Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 208/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2008-07-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c, art. 151, art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 1 ust. 1, art. 2 ust. 1 i 2, art. 3 ust. 1 pkt 1 i ust. 2, art. 16 ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
article: art. 107 par. 3, art. 145 par. 1 pkt 7 i 8
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: par. 18 pkt 1 lit. c, par. 2 ust. 3, par. 19 pkt 1, par. 20
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1348
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krzysztof Ziółkowski Sędziowie: Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz (spr.) Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Szczepkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 lipca 2008 r. sprawy ze skargi E. Z. na decyzję S. K. O. w z dnia 11 stycznia 2008 r., nr [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej 1. oddala skargę; 2. zasądza od Skarbu Państwa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na rzecz pełnomocnika skarżącego adw. T. Cz. kwotę 366 zł (trzysta sześćdziesiąt sześć złotych), zawierającą należny podatek od towarów i usług, tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

E. Z. zwrócił się do Wydziału Finansowego Urzędu Miasta z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej wysokości kosztów zakupu energii cieplnej w okresie od dnia 1 stycznia 2007 roku do dnia 30 czerwca 2007 roku w obiektach w całości będących własnością Gminy Miasta, położonych w S. przy:

▪ ul. G. [...];

▪ ul. H. [...];

▪ ul. M. [...];

▪ ul. O. [...];

▪ ul. J. [..];

▪ ul. Ł. [...];

▪ ul. W. [...];

▪ ul. C. [...].

Pismem z dnia 27 listopada 2007 roku poinformowano wnioskodawcę, że organ w chwili obecnej nie dysponuje takimi zbiorami danych, w związku z czym udostępnienie żądanej przez niego informacji wymaga podjęcia dodatkowych czynności przez pracowników stosownych służb. Żądana przez niego informacja ma zatem charakter informacji przetworzonej, a w takim przypadku, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 ze zm.), uzyskanie informacji publicznej możliwe jest w zakresie, w jakim jest to szczególnie uzasadnione ze względu na interes publiczny. W związku z powyższym wezwano wnioskodawcę do wykazania w terminie 14 dni, że istnieją szczególnie ważne powody dla interesu publicznego do uzyskania żądanej informacji.

W piśmie z dnia 3 grudnia 2007 roku E. Z. stwierdził, iż wnioskowanych danych nie można zaliczyć do informacji przetworzonych oraz zarzucił organowi pierwszej instancji przekroczenie terminu udzielenia informacji publicznej.

Decyzją z dnia 7 grudnia 2007 roku, nr [...], wydaną na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 i art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej, Prezydent Miasta odmówił udostępnienia żądanej przez E. Z. przetworzonej informacji publicznej ze względu na niewskazanie przez wnioskodawcę interesu publicznego do jej uzyskania.

W uzasadnieniu powyższej decyzji organ pierwszej instancji wyjaśnił, że żądana przez wnioskodawcę informacja wymaga przetworzenia. W sytuacji bowiem gdy podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej nie dysponuje na dzień złożenia wniosku gotową informacją, a jej udostępnienie wymaga podjęcia dodatkowych czynności polegających na sięgnięciu np. do dokumentacji źródłowej, wówczas wytworzenie dokumentu żądanej treści wskazywać będzie na proces jej przetworzenia. Wskazane we wniosku ramy czasowe udzielenia informacji tj. okres od 1 stycznia 2007 roku do 30 czerwca 2007 roku, powodują, że żądana informacja musi zostać przetworzona. Należy bowiem odszukać w dokumentach źródłowych, ewidencjonowanych u administratorów, odpowiednie faktury (rachunki) za wskazane przez wnioskodawcę okresy dotyczące zakupu energii i ująć je w zestawieniach sporządzonych przez pracowników księgowości w poszczególnych administracjach obiektów, a następnie przekazać te informacje do Urzędu Miasta w celu sporządzenia przez pracownika Wydziału Finansowego Urzędu Miasta zbiorczego zestawienia danych otrzymanych od administratorów. Żądana informacja ma więc typowy charakter informacji przetworzonej.

