Wyrok NSA, sygn. akt I OSK 950/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-06-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 184, art. 153
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 20, art. 22, art. 23
journal: Dz.U. 2000 nr 100 poz 1086
law: Obwieszczenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 24 października 2000 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne.
article: par. 12, par. 47, par. 57
journal: Dz.U. 2001 nr 38 poz 454
law: Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wiśniewska (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Irena Kamińska Sędzia del. WSA Jacek Fronczyk Protokolant Tomasz Zieliński po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2009 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Syndyka Masy Upadłości Zakładów [...] S.A. w upadłości w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2008 r. sygn. akt IV SA/Wa 217/08 w sprawie ze skargi Syndyka Masy Upadłości Zakładów [...] S.A. w upadłości w W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa Mazowieckiego z dnia [...] listopada 2007r. nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów i budynków oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 11 kwietnia 2008 r., sygn. akt IV SA/Wa 217/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Syndyka Masy Upadłości Zakładów [...][...] S.A. w upadłości na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa Mazowieckiego z dnia [...] listopada 2007 r., nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów i budynków.

W uzasadnieniu powyższego wyroku zawarto następujące ustalenia faktyczne i ocenę prawną.

Wnioskiem z dnia [...] października 2005 r. Wójt Gminy Somianka wystąpił do organu ewidencyjnego o wykreślenie Gminy z ewidencji gruntów i budynków obrębu Huta Podgórna - Popowo "A" wpisanej jako właściciela działek o numerach [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...], [...],[...] stanowiących drogi dojazdowe. We wniosku podniósł, że podstawę ujawnienia w ewidencji gruntów Gminy Somianka jako właściciela wyżej wymienionych działek stanowiła decyzja Kierownika Urzędu Rejonowego w Wyszkowie z dnia [...] kwietnia 1997 r., znak [...], którą zatwierdzono projekt podziału wymienionych działek stanowiących własność Skarbu Państwa, a będących w użytkowaniu wieczystym Zakładów [...] "[...]" w W. W decyzji podziałowej nie ustalono żadnych uprawnień ani obowiązków Gminy i tym samym nie mogła ona być podstawą ustalenia, że Gmina Somianka jest właścicielem tych działek.

Decyzją z dnia [...] listopada 2005 r., nr [...] (znak [...]) Starosta Powiatu Wyszkowskiego - działając na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U z 2000 r., Nr 100 poz.1086 z późn. zm.) oraz art. 104 §1 K.p.a. - odmówił wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków dotyczącego wnioskowanych działek. Zdaniem organu, decyzja zatwierdzająca podział nieruchomości z dnia [...] kwietnia 1997 r. nie określała wprost działek, które przechodzą na własność Gminy Somianka, ale wskazanie, że podstawą prawną tej decyzji był między innymi art.10 ust. 5 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości pozwala uznać, że działki wydzielone pod drogi dojazdowe stały się z mocy prawa własnością gminy Somianka z dniem, w którym decyzja o podziale stała się ostateczna lub prawomocna.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa Mazowieckiego, po rozpatrzeniu odwołania Wójta Gminy Somianka, decyzją z dnia [...] marca 2006 r., nr [...], uchylił zaskarżoną decyzję Starosty Powiatu Wyszkowskiego z dnia [...] listopada 2005 r., nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji.

W ocenie organu odwoławczego, przejście z mocy prawa na własność gminy działek wydzielonych pod drogi w trybie art. 10 ust. 5 ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości następowało wówczas, gdy wydzielone działki były przeznaczone pod ogólnie dostępne drogi, mające status drogi publicznej, której przebieg został określony w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. W związku z tym postępowanie administracyjne w zakresie zmian wpisów w ewidencji gruntów właściciela dróg wydzielonych w ramach podziału zatwierdzonego decyzją z dnia [...] kwietnia 1997 r. powinno być poprzedzone ustaleniem, które z dróg zostały przewidziane, jako drogi publiczne w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego obowiązującym w dacie wydania decyzji o podziale.

