Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SAB/Gl 121/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2019-07-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6337 Zatrudnianie cudzoziemców
659
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 1, art. 200 i art. 201 par. 1 oraz art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kozicka po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w S. na przewlekłość postępowania Wojewody Śląskiego w przedmiocie zatrudniania cudzoziemców postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowe; 2) zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na rzecz strony skarżącej kwotę 100 zł (sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi; 3) oddalić wniosek o zasądzenie od organu na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Pismem z 7 czerwca 2019 r. A Sp. z o.o. w S. (dalej zwana skarżącą lub spółką), reprezentowana przez fachowego pełnomocnika procesowego, cofnęła skargę na przewlekłość postępowania Wojewody Śląskiego w przedmiocie zatrudniania cudzoziemców.

W uzasadnieniu powyższego wskazała, iż organ rozpoznał sprawę i wydał zezwolenie na pracę, co oznacza, iż uwzględnił skargę. Jednocześnie złożyła wniosek o zwrot uiszczonego wpisu sądowego oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego od organu, który po złożeniu skargi rozpoznał sprawę i wydał zezwolenie na pracę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje:

Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą wskazane wyżej okoliczności, które uzasadniałyby dalsze prowadzenie postępowania sądowego. Tym samym złożony przez pełnomocnika skarżącej spółki wniosek o cofnięciu skargi uznać należało za skuteczny i dopuszczalny. Okoliczność ta uzasadnia umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., a nadto zwrot na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uiszczonego wpisu sądowego w kwocie 100 zł.

Odnosząc się do wniosku o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego od organu, wyjaśnić należy, że wobec cofnięcia skargi wniosek ten nie mógł zostać uwzględniony. Zwrot kosztów postępowania przysługuje bowiem stronie skarżącej, co do zasady, jedynie w razie uwzględnienie skargi (art. 200 p.p.s.a.), ewentualnie w razie umorzenia postępowania, lecz wyłącznie w sytuacji skorzystania przez organ z instytucji tzw. autokontroli (art. 54 § 3 p.p.s.a.). Wówczas jednak podstawą umorzenia postępowania sądowego jest art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., a zwrot kosztów postępowania przysługuje stronie skarżącej na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a. Umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., będące konsekwencją skutecznego cofnięcia skargi, nie daje natomiast podstaw do orzeczenia o zwrocie na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania, a jedynie do zwrotu wpisu od skargi, o ile cofnięcie skargi nastąpiło do dnia rozpoczęcia rozprawy (art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Sąd stanął na stanowisku, iż uwzględnienie przez organ skargi na bezczynność i rozpoznanie sprawy (czyli wydanie zezwolenie na pracę) w zakresie przewlekłości postępowania nie mogła odnieść zamierzonego skutku. Podobnie jak powołane w treści wniosku o zasądzenie kosztów postępowania orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. akt II OZ 876/18, II OZ 873/18, II OZ 944/18, II OZ 185/19, II OZ 407/19 czy II OZ 410/19. Rozpoznanie skargi na przewlekłość nie jest bowiem uzależnione od wydania przez organ wyższego stopnia postanowienia w przedmiocie rozpatrzenia ponaglenia, ani dochowania terminu załatwienia sprawy wynikającego z tego postanowienia albo terminu wskazanego przez organ właściwy do rozpatrzenia sprawy wskazanego w zawiadomieniu o niemożliwości dotrzymania ustawowego terminu załatwienia sprawy. Jej konsekwencją może być przecież wymierzenie organowi grzywny, czy przyznanie określonej sumy pieniężnej. Ponieważ z zastosowania tych środków pełnomocnik skarżącej spółki dobrowolnie zrezygnował, jego wniosek o zasądzenie kosztów postępowania na mocy art. 201 § 1 p.p.s.a. nie zasługiwał na uwzględnienie.

Wobec powyższego orzeczono jak na wstępie.