Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 258/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2010-06-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2 art. 258 par. 1 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Sebastian Michalski – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2010 r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi J. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2010 r. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy; postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. /-/ S.Michalski


UZASADNIENIE

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi (500zł) J. A., w terminie otwartym na uiszczenie opłaty, wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od tej opłaty (k.13). Przedkładając wniosek o prawo pomocy na urzędowym formularzu rozszerzył zakres żądania do zwolnienia od kosztów sądowych (k.17-19).

W uzasadnieniu wniosku podał, że jest kawalerem i zamieszkuje wspólnie z rodzicami w należącym do nich budynku (prowadzą wspólne gospodarstwo domowe). Utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę w wysokości 1.200zł miesięcznie z czego rodzicom przekazuje 700zł tytułem kosztów utrzymania i zamieszkania. Rodzice wnioskodawcy utrzymują się ze świadczeń emerytalnych w łącznej kwocie 2.587,62zł brutto miesięcznie. Skarżący oświadczył, że jest właścicielem domu - mieszkania o pow. 35m² (k.13 i 17v). Zaznaczył przy tym, że budynek jest w złym stanie technicznym i wymaga przeprowadzenia generalnego remontu. Wnioskodawcy nie stać na remont, wobec czego nie może on uiścić wpisu sądowego.

Pismem z dnia 24 maja 2010 roku Wnioskodawca został zobowiązany do uzupełnienia oświadczenia majątkowego, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, poprzez: wyjaśnienie czy Skarżący lub jego domownicy uzyskują inne dochody niż wskazane w oświadczeniu majątkowym, przedłożenia kserokopii zeznań podatkowych za rok 2009 dotyczących Wnioskodawcy i domowników, przedłożenia wyciągów z rachunków bankowych za okres ostatnich 6 miesięcy oraz udokumentowania rodzaju i wysokości miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego dla Wnioskodawcy i jego rodziców.

Pomimo upływu zakreślonego terminu Skarżący nie wykonał nałożonych na niego obowiązków.

Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny - art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Oświadczenie majątkowe Skarżącego jest niewystarczające do oceny jego możliwości płatniczych. Ponadto budzi ono wątpliwości, co do tego czy Wnioskodawca ujawnił wszystkie źródła dochodu.

Wskazać należy, że mieszkanie nieużytkowane przez Wnioskodawcę stwarza możliwość czerpania dodatkowych dochodów. Jednocześnie Wnioskodawca zaniechał wypełnienia rubryki formularza wniosku o prawo pomocy w części dotyczącej określenia łącznej wysokości dochodów osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym. Nie zareagował także na skierowane do niego wezwanie do uzupełnienia oświadczenia majątkowego.

Wydatki z tytułu utrzymania i zamieszkania deklarowane przez Wnioskodawcę nie wyczerpują jego ujawnionych dochodów z wynagrodzenia za pracę. W tej sytuacji konieczne okazało się zbadanie możliwości kredytowych Skarżącego oraz jego zdolności do gromadzenia oszczędności. W tym zakresie Wnioskodawca powinien był udostępnić dane o operacjach finansowych wykonanych rachunkach bankowych, a także informacje o zaciągniętych pożyczkach lub kredytach.

Wyjaśnić należy, że oświadczenie majątkowe strony może być podstawą przyznania prawa pomocy tylko wówczas, gdy wynika z niego, że obowiązek poniesienia kosztów postępowania spowoduje zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony skarżącej w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych (porównaj postanowienie NSA z dnia 19 czerwca 2008 roku, sygn. akt II FZ 240/08, Lex nr 493753).

Skoro strona uchyla się od przedłożenia dodatkowych oświadczeń oraz przedstawienia dokumentacji wskazanej w wezwaniu sądowym, to powinna liczyć się z tym, że sąd nie będzie miał wystarczających podstaw do przyznania jej prawa pomocy (postanowienie NSA z 23 kwietnia 2009 roku, sygn. akt I FZ71/09, Lex nr 564253). Brak współpracy ze strony skarżącego skutkuje uznaniem, iż nie wykazał on zaistnienia przesłanek koniecznych dla przyznania mu prawa pomocy (orzeczenie NSA z 24 marca 2009 roku, sygn. akt II FZ 91/09, Lex nr 550327).

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 oraz art. 246 §1 pkt 2 ustawy– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.

/-/ S.Michalski