Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1557/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-07-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt 1 art. 52 par. 1 i 2 art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Z. na decyzję Prezydenta W. z dnia [...] stycznia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości na 2015 r. postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 4 maja 2015 r. (nadanym w placówce pocztowej w dniu 5 maja 2015 r.) M. Z. (dalej zwany: "Skarżącym") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezydenta W. z dnia [...] stycznia 2015 r. w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości na 2015 r.

Prezydent W. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, wskazując, iż zaskarżona decyzja nie jest ostateczna, bowiem Skarżący pismem z dnia 5 lutego 2015 r. wniósł odwołanie. Postępowanie odwoławcze przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w W. nadal się toczy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami), zwaną dalej "p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Jednakże zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. dopuszczalność skargi uzależniona jest od wyczerpania środków zaskarżenia. Zgodnie z § 1 powołanego wyżej przepisu skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2 cytowanego wyżej przepisu).

Przepis ten wyraża zasadę, że postępowanie sądowoadministracyjne nie powinno zastępować postępowania administracyjnego, a wiec nie może zostać wszczęte dopóty, dopóki to postępowanie się toczy, jak również zasadę, że postępowanie sądowoadministracyjne nie może zostać uruchomione, jeżeli nie zostały wykorzystane środki weryfikacji kwestionowanych aktów i czynności, dostępne podmiotowi, który chce uruchomić postępowanie sądowoadministracyjne, w postępowaniu administracyjnym.

W niniejszej sprawie, skarga jest niedopuszczalna, bowiem nie zostały wyczerpane przysługujące stronie skarżącej środki zaskarżenia. Skarżona decyzja została wydana przez Prezydenta W., a zatem przez organ pierwszej instancji i zawierała pouczenie, iż "od niniejszej decyzji służy prawo wniesienia odwołania do SKO w W. - w terminie 14 dni od daty jej doręczenia - za pośrednictwem Prezydenta W.". Skarżący, korzystając z przysługującego mu prawa, pismem z dnia 5 lutego 2015 r. wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. odwołanie od ww. decyzji. Pismem z dnia 4 maja 2015 r., Skarżący nie czekając na rozpoznanie odwołania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., wniósł do tut. Sądu skargę na rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sad odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

W konsekwencji wniesienie skargi bez wyczerpania przysługujących stronie środków zaskarżenia – jak to ma miejsce w niniejszej sprawie – w świetle cytowanego przepisu stanowi podstawę do odrzucenia skargi.

Dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.