Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 391/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2018-08-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 262  par. 1  pkt 2  i 264  w zw. z art. 138  par. 2 i 144
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: Art. 16
journal: Dz.U. 2017 poz 935
law: Ustawa z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw
article: Art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki (spr.) Sędziowie: WSA Ewa Michna WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi D. C., J. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania rozgraniczeniowego skargę oddala.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym przez D. C. i J. C. oraz przez H. W., M. W. i I. S. (dalej skarżący) postanowieniem z dnia 31 stycznia 2018 r. nr [...], wydanym na podstawie przepisu art. 262 § 1 pkt 2 i 264 w zw. z art. 138 § 2 i 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn., Dz. U. z 2016 r., poz. 23) w zw. z art. 16 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935), Samorządowego Kolegium Odwoławczego uchyliło postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy O z dnia [...] 2017 r. nr [...] orzekające o:

1. ustaleniu kosztów postępowania rozgraniczeniowego na kwotę 2.800 zł, na którą składają się:

- 900 zł - rozgraniczenie działki nr [...] z działką nr [...],

- 900 zł - rozgraniczenie działki nr [...] z działką nr [...],

- 1.000 zł - rozgraniczenie działki nr [...] z działką nr [...];

2. zobowiązaniu do uiszczenia kosztów określonych w pkt 1

- D. i J. C. w wysokości 1.400 zł,

- H. W. w wysokości 383,79 zł,

- M. W. w wysokości 66,21 zł,

- I. S. w wysokości 50,00 zł,

- J. i A. K. w wysokości 500,00 zł

oraz przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

Powyższe postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Burmistrz Miasta i Gminy O decyzją z dnia [...] 2017 r. nr [...] orzekł o rozgraniczeniu w zakresie dotyczącym nieruchomości położonej w O, gm. O oznaczonej nr ew. [...], zapisanej w operacie ewidencji gruntów pod poz. 584 jako własność D. i J. małż. C., z działką sąsiednią o nr:

- [...] położoną w O gm. O, zapisaną w operacie ewidencji gruntów obrębu O pod poz. rej. [...] jako własność J. K. i A. K. – reprezentowanego przez J. K. na mocy udzielonego w trakcie postępowania upoważnienia, na odcinku między punktami: [...]-[...]- [...]- [...] – [...] – [...]- [...] – [...]- [...]- [...]- [...] – [...] – [...]- [...] – [...]- [...]-[...] – [...], w sposób ustalony i wskazany na gruncie oraz określony szkicem granicznym przez geodetę A. G., stanowiącym integralną część ww. protokołu granicznego, przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w Starostwie Powiatowym w dniu 16 sierpnia 2017 r. za nr [...] (operat [...]).

Burmistrz Miasta i Gminy O decyzją z dnia [...] 2017 r. nr [...] umorzył postępowanie rozgraniczeniowe w zakresie dotyczącym ustalania granicy pomiędzy nieruchomością położoną w O gmina O, oznaczonej nr ew. [...], zapisanej w operacie ewidencji gruntów pod poz. rej. [...] jako własność D. i J. małż. C. a działkami sąsiednimi o nr:

- [...] położoną w O gm. O, zapisaną w operacie ewidencji gruntów obrębu O pod poz. re. [...] jako współwłasność H. W. w 655/768 i M. W. w 113/768 części,

- [...] położoną w O gmina O, zapisaną w operacie ewidencji gruntów obrębu O pod poz. re. [...] jako własność I. S., reprezentowanie przez S. S. na mocy udzielonego pełnomocnictwa z dnia 17 marca 2017 r.

Organ I instancji - Burmistrz Miasta i Gminy O - postanowieniem z dnia [...] 2017 r. nr [...] :

1. ustalił koszty postępowania rozgraniczeniowego na kwotę 2.800 zł, na którą składają się:

- 900 zł - rozgraniczenie działki nr [...] z działką nr [...],

- 900 zł- rozgraniczenie działki nr [...] z działką nr [...],

- 1.000 zł- rozgraniczenie działki nr [...] z działką nr [...];

2. zobowiązał do uiszczenia kosztów określonych w pkt 1.

