Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 762/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2015-12-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 6 ust. 2 pkt 1 i 2, art. 56, art. 59, art. 61 ust. 1, art. 64
journal: Dz.U. 2015 poz 199
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - tekst jednolity
article: § 3 ust. 2, § 9
journal: Dz.U. 2003 nr 164 poz 1589
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie oznaczeń i nazewnictwa stosowanych w decyzji o ustaleniu lokalizacji  inwestycji celu publicznego oraz w decyzji o warunkach zabudowy

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Magdalena Józefczyk Sędziowie NSA Małgorzata Wolska /spr./ WSA Paweł Zaborniak Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi W. B., M. T., J. B., K. O., M. B., M. B., M. T., S. O. i U. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy -skargę oddala-


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 17 pkt 1 K.p.a. oraz art. 6 ust. 2 pkt 1, art. 52 ust.1 w zw. z art. 64 ust. 1, art. 59 ust. 1, art. 60 ust. 1 i ust. 4, art. 61 ust. 1 pkt 1-5, art. 63 ust. 2 ustawy z dnia 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2015 r., poz. 199 ze zm. – zwana dalej "u.p.z.p.") utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji p.n. "Rozbudowa i przebudowa schodów zewnętrznych oraz budowa zadaszenia nad schodami do budynku mieszkalno-usługowego z likwidacją istniejącego biegu schodów, przy ul. [...] w S.", na działce nr 708 położonej w S. obręb Ś., w granicach określonych na załączniku graficznym do decyzji.

Z uzasadnienia decyzji i akt administracyjnych sprawy wynika, że postępowanie o ustalenie warunków zabudowy dla wymienionej wyżej inwestycji toczyło się na wniosek [...] Spółdzielni Mieszkaniowej złożony w dniu [...] lutego 2014 r. (skorygowanym pismem z dnia [...] kwietnia 2014 r.)

Po raz pierwszy decyzję ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla ww. inwestycji Burmistrza Miasta [...] wydał w dniu [...] lipca 2014 r. ([...]). Jednakże została ona w administracyjnym toku instancji uchylona a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania mocą decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. ([...]).

Po ponownie przeprowadzonym postępowaniu, w tym uzyskaniu wymaganych uzgodnień Burmistrz Miasta [...] decyzją z dnia [...] lutego 2015 r. ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla opisanej powyżej inwestycji.

W uzasadnieniu decyzji stwierdził, że na terenie objętym wnioskiem brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i nie ma obowiązku jego sporządzenia. Wniosek złożony przez inwestora zawiera komplet wymaganych dokumentów. Wskazał, że ustalenie warunków zabudowy nastąpiło po dokonaniu analizy stanu faktycznego i prawnego oraz warunków i zasad zagospodarowania terenu i jego zabudowy. Wyjaśnił, że zakres planowanego zamierzenia inwestycyjnego obejmować będzie likwidację istniejącego biegu trzynastostopniowych schodów bez podestu oraz przebudowę i rozbudowę w celu wykonania nowego biegu schodów skierowanych w kierunku ul. [...]. Lokalizacja schodów została jednoznacznie określona w części graficznej oznaczeniem A1, B1, C1, D1. Obszar objęty wnioskiem położony jest w terenach zainwestowanych budownictwem usługowo-mieszkalnym, usługowym, mieszkalnym, oświaty i nauki, ochrony zdrowia i opieki społecznej, uzbrojonym w podstawowe elementy infrastruktury technicznej. Burmistrz wskazał, że wniosek jest zgodny

z przepisami odrębnymi i przepisami u.p.z.p. Projekt decyzji sporządzony został przez uprawnioną osobę wpisaną na listę izby samorządu zawodowego architektów

i pozytywnie uzgodniony z Powiatowym Zarządem Dróg w [...] (postanowienie

z [...].01.2015 r., znak: [...]). Wyniki analizy stanowią wraz z częścią graficzną analizy, załącznik do decyzji.

Odwołanie od tej decyzji złożyli W. i J. B., M. i M. B., K. i S. O., M. i M. T. oraz U. S. – zastępowani przez pełnomocnika adw. R. R. wnosząc o jej uchylenie w całości.

