Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 576/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2022-12-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6121 Klasyfikacja gruntów
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Joanna Brzezińska Sędziowie sędzia WSA Jarosław Wichrowski (spr.) asesor WSA Mariusz Pawełczak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 grudnia 2022 r. sprawy ze skargi R. K. na decyzję Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] kwietnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia gleboznawczej klasyfikacji gruntów 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego na rzecz skarżącej kwotę [...](sześćset dziewięćdziesiąt siedem) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Starosta W. decyzją z dnia [...] lutego 2022 r., znak [...], na podstawie art. 7d pkt 1 lit. a oraz art. 20 ust. 3a ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 1990 ze zm., dalej powoływana jako pgik), § 9 rozporządzenia Ministra Pracy, Rozwoju i Technologii z dnia 27 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2021 r., poz. 1390 ze zm.), § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 12 września 2012 r. w sprawie gleboznawczej klasyfikacji gruntów (Dz. U. z 2012 r. poz. 1246) oraz art. 104 i art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm., dalej powoływana jako kpa) - ustalił gleboznawczą klasyfikację gruntów dla działki o numerze [...], położonej w obrębie ewidencyjnym K., gmina L., której właścicielem jest R. K. (dalej określana jako Skarżąca) zgodnie z danymi zawartymi w operacie aktualizacji ewidencji gruntów przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego dnia 9.10.2020 r. pod numerem identyfikatora ewidencji materiałów zasobu [...] wykazanymi na mapie klasyfikacyjnej stanowiącej integralną część decyzji. Gleboznawczą klasyfikację gruntów zgodnie z wykazem danych ewidencyjnych znajdującym się w ww. operacie ustalono w następujący sposób: dla działki o numerze [...] użytek R V i Ps V zmieniono na Ls V.

W uzasadnieniu organ wskazał, że art. 20 ust. 3 pgik stanowi, iż grunty rolne i leśne obejmuje się gleboznawczą klasyfikacją gruntów prowadzoną w sposób jednolity dla całego kraju na podstawie urzędowej tabeli klas gruntów. Starosta przeprowadza klasyfikację z urzędu lub na wniosek właściciela gruntów podlegających klasyfikacji albo innego władającego takimi gruntami wykazanego w ewidencji gruntów i budynków.

W dniu 17.04.2020 r. zlecono wykonanie gleboznawczej klasyfikacji gruntów w związku z aktualizacją użytków leśnych wg wykazu niezgodności zawartego w Uproszczonym Planie Urządzania Lasu (dalej określany również jako UPUL) dla lasów prywatnych położonych na terenie gminy L. W wykazie zmian danych ewidencyjnych załączonym do operatu wykazano zmiany dokonane podczas czynności klasyfikacyjnych przedmiotowej działki. Skarżąca wniosła sprzeciw, że stan zamierzony przez klasyfikatora na podstawie UPUL jest niezgodny ze stanem faktycznym. W dniu 9.03.2021 r. odbyła się kontrola terenowa, wynikiem której był protokół oraz zapytanie skierowane do Nadleśnictwa W., czy możliwe jest pomyłkowe umieszczenie działki numer [...] w UPUL sporządzonym dla gminy L. na okres 1.01.2014 do 31.12.2023 r. Dnia 7.05.2021 r. Nadleśnictwo W. przekazało odpowiedź, że po analizie niniejszej sprawy oraz przeprowadzonej lustracji terenowej stwierdziło, iż na działce w oddziale 1 y rośnie drzewostan o składzie 6 Ol 4 Brz w wieku 19 lat, o zadrzewieniu 0.8 o powierzchni ok. 0,14 ha. W związku z powyższym wykonano ponowny pomiar geodezyjny i wskazano użytki zgodnie z opinią Nadleśnictwa i sytuacją na gruncie. Dnia 12.07.2021 r. Starosta orzekł o ustaleniu gleboznawczej klasyfikacji gruntów dla działki numer [...], zgodnej z protokołem z kontroli terenowej oraz opinią Nadleśnictwa W. Od ww. decyzji złożyła odwołanie Skarżąca. Na podstawie decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. z dnia [...].11.2021 r. uchylono ww. decyzję Starosty W. z dnia [...].07.2021 r. Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z uzasadnieniem wyroku NSA z 18.01.2021 r., I OSK 1901/20, w myśl art. 20 ust. 3a pgik ewidencję gruntów i budynków, w części dotyczącej lasów, prowadzi się z uwzględnieniem przepisów o lasach. Natomiast zgonie z art. 20 ust. 2 ustawy o lasach, w ewidencji gruntów i budynków uwzględnia się ustalenia planów urządzania lasu i uproszczonych planów urządzania lasu dotyczące granic i powierzchni lasu. Organ ewidencji gruntów i budynków związany jest z wynikającą z planu urządzania lasu jego powierzchnią i granicami, co oznacza, że dopóki w planie urządzania nie zostanie dokonana zmiana, o jakiej mowa w art. 23 ust. 1 ustawy o lasach, dopóki organy prowadzące ewidencję gruntów i budynków nie są uprawnione do dokonywania zmian w danych ewidencyjnych dotyczących lasu, które byłyby niezgodne z ustaleniami planu urządzenia lasu. Zgodnie z zaleceniami wykorzystano dokumentację, która odzwierciedlała zapisy w UPUL dla działki numer [...] powstałą w wyniku pomiaru geodezyjnego z [...] .07.2020 r.

