Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 172/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-05-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Zobowiązano ... i stwierdzono, że bezczynność miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa
Powołane przepisy: article: art. 21, art. 16 ust. 1 i 2, art. 13, art. 4 ust. 1 pkt 1, art. 6 ust. 1 pkt 3 i 4 lir. e
journal: Dz.U. 2019 poz 1429
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska (spr.), Sędzia WSA Joanna Kube, Sędzia WSA Danuta Kania, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 22 maja 2020 r. sprawy ze skargi J. K. na bezczynność Dyrektora Centralnej Komisji Egzaminacyjnej w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] maca 2018 r. uzupełnionego wnioskiem z dnia [...] lipca 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej 1) zobowiązuje Dyrektora Centralnej Komisji Egzaminacyjnej do rozpatrzenia wniosku J. K. z dnia [...] marca 2018 r. oraz punktów 3 i 4 wniosku z dnia [...] lipca 2018 r. w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2) stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3) oddala skargę w pozostałym zakresie; 4) zasądza od Dyrektora Centralnej Komisji Egzaminacyjnej na rzecz skarżącego J. K. kwotę 100 (sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Pismem z [...] marca 2018 r. J. K. zwrócił się do dyrektora Centralnej Komisji Egzaminacyjnej (dalej również "dyrektora CKE") o przekazanie informacji na temat przeprowadzonej w 2017 r. w Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej w [...] kontroli w sprawie wystąpienia mobbingu wobec pracowników, występując z następującymi pytaniami:

1) Kto przeprowadził kontrolę i z jakiego powodu?

2) W jakim terminie przeprowadzono kontrolę?

3) Czy przeprowadzono ankietę mobbingową?

4) Jeżeli tak to ile osób wypełniło ankietę z podziałem na pracowników i kierownictwo, w tym kierownicy i zastępcy, kadrowa?

5) Czy badaniem objęto także byłych pracowników, którzy odeszli z OKE [...] w ciągu ostatnich 4 lat?

6) Jaka był treść ankiety mobbingowej?

7) Czy pracownicy potwierdzili, że w OKE [...] dochodziło do mobbingu?

8) Jeżeli pracownicy potwierdzili występowanie mobbingu w OKE [...], to kogo wskazali jako odpowiedzialnego za mobbing?

9) Czy w ankietach pracownicy podawali konkretne przykłady mobbingu, przytaczając konkretne sytuacje?

Jednocześnie J. K. wniósł o udostępnienie kopii raportu wraz załącznikami w ww. sprawie oraz kopii ankiet wypełnionych przez pracowników.

W odpowiedzi pismem z [...] marca 2018 r. poinformowano wnioskodawcę, że Centralna Komisja Egzaminacyjna nie przeprowadziła w OKE w [...] kontroli "w sprawie wystąpienia mobbingu wobec pracowników". Kontrola przeprowadzona w 2017 r. dotyczyła wybranych wewnętrznych i zewnętrznych regulacji z zakresu prawa pracy, w tym działań podejmowanych przez OKE [...] zmierzających do przeciwdziałania mobbingowi. Jednocześnie zaznaczono, że organami uprawnionymi do ustalenia mobbingu są sądy powszechne w toku procesów o odszkodowanie lub zadośćuczynienie prowadzonych w wyniku indywidualnych pozwów pracowników.

W dniu [...] lipca 2018 r. J. K. ponownie wystąpił o udostępnienie:

1) kopii ankiet kontroli przeprowadzonych w pierwszej połowie 2017 r. w OKE [...] przez CKE, które wypełniali pracownicy;

2) kopii wyników zebranych ankiet;

3) kopii protokołów z przeprowadzonych kontroli w pierwszej połowie 2017 r. w OKE [...] przez CKE;

4) kopii wydanych zaleceń przez CKE po przeprowadzonych kontrolach.

W odpowiedzi z [...] sierpnia 2018 r. poinformowano wnioskodawcę, że kontrola, która miała miejsce w 2017 r. w Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej w [...], była kontrolą wewnętrzną, która służyła tylko i wyłącznie usprawnieniu pracy Komisji i wyeliminowaniu ewentualnych uchybień. W związku z powyższym żądane informacje dotyczą spraw wewnętrznych, a nie urzędowych, i nie stanowią danych publicznych, albowiem nie można ich zakwalifikować do kategorii dokumentów urzędowych.

