Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 485/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2019-03-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: journal: Dz.U.UE.L 2014 nr 227 poz 69 art. 4
law: Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu  Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich  oraz zasady wzajemnej zgodności.
article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Rzepecka Sędziowie Sędzia WSA Jacek Niedzielski (spr.) Asesor WSA Zbigniew Kruszewski Protokolant Sekretarz sądowy Alicja Rakiej po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 marca 2019 r. sprawy ze skargi A.S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie płatności rolno - środowiskowo - klimatycznej na rok 2017 1. uchyla zaskarżoną decyzję w całości, 2. zasądza od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz strony skarżącej kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...] września 2018 r. nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z [...] czerwca 2018 r. w sprawie przyznania skarżącemu A.S. płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej na rok 2017.

Decyzje organów obu instancji wydane zostały na tle następującego stanu faktycznego sprawy.

W dniu 31 maja 2017 r. do organu pierwszej instancji wpłynął wniosek skarżącego o przyznanie płatności na rok 2017 – płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej. Działki rolne zadeklarowane do płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej zostały zadeklarowane w ramach następujących pakietów (wariantów): 1. Wariant:5.3 Murawy.

2. Wariant: 5.6.2 Torfowiska – wymogi obowiązkowe i uzupełniające.

Organ pierwszej instancji decyzją z [...] czerwca 2018 r. przyznał skarżącemu płatność rolno-środowiskowo-klimatyczną na rok 2017 w łącznej wysokości 6.427,98 zł, w tym Wariant: 5.6.2 Torfowiska – wymogi obowiązkowe i uzupełniające, w wysokości 6.427,98 zł oraz odmówił przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej na rok 2017 do działek rolnych zadeklarowanych w ramach: 1. Wariant 5.3 Murawy i nałożył sankcję w wysokości 12.753,00 zł. Organ pierwszej instancji odmówił jednocześnie przyznania kwoty przeznaczonej na refundację kosztów transakcyjnych poniesionych z tytułu sporządzenia dokumentacji przyrodniczej.

Uzasadniając swoje stanowisko organ stwierdził, że podczas kontroli administracyjnej ustalono, że powierzchnia stwierdzona z tytułu płatności Programu Rolnośrodowiskowo-Klimatycznego w ramach realizacji wariantu 5.3 Murawy, jest większa niż powierzchnia podjętego zobowiązania. Powierzchnia stwierdzona na działce ewidencyjnej [...] wynosi 8,99 i jest większa niż powierzchnia podjętego zobowiązania na tej działce 0,00 ha o 8,99 ha. Podkreślono, że stosownie do § 6 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 18 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Działania rolno-środowiskowo-klimatyczne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 – 2020 (Dz. U z 2015 r., poz. 415 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem "rolno-środowiskowo-klimatycznym", wielkość obszaru objętego zobowiązaniem rolno-środowiskowo-klimatycznym oraz miejsce realizacji tego zobowiązania nie podlegają zmianie w trakcie jego realizacji, m.in. z wyjątkiem:

- jeżeli w trakcie realizacji zobowiązania rolno-środowiskowo-klimatycznego w ramach wariantu pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 5 obszary objęte tym zobowiązaniem zostaną objęte obszarem Natura 2000, zobowiązanie to staje się zobowiązaniem rolno-środowiskowo-klimatycznym w ramach odpowiedniego wariantu pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 4;

- jeżeli w trakcie realizacji zobowiązania rolno-środowiskowo-klimatycznego w ramach wariantu pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 4 obszary objęty tym zobowiązaniem zostaną wyłączone z obszaru Natura 2000, zobowiązanie to staje się zobowiązaniem w ramach odpowiedniego wariantu pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 5.

Organ pierwszej instancji podkreślił, że skarżący w 2016 r. podjął zobowiązanie rolno-środowiskowo-klimatyczne na działce ewidencyjnej [...] w pakiecie 4 - cenne siedliska i zagrożone gatunki ptaków na obszarze Natura 200 w ramach wariantu 4.3 Murawy. Działka ewidencyjna [...] położona jest na obszarze Natura 2000. W roku 2017 skarżący zadeklarował działkę ewidencyjną [...] do płatności w pakiecie 5 – cenne siedliska i zagrożone gatunki ptaków poza obszarem Natura 2000 w ramach wariantu 5.3 Murawy.

