstawie dokonanie przez potencjalnego beneficjenta weryfikacji na co dana organizacja czy też podmiot otrzymały zezwolenie jest niemożliwe,

d) Skarżący uzyskał dwa Świadectwa zgodności z normami handlowymi UE dla świeżych owoców i warzyw w dniu (...) kwietnia 2016 r., co zgodnie z pkt VII ppkt 2 Warunków uczestnictwa w mechanizmie Dalsze tymczasowe wsparcie producentów owoców i warzyw (Dow III) jest tożsame z udzieleniem przez Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego zgody na przeprowadzenie operacji wycofania,

e) Skarżący zawiadomił Dyrektor Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w Kielcach o zamiarze wycofania produktów Kołu Łowieckiemu "L." poprzez złożenie w dniu 12 kwietnia 2016 r. harmonogramu dostaw,

f) Dyrektor Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w K. dokonał kontroli i nie stwierdził, żadnych nieprawidłowości pomimo, że posiadał wiedzę co do odbiorcy wycofywanych przez Skarżącego jabłek.

W odpowiedzi na skargę Prezes ARR podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje;

Skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem część zarzutów skargi jest uzasadniona.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z p. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz. 718 z p. zm. – dalej: p.p.s.a.), sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:

a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;

3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.

Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego pod kątem zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Jednocześnie, zgodnie z przepisem art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to między innymi, że sąd administracyjny nie musi w ocenie legalności zaskarżonego postanowienia ograniczać się tylko do zarzutów sformułowanych w skardze, ale może wadliwości kontrolowanego aktu podnosić z urzędu (patrz: T. Woś - Postępowanie sądowo-administracyjne, Warszawa 1996 r., str. 224). W tym celu Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszeń prawa w stosunku do aktów i czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.).

W rozpoznawanej sprawie Sąd uznał, iż organy administracji publicznej naruszyły przepisy prawa materialnego w sposób, które miał wpływ na wynik sprawy, jak również przepisy postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, zatem skarga jako zasadna podlega uwzględnieniu w oparciu o przepis art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a.

W sprawie zastosowanie mają przepisy prawa wspólnotowego, jak też i prawa polskiego, a w szczególności :

• przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 października 2014 r. w sprawie realizacji przez Agencję Rynku Rolnego zadań związanych z ustanowieniem dalszych tymczasowych nadzwyczajnych środków wsparcia dla producentów niektórych owoców i warzyw w związku z zakazem ich przywozu z Unii Europejskiej do Federacji Rosyjskiej (Dz. U. z 2014 r., poz. 1468 z p. zm., dalej jako rozporządzenie), wydane na podstawie art. 12a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o Agencji Rynku Rolnego i organizacji niektórych rynków rolnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 401 z p. zm.);

• przepisy rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 1031/2014 z dnia 29 września 2014 r. ustanawiającego dalsze tymczasowe nadzwyczajne środki wsparcia dla producentów niektórych owoców i warzyw (Dz. Urz. UE L 284, z 30.09.2014 str. 22, ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem nr 1031/2014.

Z przepisu § 4 ust. 1 rozporządzenia wynika, że wsparcie przysługuje m.in. producentowi owoców i warzyw niebędącemu członkiem organizacji producentów, o której mowa w pkt 1, będącemu producentem rolnym w rozumieniu ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz. U. z 2012 r. poz. 86 oraz z 2013 r. poz. 1537), który:

a) posiada gospodarstwo rolne o łącznej powierzchni co najmniej 1 ha, w którym prowadzi uprawę owoców lub warzyw w gruncie, a powierzchnia działki rolnej w rozumieniu ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, na której prowadzi daną uprawę, wynosi co najmniej 0,1 ha, lub

b) prowadzi uprawę owoców lub warzyw w ramach działu specjalnego produkcji rolnej w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wsparcie jest udzielane za przeprowadzenie operacji wycofania z rynku produktów w okresie, o którym mowa w art. 1 ust. 3 lit. c rozporządzenia nr 1031/2014, jeżeli zostały spełnione warunki w nim określone (ust. 2).

