Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 135/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2013-06-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Stowarzyszenia "N. D." w B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Stowarzyszenia "N. D." w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] listopada 2012 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Stowarzyszenie "N. D." w B. wniosło dnia [...] stycznia 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy J. K. z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] ustalającą środowiskowe uwarunkowania dla planowanego przedsięwzięcia polegającego na budowie i rozbudowie drogi wojewódzkiej nr [...] na odcinku od miejscowości H. do skrzyżowania z drogą wojewódzką nr [...] w miejscowości M.

Pismem z dnia [...] kwietnia 2013 r. Stowarzyszenie "N. D." wniosło o wstrzymanie wykonania decyzji Wójta Gminy J. K. z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] ustalającej środowiskowe uwarunkowania dla planowanego ww. przedsięwzięcia z uwagi na zachodzące niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz trudnych do odwrócenia skutków w środowisku naturalnym. Ponadto Stowarzyszenie podniosło, że wykorzystywanie przedmiotowej decyzji spowoduje szkody majątkowe, których nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia, a także trudne lub niemożliwe do odwrócenia skutki prawne i faktyczne, które powodują trwałą zmianę rzeczywistości przy jednoczesnym braku powrotu do stanu poprzedniego. Wskazało ponadto powołało się na tezy i wnioski skargi, stanowiące w jego ocenie dowody stanu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody w interesie publicznym i prywatnym wynikające z przedmiotowej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługiwał na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należy zauważyć, że z konstrukcji przepisu, dopuszczającego wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez Sąd wynika, że to na wnioskującym spoczywa ciężar wykazania, iż w przypadku wykonania zaskarżonego aktu wystąpić może niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący musi, zatem przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne. Przy czym wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe twierdzenia strony, pozbawione szerszego uzasadnienia, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu (por. postanowienie NSA z dnia 8 marca 2013 r., sygn. akt II OSK 455/13).

Tym samym biorąc pod uwagę argumentację strony skarżącej, opierającą się na ogólnikowych i niekonkretnych stwierdzeniach, uznać należy, że nie wykazano w żaden sposób, że zachodzą przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżące Stowarzyszenie nie wskazało żadnych okoliczności, których wystąpienie przemawiałoby za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, w szczególności nie wskazało, na czym polegałaby ewentualna znaczna szkoda lub nieodwracalne skutki, na których zaistnienie się powołuje. Odwoływanie się natomiast do tez i wniosków skargi, w treści uzasadnienia wniosku o wstrzymanie, nie przemawia za zastosowaniem ochrony tymczasowej, albowiem odnoszą się one do meritum sprawy i będą stanowiły przedmiot rozpoznania na rozprawie.

Przede wszystkim wskazać jednak należy, że zaskarżona decyzja nie jest rozstrzygnięciem, które nadaje się do wykonania. Zgodnie, bowiem z utrwalonym orzecznictwem (por. postanowienia NSA: z dnia 14 grudnia 2009 r., sygn. akt II OSK 1898/09, z dnia 4 listopada 2008 r., sygn. akt II OZ 1143/08, z dnia 29 lutego 2012 r., sygn. akt II OZ 116/12, z dnia 14 marca 2013 r. sygn. akt II OZ 171/13) przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji administracyjnej) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wstrzymanie wykonania dotyczy, zatem sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Skutków takich nie wywołuje natomiast decyzja w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia, gdyż nie podlega ona wykonaniu w postępowaniu egzekucyjnym (por. postanowienia NSA: z dnia 19 marca 2008 r., sygn. akt II OZ 228/08; z dnia 1 lutego 2010 r., sygn. akt II OZ 35/10; z dnia 6 lipca 2010 r., II OZ 658/10, z dnia 14 kwietnia 2011 r., sygn. akt II OZ 274/11, z dnia 27 stycznia 2011 r. sygn. akt II OZ 28/11).

Z samego faktu, zatem wydania decyzji w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia, nie jest zasadne wywodzenie niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Decyzja ta jako etap procesu inwestycyjnego daje inwestorowi prawo do wystąpienia o udzielenie koncesji i pozwolenia na budowę. Nie stanowi ona aktu, który dawałby podstawę do rozpoczęcia robót i realizacji inwestycji, a tym samym nie wywołuje ona żadnych skutków prawnorzeczowych, do których można przystąpić dopiero po uzyskaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji. Nie może ona, zatem spowodować niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Nie nadaje się ona również do ewentualnego wyegzekwowania w drodze postępowania egzekucyjnego. Okoliczności uzasadniającej zastosowanie ochrony tymczasowej nie może natomiast stanowić jedynie obawa, że w przyszłości zostaną podjęte akty administracyjne, które doprowadzą do rozpoczęcia procesu budowlanego.

Z tych wszystkich względów Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia