Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 313/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2012-03-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6160 Ochrona gruntów rolnych i leśnych
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 88
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 29 marca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2012 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku H. M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia opłaty rocznej z tytułu wyłączenia gruntu z produkcji rolnej - postanawia- odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

II SA/Rz 313/12

UZASADNIENIE

Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze ( dalej SKO) utrzymało w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] października 2011 r., nr [...] o odmowie umorzenia opłaty rocznej.

Decyzja ta została doręczona dorosłemu domownikowi tj. matce H. M. w dniu 16 stycznia 2012 r. ( zwrotne potwierdzenie odbioru k. 12 akt administracyjnych).

W piśmie z dnia 13 lutego 2012 r., wniesionym do SKO skarżący zawarł wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na przedmiotową decyzję. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że przyczyną opóźnienia było błędne obliczenie terminu do wniesienia skargi wynikające ze względów zdrowotnych. Skarżący nadmienił, że przez ostatnie miesiące źle się czuje, ma zawroty głowy, szumy w uszach i pozostaje pod stałą opieką lekarską.

W toku postępowania, pismem z dnia 15 marca 2012 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych w/w wniosku poprzez wskazanie dnia, od którego ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi, uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu oraz poprzez złożenie skargi . Jednocześnie wskazano, że wezwanie należy wykonać w terminie 7 dni od jego otrzymania pod rygorem odmowy przywrócenia terminu bądź odrzucenia złożonego wniosku. Skarżący został też pouczony o przesłankach przywrócenia terminu do złożenia skargi.

Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 16 marca 2012 r.

Odpowiadając w terminie na wezwanie, skarżący w piśmie z dnia 22 marca 2012 r. nie określił kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu a jedynie oświadczył, że przedmiotowa decyzja została mu doręczona 12 lub 13 stycznia 2012 r. Według skarżącego termin do wniesienia skargi na w/w decyzję upłynął wraz z dniem 10 lub 11 lutego 2012 r., dlatego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi złożył w dniu 13 lutego 2012 r. W uzasadnieniu swego pisma skarżący podniósł, że niedotrzymanie terminu do wniesienia skargi wynikało ze względów zdrowotnych ponieważ przez ostatnie miesiące bardzo źle się czuł, miał zawroty głowy oraz problemy z pamięcią i w związku z tym leczył się u kilku lekarzy specjalistów. Do wniosku dołączono kserokopię zaświadczenia lekarskiego z dnia 8 lutego 2012 r. oraz skierowania do poradni specjalistycznej. W dniu 22 marca 2012 r. została także złożona skarga na decyzję opisaną w sentencji niniejszego postanowienia

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U z 2012 r. poz. 270 tj.), określanej dalej jako P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie ( art. 87 § 1, 2 i 4 P.p.s.a.). Z przepisów tych wynika, że wniosek o przywrócenie terminu składa się dopiero po upływie terminu do dokonania czynności procesowej.

Na podstawie art. 88 P.p.s.a. spóźniony lub niedopuszczalny z mocy ustawy wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

Należy stwierdzić, że złożenie wniosku o przywrócenie terminu uwarunkowane jest przede wszystkim tym, by termin do podjęcia określonej czynności procesowej upłynął, gdyż dopiero wtedy czynność taka staje się bezskuteczna ( por. postanowienie NSA z 17 grudnia 2009 r., II GZ 283/09, Lex nr 582847). W związku z powyższym, wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej złożony przed upływem terminu do dokonania tej czynności jest niedopuszczalny z mocy ustawy w rozumieniu art. 88 P.p.s.a ( por. postanowienie NSA z dnia 18 września 2008 r., II FZ 391/08, Lex nr 493902).

W ocenie Sądu wniosek strony o przywrócenie terminu do wniesienia skargi należy uznać za złożony przedwcześnie. Decyzję organu odwoławczego skutecznie doręczono w dniu 16 stycznia 2012 r., w związku z tym, termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 15 lutego 2012 r. Tymczasem wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wpłynął w dniu 13 lutego 2012 r.. Należy więc stwierdzić, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony, gdy termin do wniesienia skargi nie został jeszcze uchybiony, co czyni go przedwczesnym, a przez to niedopuszczalnym zgodnie z art. 88 P.p.s.a.

Niejako na marginesie Sąd stwierdza, że na stronie ciąży obowiązek zachowania należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych a skarżący winien dbać o swoje interesy. H. M. w piśmie z dnia 22 marca 2012 r. stwierdził, że dokładnie nie pamięta, kiedy decyzja została mu doręczona. Świadczy to o braku należytej staranności skarżącego, który powinien był dokonać czynności zmierzających do ustalenia jaka jest dokładna data doręczenia decyzji, poprzez wgląd do akt administracyjnych lub sądowych. Ponadto w decyzji organu odwoławczego zawarto prawidłowe pouczenie, że skarga na przedmiotową decyzję przysługuje stronie w terminie 30 dni od jej doręczenia. Skarżący miał więc świadomość, że do skutecznego wniesienia skargi konieczne jest przestrzeganie terminów ustanowionych przepisami prawa. Także skierowane do skarżącego wezwanie Sądu do uzupełnienia braków wniosku zawierało pouczenie o treści art. 86 § 1 P.p.s.a tj. że strona może złożyć wniosek o przywrócenie terminu gdy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Skarżący wiedział więc, że podstawowym warunkiem złożenia wniosku o przywrócenia terminu jest jego uchybienie. Okoliczność ta nie może być sanowana poprzez późniejsze uzupełnienie wniosku w terminie ani też nie sanuje jej także sam fakt wezwania przez Sąd do uzupełnienia braków wniosku, który od samego początku był niedopuszczalny. Sąd z tego powodu nie może też ocenić czy w rzeczywistości okoliczności podane przez skarżącego we wniosku mogą być podstawą do przywrócenia terminu do złożenia skargi.

W ocenie Sądu wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi z uwagi na jego przedwczesność podlega odrzuceniu właśnie jako niedopuszczalny.

Z tych przyczyn i na podstawie art. 88 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.