Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 59/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-05-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargi
Powołane przepisy: article: Art.10,art. 28, art. 145 § 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak Sędziowie WSA Tomasz Grossmann WSA Maciej Busz (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Laura Szukała po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 maja 2014 r. sprawy ze skarg K.O., M.C. na decyzję Wojewody W. z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę oddala skargi


UZASADNIENIE

IV SA/Po 59/14

Uzasadnienie

Starosta P. decyzją z dnia [...].09.2013r. nr [...] znak [...] na podstawie art.28,33 ust.1, art.34 ust.4 i art.36 ustawy z dnia 07.07.1994r. Prawo budowlane (Dz.U.z 2010r., Nr 243, poz.1623 ze zm., zwane dalej Pb) zatwierdził projekt budowlany i udzielił M.S. pozwolenia na budowę elektrowni wiatrowej o mocy 1 MW i średnicy rotora 54 m – kategoria XIX na działce nr [...] położonej w K.

W uzasadnieniu wskazano, że w/w decyzję wydano w oparciu o zapisy ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...].01.2012r. wydanej przez Wójta Gminy T.P. znak [...] przeniesionej ostateczną decyzją z dnia [...].06.2013r. oraz w oparciu o zapisy ostatecznej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia wydanej przez Wójta Gminy T.P. z dnia [...].07.2010r. przeniesionej ostateczną decyzją z dnia [...].06.2013r.

Odwołanie od powyższej decyzji w ustawowym terminie wniósł m.in. K. O. (chociaż nie doręczono mu decyzji organu I instancji), Z. O., A. K., F. H. i J. S. podnosząc, że realizacja planowanej inwestycji będzie skutkować obniżeniem wartości gruntów położonych w jej bliskim sąsiedztwie oraz obniżeniem jakości produkcji rolnej, a także zwiększeniem hałasu.

S.B. i M.C. nie brali udziału w tym postępowaniu.

Wojewoda W. w toku postępowania odwoławczego ustalił aktualnych właścicieli sąsiednich nieruchomości.

Wojewoda W. pismem z dnia 30.10.2013r. zawiadomił w trybie art.10 § 1 Kpa strony oraz uczestników postępowania (w tym K. O.) o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i możliwości wypowiedzenia się w zakresie dowodów zgromadzonych w sprawie.

W dniu 06.11.2013r. do organu odwoławczego zgłosił się. m.in. K. O. podnosząc, że nie zgadza się z lokalizacją planowanej inwestycji, i oświadczył do protokołu, że wiatraki powodują zubożenie flory w gruntach, a w konsekwencji spadek ich wydajności.

Wojewoda W. pismem z dnia 05.11.2013r. doręczył M.C. i S. B. zawiadomienie w trybie art.10 § 1, art.77 i art.81 Kpa o wniesionym przez w/w odwołaniu oraz odpis decyzji organu I instancji. M. C. i S. B. pouczono o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i możliwości wypowiedzenia się w zakresie dowodów zgromadzonych w sprawie.

W dniu 15.11.2013r. do organu odwoławczego zgłosili się M. C. i S. B. i po zapoznaniu się z aktami postępowania oświadczyli do protokołu, że nie zgadzają się z lokalizacją i budową planowanego wiatraka.

M.C. i S.B. złożyli w dniu 15.11.2013r. pismo z tej samej daty w którym zawarli protest przeciwko decyzji organu I instancji wskazując, że planowany wiatrak usytuowany będzie przy granicy ich nieruchomości na których prowadzą działalność rolniczą. Zarzucili, że wybudowanie wiatraka spowoduje zamieranie życia mikroorganizmów w glebie, która stepowieje, a także wskazali, iż dżdżownice się wyprowadzają. Nadmienili także, że na ich polach żerują czajki, gęsi, żurawie. Wskazali, że wiatrak odstraszy ptactwo.

K.O., M.C. i S.B. organ odwoławczy zawiadomił o przedłużeniu terminu do rozpatrzenia sprawy.

