Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 1043/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2022-03-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: aart. 3 ust. 1 pkt 1, art. 17 ust. 1 w związku z art. 16 ust. 1 i 2 oraz art. 5 ust. 2
journal: Dz.U. 2020 poz 2176
law: Ustawa z dnia  6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.

SENTENCJA

Dnia 24 marca 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Busz (spr.) Sędzia WSA Maria Grzymisławska-Cybulska Asesor sądowy WSA Sebastian Michalski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 marca 2022 roku sprawy ze skargi J. S. na decyzję E. O. Sp. z o.o. w P. z dnia [...] listopada 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję E. O. Sp. z o.o. w P. z dnia [...] września 2021 r.


UZASADNIENIE

IV SA/Po 1043/21

Uzasadnienie

E. sp. z o.o. w P. decyzją z [...].09.2021 r. wydaną na podstawie art. 17 ust. 1 w związku z art. 16 ust. 1 i 2 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2020 r., poz. 2176 ze zm., dalej jako u.d.i.p.), w związku z wnioskiem J. S. (dalej jako skarżący) z dnia [...].08.2021 r. o udostępnienie informacji publicznej poprzez podanie na piśmie:

- wysokości miesięcznego wynagrodzenia netto i brutto poszczególnych członków Rady Nadzorczej spółki E. Sp. z o.o., jakie otrzymali poszczególnie członkowie za miesiąc maj 2020 roku, z wyszczególnieniem tych wynagrodzeń na poszczególnych członków Rady Nadzorczej spółki z imienia i nazwiska oraz pełnionej funkcji,

- wysokości miesięcznego wynagrodzenia netto i brutto poszczególnych członków Rady Nadzorczej spółki E. Sp. z o.o., jakie otrzymali poszczególnie członkowie za miesiąc maj 2021 roku, z wyszczególnieniem tych wynagrodzeń na poszczególnych członków Rady Nadzorczej spółki z imienia i nazwiska oraz pełnionej funkcji,

- wysokości miesięcznego wynagrodzenia netto i brutto poszczególnych członków Zarządu spółki E. Sp. z o.o., jakie otrzymali poszczególnie członkowie za miesiąc maj 2020 roku, z wyszczególnieniem na poszczególnych członków Zarządu spółki z imienia i nazwiska oraz pełnionej funkcji,

- wysokości miesięcznego wynagrodzenia netto i brutto poszczególnych członków Zarządu spółki E. Sp. z o.o., jakie otrzymali poszczególnie członkowie za miesiąc maj 2021 roku, z wyszczególnieniem na poszczególnych członków Zarządu spółki z imienia i nazwiska oraz pełnionej funkcji, oraz o wydanie kopii dokumentów o powołaniu każdego z obecnych członków do Rady Nadzorczej spółki E. Sp. z o.o., odmówiła udzielenia wnioskowanej informacji publicznej.

Organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej ulega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych oraz ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Żądana informacja należy - zgodnie z obowiązującym w E. Sp. z o.o. "Wykazem dokumentów zawierających informacje klasy C" - do kategorii informacji chronionych ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy. W tym stanie rzeczy przedmiotowa informacja nie podlega udostępnieniu w trybie udzielenia informacji publicznej. Ponadto, z uwagi na obowiązywanie przepisów w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych (RODO) załącznik do niniejszego pisma stanowi "Obowiązek informacyjny".

Odwołanie od powyższej złożył J. S. domagając się udzielenia mu wnioskowanej informacji.

Skarżący wskazał, że żądana informacja stanowi niewątpliwie informację publiczną. Osoby, których informacji dotyczą są osobami pełniącymi funkcje publiczne. Z powodu pełnienia funkcji publicznej i sposobu kreowania osób na takie stanowiska nie może być mowy o ochronie prywatności zwłaszcza, że osoby zasiadające na takich stanowiskach dorabiają się na publicznym majątku. Podobnie jest z żądaniem wydania dokumentacji o powołaniu na poszczególne stanowiska. Nie może też być mowy o istnieniu tutaj tajemnicy przedsiębiorstwa, a czynnik kontroli społecznej musi być tutaj zachowany w sposób absolutny.