Na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa Mazowieckiego z dnia [...] marca 2006 r. Syndyk Masy Upadłości Zakładów [...] "[...] " S.A. w upadłości złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, w wyniku której Sąd ten wyrokiem z dnia 22 sierpnia 2006 r., sygn. akt IV SA/Wa 948/06, uchylił zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził, że postępowanie w sprawie dotyczyło weryfikacji danych wadliwe wpisanych na podstawie decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w Wyszkowie z dnia [...] kwietnia 1997 r., [...], zatwierdzającej podział nieruchomości. Według Sądu, wpis Gminy jako właściciela działek wydzielonych pod drogi w trybie art. 10 ust. 5 ustawy z 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości mógł być dokonany, gdyby z decyzji o podziale nieruchomości wynikało, że działki zostały wydzielone pod ulice, a projekt podziału zawierał dokładne oznaczenie tych działek. Dlatego też tylko w takim zakresie organ prowadzący ewidencję gruntów mógł dokonać oceny decyzji zatwierdzającej podział nieruchomości i wydzielającej działki pod ulice, będącej podstawą wpisu gminy jako właściciela. Sąd stwierdził, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ powinien dokonać ustalenia, czy decyzją z dnia [...] kwietnia 1997 r. o podziale nieruchomości wydzielono działki pod ulice w trybie art. 10 ust. 5 ustawy z 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości oraz czy były one w dostateczny sposób oznaczone .

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa Mazowieckiego, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a., po ponownym rozpatrzeniu odwołania Wójta Gminy Somianka od decyzji Starosty Wyszkowskiego z dnia [...] listopada 2005 r. odmawiającej wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków, decyzją z dnia [...] listopada 2007 r., nr [...], uchylił zaskarżoną decyzję w całości i orzekł o wprowadzeniu zmian w ewidencji gruntów i budynków obrębu Huta Podgórna - Popowo "A", polegających na wykreśleniu w jednostce rejestrowej [...] wpisów odnoszących się do działek [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...] dokonanych decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego w Wyszkowie z dnia [...] kwietnia 1997r., nr [...] w sprawie podziału nieruchomości, oraz orzekł o przywróceniu wpisów figurujących w rejestrze gruntów przed tymi zmianami.

W uzasadnieniu decyzji organ podniósł, że decyzja wydana na podstawie art. 10 ustawy z 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości może stanowić podstawę wpisu prawa własności gminy w odniesieniu do działek wydzielonych pod budowę ulic, jeżeli podział następuje na wniosek właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości i jeżeli w decyzji określone są działki, które zostały wydzielone pod budowę ulic. Z decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w Wyszkowie z dnia [...] kwietnia 1997 r. nie wynika, aby powyższe warunki zostały spełnione. Nie można stwierdzić, że podział dokonany został na wniosek użytkownika wieczystego, a w decyzji nie wspomniano w ogóle o wydzieleniu działek pod budowę ulic. Nie zostały również oznaczone działki drogowe w wykazie działek i powierzchni, zamieszczonym na mapie podziałowej. Na rysunku mapy widnieją nazwy ulic na kilku dotychczasowych działkach, jednak jest to stan istniejący przed podziałem. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego podkreślił, że przedmiotowa sprawa nie dotyczy wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków na skutek zaistniałego nowego stanu prawnego, lecz skorygowania błędnych wpisów na w następstwie bezpodstawnie wprowadzonych zmian podmiotowych. Istotą postępowania było zbadanie prawidłowości wprowadzenia do rejestru gruntów zmian podmiotowych dokonanych w grudniu 2000 r., a odnoszących się do działek wyszczególnionych we wniosku Wójta Gminy Somianka z dnia [...] października 2005 r. Z akt sprawy wynika, że zmiany te wprowadzone zostały z pominięciem obowiązującej procedury, na telefoniczny wniosek pracownika Urzędu Gminy Somianka, a przyjęta za podstawę zmian decyzja nie dawała podstaw do dokonywania zmian w zakresie prawa własności, ponieważ nie wynikało z niej, że podział dokonany został na wniosek użytkownika wieczystego, a w wyniku podziału zostały wydzielone działki pod budowę ulic.

Syndyk Masy Upadłości Zakładów [...][...] S.A. w upadłości skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa Mazowieckiego z dnia [...] listopada 2007 r., nr [...], wnosząc o jej uchylenie.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa Mazowieckiego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

W powołanym na wstępie wyroku z 11 kwietnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie i oddalił ją na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.).

