Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 483/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2009-04-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne: Dodatki mieszkaniowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 7 ust. 1, art. 2 ust. 1, art. 6 ust 1, ust. 7 i ust. 9, art. 7 ust. 6
journal: Dz.U. 2001 nr 71 poz 734
law: Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych.
article: par. 2 ust. 1 pkt 1, par. 3 ust. 1, ust. 2, ust. 3
journal: Dz.U. 2001 nr 156 poz 1817
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska Sędziowie NSA Ewa Makosz-Frymus (spr.) WSA Maciej Dybowski Protokolant st.sekr.sąd. Krystyna Pietrowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 29 kwietnia 2009 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia (...) nr (...) w przedmiocie dodatku mieszkaniowego oddala skargę /-/M.Dybowski /-/E.Kręcichwost-Durchowska /-/E.Makosz-Frymus WSA/wyr.1-sentencja wyroku


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia (...) nr (...), działający z upoważnienia Burmistrza Miasta D., Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w D., na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 ze zm., dalej jako u.d.m), rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz. U. z 2001r. Nr 156, poz. 1817 ze zm., dalej jako rozporządzenie) oraz art. 64 § 2, art. 104, art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 1980r. Nr 9, poz. 26 ze zm., dalej jako kpa) odmówił przyznania M. K. dodatku mieszkaniowego.

W uzasadnieniu podano, iż na podstawie wniosku z dnia (...) o przyznanie dodatku mieszkaniowego oraz na podstawie deklaracji o wysokości dochodów z dnia (...) odmówiono stronie uprawnień do dodatku mieszkaniowego. Dalej wskazano, iż przy ponownym rozpatrzeniu sprawy (na skutek uchylającej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koninie z dnia (...) )zwrócono się o udostępnienie danych osobowych ze zbioru danych do Energia-Obrót Obsługi Klienta w T., dotyczących określenia grupy taryfowej i podania ceny 1 Kwh energii elektrycznej w tejże grupie taryfowej. W piśmie z dnia (...) Energa Operator SA Oddział w K. Obsługa Klienta w T. poinformowała, iż M. K. korzysta z energii elektrycznej w taryfie G11 i cena za 1 Kwh w interesującym organ okresie wynosiła 0,4260 zł brutto. Ponadto organ I instancji wskazał, iż zwrócono się do strony o złożenie wyjaśnienia dotyczącego ponoszenia przez nią wydatków na mieszkanie i wyjaśniono, iż strona podając w przedmiotowym wniosku kwotę (...) zł ujęła w tej kwocie koszt zakupu kabla do wymiany instalacji elektrycznej. Dalej wskazano, iż strona zajmuje lokal mieszkalny o powierzchni użytkowej (...). Budynek wyposażony jest w energię elektryczną, brak jest natomiast instalacji bieżącej wody, woda pobierana jest ze studni. W budynku znajduje się piecyk elektryczny, kuchenka węglowa i kuchnia gazowa. Powołując przepisy § 3 ust. 1, § 3 ust. 2, § 3 ust. 3 rozporządzenia w sprawie dodatków mieszkaniowych organ wskazał, iż wydatek stanowiący podstawę obliczenia ryczałtu na zakup opału wynosi (...) zł, na zakup opału z braku instalacji ciepłej wody (...) zł, a na zakup opału z tytułu braku instalacji gazu przewodowego (...) zł. Zatem, zdaniem organu, łączna kwota wydatków stanowiących podstawę obliczenia ryczałtu na zakup opału w gospodarstwie domowym M. K. wynosi (...) zł. Ponadto wskazano, iż wysokość dodatku mieszkaniowego stanowi różnicę między wydatkami ponoszonymi za lokal, a kwotą stanowiącą wydatki poniesione przez osobę otrzymującą dodatek mieszkaniowy w wysokości 15% dochodów gospodarstwa domowego – w gospodarstwie jednoosobowym (art. 6 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. ust. 9 u.d.m.). Ponieważ dochód gospodarstwa domowego strony wynosi (...) zł miesięcznie, a 15% dochodów gospodarstwa domowego to kwota (...) zł, w związku z tym dodatek mieszkaniowy wynosi (...) zł (...). W takiej sytuacji, zdaniem organu, dodatek mieszkaniowy nie może być stronie przyznany.