Warunkiem otrzymania pomocy jest złożenie najpierw powiadomienia, a następnie wniosku – w myśl § 7 rozporządzenia.

Wniosek o udzielenie wsparcia zawiera informacje niezbędne do ustalenia wysokości wsparcia, w szczególności:

1) imię i nazwisko albo nazwę wnioskodawcy;

2) numer rejestracyjny, o którym mowa w art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o Agencji Rynku Rolnego i organizacji niektórych rynków rolnych, jeżeli został nadany;

3) numer rachunku bankowego wnioskodawcy, na który ma być wypłacone wsparcie;

4) informacje dotyczące:

a) ilości produktów objętych operacją z podziałem na poszczególne rodzaje produktów,

b) rodzaju operacji i sposobu produkcji;

5) oznaczenie działek ewidencyjnych, na których była prowadzona uprawa, wraz z podaniem powierzchni uprawy, podane z podziałem na poszczególne rodzaje produktów;

6) informacje dotyczące:

a) miejsca, z którego produkt został wysłany do odbiorcy,

b) numeru partii dostarczonego produktu wraz z ilością produktu,

c) środka transportu wraz z jego numerem rejestracyjnym.

Oprócz dokumentów, o których mowa w art. 9 ust. 4 rozporządzenia nr 1031/2014, do wniosku o udzielenie wsparcia dołącza się:

1) świadectwo zgodności z normami handlowymi Unii Europejskiej dla świeżych owoców i warzyw wydane przez właściwy organ Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych;

2) dokument, o którym mowa w § 6 ust. 2 tj. świadectwo wystawione na formularzu opracowanym i udostępnionym przez Agencję przez podmiot odbierający te produkty, potwierdzające odbiór tych produktów i zawierające w szczególności informacje:

1) identyfikujące podmiot wycofujący z rynku dany produkt;

2) dotyczące produktu wycofywanego z rynku, w tym:

a) rodzaju produktu i jego masy netto z wyodrębnieniem części spełniającej wymagania jakości handlowej i niespełniającej tych wymagań oraz daty jego wycofania z rynku,

b) opakowania produktu,

c) środka transportu wraz z jego numerem rejestracyjnym,

d) miejsca, do którego został dostarczony produkt,

e) terminu odbioru produktu,

f) numeru partii dostarczonego produktu;

3) identyfikujące podmiot odbierający dany produkt.

Z treści § 6 rozporządzenia wynika również, iż operacja wycofania z rynku produktów polega na przekazaniu tych produktów jednostce organizacyjnej lub osobie fizycznej, których rejestr prowadzi Prezes Agencji na podstawie art. 12 ust. 5 ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw, rynku chmielu, rynku suszu paszowego oraz rynku lnu i konopi uprawianych na włókno (Dz. U. z 2011 r. Nr 145, poz. 868, z p. zm.) lub art. 9p ust. 1 i 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz. U. z 2012 r. poz. 1059, z p. zm.), z tym że w przypadku operacji wycofania z rynku produktów w celu innym niż bezpłatna dystrybucja, o której mowa w art. 34 ust. 4 rozporządzenia nr 1308/2013, produkty te mogą być przekazane wyłącznie:

1) z przeznaczeniem na pasze dla zwierząt, o których mowa w § 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 grudnia 2008 r. w sprawie określenia sposobu zagospodarowania owoców i warzyw nieprzeznaczonych do sprzedaży (Dz. U. z 2009 r. Nr 5, poz. 29), lub

2) podmiotowi prowadzącemu biogazownię z przeznaczeniem na cele energetyczne.

