Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 602/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-09-04 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6232 Miary i wagi
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Głównego Urzędu Miar
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1 w zw. z art. 87 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Fularski po rozpoznaniu w dniu 4 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S.M. sp. z o.o. z siedzibą w P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi S. M. sp. z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Miar z dnia [...] maja 2015 r. znak: [...] w przedmiocie ustalenia opłaty za czynności kontrolne związane z kontrolą doraźną towarów paczkowanych postanawia : odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

Pismem złożonym [...] czerwca 2015 r. bezpośrednio na Biuro podawcze Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej: "Sąd"), S.M. sp. z o.o. z/s w P. (dalej: "skarżąca" lub "Spółka"), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika (adwokata) wniosła skargę na powołaną wyżej decyzję Prezesa Głównego Urzędu Miar z [...] maja 2015 r. Zaskarżona decyzja została doręczona Spółce [...] maja 2015 r. Termin do wniesienia skargi upływał zatem [...] czerwca 2015 r. Sąd przekazał skargę do organu [...] czerwca 2015 r., o czym poinformował skarżącą w stosownej korespondencji.

Pismem z [...] czerwca 2015 r. skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu pełnomocnik skarżącej wskazał, że uchybienie terminu było niezawinione przez stronę oraz jej fachowego pełnomocnika, który dochował w tym względzie należytej staranności. Zawinił pracownik kancelarii, który wskutek niedyspozycji zdrowotnej [...] czerwca 2015 r., tego dnia omyłkowo korespondencję Spółki zawierającą skargę pozostawił bezpośrednio na Biurze podawczym Sądu. W tej sytuacji pełnomocnik skarżącej nie może ponosić winy za niewłaściwe postępowanie pracownika Sądu, który w jego ocenie winien odmówić przyjęcia korespondencji zaadresowanej na Sąd

za pośrednictwem organu administracji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 u.p.p.s.a., sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 1 i § 4 u.p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Zgodnie z art. 87 § 2 powołanej ustawy, we wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przesłanki przywrócenia terminu, które muszą być spełnione łącznie, aby wniosek mógł zostać rozpatrzony pozytywnie, określają przepisy § 1-4 art. 87 u.p.p.s.a. Są nimi:

– wniesienie wniosku o przywrócenie terminu w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu,

– uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy strony w uchybieniu terminu,

– powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego,

– równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie czynności, której strona nie dokonała w terminie (art. 87 § 4).

Zdaniem Sądu niedochowanie przez skarżącą terminu do wniesienia skargi nie jest następstwem okoliczności od niej niezależnych. Podkreślenia bowiem wymaga, że skarżąca była reprezentowana w sprawie przez profesjonalnego pełnomocnika (adwokata), który podlega dodatkowym wymogom związanym z wykonywaniem zawodu adwokata, od którego należy oczekiwać należytej staranności wynikającej z zawodowego charakteru prowadzonej działalności. Tym samym Sąd w niniejszej sprawie podziela poglądy prawne zaprezentowane

w postanowieniu NSA z 27 sierpnia 2015 r., sygn. akt II FZ 650/15 oraz w orzeczeniach innych składów orzekających w sprawach o sygn. akt przywołanych w ww. postanowieniu, że pełnomocnik, który zgodził się reprezentować stronę, ma obowiązek działania w imieniu i na rzecz mocodawcy z równą starannością, jakby działał na własną rzecz, a mocodawca ponosi ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania się profesjonalnego pełnomocnika. W związku z tym zaniedbania osób, którymi posługuje się profesjonalny pełnomocnik, obciążają jego samego, a jednocześnie nie uwalniają strony od poniesienia procesowej odpowiedzialności za takie działania bądź zaniechania. Zawodowy charakter działalności adwokata powoduje, że odpowiedzialność pełnomocnika obejmuje działania wszystkich osób, którymi posługuje się wykonując swój zawód. Zgodnie

z utrwaloną linią orzeczniczą sądów administracyjnych, pojęcie winy strony

w uchybieniu terminowi w postępowaniu sądowym obejmuje także swym zakresem winę osób trzecich, które strona upoważniła do dokonania określonej czynności.

W przypadku występowania w procesie za pośrednictwem pełnomocnika, ryzyko negatywnych skutków zachowań pełnomocnika ponosi mocodawca (por. postanowienia NSA z 29 czerwca 2011 r.,sygn. akt II OZ 525/11; z 26 listopada 2007 r., sygn. akt I FZ 509/07; z 18 października 2007 r., sygn. akt I FZ 421/07; z 27 sierpnia 2015 r., sygn. akt II FZ 650/15; dostępne w internetowej bazie orzeczeń pod adresem: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W tej sytuacji próba przerzucania odpowiedzialności fachowego pełnomocnika na osoby trzecie nie stanowi usprawiedliwienia dla braku dochowania przez niego należytej staranności

w działaniu na rzecz strony, którą reprezentuje. Na marginesie dodać należy, że pracownik Biura podawczego Sądu nie jest uprawniony do odmowy przyjęcia korespondencji, szczególnie w sytuacji gdy jest zaadresowana na Sąd. Z tych względów wniosek skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie.

Dlatego Sąd, działając na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 u.p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.