Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 2164/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-11-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 i  art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 37
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący sędzia WSA Gabriela Nowak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. L., G. T., R. P., R. R., D. U., D. U., A. B., J. S., K. B., A. S., B. B., L. S., M. R. i S. H. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia na bezczynność organu za nieuzasadnione postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 6 października 2011 r. skarżący wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2011 r., nr [...] uznające, na podstawie art. 37 § 2 kpa, za nieuzasadnione zażalenie na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o zawarcie umowy użytkowania wieczystego gruntu.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie podnosząc, że na postanowienie wydane w trybie art. 37 kpa nie służy skarga do sądu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływana dalej jako "P.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

W przedmiotowej sprawie skarżący zaskarżyli postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. wydane trybie art. 37 kpa. Należy podkreślić, iż wniesienie zażalenia w tym trybie jest wyłącznie warunkiem formalnym wystąpienia przez osobę zainteresowaną ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność organu i nie może być w takiej sytuacji traktowane jak odrębne postępowanie administracyjne. Stanowisko organu wyższego stopnia wyrażone w tym zakresie ma charakter incydentalny i powinno mieć formę postanowienia, aczkolwiek jego treść odnosi się wyłącznie do kwestii zażalenia na bezczynność organu pierwszej instancji (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2001 r., sygn. akt. IV SA 572/99, ONSA 2002/2/16).

Zaskarżone postanowienie nie może również zostać uznane za postanowienie kończące postępowanie w sprawie lub rozstrzygające sprawę co do istoty z uwagi na to, iż jego wydanie warunkuje jedynie wniesienie do sądu administracyjnego skargi na bezczynność organu administracji (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 października 2006 r., sygn. akt. II GSK 137/06, Lex nr 276679).

Należy również podkreślić, iż o niezaskarżalności powyższego rozstrzygnięcia skarżący zostali pouczeni w zaskarżonym postanowieniu.

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.