Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1093/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-10-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6463 Wzory przemysłowe
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Odmówiono dopuszczenia do udziału w sprawie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w dniu 19 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. Sp. j. z siedzibą w L. o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze strony w sprawie ze skargi S. w G. z siedzibą w G. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia wniosku o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego p o s t a n a w i a: odmówić P. Sp. j. z siedzibą w L. dopuszczenia do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze jego uczestnika.


UZASADNIENIE

P. Sp. j. z siedzibą w L. (dalej też jako "wnioskodawca") zwróciło się z wnioskiem o dopuszczenie do udziału w charakterze strony w postępowaniu ze skargi S. w G. z siedzibą w G. (dalej też jako "skarżąca") na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej (dalej też jako "organ" lub "UP RP") z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia wniosku o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt. "[...]" nr [...].

W uzasadnieniu wnioskodawca wskazał, że przed Urzędem Patentowym RP toczyły się równolegle dwa postępowania sporne o unieważnienie tego samego prawa z rejestracji, nr [...], na wzór przemysłowy pt. "[...]" udzielonego w roku 2009 na rzecz Z. Sp. z o. o. z siedzibą w M. Pierwsze postępowanie unieważnieniowe: nr [...] z wniosku S. w G., oraz drugie: nr [...] z wniosku P. Sp. jawna w L. W obu sprawach Urząd Patentowy, decyzjami z [...] stycznia 2016 r. wnioski o unieważnienie oddalił. Obaj wnioskodawcy złożyli skargi od tych decyzji a Wojewódzki Sąd Administracyjny w obydwu sprawach wyznaczył termin rozprawy na dzień 4 listopada 2016 r.

Wnioskodawca podkreślił, że ma interes prawny w żądaniu unieważnienia prawa z rejestracji wzoru przemysłowego "[...]", ponieważ jest od roku 2015 producentem lizaków lodowych "łaciate" o wyglądzie identycznym z chronionym wzorem przemysłowym, to jest zdobionych nieregularnymi plamami stylizującymi krowie łaty. Nadmienił, że używa dla tych lodów nazwy "łaciate" na podstawie licencji udzielonej przez S. w G. z siedzibą w G., jest to zatem całkowicie legalne. Licencja jest wyłączna oraz wpisana do rejestru znaków towarowych, prowadzonego przez Urząd Patentowy RP.

Wnioskodawca podkreślił, że wnikliwej analizy przysługującego mu interesu prawnego dokonał Urząd Patentowy RP w postępowaniu spornym [...], z jego wniosku o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego "[...]", a ustalenia co do interesu prawnego Urząd obszernie omówił na str. 4-7 decyzji z [...] stycznia 2016 r. nr [...] będącej przedmiotem postępowania przed Sądem w ramach sprawy o sygn. akt VI SA/Wa 1135/16. Wnioskodawca zaznaczył, że z ustaleniami decyzji nr [...], co do zaistnienia jego interesu prawnego, całkowicie się zgadza, przy czym również uprawniony ze spornego wzoru przemysłowego [...] pogodził się z tymi ustaleniami decyzji (mimo, iż wcześniej usiłował podważyć interes prawny), nie składał bowiem skargi na decyzję w tej części.

Pomimo uznania interesu prawnego, Urząd Patentowy RP wykluczył możliwość powoływania przez wnioskodawcę naruszenia prawa do znaków towarowych (jako przesłanki merytorycznej unieważnienia) należących do S. w G., będącej licencjodawcą w odniesieniu do lodów "łaciatych". Ten fragment rozstrzygnięcia zawartego w decyzji [...] jest przedmiotem zarzutu nr 5 skargi w sprawie VI SA/Wa 1135/16. Z powyższych względów wnioskodawca, podkreślając, że ma interes prawny do żądania unieważnienia prawa z rejestracji wzoru przemysłowego [...], posiada także interes prawny, wymagany przez art. 33 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dla przystąpienia do sprawy VI SA/Wa 1093/16, ze skargi S. w G., czyli jego licencjodawcy, w sprawie unieważnienia tego samego prawa z rejestracji, zwłaszcza wobec niepewności co do rozstrzygnięcia przez Sąd zarzutu nr 5 skargi w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 1135/16. Wnioskodawca nadmienił, że skoro sprawy o sygn. akt VI SA/Wa 1093/16 i VI SA/Wa 1135/16 dotyczą tego samego wzoru przemysłowego, to rozstrzygnięcie sprawy ze skargi S. w G., a w dalszej kolejności ponowna decyzja Urzędu Patentowego RP, mają wpływ na sytuację prawną P. Sp. j. z siedzibą w L..