Wojewoda W. decyzją z dnia [...].11.2013r nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Z treści decyzji wynika, że Wojewoda rozpoznał również odwołania K. O., M. C. i S. B. Decyzję tą doręczono skarżącym

W uzasadnieniu tej decyzji opisano dotychczasowy przebieg postępowania. Nadto organ odwoławczy wskazał, iż z akt sprawy wynika, że inwestor wykonał nałożone nań przez Prawo budowlane (Pb) obowiązki, w tym określone w art.33 ust.2 Pb, a projekt budowlany nie narusza ustaleń ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy. Inwestor uzyskał wymagane opinie i pozwolenia, w tym szefostwa Służby Ruchu Lotniczego Sił Zbrojnych, Urzędu Lotnictwa Cywilnego, Służby Hydrologicznej i Meteorologicznej, Głównego Synoptyka Meteorologicznego, a także decyzję Starosty Poznańskiego zezwalającą na wyłączenie z produkcji gruntów rolnych. Podkreślono, że w sytuacji, gdy inwestor wykona wszystkie obowiązki nałożone przepisami Prawa budowlanego organ administracji architektoniczno – budowlanej nie może odmówić udzielenia pozwolenia budowlanego, gdyż taka decyzja nie ma charakteru uznaniowego. Organy administracji architektoniczno – budowlanej nie mają kompetencji do badania zgodności projektu architektoniczno – budowlanego z przepisami, w tym także techniczno – budowlanymi i obowiązującymi Polskimi Normami. Odpowiedzialność w tym zakresie ponoszą uprawnione osoby sporządzające projekt budowlany. Organ I instancji wykonał obowiązek sprawdzenia obiektu budowlanego określony w art.35 ust.1 pkt 1-4 Pb.

Odnosząc się do zarzutów dotyczących spowodowania uciążliwości w środowisku organ odwoławczy wskazał, że w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach ustalono, że przedsięwzięcie znajduje się poza terenami siedlisk i migracji ptaków i nie spowoduje przekroczenia dopuszczalnych norm emisji hałasu, a także nie wprowadzi zanieczyszczeń do otoczenia. Podkreślono, że na obszarze oddziaływania elektrowni wiatrowej przepisy odrębne nie przewidują ograniczeń w zagospodarowaniu terenu związanych z tym obiektem.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w ustawowym terminie wnieśli K.O., S.B. i M.C. wnosząc o jej uchylenie i zasądzenie na ich rzecz kosztów postępowania sądowoadministracyjnego.

Skargę K.O. zarejestrowano w tut. Sądzie pod sygn. IV SA/Po 59/14. Natomiast skargi S.B. i M.C. zarejestrowano pod sygn. IV SA/Po 80/14. Wobec skutecznego cofnięcia skargi postanowieniem z dnia 18.02.2014r. umorzono postępowanie ze skargi S.B. Postanowieniem z tego samego dnia na podstawie art.111 § 2 Ppsa połączono sprawy o sygn. IV SA/Po 59/14 i IV SA/Po 80/14 w celu ich łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia i tak połączone sprawy prowadzono dalej pod sygn. IV SA/Po 59/14.

Skarżący zarzucili naruszenie art.10 § 1 Kpa w zw. z art.81 Kpa poprzez uniemożliwienie skarżącym przed wydaniem decyzji wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.

Dodatkowo M.C. zarzucił naruszenie art.10 i art.15 Kpa w zw. z art.138 § 2 Kpa poprzez utrzymanie w mocy decyzji wydanej w postępowaniu w którym pozbawiono go możliwości czynnego udziału przed organem I instancji. Podkreślił, że Starosta nie doręczył mu decyzji o pozwoleniu na budowę. Wskazał, że organ odwoławczy nie odniósł się do jego zarzutów dotyczących występowania zwierząt na terenie objętym oddziaływaniem planowanej inwestycji.

K.O. wskazał, że w myśl art.81 Kpa okoliczność faktyczna może zostać uznana za udowodnioną jeżeli strona miała możność wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów. Podkreślił, iż jeżeli organ odwoławczy przeprowadza w sprawie postępowanie uzupełniające, to jest zobowiązany przed wydaniem decyzji umożliwić stronom wypowiedzenie się co do zebranych dodatkowo dowodów i materiałów. W jego przypadku powyższe zostało uniemożliwione. Ponadto skarżący wskazał, że zamierza wznowić postępowanie w zakresie decyzji o warunkach zabudowy i środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia.

Wskazano też, że M.C. jest współwłaścicielem nieruchomości położonej bezpośrednio przy nieruchomości inwestora na której posadowiona ma zostać siłownia wiatrowa. Bez jego udziału wydano decyzję o warunkach zabudowy i środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia i z jego inicjatywy w tym zakresie wznowiono postępowanie.

M.C. zarzucił, że o przedmiotowym postępowaniu dowiedział się dopiero wskutek dostarczenia mu zawiadomienia o wydłużeniu terminu do załatwienia sprawy przez Wojewodę. W jego ocenie Wojewoda po stwierdzeniu pominięcia jego osoby we wcześniejszym postępowaniu powinien był uchylić decyzję organu I instancji i skierować sprawę do ponownego rozpoznania. Pozbawiono go możliwości udziału w postępowaniu organu I instancji, co rażąco narusza zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.

