Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 364/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-08-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...
Powołane przepisy: article: art. 185 par. 1, art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krzysztof Winiarski, , , po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T. G. i Z. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 lutego 2013 r. sygn. akt I SA/Kr 1893/12 w sprawie ze skargi T. G. i Z. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 6 sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2010 r. postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 26 lutego 2013 r., sygn. akt I SA/Kr 1890/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowił oddalić wniosek T. G. i Z. G. (dalej: skarżący, podatnicy) o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2010 r.

W uzasadnieniu Sąd podał, że skarżący nie uprawdopodobnili braku swej winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Powołane przez nich okoliczności niedoręczenia przez Pocztę Polską przesyłki z decyzjami oraz niepozostawienie przez pracownika poczty awiza informującego o przesyłce nie były, w ocenie Sądu, przekonujące. Sąd uznał, że nie ma podstaw do kwestionowania prawidłowości doręczenia przez listonoszy przesyłek dla skarżących, ponieważ z dołączonych do akt zwrotnych potwierdzeń odbioru wynika, że były one dwukrotnie awizowane pod adresem każdego skarżącego. Zdaniem Sądu, twierdzenia podatników, oparte jedynie na ich wiedzy, nie znajdowały potwierdzenia w żadnych innych okolicznościach o charakterze zobiektywizowanym. Pomimo upływu dłuższego czasu Poczta Polska nie odpowiedziała na reklamacje skarżących, jednakże nie było jasne czy reklamacje podatnicy składali wspólnie czy osobno i czy zostały one skutecznie przez nich wniesione. Za mało prawdopodobny Sąd uznał również przypadek, że w dwóch różnych placówka pocztowych, gdzie pracuje dwóch różnych listonoszy, mogło dojść do tak oczywistego uchybienia obowiązkom doręczyciela.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący podnieśli, że do dnia 30 października nie mieli świadomości o wydaniu decyzji przez SKO w K. w sprawie podatku od nieruchomości. Podatnicy wyjaśnili, że reklamacje zostały złożone w dwóch różnych placówkach pocztowych. T. G. złożył reklamację w dniu 31 października 2013 r. w Urzędzie Pocztowym nr [...] i do tej pory nie otrzymał na nią pisemnej odpowiedzi. Skarżący dodał, że w okresie od 21 sierpnia do 6 września 2012 r. przebywał z rodziną na urlopie w C.

Natomiast reklamacja Z. G. złożona została w Urzędzie Pocztowym nr [...], na którą podatnik otrzymał odpowiedź, z której wynikało, że przesyłka była awizowana w dniu 24 sierpnia oraz w dniu 4 września 2012 r. Skarżący zauważył, że data II awizacji wskazana przez pracownika poczty była odmienna od daty wskazanej w odpowiedzi na skargę, gdzie podano datę 31 sierpnia 2013 r. Podatnik stwierdził również, że w bloku, w którym mieszka nie ma skrzynki oddawczej na listy oraz, że w sezonie letnim często przebywa poza miejscem zamieszkania w miejscowości I., gdzie prowadzi zajazd "Z." W tym czasie wszelkie przesyłki pocztowe odbiera jego siostra, K. K. Podatnik podkreślił, że listonosz nie doręczył jego siostrze przesyłek zawierających decyzje w sprawie podatku od nieruchomości za lata 2007 – 2012, nie pozostawił również awiza w drzwiach mieszkania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokona, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym w świetle § 3 tego artykułu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Naczelny Sąd Administracyjny zauważył, że w przedmiotowej sprawie pojawiły się nowe, istotne okoliczności, których Sąd pierwszej instancji nie wziął pod uwagę wydając zaskarżone postanowienie, ponieważ nie były one wtedy znane. Okoliczności te zostały podniesione przez skarżących w zażaleniu i, zdaniem tutejszego Sądu, mogą mieć istotny wpływ na niniejszą sprawę. Dotyczą reklamacji złożonych przez skarżących w urzędach pocztowych w K. Zdaniem Sądu drugiej instancji, w odpowiedzi na reklamację Z. G. zawarta jest istotna nieścisłość. Naczelnik poczty wskazał, że przesyłka była awizowana w dniu 24 sierpnia oraz w dniu 4 września 2012 r. Natomiast data II awizacji wskazana przez pracownika poczty to dzień 31 sierpnia 2013 r. Różnica ta, w ocenie NSA, może budzić poważne wątpliwości czy przesyłka była faktycznie drugi raz awizowana w miejscu zamieszkania skarżącego, a co za tym idzie, można mieć wątpliwości czy przesyłka za pierwszym razem została awizowana. Natomiast w przypadku T. G. postępowanie reklamacyjne nie zostało jeszcze zakończone.

Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie.