Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1212/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-01-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celnych
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 145 § 2, art. 188, art. 191, art. 197, art. 210 § 1
journal: Dz.U. 2018 poz 800
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński (spr.), Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak, Protokolant spec. - Anna Szaruch, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości niezaksięgowanej kwoty cła i cła antydumpingowego oraz orzeczenie o ich zaksięgowaniu: oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej przez A. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej jako: "Skarżąca", "Strona", "Spółka") jest decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej jako: "Dyrektor IAS", "organ odwoławczy" lub "organ II instancji") z [...] maja 2018 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Mazowieckiego Urzędu Celno-Skarbowego w Warszawie (dalej jako: "Naczelnik Urzędu", "organ I instancji") z [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie określenia należności celnych.

Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym.

13 marca 2015 r. przedstawiciel bezpośredni Strony - A. dokonał zgłoszenia celnego, wg dokumentu SAD nr [...], do procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu towaru określonego jako: "tłoczone elementy systemu wentylacji w stanie rozmontowanym z metalu, tłoczone elementy nakładki siodłowej i tłumika" (poz. 1), klasyfikując go do kodu TARIC 7326 19 90 00 z konwencyjną stawką celną 2,7% i stawką podatku VAT w wysokości 23%. Do zgłoszenia celnego załączono m.in fakturę z [...] stycznia 2015 r., wystawioną przez J. z siedzibą w C. oraz packing list.

W wyniku przeprowadzonej w okresie od 25 kwietnia 2017 r. do 26 czerwca

2017 r. kontroli celno-skarbowej zgłoszeń celnych dokonanych przez Stronę ustalono,

że przedmiotem importu w niniejszej sprawie były towary w postaci wytłoczek z blachy

ocynkowanej stanowiące połówkę łuku wentylacyjnego o symbolach BENDS, BENDS

HALVES, ELBOWS, L, BPT, ELD, ELBOWS 45, ELBOWS 90, BPK, ELBOWS SS;

towary w postaci wytłoczek z blachy ocynkowanej o symbolach: CP, CS, LID, LTD, FLXILS, ILPR/RPLI, ILS, RPC,

RC, SP, PS, S, SPP, BSL oraz krzyżak do wzmocnień

prostokątnych kanałów wentylacyjnych o symbolu PC taryfikowane do poz. 7307 WTC

(Protokół kontroli nr [...] z [...] czerwca 2017 r.).

Pismami z 19 lipca 2017 r. oraz z 1 września 2017 r. Strona wniosła zastrzeżenia

do protokołu kontroli, do których załączyła "Test szczelności systemu [...] " oraz

tabele z operacjami, jakimi są poddawane importowane detale w celu otrzymania

wyrobów gotowych.

Organ odniósł się do tych zastrzeżeń oraz poinformował Stronę o sposobie ich

załatwienia pismami z 27 lipca 2017 r. oraz z [...] września 2017 r.

Pismem z 22 września 2017 r. Naczelnik Urzędu powiadomił Skarżącą

o możliwości wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego

w sprawie.

W odpowiedzi na powyższe powiadomienie Spółka złożyła wyjaśnienia i wnioski

dowodowe (pismo z dnia 23 października 2017 r.), do których załączyła: Zlecenia

produkcyjne, wyciągi z "Zapisów księgowych" Spółki, opinię Urzędu Statystycznego

w [...] z [...] maja 2017 r. nr [...], "Ekspertyzę dotyczącą

połączeń kanałów i kształtek w systemie S." sporządzoną przez dr hab. inż.

K.G.F." z Wydziału Budownictwa i Inżynierii Środowiska

Politechniki [...], "Ekspertyzę Techniczną Konstrukcyjno-Technologiczną"

autorstwa dr hab. Inż. P. Ż. i dr inż. J. M. oraz

pełnomocnictwo szczególne do reprezentowana Spółki w postępowaniu przed

Naczelnikiem Mazowieckiego Urzędu Celno-Skarbowego w Warszawie. Strona wniosła

o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z załączonych ekspertyz i dokumentów

wewnętrznych Spółki, a także przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego w celu

określenia właściwości importowanych towarów, jak również o przesłuchanie Prezesa

Zarządu Spółki B. Ł. na okoliczność ustalenia cech i właściwości

technicznych wyrobów, ich otrzymywania i montażu.

Pismem z 13 listopada 2017 r. organ I instancji wezwał Stronę m.in. o nadesłanie

tłumaczenia faktury z uwzględnieniem wyszczególnionych tam symboli/parametrów

towarów; materiałów określających rodzaj użytej stali; wyjaśnień, czy jest to stal

nierdzewna; opisu procesu technologicznego wytwarzania artykułów, a także zdjęć

i próbek wyrobów.

Przy piśmie z 7 grudnia 2017 r. pełnomocnik Strony przesłał wyjaśnienia

dotyczące rodzaju surowca użytego do produkcji wyrobów, zdjęcia z opisem

poszczególnych elementów, rysunki techniczne wyrobów, opisy procesów tłoczenia

artykułów CP, CS, ILPR/ILS/FLX-ILS, RPC/RC/LID/LTD, SP/PS/SPP,

BENDS/ELBOWS/PBK/Bend Halves, tłumaczenie faktury handlowej oraz 11 próbek

importowanych detali z naniesionymi symbolami w celu ich identyfikacji.

W piśmie z 1 grudnia 2017 r. pełnomocnik Strony złożył wniosek o zawieszenie

postępowania prowadzonego w niniejszej sprawie przez Naczelnika Mazowieckiego

Urzędu Celno-Skarbowego w Warszawie do czasu wydania wyroków w sprawach

o sygn. akt V SA/Wa 1767/17 i V SA/Wa 1768/17, zawisłych przed WSA w Warszawie w

analogicznym stanie faktycznym.

Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2018 r. organ I instancji odmówił zawieszenia

postępowania w przedmiotowej sprawie.

Kolejnym postanowieniem z dnia 22 stycznia 2018 r. Naczelnik Mazowieckiego

Urzędu Celno-Skarbowego w Warszawie, po rozpoznaniu wniosków dowodowych

Spółki zawartych w piśmie z 23 października 2017 r., odmówił przeprowadzenia

dowodów z opinii biegłego, przesłuchania Prezesa Zarządu Spółki B.

Ł. oraz badania ksiąg rachunkowych Spółki na okoliczność ustalenia stanu

towaru, uznając je za niezasadne.

Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, mając na uwadze zebrany

w sprawie materiał dowodowy, Naczelnik Urzędu decyzją z [...] lutego 2018 r.

nr [...] orzekł, że:

- kwota długu celnego określona w przedmiotowym zgłoszeniu celnym

w wysokości 1.735 zł została zaksięgowana w kwocie niższej niż kwota

wymagana,

- określił niezaksięgowaną kwotę cła (A00) w wysokości 642 zł i orzekł o jej

zaksięgowaniu

- określił niezaksięgowaną kwotę cła antydumpingowego (A30) w wysokości

37.648 zł i orzekł o jej zaksięgowaniu,

- wezwał importera do wpłaty ww. należności celnych.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia stwierdzono, iż przedmiotem importu w niniejszej

sprawie były wytłoczki z blachy ocynkowanej o symbolach: SP-200-200, SP- 200-80,

SP-315-200, SP-160-80, SP-315- 250, SP-125-80, SP-315-315, SP-100-80, ILS 100

i ILS 125, taryfikowane do kodu Taric 7307 99 80 98 obejmującego artykuły ze stali

(inne niż ze stali nierdzewnej), niegwintowane, o największej średnicy zewnętrznej

nieprzekraczającej 609,6 mm, nie pochodzące z T., I., S. lub F., inne niż kołnierze, gwintowane

kolanka, łuki, tuleje i łączniki spawane

doczołowo, ze stawką celną 3,7%. Jednocześnie organ uznał, iż stosownie do

rozporządzenia Rady (WE) Nr 803/2009 z dnia 27 sierpnia 2009 r. nakładającego

ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych żeliwnych lub stalowych

łączników rur i przewodów rurowych pochodzących z C.

i T. oraz tych przywożonych z T., niezależnie od tego, czy zostały

zgłoszone jako pochodzące z T., czy też nie, i uchylające zwolnienie przyznane

przedsiębiorstwom C. Co. Ltd i N. Co. Ltd.

(Dz. Urz. L 233/1 z dnia 4 września 2009 r.), towar objęty przedmiotowym zgłoszeniem

celnym, pochodzący z C., podlega ostatecznemu cłu antydumpingowemu

w wysokości 58,6%.

Pismem z 5 marca 2018 r. Strona, zastępowana przez pełnomocnika odwołała się

od decyzji organu I instancji, wnosząc o jej uchylenie.

W odwołaniu wniesiono o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów

z dokumentów, w postaci ekspertyzy autorstwa dr hab. inż. P. Ż. oraz dr inż.

J. M., ekspertyzy autorstwa dr hab. inż. K. G. F., "Zleceń produkcyjnych" i wyciągu ksiąg rachunkowych - na

okoliczność,

że importowane detale są półproduktami, nie są armaturą z żeliwa i stali, nie są

łącznikami i nie są wielokrotnego użytku. Złożono także wniosek dowodowy

o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego na okoliczność określenia właściwości

importowanych towarów oraz braku możliwości ponownego wykorzystania elementów

importowanych towarów, o przesłuchanie Prezesa Spółki B. Ł. - na

okoliczność braku uzasadnienia faktycznego i technicznego zaklasyfikowania towarów

do pozycji 7307 WTC, przeprowadzenie badań ksiąg rachunkowych - na okoliczność,

że importowane elementy nie są produktami gotowymi.

Pismem z 9 kwietnia 2018 r. organ odwoławczy, na podstawie art. 90 d ustawy

z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne, poinformował Stronę o wyznaczeniu

siedmiodniowego terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału

dowodowego. Pismo doręczono pełnomocnikowi Strony 13 kwietnia 2018 r.

Po ponownym przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, na skutek

złożonego odwołania, Dyrektor IAS działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy

z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201 ze zm.,

dalej jako: "O.p."), art. 69 ust. 1 pkt 2 lit a) oraz art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca

2004 r. - Prawo celne (Dz. U. z 2018 r. poz. 167 z ze zm., dalej jako: "prawo celne"),

art. 20 ust. 1 i ust. 3 lit. a) i c) oraz art. 214 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG)

Nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny

(Dz. Urz. WE L 302 z 19.10.1992 z ze zm.), rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1101/2014

z dnia 16 października 2014 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady

(EWG) Nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie

Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L Nr 312 z 31.10.2014), rozporządzenia Rady

(WE) Nr 803/2009 z dnia 27 sierpnia 2009 r. nakładającego ostateczne cło

antydumpingowe na przywóz niektórych żeliwnych lub stalowych łączników rur

i przewodów rurowych pochodzących z C. i T. oraz tych

przywożonych z T., niezależnie od tego, czy zostały zgłoszone jako pochodzące

z T., czy też nie, i uchylające zwolnienie przyznane przedsiębiorstwom C. Co. Ltd i N. Co. Ltd. (Dz. Urz. L

233/1 z dnia 4.09.2009

r.), decyzją z [...] maja 2018 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję

organu I instancji, uznając jej słuszność pod względem faktycznym i prawnym.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, iż w sprawie

przedmiotem importu wg ww. dokumentu SAD były dwa rodzaje elementów systemu

wentylacyjnego oznaczone symbolami SP (SP-200-200, SP-200-80, SP-315-200,

SP-160-80, SP- 315-250, SP-125-80, SP-315-315, Sp-100-80), i ILS (ILS 100 i ILS

125), produkcji chińskiej firmy J. Towary te zostały

opisane na fakturze oraz packing list jako "elementy tłoczone metalowe". Certyfikaty

jakościowe stali użytej do produkcji wyrobów, oświadczenia chińskich producentów oraz

oświadczenie importera zawarte w piśmie z 7 grudnia 2017 r., do którego załączono

opisy procesów tłoczenia surowców, wskazują na rodzaj użytego surowca i metodę

wytwarzania artykułów. Wynika z nich, że półprodukty (typu BENDS, ELBOWS, L, BPD,