Organ wyjaśnił nadto, iż prawo do uzyskania informacji przetworzonej podlega ograniczeniu ze względu na interes publiczny. Wnioskodawca nie wskazał, że domaga się uzyskania informacji przetworzonej szczególnie istotnej ze względu na interes publiczny. W ocenie organu pierwszej instancji żądana informacja nie wniesie nic, co mogłoby zostać wykorzystane do lepszego funkcjonowania czy usprawnienia działania organu administracyjnego. Zdaniem organu, informacja publiczna przetworzona powinna być udostępniona jedynie wtedy, gdy jest to szczególnie istotne z punktu widzenia obiektywnie rozumianego interesu wielu zindywidualizowanych podmiotów, traktowanych wspólnie jako jeden podmiot. Udostępnienie informacji nie powinno nastąpić wyłącznie w interesie prywatnym, a w niniejszym przypadku, w sytuacji gdy wnioskodawca nie wskazał interesu publicznego, informacja taka posłużyłaby jedynie zaspokojeniu ciekawości wnioskodawcy.

W odwołaniu od powyższej decyzji E. Z. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie prawa poprzez obrazę przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej. Odwołujący się zarzucił nadto, iż organ orzekł niezgodnie z jego wnioskiem, ponieważ on nie żądał udzielenia informacji przetworzonej.

W uzasadnieniu odwołania stwierdził, że nawet gdyby przyjąć, iż wnioskowana informacja może powstać jedynie w wyniku jej przetworzenia, to organ pierwszej instancji naruszył art. 15 ustawy o dostępie do informacji publicznej, na mocy którego miał obowiązek powiadomić wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku o wysokości opłaty, jaka wynika z powstałych kosztów związanych ze złożeniem wniosku. Odwołujący się podniósł nadto, że w sytuacji gdy wnioskodawca nie wykazał interesu publicznego, zgodnie z art. 14 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji, winno nastąpić umorzenie postępowania, nie zaś odmowa udostępnienia informacji.

E. Z. stwierdził także, iż ocenianie czy informacja przetworzona mogłaby zostać wykorzystana do lepszego funkcjonowania czy usprawnienia działania organu administracyjnego jest niedopuszczalne w świetle treści art. 2 ust. 2 ww. ustawy. Organ bezzasadnie wezwał go do pisemnego wykazania, że istnieją szczególnie ważne powody dla interesu publicznego do uzyskania wnioskowanej informacji. Zdaniem odwołującego się, stanowisko organu jest nie do pogodzenia z treścią art. 2 ww. ustawy oraz z duchem tejże ustawy, która nakazuje niezwłoczne przekazywanie informacji.

Odwołujący się wyjaśnił również, że jego zdaniem zapisane w art. 3 ww. ustawy prawo do informacji publicznej, obejmujące wymienione w tym przepisie uprawnienia, "nie mogą stanowić ich ograniczenia z uwagi na konieczność wykazania przez wnioskodawcę, że żądana przez niego informacja publiczna jest szczególnie istotna dla interesu publicznego".

Samorządowe Kolegium Odwoławcze - decyzją z dnia 11 stycznia 2008 roku, nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 roku, nr 98, poz. 1071 ze zm. - dalej jako k.p.a.) oraz art. 3 ust. 1 pkt 1 i art. 16 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu powyższej decyzji, wskazując na treść przepisów art. 2 ust. 1

i art. 3 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych, Kolegium podzieliło stanowisko organu pierwszej instancji, że informacja, której żąda wnioskodawca, stanowi informację publiczną przetworzoną, a zatem - zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, prawo do tej informacji przysługuje wnioskodawcy, jeżeli wykaże, iż jest to uzasadnione szczególnie istotnym interesem publicznym.

Za tym, iż jest to informacja przetworzona, przemawia - zdaniem Kolegium - to, że jej udostępnienie w zakresie wskazanym przez wnioskodawcę wymagałoby odszukania w dokumentach źródłowych faktur zakupu energii cieplnej za wskazany przez wnioskodawcę okres oraz sporządzenia przez pracowników odpowiednich zestawień. Skoro żądana informacja stanowi informację przetworzoną, organ I instancji słusznie wezwał stronę do wykazania, iż jej uzyskanie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, czego wnioskodawca nie uczynił.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku E. Z. wniósł o uchylenie powyższej decyzji Kolegium, jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa.