- D. i J. C. w wysokości 1.400 zł,

- H. W. w wysokości 383,79 zł,

- M. W. w wysokości 66,21 zł,

- I. S. w wysokości 50,00 zł,

- J. i A. K. w wysokości 500,00 zł.

W sentencji postanowienia organ I instancji wskazał, że jest ono związane z wydaniem dwóch decyzji z dnia [...] 2017 r. o rozgraniczeniu: [...] o rozgraniczeniu nieruchomości oraz [...] o umorzeniu postępowania rozgraniczeniowego

Natomiast w uzasadnieniu postanowienia organ przedstawił zestawienie kosztów odnoszących się do postępowania zakończonego decyzją rozgraniczeniową ([...]). Wskazał, że ostateczna kwota 2 800 zł dzieli się na poniższe kwoty za każdą z niżej wymienionych prac:

a. rozgraniczenie działki nr [...] z działką nr [...] w O – 900 zł,

b. rozgraniczenie działki nr [...] z działką nr [...] w O – 900 zł,

c. rozgraniczenie działki nr [...] z działką nr [...] w O – 1 000 zł.

Wysokość kosztów została ustalona w oparciu o umowę nr [...] z dnia 14 lutego 2017 r., protokół odbioru prac z dnia 17 sierpnia 2017 r. oraz faktury VAT nr [...] z dnia 17 sierpnia 2017 r., przy czym wynagrodzenie związane jest z wykonaną pracą jedynie przez geodetę A. G. Pozostali geodeci wykonujący czynności w sprawie: R. M., R. J., S. C. w ocenie organu działali nieskutecznie i nie wywiązali się z powierzonych im obowiązków, co skutkowało koniecznością powołania czwartego geodety A. G. Ponadto niemożność obciążenia stron postępowania wynagrodzeniem za wykonane przez tych geodetów czynności wynikała z faktu, że R. M. nie działała na zlecenie organu oraz z tego względu, że w toku postępowania miały miejsce takie zdarzenia tamujące postępowanie takie jak konieczność naliczania kar umownych, ustalenie wykonawstwa zastępczego czy odstąpienie od umowy.

Przy ustalaniu wysokości kwot obciążających poszczególne strony organ przyjął kryterium ilości granic podlegających ustaleniu z udziałem poszczególnych nieruchomości z uwzględnieniem ilości właścicieli lub współwłaścicieli i rodzajem współwłasności. Z uwagi więc na to, że rozgraniczenie dotyczyło jednej nieruchomości oznaczonej jako działka o nr [...] z trzema bezpośrednio przylegającymi do niej działkami o nr [...], [...], [...] jak również biorąc pod uwagę ustalenia wynikające z § 2 ust. 1 pkt a, b, c umowy nr [...] z dnia 14 lutego 2017 r. oraz stosując zasadę wynikającą z art. 152 Kodeksu cywilnego – poszczególne kwoty wynikające z ww. umowy tj. odpowiednio: 900 zł, 900 zł i 1000 zł podzielono przez 2, przez co uzyskano łączną kwotę w wysokości 1 400 zł (2 x 450 zł + 500 zł =1 400 zł), którą obciążono wnioskodawców postępowania (właścicieli działki o nr [...]). W przypadku działki nr [...] jej właścicieli obciążono kwotą 450 zł. Taką samą kwotą obciążono również współwłaścicieli działki nr [...], przy czym rozdzielono ją według posiadanych przez nich udziałów (655/768 cz. I 113/768 cz.), co w wyniku ich pomnożenia przez 450 zł dało w zaokrągleniu kwoty: 383,79 zł i 66,21 zł. Pozostałych uczestników postępowania (właścicieli działki o nr ew. [...]) obciążono kwotą 500 zł.

