Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 734/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2020-12-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6144 Szkoły i placówki oświatowo-wychowawcze
Hasła tematyczne: Oświata
Skarżony organ: Minister Edukacji i Nauki
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 88 ust. 4, art. 88 ust. 6
journal: Dz.U. 2020 poz 910
law: Ustawa z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe - tj
article: par. 4 ust. 1 pkt 5
journal: Dz.U. 2004 nr 46 poz 438
law: Rozporządzenie Ministra Edukacji  Narodowej i Sportu z dnia 4 marca 2004 r. w sprawie szczegółowych zasad i warunków udzielania i cofania  zezwolenia na założenie szkoły lub placówki publicznej przez osobę prawną lub osobę fizyczną.
article: art. 16 ust. 1
journal: Dz.U. 2020 poz 2029
law: Ustawa z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych - t.j.

SENTENCJA

Dnia 15 grudnia 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Piotr Chybicki Sędziowie sędzia WSA Katarzyna Matczak (spr.) sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 grudnia 2020 roku sprawy ze skargi M. P. i M. T. na decyzję Kuratora Oświaty z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na założenie przedszkola publicznego - oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z 10 września 2019 r. M. P.-T. oraz M. T. (dalej jako: "Skarżący", "Strona") wystąpili o udzielenie zezwolenia na założenie publicznego przedszkola - Przedszkole Publiczne "[...]" z siedzibą w M. przy ul. "[...]". Do wniosku załączono: projekt aktu założycielskiego publicznego przedszkola, projekt statutu publicznego przedszkola, projekt procedur bezpieczeństwa obowiązujących w przedszkolu publicznym, kopię zaświadczenia Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w M. z 7 października 2010 r., kopię opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w M. z 3 września 2019 r., wykaz kadry pedagogicznej przedszkola, dane do rejestru RSPO, zobowiązanie do zapewnienia bezpiecznych i higienicznych warunków nauki oraz przestrzegania przepisów dotyczących szkół publicznych, kserokopie dowodów osobistych, pełnomocnictwo. W toku postępowania uzupełniono wniosek o projekt regulaminu zajęć na basenie, projekt procedur bezpieczeństwa oraz udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej. W dniu 5 listopada 2019r. "[...]" Kurator Oświaty wydał pozytywną opinię w sprawie założenia publicznego przedszkola pod nazwą: Przedszkole Publiczne "[...]" w M. (dalej jako: "Przedszkole Publiczne").

Decyzją z "[...]" r. Burmistrz Miasta M. (dalej: "Burmistrz") odmówił wydania zezwolenia na utworzenie Przedszkola Publicznego. W uzasadnieniu podano, że utworzenie ww. przedszkola nie stanowi korzystnego uzupełnienia sieci placówek zapewniających korzystanie z wychowania przedszkolnego. Nie spełniono przesłanki z § 4 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 18 sierpnia 2017 r. w sprawie szczegółowych zasad i warunków udzielania i cofania zezwolenia na założenie przez osobę prawną lub osobę fizyczną szkoły lub placówki publicznej (Dz. U. z 2017 r. poz. 1625 ze zm.) dalej jako: "rozporządzenie z 18 sierpnia 2017 r.". Wyjaśniono, że w roku szkolnym 2019/2020 na terenie Gminy M. (dalej: "Gmina") funkcjonuje 9 oddziałów przedszkolnych: w Przedszkolu Samorządowym "[...]" wchodzącym w skład Zespołu Oświatowego w M., w Szkole Podstawowej im. "[...]" w O., w Szkole Podstawowej w W. oraz w Szkole Podstawowej w B. Do placówek tych przyjęto łącznie 163 dzieci. Gmina ma możliwość zapewnienia miejsc w oddziałach przedszkolnych dla 225 dzieci. W bieżącym roku szkolnym wszystkim chętnym zapewniono miejsca w publicznych oddziałach przedszkolnych. Nadto przyjęto również dzieci z innej gminy. Przeprowadzono analizę liczby urodzeń dzieci - w latach 2014-2016 - stwierdzając, że na dzień wydania decyzji liczba dzieci urodzonych i zameldowanych na terenie Gminy wynosi 191. Zapewniono miejsca wszystkim sześciolatkom zobowiązanym do odbycia rocznego przygotowania przedszkolnego.

Na tą decyzję Skarżący wnieśli odwołanie zarzucając jej naruszenie przepisów art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a. i art. 107 § 1 i 3 k.p.a. oraz art. 8 i 10 k.p.a., poprzez pozbawienie prawa uczestniczenia w toku postępowania. Zarzucono, że nie poinformowano ich o możliwości wypowiedzenia się, co do zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie, co uniemożliwiło stronie postępowania złożenie wniosku dowodowego w zakresie wykazania przez dyrektora publicznego przedszkola liczby dzieci w oddziałach. Podniesiono przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i ocenę materiału dowodowego wbrew zasadom doświadczenia życiowego. Wskazano na naruszenie prawa materialnego tj. art. 88 ust. 6 ustawy Prawo oświatowe oraz § 4 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia z 18 sierpnia 2017 r., poprzez swobodne i pomijające ustalenia przyjęcie, że utworzenie jedynego nie samorządowego przedszkola publicznego na terenie Gminy nie będzie stanowić korzystnego uzupełnienia sieci szkół publicznych.

