Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1825/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-01-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 42 § 3, art. 46 § 1
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 53 § 1 i art. 58 § 1 pkt. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Maria Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 września 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 1271/15 o odrzuceniu skargi M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zapłaty kwoty tytułem zwrotu kosztów związanych z usunięciem, przechowywaniem, oszacowaniem i likwidacją pojazdu postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

W dniu [...] października 2014 r. (data złożenia w zakładzie karnym) M. B. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Starosty P. z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...]. Wezwany do sprecyzowania skargi potwierdził, że dotyczy ona decyzji Starosty P., wobec czego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przekazał skargę temu organowi celem udzielenia odpowiedzi na skargę i nadesłania akt administracyjnych, a następnie postanowieniem z dnia 5 marca 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 2539/14, odrzucił skargę.

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi kasacyjnej, wniesionej przez ustanowionego dla skarżącego pełnomocnika z urzędu, postanowieniem z dnia 20 maja 2015 r., sygn. akt I OSK 1288/15, uchylił wymienione wyżej postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o odrzuceniu skargi.

W konsekwencji postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, ponownie rozpoznając sprawę, wezwał skarżącego do wskazania, którą decyzję zaskarżył skargą. W odpowiedzi skarżący wskazał, że skargę wniósł na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2014 r., nr KOA [...]. Następnie akta administracyjne wraz z kopią pisma skarżącego i skargi przekazano organowi celem udzielenia odpowiedzi na skargę.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej odrzucenie z powodu przekroczenia ustawowego terminu do jej wniesienia.

Postanowieniem z dnia 29 września 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 1271/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej: "P.p.s.a.") jako wniesioną po upływie ustawowego trzydziestodniowego terminu określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a. Jak stwierdził Sąd pierwszej instancji, decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. wraz z pouczeniem o sposobie i trybie wniesienia skargi doręczono skarżącemu w dniu [...] lipca 2014 r., zatem termin do jej zaskarżenia skargą upływał z dniem [...] sierpnia 2014 r. Natomiast skarżący wniósł skargę na przedmiotową decyzję bezpośrednio do Sądu w dniu [...] października 2014 r.

M. B. wniósł na powyższe postanowienie zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, domagając się jego uchylenia oraz rozpoznania skargi. Zarzucił, że Sąd pierwszej instancji błędnie uznał, iż skarżący przekroczył termin do wniesienia skargi, mimo faktu nieprawidłowego doręczenia mu przedmiotowej decyzji. Wniesienie natomiast przez skarżącego skargi bezpośrednio do Sądu, a nie za pośrednictwem organu, wynikało z błędnego pouczenia go o trybie zaskarżenia decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 42 § 3 K.p.a. w razie niemożności doręczenia osobie fizycznej pisma w sposób określony w § 1 i 2 - tj. w mieszkaniu lub miejscu pracy bądź w lokalu organu administracji publicznej, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej - a także w razie koniecznej potrzeby, pisma doręcza się w każdym miejscu, gdzie się adresata zastanie. Oznacza to, że opisane wyżej doręczenie w trybie wyjątkowym ma miejsce wyłącznie w sytuacji, gdy nie można doręczyć adresatowi pisma w trybie zwykłym (§1) bądź w trybie uzupełniającym (§ 2).

Taka sytuacja miała miejsce w przedmiotowej sprawie, bowiem jak wynika z akt administracyjnych niniejszej sprawy, decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...] została doręczona skarżącemu do Zakładu Karnego W., w którym wówczas przebywał. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru powyższej decyzji wynika, że skarżący osobiście odebrał pismo, co potwierdził własnoręcznym podpisem ze wskazaniem daty doręczenia, tj. [...] lipca 2014 r. Doręczenie to było zatem zgodne z art. 42 § 3 i art. 46 § 1 K.p.a. Ponadto w decyzji tej zawarto prawidłowe pouczenie o możliwości jej zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., w terminie trzydziestu dni od daty jej doręczenia.

Mając zatem na uwadze, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w sposób prawidłowy w dniu [...] lipca 2014 r., należy przyjąć, że dnia następnego rozpoczął swój bieg termin do wniesienia skargi, który upłynął bezskutecznie w dniu [...] sierpnia 2014 r. Tym samym prawidłowo stwierdził Sąd pierwszej instancji, że złożona przez M. B. w dniu [...] października 2014 r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga została wniesiona z przekroczeniem ustawowego terminu przewidzianego w art. 53 § 1 P.p.s.a. i z tego powodu podlegała ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.

Z tych przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. oddalił zażalenie.