Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 485/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-11-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6129 Inne o symbolu podstawowym 612
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 47a ust. 1, 3, 4 i 5
journal: Dz.U. 2010 nr 193 poz 1287
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity
article: § 5 ust. 1, 5, 6, 8 pkt 2 i § 9 ust. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 125
law: Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 9 stycznia 2012 r. w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów

SENTENCJA

Dnia 4 listopada 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędzia WSA Elwira Brychcy Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 listopada 2015 roku sprawy ze skargi L. M. i Z. M. na czynność Prezydenta Miasta K. z dnia ... 2014 roku Nr ... w przedmiocie nadania numeru porządkowego nieruchomości oddala skargę


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 17 grudnia 2014 r. sygn. akt II SA/Po 11110/14, na skutek skargi L. M. i Z. M. stwierdził nieważność decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia ... 2014 r. nr ... i poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta ... z dnia ... 2014 r. nr ... o odmowie przywrócenia numeru porządkowego dla nieruchomości położonej w K. przy ul. G., oznaczonej w ewidencji gruntów (obr. ewid. ... P.) jako działka nr ... o pow. 0,0920 ha, stanowiącej własność L. i Z. M. do adresu ul. G.. Uzasadniając rozstrzygnięcie Sąd wskazał, kwestie związane z nadawaniem numeru porządkowego nieruchomości zostały uregulowane w ustawie z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287), dalej: p.g.k. Stosownie do treści art. 47a ust. 1 p.g.k., w brzmieniu obowiązującym od dnia 19 października 2010 r., do zadań gminy należy ustalanie numerów porządkowych oraz zakładanie i prowadzenie ewidencji miejscowości, ulic i adresów. Ewidencja miejscowości, ulic i adresów zawiera, między innymi, numery porządkowe budynków mieszkalnych oraz innych budynków przeznaczonych do stałego lub czasowego przebywania ludzi, w tym w szczególności budynków: biurowych, ogólnodostępnych wykorzystywanych na cele kultury i kultury fizycznej, o charakterze edukacyjnym, szpitali i opieki medycznej oraz przeznaczonych do działalności gospodarczej, wybudowanych, w trakcie budowy i prognozowanych do wybudowania. Zgodnie z ust. 5 art. 47a p.g.k. wójt (burmistrz, prezydent miasta) ustala numery porządkowe, o których mowa w ust. 4 pkt 5 lit. a, z urzędu lub na wniosek zainteresowanych i zawiadamia o tych ustaleniach właścicieli nieruchomości lub inne podmioty uwidocznione w ewidencji gruntów i budynków, które tymi nieruchomościami władają.

