Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2083/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-02-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Cudzoziemcy
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 46 ust. 3, art. 33 ust. 1
journal: Dz.U. 2003 nr 128 poz 1175
law: Ustawa z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Sędzia WSA - Małgorzata Rysz, Asesor WSA - Joanna Gierak (spr.), Protokolant - Beata Trawińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lutego 2008 r. sprawy ze skargi M. B. na postanowienie Prezesa Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców z dnia ... maja 2007 r. Nr ... w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na wydanie wizy pobytowej 1. oddala skargę 2. zasądza od Skarbu Państwa – ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – na rzecz radcy prawnego I. M. prowadzącego Kancelarię Radcy Prawnego w I. ul. [...], tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu kwotę 309,80 zł (trzysta dziewięć złotych osiemdziesiąt groszy) w tym tytułem wynagrodzenia kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych), tytułem 22 % podatku od towarów i usług kwotę 52,80 zł (pięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy) oraz tytułem opłaty skarbowej kwotę 17 zł (siedemnascie zotych).


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi z ... czerwca 2007 r., wniesionej przez M. .N., jest postanowienie Prezesa Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców z ... maja 2007 r. nr ...utrzymujące w mocy postanowienie własne z ... kwietnia 2007 r. o odmowie wyrażenia zgody na wydanie wizy pobytowej.

Skarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym:

W dniu ... kwietnia 2007 r. M. N., obywatel B., wystąpił do Wojewody M. o wydanie wizy pobytowej w trybie art. 33 ust. 1 ustawy z 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach. Uzasadniając wniosek wskazał, iż przed Sądem Rejonowym dla W. – ... Wydział Karny toczyła się przeciw niemu sprawa karna (sygn. akt ...). W dniu ... marca 2007 r. został zwolniony z aresztu śledczego. Obecnie oczekuje na doręczenie wyroku wydanego w ww. sprawie, od którego chce wnieść apelację. Nadto cudzoziemiec zaznaczył, iż przebywając w areszcie zaraził się gruźlicą i zamierza w związku z tym wystąpić z pozwem o odszkodowanie. Do wniosku załączył kserokopię świadectwa zwolnienia z Aresztu Śledczego we W. z ... marca 2007 r., kserokopię wniosku z ... kwietnia 2007 r. o sporządzenie uzasadnienia wyroku z ... marca 2007 r. w sprawie o sygn. akt ... z potwierdzeniem jego nadania do Sądu Rejonowego dla W. – ... w dniu ... kwietnia 2007 r., oraz kserokopię karty informacyjnej leczenia szpitalnego z ... lutego 2007 r.

Wojewoda M., działając na podstawie art. 46 ust. 3 wymienionej ustawy zwrócił się do Prezesa Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców o zajęcie stanowiska w sprawie wydania zainteresowanemu wnioskowanej wizy.

Postanowieniem z ... kwietnia 2007 r. Prezes Urzędu, na podstawie art. 33 ust. 1 w związku z art. 46 ust. 3 ustawy z 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach, odmówił wyrażenia zgody na wydanie Panu N. ... B. - obywatelowi B., przez Wojewodę M. wizy pobytowej. W uzasadnieniu orzeczenia organ na wstępie podał, iż cudzoziemiec wjechał na terytorium Polski w dniu ... kwietnia 2006 r. na podstawie wizy pobytowej wydanej przez konsula w N. na 10 dni, tj. ważnej od ... kwietnia 2006 r. do ... kwietnia 2006 r. W dniu ... czerwca 2006 r. Wojewoda D. wydał decyzję orzekającą o wydaleniu cudzoziemca z terytorium RP, nadając jej rygor natychmiastowej wykonalności. Dane cudzoziemca zostały wpisane do wykazu cudzoziemców, których pobyt na terytorium Polski jest niepożądany z terminem obowiązywania do ... czerwca 2009 r. Następnie organ wskazał, iż w dniu ... marca 2007 r. Sąd Rejonowy dla W. – [...] wydał wyrok oraz uchylił wobec N. B. środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania. W dniu ... marca 2007 r. cudzoziemiec został zwolniony z Aresztu Śledczego we W., w którym przebywał od ... maja 2006 r. do ... marca 2007 r. Odnosząc się zaś do podniesionych we wniosku przez cudzoziemca okoliczności mających uzasadniać wydanie mu wnioskowanej wizy, organ stwierdził, iż obecnie w stosunku do zainteresowanego nie toczy się żadne postępowanie sądowe, więc cudzoziemiec może opuścić terytorium Polski i następnie, jeżeli zajdzie taka potrzeba, wjechać na terytorium Polski na podstawie wizy pobytowej wydanej przez właściwego konsula po uzyskaniu zgody Prezesa Urzędu.

