Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 217/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2010-10-04 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 4 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C. B. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru budowlanego z dnia 23 lutego 2010 r., Nr [...] w przedmiocie doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu pierwotnego postanawia: odmówić C. B. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym przez ustanowienie adwokata lub radcy prawnego i zwolnienie z kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Wnioskiem złożonym w dniu 16 lipca 2010 r. (data złożenia w sądzie) na urzędowym formularzu PPF C. B. zwrócił się o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego oraz zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskodawca wskazał w uzasadnieniu, że jest emerytem, po chorobie onkologicznej, wydaje posiadane środki na leki i ponosi wysokie koszty na ogrzewanie gazowe i utrzymanie mieszkania. Źródłem jego dochodu jest emerytura w kwocie 1 700 zł miesięcznie. Podał, że sam prowadzi gospodarstwo domowe. Jest właścicielem mieszkania o powierzchni 67 m2. Poza powyższymi składnikami, skarżący innego majątku nie posiada.

W związku z powziętymi wątpliwościami co do możliwości płatniczych wnioskodawcy, ponoszonych kosztów utrzymania oraz jego stanu majątkowego referendarz, pismem z dnia 4 sierpnia 2010 r. (doręczonym w dniu 17 sierpnia 2010 r.), zobowiązał go do przedłożenia następujących dokumentów źródłowych: wyciągów i wykazów z ostatnich trzech miesięcy ze wszystkich posiadanych przez wnioskodawcę rachunków bankowych, w tym kont i lokat dewizowych, a w przypadku ich nieposiadania złożenia stosownego oświadczenia w tym przedmiocie, ostatniego odcinka emerytury lub innego dokumentu, z którego wynikałaby jej aktualna wysokość, dokumentów obrazujących ponoszone wydatki na koszty utrzymania i leki oraz oświadczenia w przedmiocie zarejestrowanych na skarżącego pojazdów mechanicznych (podania marki, roku produkcji, daty zakupu i aktualnej wartości).

Skarżący w wyznaczonym terminie (tj. do dnia 31 sierpnia 2010 r.) wymaganych dokumentów nie przedłożył. Nie złożył także oświadczenia we wskazanym zakresie.

Zgodnie z brzmieniem art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływaną dalej jako P.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

W przedmiotowej sprawie referendarz sądowy, nie mając wystarczających danych w złożonym wniosku, wezwał skarżącego w trybie art. 255 P.p.s.a. do przesłania dokumentów oraz podania informacji, odnoszących się do jego sytuacji majątkowej i zarobkowej, w tym ponoszonych kosztów utrzymania, mając przy tym na uwadze uregulowania zawarte w § 4 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245). Skarżący z tego obowiązku się nie wywiązał. W tej sytuacji referendarz uznał, że skarżący uchylając się od obowiązków nałożonych w toku postępowania o przyznanie prawa pomocy, nie wykazał wskazywanych we wniosku oraz w toku postępowania okoliczności, dotyczących jego sytuacji zarobkowej i majątkowej. W szczególności, skarżący nie wykazał, że ponosi na tyle wysokie wydatki na utrzymanie mieszkania i leki, że – przy miesięcznym dochodzie na poziomie 1 700 zł - uniemożliwiają mu one partycypowanie w uiszczeniu kosztów postępowania, wywołanych wniesioną przez siebie skargą. Powyższe w konsekwencji stanowiło przeszkodę do przyznania wnioskodawcy prawa pomocy w żądanym zakresie.

Z tych względów na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.