Z uwagi na powyższe ustalenia organ stwierdził, że ponieważ nie nastąpiła zmiana granic obszaru Natura 2000 i działka ewidencyjna [...] położona jest w granicach obszaru Natura 2000, deklaracja działki rolnej D1 w ramach wariantu 5.3 Murawy jest zmianą zobowiązania niezgodną z § 6 rozporządzenia rolno-środowiskowo-klimatycznego, tym samym zmiana ta uznana została jako nieuprawnione zwiększenie zobowiązania. Jednocześnie organ stwierdził, że w przypadku stwierdzenia zadeklarowania przez rolnika powierzchni większej niż powierzchnia podjętego zobowiązania w odniesieniu do danej grupy upraw ma zastosowanie art. 19 rozporządzenia Komisji (UE) Nr 640/2014 z 11 marca 2014 r.

Skarżący wniósł odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji, w którym stwierdził, że w 2017 r. złożył wniosek o płatność do działki [...], na której znajduje się murawa ciepłolubna i jest na Naturze 2000 pakiet 4.3, sposób użytkowania oraz wymogi dotyczące wariantu nie zmieniają się, czy to jest 5.3 czy 4.3 tylko numer 4.3 Natura 2000 lub 5.3 poza Naturą. Podkreślił, że jego działka znajduje się na Naturze 2000 i powinien był4.3, lecz przez omyłkę pisarską wpisał 5.3. Wymogi zapisane w ekspertyzie są dla 4.3 i takie też użytkował, zgodnie z ekspertyzą, a przez omyłkę wpisał 5.3. Ciężko jest mu wskazać czy było to podyktowane zmianą oznaczeń, stary PROW maiła oznaczenie Natura 5 nowy 4, czy po prostu przez nieuwagę i omyłkę wpisał 5.3.

Zaskarżoną decyzją z [...] września 2018 r. organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzje organu pierwszej instancji. Odnosząc się do treści odwołania, w którym skarżący wskazał, że zamiana pakietów 4.3 na 5.3 powinna być zakwalifikowana jako błąd pisarski (oczywisty), organ stwierdził, że zagadnienie to winno zostać rozpatrzone zgodnie z art. 4 Rozporządzenia (UE) nr 809/2014, zgodnie z którym wnioski o przyznanie płatności złożone przez beneficjenta mogą zostać skorygowane i poprawione w dowolnym czasie po ich złożeniu w przypadku stwierdzenia oczywistych błędów uznanych przez właściwy organ na podstawie ogólnej oceny danego przypadku, pod warunkiem, że beneficjent działał w dobrej wierze. Właściwy organ może uznać oczywiste błędy tylko w przypadku, gdy mogą one być bezpośrednio zidentyfikowane w wyniku sprawdzenia informacji zawartych we wniosku i dołączonych do niego wymaganych dokumentów. Dalej stwierdzono, że o ile właściwa władza decyduje o tym, które sytuacje należy uznać za błędy oczywiste, to jednak przede wszystkim rolnik jest zobowiązany do wykazania, że chodzi o błąd oczywisty. Zasadniczo oczywisty błąd musi zostać wykryty w informacjach zamieszczonych w formularzu wniosku o przyznanie pomocy. Inaczej mówiąc, to kontrola dotycząca zgodności dokumentów i informacji przekazanych w celu wsparcia wniosku (formularz wniosku, dokumenty towarzyszące (załącznik graficzny), oświadczenia itp.) ujawnia taki błąd. Ponadto uznanie błędu za oczywisty jest niezależne od środków wdrożonych w celu przeprowadzenia kontroli, czy to wizualnych, ręcznych czy też elektronicznych. Podkreślono, że w orzecznictwie sądów administracyjnych funkcjonuje pojęcie błędu oczywistego jako błędu niebudzącego wątpliwości, bezspornego i pewnego (vide: orzeczenie z dnia 28.04.2011 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie sygn. akt I SA/Sz 208/11).