Odwołanie od powyższej decyzji Starosty W. złożyła Skarżąca, zarzucając jej naruszenie art. 7 w zw. z art. 77 § 1, art. 80, art. 15 i art. 127, art. 11 w zw. z art. 107 § 1 pkt 2 i 6 kpa oraz niezastosowanie się do wytycznych wynikających z decyzji [...]WINGiK z dnia [...] listopada 2021 r. Ponadto Skarżąca podniosła, że doszło do naruszenia art. 6 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 19 ust. 2 i art. 3 ustawy o lasach.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia [...] kwietnia 2022 r., znak [...] na podstawie art. 7b ust. 2 pkt 2 pgik oraz art. 138 § 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że Starosta W. ustalił gleboznawczą klasyfikację gruntów zgodnie z danymi zawartymi w operacie gleboznawczej klasyfikacji gruntów, tj. wykazem zmian gruntowych, sporządzonym 1 września 2020 r. oraz mapy klasyfikacyjnej stanowiącej załącznik do zaskarżonej decyzji. Zgodnie z ww. wykazem zmian gruntowych jako stan nowy klasyfikator gruntów wykazał LsV o powierzchni [...] ha. Starosta ustalił gleboznawczą klasyfikację gruntów dla działki nr [...], mając na uwadze zapis art. 20 ust. 3a ustawy pgik, który stanowi, że ewidencję gruntów i budynków, w części dotyczącej lasów, prowadzi się z uwzględnieniem przepisów o lasach oraz art. 20 ust. 2 ustawy o lasach, który to stanowi, że w ewidencji gruntów i budynków uwzględnia się ustalenia planów urządzenia lasów i uproszczonych planów urządzenia lasów dotyczące granic i powierzchni lasu. Przepis ten stanowi lex specialis w stosunku do ogólnych zasad dotyczących sposobu uwzględniania i wprowadzania zmian w ewidencji gruntów i budynków. Oznacza to, że dopóki w planie urządzenia lasu nie zostanie dokonana zmiana, o jakiej mowa w art. 23 ust. 1 ustawy o lasach, dopóty organy prowadzące ewidencję gruntów i budynków nie są uprawnione do dokonywania w prowadzonej przez siebie ewidencji zmian powierzchni i granic lasu, które nie odpowiadałyby ustaleniom planu urządzenia lasu. Takie stanowisko potwierdzają liczne wyroki sądów m.in. wyrok NSA z 16.02.2012 r., I OSK 1240/10, wyrok WSA w Olsztynie z 16.02.2012 r., II SA/Ol 5/12, wyrok NSA z 6.06.2008 r., I OSK 845/07.

