Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 482/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2008-10-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Małgorzata Niedobylska Sędziowie WSA Barbara Stukan-Pytlowany (spr.) NSA Maria Piórkowska Protokolant sekr. sąd. Małgorzata Paśko po rozpoznaniu w Wydziale I Finansowym w dniu 21 października 2008 r. sprawy ze skargi F.S. i W.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podatku rolnego za 2008 rok -oddala skargę-


UZASADNIENIE

I SA/Rz 482/08

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] lutego 2008r. Nr [...] Wójt Gminy ustalił F. S. i W. S. wysokość podatku rolnego za 2008r. w kwocie 63 zł. od użytków rolnych o pow. 0,54 ha.

Od decyzji tej odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego złożyli F. S. i W. S. zarzucając, że decyzja została wydana za pomocą przestępstwa i z naruszeniem prawa unijnego. Odwołujący domagali się by decyzja została wydana zgodnie z aktem notarialnym i księga wieczystą czyli dla działek 173/25, 173/44, 173/43, 173/72, 173/45 o pow. 54 ary. Wnieśli o uchylenie decyzji organu I instancji , gdyż opodatkowane działki są 5-6-7 klasy, bowiem Urząd Gminy budując zbiorniki wodne zepchnął ziemię orną spychaczami do okrycia zbiorników, bez ich zgody.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzja z dnia [...]marca 2008r. nr [...] po rozpoznaniu odwołania podatników utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ powołał art. 1, art. 3 ust.1 pkt.1,art. 4 ust.1 pkt.2 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz.U. z 2006r.Nr136, poz.969 z zm.) zwanej dalej u.p.r. i podniósł, iż na odwołujących jako właścicielach gruntów- użytków rolnych o pow. 0,54 ha, co wynika z znajdującej się w aktach sprawy dokumentów -ewidencji gruntów i budynków oraz z deklaracji złożonej przez samego podatnika, ciąży obowiązek podatkowy w podatku rolnym. Podstawę opodatkowania stanowi dla tych gruntów nie stanowiących gospodarstwa rolnego liczba hektarów wynikająca z ewidencji gruntów i budynków. W tej sytuacji zdaniem organu brak jest podstaw do zakwestionowania prawidłowości ustalenia przez organ I instancji podstawy opodatkowania i wynikającej z tej podstawy wysokości naliczonego podatku. Ustalona kwota podatku wynika z regulacji zawartej w art. 6 ust.1 pkt. 2 u.p.r. Organ podkreślił, że organ podatkowy ustając wymiar podatku związany jest treścią obowiązujących, a powołanych w decyzji przepisów prawa, nie może się kierować innymi niż wynikającymi z przepisów względami, dlatego opierał swoje ustalenia na danych wynikających z zapisów ewidencji gruntów zgodnie art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989r. prawo geodezyjne i kartograficzne ( Dz.U. z 2005r. Nr 240, poz. 2027 z zm.). Odnosząc się do zarzutów odwołania organ zauważył, że zaskarżona decyzja została wydana dla działek wymienionych w odwołaniu, stanowiących współwłasność podatników, co wynika z ewidencji gruntów. Grunty te są sklasyfikowane w ewidencji jako użytki rolne oznaczone R ( grunty rolne) kl.lVa o pow. 0,42 ha i R ( grunty rolne ) kl.lVb/B o pow. 0,12 ha. Odnosząc się do zarzutu odwołania dotyczącego oznaczenia klas posiadanych gruntów, organ odwoławczy stwierdził, że organy podatkowe nie są uprawnione do oceny tych zapisów. Ewentualne zastrzeżenia co do zmian w ewidencji podatnicy winni składać do organu właściwego do prowadzenia spraw ewidencji. Organ wyjaśnił też, że na opodatkowanie gruntu podatkiem rolnym, nie na wpływu fakt czy działka jest budowlana czy wykorzystywana rolniczo, bo o formie opodatkowania decydują zapisy ewidencji i ustawy o podatku rolnym.

Skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Rzeszowie na powyższą decyzję złożyli F. S. i W. S., w której zażądali by organ odwoławczy wycofał się ze swojej decyzji. Skarżący podnieśli w skardze, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze przez 10 lat uchylało decyzje organu I instancji w sprawie podatku od gruntów 0,54 ha, a w 2008r. podtrzymało tą decyzję.

W uzasadnieniu skargi wywiedli, że są inwalidami I i II grupy oraz przepracowali 34 lata w "spółdzielniach pegierach" więc jako inwalidzi winni być zwolnieni z płacenia podatku, bo wynika to pkt. 11 informacji o gruntach. Zarzucili jak w odwołaniu, że Urząd Gminy poprzez budowę zbiorników wodnych zniszczył ich działki, więc organ odwoławczy nie powinien opierać swojej decyzji się na zapisach rejestru gruntów, a na istniejącym stanie faktycznym.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie. Odnosząc się do podniesionych w skardze kwestii, iż Kolegium przez 10 lat uchylało decyzje organu I instancji w sprawie podatku od gruntów o pow. 0,54 ha wyjaśniło, że w latach ubiegłych Kolegium rozpatrywało sprawy dotyczące opodatkowania nieruchomości , których współwłaścicielami są skarżący tj. budynku mieszkalnego i gruntów pozostałych. Odpowiadając na zarzuty dotyczące zwolnienia z płatności podatku w związku posiadaną grupa inwalidzka, organ zauważył, że powołany w skardze punkt informacji o gruntach, dotyczy zwolnienia z podatku gruntów - stanowiących działki przyzagrodowe członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych będących inwalidami I i II grupy o czym stanowi art. 12 ust.1 pkt.12 u.p.r., a skarżący nie wykazali w postępowaniu by kiedykolwiek byli członkami takiej spółdzielni.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :

Stosownie do treści art.1 §2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269) i art. 134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) określanej dalej P.p.s.a., kontrola zaskarżonych rozstrzygnięć dokonywana jest pod kątem ich zgodności z prawem, przy czym Sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami i podstawami wskazanymi w skardze.

Skarga jest nieuzasadniona.

Nie spornym jest, że skarżący są właścicielami działek położonych w L. ozn. Nr 173/25, 174/43, 173/44,173/45, 173/72 o pow. 0,54 ha. Wynika to bowiem z zawiadomienia Urzędu Rejonowego w S. z dnia 17 kwietnia 1997r. jak i z "informacji o gruntach do podatku rolnego" na 2006r. sporządzonej przez F. S. W ewidencji gruntów i budynków Urzędu Rejonowego w S. ww. działki są sklasyfikowane jako użytki rolne oznaczone symbolem R ki.IV dla pow. 0,42 ha I R kl.lVb/B dla pow. 0,12 ha. Należy podkreślić, iż skarżący ww. informacji o gruntach wskazał także klasyfikacje tych gruntów zgodnie z ewidencją.

Art.3 ust.1 u.p.r. stanowi, że podatnikami podatku rolnego są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki, nieposiadające osobowości prawnej, będące właścicielami gruntów z zastrzeżeniem ust.2, posiadaczami samoistnymi gruntów, użytkownikami wieczystymi gruntów(...).

Zgodnie z art.1 u.p.r. opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż rolnicza. Z brzmienia tegoż artykułu jednoznacznie wynika, że opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają wszystkie użytki rolne bez względu na ich powierzchnię czy też miejsce położenia, a o tym czy grunt jest użytkiem rolnym decydują zapisy ewidencji gruntów. Pojęcie użytków rolnych zdefiniowano w rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego I Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38, poz. 454). Rozporządzenie to jest przepisem wykonawczym do ustawy z dnia 17 maja 1989r. o prawie geodezyjnym i kartograficznym (t.j. Dz.U. z 2000r. Nr 100, poz. 1086) zwanej dalej prawem geodezyjnym i kartograficznym. Zgodnie art. 21 tej ustawy dane wynikające z ewidencji gruntów są podstawą do wymiaru podatków. Na mocy art. 20 ust.1, ust.2, ust.3 tej ustawy podatek rolny ustalany jest w oparciu o dane z ewidencji gruntów i budynków co do powierzchni gruntów, ich położenia, granic, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych, budynków ich położenia, przeznaczenia, funkcji, a także w oparciu o dane co do właściciela gruntów.