Sąd stwierdził, że nadanie numeru porządkowego nieruchomości jest zatem następstwem wykonania przez organ gminy zadań wskazanych w art. 47a ust. 1 pkt 1 i ust. 5 p.g.k., a jej następstwem jest m.in. administracyjny obowiązek oznaczenia nieruchomości przez właściciela (art. 47b ust. 1 p.g.k.). Analiza przepisów dotyczących nadawania numerów porządkowych nieruchomościom na tle orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, iż następuje to w formie czynności materialno-technicznej. Za takim stanowiskiem przemawia fakt, iż zasadą "trybu decyzyjnego" jest jego zastosowanie, gdy wynika to z przepisu prawa. Reasumując Sąd wskazał, iż nadanie numeru porządkowego następuje wyłącznie w drodze czynności z zakresu administracji publicznej, która to czynność podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 w z zw. z art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Z tego rodzaju sytuacją procesową mamy do czynienia w niniejszej sprawie, albowiem Prezydent Miasta ... formalnie prawidłowo dokonał nadania nieruchomości skarżących numeru porządkowego 14a w drodze czynności materialno-technicznej, której wyrazem było skierowanie do nich pisma z dnia ... 2014 r., nr .... W reakcji na powyższą czynność materialno-techniczną skarżący skierowali do Prezydenta Miasta ... pismo zatytułowane "Odwołanie", w którym zakwestionowali nadanie ich nieruchomości numeru porządkowego 14a, wskazując między innymi, iż nieruchomość ta miała już numer porządkowy 14 i numer ten winien zostać zachowany. Pismo skarżących skierowane do Prezydenta Miasta ... niewątpliwie stanowiło złożone w terminie, o jakim mowa w art. 52 § 3 p.p.s.a., wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jakiego organ dopuścił się przy dokonywaniu czynności materialno-technicznej i tak też winno zostać przez organ zakwalifikowane i rozpoznane, co w przypadku doręczenia skarżącym w terminie 30 dni odpowiedzi odmownej, względnie nie doręczenia im jakiejkolwiek odpowiedzi w terminie 60 dni uprawniałoby ich do wniesienia do sądu administracyjnego skargi na czynność materialno-techniczną nadania ich nieruchomości numeru porządkowego 14a (art. 53 § 2 p.p.s.a.). Wbrew jednoznacznemu brzmieniu przywołanych powyżej przepisów Prezydent Miasta ... miast rozpoznać pismo skarżących jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa czynnością materialno-techniczną nadania numeru porządkowego nieruchomości, potraktował je jako podanie inicjujące nowe, odrębne postępowanie administracyjne, które zakończył wydaniem decyzji administracyjnej. Potraktowanie wniosku o usunięcie naruszenia prawa jako podania inicjującego nowe postępowanie administracyjne uznać należy za rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k,p.a. zarówno ze względu na oczywistość tego uchybienia jak i jego wagę. Poprzez swoje uchybienie Prezydent Miasta ... uniemożliwił bowiem stronie poddania kontroli sądowoadministracyjnej swojej czynności nadania nieruchomości skarżących numeru porządkowego. Utrzymanie zaś w mocy obarczonej wadą nieważności decyzji Prezydenta Miasta ... dnia ... 2014 r. przez SKO w K. spowodowało, że także zaskarżona decyzja organu II instancji dotknięta jest wadą nieważności, jako rażąco naruszająca prawo w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 in fine k.p.a.

Sąd na marginesie zauważył, iż jako przypadek braku podstawy prawnej do wydania decyzji administracyjnej należy potraktować wydanie decyzji dotyczącej czynności materialno-technicznej. Z taką zaś sytuacją mieliśmy do czynienia w niniejszej sprawie. Reasumując - w ocenie Sądu - rozstrzygnięcie w przedmiocie nadania numeru porządkowego nieruchomości zawsze przybiera formę czynności materialno-technicznej, a więc także w przypadku odmowy nadania lub odmowy zmiany numeru porządkowego. Sąd nakazał, by przy ponownym rozpoznaniu sprawy Prezydent Miasta ... rozpoznał pismo skarżących z dnia 1... 2014 r. jako wniosek o usunięcie naruszenia prawa, zaznaczając, że charakter stwierdzonych uchybień spowodował, iż na obecnym etapie postępowania przedwczesnym było rozpoznawanie merytorycznych zarzutów skargi, albowiem prowadziłoby to do zastąpienia przez Sąd właściwego organu administracji w rozpoznaniu wniosku o usunięcie naruszenia prawa.

Stosując się do przedstawionych powyżej zaleceń Sądu, Prezydent Miasta ... pismem z dnia 10 kwietnia 2015 r. odpowiedział na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa uznając stanowisko zajęte czynnością dokonaną dnia ... 2014r. za prawidłowe.