W uzasadnieniu protokołu z przeprowadzenia aktualizacji klasyfikacji gruntów klas bonitacyjnych klasyfikator wskazał, że dokonał aktualizacji zgodnie z istniejącym stanem na gruncie. Organ odwoławczy w swojej wcześniejszej uchylającej decyzji podkreślił, że przy ww. aktualizacji nie zostały uwzględnione przepisy ustawy o lasach, tj. aktualizacja nie uwzględniała zapisów UPUL. Tym samym organ II instancji wyjaśnił, że aby ustalić gleboznawczą klasyfikację gruntów w oparciu o wykaz zmian gruntowych z 8 czerwca 2021 r., należałoby najpierw dokonać zmiany w UPUL, która to zmiana może zostać dokonana na podstawie art. 23 ust. 1 ustawy o lasach aneksem z zastrzeżeniem ust. 2 i 4 oraz zachowaniem przepisów art. 22 ustawy o lasach. Na powyższą możliwość zwrócił też uwagę Nadleśniczy Nadleśnictwa W. pismem z [...] maja 2021 r.

Zgodnie z zapisem art. 3 ustawy o lasach, lasem jest grunt o zwartej powierzchni co najmniej 0,1000 ha, pokryty roślinnością leśną (uprawami leśnymi) - drzewami i krzewami oraz runem leśnym - lub przejściowo jej pozbawiony i przeznaczony do produkcji leśnej lub stanowiący rezerwat przyrody lub wchodzący w skład parku narodowego albo wpisany do rejestru zabytków. Następnie lasem jest grunt związany z gospodarką leśną, zajęty pod wykorzystywane dla potrzeb gospodarki leśnej: budynki i budowle, urządzenia melioracji wodnych, linie podziału przestrzennego lasu, drogi leśne, tereny pod liniami energetycznymi, szkółki leśne, miejsca składowania drewna, a także wykorzystywany na parkingi leśne i urządzenia turystyczne.

W wyroku WSA w Warszawie z 18.05.2011 r., IV SA/Wa 541/11, sąd wskazał: "Trafny jest też pogląd, że przeznaczenie do produkcji leśnej nie wyklucza zaliczenia do lasów również takich gruntów, o których mowa w art. 3 pkt 1, dla których inwentaryzacja stanu lasów nie została jeszcze wykonana i decyzja określająca zadania z zakresu gospodarki leśnej nie została jeszcze wydana. Również brak uproszczonego planu urządzenia lasu dla danego terenu nie powoduje, że grunty tracą charakter gruntów leśnych. Nie ma również znaczenia przeznaczenie gruntów w planie miejscowym na cele inne niż leśne: nie stanowi to o pozbawieniu tych gruntów ich faktycznego, dotychczasowego charakteru, w tym wypadku leśnego. Poza wszystkim należy zauważyć, że nawet jeśli las utracił niektóre swoje cechy, takie jak np. runo leśne, to las nie traci przez to swojego charakteru. Z art. 24 ustawy o lasach wynika bowiem ciążący na właścicielu lasu obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego lasu poprzez ponowne wprowadzenie roślinności leśnej (upraw leśnych) i doprowadzenia np. do odtworzenia leśnego charakteru gruntu (np. runa leśnego). Zatem nawet jeśli z jakichkolwiek przyczyn działki skarżącego pozbawione zostałyby drzewostanu, nie prowadzi to do utraty przez nie leśnego charakteru i nie może stanowić podstawy do dokonania zmiany gleboznawczej klasyfikacji gruntów. Co więcej, skarżący powinien doprowadzić do odtworzenia leśnego charakteru swojego gruntu, gdyż jako właściciel obowiązany jest dbać o swój las. Czasowy brak roślinności leśnej nie jest podstawą do przeklasyfikowania gruntu leśnego na nieleśny. Gdyby dopuścić taką możliwość, każdy właściciel lasu poprzez wykarczowanie go (pozbawienie lasu roślinności) mógłby doprowadzić swój teren do utraty charakteru leśnego. Taka sytuacja z punktu widzenia ustawy o lasach jest niedopuszczalna.".

