Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 91/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-02-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia W L na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K z dnia 23 października 2015 r. sygn. akt III SA/Kr 789/15 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W L na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K z dnia [..] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w K postanowieniem z dnia 23 października 2015 r. odmówił W L wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w K z dnia [..] kwietnia 2015 r. w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry.

We wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji skarżący podał, że zapłata kwoty 24.000 zł spowoduje dotkliwy uszczerbek dla skarżącego i jego bliskich, nieodwracalny w przyszłości.

Sąd I instancji oddalając wniosek skarżącego stwierdził, że skarżący nie wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sprowadza się jedynie do ogólnego stwierdzenia, że zapłata wymierzonej kary pieniężnej spowoduje dotkliwy uszczerbek majątkowy dla skarżącego i jego bliskich, nieodwracalny w przyszłości. Okoliczność, że skarżącemu przyznano prawo pomocy nie świadczy o zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, ponieważ inne są przesłanki umożliwiające pozytywne rozstrzygnięcie wniosku na podstawie art. 246 § 1 p.p.s.a., a inne na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.

W zażaleniu W L domagał się zmiany zaskarżonego postanowienia poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skarżący podał, że decyzja nakładająca karę jest niesłuszna, a zapłata 24.000 zł spowoduje trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie środków. Skarżący wskazał uiszczenie tej kwoty spowoduje problemy z utrzymaniem się przez wiele miesięcy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego bądź wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 p.p.s.a., w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.

Skoro sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego, to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.

W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczył decyzji w przedmiocie nałożenia na skarżącego kary pieniężnej w wysokości 24.000 zł.

Powodem odmowy wstrzymania przez Sąd I instancji zaskarżonej decyzji był brak wykazania przez skarżącego zaistnienia przesłanek określonych art. 61 § 3 p.p.s.a.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji prawidłowo stwierdził, że wnioskodawca nie wykazał okoliczności, które świadczyłyby o tym, że wykonanie decyzji może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. W skardze zawarł jedynie ogólnikowe zdanie że zapłata wymierzonej kary pieniężnej spowoduje dotkliwy uszczerbek majątkowy dla skarżącego i jego bliskich, nieodwracalny w przyszłości. Podobnie w zażaleniu ograniczył się jedynie do ogólnych stwierdzeń, z których wynika, że zapłata kary spowoduje trudności z utrzymaniem się przez wiele miesięcy. Ta okoliczność nie świadczy jeszcze o spełnieniu przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a.

W ocenie NSA informacje zawarte w aktach sprawy są zbyt ubogie i ogólnikowe, aby stwierdzić, że odmowa wstrzymania wykonania decyzji może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki.

W zażaleniu skarżący powoływał się na okoliczność, że zaskarżona decyzja jest niesłuszna. Odnosząc się do tego zagadnienia należy wyjaśnić, że wstrzymanie wykonania decyzji jest instytucją procesową i nie ma nic wspólnego z kontrolą zaskarżonej decyzji, ale służy zabezpieczeniu interesów strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym aż do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez sąd administracyjny. Ocena, czy decyzja jest, czy nie jest legalna (zgodna z prawem), a także czy adresat decyzji naruszył prawo zostanie przeprowadzona przez Sąd I instancji w postępowaniu ze skargi skarżącej spółki, a nie w sprawie wpadkowej zainicjowanej wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji. Na tym etapie postępowania sąd administracyjny, rozpatrując wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., nie bada tej kwestii. Powołany przepis upoważnia Sąd tylko do oceny złożonego wniosku, w której to ocenie nie mieści się weryfikacja prawidłowości decyzji.

Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak sentencji.