Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 2311/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-10-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 70 ust. 2, art. 70 ust. 1
journal: Dz.U. 2019 poz 161
law: Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędzia WSA Ewa Kwiecińska (spr.), Asesor WSA Joanna Kruszewska-Grońska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 9 października 2020 r. sprawy ze skargi B. D. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty równoważnika pieniężnego w zamian za umundurowanie w uzupełniającej kwocie oddala skargę


UZASADNIENIE

Komendant Główny Policji wydał w dniu [...] sierpnia 2019 r., działając na podstawie art. 268a i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096, z późn. zm.), art. 70 ust. 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2019 r. poz. 161, z późn. zm.), § 1, § 2 ust. 1 i 3 oraz § 3 ust. 2 i 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 26 marca 2010 r. w sprawie wysokości i warunków przyznawania policjantom równoważnika pieniężnego w zamian za umundurowanie (Dz. U. poz. 279, z późn. zm.) decyzję nr [...], mocą której odmówił wypłaty [...] B. D. równoważnika pieniężnego w zamian za umundurowanie w uzupełniającej kwocie.

Pismem z dnia [...] lutego 2019 r. B. D. zwrócił się do Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z wnioskiem o wypłatę równoważnika pieniężnego w zamian za umundurowanie w kwocie 883,49 zł, tj. wyrównanie wysokości przyznanego w 2017 r. świadczenia do kwoty 2 120,70 zł, określonej dla policjanta służby prewencyjnej w korpusie aspirantów Policji, która - w jego ocenie – przysługiwała mu na podstawie załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 26 marca 2010 r. w sprawie wysokości i warunków przyznawania policjantom równoważnika pieniężnego w zamian za umundurowanie (Dz. U. poz. 279, z późn. zm.).

Komendant Wojewódzki Policji w [...] pismem z dnia [...] marca 2019 r. poinformował o podstawie prawnej i obowiązujących zasadach ustalania wysokości równoważnika pieniężnego w zamian za umundurowanie dla policjantów zwolnionych od obowiązku wykonywania zadań służbowych w związku z pełnieniem z wyboru funkcji w związku zawodowym. Zaznaczył, że pracownicy Wydziału Zaopatrzenia KWP w [...] przeprowadzili wnikliwą analizę sposobu obliczenia wysokości równoważnika pieniężnego dla funkcjonariuszy, członków Zarządu Wojewódzkiego NSZZ Policjantów województwa [...], stwierdzając, że kwota przedmiotowego świadczenia należna ww. grupie policjantów została określona prawidłowo, a wszelkie zapytania w tej sprawie zostały wyjaśnione.

Pismem z dnia [...] kwietnia 2019 r. B. D. wniósł do Komendanta Głównego Policji ponaglenie. Komendant Główny Policji postanowieniem nr [...] z dnia [...] maja 2019 r. uznał ponaglenie za uzasadnione i zobowiązał Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] do załatwienia sprawy poprzez wydanie decyzji administracyjnej.

Komendant Wojewódzki Policji w [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] odmówił wypłaty równoważnika pieniężnego w zamian za umundurowanie w uzupełniającej kwocie 883,49 zł za 2017 r.

Pismem z dnia [...] czerwca 2019 r. strona wniosła do Komendanta Głównego Policji odwołanie od decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2019 r. Zaskarżonej decyzji funkcjonariusz zarzucił naruszenie przepisu:

1. art. 3 ust. 1 ustawy o związkach zawodowych w zw. z § 18 ust. 1 Statutu Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Policjantów poprzez wydanie decyzji, która niekorzystnie wpływa na sytuację funkcjonariusza tylko z uwagi na fakt, że pełni on funkcję w związku zawodowym;

2. art. 6 k.p.a. w zw. z art. 8 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a. poprzez arbitralne działania organu I instancji, sprzeczne z interesem społecznym oraz zasadami współżycia społecznego;

3. art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez zaniechanie ustawowego obowiązku należącego do organów administracji publicznej stojących na straży praworządności przejawiającego się w braku wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego, jak również brakiem rozważenia wszelkich okoliczności w sprawie, co miało skutek w wydaniu niekorzystnej decyzji dla odwołującego;

4. art. 6 k.p.a. poprzez uznanie, iż przepis prawa jest wartością nadrzędną i wykluczającą analizę konkretnego przypadku w odniesieniu do zasady słusznego interesu obywatela;

5. art. 8 k.p.a. w zw. z art. 11 k.p.a. poprzez arbitralne działania organu I instancji objawiające się w braku przeprowadzenia odpowiedniego i rzetelnego postępowania dowodowego uwzględniającego tym samym przesłanki do wydania pozytywnej – zgodnej z wnioskiem strony - decyzji.

