Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 376/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2022-11-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną interpretację indywidualną
Powołane przepisy: article: art. 90 ust. 3
journal: Dz.U. 2021 poz 685
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Pindel, Sędzia WSA Dorota Kozłowska (spr.), Asesor WSA Katarzyna Stuła-Marcela, Protokolant sekretarz sądowy Paulina Nowak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 listopada 2022 r. sprawy ze skargi C. w K. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 17 stycznia 2022 r. nr 0113-KDIPT1-2.4012.829.2021.1.KT UNP: 1529428 w przedmiocie podatku od towarów i usług 1) uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną, 2) zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi jest interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: organ interpretacyjny) w dniu 17 stycznia

2022 r. nr 0113-KDIPT1-2.4012.829.2021.1.KT UNP: 1529428

Wniosek o wydanie interpretacji złożony przez C. w K. (dalej: wnioskodawca, skarżący) wpłynął do organu interpretacyjnego w dniu 16 listopada 2021 r.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny/zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest samorządową instytucją kultury, która działa od 1 września 2000 r. Jest wpisany do Rejestru Instytucji Kultury prowadzonego przez Gminę K. pod numerem [...] i posiada osobowość prawną. Działalność wnioskodawcy prowadzona jest na podstawie ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 862 z późn. zm.) oraz na podstawie Statutu samorządowej instytucji kultury pod nazwą "C." w K. z dnia 21 listopada 2012 r. (dalej: Statut).

Wnioskodawca może prowadzić i prowadzi działalność gospodarczą, w oparciu o odrębne przepisy, z której uzyskane przychody przeznaczone są na realizację celów statutowych i pokrycie kosztów bieżącej działalności.

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, który wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu (w tym czynności zwolnione od podatku) oraz czynności pozostające poza obszarem regulacji VAT.

Wnioskodawca planuje realizację projektu pn. "Nowoczesny Dom Kultury w K. – C. [...]", polegający na przebudowie, dostosowaniu i utworzeniu w budynku należącym do wnioskodawcy nowoczesnego ośrodka, w którym prowadzone będą zajęcia kulturalne, wystawy, koncerty oraz inne formy aktywności kulturalnych. Dostęp do tych wydarzeń będzie powszechny, dla różnych grup wiekowych, bez ograniczeń architektonicznych.

Projekt będzie finansowany z dotacji celowej na pokrycie kosztów realizacji inwestycji przekazanej przez organizatora tj. Gminę K., która w części pozyskała środki z Funduszu Przeciwdziałania Covid-19 dla jednostek samorządu terytorialnego w ramach projektu, który ma być realizowany przez wnioskodawcę.

Po zakończeniu inwestycji budynek będzie służył odpłatnej działalności opodatkowanej i zwolnionej od opodatkowania.

W ramach działalności opodatkowanej będą świadczone następujące usługi:

- wstępu na koncerty z udziałem artystów różnorodnych gatunków muzycznych,

- wstępu na występy artystyczne pod postacią prezentacji zespołów muzycznych i tanecznych oraz innych form,

- wstępu na wystawy malarstwa i fotografii,

- najem pomieszczeń.

W ramach działalności zwolnionej będą świadczone usługi w postaci zajęć kulturalnych w różnych formach takich jak:

- koła zainteresowań, w których prowadzone będą zajęcia taneczne, muzyczne, plastyczne oraz inne z szeroko pojętej sztuki,

- warsztaty artystyczne z szeroko pojętej dziedziny kultury.

W budynku nie będą prowadzone czynności niepodlegające opodatkowaniu.

Wnioskodawca zadał organowi interpretacyjnemu następujące pytanie:

Czy wnioskodawca będzie miał prawo do częściowego obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z faktur dokumentujących poniesione wydatki w ramach realizowanej inwestycji, stosując podział podatku naliczonego w oparciu o zasady wskazane w art. 90 ustawy o VAT ze względu na powiązanie zakupów z działalnością opodatkowaną i zwolnioną?