Zatem w ocenie organu odwoławczego przedmiotowy grunt objęty gleboznawczą klasyfikacją gruntów, choć pozbawiony drzewostanu, wypełnia definicję lasu, gdyż jest to obszar o powierzchni powyżej 0,1000 ha oraz przeznaczony do produkcji leśnej, zgodnie z zapisem UPUL sporządzonego na okres 1.01.2014-31.12.2023 r. dla lasów niestanowiących własności Skarbu Państwa, położonych na terenie gminy L. zatwierdzonym Zarządzeniem Nr [...] Starosty W. z dnia [...] stycznia 2016 r.

Tym samym Starosta W. w zakresie ustalenia gleboznawczej klasyfikacji gruntu musi wziąć pod uwagę ww. UPUL. Mimo że brak jest na części przedmiotowej działki zadrzewienia, nie ma to wpływu na odmienną interpretację zapisów UPUL, ponieważ, jak to jest wskazane w orzecznictwie, nawet jeśli z jakichkolwiek przyczyn brak jest drzewostanu, to nie prowadzi to do utraty leśnego charakteru i brak jest podstaw do dokonania gleboznawczej klasyfikacji gruntu. Ewentualna możliwość zmiany danych odnoszących się do lasu w pierwszej kolejności musi zostać rozpatrzona, a następnie wprowadzona przez właściwy organ do planu urządzenia lasu, niemniej jednak nie może być to dokonane przez organ I instancji w zakresie przepisów pgik, tj. w zakresie prowadzenia postępowania dotyczącego ustalenia gleboznawczej klasyfikacji gruntów.

Mając na uwadze powyższe, organ II instancji stwierdził, że nie zachodzą okoliczności do uchylenia zaskarżonej decyzji Starosty W.

Skargę na ww. decyzję złożyła Skarżąca, zarzucając jej naruszenie:

- art. 7 w zw. z art. 77 § 1, art. 80 art. 81 kpa poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego oraz niewyczerpujące zebranie materiału dowodowego, natomiast konsekwentnie błędne rozpatrzenie materiału dowodowego, co wprost poskutkowało wydaniem wadliwej decyzji, a w szczególności przez uznanie, że grunty stanowiące działkę nr [...] są lasem w rozumieniu ustawy o lasach, podczas gdy nieruchomość ta nie jest przeznaczona do produkcji leśnej ani też nie stanowi rezerwatu przyrody i nie wchodzi w skład parku narodowego, ponadto nie jest wpisana do rejestru zabytków; nadto organ wybiórczo potraktował przedłożony przez Skarżącą wyciąg z ewidencji gruntów, nie uwzględniając go, mimo że potwierdzał on, że działka jest użytkiem rolnym;

- art. 7 w zw. z art. 77 § 1 i art. 80 kpa przez nierozstrzygnięcie wątpliwości, które w niniejszej sprawie zaistniały, pomimo że dało się usunąć je, ale prowadząc postępowanie dowodowe w sposób rzetelny oraz dogłębny, a nie w sposób wybiórczy i dowolny, jak zrobiły to organy obu instancji, a wątpliwości te dotyczyły tego, czy działka jest gruntem ornym czy lasem - w ocenie Skarżącej można było rozstrzygnąć te wątpliwości jedynie już w oparciu o wyciąg z ewidencji gruntów;

- art. 11 w zw. z art. 107 § 1 pkt 6 i § 2 kpa poprzez wydanie wadliwej decyzji, tj. wbrew przepisom postępowania z uwagi na lakoniczność uzasadnienia oraz brak wyjaśnienia zasadności przesłanek, jakimi kierował się organ przy wydawaniu decyzji, a także brak wskazania faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, podczas gdy wskazanie tych elementów decyzji i sporządzenie dobrze uargumentowanego jej uzasadnienia wypełnia naczelną zasadę przekonywania stron; ponadto organ nie odniósł się w żaden sposób do jego własnych zaleceń co do tego, że Starosta dokonał aktualizacji ewidencji gruntów i budynków, która jest niezgodna z uproszczonym planem urządzenia lasu;