BPK) i gotowe elementy montowane w systemie wentylacji (takie jak m.in. kolanka BP

i BPL, zaślepki CS i CP, zwężki RPC/RC, nakładki/odgałęzienia siodłowe SP/PS,

odgałęzienia płaskie proste ILS) zostały wykonane przez głębokie tłoczenie

ocynkowanej ogniowo stali, gatunek DX53D DX54D, powłoka cynku Z275,

powierzchnia MAC, norma EN 10346. Rodzaj użytego materiału i sposób obróbki

potwierdzają także "Analizy techniczne towaru" przygotowane na zlecenie zarządu

Spółki przez M. W. wskazująca, że elementy typu RPC (RC), CS i SP/PS

uzyskano w "procesie obróbki plastycznej głębokiego tłoczenia blachy stalowej

zimnowalcowanej ocynkowanej ogniowo".

Analogiczne wnioski zawiera "Opinia o technologii wytwarzania elementów

systemów wentylacyjnych" przygotowana przez dr inż. A. K.

z Instytutu Technik Wytwarzania Wydziału Inżynierii Produkcji Politechniki

[...]. Opinia ta zawiera wyniki oceny technologii wytwarzania elementów

systemów wentylacyjnych, takich jak: trójniki siodłowe SP-250-080, SP-315-250,

SP-315-315, SP-400- 100, SP-400-160, SP-400-315, zaślepki uniwersalne - CP-100,

CP-125, CP-150, CP-160, CP-180, CP-200, CP-250,CP-315, redukcje tłoczone bez

uszczelki - RPC-125-080-C, RPC-160-080-C, RPC-315-160-C, RPC-315-200C. Wynika

z niej, że ww. wyroby wykonano ze stali niskowęglowych cynkowanych, stosowanych

w procesach kształtowania, np. przez wytłaczanie lub gięcie. Pozyskano je zatem

w procesach obróbki plastycznej, a ujawnione swoiste wady powierzchni towarów

(mikro i makro struktury) w ocenie opiniodawcy dowodzą, że przy ich wytwarzaniu

zastosowano metodę głębokiego tłoczenia. Powyższe ustalenia potwierdza także opinia

dr hab. inż. K. G.-F. pt. "Ekspertyza dotycząca połączeń

kanałów i kształtek w systemie [...]", zgodnie z którą elementy wentylacyjne są

wykonane z blachy stalowej ocynkowanej DX53D zabezpieczonej powłoką Z275

gwarantującą klasę korozyjności C3 (str. 11 ekspertyzy), jak również "Ekspertyza

Techniczna Konstrukcyjno-Technologiczna" autorstwa dr hab. inż. P. Ż. i dr inż.

J. M. z Politechniki [...], zgodnie z którą "półprodukty

wykorzystane przez firmę A. do produkcji systemów wentylacji wykonywane są

z blach stalowych ocynkowanych DX53D o grubości od 0,45 mm do 0,60 mm z powłoką

Z275, wytwarzane zgodnie z normą PN-EN ISO 2944-2:2001 (Wyroby płaskie stalowe

powlekane ogniowo w sposób ciągły), o klasie korozyjności C3 zgodnej z normą PN-EN

10346:2011 (Farby i lakiery - ochrona przed korozją konstrukcji stalowych za pomocą

ochronnych systemów malarskich) - vide: pkt 7.1 ekspertyzy.

Organ odwoławczy podkreślił, iż skład surowcowy spornych towarów oraz sposób

ich otrzymywania są jednoznaczne i nie są kwestionowane. Wyjaśnienia wymagała

natomiast kwestia, czy importowane towary są wyrobami gotowymi, półproduktami,

czy częściami systemu wentylacji w stanie rozmontowanym (jak zostały zadeklarowane

w zgłoszeniu celnym).

Porównując wygląd zewnętrzny, właściwości użytkowe i przeznaczenie będących

przedmiotem importu w niniejszej sprawie elementów SP, i ILS z otrzymanymi w wyniku

ich obróbki wyrobami finalnymi - nakładkami siodłowymi tłoczonymi prostymi bez

uszczelki (trójnikami siodłowymi) SP, odgałęzieniami płaskimi prostymi bez uszczelki

ILS, stwierdzono, iż wyroby te posiadają zasadniczy charakter wyrobów gotowych,

tj. rozpoznawalnych części systemu wentylacyjnego. Zdaniem organu, obiektywne

cechy i właściwości elementów SP i ILS jako półproduktów wymagających dalszej

obróbki wykończeniowej potwierdzają pośrednio załączone przez Stronę ekspertyzy.

Opis towarów na fakturze i liście przywozowym wyraźnie wskazuje na import

towarów wykorzystywanych do produkcji systemów wentylacyjnych, o ściśle

określonych wymiarach - np.: nakładka siodłowa SP-200-200 oznacza odgałęzienie

łączące dwie rury pod kątem 90 stopni, o średnicach 20 cm, a SP-315-200 odgałęzienie

łączące dwie rury o średnicach 31,5 cm i 20 cm. Maksymalna średnica zewnętrzna

odgałęzienia siodłowego wynosi 315 mm, tj. 31,5 cm (dla Sp-315-315, SP-315-250

i SP-315-200). Odgałęzienie płaskie proste ILS 100 ma średnicę 10 cm, a ILS 125 -

średnicę 12,5 cm.

Zdjęcia, próbki przedmiotowych towarów, opisy procesów wytwarzania gotowych

elementów montowanych w systemach wentylacji dowodzą, iż towar ten (SP i ILS)

posiadał cechy (zasadniczy charakter) wyrobu gotowego - tzn. był rozpoznawalny jako

konkretny element (konkretna część) systemu wentylacji, tj. odgałęzienie siodłowe

(SP/PS) i odgałęzienie płaskie proste (ILS) o ściśle określonych parametrach, takich jak

wielkość średnicy. Kształt, forma, wymiar, sposób otrzymywania, surowiec

i przeznaczenie spornego towaru w pełni odpowiadają parametrom odgałęzienia

siodłowego bez uszczelki (SP) i odgałęzienia płaskiego prostego bez uszczelki (ILS).

