Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 230/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2017-03-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6166  Łowiectwo
6393 Skargi na uchwały sejmiku województwa, zawierającej przepisy prawa miejscowego w przedmiocie ... (art. 90 i 91 ustawy o
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Sejmik Województwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 2 i par 3, art. 232 par 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. C.-K. na uchwałę Sejmiku Województwa Zachodniopomorskiego z dnia 25 czerwca 2013 r., Nr XXVI/362/13 w przedmiocie podziału Województwa Zachodniopomorskiego na obwody łowieckie postanawia: 1/ odrzucić skargę, 2/ zwrócić skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 300 zł (słownie: trzysta złotych).


UZASADNIENIE

Sejmik Województwa Zachodniopomorskiego w dniu 25 czerwca 2013 r. podjął uchwałę Nr XXVI/362/13 w sprawie podziału województwa zachodniopomorskiego na obwody łowieckie.

Pismem z dnia 25 września 2016 r. (data wpływu do organu 7 październik 2016 r.) A. C. K. wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa w związku z rzeczoną uchwałą.

Organ pismem z dnia 23 grudnia 2016 r., doręczonym stronie w dniu 30 grudnia 2016 r., poinformował, że nie będzie rozpoznawał wezwania do usunięcia naruszenia prawa.

Następnie A. C. –K. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika w dniu 25 stycznia 2017 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na ww. uchwałę Sejmiku Województwa Zachodniopomorskiego z dnia 25 czerwca 2013 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie ewentualnie oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. dalej jako P.p.s.a.), w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

Natomiast stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3).

Kontrowersje, dotyczące terminu wnoszenia tego rodzaju skargi, zostały wyjaśnione w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie siedmiu sędziów z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/2007 (publ. ONSAiWSA 2007/3 poz. 60). Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że z przepisu art. 53 § 2 P.p.s.a. wynikają dwa terminy wniesienia skargi.

Po pierwsze, jest to termin trzydziestu dni, który ma zastosowanie w sytuacji, gdy organ udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i biegnie od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi. Doręczenie odpowiedzi na wezwanie jest zdarzeniem, które jest początkiem obliczania terminu 30 dni.

Po drugie, jest to termin sześćdziesięciu dni, który ma zastosowanie w sytuacji, gdy organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (lub udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa po upływie 60 dni) oraz biegnie od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa do organu.

Z relacji obu terminów wskazanych w art. 53 § 2 P.p.s.a. wynika, że już z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni do wniesienia skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. W okresie biegu tego terminu (w okresie 60 dni) organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu zostaje przerwany, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie, rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni od dnia doręczenia tej odpowiedzi stronie.

W niniejszej sprawie skarżąca złożyła wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w odniesieniu do uchwały z dnia 25 czerwca 2013 r., Nr XXVI/362/13 w dniu 7 października 2016 r. Natomiast organ udzielił odpowiedzi na złożone wezwanie dopiero w dniu 30 grudnia 2016 r. Zatem po upływie 60 dniowego terminu na wniesienie skargi.

Zgodnie z art. 53 § 2 P.p.s.a., termin (60 dni) na wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie należy liczyć od dnia 7 października 2016 r. Ostatnim dniem na wniesienie skargi był zatem dzień 6 grudnia 2016 r.

Wobec powyższego skarga A. C. K. wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie w dniu 25 stycznia 2017 r. została złożona po upływie ustawowego terminu.

Zaznaczyć należy, że w niniejszej sprawie dla obliczenia terminu do wniesienia skargi, nie ma znaczenia fakt, że skarżąca wniosła skargę w terminie 30 dni od dnia w którym organ udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

W przedmiotowej sprawie organ udzielił odpowiedzi na wezwanie po upływie terminu 60 dni w których skarżąca wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa, zatem dla obliczania terminu do wniesienia skargi udzielenie odpowiedzi na wezwanie nie ma znaczenia prawnego.

W tym stanie rzeczy na mocy art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji postanowienia

O zwrocie opłaconego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.