E. sp. z o.o. w P. pismem z dnia [...] października 2021 r. wezwała skarżącego do wykazania w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, szczególnej istotności żądanej informacji dla interesu publicznego uzasadniającej konieczność przetworzenia informacji przez E. Sp. z o.o.

Skarżący pismem z [...] listopada 2021 r. wskazał, że żądana przez niego informacja nie jest informacją przetworzoną.

E. sp. z o.o. w P. decyzją z [...].11.2021 r. odmówiła udostępnienia informacji i umorzyła postępowanie w sprawie. Wyjaśniono, że w związku z otrzymaniem odwołania z dnia [...].10.2021 roku od decyzji E. Sp. z o.o. z dnia [...].09.2021 roku w sprawie wniosku o udostępnienie informacji publicznej, pismem z dnia [...] października E. Sp. z o.o. wezwała skarżącego do wykazania w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, szczególnej istotności żądanej informacji dla interesu publicznego uzasadniającej konieczność przetworzenia informacji przez E. Sp. z o.o. W związku z bezskutecznym upływem wymienionego terminu E. Sp. z o.o., po ponownym przeprowadzeniu analizy wniosku, stwierdził, że w sprawie nie zachodzi szczególna istotność żądanych informacji dla interesu publicznego uzasadniająca ich przetworzenie.

Skargę na powyższą decyzję w ustawowym terminie wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu J. S. wnosząc o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi opisano przebieg dotychczasowego postępowania i podtrzymano dotychczasową argumentację. Dodatkowo skarżący wskazał, że domaga się wydania kopii dokumentacji, która nie wymaga nawet anonimizacji, ponieważ dotyczy dokumentów o powołaniu danych osób na poszczególne stanowiska. Wobec tego odnośnie takiej informacji publicznej w ogóle nie można mówić o jej przetworzeniu.

Zarzucił także zaskarżonej decyzji kompletny brak uzasadnienia prawnego i faktycznego. Spółka E. Sp. z o.o. stworzyła wyjątkowo lakoniczny i niejasny tekst, który w swoich rozstrzygnięciach jest nawet ze sobą sprzeczny.

E. Sp. z o.o. w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie podtrzymując swą dotychczasową argumentację.

Dodatkowo podniesiono, że przekazanie informacji obejmujących wysokość wynagrodzenia poszczególnych członków organów Spółki w określonym okresie, jak również dokumenty o ich powołaniu wymaga ich wydobycia ze zbioru posiadanych przez Spółkę dokumentów i przygotowania/zestawienia w sposób, w jaki oczekiwałby jej wnioskodawca. Powyższe spełnia zatem wymóg przetworzenia, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Nie jest to bowiem informacja, jaką Spółka — będąca dystrybutorem energii elektrycznej — posługuje się na co dzień, a sporządzanie takich informacji nie stanowi przedmiotu jej działalności. Według Naczelnego Sądu Administracyjnego, "informacją przetworzoną jest jakościowo nowa informacja, która nie istnieje w przyjętej treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu zobowiązanego podmiotu. Przetworzenie informacji wymaga zatem dokonania stosownych działań analitycznych, zebrania lub zsumowania pojedynczych informacji na podstawie różnych kryteriów wynikających z treści wniosku" (wyr. NSA z 5.3.2013 r., I OSK 3097/12. Legalis nr 760459). Podobnie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (wyrok z 29.5.2020 r., IV SA/Wr 74/20) uznał, że jeżeli adresat wniosku, aby zadośćuczynić obowiązkom podmiotu zobowiązanego, powinien dokonać kwerendy bieżących i archiwalnych dokumentów i na tej podstawie opracować sporządzone wyłącznie dla wnioskodawcy żądane dane, według kryteriów odpowiadających wymaganiom strony i działania podjęte w tym zakresie przez podmiot zobowiązany miałyby charakter nie tylko techniczny, ale również intelektualny, wymagający zaangażowania odpowiednich zasobów w celu wyodrębnienia materiałów źródłowych, a następnie ich analizy, stworzenia zestawienia odpowiadającego kryteriom wskazanym przez stronę, to informację publiczną powstałą w efekcie tych czynności należy uznać za informację przetworzoną.".

