Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 170/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-05-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Komendant Policji
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Ewa Grochowska - Jung po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską postanawia - odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych -


UZASADNIENIE

S. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

W urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy wnioskodawca wskazał, iż prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną i dwójką dzieci. Łączny dochód miesięczny brutto, według oświadczenia, wynosi 10100 zł. Wnioskodawca podał, iż prowadzi działalność gospodarczą, natomiast żona jest zatrudniona na podstawie umowy o pracę. Na jego majątek składa się nieruchomość rolna o powierzchni 2 ha, działka 2000 m² i budynek gospodarczy o powierzchni 150 m², ponadto żona posiada dom o powierzchni 210 m². W rubryce 7.2.2. (przedmioty wartościowe o wartości powyżej 3000 euro) wnioskodawca wymienił trzy pojazdy: samochód marki N. (rok produkcji 2000), samochód marki T. (rok produkcji 2005) oraz samochód marki S. (rok produkcji 2002). Ponadto do wniosku S. K. dołączył dokumenty źródłowe, takie jak rachunki wskazujące na wysokość ponoszonych wydatków w gospodarstwie domowym, zeznanie podatkowe za rok 2008 oraz wyciąg z posiadanego rachunku bankowego za okres od [...] stycznia 2010 r. do [...] marca 2010 r. Z dokumentów tych wynika, iż średnie miesięczne wydatki w gospodarstwie domowym skarżącego za okres ostatnich trzech miesięcy kształtowały się na poziomie ok. 4000 zł. Z kolei średni miesięczny dochód skarżącego w roku 2008 r. wyniósł ok. 44.000 zł netto, a na dzień [...] stycznia 2010 r. skarżący dysponował kwotą 404.875,77 zł. Ponadto w okresie przedstawionym na wyciągu z konta bankowego, konto wnioskodawcy było regularnie zasilane przez P. S. K., P. "K.", A. K. oraz P. "A.", A. K. - kwotami w przedziale od 15.000 – 70.000 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Cytowany powyżej przepis prawa przewiduje instytucję prawa pomocy, będącą realizacją konstytucyjnego prawa do sądu. Podstawą do skorzystania z tego uprawnienia przez stronę jest wykazanie, iż jest ona w bardzo trudnej sytuacji materialnej, a odmowa przyznania jej prawa pomocy uniemożliwiałaby dostęp do sądu. Ocena, czy spełniona została przesłanka warunkująca przyznanie prawa pomocy, następuje na podstawie informacji przedstawionych przez stronę.

W niniejszej sprawie wnioskodawca nie wykazał, że spełnia przesłankę warunkującą przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. Z przedstawionych dokumentów wynika, iż w czteroosobowym gospodarstwie domowym miesięczny dochód wynosi 10100 zł brutto, co w przeliczeniu na jednego członka rodziny wynosi 2525 zł brutto, natomiast średnie miesięczne wydatki kształtują się w granicach 4000 zł. Z zestawienia tego wynika, iż po uiszczeniu kosztów przedstawionych przez wnioskodawcę rodzina dysponuje kwotą około 6100 zł miesięcznie. Ponadto z przedstawionych wyciągów bankowych wynika, iż konto wnioskodawcy jest zasilane kwotami w przedziale od 15.000 – 70.000 zł. Przedstawione okoliczności nie pozwalają na stwierdzenie, iż skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie i rodziny, które na obecnym etapie postępowania wynoszą 200 zł tytułem wpisu sądowego od złożonej skargi.

Należy wytłumaczyć wnioskodawcy, iż pojęcie "utrzymanie konieczne" wskazane w art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy, oznacza środki na zaspokojenie jedynie podstawowych potrzeb życiowych. Natomiast zarobki rodziny wnioskodawcy stanowią wielokrotność minimalnego wynagrodzenia za pracę. Ponadto generalną zasadą postępowania sądowego jest ponoszenie przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w tym postępowaniu. Natomiast pomoc państwa wyrażona w przepisach o prawie pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym skierowana jest do osób, które albo mają bardzo niskie dochody, albo ich w ogóle nie posiadają, tj. do osób, które z uwagi na bardzo ciężką sytuację materialną, często nie mają zaspokojonych nawet podstawowych potrzeb życiowych.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. art. 260 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.