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 32 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej też jako "p.p.s.a.") stronami postępowania prowadzonego przed sądem administracyjnym są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.

Jednocześnie art. 33 § 1 p.p.s.a. uznaje za uczestnika postępowania osobę, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego. Z kolei w świetle art. 33 § 2 p.p.s.a. udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego.

Wobec brzmienia powyższych przepisów kwestią kluczową, decydującą o możliwości dopuszczenia konkretnej osoby do postępowania sądowego jest ustalenie, czy ma ona interes prawny, na który mogłoby oddziaływać orzeczenie wydane w sprawie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

Legitymacja uczestnika musi mieć podstawę w przepisach prawa materialnego (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie: z dnia 15 kwietnia 1993 r. sygn. akt I SA 1719/92, z dnia 29 października 2008 r. sygn. akt II GSK 422/08 – dostępne, tak jak i powołane w dalszej części uzasadnienia orzeczenia na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Stwierdzenie istnienia interesu prawnego wymaga ustalenia związku o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą prawa a sytuacją prawną konkretnego podmiotu prawa polegającego na tym, że akt stosowania tej normy może mieć wpływ na sytuację prawną tego podmiotu w zakresie prawa materialnego. Interes taki powinien znajdować potwierdzenie w okolicznościach faktycznych, które uzasadniają zastosowanie normy prawa materialnego i musi istnieć w dacie stosowania danych norm prawnych. Interes prawny przejawia się w tym, że określony podmiot ma roszczenie o przyznanie mu uprawnienia lub zwolnienia z nałożonego obowiązku. Jeżeli w przepisach szczególnych ustawy określone zostały prawa i obowiązki strony, to takie same prawa i obowiązki przysługują również uczestnikom postępowania na prawach strony i uczestnikom postępowania (zob. J. Drachal. A. Wiktorowska, G. Rząsa, "Prawo opostępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Warszawa 2013 r., s. 141-142). Podkreśla się także, że aby interes prawny mógł być zaspokojony, musi być on interesem osobistym, własnym, indywidualnym, znajdującym swoją podstawę w konkretnym przepisie prawa materialnego oraz potwierdzenie w okolicznościach faktycznych.

W oparciu o powyższe rozważania, Sąd nie dopatrzył się, by wynik postępowania sądowego w sprawie ze skargi S. w G. z siedzibą w G. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] dotyczył interesu prawnego wnioskodawcy, czyli P. Sp. j. z siedzibą w L.

Podkreślenia wymaga, że zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja zapadła w oparciu o przepis art. 106 ust. 1 i art. 117 ust. 2 oraz art. 89 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku – Prawo własności przemysłowej (tekst jednolity Dz. U. z 2013 roku, poz. 1410 ze zm., dalej tez jako "p.w.p.").

Zgodnie z art. 117. ust. 1 p.w.p. do unieważnienia prawa z rejestracji wzoru przemysłowego przepisy art. 89 stosuje się odpowiednio. Podstawą do unieważnienia prawa z rejestracji może być również stwierdzenie, że wykorzystywanie wzoru przemysłowego narusza prawa osobiste lub majątkowe osób trzecich (art. 117 ust. 2 p.w.p.).

W niniejszej sprawie z wnioskiem o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt. "[...]" nr [...] wystąpiła S. w G. z siedzibą w G. i to ona oraz uprawniona Z. (M.) Sp. z o. o. z siedzibą w M. były stronami postępowania. P. Sp. j. z siedzibą w L. wystąpiło z odrębnym wnioskiem o unieważnienie prawa z rejestracji ww. wzoru przemysłowego, przy czym organ oddalił wniosek P. Sp. j. z siedzibą w L. o połączenie obydwu spraw do wspólnego rozpoznania na podstawie art. 62 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku (tekst jednolity Dz. U. z 2016 roku, poz. 23 ze zm., dalej tez jako "k.p.a."). Jako powód organ podał odmienne źródła interesu prawnego P. Sp. j. z siedzibą w L. oraz S. w G. z siedzibą w G. i odmienny materiał dowodowy przez nie przedłożony.

