Postanowienie NSA, sygn. akt III SAB 107/99
NSA w Warszawie (przed reformą)
Data orzeczenia: 2000-03-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 23 par. 1
journal: Dz.U. 1991 nr 36 poz. 161
law: Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 26 lutego 1991 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
article: art. 418
journal: Dz.U. 1964 nr 16 poz. 93
law: Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
Teza: 1. Izba Skarbowa w ramach sprawowanego przez siebie nadzoru nad egzekucją administracyjną nie jest właściwym organem do ustalenia /decyzją lub postanowieniem/ zaistnienia szkody, o której mowa w art. 418 Kc. Do orzekania w tej sprawie właściwy jest sąd powszechny.

2. Organ podatkowy, który udziela skarżącemu odpowiedzi oraz informuje go o swojej niewłaściwości, nie pozostaje bezczynny.

TEZY

1. Izba Skarbowa w ramach sprawowanego przez siebie nadzoru nad egzekucją administracyjną nie jest właściwym organem do ustalenia /decyzją lub postanowieniem/ zaistnienia szkody, o której mowa w art. 418 Kc. Do orzekania w tej sprawie właściwy jest sąd powszechny.

2. Organ podatkowy, który udziela skarżącemu odpowiedzi oraz informuje go o swojej niewłaściwości, nie pozostaje bezczynny.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2000 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Jerzego K. na bezczynność Izby Skarbowej w W. - Ośrodek Zamiejscowy w S. w przedmiocie orzeczenia o spowodowanej szkodzie w toku egzekucji administracyjnej - postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Stosownie do art. 17 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ Sąd rozpoznaje skargi na bezczynność organów w przypadkach określonym w art. 16 ust. 1 pkt 1-4, tj. w sprawach:

1/ decyzji,

2/ postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także rozstrzygających sprawę co do istoty,

3/ postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,

4/ innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Skarżący powołując się na treść art. 23 par. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /Dz.U. 1991 nr 36 poz. 161/ oraz art. 418 Kc domagał się od Izby Skarbowej wydania orzeczenia stwierdzającego, iż komornik skarbowy Urzędu Skarbowego spowodował szkodę w majątku skarżącego dokonując zajęcia ruchomości w sposób niedopuszczalny przepisami prawa.

Rozpoznając powyższą kwestię stwierdzić należy, iż Izba Skarbowa w ramach sprawowanego przez siebie nadzoru nad egzekucją administracyjną udzieliła skarżącemu odpowiedzi oraz poinformowała go, że nie jest właściwym organem do ustalenia /decyzją lub postanowieniem/ zaistnienia szkody, o której mowa w art. 418 Kc.

Z tego też względu należy uznać, iż organ podatkowy nie pozostaje bezczynny. W rzeczywistości skarga dotyczy odszkodowania, o którym mowa w art. 418 Kc. W powyższej sprawie do orzekania właściwy jest Sąd powszechny - o czym skarżący został przez organy podatkowe pouczony.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ miał obowiązek orzec jak w sentencji.