W zażaleniu od ww. postanowienia skarżący podnieśli, że zostali niesłusznie obciążeni kosztami postępowania rozgraniczeniowego, gdyż wykonywanie czynności przez geodetę A. G. wiązało się tylko i wyłącznie z inicjatywy organu i wskutek nieprawidłowości w toku postępowania, na które żalący się nie mieli wpływu. Ponieśli już koszty postępowania rozgraniczeniowego w związku z nieprzyjętą przez organ pracą geodety R. M.

Opisanym na wstępie postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło postanowienie organu I instancji w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

W uzasadnieniu tak podjętego rozstrzygnięcia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie przyznało na wstępie, że w świetle przepisów zaszły co do zasady podstawy do wydania postanowienia ustalającego koszty postępowania i zobowiązującego strony postępowania do ich uiszczenia. Wątpliwości organu odwoławczego zrodziły jednak ustalenia wysokości kosztów rozgraniczenia działek nr [...] z działkami o nr [...] i [...]. Zwrócono uwagę, że rozgraniczenie tych działek nastąpiło w drodze ugód zawartych w 2012 r. przed geodetą R. M. upoważnioną pierwotnie na wniosek skarżących do przeprowadzenia czynności postępowania rozgraniczeniowego. Na skutek nieprzekazania dokumentacji z rozgraniczenia do Państwowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego przez wykonawcę prac nie mogło dojść do zakończenia postępowania administracyjnego i dopiero włączenie aktów ugody do materiałów dowodowych operatu rozgraniczeniowego sporządzonego przez ostatecznie upoważnionego przez organ l instancji do przeprowadzenia czynności postępowania rozgraniczeniowego geodetę uprawnionego A. G. umożliwiło zakończenie postępowania. Jednakże geodeta ten w istocie nie dokonywał żadnych czynności na gruncie związanych z ustaleniem przebiegu granicy pomiędzy działkami nr [...], [...] i [...] a jedynie zaakceptował czynności dokonane przez R. M., której upoważnienie do przeprowadzenia rozgraniczenia zostało cofnięte. W ocenie organu odwoławczego nakład pracy A. G. związany z rozgraniczeniem działki nr [...] z działkami nr [...] i nr [...] nie jest adekwatny do kwoty przyjętej prze organ I instancji (1800 zł) w porównaniu z nakładem pracy przy ustaleniu przebiegu granicy pomiędzy działkami nr [...] i nr [...], gdzie czynności musiały być przeprowadzone w całości ponownie, a koszt rozgraniczenia tych działek został określony na kwotę 1.000 zł.

W ramach ponownie prowadzonego postępowania, organ zalecił ustalenie wysokości kosztów rozgraniczenia działek nr [...], [...] i [...], między innymi poprzez odebranie wyjaśnień od geodety.

Organ odwoławczy zwrócił przy tym uwagę, że organ I instancji naruszył przepis art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t. jedn., Dz. U. z 2017 r., poz. 2101, zwanej dalej Prawem Geodezyjnym i kartograficznym) upoważniając do wykonania czynności postępowania rozgraniczeniowego geodetę wskazanego przez wnioskodawców postępowania. To wójt, burmistrz, prezydent miasta wskazuje i upoważnia geodetę do przeprowadzenia czynności postępowania rozgraniczeniowego.

Naruszenie przez organ tej zasady naraziło strony postępowania rozgraniczeniowego na dodatkowe koszty, co organ I instancji, ustalając koszty postępowania rozgraniczeniowego, winien uwzględnić.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na ww. postanowienie skarżący podnieśli zarzuty naruszenia przepisów postępowania skutkujące błędnym ustaleniem stanu faktycznego oraz przepisów prawa materialnego art. 31 ust. 1 w zw. z art. 29 Prawa geodezyjnego i kartograficznego.

