Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 460/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-02-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 608  Energetyka i atomistyka
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Energii
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 1 i 3, art. 230 par. 1-2, art. 58 par. 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "(...)" sp. z o.o. z siedzibą w "(...)" na decyzję Ministra Energii z "(...)"grudnia 2017 r., nr "(...)"w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za niedopełnienie obowiązku tworzenia i utrzymywania zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw w wymaganej ilości postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z 7 lutego 2018 r. "(...)"sp. z o.o. z siedzibą w "(...)" (dalej jako "Skarżąca", "Spółka"), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej "WSA") skargę na decyzję Ministra Energii z "(...)" grudnia 2017 r., nr "(...)"w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w wysokości 9 222 390 złotych za niedopełnienie obowiązku tworzenia i utrzymywania zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw w wymaganej ilości.

W skardze został zawarty wniosek o przyznanie Skarżącej prawa pomocy.

Postanowieniem z 21 września 2018 r. referendarz sądowy odmówił przyznania Spółce prawa pomocy w żądanym zakresie, tj. w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

Postanowieniem z 7 grudnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z 21 września 2018 r.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI WSA z 4 kwietnia 2019 r. (k. 169), na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302; dalej jako "p.p.s.a."), stosownie do § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wezwano Skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 92 224 złotych, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczono pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 22 maja 2019 r. (k. 172).

Pismem z 29 maja 2019 r. Spółka ponownie wniosła o przyznanie prawa pomocy, któremu nadano bieg (zarejestrowany w rep. SPP pod sygn. 122/19).

Zarządzeniem z 14 sierpnia 2019 r. referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek o przyznanie Skarżącej prawa pomocy (orzeczenie to doręczono pełnomocnikowi Spółki w dniu 19 września 2019 r.). Na zarządzenie nie został wniesiony sprzeciw.

Wobec tego, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI WSA z 22 października 2019 r. (k. 173) wezwano Spółkę do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 4 kwietnia 2019 r. wzywającego do uiszczenia, w terminie 7 dni od daty doręczenia, wpisu sądowego od skargi w kwocie 92 224 złotych. Wezwanie zawierało stosowne pouczenie o odrzuceniu skargi wskutek jego niewykonania. Odpis zarządzenia doręczono pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 4 grudnia 2018 r. (k. 175).

W odpowiedzi na powyższe wezwanie Skarżąca pismem z 10 grudnia 2019 r. złożyła ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie obowiązku uiszczenia wpisu sądowego z uwagi na zmianę okoliczności związanych z jej aktualną sytuacją faktyczną i finansową. Przedmiotowemu pismu nadano bieg (sprawa została zarejestrowana w rep. SPP pod sygn. 284/19).

Po sprawdzeniu w dokumentach księgowych WSA dotyczących opłat sądowych ustalono, że wpis sądowy w niniejszej sprawie do dnia 13 grudnia 2019 r. nie został uiszczony. Przy kolejnym sprawdzeniu w dokumentach księgowych WSA w dniu 22 lutego 2020 r. nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy (k. 176).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały.

Pismem takim jest między innymi skarga.

Stosownie natomiast do art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Ponadto z art. 220 § 3 p.p.s.a. wynika, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Bezspornym jest, że w przedmiotowej sprawie Skarżąca złożyła kilka razy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Pierwsze postępowanie incydentalne w tym zakresie zakończyło się prawomocnym postanowieniem z 7 grudnia 2018 r. (k. 157) WSA, który utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy. Natomiast drugie postępowanie zakończyło się wydaniem przez referendarza sądowego zarządzenia z 14 sierpnia 2019 r. o pozostawieniu ww. wniosku bez rozpoznania. Wobec niewniesienia sprzeciwu, zarządzenie z 14 sierpnia 2019 r. stało się prawomocne z dniem 27 września 2019 r.

W niniejszej sprawie Skarżąca, pomimo wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia o uiszczenie wpisu od skargi z 22 października 2019 r., doręczonego Skarżącej w dniu 4 grudnia 2019 r., w wyznaczonym terminie nie uiściła wpisu od skargi, lecz ponownie wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Okoliczność ta pozostaje jednak bez wpływu na zaistnienie obowiązku uiszczenia wpisu sądowego oraz skutku niewykonania wezwania w tym przedmiocie. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się bowiem, że każdy ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy, złożony po prawomocnym oddaleniu uprzednio złożonego wniosku w tym przedmiocie, nie wpływa na bieg terminu do uiszczenia wpisu wskazanego przez sąd w wezwaniu do dokonania tej czynności oraz nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym przez sąd terminie (por. postanowienia NSA: z 1 marca 2017 r., sygn. I OZ 479/17; z 8 kwietnia 2014 r., sygn. II OSK 810/14 oraz z 20 lipca 2011 r., sygn. II OSK 1380/11). Tym bardziej wniosek ten nie uchyla skutków prawomocnego rozstrzygnięcia w stosunku do toczącego się postępowania i obowiązku uiszczenia przez Spółkę wymaganego wpisu.

Ostatnim dniem na uiszczenie przez Skarżącą wpisu od skargi był 11 grudnia 2019 r.

W dniach 17 grudnia 2019 r. oraz 22 lutego 2020 r. ustalono w Rejestrze Opłat Sądowych WSA, że nie odnotowano uiszczenia wpisu sądowego w niniejszej sprawie. Skoro zatem należny wpis od skargi, mimo prawidłowego wezwania, nie został przez Skarżącą uiszczony w wyznaczonym przez WSA terminie, co jest okolicznością bezsporną, to w rozpoznawanej sprawie zaktualizował się skutek procesowy, o którym mowa w art. 220 § 3 p.p.s.a.

Złożenie przez Spółkę kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy w piśmie z 29 maja 2019 r. było w tej sytuacji bezskuteczne z przyczyn wyżej wskazanych, jak również mając nad uwadze fakt, że zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z 22 października 2019 r. (tj. wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia o uiszczeniu wpisu od skargi) nie podlegało zaskarżeniu, bowiem stanowiło jedynie czynność kancelaryjną.

Mając powyższe na uwadze, wobec bezskutecznego upływu terminu do uiszczenia wpisu sądowego, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. oraz art. 58 § 3 p.p.s.a.