- art. 7 w zw. z art. 15 w zw. z art. 127 kpa polegające na niedokładnym wyjaśnieniu przez organ okoliczności sprawy i nieodniesieniu się do wszystkich zarzutów, w szczególności zarzutów dotyczących stanu zalesienia na działce nr [...], niskiej wartości technicznej i hodowlanej drzewostanu, przeznaczenia nieruchomości na cele inne niż te, o których mowa w art. 3 § 1 lit. a)-c) bądź art. 3. § 2 ustawy o lasach, a także zarzutów dotyczących klasyfikacji działki nr [...] jako gruntów ornych klasy VI;

- niezastosowanie się do wytycznych wynikających z decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z [...] listopada 2021 r., podczas gdy z treści tejże decyzji wynika wprost, że dopóki w planie urządzenia lasu nie zostanie dokonana zmiana, o jakiej mowa w art. 23 ust. 1 ustawy o lasach, dopóty organy prowadzące ewidencję gruntów i budynków nie są uprawnione do dokonywania w prowadzonej przez siebie ewidencji zmian powierzchni i granic lasu, które nie odpowiadałyby ustaleniom planu urządzenia lasu.; organ ewidencji gruntów i budynków nie może dokonywać zmian w danych ewidencyjnych dotyczących lasu, które byłyby niezgodne z ustaleniami planu urządzenia lasu - w takiej sytuacji zmiana danych co do lasu w pierwszej kolejności musi zostać wprowadzona przez właściwy organ do planu urządzenia lasu;

- art. 6 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 19 ust. 2 w zw. z art. 3 ustawy o lasach polegające na ujęciu wydzielenia na działce nr [...] jako lasu o pow. 0,8 ha w projekcie uproszczonego planu urządzenia lasu, podczas gdy grunt ten nie jest lasem w rozumieniu ustawy o lasach, co wynika z błędnego zastosowania art. 3 ustawy o lasach i błędnego przyjęcia przez organ, że jedynymi przesłankami warunkującymi uznanie danego gruntu za las są: obszar (co najmniej 0,1 ha) oraz pokrycie roślinnością leśną, podczas gdy z definicji lasu zawartej w art. 3 cyt. ustawy wynika również konieczność spełnienia jednej z trzech przesłanek funkcjonalnych z art. 3p. 1. lit. a-c. b) art. 21 ust. 1 pgik w zw. z art. 3 ustawy o lasach poprzez zakwalifikowanie wydzielenia na działce numer [...] o pow. 0,8 ha jako lasu w rozumieniu art. 3 ustawy o lasach wbrew oznaczeniu tego gruntu w ewidencji gruntów, z którego wynika że jest to grunt orny klasy VI, a nie las.

Mając na uwadze powyższe, Skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji oraz umorzenie postępowania administracyjnego przed organami obu instancji, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi II instancji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości swoją dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlegała uwzględnieniu, aczkolwiek z innych powodów niż w niej wskazane.

Podstawą wprowadzania wpisów w ewidencji gruntów i budynków są przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne. Zgodnie z jej art. 24 ust. 2a pkt 1 i 2 oraz ust. 2b, aktualizacja operatu ewidencyjnego odbywa się z urzędu lub na wniosek; następuje zaś w drodze czynności materialno - technicznej lub w drodze decyzji administracyjnej. W przypadku aktualizacji z dokonywanej z urzędu, jak ma to miejsce w przedmiotowej sprawie, z urzędu, jeżeli zmiany tych informacji wynikają z: przepisów prawa, dokumentów, o których mowa w art. 23 ust. 1-4, materiałów zasobu lub wykrycia błędnych informacji (ust. 2a).