W treści skargi opisali przebieg postępowania mający związek z działaniami powoływanych, również na ich wniosek geodetów, akcentując brak własnej winy w generowaniu kosztów postępowania.

W piśmie z dnia 26 maja 2018 r., stanowiącym uzupełnienie skargi podnieśli, że postępowanie rozgraniczeniowe o nr [...] (zakończone umorzeniem postępowania) nie wywołało żadnych skutków prawnych w postaci ujawnienia jego wyników w ewidencji gruntów i budynków, w związku z czym nie powinni ponosić żadnych kosztów tego postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. jedn., Dz. U. z 2017 r., poz. 2188) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej w skrócie P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd administracyjny nie rozstrzyga więc merytorycznie, lecz ocenia zgodność decyzji z przepisami prawa.

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Przedmiotem kontroli Sądu było postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 stycznia 2018 r. nr [...] uchylające w całości wydane przez Burmistrza Miasta i Gminy O postanowienie z dnia [...] 2017 r. w sprawie ustalenia i podziału kosztów postępowania rozgraniczeniowego, zainicjowanego wnioskiem skarżących z dnia 8 maja 2012 r. dotyczącym rozgraniczenia działek położonych w O: stanowiącej własność skarżących działki o nr [...] z działkami sąsiednimi o nr: [...] własności H. i A. W., [...] własności I. S. oraz działki o nr [...] własności J. i A. K. – i przekazujące sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji.

Zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego jest zatem postanowieniem kasacyjnym wydanym ze względu na to, że Kolegium dopatrzyło się wadliwości rozstrzygnięcia organu I instancji wydanego z uwagi na naruszenie przepisów postępowania i uznało, że konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na rozstrzygnięcie. Podstawę jego wydania stanowił art. 138 § 2 Kpa w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn., Dz.U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm., zwanej dalej w skrócie – k.p.a.).Ten drugi przepis odsyła w sprawach nieuregulowanych w rozdziale dotyczących zażaleń do przepisów dotyczących odwołań, wskazując, że należy je stosować "odpowiednio", co należy rozumieć w ten sposób, że organ II instancji rozpoznając zażalenie, jest uprawniony w przypadku ziszczenia się przesłanek z art. 138 § 2 k.p.a. do uchylenia zaskarżonego postępowania i jednoczesnego przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

W niniejszej sprawie oznacza to, że Kolegium uznało, iż organ I instancji przeprowadził postępowanie z istotnym naruszeniem przepisów postępowania, gdyż nie wyjaśnił (nie uzasadnił) z jakiego powodu przyjął, że przedstawione przez ostatniego działającego w sprawie rozgraniczenia geodety A. G. koszty postępowania rozgraniczeniowego (2 800 zł) odpowiadają pojęciu kosztów postępowania, do których zgodnie z art. 262 § 1 k.p.a. poniesienia obowiązane są strony oraz oznacza to, że w ocenie Kolegium nie jest możliwe sanowanie tych uchybień przez organ odwoławczy bez naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sadów administracyjnych, podstawowym obowiązkiem sądu administracyjnego rozpoznającego skargę na orzeczenie kasacyjne będzie przede wszystkim ustalenie, czy zachodziły przesłanki do zastosowania art. 138 § 2 k.p.a., a więc odstąpienie od zasady ogólnej ponownego, merytorycznego rozpoznania sprawy albo zakończenia jej w inny sposób (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 10 lipca 2018 r., sygn. akt II SA/Łd 454/18, LEX nr 2524676).

W ocenie Sądu przebieg postępowania przed organem I instancji oraz jego rezultaty uzasadniały odstąpienie przez organ odwoławczy od merytorycznego rozpoznania sprawy czy zakończenia jej w inny niż kasacyjny sposób.

Po pierwsze, analizując, czy zaszła przesłanka wydania postanowienia z naruszeniem przepisów postępowania, odnieść się należy raz jeszcze do treści przepisu art. 262 § 1 k.p.a. określającego rodzaj kosztów, do których poniesienia zobowiązana jest strona postępowania, czyli musi wynikać z jej winy lub być poniesiony w interesie lub na żądanie strony.