KGP nadmienił, że B. D. pełni funkcję [...] Zarządu Wojewódzkiego Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Policjantów województwa [...] i pozostaje w dyspozycji Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...].

Zgodnie z art. 6a ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji w sprawach administracyjnych organem wyższego stopnia w stosunku do komendanta wojewódzkiego Policji jest Komendant Główny Policji. Zatem należy stwierdzić, że Komendant Główny Policji jest organem właściwym do rozpatrzenia odwołania od zaskarżonej decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2019 r.

Zasady wypłaty równoważnika pieniężnego w zamian za umundurowanie określa rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 26 marca 2010 r. w sprawie wysokości i warunków przyznawania policjantom równoważnika pieniężnego w zamian za umundurowanie (Dz. U. poz. 279, z późn. zm.), wydane na podstawie art. 70 ust. 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji.

Zgodnie z § 1 i § 2 ust. 1 ww. rozporządzenia, policjantowi mianowanemu na stałe, któremu nie wydano przedmiotów umundurowania określonych w przepisach rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 maja 2009 r. w sprawie umundurowania policjantów, wypłaca się w zamian za przedmioty ubioru galowego, wyjściowego i służbowego równoważnik pieniężny w wysokości określonej w załączniku nr 1 do rozporządzenia.

Równoważnik pieniężny w zamian za umundurowanie jest wypłacany za okres roku zaopatrzeniowego, trwającego od dnia 1 kwietnia danego roku kalendarzowego do dnia 31 marca następnego roku, o czym stanowi przepis § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia. Dzień 1 kwietnia danego roku kalendarzowego jest dniem nabycia przez policjanta uprawnienia do równoważnika, a wysokość świadczenia ustalona jest według stanu na ten dzień. W świetle przepisów ww. rozporządzenia prawo do równoważnika nie podlega zmianie w trakcie trwania roku zaopatrzeniowego.

Zgodnie z § 3 ust. 2 ww. rozporządzenia sposób ustalenia wysokości równoważnika określają tabele kalkulacyjne, stanowiące załącznik nr 3 do rozporządzenia. Z porównania treści tych tabel wynika, że różnice w wysokości świadczenia przysługującego policjantom mianowanym na stałe są konsekwencją ustalonych na różnym poziomie okresów używalności niektórych przedmiotów umundurowania. W efekcie, w załączniku nr 1 do rozporządzenia, zostały zdefiniowane trzy grupy policjantów mianowanych na stałe, którym przysługuje równoważnik w różnej wysokości.

Przepis § 3 ust. 4 ww. rozporządzenia wprowadza zasadę, zgodnie z którą policjantom pełniącym funkcje związkowe wydłuża się okres używalności przedmiotów umundurowania o czas trwania tego zwolnienia.

Zdaniem organu w związku z tym, że żądanie policjanta dotyczy roku zaopatrzeniowego 2017/2018, w niniejszej sprawie mają zastosowanie przepisy rozporządzenia MSWiA z dnia 26 marca 2010 r., w brzmieniu obowiązującym na dzień 1 kwietnia 2017 r. Przepis § 3 ust. 4 ww. rozporządzenia, w brzmieniu obowiązującym do dnia 25 maja 2019 r., stanowi, iż "wysokość równoważnika dla policjanta zwolnionego od obowiązku wykonywania zadań służbowych na zasadach określonych w przepisach rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 czerwca 1996 r. w sprawie trybu udzielania urlopu bezpłatnego i zwolnień od pracy pracownikom pełniącym z wyboru funkcje w związkach zawodowych oraz zakresu uprawnień przysługujących pracownikom czasie urlopu bezpłatnego i zwolnień od pracy (Dz. U. Nr 71, poz. 336) ustala się z uwzględnieniem wydłużenia okresu używalności przedmiotów umundurowania o czas trwania tego zwolnienia.".

Zgodnie z § 21 ust. 2 Statutu Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Policjantów kadencja organów Związku trwa 4 lata.