Odwołujący zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 77 i art. 80 K.p.a. poprzez brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego w sprawie, w tym pominięcie uwag zgłoszonych przez strony a nadto naruszenie art. 10 K.p.a. poprzez pozbawienie stron czynnego udziału

w postępowaniu poprzez brak wydania projektu decyzji po wniesieniu uwag do pierwotnego projektu decyzji. Podkreślili, że wniosek [...] Spółdzielni Mieszkaniowej, który zakreśla planowaną inwestycję przekracza zakres zwykłego zarządu i wymaga podjęcia stosownej uchwały Walnego Zgromadzenia. Podkreślili, że członkowie Spółdzielni nie wyrażają zgody na inwestycję w takich rozmiarach. Ich zdaniem parametry planowanej inwestycji nie są uzasadnione względami racjonalnymi, ekonomicznymi. Istniejące schody prowadzące do pomieszczenia technicznego, są wystarczające dla celów spółdzielni. Odwołujący zarzucili także naruszenie art. 107 § 1 i § 3 K.p.a. poprzez brak spójności, logiki w uzasadnieniu faktycznym i prawnym oraz błąd w ustaleniach poprzez: błędne ustalenie rodzaju pomieszczenia do którego prowadzona jest inwestycja, brak odniesienia się do ponoszonej przez odwołujących kwestii zawieszenia w 2012 r. postępowania, rozbieżność pomiędzy opisem w pkt 8 decyzji a projektem graficznym w zakresie określenia powierzchni planowanej inwestycji (na mapie kolor czerwony, w projekcie graficznym kolor zielony); rozbieżności pomiędzy opisem decyzji w pkt 3 a załącznikiem graficznym (szerokość zadaszenia w opisie wynosi 3m a na załączniku graficznym 4m, szerokość schodów w opisie - 1,80m a na załączniku 3m); w decyzji brak jest określenia możliwości wykonania zadaszenia do dolnej krawędzi istniejących parametrów (w decyzji w parametrach zadaszenia wskazano maksymalną wysokość 4m podczas gdy do krawędzi jest w rzeczywistości 2,0m – 2,5m). W dalszej części podali, że jako współwłaściciele nie wyrażają zgody na ustaloną powierzchnię planowanej inwestycji, tj. 30 m2 (schody wraz z dojściem). Nadto zwrócili uwagę, że organ pominął kwestię określenia powierzchni biologicznie czynnej, nie wyjaśnił z jakiego dokumentu wynika, że w piwnicy do której prowadzone będą schody nie będzie prowadzona działalność gastronomiczna. Organ w pkt 6 decyzji błędnie wskazuje, że istnieje zjazd na warunkach dotychczasowych (na działce nr 708 istnieje zatoczka od ul. [...] dla samochodów dostawczych). Podkreślili, że wydana decyzja nie uwzględnia uwag współwłaścicieli. Istniejący obecnie bieg schodów jest wystarczający, zatem planowana inwestycja spółdzielni nie znajduje żadnego uzasadnienia. Pomieszczenia do których mają być prowadzone schody są pomieszczeniami piwnic, a nie jak wskazuje inwestor – lokalem niemieszkalnym.

Powołaną na wstępie decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję organu I instancji uznając, że odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie a zaskarżona decyzja, jak i poprzedzające ją postępowanie nie jest dotknięte wadami dającymi podstawę do uchylenia decyzji. Powołując się na art. 59 ust. 1 u.p.z.p. wskazało, że wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia przesłanek z art. 61 ust. 1 u.p.z.p.

