Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 3617/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2004-04-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 605  Ewidencja ludności, dowody tożsamości, akty stanu cywilnego, imiona i nazwisko, obywatelstwo, paszporty
Skarżony organ: Wojewoda

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont Sędzia NSA Maria Lorych-Olszanowska WSA Barbara Koś (spr.) Protokolant st.sekr.sąd. Teresa Matuszewska po rozpoznaniu w dniu 07 kwietnia 2004r. sprawy ze skargi P.B. na postanowienie Wojewody z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania; 1. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Wójta Gminy C. z dnia [...] nr [...], 2. stwierdza, że wymienione w pkt. 1 postanowienia nie mogą być wykonane, 3. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego kwotę [...]. tytułem zwrotu kosztów sądowych. /-/ M. Lorych Olszanowska /-/ B. Koś /-/ W. Zygmont


UZASADNIENIE

Wojewoda postanowieniem z dnia [...] r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez P.B. , utrzymał w mocy postanowienie Wójta Gminy C. z dnia [...] r. w przedmiocie zawieszenia z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie o wymeldowanie P.B. ( juniora ) z pobytu stałego w lokalu nr [...] przy ulicy [...] w K., do czasu rozpatrzenia przez Sąd Okręgowy w P. sprawy z powództwa wnioskodawcy przeciwko jego synowi P. o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli.

Jak wynika z uzasadnienia decyzji organu pierwszej instancji mieszkanie nr [...] przy ulicy [...] w K. należy do Spółdzielni Mieszkaniowej im. [...] , a P.B.( syn ) posiada lokatorskie prawo do tego lokalu, nabyte na skutek darowizny tego prawa i wkładu oraz zrzeczenia się członkostwa na jego rzecz przez ojca- P.B. w 1992 r. Od sierpnia 2000 r. w Wydziale I Cywilnym Sądu Okręgowego w P. toczy się postępowanie z powództwa ojca przeciwko synowi o złożenie oświadczenia woli o zrzeczeniu się wszelkich praw do w/w mieszkania, wskutek odwołania darowizny. W ocenie Wójta, wyrok sądu będzie miał istotny wpływ na toczące się postępowanie administracyjne ( art. 97 § 1 pkt 4 kpa ).

Organ II instancji wskazał, że w świetle art. 97 § 1 pkt 4 kpa zawieszenie postępowania dotyczy sytuacji, kiedy rozstrzygnięcie merytoryczne sprawy będącej przedmiotem postępowania administracyjnego uzależnione jest od wcześniejszego rozstrzygnięcia zagadnienia materialno-prawnego, które z istoty swojej należy do kompetencji innego organu i nie było wcześniej prawomocnie przesądzone. Zagadnieniem wstępnym w niniejszej sprawie jest rozstrzygnięcie przez sąd kwestii dotyczącej żądania zrzeczenia się przez P.B.( syna ) wszelkich praw do przedmiotowego lokalu, w następstwie odwołania darowizny. Wydanie decyzji w sprawie administracyjnej będzie możliwe po uzyskaniu prawomocnego orzeczenia w powyższej kwestii.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego P.B.(ojciec) wniósł o "uchylenie zaskarżonego postanowienia jako niezgodnego z prawem i przekazanie sprawy do rozpoznania". W uzasadnieniu zarzucał m. in., że złożył wniosek o wymeldowanie syna ponieważ od kilkunastu lat nie zamieszkuje on pod adresem zameldowania. Ostatnio mieszka z żoną i dziećmi przy ulicy15 B m. 31 w K.i tam jest jego centrum życiowe. Przyznał, że toczy się sprawa z jego powództwa przeciwko synowi o odwołanie darowizny prawa do lokalu, jednakże jako sprawa rodzinna nie powinna ona być przedmiotem zainteresowania Wójta, a decyzja winna jedynie dotyczyć przestrzegania ustawy o zameldowaniu.

Wojewoda w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga jest uzasadniona.

Stosownie do art. 97 § 1 pkt 4 kpa organ zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.

Trafnie – co do zasady – organ II instancji wyjaśnił, że w świetle art. 97 § 1 pkt 4 kpa zawieszenie postępowania dotyczy sytuacji, kiedy rozstrzygnięcie merytoryczne sprawy będącej przedmiotem postępowania administracyjnego uzależnione jest od wcześniejszego rozstrzygnięcia zagadnienia materialno-prawnego, które z istoty swojej należy do kompetencji innego organu i nie było wcześniej prawomocnie przesądzone.

W ocenie sądu brak jest jednak podstaw do uznania w niniejszej sprawie za zagadnienie wstępne dla rozstrzygnięcia kwestii, będącej przedmiotem sporu cywilnego, tj. odwołania darowizny i jej następstw, ponieważ nie zachodzi związek pomiędzy tym zagadnieniem, a rozstrzygnięciem o żądaniu wymeldowania. Istnienie takiego związku przesądza bowiem w świetle powołanego wyżej przepisu o dopuszczalności zawieszenia postępowania.

Wskazać bowiem należy, że zgodnie z przepisem art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych ( tekst jedn.: Dz. U. Nr 87, poz. 960 ze zm. ) w stanie prawnym obowiązującym w dacie wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania, do wymeldowania niezbędne było kumulatywne spełnienie następujących przesłanek: utrata uprawnień do przebywania w lokalu, niedopełnienie obowiązku wymeldowania się z pobytu stałego i faktyczne opuszczenie lokalu. Utrata uprawnień do lokalu przez syna skarżącego, którego wymeldowania skarżący się domaga w postępowaniu administracyjnym, była wówczas istotną przesłanką rozstrzygnięcia o wymeldowaniu, a nie tylko problemem rodzinnym, jak to podano w skardze. Jednakże organy orzekające w niniejszej sprawie dysponowały dostatecznym materiałem dowodowym pozwalającym na poczynienie stosownych ustaleń w tej kwestii. W aktach administracyjnych znajduje się bowiem dokument, z dnia 23.12.1992 r. - o przydziale P. B. (synowi) lokalu mieszkalnego nr [...] , położonego w budynku przy ulicy [...] w K.. Również skarżący nie kwestionuje tej okoliczności. Niepewny, przyszły wynik sprawy cywilnej toczącej się z powództwa Pawła B. ( ojca ) przeciwko P. B. (synowi ) o złożenie oświadczenia woli o zrzeczeniu się wszelkich praw do lokalu, w następstwie odwołania darowizny z dniem 21.08.2000 r. ( pozew z 24.08.2000 r., k.33-36 akt administracyjnych ), nie mieści się w kategorii zagadnienia wstępnego, pozostającego w związku z rozstrzygnięciem w sprawie administracyjnej, o którym mowa w art. 97 § 1 pkt 4 kpa.

Z tych względów należało orzec jak w sentencji zgodnie z treścią art. 145 § 1 c/ i art.152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ).

O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z art. 200 powołanej ustawy.

/-/ B. Koś /-/ W. Zygmont /-/ M. Lorych-Olszanowska