Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1349/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2018-04-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi
Powołane przepisy: article: art. 73, 86 par. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. N. i G. N., o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie z ich skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w S. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie aktualizacji danych ewidencji gruntów i budynków postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.


UZASADNIENIE

Postanowieniem wydanym w dniu 5 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę J. N. i G. N. na opisaną w sentencji decyzję Z. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego w i Kartograficznego w S. w przedmiocie aktualizacji danych ewidencji gruntów i budynków, z uwagi na nieuzupełnienie w zakreślonym terminie jej braków formalnych.

Odpis przedmiotowego postanowienia został doręczony pełnomocnikowi skarżących w dniu 17 stycznia 2018 r.

W dniu 24 stycznia 2018 r. pełnomocnik wniósł zażalenie na ww. postanowienie Sądu z dnia 5 stycznia 2018 r. z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Do wniosku załączył pełnomocnictwo uprawniające do działania w imieniu skarżących oraz potwierdzenie uiszczenia wpisu od skargi w kwocie [...]zł.

W motywach uzasadnienia rzeczonego wniosku pełnomocnik zaprzeczył, aby informacja o awizowaniu przesyłki, pomimo adnotacji o jej dwukrotnym awizowaniu (w dniu 5 i 13 grudnia 2017 r.), została umieszczona w skrzynce pocztowej jego lokalu przy ul. [...] w S.. Podniósł, że mając świadomość negatywnych skutków wynikających z niepodjęcia przesyłki, odbioru przesyłek poleconych dokonuje z najwyższą starannością. W jego ocenie informacja o awizowaniu przesyłki mogła zostać złożona w innej skrzynce pocztowej lub nie zostać złożona w ogóle. Nadto zaznaczył, że w okresie od 12 do 16 grudnia 2017 r. odbioru korespondencji awizowanej dokonywała współpracująca z nim A. P., która odbierając korespondencję awizowaną zawsze prosiła o weryfikację w systemie pocztowym, czy nie ma innych przesyłek awizowanych.

Podsumowując, w ocenie pełnomocnika, z uwagi na brak pozostawienia awiza w skrzynce pocztowej lokalu przy ul. [...] w S., Sąd wadliwie zastosował przepisy dotyczące doręczenia zastępczego uregulowanego w art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej jako "p.p.s.a." W związku z brakiem rzeczonej informacji nie mógł dokonać czynności polegającej na usunięciu braków formalnych skargi bez swojej winy, ponieważ nie miał wiedzy o wezwaniu zobowiązującym do usunięcia braków formalnych skargi, o którym dowiedział się w dniu odebrania postanowienia Sądu z dnia 5 stycznia 2018 r., tj. w dniu 17 stycznia 2018 r.

Pełnomocnik złożył w Urzędzie Pocztowym reklamację dotyczącą kwestionowanego sposobu doręczenia przesyłki.

Z udzielonej odpowiedzi wynika, że listonosz obsługujący ul. [...] nie pamięta szczegółowo okoliczności doręczenia przesyłki poleconej będącej przedmiotem sprawy, niemniej zapewnił, iż każdorazowo podejmuje próbę doręczenia przesyłek poleconych, a dopiero w przypadku nieobecności adresata sporządza zawiadomienie, które pozostawia w skrzynce oddawczej. W niniejszej sprawie miało to miejsce w dniu 5 grudnia 2017 r. Zawiadomienie powtórne, sporządzone w dniu 13 grudnia 2017 r., przekazano do doręczenia tego samego dnia. Z uwagi na fakt, że dla obsługi zawiadomień system technologiczny jest znacznie uproszczony, urząd pocztowy nie jest w stanie wyjaśnić, co stało się z zawiadomieniami dotyczącymi przesyłki, po ich umieszczeniu w skrzynce adresata.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi nie zasługiwał na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 85 p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a nadto równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a.).

Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przez brak winy, o którym mowa w art. 86 § 1 p.p.s.a., należy rozumieć sytuacje, w których z przyczyn obiektywnie niezależnych, nawet przy zachowaniu najwyższej staranności skarżący nie miał możliwości dochowania terminu.

W przedmiotowej sprawie, zarządzeniami sądu z dnia 27 listopada 2017 r. zobowiązano pełnomocnika skarżących do uiszczenia solidarnego wpisu od skargi oraz do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez nadesłanie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed sądem administracyjnym. Przesyłka zawierająca niniejsze zobowiązania została nadana przez tut. sąd w dniu 29 listopada 2017 r. i po dwukrotnym awizowaniu w dniu 5 i 13 grudnia 2017 r., zwrócona do adresata jako niepodjęta w terminie.

Powyższe skutkowało przyjęciem, że doręczenie przesyłki nastąpiło w dniu 19 grudnia 2017 r., w trybie doręczenia zastępczego, wynikającego z art. 73 p.p.s.a. i to domniemanie doręczenia usiłuje obalić pełnomocnik skarżących, wykazując brak zawinienia w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Pełnomocnik argumentuje bowiem, że druki awiza przesyłki sądowej nie zostały przez operatora pocztowego pozostawione w skrzynce pocztowej jego kancelarii. Okoliczności podnoszone przez pełnomocnika nie znajdują jednak potwierdzenia w aktach rozpoznawanej sprawy.

Na zwróconej do sądu przesyłce wraz ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru znajdują się adnotacje operatora pocztowego, z których wynika, że była ona dwukrotnie awizowana, tj. 5 grudnia i 13 grudnia 2017 r. oraz pozostawała w placówce pocztowej do 21 grudnia 2017 r. Wszystkie adnotacje na kopercie zostały opatrzone pieczęcią i podpisem listonosza oraz wskazują, że doręczenie dokonane w trybie art. 73 p.p.s.a. było prawidłowe. Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłek, a także adnotacje znajdujące się na zwróconych do nadawcy przesyłkach wypełnione przez pracowników poczty, korzystają z domniemania prawdziwości, jako dokument urzędowy (por. postanowienie NSA z dnia 27 sierpnia 2013 r., sygn. akt II GZ 477/13).

Domniemania doręczenia nie można obalić przez proste zaprzeczenie. Obalenie domniemania doręczenia przesyłki na podstawie ogólnikowego twierdzenia o niepozostawieniu awiza prowadziłoby do nieuzasadnionego podważenia instytucji z art. 73 p.p.s.a. W każdej bowiem sytuacji strona mogłaby obalić to domniemanie poprzez zwykłe oświadczenie, że awizo nie zostało umieszczone w skrzynce pocztowej lub zaginęło (por. postanowienie NSA z dnia 9 marca 2011 r., sygn. akt II OSK 368/11).

Tym samym w ocenie Sądu okoliczności podnoszone przez pełnomocnika skarżących we wniosku o przywrócenie terminu nie mogą stanowić podstawy do jego uwzględnienia, ponieważ nie sposób uznać aby działania operatora pocztowego były nieprawidłowe. Powyższego twierdzenia nie obaliła także złożona przez pełnomocnika reklamacja w urzędzie pocztowym, ponieważ z jej odpowiedzi jednoznacznie wynika, że druki awiza zostały umieszczone w skrzynce pocztowej adresata w dniu 5 i 13 grudnia 2017 r.

Biorąc pod uwagę opisane okoliczności, uznając, że pełnomocnik skarżących nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.