Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 1010/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2018-03-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6309 Inne o symbolu podstawowym 630
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c, art. 200 i 209
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Hyla (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Alina Dominiak, Sędzia WSA Felicja Kajut, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Beata Kaczmar, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 marca 2018 r. sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki Komandytowej [...] na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej [...] z dnia 29 września 2017 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia zwolnienia towaru 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej [...] na rzecz skarżącej "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki Komandytowej [...] kwotę 997 (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia 29 września 2017 r., Dyrektor Izby Administracji Skarbowej na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 201) w zw. z art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1880) utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...]Urzędu Celno-Skarbowego z dnia 13 maja 2017 r., nr [...] którą organ zawiesił zwolnienie towaru w postaci zabawek – kostki magiczne (w ilości 8640 sztuk), co do którego zachodzi podejrzenie, że narusza prawa własności intelektualnej firmy R., objętej decyzją nr [...].

Organ odwoławczy wskazał, że na skutek rewizji celnej towaru w postaci kostek magicznych znajdującego się w kontenerze [...], zgłoszonych do procedury dopuszczenia do obrotu w procedurze uproszczonej według powiadomienia [...] stwierdzono podejrzenie naruszenia praw własności intelektualnej objętych ochroną na podstawie decyzji nr [...] z dnia 25 kwietnia 2017 r., wydanej na rzecz firmy R..

W piśmie z dnia 18 maja 2017 r. powiadomiono właściciela znaku towarowego R. o wydaniu decyzji z dnia 13 maja 2017 r. zawieszającej zwolnienie przedmiotowego towaru do procedury dopuszczenia do obrotu, informując jednocześnie o konieczności powiadomienia organu w ciągu 10 dni roboczych o wszczęciu postępowania w celu ustalenia, czy zostało naruszone prawo własności intelektualnej.

W dniu 22 maja 2017 r. wpłynął do organu wniosek o ściąganie i naprawienie szkody R., skierowany do Prokuratury Rejonowej [....] w G..

Organ wyjaśnił, że tryb procedowania organów celnych w sytuacji zidentyfikowania towarów podejrzanych o naruszenie prawa własności intelektualnej został uregulowany w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 608/2013 z dnia 12 czerwca 2013 r. w sprawie egzekwowania praw własności intelektualnej przez organy celne oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1383/2003. Rozporządzenie to określa warunki i procedury dotyczące działań organów celnych, w przypadku gdy towary podejrzane o naruszenie prawa własności intelektualnej podlegają lub powinny podlegać dozorowi celnemu lub kontroli celnej na obszarze celnym Unii. Zatem już w sytuacji zaistnienia choćby podejrzenia naruszenia prawa własności intelektualnej organy celne zobligowane są do powiadomienia o tym fakcie właściciela decyzji ochronnej, a w przypadku otrzymania odpowiedzi twierdzącej, że naruszenie nastąpiło, zobowiązane są do zawieszenia zwolnienia towaru.

Rola organu celnego sprowadzała się natomiast do poinformowania posiadacza decyzji ochronnej o ewentualności zaistnienia naruszenia praw własności intelektualnej oraz wdrożenia procedury mającej na celu zajęcie towaru do czasu zabezpieczenia towaru przez sąd, bądź zajęcia w związku z zainicjowaną procedurą karną.

Organ podniósł, iż na uwagę zasługuje fakt, iż właściciel znaku towarowego R. posiada decyzję ochronną obejmującą nie tylko trójwymiarowy znak kostki R.. Firma R. jest wyłącznym właścicielem licznych znaków towarowych chroniących różne elementy kostki magicznej "R.". Stąd też anulowanie rejestracji znaków towarowych, o których mowa w wyroku Trybunału Sprawiedliwości UE (pierwsza Izba) z dnia 10 listopada 2016 r. w sprawie sygn. C-30/15 P nie zmienia faktu, iż marka "R." nadal pozostaje chroniona.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wniosła N. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa w Z. domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz zasądzenia kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych.

Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie art. 17 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 608/2013 z dnia 12 czerwca 2013 r., poprzez zawieszenie zwolnienia/zatrzymania towarów w postaci zabawek – kostki magiczne, pomimo braku naruszenia praw własności intelektualnej w stosunku do firmy R., co potwierdza treść wyroku Trybunału Sprawiedliwości UE z dnia 10 listopada 2016 r., w sprawie C-30/15 P oraz treść wyroku EUIPO (Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej) z dnia 19 czerwca 2017r., w sprawie R 452/2017-1, unieważniającego rejestrację Kostki R. jako wspólnotowego znaku towarowego na terenie Unii Europejskiej.

W uzasadnieniu skargi wskazano, że zgodnie z treścią wyroku Trybunału Sprawiedliwości UE (pierwsza izba) z dnia 10.11.2016r., w sprawie C-30/15P, uchylono decyzję Urzędu UE ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) dotyczącą rejestracji Kostki R. jako wspólnotowego znaku towarowego na terenie Unii Europejskiej. Trybunał Sprawiedliwości UE stwierdził, że prawo nie dopuszcza rejestracji rozwiązań technicznych lub cech użytkowych produktu jako znaku towarowego, dlatego też trójwymiarowy znak towarowy kostki R. został faktycznie unieważniony. Oznacza to. iż obecnie nie ma żadnych przeszkód prawnych do importowania i wprowadzania na rynek UE zabawek w postaci kształtu kostki R., albowiem ochrona prawna kształtu kostki R. została w/w wyrokiem Trybunału w całości uchylona.

Ponadto skarżąca podkreślił, iż na zatrzymanych towarach (zabawkach) nigdzie nie ma ujętego wyrażenia "R.". Również i zatem w tym zakresie nie można mówić o podejrzeniu naruszenia praw własności intelektualnej.