Pismem z [...] sierpnia 2018 r. J. K. wniósł odwołanie do Ministerstwa Edukacji Narodowej, argumentując, że pismem z [...] sierpnia 2018 r. doszło de facto do wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej. Organ przekazał odwołanie w dniu 6 września 2018 r., wnosząc o stwierdzenie jego niedopuszczalności.

Pismem z 24 lutego br. J. K. wniósł skargę na bezczynność dyrektora Centralnej Komisji Egzaminacyjnej, wnosząc o uznanie, że dyrektor dopuścił się rażącego naruszenia przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez wprowadzenie w błąd skarżącego. Zdaniem skarżącego w celu uniemożliwienia mu uzyskania informacji dyrektor CKE w piśmie z [...] marca 2018 r. zaprzeczył, że przeprowadzono kontrolę "w sprawie wystąpienia mobbingu wobec pracowników" i jednocześnie w piśmie z 3 sierpnia 2018 r. za pośrednictwem wicedyrektora powołał się na fakt, że przeprowadzona kontrola była kontrolą wewnętrzną. Z uzasadnienia skargi wynika, że skoro wydana pracownikom w toku kontroli ankieta zawierała pytania dotyczące mobbingu, to nieuprawnione jest twierdzenie organu, że nie przeprowadził kontroli w sprawie wystąpienia mobbingu wobec pracowników.

W związku z powyższym Wnioskodawca wniósł o nałożenie na dyrektora CKE maksymalnej grzywny przewidzianej w P.p.s.a., zobowiązanie dyrektora do ujawnienia wnioskowanej informacji oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Organ wniósł o oddalenie skargi i podkreślił, iż w terminie udzielał odpowiedzi skarżącemu na jego kolejne pisma z [...] marca 2018 r. i [...] lipca 2018 r., odnosząc się jednocześnie do charakteru żądanych przez skarżącego informacji i dokumentów. W związku z powyższym brak jest podstaw do twierdzenia, że organ pozostaje w bezczynności, czy też że dopuścił się rażącego naruszenia przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego lub ustawy o dostępie do informacji publicznej. Organ udzielił również odpowiedzi na kolejną korespondencję skierowaną do organu przez skarżącego w 2020 r. dotycząca kwestii mobbingu w OKE [...] w czasie zatrudnienia powoda, tj. jego e-mail z [...] stycznia 2020 r. oraz pisma z [...] stycznia 2020 r., a także z [...] lutego 2020 r.

Organ konsekwentnie w kolejnych pismach informował skarżącego, że kontrola doraźna przeprowadzona przez Centralną Komisję Egzaminacyjną w 2017 r. w Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej w [...] dotyczyła przestrzegania wybranych wewnętrznych i zewnętrznych regulacji z zakresu prawa pracy, w tym działań podejmowanych przez OKE [...] zmierzających do przeciwdziałania mobbingowi w miejscu pracy, a nie ustaleniu mobbingu, albowiem jedynymi organami uprawnionymi do ustalenia mobbingu są sądy powszechne w toku procesów o odszkodowanie lub zadośćuczynienie prowadzonych w wyniku indywidualnych pozwów pracowników. Jednocześnie organ przedstawił swoje stanowisko, że kontrola ta była kontrolą wewnętrzną, która służyła tylko i wyłącznie usprawnieniu pracy OKE w [...] i wyeliminowaniu ewentualnych uchybień. Żądane przez odwołującego informacje dotyczą zatem spraw wewnętrznych, a nie urzędowych, i nie stanowią danych publicznych, albowiem nie można ich zakwalifikować do kategorii dokumentów urzędowych. W związku z powyższym dokumentacja kontroli – protokół, ankiety, nie podlegają udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Ponadto organ wyjaśnił, iż kontrola doraźna, która została przeprowadzona przez Centralną Komisję Egzaminacyjną w 2017 r. w Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej w [...] na podstawie art. 9d ust. 2 ustawy o systemie oświaty, dotyczyła przestrzegania wybranych wewnętrznych i zewnętrznych regulacji z zakresu prawa pracy, w tym działań podejmowanych przez OKE [...] zmierzających do przeciwdziałania mobbingowi w miejscu pracy. Kontrola miała charakter ogólny i nie dotyczyła stosunku pracy skarżącego. Przede wszystkim jednak kontrola nie dotyczyła realizacji zadań ustawowych wynikających z ustawy o systemie oświaty przez Okręgową Komisję Egzaminacyjną w [...], a spraw wewnętrznych związanych z obowiązkami Komisji jako pracodawcy. Anonimowe ankiety, o których wypełnienie w toku kontroli poproszono pracowników Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej w [...], związane były z tematem kontroli i dotyczyły m.in. działań podejmowanych przez pracodawcę zmierzających do przeciwdziałania mobbingowi, stąd pojawiły się w nich pytania dotyczące np. pojęcia mobbingu, czy działań, które w ocenie ankietowanego, stanowią mobbing. Organ podkreślił, że dokumenty te (ankiety) nie mają charakteru dokumentów urzędowych, albowiem nie pochodzą od organu i nie mogą zostać udostępnione w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Również protokół kontroli, jako dokument, który dotyczy spraw wewnętrznych, niezwiązanych z działalnością Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej w [...], realizowaną w oparciu o przepisy ustawy o systemie oświaty, nie jest dokumentem urzędowym i – podobnie jak ankiety – nie podlega udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Organ wskazał, iż nawet gdyby za skarżącym uznać, że dokumenty, o których udostępnienie się zwraca, stanowią informację publiczną, organ wydałby decyzję o odmowie udostępnienia informacji, powołując się na okoliczność, że wnioski skarżącego stanowią nadużycie prawa, albowiem jedynym celem skarżącego jest ich wykorzystanie w indywidualnym sporze cywilnym z zakresu prawa pracy z pracodawcą – Okręgową Komisją Egzaminacyjną w [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W niniejszej sprawie spełnione zostały warunki formalne do wystąpienia przez skarżącego ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność Dyrektora Centralnej Komisji Egzaminacyjnej w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] marca 2018 r. ponowionego wnioskiem z dnia [...] lipca 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej.

