Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 154/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-03-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Minister Budownictwa
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 214 § 1 i 2, art. 220, art. 230 § 1, art. 184 w związku z art. 197 § 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: § 2 ust 1 pkt 7
journal: Dz.U. 2003 nr 221 poz 2193
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Łuczaj po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. L., J. . i J. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2007 r., sygn. akt I SA/Wa 381/07 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 maja 2007 r. odrzucające zażalenie w sprawie ze skargi E. L., J. L. i J. L. na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] , nr [...] w przedmiocie wywłaszczenia nieruchomości i ustalenia odszkodowania postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 21 grudnia 2007 r., sygn. akt I SA/Wa 381/07 wydanym na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie E. L., J. L. i J. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 maja 2007 r.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd podał, iż postanowieniem z dnia 9 maja 2007 r. odrzucił zażalenie skarżących wniesione na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I z dnia 7 marca 2007 r. o rozdzieleniu złożonej skargi E. L., J. L. i J. L. na dwie skargi. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli skarżący. Zarządzeniem z dnia 13 czerwca 2007 r. Przewodniczący Wydziału I wezwał skarżących do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez uiszczenie solidarnie wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Skarżący złożyli zażalenie na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego należnego od zażalenia z dnia 24 maja 2007 r. W związku z oddaleniem przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 26 lipca 2007 r., sygn. akt I OZ 556/07 zażalenia skarżących na zarządzenie z dnia 13 czerwca 2007 r., Przewodniczący Wydziału I w dniu 21 listopada 2007 r. wezwał E. L., J. L. i J. L. do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 13 czerwca 2007 r. Wezwania powyższe zostały doręczone skarżącym w dniu 28 listopada 2007 r. W związku z tym, iż siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie w dniu 5 grudnia 2007 r., Sąd postanowił o odrzuceniu zażalenia

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli E. L., J. L. i J. L., wnosząc o jego unieważnienie, uchylenie i zmianę. Skarżący podnieśli, iż Sąd pierwszej instancji naruszył przepisy postępowania, bowiem nie przekazał zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego, które przysługiwało skarżącym zgodnie z pouczeniem dołączonym do postanowienia z dnia 9 maja 2007 r. Zdaniem skarżących sprawa powinna być prowadzona na koszt Skarbu Państwa, natomiast wezwanie do dokonania opłaty stanowi naruszenie procesowe. Nadto skarżący podnieśli szereg argumentów odnoszących się do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne.

Zgodnie z art. 214 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, przy czym pismo wnoszone przez kilka osób których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie.

Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd – art. 220 § 3 p.p.s.a.

Przepis art. 230 § 1 p.p.s.a. wyraźnie stanowi, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne; w innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231). Pismami zaś, o których mowa w art. 230 § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania – art. 230 § 2 p.p.s.a.

A zatem przepis art. 230 § 1 p.p.s.a. ustanawia ogólną zasadę, iż zażalenia podlegają opłacie. Od tej zasady ustawa przewiduje wyjątki.

A mianowicie, nie pobiera się opłat sądowych od zażaleń, o których mowa w art. 259 i art. 260 tj. wnoszonych w przedmiocie prawa pomocy (art. 261 p.p.s.a.), a także od zażaleń na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy (art. 227 § 2 p.p.s.a.).

Nadto z mocy art. 220 § 4 p.p.s.a. wolne od wpisu jest zażalenie wniesione na zarządzenie przewodniczącego o pozostawieniu pisma bez rozpoznania lub na postanowienie sądu o odrzuceniu środków prawnych wymienionych w § 3 tegoż przepisu tj. o odrzuceniu skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis.

W niniejszej sprawie skarżący wnieśli zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o odrzuceniu zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału o rozdzieleniu złożonej skargi, z powodu niedopuszczalności zażalenia.

Zażalenie na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego o odrzuceniu zażalenia z powodu niedopuszczalności nie należy do kategorii zażaleń wolnych od wpisu tj. wyszczególnionych w art. 220 § 4, art. 227 § 2 oraz art. 261 p.p.s.a. i nie jest objęte, tak przedmiotowym jak i podmiotowym, zwolnieniem od obowiązku uiszczania kosztów sądowych (art. 239 p.p.s.a.).

W tej sytuacji skarżących obciążał obowiązek uiszczenia wpisu od zażalenia wniesionego na powyższe postanowienie z dnia 9 maja 2007 r.

Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis od zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych jest wpisem stałym i wynosi 100 złotych.

W tym stanie rzeczy brak uiszczenia przez skarżących, pomimo wezwania do uiszczenia wpisu, a także zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 listopada 2007 r. wzywającego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 13 czerwca 2007 r., skutkował po stronie Sądu pierwszej instancji obowiązkiem odrzucenia zażalenia na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.

W tym miejscu należy zwrócić uwagę, iż w niniejszym postępowaniu zażaleniowym przedmiotem oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego pozostaje wyłącznie kwestia prawidłowości wydania postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2007 r. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 maja 2007 r. W niniejszym postępowaniu zażaleniowym poza zakresem kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego pozostają pozostałe kwestie podnoszone przez skarżących w zażaleniu.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił zażalenie.