Wojewoda W. wniósł o oddalenie skargi podnosząc, że dochowano szczególnej staranności prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do władzy publicznej. Podkreślono, że organ administracji nie ma bezwzględnego obowiązku zapewnienia udziału strony w postępowaniu. Zarzut omyłkowego uznania za strony poprzednich właścicieli nie miał wpływu na wynik sprawy. Odnosząc się do zarzutu utraty wartości przez grunty podniesiono, że Prawo budowlane nie rozstrzyga sporów o charakterze cywilnym. Podkreślono, że w postępowaniu odwoławczym nie zbierano dodatkowych dowodów wymagających wdrażania procedury na podstawie art.10 Kpa.

M.S. (inwestor) pismem z dnia 28.02.2014r. wniósł o oddalenie skarg i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego podnosząc, że skarżący w postępowaniu odwoławczym mieli możliwość zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się co do zgromadzonych dowodów. Podkreślono, że zarzut naruszenia przepisu art.10 § 1 Kpa przez niezawiadomienie strony o zebraniu materiału dowodowego i możliwości składania wniosków może odnieść skutek wówczas, gdy stawiająca go strona wykaże, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych. W tym przypadku skarżący nie wykazali jakich konkretnie czynności nie mogli dokonać w postępowaniu administracyjnym. Ponadto naruszenie przepisów postępowania musi mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a nie wykazano, by istniał związek przyczynowy pomiędzy naruszeniem przepisów postępowania, a wynikiem sprawy.

Nie doszło także do naruszenia art.15 Kpa, gdyż Wojewoda ponownie rozstrzygnął sprawę nie ograniczając się jedynie do kontroli zasadności zarzutów podniesionych w odwołaniach.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skargi nie zasługiwały na uwzględnienie.

Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - dalej Ppsa) polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 134 § 1 Ppsa, w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną.

Na wstępie należy wskazać, iż zarzuty skarg ograniczają się w istocie rzeczy do kwestii procesowych wynikających z naruszeń praw strony.

Stronami postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, stosownie do art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane ( tekst jedn. Dz. U z 2010r., poz. 243, poz. 1623 ze zm.), są inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Dla wykazania interesu prawnego dającego legitymację do występowania w tym postępowaniu należy podać przepisy odrębne wprowadzające związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu (art. 3 pkt. 20 ustawy Prawo budowlane). Należy jednak zauważyć, że stosownie do art. 28 ust. 4 ustawy Prawo budowlane przepisu ust. 2 nie stosuje się w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę wymagającym udziału społeczeństwa zgodnie z przepisami ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku. W tym przypadku ma zastosowanie art. 44 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, co prowadzi do wniosku o określeniu stron postępowania w oparciu o ogólne reguły określone w art. 28 Kpa, a więc bez ograniczenia wskazanego w art. 28 ust. 2 ustawy Prawa budowlane. Ustalenia w tym zakresie oraz ewentualne wnioski co do przysługującej legitymacji strony postępowania należą jednak do organu udzielającego pozwolenia na budowę.

Odnosząc się do wadliwego ustalenia kręgu stron ustalonych przez organ I instancji, a więc do naruszenia przez ten organ art. 28 Kpa, stwierdzić należy przede wszystkim, iż naruszenie tego przepisu, uzasadniające zastosowanie przez organ odwoławczy art. 138 § 2 Kpa, można oceniać tylko w odniesieniu do art. 10 Kpa, który zobowiązuje organy administracji publicznej do zapewnienia stronom czynnego udziału w każdym stadium postępowania. W sytuacji, gdyby okazało się, że w postępowaniu przed organem I instancji nie brały udziału osoby, którym przysługiwał przymiot strony, uzasadnione jest zasadniczo uchylenie decyzji tego organu i przekazanie mu sprawy do ponownego rozpoznania w celu zapewnienia tym podmiotom udziału w postępowaniu.

Należy również dodać, iż w oparciu o przepisy Kpa uchybienie organów, poprzez wadliwe ustalenie kręgu postępowania bądź też niepowiadomienia ich o wszczęciu tego postępowania, a następnie w trybie art. 10 Kpa o możliwości zapoznania z aktami sprawy i wypowiedzenia się w sprawie dowodów i materiałów sprawy, jest uchybieniem procesowym, które jednakże nie ma wpływu na rozstrzygnięcie (nie daje zatem podstaw do uchylenia decyzji) chyba że strona wykaże, iż na skutek tego uchybienia (braku wiedzy o toczącym się postępowaniu lub jego zakończeniu) została pozbawiona możliwości dokonania czynności które mogły mieć wpływ na jego przebieg bądź wynik.

