Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 1114/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2006-04-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Szaniecka Sędzia NSA Stanisław Małek /spr./ Sędzia NSA Barbara Kamieńska Protokolant sekr.sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi A.W. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego; o d d a l a s k a r g ę /-/ St.Małek /-/ J.Szaniecka /-/ B.Kamieńska


UZASADNIENIE

Starosta p. decyzją z dnia [...]r. na podstawie przepisów art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy Prawo budowlane (Dz.U. z 2003 r. Nr 207 poz. 2016 ze zm.) oraz art. 48 i art. 56 ust. 1 i 2 ustawy Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2001 r. Nr 62 poz. 627 ze zm.) zatwierdził projekt budowlany i udzielił Polskim Sieciom Elektroenergetycznym S.A. w Warszawie pozwolenia na budowę czterotorowej linii elektroenergetycznej K.-P. oraz tymczasowego wykorzystania jednego toru dla odcinka od granicy gminy M. (dz. [...]w K.) do słupa nr [...] (dz. [...]w K.) oraz od słupa nr [...] (dz. [...]w B. ) do słupa nr [...] - [...] (dz. nr [...] w K.) z wyłączeniem odcinków wymienionej linii na działkach [...],[...],[...],[...] i [...] w S., dz. nr [...] w D. oraz dz. nr [...] w P. - na terenie położonym w miejscowościach K., B., S., D., R., P., K. na określonych ewidencyjnie działkach.

A. W. wniosła odwołanie, żądając uchylenia decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. Podała, iż będąca jej własnością nieruchomość położona w B. ul. [...] (działki nr [...] i [...]) znajduje się w obszarze oddziaływania obiektu.

Zamierzona inwestycja usytuowana zostanie bowiem na terenie sąsiednich działek. Linia elektroenergetyczna wyposażona zostanie w oświetlenia sygnalizacyjne, które spowoduje, że jej nieruchomość, w tym również dom mieszkalny, zostanie "narażona na wszelkie niedogodności w tym związane...". Inwestycja narusza - zdaniem odwołującej - jej uzasadnione interesy, a w szczególności prawo własności.

Stwierdziła odwołująca, iż wbrew wymogom przepisu art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami, nie została wydana decyzja ograniczająca sposób korzystania z nieruchomości.

Podkreśliła, iż według raportu oddziaływania linii elektroenergetycznej na środowisko obszar jej oddziaływania wynosi 44 metry. Przedmiotowa nieruchomość znajduje się zatem w obszarze oddziaływania inwestycji.

Wojewoda zaskarżoną decyzją na podstawie przepisu art. 138 § 1 pkt 3 kpa umorzył postępowanie odwoławcze. Organ odwoławczy uznał, iż A. W. w świetle przepisu art. 28 ust. 2 w związku z art. 3 pkt 30 ustawy Prawo budowlane (Dz.U. z 2003 r. Nr 207 poz. 2016) nie jest stroną postępowania o pozwolenie na budowę. Nieruchomość będąca własnością zainteresowanej nie znajduje się bowiem w obszarze oddziaływania obiektu.

Przez obszar oddziaływania obiektu należy rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie odrębnych przepisów.

Na podstawie przepisu art. 135 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2001 r. Nr 62 poz. 627 ze zm.) oraz raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko uzgodnionego z właściwymi organami - obszar oddziaływania przedmiotowego obiektu dotyczy terenu o szerokości 44 metry (po 22 metry z obu stron sieci elektroenergetycznej).

Działki nr [...] i [...] usytuowane są w odległości wynoszącej odpowiednio co najmniej 35 i 20 metry. Nie znajdują się wiec w obszarze oddziaływania linii elektroenergetycznej.

Wojewoda podkreślił też, że problem świateł sygnalizacyjnych nie ma znaczenia dla określenia pojęcia strony postępowania, gdyż żaden przepis prawa nie ogranicza sposobu oświetlenia obiektu.

