Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 703/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-07-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Zobowiązano ... i stwierdzono, że bezczynność miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa
Powołane przepisy: article: art. 1, 119,120,149,3,151,200,205
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 1,4,6,16,17
journal: Dz.U. 2016 poz 1764
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jedn.
article: art. 28,29
journal: Dz.U. 2010 nr 127 poz 857
law: Ustawa z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej, Sędziowie WSA Danuta Kania (spr.), Janusz Walawski, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 12 lipca 2018 r. sprawy ze skargi K. P. na bezczynność Polskiego Związku Tenisa Stołowego w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. zobowiązuje Polski Związek Tenisa Stołowego z siedzibą w [...] do rozpoznania wniosku skarżącego K. P. z dnia [...] lipca 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie punktu 2 wniosku w części: "Czy zakup odbywał się w drodze przetargu, konkursu ofert, czy z wolnej ręki", punktów 3, 5, 6, 7, 8, 9 z wyjątkiem części: "Czy Dyrektor Biura PZTS jest etatowym pracownikiem PZTS", 10 i 11 w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności w rozpatrzeniu punktu 1, punktu 2 wniosku w części nieobjętej w punkcie 1 sentencji oraz punktu 9 wniosku w części objętej w punkcie 1 sentencji; 3. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 4. oddala skargę w pozostałym zakresie; 5. zasądza od Polskiego Związku Tenisa Stołowego z siedzibą w [...] na rzecz skarżącego K. P. kwotę 100 (słownie: sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] lipca 2016 r. K. P. wystąpił do Polskiego Związku Tenisa Stołowego z siedzibą w [...] (dalej również jako: "PZTS"), w trybie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1764 ze zm.), dalej: "u.d.i.p.", o udostępnienie następujących informacji:

1) czy W. W. mający wspólnotę majątkową z B. W. prowadzi działalność gospodarczą pod nazwą [...] (NIP [...], adres internetowy: [...], adres siedziby: [...]) związaną bezpośrednio z realizacją zadań statutowych Polskiego Związku Tenisa Stołowego.

2) czy przedsiębiorstwo [...] w latach 2012 - 2015 był dostawcą sprzętu dla PZTS lub jego agend; czy zakup odbywał się w drodze przetargu, konkursu ofert, czy z wolnej ręki; jaka była wysokość dokonanych zakupów w poszczególnych latach.

3) podanie:

- treści uchwały [...] Zarządu PZTS oraz decyzji Prezesa Zarządu PZTS [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. w sprawie [...],

- uzasadnienia o konieczności przyznania nagród dla każdej z wymienionych osób w decyzji Prezesa Zarządu PZTS [...] z dnia [...] stycznia 2016 r.,

- łącznej kwoty nagród bez wskazywania imiennie nagrodzonego, a także podanie kwoty najwyższej i najniższej nagrody,

4) podanie przyczyny zerwania w grudniu 2015 r. umowy sponsorskiej z firmą [...] w sprawie [...] używanych w rozgrywkach weteranów,

5) czy wśród członków zarządu, lub pracowników Biura PZTS, lub oddziałów PZTS są osoby, które są właścicielami, pracownikami lub trudnią się akwizycją sprzętu sportowego zbieżnego z działalności sportową PZTS; czy w latach poprzednich i 2016r. były zawierane transakcje z członkami zarządu, komisji rewizyjnej, oraz komisji działających przy zarządzie, ich małżonkami, krewnymi lub zarządzanymi przez nich podmiotami gospodarczymi lub innymi prawnymi podmiotami,

6) Zarząd PZTS poinformował o wypełnieniu ankiety MSiT dotyczącej dobrego zarzadzania, w której zawarte było pytanie czy PZTS posiada strategię rozwoju na lata następne; PZTS odpowiedział pozytywnie na to pytanie, proszę o udostępnienie tej strategii,

7) na stronach PZTS zostało opublikowane sprawozdanie trenera kadry kobiet M. D.; czy taki dokument prokurują też pozostali trenerzy kadr PZTS, jeżeli tak to proszę o ich udostępnienie, jeżeli nie, to proszę odpowiedzieć w jaki sposób PZTS kontroluje wykonanie założonych planów treningowych, wynikowych, czy były kontrole, gdzie, kiedy, czy są wyniki pokontrolne; jeżeli te dokumenty są proszę o ich udostępnienie,

8) PZTS publikuje listę powołań zawodników i zawodniczek do kadry Polski; jeżeli zrozumiałe jest powołanie na podstawie wyników sportowych, to wyjaśnienia wymaga powołanie na podstawie uznania; proszę o przedstawienie motywacji trenerów kadr i Dyrektora Sportowego PZTS wobec zawodników powołanych na podstawie uznania; czy istnieje analiza zawodników i zawodniczek wyjaśniająca dlaczego dany reprezentant kadry nie został powołany przy następnym powołaniu (nie dotyczy kryterium wiekowego lub macierzyństwa wśród kobiet),

9) swego czasu ogłoszono konkurs na stanowisko Dyrektora Biura PZTS, jednak z niego zrezygnowano, i powołano na p.o. Dyrektora M. P. - dlaczego zrezygnowano z konkursu, jakie argumenty przeważyły za wyborem M. P. na Dyrektora Biura PZTS; proszę o wskazanie uchwały Zarządu w tej sprawie i ujawnienie jej treści; czy Dyrektor Biura PZTS jest etatowym pracownikiem PZTS,