Kolegium zwróciło uwagę, że przedmiotem zaskarżonej decyzji jest rozbudowa i przebudowa istniejących schodów zewnętrznych oraz budowa zadaszenia nad nimi. Zdaniem Kolegium w decyzji charakter i zakres planowanej inwestycji zostały określone wystarczająco. Przy ustalaniu warunków zabudowy dla takiej inwestycji, nie znajduje uzasadnienia ustalanie parametrów w sposób "szeroki", tj. określony przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 26.08.2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1588). W dalszej części uzasadnienia Kolegium przytoczyło treść przepisów prawa materialnego regulujących kwestię prowadzenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Odnosząc się do zarzutów odwołujących wyjaśniło, że kwestia do jakiego pomieszczenia prowadzić będą podlegające rozbudowie i przebudowie schody, w postępowaniu dotyczącym ustalenia warunków zabudowy, pozostaje bez znaczenia. Schody są elementem budynku i organ ustalając warunki zabudowy dla takiego przedsięwzięcia nie ingeruje w charakter czy przeznaczenie poszczególnych pomieszczeń i lokali. Kwestie te są istotne w postępowaniu dotyczącym wydania pozwolenia na budowę. W ocenie Kolegium rozbieżności w parametrach inwestycji (schodów, zadaszenia) występujące pomiędzy projektem decyzji a samą decyzją nie mają wpływu na ocenę decyzji. W kwestionowanym rozstrzygnięciu określono powierzchnię zabudowy projektowanych schodów, maksymalną szerokość tych schodów, maksymalną ich długość oraz maksymalne wymiary projektowanego zadaszenia: długość, szerokość, wysokość. Jako nieuzasadniony Kolegium oceniło zarzut, że parametry schodów i zadaszenia podane w decyzji są rozbieżne z tymi podanymi w "projekcie graficznym". Załącznik graficzny do decyzji wskazuje granice działki objętej wnioskiem, a więc działki nr 708, wskazuje schody przewidziane do rozbudowy i przebudowy. Nie określa wymiarów planowanej inwestycji (wymiarów schodów czy zadaszenia). Również kwestia nieprawidłowego wskazania zjazdu do budynku pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie, gdyż przedmiotowa inwestycja to rozbudowa i przebudowa schodów nie zaś budowa nowego obiektu czy nowego zjazdu z drogi. Podkreśliło, że w niniejszym postępowaniu organ związany jest wnioskiem strony, zatem niedopuszczalnym byłoby a czego domagają się odwołujący, objęcie rozstrzygnięciem kwestii zmiany sposobu użytkowania piwnicy na lokal usługowy.

Jako chybione SKO oceniło zarzuty dotyczące naruszenia przepisów proceduralnych. Wydanie decyzji zostało poprzedzone sporządzeniem analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu; na skutek zarzutu stron co do bezstronności osoby sporządzającej analizę i przygotowującej projekt decyzji osoba ta została zastąpiona inną uprawnioną osoba, która ponownie sporządziła analizę

i projekt decyzji. Kolegium podało, że zgromadzony materiał dowodowy jest wystraczający do rozstrzygnięcia sprawy, spełnione zostały wymogi określone w art. 10 § 1 K.p.a. Odnosząc się do zarzutu nieuwzględnienia podnoszonych w toku postępowania przez strony uwag, organ wskazał, że strony mają prawo składać zastrzeżenia, lecz nie oznacza to, że organ musi je uwzględnić. Odnośnie kwestii przekroczenia przez spółdzielnię zakresu zwykłego zarządu i braku zgody współwłaścicieli na planowaną inwestycję wyjaśniło, że kwestie nie podlegają ocenie w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy. Inwestor nie musi bowiem legitymować się prawem do dysponowania nieruchomością (co jest wymagane na etapie udzielania pozwolenia na budowę). Sama decyzja nie rodzi praw do terenu

i nie narusza prawa własności. Organ nie bada zasadności czy celowości powstania danej inwestycji. Przedwczesne są zarzuty dotyczące rażącego naruszania interesów osób trzecich. SKO wyjaśniło także, że postępowanie wszczęte w 2012 r. w sprawie ustalenia warunków zabudowy zostało umorzone decyzją z dnia [...] lutego 2014 r., wobec cofnięcia przez inwestora wniosku o wydanie decyzji. Decyzja ta została doręczona odwołującym się.

Reasumując Kolegium wskazało, że zebrany w sprawie materiał dowodowy jest wystarczający i daje podstawę do pozytywnego rozpoznania wniosku.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Rzeszowie W. i J. B., M. i M. B., K. i S. O., M. i M. T. oraz U. S. – zastępowani przez pełnomocnika adw. R. R. wnieśli o jej uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania a także wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Kwestionowanej decyzji zarzucili naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, art. 77, art. 80, art. 10 i art. 107 § 1 i 3 K.p.a. podtrzymując w tym zakresie argumenty odwołania i wskazując na lakoniczność oraz niezrozumiałość uzasadnienia kwestionowanej decyzji a także brak odniesienia się do wszystkich zarzutów odwołania. Skarżący zarzucili także naruszenie przepisów prawa materialnego a mianowicie § 2 ust. 7a rozporządzenia Ministra Infrastruktury

