Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2912/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-01-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6182 Zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Alina Balicka (spr.), Sędziowie sędzia WSA Aneta Dąbrowska, sędzia WSA Marzena Milewska-Karczewska, Protokolant ref. staż. Paweł Smulski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi M. P. i T. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie waloryzacji odszkodowania oraz odmowy wypłacenia odsetek ustawowych 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Wójta Gminy J. z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...]; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżących M. P. i T. P. solidarnie kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej była decyzja z [...] lipca 2015 r. nr [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. (dalej również "zaskarżona decyzja") utrzymująca w mocy decyzję z [...] stycznia 2014 r. znak: [...] Wójta Gminy J. w przedmiocie waloryzacji odszkodowania przyznanego M.P. i T.P. (dalej również "skarżący") za grunt zajęty pod drogę publiczną oraz odmowie wypłaty odsetek ustawowych z tytułu opóźnienia w wypłacie odszkodowania.

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że decyzją z [...] czerwca 2010 r. nr [...] Starosta L. ustalił na rzecz M.P., T.P. i E.K. odszkodowanie na łączną kwotę [...] zł za grunt zajęty pod drogę gminną o powierzchni [...] ha, oznaczony jako działka ewidencyjna nr [...], obręb R., gmina J. Decyzja ta podlegała kontroli instancyjnej (decyzja z [...] września 2010 r. nr [...] Wojewody [...] utrzymująca w mocy decyzję organu pierwszej instancji) oraz sądowoadministracyjnej (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 13 kwietnia 2011 r. sygn. akt I SA/Wa 2330/10 oddalający skargę na decyzję z [...] września 2010 r. Wojewody [...] oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 stycznia 2012 r. sygn. akt I OSK 1640/11 oddalający skargę kasacyjną od wyroku z 13 kwietnia 2011 r.).

Pismem z 23 stycznia 2012 r. T.P. i M.P. zwrócili się do Wójta Gminy J. o zapłatę zwaloryzowanego odszkodowania wraz z odsetkami z tytułu opóźnienia w zapłacie odszkodowania od dnia [...] stycznia 2012 r. do dnia zapłaty.

Decyzją z [...] lutego 2012 r. wydaną na podstawie art. 132 ust. 2 i 3 i art. 227 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2010 r. nr 102, poz. 651 ze zm.), dalej również "u.g.n." oraz art. 104 i art. 107 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej "k.p.a."), Wójt Gminy J. orzekł o: (1) waloryzacji odszkodowania ustalonego w decyzji z [...] czerwca 2010 r. Starosty L., określając wysokość zwaloryzowanego odszkodowania na kwotę [...] zł, (2) przyznał skarżącym kwotę [...] zł oraz (3) odmówił wypłaty odsetek ustawowych z tytułu opóźnienia w wypłacie odszkodowania.

Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli M.P. i T.P.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., dalej również "SKO" decyzją z [...] lipca 2015 r. utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy podniósł, że waloryzacja jest urealnieniem wysokości ustalonego odszkodowania i przysługuje za okres od wydania decyzji ustalającej wysokość odszkodowania w pierwszej instancji, a więc w niniejszej sprawie od [...] czerwca 2010 r.

SKO wskazało, że organ pierwszej instancji dokonując waloryzacji kwoty odszkodowania przyjął, że:

1. za czerwiec 2010 r. wskaźnik wzrostu cen wyniósł 100,3 (wzrost cen o 0,3%), zgodnie z obwieszczeniem Prezesa GUS z 13 lipca 2010 r. w sprawie wskaźnika cen towarów i usług konsumpcyjnych w czerwcu 2010 r. (Dz. Urz. GUS nr 7, poz. 47),

2. za drugie półrocze 2010 r. wskaźnik wzrostu cen wyniósł 101,0 (wzrost cen o 1%), zgodnie ze znajdującą się na stronie internetowej GUS informacją zbiorczą dotyczącą półrocznych wskaźników cen towarów i usług konsumpcyjnych,

3. za rok 2011 r. wskaźnik wzrostu cen wyniósł 104,3 (wzrost cen o 4,3%), zgodnie z Komunikatem Prezesa GUS z 13 stycznia 2012 r. w sprawie średniorocznego wskaźnika cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem w 2011 r. (M.P. z 2012 r. poz. 23),

4. za styczeń 2012 r. wskaźnik wzrostu cen wyniósł 0,7% w stosunku do grudnia 2011 r., zgodnie z danymi opublikowanymi na stronie internetowej GUS.

