Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2014/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-10-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Pozostawić bez rozpatrzenia skargę  na dofinansowanie projektu
Powołane przepisy: article: art. 3 § 1,2,3, art. 86 § 1, art. 87 § 1 i 2, art. 46-48
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 30 c ust. 1, ust. 2, ust. 3 pkt 5, ust. 5 pkt 2, art. 30e, art. 30d ust 3, art. 30b ust. 1 i 4
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA – Mirosława Pindelska po rozpoznaniu w dniu 19 października 2010 r. w sprawie ze skargi I. Sp. z o.o. w T. na rozstrzygnięcie [...] Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. w O. z dnia [...] sierpnia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; postanawia: - pozostawić skargę bez rozpatrzenia;


UZASADNIENIE

Skarżąca I. Sp. z o.o. w T. złożyła w [...] Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. w O. wniosek o dofinansowanie projektu pt. "[...]". Projekt został złożony w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka; Działanie 8.2 "Wspieranie wdrażania elektronicznego biznesu typu B2B".

Wobec negatywnej oceny wniosku, po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego, Spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na rozstrzygnięcie [...] Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. w O. zawarte w piśmie z [...] sierpnia 2010 r. o odmowie przyznania dofinansowania realizacji projektu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w § 2, natomiast § 3 stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Taką ustawą szczególną jest ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.) – dalej zwana u.z.p.p.r.

Zgodnie z art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r. po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a.

Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju reguluje postępowanie sądowoadministracyjne w sposób pod wieloma względami odmienny od przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Stosownie do art. 30e u.z.p.p.r. w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, 150 i 152 p.p.s.a. Opisany w art. 30e zakres wyłączeń stosowania przepisów p.p.s.a., nie oznacza jednak, że wszystkie niewymienione w tym przepisie jednostki redakcyjne p.p.s.a. mają zastosowanie w postępowaniu sądowoadministracyjnym w sprawach uregulowanych ustawą o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Ustawodawca ustanowił w art. 30e u.z.p.p.r. zasadę, że przepisy p.p.s.a. mają zastosowanie w zakresie nieuregulowanym w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju i wprowadził szczególne regulacje wyłączające w niektórych przypadkach stosowanie niewymienionych w art. 30e jednostek redakcyjnych p.p.s.a., względnie powodujące daleko idące modyfikacje w stosowaniu przepisów p.p.s.a.

Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd stwierdził, Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji rozstrzygnięciem z [...] maja 2010r. skierował wniosek o dofinansowanie do ponownej oceny przez [...] Agencję Rozwoju Regionalnego S.A. w O. Następnie [...] Agencję Rozwoju Regionalnego S.A. w O. pismem z [...] sierpnia 2010r. poinformowała Skarżącą o odmowie przyznania dofinansowania realizacji projektu i zgodnie z § 10 ust. 4 Załącznika 4.4 - Procedura odwoławcza w ramach POIG do Szczegółowego opisu priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-20135 wyniki ponownie przeprowadzonej oceny są wiążące i kończą procedurę odwoławczą w odniesieniu do określonego projektu. Wnioskodawcy nie przysługuje dodatkowo żaden środek odwoławczy, także w przypadku ponownie negatywnego wyniku oceny projektu. Procedura wyboru w odniesieniu do niego zostaje tym samym zakończona.

Zgodnie z art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4. Przepis stanowi również, że skarga podlega opłacie sądowej. Zacytowany przepis określa minimalne warunki jakie musi spełniać dokumentacja załączona do wniosku by mogła zostać uznana za kompletną. Dokumentacja nie spełniająca któregokolwiek z warunków nie będzie uznana za kompletną.

W tym miejscu Sąd zauważa, że Skarżąca załączyła do skargi jedynie część wymaganej dokumentacji. Mianowicie Skarżąca nie załączyła kompletnego wniosku o dofinansowanie, gdyż nie złożyła obligatoryjnych załączników jakim były umowy o współpracy Skarżącej z dwoma innymi przedsiębiorstwami. W tej sytuacji należało uznać, iż skarga nie została wniesiona wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, zgodnie bowiem z cytowanym wyżej przepisem art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. kompletna dokumentacja obejmuje między innymi wniosek o dofinansowanie, a nie część wniosku. Należy bowiem podkreślić, iż elementem wniosku o dofinansowanie są również załączniki, których złożenie było obligatoryjne i całość tworzy wniosek o dofinansowanie. Fakt, że dokumentacja załączona do skargi nie spełnia wymogów określonych w art.30c ust. 2 ustawy i nie jest kompletna, powoduje w konsekwencji, że nie jest kompletna skarga wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zgodnie z art. 30 c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia.

Przepisy ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie przewidują możliwości wezwania do uzupełnienia skargi niekompletnej. W odniesieniu do skargi niekompletnej nie ma zastosowania przepis art. .49 p.p.s.a., który w § 1 stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przez "warunki formalne" należy rozumieć warunki określone w art. 46-48 p.p.s.a. Ustawa prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie posługuje się pojęciem "skarga niekompletna" sformułowanym w art. 30 c ust. 2 i ust. 3 pkt 5 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Dlatego w przypadku braków w zakresie kompletności skargi brak jest podstaw do zastosowania przepisu art. 49 p.p.s.a., a zastosowanie znajduje przepis art. 30c ust. 3 pkt 5 u.z.p.p.r., stanowiący, że wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia.

W tym miejscu zaznaczyć również należy, iż Sąd – mając na uwadze przepis art. 30d ust. 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, zgodnie z którym, na prawo wnioskodawcy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie wpływa negatywnie błędne pouczenie lub brak pouczenia, o którym mowa w art. 30b ust. 1 i 4 – dokonał analizy pouczenia zawartego w zaskarżonym piśmie z [...] sierpnia 2010 r., które uznał za niewystarczające, bowiem nie znalazła się w nim informacja o obowiązku złożenia wraz ze skargą kompletnej dokumentacji w sprawie. Jednakże, mając na uwadze omówione wyżej rozróżnienie pojęcia "braków formalnych" skargi podlegających uzupełnieniu na wezwanie oraz pojęcia "kompletności skargi", w ocenie Sądu brak jest podstaw do wezwania skarżącej strony do nadesłania brakującej informacji w przedmiocie oceny projektu. W tym miejscu przywołać należy również pogląd wyrażony w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 stycznia 2010 r. o sygn. II GZ 7/10, zgodnie z którym brak prawidłowego (w pełnym zakresie) pouczenia przez organ nie może skutkować niezastosowaniem art. 30c ust. 5 omawianej ustawy (pozostawienie skargi bez rozpatrzenia), ale w związku z art. 30d ust. 3 tej ustawy może stanowić podstawę do przywrócenia terminu do wniesienia kompletnej skargi. Jednocześnie NSA zwrócił również uwagę, iż pozytywne rozpatrzenie wniosku o przywrócenie terminu, stosownie do treści art. 86 § 1 oraz art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a., wiąże się z wystąpieniem czterech przesłanek łącznie: złożenia wniosku o przywrócenie terminu, dochowania terminu do złożenia tego rodzaju wniosku, uprawdopodobnienia braku winy w niedokonaniu czynności procesowej w przewidzianym terminie oraz jednoczesnego dokonania wraz ze składanym wnioskiem o przywrócenie terminu czynności procesowej (postanowienie dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

W tym stanie rzeczy, działając w oparciu o art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r., Sąd postanowił pozostawić skargę bez rozpatrzenia.