Po uzupełnieniu postępowania wyjaśniającego, decyzją Nr "[...]" z dnia "[...]" r. "[...]" Kurator Oświaty (dalej: "Kurator Oświaty", "organ II instancji"), działając w trybie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, ze zm.) dalej jako: "k.p.a." w związku z art. 51 ust. 1 pkt 4 lit. a) ustawy z 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz.U. z 2020 r. poz. 910) dalej jako: "u.P.o.", utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W motywach uzasadnienia wskazano, że przed wydaniem decyzji organ przeanalizował całokształt materiału dowodowego, w tym argumenty Gminy dotyczące korzystnego uzupełnienia sieci placówek w gminie, jak też argumenty Skarżących wskazane w odwołaniu od decyzji Burmistrza. Przeanalizowano dane demograficzne oraz ustalono, że Gmina M. w razie potrzeby ma możliwość utworzenia dodatkowych miejsc niezbędnych do realizacji zadań wychowania przedszkolnego. Wzięto pod uwagę stanowisko Burmistrza wyrażone w trakcie rozprawy administracyjnej, jak też dane demograficzne dzieci urodzonych w latach 2013-2016 oraz 2017 i 2018, informacje o liczbie i wielkości oddziałów przedszkolnych w poszczególnych szkołach i przedszkolu samorządowym w latach 2017/2018, 2018/2019 i 2019/2020, arkusz organizacyjny przedszkola w Zespole Oświatowym w M. i statut Zespołu Oświatowego w M.. Kurator Oświaty wziął pod uwagę także dokumenty złożone przez Skarżących potwierdzające spełnienie wymagań do otrzymania zezwolenia na założenie publicznego przedszkola wymienionych w § 4 ust. 1 pkt 1-5 rozporządzenia z 18 sierpnia 2017 r.

Stwierdzono, że w celu uzyskania zezwolenia na utworzenie przedszkola lub szkoły publicznej organ inny niż jednostka samorządu terytorialnego musi spełnić wymagania określone w § 4 ust. 1 pkt 1-6 rozporządzenia z 18 sierpnia 2017r. Skarżący spełnili warunki określone w pkt 1-5 ww. przepisu. Wątpliwości budzi natomiast spełnienie wymogu z pkt 6 przepisu tj. aby utworzenie szkoły w miejscowości wskazanej przez założyciela będzie sprzyjać poprawie warunków kształcenia, a także korzystnie uzupełniać sieć szkół publicznych w odpowiednio tej miejscowości, gminie, powiecie, województwie lub regionie. Podano, że stosownie do art. 31 ust. 1 u.P.o., wychowanie przedszkolne obejmuje dzieci od początku roku szkolnego w roku kalendarzowym, w którym dziecko kończy 3 lata, do końca roku szkolnego w roku kalendarzowym, w którym dziecko kończy 7 lat. Wychowanie przedszkolne jest realizowane w przedszkolach, oddziałach przedszkolnych w szkołach podstawowych oraz w innych formach wychowania przedszkolnego. Określono wiek dzieci, którym należy zapewnić wychowanie przedszkolne, oraz formy w jakich to ma nastąpić. Ustawodawca nie podał jednak wytycznych, jakie formy wychowania przedszkolnego są obowiązkowe na terenie gminy, a jakie nie. Potwierdzeniem tego wymogu jest regulacja sieci przedszkoli i oddziałów przedszkolnych, określona w art. 32 ust. 3 u.P.o., zgodnie z którą sieć publicznych przedszkoli i oddziałów przedszkolnych w publicznych szkołach podstawowych, wraz z publicznymi przedszkolami, oddziałami przedszkolnymi w publicznych szkołach podstawowych i publicznymi innymi formami wychowania przedszkolnego, prowadzonymi przez osoby prawne niebędące jednostkami samorządu terytorialnego lub osoby fizyczne, publicznymi innymi formami wychowania przedszkolnego, prowadzonymi przez gminę, niepublicznymi przedszkolami, o których mowa w art. 17 ust. 1 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych, oddziałami przedszkolnymi w niepublicznych szkołach podstawowych, o których mowa w art. 19 ust. 1 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych, oraz niepublicznymi innymi formami wychowania przedszkolnego, o których mowa wart. 21 ust. 1 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych, powinna zapewniać dzieciom, o których mowa wart. 31 ust. 1, zamieszkałym na obszarze gminy, możliwość korzystania z wychowania przedszkolnego.

Kurator Oświaty wyjaśnił, że wbrew zarzutom Skarżących mieli oni możliwość wypowiadania się co do zebranych dowodów i składania wniosków w trakcie postępowania, zarówno w postępowaniu przez organem I instancji, jak i organem II instancyjnym. Organ I instancji poinformował stronę o zakończeniu postępowania pismem z 18 listopada 2019 r. oraz o rozpatrzeniu wniosku strony w pismach z 25 i 28 listopada 2019 r. Natomiast decyzja w tej sprawie została wydana 16 grudnia 2019 r. W tym czasie strona mogła się zapoznać z nowymi materiałami oraz złożyć kolejny wniosek dowodowy.

Stwierdzono, że z zebranych dowodów w sprawie wynika, że Gmina jest w stanie zapewnić wystarczającą ilość miejsc dla dzieci urodzonych w latach 2014-2017 zameldowanych na jej terenie. W roku szkolnym 2019/2020 zapewniła podczas rekrutacji 225 miejsc w oddziałach przedszkolnych na które przyjęto zaledwie 163 dzieci. Oznacza to, że Gmina jest w stanie realnie zapewnić wszystkim chętnym z jej terenu miejsca w oddziałach przedszkolnych przy prowadzonych szkołach i w przedszkolu samorządowym. Nawet gdyby hipotetycznie wszystkie dzieci z terenu Gminy (265 uprawnionych dzieci urodzonych w latach 2013-2016) miały uczęszczać do oddziałów przedszkolnych prowadzonych przez Gminę w roku szkolnym 2019/2020, to trzeba by zapewnić jedynie 40 dodatkowych miejsc w placówkach prowadzonych przez jednostkę samorządu terytorialnego. W takich sytuacjach samorząd ma wypracowaną procedurę polegającą na utworzenia dodatkowych oddziałów przedszkolnych. Przykładowo w roku szkolnym 2018/2019 w przedszkolu samorządowym funkcjonowało 7 oddziałów, natomiast w roku szkolnym 2019/2020 funkcjonuje ich 6.