z 26.08.2003 r. w sprawie oznaczeń i nazewnictwa stosowanych w decyzji

o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz w decyzji o warunkach zabudowy (Dz. U. z 2003 r. Nr 164, poz. 1589) poprzez ustalenie w decyzji wysokości zadaszenia inwestycji w sposób pozbawiający dostępu światła dziennego do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi; § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia poprzez nieokreślenie powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki, błędne ustalenie linii zabudowy i wysokości zadaszenia, rozbieżności pomiędzy parametrami zabudowy wskazanymi w decyzji i załączniku graficznym, które winny ze sobą korelować, brak określenia powierzchni biologicznie czynnej; naruszenie § 4 ust. 2 rozporządzenia w sprawie ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy

i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego poprzez ustalenie linii zabudowy niezgodnie

z przepisami tego rozporządzenia; naruszenie § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z 25.04.2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, art. 32 ust. 4 pkt 1, art. 34 ust. 1, art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane w zw. z art. 55 i art. 64 ust. 1 u.p.z.p. poprzez nieprecyzyjne określenie parametrów linii zabudowy, zamierzonej inwestycji, nieokreślenie powierzchni biologicznie czynnej i niewskazanie proporcji poszczególnych części zagospodarowania działki , co skutkuje niemożnością wydania pozwolenia na budowę i jednoczesnego zbadania zbieżności projektu budowlanego z decyzją o warunkach zabudowy.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie, powołując się na argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2015 r., sygn. akt II SA/Rz 762/15 WSA

w Rzeszowie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo

o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie natomiast do art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270, zwana dalej "P.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m. in. na decyzje administracyjne. Sąd rozpoznający skargę na decyzję dokonuje jej oceny mając na uwadze wyłącznie stan prawny obowiązujący w dniu wydania decyzji, jak i stan sprawy istniejący na ten dzień, a wynikający z akt administracyjnych (art. 133 § 1 P.p.s.a.). Nadto, jak wynika z art. 134 § 1 P.p.s.a., rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W świetle brzmienia art. 145 § 1 P.p.s.a. sądy administracyjne badają, czy kwestionowana decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego lub procesowego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy albo dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Nadto badają, czy organ administracji nie dopuścił się uchybień skutkujących nieważnością decyzji.

Oceniając zaskarżoną decyzję w omówionym zakresie, tj. w aspekcie jej legalności, Sąd nie stwierdził naruszenia prawa uzasadniającego usunięcie tej decyzji z obrotu prawnego. W konsekwencji więc, zgodnie z art. 151 P.p.s.a., skarga podlegała oddaleniu.

Postępowanie administracyjne w sprawie niniejszej prowadzone było na podstawie ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2015 r., poz. 199 ze zm. – zwana dalej "u.p.z.p.") oraz aktu wykonawczego do tej ustawy, tj. rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. z 2003 r. Nr 164, poz. 1589 ze zm. - zwanego dalej "rozporządzeniem").

Zgodnie z art. 6 ust. 2 pkt 1 i 2 u.p.z.p. każdy ma prawo, w granicach określonych ustawą, do zagospodarowania terenu, do którego ma tytuł prawny, zgodnie z warunkami ustalonymi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli nie narusza to chronionego interesu publicznego i osób trzecich oraz ochrony własnego interesu prawnego przy zagospodarowaniu terenów należących do innych podmiotów.

Z kolei z art. 59 ust. 1 u.p.z.p. wynika, że zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, wymaga ustalenia, w drodze decyzji warunków zabudowy. Decyzję taką wydaje wójt, burmistrz albo prezydent miasta po dokonaniu wymaganych przepisami art. 53 ust. 4 u.p.z.p. uzgodnień i uzyskania uzgodnień lub decyzji wymaganych przepisami odrębnymi, na podstawie projektu opracowanego przez osobę wpisaną na listę izby samorządu zawodowego urbanistów albo architektów.

Natomiast według art. 56 i 64 ust. 1 u.p.z.p. nie można odmówić ustalenia warunków zabudowy, jeżeli zamierzenie inwestycyjne nie jest sprzeczne z przepisami odrębnymi. W razie zatem spełnienia ustawowych warunków strona wnioskująca ma prawo skutecznie domagać się wydania decyzji o określonej treści, zaś ewentualna odmowa przez organ prowadzący postępowanie ustalenia warunków zabudowy musi opierać się na wyraźnej sprzeczności z przepisem nakładającym expressis verbis jakieś ograniczenie.