10) czy pracownicy Biura PZTS są etatowymi pracownikami PZTS, czy też jest to forma outsourcingu; jeżeli jest to outsourcing, czy wykonawca został wybrany w przetargu, konkursie, czy z wolnej ręki; jaki jest koszt tej usługi, jak nazywa się wybrana firma,

11) ujawnienie sporządzonego przez firmę A. K. z [...] sprawozdania finansowego PZTS za okres od [...] stycznia do [...] grudnia 2015 r.,

12) PZTS ma prawo do wprowadzenia licencji sportowych, jednakże statut PZTS ogranicza działalność PZTS do współzawodnictwa na poziomie centralnym, oraz do tzw. Grand Prix; oznacza to, że system licencji może funkcjonować tylko na poziomie zarządzanym przez PZTS; na poziomie współzawodnictwa okręgowego które nie podlega pod zarząd PZTS ten dokument jest zbędny, w wielu okręgach zgodnie z ich statutem kluby członkowskie mają prawo uczestniczyć w rozgrywkach jako członek stowarzyszenia, a nakładanie na nich dodatkowych obciążeń finansowych, czy organizacyjnych, jest niezgodne ze statutem okręgów; na jakiej podstawie PZTS nakłada obligatoryjny obowiązek licencyjny na kluby i zawodników, gdy jest to niezgodne ze statutem PZTS i statutami niektórych okręgów; na jakiej podstawie PZTS przekazuje część przychodów uzyskanych z wydanych licencji okręgom, czy w tej sprawie zawarł umowy z okręgami; ponieważ zbliża się WZD a zgodnie ze Statutem PZTS § 22 pkt 1, ust. a, ppkt. 1, część III, ilość mandatów zależy od ilości wydanych licencji zawodniczych, ponieważ stoi to w sprzeczności ze Statutem PZTS i Statutami okręgów może to być podstawą do unieważnienia WZD - proszę o podanie uzasadnienia prawnego co do wydawania licencji niezgodnie ze Statutem PZTS w tym zakresie, a wymienionym na wstępie,

13) proszę o udzielenie informacji o przyczynach braku odpowiedzi na zadane pytania w dniu [...] września 2015 r.

Pismem z dnia [...] sierpnia 2016 r. K. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Polskiego Związku Tenisa Stołowego w zakresie udostępnienia informacji publicznej objętej ww. wnioskiem z dnia [...] lipca 2016 r.

Zarzucając naruszenie art. 13 ust. 1 oraz art. 16 u.d.i.p. skarżący wniósł o zobowiązanie Prezesa Zarządu PZTS do udzielenia odpowiedzi na pytania zawarte w ww. wniosku, które wypełniają cechy informacji publicznej oraz o zasądzenie od PZTS na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że PZTS jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej stosownie do art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., zaś wnioskowana informacja posiada walor informacji publicznej w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 2 i 3 u.d.i.p., bowiem dotyczy działalności tego podmiotu, a także zasad jego funkcjonowania.

Z bezczynnością podmiotu zobowiązanego na gruncie przepisów u.d.i.p. mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ obowiązany do udostępnienia informacji nie podjął czynności materialno-technicznej jej udostępnienia lub nie wydał decyzji o odmowie udostępnienia lub o umorzeniu postępowania w sytuacjach określonych w art. 16 ust. 1 u.d.i.p. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów czynność nie została dokonana, a decyzje o odmowie lub umorzeniu postępowania, nie zostały podjęte. W szczególności obojętne jest, czy bezczynność organu została spowodowana zawinioną lub niezawinioną opieszałością, czy też wynika z przeświadczenia organu, że stosowna czynność w ogóle nie powinna zostać dokonana, a decyzja podjęta.

Skarżący wskazał, że w niniejszej sprawie PZTS pozostaje w bezczynności względem wniosku z dnia [...] lipca 2016 r., bowiem do dnia wniesienia skargi nie udostępnił żądanej informacji publicznej, ani nie wydał decyzji o odmowie jej udostępnienia w trybie art. 16 u.d.i.p.

W odpowiedzi na skargę z dnia 4 grudnia 2017 r. Polski Związek Tenisa Stołowego wniósł o oddalenie skargi jako nieuzasadnionej oraz o zasądzenie od skarżącego na rzecz organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

W uzasadnieniu organ podał, że odpowiedź na pismo skarżącego z dnia [...] lipca 2016 r. została mu udzielona w dniu [...] listopada 2017 r. i przesłana na podany adres email. Wynikało to z konieczności przeanalizowania znacznej ilości pytań o rozbudowanej treści.

Jednocześnie zaznaczono, że większość z informacji objętych wnioskiem z dnia [...] lipca 2016 r. ma charakter informacji przetworzonej w rozumieniu art. 3 ust. 1 u.d.i.p., której udostępnienie wymaga wykazania przesłanki szczególnej istotności dla interesu publicznego.

