Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 393/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2018-01-24 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178, art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Hyla po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia: odrzucić zażalenie skarżącego W. K. na postanowienie z dnia 13 grudnia 2017r.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 13 grudnia 2017 r., sygn. akt III SA/Gd 393/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę kasacyjną skarżącego W. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 28 września 2017 r. z uwagi na fakt, iż została ona sporządzona osobiście przez skarżącego.

Dwukrotnie podjęto próbę doręczenia skarżącemu ww. postanowienia z dnia 13 grudnia 2017 r. tj. w dniu 19 grudnia 2017 r. oraz w dniu 27 grudnia 2017 r.. W związku z niepodjęciem przez skarżącego korespondencji zarządzeniem z dnia 10 stycznia 2018 r. Sąd uznał, że postanowienie to zostało stronie skutecznie doręczone w trybie art. 73 § 4 p.p.s.a. w dniu 2 stycznia 2018 r.

W dniu 11 stycznia 2018 r. skarżący nadał w Urzędzie Pocztowym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zażalenie, sporządzone i podpisane przez niego osobiście, na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2017 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 dalej jako p.p.s.a.) zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia.

Zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w palcówce pocztowej albo urzędzie gminy w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu o którym mowa w § 1.

W niniejszej sprawie przesyłka zawierająca przedmiotowe postanowienie z dnia 13 grudnia 2017 r. została przesłana na adres skarżącego i po dwukrotnym, prawidłowym jej awizowaniu została uznana za doręczoną z dniem 2 stycznia 2018 r. (zwrotne poświadczenie odbioru przesyłki k. 94) w trybie art. 73 § 4 p.p.s.a. W związku z powyższym, termin do wniesienia zażalenia upłynął bezskutecznie w dniu 9 stycznia 2018 r. Zażalenie zostało wniesione przez skarżącego dopiero w dniu 11 stycznia 2018 r. (data stempla pocztowego), czyli po upływie siedmiodniowego terminu.

Zgodnie z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Nadto wskazać należy, iż stosownie do treści art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, chyba że wnoszą je osoby wymienione w art. 175 § 2 i 3, czyli prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, doradca podatkowy (w sprawach podatkowych), rzecznik patentowy (w sprawach własności przemysłowej) oraz będący stroną lub jej przedstawicielem bądź pełnomocnikiem sędzia, prokurator, notariusz, profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych.

W niniejszej sprawie zażalenie wniósł skarżący, który nie ma wymienionych kwalifikacji, a zatem nie jest uprawniony do wniesienia zażalenia. Zażalenie dotknięte jest w związku z tym również brakiem uzasadniającym jego odrzucenie – jako niedopuszczalnego w myśl art. 178 powołanej ustawy, który to przepis z mocy art. 197 § 2 powołanej ustawy stosuje się odpowiednio do postępowania toczącego się na skutek zażalenia.

Zaznaczyć przy tym należy, iż o podmiotach uprawnionych do sporządzenia zażalenia Wojewódzki Sąd Administracyjny pouczył skarżącego pismem z dnia 14 grudnia 2017 r. przesłanym wraz z odpisem postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2017 r.

Mając powyższe na uwadze na mocy art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.