W uzasadnieniu skargi stwierdził, że przetworzeniem informacji jest dla ustawodawcy analizowanie informacji, wyciąganie z nich wniosków, opracowywanie na ich podstawie prognoz itp. Słusznym jest ograniczenie udostępnienia takiej informacji do sytuacji szczególnie istotnych dla interesu publicznego. Przetworzeniem może być również agregowanie informacji, czyli łączenie różnych danych w większą całość. Pozostawanie informacji w rozproszeniu wymaga jej przetworzenia, jednak nie może wpływać na realizację prawa do informacji. Taka informacja, zdaniem skarżącego, choć przetworzona, jako informacja zbiorcza, nie mieści się w pojęciu informacji przetworzonej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. W ocenie skarżącego, informacji żądanej przez niego we wniosku nie można uznać za informację przetworzoną. Żądanie od skarżącego przez organ pierwszej instancji wykazania interesu publicznego należy zatem uznać za niedopuszczalny wybieg, mający na celu utrudnienie obywatelowi ustawowego prawa dostępu do informacji publicznej.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie w dniu 16 lipca 2008 roku pełnomocnik skarżącego podtrzymał skargę i wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji wydanych w niniejszej sprawie, a ponadto o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu wraz z należnym podatkiem VAT oświadczając, że koszty te nie zostały uiszczone w żadnej wysokości.

Pełnomocnik skarżącego stwierdził, iż zaskarżone decyzje naruszają art. 2 i art. 3 ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz art. 61 Konstytucji RP. W ocenie pełnomocnika skarżącego żądana informacja nie jest informacją przetworzoną. Gdyby uznać jednak, że jest to informacja przetworzona, to skarżący legitymuje się szczególnym interesem publicznym uzasadniającym jej otrzymanie, z uwagi na to, że działa w organizacji społecznej, która zajmuje się informowaniem obywateli o działalności organów administracji publicznej w S. Pełnomocnik skarżącego stwierdził nadto, że decyzja organu odwoławczego nie została należycie uzasadniona, ponieważ organ nie odniósł się do wszystkich zarzutów zawartych w odwołaniu.

Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 roku, nr 112, poz. 1198 ze zm. – dalej określanej jako "ustawa"), każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie.

Art. 2 ust. 1 i 2 ustawy stanowi, iż każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej, zwane dalej "prawem do informacji publicznej" (art. 2 ust. 1). Od osoby wykonującej prawo do informacji publicznej nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego (art. 2 ust. 2).

Z art. 3 ust. 2 ustawy wynika zaś, iż prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do niezwłocznego uzyskania informacji publicznej zawierającej aktualną wiedzę o sprawach publicznych (art.).

Jak słusznie zauważył przy tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w wyroku z dnia 7 listopada 2007 roku (sygn. II SA/Rz 438/07, Baza Orzeczeń LEX nr 340151), prawo do informacji o działalności organów władzy publicznej nie ma charakteru bezwzględnego albowiem Konstytucja dopuszcza w sytuacjach wyjątkowych jego ograniczenie w drodze ustawy (art. 61 ust. 3 Konstytucji).

Takie ograniczenie wprowadza właśnie art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy, z którego wynika, iż informację przetworzoną można uzyskać tylko w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Informacja publiczna przetworzona to taka informacja, na którą składa się pewna suma tak zwanej informacji publicznej prostej, dostępnej bez wykazywania przesłanki interesu publicznego. Ze względu jednak na treść żądania, udostępnienie wnioskodawcy konkretnej informacji publicznej nawet o prostym charakterze, wiązać się może z potrzebą przeprowadzenia odpowiednich analiz, zestawień, wyciągów, usuwania danych chronionych prawem. Takie zabiegi czynią informacje proste, informacją przetworzoną, której udzielenie skorelowane jest z potrzebą wykazania przesłanki interesu publicznego (tak - Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyrokach z dnia 17 października 2006 r., sygn. akt I OSK 1347/05, Baza Orzeczeń LEX nr 281369 oraz z dnia 23 stycznia 2008 roku, I OSK 521/07, https://cbois.nsa.gov.pl; Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyrokach z dnia 22 lutego 2006 r., sygn. akty II SA/Wa 1721/05,