Z akt sprawy wynika, że pismem z dnia [...] listopada 2017 r. Polski Związek Tenisa Stołowego udzielił K. P. odpowiedzi na ww. wniosek. W piśmie tym odnosząc się do:

- punktu 1 i 2 wniosku poinformowano, że odpowiedź została udzielona w piśmie z dnia [...] listopada 2017 r.,

- punktu 3 wniosku poinformowano, że w ocenie PZTS odpowiedź na przedstawione pytanie stanowi informację przetworzoną; brak jest również przesłanki w postaci szczególnej istotności dla interesu publicznego; jednocześnie wskazano, że jeżeli wnioskodawca jest zainteresowany zapoznaniem się z treścią podjętych uchwał Zarządu PZTS, istnieje możliwość zapoznania się z dostępnymi dokumentami w Biurze PZTS po uprzednim uzgodnieniu terminu stawiennictwa,

- punktu 4 wniosku poinformowano, że obecny Zarząd PZTS nie posiada wiedzy w tym przedmiocie,

- punktu 5 wniosku poinformowano, że w ocenie PZTS odpowiedź na przedstawione pytanie stanowi informację przetworzoną; brak jest również przesłanki w postaci szczególnej istotności dla interesu publicznego; lata 2016 i poprzednie to okres zbyt długi aby udzielić odpowiedzi, ponieważ obejmuje kilkadziesiąt lat, wskazane jest zatem zawężenie pytania do konkretnych osób oraz konkretnego przedziału czasowego,

- punktów: 6, 7 i 11 wniosku poinformowano, że jeżeli wnioskodawca jest zainteresowany zapoznaniem się z treścią podjętych uchwał Zarządu PZTS, istnieje możliwość zapoznania się z dostępnymi dokumentami w Biurze PZTS po uprzednim uzgodnieniu terminu stawiennictwa,

- punktu 8 wniosku poinformowano, że w ocenie PZTS odpowiedź na przedstawione pytanie stanowi informację przetworzoną; brak jest również przesłanki w postaci szczególnej istotności dla interesu publicznego,

- punktu 9 wniosku poinformowano, że odpowiedź w tym przedmiocie została udzielona wnioskodawcy w piśmie z dnia [...] listopada 2017 r.,

- punktu 10 wniosku zwrócono się do wnioskodawcy o doprecyzowanie, których konkretnie osób dotyczy pytanie i w jakim okresie,

- punktu 12 wniosku poinformowano, że w ocenie PZTS odpowiedź na przedstawione pytanie stanowi informację przetworzoną; brak jest również przesłanki w postaci szczególnej istotności dla interesu publicznego,

- punktu 13 wniosku poinformowano, że ustawodawca nałożył na PZTS obowiązek udzielenia informacji publicznej, nie zwiększając jednak środków finansowych, dzięki którym ten obowiązek może być realizowany. Ograniczona kadra oraz nieadekwatne środki finansowe, którymi dysponuje PZTS, uniemożliwiają prawidłowe funkcjonowanie oraz realizowanie nałożonych przez nieracjonalnego ustawodawcę obowiązków. Podstawowe zadania PZTS wynikają wprost z ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (Dz. U. Nr 127, poz. 857 ze zm.) i na tym są skoncentrowane wszystkie środki finansowe i osobowe, które i tak są niewystarczające aby zadania te realizować w sposób prawidłowy dla rozwoju tenisa stołowego w Polsce. W związku z licznymi wnioskami o udzielenie informacji publicznej oraz niewystarczającą liczbą pracowników biurowych, w liczbie 5 osób (na stanowiskach: starszy specjalista ds. Wydziału Rozgrywek PZTS, specjalista, specjalista ds. sportowych, pracownik biurowy, dyrektor Biura), PZTS każdorazowo rozpatrując wniosek zmuszony jest zweryfikować czy udostępnić żądaną informację, czy wydać decyzję odmowną np. z uwagi na to, że żądane informacje stanowią informację przetworzoną. Wpływa to znacząco na ilość czasu pracy w związku z koniecznością zapoznania się ze znaczną ilością dokumentacji w celu udzielenia odpowiedzi na wniosek. Z tego względu, nierzadko wybierając pomiędzy wykonaniem obowiązków wynikających z ustawy o sporcie, które wprost wpływają na rozwój tenisa stołowego w Polsce, a udzielaniem odpowiedzi na pytania, które zdaniem PZTS nie wpływają na rozwój tej dyscypliny sportu, PZTS nie udziela odpowiedzi lub udziela ich z opóźnieniem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188), dalej: "p.u.s.a." oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej.

W myśl art. 119 pkt 4 i art. 120 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W sprawie niniejszej, z uwagi na przedmiot zaskarżenia, należy mieć na względzie przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1764 ze zm.), która kształtuje prawo do informacji publicznej, a także określa zasady i tryb jej udostępniania. Kognicja sądów administracyjnych do rozpoznania skarg na bezczynność w takich sprawach wynika z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., zaś potwierdza ją dodatkowo brzmienie art. 21 u.d.i.p.

Stosownie do art. 149 § 1 p.p.s.a., sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4: (1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności, (2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, (3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). Sąd w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego (§ 1b). W myśl art. 149 § 2 p.p.s.a., sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6.

Przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie definiują pojęcia bezczynności. W piśmiennictwie przyjmuje się jednak, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 109). Na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej bezczynność podmiotu obowiązanego do rozpoznania wniosku informacyjnego ma miejsce wówczas, gdy organ nie podejmuje stosownej czynności materialno-technicznej w postaci udzielenia informacji publicznej (art. 10 ust. 1 u.d.i.p.), nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.) bądź o umorzeniu postępowania (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.), nie informuje wnioskodawcy, że w danej sprawie przysługuje inny tryb dostępu do żądanej informacji publicznej (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.), ewentualnie nie informuje wnioskodawcy, że nie posiada żądanej informacji (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.).

Ustawa o dostępie do informacji publicznej służy realizacji konstytucyjnego prawa dostępu do wiedzy na temat działalności organów władzy publicznej, osób pełniących funkcje publiczne, organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej). Używając w art. 2 ust. 1 u.d.i.p. pojęcia "każdemu", ustawodawca doprecyzował zastrzeżone w Konstytucji obywatelskie uprawnienie, wskazując, że każdy może z niego skorzystać na określonych w tej ustawie zasadach. Ustawa reguluje zasady i tryb dostępu do informacji, mających walor informacji publicznych, wskazuje, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu oraz kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione.

Zaznaczyć należy, że w przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem Sądu jest w pierwszej kolejności zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym ustawy o dostępie do informacji publicznej. Dopiero bowiem stwierdzenie, że podmiot, do którego zwrócił się wnioskodawca, był obowiązany do udzielenia informacji publicznej oraz, że żądana przez wnioskodawcę informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p., pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 i 3 u.d.i.p. obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, będące w posiadaniu takich informacji.

Natomiast informacja publiczna, w myśl art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p., to każda informacja o sprawach publicznych. Ustawa nie definiuje pojęcia "sprawa publiczna", jednakże podczas prac legislacyjnych pojęcie to było rozwijane jako "każde działanie władzy publicznej w zakresie zadań stawianych państwu dotyczących lub służących ogółowi albo mających na celu zadysponowanie majątkiem publicznym. Desygnatem jest więc tu publicznoprawny charakter działalności danego podmiotu" (v. uzasadnienie do projektu ustawy [w:] K. Tracka, Prawo do informacji w polskim prawie konstytucyjnym, Warszawa 2009, s. 138). Określenie sprawy jako "publicznej" wskazuje, że jest to sprawa ogółu i koresponduje w znacznym stopniu z pojęciem dobra wspólnego (dobra ogółu). Takie rozumienie pojęcia "sprawa publiczna", związane z władzą publiczną i wspólnotą publicznoprawną oraz jej funkcjonowaniem, akcentuje się w piśmiennictwie (v. H. Izdebski: Samorząd terytorialny. Podstawy ustroju i działalności, Warszawa 2004, s. 209).

W świetle powyższego, w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się szerokie rozumienie pojęcia "informacja publiczna". Definiuje się ją jako każdą wiadomość wytworzoną przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które realizują zadania publiczne bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa w zakresie swoich kompetencji. Podkreśla się, że taki charakter ma również wiadomość niewytworzona przez podmioty publiczne, lecz odnosząca się do tych podmiotów, o ile dotyczy faktów i danych o charakterze publicznym (por. wyroki NSA: z dnia 12 grudnia 2006 r. sygn. akt I OSK 123/06, publ. LEX nr 291357; z dnia 30 września 2015 r. sygn. akt I OSK 2093/14; publ.: CBOSA). Przepis art. 6 ust. 1 u.d.i.p. wymienia zaś przykładowe kategorie informacji publicznej, które na mocy prawa podlegają udostępnieniu.

W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że adresat wniosku o udostępnienie informacji publicznej - Polski Związek Tenisa Stołowego - jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej stosownie do art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. PZTS jest polskim związkiem sportowym utworzonym, jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (Dz. U. z 2017 r., poz. 1463 ze zm.), w celu organizowania i prowadzenia współzawodnictwa w danym sporcie. W myśl art. 13 ust. 1 ustawy o sporcie, polski związek sportowy ma wyłączne prawo do: (1) organizowania i prowadzenia współzawodnictwa sportowego o tytuł Mistrza Polski oraz o Puchar Polski w danym sporcie; (2) ustanawiania i realizacji reguł sportowych, organizacyjnych i dyscyplinarnych we współzawodnictwie sportowym organizowanym przez związek; (3) powołania kadry narodowej oraz przygotowania jej do igrzysk olimpijskich, igrzysk paraolimpijskich, igrzysk głuchych, mistrzostw świata lub mistrzostw Europy; (4) reprezentowania tego sportu w międzynarodowych organizacjach sportowych. PZTS wykonuje zatem zadania o charakterze publicznym, a jego realizacja tychże zadań jest wspierana poprzez dofinansowanie (w formie dotacji) ze środków publicznych, o czym stanowi art. 28 i art. 29 ustawy o sporcie.

Również żądane informacje, objęte punktami 1 - 11 wniosku z dnia [...] lipca 2016 r. mają charakter informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 i art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. c, d i f, pkt 3 i 4 lit. a u.d.i.p. Dotyczą one bowiem szeroko pojętej działalności PZTS, organów Związku, aktów podejmowanych przez władze Związku, sprawozdań finansowych i innych dokumentów związanych z jego działalnością, a także spraw majątkowych.