W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że w rozpatrywanej sprawie orzekał już Wojewódzki Sąd Administracyjny, który wyrokiem z dnia 22 sierpnia 2006 r., sygn. akt IV SA/Wa 948/06, uchylił decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa Mazowieckiego z dnia [...] marca 2006 r. Zgodnie zaś z art. 153 P.p.s.a., ocena prawna wyrażona w orzeczeniu sądu wiąże w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa Mazowieckiego wydając zaskarżoną decyzję, uwzględnił ocenę prawną i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 sierpnia 2006 r., miedzy innymi okoliczność, że wpis gminy jako właściciela działek wydzielonych pod drogi w trybie art. 10 ust. 5 ustawy z 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości może być dokonany wtedy, gdy z decyzji o podziale nieruchomości wynika, że zostały wydzielone działki pod ulice, projekt podziału zaś zawiera dokładne oznaczenie takich działek. Tym samym tylko w tym zakresie organ prowadzący ewidencję gruntów mógł dokonać oceny decyzji zatwierdzającej podział nieruchomości wydzielającej działki pod ulice, będącej podstawą wpisu gminy jako właściciela. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ miał też ustalić, czy decyzją z [...] kwietnia 1997 r. o podziale nieruchomości wydzielono działki pod ulice w trybie art. 10 ust. 5 ustawy z 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości oraz czy były one w dostateczny sposób oznaczone.

Po ponownym rozpatrzeniu odwołania organ drugiej instancji ustalił, że z decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w Wyszkowie z dnia [...] kwietnia 1997 r. nie wynikało, aby działki nr [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] wydzielone zostały pod budowę ulic. W decyzji podziałowej nie wspomniano w ogóle o wydzieleniu działek pod budowę ulic, nie zostały również oznaczone działki drogowe w wykazie działek i powierzchni, zamieszczonym na mapie podziałowej. Na rysunku mapy widnieją nazwy ulic na kilku dotychczasowych działkach, jednak jest to stan istniejący przed podziałem. Ponadto z decyzji nie wynika, że podział nieruchomości nastąpił na wniosek właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości.

Wobec takich ustaleń Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego prawidłowo, zatem orzekł o uchyleniu decyzji Starosty Wyszkowskiego z dnia [...] listopada 2005 r. odmawiającej wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków oraz orzekł o wprowadzeniu zmian w ewidencji gruntów i budynków obrębu Huta Podgórna - Popowo "A", polegających na wykreśleniu w jednostce rejestrowej [...] wpisów odnoszących się do wskazanych działek, dokonanych zmianami wprowadzonymi w 2000 r. Tym samym doprowadził do przywrócenia prawidłowych wpisów figurujących poprzednio w rejestrze gruntów.

Odnosząc się do zarzutu skarżącego dotyczącego braku podstawy prawnej dla takiego orzeczenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podniósł, że Sąd poprzednio rozpoznając sprawę wskazał, że przedmiotowa sprawa nie dotyczy wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków na skutek zaistniałego nowego stanu prawnego, lecz skorygowania błędnych wpisów na skutek bezpodstawnie wprowadzonych zmian podmiotowych. Istotą postępowania było zbadanie prawidłowości wprowadzenia do rejestru gruntów zmian podmiotowych dokonanych w grudniu 2000 r., a dotyczących działek wyszczególnionych we wniosku Wójta Gminy Somianka z dnia [...] października 2005 r. Zdaniem Sądu, organ odwoławczy ponownie przeprowadzając postępowanie administracyjne prawidłowo ustalił, że decyzja Kierownika Urzędu Rejonowego w Wyszkowie z dnia [...] kwietnia 1997 r. nie dawała podstawy do dokonywania zmian w zakresie prawa własności, ponieważ nie wynikało z niej, iż w wyniku podziału nieruchomości zostały wydzielone działki pod budowę ulic. Wobec braku określenia w decyzji działek, które przeznaczone zostały pod ulice, bez wpływu na treść rozstrzygnięcia pozostaje kwestia, czy podział był dokonywany na wniosek użytkownika wieczystego.

Od powyższego wyroku skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł Syndyk Masy Upadłości Zakładów [...][...] S.A. w upadłości, zaskarżając tenże wyrok w całości i powołując się na obie podstawy kasacyjne przewidziane w art. 174 P.p.s.a.

W skardze zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, w szczególności:

1) obrazę art. 151 w zw. z art. 141 § 4, art. 106 § 3 i 5 P.p.s.a. w związku z art. 227-257 K.c. przez pominięcie w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji dowodu mającego istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy w postaci pisma z dnia [...] kwietnia 1997 r., [...], zawierającego wniosek Zakładów [...][...] S.A. o wydanie decyzji zatwierdzającej projekt podziału części KW [...], KW [...], KW[...], KW [...], KW [...], z którego to pisma wynika, że decyzja z dnia [...] kwietnia 1997 r., [...], została wydana na wniosek skarżącego oraz w oparciu o art. 10 ust. 5 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce nieruchomościami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz. U. Nr 30poz. 127);

2) obrazę art. 151 w zw. z art. 153 i art. 141 § 4 P.p.s.a. przez uznanie, że Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego zobowiązany był wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 22 sierpnia 2006 r., IV SA/Wa 948/06, wyłącznie do ustalenia, czy decyzja z dnia [...] kwietnia1997 r. w sposób dostateczny określała działki zajęte pod drogi, podczas gdy organ zobowiązany był uprzednio ustalić, czy decyzja ta została wydana w oparciu o art. 10 ust. 5 z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce nieruchomościami i wywłaszczaniu nieruchomości;

3) obrazę art. 151 w zw. z art. 141 § 4 i art. 1 P.p.s.a. i w zw. z art. 3 § 2 pkt. 1, art. 77 § 1 i art. 7 K.p.a. przez przyjęcie stanu faktycznego, będącego podstawą wydania zaskarżonego orzeczenia, ustalonego przez organ administracyjny w sposób niezgodny z obowiązującymi przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, to jest bez zebrania materiału dowodowego w sposób wyczerpujący i pełny,

4) obrazę art. 151 w zw. z art. 141 § 4 P.p.s.a. oraz w zw. z art. 77 § 1 i art. 7 K.p.a. przez brak odniesienia się w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia do wskazanego w skardze do Sądu pierwszej instancji zarzutu niezebrania materiału dowodowego przez organ i wyjaśnienie stanu faktycznego w sprawie, i pominięcie ustalenia, czy podział wynikający z decyzji [...] kwietnia 1997 r. został dokonany na wniosek skarżącego, a także pominięcie dowodów przedłożonych przez stronę, z których wynika, iż jednostka samorządu terytorialnego, na rzecz której przeszła własność działek zajętych pod drogi, nie kwestionowała tego;

5) obrazę art. 151 w zw. z art. 141 § 4 P.p.s.a. oraz w zw. z art. 107 § 1 i § 3, art. 6, art. 8 i art. 11 K.p.a. przez brak odniesienia się w zaskarżonym orzeczeniu do wskazanego w skardze do Sądu pierwszej instancji zarzutu w postaci braków decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] listopada 2007 r., [...] w zakresie podstawy prawnej rozstrzygnięcia, tj. pominięcie wskazania przepisów prawa materialnego, będących podstawą decyzji oraz brak wyjaśnienia w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podstawy prawnej rozstrzygnięcia;

W ramach podstawy kasacyjnej w postaci naruszenia przepisów prawa materialnego (art. 174 ust. 1 P.p.s.a.) zarzucono natomiast:

1. naruszenie przepisu § 46 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 9 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków w związku z § 47 ust. 1 rozporządzenia i w związku z art. 23 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne przez ich niewłaściwe zastosowanie i błędną interpretację oraz uznanie, iż organ ma uprawnienie do dokonania interpretacji rozstrzygnięcia w postaci decyzji z dnia [...] kwietnia 1997 r. oraz niewłaściwe zastosowanie powyższych przepisów i przepisu § 54 ust. 1 rozporządzenia, a także uznanie, iż przedmiotowa sprawa ma na celu skorygowanie bezpodstawnie wprowadzonych zmian podmiotowych;

2. błędną interpretację przepisów wskazanych w punkcie 2 i dokonanie zmian w ewidencji gruntów i budynków pomimo braku prawomocnego rozstrzygnięcia, zmieniającego, uchylającego albo stwierdzającego nieważność decyzji z dnia [...] kwietnia 1997 r., którą zmienione wpisy zostały dokonane zgodnie z wnioskiem Wójta gminy Somianki i na podstawie prawomocnej decyzji o podziale nieruchomości.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podkreślono, że w toku postępowania skarżący przedłożył dokument w postaci pisma z dnia [...] kwietnia 1997 r., znak [...], zawierające wniosek Zakładów [...][...] S.A. o wydanie decyzji zatwierdzającej projekt podziału części KW [...], KW [...], KW [...], KW [...], KW [...], a który wskazywał, że kwestionowana decyzja podziałowa była wydana na wniosek skarżącego, a zatem zastosowanie znajdował art. 10 ust. 5 ustawy z 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości.