Podkreślono, że w art. 4 Rozporządzenia (UE) nr 809/2014 mowa jest o "oczywistym błędzie wniosku" nie zaś np. o "oczywistej omyłce pisarskiej lub rachunkowej". Istota problemu tkwi zatem w łatwości wykrycia błędu, która decyduje o jego oczywistym charakterze. Błąd jest oczywisty, jeśli bez żadnych dodatkowych informacji od wnioskodawcy, bądź konfrontacji z innymi dokumentami wynika on z weryfikacji samego wniosku przez organ (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 października 2013 r., sygn. akt II GSK 942/12). Wykrycie przez organ oczywistego błędu dotyczy przypadkowego przeoczenia lub innej niedokładności, która nasuwa się sama, widoczna jest dla każdego, bez przeprowadzania jakiejkolwiek dodatkowej analizy, a przez dokonanie poprawki tej omyłki, właściwy sens oświadczenia pozostaje, co tym samym oznacza, że jej poprawienie nie wywołuje zmiany treści oświadczenia woli wykonawcy w znaczeniu merytorycznym (vide: wyrok z dnia 30 styczeń 2014 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sygn. akt V SA/Wa 1719/13).

Oczywista omyłka polega w szczególności na niezamierzonym przekręceniu, opuszczeniu wyrazu, błędzie logicznym, pisarskim lub mającym postać innej niedokładności przypadkowej. Oczywista omyłka pisarska powinna być możliwa do poprawienia bez odwoływania się do innych dokumentów. W zakresie tego pojęcia mieszczą się zatem tylko takiego rodzaju niedokładności, które widoczne są dla każdego, bez przeprowadzania jakiejkolwiek dodatkowej dogłębnej analizy. Oznacza to, że ich poprawienie nie wywołuje zmiany merytorycznej treści oświadczenia woli wykonawcy. Oczywista omyłka pisarska jest wynikiem przeoczenia lub innej wady procesu myślowo - redakcyjnego. Poprawienie oczywistej omyłki nie może prowadzić do wytworzenia nowej treści oświadczenia woli.

Uwzględniając powyższe uwagi organ stwierdził, że zadeklarowanie do danego wariantu/pakietu płatności PRSK działek rolnych, które nie spełniają jednego z kryteriów kwalifikowalności (tj. położenia poza obszarami NATURA 2000), nie może być uznane jako omyłka oczywista. W świetle deklaracji skarżącego brak jest bowiem możliwości poprawy danych we wniosku w taki sposób, by nie uległa zmianie treść merytoryczna deklaracji. W ramach płatności PRSK w ramach wariantu 5.3 Strona zadeklarowała działkę rolną niespełniającą kryteriów kwalifikowalności do przyznania tej płatności co zostało już opisane w niniejszej decyzji.

Podkreślono również, że nie można mówić o omyłce pisarskiej, do katalogu przykładów której należą m.in.: przeoczenie, niedokładność, przestawianie cyfr (tzw. "czeskie błędy"). W przypadku rozpatrywanej płatności PRSK w wariancie 5.3 zadeklarowana została konkretna działka rolna/ ewidencyjna co zostało również potwierdzone w załączniku graficznym dołączonym do wniosku. Ewentualna korekta w deklaracji w celu wyeliminowania nieprawidłowości musiałaby polegać na usunięciu z oświadczenia tych działek, a taka modyfikacja całkowicie zmieniłaby merytoryczną treść oświadczenia woli Wnioskodawcy. Tym samym taka modyfikacja nie miałaby charakteru korekty błędów oczywistych we wniosku lecz zmiany rodzaju wnioskowania.

Podkreślono, że obowiązującą w postępowaniu o przyznanie płatności PRSK zasadą jest działanie organu tylko na wniosek rolnika. To producent rolny podejmuje decyzję, o jakie płatności ubiega się, w tym również podejmuje decyzję, które działki rolne mają być objęte daną płatnością.

Decyzja organu odwoławczego została zaskarżona przez skarżącego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skarżący podniósł, że:

-" zastosowanie art. 19 ust 2 rozporządzenia UE 640/2014 nie powinno mieć miejsca gdyż jest on odwołaniem do płatności z art 18 a te płatności nie są płatnościami z PRSK.",

- "powołuję się na zapis art 4 D20180627 ustawa o PROW, aby omyłkę w określeniu pakietu 5.3 zamiast 4.3 uznać jako omyłkę pisarską",