W ocenie wnioskodawcy w związku z przeznaczeniem przyszłego budynku do celów czynności opodatkowanych, w tym podlegających opodatkowaniu i zwolnionych od podatku będzie miał on prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego przy zastosowaniu zasad wskazanych w art. 90 ustawy o VAT.

Na poparcie swojego stanowiska wnioskodawca przytoczył treść przepisów art. 86 ust. 1, art. 90 ust. 1, 2 i 3 ustawy o VAT.

Organ interpretacyjny w wydanej interpretacji indywidualnej z 17 stycznia

2022 r. uznał stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług za nieprawidłowe.

Na poparcie swojego stanowiska organ interpretacyjny przywołał treść przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 685 z późn. zm.; dalej: ustawa o VAT): art. 86 ust. 1, art. 86 ust. 2 pkt 1, art. 88 ust. 3a pkt 2, art. 86 ust. 2a, art. 88 ust. 4, art. 86 ust. 2b, art. 86 ust. 2c, art. 86 ust. 2d, art. 86 ust. 2e, art. 86 ust. 2f, art. 86 ust. 2g, art. 86 ust. 2h, art. 90 ust. 1 do ust.6, art. 90 ust. 8,9 i 10.

Organ interpretacyjny odwołał się także do wydanego na podstawie art. 86 ust. 22 ustawy o VAT rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników (Dz.U. z 2021 r. poz. 999, dalej: Rozporządzenie).

Organ interpretacyjny stwierdził, że w przypadku zakupów, które są związane równocześnie z czynnościami opodatkowanymi, zwolnionymi i niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT, dla ustalenia kwoty podatku naliczonego przysługującego do odliczenia należy zastosować dwuetapowy podział podatku naliczonego. W pierwszej kolejności, obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do określonych rodzajów działalności (opodatkowanej i niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT), z którym wydatki te są związane. Podatnik ma zatem obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Jeżeli takie wyodrębnienie jest możliwe, podatnikowi, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej podatnika. Brak jest natomiast takiego prawa w stosunku do podatku naliczonego związanego z zakupem towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności niepodlegających temu podatkowi.

Dalej organ interpretacyjny wywodził, że w przypadku zakupów towarów i usług wykorzystywanych przez podatnika zarówno do celów działalności gospodarczej, jak i do celów pozostających poza taką działalnością, których podatnik nie potrafi bezpośrednio przyporządkować działalności opodatkowanej, podatnik winien dokonać odliczenia podatku naliczonego zawartego w ich cenie, zgodnie z zasadami określonymi w art. 86 ust. 2a-2h ustawy o VAT.

Następnie, w odniesieniu do zakupów związanych z działalnością gospodarczą, tj. związanych zarówno z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług, jak i zwolnionymi z opodatkowania tym podatkiem, w sytuacji gdy wnioskodawca nie ma obiektywnej możliwości przyporządkowania całości lub części kwot naliczonego związanego z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku naliczonego w części odpowiadającej proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 2 ustawy o VAT. Czynności pozostające poza zakresem działania ustawy nie mają wpływu na ustalenie proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy o VAT, bowiem nie stanowią obrotu w rozumieniu ustawy o VAT.

Stąd też, przepisy dotyczące zasad odliczania częściowego, zawarte w art. 90 ust. 2 ustawy o VAT oraz następnych ustępach tego artykułu, znajdują zastosowanie wyłącznie w odniesieniu do czynności wykonywanych w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy. A zatem dotyczą czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT (opodatkowanych i zwolnionych od tego podatku). Natomiast nie dotyczą czynności, których wykonanie nie powoduje konsekwencji podatkowych, gdyż nie podlegają one przepisom ustawy.

Następnie organ interpretacyjny stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia z samorządową instytucją kultury. Organ obszernie zacytował przepisy ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz.U. z 2020 r. poz. 194 z późn. zm.), określającej zasady tworzenia i działania instytucji kultury.

Organ interpretacyjny nie zgodził się ze wskazaniem we wniosku, iż wydatki ponoszone w ramach realizowanego projektu będą wykorzystywane wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT oraz zwolnionych z opodatkowania podatkiem VAT.