Biorąc pod uwagę powyższe stanowisko sądów administracyjnych zdaniem organu informacja, której domaga się skarżący stanowi informację przetworzoną.

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, organ zobowiązany, aby stwierdzić czy zasadne jest przetworzenie udostępnianych informacji, upoważniony jest do żądania wykazania przez wnioskodawcę szczególnej istotności żądanej informacji dla interesu publicznego.

W piśmiennictwie i orzecznictwie przyjmuje się, że to wnioskodawca powinien wykazać, w jaki sposób będzie chciał wykorzystać tak pozyskaną informację przetworzoną dla ochrony interesu publicznego lub dla poprawy funkcjonowania organów administracji publicznej. Jak wskazuje NSA, "zasadniczo prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej ma jedynie taki wnioskodawca, który jest w stanie wykazać w chwili składania wniosku swoje możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga, tj. uczynienia

niej użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który będzie przeważał nad szeroko rozumianymi kosztami wytworzenia informacji przetworzonej. Innymi słowy, korzyści z upublicznienia tej informacji muszą być większe niż konsekwencje zaabsorbowania środków osobowych, rzeczowych i czasowych organu na jej przetworzenie. Nie chodzi tu jednak o udowodnienie takich możliwości, lecz co najmniej o ich przekonujące uprawdopodobnienie" (wyrok NSA z dnia 12 czerwca 2014 r., I OSK 2721/13, Legalis nr 1067806).

W ocenie Spółki, w niniejszej sprawie wnioskodawca nie uprawdopodobnił, ani tym bardziej nie wykazał, iż udostępnienie żądanej informacji przetworzonej zostanie przez niego wykorzystane dla interesu publicznego. Nie wykazał również czy i w jaki sposób mógłby wykorzystać uzyskaną informację dla zainicjowania jakichkolwiek zmian, ważnych dla dobra ogółu. Jak stwierdził natomiast Naczelny Sąd Administracyjny, "udzielanie informacji publicznej przetworzonej podmiotom, które nie zapewniają, iż zostanie ona wykorzystana w celu usprawnienia funkcjonowania organów państwa, przemawia za przyjęciem, iż po stronie nie występuje interes publiczny uzasadniający udzielenie im żądanej informacji' (wyrok NSA z 7.12.2011 r., I OSK 1737/11, Legalis nr 1945187). Wobec braku przedstawienia przez skarżącego jakichkolwiek twierdzeń w tym zakresie, w wyniku dokonanej samodzielnie analizy, E. sp. z o.o. uznała, iż w niniejszej sprawie nie zachodzi szczególna istotność żądanych informacji dla interesu publicznego, uzasadniająca ich przetworzenie. Powyższe okoliczności czynią zaś zasadną decyzję spółki z dnia [...] listopada 2021 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1842, z późn. zm.).

Przystępując do rozpoznania skargi w tym trybie, Sąd miał na uwadze, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2137, z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – odpowiednio: ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego aktu. W świetle art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.; w skrócie "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze, w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim określonym w skardze przedmiotem zaskarżenia – który może obejmować całość albo tylko część określonego aktu lub czynności (zob.: J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, uw. 1 do art. 134; a także wyroki NSA: z 05.03.2008 r., I OSK 1799/07; z 09.04.2008 r., II GSK 22/08; z 27.10.2010 r., I OSK 73/10; dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl, w skrócie "CBOSA") – oraz rodzajem i treścią zaskarżonego aktu.

Stosownie do art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1429, z późn. zm.; w skrócie "u.d.i.p.") przepisy p.p.s.a. stosuje się także do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej.

Dokonując tak unormowanej kontroli zaskarżonej decyzji, Sąd doszedł do przekonania, że skarga zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja, jak i decyzja ją poprzedzająca naruszają prawo, w stopniu, który ma wpływ na wynik sprawy.

Przedmiotem zaskarżenia w sprawie niniejszej była decyzja E. sp. z o.o. w P. decyzją z [...].11.2021 r. odmawiająca udostępnienia informacji publicznej i umarzająca postępowanie w sprawie, a także decyzja E. sp. z o.o. w P. z [...].09.2021 r. odmawiająca udostępnienia informacji publicznej.