Artykuł 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2019 r., poz. 1429 ze zm. – dalej u.d.i.p.) stanowi, iż do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – dalej P.p.s.a.). Powyższy przepis, odsyłając do stosowania przepisów P.p.s.a., określa właściwość rzeczową sądów administracyjnych do rozpatrywania skarg nie tylko na decyzje odmawiające udostępnienia informacji publicznej (art. 3 § 2 pkt 1 P.p.s.a. w zw. z art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), ale i bezczynność podmiotu obowiązanego do jej udostępnienia (art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a.). W tym kontekście podkreślenia wymaga, iż w przedmiocie udostępniania informacji publicznej bezczynność organu ma miejsce wówczas, gdy wniosek dotyczy dostępu do informacji będącej informacją publiczną, a organ ani nie udziela tej informacji wnioskodawcy, ani nie informuje o innym sposobie otrzymania danej informacji, ani nie informuje o braku posiadania wnioskowanej informacji publicznej, ani też nie wydaje decyzji odmawiającej udzielenia informacji (lub decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej w celu ponownego wykorzystywania, decyzji o warunkach ponownego wykorzystywania informacji publicznej oraz o wysokości opłat za udzielenie takiej informacji) lub decyzji umarzającej postępowanie. Jeżeli podmiot obowiązany do udostępnienia informacji publicznej nie podjął jednej z ww. czynności, to dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie mają znaczenia okoliczności, z jakich powodów określona informacja publiczna nie została przekazana wnioskodawcy.

Nadto skarga na bezczynność w przedmiocie informacji publicznej nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia (por. wyrok NSA z dnia 24 maja 2006 r., sygn. akt l OSK 601/05, LEX nr 236545). Dla skuteczności wniesienia takiej skargi nie wymaga się jej poprzedzenia środkiem zaskarżenia wskazanym w art. 52 P.p.s.a., ponieważ – zgodnie z treścią art. 16 ust. 1 i 2 u.d.i.p. – przepisy k.p.a. stosuje się jedynie do decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenia postępowania o udostępnienie informacji publicznej. W związku z tym przepisy k.p.a. nie mają zastosowania w zakresie pozostałych czynności podejmowanych przez organ na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej, w tym do czynności materialno-technicznych w rozumieniu przepisu art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a.

Jednocześnie należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 119 P.p.s.a. niniejsza sprawa należy do kategorii spraw, które mogą zostać rozpoznane przez sąd administracyjny w trybie uproszczonym.