Efekty zrealizowanego projektu będą bowiem wykorzystywane również do celów statutowych (niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT), a zatem ponoszone wydatki związane z realizacją tego projektu będą związane z wykonywaną przez wnioskodawcę działalnością gospodarczą (opodatkowaną podatkiem VAT i zwolnioną z opodatkowania podatkiem VAT), jak również działalnością statutową (niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT).

W konsekwencji organ interpretacyjny stwierdził, że w związku z wykorzystaniem zrealizowanego projektu pn. "Nowoczesny Dom Kultury w K. – C. [...]", zarówno do działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, będzie przysługiwało wnioskodawcy prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących zakupy ww. towarów i usług jedynie w zakresie, w jakim te towary i usługi będą służyć do wykonywania przez wnioskodawcę czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

W ocenie organu interpretacyjnego wnioskodawca dokonując odliczenia kwot podatku naliczonego, w pierwszej kolejności powinien dokonać ich alokacji do konkretnych kategorii czynności. W konsekwencji, z tytułu zakupów, które można przyporządkować wyłącznie do czynności opodatkowanych, będzie przysługiwało wnioskodawcy prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku VAT naliczonego. Jednocześnie w odniesieniu do zakupów, które w całości będą służyły czynnościom niepodlegającym podatkowi VAT bądź zwolnionym z opodatkowania podatkiem VAT, nie będzie wnioskodawcy przysługiwało w ogóle prawo do odliczenia tego podatku. Natomiast w odniesieniu do tych zakupów, które wykorzystywane będą zarówno do celów prowadzonej przez wnioskodawcę działalności gospodarczej (czynności opodatkowane i zwolnione od podatku VAT) oraz do celów innych niż działalność gospodarcza (czynności niepodlegające opodatkowaniu), a wnioskodawca nie będzie w stanie ich powiązać z konkretnymi kategoriami działalności, zastosowanie znajdą przepisy art. 86 ust. 2a i kolejne ustawy o VAT oraz § 4 Rozporządzenia. Ponadto w związku z faktem, iż w ramach działalności gospodarczej, oprócz czynności opodatkowanych, wystąpią także czynności zwolnione od podatku, celem obliczenia kwoty podatku naliczonego podlegającego odliczeniu zastosowanie znajdzie również proporcja, o której mowa w art. 90 ustawy o VAT.

Reasumując, zdaniem organu interpretacyjnego, w odniesieniu do zakupów związanych z działalnością mieszaną, których nie można przyporządkować do poszczególnych rodzajów działalności, będzie przysługiwało wnioskodawcy prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. "Nowoczesny Dom Kultury w K. – C. [...]" w części, w jakiej podatek ten związany będzie z wykonywanymi przez wnioskodawcę czynnościami opodatkowanymi. Kwotę podatku naliczonego związanego z realizacją ww. projektu, powinien wnioskodawca obliczyć zgodnie ze sposobem określenia proporcji na podstawie art. 86 ust. 2a i kolejne ustawy o VAT z uwzględnieniem przepisów Rozporządzenia, a następnie w oparciu o proporcję, o której mowa w art. 90 ustawy o VAT.

Skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika - radcę prawnego, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, na wydaną przez organ interpretacyjny interpretację przepisów prawa podatkowego. Zaskarżanej interpretacji pełnomocnik zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 120, art. 121 § 1 w zw. z art. 14h oraz art. 14b § 3 oraz art. 14c § 1 i 2 ustawy dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 1540 z późn. zm.; dalej: O.p.) poprzez dokonanie modyfikacji stanu faktycznego wyrażonego we wniosku o wydanie interpretacji, a w konsekwencji bezpodstawne rozpatrzenie przez organ innego stanu faktycznego niż przedstawiony przez skarżącego, a tym samym nieposzanowanie zasady zaufania do organów podatkowych, które są zobowiązane do działania na podstawie i w granicach prawa.

