Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 948/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2011-03-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 88
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Anna Jarosz po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A. W., J. K. na uchwałę Rady Gminy Tarnowo Podgórne z dnia 04 listopada 2003 r. nr XXII/132/2003 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na uchwałę Rady Gminy Tarnowo Podgórne z dnia 04 listopada 2003 r. nr XXII/132/2003


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 30 listopada 2010 r. sygn. akt IV SA/Po 948/10 odrzucił skargę A. W. i J. K. na uchwałę wskazaną w rubrum postanowienia. Skarżąca w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2011 r. sygn. akt IV SA/Po 948/10 referendarz sądowy WSA w Poznaniu przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika - radcy prawnego (k. 135-136). Rozpoznając wniosek pełnomocnika skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, postanowieniem z dnia 15 marca 2011 r. sygn. akt IV SA/PO 948/10 Sąd przywrócił skarżącej wnioskowany termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Pismem z dnia 08 marca 2011 r. skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika złożyła do Sądu, za pośrednictwem organu, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na uchwałę Rady Gminy Tarnowo Podgórne z dnia 04 listopada 2003 r. nr XXII/132/2003. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że zgodnie z art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Przyczyna uchybienia terminu ustała w sprawie dopiero wówczas, gdy skarżącej w ramach prawa pomocy przyznano pełnomocnika z urzędu. Skarżąca oczekując na wyznaczenie pełnomocnika z urzędu nie podejmowała żadnych kroków prawnych licząc na to, że ustanowiony pełnomocnik wskaże możliwość i tryb dalszego postępowania w sprawie. Uprawdopodabniając okoliczności wskazujące na brak winy skarżącej w dochowaniu terminu do wniesienia skargi wskazano, że skarżąca nie ma orientacji w zakresie przysługujących jej środków prawnych w sprawie. Brak znajomości procedury sądowej spowodował, że skarżąca błędnie skierowała skargę na uchwałę bezpośrednio do sądu administracyjnego. Skarżąca nie została pouczona o sposobie i trybie wniesienia środka zaskarżenia. Równocześnie z wnioskiem skarżąca dokonała czynności w postaci podtrzymania skargi, znajdującej się już w aktach sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Wniosek podlega odrzuceniu.

Zasadą wynikającą z art. 85 p.p.s.a. jest bezskuteczność czynności podjętej w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu. Jednakże w sytuacji, gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 83 § 1). Warunkami skuteczności takiego wniosku jest złożenie go w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, spowodowanie dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie uchybionej czynności oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i § 2 oraz art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a.) Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie, co oznacza, że brak jednej z nich skutkować musi odmową przywrócenia terminu.

W ocenie Sądu skarżąca dowiedziała się o złożeniu skargi z uchybieniem terminu z chwilą otrzymania postanowienia o odrzuceniu skargi z tego właśnie powodu. Doręczenie korespondencji Sądu nastąpiło w dniu 03 grudnia 2010 r. (k. 44), zatem siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi upłynął z dniem 10 grudnia 2010 r. Taki wniosek nie musi być sporządzony przez profesjonalnego pełnomocnika i strona mogła złożyć go samodzielnie. Nadto należy wskazać, że prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania, a wniosek ten wolny jest od opłat sądowych (art. 243 § 1 p.p.s.a.). Skarżąca z takim wnioskiem nie wystąpiła.

Ubocznie należy wskazać na ukształtowany w orzecznictwie sądowym pogląd, że czynności procesowe polegające na równoczesnym złożeniu środka zaskarżenia od orzeczenia wydanego na skutek uchybienia przez stronę terminowi procesowemu i wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności wykluczają się wzajemnie zarówno z powodu konkurencyjności zawartych w nich wniosków, zmierzających do wywołania przeciwstawnych skutków procesowych, ale i sprzeczności wewnętrznej ich podstaw. Wniosek o przywrócenie terminu jest oparty na twierdzeniu, że do uchybienia terminowi doszło, jednakże nastąpiło to bez winy strony, która w takim wniosku wskazuje przyczyny usprawiedliwiające to uchybienie. Natomiast środek zaskarżenia od orzeczenia wydanego na skutek uchybienia przez stronę terminowi do dokonania czynności procesowej jest oparty na twierdzeniu, że do uchybienia nie doszło, a Sąd zajął w tej kwestii błędne stanowisko (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 grudnia 2009 r. sygn. akt II GZ 283/09 i przywołane tam orzecznictwo).

W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 88 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.