Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SAB/Wa 140/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-02-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 37 § 1
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. P. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. w sprawie wybudowanego ogrodzenia postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 20 października 2013 r. L. P. wniósł skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. w przedmiocie wybudowanego ogrodzenia.

Zarządzeniem z dnia 23 grudnia 2013 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi przez wskazanie, czy przed wniesieniem skargi na bezczynność do Sądu skarżący wniósł zażalenie do organu wyższego stopnia stosownie do treści art. 37 § 1 k.p.a. – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).

W wyznaczonym terminie pismem z dnia 16 stycznia 2014 r. pełnomocnik skarżącego wyjaśnił, że w dniu 24 września 2013 r. skarżący nadał pismo, datowane na dzień 9 września 2013 r., kierowane do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej jako: [...] WINB), w którym skarżący skarży bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. (dalej jako: PINB w W.). Tego samego dnia nadane zostało też pismo z dnia 9 września 2013 r., nazwane pismem procesowym, skierowane do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem [...] WINB, w którym skarżący wnosi o nakazanie PINB w W. wydanie decyzji w sprawie [...] dotyczącej wybudowanego ogrodzenia na działce nr [...] obręb [...] M. W piśmie tym skarżący wskazywał również na bezczynność w działaniu organu powiatowego.

Skarżący skierował pismo do Sądu w nadziei, że przyspieszy to działanie [...] WINB w celu podjęcia kontroli nad brakiem działalności organu powiatowego. Intencją skarżącego było jednak złożenie pisma do [...] WINB z dnia 9 września 2013 r. jako zażalenia na bezczynność działania PINB w W.

Skarżący nie kwestionuje, iż pismo to zostało nadane do Sądu. Również za pośrednictwem [...] WINB wniósł pismo z dnia 9 września 2013 r. – Pismo procesowe. W ocenie skarżącego nie zmienia to jednak faktu, że oddzielne pismo, choć w jednej kopercie, zostało nadane i zaadresowane tylko do organu wyższego stopnia w stosunku do PINB w W. Skarżący nie otrzymał informacji, by organ wojewódzki rozpatrzył załączone pismo.

W ocenie skarżącego o rzeczywistej treści żądania zawartego w piśmie złożonym do organu nie decyduje jego tytuł nadany przez stronę, ale rzeczywista treść pisma. Skarżący konkretnie w piśmie adresowanym do [...] WINB zgłosił żądanie podjęcia kroków mających na celu zmobilizowanie PINB w W. do podjęcia jakichkolwiek działań w sprawie wybudowanego ogrodzenia. Skierowanie natomiast drugiego pisma, nazwanego "pismo procesowe", do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu wojewódzkiego, miało na celu zmobilizowanie organu do podjęcia jakichkolwiek działań w sprawie wybudowanego ogrodzenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa (§ 3). W przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Termin, o którym mowa w § 3, nie ma zastosowania (§ 4).

Wniesienie skargi na bezczynność lub na przewlekłe prowadzenie postępowania będzie dopuszczalne po złożeniu zażalenia, o którym mowa w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), zwanej dalej k.p.a., a w wypadku braku organu wyższego stopnia – po wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa.

W niniejszej sprawie, mając na uwadze wyjaśnienia skarżącego zawarte w piśmie z dnia 16 stycznia 2014 r., należało uznać, że skarżący nie wykorzystał środka prawnego z art. 37 k.p.a., warunkującego dopuszczalność skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu. W ocenie Sądu, wbrew stanowisku skarżącego, pismo z dnia 9 września 2013 r., nie stanowi bowiem zażalenia, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a.

Słusznie skarżący podniósł, iż o rzeczywistej treści żądania zawartego w piśmie skierowanym do organu nie decyduje jego tytuł nadany przez stronę, lecz rzeczywista treść pisma. W omawianym przypadku jednak treść pisma z dnia 9 września 2013 r., adresowanego do [...] WINB, nie nasuwa w tej mierze wątpliwości, iż pismo to nie jest zażaleniem na bezczynność organu powiatowego.