W ocenie Dyrektora IAS importowane towary posiadają zatem zasadniczy

charakter wyrobów gotowych, tj. konkretnych części systemu wentylacyjnego.

Wymagają jedynie obróbki wykończeniowej, co potwierdzają informacje zawarte

w dokumentach opisujących "tłoczone elementy z blachy". Z dokumentów tych wynika,

iż proces tłoczenia elementów typu SP i ILS, podobnie jak RPC i CS, wykonywany jest

w operacjach odcinania, a następnie tłoczenia i usuwania wypływek za pomocą

narzędzi wielotaktowych.

Ponadto wskazano, iż analiza materiału dowodowego niniejszej sprawy nie

potwierdziła stanowiska Spółki, że przedmiotowe artykuły zostały uszkodzone w trakcie

transportu i przechowywania, że doznały deformacji plastycznych, które uniemożliwiły

ustalenie wymiaru średnicy i określenie, czy jest ona większa, czy mniejsza od

609,6 mm, co miało niewątpliwy wpływ na ustalenie prawidłowej taryfikacji towaru.

Z dowodów wynika bowiem niezbicie, że średnica odgałęzienia SP wynosiła

maksymalnie 315 mm, odgałęzienia ILS - 125 mm (liczby przy symbolach wyrobów

oznaczają średnicę wyrażoną w mm). Powyższe oznacza, iż we wszystkich

przypadkach średnica wyrobów nie przekraczała 609.6 mm.

Organ odwoławczy wskazał także, iż nie kwestionuje technologii otrzymywania

importowanych wyrobów, ani tego, iż w wyniku głębokiego tłoczenia może dojść do

uszkodzeń struktury powierzchniowej materiału i mikro-deformacji wymagających

kalibracji parametrów (np. średnicy) w taki sposób, żeby artykuł spełniał normy

jakościowe zawarte w powołanych przez importera normach branżowych. Nie

kwestionuje również, że importowane artykuły mogły wymagać poddania ich

określonym procesom wykończeniowym zmierzającym do usunięcia odkształceń

plastycznych, np. poprzez wyoblanie ogranicznika średnicy, wywijanie i zaciskanie

krawędzi średnicy, likwidację zadziorów. Co więcej, nie kwestionuje możliwości

wykorzystania odgałęzień siodłowych SP i odgałęzień płaskich prostych ILS, jako

półproduktów do otrzymywania odgałęzień z uszczelką SPL i ILSL, z zastosowaniem

procesów opisanych w załączonych ekspertyzach.

Niemniej jednak organ podkreślił, iż uważa, że importowane artykuły są

rozpoznawalne jako gotowe, pojedyncze (odrębne) elementy systemów wentylacyjnych

wymagające tylko wykończenia, lub jako rozpoznawalne elementy składowe

(półwyroby) bardziej złożonych części montowanych w systemach wentylacji.

Wykorzystanie spornych artykułów do wytwarzania bardziej złożonych wyrobów, co jest

niesporne, nie ma wpływu na określenie jego stanu w dacie zgłoszenia celnego.

Obowiązek ustalenia stanu towaru na datę zgłoszenia celnego wynika bowiem

z przepisów art. 67 WKC. Importowane towary w ww. dacie spełniały wymogi wyrobów

gotowych w rozumieniu przepisów celnych (Wspólnej Taryfy Celnej).

Biorąc zatem pod uwagę stan importowanego towaru i dokonane ustalenia

dotyczące:

1. rodzaju towaru - niewykończone, odrębne elementy stanowiące części systemu

wentylacji posiadające zasadniczy charakter wyrobów gotowych, wchodzące w skład

orurowania wentylacyjnego, stosowane także jako półprodukty (półwyroby) do

wytworzenia bardziej złożonych elementów montowanych w systemach wentylacji,

2. surowca i metody otrzymywania - uzyskane w procesie obróbki plastycznej

głębokiego tłoczenia blachy stalowej niskowęglowej ocynkowanej ogniowo, gdzie

surowcem nie jest stal nierdzewna,

3. formy, kształtu, wyglądu zewnętrznego i wymiarów importowanych elementów - które

odpowiadają gotowym artykułom; towary są rozpoznawalne jako konkretne części

montowane w systemach wentylacji, klimatyzacji; nie są gwintowane; maksymalna

średnica zewnętrzna nic przekracza 609,6 mm,

4. przeznaczenia: Nakładka siodłowa SP/PS - używana do wykonywania odgałęzienia

dla rury okrągłej [...] , flex lub sonoduct odchodzącej od głównego okrągłego ciągu

wentylacyjnego, do otrzymywania trójników równoprzelotowych i czwórników; ogólnie -

jako element montowany w systemie wentylacyjnym do łączenia rur. Odgałęzienie

płaskie proste ILS - do budowania puszek rozprężnych dla nawiewników i wymienników

sufitowych i ściennych. Należy do grupy króćców przyłączeniowych dzięki którym

możliwe jest podłączenie średnicy okrągłej do prostokątnego kanału wentylacyjnego;

ogólnie - element przyłącza urządzeń wentylacyjnych do sieci przewodów

wentylacyjnych.

5. sposobu łączenia (montażu) w systemie wentylacyjnym - metoda wsuwania

elementu w element - połączenie na styk; połączenia stykowe dodatkowo

zabezpieczone przed przypadkowym rozłączeniem taśmami uszczelniającymi,

ewentualnie nitami zrywalnymi lub blachowkrętami samowiercącymi

- Dyrektor IAS stwierdził, że właściwa do zaklasyfikowania przedmiotowego towaru jest

pozycja 7307 WTC, kod Taric 7307 99 80 98, zastosowany przez organ I instancji.