- "wnioskowanie 5.3 a nie 4.3 nie zwiększa płatności o którą wnioskuję, jest jednakowa jak wymagania dla pakietu 5.3 oraz 4.3 są takie same jak i płatności, mówi o tym załącznik nr 2 . do rozporządzenia PRSK". "Rolnika bardziej interesuje aby zebrać suche siano z tej łąki niż oznaczenie jakie zostało wpisanie ale urzędnika i owszem. Zastosowanie omyłki pisarskiej jest zgodne z kpa. Określanie nie profesjonalne i niedopuszczalne jakoby rolnik powinien jak urzędnik pilnować wpisów w dokumentach i nie miał prawa do pomyłki jest kwestią ludzką mylić sią. Wskazuję, że w piśmie otrzymanym 14IX 2018 o utrzymaniu w mocy decyzji Kierownika Biura Powiatowego na 10 stronie określenie wariant 5.3 "Murawy świeże" jest także pomyłką pisarską. Wszelkie przesłanki do wypłaty płatności za działkę [...] w roku 2017 zostały spełnione grunt był prowadzony poprawnie i pieniądze powinny być mi jako rolnikowi wypłacone".

W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2107 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm. - w skrócie: "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu.

Dokonując kontroli sądowej w tak zakreślonych granicach kognicji, Sąd uznał, że zaskarżona decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR narusza prawo w stopniu uzasadniającym jej wyeliminowanie z obrotu prawnego.

Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do oceny przez Sąd, czy organy prawidłowo odmówił skarżącemu przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej do działek rolnych zadeklarowanych w ramach wariantu 5.3 Murawy?

W ocenie organu z uwagi na to, że skarżący w 2016 r. podjął zobowiązanie rolno-środowiskowo-klimatyczne na działce ewidencyjnej [...] w pakiecie 4 - cenne siedliska i zagrożone gatunki ptaków na obszarze Natura 200 w ramach wariantu 4.3 Murawy, a działka ewidencyjna [...] położona jest na obszarze Natura 2000., to zmiana w roku 2017 zadeklarowanej działki ewidencyjnej [...] do płatności w pakiecie 5 – cenne siedliska i zagrożone gatunki ptaków poza obszarem Natura 2000 w ramach wariantu 5.3 Murawy, stanowiła nieuprawnione zwiększenie zobowiązania.

Skarżący konsekwentnie, zarówno w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji, jak i w skardze, podnosił, że zmiana wariantu z 4.3 Murawy deklarowanego w 2016 r., na 5.3 Murawy w 2017 omyłką pisarską, nie zaś merytoryczną zmianą wariantu.

Organ odwoławczy stwierdził, że w art. 4 Rozporządzenia (UE) nr 809/2014 mowa jest o "oczywistym błędzie wniosku" nie zaś np. o "oczywistej omyłce pisarskiej lub rachunkowej". Istota problemu tkwi zatem w łatwości wykrycia błędu, która decyduje o jego oczywistym charakterze. Błąd jest oczywisty, jeśli bez żadnych dodatkowych informacji od wnioskodawcy, bądź konfrontacji z innymi dokumentami wynika on z weryfikacji samego wniosku przez organ.

W ocenie Sądu zaprezentowana przez organ wykładnia wskazanego przepisu jest niewłaściwa.

Przypomnieć należy, że stosownie do art. 4 Rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiającego zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. U. UE. L. 2014.227.69 ze zm.), wnioski o przyznanie pomocy, wnioski o wsparcie, wnioski o płatność i dokumenty uzupełniające złożone przez beneficjenta mogą zostać skorygowane i poprawione w dowolnym czasie po ich złożeniu w przypadku stwierdzenia oczywistych błędów uznanych przez właściwy organ na podstawie ogólnej oceny danego przypadku, pod warunkiem że beneficjent działał w dobrej wierze. Właściwy organ może uznać oczywiste błędy tylko w przypadku, gdy mogą one być bezpośrednio zidentyfikowane w wyniku sprawdzenia informacji zawartych w dokumentach, o których mowa w akapicie pierwszym.

Wbrew stwierdzeniu organu analizowanego przepisu nie można interpretować w ten sposób, że jeżeli w przepisie jest mowa o oczywistym błędzie, to z definicji wynika, iż nie dotyczy on oczywistej omyłki pisarskiej lub rachunkowej.

Przeciwnie, pojęcie "oczywistego błędu" zawiera w sobie zarówno możliwość popełnienia go wskutek "oczywistej omyłki pisarskiej, jak i "oczywistej omyłki rachunkowej".