L. i Z. M. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na czynność Prezydenta Miasta Poznania z dnia ... 2014 r.nr ..., którą budynkowi położonemu na nieruchomości nr ..., obręb ... – P., figurującej pod dotychczasowym adresem K. ul. G., został nadany adres – K. ul. G.. Skarżący podzielili stanowisko organu, iż nieprawidłowa jest sytuacja, że dwie sąsiadujące ze sobą działki nr ... i ... posiadają powtarzający się adres. Stwierdzili jednak, że organ nie może ustalać adresu kierując się wyłącznie zasadą unikalnej numeracji porządkowej, albowiem naruszałby przepis 5 ust. 1, 2 i 8 rozporządzenia Ministra Administracji i cyfryzacji z dnia 9 stycznia 2012 r. w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów (Dz. U. poz. 125, dalej: rozporządzenie). Przepis ów stanowi, że dla każdej ulicy tworzy się odrębne, ciągłe zbiory numerów porządkowych w sposób zapewniający przestrzenną regularność każdego z tych zbiorów, zachowując w miarę możliwości istniejące numery porządkowe. Skarżący podkreślili, że § 5 ust. 8 rozporządzenia wskazuje, że numery porządkowe wzdłuż ulic głównych wzrastają w kierunku od centrum miejscowości ku jej granicom. Zdaniem skarżących organ nadając należącej do nich nieruchomości numer porządkowy 14a naruszył powyższy przepis, albowiem od strony skrzyżowania ul. G. z ul. R. po lewej stronie ulicy nieruchomości oznaczone są początkowo regularnie numerami wzrastająco od 2 do 10, a następnie po posesji nr 10, kolejno posesje oznaczone są numerami 14a, 14 i 12. Za posesją o nr 12 położona jest zaś posesja nr 16. Skarżący podnieśli, że Prezydent Miasta pomija fakt, że zbiór danych numeracji nie jest ciągły i nie zapewnia przestrzennej regularności.

W odpowiedzi Prezydent Miasta ... wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swe dotychczasowe stanowisko.

W piśmie z dnia 26 października 2015 r. skarżący wnieśli o dopuszczenie dowodów z uchwał Miejskiej Rady Narodowej w K. z dnia ... 1976 r. nr ..., z dnia ... 1976 r. nr ..., z dnia ... 1976 r. nr ... oraz pozwolenia Naczelnika Gminy D. na budowę z dnia ... 1973 r., które to dowody – zdaniem skarżących – świadczą o złamaniu zasad numeracji na nowo tworzonej ul. G. poprzez pominięcie w procesie numeracji posesji skarżących.

Na rozprawie przed Sądem w dniu 4 listopada 2015 r. pełnomocnik skarżących W. M. zwróciła uwagę, że została złamana zasada porządku numeracji, a tę kwestię można było rozwiązać inaczej np. przez nadanie nieruchomości skarżących numeru porządkowego 10a lub 12. Jednocześnie przedłożyła do akt zaświadczenie o bieżących adresach z ... 2015 r. oraz decyzję z ... 1979 r., z której by wynikało, że Miasto podjęło próbę uporządkowania numeracji ul. G..

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Skarga okazała się bezzasadna, albowiem zaskarżona czynność Prezydenta Miasta ... z dnia ... 2014 r. nie narusza prawa.

W pierwszej kolejności zważyć należy, iż zgodnie z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

W związku z okolicznością, iż w niniejszej sprawie wypowiedział się tutejszy Sąd w powołanym na wstępie wyroku z dnia 17 grudnia 2014 r. sygn. akt II SA/Po 1110/14, ocena prawna wyrażona w tym wyroku i wskazania co do postępowania wiązały Sąd przy wydaniu niniejszego wyroku.

