Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 341/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2014-07-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy PPSA
Powołane przepisy: article: art. 161 par 1 pkt 1, art. 60, art. 232 par 1 pkt 1, art. 225
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stefan Kowalczyk Sędziowie Sędzia WSA Barbara Rennert (spr.) Sędzia WSA Alina Rzepecka Protokolant Sekretarz sądowy Anna Pakuła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lipca 2014 r. sprawy ze skargi M.H. – K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania postanawia 1. Umorzyć postępowanie. 2. Zwrócić skarżącej uiszczony wpis w kwocie 100 (sto) złotych. 3. Zwrócić skarżącej kwotę 100 (sto) złotych tytułem nadpłaconego wpisu.


UZASADNIENIE

W dniu 28 kwietnia 2014 r. M.H. – K. wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] marca 2014 r. nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania. Złożoną skargę M.H. – K. opłaciła wpisem w kwocie 200 zł.

Przyczyną zawieszenia postępowania, wszczętego postanowieniem z dnia [...] października 2013 r. na złożony 25 września 2013 r. wniosek skarżącej o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów, było wystąpienie Marszałka Sejmu do Trybunału Konstytucyjnego o wyjaśnienie skutków prawnych wyroku Trybunału z dnia 18 lipca 2013 r. sygn. akt SK 18/09, w którym orzeczono niekonstytucyjność m. in. art. 20 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 1998 r. do 31 grudnia 2006 r., czyli w okresie za jaki wymierzono skarżącemu zryczałtowany podatek dochodowy.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonym postanowieniu. Jednocześnie poinformował, że Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem z [...] kwietnia 2014 r., doręczonym skarżącej 9 maja 2014 r., podjął zawieszone postępowanie. Następnie Naczelnik decyzją z [...] kwietnia 2014 r. uchylił w całości swoją decyzję z [...] maja 2010 r. i umorzył postępowanie.

W dniu [...] lipca 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o umorzenie postępowania ewentualnie, z ostrożności procesowej, o oddalenie skargi. Wskazał też, że celem postępowania sądowoadministracyjnego jest dokonanie kontroli przez sąd, czy zawieszenie postępowania nie narusza przepisów i gdyby sąd stwierdził naruszenie takich przepisów, wyeliminowanie z obrotu takiego postanowienia blokującego prowadzenie i zakończenie postępowania (w realiach sprawy postępowania wznowionego). Jeżeli więc organ sam doprowadził do tego stanu rzeczy przez podjecie postępowania, to przestał istnieć przedmiot sprawy sądowoadministracyjnej. Postanowienie podejmujące postępowanie eliminuje bowiem skutki postanowienia o jego zawieszeniu. Tym samym bezprzedmiotowe stało się badanie merytorycznych przesłanek zawieszenia postępowania. Na poparcie prawidłowości zaprezentowanego stanowiska powołał orzecznictwo sądów administracyjnych.

W złożonym tego samego dnia piśmie skarżąca cofnęła skargę, uzasadniając to cofnięcie podjęciem przez organ podatkowy postępowania i zakończenie go wydaniem decyzji. Jednocześnie wniosła o umorzenie postępowania i zwrot uiszczonego wpisu.

Sąd zważył, co następuje:

W myśl przepisu art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie to wiąże sąd, chyba że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

W niniejszej sprawie Sąd, na podstawie całokształtu okoliczności sprawy, nie stwierdził, aby wystąpiły przesłanki do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne i w tej sytuacji przyjął, że skarżący cofnął skargę ze skutkiem prawnym.

Zważywszy powyższe, Sąd na podstawie powołanego wyżej przepisu oraz art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. umorzył postępowanie.

Przepis art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. obliguje sąd do zwrotu całego uiszczonego wpisu od cofniętej skargi, o czym Sąd orzekł w pkt 2 sentencji postanowienia.

Odnośnie natomiast wysokości samego wpisu jest on stały i wynosi 100 zł. Zgodnie bowiem z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym 100 zł. Z mocy § 2 ust. 5 powołanego wyżej rozporządzenia wpis stały w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego (...), bez względu na przedmiot sprawy, wynosi 200 zł. Norma zawarta w § 2 ust. 5 dotyczy tylko takich decyzji lub postanowień, które są "swoiste" (mogą być wydawane w tym trybie) dla trybu wznowienia postępowania administracyjnego [np. art. 243 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012r. poz. 479 ze zm.), stosownie do którego w razie dopuszczalności wznowienia postępowania organ podatkowy wydaje postanowienie o wznowieniu postępowania]. Natomiast w sprawach ze skarg na postanowienia, które organ może wydawać zarówno w postępowaniu zwyczajnym, jak i nadzwyczajnym wpis, zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 cyt. wyżej rozporządzenia, wynosi 100 zł .

Zatem, skoro skarżąca uiściła wpis w kwocie wyższej od należnej o 100 zł, kwota ta podlega zwrotowi na podstawie art. 225 p.p.s.a.