W przedmiotowej sprawie organ I instancji w toku swego postępowania niewątpliwie pominął M.C., K.O. i S.B. jako strony (współwłaścicieli działek sąsiednich) co stanowi naruszenie art. 28 Kpa. Uchybienie to jednak w realiach niniejszej sprawy nie miało wpływu na wynik postępowania.

S.B. cofnął skargę i dlatego jego przypadek nie był przedmiotem rozważań Sądu orzekającego w niniejszej sprawie, aczkolwiek należy wskazać, że jest on analogiczny z przypadkiem M.C.

Odwołanie od decyzji organu I instancji w ustawowym terminie wniósł m.in. K. O. i to pomimo tego, że nie doręczono mu decyzji organu I instancji.

Wojewoda W. pismem z dnia 30.10.2013r. zawiadomił w trybie art.10 § 1 Kpa strony oraz uczestników postępowania (w tym K. O.) o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i możliwości wypowiedzenia się w zakresie dowodów zgromadzonych w sprawie.

W dniu 06.11.2013r. do organu odwoławczego zgłosił się. m.in. K. O. (który już wcześniej wniósł odwołanie) podnosząc, że nie zgadza się z lokalizacją planowanej inwestycji i oświadczył do protokołu, że wiatraki powodują zubożenie flory w gruntach, a w konsekwencji spadek ich wydajności.

Wojewoda W. pismem z dnia 05.11.2013r. doręczył M. C. i S. B. zawiadomienie w trybie art.10 § 1, art.77 i art.81 Kpa o wniesionym przez w/w odwołaniu oraz odpis decyzji organu I instancji. M. C. i S. B. pouczono o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i możliwości wypowiedzenia się w zakresie dowodów zgromadzonych w sprawie.

W dniu 15.11.2013r. do organu odwoławczego zgłosili się M. C. i S. B. i po zapoznaniu się z aktami postępowania oświadczyli do protokołu, że nie zgadzają się z lokalizacją i budową planowanego wiatraka.

M.C. i S.B. złożyli w dniu 15.11.2013r. pismo z tej samej daty w którym zawarli protest przeciwko decyzji organu I instancji potraktowany przez organ odwoławczy jako odwołanie.

Tak więc również M.C. wniósł w ustawowym terminie odwołanie od decyzji organu I instancji.

Reasumując, obydwaj skarżący wnieśli swoje odwołania od decyzji organu I instancji w ustawowym terminie.

Termin wniesienia odwołania liczy się bowiem od dnia doręczenia decyzji stronie, która brała udział w postępowaniu. Termin ten wiąże również stronę faktycznie nieuczestniczącą w postępowaniu oraz osobę bez jej winy niebiorącą udziału w postępowaniu, którym nie została doręczona (ogłoszona) decyzja, chociaż miały status strony tego postępowania. Przyjmuje się, że "Odwołanie strona może wnieść w terminie 14 dni od dnia doręczenia jej lub ogłoszenia decyzji (art. 127 § 1, art. 129 § 2 Kpa). W powyższym terminie może wnieść odwołanie także osoba mająca uprawnienia strony w rozumieniu art. 28 Kpa, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym i której organ nie doręczył i nie ogłosił decyzji, a o jej wydaniu dowiedziała się z innych źródeł. W razie nieskorzystania przez stronę z odwołań w powyższym terminie decyzja w myśl art. 16 § 1 Kpa staje się ostateczna niezależnie od tego, czy organ doręczył lub ogłosił ją wszystkim stronom. Stronie, która bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu i dowiedziała się o wydaniu decyzji, gdy ta była już ostateczna, przysługuje wniosek na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 Kpa"; zob. także wyrok NSA z dnia 24 listopada 2010 r., II OSK 1762/09, LEX nr 746776: "1. Strona postępowania administracyjnego, niebędąca jedyną stroną tego postępowania, która została w tym postępowaniu pominięta przez niedoręczenie jej decyzji organu pierwszej instancji, może wnieść odwołanie w terminie, który biegnie dla stron postępowania, którym decyzję doręczono, zaś po tym terminie nie służy jej prawo wniesienia odwołania, lecz podanie o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 Kpa. (tak A. Wróbel w komentarzu do art.129 Kpa, program Lex.)