W odniesieniu do wskaźnika cen za drugie półrocze 2010 r. SKO podniosło, iż wskaźnik przyjęty przez organ pierwszej instancji był korzystniejszy dla skarżących o 0,1% od tego, jaki byłby określony w oparciu o dwa łącznie wskaźniki kwartalne, tj. za III i IV kwartał 2010 r. Organ dodał, że w związku z tym, że odszkodowanie wypłacono [...] lutego 2012 r. nie było podstaw do zastosowania wskaźnika wzrostu cen za luty 2012 r. przy waloryzacji odszkodowania.

W konsekwencji kwota odszkodowania [...] zł – zgodnie z obliczeniami SKO – po waloryzacji wyniosła [...] zł i była niższa od kwoty wskazanej w decyzji organu pierwszej instancji o [...] zł. Z uwagi na minimalną kwotę różnicy niezasadnym - zdaniem SKO - było obniżenie kwoty zwaloryzowanego odszkodowania o ww. różnicę.

Dalej SKO podzieliło stanowisko Wójta Gminy J., że brak było podstaw do przyznania skarżącym odsetek za zwłokę lub opóźnienie w zapłacie odszkodowania na podstawie art. 132 ust. 2 u.g.n. liczonych od dnia [...] września 2010 r. Zdaniem SKO ustawodawca obliguje organ do dokonania waloryzacji odszkodowania i nie wyznacza w tym zakresie granic czasowych. Tym samym przewiduje mechanizm zapewniający zapłatę realnej wartości kwoty przyznanego odszkodowania. Oznacza to, że nie ma podstaw do jednoczesnego przyznania za ten okres odsetek, w szczególności odsetek za opóźnienie, w sytuacji, gdy opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik (w niniejszej sprawie gmina) nie ponosi odpowiedzialności (art. 481 § 1 ustawy Kodeks cywilny).

M. i T.P. wywiedli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] lipca 2015 r.

Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenia prawa materialnego, tj. art. 132 ust. 3 u.g.n. oraz art. 132 ust. 2 u.g.n. w zw. z art. 227 u.g.n., a także naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a.

W uzasadnieniu skargi skarżący wskazali, że co prawda nie ponieśli szkody z powodu nie zapłacenia odszkodowania w terminie, gdyż odszkodowanie to zostało zwaloryzowane. Jednak sam fakt nie wywiązania się Gminy J. z obowiązku wypłaty odszkodowania w terminie powoduje, że skarżący mogą domagać się odsetek za opóźnienie w spełnieniu świadczenia. Dotyczy to również okresu od [...] listopada 2010 r., kiedy postanowieniem Wojewody [...] wstrzymano z urzędu decyzję Wojewody [...] z [...] września 2010 r. utrzymującą w mocy decyzje Starosty L. z [...] czerwca 2010 r. określającą wysokość odszkodowania. W ocenie skarżących, choć opóźnienie w uregulowaniu świadczenia, wypłacie odszkodowania, nie było w tym przypadku zawinione przez Gminę J., to zgodnie z art. 481 § 1 ustawy Kodeks cywilny odsetki należą się za okres wstrzymania wykonania powyższej decyzji. Tym bardziej, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 13 kwietnia 2011 r. sygn. akt I SA/Wa 2330/10 oddalił skargę Gminy J. na decyzję Wojewody [...] z [...] września 2010 r., a Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 3 stycznia 2012 r. sygn. akt I OSK 1640/11 oddalił skargę kasacyjną od powyższego wyroku.

Skarżący stanęli również na stanowisku, że organy obydwu instancji, dokonując waloryzacji wysokości należnego stronom odszkodowania zastosowały mniej korzystne dla skarżących wskaźniki cen towarów i usług, przyjmując do obliczenia wskaźnik wynikający z komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z 13 stycznia 2012 r. w sprawie średniorocznego wskaźnika cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem w 2011 r. (M.P. z 2012 r. poz. 23). Za bezpodstawne zdaniem skarżących było stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji, jakoby w sprawie waloryzacji odszkodowania zastosowania nie znajdował wskaźnik za luty 2012 r. z uwagi na okoliczność wypłaty skarżącym odszkodowania [...] lutego 2012 r.