Kod ten obejmuje pozostałe artykuły ze stali (inne niż ze stali nierdzewnej),

niegwintowane, o największej zewnętrznej średnicy nieprzekraczającej 609,6 mm, nie

przeznaczone do stosowania w statkach powietrznych, nie pochodzące z T., I., S. lub F., , inne niż kołnierze,

gwintowane kolanka, łuki, tuleje,

łączniki spawane doczołowo. Obejmuje zatem nie wymienione wyżej łączniki rur

i przewodów (w tym zaślepki), niegwintowane, pochodzące z C. Zakres

przedmiotowy ww. kodu Taric w pełni odzwierciedla stan przedmiotowego towaru.

Organ odwoławczy wyjaśnił przy tym, iż taryfikacja przedmiotowego towaru

została ustalona w oparciu o postanowienia reguł 1, 2a) i 6 ORINS. Wyjaśnił, iż fakt

otrzymania spornych elementów ze stali, metodą głębokiego tłoczenia i bez stosowania

dodatkowych procesów technologicznych, co jest niesporne, nie przesądza, wbrew

sugestiom Strony, o uznaniu ich za artykuły stalowe, tłoczone, nie obrobione więcej,

oraz o ich taryfikacji do poz. 7326 WTC.

O taryfikacji przedmiotowych elementów do pozycji 7307, a zarazem wykluczeniu

z pozycji 7326 przesądza natomiast sposób łączenia importowanych elementów

z przewodami rurowymi. Przedmiotowe wyroby SP/PS, ILS tworzą połączenia stykowe

na zasadzie "wsuwania elementu w element", co jest niesporne w sprawie. Dzięki

takiemu połączeniu stają się integralną częścią systemu wentylacyjnego (trójnikami,

odgałęzieniami). Nie stanowią zatem wyłącznie elementów nośnych podtrzymujących

rury, co definitywnie wyklucza z poz. 7326 WTC.

Organ odwoławczy ustosunkował się ponadto do twierdzeń strony dotyczących

braku możliwości zastosowania w jej przypadku rozporządzenia wykonawczego Komisji

(UE) 2015/1934 z dnia 27 października 2015 r. nakładającego ostateczne cło

antydumpingowe na przywóz niektórych łączników rur i przewodów rurowych z żeliwa

lub stali pochodzących z C. w następstwie przeglądu

wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009. Organ II

instancji wyjaśnił, że w dacie przedmiotowego zgłoszenia celnego (16 marca 2015 r.)

obowiązywało zastosowane w niniejszej sprawie rozporządzenie nr 803/2009 z 27

sierpnia 2009 r. Wskazał, że charakterystyka towaru objętego cłem antydumpingowym

na podstawie rozporządzenia nr 803/2009 w pełni odpowiada towarowi będącemu

przedmiotem importu w niniejszej sprawie, tj. odgałęzieniom ILS i trójnikom SP, które

zostały wykonane ze stali (innej niż stal nierdzewna), w procesie tłoczenia

(nie odlewane i nie gwintowane), o przekroju kołowym i największej średnicy

nieprzekraczającej 609,6 mm, stosowane jako "łączniki rur i przewodów rurowych" do

budowy systemów wentylacyjnych (tj. "do innych celów"). Dodał, że z treści

omawianego aktu wynika wprost, że cłem antydumpingowym są objęte wszystkie

towary klasyfikowane do kodu Taric 7307 99 80 98, wykonane z różnych gatunków stali

(stal twarda i miękka), różnej grubości (poniżej 1 mm i ok. 20 mm), stosowane do

różnych celów (katalog zastosowań otwarty). Nie wynika z niego natomiast, wbrew

twierdzeniom pełnomocnika Strony, że odnosi się wyłącznie do "armatury"

wysokociśnieniowej przesyłającej media ciężkie (np. ropę naftową gaz, piasek, żwir)

wykorzystywanej jedynie w takich branżach jak przemysł wydobywczy, petrochemiczny,

energetyka, czy przemysł ciężki.

Odnosząc się do zarzutów natury procesowej Dyrektor IAS wskazał, iż

zaskarżona decyzja została wydana na podstawie zgromadzonego w prawidłowy

sposób materiału dowodowego, zgodnie z wymogami określonymi w art. 187 O.p.

Podkreślił, iż obowiązek zebrania i rozpatrzenia przez organ całokształtu materiału

dowodowego w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy nie może

oznaczać obciążenia organu nieograniczonym obowiązkiem poszukiwania faktów

mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia. Decyzja w przedmiocie klasyfikacji

importowanych towarów została wydana po ustaleniu stanu faktycznego (stanu

towarów), na podstawie całokształtu materiału dowodowego, po rozpatrzeniu

wszystkich dowodów w ich wzajemnej łączności.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca

wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji Naczelnika

Urzędu oraz umorzenie postępowania celnego. Zarzuciła naruszenie:

I. art. 22 ust. 6 UKC w związku z art. 145 § 2 O.p. w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa

celnego, a także zasad unijnego prawa celnego opisanych w preambule do unijnego

kodeksu celnego, m.in. w pkt. 20, 21, 22, 24-27, 32 i 58 oraz art. 2 Konstytucji, poprzez

dokonanie przez Naczelnika Urzędu szeregu uchybień procesowych w celu

niedopuszczenia do upływu terminu na poinformowanie Spółki o powstaniu długu

celnego, co stanowiło naruszenie zasady zaufania do organów państwa,

a w konsekwencji powinno prowadzić do uznania, że w sprawie upłynął termin na

powiadomienie Spółki o powstaniu długu celnego;

II. dokonanie przez organy celne nieprawidłowej klasyfikacji importowanych

towarów do pozycji HS 7307 oraz kodu Taric 7307 99 80 98 (dla którego przewidziana

jest stawka celna 3,7%), podczas gdy zgodnie z notami wyjaśniającymi do pozycji HS

7307 i 7326, a także samo brzmienie pozycji, jak również kolejne po pierwszej ogólne

reguły nomenklatury scalonej wskazują, że towary te powinny zostać zakwalifikowane

do pozycji HS 7326 oraz kodu Taric 7326 19 90 00 (dla którego przewidziana jest

stawka celna 2,7%);

