Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1455/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-10-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 156 § 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 12 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 25 lipca 2017 r. sygn. akt II SA/Ke 202/17 o odmowie sprostowania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 9 maja 2017 r. sygn. akt II SA/Ke 202/17 w sprawie ze skargi M. M. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 9 maja 2017 r. (sygn. akt II SA/Ke 202/17) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę M. M. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia.

Pismem z dnia 19 czerwca 2017 r. M. M. wniósł o sprostowanie ww. wyroku poprzez "zakreślenie w sentencji w miejsce oddalenia, odrzucenie skargi, wraz z równoczesnym sprostowaniem treści doręczonego w sprawie pouczenia o przysługującym stronie prawnym środku zaskarżenia".

Postanowieniem z dnia 25 lipca 2017 r. – na podstawie art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – zwanej dalej "p.p.s.a.") - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odmówił sprostowania wyżej wymienionego wyroku. Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, iż przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki, które mogą dotyczyć m.in. oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność, przy czym nieprawidłowości te muszą mieć charakter oczywisty. Złożony natomiast przez skarżącego wniosek wykracza poza zakres objęty instytucją sprostowania. W ocenie Sądu, żądanie skarżącego polegające na wpisaniu w sentencji orzeczenia "oddalić" skargę – zamiast "odrzucić" prowadziłoby w istocie do zmiany wydanego w sprawie orzeczenia, nie zaś do usunięcia oczywistego błędu pisarskiego.

W zażaleniu na powyższe postanowienie M. M. stwierdził, że Sąd Wojewódzki, przywołując jedynie okoliczności prawne, pominął w całości okoliczności faktyczne, w tym zebrany w sprawie materiał dowodowy. W ocenie skarżącego, żądany przez niego zakres sprostowania wyroku Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Kielcach z dnia 9 maja 2017 r. nie zmierza w istocie do jego zmiany, ponieważ dalej pozostanie on niekorzystny dla strony, zmieni się wyłącznie tryb zaskarżenia – z kasacyjnego na zażaleniowy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 156 § 1 p.p.s.a. sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi nie budzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Nie ma zatem charakteru oczywistego omyłka, której stwierdzenie wymaga głębszej analizy akt postępowania.

Mając na uwadze treść żądania skarżącego zawartego we wniosku o sprostowanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 9 maja 2017 r., nie budzi wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego, iż zmierza ona w istocie do merytorycznej ingerencji w rozstrzygnięcie Sądu, które było wynikiem kontroli legalności zaskarżonego postanowienia Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] lutego 2017 r. pod kątem jego zgodności z prawem. Uwzględnienie wniosku skarżącego, tj. wpisanie w sentencji wyroku "odrzuca skargę" zamiast "oddala skargę" byłoby zmianą stanowiska Sądu Wojewódzkiego, co w trybie procedury sprostowania należy uznać za niedopuszczalne. Wszelkie bowiem zastrzeżenia w tym zakresie podlegają kontroli sądowej jedynie wskutek złożenia skargi kasacyjnej.

W kontekście powyższych rozważań uznać należało, że bez wpływu na prawidłowość zaskarżonego postanowienia pozostaje także argumentacja przytoczona przez skarżącego w zażaleniu. Brak rozeznania strony w przepisach ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w oparciu o którą procedują sądy administracyjne - w szczególności dotyczących trybu zaskarżenia wydawanych przez nie orzeczeń - nie może prowadzić do zakwalifikowania żądania skarżącego jako wniosku o sprostowanie niedokładności, błędu pisarskiego lub innej oczywistej omyłki pisarskiej, o których mowa w art. 156 § 1 p.p.s.a.

Z przedstawionych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.