Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 551/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2007-07-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy PPSA

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski, Sędziowie Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska-Nowacka (spr.), Asesor WSA Ewa Cisowska-Sakrajda, Protokolant Agata Brolik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lipca 2007 r. sprawy ze skargi B. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie opłaty targowej p o s t a n a w i a : 1) umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi; 2) zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. na rzecz strony skarżącej kwotę 160 (sto sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...], nr [...] . Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy R. z dnia [...], określającą B. F., prowadzącemu działalność gospodarczą na stoisku nr 68 w hali [...] Centrum Targowego A S.A. w R. wysokość zobowiązania podatkowego w opłacie targowej za okres obejmujący dni: od 2 - 7, 9-14, 16-31 sierpnia 2004 w wysokości 67,20 zł. Organy podatkowe ustaliły, iż strona prowadziła w tym okresie na stoisku handlowym w hali [...] Centrum Targowego A sprzedaż towarów i odmówiła zapłaty opłaty targowej. W ocenie organów miejsce, w którym skarżący prowadził działalność gospodarczą było targowiskiem w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2002 r., nr 9,poz. 84 ze zm. ), strona zobowiązana zatem była do uiszczenia opłaty targowej.

W skardze z dnia 1 września 2005 r. B. F. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji , zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego - art. 15 ust. 1, 2 i 2a ustawy o podatkach i opłatach lokalnych poprzez uznanie za targowisko budynku, w którym podatnik prowadzi działalność gospodarczą, przepisów prawa procesowego regulujących postępowanie wyjaśniające oraz art. 2, 7 i 32 Konstytucji RP poprzez nierówne traktowanie wszystkich podatników prowadzących działalność gospodarczą w centrach handlowych. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie .

Wyrokiem z dnia 16 maja 2006 r . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę.

Od powyższego wyroku strona skarżąca wniosła skargę kasacyjną. W jej wyniku Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 1 lutego 2007 roku uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia dokonał wykładni użytego w art. 15 ust. 2 a ustawy o podatkach i opłatach lokalnych pojęcia hali używanej do targów, aukcji i wystaw i stwierdził, iż oznacza ona halę wykorzystywaną do targów w rozumieniu imprez służących pokazaniu , zaprezentowaniu oferty handlowej, prowadzeniu negocjacji, a przy okazji dokonywaniu sprzedaży.

Pismem z dnia 3 lipca 2007 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o umorzenie postępowania z uwagi na wydanie przez organ w dniu [...] decyzji Nr [...], którą organ odwoławczy, działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. , dalej powoływanej jako ppsa) uchylił własną decyzję z dnia [...] Nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy R. z dnia [...], znak [...] i umorzył postępowanie w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Art. 54 § 3 ppsa daje organowi administracji publicznej możliwość weryfikacji własnej decyzji do dnia rozpoczęcia rozprawy poprzez uwzględnienie skargi w całości. Uchylając zarówno decyzję własną, jak i organu I instancji i umarzając postępowanie podatkowe z uwagi na przyznanie, iż brak było podstaw prawnych do pobierania opłaty targowej od skarżącego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze niewątpliwie uwzględniło wszystkie zarzuty skargi, a także ocenę prawną wyrażoną w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, wydanego w tej sprawie. Decyzja ta została wprawdzie wydana po upływie terminu wskazanego w powołanym przepisie (w sprawie odbyła się już bowiem rozprawa, zarówno przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, przed wydaniem uchylonego wyroku jak i przed Naczelnym Sądem Administracyjnym), jednakże przepisy prawa nie normują skutku wydania decyzji w trybie autokontroli po rozpoczęciu rozprawy, zaś jej ewentualne uchylenie z tego powodu ( na podstawie art. 135 ppsa) w wyniku rozpoznania niniejszej skargi spowodowałoby dla strony niekorzystny skutek. Sąd, korzystając ze środków wskazanych w art. 145 § 1 pkt 1 lit a ppsa, mógłby bowiem jedynie uchylić zaskarżoną decyzję i - na podstawie art. 135 ppsa- decyzję organu I instancji, nie byłby jednak władny zakończyć postępowania podatkowego poprzez jego umorzenie. Przepis art. 134 § 2 ppsa zakazuje zaś wydanie orzeczenia na niekorzyść skarżącego.

Uchylenie zaskarżonej decyzji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w trybie autokontroli czyni bezprzedmiotowym postępowanie przed sądem, przestał bowiem istnieć przedmiot zaskarżenia. Z tych względów należało je umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa.

O kosztach postępowania sądowoadministracyjnego, na które składał się w tym przypadku wpis od skargi i wynagrodzenie radcy prawnego, orzeczono zgodnie z art. 201 § 1, art. 205 § 2 ppsa i § 6, § 18 ust. 1 pkt 1 a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163,poz. 1349 ze zm.).