Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 622/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-12-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 32, 33, 34, 35
journal: Dz.U. 2003 nr 207 poz 2016
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r.  - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 156 par. 1 pkt 4, art. 145 par. 1 pkt 4, art. 78
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Agnieszka Wilczewska -Rzepecka (spr.), , Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Protokolant st. sekr. sąd. Joanna Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2010 r. nr. [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r., Nr [...], Starosta Powiatu W., na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016, ze zm.), zatwierdził projekt budowlany i udzielił P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii cyfrowej sieci [...] (kategoria obiektu XXIX) na działce nr [...] położonej w S., gmina W..

W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany spełnia wymogi określone w art. 5 i 34 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, jest zgodny z ustaleniami zmian do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy W. uchwalonymi uchwałą Nr XXXII/33/2001 Rady Miejskiej w W. z dnia [...] czerwca 2001 r. opublikowaną w Dz. Urz. Woj. Maz. z dnia 20 sierpnia 2001 r., Nr 171, poz. 2700.

Starosta Powiatu W. wskazał również, że zgodnie z postanowieniem Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska [...] z dnia [...] października 2009 r. projektowana stacja bazowa nie wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na obszar Natura 2000 oraz zgodnie z oświadczeniem projektanta nie zalicza się do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco i potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.

W decyzji tej organ I instancji określił również obszar oddziaływania inwestycji, który obejmuje działki nr: [...] w S..

Decyzją z dnia [...] lutego 2010 r., Nr [...], Wojewoda M., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071, ze zm.), po rozpatrzeniu odwołań D. i Z. O., L. i M. L., A. K., E. P. z d. N., K. C., D. R., M. P. A., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że inwestor spełnił warunki wymagane w procedurze ubiegania się o pozwolenie na budowę stosownie do treści art. 32, 33 i 34 Prawa budowlanego, tj. do wniosku załączył: projekt budowlany wraz z

opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi, oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Organ odwoławczy wskazał, że inwestycja jest zgodna z zapisem zmian do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy W.. Działka nr ewid. [...] w m. S., gm. W., położona jest na terenie przeznaczonym: w części pod zieleń leśną oznaczoną symbolem U 15 LS oraz w pozostałej części pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną i zagrodową oznaczoną symbolem U 13 MR/MN.

Ponadto podkreślono, że z oświadczenia projektanta z dnia 4 listopada 2009 r. wynika, że przedsięwzięcie polegające na budowie stacji bazowej telefonii cyfrowej sieci [...] nr [...] S. nie zalicza się do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko bądź potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573, ze zm.) z uwzględnieniem zmian wprowadzonych rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 21 sierpnia 2007 r. (Dz. U. Nr 158, poz. 1105).

Wojewoda M. zaznaczył również, że lokalizacja przedmiotowej stacji bazowej była analizowana przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, który postanowieniem z dnia [...] października 2009 r. postanowił nie nakładać obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na obszar Natura 2000.

Organ II instancji wskazał, że jeżeli inwestor spełnił wymagania określone w ww. przepisach to właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Wbrew zarzutom podnoszonym przez skarżących organ odwoławczy wskazał, że strony miały prawo do wypowiedzenia się co do zebranych w postępowaniu dowodów i materiałów w siedzibie Starostwa Powiatowego w W., o czym zostały powiadomione zawiadomieniem o wszczęciu postępowania z dnia [...] listopada 2009 r. Organ podkreślił także, że nie może uwzględniać zastrzeżeń i uwag skarżących, jeżeli nie znajdują one uzasadnienia w przepisach prawa.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła A. K., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji Wojewody [...] oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

Skarżąca zarzuciła naruszenie interesu prawnego polegającego na zatwierdzeniu projektu budowlanego i wydaniu pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej na nieruchomości sąsiadującej z nieruchomością, której jest właścicielem, a tym samym narażeniu ją na trwałe oddziaływanie emitowanego przez stację pola elektromagnetycznego.