Przechodząc do meritum sprawy, wskazać należy, iż zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach ze skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organów określonych w pkt 1-4a. Celem skargi na bezczynność jest zwalczanie zwłoki w załatwieniu sprawy. Bezczynność organu administracji publicznej ma miejsce wówczas, gdy organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym w przepisach prawa i w konsekwencji pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma bowiem na celu spowodowanie wydania przez organ oczekiwanego aktu bądź podjęcia określonej czynności.

Pozostawanie w bezczynności przez podmiot obowiązany do udostępnienia informacji publicznej na gruncie u.d.i.p. oznacza niepodjęcie przez ten podmiot, w terminie wskazanym w art. 13 tej ustawy, stosownych czynności, tj. nieudostępnienie informacji ani niewydanie decyzji o odmowie jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Decyzja o odmowie udostępnienia informacji jest przewidziana dla sytuacji, gdy informacja publiczna istnieje, ale nie może być udostępniona na skutek ograniczeń prawa do informacji publicznej, określonych w art. 5 u.d.i.p. Nie ma natomiast podstaw do wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji w sytuacji, gdy organ żądanych informacji nie posiada. O tym fakcie organ winien jednak powiadomić wnioskodawcę pisemnie, wskazując – jeśli posiada taką wiedzę – gdzie zainteresowany żądane informacje może uzyskać. Nie ma również podstaw do wydania decyzji odmownej w sytuacji, gdy wnioskodawca żąda udzielenia informacji, która nie stanowi informacji publicznej. Wówczas organ winien pisemnie zawiadomić wnoszącego, że żądane dane nie posiadają charakteru publicznego i jako takie nie mieszczą się w zakresie przedmiotowym ustawy.

W sprawie niniejszej nie budzi wątpliwości, że Dyrektor Centralnej Komisji Egzaminacyjnej jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji mającej walor informacji publicznej, będącej w jego posiadaniu, bowiem zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, a w szczególności organy władzy publicznej.

Skarżący J. K. domagał się udostępnienia mu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej informacji wskazanych szczegółowo w części historycznej uzasadnienia. Żądanie skarżącego dotyczyło kwestii związanych z przeprowadzoną w 2017 r. przez Centralną Komisję Egzaminacyjną kontrolą w Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej w [...] w zakresie szeroko rozumianego problemu mobbingu.

Odnosząc się do zakresu przedmiotowego wniosku, należy stwierdzić, że pojęcie "informacji publicznej" ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Jest ono – zarówno przez doktrynę, jak i orzecznictwo sądów administracyjnych – rozumiane bardzo szeroko, co wiąże się z upowszechnieniem zasady transparentności życia publicznego. Z art. 6 ust. 1 pkt 3 oraz 4 lit. a tiret drugie ww. ustawy wynika, że informacją publiczną jest m.in. informacja o zasadach funkcjonowania podmiotów wykonujących zadania publiczne, a także dokumentacja przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpienia, stanowiska, wnioski i opinie podmiotów je przeprowadzających. Doktryna oraz orzecznictwo sądowe, w oparciu o ogólną formułę ustawy o dostępie do informacji publicznej, a także regulacje art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP (konstytucyjną konstrukcję prawa do informacji), przyjmuje szerokie rozumienie pojęcia "informacja publiczna". Za taką uznaje się każdą informację wytworzoną przez władze publiczne, przez osoby pełniące funkcje publiczne oraz inne podmioty, które wykonują funkcje i zadania publiczne lub gospodarują mieniem publicznym, jak również informację odnoszącą się do wspomnianych władz, osób i innych podmiotów, niezależnie od tego, przez kogo zostały wytworzone. Pojęcie informacji publicznej odnosi się, zatem do wszelkich faktów dotyczących spraw publicznych i tych, które odnoszą się do publicznej sfery działalności organów i zarobków wypłacanych jej funkcjonariuszom. O zakwalifikowaniu określonej informacji, jako podlegającej udostępnieniu na podstawie ustawy decyduje zatem treść i charakter żądanej informacji.

W niniejszej sprawie, jak przyznaje organ w odpowiedzi na skargę, kontrola doraźna w 2017 r. w Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej w [...] została przeprowadzona przez Centralną Komisję Egzaminacyjną w oparciu o art. 9d ust. 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 1481 ze zm.).

