Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 260/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2008-04-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej  decyzji

SENTENCJA

Dnia 10 kwietnia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku K. S. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi K. S. i P. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] znak [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych p o s t a n a w i a: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

W dniu 16 lipca 2007r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarga K. S. i R. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie nakazania wykonania określonych prac budowlanych. Wraz ze skargą wpłynęły akta administracyjne sprawy i odpowiedź na skargę z wnioskiem o jej oddalenie.

W dniu 4 kwietnia 2008r. K. S. złożyła pismo zawierające wniosek o wstrzymanie wykonania w całości czynności prowadzonych przez inwestora na terenie nieruchomości przy ulicy A. w Ł.. Uzasadniając postawiony wniosek strona podniosła, iż dalsze prowadzenie prac grozi nieodwracalnymi skutkami, wyrządzeniem znacznych szkód materialnych oraz stwarza rzeczywiste zagrożenie utraty zdrowia lub życia mieszkańców sąsiedniej nieruchomości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią przepisu art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, natomiast po przekazaniu sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Oznacza to, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie istnienia przesłanek wymienionych w cytowanym przepisie. Ponadto art. 61 § 3 w/w ustawy rozszerza możliwość wstrzymania zaskarżonych aktów, wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, a zatem zarówno na akty wydane w poszczególnych instancjach jak i w trybach nadzwyczajnych oraz w trybie autokontroli.

Z uwagi na charakter przedmiotowego wniosku przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (por. Z. Kmieciak, glosa do postanowienia NSA z dnia 23 stycznia 1997 roku, sygn. akt SA/Rz 1382/96, opubl. OSP 1998/3/54, t. 1).

Obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. spoczywa na wnioskodawcy, przy czym wypada podkreślić, iż przepis art. 61 § 3 powołanej ustawy zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia. Uprawdopodobnienie nie może jednak opierać się na samych twierdzeniach strony. Sąd musi oprzeć się na materiale dowodowym pozwalającym zająć w sprawie stanowisko. Ciężar uprawdopodobnienia spoczywa na stronie, która ze swych twierdzeń wywodzi określone skutki prawne (por. Kodeks postępowania cywilnego z komentarzem pod red. J. Jodłowskiego, Warszawa 1989, str. 426).

Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd bierze pod rozwagę również te okoliczności, które nie zostały powołane przez skarżącego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2005 roku, sygn. akt II OZ 155/05, opubl. OSS 2005/3/72). Niemniej jednak przyjęcie takiego poglądu nie może prowadzić do całkowitego zwolnienia strony z podania okoliczności mających uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i w konsekwencji do przerzucania w całości ciężaru wskazania tych przesłanek na sąd administracyjny. Wojewódzki Sąd Administracyjny będąc właściwym do rozpoznania skargi, nie może również działać mając na uwadze wyłącznie interesy jednej ze stron, albowiem mogłoby to rodzić zarzut braku bezstronności.

Na stronie składającej wniosek w trybie art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. ciąży obowiązek wykazania, że zachodzą przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności. Nie jest wystarczające powtórzenie we wniosku treści przepisu. Zadaniem Sądu jest zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają (lub nie) za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji i przy takim badaniu wniosku i argumentów strony Sąd winien dodatkowo rozważyć z urzędu, czy nie zachodzą inne okoliczności uzasadniające wniosek.

W tej sytuacji zasadne jest stanowisko doktryny i judykatury, iż brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. niepublik. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 16 kwietnia 2004 roku, sygn. akt OZ 22/04; z dnia 30 kwietnia 2004 roku, sygn. akt OZ 30/04; z dnia 22 grudnia 2004 roku, sygn. akt OZ 871/04; z dnia 1 czerwca 2004 roku, sygn. akt OZ 105/04; z dnia 20 lipca 2004 roku, sygn. akt OZ 214/04, B. Dauter [w:] B.Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz Zakamycze 2005, str.168).

Reasumując na gruncie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie ma możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z urzędu. Ta odmienność powoduje nie tylko konieczność złożenia wniosku, ale i potrzebę wykazania istnienia przesłanek określonych w art. 61 §3 cytowanej ustawy. Wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wymaga podania okoliczności, z którymi wiąże się szkoda lub trudne do odwrócenia skutki.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, iż skarżąca nie uprawdopodobniła wystąpienia przesłanek określonych w powoływanym przepisie art. 61 §3 p.p.s.a. Powoływana argumentacja odnosi się do prac budowlanych prowadzonych przez inwestora natomiast przedmiotem rozpoznania Sądu jest decyzja nakładająca na skarżących obowiązek wykonania określonych prac budowlanych. Stąd też uzasadnienie wniosku o wstrzymanie winno być oparte wyłącznie na uprawdopodobnieniu, iż wykonanie tej decyzji spowoduje określone w przepisie skutki. W świetle powyższego stwierdzić należy, iż nie jest zasadne w świetle powołanych norm prawnych i wobec treści argumentów strony, wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Na marginesie, z uwagi na uzasadnienie rozpatrywanego wniosku, które opiera się przede wszystkim na konieczności wstrzymania prowadzonych prac budowlanych, wyjaśnić należy, iż decyzja nakładająca na skarżących określone obowiązki zupełnie nie dotyczy inwestora. Wniosek taki, a głównie jego uzasadnienie, będzie właściwy i znajdzie ewentualne potwierdzenie w stanie faktycznym sprawy dopiero po wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę.

Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie przepisu art. 61 §3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.

A.T.-P.