W ocenie Sądu nie stanowi natomiast informacji publicznej informacja objęta punktami 12 i 13 wniosku z dnia [...] lipca 2016 r. W punkcie 12 wniosku skarżący domagał się w istocie podania uzasadnienia prawnego dla wydawania przez PZTS licencji sportowych - jak stwierdził - niezgodnie ze Statutem PZTS, a nadto wskazania podstaw prawnych nakładania przez PZTS obligatoryjnego obowiązku licencyjnego na kluby i zawodników oraz przekazywania przez PZTS części przychodów uzyskanych z wydanych licencji na rzecz okręgów, w sytuacji gdy - jak zaznaczył - jest to niezgodne ze Statutem PZTS i statutami okręgów. Z kolei w punkcie 13 wniosku skarżący wnioskował o udzielenie informacji o przyczynie braku odpowiedzi organu na wniosek informacyjny z dnia [...] września 2015 r.

Zaznaczyć należy, że prawo dostępu do informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. obejmuje prawo żądania udzielenia informacji o określonych faktach i danych o charakterze publicznym, istniejących w chwili udzielenia informacji. Informacja publiczna dotyczy więc sfery faktów. Tryb określony w u.d.i.p. nie ma zastosowania do udzielania informacji o przepisach prawa w ogóle lub informacji o przepisach prawa zastosowanych w indywidualnej sprawie. W kategorii informacji publicznej nie mieści się ubieganie się o opinię prawną, wyjaśnienie charakteru i istoty przepisów prawnych, domaganie się wykładni prawa (por. I. Kamińska, M. Rozbicka - Ostrowska Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Warszawa 2016, s. 137; wyrok NSA z dnia 10 października 2012 r., sygn. akt I OSK 1500/13, publ. LEX nr 1233161).

Żądanie objęte punktem 12 wniosku obejmuje wykładnię prawa w odniesieniu do konkretnych działań PZTS przy jednoczesnym dokonaniu przez skarżącego oceny działań organu jako niezgodnej ze Statutem PZTS. Takie żądanie nie mieści się w zakresie przedmiotowym informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. Z kolei informacja objęta punktem 13 wniosku nie ma charakteru informacji publicznej, ponieważ dotyczy indywidualnej sprawy skarżącego, tj. realizacji wcześniejszego jego wniosku o udostępnienie informacji publicznej skierowanego do PZTS. Informacja na temat losów tego wniosku nie jest informacją o sprawie publicznej, zaś w przypadku zwłoki organu w realizacji wniosku o udostępnienie informacji publicznej osobie wnioskującej przysługują określone środki prawne, tj. skarga na bezczynność lub skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania (art. 50 i art. 53 p.p.s.a.). Z tych względów Sąd, w oparciu o art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę na bezczynność organu w zakresie punktów 12 i 13 wniosku jako nieuzasadnioną.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Jedynie odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 u.d.i.p., następują w drodze decyzji (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.).

Przenosząc powyższe uwagi na stan niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że PZTS nie podjął działań przewidzianych w ww. przepisach wobec wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] lipca 2016 r. Z tego względu Sąd, na zasadzie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zobowiązał PZTS do rozpoznania ww. wniosku w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy w zakresie punktu 2 wniosku w części "czy zakup odbywał się w drodze przetargu, konkursu ofert, czy z wolnej ręki". Sąd uznał bowiem, że w odniesieniu do pozostałej części tego pytania organ udostępnił skarżącemu stosowną informację w piśmie z dnia [...] listopada 2017 r., o czym poinformował skarżącego w piśmie z dnia [...] listopada 2017 r.

Sąd zobowiązał również PZTS do rozpoznania ww. wniosku w zakresie punktów: 3, 5, 6, 7, 8 i 9 wniosku z wyjątkiem części: "czy Dyrektor Biura PZTS jest etatowym pracownikiem PZTS" oraz punktów: 10 i 11.

W odniesieniu do punktów 3, 5 i 8 wniosku organ stwierdził, że żądane informacje stanowią informację publiczną przetworzoną w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., przy czym nie zaistniała przesłanka szczególnej istotności dla interesu publicznego w udostępnieniu tej informacji.

Zauważyć należy, że w sytuacji, gdy organ uznaje, że wnioskowana informacja publiczna jest informacją publiczną przetworzoną, ma obowiązek wezwać wnioskodawcę w zakreślonym terminie do wykazania, że udostępnienie tej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Dopiero w sytuacji, gdy wnioskodawca nie wykaże, że spełnia ww. przesłankę i jednocześnie organ sam stwierdzi, że przesłanka ta nie zachodzi w rozpoznawanej sprawie, bowiem nie istnieje szczególnie istotny (kwalifikowany) interes publiczny w udostępnieniu tej informacji, wydaje decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej przetworzonej (art. 16 i art. 17 ust. 1 u.d.i.p.). W niniejszej sprawie PZTS uznając, że informacja objęta punktami 3, 5 i 8 wniosku jest informacją publiczną przetworzoną nie wezwał skarżącego do wykazania przesłanki szczególnej istotności dla interesu publicznego (takiego wezwania z całą pewnością nie stanowi pismo organu z dnia [...] października 2017 r.), lecz sam w sposób arbitralny stwierdził, że przesłanka ta nie zachodzi w rozpoznawanej sprawie. Następnie poinformował skarżącego w formie zwykłego pisma, że żądana informacja ma status informacji publicznej przetworzonej. Takie działanie organu nie znajduje oparcia w przepisach u.d.i.p.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że na obecnym etapie postępowania Sąd nie przesądza, czy objęta ww. punktami wniosku informacja ma charakter informacji publicznej prostej, czy przetworzonej. Dopiero w przypadku ewentualnego wydania przez organ decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej przetworzonej oraz w przypadku jej zaskarżenia przez wnioskodawcę, Sąd będzie władny ocenić trafność dokonanej przez organ kwalifikacji żądanej informacji publicznej (jako przetworzonej) oraz zasadność odmowy jej udostępnienia ze względu na niespełnienie przesłanki szczególnej istotności dla interesu publicznego (art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.).