W odwołaniu od powyższej decyzji M. K. podniosła, iż nie ponosi kosztów za odbiór nieczystości stałych i płynnych oraz za CO, CW i CG i w związku z tym powinna mieć obliczony ryczałt w wysokości (...) zł.

Decyzją z dnia (...) nr (...) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, art. 2, art. 3 ust. 1, ust. 3, art. 4, art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 6 ust. 1 pkt 1, ust. 3, ust. 4, ust. 7 i ust. 9, art. 7 ust. 1 i 2 u.d.m., § 2 ust. 1 pkt 1, ust. 4, § 3 rozporządzenia, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu podano, iż według art. 3 ust. 1 udm, dodatek mieszkaniowy przysługuje osobom, o których mowa w art. 2 ust. 1, jeżeli średni dochód miesięczny na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego nie przekracza 175% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym i 125% tej kwoty w gospodarstwie wieloosobowym. Najniższa emerytura obowiązująca w dniu złożenia wniosku wynosiła 597,46 zł. Dalej wskazano, iż na dochód (art. 3 ust. 3 udm) w jednoosobowym gospodarstwie domowym odwołującej, w okresie 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego składa się zasiłek stały w łącznej wysokości (...) zł, a średni łączny dochód to kwota (...) zł. Ponadto organ powołując § 2 ust. 4 rozporządzenia w sprawie dodatków mieszkaniowych, podał iż odwołująca nie ponosi wydatków wskazanych w tym przepisie. Organ wskazał również, iż lokal odwołującej nie jest zaopatrzony w instalację centralnego ogrzewania, instalację ciepłej wody oraz gazu przewodowego z zewnętrznego źródła. Ponadto organ wskazał, iż z duplikatu faktury VAT z dnia (...) wynika, iż równowartość 1 kWh, z wyłączeniem opłaty abonamentowej oraz stałych opłat miesięcznych wynosi 0,4275 zł i w związku z tym łączna kwota wydatków stanowiących podstawę obliczenia ryczałtu na zakup opału wynosi (...) zł. Zdaniem organu odwoławczego, wydatki jakie powinna ponieść M. K. w wysokości 15% dochodów gospodarstwa domowego są wyższe od wydatków ponoszonych za lokal i w tej sytuacji nie można przyznać dodatku mieszkaniowego.

W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia (...) nr (...) skarżąca podniosła argumenty tożsame jak te w odwołaniu.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest bezzasadna.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych( Dz. U. z 2002 r.. nr 153, poz. 1269, dalej: u. s .a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, kontrola, o której mowa w art. 1 § 2 u. s. a., sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do ustalonego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów.

Zasady przyznawania świadczenia pieniężnego w postaci dodatku mieszkaniowego, obowiązujące w dacie wydania zaskarżonej decyzji, uregulowane zostały w ustawie o dodatkach mieszkaniowych.

Powyższa ustawa w sposób jednoznaczny określa kryteria nabycia prawa do uzyskania dodatku mieszkaniowego. Składając wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego, wnioskodawca, by otrzymać świadczenie, musi łącznie spełniać następujące warunki:

1) odpowiednia powierzchnia użytkowa lokalu

2) określony miesięczny dochód w przeliczeniu na jednego członka gospodarstwa domowego

3) tytuł prawny do zajmowanego lokalu mieszkalnego

Po pierwsze, jedną z niezbędnych przesłanek uzasadniających przyznanie dodatku mieszkaniowego stanowi normatywna powierzchnia użytkowa zajmowanego lokalu. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 u.d.m. normatywna powierzchnia użytkowa zajmowanego lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego, w którym znajduje się tylko jeden lokal mieszkalny (dom jednorodzinny), zwana dalej "normatywną powierzchnią", w przeliczeniu na liczbę członków gospodarstwa domowego nie może przekraczać 35 m ² - dla 1 osoby.

Skarżąca bez wątpienia spełnia przesłankę powierzchni normatywnej, bowiem z zaświadczenia ze Starostwa Powiatowego w K. z dnia (...) (k. 1) wynika, iż powierzchnia użytkowa zajmowanego przez nią lokalu wynosi (...) (jeden pokój).