W dniu ... maja 2007 r. (data nadania w urzędzie pocztowym – koperta w aktach sprawy) zainteresowany wystąpił do Prezesa Urzędu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej ww. postanowieniem. Wskazał, że nie zgadza się ze stanowiskiem organu przedstawionym w skarżonym orzeczeniu. Podał, że aktualnie czeka na sporządzenie i doręczenie mu uzasadnienia wyroku zapadłego w sprawie karnej, co umożliwi mu złożenie apelacji. Chce uczestniczyć w procedurze karnej przed sądem polskim. Uważa też, jak wskazał, iż jego udział w postępowaniu i obecność na rozprawie są konieczne dla uzyskanie korzystnego dla niego wyniku postępowania. Podniósł również, że nie ma środków finansowych na podróżowanie pomiędzy Polską a B. Na koniec podkreślił, iż jest chory na g. i częste podróże oraz zmiany klimatu źle wpłynął na jego zdrowie. Do wniosku załączył kserokopię pozwu o odszkodowanie i rentę z ... maja 2007 r. nadanego w dniu ... maja 2007 r. do Sądu Okręgowego w P. przeciwko Okręgowemu Inspektoratowi Służby Więziennej w P. oraz kserokopię pozwu o odszkodowanie z ... maja 2007 r. nadanego w dniu ... maja 2007 r. do Sądu Okręgowego w B. przeciwko Okręgowemu Inspektoratowi Służby Więziennej w B.

Prezes Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców postanowieniem z ... maja 2007 r., działając na podstawie art. 127 § 3 i art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ przede wszystkim wyjaśnił, iż wiza pobytowa wydana w trybie art. 33 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach może być udzielona wyłącznie w wyjątkowych, niezależnych od strony okolicznościach, określonych w pkt 1-5 ww. przepisu. Ustawa o cudzoziemcach przewiduje możliwość wydania ww. wizy pobytowej tylko w przypadku wystąpienia zdarzenia niezależnego od woli cudzoziemca i uniemożliwiającego mu opuszczenie terytorium Polski, a także w przypadku konieczności wjazdu cudzoziemca na terytorium naszego kraju, gdy wydanie wizy pobytowej w zwykłym trybie nie jest możliwe. Organ wskazał też, iż celem rozwiązania przyjętego w omawianym przepisie jest legalizowanie wyłącznie krótkotrwałych pobytów cudzoziemców, którzy znaleźli się w wyjątkowych, niezależnych od nich sytuacjach, a ich pobyt w Polsce jest uzasadniony względami humanitarnymi lub losowymi, a taka sytuacja -jak stwierdził organ- nie występuje w przedmiotowej sprawie. Z materiału dowodowego nie wynika, aby wobec cudzoziemca zachodziły okoliczności, które uniemożliwiały mu w chwili obecnej opuszczenie terytorium RP. Cudzoziemiec winien opuścić terytorium Polski i następnie jeżeli jego obecność w związku z toczącym się przed polskim sądem postępowaniem będzie konieczna i zostanie wyznaczony termin rozprawy, wjechać do naszego kraju na podstawie wizy pobytowej, o uzyskanie której cudzoziemiec winien ubiegać się u właściwego konsula za granicą.

