Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2864/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-08-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Waldemar Śledzik, Sędziowie sędzia WSA Jacek Kaute, sędzia WSA Jarosław Trelka (sprawozdawca), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 sierpnia 2020 r. sprawy ze skargi S. sp. z o.o. z siedzibą w T. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] października 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia od postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w R. ("Naczelnik", "Organ egzekucyjny") w toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego z [...] grudnia 2016 r., obejmującego należności z tytułu podatku od towarów i usług za 10/2014, dokonał zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w P. oraz w B. S.A. Zobowiązanym była S. Sp. z o.o. z siedzibą w T. ("Strona", "Spółka" lub "Skarżąca"). Tytuł wykonawczy wystawił Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w W. W celu realizacji dochodzonych należności Organ egzekucyjny, na podstawie art. 80 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2019 r., poz. 1438 ze zm., dalej też "ustawa" lub "u.p.e.a."), postanowieniem z dnia [...] maja 2019 r. umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone wobec Spółki. Uznał, że nie można ustalić majątku Spółki, a w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwoty przewyższającej wydatki egzekucyjne.

W zażaleniu Spółka wniosła o uchylenie ww. postanowienia oraz wstrzymanie jego wykonania do czasu rozstrzygnięcia zażalenia. Zarzuciła, że z zaskarżonego postanowienia nie wynika, jakiego okresu podatkowego dotyczyło zobowiązanie. Prezes Spółki wskazał, że w okresie od 2014 r. do sierpnia 2019 r. pozostawał w okresie nawrotu choroby i wobec tego nie był świadom skutków wydawanych postanowień i decyzji, a także nie mógł czynnie uczestniczyć w toczącym się postępowaniu. Podkreślił, że po raz pierwszy miał możliwość zapoznania się z postanowieniem o umorzeniu postępowania egzekucyjnego w trakcie przeglądania akt sprawy w dniu 26 sierpnia 2019 r. Prezes Spółki zaznaczył, że Organ w dniu wydawania postanowienia nie miał wiedzy o odstąpieniu od umowy zbycia wierzytelności z dnia 29 maja 2015 r. oraz zarzucił brak należytej staranności w trakcie dokonywania zajęcia wierzytelności.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. ("Dyrektor"), postanowieniem z dnia [...] października 2019 r., stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia zażalenia. W uzasadnieniu zwrócił uwagę, że w sytuacji, gdy postanowienie Naczelnika US z dnia [...] maja 2019 r., zawierające prawidłowe pouczenie o służącym na nie zażaleniu i wskazanie terminu do jego wniesienia, zostało odebrane przez prezesa zarządu Spółki w dniu 30 maja 2019 r., co potwierdza podpis znajdujący się na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, to ostatnim dniem na złożenie zażalenia z zachowaniem ustawowego terminu określonego w art. 17 § 1 u.p.e.a., był dzień 6 czerwca 2019 r. Natomiast zażalenie z dnia 28 sierpnia 2019 r. zostało nadane w dniu 2 września 2019 r., a więc niemal trzy miesiące po upływie prawem przewidzianego terminu. Dyrektor zaznaczył, że co prawda Strona skorzystała z instytucji przywrócenia terminu i wniosła wraz z przedmiotowym zażaleniem stosowny wniosek, jednak Dyrektor, postanowieniem z dnia [...] września 2019 r., odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. Uznał, że Spółka nie spełniła przesłanek określonych w art. 58 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.).

W skardze na postanowienie Dyrektora Strona, wnosząc o uchylenie zaskarżonego oraz poprzedzającego je postanowienia Naczelnika i przeprowadzenie dowodu z załączonej opinii biegłego psychiatry na okoliczność rzeczywistego stanu zdrowia prezesa zarządu Spółki, zarzuciła:

naruszenie art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 ze zm.; dalej też "O.p."), poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów, wyrażające się w dokonaniu rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy na podstawie błędnych wniosków wyciąganych z dostępnego w sprawie materiału dowodowego, m.in. poprzez przyjęcie, iż Spółka nie uprawdopodobniła braku winy w niedotrzymaniu terminu;

naruszenie art. 180 § 1 oraz art. 188 O.p., poprzez zaniechanie przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego psychiatry wobec braku po stronie Organu wiedzy fachowej co do skutków chorób psychicznych dla zdolności Strony w zakresie procedowania spraw,

błędną wykładnię art. 58 § 1 i 3 K.p.a., poprzez przyjęcie, iż Spółka nie uprawdopodobniła braku swojej winy przy uchybieniu terminu,

błędne zastosowanie art. 134 K.p.a. wobec oczywistej bezzasadności oddalenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia, co skutkuje powstaniem niepowetowanej szkody w Spółce,

naruszenie art. 121 § 1, art. 122, art. 180 § 1 i art. 187 § 1 O.p. w sposób określony w uzasadnieniu skargi.

Spółka wskazała, że nie otrzymała przedmiotowego postanowienia Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego, gdyż podpisy na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki nie należą do prezesa jej zarządu, jedynego pełnomocnika. Przesyłka została bowiem dostarczona na adres przy ul. Z. do wirtualnego biura, w którym Skarżąca nie miała nigdy swojej siedziby.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonym postanowieniu i powtórzył przedstawione w nim argumenty.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie sądu podlega zgodność aktów, w tym kończących postępowanie lub podlegających zaskarżeniu zażaleniem postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym lub egzekucyjnym, z prawem procesowym i materialnym, obowiązującym w dacie wydania postanowienia. Zgodnie natomiast z art. 134 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r, poz. 1302 ze zm., dalej - "P.p.s.a."), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (z zastrzeżeniem nieistotnym dla sprawy).

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Także w niniejszym postępowaniu (tak samo, jak w znanym Sądowi z urzędu postępowaniu w sprawie III SA/Wa 2863/19) argumentacja skargi zmusza do przypomnienia, co było przedmiotem zaskarżonego postanowienia. Otóż było nim tylko stwierdzenie uchybienia terminowi na wniesienie zażalenia. Podstawą takiego postanowienia jest art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego. W postanowieniu wydanym w tym przedmiocie organ jedynie stwierdza, że zażalenie wniesiono zbyt późno, z uchybieniem ustawowego terminu 7 dni. Nie rozstrzyga natomiast tego, czy należy przywrócić uchybiony termin. Dlatego cały zestaw argumentów skargi, dotyczących zarzucanego naruszenia prawa przy odmowie przywrócenia terminu, nie może być przedmiotem analizy i wypowiedzi Sądu, tak samo, jak nie mógł być przedmiotem wypowiedzi Organu. Już z tego względu Sąd nie przeprowadził żądanego dowodu z opinii biegłego psychiatry na podaną okoliczność, abstrahując od faktu, że sąd administracyjny nie jest uprawniony do przeprowadzania dowodu z opinii biegłego, a nadto że do skargi wcale nie załączono takiej opinii.

Właściwe, dopuszczalne zarzuty względem zaskarżonego postanowienia, Skarżąca zawarła tylko w początkowej części uzasadnienia skargi, w której wskazano, że postanowienie z [...] maja lutego 2019 r. nie zostało skutecznie doręczone. Otóż z analizy zwrotnego potwierdzenia odbioru tego postanowienia (k. 33v akt administracyjnych) wynika, że zostało ono doręczone do rąk M. S., członka zarządu Spółki, na adres siedziby, tj. T., ul. [...]. Datą doręczenia był 30 maja 2019 r. Na zwrotnym potwierdzeniu doręczenia znajduje się podpis wspomnianej osoby. Postanowienie Naczelnika z [...] maja 2019 r. doręczono więc skutecznie, zaś kolejnego dnia od doręczenia zaczął biec siedmiodniowy termin na wniesienie zażalenia. Wniesienie zażalenia dopiero w dniu 28 sierpnia 2019 r. było więc oczywiście spóźnione.

Raz jeszcze wyjaśnić należy członkowi zarządu Spółki, że zaskarżone postanowienie dotyczy tylko stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia. Sąd niniejszym nie rozpoznawał kwestii zasadności odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. Ta kwestia mogłaby być przedmiotem badania w innym postępowaniu sądowym, o ile wniesiona byłaby skarga na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu.

Z tych względów, na podstawie art. 151 P.p.s.a., Sąd oddalił skargę. Zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem.

Podstawą rozpoznania skargi w trybie uproszczonym był art. 119 pkt 3 P.p.s.a.