Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 753/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-11-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 230, art. 220 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Maria Myślińska po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [...] na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 3 września 2015 r. sygn. akt III SA/GI 1555/14 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 3 września 2015 r. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.) wezwał skarżącego [...] do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 956 zł od skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] października 2014 r. - stosownie do § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193).

Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył skarżący wnosząc o jego uchylenie w całości i określenie wpisu w niniejszej sprawie w wysokości równej 50% wpisu wskazanego przez Przewodniczącego, względnie ustalenie wpisu stałego z zakresu zobowiązań podatkowych, który wynosi 500 zł.

Skarżonemu zarządzeniu zarzucono:

- naruszenie art. 2 i art. 45 ust. 1 Konstytucji poprzez wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości, która przekracza dochody skarżącego i uniemożliwia mu wniesienie skargi na decyzje organu, co pozbawia skarżącego konstytucyjnego prawa do sądu i obrony własnych racji w sytuacji, w której Skarb Państwa zniszczył przedsiębiorstwo prowadzone przez skarżącego i rozwijane przez niego przez kilkadziesiąt lat, stanowiące jedyne źródło utrzymania i wymierzył skarżącemu niesłusznie daninę publiczną w wysokości kilkuset tysięcy złotych, zajął skarżącego oszczędności oraz świadczenie emerytalne w postępowaniu egzekucyjnym w administracji, a na koniec możliwość sprawdzenia legalności wydanych decyzji ten sam Skarb Państwa uzależnił od wniesienia wysokich opłat,

- naruszenie § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez ustalenie wpisu stosunkowego zamiast wpisu stałego w wysokości 500 zł jak dla zobowiązań podatkowych.

Zdaniem skarżącego wysokość wymaganej opłaty jest niewspółmierna do dochodów skarżącego, które obecnie stanowi wyłącznie świadczenie emerytalne. Mając na uwadze konstytucyjne prawo do sądu i zasadę demokratycznego państwa prawnego skarżący uważa, że wysokość opłaty powinna być dostosowana do jego możliwości finansowych.

Ponadto skarżący stwierdził, że w § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi został określony wpis stały dla skarg z zakresu zobowiązań podatkowych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Z treści art. 230 p.p.s.a. wynika, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia, skargi o wznowienie postępowania) pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Zgodnie ze wskazanym w zaskarżonym zarządzeniu art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W sytuacji, gdy opłata taka nie została uiszczona, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do jej uiszczenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach zasadnie zatem wezwał skarżącego do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od wniesionej skargi, pod rygorem jej odrzucenia.

Wysokość wpisów sądowych została określona w wydanym na podstawie art. 233 p.p.s.a. rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosowanie do § 1 pkt 2 tego rozporządzenia wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi ponad 10.000 zł do 50.000 zł – 3% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł.

Na gruncie niniejszej sprawy wartość przedmiotu zaskarżenia wynosiła 31.849,00 zł, gdyż przedmiotem zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach jest decyzja Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] października 2014 r. określająca skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za miesiąc kwiecień 2010 r. w kwocie 31.849,00 zł. Wobec tego wpis stosunkowy od skargi na ww. decyzję w wysokości 956 zł został obliczony w sposób prawidłowy. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu w powyższej wysokości, nie zaś jak twierdzi w wysokości 1.002 zł.

Ponadto wymaga podkreślenia, że zaskarżenie zarządzenia Przewodniczącego w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu prowadzi do tego, że Naczelny Sąd Administracyjny ocenia jedynie, czy zachodziły podstawy prawne do wezwania o uiszczenie wpisu i czy wysokość tej opłaty została określona zgodnie z obowiązującymi przepisami. Zatem kwestie podnoszone w zażaleniu, dotyczące merytorycznej problematyki zawartej w skardze do Sądu I instancji oraz trudniej sytuacji materialnej skarżącego - nie mogły być rozpoznawane w niniejszym postępowaniu. W tym miejscu należy zauważyć, że jak wynika z akt sądowych sprawy prawomocnym postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.