W skardze z ... czerwca 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie Prezesa Urzędu z ... maja 2007 r., M. ... N. wniósł o jego uchylenie i wyrażenie zgody na wydanie wizy pobytowej przez Wojewodę M. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 33 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy o cudzoziemcach przez jego nieuwzględnienie. W uzasadnieniu skargi wskazał, iż oczekuje na sporządzenie uzasadnienie wyroku, od którego zamierza złożyć apelację. Nadto dodał, że wystąpił do Sądu Okręgowego w P. z powództwem o odszkodowanie i rentę.

W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczas prezentowane stanowisko.

W piśmie procesowym z ... stycznia 2008 r. ustanowiony z urzędu profesjonalny pełnomocnik skarżącego podniósł, iż wiza pobytowa, o której mowa w art. 33 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach może być wydana, jeżeli przepisy prawa krajowego wymagają od cudzoziemca osobistego stawiennictwa przed polskim organem władzy publicznej. Następnie wskazał, iż zgodnie z wezwaniem Sądu Okręgowego w P. [...] z ... września 2007 r. skarżący został zobowiązany do osobistego stawiennictwa w sprawie o sygn. ... Do pisma pełnomocnik skarżącego załączył kopię ww. wezwania.

W piśmie procesowym z ... stycznia 2008 r. skarżący uzupełniając skargę wskazał, iż w dniu ... stycznia 2008 r. Sąd Okręgowy we W. [...] uwzględnił jego zażalenie i przywrócił mu termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku wydanego przez Sąd Rejonowy dla W. - ... z ... marca 2007 r. w sprawie o sygn. ... Obecnie oczekuje na doręczenie mu odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, od którego zamierza wnieść apelację. Nadto, wskazał na dwie sprawy cywilne wytoczone przez niego Skarbowi Państwa – Okręgowemu Inspektoratowi Służby Więziennej w P. i w B. przed Sądem Okręgowym w P. (...) i przed Sądem Okręgowym w B. (sygn. akt ...). Na koniec poinformował, iż w dniu ... grudnia 2007 r. zawarł muzułmański związek religijny z A. ... S. obywatelką Polski. Aktualnie złożył wniosek do Sądu Rejonowego dla Warszawy – [...] o zwolnienie go od złożenia zaświadczenia o zdolności prawnej wymaganej w Urzędzie Stanu Cywilnego przy składaniu dokumentów związanych z zawarciem związku małżeńskiego zgodnie z prawem polskim. Do pisma załączył kserokopie dokumentów na potwierdzenie wskazanych powyżej okoliczności.

W dniu ... lutego 2008 r. do akt sądowych sprawy wpłynęło kolejne pismo procesowe skarżącego, stanowiące uzupełnienie skargi. Skarżący wskazał w nim, że ma zaawansowaną cukrzycę. Podał też, że potrzebuje wizy, aby móc osobiście załatwić wszystkie swoje sprawy w Polsce. Do pisma załączył m.in. kserokopię karty wypisowej z Kliniki Chorób Wewnętrznych Endokrynologii i Diabetologii ... w W., z której wynika, że przebywał w Klinice od ... lipca 2007 r. do ... sierpnia 2007 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie Sąd wyjaśnia, iż uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem.

Dokonując kontroli legalności zaskarżonego postanowienia wydanego przez Prezesa Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców, w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu na podstawie ww. ustaw, tj. badając zaskarżone orzeczenie pod względem jego zgodności tak z przepisami ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071), dalej: k.p.a., jak i z normami prawa materialnego zawartymi w ustawie z 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (Dz. U. Nr 128, poz. 1175 ze zm.), Sąd uznał, iż postanowienie to odpowiada prawu, dlatego też skargę jako niezasadną oddalił. Dokonując takiej oceny Sąd miał na względzie stan prawny obowiązujący w dacie orzekania przez organ oraz okoliczności faktyczne istniejące w tej dacie, wynikające ze zgromadzonego w toku postępowania administracyjnego materiału dowodowego.