Wyjaśniono, że utworzenie nowego przedszkola może negatywnie wpłynąć na funkcjonowanie istniejących oddziałów przedszkolnych na terenie Gminy, bowiem dzieci uczęszczające obecnie do placówek prowadzonych przez Gminę, mogłyby się stać wychowankami nowoutworzonego przedszkola publicznego. W trakcie rekrutacji na kolejny rok szkolny mogłoby dojść do sytuacji, w której rodzice dzieci wybiorą nowe przedszkole, a Gmina będzie musiała zlikwidować część oddziałów przedszkolnych - obecnie nie utworzono oddziału przedszkolnego w Szkole Podstawowej w W.

Odnośnie do zarzutu dotyczącego organizacji dodatkowych zajęć edukacyjnych wyjaśniono, że w przedszkolu samorządowym "[...]" również są prowadzone dodatkowe zajęcia edukacyjne obejmujące, m.in. naukę języka angielskiego, terapii pedagogicznej, terapii logopedycznej i gimnastyki. Chybiony jest także zarzut braku możliwości pozostawienia dziecka na czas dłuższy niż 5 godzin opieki w oddziale przedszkolnym. Jak wynika ze statutu Zespołu Oświatowego w M. przedszkole funkcjonuje w godz. 6.30-16.00, zatem rodzice mają możliwość pozostawienia dzieci na czas dłuższy niż 5 godzin, w trakcie których jest realizowana podstawa programowa.

Organ wskazał na aspekt ekonomiczny, a w szczególności na fakt, że Gmina poczyniła nakłady na obecnie funkcjonujące oddziały przedszkolne i jest w stanie zapewnić wychowanie przedszkolne zgodnie z art. 31 ust. 1 u.P.o. Dlatego wprowadzenie kolejnego podmiotu do sieci publicznych przedszkoli i oddziałów przedszkolnych nie będzie stanowiło korzystnego uzupełnienia sieci publicznych przedszkoli i oddziałów przedszkolnych.

Reasumując stwierdzono, że jeżeli samorząd ma możliwości i zaplecze do organizacji wystarczającej ilości oddziałów przedszkolnych, zapewniając tym samym potrzeby lokalnej społeczności to nie jest celowe tworzenie nowego przedszkola publicznego prowadzonego przez inny podmiot niż jednostka samorządu terytorialnego.

Na tą decyzję pełnomocnik Skarżących wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie domagając się jej uchylenia oraz zasądzenia na ich rzecz kosztów postępowania według norm przypisanych.

Skarżonej decyzji zarzucono naruszenie przepisów postępowania poprzez naruszenie art. 7 i 77 § 1 K.p.a., art. 6 K.p.a. i art. 80 K.p.a. oraz prawa materialnego poprzez błędną wykładnię § 4 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia z dnia 18 sierpnia 2017 roku.

Wskazano, że z wyrażonej w art. 7 K.p.a. zasady prawdy obiektywnej wynika, że organ prowadzący postępowanie ma obowiązek zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, aby ustalić stan faktyczny zgodny z rzeczywistością. W szczególności jest zobowiązany do dokonania wszechstronnej oceny okoliczności konkretnego przypadku na podstawie analizy całego materiału dowodowego. Wyrażona tak zasada postępowania administracyjnego odnosi się zarówno do stosowania przepisów prawa materialnego jak i do zakresu postępowania wyjaśniającego i dowodowego. Ściśle z zasadą prawdy obiektywnej związany jest wyrażony w art. 77 § 1 K.p.a. obowiązek organu do zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego. Mając na względzie treść art. 7 i 77 § 1 K.p.a. odmiennie niż w sprawach cywilnych w postępowaniu administracyjnym rozłożony jest ciężar dowodu. W postępowaniu administracyjnym to organ winien z własnej inicjatywy zgromadzić dowody niezbędne do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy i z urzędu przeprowadzić dowody służące ustaleniu stanu faktycznego sprawy. Jednocześnie zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej w sprawach, w których na stronie spoczywa ciężar wskazania konkretnych faktów i zdarzeń, z których strona wywodzi dla siebie określone skutki prawne, a twierdzenia strony w tym zakresie są ogólnikowe lub lakoniczne, obowiązkiem organu jest wezwanie strony do uzupełnienia tych stwierdzeń. Dopiero, gdy strona w wyniku wezwania organu nie wskaże konkretnych dowodów, można z tego faktu wywieść dla strony negatywne wnioski.

Organ II instancji mimo przedstawionych dowodów, zarówno w odwołaniu, jak i w piśmie z 20 kwietnia 2020 r., nie przeprowadził postępowania w sposób prawidłowy ignorując przedstawione dowody świadczące, że zorganizowane przez Gminę oddziały przedszkolne nie oferują i nie będą mogły zaoferować takiej opieki i edukacji przedszkolnej jak Skarżący.

Zarzucono, że w sprawie organy przekroczyły swobodną ocenę dowodów, co potwierdza uzasadnienie skarżonej decyzji w stwierdzeniach dotyczących sprzyjaniu poprawie warunków kształcenia, a także korzystnym uzupełnieniu sieci szkół publicznych w Gminie M. Ocena ta przybrała cechy arbitralności poprzez niewłaściwą ocenę stanu faktycznego i wskazanych dowodów, co miało istotny wpływ na wynik sprawy. Arbitralność organów w ocenie dowodów stanowiąca naruszenie art. 80 K.p.a. w efekcie doprowadziła do błędnego ustalenia stanu faktycznego.

Co do zarzutu błędnej wykładni § 4 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia z dnia 18 sierpnia 2017 r. podniesiono, że utworzenie nowego publicznego przedszkola "[...]" będzie sprzyjać poprawie warunków kształcenia, a także korzystnie uzupełniać sieć szkół publicznych w Gminie. Wprawdzie organy podały, że w roku szkolnym 2019/2020 na terenie Gminy funkcjonowało 9 oddziałów przedszkolnych, które przyjęły 163 dzieci, jednak publiczne przedszkola i oddziały przedszkolne przy szkołach podstawowych nie są tożsamą formą wychowania przedszkolnego, a na terenie Gminy istnieje jedno przedszkole publiczne. Jednocześnie istniejące na terenie Gminy oddziały przedszkolne nie zapewniają takiej opieki i edukacji przedszkolnej dzieciom jaką zapewniłoby nowo utworzone przedszkole publiczne, które obecnie działają w formie przedszkola niepublicznego, do którego uczęszcza 45 dzieci, i które zapewnia opiekę przez 7-17, czyli godzinę dłużej niż publiczne, gdzie oferuje zajęcia sportowe - ogólnorozwojowe, innowacje pedagogiczne, kodowanie, dwa języki angielski i niemiecki, naukę pływania, ceramika, rytmika, zajęcia logopedyczne, zajęcia leśne dzieci, kształtowanie kompetencji cyfrowych oraz kształcenie specjalne na bardzo wysokim poziomie przy użyciu monitorów interaktywnych i interaktywnych pomocy naukowych i dydaktycznych oraz stawianie na rozwój talentów sportowych, muzycznych, również poprzez organizowanie imprez sportowych i przedstawień teatralnych.

Podano, że w przedszkolu niepublicznym do dyspozycji są trzy sale oraz gabinet terapii. Sale do prowadzenia zajęć wyposażone są w niezbędne meble: stoliki, krzesła, szafki, leżaczki, dywany, biurka nauczycieli, tablice korkowe i ścieralne, zegary, telewizory, odtwarzacze OVD i magnetofony, płyty CD i OVO z potrzebnymi do realizacji podstawy programowej materiałami audiowizualnymi oraz ścieżkami dźwiękowymi. W każdej sali przygotowane są kąciki przyrodnicze lub tematyczne, tablice z planszami dydaktycznymi. Znajduje się gabinet terapii przeznaczony do prowadzenia zajęć z kształcenia specjalnego oraz organizowanych w ramach pomocy psychologiczno-pedagogicznej, do pracy indywidualnej i w małych grupach.

Podniesiono, że stosując wykładnię językową § 4 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia z dnia 18 sierpnia 2017 r., która jest podstawową wykładnią przy interpretacji norm prawnych analizowany przepis wskazuje, że udzielenie zezwolenia jest uzależnione od poprawy warunków kształcenia i korzystnego uzupełnienia sieci w tym przypadku wychowania przedszkolnego na terenie danej gminy. Nowe przedszkole publiczne, o które wnioskują Skarżący, działające obecnie jako przedszkole niepubliczne, ten warunek spełnia. Jednocześnie wskazano, że przepisy rozporządzenia nie zawierają przesłanek negatywnych, od których spełnienia uzależnione jest wydanie zezwolenia, zaś Kurator Oświaty na taką przesłankę się powołał, nie przeprowadzając w tym zakresie jakiegokolwiek postępowania, czy utworzenie nowego przedszkola może negatywnie wpłynąć na funkcjonowanie istniejących oddziałów przedszkolnych na terenie Gminy.

W odpowiedzi na skargę Kurator Oświaty wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w wydanej decyzji. Dodatkowo stwierdzono, że poza postawieniem przez Skarżących zarzutu naruszenia art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 6 k.p.a. i art. 80 k.p.a. nie wyjaśniono w jaki sposób organ przepisy te naruszył. Poza stwierdzeniem, że organ zignorował przedstawione dowody, niewłaściwie ocenił stan faktyczny i wskazane dowody nie sprecyzowali jednak jakie konkretne i istotne dowody zostały pominięte przez organ oraz dlaczego ich uwzględnienie mogłoby doprowadzić do wydania innego rozstrzygnięcia. W ocenie organu nie doszło do naruszenia ww. przepisów prawa, bowiem przed wydaniem decyzji zebrano i przeanalizowano całokształt materiału dowodowego, w tym argumenty Gminy dotyczące korzystnego uzupełnienia sieci placówek w gminie, jak też argumenty Skarżących. Organ przeanalizował informacje na temat danych demograficznych w Gminie oraz wyjaśnił stan faktyczny dotyczący sytuacji publicznych przedszkoli i oddziałów przedszkolnych prowadzonych przez Gminę. Co do zarzutu naruszenia prawa materialnego poprzez błędną wykładnię § 4 ust. 1 pkt 6 ww. rozporządzenia, także Skarżący nie wyjaśnili na czym polega błędna wykładnia danego przepisu, ani jaka jest jego prawidłowa wykładnia.

Wobec przedstawienia przez Skarżących oferty i wyposażenia obecnie prowadzonego przez nich Przedszkola Niepublicznego "[...]" wyjaśniono, że przy ocenie, czy założenie przedszkola będzie stanowić korzystne uzupełnienie sieci przedszkoli i oddziałów przedszkolnych, organy nie mają obowiązku porównywania podstaw programowych, warunków lokalowych, czy też wyposażenia przedszkola, które ma powstać, w stosunku do przedszkoli i oddziałów przedszkolnych prowadzonych przez jednostkę samorządu, w tym przypadku przez Gminę M. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 listopada 2006 r., sygn. I OSK 146/06, Lex nr 298145).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

W ocenie Sądu, skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167, ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi - ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi - przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu.

W świetle art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.) dalej jako: "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne – art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze - w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu.

W pierwszej kolejności pozostaje wyjaśnić, że Przewodniczący Wydziału II w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie zarządzeniem z 20 listopada 2020 r., powołując się na art. 15 zzs⁴ ust. 3 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. 2020, poz. 374 ze zm.) dalej:" uCOVID-19", poinformował strony postępowania o skierowaniu sprawy do rozpoznania na posiedzenie niejawne w składzie trzech sędziów, z uwagi na to, że przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można jej przeprowadzić na odległość z jednoczesnym przekazem obrazu i dźwięku. W związku z tym poinformowano strony o wyznaczeniu posiedzenia niejawnego na dzień 15 grudnia 2020 r., jak też o możliwości wypowiedzenia się na piśmie w ww. sprawie.

Stosownie do art. 15 zzs⁴ ust. 3 uCOVID-19 przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. Nie ulega wątpliwości, że celem stosowania konstrukcji przewidzianych przepisami uCOVID-19 jest m. in. ochrona życia i zdrowia ludzkiego w związku z zapobieganiem i zwalczaniem zakażenia wirusem COVID-19, a w obecnym stanie faktycznym istnieją takie okoliczności, które w zarządzonym stanie pandemii, w pełni nakazują uwzględnianie rozwiązań powyższej ustawy w praktyce działania organów wymiaru sprawiedliwości. Z perspektywy zachowania prawa do rzetelnego procesu sądowego najistotniejsze jest zachowanie uprawnienia przedstawienia przez stronę swojego stanowiska w sprawie (gwarancja prawa do obrony), co w tej sprawie umożliwiono stronom postępowania. Pozostaje nadto wskazać, że pełnomocnik Skarżących po otrzymaniu zawiadomienia o wyznaczeniu posiedzenia niejawnego na dzień 15 grudnia 2020 r. wystąpiła z pismem o rozpoznanie sprawy na rozprawie, bowiem sprawa ta dla jej mandantów jest szczególnie istotna. Zwróciła się o umożliwienie przedstawienia stanowiska na rozprawie, z uwagi na szczególnie istotny dla Skarżących czas oraz dla dzieci uczęszczających do przedszkola niepublicznego prowadzonego przez Skarżących, którzy chcieliby aby przedszkole to zmieniono na przedszkole publiczne. Rozpoznanie sprawy na rozprawie pozwoli bowiem na przedstawienie swojego stanowiska.

W tym miejscu pozostaje wyjaśnić Skarżącym, że stosownie do art. 10 p.p.s.a. rozpoznanie spraw odbywa się jawnie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Nie budzi wątpliwości Sądu okoliczność, że z uwagi na panujący stan epidemii wywołany zakażeniami wirusem SARS-CoV-2 oraz wprowadzone powołaną wyżej ustawą ograniczenia, takim przepisem szczególnym pozostaje art. 15 zzs⁴ ust. 3 uCOVID-19. Poza tym przed Sądem w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie przeprowadza się dowodów z przesłuchania stron, jedynie w trybie art. 106 § 3 p.p.s.a. możliwe jest przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z dokumentu, przy czym w tej sprawie Sąd umożliwił stronom przedstawienie takich dowodów, z której to możliwości nie skorzystali. Stanowisko Skarżących zostało natomiast przedstawione w sposób jednoznaczny w skardze oraz piśmie z dnia 8 grudnia 2020 r. Nadto jak wynika z pisma strony, Skarżącym zależy na szybkim i sprawnym rozpoznaniu ich sprawy z uwagi na czas oraz szczególną wagę tej sprawy, tak dla Skarżących jak i dla osób trzecich, jak podano są to rodzice dzieci przedszkola niepublicznego, którzy chcieliby aby zmieniono jego status na przedszkole publiczne.

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli Sądu była decyzja "[...]" Kuratora Oświaty dotycząca odmowy wydania zezwolenia na utworzenie Przedszkola Publicznego w M.

Zgodnie z treścią art. 88 ust. 4 pkt 1 ustawy z 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz.U. z 2020 r. poz. 910) dalej jako: "u.P.o.", założenie szkoły lub placówki publicznej przez osobę prawną lub inną niż jednostka samorządu terytorialnego lub osobę fizyczną wymaga: zezwolenia właściwego organu jednostki samorządu terytorialnego, której zadaniem jest prowadzenie szkół lub placówek publicznych odpowiednio danego typu lub rodzaju, wydanego po uzyskaniu pozytywnej opinii kuratora oświaty. Przy czym z art. 88 ust. 6 u.P.o. wynika, że to minister właściwy do spraw oświaty i wychowania określi w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i warunki udzielania i cofania zezwolenia na założenie szkoły lub placówki publicznej, tak aby tworzenie szkół publicznych przez osoby prawne i fizyczne sprzyjało poprawie warunków kształcenia, a także korzystnie uzupełniało sieć szkół publicznych na danym terenie. Z treści § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 18 sierpnia 2017 r. w sprawie szczegółowych zasad i warunków udzielania i cofania zezwolenia na założenie przez osobę prawną lub osobę fizyczną szkoły lub placówki publicznej (Dz. U. z 2017 r. poz. 1625 ze zm.) dalej jako: "rozporządzenie z 18 sierpnia 2017 r." wynika, że zezwolenie na założenie szkoły lub placówki publicznej jest udzielanie, jeżeli:

1) statut lub inny dokument stanowiący podstawę funkcjonowania osoby prawnej będącej założycielem przewiduje prowadzenie przez nią działalności oświatowej;

2) projekt aktu założycielskiego i projekt statutu szkoły lub placówki publicznej są zgodne z przepisami ustawy i aktów prawnych wydanych na jej podstawie;

3) w przypadku szkoły prowadzącej kształcenie zawodowe - zawód lub zawody, w jakich szkoła będzie kształcić, są zgodne z klasyfikacją zawodów szkolnictwa zawodowego;

4) warunki lokalowe oraz wyposażenie szkoły lub placówki publicznej w pomoce dydaktyczne i sprzęt zapewniają realizację statutowych zadań szkoły lub placówki publicznej, w tym bezpieczne i higieniczne warunki nauki, wychowania i opieki;

5) nauczyciele posiadają kwalifikacje wymagane do zatrudnienia w szkole lub placówce publicznej danego typu lub rodzaju;

6) utworzenie szkoły w miejscowości wskazanej przez założyciela będzie sprzyjać poprawie warunków kształcenia, a także korzystnie uzupełniać sieć szkół publicznych w odpowiednio tej miejscowości, gminie, powiecie, województwie lub regionie.

Analiza akt sprawy wskazuje, że w tej sprawie zostały spełnione warunki określone w pkt 1-5 cytowanego przepisu. Wątpliwości wzbudziła kwestia spełnienia wymogu zawartego w pkt 6 przepisu. Orzekające w sprawie organy uznały, że nie spełniona została przesłanka z punktu 6 tj. aby utworzenie placówki publicznej (przedszkola) w miejscowości wskazanej przez założyciela sprzyjało poprawie warunków kształcenia, a także korzystnie uzupełniało sieć szkół publicznych w odpowiednio tej miejscowości, gminie, powiecie, województwie lub regionie i Sąd w składzie rozpoznającym tę sprawę stanowisko to podziela.

Jak wynika z treści § 4 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia z 18 sierpnia 2017 r., założyciel przedszkola winien spełnić wskazaną przesłankę, co oznacza kumulatywne spełnienie warunku aby tworzone przedszkole sprzyjało poprawie warunków kształcenia oraz korzystnie uzupełniało sieć szkół publicznych w odpowiednio tej miejscowości, gminie. Konstrukcja przytoczonej normy prawnej wskazuje na konieczność łącznego spełnienia dwóch wymogów tj. sprzyjanie poprawie warunków kształcenia oraz korzystnego uzupełnienia sieci szkół publicznych w odpowiednio tej miejscowości, gminie. Nie wystarczy jedynie wykazanie, że nastąpi poprawa warunków kształcenia, konieczne jest także wykazanie korzystnego uzupełnienia sieci szkół publicznych. Ponieważ w tej sprawie chodzi o utworzenie przedszkola publicznego na terenie gminy zakresem analizy prawidłowo orzekające organy objęły Gminę M.

Na gruncie dotychczasowego orzecznictwa sądów administracyjnych ugruntował się pogląd, który podziela skład orzekający w tej sprawie, wyrażony na tle ustawy z 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2015 r. poz. 2156, ze zm) – art. 58 ust. 3 pkt 1) oraz rozporządzenia Ministra Edukacji i Sportu z dnia 4 marca 2004 r. w sprawie szczegółowych zasad i warunków udzielania i cofania zezwolenia na założenie szkoły lub placówki publicznej przez osobę prawną lub osobę fizyczną (Dz.U. z 2004 r. Nr 46, poz. 438) - § 4 ust. 1 pkt 5, co do przesłanki korzystnego uzupełniania sieci szkół. W obecnym stanie prawnym przesłanka ta znajduje także odzwierciedlenie jako niezbędna do spełnienia. A zatem z ugruntowanego orzecznictwa (por. wyrok NSA z dnia 9 kwietnia 2014 r. sygn. I OSK 147/14, z dnia 18 września 2019 r. sygn. I OSK 2920/17, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl) wynika, że kryterium korzystnego uzupełniania sieci szkół publicznych na danym terenie jest zwrotem prawnie niedookreślonym. Na jego treść składa się wiele okoliczności faktycznych, których spełnienie daję się ustalić dopiero na gruncie konkretnej sprawy. W szczególności, należą do nich względy o charakterze demograficznym i o charakterze fiskalnym. Sieć szkół danego rodzaju ma bowiem zaspokajać potrzeby edukacyjne miejscowej wspólnoty samorządowej (por. wyrok NSA z 25 listopada 2014 r. sygn. akt I OSK 1837/14, dostępny CBOSA).

Analiza nadesłanych wraz ze skargą akt sprawy wykazuje, że organy wbrew zarzutom skargi, starannie i drobiazgowo rozważyły sieć placówek zapewniających opiekę przedszkolną na terenie Gminy odnosząc ją do potrzeb w zakresie ilości dzieci korzystających z opieki przedszkolnej przy uwzględnieniu liczby urodzeń w latach 2013-2016 oraz 2017 i 2018. Jak wynika z informacji zawartych w decyzji organu I instancji, funkcjonująca w Gminie sieć publicznych oddziałów przedszkolnych w pełni zaspokaja istniejące w dacie wydania skarżonej decyzji potrzeby mieszkańców gminy w tym zakresie. W Gminie, zgodnie z uchwałą nr "[...]" Rady Miejskiej w M. z "[...]" r. w sprawie sieci publicznych przedszkoli i oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych prowadzonych przez Gminę, funkcjonuje: Przedszkole Samorządowe "[...]" w Zespole Oświatowym w M., oddział przedszkolny w Szkole Podstawowej im. "[...]" w O., oddział przedszkolny w Szkole Podstawowej w W. oraz oddział przedszkolny w Szkole Podstawowej w B. W placówkach tych działa łącznie 9 oddziałów. W roku szkolnym 2019/2020 w wyniku rekrutacji do Przedszkola Samorządowego "[...]" przyjęto 140 dzieci, w Szkole Podstawowej w W. pomimo przeprowadzonej rekrutacji nie został utworzony oddział przedszkolny, w Szkole Podstawowej w O. liczba przyjętych dzieci wyniosła – 9 uczniów, zaś w Szkole Podstawowej w B. do oddziału przedszkolnego przyjęto 14 uczniów. Ustalono, że do Burmistrza nie wpłynęła żadna informacja o braku miejsc w toku przeprowadzonej rekrutacji, zarówno w latach wcześniejszych jak w roku bieżącym. Do przedszkola samorządowego przyjęte zostały wszystkie dzieci, które w toku rekrutacji wystąpiły o przyjęcie, a z uwagi na pozostałe wolne miejsca do przedszkola tego przyjęto dzieci z innej gminy. Także w oddziałach przedszkolnych w Szkole Podstawowej w B. i w O. po przeprowadzonej rekrutacji pozostały jeszcze wolne miejsca, zaś w Szkole Podstawowej w W. nie utworzono oddziału przedszkolnego z powodu braku dzieci.

W toku postępowania dokonano analizy wieku dzieci oraz możliwości zaspokojenia ich prawa do korzystania z wychowania przedszkolnego w przedszkolu publicznym czy oddziałach przedszkolnych w szkole podstawowej. I tak liczba dzieci w wieku 3-5 lat uczęszczających do przedszkola samorządowego oraz oddziałów przedszkolnych w roku szkolnym 2019/2020 wynosiła 115 dzieci, zaś jedno dziecko uczęszczało do przedszkola niepublicznego w M., natomiast liczba dzieci urodzonych w latach 2014-2016 zameldowanych na terenie gminy wynosi 191 dzieci. Nadto do przedszkola niepublicznego prowadzonego przez Skarżących uczęszczało z terenu Gminy 27 dzieci w wieku 3-5 lat. Natomiast w odniesieniu do dzieci w wieku 6 lat, które obowiązane są odbyć roczne przygotowanie przedszkolne w przedszkolu, oddziale przedszkolnym

w szkole podstawowej lub w innej formie wychowania przedszkolnego, w roku szkolnym 2019/2020 w przedszkolu samorządowym oraz oddziałach przedszkolnych łącznie uczęszczało 48 sześciolatków, zaś 4 sześciolatków uczęszczało do klasy pierwszej.

Z ewidencji ludności wynika natomiast, że liczba dzieci urodzonych w 2016 r. wynosi 74 dzieci, przy czym 4 dzieci uczęszcza w tym wieku do przedszkola niepublicznego. Nadto organy dokonały w sposób prawidłowy analizy liczby dzieci zameldowanych na terenie Gminy urodzonych w latach 2017 - (63 dzieci) i 2018 - (65 dzieci), stwierdzając, że liczba dzieci nie wzrasta utrzymując się na równym poziomie, co oznacza, że nie istnieje zagrożenie braku miejsc w przedszkolach czy oddziałach przedszkolnych

w szkołach podstawowych. Istniejące placówki (przedszkole oraz oddziały przedszkolne) na terenie Gminy w roku szkolnych 2019/2020 zapewniają 225 miejsc, na które przyjęto zaledwie 163 dzieci. Zasadnie przyjęły zatem organy za zbędne tworzenie nowego przedszkola publicznego, jeżeli sieć dotychczas istniejących placówek publicznych jest w stanie zapewnić wszystkim chętnym miejsca w przedszkolu samorządowym oraz w oddziałach przedszkolnych w szkołach podstawowych. Organy nadto wyjaśniły, że zakładając tylko hipotetycznie, że wszystkie dzieci z terenu Gminy urodzone w latach 2013-2016 tj. 265 uprawnionych dzieci, chciałoby uczęszczać do przedszkola samorządowego i oddziałów przedszkolnych to należało by przygotować jedynie 40 dodatkowych miejsc, co oznaczałoby potrzebę otworzenia dodatkowego oddziału przedszkolnego w szkole podstawowej, czy też dodatkowy oddział w przedszkolu samorządowym. Taka sytuacja miała już miejsce w roku szkolnym 2018/2019, kiedy to w przedszkolu samorządowym funkcjonowało 7 oddziałów, zaś obecnie jedynie 6. Prawidłowo w zaskarżonej decyzji stwierdzono, że utworzenie nowego przedszkola publicznego przez Skarżących może negatywnie wpłynął na funkcjonowanie oddziałów przedszkolnych na terenie Gminy. Dzieci uczęszczające obecnie do placówek prowadzonych przez Gminę mogłyby stać się wychowankami nowoutworzonego przedszkola publicznego, co w konsekwencji wobec braku wzrostu liczby dzieci w Gminie oznaczałoby likwidację części istniejących oddziałów przedszkolnych. Przedszkole objęte przedmiotowym wnioskiem planowane jest na 60 dzieci, nie uzupełni więc istniejącej sieci, lecz zastąpi część oddziałów przedszkolnych prowadzonych przez gminę. Jak wynika z informacji przekazanej przez Skarżących tj. informacji miesięcznej za wrzesień 2019 r. (kata 257- 261 akt adm.) do ich placówki uczęszcza 45 wychowanków, z czego 12 nie jest mieszkańcami Gminy. Zatem tylko z tych danych wynika, że po utworzeniu przedszkola publicznego poza dotychczas uczęszczającymi dziećmi zostanie przyjętych dodatkowo ok. 30 wychowanków z terenu Gminy M. Co oznacza, że prawidłowo przyjęły w tej sprawie orzekające organy, iż utworzenie nowego przedszkola publicznego nie uzupełni istniejącej sieci lecz zastąpi część oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych prowadzonych przez Gminę.

Należy nadto mieć na uwadze okoliczność, że szkoły i placówki publiczne utworzone na podstawie zezwolenia wskazanego w art. 88 ust. 4 pkt 1 u.P.o., chociaż z administracyjno-prawnego punktu widzenia mają charakter przedszkola publicznego, to w dalszym ciągu są własnością prywatną. Jak wynika zaś z treści art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (tj. Dz. U. z 2020 r. poz. 17) prowadzone przez osoby prawne niebędące jednostkami samorządu terytorialnego oraz osoby fizyczne publiczne przedszkola niebędące przedszkolami specjalnymi otrzymują na każdego ucznia z budżetu gminy dotację w wysokości równej podstawowej kwocie dotacji dla przedszkoli, z tym że na ucznia niepełnosprawnego w wysokości nie niższej niż kwota przewidziana na takiego ucznia niepełnosprawnego przedszkola w części oświatowej subwencji ogólnej dla gminy. Zatem, łożenie przez samorząd terytorialny na przedszkole publiczne pieniędzy publicznych, ma sens, w rozumieniu § 4 ust. 1 [pkt 6 rozporządzenia z 18 sierpnia 2017 r. i art. 88 ust. 4 pkt 1 u.P.o., jedynie wtedy, kiedy istniejąca na danym terenie sieć przedszkoli i oddziałów przedszkolnych będących własnością jednostek samorządu terytorialnego nie jest w stanie zaspokoić określonego rodzaju potrzeb edukacyjnych miejscowej wspólnoty samorządowej (por. wyrok NSA z dnia 25 listopada 2014 r. sygn. akt I OSK 1837/14, z dnia 22 października 2014 r. sygn. akt I OSK 1472/14, dostępne CBOSA). W przypadku gdy, jak w rozpoznawanej sprawie, ilość dotychczas oferowanych miejsc w przedszkolu publicznym oraz oddziałach przedszkolnych w szkołach podstawowych prowadzonych przez Gminę jest wystarczająca, zbędne jest tworzenie dodatkowych miejsc, jako uzupełnienie istniejącej sieci przedszkoli i oddziałów przedszkolnych. Zatem nie budzi wątpliwości, że w realiach rozpoznawanej sprawy nie został spełniony wymóg, o którym mowa w § 4 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia z 18 sierpnia 2017 r., pomimo, że proponowany zakres świadczonych na rzecz dzieci usług i wykorzystywane metody pracy i opieki może być potraktowany w kategorii sprzyjania poprawie warunków kształcenia, jednak dla zrealizowania wymogu zawartego w powołanym wyżej § 4 ust. 1 pkt 6 ww. rozporządzenia niezbędne jest kumulatywne spełnienie także wymogu korzystnego uzupełniania sieci szkół publicznych, który to wymóg jak wskazano wyżej nie został spełniony.

Poza tym pozostaje wyjaśnić Skarżącym, że istniejąca w Gminie sieć publicznych placówek realizujących obowiązki przedszkolne tj. publiczne przedszkole i oddziały przedszkolne w szkołach podstawowych jest rozproszona, co powoduje, że dzieci mają krótszą drogę do tych placówek. Objęte wnioskiem przedszkole Skarżących, planowane w miejscu obecnie istniejącego przedszkola niepublicznego w M., nie wpłynie na polepszenie dostępności przedszkoli na terenie całej Gminy.

Nadto jak już wskazano, w razie zaistnienia takiej potrzeby istnieje możliwość zwiększenia liczby miejsc w istniejącym przedszkolu publicznym samorządowym oraz w oddziałach przedszkolnych prowadzonych przez samorząd terytorialny na terenie całej Gminy.

Resumując, Sąd stwierdza, że orzekające organy zasadnie uznały, że nie został spełniony warunek wynikający z § 4 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia z 18 sierpnia 2017 r., co skutkowało wydaniem decyzji odmownej co do zezwolenia na założenie publicznego przedszkola przez Skarżących.

Odnosząc się natomiast do zarzutów procesowych stawianych zaskarżonej decyzji, w tym braku umożliwienia wypowiedzenia się co do zebranych dowodów oraz braku zebrania pełnego i wyczerpującego materiału dowodowego pozostaje wyjaśnić, że te zarzuty procesowe nie znajdują uzasadnienia w realiach kontrolowanej sprawy. Przedstawione zarzuty, w ocenie Skarżących zmierzają do wykazania, że orzekające organy po wyczerpującym zebraniu i ocenie materiału dowodowego dokonały jego oceny w sposób nieakceptowany przez Skarżących, bowiem nie podzielono ich stanowiska, że utworzenie przez nich przedszkola publicznego na podwalinach istniejącego obecnie i prowadzonego przedszkola niepublicznego będzie stanowiło korzystne uzupełnienie istniejącej sieci przedszkoli w odpowiednio tej miejscowości, gminie. W ocenie Sądu, postawione tak zarzuty stanowią w istocie polemikę z oceną organu dokonaną w zaskarżonej decyzji, która to ocena zostało dokonana w oparciu o przedstawione przez Skarżących dowody, jak też dowody zebrane przez organ w toku postępowania. Przy czym nie sposób postawić organom zarzutu braku wyjaśnienia wszelkich istotnych okoliczności faktycznych, bowiem dokonano pełnej i wyczerpującej oceny istniejącej sieci placówek przedszkolnych, jak też dokonano pełnej analizy potrzeb w tym zakresie poprzez uwzględnienie ilości dzieci urodzonych i zameldowanych w poszczególnych latach, jak też wielkości potrzeb w zakresie opieki przedszkolnej i ilości dzieci biorących udział w rekrutacji do przedszkola publicznego i oddziałów przedszkolnych. Organom nie można postawić zarzutu dowolnej oceny zebranego materiału dowodowego, gdyż stanowisko co do odmowy wydania zezwolenia na założenie przedszkola publicznego zostało wszechstronnie i wyczerpująco uzasadnione. Nie doszło nadto do naruszenia prawa materialnego tj. § 4 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia z 18 sierpnia 2017 r. wobec argumentów przedstawionych wcześniej.

Mając powyższe na względzie, wobec braku podstaw do kwestionowania zgodności zaskarżonej decyzji z prawem, Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o oddaleniu skargi.