Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 920/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2016-09-01 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: odrzucono sprzeciw
Powołane przepisy: article: art. 259 par. 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Mirella Łent po rozpoznaniu w dniu 1 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu od postanowienia Referendarza sądowego z dnia 24 czerwca 2016 r. oddalającego wniosek o zmianę postanowienia z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie ze skargi B. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2008 r. oraz od marca do lipca, wrzesień, październik i listopad 2009 r. postanawia: odrzucić sprzeciw


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 17 grudnia 2015 r. Referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Wraz ze skargą kasacyjną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął na urzędowym formularzu wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku

i dochodach wnioskodawca podał, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Nie osiąga żadnych dochodów. Korzysta ze wsparcia finansowego rodziny, głównie brata. Nie ponosi kosztów utrzymania bo zamieszkuje w mieszkaniu brata. Oświadczył, że nie posiada oszczędności, papierów wartościowych, przedmiotów wartościowych oraz nieruchomości.

Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2016 r. Referendarz sądowy oddalił wniosek o zmianę postanowienia z dnia 17 grudnia 2015 r. Wskazał, że strona nie wykazała, by spełniała ustawowe przesłanki umożliwiające udzielenie jej prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowienie zostało doręczone stronie w dniu

5 lipca 2016 r.

Na powyższe postanowienie skarżący złożył sprzeciw. Pismo datowane

na 8 lipca 2016 r. zostało nadane w Urzędzie Pocztowym w dniu 8 sierpnia 2016 r. (wpływ do tut. Sądu w dniu 9 sierpnia 2016 r.) oraz pismo datowane na 22 sierpnia 2016 r., nadane w Urzędzie Pocztowym w dniu 23 sierpnia 2016 r. (wpływ do tut. Sądu w dniu 24 sierpnia 2016 r.). W piśmie przewodnim z dnia 8 lipca 2016 r. pełnomocnik podniósł, że postanowienie Referendarza z dnia 24 czerwca 2016 r. nie jest prawomocne wobec jego wadliwego doręczenia (zostało doręczone skarżącemu).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2016 r., poz. 718; dalej jako p.p.s.a.) od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. W art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a. wymienione są zarządzenia i postanowienia, wydawane przez referendarza, w tym postanowienia w przedmiocie prawa pomocy. Stosownie do art. 259 § 2 p.p.s.a. sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci

na posiedzeniu niejawnym.

Odnosząc się do zarzutów zawartych w piśmie z dnia 8 lipca 2016 r. należy stwierdzić, że postanowienie Referendarza z dnia 24 czerwca 2016 r. zostało doręczone prawidłowo na adres skarżącego. Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik skarżącego reprezentujący go we wcześniejszym stadium postępowania sądowego wypowiedział swoje pełnomocnictwo pismem z dnia 18 kwietnia 2016 r. Natomiast pełnomocnictwo dla adwokata Z. C. dołączone do skargi kasacyjnej i nadane wraz z nią w dniu 3 czerwca 2016 r. nie było podpisane przez skarżącego (d.: k. 131 akt sądowych), a zatem nie miało mocy prawnej, co więcej – obejmowało jedynie "sporządzenie i popieranie kasacji od wyroku WSA w Bydgoszczy

z dnia 5.04.2016 r. I SA/Bd 920/15 ". Podpisane pełnomocnictwo zostało nadane

w Urzędzie Pocztowym na adres Sądu w dniu 27 czerwca (d.: k. 148 akt sądowych),

a jego wpływ do tut. Sądu miał miejsce w dniu 28 czerwca 2016 r. (d.: k. 146 akt sądowych). Postanowienie zostało nadane (wyszło z Sądu) w dniu 27 czerwca 2016 r. (d.: k. 143 i 144 akt sądowych), zatem przed dotarciem do Sądu informacji

o prawidłowym ustanowieniu pełnomocnika. Sąd nie mając wiedzy o ustanowieniu

w sprawie pełnomocnika, nie tylko nie mógł doręczyć mu postanowienia, ale również nie miał takiego obowiązku. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyjaśnia, że przy ustalaniu dnia zawiadomienia istotna jest data, w której sąd faktycznie dowiedział się

o ustanowieniu pełnomocnika, tj. dzień doręczenia stosownego pisma lub złożenia go

w biurze podawczym sądu, a nie dzień nadania takiego pisma w urzędzie pocztowym.

Z powyższego wynika, że postanowienie Referendarza z dnia 24 czerwca 2016 r. zostało prawidłowo doręczone skarżącemu i od dnia jego doręczenia płynął termin do złożenia sprzeciwu.

Postanowienie Referendarza zostało doręczone w dniu 5 lipca 2016 r. (d.: k. 149 akt sądowych). Zatem ostatnim dniem siedmiodniowego terminu do wniesienia sprzeciwu był dzień 12 lipca 2016 r., natomiast strona skarżąca złożyła swój sprzeciw

w dniu 8 sierpnia 2016 r. Jak wynika z powyższego, środek zaskarżenia został wniesiony z uchybieniem terminu.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.