Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 1019/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-03-14 00:00:00+01:00 ()
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od uiszczenia wpisu sądowego
Powołane przepisy: article: art. 246 par 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2016 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi J. S. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2015 r. o udostępnienie informacji publicznej (dot. [...]) postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

J. S. przy piśmie z dnia 29 lutego 2016 r., w którym podniósł "istotną zmianę sytuacji materialnej i życiowej", złożył ponownie w niniejszej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych, wskazując, że wnosi o zwolnienie od wpisu sądowego od skargi.

Jak wynika z akt sprawy, skarżący po raz pierwszy złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu od skargi, który następnie sprecyzował w urzędowym formularzu PPF, jako wniosek o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego (k-19 akt).

Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 8 stycznia 2016 r., odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu złożonego przez stronę sprzeciwu, postanowieniem z dnia 18 lutego 2016 r., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

W ponownym wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 29 lutego 2016 r. wnioskodawca wskazał na okoliczności podniesione w formularzu PPF z dnia 4 stycznia 2016 r., nadto oświadczył, że u jego syna stwierdzono ostatnio poważną wadę serca, co oznacza, że jest praktycznie niezdolny do pracy w gospodarstwie i musi być pod stałą kontrolą lekarzy. Jednocześnie podał, że kolejna wizyta u kardiologa w ramach NFZ została wyznaczona za 6 miesięcy, a koszt jednej prywatnej wizyty u lekarza wynosi 150 zł.

Do wniosku dołączył kserokopie dokumentacji dotyczącej stanu majątkowego rodziny, kserokopie dokumentów potwierdzających wydatki na opłaty oraz kserokopie dokumentacji medycznej syna, w tym m.in. paragonu fiskalnego za konsultację u kardiologa na kwotę 150 zł z dnia [...] stycznia 2016 r., zwolnienia lekarskiego syna z dnia [...] stycznia 2016 r. oraz z dnia [...] lutego 2016 r., karty informacyjnej pobytu syna na oddziale chorób wewnętrznych, wyciągu z konta bankowego synowej za grudzień 2015 r., odcinków emerytury swojej i żony, opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, decyzji Wójta Gminy [...] w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego z dnia [...] lutego 2015 r. oraz decyzji w sprawie wymiaru podatku rolnego, decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] listopada 2014 r. o pobieranych zasiłkach na dzieci.

Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Udzielenie stronie prawa pomocy jest formą dofinansowania jej z budżetu państwa i winno sprowadzać się jedynie do przypadków, w których strona rzeczywiście nie posiada środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym i wykaże to w sposób przekonywujący.

Instytucja prawa pomocy jest zatem wyjątkiem od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania przez stronę i ma zastosowanie w szczególnie uzasadnionych przypadkach. Prawo dostępu do sądu nie oznacza jednocześnie konieczności zagwarantowania stronom bezwarunkowego prawa do uzyskania bezpłatnej pomocy prawnej, ani do zwolnienia (częściowego zwolnienia) od kosztów sądowych.

Prawo pomocy winno być więc udzielane przede wszystkim osobom bezrobotnym, samotnym, bez źródeł stałego dochodu i bez majątku.

Deklarowany dochód rodziny skarżącego wynosi 3.891,53 zł miesięcznie, gospodarstwo rolne, prowadzone przez syna i synową wnioskodawcy zaspakaja bieżące potrzeby rodziny, a on sam (oraz jego żona) posiada stały dochód w postaci emerytury rolniczej.

Należy więc uznać, że wnioskodawca nie wykazał, że nie jest w stanie uiścić 100 zł tytułem wpisu od wniesionej skargi bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.