Ponadto z ostrożności procesowej pełnomocnik skarżącego zarzucił naruszenie prawa materialnego tj. art. 86 ust. 2a-2h, ust. 22 ustawy o VAT w zw. z § 4 Rozporządzenia poprzez dokonanie ich błędnej wykładni i niewłaściwą ocenę zastosowania polegającej na uznaniu, że kwotę podatku naliczonego związanego z realizacją projektu pn. "Nowoczesny Dom Kultury w K. – C. [...]", skarżący powinien obliczyć zgodnie ze sposobem określenia proporcji na podstawie art. 86 ust. 2a i kolejne ustawy o VAT z uwzględnieniem przepisów Rozporządzenia, a następnie w oparciu o proporcję, o której mowa w art. 90 ustawy o VAT.

Pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonej interpretacji i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Pełnomocnik skarżącego w uzasadnieniu skargi odwołał się do treści wniosku. Następnie podkreślił, że w zaprezentowanym stanie faktycznym skarżący wskazał wyraźnie, że po zakończeniu inwestycji budynek będzie służył odpłatnej działalności opodatkowanej i zwolnionej od opodatkowania, podając dokładnie jakie działania kwalifikuje do każdej z grup czynności:

w ramach działalności opodatkowanej będą świadczone usługi:

- wstępu na koncerty, występy artystyczne, wystawy,

- najem pomieszczeń,

w ramach działalności zwolnionej będą świadczone usługi:

- zajęcia kulturalne w różnych formach - koła zainteresowań, warsztaty artystyczne.

Pełnomocnik podkreślił, że skarżący opisując stan faktyczny zaznaczył, że w budynku nie będą prowadzone czynności niepodlegające opodatkowaniu. Na tle tak przedstawionego stanu faktycznego skarżący sformułował pytanie, czy będzie miał prawo do częściowego obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z faktur dokumentujących poniesione wydatki w ramach realizowanej inwestycji, stosując podział podatku naliczonego w oparciu o zasady wskazane w art. 90 ustawy o VAT ze względu na powiązanie zakupów z działalnością opodatkowaną i zwolnioną. Natomiast organ wydając zaskarżoną interpretację nie oparł się na stanie faktycznym wskazanym przez skarżącego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, lecz wykreował własny. Organ interpretacyjny uznał, że nie sposób zgodzić się ze wskazaniem we wniosku, iż wydatki ponoszone w ramach realizowanego projektu będą wykorzystywane przez skarżącego wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT oraz zwolnionych z opodatkowania podatkiem VAT. Dodatkowo uznał on, że efekty zrealizowanego projektu skarżący będzie wykorzystywać również do celów statutowych (niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT), co pozwoliło organowi na stwierdzenie, że ponoszone wydatki związane z realizacją opisanego projektu będą związane z wykonywaną przez skarżącego działalnością gospodarczą (opodatkowaną podatkiem VAT i zwolnioną z opodatkowania podatkiem VAT), jak również działalnością statutową (niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT).

Autor skargi wywodził, że organ interpretacyjny dokonał ustaleń wbrew opisowi stanu faktycznego przedstawionego przez skarżącego we wniosku, uznając że planowana inwestycja będzie służyła skarżącemu do wszelkich działań będących realizacją ciążących na tej instytucji zadań, tj. związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą (opodatkowanych i zwolnionych) i niepodlegających opodatkowaniu. Tymczasem skarżący dokonał precyzyjnego opisu stanu fatycznego we wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej, wskazując, że:

"Po zakończeniu inwestycji budynek będzie służył odpłatnej działalności opodatkowanej i zwolnionej od opodatkowania.

W budynku nie będą prowadzone czynności niepodlegające opodatkowaniu".

Na poparcie swojego stanowiska pełnomocnik skarżącego powołał się na ugruntowany w orzecznictwie sądów administracyjnych pogląd, że w postępowaniu w sprawie wydania interpretacji indywidualnej - odrębnie niż w postępowaniu podatkowym, czy postępowaniach kontrolnych - organ nie ustala podstawy faktycznej rozstrzygnięcia, ale "przyjmuje" jako tę podstawę opis okoliczności faktycznych podany we wniosku (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 lipca 2017 r., sygn. akt II FSK 636/17).