Uprawnia to do stwierdzenia, że za użytki rolne należy uznać tylko grunty wymienione w § 68 powołanego wyżej rozporządzenia wykonawczego, zgodnie z którym użytki rolne dzielą się na: grunty rolne oznaczone symbolem -R, sady oznaczone symbolem S, łąki oznaczone symbolem Ł, pastwiska oznaczone symbolem PS, grunty rolne zabudowane oznaczone symbolem złożonym z litery B oraz symbolu odpowiedniego użytku rolnego, stanowiącego część składową oznaczenia klasy gleboznawczej gruntu, na którym zostały wzniesione budynki np. B-R, grunty pod stawami symbol- Wsr, rowy symbol- W. Wszystkie wymienione grunty są użytkami rolnymi i związku z tym podlegają opodatkowaniu podatkiem rolnym.

Wszystkie ww.dane z ewidencji gruntów są wiążące dla organu podatkowego. Organy ustalające wysokość zobowiązań w podatku rolnego nie są uprawnione do przyjęcia innej podstawy wymiaru podatku niż dane wskazane w ewidencji gruntów. Ewidencja gruntów i budynków i klasyfikacja gruntów w niej zawarta jest urzędowym źródłem informacji faktycznych wykorzystywanych w postępowaniu podatkowym i w każdym przypadku, gdy dane zawarte wyjaśnieniach złożonych przez podatnika nie są zgodne z danymi wynikającymi z ewidencji rozstrzygające znaczenie dla opodatkowania gruntów mają zapisy wynikające z ewidencji. Pogląd ten znajduje oparcie w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. wyrok WSA z dnia 28 października 2004r. sygn. akt III SA 3016/03, system LEX nr 171496, wyrok WSA z dnia 28 marca 2006r. sygn. akt III SA/Wa 3501/05, system LEX nr 201545). Należy zauważyć, że na konieczność ustalenia charakteru gruntu na potrzeby opodatkowania na podstawie danych wynikających z ewidencji wskazuje wprost art.1 u.p.r., w którym to przepisie wymienia się ewidencję jako dokument rozstrzygający o klasyfikowaniu gruntów. Od reguły tej nie zostały przewidziane wyjątki. Zatem organy podatkowe nie są uprawnione do przyjęcia innej podstawy wymiaru podatku niż dane z ewidencji. Ma znaczenie też, że przepisy tej ustawy są niewątpliwie przepisami szczególnymi w stosunku do ustawy Ordynacja podatkowa.

Wobec tak kategorycznej normy omawianego przepisu nie do pogodzenia z jego treścią jest stanowisko skarżących wyrażone przed organami podatkowymi, iż za podstawę wymiaru podatku, co klasyfikacji użytkowej opodatkowanego gruntu, mają służyć tylko dane zawarte w akcie notarialnym i księdze wieczystej( KW nr [...]), a nie dane z ewidencji. Ponadto należy podkreślić, że wpis w księdze wieczystej(w dziale I KW nr [...] - działki będące własnością skarżących o pow. 0,54 ha są oznaczone jako "rola, budowlana"),na który powołują się skarżący jakoby mający świadczyć o niewłaściwej klasyfikacji gruntu - zawartej w urzędowej ewidencji, nie oznacza, że grunt ten nie jest użytkiem rolnym. Bowiem z wcześniej przytoczonej regulacji prawnej zawartej w § 68 rozporządzenia wynika, że użytki rolne to także grunty rolne oznaczone symbolem złożonym z litery B oraz symbolu R , czyli grunty rolne zabudowane.

