Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 34/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2013-01-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Jarzembski po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...] w przedmiocie przyznania dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu urodzenia dziecka postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu [...] grudnia 2012 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skarga A.K..

W związku z tym, że z treści skargi nie można było jednoznacznie wywnioskować czy przedmiotem skargi jest decyzja Wójta Gminy [...] z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] czy też decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]z dnia [.] grudnia 2012 r. nr [...] zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 stycznia 2013r. skarżąca została wezwana do sprecyzowania skargi, którą z powyższych decyzji skarży, pod rygorem uznania, że skarga dotyczy decyzji Wójta Gminy [...].

Pismem z dnia [...] stycznia 2013 r. skarżąca oświadczyła, iż skarży decyzję Wójta Gminy [...], którą odmówiono przyznania dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu urodzenia dziecka.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej p.p.s.a.), skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.

Stosownie do brzmienia art. 52 § 2 – 4 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). W sytuacji gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, należy przed wniesieniem skargi wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa.

W związku z powyższym, w sytuacji gdy w sprawie przysługuje środek zaskarżenia, obligatoryjne jest wyczerpanie toku instancji, a następnie wniesienie stosownej skargi do Sądu, przy czym zaznaczyć należy, iż skarga może dotyczyć jedynie ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy w toku instancji.

W niniejszej sprawie, jak wynika z oświadczenia skarżącej, skarżona jest zatem decyzja organu pierwszej instancji. Oznacza to, że wskutek niewyczerpania trybu instancyjnego skarga nie może zostać rozpoznana merytorycznie, nie spełnia ona bowiem wymogów formalnych, które badane są w pierwszej kolejności, stanowi to negatywną przesłankę dopuszczalności skargi (art. 52 § 1 p.p.s.a.).

Wskazać należy ponadto, iż mając na względzie wyżej wskazane okoliczności od decyzji Wójta Gminy [...] skarżąca winna złożyć, za pośrednictwem tego organu odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], a następnie – w przypadku niezadowolenia z decyzji odwoławczej – skargę do sądu administracyjnego.

Niewątpliwie możliwość poddania działalności administracji publicznej sądowej kontroli nie oznacza prawa sądu do zastępowania organów administracyjnych w podejmowaniu aktów administracyjnych z naruszeniem zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.

Z powołanych regulacji wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego.

W tym stanie rzeczy, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., z uwagi na niedopuszczalność skargi, orzeczono, jak w sentencji postanowienia.