Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SAB/Po 21/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-10-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6168 Weterynaria i ochrona zwierząt
658
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: Odrzucono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 86 par.1, art. 87 par. 1, art. 88, art. 194 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Zieliński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 października 2015 r. wniosku C. K. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 14 maja 2015 r. sygn. akt II SAB/Po 21/13 w sprawie ze skargi C. K. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy P. w przedmiocie ochrony zwierząt postanawia odrzucić wniosek. /-/ Jakub Zieliński


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 14 maja 2015 r. (k. 635) tutejszy Sąd odrzucił kolejno następujące zażalenia C. K.:

1) zażalenie na postanowienie z dnia 5 marca 2015 r. o odmowie zmiany postanowienia z dnia 24 lipca 2014 r. w przedmiocie prawa pomocy,

2) zażalenie na postanowienie z dnia 5 marca 2015 r. o odrzuceniu zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 listopada 2014 r. w przedmiocie wpisu od zażalenia,

3) zażalenie na postanowienie z dnia 5 marca 2015 r. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie z dnia 24 lipca 2014 r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia.

Odpis postanowienia tutejszego Sądu z dnia 14 maja 2015 r. został doręczony skarżącej w dniu 1 czerwca 2015 r. (k. 647).

W dniu 9 czerwca 2015 r. (godz. 0:04) skarżąca za pośrednictwem poczty elektronicznej (e-mail) wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 14 maja 2015 r. (zażalenie datowane było na 8 czerwca 2015 r.). Tożsame zażalenie strona wniosła za pomocą platformy ePUAP również w dniu 9 czerwca 2015 r. (godz. 0:07). Pismo to datowane było z kolei na 9 czerwca 2015 r. (k. 651).

Skarżąca złożyła w siedzibie Sądu podpisany własnoręcznie egzemplarz zażalenia w dniu 16 czerwca 2015 r. (k. 674). Następnie na wezwanie Sądu (k. 673, 731) w wyznaczonym terminie przy piśmie przewodnim z dnia 23 czerwca 2015 r., wniesionym w dniu 24 czerwca 2015 r. w siedzibie Sądu złożyła kolejny podpisany egzemplarz zażalenia z dnia 8 czerwca 2015 r. oraz jego odpisy (k. 690). W ostatnim akapicie pisma przewodniego z dnia 23 czerwca 2015 r. strona zawarła wniosek "o przywrócenie terminu do realizacji czynności złożenia zażalenia, bez mojej winy – z powodów technicznych, wadliwości funkcjonowania platformy ePUAP za pośrednictwem poczty elektronicznej zrealizowanej w dniu 09.06.2015 r. – a faktycznie zrealizowanej przeze mnie w dniu 15.06.2015r., a więc po wydaniu zarządzenia z dnia 12.06.2015r., do tego – w zakresie wniosku o ustanowienie prawa pomocy" (k. 690v).

Sąd wezwał skarżącą w dniu 21 września 2015 r. (k. 734, 735, 737) do sprecyzowania tego wniosku pod rygorem uznania, że dotyczy on przywrócenia terminu do złożenia zażalenia na postanowienie z dnia 14 maja 2015 r., jak również m.in. do podania daty ustania przeszkody do terminowego wykonania czynności procesowej (k. 734v, 735v).

Skarżąca w dniu 28 września 2015 r. (k. 738), a także w tym samym dniu drogą elektroniczną (k. 742) wniosła pismo przewodnie, w którym wyjaśniła m.in., że jej wniosek dotyczy "przywrócenia czynności w nim opisanej, złożenia zażalenia z dnia 08.06.2015r., jako faktycznie, z przyczyn technicznych – niesprawność platformy ePUAP - przesłanego pocztą elektroniczną w dniu 09.06.2015r. o godz. 00:07 (a wcześniej, z mojego konta Gmail o godzinie 00:04)". Ponadto strona podniosła, że "niesprawność platformy ePUAP, na różnych etapach jej funkcjonowania, zgłaszana już wcześniej (...) również WSA w Poznaniu, stanowi fakt notoryjny", którego nie jest w stanie "wykazać inaczej jak przez analogię z dnia 17.08.2015r. (zrzuty z ekranu w załączniku do wysyłki elektronicznej)".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 2012, poz. 270, z późn. zm.- dalej: p.p.s.a.) sąd może na wniosek strony przywrócić termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, któremu strona uchybiła bez swojej winy.