Po drugie, stosownie do art. 7 ust. 1 u.d.m. dodatek mieszkaniowy przyznaje się na wniosek osoby uprawnionej. Do wniosku dołącza się deklarację o dochodach gospodarstwa domowego za okres 3 miesięcy kalendarzowych poprzedzających dzień złożenia wniosku oraz inne niezbędne dokumenty. Właściciel domu jednorodzinnego jest obowiązany dołączyć do wniosku dokumenty potwierdzające wielkość powierzchni użytkowej i stan wyposażenia technicznego budynku. Definicję dochodu zawiera art. 3 ust. 3 u.d.m. stanowiąc, że za dochód uważa się wszelkie przychody po odliczeniu kosztów ich uzyskania oraz po odliczeniu składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, określone w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych, chyba że zostały już zaliczone do kosztów uzyskania przychodu.

Organy I jak i II instancji prawidłowo przyjęły, iż na dochód skarżącej, prowadzącej jednoosobowe gospodarstwo domowe, w okresie poprzedzającym datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego, składa się zasiłek stały w łącznej wysokości (...) zł, zatem średni dochód na jeden miesiąc wynosi (...) zł (deklaracja o wysokości dochodów k. 5 akt adm.). Natomiast najniższa emerytura obowiązująca w dniu złożenia wniosku wynosiła (...) zł miesięcznie, zatem zgodnie z art. 2 ust. 1 u.d.m. skarżąca również spełniała warunek dotyczący miesięcznego dochodu osoby ubiegającej się o dodatek mieszkaniowy.

Ponadto na podstawie oświadczenia S. Z. z dnia (...) ustalono, iż budynek, w którym mieszka skarżąca, stanowi własność S. Z., który użycza jej pokoju w zamian za opiekę. Zgodnie z art. 710 k. c. przez umowę użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu przez okres oznaczony lub nie oznaczony , na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy. Biorący do używania ponosi zwykłe koszty utrzymania rzeczy użyczonej (art. 713 zd. 1 k.c.) W związku z tym należało wskazać, iż skarżąca posiada tytuł prawny do zajmowanego lokalu, którym jest umowa użyczenia i w związku z tym powinna ponosić bieżące wydatki związane z zajmowaniem przedmiotowego lokalu. Tak, więc przesłanka dotyczącą tytułu prawnego do zajmowanego lokalu została również przez skarżącą spełniona.

Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia podstawę obliczania dodatku mieszkaniowego w gospodarstwach domowych najemców i podnajemców oraz innych osób mających tytuł prawny do używania lokalu stanowią następujące rodzaje wydatków: czynsz albo inne opłaty za używanie lokalu oraz opłaty za energie cieplną, wodę, odbiór nieczystości stałych i płynnych. Jeżeli wnioskodawca zajmuje część lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego, przy ustalaniu wydatków na mieszkanie uwzględnia się jedynie wydatki przypadające na tę część lokalu lub domu (§ 2 ust. 4 rozporządzenia). Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego organy administracji ustaliły, iż skarżąca takich wydatków nie ponosi na co wskazuje : oświadczenie skarżącej z dnia (...) (k. 40 akt adm.) oraz protokół przesłuchania z dnia (...) (k. 41 akt adm.).

Dalej wskazać należy, iż organy rozpatrując przedmiotową sprawę prawidłowo wskazały na przepis art. 6 ust. 7 u.d.m., który stanowi, że jeżeli lokal mieszkalny nie jest wyposażony w instalację doprowadzającą energię cieplną do celów ogrzewania, w instalację ciepłej wody lub gazu przewodowego z zewnętrznego źródła znajdującego się poza lokalem mieszkalnym, osobie uprawnionej do dodatku mieszkaniowego, przyznaje się ryczałt na zakup opału stanowiący część dodatku mieszkaniowego. Z zaświadczenia Starostwa Powiatowego w K. z dnia (...) (k. 4 akt adm.), wynika, iż budynek mieszkalny, w którym M. K. zajmuje lokal o powierzchni (...) wyposażony jest w energię elektryczną, wodę ze studni, ogrzewanie grzejnikiem elektrycznym i piecem węglowym, kuchnie węglową, gazową oraz gazowo-elektryczną. Natomiast według § 3 ust. 1 rozporządzenia jeżeli lokal mieszkalny nie jest wyposażony w instalację doprowadzającą energię cieplną do celów ogrzewania, za wydatek, stanowiący podstawę obliczania ryczałtu na zakup opału, uznaje się równowartość 5 kilowatogodzin energii elektrycznej według rachunku za ostatni okres rozliczeniowy, z wyłączeniem opłaty abonamentowej oraz stałych opłat miesięcznych, na 1 m² normatywnej powierzchni użytkowej, o której mowa w art. 5, z uwzględnieniem art. 6 ust. 9 u. d. m. Natomiast jeżeli lokal nie jest wyposażony w instalację ciepłej wody, za wydatek, stanowiący podstawę obliczenia ryczałtu na zakup opału, uznaje się równowartość 20 kilowatogodzin energii elektrycznej według rachunku za ostatni okres rozliczeniowy, z wyłączeniem opłaty abonamentowej oraz stałych opłat miesięcznych, na każdego członka gospodarstwa (§ 3 ust. 2), a jeżeli lokal nie jest wyposażony w instalację gazu przewodowego, za wydatek, stanowiący podstawę obliczania ryczałtu na zakup opału, uznaje się równowartość 10 kilowatogodzin energii elektrycznej w gospodarstwie jednoosobowym według rachunku za ostatni okres rozliczeniowy z wyłączeniem opłaty abonamentowej i stałych opłat miesięcznych, oraz równowartość 2 kilowatogodzin na każdą dodatkowa osobę ( §3 ust. 3).