Prok. i Pr. 2006/5/53, Baza Orzeczeń LEX nr 178287, z dnia 27 czerwca 2007 r., sygn. akt II SA/Wa 112/07, Baza Orzeczeń LEX nr 340009 oraz z dnia 11 kwietnia 2008 roku, sygn. akt II SA/Wa 146/08, https://cbois.nsa.gov.pl; Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 25 marca 2008 roku, sygn. akt II SAB/Kr 122/07, https://cbois.nsa.gov.pl; Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 10 stycznia 2008 roku, sygn. akt IV SA/Wr 598/07, https://cbois.nsa.gov.pl; Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z dnia 15 maja 2008 roku, sygn. akt

II SA/Łd 207/08, https://cbois.nsa.gov.pl).

W sytuacji, gdy podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej nie dysponuje na dzień złożenia wniosku gotową informacją, a jej udostępnienie wymaga podjęcia dodatkowych czynności, polegających na sięgnięciu np. do dokumentacji źródłowej, wtedy wytworzenie dokumentu żądanej treści wskazywać będzie na proces jej przetworzenia. Wówczas żądana informacja będzie miała charakter informacji przetworzonej, to jest takiej, która co do zasady wymaga dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych (tak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 27 czerwca 2007 r., sygn. akt II SA/Wa 112/07, Baza Orzeczeń LEX nr 340009, oraz Agnieszka Piskorz-Ryń w glosie do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 2006 r., sygn. akt II SA/Wa 1721/05, Samorząd Terytorialny 2007/3/72, Baza Orzeczeń LEX nr 58258).

Jak z powyższego wynika, w niniejszej sprawie istotą żądania udzielenia informacji publicznej, zgłoszonego przez E. Z. - jak słusznie zakwalifikowały to organy obu instancji – było udostępnienie informacji publicznej przetworzonej, tj. takiej, która – ze względu na zakres i czasookres wnioskowanych danych, wymagała sięgnięcia do dokumentów źródłowych oraz sporządzenia stosownych zestawień i wyciągów, mających na celu zgromadzenie danych z wnioskowanego okresu, co z kolei wiązało się z koniecznością zaangażowania w ich tworzenie określonych środków osobowych i finansowych. Z akt administracyjnych niniejszej sprawy wynika, że podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej na dzień złożenia wniosku nie dysponował gotową informacją dotyczącą kosztów zakupu energii cieplnej w ośmiu budynkach należących do Gminy, obejmującą okres sześciu miesięcy 2007 roku, zatem jej udostępnienie wymagało podjęcia dodatkowych czynności, polegających na sięgnięciu do dokumentacji źródłowej, która znajdowała się u administratorów poszczególnych budynków. Wymagało to nadto sporządzenia wykazów przez poszczególnych administratorów, a następowanie informacji zbiorczej przez pracownika Urzędu Miasta.

W myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej uzyskanie tego typu informacji możliwe jest w zakresie, w jakim jest to szczególnie uzasadnione ze względu na interes publiczny. Powinność wykazania interesu publicznego jako podstawy żądania udzielenia informacji przetworzonej spoczywa, co do zasady, na autorze wniosku o udzielenie takiej informacji, zgodnie z regułą koniecznego współdziałania organu i podmiotu ubiegającego się o załatwienie określonej sprawy w konkretny sposób.

Pojęcie "interesu publicznego" jest pojęciem niedookreślonym, nie posiadającym zwartej, zapisanej formuły na gruncie obowiązującego prawa. Interes publiczny odnosi się w swej istocie do spraw związanych z funkcjonowaniem państwa oraz innych ciał publicznych jako pewnej całości, szczególnie z funkcjonowaniem podstawowej struktury państwa. Skuteczne działanie w granicach interesu publicznego wiąże się z możliwością realnego wpływania na funkcjonowanie określonych instytucji państwa w szerokim tego słowa znaczeniu.