W analizowanej sprawie skarżący domagał się informacji w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Ustawa ta, stanowiąc generalną zasadę udostępniania informacji publicznej, reguluje zarówno zakres podmiotowy i przedmiotowy stosowania ustawy oraz procedurę i tryb udostępniania informacji publicznej, przewidując różne sposoby udostępniania informacji publicznych. Jednym z nich jest udostępnianie informacji publicznej na wniosek, zgodnie z art. 10 u.d.i.p. Wniosek niewątpliwie wszczyna postępowanie w sprawie udostępnienia informacji publicznej, zakreślając krąg podmiotów tego postępowania oraz jego przedmiot. Złożenie wniosku do organu administracji (podmiotu zobowiązanego) przesądza o tym, iż w odniesieniu do tego właśnie konkretnego organu należy ustalić, czy jest on zobowiązany, w świetle przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, do udzielenia wnioskowanej informacji publicznej oraz czy podjął stosowne czynności, których brak jest jednoznaczny z bezczynnością.

Jak wynika z art. 1 ust. 1 u.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych tym aktem prawnym. Stosownie zaś do treści art. 2 ust. 1 u.d.i.p., prawo dostępu do informacji publicznej przysługuje każdemu, z zastrzeżeniem art. 5, który wprowadza w tym zakresie pewne ograniczenia związane z ochroną informacji niejawnych oraz innych tajemnic ustawowo chronionych, a także ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy.

Ustawa o dostępie do informacji publicznej określa tryb jej udzielania, w tym obowiązki podmiotu, do którego został skierowany wniosek w przedmiotowym zakresie, wskazując w szczególności w jaki sposób zainicjowane takim wnioskiem postępowanie powinno zostać zakończone. Podmiot, do którego złożono wniosek powinien albo udostępnić informację w formie czynności materialno-technicznej (art. 10 w zw. z art. 14 i 13 u.d.i.p.) albo, w drodze decyzji, odmówić jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.).

W myśl art. 4 ust. 1 u.d.i.p., obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, a w szczególności:

1) organy władzy publicznej;

2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych;

3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa;

4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego;

5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Jeżeli zatem podmiot obowiązany do udzielenia informacji publicznej przed wniesieniem skargi na bezczynność do sądu administracyjnego udzielił informacji publicznej i której się ona domagała, to oznacza, że brak jest podstaw do uznania, że podmiot ten pozostaje w bezczynności.

Bezspornym pozostaje, że E. Sp. z o.o. jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej co wynika z art. 4 ust 1 pkt 1 u.d.i.p.

Kwestia statusu prawnego przedsiębiorstwa energetycznego w kontekście ustaleń, czy przedsiębiorstwo takie jest podmiotem obowiązanym do udzielania informacji publicznej była badana w orzecznictwie sądowoadministracyjnym. Z treści art. 4 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej wynika, że obowiązek udostępnienia informacji publicznej nałożony został na "władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne". Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela w całości pogląd wyrażony w wyroku NSA z dnia 18 sierpnia 2010 r., I OSK 851/10 (publ. LEX nr 737513),na który również powoływała się strona skarżąca we wniosku z dnia 2 kwietnia 2012r., że termin "zadania publiczne" jest pojęciem szerszym od terminu "zadań władzy publicznej" (art. 61 Konstytucji RP). Pojęcia te różnią się przede wszystkim zakresem podmiotowym bowiem zadania władzy publicznej mogą być realizowane przez organy tej władzy lub podmioty, którym zadania te zostały powierzone w oparciu o konkretne i wyrażone unormowania ustawowe. Pojęcie "zadanie publiczne" użyte w art. 4 powołanej ustawy zamiast pojęcia "zadanie władzy publicznej" użytego w art. 61 Konstytucji RP ignoruje element podmiotowy i oznacza, że zadania publiczne mogą być wykonywane przez różne podmioty niebędące organami władzy i bez konieczności przekazywania tych zadań. Tak rozumiane "zadanie publiczne" cechuje powszechność i użyteczność dla ogółu a także sprzyjanie osiąganiu celów określonych w Konstytucji lub ustawie. Wykonywanie zadań publicznych zawsze wiąże się z realizacją podstawowych publicznych praw podmiotowych obywateli. Obowiązki operatora systemu dystrybucyjnego wymienia art. 9c ust. 3 Prawa energetycznego i z pewnością działalność przedsiębiorstwa energetycznego w tym zakresie dotyczy spraw publicznych w rozumieniu art. 4 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Jednak dystrybucja energii elektrycznej i inne zadania wykonywane przez przedsiębiorstwo energetyczne ze względu na znaczenie energii elektrycznej dla rozwoju cywilizacyjnego i poziomu życia obywateli, a tym samym urzeczywistniania dobra wspólnego, o którym mowa w art. 1 Konstytucji RP są "zadaniami publicznymi" i jedynie działalność przedsiębiorstwa energetycznego niemieszcząca się w katalogu wymienionym w art. 9c ust. 3 Prawa energetycznego jeżeli dotyczy "sprawy publicznej" nakłada na przedsiębiorstwo obowiązek udzielenia informacji dotyczącej tej sprawy. O obowiązku udostępniania przez przedsiębiorstwa energetyczne żądanej informacji decyduje zatem to czy dotyczy ona "sprawy publicznej" w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej".