Skarżąca podniosła, że decyzje obu instancji naruszają jej interes prawny, wynikający z przepisów Kodeksu cywilnego o ochronie własności. Zdaniem skarżącej, jako właścicielowi nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] przysługuje jej niezakłócone korzystanie z własnej działki, a także ochrona prawna przed działaniami nadmiernie ograniczającymi prawo własności.

Do takich działań zaliczyła oddziaływanie z sąsiadującej nieruchomości pola elektromagnetycznego. Skarżąca podkreśliła, że wpływ trwałej ekspozycji na oddziaływanie pola na zdrowie człowieka nie jest jeszcze do końca zbadany, z uwagi na zbyt krótki okres czasu użytkowania urządzeń emitujących pola elektromagnetyczne, niewątpliwie jednak może on być bardzo niekorzystny.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

W pierwszej kolejności rozważenia wymagają nowe zarzuty jakie zostały sformułowane przez pełnomocnika skarżącej do protokołu na rozprawie.

W ocenie Sądu nie znajduje poparcia zarzut, że zarówno decyzja pierwszej, jaki i drugiej instancji są obarczone wadą nieważności z uwagi na fakt skierowania ich do L. B., która w dniu wydania decyzji już nie żyła. Nie jest uprawnione twierdzenie strony skarżącej, że w tym zakresie nie zaistniała przesłanka z art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a. Strona skarżąca dokonała błędnej wykładni ww. przepisu. Skierowanie decyzji do osoby nie będącej stroną w sprawie nie jest równoznaczne z omyłkowym jej doręczeniem. Ww. przesłanka nieważnościowa oznacza wyłącznie to, że w decyzji zawarto rozstrzygnięcie o prawach i obowiązkach osoby niebędącej stroną. W wyroku z dnia 19 stycznia 2007 r. sygn. akt I OSK 350/06 (publ. Lex nr 291195) Naczelny Sąd administracyjny wskazał, że stwierdzenie nieważności decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a. można stosować tylko do kwalifikowanego naruszenia prawa przez skierowanie decyzji do jednostki, która w świetle przepisów prawa nie jest stroną postępowania w danej sprawie. Przy ocenie stopnia naruszenia przepisów prawa

należy uwzględnić zatem sytuacje, czy w toku postępowania prowadzono czynności wobec jednostki, która jest stroną w sprawie. Jeżeli z materiałów dowodowych wynika, że całe postępowanie było prowadzone wobec strony w rozumieniu art. 28 k.p.a., a jedynie w decyzji omyłkowo określono stronę, nie ma podstaw do stosowania sankcji nieważności decyzji. A zatem przesłanka, o jakiej mowa w art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a., ma zastosowanie w zupełnie innych okolicznościach faktycznych sprawy niż te, na które powołuje się strona skarżąca. Jej wystąpienie nie można wiązać z samym faktem ewentualnego błędnego doręczenia decyzji administracyjnej uczestnikowi, który zmarł. W okolicznościach niniejszej sprawy dopiero wydanie decyzji w stosunku do np. L. B., a nie do P. sp. z o.o., należałoby ocenić w kategoriach naruszenia prawa, o jakim mowa w art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a., tj. skierowanie decyzji do osoby nie będącej stroną w sprawie.

Ponadto strona skarżąca również błędnie powołuje się na przesłankę wznowieniową z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., tj. że A. B., która nabyła udział w sąsiedniej nieruchomości, nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym. Strona skarżąca winna mieć na względzie, że podmiotem, który skutecznie może powoływać się przed sądem oraz organem administracyjnym na ww. przesłankę jest A. B.. To po przedstawieniu przez nią dokumentów potwierdzających nabycie przez nią udziału w nieruchomości stanowiłoby podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Z uwagi na fakt, że w trakcie postępowania A. B. nie występowała z takim wnioskiem brak jest podstaw do zastosowania art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.

