Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 842/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2017-11-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6340 Potwierdzenie represji
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87 par. 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. K. na decyzję Inne z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia statusu działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych - w zakresie wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu.


UZASADNIENIE

W dniu 25 lipca 2017 r. (data nadania – k. 6) E. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Inne z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia statusu działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych.

Zarządzeniem z dnia 30 sierpnia 2017 r. Przewodniczący Wydziału II WSA w Lublinie wezwał skarżącego do uiszczenia w terminie 7 dni tytułem wpisu od skargi należnej kwoty, pod rygorem odrzucenia skargi. Przedmiotowe wezwanie zostało doręczone skarżącemu prawidłowo w dniu 12 września 2017 r. (potwierdzenie odbioru – k. 15).

Skarżący w zakreślonym terminie, który upływał w dniu 19 września 2017 r., nie wykonał powyższego obowiązku, wobec czego Sąd postanowieniem z dnia 25 października 2017 r. odrzucił jego skargę na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a."

W dniu 9 listopada 2017 r. (data nadania – k. 26) E. K. złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku wskazał, że choruje na przewlekłą depresję, której progresja nastąpiła w okresie, gdy biegł termin do opłacenia skargi. W konsekwencji choroba uniemożliwiła mu wykonanie nakazanej czynności. Remisja choroby nastąpiła dopiero od początku bieżącego tygodnia, co – jak stwierdził skarżący – uzasadnia przedmiotowy wniosek.

Do powyższego wniosku skarżący załączył potwierdzenie zapłaty na rachunek Sądu w dniu 9 listopada 2017 r. należnego wpisu od skargi w kwocie 100 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie zaś do art. 87 § 2 p.p.s.a. na stronie spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak jej winy w uchybieniu terminu.

Z powyższych przepisów wynika, że warunkiem przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie przez stronę braku jej winy w jego uchybieniu. Uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu wiąże się z tym, że strona powinna uwiarygodnić swoją staranność oraz fakt, iż przeszkoda uniemożliwiająca dokonanie czynności w terminie była od niej niezależna. W judykaturze przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (por. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 listopada 2010 r., sygn. akt II FZ 577/10, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

E. K. jako przeszkodę w zachowaniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi wskazał chorobę w postaci przewlekłej depresji. W ocenie Sądu choroba tego rodzaju – ze względu na jej charakter – rzeczywiście może w sposób obiektywny uniemożliwić osobie, która na nią cierpi, zachowanie należytej dbałości o własne sprawy. Skarżący twierdzenia o własnym stanie zdrowia nie poparł jednak żadnym zaświadczeniem lekarskim. W tej sytuacji - w oparciu jedynie o jego gołosłowne twierdzenie - nie sposób uznać, że uprawdopodobnił on, iż stan zdrowia uniemożliwił mu wykonanie w terminie powyższego obowiązku.

Z tych względów Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.