A. W. wniosła skargę, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji. Skarżąca wskazała, iż wbrew ustaleniom organu odwoławczego, jest stroną postępowania o pozwolenie na budowę. Nieruchomość, będąca jej własnością, znajduje się bowiem w obszarze oddziaływania linii elektroenergetycznej. Wybudowanie słupów znacznie wyższych od dotychczasowych, wyposażonych w sygnalizacyjne oświetlenie, utrudni korzystanie z nieruchomości w sposób zgodny z jej przeznaczeniem. Migające światło ostrzegawcze, widoczne z okna domu mieszkalnego, będzie stanowiło poważną przeszkodę w niezakłóconym korzystaniu z nieruchomości, co stanowi naruszenie przepisu art. 144 kc. Skarżąca stwierdziła, iż zaskarżona decyzja narusza przepis art. 28 kpa. Zamierzona inwestycja narusza bowiem jej uzasadniony interes prawny (prawo własności). Podkreśliła, iż w sprawie nie została wydana decyzja, o której mowa w art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Wojewoda w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutów skargi wskazano, iż w świetle przepisu art. 144 kc zakazane są jedynie bezpośrednie działania zakłócające korzystanie z nieruchomości sąsiednich (immisja). Światła ostrzegawcze linii elektroenergetycznej trudno nazwać immisją, tym bardziej bezpośrednią.

Powołany przez skarżącą przepis art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami nie miał w sprawie zastosowania, gdyż właściciele działek, przez które przebiega inwestycja, wyrazili na to zgodę.

Polskie Sieci Elektroenergetyczne wniosły o oddalenie skargi.

Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna. Zaskarżona decyzja słusznie bowiem stwierdza, iż skarżąca nie jest stroną postępowania w sprawie pozwolenia na budowę.

Stosownie do prawidłowo powołanego przez organ odwoławczy przepisu art. 28 ust. 2 i art. 3 pkt 20 ustawy Prawo budowlane (Dz.U. z 2003 r. Nr 207 poz. 2016) przymiot strony w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę przysługuje nie tylko inwestorowi, ale także właścicielom (użytkownikom wieczystym, zarządcom nieruchomości) znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu, wyznaczonego w otoczeniu tego obiektu na podstawie odrębnych przepisów wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu terenu.

Powyższa regulacja stanowi, iż omawiany przepis (art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane) jest przepisem szczególnym w stosunku do ogólnej definicji pojęcia strony zamieszczonej w art. 28 kpa.

W postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę zainteresowany winien więc wykazać nie tylko interes prawny w rozumieniu art. 28 kpa, ale również to, iż nieruchomość, której jest właścicielem, znajduje się w obszarze oddziaływania obiektu.

Z niekwestionowanych ustaleń organu odwoławczego wynika, iż ustalony w sprawie, na podstawie art. 135 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2001 r. Nr 62 poz. 627 ze zm.) obszar ograniczonego sposobu zagospodarowania (zabudowy) dotyczy pasa terenu o szerokości 44 metry - po 22 metry z obu stron osi linii elektroenergetycznej.

Przedmiotowe działki (nr [...] i [...]) położone są w odległości co najmniej 35 i 20 metrów od południowej granicy pasa terenu ograniczonego użytkowania, co potwierdza także znajdująca się w aktach sprawy mapa będąca fragmentem mapy zasadniczej obrębu B..

Organ odwoławczy prawidłowo zatem ustalił, iż działki skarżącej nie znajdują się w obszarze oddziaływania obiektu. W tej sytuacji postępowanie należało umorzyć (art. 105 § 1 kpa) gdyż odwołanie zostało wniesione przez osobę, która nie jest stroną postępowania w sprawie pozwolenia na budowę.

Podstawą odmiennej oceny zaskarżonej decyzji nie może być twierdzenie skarżącej o naruszenie jej prawa własności przez oświetlenie słupów elektroenergetycznych. Żaden bowiem przepis prawa nie wprowadza ograniczeń w zagospodarowaniu terenu (zabudowie) z uwagi na oświetlenie tego rodzaju obiektu.

Podnoszony przez skarżącą problem wydania decyzji w trybie przepisu art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2000 r. Nr 46 poz. 543) nie ma również żadnego znaczenia dla niniejszej sprawy. Postępowanie przed organem odwoławczym dotyczyło bowiem uznania skarżącej za stronę postępowania w sprawie pozwolenia na budowę, a nie merytorycznej oceny zasadności decyzji organu pierwszej instancji.

Uznając, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie na podstawie przepisu art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270) orzeczono jak w sentencji wyroku.

/-/ St.Małek /-/ J.Szaniecka /-/ B.Kamieńska

MK