Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2277/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-02-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Urszula Wilk po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. A., M. G., M. K., S. P., E. W., B. J., H. W., R. S., P. Sp. z o.o. z/s w W., A. Sp. z o.o. z/s w W., H. B., M. B., W. P. oraz M. Z. o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta m. W. z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w sprawie ze skargi K. A., M. G., M. K., S. P., E. W., B. J., H. W., R. S., P. Sp. z o.o. z/s w W., A. Sp. z o.o. z/s w W., H. B., M. B., W. P. oraz M. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie wydania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta m. W. z dnia [...] czerwca 2012 r.


UZASADNIENIE

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2012 r. o umorzeniu postępowania odwoławczego w sprawie zezwolenia na rzecz W. Sp. z o.o. Spółka komandytowa na zajęcie pasa drogowego w celu funkcjonowania pawilonów handlowo-usługowych w przejściu podziemnym [...] w rejonie [...] oraz na zajęcie pasa drogowego [...] w rej. ul. [...] dla potrzeb zaopatrzenie pawilonów zlokalizowanych w przejściu podziemnym wnieśli K. A., M. G., M. K., S. P., E. W., B. J., H. W., R. S., P. Sp. z o.o. z/s w W., A. Sp. z o.o. z/s w W., H. B., M. B., W. P. oraz M. Z. zwani dalej "skarżącymi".

W skardze skarżący zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta m. W. z dnia [...] czerwca 2012 r. w sprawie zezwolenia na zajęcie przez W. Sp. z o.o. Spółka komandytowa wymienionego pasa drogowego.

Zdaniem skarżących wykonanie decyzji Prezydenta m. W. z dnia [...] czerwca 2012 r. grozi wyrządzeniem znacznej szkody oraz spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków, gdyż jej adresat prowadzi działania mające na celu uniemożliwienie przedsiębiorcom prowadzenie działalności gospodarczej w pawilonach zlokalizowanych w przejściach podziemnych w rejonie [...] w W..

Skarżący podali, że podejmowane przez W. Sp. z o.o. Spółka komandytowa działania polegają na montowaniu przez jej pracowników metalowych sztab zabezpieczonych kłódkami oraz zaklejaniu zamków drzwi wejściowych do pawilonów.

Czynności te, jak skarżący podkreślali uniemożliwiają nie tylko prowadzenie działalności gospodarczej, lecz także naruszają prawo własności przedsiębiorców, jako że pozbawieni są oni możliwości dysponowania mieniem znajdującym się wewnątrz pawilonów.

Ponadto w ocenie skarżących wstrzymanie wykonania rzeczonej decyzji uzasadnione jest również koniecznością zapewnienia normalnego funkcjonowania pasa drogowego. Wyjaśnili, że w okresie pomiędzy czerwcem a wrześniem 2012 r. W. Sp. z o.o. Spółka komandytowa będąca przedsiębiorstwem energetycznym, powołując się na wykonalność decyzji z dnia [...] czerwca 2012 r. wstrzymuje dostawy energii elektrycznej do pawilonów handlowych skarżących, co uniemożliwia nie tylko prowadzenie działalności gospodarczej, lecz także stanowi realne zagrożenie dla bezpieczeństwa publicznego. Brak oświetlenia przejść podziemnych stwarza bowiem zdaniem skarżących możliwość popełniania przez przypadkowe osoby czynów bezprawnych. Dodatkowo, wstrzymanie dostaw energii elektrycznej uniemożliwia ogrzewanie pawilonów przez co naraża zdrowie osób w nich pracujących oraz klientów.

W konkluzji skarżący stwierdzili, że nie budzi wątpliwości, iż dalsze wykonywanie decyzji w sprawie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego przez jej adresata skutkować będzie powstaniem szkody po stronie skarżących, a także godzić będzie w interes społeczny poprzez wyeliminowanie z obrotu gospodarczego szeregu podmiotów świadczących usługi na rzecz społeczeństwa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Wniesienie skargi do sądu ze względu na treść art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej jako "p.p.s.a.") nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Zasadą jest zatem wykonalność decyzji ostatecznej.

Sąd jednak może, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Przy czym jak wynika ze zdania trzeciego przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. możliwość wstrzymania wykonania dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Przed przystąpieniem do oceny powołanych przez skarżących okoliczności wskazujących ich zdaniem na wystąpienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. ustalenia zatem wymaga, czy objęta rozpoznawanym wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzja Prezydenta m. W. z dnia [...] czerwca 2012 r. w sprawie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego jest aktem podjętym w granicach sprawy zawisłej przed tutejszym Sądem.

Zważyć bowiem należy, ze przedmiotem skargi do tut. Sądu jest rozstrzygnięcie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. umarzające postępowanie odwoławcze w związku z wniesieniem odwołania od decyzji zarządcy drogi w sprawie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego.

W literaturze i orzecznictwie rozbieżności budzi kwestia możliwości wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia wydanego w I instancji, w sytuacji, gdy brak było merytorycznej kontroli dokonanej przez organ II instancji, a postępowanie zakończone zostało orzeczeniem o charakterze stricte procesowym, tj. przykładowo postanowieniem stwierdzającym niedopuszczalność odwołania (por. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" pod redakcją Tadeusza Wosia, wydanie 4, str. 434, teza 20).

Według stanowiska doktryny należy przyjąć, że w kwestii sprawy w granicach której sąd może wstrzymać wykonanie aktów lub czynności ustawodawca odsyła do pojęcia sprawy administracyjnej w jej znaczeniu materialnoprawnym, której tożsamość wyznaczają elementy wyznaczające tożsamość skonkretyzowanego w decyzji administracyjnej stosunku prawnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw - prawnej i faktycznej (por. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" pod redakcją Tadeusza Wosia, wydanie 4, str. 433).

Niemniej jednak zgodnie z poglądami wyrażanymi w najnowszym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego - szerokie rozumienie sprawy administracyjnej nie umożliwia wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia wydanego w I instancji, w sytuacji, gdy brak było merytorycznej kontroli dokonanej przez organ II instancji, a postępowanie zakończone zostało stwierdzeniem uchybienia terminu do wniesienia odwołania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 marca 2012 r. sygn. akt II OZ 138/12).

Przenosząc te uwagi natury ogólnej na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że decyzja Prezydenta m. W. z dnia [...] czerwca 2012 r. objęta wnioskiem o wstrzymanie jej wykonania nie mieści się w "granicach danej sprawy". Jakkolwiek bowiem zarówno zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2012 r. oraz decyzja Prezydenta m. W. z dnia [...] czerwca 2012 r. wydane zostały faktycznie w ramach szeroko rozumianej jednej sprawy, to jednak przedmiotem kontroli w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest rozstrzygnięcie w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego, w którym organ II instancji nie odniósł się merytorycznie do sprawy zajęcia pasa drogowego.

Jednocześnie należy nadmienić, że brak przesłanek do wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta m. W. nie przesądza o losie skargi, którą Sąd podda odrębnemu badaniu pod kątem zgodności z obowiązującym porządkiem prawnym. W postępowaniu, którego celem jest udzielenie ochrony tymczasowej, nie ocenia się zgodności z prawem kwestionowanego aktu, a wyłącznie wystąpienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, przyjmując niedopuszczalność wstrzymania wykonania decyzji w przedmiocie zajęcia pasa drogowego, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzekł jak w sentencji.