Kluczowym jest, że sprawa o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego toczy się w trybie spornym i jest wszczynana złożeniem wniosku o unieważnienie tego prawa. Zgodnie z art. 2551 ust 1 p.w.p. postępowania w sprawach spornych inicjowane jest przez złożenie pisemnego wniosku o wszczęcie takiego postępowania. Postępowanie ma charakter sporny, a więc cechuje się kontradyktoryjnością, spór toczy się miedzy stronami postępowania tj. wnioskodawcą i uprawnionym z rejestracji wzoru, którego unieważnienia domaga się wnioskodawca. P. Sp. j. z siedzibą w L. była stroną odrębnego postępowania. Tymczasem sporny charakter postępowania zakończonego wydaną w niniejszej sprawie decyzją determinuje także kwestię interesu prawnego. Ocena zasadności, bądź nie, unieważnienia prawa z rejestracji wzoru przemysłowego na podstawie art. 117 ust. 2 p.w.p. dokonuje się bowiem w każdorazowo w stosunku do podniesionych przez konkretny podmiot naruszeń jego prawa osobistego lub majątkowego. Naruszenia spornym znakiem praw innych podmiotów rozstrzygane są w odrębnych postępowaniach a sam fakt, że dotyczą tego samego prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, nie determinuje powstania po ich stronie interesu prawnego do udziału w postepowaniu sądowym zainicjowanym skargą jednego z podmiotów konkretnego postępowania spornego.

Trzeba mieć przy tym na uwadze, że interes prawny to coś więcej niż interes faktyczny, gdyż za interes prawny można uznać tylko taki interes, który stwarza korzystną sytuację prawną dla danego podmiotu. Interes faktyczny, to zaś stan, w którym podmiot wprawdzie jest bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy, nie może jednak tego zainteresowania poprzeć przepisami prawa powszechnie obowiązującego. W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że interes faktyczny to interes indywidualny, który nie został w żaden wyraźny sposób wzięty pod ochronę przez obowiązujące prawo (W. Jakimowicz, Publiczne prawa podmiotowe, Zakamycze 2000, s. 126).

Oceniając pod tym względem rozpoznawany wniosek stwierdzić należy, że P. Sp. j. z siedzibą w L. nie wykazała swojego interesu prawnego w postępowaniu ze skargi S. w G. z siedzibą w G. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...]. W istocie wniosek sprowadza się do wykazania istnienia interesu faktycznego strony składającej wniosek, wynikający z oferowania przez wnioskującego o dopuszczenie do udziału w postępowaniu produktów na licencji strony skarżącej. Jednakże żaden przepis prawa materialnego nie pozwala wywieść interesu prawnego licencjobiorcy wobec postępowania o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego zainicjowanego przez licencjodawcę. Pojęcie własnego interesu prawnego oznacza tymczasem, że nie można opierać go wyłącznie na sytuacji prawnej innego podmiotu, nawet jeżeli w konkretnej sprawie charakter związków tych podmiotów byłby nie tylko faktyczny, ale i prawny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 kwietnia 2008 r. sygn. II OZ 280/08). Od tak pojmowanego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, kiedy to dany podmiot jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, nie może jednak wskazać przepisu prawa, który stanowiłby podstawę jego roszczenia i w konsekwencji uprawniał go do żądania stosownych czynności organu administracji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 sierpnia 2012 r. sygn. akt II GZ 271/12).

Z taką też sytuacją mamy do czynienia na gruncie sprawy z wniosku P. Sp. j. z siedzibą w L. o dopuszczenie do udziału w charakterze strony w postępowaniu ze skargi S. w G. z siedzibą w G. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia wniosku o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt. "[...]" nr [...].

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 33 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.