W konkluzji skargi kasacyjnej skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie od Skarbu Państwa na jego rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie znajduje uzasadnionych podstaw.

Należy podkreślić, że Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej (art. 183 § 1 P.p.s.a.), z urzędu zaś bierze pod rozwagę jedynie nieważność postępowania, co oznacza związanie przytoczonymi na podstawie art. 174 P.p.s.a. jej podstawami.

W konsekwencji takiego stanu rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny - wobec niestwierdzenia z urzędu nieważności postępowania - zobligowany jest do rozważenia wyłącznie kwestii prawidłowości zastosowania przez Sąd pierwszej instancji przepisów prawa materialnego i procesowego co do których podniesiono w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia.

Postępowanie w sprawie dotyczyło wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów wobec niezgodności z treścią dokumentów źródłowych stanowiących podstawę ich wpisu. Przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz.U. z 2005 r., Nr 240, poz. 2027; zwana dalej ustawą 1989 r.) regulują zakładanie i prowadzenie ewidencji gruntów i budynków, tak aby informacje ewidencyjne były zgodne z treścią danych o stanie prawnym i faktycznym, między innymi gruntów wynikających z dokumentów uzyskanych drogą urzędową lub dostarczonych przez osoby zainteresowane (art. 22 i 23 oraz § 12 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (zwanego dalej rozporządzeniem). Według art. 2 pkt 8 powołanej wyżej ustawy z 1989 r., ewidencja gruntów, to zbiór informacji o gruntach i budynkach, który powinien być prowadzony w sposób jednolity dla całego kraju i systematycznie aktualizowany. Prowadzenie ewidencji należy do starostów (art. 22 ustawy z 1989 r.), którzy wydają również decyzje w sprawach indywidualnych. Ewidencja gruntów i budynków oprócz informacji dotyczącej jej przedmiotu (art. 20 ust. 1 ustawy z 1989 r.) ma zawierać również informację dotyczącą podmiotów (art. 20 ust. 2 w pkt. 1 ustawy z 1989 r.), a więc co do właściciela, a w odniesieniu do gruntów państwowych i samorządowych - inne osoby fizyczne lub prawne, w których władaniu znajdują się grunty i budynki lub ich części.

Aktualizacji operatu ewidencyjnego starosta dokonuje niezwłocznie po uzyskaniu odpowiednich dokumentów określających zmiany danych w ewidencji (§ 47 ust. 1 rozporządzenia). Zgodnie z § 47 ust. 3 rozporządzenia, w przypadku gdy aktualizacja operatu wymaga wyjaśnień zainteresowanych lub uzyskania dodatkowych dowodów, starosta przeprowadza w sprawie tej aktualizacji postępowanie administracyjne lub stosuje art. 22 ust. 3 ustawy z 1989 r. Identycznie postępuje w razie stwierdzenia niezgodności w wyniku przeprowadzonej weryfikacji danych ewidencyjnych w zakresie zgodności tych danych z dokumentacją źródłową (§ 54 ust. 4 rozporządzenia). Stwierdzenie to jest istotne, albowiem w niniejszej sprawie mamy do czynienia z taką właśnie sytuacją. Mianowicie w 2000 r. Starosta w ramach podejmowanych czynności materialno-technicznych wprowadził do ewidencji gruntów i budynków obrębu Huta Podgórna - Popowo "A" o numerach [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] zmianę polegającą na wpisaniu Gminy Somianka w miejsce właściciela gruntu Skarbu Państwa. Zmiany dokonano z powołaniem się decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego w Wyszkowie z dnia [...] kwietnia 1997 r., [...], wydaną na podstawie art. 10 ust. 5 ustawy z 1985 r. o gospodarce nieruchomościami i wywłaszczaniu nieruchomości, zatwierdzającą projekt podziału wymienionych nieruchomości, stanowiących własność Skarbu Państwa. Decyzja ta jednak nie zawierała orzeczenia o wydzieleniu działek pod budowę ulic, nie zostały również w wykazie działek zamieszczonych na mapie podziałowej oznaczone działki drogowe i ich powierzchnie. Na rysunku mapy widnieją nazwy ulic na kilku dotychczasowych działkach, jednak jest o stan istniejący przed podziałem.