Trzeba też wskazać, że zgodnie z art. 61 ust. 1 u.p.z.p. wydanie decyzji o warunkach zabudowy terenów pozbawionych planu miejscowego możliwe jest wyłącznie w razie łącznego spełnienia warunków wymienionych w punktach 1 – 5, tj. co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej wykorzystania terenu (pkt 1), teren ma dostęp do drogi publicznej (pkt 2), istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego (pkt 3), teren nie wymaga zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne (pkt 4), decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi (pkt 5). Natomiast sposób ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego określa wskazywane wyżej rozporządzenie z dnia 24.08.2003 r. W pierwszej kolejności organ wyznacza wokół działki budowlanej planowanej inwestycji obszar analizowany i przeprowadza na nim analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust. 1 pkt 1 – 5 u.p.z.p. Przepis § 3 ust. 2 rozporządzenia wymaga wyznaczenia granic obszaru analizowanego na kopii mapy zasadniczej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, obejmujących teren inwestycji i obszar, na który inwestycja będzie oddziaływać, w skali 1:500 lub 1:1000, przy uwzględnieniu wyników analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu wyznacza się linię nowej zabudowy. Określenie pozostałych parametrów zabudowy także wymaga uwzględnienia rodzaju planowanej zabudowy, a wyniki analizy zawierające część tekstową i graficzną powinny stanowić załącznik do decyzji o warunkach zabudowy.

Mając powyższe na względzie Sąd uznał, że zaskarżona decyzja Kolegium utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] lutego 2015 r., którą ustalono na wniosek [...] Spółdzielni Mieszkaniowej warunki zabudowy

i zagospodarowania terenu dla inwestycji p.n. "Rozbudowa i przebudowa schodów zewnętrznych oraz budowa zadaszenia nad schodami do budynku mieszkalno-usługowego z likwidacją istniejącego biegu schodów, przy ul. [...]

w S.", na działce nr 708 położonej w S. obręb [...], nie narusza prawa materialnego. Sąd nie stwierdził też naruszeń przepisów postępowania, które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo wymagały stosowania środków określonych przepisami P.p.s.a. Postępowanie przeprowadzono w sposób gwarantujący stronom czynny w nim udział a w uzasadnieniu zaskarżonych decyzji rozpatrzono podnoszone przez skarżących uwagi i zastrzeżenia. Decyzje zawierają również wszystkie niezbędne elementy, o których mowa w art. 107 § 1 i 3 K.p.a. oraz art. 54 w zw. z art. 64 ust. 1 u.p.z.p.

W okolicznościach sprawy nie budzi wątpliwości wymóg uzyskania decyzji

o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, w świetle regulacji zawartej

w cyt. wyżej art. 59 ust. 1 u.p.z.p. Działka przeznaczona na realizację planowanej inwestycji, tj. działka nr 708 znajduje się na terenie, na którym brak jest obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego. Działka posiada dostęp do drogi publicznej (pośredni dojazd do działki z drogi publicznej gminnej o nr 680 – ul. [...] poprzez drogę wewnętrzną nr 709 /własność Gminy Miasto [...]/ oraz istniejący zjazd). Projekt decyzji został sporządzony przez osobę wpisaną na listę samorządu zawodowego architektów (art. 60 ust. 4 u.p.z.p.), tj. [...] Okręgowej Izby Architektów – mgr inż. arch. W. Z. (architekt ten zastąpił osobę poprzednio sporządzającą analizę i przygotowującą projekt, z uwagi na podniesiony przez strony zarzut braku bezstronności). W toku postępowania z zachowaniem warunków określonych przepisami art. 53 ust. 3 u.p.z.p. oraz § 3 i 9 rozporządzenia przeprowadzono analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust. 1 – 5 u.p.z.p. – wyznaczając granice obszaru analizowanego na kopii mapy w skali 1:1000 – a wyniki tej analizy (zawierające część tekstową i graficzną) stanowią załącznik decyzji wydanej w dniu [...] lutego 2015 r. Ustalone tą decyzją warunki zabudowy wynikają z powyższej analizy, uzyskano wymagane prawem uzgodnienia z Powiatowym Zarządem Dróg w [...]. Określono, że z uwagi na charakter inwestycji (rozbudowa i przebudowa schodów zewnętrznych i budowa zadaszenia nad schodami do budynku mieszkalno-usługowego z likwidacją istniejącego biegu schodów) inwestor nie jest zobligowany do przedłożenia zapewnień o możliwości przyłączenia do sieci, inwestycja nie wymaga budowy przyłączy (art. 61 ust. 1 pkt 3 u.p.z.p.). Z uwagi na fakt, że działka nr 708 stanowi użytek B, nie mają zastosowania przepisy ustawy z dnia 3.02.1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1205 ze zm.).