W art. 86 i 87 p.p.s.a. zostały wskazane przesłanki, których łączne zaistnienie jest warunkiem uwzględnienia wniosku. Należy do nich uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu, spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony, dochowanie terminu do wniesienia wniosku oraz dopełnienie uchybionej czynności.

Zgodnie z art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

Mając powyższe na uwadze w pierwszym rzędzie Sąd ocenił, czy spełnione zostały przesłanki formalne warunkujące rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W tym zakresie Sąd stwierdził, że złożony w dniu 28 września 2015 r. wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony już po upływie terminu, o którym mowa w a art. 87 § 1 p.p.s.a.. Przepis ten stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.

Podane przez stronę okoliczności uchybienia terminu w sposób oczywisty wskazują na przekroczenie przez stronę siedmiodniowego terminu (art. 194 § 2 p.p.s.a.) do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 14 maja 2015 r., który upłynął z dniem 8 czerwca 2015 r., co wynika z faktu, że odpis zaskarżonego postanowienia został doręczony stronie w dniu 1 czerwca 2015 r. Wobec tego wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na to postanowienie był dopuszczalny.

W drugiej kolejności należy podkreślić, że skarżąca nie dochowała również terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Skarżąca, powołując się na awarię platformy ePUAP – jak można się domyślać w nocy z 8 na 9 czerwca 2015 r. – wniosła zażalenie za pomocą poczty e-mail w dniu 9 czerwca 2015 r., a zatem w następnym dniu po upływie terminu. W konsekwencji to właśnie 9 czerwca 2015 r. jest dniem, w którym ustała domniemana przeszkoda wniesienia pisma do tutejszego Sądu. Nie sposób bowiem przyjąć, że w sytuacji gdy strona ma kilka możliwości wniesienia pisma procesowego – a to bezpośrednio w siedzibie Sądu, co nierzadko czyni w niniejszej sprawie, a to za pośrednictwem poczty tradycyjnej, jak i w sposób wadliwy, ale podlegający konwalidacji w drodze uzupełnienia podpisu, poprzez wniesienie pisma drogą elektroniczną (za pośrednictwem poczty e-mail, jak i platformy ePUAP) – i faktycznie w następnym dniu po upływie terminu korzysta z innej możliwości wniesienia pisma (za pomocą skrzynki pocztowej e-mail) niż ta, która okazała się nieskuteczna (platforma ePUAP), przeszkoda do dokonania czynności procesowej nadal trwa.

Wobec powyższego, to właśnie od 9 czerwca 2015 r. (daty ustania przeszkody do wniesienia zażalenia) trzeba liczyć siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Termin ten w sposób oczywisty został uchybiony, bowiem upłynął w dniu 16 czerwca 2015 r., a wniosek o przywrócenie terminu został złożony dopiero w dniu 28 czerwca 2015 r. Taki stan rzeczy wiąże się z koniecznością odrzucenia na podstawie art. 88 p.p.s.a. wniosku o przywrócenie terminu, który złożony został z uchybieniem terminu wskazanego w art. 87 § 1 p.p.s.a.

Dodać należy, że w ocenie Sądu skarżąca sama naraża się na nieterminowe dokonywanie czynności procesowych. Skoro bowiem świadoma jest tego, że występują zakłócenia w działaniu platforma ePUAP, a wnoszone drogą elektroniczną pisma dla swej skuteczności wymagają uzupełnienia braku formalnego w postaci własnoręcznego podpisu – o czym była już niejednokrotnie pouczony przez tutejszy Sąd; ostatnio w postanowieniu z dnia 14 maja 2015 r. – to zdawanie się tylko na platformę ePUAP, jako narzędzie wnoszenia pism procesowych stanowi świadomie przyjmowane na siebie przez skarżącą ryzyka uchybienia terminu.

Reasumując wszystko powyższe, Sąd stwierdza, że złożony w dniu 28 czerwca 2015 r. wniosek o przywrócenie terminu był spóźniony i jako taki podlegał odrzuceniu bez jego merytorycznego rozpatrzenia.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie 88 w zw. z art. 87 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

/-/ Jakub Zieliński