Przypomnieć należy, iż w powołanym wyroku Sąd stwierdził, że nadanie numeru porządkowego nieruchomości jest następstwem wykonania przez organ gminy zadań wskazanych w art. 47a ust. 1 pkt 1 i ust. 5 p.g.k., a jej następstwem jest m.in. administracyjny obowiązek oznaczenia nieruchomości przez właściciela (art. 47b ust. 1 p.g.k.). W rezultacie nadawanie numerów porządkowych nieruchomościom następuje w formie czynności materialno-technicznej. Dlatego Sąd uznał, że Prezydent Miasta ... formalnie prawidłowo dokonał nadania nieruchomości skarżących numeru porządkowego 14a w drodze czynności materialno-technicznej, której wyrazem było skierowanie do nich pisma z dnia ... 2014 r., nr .... W reakcji na tę czynność skarżący skierowali do Prezydenta Miasta pismo zatytułowane "Odwołanie", w którym zakwestionowali nadanie ich nieruchomości numeru porządkowego 14a. Pismo to – zdaniem Sądu –stanowiło - złożone w terminie o jakim mowa w art. 52 § 3 p.p.s.a. - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jakiego organ dopuścił się przy dokonywaniu czynności materialno-technicznej i tak też winno zostać przez organ zakwalifikowane i rozpoznane, co w przypadku doręczenia skarżącym w terminie 30 dni odpowiedzi odmownej, względnie nie doręczenia im jakiejkolwiek odpowiedzi w terminie 60 dni uprawniałoby ich do wniesienia do sądu administracyjnego skargi na czynność materialno-techniczną nadania ich nieruchomości numeru porządkowego 14a (art. 53 § 2 p.p.s.a.). W konsekwencji powyższego Sąd nakazał, by przy ponownym rozpoznaniu sprawy Prezydent Miasta ... rozpoznał pismo skarżących z dnia 1... 2014 r. jako wniosek o usunięcie naruszenia prawa, zaznaczając, że charakter stwierdzonych uchybień spowodował, iż na obecnym etapie postępowania przedwczesnym było rozpoznawanie merytorycznych zarzutów skargi, albowiem prowadziłoby to do zastąpienia przez Sąd właściwego organu administracji w rozpoznaniu wniosku o usunięcie naruszenia prawa.

Zważyć należy, iż stosując się do oceny prawnej i wytycznych Sądu zawartych w powołanych wyroku pismem z dnia 10 kwietnia 2015 r. Prezydent Miasta K., zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a., udzielił odpowiedzi na wezwanie naruszenia prawa ("odwołanie") wniesione przez skarżących, które zostało skarżącym doręczone w dniu 14 kwietnia 2015 r. W odpowiedzi tej podzielił swe dotychczasowe stanowisko. Następnie, z zachowaniem 30-dniowego terminu (art. 53 § 2 p.p.s.a.), L. i Z. M. wnieśli w dniu 8 maja 2015 r. do Sądu skargę na powyższą czynność organu z dnia ... 2014 r.

Mając powyższe na względzie, zważywszy, że skarga L. i Z. M. jest dopuszczalna i została wniesiona w terminie, obowiązkiem Sądu jest ocena legalności zaskarżonej czynności Prezydenta Miasta ... z dnia ... 2014 r.

W pierwszej kolejności zważyć należy, iż bezsporny w niniejszej sprawie i prawidłowo ustalony przez organ jest stan faktyczny sprawy. W operacie numeracji porządkowej miasta ... dla ul. G. dla obu nieruchomości – działek nr ... i ..., w obrębie ewid. ... P., istniały dwa numery porządkowe "14", a w obecnie prowadzonej ewidencji miejscowości, ulic i adresów nieruchomości te zapisane są pod tym samym numerem. Jak wskazał Prezydent Miasta ... w piśmie z dnia 10 kwietnia 2015 r. do 1975 r. przedmiotowe nieruchomości stanowiły tereny wsi P.. Na podstawie aktu własności ziemi z dnia ... 1976 r. działka nr ... (późniejsza ...) stała się własności skarżących, natomiast na podstawie kolejnego aktu własności ziemi z tej samej daty działka nr ... (późniejsza ...) stała się własnością H. i W. M.. Po włączeniu gruntów wsi P. w administracyjne granice miasta ..., pismem z dnia 10 sierpnia 1977 r. Geodeta Miejski w K. dla działki nr ... (aktualnie ...) ustalił nowy adres jako ul. G., a dla działki sąsiedniej nr ... (aktualnie ...) ustalenia adresu wówczas nie dokonano, co wynika m.in. z księgi wieczystej tej nieruchomości. W operacie ewidencji gruntów i budynków obie wymienione działki oznaczone były tym samym numerem porządkowym ul. G.. Ustalono, że część budynku "bliźniaka" będąca własnością skarżących powstała później, aniżeli część należąca do H. i W. M. ( co skarżący w toku postępowania przyznali – k. 8 akt administracyjnych) lecz obie części powstały na fundamentach wcześniej istniejącego domu będącego własnością rodziców.