Prezes Urzędu, w podstawie materialno-prawnej kontrolowanego postanowienia, wskazał przepis art. 33 ust. 1 ustawy z 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach. Stosownie do treści tego przepisu, wiza pobytowa może być wydana cudzoziemcowi, mimo że zachodzą okoliczności, na podstawie których należałoby mu odmówić wydania wizy, jeżeli:

1) przepisy prawa polskiego wymagają od niego osobistego stawiennictwa przed polskim organem władzy publicznej;

2) wjazd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest niezbędny ze względu na konieczność poddania się zabiegom lekarskim służącym bezpośrednio ratowaniu życia, którym nie może on zostać poddany w innym państwie;

3) zachodzi wyjątkowa sytuacja osobista wymagająca jego obecności na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

4) wymaga tego interes Rzeczypospolitej Polskiej;

5) zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że cudzoziemiec jest ofiarą handlu ludźmi w rozumieniu decyzji ramowej Rady z dnia 19 lipca 2002 r. w sprawie zwalczania handlu ludźmi (Dz. Urz. WE L 203 z 1.08.2002), potwierdzone przez organ właściwy do prowadzenia postępowania w sprawie zwalczania handlu ludźmi.

Z powyższego wynika, iż wiza pobytowa uregulowana w art. 33 ustawy o cudzoziemcach, po pierwsze - może być wydana, po drugie - wyłącznie w wyjątkowych okolicznościach określonych w ust. 1 wymienionego przepisu (pkt 1-5), które to okoliczności nie mogą być interpretowane w sposób rozszerzający, i tylko na okres pobytu niezbędny do realizacji celu, w którym została udzielona, nie dłuższy jednak niż 3 miesiące (ust. 2 cytowanego artykułu). Wiza ta została przewidziana jedynie w przypadku wystąpienia zdarzenia niezależnego od woli cudzoziemca, losowego i uniemożliwiającego mu opuszczenie terytorium Polski. Przesłanki zawarte w ust. 1 omawianego artykułu wyraźnie wskazują, iż wiza unormowana w tym przepisie może być wydana jedynie w sytuacjach wyjątkowych, jeżeli wydanie wizy w zwykłym trybie nie jest możliwe, a cudzoziemiec musi koniecznie zostać na jakiś czas w Polsce.

Zgodnie z art. 46 ust. 3 ustawy o cudzoziemcach, wizę, o której mowa w art. 33, wydają lub odmawiają jej wydania konsul albo wojewoda właściwy ze względu na miejsce pobytu cudzoziemca. Wydanie wizy wymaga uzyskania zgody Prezesa Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców.

M. ... N., zwracając się do Wojewody M. o wydanie wizy pobytowej w trybie art. 33 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach, wskazał, iż przed Sądem Rejonowym dla W. – [...] toczyła się przeciw niemu sprawa karna, a obecnie oczekuje na doręczenie wyroku, od którego chce wnieść apelację. Nadto zaznaczył, iż przebywając w areszcie zaraził się g. i zamierza w związku z tym wystąpić z pozwem o odszkodowanie. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżący również podał, że oczekuje na sporządzenie i doręczenie mu uzasadnienia wyroku, co umożliwi mu złożenie apelacji. Dodatkowo załączył kserokopie nadanych do Sądów Okręgowych w P. i w B. w dniu ... maja 2007 r. pozwów o odszkodowanie od Skarbu Państwa.

Kierując się powyżej przedstawioną wykładnią przepisu art. 33 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach oraz mając na uwadze ustalony w niniejszej sprawie w sposób prawidłowy stan faktyczny, uwzględniający w całości zaprezentowane przez skarżącego okoliczności, tak podniesione we wniosku wszczynającym to postępowanie, jak również we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, Sąd podzielił stanowisko Prezesa Urzędu co do braku podstaw do wyrażenia zgody na wydanie skarżącemu wizy pobytowej w szczególnym trybie, przewidzianym w art. 33 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach.