Jeżeli natomiast organ dojdzie do przekonania, że żądanie omawianej części wniosku dotyczy informacji publicznej prostej, wówczas będzie zobowiązany do jej udostępnienia w formie materialno-technicznej, bądź do wydania decyzji o odmowie jej udostępnienia w przypadku gdy stwierdzi wystąpienie ograniczeń wynikających z art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p. obejmujących ochronę informacji niejawnych oraz innych tajemnic ustawowo chronionych, prawo do prywatności, tajemnicę przedsiębiorcy. W takim przypadku prawidłowe działanie organu powinno polegać na wydaniu decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej (art. 16 i art. 17 ust. 1 u.d.i.p.).

Zauważyć należy, że w odniesieniu do punktów 5 i 10 wniosku w piśmie z dnia [...] listopada 2017 r. organ zwrócił się do skarżącego odpowiednio o "zawężenie pytania do konkretnych osób oraz konkretnego przedziału czasowego" oraz o "doprecyzowanie", których konkretnie osób i w jakim okresie dotyczy pytanie. Na gruncie u.d.i.p. organ związany jest treścią wniosku informacyjnego (art. 10 ust. 1 u.d.i.p.) i nie jest uprawniony do wzywania wnioskodawcy do jego modyfikacji, w szczególności poprzez zawężenie zakresu żądania. Jeśli wniosek dotyczy znacznego przedziału czasowego oraz dużej ilości informacji o prostym charakterze, które należy wyszukać, przeanalizować i zestawić na potrzeby wnioskodawcy, to organ winien rozważyć czy żądanie dotyczy informacji publicznej prostej, czy też przetworzonej w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. i podjąć przewidziane ustawą działania, a nie oczekiwać od wnioskodawcy, że zmodyfikuje on treść żądania wniosku.

Zaznaczyć w tym miejscu należy, że informacja publiczna przetworzona, w odróżnieniu od informacji prostej czyli takiej, której zasadnicza część nie ulega zmianie przed jej udostępnieniem, jest informacją jakościową nową, nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej. Wytworzenie takiej informacji wymaga podjęcia przez podmiot zobowiązany określonego działania intelektualnego w odniesieniu do odpowiedniego zbioru znajdujących się w jego posiadaniu informacji i nadania skutkom tego działania cech informacji publicznej. Przetworzeniem informacji jest zebranie lub zsumowanie, często na podstawie różnych kryteriów, pojedynczych wiadomości znajdujących się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego. Te pojedyncze wiadomości mogą być ze sobą w różny sposób powiązane i mogą występować w różnej formie. Przetworzenie jest równoznaczne z koniecznością odpowiedniego zestawienia informacji, samodzielnego ich zredagowania związanego z koniecznością przeprowadzenia przez zobowiązany podmiot czynności analitycznych, których końcowym efektem jest dokument pozwalający na dokonanie przez jednostkę samodzielnej interpretacji i oceny (por. wyroki NSA: z dnia 7 grudnia 2011 r., sygn. akt I OSK 1737/11, publ.: LEX nr 1149235; z dnia 8 czerwca 2011 r., sygn. akt I OSK 426/11, publ. LEX nr 1135982). O informacji publicznej przetworzonej można mówić również wtedy, gdy wniosek o udostępnienie informacji obejmuje wprawdzie informacje proste będące w posiadaniu podmiotu zobowiązanego, ale rozmiar i zakres żądanej informacji przesądza o tym, że w istocie mamy do czynienia z żądaniem informacji przetworzonej. Dotyczy to zwłaszcza takiej sytuacji, gdy utworzenie zbioru informacji prostych wymaga takiego nakładu środków i zaangażowania pracowników, które negatywnie wpływa na tok realizacji ustawowych zadań nałożonych na podmiot zobowiązany, a w szczególności wymaga analizowania całego zespołu posiadanych dokumentów w celu wybrania tylko tych, których oczekuje wnioskodawca (por. wyrok NSA z dnia 5 marca 2015 r., sygn. akt I OSK 863/14; wyrok NSA z dnia 4 sierpnia 2015 r., sygn. akt I OSK 1645/14; wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OSK 977/11; publ. CBOSA).

Odnośnie punktów 6, 7 i 11 wniosku z dnia [...] lipca 2017 r. organ poinformował skarżącego w piśmie z dnia [...] listopada 2017 r., że istnieje możliwość zapoznania się z treścią dokumentów w siedzibie Biura PZTS po wcześniejszym uzgodnieniu terminu stawiennictwa w Biurze.

