Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 648/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2015-08-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6049 Inne o symbolu podstawowym 604
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1, art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Pędziwilk - Moskal po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gry na automatach poza kasynem p o s t a n a w i a : I. zawiesić postępowanie sądowe; II. wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] wymierzającą karę pieniężną w wysokości 144.000 zł za urządzanie gier poza kasynem gry na wskazanych w tym rozstrzygnięciu automatach do gier. W podstawach prawnych decyzji organów obu instancji powołano m. in. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych (Dz. U. nr 201, poz. 1540 ze zm.).

Skargę na ww. decyzję organu odwoławczego wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach H., domagając się jednocześnie wstrzymania wykonania opisanej na wstępie decyzji Dyrektora Izby Celnej. W uzasadnieniu wskazano, że na dzień 13 kwietnia 2015r. Spółka zapłaciła kary pieniężne w łącznej wysokości 5.079.683,76 zł i toczy się wobec niej szereg postępowań w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier poza kasynem gry. Obecnie Spółka ponosi duże straty, nie przynosząc planowanych zysków. W konsekwencji wykonanie zaskarżonej decyzji groziłoby utratą płynności finansowej, a to z kolei skutkowałoby groźbą upadłości Spółki, czyli sytuacją, której nie da się już odwrócić nawet w przypadku wygrania niniejszej sprawy i zwrotu wyegzekwowanego wcześniej świadczenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W odniesieniu do interpretacji pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", należy zauważyć, że praktyka sądowa opowiada się za szerokim jego rozumieniem, wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania, np. w przypadku podjęcia uchwały przez NSA lub wystąpienia do TK z pytaniem prawnym (por. postanowienie NSA z dnia 26 sierpnia 2009 r. sygn. akt I FZ 248/09; postanowienie NSA z dnia 20 maja 2008 r., sygn. akt II FZ 200/08, LEX nr 505445; M. Niezgódka-Medek w uwadze 3 do art. 125 p.p.s.a. (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Zakamycze, 2006).

Sąd orzekający uznał, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku zawisłej przed NSA sprawy o sygn. akt. II GSK 686/13 – aktualna sygn. akt II GSK 1296/15. W sprawie tej bowiem NSA przesądzi kwestię dotyczącą stosowania przez sądy administracyjne przepisów technicznych, które nie zostały notyfikowane mimo takiego obowiązku, a mają zastosowanie także w niniejszym przypadku. Tak więc mając na względzie jednolitość orzecznictwa w tym zakresie oraz wagę i znaczną liczbę spraw dotyczących przedstawionego wyżej problemu prawnego, w ocenie Sądu postępowanie w niniejszej sprawie powinno zostać zawieszone do czasu wydania przez NSA wyroku w sprawie II GSK 1296/15.

Ze względu na powyższe Sąd rozpoznający niniejszą sprawę, po dokonaniu oceny z punktu widzenia celowości, sprawiedliwości, oraz ekonomiki procesowej doszedł do przekonania, że należy zawiesić prowadzone w niniejszej sprawie postępowanie, o czym orzeczono w pkt I w sentencji – na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a.

Jeśli chodzi zaś o złożony przez Spółkę wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazać trzeba że zgodnie z art. 61 § 3 ustawy P.p.s.a. sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykazanie wystąpienia przesłanek do zastosowania ochrony tymczasowej należy do wnioskującego o jej udzielenie. W orzecznictwie sądów administracyjnych podnosi się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ma miejsce wówczas, gdy nie będzie już możliwy późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, lub powrót do stanu pierwotnego.

Mając na uwadze argumentację przedstawioną w złożonym w niniejszej sprawie wniosku Sąd uznał, że H. uprawdopodobniła w wystarczający sposób, że wykonanie zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej, utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji o wymierzeniu skarżącej kary pieniężnej w wysokości 144.000 zł, może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Wskazać przy tym trzeba, że uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu, które nie daje pewności, a jedynie wiarygodność twierdzenia określonych faktów. W tym zakresie należy zwrócić uwagę na dane o ogólnej sytuacji finansowej Spółki, która w związku z zatrzymaniem automatów do gier ponosi duże straty.

W tym stanie rzeczy, w ocenie Sądu stanowi to spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2004r., sygn. akt FZ 136/04, cytowane (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". Komentarz do art. 61, LEX 2013).

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w pkt II sentencji – na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a.