Z treści przywołanego rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 grudnia 2008 r. w sprawie określenia sposobu zagospodarowania owoców i warzyw nieprzeznaczonych do sprzedaży wynika, iż owoce i warzywa nieprzeznaczone do sprzedaży mogą być przeznaczone pasze dla zwierząt znajdujących się:

a) w gospodarstwach rolnych,

b) w ogrodach zoologicznych,

c) w parkach narodowych i parkach krajobrazowych,

d) w rezerwatach przyrody,

e) na terenach obwodów łowieckich, jeżeli zwierzęta te są przedmiotem gospodarki łowieckiej.

Wymieniona powyżej ustawa z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw, rynku chmielu, rynku suszu paszowego oraz rynku lnu i konopi uprawianych na włókno w art. 12 wskazuje, iż Prezes Agencji wydaje decyzje w sprawie uznania jednostki organizacyjnej za organizację charytatywną uprawnioną do dystrybucji otrzymanych od organizacji producentów i ich zrzeszeń nieprzeznaczonych do sprzedaży owoców i warzyw. Prezes Agencji prowadzi też rejestr jednostek organizacyjnych i osób fizycznych, rejestr jest jawny i zawiera nazwę, określenie siedziby i adres jednostki organizacyjnej lub imię i nazwisko oraz miejsce zamieszkania osoby fizycznej, nazwiska i imiona osób uprawnionych do reprezentowania jednostki organizacyjnej.

Skarżący, składając wniosek (z dnia 16 maja 2016 r., wpływ do organu 23 maja 2016 r.) o przyznanie pomocy, dołączył do niego wszystkie niezbędne informacje, wskazane cyt. przepisami, dołączył też świadectwo – wystawione w dniu 20 kwietnia 2016 r. na formularzu opracowanym i udostępnionym przez Agencję, przez podmiot odbierający tj. Koło Łowieckie.

Z treści tego świadectwa wynika, iż wystawiający je odbiorca zobowiązuje się do prowadzenia oddzielnej ewidencji materiałowej dla otrzymanych bezpłatnie owoców i warzyw w ramach mechanizmy "Dalsze tymczasowe wsparcie producentów owoców i warzyw", jak też zobowiązuje się do przestrzegania przepisów, w tym rozporządzenia 543/2011 itd. Świadectwo zawiera też oświadczenia odbiorcy o świadomości o odpowiedzialności karnej za oświadczenie nieprawdy lub zatajenie prawdy w sporządzonym świadectwie, jak też wyrażenie zgody na poddanie się wszelkim kontrolom itp.

Skarżący do wniosku dołączył też świadectwo zgodności z normami handlowymi z dnia (...) kwietnia 2016 r.

W aktach sprawy znajduje się również potwierdzenie przeprowadzenia kontroli z dnia (...) lipca 2016 r., wykonanej na zlecenie organu, z której wynika, iż potwierdzono dane podmiotu odbierającego, jak też ilość produktu wycofanego.

Wniosek składany przez producenta o przyznanie wsparcia jest wspólny i tożsamy zarówno dla bezpłatnej dystrybucji, jak i innego przeznaczenia, odnosi się to do części A, B i D wniosku. Dopiero w części C następuje jego rozdzielenie na wycofanie z rynku w celu bezpłatnej dystrybucji i na wycofanie na inne przeznaczenie.

W ocenie Sądu taka konstrukcja wniosku, jak też przyjęcie od Skarżącego wszystkich dokumentów, z których ewidentnie wynikało, kto jest odbiorcą, jak też że jabłka spełniały wszystkie wymagania zawarte w przepisach (co do ilości i jakości), mogły utwierdzić Skarżącego w przekonaniu, że dokonał przekazania jabłek odbiorcy wpisanemu do stosownego rejestru, który był uprawniony do przyjmowania jabłek w ramach działania "Dalsze tymczasowe wsparcie producentów owoców i warzyw".

Z treści przytoczonych przepisów wynika również – w ocenie Sądu – że gdyby na etapie składania wniosku w dniu 23 maja 2016 r. Skarżący dokonał zmiany w części C. wniosku na wycofanie z tytułu innego przeznaczenia, otrzymał by wsparcie, albowiem spełniłby wszystkie wymagania zakreślone cyt. przepisami.