Reasumując, w ocenie pełnomocnika, wobec ustalenia przez organ interpretacyjny stanu faktycznego pozostającego w sprzeczności ze stanem faktycznym wynikającym z wniosku o interpretację, zaskarżona interpretacja nie spełnia funkcji, dla której została ustanowiona. Wbrew twierdzeniom organu interpretacyjnego skarżący wskazał, że dokonał alokacji i wybudowany w przyszłości obiekt będzie wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu lub zwolnieniu od VAT i na tym obiekcie nie będzie prowadzić czynności niepodlegających opodatkowaniu. Budynek, który po modernizacji będzie użytkowany do celów działalności podlegającej opodatkowaniu, nie jest i nie będzie jedynym obiektem gdzie realizowane będą ciążące na skarżącym zadania. Działania, które pozostają poza regulacją ustawy o podatku VAT, skarżący będzie realizował tak jak dotychczas, wykorzystując jedynie te obiekty, którymi dysponuje obecnie.

Organ interpretacyjny w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej interpretacji. Nie zgodził się równocześnie ze stanowiskiem zaprezentowanym w uzasadnieniu skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

W myśl art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm., dalej: P.p.s.a.) kontrola sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach.

Rozpoznając skargę na powyższą interpretację w pierwszej kolejności należy wskazać, że w myśl art. 57a P.p.s.a. "Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną".

W wyniku przeprowadzenia kontroli zaskarżonej interpretacji indywidualnej - w zakresie i według kryteriów określonych powołanymi wyżej przepisami - Sąd stwierdza, że skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem udzielona interpretacja narusza prawo w sposób uzasadniający wyeliminowanie jej z obrotu prawnego.

Na wstępie rozważań należy podkreślić, że zgodnie z art. 14b § 3 O.p., składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego, albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego, albo zdarzenia przyszłego. Specyfika postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej polega między innymi na tym, że organ wydający interpretację może "poruszać się" tylko i wyłącznie w ramach stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę, zadanego przez niego pytania oraz wyrażonej oceny prawnej. Stanowisko powyższe jest obecnie ugruntowane w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 18 grudnia 2020 r., sygn. akt II FSK 2482/18; z 31 marca 2021 r., sygn. akt I FSK 480/18; z 23 września 2021 r., sygn. akt I FSK 1383/19; z 13 października 2021 r., sygn. akt I FSK 1898/18, z 14 kwietnia 2022 r., sygn. akt I FSK 2231/18 – wszystkie wyroki sądów administracyjnych powołane w uzasadnieniu dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

Zatem podany we wniosku o wydanie interpretacji stan faktyczny jest "wiążący" dla organu interpretacyjnego. Nie można bowiem dokonywać weryfikacji podanych okoliczności faktycznych, ani ich w jakikolwiek sposób modyfikować. Zaś zadanie organu interpretacyjnego zawężone jest do analizy okoliczności podanych we wniosku. Organ wydający interpretację jest niejako związany zakresem problemu prawnego, jaki strona przedłoży we wniosku. W konsekwencji opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego zawarty we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej jest wiążący zarówno dla organu interpretacyjnego, a także dla sądu administracyjnego kontrolującego taki akt administracyjny.