III. art. 188 w zw. z art. 197 O.p. w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa celnego, poprzez

oddalenie wniosku dowodowego Spółki o powołanie w sprawie biegłego, podczas gdy

dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy, w szczególności weryfikacji prawidłowości

dokonanej przez organy celne kwalifikacji zakupionych przez Spółkę towarów do pozycji

HS 7307, wymagane były wiadomości specjalne, dotyczące m.in. kwestii:

a) możliwości wielokrotnego montażu przedmiotowych towarów, połączonych przez

styk, ale za pomocą nitów i skrętów, a także

b) prawidłowości rozumienia pojęć "armatura", "rury i przewody rurowe", które nie

zostały zdefiniowane w nocie do pozycji HS 7307, ani żadnym innym dokumencie;

IV. art. 191 O.p. w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa celnego, poprzez uznanie, że decyzja

Naczelnika Urzędu była prawidłowa, pomimo, że nie uwzględniała ona w całości

zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dokumentów,

takich jak: zlecenia produkcyjne, wyciągi z zapisów księgowych Spółki oraz ekspertyzę

dr hab. inż. K.G.F.;

V. art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 O.p. w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa celnego, poprzez brak

ustosunkowania się przez organ celny do podniesionych przez Skarżącą zarzutów,

a w szczególności naruszenia:

a) art. 103 ust. 1 UKC poprzez powiadomienie Spółki o długu celnym, podczas gdy

w sprawie upłynął trzyletni termin na dokonanie takiego zawiadomienia,

b) zasad unijnego prawa celnego opisanych w preambule do unijnego kodeksu

celnego, m.in. w pkt 20, 21, 22, 24-27, 32 i 58, a odnoszących się do zasady legalizmu,

zapewnienia czynnego udziału strony w postępowaniu, czy zaufania do organów

celnych, poprzez brak podjęcia jakichkolwiek działań i czynności dowodowych w celu

dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a w szczególności braku

przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego w celu określenia materiału i sposobu

wytworzenia importowanych towarów, a także braku możliwości ponownego

wykorzystania elementów importowanych w przypadku wcześniejszego ich połączenia,

co skutkowało brakiem możliwości dokonania kontroli instancyjnej zaskarżonej decyzji

w ww. zakresie.

W motywach skargi Skarżąca rozwinęła powyższe zarzuty, w sposób obszerny je

argumentując. Zdaniem Skarżącej w trakcie postępowania prowadzonego na etapie

pierwszej instancji Naczelnik Urzędu dopuścił się szeregu naruszeń procedury.

Naruszenia te miały charakter świadomy, a ich jedynym celem było wydanie decyzji

z zachowaniem trzyletniego terminu na poinformowanie Spółki o długu celnym. Dodała,

że, zgłoszenie celne przed miotowych towarów nastąpiło 17 grudnia 2014 r., co

oznacza, że ostateczny termin na poinformowanie Spółki o długu celnym upływał

pierwotnie 17 grudnia 2017 r.

Ponadto podniesiono, iż pisma Naczelnika Urzędu, wystosowane na podstawie

art. 22 ust. 6 UKC, informujące o zmianie kwalifikacji taryfowej towarów zostały

wystosowane i doręczone Spółce przed ustosunkowaniem się przez ten organ do

złożonych przez Skarżącą zastrzeżeń do Protokołu. Oznacza to zdaniem Skarżącej, że

Naczelnik Urzędu ustosunkował się do zastrzeżeń zgłaszanych przez Podatnika już po

podjęciu decyzji o zmianie taryfy celnej towarów, co per se czyniło je

bezprzedmiotowymi, albowiem organ celny obrał już kierunek rozstrzygnięcia sprawy.

W kwestii dokonanej przez organ klasyfikacji taryfowej importowanych towarów

Skarżąca podniosła, iż produkty objęte cłem antydumpingowym nie mają nic wspólnego

z towarami importowanymi przez Spółkę. Wynika to przede wszystkim z porównania

towarów importowanych przez Skarżącą oraz produktów objętych postępowaniem

i w rezultacie cłem antydumpingowym, a także z porównania działalności Skarżącej

oraz producentów i importerów objętych postępowaniem, w ramach którego nałożone

zostało cło antydumpingowe. Zdaniem Skarżącej zastosowana przez Spółkę przy

imporcie towarów klasyfikacja celna do kodu TARIC 7326 19 90 00, była prawidłowa

albowiem:

- z Rozporządzenia Komisji prowadzającego cło antydumpingowe wynika, że nie

dotyczy ono produktów, ani branży, w której działalność prowadzi Spółka.

- importowane towary są artykułami ze stali otrzymanymi w procesie kucia lub tłoczenia,

nieobrobionymi więcej, które nie są klasyfikowane w innej pozycji działu, ani też nie są

klasyfikowane i innych pozycjach Taryfy Celnej.

- klasyfikację tych wyrobów do pozycji HS 7307 wyklucza okoliczność, iż nie jest to

armatura, o której mowa w nocie do pozycji oraz fakt, że towary nie są łączone

w sposób tam wskazany.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor IAS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując

w całości swoje stanowisko i argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Istotą sporu w rozpoznawanej sprawie jest klasyfikacja taryfowa zgłoszonego

do procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu wg dokumentu SAD

nr [...], towaru określonego jako: "tłoczone elementy systemu

wentylacji w stanie rozmontowanym z metalu, tłoczone elementy nakładki siodłowej i

tłumika" (poz. 1). Ww. zgłoszenie obejmowało dwa rodzaje elementów systemu

wentylacyjnego oznaczone symbolami: SP i ILS (faktura z [...] stycznia 2015 r.).

Skarżący zaklasyfikował towar do kodu TARIC 7326 19 90 00 ze stawką celną

2,7% i stawką podatku VAT w wysokości 23%. Natomiast organy celno-skarbowe

stwierdziły, że właściwa do zaklasyfikowania przedmiotowego towaru jest pozycja 7307

99 80 98.

Materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy

obowiązujące w dacie dokonania zgłoszenia celnego, m.in. rozporządzenia Komisji

(WE) Nr 1101/2014 z dnia 16 października 2014 r. zmieniającego załącznik I do

rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej

i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L Nr 312

z 31 października 2014 r., dalej jako: "rozporządzenie nr 1101/2014", rozporządzenia

Rady (WE) Nr 803/2009 z dnia 27 sierpnia 2009 r. nakładającego ostateczne cło

antydumpingowe na przywóz niektórych żeliwnych lub stalowych łączników rur

i przewodów rurowych pochodzących z C. i T. oraz tych

przywożonych z T., niezależnie od tego, czy zostały zgłoszone jako pochodzące

z T., czy też nie i uchylające zwolnienie przyznane przedsiębiorstwom C. Co. Ltd i N. Co. Ltd. (Dz. Urz. L 233/1

z dnia

4 września 2009 r., dalej jako: "rozporządzenie nr 803/2009").

Nie znajdują uzasadnienia zarzuty dotyczące postępowania kontrolnego.

Postępowanie kontrolne jest postępowaniem odrębnym od postępowania celnego,

a jego wyniki stanowią jeden z dowodów w sprawie. Wbrew zarzutom skargi, organy

celno-skarbowe dochowały wymogów określonych w art. 22 ust. 6 UKC. Protokół

kontroli z [...] czerwca 2017 r. nr [...] został wysłany do

pełnomocnika Strony 30 czerwca 2017 r. i doręczony adresatowi 5 lipca 2017 r. (wydruk

internetowego śledzenia przesyłki). Do złożonych przez pełnomocnika Strony

zastrzeżeń z 19 lipca 2017 r. organ odniósł się natomiast pismem z 27 lipca 2017 r.

Mając jednakże na uwadze brak zwrotnego potwierdzenia odbioru przedmiotowej

przesyłki i brak odpowiedzi na reklamację złożoną 19 lipca 2017 r. w placówce poczty

polskiej, organ kontrolny 21 sierpnia 2017 r. doręczył pełnomocnikowi dodatkowo

kserokopię przedmiotowego Protokołu kontroli.

Niemniej jednak złożenie przez pełnomocnika Strony zastrzeżeń 19 lipca 2017 r.

dowodzi tego, że pomimo braku posiadania przez organy dowodu doręczenia

pełnomocnikowi Spółki protokołu kontroli, zapoznał się on z ww. protokołem już 5 lipca

2017 r., tj. w dniu wynikającym z wydruku śledzenia przedmiotowej przesyłki.

Następnie w dniu 1 września 2017 r. pełnomocnik ponownie wniósł zastrzeżenia,

a organ odniósł się do nich 14 września.

Naczelnik Urzędu pismem z 22 września 2017 r. (doręczonym w dniu 27

września 2017 r.) poinformował Stronę o prawie do bycia wysłuchanym. Pismo

to wbrew twierdzeniom strony zostało wydane po dacie doręczenia zawiadomienia

o sposobie załatwienia zastrzeżeń do protokołu kontroli. Termin na przedstawienie

stanowiska Podatnika upływał z dniem 27 października 2017 r.

Pismem z 23 października pełnomocnik Strony złożył wyjaśnienia, do których

załączył m.in. ekspertyzy i pełnomocnictwo do reprezentowania spółki przed organem

I instancji. Kolejne wyjaśnienia i dowody zostały przesłane przy piśmie z 7 grudnia

2017 r. Postanowieniem z 22 stycznia 2018 r. organ I instancji odmówił uwzględnienia

wniosku Spółki z 1 grudnia 2017 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania;

postanowieniem z tej samej daty odmówił także przeprowadzenia wniosków

dowodowych Spółki zawartych w piśmie z 23 października 2017 r. W wyniku

rozpatrzenia całokształtu materiału dowodowego, w tym wyjaśnień Strony, załączonych

ekspertyz i wniosków dowodowych organ I instancji wydał decyzję w dniu [...] lutego

2018 r. Decyzja ta została doręczona pełnomocnikowi Skarżącej 19 lutego 2018 r.

Informacja o zamiarze wydania decyzji (z dnia [...] września 2017 r.) została zatem

wydana po dacie zawiadomienia o sposobie załatwienia zastrzeżeń do Protokołu

kontroli (z dnia [...] września 2017 r.), a decyzja organu I instancji (z dnia [...] lutego 2018

r.) wydana po upływie 30 dniowego terminu wynikającego z art. 22 ust. 6 WKC,

tj. po 27 września 2017 r., i po rozpatrzeniu całokształtu materiału dowodowego

zgromadzonego w sprawie. W związku z powyższym, zarzut naruszenia art. 22 ust. 6

UKC poprzez powiadomienie o zamiarze wydania decyzji przez organ I instancji przed

prawidłowo doręczonym zawiadomieniem o sposobie załatwienia zastrzeżeń do

protokołu kontroli uznać należało za chybiony.

W ocenie Sądu nie znajdują również uzasadnienia zarzuty dotyczące naruszenia

zasad unijnego prawa celnego. W kontrolowanym przez Sąd postępowaniu organy

wyjaśniły wszystkie istotne okoliczności faktyczne. Podjęto wszelkie działania w celu

wyjaśnienia sprawy, zapewniając Stronie udział w postępowaniu. Stan faktyczny sprawy

został ustalony w prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu, z zachowaniem reguł

ogólnych wynikających z art. 120 O.p. oraz zasad dotyczących przeprowadzania

dowodów i uprawnień stron w postępowaniu podatkowym, zgodnie z art. 180 Ordynacji

podatkowej. Zebrany w sprawie materiał dowodowy został wnikliwie rozpatrzony

i oceniony, a dokonana ocena nie wykracza poza granice swobodnej oceny dowodów

określonej w art. 191 Ordynacji podatkowej.