Żadna z okoliczności podniesionych przez cudzoziemca w toku postępowania administracyjnego nie uzasadniała bowiem w chwili orzekania przez organ zajęcia pozytywnego stanowiska, na podstawie art. 46 ust. 3 ustawy o cudzoziemcach. Skarżący nie przedstawił żadnych dowodów, które wskazywałby, iż toczą się z jego udziałem postępowania sądowe na takim etapie, który wymaga jego osobistego stawiennictwa. Złożenie pozwu, czy też wskazywanie na zamiar złożenia apelacji od wyroku, jeszcze nie świadczy o tym, że pobyt cudzoziemca w Polsce w tym momencie (i przez najbliższe trzy miesiące) jest uzasadniony i konieczny. W dacie orzekania przez Prezesa Urzędu, tj. w dniu ... maja 2007 r., skarżący nie miał wyznaczonego terminu rozprawy w żadnym zainicjowanym przez siebie postępowaniu sądowym. Składając wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy o wyrażenie zgody na wydanie wnioskowanej wizy, jednocześnie nadał pozwy o odszkodowanie do Sądów. Postępowania w tych sprawach cywilnych mogły być więc wówczas jedynie w początkowej fazie, nie wymagającej jego udziału, tj. osobistego stawiennictwa przez Sądem, a więc i jego pobytu w Polsce. Skarżący oczekiwał na nadanie dalszego biegu tym sprawom. Nie znał nawet sygnatur sądowych, pod którymi sprawy te zostały zarejestrowane. Również w sprawie karnej skarżący spodziewał się dopiero doręczenia uzasadnienia wyroku oraz zgłaszał zamiar odwołania się od niego. Nie jest zaś możliwe wydanie wizy pobytowej w omawianym trybie z uwagi jedynie na zamiar złożenia apelacji. Tym samym organ słusznie uznał, iż w dacie wydawania skarżonego postanowienia sytuacja, o której mowa w art. 33 ust. 1 pkt 1 (lub pkt 3) ustawy o cudzoziemcach w sprawie nie występowała.

Na marginesie Sąd zauważa, iż postępowania przed sądem powszechnym z reguły trwają znacznie dłużej niż 3 miesiące, a tylko na taki okres może być wydana wiza, o której mowa w art. 33. W skarżonym postanowieniu organ nie wykluczył zaś, że w sytuacji gdy obecność skarżącego w związku z toczącym się przed polskim sądem postępowaniem będzie konieczna i zostanie wyznaczony termin rozprawy, wydanie wizy pobytowej w trybie art. 33 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach będzie zasadne i możliwe.

Dodatkowo Sąd zaznacza, iż artykułu 33 ustawy o cudzoziemcach nie można traktować jako sposobu na legalizację pobytu na terytorium RP, który miałby umożliwić cudzoziemcowi -na przykład- swobodny wyjazd do kraju pochodzenia, a następnie powrót do Polski (por. wyrok NSA z 29.06.2006 r., sygn. akt II OSK 89/06). Warto też powtórzyć w tym miejscu za Prezesem Urzędu, iż celem rozwiązania przyjętego w art. 33 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach jest legalizowanie wyłącznie krótkotrwałych pobytów cudzoziemców, którzy znaleźli się w wyjątkowych sytuacjach, a ich pobyt w Polsce jest uzasadniony względami humanitarnymi lub losowymi, powstałymi niezależnie od nich. Wiza przewidziana w art. 33 ustawy o cudzoziemcach ma umożliwić legalny pobyt w Polsce, ale tylko w sytuacji gdy zachodzi przynajmniej jedna z okoliczności wymienionych w ust. 1 tego przepisu.