Zażalenie, o którym mowa, zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. i art. 128, art. 129 w zw. z art. 144 k.p.a., powinno być skierowane do organu wyższego stopnia nad organem, który dopuścił się bezczynności – za pośrednictwem organu, którego działania zażalenie dotyczy – i winno z niego wynikać co najmniej niezadowolenie ze stanu bezczynności. W piśmie, które według skarżącego stanowiło zażalenie, skarżący oświadczył natomiast: "Zdecydowałem się na złożenie pisma do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego ponieważ PINB swoimi działaniami nie lekceważy tylko mnie (między innymi nie odpowiada na moje pisma) ale także instytucję nadrzędną WINB i kolejna reprymenda ze strony WINB nie doniesie żadnego skutku co pokazuje niedbale prowadzone postępowanie". Z uwagi na brak wystarczająco jednoznacznego sformułowania wymienionych wyżej niezbędnych, minimalnych wymogów formalnych zażalenia, nie tylko dosłowna treść pisma, lecz także jego interpretacja, nie pozwalają na odczytanie go jako zażalenia na bezczynność PINB w W.

Istotne znaczenie ma również fakt, iż w tej samej kopercie wysłano drugie pismo z dnia 9 września 2013 r., nazwane pismem procesowym, skierowane do Sądu. W piśmie tym skarżący wniósł o nakazanie PINB w W. wydania decyzji w sprawie nr [...] dotyczącej wybudowanego ogrodzenia oraz o przyznanie skarżącemu prawa pomocy w tej sprawie.

Biorąc pod uwagę treść pisma adresowanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, drugie pismo z dnia 9 września 2013 r., które według skarżącego było zażaleniem w trybie art. 37 § 1 k.p.a., należało potraktować wyłącznie jako sposób poinformowania [...] WINB o złożeniu (w tej samej kopercie) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pisma procesowego, w którym skarżący domaga się interwencji Sądu w sprawie prowadzenia postępowania przez PINB w W. Nie może ujść uwadze, że skarżący w piśmie tym wyraził brak wiary w skuteczność ewentualnej interwencji organu wojewódzkiego w tej kwestii.

Interpretując treść obu tych pism łącznie należało przyjąć, że skarżący, przekonany o braku skurczności organu wyższego stopnia nad PINB w W., skierował wniosek o rozwiązanie problemu bezczynności organu powiatowego do Sądu, pomijając etap zażalenia do [...] WINB w trybie art. 37 § 1 k.p.a., o czym tylko poinformował organ wojewódzki.

Dodatkowo Sąd pragnie zauważyć, iż skarżącemu nie jest obcy tryb zażalenia z art. 37 k.p.a. W aktach innej sprawy ze skargi L. P. na bezczynność PINB w W., sygn. akt VII SAB/Wa 225/11, znajduje się bowiem kopia pisma skarżącego z dnia 26 września 2011 r., skierowanego do [...] WINB za pośrednictwem PINB w W., zatytułowanego "zażalenie", którego treść nie pozostawia wątpliwości, iż stanowi ono zażalenia na bezczynność organu powiatowego. Z tego względu, skoro skarżący już wcześniej prawidłowo wykorzystał tryb zażalenia na bezczynność organu, tym bardziej nie można było zgodzić się, iż w niniejszej sprawie intencją złożenia pisma z dnia 9 września 2013 r. było wniesienie zażalenia z art. 37 § 1 k.p.a.

W świetle powyższego należy uznać, iż skarga wniesiona do Sądu przez L. P. na bezczynność PINB w W. jest niedopuszczalna, albowiem skarżący przed wniesieniem skargi nie wniósł zażalenia na bezczynność tego organu w trybie art. 37 § 1 k.p.a., i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Mając na uwadze podniesione powyżej argumenty, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.