Funkcjonariusz zajmujący stanowisko etatowe w Wydziale Prewencji Komisariatu Policji [...] Komendy Miejskiej Policji w [...], na podstawie art. 37a pkt 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, został zwolniony z obowiązku wykonywania zadań służbowych na zasadach określonych w przepisach o związkach zawodowych i przeniesiony do dyspozycji Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] (rozkaz personalny nr [...] z dnia [...] grudnia 2016 r.). Ww. został powołany do pełnienia funkcji [...] Zarządu Wojewódzkiego NSZZ Policjantów województwa [...] na czas trwania obecnej kadencji.

Zdaniem KGP przy określeniu wysokości równoważnika pieniężnego przysługującego stronie należy uwzględnić wydłużenie o 4 lata okresu używalności przedmiotów umundurowania wchodzących w skład normy umundurowania należnej wyżej wymienionemu z racji zajmowanego stanowiska przed zwolnieniem od obowiązku wykonywania zadań służbowych, tj. wg tabeli nr 1 w załączniku nr 3 do ww. rozporządzenia – "dla mianowanych na stałe policjantów-mężczyzn służby prewencyjnej, z wyłączeniem policjantów pełniących służbę w komórkach ruchu drogowego, patrolowo-interwencyjnych, konwojowych, w policji sądowej, w pomieszczeniach dla osób zatrzymanych oraz na stanowiskach: dzielnicowych, starszych dzielnicowych, dyżurnych i przewodników psów służbowych" (brzmienie przepisu w okresie, którego dotyczy żądanie). Wskazać przy tym należy, że wydłużenie okresu używalności przedmiotów umundurowania w konsekwencji powoduje obniżenie wysokości równoważnika pieniężnego. Jednocześnie w związku z tym, że przedmiotowa kalkulacja dotyczy wysokości równoważnika dla policjantów w korpusie podoficerów Policji i szeregowych Policji, w przypadku policjanta w korpusie aspirantów Policji należy dodatkowo uwzględnić różnicę w wysokości równoważnika pomiędzy tymi korpusami, według tabeli stanowiącej załącznik nr 1 do rozporządzenia.

W efekcie kwota należnego ww. policjantowi świadczenia jest wynikiem sumy rocznych wartości pieniężnych przedmiotów umundurowania, ustalonych według zasady przedstawionej powyżej.

Odnosząc się do zarzutów podniesionych przez pełnomocnika strony w odwołaniu, KGP wskazał, że zgodnie z zasadą praworządności wyrażoną w art. 6 kpa, organy administracji zobowiązane są do działania na podstawie przepisów prawa. Tym samym organy rozpatrując sprawę, winny stosować właściwe przepisy, we właściwym brzmieniu. Organ I instancji określając wysokość świadczenia należnego ww. policjantowi, prawidłowo zastosował przepis § 3 ust. 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 26 marca 2010 r. w brzmieniu obowiązującym w roku zaopatrzeniowym 2017/2018, a w konsekwencji odmówił wyrównania wypłaconego świadczenia do wysokości żądanej przez policjanta.

Organ nie zgodził się też z zarzutem naruszenia przepisu art. 3 ust. 1 ustawy o związkach zawodowych, który zakazuje nierównego traktowania w zatrudnianiu osób z powodu przynależności do związku zawodowego, w zw. z § 18 ust. 1 Statutu Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Policjantów, który stanowi, że członek Związku nie może ponosić ujemnych następstw z powodu przynależności do Związku lub pełnienia w nim funkcji. Organ I instancji nie był uprawniony do oceny przepisu rozporządzenia, który stanowił podstawę orzeczenia, lecz był zobowiązany do jego stosowania.

Zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 23 kwietnia 2009 r., sygn. akt II GSK 876/08: "brak jest podstaw do przyjęcia, że organy administracji są uprawnione do oceny zgodności stosowanego przepisu prawa z przepisami regulującymi zasady i tryb stanowienia prawa oraz do odmowy zastosowania przepisu uznanego za niezgodny z aktem normatywnym wyższego rzędu, także wtedy, gdy chodzi o przepis podustawowy. Organy administracji publicznej, przestrzegając zasady praworządności, nie mogą odmawiać stosowania obowiązujących przepisów, nawet wówczas, gdy dostrzegają ich niezgodność z ustawą lub Konstytucją.".

W przedmiotowej sprawie, przepis stanowiący podstawę rozstrzygnięcia organu I instancji znajduje oparcie w upoważnieniu ustawowym, określonym w art. 70 ust. 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji i nie wykracza poza jego zakres. Przepisy przedmiotowego rozporządzenia różnicują stan prawny policjantów w zakresie wysokości świadczenia w zależności od rodzaju wykonywanych przez policjanta zadań służbowych a także od faktu zwolnienia policjanta z obowiązku wykonywania zadań służbowych na zasadach określonych w przepisach o związkach zawodowych.

Podniesiony w uzasadnieniu odwołania zarzut nierównego traktowania policjantów w zakresie wysokości równoważnika pieniężnego w zamian za umundurowanie, w tym przyjęty sposób wyliczenia tego równoważnika dla policjantów pełniących funkcje w związku zawodowym, który jest dyskryminujący dla tych policjantów, stanowią zarzuty, których nie można odnieść do wydanego przez organ I instancji orzeczenia w niniejszej sprawie. Są to bowiem w rzeczywistości zarzuty dotyczące niesprawiedliwego - w ocenie policjanta - uregulowania sytuacji prawnej policjantów pełniących funkcje w związku zawodowym, wyrażone w przepisie § 3 ust. 4 ww. rozporządzenia.

Organ nie zgodził się z twierdzeniem, że policjant pełniący funkcje w związku zawodowym w rzeczywistości zużywa umundurowanie bardziej niż przeciętny funkcjonariusz pełniący służbę. Nie negując faktu, że policjant zwolniony od obowiązku wykonywania zadań służbowych podczas większości wydarzeń organizowanych przez związek zawodowy nosi umundurowanie, które ulega zużyciu, to jednak intensywność tego zużycia nie jest tak duża jak w przypadku np. policjanta służby prewencyjnej, wykonującego zadania służbowe związane z przywracaniem porządku publicznego czy policjanta oddziału prewencji Policji.

Komendant Główny Policji nie podzielił też zarzutu naruszenia art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 8 k.p.a. w zw. z art. 11 k.p.a.. Organ podjął niezbędne kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Wskazane przez pełnomocnika odwołującego uchybienia, polegające na nie uwzględnieniu wszelkich okoliczności w sprawie, w tym w szczególności faktu, że odwołujący z racji pełnienia funkcji w związku zawodowym używa swojego umundurowania nawet częściej niż przeciętny funkcjonariusz wykonujący służbę, nie są uzasadnione, gdyż nie wpływają one na rozstrzygnięcie. Organ I instancji rozpoznając sprawę, kierował się normą prawa materialnego, tj. przepisem § 3 ust. 4 ww. rozporządzenia, który jest jasny i nie wymaga interpretacji w tym zakresie, a wydanie decyzji zgodnej z wnioskiem strony byłoby sprzeczne z brzmieniem tego przepisu. Rozstrzyganie wątpliwości na korzyść strony nie może naruszać zasady praworządności. KGP uznał rozstrzygnięcie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] za prawidłowe.

B. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...].

Skarżący zarzucił jej naruszenie przepisów:

1. art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych w zw. z § 18 ust. 1 Statutu Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Policjantów;

2. art. 32 ust. 2 Konstytucji RP poprzez wydanie decyzji, która dyskryminuje funkcjonariusza Policji ze względu na piastowanie przez niego funkcji w związku zawodowym;

3. art. 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

poprzez uznanie, iż literalna wykładnia przepisu prawa jest wartością nadrzędną i wykluczającą analizę konkretnego przypadku w odniesieniu do zasady słusznego interesu obywatela;

4. art. 6 k.p.a. w zw. z art. 8 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a. poprzez arbitralne działania organu I i II instancji, sprzeczne z interesem społecznym oraz zasadami współżycia społecznego;

5. art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez zaniechanie ustawowego obowiązku należącego do organów administracji publicznej, stojących na straży praworządności, które winny przy wydawaniu decyzji rozpatrzyć materiał dowodowy w całości, analizując skrupulatnie materiał dowodowy znajdujący się w aktach postępowania administracyjnego, co miało skutek w wydaniu niekorzystnej decyzji dla skarżącego, dla którego ta decyzja jest niesprawiedliwa z uwagi na fakt, że w rzeczywistości skarżący z racji pełnienia funkcji w związku zawodowym używa swojego umundurowania nawet częściej niż przeciętny funkcjonariusz wykonujący służbę;

6. art. 8 k.p.a. w zw. z art. 11 k.p.a. oraz art. 15 k.p.a. poprzez arbitralne działania organów;

7. art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak uzasadnienia zaskarżonej decyzji.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...], a także zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

