Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 176/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2014-04-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178 w zw. z art. 187 par. 2 i art. 188
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Izabela Najda-Ossowska po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia K. M. od zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Bydgoszczy z dnia 04 marca 2014 r., sygn. akt I SA/Bd 176/14 w zakresie sprawdzenia wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawie ze skargi K.M. na decyzję Dyrektor Izby Skarbowej w B. z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008r. postanawia: odrzucić zażalenie


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 04 marca 2014 r., I SA/Bd 176/14, Przewodniczący Wydziału I w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Bydgoszczy sprawdził z urzędu wartość przedmiotu zaskarżenia i zarządził w tym celu dochodzenie, w wyniku którego ustalił tę wartość w kwocie 678.321 zł. Jako podstawę prawną zarządzenia powołano art. 218 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a.

Na powyższe zarządzenie pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie, w którym zarzucił naruszenie art. 216 i art. 218 p.p.s.a. oraz § 2 ust. 3 pkt 12) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) i wobec tego domagała się uchylenie zarządzenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie podlega odrzuceniu.

Stosownie do treści art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiot wymieniony został w poszczególnych punktach powołanego przepisu.

Ponadto zgodnie z treścią atr. 198 przepisy działu VI p.p.s.a. (Środki odwoławcze) stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia.

Jak wynika z treści powołanych przepisów wynika, zażalenie przysługuje na rozstrzygnięcia (postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego oraz zarządzenia przewodniczącego) w sytuacjach przewidzianych w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W rozpoznawanej sprawie, pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie na wydane w oparciu o 218 p.p.s.a. zarządzenie przewodniczącego wydziału, o sprawdzeniu z urzędu wartości przedmiotu zaskarżenia i zarządzeniu w tym celu dochodzenia, w wyniku którego ustalono tę wartość w wysokości 678.321 zł.

Podkreślić należy, że żaden przepis ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje wprost możliwości zaskarżenia zarządzenia, o którym mowa w art. 218 ustawy.

Jednocześnie w ocenie Sądu zarządzenie to nie stanowi zarządzenia przewodniczącego w przedmiocie kosztów sądowych, od którego na podstawie art. 227 § 1 p.p.s.a. przysługuje zażalenie.

Jak wskazano w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 sierpnia 2013r. sygn. akt I FZ 353/13 ewentualnie ustalenie w trybie art. 218 Ppsa, wartości przedmiotu zaskarżenia stanowi w istocie podstawę do podjęcia przez przewodniczącego właściwych (sensu stricto) działań (zarządzeń) w zakresie kosztów sądowych, w szczególności wezwania do uiszczenia stosownej opłaty sądowej. Samo w sobie, sprawdzenie wartości przedmiotu zaskarżenia nie wiąże się jednak bezpośrednio z jakimikolwiek materialnymi obowiązkami uczestnika postępowania w zakresie kosztów sądowych. Jest to postępowanie stanowiące element wstępnej weryfikacji przesłanek warunkujących merytoryczne rozpoznanie środka zaskarżenia – o której mowa w § 57 ust. 1 rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 18 września 2003 r. Regulamin wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 169, poz. 1646) – w następstwie którego podejmowane są dalsze, stosowne czynności procesowe, już bezpośrednio wobec strony (uczestnika) postępowania. Tym samym nie można uznać, że zarządzenie, o którym mowa w art. 218 p.p.s.a., dotyczy kosztów sądowych w rozumieniu ww. art. 227 § 1 p.p.s.a. Kontekst systemowy art. 218 p.p.s.a. wskazuje, że zarządzenia wydawane na podstawie ww. przepisu nie podlegają zaskarżeniu.

Wskazać ponadto należy, że wysokość wymaganej opłaty sądowej, a tym samym pośrednio przyjętą przez przewodniczącego wartość przedmiotu zaskarżenia (w przypadku gdy ma ona charakter stosunkowy), strona może kwestionować składając zażalenie na zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu od skargi lub innego pisma wszczynającego postępowanie (art. 227 § 1 p.p.s.a.). Wątpliwym jest, by intencją prawodawcy było mnożenie środków zaskarżenia, których celem jest podważenie ustaleń przewodniczącego w zakresie wartości przedmiotu zaskarżenia. Rozwiązanie takie byłoby niezgodne z ekonomią procesową, znajdującą w postępowaniu sądowoadministracyjnym swój wyraz w postaci ogólnej zasady szybkości postępowania (art. 7 p.p.s.a.).

Konkludując stwierdzić należy, że na zarządzenie przewodniczącego w zakresie sprawdzenia wartości przedmiotu zaskarżenia oznaczonej w piśmie zażalenie nie przysługuje. Ustalenia przewodniczącego w powyższym zakresie strona może kwestionować w zażaleniu na wydane następnie zarządzenie wzywające do uiszczenia opłaty sądowej (art. 220 § 1 i art. 227 § 1 p.p.s.a.).

Na marginesie wskazać należy, że pełnomocnik skarżącego de facto w uzasadnieniu zażalenia nie kwestionuje istoty zaskarżonego rozstrzygnięcia, czyli ustalonej przez Przewodniczącego Wydziału wartości przedmiotu zaskarżenia lecz podnosi, że ustalenie tej wartości jest niepotrzebne ponieważ w sprawie powinien być na podstawie § 2 ust. 3 pkt 12) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi pobrany wpis stały w wysokości 500 zł. Potwierdza to okoliczność, iż na wezwanie sądu o wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia pełnomocnik w piśmie z dnia 18 lutego 2014r. podał, że wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 779.127,00 zł., czyli w wysokości wyższej niż ustalona w zaskarżonym zarządzeniu z dnia 04 marca 2014 r.

Mając na uwadze powyższe, Sąd stosownie do art. 178 w związku z art. 197 § 2 oraz art. 198 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.