Reasumując, w ramach postępowania o wydanie interpretacji indywidualnej organ niejako przyjmuje do wiadomości okoliczności faktyczne podane we wniosku przez podatnika. Opisując stan faktyczny, bądź zdarzenie przyszłe, w celu uzyskania interpretacji prawa wnioskodawca bierze na siebie odpowiedzialność za jego kompletność i jego też obciążać będą ewentualne nieścisłości. Jeśli bowiem w toku postępowania podatkowego organy podatkowe ustalą stan faktyczny odmienny od przedstawionego we wniosku o interpretację, wówczas uzyskana interpretacja nie spełni swojej funkcji ochronnej. Zatem organ, dokonując interpretacji indywidualnej, przyjmuje w pełni za podatnikiem ściśle określony przez niego stan faktyczny. Nie jest przy tym istotne, czy opisane przez wnioskodawcę zdarzenie przyszłe będzie odpowiadało rzeczywistości, gdyż w tym specyficznym rodzaju postępowania organ udzielający interpretacji nie jest umocowany do weryfikowania jego prawdziwości, czy też jego modyfikacji. Dlatego też, z merytorycznego punktu widzenia wniosek o udzielenie interpretacji musi wyczerpująco opisywać stan faktyczny sprawy lub zdarzenie przyszłe, gdyż jedynie przedstawiony przez stronę opis wyznacza granice, w jakich interpretacja będzie mogła wywołać określone skutki prawne. Z kolei, jeżeli okaże się, że przedstawiony we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe nie odpowiada rzeczywistemu przebiegowi opisanych w nich zdarzeń gospodarczych, to wówczas sam zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), gdyż interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem wydanej interpretacji pokrywać się będzie ze stanem faktycznym (oraz z opisem zdarzenia przyszłego) podanym w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź utraci swą aktualność (por wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 15 marca 2022 r., sygn. akt I SA/Łd 969/21).

W rozpoznawanej sprawie należy rację przyznać stronie skarżącej, że organ wydając zaskarżoną interpretację nie oparł się na stanie faktycznym wskazanym przez skarżącego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, lecz wykreował własny stan faktyczny. Organ interpretacyjny nie zgodził się ze wskazaniem we wniosku, iż wydatki ponoszone w ramach realizowanego projektu będą wykorzystywane przez skarżącego wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT oraz zwolnionych z opodatkowania podatkiem VAT. Dodatkowo organ interpretacyjny uznał, że efekty zrealizowanego projektu skarżący będzie wykorzystywać również do celów statutowych (niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT), co pozwoliło organowi na stwierdzenie, że ponoszone wydatki związane z realizacją opisanego projektu będą związane z wykonywaną przez skarżącego działalnością gospodarczą (opodatkowaną podatkiem VAT i zwolnioną z opodatkowania podatkiem VAT), jak również działalnością statutową (niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT). Natomiast we wniosku o wydanie interpretacji skarżący na str. 3 wyraźnie wskazał, że po zakończeniu inwestycji budynek będzie służył odpłatnej działalności opodatkowanej i zwolnionej od opodatkowania. Co więcej skarżący dokładnie wskazał jakie działania kwalifikuje do każdej z grup czynności. I tak w ramach działalności opodatkowanej będą świadczone usługi:

- wstępu na koncerty, występy artystyczne, wystawy,

- najem pomieszczeń.

Zaś w ramach działalności zwolnionej będą świadczone usługi w postaci zajęć kulturalnych w różnych formach - koła zainteresowań, warsztaty artystyczne

W budynku nie będą prowadzone czynności niepodlegające opodatkowaniu. (podkreślenia Sądu).

W świetle powyższych rozważań zasadne okazały się zarzuty naruszenia przepisów postępowania wskazanych w skardze: art. 14b § 3 oraz art. 121 § 1 w zw. z art. 14h O.p., co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W ponownym postępowaniu organ interpretacyjny uwzględni powyższe uwagi Sądu i dokona oceny stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego opisanego we wniosku, bez własnej ingerencji w jego treść.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 146 § 1 P.p.s.a. uchylił zaskarżoną interpretację. Wyeliminowanie powyższego aktu z obrotu prawnego oznacza, że zachodzi konieczność dokonania ponownej oceny stanowiska skarżącego zaprezentowanego we wniosku o wydanie interpretacji, z uwzględnieniem wskazań zawartych w niniejszym wyroku.

Sąd orzekł o kosztach, na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a., zasądzając od organu interpretacyjnego na rzecz strony skarżącej koszty postępowania w kwocie 697 zł, na które składają się: wpis sądowy w wysokości 200 zł, opłata od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika, będącego radcą prawnym - 480 zł.