Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 62/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2022-02-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 13 ust. 2
journal: Dz.U. 2018 poz 870
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o petycjach - t.j.
article: art. 3, art. 4, art. 58 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Komitetu Protestacyjnego przeciwników budowy nowej linii energetycznej [...] relacji J.-L. w obrębie A. P., reprezentowanego przez Z. G. na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie załatwienia petycji dotyczącej zmiany przebiegu linii energetycznej p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 26 stycznia 2022 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga Komitetu Protestacyjnego przeciwników budowy nowej linii energetycznej [...] relacji J.-L. w obrębie A. P., reprezentowanego przez Przewodniczącego Z. G., na uchwałę nr [...] Wójt Gminy z dnia [...] r. w sprawie załatwienia petycji dotyczącej zmiany przebiegu linii energetycznej.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy A. wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.").

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Ramy tej kontroli zakreśla przepis § 2 tego unormowania, stanowiąc, iż kontrola działalności publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: (1) decyzje administracyjne; (2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; (3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; (4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających

z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; (4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; (5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; (6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; (7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; (8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; (9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

W myśl art. 3 § 2a p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Ponadto, zgodnie z § 3 cytowanego artykułu, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych, a stosownie do art. 4 p.p.s.a. rozstrzygają także spory kompetencyjne między wymienionymi w tym przepisie organami.

Przedmiotem skargi reprezentowanego przez Z. G. K. Protestacyjnego jest uchwała Wójt Gminy z dnia [...] r. nr [...], podjęta w wyniku rozpatrzenia petycji skarżącego Komitetu, wyrażającej sprzeciw w sprawie zmiany przebiegu linii energetycznej. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej uchwały stanowiły przepisy ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o petycjach (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 870). Zgodnie z art. 13 ust. 2 tej ustawy, sposób załatwienia petycji nie może być przedmiotem skargi. Nadto, na zasadzie art. 15 powołanej ustawy, w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie do petycji stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

Należy wyjaśnić, że "przesunięcie", na podstawie art. 16 ww. ustawy, uregulowanych do dnia 5 września 2015 r. w Dziale VIII k.p.a. petycji, do odrębnej regulacji ustawowej, nie wpływa na aktualność ugruntowanego w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądu, że sposób procedowania w przedmiocie petycji, skarg i wniosków pozostaje poza zakresem właściwości sądów administracyjnych (por. postanowienie NSA z dnia 28 września 2018 r., I OSK 2896/18, dostępne w CBOSA). Żadne ustawy szczególne nie przewidują dopuszczalności zaskarżenia działań realizowanych w ramach tego postępowania oraz ich braku (por. wyrok NSA z dnia 24 listopada 2011 r., II OSK 1961/11; postanowienia NSA: z dnia 1 marca 2010., II OSK 478/09; z dnia 25 lutego 2009 r., II OSK 241/09; z dnia 26 stycznia 2006 r., I OSK 26/07; z dnia 11 października 2013 r., I OSK 582/17 – dostępne w CBOSA; M. Jaśkowska [w:] A. Wróbel, M. Jaśkowska, M. Wilbrandt-Gotowicz, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wyd. VII, dostępny w LEX).

W świetle powyższych uwag zaskarżona w niniejszej sprawie uchwała pozostaje poza wskazanym w art. 3 i art. 4 p.p.s.a zakresem kognicji sądu administracyjnego. Nie jest ona bowiem ani rozstrzygnięciem indywidualnym mającym postać decyzji administracyjnej lub postanowienia, ani też nie może być kwalifikowana jako "inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa" (por. m.in. A. Matan [w:] G. Łaszczyca, Cz. Martysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego, Zakamycze 2005, tom II, str. 545-546). Rozpatrzenie petycji nie następuje drogą decyzji, lecz czynności materialno-technicznej, tj. zawiadomienia, które nie ma charakteru aktu administracyjnego władczo rozstrzygającego o prawach i obowiązkach jednostki wynikających z przepisów prawa administracyjnego, a zatem nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Na takie zawiadomienie o sposobie załatwienia petycji nie służy skarga do sądu administracyjnego, o czym jednoznacznie przesądza treść art. 13 ust. 2 ustawy o petycjach. Przepis ten stanowi bowiem, że sposób załatwienia petycji nie może być przedmiotem skargi.

W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że kontrola legalności uchwały będąca przedmiotem skargi, nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Z tych względów skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.