Skarżący zarzucali w postępowaniu odwoławczym jak i w skardze, że opodatkowany grunt nie jest gruntem IV klasy, a jedynie klasy V-VII, gdyż został zniszczony przez Urząd Gminy przez budowanie zbiorników wodnych. Tym samym zakwestionowali dotychczasową klasyfikację użytków rolnych zawartą w urzędowej ewidencji gruntów

Należy zauważyć, że dane wynikające z ewidencji gruntów mogą być zakwestionowane a wynikające z nich domniemanie zgodności z rzeczywistym stanem faktycznym może być obalone na mocy art. 194 §3 Ordynacji podatkowej. Jednakże weryfikacja tych danych nie może być przeprowadzona przez organy podatkowe, gdyż nie posiadają one takich kompetencji( por. wyrok WSA z dnia 2 grudnia 2004r.sygn. akt III SA/Wa 257/04, system LEX nr 175304). Jeżeli skarżący nie zgadzają się z tą klasyfikacją tj. z danymi zawartymi w ewidencji gruntów i budynków zakresie klas gleboznawczych gruntów, są uprawnieni wystąpić o korektę w trybie określonym ustawą z dnia 17.05.1989r. prawo geodezyjne i kartograficzne. W przypadku uwzględnienia ich uwag, wystąpić do organu podatkowego o wzruszenie decyzji podatkowych, (por-wyrok NSA z 12.01.1994r. MISA 911/94).

W skardze skarżący stwierdzili, iż wini zostać zwolnieni z podatku rolnego, bowiem są inwalidami I i II grupy i przepracowali w spółdzielniach i państwowych gospodarstwach rolnych 34 lata,

W ocenie Sądu twierdzenie to jest nieuprawnione. Zgodnie z art. 12 ust.1 pkt. 12 lit.b u.p.r. zwalnia się od podatku rolnego grunty stanowiące działki przyzagrodowe członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych, którzy są inwalidami zaliczonymi do I lub II grupy. Podatnik ma ustawowy obowiązek wykazać w "informacji o gruntach do podatku rolnego" nie tylko grunty podlegające opodatkowaniu ale i grunty rolne zwolnione od podatku jak i objęte ulgami, bowiem dane te decydują o wysokości podatku. Jak wynika z akt administracyjnych skarżący w przedłożonej organom podatkowym "informacji o gruntach do podatku rolnego" na 2006r. nie wykazał by byli oni w posiadaniu gruntów stanowiących działki przyzagrodowe jako członkowie rolniczej spółdzielni produkcyjnej. Nie złożył też informacji o zaistnieniu takich okoliczności uzasadniających zwolnienie z podatku rolnego na podstawie art. 12 ust.1 pkt. 12 u.p.r. w latach następnych. Tym samym nie ma podstaw do przyjęcia, że ww. przesłanka do zwolnienia od podatku rolnego skarżącym przysługiwała. Reasumując powyższe, skoro skarżący są właścicielami gruntów rolnych o pow. 0,54 ha, nie korzystających z podmiotowych i przedmiotowych zwolnień i ulg od podatku rolnego poza ulgą górską, sklasyfikowanych w ewidencji gruntów - jako użytki rolne klasy IV a i IVb, to zasadnie organy podatkowe na mocy art. 4 ust.1 pkt.2 u.p.r. ustaliły, że podstawę opodatkowania podatkiem rolnym stanowiła fizyczna powierzchnia tych gruntów , a podatek winien był być naliczony w sposób określony w art. 6 ust.1 pkt.2 i ust.2 u.p.r. Tym samym w ocenie Sądu w niniejszej sprawie podatek rolny został przez organy podatkowe ustalony prawidłowo. Z uwagi na to, że decyzje organów obu instancji nie naruszają prawa Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.