Mając wszystko to na uwadze Sąd uznał skargę wniesioną w niniejszej sprawie za dopuszczalną.

Należy wskazać, że J. S. wnioskiem z dnia [...].08.2021 r. wniósł o udostępnienie informacji publicznej poprzez podanie na piśmie:

- wysokości miesięcznego wynagrodzenia netto i brutto poszczególnych członków Rady Nadzorczej spółki E. Sp. z o.o., jakie otrzymali poszczególnie członkowie za miesiąc maj 2020 roku, z wyszczególnieniem tych wynagrodzeń na poszczególnych członków Rady Nadzorczej spółki z imienia i nazwiska oraz pełnionej funkcji,

- wysokości miesięcznego wynagrodzenia netto i brutto poszczególnych członków Rady Nadzorczej spółki E. Sp. z o.o., jakie otrzymali poszczególnie członkowie za miesiąc maj 2021 roku, z wyszczególnieniem tych wynagrodzeń na poszczególnych członków Rady Nadzorczej spółki z imienia i nazwiska oraz pełnionej funkcji,

- wysokości miesięcznego wynagrodzenia netto i brutto poszczególnych członków Zarządu spółki E. Sp. z o.o., jakie otrzymali poszczególnie członkowie za miesiąc maj 2020 roku, z wyszczególnieniem na poszczególnych członków Zarządu spółki z imienia i nazwiska oraz pełnionej funkcji,

- wysokości miesięcznego wynagrodzenia netto i brutto poszczególnych członków Zarządu spółki E. Sp. z o.o., jakie otrzymali poszczególnie członkowie za miesiąc maj 2021 roku, z wyszczególnieniem na poszczególnych członków Zarządu spółki z imienia i nazwiska oraz pełnionej funkcji oraz o wydanie kopii dokumentów o powołaniu każdego z obecnych członków do Rady Nadzorczej spółki E. Sp. z o.o., odmówiła udzielenia wnioskowanej informacji publicznej.

E. sp. z o.o. w P. decyzją z [...].09.2021 r. wydaną na podstawie art. 17 ust. 1 w związku z art. 16 ust. 1 i 2 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2020 r., poz. 2176 ze zm., dalej jako u.d.i.p.), odmówiła udzielenia wnioskowanej informacji publicznej. Organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej ulega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych oraz ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy.

Wnioskodawca złożył odwołanie wskazując, że osoby, których informacji dotyczą są osobami pełniącymi funkcje publiczne i nie obejmuje ich tajemnica przedsiębiorcy.

E. sp. z o.o. w P. pismem z dnia [...] października wezwała skarżącego do wykazania w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, szczególnej istotności żądanej informacji dla interesu publicznego uzasadniającej konieczność przetworzenia informacji przez E. Sp. z o.o.

Skarżący pismem z [...].11.2021 r. wskazał, że żądana przez niego informacja nie jest informacją przetworzoną.

