Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 654/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2011-01-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6138 Utrzymanie czystości i porządku na terenie gminy
6401 Skargi organów nadzorczych na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Prawo miejscowe
Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Umorzono postępowanie sądowe
Powołane przepisy: article: art. 60, art. 161 par. 1 pkt 1, art. 54 par. 3.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Cisyk – spr. Sędzia WSA Grażyna Jeżewska Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik Protokolant Sekretarz sądowy Mariola Górska po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2011 r. na rozprawie sprawy ze skargi Wojewody Opolskiego na uchwałę Rady Miejskiej w Niemodlinie z dnia 22 lipca 2010 r., nr LIX/402/10 w przedmiocie regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie gminy postanawia: umorzyć postępowanie.


UZASADNIENIE

Wojewoda Opolski wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Niemodlinie, z dnia 22 lipca 2010 r., nr LIX/402/10, w sprawie regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Niemodlin. W skardze tej zarzucając zaskarżonej uchwale istotne naruszenie prawa, wniósł o stwierdzenie jej nieważności. Podniósł, że wskazany akt nie wypełnia dyspozycji przepisu art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2005 r. Nr 236, poz. 2008), gdyż nie zawiera minimum postanowień, które zgodnie z delegacją ustawową powinien określać. Wojewoda wyjaśnił, że kwestionowany akt nie reguluje wymagań w zakresie utrzymania czystości i porządku na terenie nieruchomości obejmujących prowadzenie we wskazanym zakresie selektywnego zbierania i odbierania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego, zużytych baterii i zużytych akumulatorów, przez co stoi w sprzeczności z art. 4 ust. 4 pkt 1 lit. a powołanej ustawy. Dalej jako istotne naruszenie prawa wskazał również dokonanie w zaskarżonej uchwale powtórzenia i modyfikacji zapisów ustawowych, odpowiednio w § 3 ust. 4 i § 7 ust. 1 uchwały.

W odpowiedzi na skargę Gmina Niemodlin podała, iż podzielając stanowisko skarżącego organu wszczęła procedurę zmiany zaskarżonej uchwały. W związku z tym oświadczyła też, że niezwłocznie po podjęciu uchwały zmieniającej zostanie ona przekazana Sądowi. Wniosła także o umorzenie postępowania z powodu jego bezprzedmiotowości.

W wykonaniu zarządzenia sędziego z dnia 12 stycznia 2011 r., Rada Miejska w Nysie wezwana została o udzielenie informacji, czy zaskarżona uchwała została uchylona, a jeśli tak to o przesłanie uchwały uchylającej i podanie, czy została opublikowana, a także do złożenia oświadczenia, czy zaskarżony akt wywołał jakieś skutki prawne.

Odpowiadając na wezwania Sądu, w piśmie z dnia 13 stycznia 2011 r., Rada Miejska w Niemodlinie poinformowała, że kwestionowane przez Wojewodę zapisy zaskarżonej uchwały zostały zmienione uchwałą z dnia 26 października 2010 r., nr LXIII/423/10, która to została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Opolskiego z 2010 r. Nr 146, poz. 1732. Przesyłając w załączeniu uchwałę zmieniającą oświadczyła przy tym, że zaskarżona uchwała nie wywołała skutków prawnych.

Podczas rozprawy, która odbyła się w niniejszej sprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu, w dniu 18 stycznia 2011 r., pełnomocnik strony skarżącej cofnął skargę, wskazując na skuteczne usunięcie przez Gminę wadliwości zaskarżonej uchwały. Pełnomocnik organu podtrzymał z kolei wniosek o umorzenie postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Postępowanie podlega umorzeniu.

Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) – zwanej P.p.s.a., skarżący może zrezygnować z sądowej kontroli, poprzez cofnięcie skargi. Oświadczenie skarżącego o cofnięciu skargi, co do zasady jest wiążące dla sądu i w myśl art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. skutkuje umorzeniem postępowania sądowoadministracyjnego. Za niedopuszczalne uznaje się cofnięcie skargi jedynie wtedy, gdy zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

Stosownie do wskazanych przepisów, dokonane przez skarżącego cofnięcie skargi, uznać należało za skuteczne. Podczas rozprawy stający za stronę skarżącą pełnomocnik oświadczył, że cofa wniesioną skargę, bowiem organ skutecznie usunął wadliwości zaskarżonej uchwały. Jednocześnie zauważyć trzeba, że zaskarżona uchwała, zgodnie z wyraźnym oświadczeniem organu wyrażonym w piśmie z dnia 13 stycznia 2010 r., nie wywołała żadnych skutków prawnych. Jej kwestionowane zapisy wyeliminowane ponadto zostały z obrotu prawnego w ramach autokontroli, dokonanej w oparciu o art. 54 § 3 P.p.s.a.

W związku z podjętym działaniem autokontrolnym organu gminy odnotować przyjdzie, iż w myśl art. 54 § 3 P.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Jednocześnie uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a., skutkuje bezprzedmiotowością postępowania, co stanowi również przesłankę umorzenia postępowania, tyle że w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

W niniejszej sprawie uwzględniając w całości żądanie zawarte w skardze Rada Miejska w Niemodlinie podjęła uchwałę z dnia 26 października 2010 r., na mocy której dokonano zmiany zaskarżonej uchwały, w zakresie jakiego dotyczyły zarzuty skargi. Skoro zatem zaskarżona uchwała nie wywołała skutków prawnych, a jej wadliwe zapisy wyeliminowane zostały z obrotu prawnego uznać należało, że w niniejszej sprawie, nie zachodzą negatywne przesłanki umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego, określone w art. 60 P.p.s.a.

Z tego też względu, dokonane w sprawie cofnięcie skargi uznać należało za skuteczne. Z kolei, wobec skutecznego cofnięcia skargi stwierdzić należało, że w niniejszej sprawie zaistniała przesłanka umorzenia postępowania wskazana w art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji.