Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 167/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-03-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosław Wincenciak po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 sierpnia 2019 r., sygn. akt I SA/Wa 1451/19 o odrzuceniu skargi J.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2019 r., nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Pismem z 13 czerwca 2019 r. (data złożenia pisma do organu) J.B. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, dalej również jako "WSA", skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], dalej jako "SKO" lub "Kolegium", z [...] maja 2019 r., nr [...], w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego.

W wykonaniu zarządzenia z 10 lipca 2019 r., skarżącą wezwano do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, przez podanie numeru PESEL strony skarżącej.

Korespondencja zawierająca powyższe wezwanie została odebrana przez skarżącą 23 lipca 2019 r., o czym świadczy znajdujące się w aktach zwrotne potwierdzenie odbioru (k. 8), dalej jako "ZPO". Wobec powyższego termin do usunięcia braku skargi, zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", upłynął

30 lipca 2019 r. Wobec niewywiązania się przez skarżącą z wezwania, postanowieniem z 28 sierpnia 2019 r., WSA odrzucił skargę J.B.

Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła zażalenie. Wskazała w nim, że niepodanie numeru PESEL jest niedopatrzeniem, jednakże nie powinno ono skutkować odrzuceniem skargi, gdyż nie stanowi to istoty sprawy. W jej ocenie każdy sąd jest w posiadaniu oraz ma możliwość sprawdzenia numeru PESEL. Ponadto fakt jego niepodania nie stanowi "zasadności sporu w sensie merytorycznym" . Skarżąca wskazała również na chorobę męża i podniosła, że do takiego przeoczenia mogło dojść tylko i wyłącznie z powodu wykonywania całodobowych obowiązków związanych z opieką nad nim.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Pismo procesowe strony powinno spełniać określone warunki formalne, bez których nie można mu nadać prawidłowego biegu. Wymogi formalne składanych pism uregulowane zostały w art. 46 p.p.s.a. Stosownie zaś do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., poza elementami wymienionymi w § 1 tego przepisu pismo strony powinno ponadto zawierać, w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie – numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Brzmienie tego przepisu zostało ustalone ustawą z dnia 12 kwietnia 2019 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 934), dalej: "ustawa zmieniająca". Odnotować przy tym należy, że w myśl art. 5 pkt 2 ustawy zmieniającej, która weszła w życie 31 maja 2019 r., do postępowań prowadzonych na podstawie p.p.s.a. wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe, z tym że do pierwszego pisma wniesionego przez stronę w danej sprawie po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepis art. 46 § 2 p.p.s.a. w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą, tj. zawierający wymóg podania numeru PESEL. W przedmiotowej sprawie skarga do WSA została złożona w organie 13 czerwca 2019 r., zaś do sądu wpłynęła 9 lipca 2019 r., wobec czego konieczność podania numeru pesel nie budzi wątpliwości.

Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepis ten stosuje się do skargi, stosownie bowiem do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi, o których mowa w tych przepisach, skutkuje odrzuceniem skargi.

Skarga do WSA złożona przez J.B., nie zawierała numeru PESEL skarżącej. Zatem zasadnie została ona wezwana do usunięcia wskazanego braku – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wskazano powyżej w aktach sprawy znajduje się podpisane przez skarżącą ZPO przesyłki wzywającej do nadesłania numeru PESEL, zawierającej również stosowne pouczenia (kopia wezwania wysłanego skarżącej – k. 6-7). Świadczy o tym znajdująca się na ZPO adnotacja. Ponadto z ZPO wynika jednoznacznie, że przesyłka ta została odebrana przez skarżącą 8 lipca 2019 r. Nie ulega przy tym wątpliwości, że brak skargi nie został usunięty w terminie. Do chwili wydania przez WSA postanowienia o odrzuceniu skargi, skarżąca nie nadesłała bowiem numeru PESEL. Sama przy tym przyznała, że doszło z jej strony do przeoczenia (mimo prawidłowego wezwania w tym zakresie).

Zaznaczenia wymaga, że postępowanie sądowe jest postępowaniem sformalizowanym. Czynności podejmowane przez jego uczestników muszą być dokonywane w określonych w ustawie terminach, w stosownej formie i o odpowiedniej treści. Elementy składowe wszelkich pism, w tym również skarg składanych do sądu zostały określone przez ustawodawcę, a niestosowanie się do tych wymogów naraża uczestników postępowania na konsekwencje procesowe. Obowiązkiem strony jest stosowanie się do wezwań sądu, niezależnie czy uważa je za słuszne czy też nie.

Naczelny Sąd Administracyjny nie miał możliwości uwzględnienia podniesionej w zażaleniu argumentacji, bowiem wskazane tam okoliczności pozostawały bez wpływu na ocenę zasadności zastosowania art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Omawiany przepis ma charakter bezwzględnie obowiązujący, zatem sąd pierwszej instancji zobowiązany był do odrzucenia skargi. Natomiast wskazywane okoliczności, mogłyby być oceniane przy rozpatrywaniu wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, którego jednakże w przedmiotowej sprawie nie złożono.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.