Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 563/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2004-12-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6198 Inspekcja pracy
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Pracy
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 121 § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 110 poz 968
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jednolity
Teza: Przepis art. 121 § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji odnosi się do maksymalnych kwot grzywien nakładanych wielokrotnie w ramach jednego postępowania egzekucyjnego. W stosunku do zobowiązanego może toczyć się kilka postępowań egzekucyjnych, których podstawą są różne tytułu wykonawcze i o ile w każdym z tych postępowań dopuszczalne jest - ze względu na charakter obowiązku - wielokrotne nakładanie grzywien w celu przymuszenia, maksymalna suma grzywien w każdym z tych postępowań oddzielnie nie powinna przekroczyć kwot określonych w art. 121 § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

TEZY

Przepis art. 121 § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji odnosi się do maksymalnych kwot grzywien nakładanych wielokrotnie w ramach jednego postępowania egzekucyjnego. W stosunku do zobowiązanego może toczyć się kilka postępowań egzekucyjnych, których podstawą są różne tytułu wykonawcze i o ile w każdym z tych postępowań dopuszczalne jest - ze względu na charakter obowiązku - wielokrotne nakładanie grzywien w celu przymuszenia, maksymalna suma grzywien w każdym z tych postępowań oddzielnie nie powinna przekroczyć kwot określonych w art. 121 § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.


SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Jerzy Bujko, Sędziowie sędzia NSA Stanisław Prutis,, sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), Protokolant Marta Marczuk, po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi ""B.D." Spółki z o.o. w B. na postanowienie Państwowego Okręgowego Inspektora Pracy w B. z dnia [...] lipca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wypłacenia świadczeń pracowniczych oddala skargę


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] lipca 2004r. Inspektor Pracy w B., powołując się na art. 119 § 1 ustawy z 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, nałożył na spółkę z o.o. "B.D." w B. grzywnę w kwocie 20 tysięcy złotych w celu przymuszenia spółki do wykonania obowiązku wskazanego w tytule wykonawczym Nr [...] z dnia [...] grudnia 2003r. wystawionym przez Inspektora Pracy PIP Okręgowego Inspektoratu Pracy w B.

W zażaleniu na to postanowienie zobowiązany tj. spółka z o.o. "B.D." podniosła, iż zobowiązań wobec pracowników nie reguluje z uwagi na trudną sytuację płatniczą spółki oraz nadmieniła, iż łączna kwota grzywny nałożonej w celu przymuszenia do realizacji zobowiązań wobec pracowników wyniosła 163 tysiące złotych i jest niewspółmierna do funduszu wynagrodzeń pracowników spółki.

Państwowy Okręgowy Inspektor Pracy w B. po rozpoznaniu powyższego zażalenia postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2004r. orzekł o utrzymaniu w mocy postanowienia pierwszoinstancyjnego, podkreślając, iż wymieniona przez zobowiązanego łączna kwota grzywien dotyczy 8 odrębnych tytułów wykonawczych, dotyczących różnych obowiązków określonych w różnych nakazach inspektorów pracy, stąd nie może mieć znaczenia dla postępowania egzekucyjnego dotyczącego przymuszenia do realizacji obowiązków wymienionych w tytule wykonawczym z [...] grudnia 2003r.

W skardze wniesionej przez zobowiązaną spółkę do sądu administracyjnego skarżąca podniosła, iż nałożona kwestionowanym postanowieniem grzywna była jedną z wielu wcześniej nałożonych, a ich łączna wysokość przekroczyła już kwotę 500 tysięcy złotych

tj. ustawowo dopuszczalną górną granicę, co nie odpowiada przepisom prawa. Podnosząc powyższe skarżąca spółka wniosła o uchylenie postanowienia.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest bezzasadna podlegała oddaleniu.

