Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 454/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-11-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
6560
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 125 par 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Joanna Zabłocka, Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska (spr.), Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Protokolant specjalista - Justyna Macewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2013 r. sprawy ze skargi M.- B. P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na pisemną interpelację Ministra Finansów Organ upoważniony Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie pisemnej interpretacji indywidualnej w zakresie podatku akcyzowego postanawia: zawiesić postępowanie sądowe


UZASADNIENIE

Skargą z dnia 20 października 2011 r., skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, M. B. P. Sp. z o.o. z siedzibą w W., zaskarżyła interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 1 sierpnia 2011 r.

Zaskarżoną interpretacją indywidualną Minister Finansów stwierdził, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 6 maja 2011 r. o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania nabycia wewnątrzwspólnotowego olejów smarowych w okresie od dnia 1 marca 2009 r. do dnia 31 marca 2010 r. i od dnia 1 kwietnia 2010 r. – jest nieprawidłowe.

Spór w sprawie dotyczy następujących kwestii - czy, biorąc pod uwagę treść przepisów Dyrektywy Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (Dz. U. UE z 1992 r. Nr L 76, str. 1, dalej: "Dyrektywa 92/12/EWG") oraz Dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. U. UE L Nr 283, poz. 52, dalej: "Dyrektywa energetyczna"), Spółka - w okresie od 1 marca 2009 r. do 31 marca 2010 r. - była zobowiązana do zapłaty podatku akcyzowego w następstwie nabycia wewnątrzwspólnotowego olejów smarowych, które były przeznaczone i zużywane do celów innych niż napędowe lub opałow. A także, czy biorąc pod uwagę treść przepisów Dyrektywy Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylającej dyrektywę 92/12/EWG (Dz. U. UE z 2009 r. Nr L 9/12, dalej: "Dyrektywa 2008/118/WE") oraz Dyrektywy energetycznej, Spółka w okresie od 1 kwietnia 2010 r. była zobowiązana do zapłaty podatku akcyzowego w następstwie nabycia wewnątrzwspólnotowego olejów smarowych, które były przeznaczone i zużywane do celów innych niż napędowe lub opałowe.

Wnioskiem z dnia 7 listopada 2013r. Skarżąca spółka wniosła o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na skierowanie przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 5 marca 2013r. sygn. akt I GSK 780/11 na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do Trybunału Sprawiedliwości pytania prejudycjalnego dotyczącego wykładni przepisów prawa unijnego: "Czy art. 3 ust. 3 dyrektywy Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (Dz. Urz. UE L 76 z 23 marca 1992 r., s. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne – Rozdział 9, t.1, s. 179) – oraz aktualnie odpowiednio art. 1 ust. 3 lit. a) i akapit pierwszy dyrektywy Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylającej dyrektywę 92/12/EWG (Dz. Urz. UE L 9 z 14 stycznia 2009 r., s. 12, z późn. zm.) – należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się nałożeniu przez państwo członkowskie na oleje smarowe oznaczone kodem CN 2710 19 71 – 2710 19 99, wykorzystywane do celów innych niż napędowe i grzewcze, podatku akcyzowego, według reguł właściwych dla ujednoliconego podatku akcyzowego nakładanego na konsumpcję produktów energetycznych".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: p.p.s.a.) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli wynik sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Sąd stwierdził, że w sprawie niniejszej taka przesłanka zaistniała.

Wskazać bowiem należy, iż Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 5 marca 2013r. sygn. akt I GSK 780/11 na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej skierował do Trybunału Sprawiedliwości pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego: "Czy art. 3 ust. 3 dyrektywy Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (Dz. Urz. UE L 76 z 23 marca 1992 r., s. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne – Rozdział 9, t.1, s. 179) – oraz aktualnie odpowiednio art. 1 ust. 3 lit. a) i akapit pierwszy dyrektywy Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylającej dyrektywę 92/12/EWG (Dz. Urz. UE L 9 z 14 stycznia 2009 r., s. 12, z późn. zm.) – należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się nałożeniu przez państwo członkowskie na oleje smarowe oznaczone kodem CN 2710 19 71 – 2710 19 99, wykorzystywane do celów innych niż napędowe i grzewcze, podatku akcyzowego, według reguł właściwych dla ujednoliconego podatku akcyzowego nakładanego na konsumpcję produktów energetycznych" oraz zawiesił postępowanie toczące się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym ze skargi kasacyjnej na wyrok WSA w Szczecinie.

W stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy istotą problemu jest kwestia dopuszczalności objęcia podatkiem akcyzowym olejów smarowych wykorzystywanych do innych celów niż paliwo silnikowe lub paliwo do ogrzewania, na podstawie upoważnienia do wprowadzenia lub utrzymania podatków, określonego w art. 3 ust. 3 Dyrektywy 92/12/EWG, a następnie w obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2010 r. odpowiedniku ww. przepisu - art. 1 ust. 3 Dyrektywy 2008/118/WE.

Jak zaś wskazano powyżej, pytanie prejudycjalne skierowane do TSUE postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. akt I GSK 780/11 dotyczy art. 3 ust. 3 Dyrektywy 92/12/EWG i zostało sformułowane na gruncie ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym. Tym niemniej trzeba stwierdzić, że również na gruncie ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626) problem ten nadal jest aktualny, bowiem kwestią podstawową jest odpowiedź na pytanie, czy objęcie podatkiem akcyzowym olejów smarowych wykorzystywanych do innych celów niż paliwo silnikowe lub paliwo do ogrzewania mieści się w granicach upoważnienia wynikającego z art. 3 ust. 3 Dyrektywy 92/12/EWG oraz aktualnie odpowiednio art. 1 ust. 3 lit. a) i akapit pierwszy dyrektywy Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylającej dyrektywę 92/12/EWG.

W ocenie Sądu zasadnym jest więc stwierdzenie, że istota problemu w niniejszej sprawie jest tożsama z problemem będącym przedmiotem rozpoznania w sprawie o sygn. akt I GSK 780/11.

Sąd uznał zatem, że odpowiedź udzielona przez TSUE na skierowane przez Naczelny Sąd Administracyjny pytanie prejudycjalne zadane w sprawie o sygn. akt I GSK 780/11, będzie miała wpływ na rozstrzygnięcie dokonane w sprawie niniejszej.

Zdaniem Sądu, zasada szybkości postępowania sądowego powinna ustąpić pierwszeństwa zasadzie jednolitości oraz stabilności orzecznictwa sądowego. Zawieszenie postępowania sądowego jest ponadto zgodne z zasadą ekonomiki procesowej, gdyż pozwala uniknąć szeregu potencjalnie zbędnych czynności do czasu rozstrzygnięcia kwestii prejudycjalnej, która ma podstawowe znaczenie dla kontroli legalności zaskarżonej interpretacji.

Z uwagi na powyższe Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.