Należy więc w pełni podzielić pogląd Sądu pierwszej instancji, że decyzja wydana na podstawie art. 10 ustawy o gospodarce nieruchomościami i wywłaszczaniu nieruchomości może stanowić podstawę wpisu prawa własności gminy w odniesieniu do działek gruntu wydzielonych pod budowę ulic, jeżeli podział nastąpił na wniosek właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości i jeżeli w decyzji określono działki, które wydzielono pod budowę ulic. Aczkolwiek więc w omawianej decyzji o podziale nie orzeczono o wydzieleniu gruntów pod budowę ulic, to bez znaczenia tym samym pozostaje kwestia, z czyjego wniosku dokonano podziału.

Chybiony jest także zarzut naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 153 P.p.s.a. Ocena prawna wynikająca z uzasadnienia wyroku sądu wiąże w danej sprawie zarówno sąd, jak i organ, dlatego też należy przyjąć, że organ administracyjny powinien był zastosować się do wytycznych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawartych w wyroku z dnia 22 sierpnia 2006 r., sygn. akt I SA/Wa 948/06, co też uczynił. Związanie sądu administracyjnego polega natomiast na tym, że nie może on formułować nowych ocen prawnych - sprzecznych z wyrażonym wcześniej poglądem, gdyż zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie.

Nie zasługują także na uwzględnienie pozostałe zarzuty dotyczące naruszenia przepisów o postępowaniu. Ustosunkowując się globalnie do tych zarzutów, przyznać trzeba, że w zaskarżonej decyzji rzeczywiście nie wskazano wszystkich przepisów prawa, stanowiących podstawę jej wydana. Nienależyte powołanie podstawy prawnej samo przez się nie pozbawia jednak decyzji jej bytu prawnego, gdyż wskazanie podstawy prawnej nie jest warunkiem jej istnienia. Nie oznacza też, że decyzja taka jest w ogóle pozbawiona podstawy prawnej. Nieprawidłowość w zakresie tego elementu decyzji, polegająca na niewłaściwym lub niezupełnym powołaniu przepisów prawa, które są rzeczywistą jej podstawą prawną, wskazuje jedynie na wadliwe działanie organu, ale nie może stanowić przesłanki uznania przez Sąd pierwszej instancji, że nastąpiło naruszenie prawa w stopniu istotnym dla rozstrzygnięcia (por. wyrok NSA z dnia 8 lutego 1983 r., sygn. I SA 1294/82, ONSA 1982, nr 1, poz. 5). Zasadniczą kwestią jest bowiem to, czy wchodzące w rachubę obowiązujące przepisy prawa uzasadniały podjęcie określonego rozstrzygnięcia i czy było ono adekwatne dla stanu faktycznego sprawy.

Objęty zarzutem kasacyjnym art. 141 § 4 P.p.s.a. określa zasadnicze elementy składowe uzasadnienia wyroku. Powinno ono mianowicie zawierać: zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. A zatem uzasadnienie wyroku powinno być sporządzone w taki sposób, by wynikało z niego, dlaczego sąd uznał zaskarżone orzeczenie za zgodne lub niezgodne z prawem. W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sądu pierwszej instancji stan faktyczny oraz prawny sprawy, wbrew stanowisku skarżącego, przedstawiono w sposób właściwy. Odzwierciedlono w nim także dokonaną sądowoadministracyjną kontrolę legalności zaskarżonej decyzji. Sąd, w ślad za prawidłowym stanowiskiem organu, przyjął jako rzeczywisty stan faktyczny, który ustalony został w zakresie niezbędnym do rozstrzygnięcia sprawy, przy czym uwzględnił wiążące go wytyczne zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 sierpnia 2006 r., sygn. akt I SA/Wa 948/06.

Wszystko to oznacza, że Sąd pierwszej instancji trafnie postąpił oddalając skargę jako bezzasadną (art. 151 p.p.s.a.).

Wychodząc z powyższych założeń, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że podstawy skargi kasacyjnej okazały się nieusprawiedliwione i na podstawie art. 184 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.