Organ administracji, decydując o obowiązku strony poniesienia kosztów postępowania, dookreśla z jakiego źródła ten obowiązek się wywodzi.

Z zaskarżonego postanowienia wynika, że na skarżących oraz pozostałe strony postępowania rozgraniczeniowego w O nałożono obowiązek pokrycia kosztów postępowania ze względu na to, że rozgraniczenie nastąpiło w interesie ich wszystkich.

Sąd nie kwestionuje, że ustalenie granic sąsiadujących nieruchomości leży w interesie prawnym wszystkich właścicieli, w sytuacji, gdy granice gruntów sąsiadujących stają się sporne. Rozgraniczenie jest przeprowadzane także w interesie właścicieli nieruchomości sąsiadującej. W orzecznictwie przyjmuje się, że koszty postępowania rozgraniczeniowego obciążają strony będące właścicielami rozgraniczanych nieruchomości (z uwagi na ich interes w postępowaniu – art. 262 § 1 pkt 2) według zasady wyrażonej w art. 152 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Prawo cywilne, t. jedn., Dz. U. z 2018 r., poz. 1025), tj. w częściach równych.

Dopuszcza się odmienny podział kosztów jak przeprowadzany w niniejszej sprawie z zastosowaniem kryterium ilości granic podlegających ustaleniu z udziałem poszczególnych nieruchomości z uwzględnieniem ilości właścicieli lub współwłaścicieli i rodzajem współwłasności, niemniej kwestia podziału jest wtórna wobec określenia rodzaju kosztów podlegających rozdziałowi na strony postępowania.

Zgodnie z art. 263 § 1 k.p.a. do kosztów postępowania zalicza się koszty podróży i inne należności świadków i biegłych oraz stron w przypadkach przewidzianych w art. 56, koszty spowodowane oględzinami na miejscu, koszty doręczenia stronom pism urzędowych, a także koszty mediacji. Zgodnie z § 2 tego przepisu organ administracji publicznej może zaliczyć do kosztów postępowania także inne koszty bezpośrednio związane z rozstrzygnięciem sprawy.

Należy wyraźnie podkreślić, że "możliwość" obciążenia kosztami postępowania rozgraniczeniowego nie oznacza bezwzględnie takiego obowiązku. Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z 1 lutego 2018 r. sygn. akt III SA/Łd 1128/17 "(...) wydając orzeczenie w przedmiocie kosztów postępowania, organ musi zawsze brać pod uwagę, czy zachowanie strony (stron) uzasadnia obciążenie kosztami postępowania tylko jedną z nich czy wszystkie a w tym ostatnim przypadku - w jakim stosunku".

Jak wskazał też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w ww. wyroku "(...) organ administracji nie może bezkrytycznie przyjmować rachunków (faktur) wystawionych przez upoważnionych geodetów za czynności związane z rozgraniczeniem, czy też oświadczeń, co do nakładu i wartości wykonanych prac oraz związanych z nimi poniesionych kosztów (...). Organ administracji jest zobowiązany do ich sprawdzenia, niezależnie od tego jaką umowę zawarł z geodetą, którego upoważnił do wykonania czynności związanych z rozgraniczeniem, czemu winien dać wyraz w uzasadnieniu postanowienia w przedmiocie kosztów postępowania (...)".

