Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 566/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2015-08-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Spółki A sp. z o.o. w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] marca 2015 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynami gry postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Spółka A sp. z o.o. w W. (dalej też jako "skarżąca" lub "spółka") reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] marca 2015 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia [...] grudnia 2013r. ([...]) o wymierzeniu skarżącej kary pieniężnej w wysokości [...] złotych z tytułu urządzania gier na automatach do gier poza kasynem gry. w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynami gry.

W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazano, że skarżona decyzja o wymierzeniu kary pieniężnej jest decyzją podlegającą wykonaniu, nie istnieje jakikolwiek przepis prawa wyłączający wstrzymanie jej wykonania. Wobec fakultatywnego charakteru instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji strona uzasadniła swój wniosek okolicznościami przywołanymi w treści skargi, w szczególności wskazując na brak jednolitego stanowiska organów Służby Celnej, co do charakteru gier na urządzeniu, różną praktykę organu I instancji w zakresie uzależnienia wydania decyzji od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego oraz istotne wątpliwości, co do waloru dowodowego opinii biegłego i brak jego kompetencji do rozstrzygania w sprawie w miejsce specjalisty z jednostki badającej. Przytoczono liczne orzeczenia sądów administracyjnych uwzględniających skargę i uchylających decyzje organów z analogicznych powodów jak wywodzone w skardze. Podniesiono, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje dla skarżącej Spółki niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Na dzień [...] kwietnia 2015 r. Spółka zapłaciła kary pieniężne w wysokości [...]zł, obecnie toczy się nadal szereg postępowań w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej, wobec czego skarżącej grozi utrata płynności finansowej, a w konsekwencji upadłość, której nie da się już odwrócić nawet w przypadku wygrania sporu i zwrotu wyegzekwowanych uprzednio środków. Podniesiono, że Spółka nie tylko ponosi duże straty finansowe, nie osiągając planowanych zysków wskutek zatrzymania urządzeń do gier przez urzędy celne, ale także uiszczenie kar pieniężnych na obecnym etapie, kiedy dokonanie czynu z art. 107 Kodeksu karnego skarbowego nie jest udowodnione żadnym prawomocnym orzeczeniem dodatkowo pogorszy sytuację Spółki. W związku z tym wskazano, że Spółka zasługuje na ochronę tymczasową do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez sąd.

Z przekazanych akt sprawy wynika, że Dyrektor Izby Celnej w [...] postanowieniem z dnia [...] maja 2015r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2012 r. poz. 270, dalej jako "P.p.s.a."), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z treści powołanego przepisu wynika, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest wykazanie przez zainteresowaną stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykonanie aktu administracyjnego, zwykle wiąże się z dolegliwością dla strony, ale taka dolegliwość sama w sobie nie uzasadnia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Należy przy tym wskazać, że inicjatywa w zakresie wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu należy do strony skarżącej, bowiem jej rzeczą, jako strony postępowania sądowoadministracyjnego, jest wykazywanie zasadności złożonego wniosku poprzez wskazanie istnienia materialnoprawnych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie wniosku i powołane dowody winny odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.

Przenosząc powyższe uwagi na grunt analizowanej sprawy stwierdzić należy, że skarżąca nie uzasadniła wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w należyty sposób oraz nie wykazała istnienia żadnej z przesłanek zawartych w powołanym powyżej przepisie. Jakkolwiek w treści wniosku wskazane zostało, że skarżąca uiściła już znaczną kwotę tytułem wymierzonych kar pieniężnych oraz że obecnie ponosi straty, gdyż nie osiąga planowanego zysku, to jednak informacja ta nie jest wystarczająca do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Do oceny zasadności wniosku o przyznanie stronie tzw. ochrony tymczasowej konieczne jest bowiem dysponowanie aktualnymi i pełnymi danymi o stanie majątkowym spółki. Spółka nie uprawdopodobniła jakiejkolwiek konkretnej okoliczności, która wskazywałaby na fakt, że niewstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia konkretnej, znacznej szkody lub spowodowania konkretnych, trudnych do odwrócenia skutków. Nie przedstawiono danych i dowodów, które w sposób jednoznaczny i przekonujący wskazywałyby, że wykonanie decyzji (tj. zapłata kwoty [...] zł) wiąże się dla skarżącej ze wskazywanymi przez nią okolicznościami. Nieznana jest bowiem wysokość uzyskiwanych przez spółkę przychodów, czy ponoszonych przez nią uzasadnionych kosztów związanych z prowadzoną działalnością. Przedstawiono, bowiem jedynie rachunek zysków i strat sprzed dwóch lat (za rok 2013), listę księgowań na kontach syntetycznych oraz listę zapisów kasowych/bankowych, co w dostateczny sposób nie odzwierciedla aktualnej sytuacji finansowej spółki. Okoliczności powoływane we wniosku Sąd uznał zatem za zbyt ogólnikowe, by móc ocenić, czy w niniejszej sprawie zaistnieją okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że z dokumentów zebranych w aktach sprawy nie wynika zaistnienie żadnej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a., a zatem na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.