Nie może tego zmienić podnoszony przez organ treść złożonego przez Skarżącego powiadomienia, albowiem powiadomienie to – w świetle przytoczonych przepisów prawa - ma znaczenie tylko w odniesieniu do ilości produktów, która może zostać objęta wsparciem ze względu na dysponowanie ograniczonymi środkami finansowymi przez Państwo na to działanie.

W tej sytuacji w ocenie Sądu nieuprawnioną i daleko idącą jest odmowa przyznania wsparcia z uwagi na zaistniały stan faktyczny.

Skarżący składając wniosek i dołączając do niego wszystkie niezbędne dokumenty, jak też wypełniając wszystkie wymagania odnoszące się do przyznania wsparcia, które były tożsame, nie uzyskał pozytywnej decyzji o przyznaniu pomocy tylko z powodu niezauważenia różnicy między bezpłatną dystrybucją a innym przeznaczeniem, która z punktu widzenia producenta jest bez znaczenia, albowiem nie dokonywał sprzedaży swoich owoców, a przekazywał je do wykorzystania jednostce, która widniała w rejestrze jako uprawniona do otrzymania owoców nieprzeznaczonych do sprzedaży.

W ocenie Sądu obarczanie zatem Skarżącego konsekwencją w postaci odmowy przyznania pomocy w przedstawionej powyżej sytuacji prawnej i faktycznej jest nie do pogodzenia z ogólnymi zasadami prowadzenia postępowania administracyjnego, w tym zasadą działania w sposób budzący zaufanie do władzy publicznej, proporcjonalności i równego traktowania, zawartą w art. 8 k.p.a., który nie został wyłączony w myśl art. 7 ust. 1 cyt. ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o Agencji Rynku Rolnego i organizacji niektórych rynków rolnych o organizacji niektórych rynków rolnych ze stosowania w sprawach rozstrzyganych decyzjami administracyjnymi wydawanymi przez organy Agencji.

Sąd – dokonując oceny przedstawionych powyżej przepisów prawa – doszedł do przekonania, że nie może tego zmienić powoływanie się przez organ na treść warunków uczestnictwa w mechanizmie "Dalsze tymczasowe wsparcie producentów owoców i warzyw (Dow III)" w punkcie V, ppkt 16, z których wynika, że uprzedzają producentów o fakcie, iż w przypadku stwierdzenia, że produkty wycofane z rynku na bezpłatną dystrybucję/inne przeznaczenie nie spełniają wymagań określonych w odpowiednich przepisach dotyczących jakości handlowej, oznaczenia oraz pozostałych wymogów dotyczących przedmiotowych operacji, producent w całości ponosi koszty związane z niezakwalifikowaniem produktu do wycofania z rynku i tym samym nie będzie przysługiwało wsparcie do tych produktów. Warunki te nie wynikają bowiem wprost z przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 października 2014 r., jak też z treści ustawy o Agencji Rynku Rolnego i przepisów wspólnotowych.

W prowadzonym postępowaniu organy winny zatem ponownie rozpatrzyć sprawę, mając na względzie wskazane powyżej rozważania Sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie i na mocy art. 145 § 1 ust. 1 litera a i c w związku z art. 135 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.

Odnośnie do wniosku o zwrot kosztów, Sąd wskazuje, że zgodnie z art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje Skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Do kosztów tych zalicza się między innymi koszty sądowe, w tym wpis, a także wynagrodzenie pełnomocnika reprezentującego stronę skarżącą, o czym stanowi art. 205 § 1 i § 2 p.p.s.a.

Wniosek o zwrot kosztów Sąd rozstrzygnął zatem w oparciu o wskazane przepisy, zasądzając na rzecz Skarżącego kwotę 697 zł, stanowiącą sumę uiszczonego w sprawie wpisu sądowego (200 zł) oraz wynagrodzenia adwokata (480 zł), jak też zwrotu opłaty skarbowej.