Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 537/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-06-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 650  Sprawy świadczeń społecznych w drodze wyjątku
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Powołane przepisy: article: art. 246 par 1 pkt 2 w zw. z 262
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2010 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku M. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. D. – przedstawicielki ustawowej małoletniego S. D. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lutego 2010 r. znak [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia: przyznać M. D. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.


UZASADNIENIE

M. D., po wydaniu w niniejszej sprawie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w dniu 26 maja 2010 r. wyroku, oddalającego wniesioną przez nią skargę, złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.

W uzasadnieniu wniosku podała, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, podniosła, że trudno jej znaleźć pracę, ponieważ nie posiada wykształcenia. Oświadczyła, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz małoletnim synem S., dorosłymi córkami K. i M. oraz wnukiem W. Wskazała, że na dochód rodziny, w łącznej wysokości 1.225,10 zł składa się otrzymywany przez nią zasiłek rodzinny, w kwocie 91 zł wraz z dodatkiem z tytułu samotnego wychowywania dziecka, w wysokości 170 zł, pomoc pieniężna na kontynuowanie nauki dla córki K. z Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie, w kwocie 494,10 zł oraz alimenty na wnuka, w kwocie 400 zł, które otrzymuje córka M. wraz z zasiłkiem rodzinnym, w wysokości 68 zł.

Skarżąca oświadczyła, że wraz z dziećmi posiada mieszkanie o wielkości 66,03 m2, które dzieci odziedziczyły po ojcu po 1/5 części, a ponadto nie posiada żadnego majątku ani oszczędności.

Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:

Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie M. D., stosownie do treści art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.

Zgodnie z art. 262 powołanej ustawy, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.

Stosownie zaś do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz z akt administracyjnych wynika, że w chwili obecnej sytuacja materialna skarżącej i jej rodziny jest bardzo trudna – źródłem utrzymania pięcioosobowej rodziny są głównie zasiłki, alimenty na wnuka W. oraz pomoc pieniężna na kontynuowanie nauki dla córki K., łącznie 1.225,10 zł. Oznacza to, że średnio na osobę w rodzinie przypada po 245 zł miesięcznie.

W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała, że pieniędzy brakuje nawet na podstawowe artykuły, opłaty, czy leki.

W związku z powyższym należy uznać, iż w niniejszej sprawie skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, a tym samym, że spełnia przesłanki do przyznania pełnomocnika z urzędu.

Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 262 oraz w związku z art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.