Zgodnie z art. 20 ust. 3a pgik, ewidencję gruntów i budynków, w części dotyczącej lasów, prowadzi się z uwzględnieniem przepisów o lasach. Stosownie zaś do art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 672), w ewidencji gruntów i budynków uwzględnia się ustalenia planów urządzenia lasu i uproszczonych planów urządzenia lasu dotyczące granic i powierzchni lasu. W świetle przytoczonych regulacji prawnych nie może budzić wątpliwości, na co słusznie zwrócił uwagę organ odwoławczy, to, że dopóki dany teren ujęty jest w planie urządzenia lasu lub uproszczonym planie urządzenia lasu jako las, dopóty nie jest dopuszczalna zmiana w innym postępowaniu ewidencyjnym określenia rodzaju użytku gruntowego na inny niż las (Ls) - por. wyroki NSA: z 22.02.2012 r., I OSK 355/11, Lex nr 1136693; z 11.05.2022 r., I OSK 1369/21, LEX nr 3347616; z 9.11.2021 r., I OSK 4442/18, LEX nr 3336217; z 18.01.2021 r., I OSK 1901/20, LEX nr 3117840. Reasumując, plan urządzenia lasu jest jedynym dokumentem, na podstawie którego mogą być aktualizowane dane dotyczące granic i powierzchni lasów leżących na terenie objętym tym planem.

Mając na uwadze powyższe, stwierdzić trzeba, że zarzuty skargi, które przede wszystkim odnosiły się do tej kwestii, były niezasadne. Organy były bowiem związane treścią UPUL. Nie mogą więc odnieść zamierzonego skutku podnoszone przez Skarżącą argumenty wskazujące na to, że z uwagi na brak roślinności specyficznej dla lasów przedmiotowa działka utraciła charakter leśny. Organy prowadzące ewidencję gruntów i budynków nie są bowiem uprawnione do dokonywania w prowadzonej przez siebie ewidencji gruntów i budynków zmian powierzchni i granic lasu, które nie odpowiadałyby ustaleniom uproszczonego planu urządzenia lasu.

Decydujące znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy ma zatem okoliczność, że przedmiotowa działka nr [...] znajduje się na terenie objętym uproszczonym planem urządzenia lasu. Jednakże w aktach sprawy brak jest ww. dokumentu, pomimo że organy obu instancji powoływały się na jego treść, która miała decydujący wpływ na ocenę zgodności z prawem zaskarżonej decyzji.

Mając na uwadze powyższe, stwierdzić trzeba, że zasadne były zarzuty naruszenia przepisów postępowania, jednak z innym uzasadnieniem, niż wynikałoby to z treści skargi. Niewątpliwie organ, nie dołączając do akt sprawy UPUL i opierając się jedynie na treści pisma Nadleśnictwa W. z [...] .05.2021 r. co do jego treści, dopuścił się naruszenia art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W związku z tym w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej powoływana jako "ppsa"), orzeczono jak w sentencji.

Wskazania co do dalszego postępowania wynikają z treści uzasadnienia niniejszego wyroku. Rzeczą organu przy ponownym rozpatrywaniu sprawy będzie usunięcie dostrzeżonych naruszeń prawa, zgodnie z dyspozycją art. 153 ppsa, co winno się wyrazić przeprowadzeniem dowodu z UPUL dla przedmiotowej działki.

Na podstawie art. 15zzs4 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 2095) sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym. W okolicznościach niniejszej sprawy należy stwierdzić wypełnienie się warunków określonych w art. 15 zzs4 ust. 3 ww. ustawy, akcentując w szczególności realne zagrożenie epidemiologiczne dla zdrowia uczestników postępowania występujące na terenie miasta B., będącego siedzibą tutejszego Sądu, oraz brak możliwości przeprowadzenia rozprawy na odległość z powodów technicznych. W konsekwencji w sprawie wydane zostało zarządzenie z dnia 10.11.2022 r. o skierowaniu sprawy do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym. Podkreślić należy, że zastosowany tryb nie wpłynął na ograniczenie praw stron postępowania sądowoadministracyjnego, Sąd bowiem w świetle art. 134 § 1 ppsa, rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd rozpoznaje zatem sprawę całościowo badając w sposób zupełny legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia, orzekając przy tym w składzie trzech sędziów podobnie jak na posiedzeniu jawnym.

O kosztach postępowania rozstrzygnięto na podstawie art. 200 ppsa w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800) z uwzględnieniem uiszczonych przez skarżącego wpisu w kwocie 200 zł oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł.