Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 831/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-02-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 26 par. 1 pkt 1 w zw. z art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 lutego 2014 r. po rozpoznaniu wniosku W. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi W. S. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2013 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania postępowania egzekucyjnego postanawia: przyznać W. S. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 15 listopada 2013 r. (data wpływu do Sądu 19 listopada 2013 r.) skarżący W. S. wniósł o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że nie stać go na ponoszenie kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru.

W związku ze złożonym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy przy piśmie z dnia 10 stycznia 2014r. przesłano wnioskodawcy W. S. formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej PPF, celem jego wypełnienia i odesłania do Sądu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

W dniu 24 stycznia 2014r. do Sądu wpłynął uzupełniony formularz PPF wniosku o przyznanie prawa pomocy W. S.. Wnioskodawca przedstawił w nim swoją sytuację materialną, finansową i rodzinną. Wprawdzie w pkt 4 formularza nie zakreślił w jakim zakresie wnosi o przyznanie prawa pomocy. Z uzasadnienia wniosku wynika jednak, że wnosi zarówno o zwolnienie z kosztów sądowych jak i ustanowienie pełnomocnika z urzędu, a więc o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. W takim też zakresie wniosek wnioskodawcy został rozpoznany. Dodać też należy, iż z pisma z dnia 15 listopada 2013 r. wynika także, że wnosi o ustanowienie pełnomocnika z urzędu.

W niniejszej sprawie zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże , że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.)

Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu.

Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody

i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów.

Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy.

W niniejszej sprawie oceniono, że wnioskodawca w złożonym wniosku wykazał, iż nie jest w stanie samodzielnie ponosić kosztów postępowania sądowego

i ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru.

Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe z córką i wspólnie się utrzymują z zasiłku stałego w wysokości 456,00 złotych miesięcznie.

Wnioskodawca podał, że wraz z córką zamieszkują w domu drewnianym o pow. 30 m ², który nie stanowi jego własności. Nie mają w nim prądu i bieżącej wody.

W uzasadnieniu wniosku wnioskodawca zaznaczył, że córka ma orzeczony umiarkowany stopień niepełnosprawności, z uwagi na utratę wzroku wymaga leczenia.

Podkreślił, że nie stać go na podstawowe wydatki oraz leczenie córki. Dodał, że ma zobowiązania w sklepie lokalnym za żywność. Wnioskodawca oświadczył, że nie posiada żadnych nieruchomości, przedmiotów wartościowych, ani oszczędności pieniężnych .

Mając na względzie powyższe dane uznano, że sytuacja materialna wnioskodawcy jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Dochód skarżącego jest bowiem bardzo niski i nie możliwe jest poczynienie z niego jakichkolwiek oszczędności czy też wydatków niesłużących bieżącemu koniecznemu utrzymaniu dla siebie i córki.

Z tych też względów uznano, że wnioskodawca kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu.

Wobec nie wskazania przez wnioskodawcę o ustanowienie jakiego pełnomocnika wnosi, koniecznym było dokonanie przez rozpoznającego niniejszy wniosek wyboru, który postanowił w przedmiotowej sprawie, ustanowić radcę prawnego. Wyjaśnić należy, że dla zapewnienia stronie należytej reprezentacji przed sądem administracyjnym wystarczające jest bowiem ustanowienie jednego pełnomocnika. Zgodnie bowiem z treścią art. 205 § 2 p.p.s.a. niezbędne koszty postępowania strony reprezentowanej przez zawodowego pełnomocnika obejmują wynagrodzenie i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.