Ze zgromadzonego materiału dowodowego jednoznacznie wynika prawo skarżących do otrzymania odsetek za opóźnienie i zwłokę w zapłacie odszkodowania. Pozbawione podstaw prawnych było natomiast twierdzenie organu II instancji, jakoby odsetki skarżących nie przysługiwały za okres objęty waloryzacją odszkodowania.

Ponadto skarżący podnieśli, że postępowanie odwoławcze toczyło się przez 16 miesięcy, co w ich ocenie stanowiło rażącą bezczynność.

W oparciu o tak sformułowane zarzuty skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w odpowiedzi na skargę podtrzymało stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniosło o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. U. z 2014 r. poz. 1647) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.) dalej "p.p.s.a.", uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej ma stwierdzić, że doszło nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.) lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Kierując się powyższymi kryteriami Sąd uznał, iż w przedmiotowej sprawie skarga jest zasadna.

Przedmiotem kontroli sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2015 r. utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy J. z dnia [...] stycznia 2014 r., ustalającą zwaloryzowaną kwotę odszkodowania w wysokości [...] zł za udział wynoszący ½ część odszkodowania ustalonego decyzją Starosty L. z dnia [...] czerwca 2010 r. za przejętą na rzecz Gminy J. działkę gruntu nr ew. [...] o powierzchni [...] m2 położoną w obrębie R. gmina J. oraz odmawiającą wypłaty odsetek ustawowych z tytułu opóźnienia w wypłacie odszkodowania.

Zgodnie z art. 132 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, wysokość odszkodowania ustalona w decyzji podlega waloryzacji na dzień jego zapłaty. Waloryzacji dokonuje organ, osoba lub jednostka organizacyjna zobowiązana do zapłaty odszkodowania.

W pierwszej kolejności wskazać należy, iż waloryzacja oznacza urealnienie już ustalonego, a nie wypłaconego odszkodowania przy zastosowaniu odpowiednich wskaźników (w stanie prawnym do dnia 14 października 2015 r. art. 227 u.g.n.). Dotyczy ona okresu między datą, kiedy decyzja o ustaleniu odszkodowania stała się ostateczna, a datą wypłaty odszkodowania. Zabezpiecza zatem interes wierzyciela przez danie mu gwarancji, że mimo opóźnienia w zapłacie odszkodowania otrzyma je w odpowiedniej wysokości (wyrok NSA z 7 maja 2002 r., sygn. akt I SA 2378/00, Lex nr 81740).

Wykładnia art. 132 cytowanej ustawy prowadzi do wniosku, iż roszczenie o wypłatę odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość stanowi roszczenie cywilnoprawne, jednak z woli ustawodawcy o roszczeniu tym orzeka się w drodze decyzji w postępowaniu administracyjnym i to zarówno pod rządami ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości, ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczeniu nieruchomości, jak i pod rządami obowiązującej ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Wobec tego, realizacji tego roszczenia, w tym waloryzacji odszkodowania, należy dokonywać na podstawie przepisów prawa administracyjnego, poprzez wydanie stosownej decyzji.

Ustawodawca w art. 132 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami powierzył organom administracji publicznej decydowanie w przedmiocie waloryzowania wysokości ostatecznie ustalonego odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość. Jednakże zauważyć należy, że z powyższej normy prawnej wynikają określone granice tej swobody decyzyjnej. Jak wcześniej zostało zauważone waloryzacji wysokości odszkodowania dokonuje się na dzień jego zapłaty.