Zatem organ II instancji prawidłowo przyjął, biorąc pod uwagę duplikat faktury VAT z dnia (...), wystawionej dnia (...) (k. 33 akt adm.), załączonej do pisma Kierownika Sekcji Sprzedaży i Marketingu ENERGA OPERATOR SA Oddział w K. z dnia (...), że równowartość 1 kWh , z wyłączeniem opłaty abonamentowej i opłat stałych wynosi 0,4275 zł i ustalił mając na uwadze powyższe przepisy rozporządzenia, iż łączna kwota wydatków stanowiących podstawę obliczenia ryczałtu na zakup opału wynosi (...) zł.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 w związku z art. 6 ust. 9 u. d. m. wysokość dodatku mieszkaniowego stanowi wiec różnicę między wydatkami ponoszonymi za lokal, a kwota stanowiącą wydatki poniesione przez osobę otrzymującą dodatek mieszkaniowy w wysokości 15 % gospodarstwa domowego – w gospodarstwie jednoosobowym. W związku z tym organ prawidłowo przyjął, na podstawie wcześniejszych wyliczeń, iż dochód skarżącej w przedmiotowej sprawie wynosi (...) zł miesięcznie, natomiast 15% dochodów gospodarstwa domowego to kwota (...) zł, zatem obliczony dodatek wyniósł (...) (...).

Zgodnie z art. art. 7 ust. 6 u.d.m. dodatku mieszkaniowego nie przyznaje się, jeżeli jego kwota byłaby niższa niż 2% kwoty najniższej emerytury w dniu wydania decyzji.

W przedmiotowej sprawie, kwota najniższej emerytury w dniu wydania decyzji wynosiła 597, 46 zł (Komunikat Prezesa ZUS z dnia 13 lutego 2006r. w sprawie kwoty najniższej emerytury i renty, dodatku pielęgnacyjnego i dodatku dla sierot zupełnych oraz kwot maksymalnych zmniejszeń emerytur i rent (M.P. z 2006r. nr 12 poz. 166)). Zatem 2% z tej kwoty to (...) zł. Natomiast wyliczony dodatek w niniejszej sprawie wyniósł (...) zł

W związku z powyższym, pomimo, iż skarżąca spełniała wskazane wyżej przesłanki, aby ubiegać się o przyznanie dodatku mieszkaniowego, to z uwagi na to, iż wysokość dodatku mieszkaniowego ustalona w niniejszej sprawie była niższa niż 2% kwoty najniższej emerytury w dniu wydania decyzji, należało odmówić przyznania przedmiotowego dodatku.

Konkludując, należało stwierdzić, iż kontrolowane postępowanie przeprowadzone zostało zgodnie z przepisami procedury administracyjnej. Ocenie materiału dowodowego nie można postawić zarzutu dowolności. Organy dokonały prawidłowych ustaleń faktycznych i prawnych, a swe stanowisko przekonywująco umotywowały. Uzasadnienie zaskarżonego orzeczenia nie pozostawia wątpliwości co do jego zgodności z art. 107 § 3 kpa.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002r , nr 153, poz. 1270 ze zm. ) oddalił skargę.

/-/M. Dybowski /-/E. Kręcichwost-Durchowska /-/E. Makosz-Frymus

MZ