Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 207/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2017-03-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6335 Zwrot nienależnego świadczenia
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 53 par. 1, art. 54 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 2 i par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Zieliński po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. na decyzję Wojewody z dnia [...] grudnia 2016 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia nienależnie pobranego zasiłku dla bezrobotnych postanawia odrzucić skargę. /-/ Jakub Zieliński


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] grudnia 2016 r. Wojewoda uchylił zaskarżoną przez J. C. decyzję Starosty [...] z dnia [...] 2016 r. o odmowie umorzenia nienależnie pobranego zasiłku dla bezrobotnych – i przekazał organowi I instancji sprawę do ponownego rozpatrzenia. Ostateczna decyzja Wojewody wraz ze stosownym pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego została doręczona stronie w dniu 23 grudnia 2016 r. (k. 10 akt II inst.).

W dniu 23 stycznia 2017 r. skarżący osobiście złożył w siedzibie Powiatowego Urzędu Pracy w W. (k. 3 akt sąd.) skargę (opatrzoną datą 19 stycznia 2017 r.) na powyższej opisaną decyzję organu II instancji.

W dniu 26 stycznia 2017 r. (data stempla pocztowego i pisma przewodniego) Powiatowy Urząd Pracy w W. przekazał skargę Wojewodzie, który następnie 27 lutego 2017 r. przekazał ją wraz z aktami sprawy tutejszemu Sądowi (k. 4 akt sąd.).

W odpowiedzi na skargę Wojewoda podtrzymał dotychczasowe stanowisko i akcentując uwzględnienie trudnej sytuacji materialnej i osobistej skarżącego, wskazał na przyczyny uchylenia decyzji organu I instancji, a nadto wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na niezachowanie terminu do jej wniesienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm. – dalej: P.p.s.a.) skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z kolei zgodnie z art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie zaś do brzmienia przepisu art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

Jak wynika z akt sprawy, zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 23 grudnia 2016 r. W związku z tym termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego rozpoczął bieg w tym dniu i upływał z dniem 23 stycznia 2017 r. (poniedziałek – przy zastosowaniu art. 83 § 2 P.p.s.a.).

Skarżący wniósł skargę niezgodnie z wymogiem z art. 54 § 1 P.p.s.a., bowiem złożył ją w dniu 23 stycznia 2017 r. bezpośrednio w siedzibie organu I instancji, a nie za pośrednictwem organu II instancji. W tym miejscu należy podkreślić, że złożenie skargi do sądu administracyjnego za pośrednictwem niewłaściwego organu nie ma wpływu na zachowanie terminu do jej wniesienia. Oznacza to, że termin ten biegnie do czasu, aż organ niewłaściwy przekaże skargę organowi właściwemu. W takiej sytuacji nie ma bowiem zastosowania art. 65 Kodeksu postępowania administracyjnego (który w § 2 stanowi, że podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione z zachowaniem terminu), bowiem przepisów tej ustawy nie stosuje się do postępowania przed sądami administracyjnymi (por. postanowienia NSA z dnia 14 grudnia 2010 r. sygn. akt I OSK 1981/10 oraz z dnia 15 października 2013 r. sygn. akt II OZ 880/13 – orzeczenia dostępne w Internecie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl ).

Z akt sprawy wynika, że organ I instancji w dniu 26 stycznia 2017 r. przekazał skargę Wojewodzie. Tym samym, to właśnie ten dzień należy uznać za datę wniesienia skargi. Dodać należy, że złożenie skargi w ostatnim dniu terminu do jej wniesienia niewątpliwe stanowiło istotne utrudnienie dla przekazania skargi organowi właściwemu przed upływem terminu do wniesienia skargi.

W świetle powyższego uzasadnione jest stwierdzenie, że skarżący nie zachował terminu do wniesienia skargi. Wniesienie skargi po upływie terminu uniemożliwia zaś skuteczne wszczęcie postępowania sądowego.

Należy zarazem podkreślić, że skarżący nie zgłosił wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.

/-/ Jakub Zieliński