Zaznaczyć należy, że art. 5 ustawy o gospodarce nieruchomościami stanowi, że waloryzacji kwot należnych z tytułów określonych w ustawie dokonuje się z zastosowaniem wskaźników zmian cen nieruchomości ogłaszanych przez Prezesa GUS, w drodze obwieszczeń, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski". W przepisie tym ustawodawca wyznaczył wskaźniki, na podstawie których ma być dokonywana waloryzacja kwot należnych z tytułów określonych w ustawie, oraz udzielił kompetencji Prezesowi GUS do ogłaszania tych wskaźników, w drodze obwieszczeń, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski". Treść art. 5 ustawy o gospodarce nieruchomościami jednoznacznie wskazuje, że ustawodawca nałożył na Prezesa GUS obowiązek ogłaszania wskaźników zmian cen nieruchomości. Mimo upływu wielu lat od wejścia w życie ustawy o gospodarce nieruchomościami, Prezes GUS ani razu nie ogłosił wskaźników zmian cen nieruchomości, a więc nie wykonał obowiązku, jaki nałożył na niego ustawodawca. Wobec bezczynności Prezesa GUS ma zastosowanie art. 227 ustawy o gospodarce nieruchomościami, który stanowi, że "Do czasu ogłoszenia przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego wskaźników zmian cen nieruchomości waloryzacji dokonuje się przy zastosowaniu wskaźników cen towarów i usług konsumpcyjnych ogłaszanych przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego". Oczywistym wydaje się być, że waloryzowanie kwot należnych z określonych ustawowo tytułów z zastosowaniem wskaźników cen towarów i usług konsumpcyjnych jest jednak mniej korzystne dla uprawnionych niż z zastosowaniem wskaźników zmian cen nieruchomości, gdy te ostatnie wykazują większą dynamikę wzrostu, co miało miejsce w minionych latach.

Ustalanie wysokości odszkodowania w oparciu o wskaźniki cen towarów i usług konsumpcyjnych, zamiast z zastosowaniem wskaźników zmian cen nieruchomości, naraża na straty uprawnionych ze względu na mniej korzystne waloryzowanie kwot należnych z określonych ustawowo tytułów. Jednakże w przedmiotowej sprawie, co do zasady trafnie zastosowano wskaźniki cen towarów i usług konsumpcyjnych określone w art. 227 u.g.n. albowiem do dnia wydania zaskarżonej decyzji nie opublikowano wskaźników zmian cen nieruchomości, o których mowa w art. 5 u.g.n.

W świetle powyższych uwag Sąd uznał, że według stanu prawnego istniejącego w dacie wydawania decyzji organy dokonując waloryzacji odszkodowania prawidłowo zastosowały art. 227 u.g.n. Jak już wyżej wskazano, waloryzacja ma zabezpieczać interes wierzyciela, że mimo opóźnienia w zapłacie odszkodowania otrzyma je w odpowiedniej wysokości, tj. odpowiadającej wartości wywłaszczonej nieruchomości. Skoro w sprawie waloryzacji dokonano przy zastosowaniu wskaźników cen towarów i usług konsumpcyjnych, to Sąd przychyla się do stanowiska skarżących, że dokonując waloryzacji wysokości odszkodowania organy powinny zastosować jak najkorzystniejsze wskaźniki. Skarżący zakwestionowali, że organy postąpiły zgodnie z tą regułą. Zdaniem skarżących dokonując waloryzacji za rok 2011 organy zastosowały mniej korzystne dla nich wskaźniki cen towarów i usług, przyjmując do obliczenia wskaźnik wynikający z komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 13 stycznia 2012 r. w sprawie średniorocznego wskaźnika cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem w 2011 r. (M.P. z 2012 r., poz. 23) wynoszący 104,3 (wzrost cen o 4,3 %). Natomiast przyjęcie jako podstawy waloryzacji wysokości odszkodowania wskaźników za poszczególne kwartały w 2011 r., spowodowałoby dla nich zmianę wysokości odszkodowania z kwoty [...] zł na kwotę [...] zł, a zatem byłoby korzystniejsze. Jak już zostało zaakcentowane waloryzacji wysokości odszkodowania dokonuje się na dzień jego zapłaty. W sprawie niniejszej warunek ten nie został spełniony, gdyż jak słusznie podnieśli skarżący waloryzacją nie objęto ośmiu dni lutego 2012 r. – wypłata odszkodowania skarżącym nastąpiła w dniu [...] lutego 2012 r.

Rozpoznając sprawę ponownie w zakresie waloryzacji odszkodowania organ uwzględni zmianę stanu prawnego w związku z wejściem z życie z dniem 14 października 2015 r. ustawy z dnia 15 maja 2015 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. 2015. 985), jak również ocenę prawną i wskazania wyżej przedstawione.