Zgodnie z art. 2 § 1 pkt 11 ustawy z 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity Dz. U. z 2002r. Nr 110, poz. 968 ze zmianami) obowiązki

z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy oraz wypłaty należnego wynagrodzenia za pracę,

a także innego świadczenia przysługującego pracownikowi, nakładane w drodze decyzji organów Państwowej Inspekcji Pracy, podlegają egzekucji administracyjnej. Z niekwestionowanych przez stronę skarżącą ustaleń organu egzekucyjnego wynika, iż skarżąca spółka z o.o. "B.D." w B., do dnia wszczęcia postępowania egzekucyjnego w sprawie, nie wykonała nakazu inspektora pracy z [...] sierpnia 2003r., dotyczącego wypłaty zaległych wynagrodzeń pracowniczych za maj, czerwiec i lipiec 2003r. oraz ekwiwalentu za niewykorzystany przez 4 pracowników urlop wypoczynkowy w maju i lipcu 2003r. Doręczone w dniu [...] października 2003r. zobowiązanej spółce upomnienie, wzywające do niezwłocznego wykonania nałożonych decyzją obowiązków okazało się bezskuteczne (znajdujące się w aktach administracyjnych – dowód doręczenia upomnienia oraz protokół z kontroli wykonania obowiązków sporządzony [...] listopada 2003r.). W tej sytuacji zaistniały przesłanki do wszczęcia egzekucji. W myśl bowiem art. 6 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, w razie uchylenia się zobowiązanego od wykonania obowiązku, wierzyciel powinien podjąć czynności zmierzające do zastosowania środków egzekucyjnych Inspektor Pracy – wierzyciel wystawił w dniu [...] grudnia 2003r. tytuł wykonawczy, po czym stosownymi postanowieniami nakładał na zobowiązaną spółkę grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązków opisanych w tytule wykonawczym.

Zaskarżone postanowienie jest piątym z kolei wydanym w niniejszym postępowaniu egzekucyjnym postanowieniem nakładającym na skarżącą spółkę grzywnę w celu przymuszenia. Łączna kwota grzywien nałożonych na skarżąca spółkę w celu przymuszenia do wykonania tytułu wykonawczego z [...] grudnia 2003r. wyniosła 60 tysięcy złotych a zatem nie przekroczyła granicznej sumy 100 tysięcy złotych, zastrzeżonej przez art. 121 § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji jako maksymalna wysokość grzywien nakładanych wielokrotnie w stosunku do osób prawnych. Przepis powyższy odnosi

się do maksymalnych kwot grzywien nakładanych wielokrotnie w ramach jednego postępowania egzekucyjnego. W stosunku do zobowiązanego może się toczyć kilka postępowań egzekucyjnych, których podstawą są różne tytuły wykonawcze i o ile w każdym z tych postępowań dopuszczalne jest – ze względu na charakter obowiązku – wielokrotne nakładanie grzywien w celu przymuszenia, maksymalna suma grzywien w każdym z tych postępowań oddzielnie nie powinna przekroczyć kwot określonych w art. 121 § 3 ustawy

o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Nie jest zatem trafne upatrywanie przez skarżącą spółkę naruszenia art. 121 § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w niniejszej sprawie albowiem skarżąca świadomie pomija fakt, iż prowadzonych jest

w stosunku do niej wiele postępowań egzekucyjnych.

Organ egzekucyjny nie uchybił określonym w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji obowiązkom proceduralnym poprzedzającym nałożenie grzywny,

a jej wysokość nie naruszyła przepisów ustawy. Głównym celem zastosowanego środka egzekucyjnego nie jest doprowadzanie do odczucia dolegliwości finansowej przez zobowiązanego, ale przymuszenie go – pod sankcję groźby tej dolegliwości – do wykonania obowiązku nałożonego tytułem wykonawczym. Wykonanie przez zobowiązanego obowiązku spowoduje umorzenie grzywny nie ściągniętej, zaś w przypadku jej wcześniejszego uiszczenia możliwy jest – w uzasadnionych przypadkach – zwrot grzywny (art. 125 i 126 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji). Nałożona zaskarżonym postanowieniem grzywna kwotowa mieści się w granicach określonych w art. 121 § 2 i § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji a zatem brak jest podstaw prawnych do podważenia zaskarżonego postanowienia.

Stąd na mocy art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skargę oddalono.