W zakresie prawa dostępu do informacji oznacza to, że interes publiczny istnieje wówczas, gdy uzyskanie określonych informacji mogłoby mieć znaczenie z punktu widzenia funkcjonowania państwa, np. w konsekwencji usprawniałoby działanie jego organów. W sytuacji zatem braku interesu publicznego w danej sprawie, organ zobowiązany do udzielenia informacji publicznej przetworzonej powinien wydać decyzję odmawiającą udzielenia żądanej informacji z takim właśnie uzasadnieniem (tak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowi w wyroku z dnia 23 października 2007 roku, sygn. akt II SAB/Kr 37/07, https://cbois.nsa.gov.pl).

Podkreślić przy tym należy, iż wnioskodawca występujący o udostępnienie informacji publicznej na etapie składania wniosku nie musi wiedzieć, że żądana przez niego informacja ma charakter informacji publicznej przetworzonej, a zatem w momencie formułowania i kierowania wniosku nie musi wskazywać powodów, dla których spełnienie jego żądania będzie szczególnie istotne dla interesu publicznego. To podmioty zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej muszą wykazać, że objęte wnioskiem żądanie dotyczy informacji publicznej o charakterze przetworzonym i mogą odmówić jej udostępnienia tylko wtedy, gdy wnioskodawca nie wykaże istnienia interesu publicznego (tak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 22 lutego 2006 r., sygn. akt II SA/Wa 1720/05, ONSAiWSA 2007/6/139, Baza Orzeczeń LEX 219985).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 27 czerwca 2007 r. (sygn. akt II SA/Wa 112/07, Baza Orzeczeń LEX nr 340009) słusznie zauważył, że to "dysponent informacji publicznej przetworzonej winien powiadomić pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia żądanej informacji z uwagi na to, iż ma ona charakter informacji publicznej przetworzonej, i wskazać, że jej udostępnienie może nastąpić niezwłocznie po wykazaniu powodów, dla których spełnienie jego żądania będzie szczególnie istotne dla interesu publicznego. W przypadku, gdy wnioskodawca (...) w ogóle nie ustosunkuje się do wezwania, wówczas zajdzie podstawa do wydania decyzji o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji (...). Z kolei, gdy wnioskodawca, ustosunkowując się do wezwania, nie wykaże istnienia interesu publicznego, wtedy organ powinien wydać decyzję odmawiającą udzielenia żądanej informacji - art. 16 ust. 1 ustawy" (tak też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 22 lutego 2006 r., sygn. akt II SA/Wa 1721/05, Prok.i Pr. 2006/5/53, Baza Orzeczeń LEX nr 178287).

W przedmiotowej sprawie E. Z. w swym wniosku z dnia 11 października 2007 roku o udzielenie informacji publicznej nie wskazał powodów, dla których spełnienie jego żądania byłoby szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Postępując zgodnie z tym, co zostało zaprezentowane powyżej, organ I instancji

– w piśmie z dnia 27 listopada 2007 roku, wyjaśnił skarżącemu, iż żądana przez niego informacja ma charakter informacji przetworzonej i wezwał go do wskazania szczególnie ważnych powodów dla interesu publicznego do jej uzyskania. Odpowiadając na to wezwanie skarżący wdał się w polemikę z organem co do charakteru żądanej informacji i nie wykazał istnienia interesu publicznego.

Skoro skarżący, na wezwanie organu, nie wykazał istnienia interesu publicznego uzasadniającego udzielenie mu informacji przetworzonej, zasadnie organ I instancji, kierując się treścią art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 16 ust. 1 ustawy, wydał decyzję odmawiającą udzielenia żądanej informacji, a organ II instancji tę decyzję utrzymał w mocy (wydanie decyzji umarzającej postępowanie, jak to wyjaśniono powyżej, byłoby w tym stanie faktycznym niezasadne).

