Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 25/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-02-23 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61  par. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. C. o wstrzymanie wykonania decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w sprawie ze skargi A. C. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2017 r. nr [...] wydaną przedmiocie cofnięcia pozwolenia na posiadanie broni palnej myśliwskiej postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji -


UZASADNIENIE

A.C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2017 r. nr [...] wydaną przedmiocie cofnięcia pozwolenia na posiadanie broni palnej myśliwskiej.

W treści przedmiotowej skargi skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Stwierdził, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby bardzo istotne i negatywne skutki. Strona bowiem często bierze udział w zawodach strzeleckich Polskiego Związku Łowieckiego. Zaznaczył, także że wykonanie zaskarżonej decyzji wiązałoby się z wykluczeniem go z Polskiego Związku Łowieckiego co stanowiłoby dodatkową niczym nieuzasadnioną karę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 718 ze zm.), sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 ww. ustawy).

Przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona stronie przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Z kolei spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków musi być rozważane z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie. Tak więc odwrócenie skutków wywołanych wykonaniem zaskarżonego aktu musi być trudniejsze niż zwykle w tego rodzaju przypadkach.

Analiza powołanych przez skarżącego we wniosku okoliczności nie daje podstaw do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 ustawy, umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Komendanta Głównego Policji.

W ocenie Sądu, z podanych przez skarżącego okoliczności nie wynika, aby wykonanie zaskarżonej decyzji rodziło niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody i powstania sytuacji, w której brak będzie możliwości przywrócenia pierwotnego stanu rzeczy, czy też wynagrodzenia ewentualnej szkody.

Wskazywana przez skarżącego okoliczność braku możliwości brania udziału w zawodach strzeleckich nie może być kwalifikowana w kategoriach znacznej szkody, ani też okoliczności, która spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Pozbawienie strony uczestnictwa w zawodach strzeleckich na skutek cofnięcia pozwolenia na broń z pewnością jest pewnego rodzaju dolegliwością, jednakże nie można twierdzić, iż spowoduje trwałe i nieodwracalne skutki (por. postanowienie NSA z dnia 23.08.2011 r. sygn. akt II OZ 635/11).

Utrata uprawnienia do posiadania broni nie jest też jednoznaczna z pozbawieniem skarżącego członkostwa w Polskim Związku Łowieckim. Nie oznacza bowiem zakazu wykonywania innych uprawnień wynikających z art. 32 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo Łowieckie (Dz. U. z 2017 r., poz. 1295 ze zm.). Gospodarka łowiecka nie opiera się jedynie na pozyskiwaniu zwierzyny, ale oznacza także hodowlę i ochronę zwierzyny (por. Postanowienie NSA z dnia 05.10.2016 r. sygn. akt II OZ 1000/16).

W związku z powyższym brak jest podstaw do przyjęcia, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.