Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 13/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2016-06-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 29 czerwca 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Irena Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku K.G. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 23 listopada 2015 roku, nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 8 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę K.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości, z uwagi na nieuiszczenie należnego wpisu.

W piśmie z dnia 11 kwietnia 2016 r. skarżąca złożyła do sądu wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazane zostało, że nie podjęto próby doręczenia przesyłki i nie pozostawiono awiza. Wnioskodawczyni wskazała, że w dniach rzekomego pozostawienia awiza pod wskazanym adresem zawsze przebywał ktoś z domowników. Zdaniem strony dwukrotne pozostawienie awiza należy uznać za okoliczność nieprawdopodobną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270) – dalej w skrócie zwana p.p.s.a., czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.).

Przepisy art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. stanowią zaś, iż pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Przy czym w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przesłankami uzasadniającymi przywrócenie terminu są więc:

• zachowanie siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku, liczonego od daty ustania przyczyny uchybienia terminu,

• uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu,

• dokonanie - równocześnie ze złożeniem wniosku - czynności, do dokonania której terminowi uchybiono.

Skarżąca wnioskując o przywrócenie uchybionego terminu powoływała się na okoliczność wadliwego jej zdaniem doręczenia przesyłki zawierającej zarządzenie wzywające ją do uiszczenia wpisu. W ocenie strony za nieprawdopodobny należy uznać fakt dwukrotnego awizowania przesyłki, skoro w dniach, w których czynności te miały zostać dokonane, pod adresem doręczenia zawsze przebywał ktoś z domowników.

Kryterium braku winy w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Uchybienie w tym względzie, spowodowane nawet lekkim niedbalstwem, narusza obiektywny miernik staranności i stanowi podstawę do oddalenia wniosku o przywrócenie terminu, skoro nawet lekkie niedbalstwo świadczy o zawinionym niedokonaniu czynności w terminie.

Jednocześnie podkreślić należy, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy. Z brakiem winy mamy natomiast do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.

W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie nie zostało uprawdopodobnione, że uchybienie terminowi do uiszczenia wpisu od skargi nastąpiło bez winy skarżącej. Jak wynika z treści pisma z dnia 20 czerwca 2016 r. pochodzącego od "A", przesyłka zawierająca zarządzenie do uiszczenia wpisu została doręczona w sposób prawidłowy. W treści pisma wskazane zostało, że wbrew temu co podnosi wnioskodawczyni, w dniu 18 stycznia 2016 r. tj. w dniu, w którym podjęto próbę doręczania przesyłki oraz pozostawiono awizo, osoba odpowiedzialna za doręczenie przesyłki znajdowała się w miejscu wskazanym jako adres odbiorcy tj. w S. przy ul. K. Informacja taka została ustalona w oparciu o dostępną analizę trasy chodu doręczyciela, na podstawie danych pochodzących z systemu GPS. Poczynione przez Sąd ustalenia wykazują zatem przeciwieństwo tego co podnosi strona we wniosku o przywrócenie terminu. Okoliczności pozostawienia awiza jak również próby doręczenia przesyłki adresatowi nie można zatem uznać za niewiarygodną i nieprawdopodobną.

Zadaniem strony ubiegającej się o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej jest uwiarygodnienie przyczyny uchybienia terminowi. Wniosek o przywrócenie terminu powinien zawierać uzasadnienie, w którym strona uprawdopodobni brak winy w przekroczeniu terminu. W orzecznictwie przyjmuje się, że uprawdopodobnienie istnienia danej okoliczności jest środkiem zastępczym dowodu w ścisłym tego słowa znaczeniu i nie daje pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie (wyrok NSA z 4 czerwca 2002 r., II SA/Ka 1977/00, niepubl.). Zdaniem Sądu, w rozpoznawanej spawie skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności, które miały wskazywać na brak jej winy w uchybieniu terminu do uiszczenia należnego wpisu od skargi. Wbrew twierdzeniom strony, podjęto próbę doręczenia przesyłki w miejscu zamieszkania skarżącej, o czym świadczy informacja pochodząca z pisma "A".

W tym stanie rzeczy, Sąd uznał, że w sprawie nie zostało wykazane, iż strona skarżąca nie ponosi winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi i w związku z tym, na mocy art. 86 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.