Odnosząc się do pozostałych zarzutów podniesionych przez skarżącego, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, iż nieustosunkowanie się przez organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji do wszystkich zarzutów zawartych w odwołaniu (dotyczących opieszałości organów i postępowania administratorów budynków) stanowiło naruszenie przepisów postępowania, a w szczególności art. 107 § 3 k.p.a., które jednak nie miało istotnego wpływu na wynik niniejszej sprawy

(art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi a contrario). Kwestie te pozostawały bowiem bez znaczenia dla oceny charakteru żądanej informacji, a właśnie ta ocena przesądziła o wyniku niniejszego postępowania (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 lipca 2006 roku, wydany w sprawie o sygn. I OSK 1087/05, Baza Orzeczeń LEX nr 275433, w którym stwierdzono: "Samo naruszenie przepisu art. 107 § 3 k.p.a. polegające nie tyle na braku uzasadnienia ile na jego lakoniczności przy prawidłowym ustaleniu stanu faktycznego, nie stanowi przesłanki do zastosowania art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi."; zob. także wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 marca 2007 roku, sygn. akt II SA/Wa 4073/06, Baza Orzeczeń LEX nr 328225, w którym Sąd wyjaśnił, iż "Wydanie decyzji z naruszeniem terminu do załatwienia sprawy nie może mieć wpływu na jej wynik, przez który należy rozumieć rozstrzygnięcie w zakresie obowiązków materialno-prawnych.").

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył nadto, iż próba wykazania przez skarżącego na rozprawie sądowej interesu publicznego uzasadniającego uzyskanie żądanej informacji była spóźniona i nie mogła wywołać żadnych skutków prawnych.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Przy czym sąd administracyjny bierze pod uwagę stan prawny i faktyczny, jaki legł u podstaw rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej przez organ administracji. Sąd administracyjny nie może bowiem dokonywać ustaleń, które mogłyby służyć merytorycznemu rozstrzygnięciu sprawy załatwionej zaskarżoną decyzją (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 8 lipca 2005 roku, wydanym w sprawie o sygn. I FSK 28/05, Baza Orzeczeń LEX nr 172996).

Tym samym zmiany stanu faktycznego, zaszłe po wydaniu ostatecznej decyzji, nie mogą stanowić podstawy do stwierdzenia nieważności lub uchylenia tej decyzji przez sąd. Wyjątek od tej zasady stanowią jedynie zdarzenia przewidziane w art. 145 § 1 pkt 7 i 8 k.p.a. (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 19 stycznia 2007 roku, sygn. akt I OSK 638/06, Baza Orzeczeń LEX nr 329945, por. także wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 stycznia 2006 roku, sygn. GSK 1421/05, Baza Orzeczeń LEX nr 265017).

Należy w tym miejscu zauważyć także, iż wnosząc o informację publiczną przetworzoną osoba może legitymować się różnymi interesami – związanymi z różnymi wykonywanymi przez nią funkcjami. Organ nie ma obowiązku domniemywać jaki interes legł u podstaw żądania. To strona - na wezwanie organu - winna ten interes wskazać. Skoro skarżący w toku postępowania przez organami administracji, pomimo wezwania, tego nie uczynił, brak było podstaw prawnych aby przy ocenie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji brać pod uwagę nowe okoliczności podniesione przez skarżącego dopiero na etapie postępowania sądowego. Takie działanie Sądu – jak to wywiedziono powyżej, byłoby sprzeczne z prawem. Sąd dokonywałby bowiem nowych ustaleń, które miałyby służyć merytorycznemu rozstrzygnięciu sprawy załatwionej zaskarżoną decyzją.

Biorąc pod uwagę powyższe rozważania Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż skarga nie zasługiwała na uwzględnienie albowiem organy administracji, wydając kwestionowane w niniejszej sprawie decyzje, nie naruszyły przepisów prawa i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę - jako bezzasadną - oddalił.

Sąd przyznał adw. T. C. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wynagrodzenie wraz z należnym podatkiem od towarów i usług w łącznej kwocie 366 zł, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu albowiem pełnomocnik skarżącego oświadczył, iż skarżący nie poniósł kosztów udzielonej pomocy prawnej w żadnej części. Orzeczenie o kosztach Sąd wydał na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz przepisów § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c w zw. z § 2 ust. 3, § 19 pkt 1 i § 20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.).