Nie można się również zgodzić z organem, że błąd jest oczywisty, jeśli bez żadnych dodatkowych informacji od wnioskodawcy, bądź konfrontacji z innymi dokumentami wynika on z weryfikacji samego wniosku przez organ. Stwierdzenie oczywistego błędu najczęściej wiąże się z porównaniem dokumentu nim obarczonego z dokumentem wolnym od błędu. Aby stwierdzić błąd pisarski, np. w nazwisku należy porównać je z prawidłowym zapisem nazwiska. Identycznie należy postąpić w przypadku stwierdzenia błędu rachunkowego.

Organowi umknęło, że wskazany przepis nakłada na organ obowiązek dokonania oceny czy błąd taki (oczywisty) wystąpił, na podstawie ogólnej oceny danego przypadku. Dodatkowo przepis wskazuje, że stwierdzenie oczywistych błędów może nastąpić pod warunkiem, że beneficjent działał w dobrej wierze.

Ten aspekt sprawy nie był przez organ rozpatrzony.

W ocenie Sądu organ nie dokonał właściwej, pełnej oceny sprawy jako konkretnego, jednostkowego przypadku, a jedynie posłużył się ogólnymi sfomułowaniami, nie odnosząc się do realiów sprawy.

Przypomnieć należy, że skarżący w 2016 r. podjął zobowiązanie rolno-środowiskowo-klimatyczne na działce ewidencyjnej [...] w pakiecie 4 - cenne siedliska i zagrożone gatunki ptaków na obszarze Natura 200 w ramach wariantu 4.3 Murawy. Bezspornym jest, że działka ewidencyjna [...] położona jest na obszarze Natura 2000.

Następnie w roku 2017 skarżący zadeklarował działkę ewidencyjną [...] do płatności, wskazując w deklaracji pakiet 5 – cenne siedliska i zagrożone gatunki ptaków poza obszarem Natura 2000 w ramach wariantu 5.3 Murawy.

Różnica obu pakietów i wariantów sprowadza się do położenia deklarowanych we wniosku działek ewidencyjnych. W pierwszym przypadku działki muszą być położone w obszarze Natura 2000 w drugim zaś poza nim. Porównanie obu złożonych przez skarżącego deklaracji, co jak wynika z uzasadnienia decyzji organ uczynił, powinno wzbudzić wątpliwości organu w zakresie prawidłowości zadeklarowanego pakietu 5.3 Murawy. Wątpliwości te wynikają z kilku oczywistych konstatacji. Po pierwsze zadeklarowana w 2016 r. działka ewidencyjna [...] w pakiecie 4 - cenne siedliska i zagrożone gatunki ptaków na obszarze Natura 200 w ramach wariantu 4.3 Murawy, była położona na obszarze Natura 2000. W roku 2017 fizyczne położenie działki nie uległo zmianie z oczywistych przyczyn. Nie zmienił się również obszar Natura 2000.

Po wtóre, trudno przyjąć, że skarżący świadomie zadeklamował pakiet 5.3 Murawy, czyli obszar położony poza obszarami Natura 2000, ponieważ musiałby założyć i zdawać sobie z tego sprawę, iż naraża się tym samym na odmowę przyznania płatności w tym zakresie i dodatkowo obciążony będzie sankcją.

Powyższe okoliczności powinny doprowadzić organ do rozważenia, czy w sprawie nie wystąpił oczywisty błąd, polegający właśnie na błędnym wpisaniu numeru pakietu 5.3 zamiast 4.3.

O ile spostrzeżenie tego błędu przez skarżącego mogło być utrudnione, mógł on bowiem pozostawać w przekonaniu o prawidłowości zadeklarowanego numeru pakiety, o tyle po zapoznaniu się z decyzją organu pierwszej instancji konsekwentnie okoliczność tą podnosił. To zaś nakładało na organ obowiązek dokonania wszechstronnej oceny sprawy, oceny danego, konkretnego przypadku w świetle wskazanych przez Sąd powyżej kryteriów.

Takiej pogłębionej oceny zabrakło w sprawie. Nie dokonano jej w aspekcie kryteriów wynikających z art. 4 Rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r.

Z tych też przyczyn zaskarżona decyzja została przez Sąd uchylona. Rozpoznając sprawę ponownie rolą organu będzie dokonanie oceny podniesionych przez skarżącego zarzutów w kontekście art. 4 Rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. z uwzględnieniem sposobu dokonania wykładni przepisu wskazanej przez Sąd.

Sąd uznał, że w pozostałym zakresie zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.

Z tych też przyczyn oraz na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.