Wskazać należy, że zgodnie z art. 14 ust. 1 u.d.i.p. udostępnienie informacji publicznej następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się (ust. 2).

Skarżący we wniosku z dnia [...] lipca 2016 r. zwrócił się o udostępnienie mu żądanych informacji poprzez przesłanie ich na wskazany adres poczty elektronicznej. Organ, wskazując w piśmie z dnia [...] listopada 2017 r. na możliwość zapoznania się z treścią dokumentów w siedzibie Biura PZTS, nie wykazał w żaden sposób, że środki techniczne, którymi dysponuje nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku. Nie zakreślił również 14-dniowego terminu, w którym wnioskodawca powinien zająć stanowisko co do wskazanego sposobu udzielenia informacji, z pouczeniem o skutkach umorzenia postępowania. Opatrzenie omawianego powiadomienia rygorem i terminem na jego realizację determinuje nie tylko dalsze czynności organu, ale świadczy też o skuteczności wystosowanego do wnioskodawcy powiadomienia. Jeśli bowiem powiadomienie zostanie doręczone wnioskodawcy i od daty jego doręczenia upłynie 14-dniowy termin do złożenia wniosku o udzielenie informacji w sposób i w formie podanych w powiadomieniu, to organ ma podstawy do wydania decyzji o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji publicznej (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.).

W niniejszej sprawie organ w istocie nie wystosował do skarżącego powiadomienia w trybie art. 14 ust. 2 u.d.i.p., bowiem za takie nie można uznać odpowiedzi organu z dnia [...] listopada 2017 r. na wniosek z dnia [...] lipca 2016 r. Zatem wobec braku stosownych działań organu na gruncie u.d.i.p. mających prowadzić do realizacji wniosku, organ pozostawał w bezczynności w stosunku do omawianej jego części.

Odnośnie punktu 9 wniosku organ poinformował skarżącego w ww. piśmie z dnia [...] listopada 2017 r., że odpowiedź na to pytanie została mu udzielona w piśmie z dnia [...] listopada 2017 r. W piśmie z dnia [...] listopada 2017 r. wskazano, że M. P. nie jest etatowym pracownikiem PZTS i w tym zakresie odpowiedź na pytanie nr 9 wniosku z dnia [...] czerwca 2015 r., którego treść częściowo pokrywa się z treścią punktu 9 wniosku z dnia [...] lipca 2016 r. została skarżącemu rzeczywiście udzielona. Natomiast co do pozostałej części tego pytania organ wskazał, że żądana informacja jest informacją przetworzoną, przy czym brak jest przesłanki w postaci szczególnej istotności dla interesu publicznego w jej udostępnieniu. Wobec takiej odpowiedzi aktualne pozostają uwagi Sądu poczynione powyżej wobec punktów 3, 5 i 8 wniosku. Należy jednak zauważyć, że zakres punktu nr 9 wniosku z dnia [...] lipca 2017 r. jest szerszy aniżeli zakres pytania nr 9 wniosku z dnia [...] czerwca 2015 r., bowiem dotyczy również uchwały Zarządu PZTS w sprawie wyboru M. P. na stanowisko [...], co organ winien wziąć pod uwagę ponownie rozpoznając ten punkt wniosku.

W świetle powyższych rozważań uzasadnione było zobowiązanie PZTS do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...] lipca 2016 r. w części wskazanej w punkcie 1 sentencji wyroku stosownie do regulacji u.d.i.p.

Jednocześnie Sąd nie miał podstaw do tego aby zobowiązać organ do rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2016 r. w części dotyczącej punktu 1, punktu 2 w części nieobjętej w punkcie 1 sentencji oraz punktu 9 w części objętej w punkcie 1 sentencji. O ile bowiem w dacie wniesienia skargi do Sądu organ pozostawał w bezczynności względem tej części wniosku, to jednak po tej dacie, ale przed datą wyrokowania w niniejszej sprawie udostępnił informację publiczną w ww. zakresie. Informacje te zostały bowiem przekazane skarżącemu w piśmie z dnia [...] listopada 2017 r. stanowiącym odpowiedź na poprzedni wniosek informacyjny. Zobowiązywanie organu do spełnienia czynności, która została już dokonana, jest nieuprawnione i niemożliwe.

W tym stanie rzeczy Sąd miał podstawy by stwierdzić, że w sprawie wystąpiła bezczynność organu stosownie do art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bowiem na datę wniesienia skargi w niniejszej sprawie ([...] sierpnia 2016 r.) wniosek z dnia [...] lipca 2016 r. w ww. zakresie nie został rozpoznany.

Jak podkreśla się w piśmiennictwie, powołany wyżej przepis przyznaje sądowi administracyjnemu kompetencje do stwierdzenia, że wystąpiła bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, jeżeli z uwagi na zakończenie postępowania nie ma już potrzeby dokonania czynności lub wydawania aktu. Ta forma rozstrzygnięcia będzie miała miejsce wówczas, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organ załatwi sprawę. W tym przypadku sąd, rozstrzygając sprawę, uwzględni stan istniejący w chwili wniesienia skargi (por. A. Kabat [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Warszawa 2018, s. 489 - 490).