Z kolei odnosząc się do zarzutu niezasadnej odmowy wypłaty odsetek z tytułu opóźnienia w wypłacie odszkodowania, Sąd zauważa, że zgodnie z art. 132 ust. 1 u.g.n. zapłata odszkodowania następuje jednorazowo, w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu podlega wykonaniu, z zastrzeżeniem ust. 1a i 1b. Natomiast zgodnie z ust. 1a ww. przepisu w sprawach, w których wydano odrębną decyzję o odszkodowaniu (tak jak w przedmiotowej sprawie), zapłata odszkodowania następuje jednorazowo w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o odszkodowaniu stała się ostateczna.

Decyzja o odszkodowaniu, to decyzja Starosty L. z dnia [...] czerwca 2010 r. W punkcie 3 tej decyzji organ orzekł, że zapłata odszkodowania nastąpi jednorazowo w terminie 14 dni od dnia, w którym niniejsza decyzja stanie się ostateczna. Od decyzji tej Wójt Gminy J. złożył odwołanie, które rozpatrzył Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] września 2010 r. Zatem decyzja o odszkodowaniu stała się ostateczna w dniu [...] września 2010 r. i czternastodniowy termin na wypłatę odszkodowania upłynął w dniu [...] października 2010 r. Odszkodowanie wynikające z decyzji Starosty L. z dnia [...] czerwca 2010 r. zostało wypłacone skarżącym w dniu [...] lutego 2012 r., a zatem z opóźnienie. Zgodnie z art. 132 ust. 2 u.g.n. do skutków zwłoki lub opóźnienia w zapłacie odszkodowania stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego. W art. 132 u.g.n. uregulowano wyczerpująco i jednoznacznie kwestię wypłaty odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość w drodze decyzji administracyjnej oraz skutki zwłoki lub opóźnienia w jego wypłacie, wskazując, że stosuje się w tym zakresie odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego. Roszczenie o odsetki za zwłokę lub opóźnienie w wypłacaniu odszkodowania jest roszczeniem akcesoryjnym. Obowiązek zapłaty odsetek jest pochodny od obowiązku zapłaty sumy głównej. Skoro obowiązek zapłaty odszkodowania powstał na tle stosunku administracyjnego, to również obowiązek zapłaty odsetek od tego odszkodowania zachowuje administracyjny charakter. Zawarte w art. 132 ust. 2 u.g.n. odesłanie do przepisów Kodeksu cywilnego nie powoduje zmiany charakteru prawnego roszczenia. Pozwala ono jedynie na odpowiednie posługiwanie się regulacjami zawartymi w tym kodeksie na użytek rozpoznawanej sprawy administracyjnej (por. wyrok NSA z dnia 15 marca 2006 r., I OSK 525/05, Lex nr 198159). Skutki opóźnienia w zapłacie odszkodowania określa art. 481 § 1 k.c. Według tego przepisu, jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Tak więc żądanie odsetek nie jest zależne od poniesienia przez wierzyciela szkody jako następstwa opóźnienia. Wynika z tego, że odsetki należą się wierzycielowi w każdym wypadku opóźnienia niejako automatycznie i stanowią dla dłużnika sankcję za sam fakt niespełnienia świadczenia w terminie, chociażby dłużnik nie popadł w zwłokę (wyrok NSA z dnia 7 maja 2002 r., I SA 2378/00, Lex nr 81740).

Waloryzacja i skutki zwłoki lub opóźnienia w zapłacie odszkodowania to dwa odrębne zagadnienia. Odsetki należą się za okres opóźnienia liczony od dnia, w którym miała nastąpić wypłata odszkodowania, do dnia, w którym wypłata ta rzeczywiście nastąpiła.

Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy, należy wskazać, że zasadne jest roszczenie skarżących o wypłatę ustawowych odsetek od kwoty należnego im odszkodowania ustalonego w decyzji Starosty L. z dnia [...] czerwca 2010 r. za okres opóźnienia w jego wypłacie, tj. od kwoty [...] zł od dnia [...] października 2010 r. do dnia [...] lutego 2012 r.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) oraz art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym orzekł jak w sentencji wyroku.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 ww. ustawy.