W tym stanie faktycznym Prezydent Miasta ... czynnością z dnia ... 2014 r. zawiadomił zainteresowanych i właścicieli nieruchomości o ustaleniu dla działki nr ... obręb P. nowego adresu K. ul. G..

Zważyć należy, iż zgodnie z art. 47a ust. 1 pkt 1 p.g.k. do zadań gminy należy ustalanie numerów porządkowych oraz zakładanie i prowadzenie ewidencji miejscowości, ulic i adresów. Ewidencję tę zakłada się na podstawie m.in. ewidencji numeracji porządkowej nieruchomości (art. 47a ust. 3 pkt 1 p.g.k.). W myśl art. 47a ust. 4 pkt 5 lit. a) p.g.k. ewidencja miejscowości, ulic i adresów zawiera m.in. dane adresowe określające numery porządkowe budynków mieszkalnych (...). Zgodnie zaś z art. 47a ust. 5 p.g.k. wójt (burmistrz, prezydent miasta) ustala numery porządkowe, o których mowa w ust. 4 pkt 5 lit. a, z urzędu lub na wniosek zainteresowanych i zawiadamia o tych ustaleniach właścicieli nieruchomości lub inne podmioty uwidocznione w ewidencji gruntów i budynków, które tymi nieruchomościami władają.

Z powyższych przepisów jasno wynika, że Prezydent Miasta ... władny był do dokonania czynności ustalenia numeru porządkowego dla nieruchomości nr ... należącej dla skarżących na wniosek złożony przez D. B., współwłaścicielki działki nr ... – numer porządkowy ul. G. K..

Zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 9 stycznia 2012 r. w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów (Dz. U. poz. 125, dalej: rozporządzenie) numery porządkowe, o których mowa w art. 47a ust. 4 pkt 5 lit. a) p.g.k. ustala się w procesie zakładania ewidencji, a w uzasadnionych przypadkach także w procesach jej aktualizacji. Aktualizacji danych ewidencyjnych dokonuje się, jeżeli m.in. istniejąca numeracja porządkowa budynków zawiera wady utrudniające jej wykorzystywanie (§ 9 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia).

Przepis § 5 ust. 2 określa, że dla każdej ulicy i każdego placu posiadającego nazwę tworzy się odrębne, ciągłe zbiory numerów porządkowych w sposób zapewniający przestrzenną regularność każdego z tych zbiorów oraz unikalność jego elementów, zachowując w miarę możliwości istniejące numery porządkowe, ujawnione w ewidencji numeracji porządkowej nieruchomości, oraz dotychczasowe zasady numeracji. Przy czym, jak stanowi § 5 ust. 5 rozporządzenia, nowo wybudowanemu budynkowi, który nie był przedmiotem prognozy wyrażonej w ewidencji, nadaje się numer porządkowy złożony z liczby (L), zgodnej z liczbą numeru porządkowego sąsiedniego budynku objętego ewidencją, oraz z pierwszej niewykorzystanej litery alfabetu łacińskiego (LA, LB, LC ... LX), z zachowaniem przyjętych dla danej ulicy lub miejscowości ogólnych zasad numeracji oraz z uwzględnieniem granic nieruchomości. Jednocześnie przepis § 5 ust. 6 rozporządzenia precyzuje, że w przypadku gdy w najbliższym sąsiedztwie nowo wybudowanego budynku, o którym mowa w ust. 5, znajduje się budynek oznaczony numerem porządkowym typu LX lub w przypadku wyczerpania się liter, nowo wybudowanemu budynkowi nadaje się numer porządkowy, dopisując do oznaczenia typu LX najpierw pierwszą, a następnie kolejne litery alfabetu łacińskiego (LXA, LXB, LXC ... LXZ, LXZA, LXZB, LXZC ...).