Skarżący podniósł, iż zróżnicowanie wysokości równoważnika pieniężnego za umundurowanie pomiędzy funkcjonariuszami pełniącymi czynnie służbę oraz zwolnionym od wykonywania zadań służbowych z uwagi na funkcje w związku zawodowym doprowadziło do nierównego potraktowania skarżącego i jest krzywdzące dla funkcjonariuszy Policji, którzy działają w związkach zawodowych. Podniesiono też kontrfaktyczność założenia dla którego przyjęto, że fakt pozostawania członkiem związku zawodowego implikuje, że funkcjonariusz taki nie potrzebuje umundurowania. Skarżący podkreślił jednak, że policjanci, którzy działają w związkach zawodowych, czasami częściej używają mundurów w porównaniu z innymi funkcjonariuszami, ponieważ mundur towarzyszy im podczas większości wydarzeń organizowanych przez związek zawodowy.

Działanie organu doprowadziło do zróżnicowania sytuacji prawnej funkcjonariusza w oparciu o niedozwolone kryterium - faktu piastowania przez niego funkcji w ramach związków zawodowych.

Organy nie uwzględniły ponadto słusznego interesu strony, na który składa się wieloletnia służba na rzecz polskiej Policji, jak również istotna różnica w wysokości otrzymanego wynagrodzenia, na którego wysokość również pośrednio wpływ ma przyznawany równoważnik za mundur, tzw. "mundurówka".

Organy Policji nie wzięły pod uwagę realiów służby policjantów zarówno tych czynnych, jak i zwolnionych na czas pełnienia funkcji w związku zawodowym, pomimo tego że od kilku lat związki zawodowe zwracają uwagę na niesprawiedliwe regulacje i traktowanie ich członków, w tym w zakresie naliczania wysokości równoważnika pieniężnego w zamian za umundurowanie.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał twierdzenia zawarte w uzasadnieniu decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 70 ust. 1 ustawy o Policji, policjant otrzymuje bezpłatne umundurowanie. Stosownie zaś do treści art. 70 ust. 2, minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, określi w drodze rozporządzenia, wysokość i warunki przyznawania równoważnika pieniężnego w zamian za umundurowanie, uwzględniając m.in. sposób ustalania wysokości równoważnika; tryb i przypadki przyznawania, zwrotu i zawieszania wypłaty równoważnika (pkt 2 i pkt 3).

Zasady wypłaty równoważnika pieniężnego w zamian za umundurowanie określa rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 26 marca 2010 r. w sprawie wysokości i warunków przyznawania policjantom równoważnika pieniężnego w zamian za umundurowanie, wydane na podstawie art. 70 ust. 2 ustawy o Policji. Zgodnie z § 1 i § 2 ust. 1 tego rozporządzenia, policjantowi mianowanemu na stałe, któremu nie wydano przedmiotów umundurowania określonych w przepisach rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 maja 2009 r. w sprawie umundurowania policjantów, wypłaca się w zamian za przedmioty ubioru galowego, wyjściowego i służbowego równoważnik pieniężny w wysokości określonej w załączniku nr 1 do rozporządzenia. Równoważnik, o którym mowa w ust. 1, wypłaca się za okres od dnia 1 kwietnia danego roku kalendarzowego do dnia 31 marca następnego roku (rok zaopatrzeniowy).

Zgodnie z § 3 ust. 2 ww. rozporządzenia, sposób ustalenia wysokości równoważnika określają tabele kalkulacyjne, stanowiące załącznik nr 3 do rozporządzenia. Z porównania treści tych tabel wynika, że różnice w wysokości świadczenia przysługującego policjantom mianowanym na stałe są konsekwencją ustalonych na różnym poziomie okresów używalności niektórych przedmiotów umundurowania. W efekcie, w załączniku nr 1 do rozporządzenia, zostały zdefiniowane trzy grupy policjantów mianowanych na stałe, którym przysługuje równoważnik w różnej wysokości.

Przepis § 3 ust. 4 ww. rozporządzenia, uchwalony nowelą z dnia 31 marca 2011 r. (Dz. U. Nr 70, poz. 373), wprowadza zasadę, zgodnie z którą policjantom pełniącym funkcje związkowe wydłuża się okres używalności przedmiotów umundurowania o czas trwania tego zwolnienia.