Sąd oddalił skargę w pozostałym zakresie na zasadzie art. 151 p.p.s.a. Stwierdził bowiem, o czym była już mowa powyżej, że informacja objęta punktami 12 i 13 wniosku nie ma charakteru informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p.. Natomiast odnośnie punktu 4 wniosku organ poinformował skarżącego, że nie ma wiedzy (informacji) w kwestii objętej tą częścią żądania. Stanowisko to konsekwentnie podtrzymał w odpowiedzi na skargę akcentując, że PZTS "nie posiada wiedzy na ten temat".

Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, w sytuacji, gdy wnioskodawca domaga się udostępnienia informacji niebędących w posiadaniu adresata wniosku w dniu jego złożenia, nie jest możliwa realizacja żądania udostępnienia informacji publicznej. Jeżeli adresat wniosku o udostępnienie informacji publicznej nie jest w posiadaniu żądanej informacji, powinien poinformować o tym wnioskodawcę w drodze zwykłego pisma (zob. I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Warszawa 2016, s. 259; wyrok NSA z dnia 11 stycznia 2010 r. sygn. akt I OSK 1557/09, publ. LEX nr 1264573). Zatem aby można było uznać, że nie zachodzi bezczynność w zakresie udzielenia informacji publicznej, której adresat wniosku nie posiada, jest on zobowiązany wypowiedzieć się w tym przedmiocie. Wystarczające jest pisemne wyjaśnienie przyczyny nieudzielenia informacji i tym samym pismo informujące stanowi odpowiedź na wniosek, co uwalnia adresata wniosku od zarzutu bezczynności.

Powyższa uwaga ma istotne znaczenie w kontekście ponownego rozpoznania przez organ wniosku z dnia [...] lipca 2016 r. zważywszy, że w odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 8 maja 2018 r. organ przedstawił tylko część dokumentów objętych wezwaniem nie wyjaśniając przy tym przyczyny braku doręczenia pozostałych dokumentów (w tym strategii rozwoju, o której mowa w punkcie 6 wniosku, sprawozdania trenera kadry i pozostałych dokumentów, o których mowa w punkcie 7 wniosku).

Stosownie do art. 149 § 1a p.p.s.a. Sąd uznał, że zaistniała w niniejszej sprawie bezczynność organu, w zakresie objętym w punktach 1 i 2 sentencji wyroku, nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Kwalifikacja naruszenia prawa jako rażącego musi posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako zwykłe naruszenie. W piśmiennictwie podkreśla się, że przy ocenie charakteru bezczynności lub przewlekłości kluczowa jest długość okresu tej bezczynności (por. W. Chróścielewski, glosa do wyroku NSA z 24 kwietnia 2015 r., I FSK 1881/14, OSP z 2015 r. Nr 12, poz. 116). W orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest pogląd, że rażącym naruszeniem prawa jest naruszenie ciężkie, które nosi cechy oczywistej i wyraźnej sprzeczności z obowiązującym prawem, niepozwalające na zaakceptowanie w demokratycznym państwie prawa i wywołujące dotkliwe skutki społeczne lub indywidualne. Dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych terminów załatwienia sprawy. Wspomniane przekroczenie musi być szczególnie znaczne i niezaprzeczalne. Rażące opóźnienie w podejmowanych przez organ czynnościach ma być oczywiście pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego (prawnego) uzasadnienia (por. wyrok NSA z dnia 24 lipca 2015 r., sygn. akt II OSK 3237/14, publ. LEX nr 1803268; wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 675/12, publ. CBOSA). Ocena, czy mamy do czynienia z rażącą postacią bezczynności, powinna być dokonywana w powiązaniu z okolicznościami sprawy, rozpatrywanej indywidualnie.

W niniejszej sprawie bezczynność PZTS w dacie wniesienia skargi jakkolwiek zaistniała, to jednak nie miała postaci kwalifikowanej w przedstawionym wyżej rozumieniu tego pojęcia. Bezczynność ta nie wynikała z lekceważącego traktowania obowiązków nakładanych na PZTS mocą ustawy o dostępie do informacji publicznej, nie była też celowym działaniem skierowanym przeciwko skarżącemu. Wynikała ona w ocenie Sądu z trudności stosowania przepisów u.d.i.p., które niewątpliwie powodują liczne wątpliwości interpretacyjne. Powodem bezczynności PZTS, o czym była mowa w piśmie organu z dnia [...] listopada 2017 r., były również problemy organizacyjne wynikające z nielicznej kadry wykonującej zadania z zakresu obsługi biurowej PZTS w sytuacji, gdy do organu wpływa duża liczba wniosków o udzielenie informacji publicznej zawierających wiele pytań o rozbudowanej treści, których analiza jest czasochłonna i wiąże się z dużym nakładem pracy.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i 3 oraz § 1a p.p.s.a., orzekł jak w punktach 1, 2 i 3 sentencji wyroku. Sąd oddalił skargę w pozostałym zakresie na zasadzie art. 151 p.p.s.a. - jak w punkcie 4 wyroku. O kosztach postępowania, obejmujących wpis sądowy od skargi, Sąd postanowił na podstawie art. 200 i 205 § 1 p.p.s.a. - jak w punkcie 5 sentencji.