Dodatkowo skarżąca stwierdziła, iż S. GmbH z siedzibą w Niemczech, która jest jednym z największych importerów i dystrybutorów zabawek w Europie, rozpoczęła (po dacie wydania wyroku Trybunału Sprawiedliwości UE (pierwsza izba) z dnia 10.11.2016r., w sprawie C-30/15 P) legalny import z terytorium Chin identycznych zabawek (kostki magiczne), dokonując odprawy celnej w Hamburgu. Organy celne Niemiec w żaden sposób nie dopatrzyły się i nie dopatrują się jakichkolwiek naruszeń prawa własności intelektualnej i bez jakichkolwiek przeszkód zezwalając na dopuszczenie towaru do dalszego obrotu. S. Sp. z o.o., która jest spółką należącą do niemieckiego koncernu i z którą skarżąca współpracuje, przekazała skarżącej informacje o możliwości legalnego importu tego typu zabawek z terytorium Chin, w związku z wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości.

Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów postępowania mogącym mieć istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy.

Zasady i tryb postępowania w przypadku zidentyfikowania towarów podejrzanych o naruszenie praw własności intelektualnej normuje rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 608/2013 z dnia 12 czerwca 2013 r. w sprawie egzekwowania praw własności intelektualnej przez organy celne oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1383/2003 (Dz. U. UE. L. 2013.181.15), zwane dalej "rozporządzeniem ".

Zgodnie z art. 17 ust. 1 rozporządzenia w przypadku, gdy organy celne zidentyfikują towary podejrzane o naruszenie prawa własności intelektualnej objętego decyzją uwzględniającą wniosek, zawieszają zwolnienie towarów lub zatrzymują je.

Aby możliwe było zawieszenie zwolnienia towaru na podstawie art. 17 ust. 1 rozporządzenia, konieczne jest zaistnienie podejrzenia dotyczącego naruszenia nie jakiegokolwiek prawa własności intelektualnej, ale takiego, które objęte zostało decyzją uwzględniającą wniosek. Na użytek rozporządzenia "prawa własności intelektualnej" oznaczają bowiem znak towarowy, wzór, prawo autorskie lub jakiekolwiek prawo pokrewne zgodnie z prawem krajowym lub unijnym, oznaczenie geograficzne, patent zgodnie z prawem krajowym lub unijnym, dodatkowe świadectwo ochronne dla produktów leczniczych (...), dodatkowe świadectwo ochronne dla środków ochrony roślin (...), wspólnotowe prawo do ochrony odmian roślin (...), prawo do ochrony odmian roślin zgodnie z prawem krajowym, topografię układu scalonego zgodnie z prawem krajowym lub unijnym, wzór użytkowy w zakresie, w jakim jest chroniony prawem krajowym lub unijnym jako prawo własności intelektualnej, nazwę handlową w zakresie, w jakim jest chroniona prawem krajowym lub unijnym jako wyłączne prawo własności intelektualnej ( art. 2 pkt 1 lit. a- l rozporządzenia). W tej sytuacji dokonanie zawieszenia zwolnienia towaru wymaga ustalenia treści decyzji uwzględniającej wniosek, w celu zidentyfikowania praw własności intelektualnej chronionych tą decyzją, co do których zachodzi podejrzenie naruszenia.

W niniejszej sprawie doszło do zawieszenia zwolnienia towaru ze wskazaniem, że zachodzi co do niego podejrzenie naruszenia prawa własności intelektualnej objętego decyzją nr [...]. Organ pierwszej instancji wskazał jedynie, że decyzja wydana została w dniu 25 kwietnia 2017 r. na rzecz firmy R..

Należy zwrócić uwagę, że decyzja organu II instancji wydana została już po wydaniu przez EUIPO decyzji z dnia 19 czerwca 2017r. w sprawie [...] unieważniającej rejestrację jednego ze znaków towarowych chroniących kostkę R.. W swym piśmie z 17 sierpnia 2017r. pełnomocnik skarżącej spółki podnosił, że w zaistniałej sytuacji ochrona prawna kształtu kostki R. została w całości uchylona.

Rzeczą organu odwoławczego było zatem konkretne wskazanie co do którego ze znaków towarowych związanych z kostką R. aktualnym w dacie orzekania pozostaje podejrzenie, że jego ochrona została naruszona wskutek importu zakwestionowanego towaru. Zamiast tego w uzasadnieniu decyzji organu II instancji powołano się na 23 znaki towarowe, w tym znak który został unieważniony (nr [...]) oraz inne, które nie dotyczą ze swej istoty kształtu kostki R., a jedynie jej nazwy lub innych cech.

Nie jest w żadnym przypadku rzeczą sądu administracyjnego dokonywanie wyboru właściwego znaku towarowego, co do którego istnieje podejrzenie naruszenia ochrony. Wskazania takiego znaku dokonać powinien organ administracji w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Jego brak oznacza zaś, że organ odwoławczy naruszył art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej.

W tym stanie sprawy na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję.

Ponownie rozpatrując sprawę organ odwoławczy zastosuje się do przedstawionej powyżej oceny prawnej i odnosząc się do sytuacji faktycznej i prawnej istniejącej w dacie orzekania ustali, czy zachodzi podejrzenie naruszenia prawa własności intelektualnej poprzez wprowadzenie do obrotu przedmiotowego towaru. Uzasadniając wydaną decyzję organ uwzględni w pełni wymogi wynikające z art. 210§4 Ordynacji podatkowej.

Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zawarte w pkt II wyroku znajduje podstawę w art. 200 i 209 p.p.s.a. z uwagi na uwzględnienie skargi.