W świetle powyższego należy zauważyć, iż wprawdzie K.O. w ogóle nie doręczono decyzji organu I instancji, jednak złożył on odwołanie w terminie przysługującym innym uczestnikom postępowania do wniesienia odwołania, a więc skutecznie. M.C. doręczono odpis decyzji organu I instancji wraz z pismem z dnia 05.11.2013r., a odwołanie zawarł on w piśmie złożonym do organu w dniu 15.11.2013r. Tak więc i on wniósł odwołanie w ustawowym terminie. Obydwóch skarżących organ odwoławczy zawiadomił w trybie art.10 Kpa o możliwości zapoznania się ze zgromadzonymi dowodami i wypowiedzenia się w tym zakresie. Tym samym obydwaj skarżący mieli możliwość uczestniczenia w postępowaniu organu odwoławczego z czego skorzystali, o czym świadczą protokoły sporządzone przy okazji zapoznawania się przez nich z aktami administracyjnymi.

Mając na uwadze powyższe należy wskazać, że organ odwoławczy konwalidował uchybienie organu I instancji doręczając M.C. decyzję organu I instancji i umożliwiając mu w ten sposób udział w postępowaniu przed organem I instancji. K.O. wprawdzie nie doręczono decyzji organu I instancji, jednakże miał on możliwość zapoznania się z aktami administracyjnymi. Jak wynika z akt sprawy z możliwości tej skorzystał. Niewątpliwie obydwaj skarżący brali udział w postępowaniu organu odwoławczego. Tym samym nie zaistniała przesłanka określona w art.145 § 1 pkt 1 lit."b" Ppsa. Nie została bowiem spełniona w przypadku skarżących przesłanka określona w art.145 § 1pkt 4 Kpa. Przepis ten stanowi, że wznawia się postępowanie jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. W kontrolowanym postępowaniu taka sytuacja nie zaistniała, gdyż obydwaj skarżący ostatecznie byli uczestnikami postępowania i aktywnie w nim uczestniczyli, o czym świadczy choćby rozpoznanie ich odwołań. Tak więc ostatecznie uchybienie organu I instancji polegające na pominięciu skarżących w charakterze stron w toku postępowania nie miało wpływu na wynik sprawy.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art.10 Kpa przez niezawiadomienie strony o zebraniu materiału dowodowego i możliwości składania wniosków, to należy podkreślić, iż może on odnieść skutek wówczas, gdy stawiająca go strona wykaże, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych (wyrok NSA z dnia 18 maja 2006 r., II OSK 831/05, ONSA WSA 2006, nr 6, poz. 157; OSP 2007, z. 3, poz. 26), na przykład, że "niewydanie i niedoręczenie jej zawiadomienia, o którym mowa przed wydaniem decyzji, uniemożliwiło jej na przykład zgłoszenie wniosków dowodowych o przesłuchanie w charakterze świadka danej osoby" (postanowienie NSA z dnia 22 marca 2012 r., II GSK 431/12, LEX nr 1145527).

Żaden ze skarżących nie tylko nie wykazał, lecz nawet nie twierdził, że zamierzał wnioskować przeprowadzenie jakichkolwiek dowodów w toku postępowania administracyjnego. Dlatego też zarzut ten nie miał wpływu na wynik postępowania. I to tym bardziej, że organ odwoławczy w trybie art.10 Kpa zawiadomił obydwu skarżących o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się co do zgromadzonych dowodów.

Zaakcentować trzeba, że postępowanie przed organem odwoławczym zmierzało jedynie do prawidłowego ustalenia kręgu stron. Nie prowadzono natomiast dowodów o charakterze merytorycznym. Organ odwoławczy działając w interesie skarżących trafnie potraktował ich jako strony postępowania i rozpoznał ich odwołania.

Należy także wskazać, że w istocie rzeczy zarówno odwołania, jak i skargi, nie zawierały zarzutów merytorycznych. Skargi sprowadzały się wyłącznie do zarzutów procesowych. Odwołania natomiast zawierały zarzuty o charakterze ogólnym w żaden sposób nie skonkretyzowane i nie znajdujące oparcia w aktach administracyjnych. Sąd ze swej strony nie dostrzegł w zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej uchybień tego rodzaju, by skutkowały ich uchyleniem. Podzielić nadto należy pogląd Wojewody, że organ administracji architektoniczno – budowlanej nie może odmówić udzielenia pozwolenia budowlanego jeżeli wniosek (jak w tym przypadku) spełnia wymogi określone przez prawo, gdyż taka decyzja nie ma charakteru uznaniowego.

Wobec powyższego na podstawie art.151 Ppsa oddalono skargę.

Nie zasądzono kosztów zastępstwa procesowego na rzecz pełnomocnika uczestnika postępowania z uwagi na treść art.199 i art.200 Ppsa.