E. sp. z o.o. w P. decyzją z [...].11.2021 r. odmówiła udostępnienia informacji i umorzyła postępowanie w sprawie. Wyjaśniono, że w związku z otrzymaniem odwołania z dnia [...].10.2021 roku od decyzji E. Sp. z o.o. z dnia [...].09.2021 roku w sprawie wniosku o udostępnienie informacji publicznej, pismem z dnia [...] października E. Sp. z o.o. wezwała skarżącego do wykazania w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, szczególnej istotności żądanej informacji dla interesu publicznego uzasadniającej konieczność przetworzenia informacji przez E. Sp. z o.o. W związku z bezskutecznym upływem wymienionego terminu E. Sp. z o.o., po ponownym przeprowadzeniu analizy wniosku, stwierdził, że w sprawie nie zachodzi szczególna istotność żądanych informacji dla interesu publicznego uzasadniająca ich przetworzenie.

W odniesieniu do żądanych przez skarżącego informacji dotyczących Rady Nadzorczej (w zakresie kopii dokumentów, z których wynika powołanie poszczególnych osób w skład Rady Nadzorcze Spółki) należy wskazać, że zgodnie z art. 1 ust. 2 u.d.i.p. przepisy tej ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi, pod warunkiem że nie ograniczają obowiązków przekazywania informacji publicznej do centralnego repozytorium informacji publicznej, o którym mowa w art. 9b ust. 1, zwanym dalej "centralnym repozytorium".

W świetle tego przepisu należy wskazać, że zgodnie z art. 8 i art. 8a ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2016 r., poz. 687) zasady i tryb dostępu do informacji obejmujących dokumenty spółek z ograniczoną odpowiedzialnością, w tym uchwały o powołaniu i odwołaniu członków organów spółek, zostały uregulowane w sposób odrębny. Z przepisów tych wynika, że uchwały o powołaniu i odwołaniu członków organów spółek z ograniczoną odpowiedzialnością, a zatem również rady nadzorczej, są udostępniane z katalogu, drogą elektroniczną, w formie poświadczonych kopii dokumentów. Skoro powyższe informacje są udostępnianie na zasadach i w trybie przewidzianym w przepisach ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym, to nie podlegają one udostępnieniu w drodze ustawy o dostępie do informacji publicznej (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OSK 877/11; z dnia 6 marca 2013 r., sygn. akt I OSK 2984/12; z dnia 26 września 2014 r., sygn. akt I OSK 31/14, wszystkie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.gov.pl).

Z tych względów przepisy u.d.i.p. nie mogą stanowić podstawy do udostępnienia skarżącemu żądanych dokumentów, jakimi w istocie są uchwały o powołaniu członków Rady Nadzorczej Spółki, albowiem podlegają one udostępnieniu w trybie ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym.

W dalszej kolejności Sąd podkreśla, że ustawa o dostępie do informacji publicznej nie definiuje pojęcia "osoba pełniąca funkcje publiczne", jednakże Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 20 marca 2006 r., sygn. akt K 17/05 (OTK-A 2006/3/30) stwierdził, że "sprawowanie funkcji publicznej wiąże się z realizacją określonych zadań w urzędzie, w ramach struktur władzy publicznej lub na innym stanowisku decyzyjnym w strukturze administracji publicznej, a także w innych instytucjach publicznych. Wskazanie, czy mamy do czynienia z funkcją publiczną, powinno zatem odnosić się do badania, czy określona osoba w ramach instytucji publicznej realizuje w pewnym zakresie nałożone na tę instytucję zadanie publiczne. Chodzi zatem o podmioty, którym przysługuje co najmniej wąski zakres kompetencji decyzyjnej w ramach instytucji publicznej". Również w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że funkcje publiczną pełnią osoby, które wykonują powierzone im przez instytucje państwowe lub samorządowe zadania i przez to uzyskują znaczny wpływ na treść decyzji o charakterze ogólnospołecznym. Cechą wyróżniającą osobę pełniącą funkcję publiczną jest posiadanie określonego zakresu uprawnień pozwalających na kształtowanie treści wykonywanych zadań w sferze publicznej (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 29 marca 2004 r., sygn. II SAB/Ka 144/03, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.gov.pl).