W niniejszej sprawie zgodzić się należy z Kolegium, że organ w sposób bezkrytyczny przyjął złożoną przez Biuro Usług Geodezyjnych A P. M. w dniu 17 sierpnia 2018 r. fakturę za wykonanie geodezyjnego rozgraniczenia działki nr [...] z działkami nr [...], [...], [...] położonych w O opiewającą na kwotę 2 800 zł jako świadczącą o realnym nakładzie pracy geodety (A. G.) i tak samo bezkrytycznie odebrał od geodety oświadczenie zawarte w protokole odbioru prac z tego samego dnia (k. 218 akt administracyjnych, tom 6), że ww. wynagrodzenie dzieli się na prace: rozgraniczenie działki nr [...] z działką nr [...] za kwotę brutto 900 zł, rozgraniczenie działki nr [...] z działką nr [...] za kwotę brutto 900 zł oraz rozgraniczenie działki nr [...] z działką nr [...] za kwotę brutto 1 000 zł.

Zgodzić się należy dalej z Kolegium, że organ I instancji winien sprawdzić, czyli przeprowadzić na podstawie art. 7 i 77 § 1 k.p.a. konieczne postępowanie wyjaśniające, również poprzez przesłuchanie geodety wykonującego czynności, czy wskazane przez niego wynagrodzenie jest adekwatne do podjętych "w interesie" stron czynności a nade wszystko czy adekwatnym do okoliczności sprawy jest obciążenie stron postępowania tym wynagrodzeniem.

W szczególności wątpliwym jest żądanie od geodety kwot po 900 zł za dokonanie rozgraniczenia działek nr [...] z działką nr [...] oraz działek o nr [...] z działką o nr [...] w świetle niepodważalnych okoliczności, że geodeta A. G., który był czwartym geodetą w postępowaniu, jeśli chodzi o rozgraniczenie ww. działek faktycznie nie podejmował czynności w terenie, a jedynie akceptował czynności pierwszego geodety w sprawie R. M. Włączenie przez geodetę A. G. aktów ugody zawartych na gruncie w 2012 r. przed geodetą R. M. do operatu rozgraniczeniowego niewątpliwie przyspieszyło postępowanie i przyczyniło się do jego zakończenia poprzez umorzenie postępowania rozgraniczeniowego w zakresie ww. działek (decyzją z dnia [...] 2017 r. nr [...]), jednak w ocenie Sądu nie może uzasadniać rażącej dysproporcji w stosunku do żądanego przez geodetę A. G. wynagrodzenia za rozgraniczenie działek o nr [...] z działką o nr [...] 1 000 zł, podczas którego geodeta ten przeprowadził w całości ponownie postępowanie.

Na obowiązek oceny przez organy administracji efektów działań geodetów i przedstawionej przez nich dokumentacji (w tym finansowej), której wyniki muszą być ściśle skorelowane z proporcją nałożonych na stronę postępowania kosztów zwraca się niejednokrotnie w orzecznictwie sądowym, jak choćby w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 19 grudnia 2017 r., sygn. akt II SA/Lu 971/17, Lex nr 2442903.

Uchylając się od należytej oceny, organy naruszają wymogi wynikające z art. 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a.

W niniejszej sprawie, jak słusznie Kolegium zwróciło uwagę, organ I instancji, rozpoznając ponownie sprawę o ustalenie kosztów, winien mieć na względzie całokształt okoliczności sprawy, zwłaszcza związane z pierwotnym pochodzącym od wnioskodawców, nie od organu, umocowaniem geodety R. M., a co za tym idzie z faktem poniesienia już przez skarżących kosztów rozgraniczenia, na co niejednokrotnie skarżący w toku postępowania zwracali uwagę.

Rozważając z kolei drugą przesłankę orzeczenia kasacyjnego wynikającą z art. 138 § 2 k.p.a. związaną z koniecznym do wyjaśnienia zakresem sprawy mającym istotny wpływ na wynik sprawy, również należy uznać, że została w sprawie spełniona.

Konieczny zakres wyjaśnienia został przedstawiony w poprzednich akapitach, natomiast istotność wpływu na wynik sprawy sprowadza się w ostatecznym zakresie do stopnia obciążenia stron kosztami postępowania, wynikającym nie tyle z podziału tych kosztów, co w kwocie, jaka ma być ewentualnie na nie rozdysponowana.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), orzekł, jak w sentencji wyroku.