Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 332/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2008-09-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1 w zw. z art. 87 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sylwester Miziołek po rozpoznaniu w dniu 10 września 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 10 września 2007r., sygn. akt. II SA/Ke 332/07 w sprawie ze skargi K. S. na postanowienie Wojewody z dnia [...], znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a : odmówić przywrócenia terminu.


UZASADNIENIE

K. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na postanowienie Wojewody z dnia [...], znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Jako swój adres wskazał Zakład Karny w P., ul. [...].

Zarządzeniem z dnia 15 czerwca 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wezwał skarżącego do uzupełnienia braków skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 100 zł i nadesłanie 1 odpisu skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania - pod rygorem odrzucenia skargi. W doręczonych skarżącemu pismach przewodnich został on pouczony o obowiązku zawiadomienia sądu o każdej zmianie miejsca zamieszkania, gdyż w przypadku zaniedbania tego obowiązku pismo będzie pozostawione w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia.

W odpowiedzi na wezwania skarżący wniósł jedynie o zwolnienie go od kosztów sądowych.

Postanowieniem z dnia 20 lipca 2007r. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach zwolnił K. S. od kosztów sądowych w całości.

Postanowieniem z dnia 10 września 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę K. S. na postanowienie Wojewody z dnia [...], znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.

Odpis tego orzeczenia, wysłany dnia 11 września 2007r. na wskazany przez skarżącego w skardze adres Zakładu Karnego w P., został zwrócony przez pocztę z adnotacją, że K. S. został zwolniony z Zakładu Karnego dnia 7 września 2007r. W związku z tym Sąd z urzędu podjął czynności celem ustalenia aktualnego adresu K. S. poprzez zasięgnięcie informacji w administracji Zakładu Karnego. W rezultacie jako miejsce zamieszkania skarżącego podano [...]. Wobec powyższych ustaleń ponownie wysłano w dniach 25 września 2007r. i 7 listopada 2007r. odpis przedmiotowego postanowienia – na w/w adres. Przesyłka została jednakże zwrócona przez pocztę z adnotacją "adresat wyprowadził się". Następnie, wobec niezłożenia skargi kasacyjnej, zapadłe w niniejszej sprawie orzeczenie uprawomocniło się.

W dniu 17 marca 2008r. K. S. wniósł do tut. Sądu pismo, w którym domaga się przywrócenia mu "wszystkich terminów odnośnie prawomocnego postanowienia z dnia 10 września 2007r.". Wnioskodawca argumentował, iż nie załączył odpisu skargi przez niedopatrzenie. Natomiast fakt nieodebrania przez niego przesyłki pod adresem [...] mógł być spowodowany długimi nieobecnościami spowodowanymi wyjazdami do pracy poza miejsce zamieszkania, z których wracał raz na dwa, trzy tygodnie. Jednocześnie skarżący podniósł, że dopytywał się o korespondencję z sądu na poczcie, ale tam poinformowano go, że po 7 dniach nieodebrane przesyłki są odsyłane.

Powyższe pismo zostało potraktowane jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Zarządzeniem z dnia 31 marca 2008r. K. S. został wezwany do uzupełnienia braku formalnego przedmiotowego wniosku poprzez złożenie skargi kasacyjnej w terminie 7 dni – pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

W wyznaczonym terminie skarżący złożył wniosek o ustanowienie adwokata, który został następnie uwzględniony postanowieniem Referendarza sądowego tut. Sądu z dnia 23 maja 2008r.

Pismem z dnia 24 czerwca 2008r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik K. S. złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, składając jednocześnie skargę kasacyjną.

Postanowieniem z dnia 18 lipca 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach przywrócił K. S. termin do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Stosownie do dyspozycji art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., Sąd na wniosek strony przywróci termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, jeżeli strona nie dokonała tej czynności w ustawowym terminie bez swojej winy. Z kolei zgodnie z przepisem art. 87 cyt. ustawy uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1), we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2), a jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin (§ 4).

Oceniając wniosek K. S. wskazać należy, iż przy pierwszym doręczeniu pism sądowych (dnia 22 czerwca 2007r.- k.16), o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego oraz nadesłania odpisu skargi, skarżący został pouczony o obowiązku zawiadomienia sądu o każdej zmianie miejsca zamieszkania, gdyż w przypadku zaniedbania tego obowiązku pismo będzie pozostawione w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia (odpowiednio pkt 4 i 1 w/w pism). Tymczasem skarżący, opuszczając Zakład Karny w P., który został wskazany w skardze jako jego adres, nie powiadomił Sądu o zmianie miejsca zamieszkania. Dopiero w toku czynności podjętych przez Sąd z urzędu ustalono nowy adres K. S. i tam wysyłano przesyłki. Podnieść przy tym należy, iż skarżący nie kwestionuje, że korespondencja z Sądu była kierowana na jego adres zamieszkania. Tłumaczy natomiast, że postanowienia o odrzuceniu jego skargi wraz ze stosownym pouczeniem o terminie i sposobie jego zaskarżenia nie odebrał z powodu pracy poza miejscem zamieszkania. Znamienna pozostaje przy tym okoliczność, iż we wniosku o przywrócenie terminu K. S. – podobnie jak w skardze – jako swój adres znowu podaje Zakład Karny w P., zaś z dwukrotnych adnotacji doręczyciela wynika, iż skarżący wyprowadził się z mieszkania na [...].

W świetle powyższego brak jest podstaw do uznania zachowania skarżącego jako niezawinione. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się bowiem, że o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. wyrok NSA z dnia 28 czerwca 2007r., II OSK 479/07, LEX nr 344095). Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem (por.

wyrok NSA z dnia 28 czerwca 2007r., II OSK 479/07, LEX nr 344095). Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego zalicza się tak nadzwyczajne zdarzenia, jak przerwy w komunikacji, powódź, pożar, czy też nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą.

Stwierdzić zatem należy, że praca poza miejscem zamieszkania nie stanowi wyjątkowej okoliczności, uniemożliwiającej K. S. odebranie przeznaczonej dla niego przesyłki – zwłaszcza, że został on pouczony o obowiązku wskazania Sądowi nowego adresu. Podkreślenia wymaga, iż skarżący nie spełnił tego wymogu. Nie skorzystał także z uprawnienia do ustanowienia pełnomocnika lub złożenia wniosku o jego ustanowienie przez sąd, ani nie dowiadywał się na bieżąco w sądzie o stanie swojej sprawy – tak więc obecnie musi się liczyć z negatywnymi konsekwencjami swojego zaniechania.

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji postanowienia – na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 ustawy p.p.s.a.