Odnosząc się do zarzutu dotyczącego naruszenia art. 78 k.p.a. w związku z art. 107 § 3 k.p.a. wskazania wymaga, że brak ustosunkowania się Wojewody [...] wprost do zarzutu o braku powołania biegłego w celu wydania opinii w przedmiocie potencjalnego negatywnego oddziaływania ww. inwestycji - nie może prowadzić do uchylenia prawidłowej decyzji. Organ odwoławczy w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia wskazywał, że w przeprowadzonym postępowaniu administracyjnym przedmiotem kontroli była kwestia negatywnego oddziaływania stacji bazowej telefonii cyfrowej. Z oświadczenia projektanta wynika, że przedmiotowa inwestycja w przedstawionej konfiguracji nie kwalifikuje się do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. W opisie oceny narażenia ludności zawartej w projekcie budowlanym wskazano, że przedmiotowa inwestycja przewiduje zastosowanie anten o kierunkowej charakterystyce promieniowania. Przyjęte dla inwestycji rozwiązania przestrzenne, funkcjonale i konstrukcyjne (wysokość

zawieszenia anten 38,1-35,3 m) eliminują dostęp ludzi do obszarów oddziałujących szkodliwie. Ponadto organ prowadzący postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę postanowieniem z dnia [...] września 2009 r. znak: [...] nałożył na inwestora obowiązek przedstawienia dokumentacji dot. przedmiotowej inwestycji regionalnemu dyrektorowi ochrony środowiska celem zbadania, czy inwestycja ta może potencjalnie znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000. Obowiązek ten wynikał z art. 96 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227, ze zm.) w związku z art. 32 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego.

Po przeprowadzeniu ww. postępowania Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska [...] wydał postanowienia z dnia [...] października 2009 r. znak: [...], którym na podstawie art. 97 ust. 5 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko nie nałożył obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na obszar Natura 2000. Poza ustaleniem, że przedmiotowa stacja bazowa telefonii komórkowej nie będzie znaczącego negatywnego wpływu na cele ochrony obszarów Natura 2000, Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska [...] wykluczył również możliwość jej negatywnego oddziaływania na ludzi poruszających się po ziemi. Stanowisko to organ administracyjny uzasadnił rodzajem i charakterystyką stacji nadawczej, wskazując, że inwestor w nadesłanej dokumentacji wskazał najlepszy dla środowiska wariant inwestycyjny. W projekcie zastosowane zostały bowiem najnowsze rozwiązania technologiczne, przyjmujące model fizyczny zapewniający duży margines bezpieczeństwa i maksymalną możliwą do wystąpienia moc EIRP (ang. Effective Isotropical Radiated Power) na pasmo. Wszystkie parametry instalacji antenowej będą zgodne z obowiązującymi aktami prawnymi.

Z powyższych ustaleń wynika, że brak było przesłanek do przeprowadzenia dodatkowego dowodu z opinii biegłego. W tym miejscu wskazania wymaga, że stanowisko Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska [...] odnosiło się -co prawda - do przedmiotowej inwestycji, to w postanowieniu przedstawione zostały niższe wysokości zawieszenia anten sektorowych Kathrein 742 225 i Kathrein 742 213 (odpowiednio 36,80 m i 34,30 m), niż wysokości zawieszenia tych anten przedstawione w projekcie (odpowiednio 38,1 m i 35,3 m). Ponadto postanowienie uwzględniało instalację dodatkowych anten na wysokości 40 m anten radioliniowych o średnicy 0,6

m, pracujących w paśmie 23 GHz, których w zatwierdzonym projekcie budowlanym w Tomie II "Część Środowiskowa" - brak. W ocenie Sądu wykazane powyżej rozbieżności nie mają wpływu na treść podjętych przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska [...] i organy architektoniczno-budowlane rozstrzygnięć, ponieważ pozytywna ocena przedmiotowej inwestycji pod względem oddziaływania na środowisko, w tym ludzi, oparta została na podstawie mniej korzystnych parametrów niż te, które zostały przyjęte w części środowiskowej zatwierdzonego projektu budowlanego.