Konkludując, w ocenie Sądu, Prezes Urzędu, orzekając na podstawie art. 46 ust. 3 ustawy o cudzoziemcach, dokonał prawidłowego ustalenia stanu faktycznego i prawidłowej jego oceny w kontekście art. 33 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach, a w konsekwencji zasadnie uznał, iż w przedmiotowej sprawie nie występują przesłanki uzasadniające wyrażenie zgody na wydanie skarżącemu przez Wojewodę M. wizy pobytowej. Tym samym zarzut skargi, sprowadzający się do naruszenia art. 33 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy o cudzoziemcach, należało potraktować jako nieuzasadniony. W dacie orzekania przez organ brak było bowiem podstaw do przyjęcia, iż pobyt skarżącego w Polsce jest konieczny.

Powyższej oceny Sądy nie zmieniają nowe okoliczności i dowody zgłoszone przez skarżącego i jego pełnomocnika w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w szczególności fakt wezwania cudzoziemca przez Sąd Okręgowy w P. do osobistego stawiennictwa w dniu ... listopada 2007 r. w sprawie z jego powództwa o sygn. akt ..., fakt zawarcia przez niego muzułmańskiego związku religijnego z obywatelką Polski, a także pobyt cudzoziemca w Klinice Chorób Wewnętrznych Endokrynologii i Diabetologii w W. Okoliczności te zaistniały już po wydaniu skarżonego orzeczenia. Wezwanie Sądu pochodzi z dnia ... września 2007 r., muzułmański związek religijny został zawarty przez cudzoziemca w dniu ... grudnia 2007 r., natomiast pobyt w Klinice miał miejsce od ... lipca 2007 r. do ... sierpnia 2007 r. W tej sytuacji okoliczności te nie mogły być uwzględnione i ocenione w kontekście art. 33 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach przez Prezesa Urzędu w dacie orzekania – tj. podejmowania skarżonego postanowienia. Nie mogą tym samym świadczyć o błędnym ustaleniu przez organ stanu faktycznego sprawy, pominięciu istotnych okoliczności, czy też nieuwzględnieniu wszystkich podnoszonych przez stronę w postępowaniu administracyjnym argumentów.

Rozważając powyższe Sąd miał na względzie także przepis art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a., na podstawie którego sąd administracyjny uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Nie znalazł jednak podstaw do jego zastosowania i uchylenia na tej podstawie skarżonego postanowienia – nawet przy przyjęciu szerokiego rozumienia pojęcia: "naruszenie prawa", dającego podstawę do uchylenia decyzji (postanowienia) w każdym przypadku, w którym sąd stwierdzi wystąpienie w sprawie przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego - por. wyrok NSA z 18.06.1999 r., sygn. II SA 1084/99, LEX nr 46247; wyrok (7s) z 16 stycznia 2006 r., sygn. akt I OPS 4/05, ONSAiWSA 2006/2/39. Sąd kierował się tu bowiem treścią art. 145 § 1 k.p.a., normującego przesłanki wznowienia postępowania, zgodnie z którym "nowe okoliczności" i "nowe dowody" mogą stanowić podstawę wznowienia postępowania tylko wówczas, gdy istniały w dniu wydania rozstrzygnięcia (pkt 5 ww. przepisu). Jeżeli zaś "nowe okoliczności faktyczne" i "nowe dowody" powstały po wydaniu orzeczenia mającego charakter ostateczny, to dają one -jak zaznacza się w literaturze przedmiotu- podstawę do wszczęcia postępowania w nowej sprawie, a nie do wznowienia postępowania (v. B. Adamiak, J. Borkowski Kodeks postępowania administracyjnego Komentarz, wyd. 7 C.H. Beck, str. 649).

W ocenie Sądu, okoliczności przedstawione przez skarżącego na etapie postępowania sądowoadministracyjnego, jako powstałe po wydaniu skarżonego postanowienia, mogły co najwyżej uzasadniać złożenie przez cudzoziemca nowego wniosku w trybie art. 33 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach. Nie wpływają natomiast na prawidłowość skarżonego postanowienia.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdzając, iż zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w pkt 1 sentencji. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu Sąd orzekł na podstawie § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c i § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).