Zauważyć wypada, że przeprowadzona analiza funkcji oraz cech zabudowy

i zagospodarowania terenu dla inwestycji objętej przedmiotowym wnioskiem, wykazała spełnienie w niniejszej sprawie warunków wynikających z art. 61 ust. 1 pkt 1 do 5 u.p.z.p. W takich warunkach zgodnie z art. 56 w związku z art. 64 ust. 1 u.p.z.p. organ nie może odmówić wydania decyzji o warunkach zabudowy. Jak już wyżej zaznaczono do przedmiotowej decyzji wydanej w niniejszej sprawie dołączone zostały załączniki w postaci graficznej i tekstowej. Wyniki przeprowadzonej analizy przedstawione w części tekstowej wskazują, że wnioskowana zabudowa na wskazanych we wniosku działkach zgodna jest z zasadą kontynuacji funkcji i formy zabudowy i zagospodarowania terenu.

Wyjaśnić także należy, że organ ustalający warunki zabudowy dla każdej konkretnej inwestycji zawsze działa na podstawie złożonego w sprawie wniosku przez inwestora. Złożony wniosek, powinien zawierać określone dane, o których mowa w art. 52 ust. 2 u.p.z.p., który zgodnie z art. 64 u.p.z.p. stosuje się odpowiednio do decyzji o warunkach zabudowy. We wniosku tym inwestor zobowiązany jest określić m.in. charakterystyczne parametry nowej, planowanej zabudowy. Z kolei organ po otrzymaniu takiego wniosku, winien przeprowadzić postępowanie mające na celu, po dokonanej analizie wyznaczonego obszaru, odpowiedzieć na pytanie, czy wnioskowana zabudowa będzie w ogóle możliwa i czy nie będzie godzić w zasadę zastanego na danym terenie ładu przestrzennego. Z tej przyczyny nie można uwzględnić zarzutu skarżących o nieprecyzyjnym określeniu parametrów zamierzonej inwestycji. Przyjęte w decyzji parametry wynikają bowiem

z przeprowadzonej w sprawie analizy. Wprawdzie zgodzić się przyjdzie, że zgodnie

z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wskaźniki te jako reguła ustalane są jako średnie wartości wynikające

z przeprowadzonej analizy, tym niemniej poszczególne przepisy tego rozporządzenia dotyczące ustalenia wskaźnika wielkości powierzchni zabudowy, szerokości elewacji frontowej wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej czy geometrii dachu, przewidują także odstępstwa od tej zasady, jeżeli wielkość takich zaproponowanych wskaźników wynika z przeprowadzonej analizy. W okolicznościach sprawy z analizy funkcji oraz cech istniejącej zabudowy i zagospodarowania terenu – część tekstowa, wynika, że z uwagi na ustalone parametry przebudowy schodów oraz wielkości terenu przeznaczonego pod inwestycję odstępuje się od ustalenia wielkości powierzchni zabudowy do powierzchni działki. Takie uzasadnienie zarówno

w analizie jak i kwestionowanej decyzji Sąd uznał za wystarczające.

Odnośnie zarzutu błędnego ustalenia linii zabudowy, wysokości zadaszenia, braku określenia szerokości frontowej budynku, Sąd uznał je za niezasadne. Wprawdzie w decyzji określono wskaźniki (szerokość, długość, wysokość schodów

i zadaszenia) jako maksymalne (a nie jako średnie), to jednak obowiązujące przepisy rozporządzenia przewidują możliwość takiego odstępstwa i nie może być mowy

o wadliwości ustalonych parametrów.