Strona skarżąca winna mieć na względzie, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, iż decyzja wydawana w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę nie ma charakteru uznaniowego, bowiem zgodnie z art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego, w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (por. wyroki: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 9 stycznia 2008 r. sygn. akt II SA/GI 823/07, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 listopada 2008 r. sygn. akt VII SA/Wa 540/08, Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 listopada 2008 r. sygn. akt II OSK 1428/07, orzeczenia publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). A zatem w razie spełnienia przez inwestora wymagań określonych w art. 32 ust. 4, tj. posiadania prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz złożenia wniosku o pozwolenie na budowę w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a także dokonaniu określonych w art. 35 ust. 1 sprawdzeń, właściwy organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Z akt sprawy wynika, że inwestor spełnił wymogi jakie wynikają z art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego. Do wniosku o pozwolenie na budowę inwestor dołączył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Oświadczenie to zostało prawidłowo podpisane przez osobę uprawnioną zgodnie ze znajdującymi się w aktach sprawy upoważnieniami. Ponadto mając na względzie obowiązek wynikający z ww. przepisu inwestor wraz z projektem przedstawił wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Wyszków [wobec treści art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717, ze zm.) w niniejszej sprawie nie było wymagane złożenie wniosku o pozwolenie na budowę w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z uwagi na obowiązujący na

terenie inwestycyjnym miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Wyszków].

Jak już wyżej wskazano, w niniejszej sprawie decyzja o pozwoleniu na budowę zapadła po uprzednim przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000. W postępowaniu tym Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska [...] wypowiedział się także w zakresie oddziaływania stacji bazowej telefonii cyfrowej na środowisko, w tym na ludzi. Inwestor spełnił także wymogi określone w art. 33 ust. 2 pkt 1 Prawa budowlanego, ponieważ przedstawił cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7, aktualnym na dzień opracowania projektu. Przedstawiona Staroście W. przez inwestora dokumentacja zawierała więc opinię nr [...] z dnia [...] maja 2009 r. Zespołu Uzgadniania Dokumentacji Projektowej działającego przy Staroście W., warunki przyłączenia do elektroenergetycznej sieci dystrybucyjnej [...] wydane przez P. sp. z o.o. Rejon Energetyczny W., a także z uwagi na wysokość przedmiotowej stacji bazowej - uzgodnienia z Prezesem Urzędu Lotnictwa Cywilnego oraz Szefostwem Służby Ruchu Lotniczego Sił Zbrojnych RP. Projekt został także zaopiniowany przez rzeczoznawcę do spraw bezpieczeństwa i higieny pracy bez zastrzeżeń pod względem zgodności z przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy oraz wymaganiami energonomii. Projektanci dołączyli do projektu stosowne zaświadczenia potwierdzające ich przynależność do [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa. Z zaświadczeń tych wynika, że przedmiotowy projekt budowlany został wykonany w okresie ich ważności. A zatem do wniosku o pozwolenie na budowę dołączono wszystkie wymagane dokumenty, o jakich mowa w art. 33 ust. 2 Prawa budowlanego, celem uzyskania pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej. Ponadto z projektu budowlanego wynika, że został wykonany obowiązek o jakim mowa w art. 20 ust. 2 Prawa budowlanego, ponieważ projektant zapewnił sprawdzenie projektu przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane.

W procesie budowlanym poza ww. wymaganiami jakie winien spełnić inwestor, Prawo budowlane nakłada także na organ architektoniczno-budowlanym określone obowiązki. Wynikają one z treści art. 35 ust. 1, który stanowi, że przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach

zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.

Jak wynika z projektu budowlane na każdej jego stronie znajduje się pieczęć Starostwa Powiatowego w W.. Wobec opisanych powyżej warunków od jakich spełnienia zależne jest uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę i opieczętowania projektu budowlanego przez organ architektoniczno-budowlany należy uznać, że Starosta W. spełnił wymóg o jakim mowa w art. 35 ust. 1 pkt 3 i 4 Prawa budowlanego. Organ administracyjny stosownie do treści art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego winien sprawdzić zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Zgodnie z § 9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 października 2005 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać telekomunikacyjne obiekty budowlane i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 219, poz. 1864) przy określaniu usytuowania wolno stojących konstrukcji wsporczych anten i urządzeń radiowych należy kierować się względami technologicznymi oraz wymaganiami bezpieczeństwa dotyczącymi w szczególności: ochrony przed polem elektromagnetycznym, z uwzględnieniem dopuszczalnych poziomów promieniowania, jakie mogą występować w środowisku; bezpieczeństwa i higieny pracy w pobliżu urządzeń wytwarzających pole elektromagnetyczne. Nie ulega Sądu wątpliwości, że w tym zakresie organ administracyjny dokonał odpowiednich sprawdzeń, tym bardziej, że w uzasadnieniu swojej decyzji powoływał się na stanowisko Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska [...], a także z uwagi na fakt, że projekt budowlany został zaopiniowany przez rzeczoznawcę do spraw bezpieczeństwa i higieny pracy. Wskazania wymaga, że poza budową wieży dla stacji bazowej telefonii cyfrowej przedmiotowa inwestycja polega także na budowie przyłącza energetycznego. Z

