Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 96/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2017-01-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 197 par. 2, art. 178 w zw. z art. 260
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Urszula Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2017r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia I. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 21 listopada 2016r. sygn. akt I SA/Bd 96/16 utrzymujące w mocy postanowienie Referendarza sądowego z dnia 14 października 2016r. umarzające postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi I. C. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia zarzutu w sprawie postępowania egzekucyjnego postanawia: odrzucić zażalenie


UZASADNIENIE

W dniu 29 kwietnia 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął na urzędowym formularzu wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Prawomocnym postanowieniem z dnia 12 maja 2016r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata i umorzył postępowanie w przedmiocie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.

W piśmie z dnia 28 lipca 2016r. wyznaczony pełnomocnik wskazał, że nie znajduje podstaw do złożenia skargi kasacyjnej i przedłożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.

W dniu 5 października 2016r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Bydgoszczy wpłynął na urzędowym formularzu wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienie od kosztów sądowych

i ustanowienie adwokata.

Postanowieniem z dnia 14 października 2016 r. referendarz sądowy umorzył postępowanie, ponieważ sprawa prawa pomocy dla skarżącego została już rozstrzygnięta.

W wyniku wniesionego sprzeciwu postanowieniem z dnia 21 listopada 2016r. tut. Sąd utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Odpis tego orzeczenia został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 13 grudnia 2016r. (data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru – k. 127 akt sąd.).

Pismem z dnia 20 grudnia 2016r. (nadanym w tym samym dniu) pełnomocnik skarżącego złożył na powyższe postanowienie zażalenie, w którym wniósł m.in. o jego zmianę poprzez przydzielenie skarżącemu pełnomocnika do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej, wobec odmowy sporządzenia takiej przez pełnomocnika w osobie adwokata B. H. oraz utraty do niego zaufania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Zażalenie jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 260 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r. poz. 718) - dalej: "p.p.s.a." Sąd rozpoznając sprzeciwy od zarządzeń i postanowień referendarza sądowego (w ramach prawa pomocy) wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy.

Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 zd. 2 p.p.s.a.). Natomiast w myśl art. 194 § 1 p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje m.in. na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie oraz na postanowienia, których przedmiotem są kwestie określone w jego pkt 1 – 10. Takiej możliwości (ani jakiegokolwiek innego środka zaskarżenia) w odniesieniu do postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydanego na skutek rozpoznania sprzeciwu nie przewiduje żaden przepis ustawy.

W związku z powyższym, Sąd na podstawie art. 197 § 2 i art. 178 w zw.

z art. 260 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.