Zdaniem Sądu w okolicznościach niniejszej sprawy rację miał organ uznając, w świetle § 9 ust. 1 pkt 6 w zw. z § 5 ust. 1 rozporządzenia i art. 47a ust. 5 p.g.k., że skoro dla dwóch nieruchomości nr ... i ... istnieje ten sam numer porządkowy ul. G. K., to zaistniała sytuacja nieprawidłowa, utrudniająca prawidłowe funkcjonowanie nieruchomości. Trudno bowiem uznać, że można prawidłowo wykorzystywać numerację porządkową nieruchomości w sytuacji, gdy ten sam numer porządkowy powtarza się w przypadku dwóch sąsiadujących ze sobą nieruchomości.

Jednocześnie należy zwrócić uwagę, co podnieśli skarżący, że numeracja porządkowa nieruchomości przy ul. G. w K. nie zachowuje zasad określonych w § 5 ust. 2, 5 i 6 rozporządzenia. Wystarczy wskazać, że sąsiadująca z działką nr ... (ul. G.) w kierunku przeciwnym do ul. R. działka nr ... posiada numer porządkowy ul. G. 12, kolejna o nr ... posiada numer porządkowy ul. G. 16. Z kolei działki sąsiadujące z działką nr ... o nowo ustalonym numerze porządkowym ul. G., w kierunku ul. R. posiadają kolejno numery porządkowe – działka nr ... numer porządkowy 8-10, a działka nr ... – numer porządkowy ul. G. 6.

Reasumując oznacza to, że numeracja porządkowa ul. G. w K. nie charakteryzuje się regularnością jej elementów (brak kolejności porządku numerycznego – kolejno numery 4-6-8-10-14a-14-12-16-18), lecz ma znamiona unikalne. W związku z powyższym, prawidłowo Prezydent Miasta ... przyjął, że niemożliwe jest zastosowanie § 5 ust. 8 pkt 2 rozporządzenia, który stanowi, że w przypadku ustalania numerów porządkowych związanych z nowymi, niezabudowanymi dotychczas ulicami lub osiedlami, a także w przypadku podjęcia decyzji o zmianie wszystkich istniejących numerów porządkowych związanych z określoną ulicą lub osiedlem stosuje się następujące zasady numery porządkowe - wzdłuż ulic bocznych wzrastają, poczynając od głównej ulicy, w kierunku granic miejscowości. Zgodnie z tym przepisem numery porządkowe ul. G. powinny wzrastać od ul. R. w kierunku granic .... Jednakże, jak wyjaśniono kolejność wzrastania numeracji porządkowej przy ul. G. została zachwiana właśnie w obrębie działki należącej do skarżących i sąsiedniej (10-14a-14-12). Dlatego, mając na uwadze, że numeracja porządkowa nieruchomości na tym odcinku ma charakter unikalny Prezydent Miasta ... miał prawo – zgodnie z § 5 ust. 5 rozporządzenia – nadać działce nr ... należącej do skarżących numer porządkowy ul. G.14a. Nie można zgodzić się z twierdzeniem skarżących, że zbiór danych na tym odcinku nieruchomości jest ciągły i zapewnia przestrzenną regularność, skoro kolejne nieruchomości posiadają numery 8, następna 10, kolejna (dotychczas ) 14, a następna 12. W takie sytuacji skoro pomiędzy działkami oznaczonymi numeracją porządkową 10 a 12 istnieją dwie działki (nr ... i ...) i obie posiadały dotąd jeden numer porządkowy, uprawnione było uznanie, że wyczerpała się w tym przypadku numeracja liczbowa i należało zastosować numerację składającą się z liczby i litery – 14a (por. wyrok NSA z dnia 19 grudnia 2014 r. I OSK 882/13, dostępny na stronie internetowej; http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W tym stanie rzeczy, uznawszy, że zaskarżona czynność Prezydenta Miasta ... z dnia ... 2014 r. zawiadamiająca właścicieli nieruchomości nr ..., iż ich działka została oznaczona numerem porządkowym ul. G. w K. jest zgodna z prawem, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę L. i Z. M., o czym orzeczono w sentencji wyroku.