W ocenie składu orzekającego członkowie Zarządu Spółki i członkowie Rady Nadzorczej w świetle ww. wykładni pełnią funkcję publiczną. Realizują zadania publiczne (zarząd bezpośrednio, rada nadzorcza pośrednio, m.in. sprawując nadzór nad zarządem) i wykorzystują środki publiczne.

W niniejszej sprawie należy wskazać, że stanowisko organu w decyzji I instancji było błędne w zakresie uznania, że żądana informacja jest chroniona tajemnicą przedsiębiorstwa.

Sąd wskazuje, że prawo dostępu do informacji publicznej wywodzi się wprost z Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 z późn. zm.; dalej jako: "Konstytucja"), która w art. 61 ust. 1 stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne, a ponadto o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (art. 61 ust. 2 Konstytucji). Ograniczenie tego prawa może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (art. 61 ust. 3 Konstytucji).

Definicja przedmiotowa art. 61 Konstytucji RP także odwołuje się do art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Nie wchodząc w szczegóły tej definicji należy wskazać, że zgodnie z nią informacją publiczną jest tylko taka informacja, która zawiera pewien dodatkowy substrat w postaci powiązania jej z funkcjonowaniem władz (administracji) publicznej. Tym samym informacja publiczna to taka informacja, która co do zasady nie obejmuje spraw prywatnych, niepublicznych, osobistych, intymnych (danych osobowych, życia prywatnego, rodzinnego), a także informacji, które naruszałyby godność, cześć (dobre imię), a więc dobra osobiste organu lub osób będących piastunem organu (M. Jabłoński, Udostępnianie informacji publicznej w trybie wnioskowym, Wrocław 2009). Jeśli informacja dotyczy sfery prywatnej, niezwiązanej z działalnością państwa nie podlega ona udostępnieniu. W sytuacji, w której występuje aktywność organów publicznych, mamy do czynienia z informacją publiczną. Przyjmując definicję przedmiotową na potrzeby tej sprawy także należałoby stwierdzić, że zakres informacji objętej wnioskiem skarżącej dotyczył informacji publicznej, ponieważ związany był ściśle z wykonaniem zadania realizowanego z wykorzystaniem środków publicznych.

Granice informacji publicznej należy określać poprzez trzy przesłanki, których łączne wystąpienie wskazuje, że dana informacja jest informacją publiczną. Po pierwsze dana sprawa ma dotyczyć informacji, czyli powiadomienia, zakomunikowania czegoś, wiadomości, pouczenia, itp. Informacją jest więc jakaś wiadomość dotyczącą faktów, a wniosek o udostepnienie informacji może dotyczyć jedynie określonych faktów, stanu określonych zjawisk na dzień udzielania odpowiedzi. Faktem jest każda czynność i każde zachowanie organu wykonującego zadania publiczne podjęte w zakresie wykonywania takiego zadania. Fakt dotyczy konkretnego zdarzenia lub czynności wykonanej przez podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej.

Sąd wskazuje, że jeżeli do realizacji przedmiotowego zadania wykorzystywane są środki publiczne, to informacje o przebiegu jego realizacji i wykonaniu należy uznać za informacje o charakterze publicznym w rozumieniu u.d.i.p.

Z art. 33 ustawy z dnia z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych wynika zasada jawności gospodarowania środkami publicznymi. Ponadto z art. 35 tej ustawy wynika zasada domniemania niezastrzeżenia klauzuli dotyczącej wyłączenia jawności w umowach zawieranych przez jednostki sektora finansów publicznych. Przepis ten przewiduje, że klauzule umowne dotyczące wyłączenia jawności ze względu na tajemnicę przedsiębiorstwa w umowach zawieranych przez jednostki sektora finansów publicznych lub inne podmioty, o ile wynikające z umowy zobowiązanie jest realizowane lub przeznaczone do realizacji ze środków publicznych, uważa się za niezastrzeżone, z wyłączeniem informacji technicznych, technologicznych, organizacyjnych przedsiębiorstwa lub innych posiadających wartość gospodarczą, w rozumieniu przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich w tajemnicy, lub w przypadku gdy jednostka sektora finansów publicznych wykaże, że informacja stanowi tajemnicę przedsiębiorstwa z uwagi na to, że wymaga tego istotny interes publiczny lub ważny interes państwa.