Odnosząc się natomiast do zarzutu braku określenia powierzchni biologicznie czynnej Sąd wskazuje, że w decyzji o warunkach zabudowy pkt 3 wymagania dla rozbudowy i przebudowy schodów zewnętrznych organ zalecił "utrzymanie powierzchni biologicznie czynnej – bez zmian". Istotnie nie oznaczył wielkości tego parametru, jednak nie można przyjąć, ażeby w ten sposób naruszone zostało prawo. Wyjaśnić należy, że jedynie rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie oznaczeń i nazewnictwa stosowanych w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz w decyzji o warunkach zabudowy (Dz.U.

z 2003 r. Nr 164, póz. 1589) w § 2 pkt 3 wskazuje na potrzebę ustalenia w decyzji

o warunkach zabudowy "udziału powierzchni biologicznie czynnej". Jednak ani ustawa ani rozporządzenie nie określają sposobu i trybu ustalania tego parametru. Nakaz w zakresie przeznaczenia terenu pod powierzchnię biologicznie czynną przewiduje natomiast § 39 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1422 ze zm.). Rozporządzenie to nie ma jednak zastosowania w sprawie o ustalenie warunków zabudowy, dlatego nie można przyjąć, aby brak oznaczenia w zaskarżonej decyzji wielkości udziału powierzchni biologicznie czynnej w powierzchni całej objętej wnioskiem działki stanowił naruszenie jakiegokolwiek przepisu.

Odnośnie zaś zarzutu o ustaleniu zadaszenia inwestycji w sposób pozbawiający dostępu światła do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, Sąd wyjaśnia, że kwestie związane z odpowiednim nasłonecznieniem są przedmiotem badania przez organy architektoniczno-budowlane w postępowaniu w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę, a nie w poprzedzającej ten etap sprawie

o ustalenie warunków zabudowy. Nadto w kwestionowanej decyzji określono także wymagania niezbędne dla ochrony interesów osób trzecich (art. 54 pkt 2 lit. d w zw.

z art. 64 ust. 1 u.p.z.p.). Podkreślono bowiem, że projektowania inwestycja nie może powodować m.in. ograniczenia dostępu do drogi publicznej, ograniczenia korzystania z kanalizacji, energii elektrycznej oraz środków łączności, pozbawieniem dostępu do światła dziennego do pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt dla ludzi.

Skoro więc, w świetle materiału zebranego w sprawie, zostały łącznie spełnione warunki określone przepisami art. 61 ust. 1 u.p.z.p., to ustalenie warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji było prawidłowe i nie narusza prawa. Sąd nie znajduje żadnych podstaw do uznania, że decyzja Burmistrza Miasta [...], jak

i utrzymująca ją w mocy skarżona decyzja z dnia [...] kwietnia 2015 r. naruszyły prawo w zakresie, o jakim mowa była na wstępie niniejszych wywodów.

Dodatkowo wyjaśnić należy skarżącym, że decyzja o warunkach zabudowy jest początkowym etapem procesu inwestycyjnego. Ma ona wstępny i ogólny charakter i nie przesądza o obowiązku prowadzenia konkretnej inwestycji

w konkretnym miejscu. Określa jedynie czy dana inwestycja w danym miejscu jest

w ogóle możliwa i na jakich warunkach. Innymi słowy, wbrew obawom skarżących, zaskarżona decyzja nie przesądza o lokalizacji przedmiotowej inwestycji. Rozstrzygnięcie o konkretnym usytuowaniu projektowanej inwestycji podejmuje zawsze dopiero organ architektoniczno–budowlany, zatwierdzając projekt budowlany i udzielając pozwolenia na budowę.

Prawidłowo także wskazało Kolegium, że decyzja o warunkach zabudowy nie rodzi bowiem praw do terenu i nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich. Dopiero na etapie uzyskiwania decyzji o pozwoleniu na budowę organ architektoniczno–budowlany bada prawo inwestora do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Zaznaczyć należy, że w przypadku łącznego spełniania warunków z art. 61 u.p.z.p. oraz ustalenia, że zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z przepisami odrębnymi nie można odmówić ustalenia warunków zabudowy terenu (art. 64 ust. 1 w zw. z art. 56 u.p.z.p.). Wbrew twierdzeniom skarżących organ prawidłowo przeprowadził postępowanie, prawidłowo też ustalił krąg stron postępowania, zapewniając im czynny udział w tym postępowaniu. Nie doszło również w ocenie Sądu do naruszenia zasady prawdy obiektywnej – tj. naruszenia art. 7 i art. 77 Kodeksu postępowania administracyjnego. Sprawa bowiem została dokładnie wyjaśniona i przygotowana do rozstrzygnięcia w oparciu o wymagane opinie, analizy i uzgodnienia.

Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 151 P.p.s.a. skarga została oddalona.