Stosownie do art. 9d ust. 2 pkt 3 tej ustawy minister właściwy do spraw oświaty

i wychowania w ramach sprawowania nadzoru nad Centralną Komisją Egzaminacyjną przeprowadza kontrole w tej Komisji. Z kolei nadzór nad działalnością okręgowych komisji egzaminacyjnych sprawuje dyrektor Centralnej Komisji Egzaminacyjnej. Przepis art. 9d ust. 2 stosuje się odpowiednio, jak stanowi art. 9d ust. 3 ustawy o systemie oświaty.

Z powyższych regulacji wynika, zdaniem Sądu, iż informacja o przeprowadzonej – w ramach nadzoru sprawowanego przez Centralną Komisję Egzaminacyjną – kontroli Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej w [...] jest informacją o sprawach publicznych. Nie ma przy tym znaczenia, wbrew temu, co twierdzi organ, to że przedmiotem analizowanej kontroli były sprawy z zakresu prawa pracy, a w szczególności kwestia podejmowanych przez podmiot nadzorowany działań zmierzających do przeciwdziałania mobbingowi w miejscu pracy. Działania objęte kontrolą dotyczyły bowiem funkcjonowania podmiotu publicznego, jakim niewątpliwie jest Okręgowa Komisja Egzaminacyjna w [...] (art. 9c ustawy o systemie oświaty).

Z tych też powodów Sąd uznał, iż wniosek skarżącego z dnia [...] marca 2018 r. oraz punkt 3 i 4 uzupełnienia tego wniosku z [...] lipca 2018 r. dotyczy spraw publicznych, a zatem winien być rozpatrzony w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Organ co prawda udzielił już skarżącemu pewnych szczątkowych informacji o przedmiotowej kontroli, jednak nie można uznać tych działań za prawidłowe rozpatrzenie wniosku.

Odnośnie punktu 1 i 2 zawartego w piśmie skarżącego z dnia [...] lipca 2018 r. Sąd przyjął, iż żądanie tam zawarte dotyczy dokumentów wewnętrznych, jakimi są, w ocenie Sądu, wypełnione ankiety a także wyniki zebranych ankiet (w postaci odrębnego dokumentu). Wypełnione ankiety oraz ich analizy stanowiły bowiem podstawę do sporządzenia dokumentu zawierającego raport końcowy z przeprowadzonej kontroli. W tym też zakresie skarga – na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi została oddalona.

Sąd uznał jednocześnie, że zaistniała bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W doktrynie dostrzega się, że przy ocenie charakteru bezczynności lub przewlekłości kluczowa jest długość okresu tej bezczynności (przewlekłość) (zob. W. Chróścielewski, glosa do wyroku NSA z dnia 24 kwietnia 2015 r., sygn. akt I FSK 1881/14, Orzecznictwo Sądów Polskich z 2015 r., nr 12, poz. 116). Podkreślenia nadto wymaga, że istotą rażącego naruszenia prawa jest pozbawiona jakichkolwiek wątpliwości oczywistość stwierdzonego naruszenia. Tymczasem regulacje ustawy o dostępie do informacji publicznej mogą powodować i niejednokrotnie powodują wątpliwości interpretacyjne, zatem wymagają dokonywania ich wykładni, a nie wyłącznie ich mechanicznego stosowania. Tak więc nawet niewłaściwa ich interpretacja czy zastosowanie, nie mogą stanowić o tym, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Rażące naruszenie prawa jest bowiem postacią kwalifikowaną naruszenia prawa i powinno być interpretowane ściśle. Zgodnie ze słownikowym znaczeniem tego pojęcia, "rażące" to "ponad miarę", "niewątpliwe", "wyraźne", "oczywiste". Ocena, czy mamy do czynienia z rażącą postacią bezczynności, powinna być dokonywana w powiązaniu z okolicznościami sprawy, rozpatrywanej indywidualnie. W niniejszej sprawie wniosek skarżącego nie został załatwiony w terminie wskutek błędnej interpretacji przez organ przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej i przyjęcia, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej. Takie uchybienie organu nie ma jednak charakteru rażącego naruszenia prawa. Z tego też powodu Sąd oddalił wniosek skarżącego o wymierzenie organowi grzywny, o której mowa w art. 149 § 2 P.p.s.a.

Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ będzie zobligowany zastosować się do wykładni prawa i wskazówek zawartych w uzasadnieniu niniejszego orzeczenia.

Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i § 1 a ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji. O zwrocie kosztów postępowania, obejmujących uiszczony wpis sądowy, Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 P.p.s.a. Skargę oddalono w pozostałym zakresie w oparciu o art. 151 P.p.s.a.