Biorąc powyższe pod uwagę nie sposób uznać, by informacja dotycząca wynagrodzeń członków organów przedmiotowej spółki mogłaby zostać uznana za tajemnicę przedsiębiorstwa.

Niemniej w decyzji organu II instancji organ odmówił udostępnienia żądanej informacji z uwagi na to, że jest to informacja przetworzona, a skarżący nie wykazał ważnego interesu publicznego.

Przede wszystkim należy wskazać decyzja organu II instancji narusza art. 107 k.p.a. Jest lakoniczna, nie przedstawia stanu faktycznego, brak wskazania podstawy prawnej brak odniesienia się do zarzutów odwołania. Wizualnie wygląda jak pismo, jednak należy uznać je za decyzję, ponieważ zawiera obligatoryjne elementy decyzji, tj. wskazuje adresata decyzji, zawiera oznaczenie organu i podpis osoby wydającej decyzję, a także rozstrzygnięcie.

Należy wskazać, ze rozstrzygnięcie decyzji organu II instancji jest błędne w zakresie umorzenia postępowania w sprawie. Brak jest bowiem podstaw do umorzenia postępowania. Nie sposób przyjąć, że postępowanie jest bezprzedmiotowe.

W wypadku ustalenia, że żądana informacja jest informacją publiczną o charakterze przetworzonym, a wnioskodawca - pomimo wezwania - na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. nie wykazał, że jej uzyskanie jest szczególnie istotnego dla interesu publicznego, wówczas prawidłową formą załatwienia wniosku jest wydanie decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej. W tym też trybie, w wypadku wniesienia skargi na taką decyzję, sąd bada czy kwalifikacja żądanej informacji, jako informacji o charakterze przetworzonym przeprowadzona przez organ była prawidłowa.

Informacją prostą jest informacja, którą podmiot zobowiązany może udostępnić w takiej formie, w jakiej ją posiada (z zachowaniem ograniczeń z art. 5 u.d.i.p.), przy czym jej wyodrębnienie ze zbiorów informacji (rejestrów, zbiorów dokumentów, akt postępowania) nie jest związane z koniecznością ponoszenia kosztów osobowych lub finansowych, trudnych do pogodzenia z bieżącą działalnością podmiotu.

Organ w swoim rozstrzygnięciu nie uzasadnił dlaczego uznał, że żądana informacja jest informacją przetworzoną.

Dopiero w odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił, że przekazanie informacji obejmujących wysokość wynagrodzenia poszczególnych członków organów Spółki w określonym okresie, jak również dokumenty o ich powołaniu wymaga ich wydobycia ze zbioru posiadanych przez Spółkę dokumentów i przygotowania/zestawienia w sposób, w jaki oczekiwałby jej Wnioskodawca. Powyższe spełnia zdaniem organu wymóg przetworzenia, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Nie jest to bowiem informacja, jaką Spółka — będąca dystrybutorem energii elektrycznej — posługuje się na co dzień, a sporządzanie takich informacji nie stanowi przedmiotu jej działalności.

Sąd wskazuje, że z informacji publicznie dostępnych na stronie internetowej E. w zakładce BIP ([...]/) wynika, że Rada Nadzorcza spółki liczy 6 osób, a zarząd 5 osób. Tym samym przygotowanie informacji o wynagrodzeniu [...] osób w maju 2020 r. i w maju 2021 r. nie powinno być dla spółki znacznym obciążeniem. Wnioskodawca nie żądał szczególnej formy udostępnienia tych informacji, więc przygotowanie prostego zestawienia takich danych nie może zostać uznane za wytworzenie informacji przetworzonej.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd uchylił zaskarżoną decyzję i decyzję ją poprzedzającą na podstawie art. 145 § 1 c p.p.s.a.

Ponownie rozpoznając sprawę organy uwzględnią powyższą wykładnię prawa i należycie uzasadnią swe decyzje w sposób umożliwiający poznanie przesłanek leżących u ich podstaw.