W związku z tym, że żądanie policjanta dotyczy roku zaopatrzeniowego 2017/2018, w niniejszej sprawie mają zastosowanie przepisy rozporządzenia z dnia 26 marca 2010 r., w brzmieniu obowiązującym na dzień 1 kwietnia 2017 r. Przepis § 3 ust. 4 ww. rozporządzenia, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2012 r. do dnia 25 maja 2019 r., stanowił, iż wysokość równoważnika dla policjanta zwolnionego od obowiązku wykonywania zadań służbowych na zasadach określonych w przepisach rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 czerwca 1996 r. w sprawie trybu udzielania urlopu bezpłatnego i zwolnień od pracy pracownikom pełniącym z wyboru funkcje w związkach zawodowych oraz zakresu uprawnień przysługujących pracownikom w czasie urlopu bezpłatnego i zwolnień od pracy (Dz. U. Nr 71, poz. 336) ustala się z uwzględnieniem wydłużenia okresu używalności przedmiotów umundurowania o czas trwania tego zwolnienia.

Skoro B. D., zajmujący stanowisko etatowe w Wydziale Prewencji Komisariatu Policji [...] Komendy Miejskiej Policji w [...], w związku z powołaniem do pełnienia funkcji [...] Zarządu Wojewódzkiego NSZZ Policjantów województwa [...] na okres kadencji, został zwolniony rozkazem personalnym z dnia [...] grudnia 2016 r. z obowiązku wykonywania zadań służbowych i przeniesiony do dyspozycji Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...], to organ prawidłowo ustalił kwotę wypłaconego mu za rok zaopatrzeniowy 2017/2018 równoważnika w zamian za umundurowanie z uwzględnieniem wydłużenia o 4 lata okresu używalności przedmiotów umundurowania wchodzących w skład normy umundurowania należnej z racji zajmowanego stanowiska przed zwolnieniem od obowiązku wykonywania zadań służbowych.

W ocenie Sądu uwzględniając charakter świadczenia, jakim jest równoważnik pieniężny w zamian za umundurowanie, który jest świadczeniem celowym, mającym umożliwić policjantom nabycie przedmiotów umundurowania niewydanych w naturze, zróżnicowanie stanu prawnego w zakresie uprawnienia do tego świadczenia policjanta, wykonującego obowiązki służbowe i zwolnionego od obowiązku wykonywania zadań służbowych, jest w pełni uzasadnione i nie może być uznane za niekonstytucyjne. Zasada równości wobec prawa, wynikająca z art. 32 Konstytucji RP, nie stoi na przeszkodzie różnicowaniu części uposażenia funkcjonariuszy służb państwowych, w zależności od ich kwalifikacji, czy też zakresu zadań służbowych (por. W. Muszalski, glosa do wyroku SN z dnia 11 lipca 2002 r., sygn. akt II UKN 429/01, OSP 2004 nr 4, poz. 47).

Ponieważ przepisy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 26 marca 2010 r. w sprawie wysokości i warunków przyznawania policjantom równoważnika pieniężnego w zamian za umundurowanie, wydane na podstawie art. 70 ust. 2 ustawy o Policji, w sposób jednoznaczny regulują kwestię wypłaty równoważnika policjantowi zwolnionemu od obowiązku wykonywania zadań służbowych na zasadach określonych w przepisach rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 czerwca 1996 r. w sprawie trybu udzielania urlopu bezpłatnego i zwolnień od pracy pracownikom pełniącym z wyboru funkcje w związkach zawodowych oraz zakresu uprawnień przysługujących pracownikom w czasie urlopu bezpłatnego i zwolnień od pracy, organ był zobowiązany zasadą praworządności wyrażoną w art. 6 k.p.a. do przestrzegania aktualnie obowiązujących przepisów.

Celem zmiany rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 26 marca 2010 r., wprowadzonej na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 marca 2011 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wysokości i warunków przyznawania policjantom równoważnika pieniężnego w zamian za umundurowanie (Dz. U. Nr 70, poz. 373), było zróżnicowanie stanu prawnego w zakresie uprawnienia do tego świadczenia policjantów wykonujących różne zadania służbowe, a co za tym idzie zużywających przedmioty umundurowania w różnym stopniu. Zatem usprawiedliwione i racjonalne zróżnicowanie (dyferencjacja) sytuacji prawnej podmiotów ze względu na różniącą je cechę istotną (relewantną) nie narusza konstytucyjnej zasady równości wobec prawa.

Uznając, że organ orzekający w sprawie wydał prawidłowe rozstrzygnięcie, nieobarczone przy tym istotnymi wadami procesowymi, które mogłyby mieć wpływ na końcowy wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.), oddalił skargę.