Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 23/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-02-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6230 System oceny zgodności, certyfikacja
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 54 par. 3, art. 161 par. 1 pkt 1, art. 161 par. 1 pkt 3, art. 201 par. 1, art 232 par. 1 pkt 1 lit a.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Maria Myślińska po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia T. E. S.A. z siedzibą w T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 23 września 2008 r., sygn. akt VI SAB/Wa 71/08 w zakresie zwrotu kwoty uiszczonej tytułem wpisu sądowego w sprawie ze skargi T. E.S.A. z siedzibą w T. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie bezczynności organu w sprawie dotyczącej nierozpoznania odwołania od decyzji nakazującej wycofanie z obrotu partii wyrobu budowlanego postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 23 września 2008 r., sygn. akt VI SAB/Wa 71/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. w sprawie ze skargi T. E. S.A. z siedzibą w T. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie nierozpoznania odwołania od decyzji nakazującej wycofanie z obrotu partii wyrobu budowlanego umorzył postępowanie sądowoadministracyjne przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w W. oraz zwrócił T. E. S.A. kwotę 100 zł uiszczoną tytułem wpisu sądowego.

T. E. S.A. złożyła za pośrednictwem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego skargę na bezczynność tego organu w zakresie nierozpoznania odwołania od decyzji nakazującej wycofanie z obrotu partii wyrobu budowlanego. Do skargi został załączony dowód wpłaty w wysokości 100 złotych uiszczony tytułem stałego wpisu sądowego. W złożonej odpowiedzi na skargę, organ wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na wydanie w toku postępowania administracyjnego decyzji tego organu z dnia [...] lipca 2008 r., nr [...]. W odpowiedzi na wezwanie z dnia 13 sierpnia 2008 r. do udzielenia informacji, czy w związku z wydaniem przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzji z dnia [...] lipca 2008 r., nr [...], podtrzymuje niniejszą skargę, strona skarżąca poinformowała Sąd, iż nie podtrzymuje wniesionej skargi na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego i wnosi o umorzenie postępowania. Jednocześnie radca prawny reprezentujący stronę skarżącą wniósł, w oparciu o art. 201 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej zwana jako "p.p.s.a.", o przyznanie kosztów sądowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, iż po sprawdzeniu w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych, wynikało że strona skarżąca uiściła wpis sądowy w wysokości 100 złotych. W odniesieniu do wniosku pełnomocnika strony skarżącej złożonym na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a. o przyznanie kosztów postępowania, Sąd pierwszej instancji zauważył, iż zgodnie z tym przepisem zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 tej ustawy. Art. 54 § 3 p.p.s.a. stanowi, że organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z akt sprawy, jak i samej treści decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2008 r., nr [...] jednoznacznie wynikało, że zakończył on postępowanie odwoławcze od decyzji Ś. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, jednak decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego została wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a., a nie w oparciu o przepis art. 54 § 3 p.p.s.a., w związku z powyższym wniosek pełnomocnika strony skarżącej był bezpodstawny zaś podstawę umorzenia postępowania oraz zwrotu kwoty uiszczonej tytułem wpisu sądowego stanowiły przepisy art. 161 § 1 pkt 1 oraz art. 232 § 1 pkt 1 lit a p.p.s.a.

Zażaleniem wniesionym przez T. E. S.A. zaskarżony został punkt 2 powyższego postanowienia dotyczący kosztów postępowania w przedmiotowej sprawie. Strona wniosła o uchylenie punktu drugiego postanowienia i orzeczenie o obowiązku zwrotu skarżącemu przez GINB kosztów przedmiotowego postępowania, tj. wpisu od skargi w kwocie 100 zł, opłaty za KRS w kwocie 30 zł, opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 17 złotych, opłaty za czynności radcy prawnego według stawki minimalnej w kwocie 240 złotych; ewentualnie o uchylenie punktu drugiego postanowienia i przekazanie sprawy w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach do ponownego rozpoznania przez WSA w W..

W uzasadnieniu strona podniosła, iż WSA w W. bezpodstawnie przyjął, że skarżąca spółka cofnęła skargę gdyż w oświadczeniu skarżącej z dnia 25 sierpnia 2008 r. zawarty został jedynie wniosek o umorzenie postępowania, a nie o cofnięciu skargi. Wobec powyższego Sąd pierwszej instancji powinien zastosować art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Ponadto strona podniosła, iż z uwagi na fakt, że nie cofnęła skargi, a organ zgodnie z art. 54 § 3 p.p.s.a. uwzględnił ją w trybie autokontroli, WSA w W. powinien zdaniem Spółki na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a. i zgodnie z wnioskiem o zwrot kosztów zawartym w oświadczeniu z dnia 25 sierpnia 2008 r. orzec o zwrocie przez organ wszystkich kosztów postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie wskazać należy, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny oparł rozstrzygnięcie o przepis art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zakresie punktu pierwszego postanowienia zaś w zakresie punktu drugiego o przepis art. 232 § 1 pkt 1 lit a p.p.s.a., co oznacza, że umorzenie postępowania nastąpiło wobec cofnięcia skargi. Oznacza to również, że brak zaskarżenia postanowienia w punkcie pierwszym sprawia, że stało się ono w tej części prawomocne.

Skarżąca spółka w zażaleniu zaskarżyła wyłącznie punkt drugi tego postanowienia, tj. rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów – zwrotu uiszczonego wpisu od skargi.

Wskazać również należy, iż zastosowanie, jak podkreśla to strona, art. 201 § 1 p.p.s.a. w odniesieniu do kosztów, mogłoby być skuteczne w przypadku umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 54 § 3 tej ustawy, czyli w przypadku gdy postępowanie przed sądem pierwszej instancji stałoby się z innych przyczyn bezprzedmiotowe, a przy zastosowaniu art. 54 § 3 p.p.s.a. bezprzedmiotowość byłaby wynikiem wydania decyzji przez organ administracji w trybie autokontroli, która to decyzja uwzględniałaby żądanie – skargę strony.

Zażalenie w swej treści w sposób jasny wskazuje, iż Spółka zaskarżyła postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jednie w jego punkcie drugim zawierającym orzeczenie co do kosztów, nie zaskarżając przy tym prawidłowości postanowienia w zakresie umorzenia postępowania, a zatem należy uznać, iż wobec zastosowania przez Sąd pierwszej instancji przepisu art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jako podstawy umorzenia postępowania, zastosowanie w odniesieniu do kosztów miał przepis art. 232 § 1 pkt 1 lit a p.p.s.a.

Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o przepis art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.