projektu budowlanego wynika, że kabel zasilający został zaprojektowany zgodnie z wymogami określonymi w § 5 ust. 1 ww. rozporządzenia.

Ponadto zgodzić się należy z organem administracyjnym, że budowa przedmiotowej inwestycji na działce nr [...] położonej w S., gmina W., zgodna jest z ustaleniami zmian do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy W. uchwalonymi uchwałą Nr XXXII/33/2001 Rady Miejskiej w W. z dnia [...] czerwca 2001 r. opublikowaną w Dz. Urz. Woj. Maz. z dnia 20 sierpnia 2001 r., Nr 171, poz. 2700. Zgodnie z postanowieniami ww. planu w tej części działki nr 471 - gdzie zaprojektowano ww. stację bazową telefonii cyfrowej -znajduje się na terenie oznaczonym symbolem U15LS na rysunku graficznym stanowiącym załącznik do planu. Zgodnie z § 31 ust. 1 plan wyznacza "Tereny leśne -LS" - podstawowym przeznaczeniem gruntów pod zieleń leśną i zadrzewiania. Zgodnie z § 31 ust. 2 pkt 2 na tych terenach plan dopuszcza w zakresie przeznaczenia uzupełniającego lokalizację urządzeń infrastruktury technicznej dla potrzeb lokalnych. Ponadto dla jednostki planistycznej "U" S. zgodnie z postanowieniami zawartymi w § 161 ustala się funkcję podstawową zabudowę mieszkaniową, zagrodową, jednorodzinną, usługi, przemysł, tereny upraw polowych i ogrodniczych, lasy. W § 169 ust. 1 pkt 1 plan ustala dla terenów oznaczonych na rysunku planu stanowiącym załącznik nr 1, do uchwały m.in. symbolem U15LS zakaz wprowadzania obiektów kubaturowych za wyjątkiem obiektów związanych z gospodarką leśną. Natomiast w ust 3 tego paragrafu plan dopuszcza realizację sieci napowietrznych i podziemnych infrastruktury technicznej oraz związane z nimi urządzenia.

Jak wynika z analizy planu miejscowego na terenie oznaczonym symbolem U15LS, na którym znajduje się część działki nr [...] w S. objęta przedmiotową inwestycją, dopuszczalne jest lokalizowanie sieci napowietrznej infrastruktury technicznej. Do takich sieci niewątpliwie zalicza się sieć bazową telefonii komórkowej. Zgodnie z postanowieniami zawartymi w części ogólnej na terenie LS możliwa jest też realizacja funkcji uzupełniającej tego terenu poprzez lokalizację urządzeń infrastruktury technicznej dla potrzeb lokalnych.

A zatem organy administracyjne obu instancji prawidłowo wskazały, że realizacja stacji bazowej telefonii cyfrowej sieci [...] (kategoria obiektu XXIX) na działce nr [...] położonej w S., gmina W., jest zgodna z ustaleniami Miejscowego planu zagospodarowania gminy W..

Analiza zarówno zapisów ww. planu miejscowego, projektu zagospodarowania terenu działki nr [...] oraz projektu budowlanego w części środowiskowej wskazuje, że

zarzut strony skarżącej, że projektowana stacja bazowa spowoduje ograniczenie w zabudowie nieruchomości skarżącej (działki nr [...]) jest bez zasadny. Z analizy ww. dokumentów, że tylko niewielka cześć działki nr [...] (róg tej działki od strony działek [...] i [...]) mieść się będzie w promieniu 70 m od nadajników stacji bazowej telefonii cyfrowej. Natomiast żadna sąsiadująca zabudowa, w tym skarżącej, nie jest umiejscowiona wzdłuż osi głównych promieniowania. Mając na względzie, że działka skarżącej znajduje się na terenie oznaczonym symbolem U13MR/MN - tereny zabudowy mieszkaniowej zagrodowej i jednorodzinnej, oraz sposób zagospodarowania jej działki, na której znajduje się budynek mieszkalny i dwa gospodarcze, należy stwierdzić, że przedmiotowa inwestycja nie utrudni w żaden sposób, ani nie pogorszy warunków zabudowy istniejących na działce skarżącej. W przypadku gdy skarżąca będzie chciała zrealizować nową zabudowę to będzie to mogła uczynić w centralnej części swojej działki, a więc poza zasięgiem ww. stacji bazowej. Nie bez znaczenia dla wyniku niniejszego postępowania jest również ustalenie w trakcie postępowania środowiskowego, że wysokość umiejscowienia urządzeń emitujących pola elektromagnetyczne wyklucza możliwość jego negatywnego oddziaływania na ludzi i zwierzęta. Skoro projektant przewidział w projekcie budowlanym takie rozwiązania techniczne, które minimalizują negatywne oddziaływanie pola elektromagnetycznego na ludzi, co zostało dostrzeżone w trakcie postępowania przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska [...], to trudno jest się dopatrzeć jakiegokolwiek naruszenia interesu osób trzecich, w tym ewentualnego ograniczenia w prawie zabudowy działek znajdujących się na terenie oznaczonym symbolem U13MR/MN.

Ponadto skarżąca nie podnosiła w trakcie postępowania, że na terenie jej działki są miejsca dostępne dla ludzi, które znajdują się w odległości nie większej niż 70 m od środka elektrycznego, emitującego m.in. pole elektromagnetyczne o częstotliwości 900, 1800 i 2100 MHz, wzdłuż osi głównej wiązki promieniowania anten. Z projektu budowlanego wynika, że w niniejszej sprawie nie zachodzi taka okoliczność. Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 8 lit. d rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573, ze zm.), które obowiązywało w dacie wydania zaskarżonej decyzji, sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko mogą wymagać następujące rodzaje przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko instalacje radiokomunikacyjne, radionawigacyjne i radiolokacyjne, niewymienione w § 2

ust. 1 pkt 7, z wyłączeniem radiolinii, emitujące pola elektromagnetyczne o częstotliwościach od 0,03 MHz do 300.000 MHz, w których równoważna moc promieniowana izotropowo wyznaczona dla pojedynczej anteny wynosi nie mniej niż 1.000 W, a miejsca dostępne dla ludności znajdują się w odległości nie większej niż 70 m od środka elektrycznego, wzdłuż osi głównej wiązki promieniowania tej anteny. Z akt sprawy wynika, że moc promieniowana izotropowo wyznaczona dla pojedynczej anteny w niniejsze sprawie zamyka się w zakresie od 1531,19 do 1841,63 W, a wiązki promieniowania są tak skierowane, że wykluczone jest wzdłuż 70-cio metrowej osi promieniowania usytuowanie miejsc dostępnych dla ludzi. Wzdłuż głównej osi nie znajduje się żaden budynek ani mieszkalny, ani gospodarczy. Ponadto wysokość, na której planowane jest zawieszenie anten znajduje się na takiej wysokości (od 35,3 do 38,1 m), że wykluczony jest dostęp ludzi i negatywne oddziaływanie promieniowania na ludzi. Zasadnie więc w niniejszej sprawie nie było konieczności sporządzania raportu oddziaływania na środowisko.

Z tych względów organ architektoniczno-budowlany zgodnie z art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego nie mógł odmówić wydania pozytywnej decyzji o pozwoleniu na budowę stacji bazowej telefonii cyfrowej sieci [...] (kategoria obiektu XXIX) na działce nr [...] położonej w S., gmina W.

Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.