Wbrew zarzutom skargi Dyrektor IAS w zaskarżonej decyzji ustosunkował się

w sposób wyczerpujący do zarzutów odwołania dotyczących naruszenia zasad unijnego

prawa celnego opisanych w preambule do unijnego kodeksu celnego jak i zarzutu

naruszenia art. 103 ust. 1 Unijnego Kodeksu Celnego (str. 43-45 decyzji), co oznacza,

iż zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 O.p. w zw. z art. 73 ust. 1

Prawa celnego jest bezzasadny.

Doprecyzowania natomiast wymaga, kwestia zawartego w odwołaniu zarzutu

dotyczącego naruszenia art. 103 Unijnego Kodeksu Celnego (rozporządzenie

Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r.

ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz. Urz. UE z 10.10 2013 r. L 269, dalej jako;

"UKC"), poprzez powiadomienie o powstaniu długu celnego po upływie trzech lat.

W myśl art. 103 ust. 1 UKC o długu celnym nie powiadamia się dłużnika po upływie

okresu trzech lat od dnia powstania długu celnego.

Należy wskazać, że w rozpoznawanej sprawie zgłoszenie celne miało miejsce

w dniu 16 marca 2015 r., tj. w czasie obowiązywania przepisów Wspólnotowego

Kodeksu Celnego (Dz. Urz. WE L 302 z 19.10.1992 r. ze zm., dalej jako: "WKC"), zatem

art. 103 UKC nie miał zastosowania.

Zgodnie z art. 221 ust. 3 zdanie pierwsze WKC (stanowiącym odpowiednik art.

103 ust. 1 UKC), powiadomienie dłużnika nie może nastąpić po upływie trzech lat licząc

od dnia powstania długu celnego. Bieg tego terminu zostaje zawieszony z chwilą

złożenia odwołania w rozumieniu art. 243 WKC na czas trwania procedury

odwoławczej. Natomiast dług celny w przywozie powstaje w wyniku dopuszczenia do

obrotu towaru podlegającego należnościom celnym (art. 201 ust. 1 lit. a WKC), w chwili

przyjęcia zgłoszenia celnego (art. 201 ust. 2 WKC). W myśl art. 221 ust. 1 WKC

niezwłocznie po dokonaniu zaksięgowania, dłużnik powinien zostać powiadomiony

w odpowiedni sposób o kwocie należności.

W przedmiotowej sprawie powiadomienie o zamiarze wydania decyzji

niekorzystnej dla Strony zostało doręczone w dniu 27 września 2017 r. natomiast

decyzja organu I instancji w przedmiocie określenia należności celnych z dnia [...] lutego

2018 r. została doręczona 19 lutego 2018 r.

Zatem zważywszy na to, że dług celny powstał w dacie zgłoszenia celnego,

tj. 16 marca 2015 r., trzyletni termin na powiadomienie dłużnika o długu celnym minął

16 marca 2018 r.

Organy celne dochowały więc terminów wskazanych w powołanych wyżej

przepisach WKC, natomiast powoływany art. 103 UKC, jak to wskazano wyżej, nie ma

zastosowania w przedmiotowej sprawie.

Na marginesie zauważyć należy również, że wskazany na stronie 26 skargi

zarzut braku ustosunkowania się przez organ II instancji do kwestii doręczenia decyzji

bezpośrednio Spółce, a nie ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi, pomimo, że

Naczelnik Urzędu otrzymał stosowne pełnomocnictwo przed dniem wydania decyzji

również nie znajduje uzasadnienia. Przypomnieć bowiem w tym miejscu trzeba, że

decyzja organu I instancji z [...] lutego 2018 r. została doręczona 19 lutego 2018 r.

adwokatowi J. Z., tj. pełnomocnikowi Spółki, a nie Spółce.

Ponadto kwestia ta nie była podnoszona w odwołaniu od decyzji z [...] lutego 2018 r.,

zatem organ II instancji nie mógł w takim wypadku dopuścić się naruszenia art. 210 § 1

pkt 6 i § 4 w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa celnego.

Odnosząc się do zarzutów dotyczących nieprawidłowej, zdaniem Skarżącej,

klasyfikacji taryfowej Sąd stwierdził, że organ odwoławczy dokonał prawidłowej

klasyfikacji importowanych towarów wskazanych w zgłoszeniu celnym SAD

nr [...], do pozycji 7307 WTC, kod TARIC 7307 99 80 98.

Zgodnie z art. 20 ust 1 WKC w przypadku powstania długu celnego cła prawnie

należne określane są na podstawie Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich, przy czym

stosownie do przepisów art. 201 ust. 1 lit. a) WKC dług celny w przywozie powstaje

w wyniku dopuszczenia do obrotu towaru podlegającego należnościom celnym. Kwota

należności celnych przywozowych jest określana na podstawie elementów

kalkulacyjnych właściwych dla towaru w chwili powstania długu celnego (art. 214 WKC).

Przypomnieć przy tym należy, że zgłoszenie celne w niniejszej sprawie miało

miejsce 16 marca 2015 r., a zatem za podstawę rozstrzygnięcia przyjęto

rozporządzenie Komisji (WE) Nr 1101/2014 z dnia 16 października 2014 r.

zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie

nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej

(Dz. Urz. UE L Nr 312 z 31 października 2014 r.).

Wspólna Taryfa Celna (dalej jako: "WTC") ma charakter wyczerpujący. Ze

względu na brak możliwości wymienienia i opisania wszystkich towarów, które mogą

różnić się między sobą oraz zmieniać, w pozycjach taryfowych często stosuje się

sformułowania otwarte. Nie zmienia to jednak faktu, iż do każdego importowanego

towaru przypisany jest odpowiedni kod taryfy, z przyporządkowaną do niego stawką

celną, co oznacza, że sprowadzony towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej

samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być

brane pod uwagę.

WTC oparta jest o nazewnictwo i zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury,

będącej rozszerzeniem 6-znakowego międzynarodowego systemu klasyfikacji towarów

o nazwie Zharmonizowany System Oznaczania i Kodowania Towarów, opracowanego

przez Radę Współpracy Celnej w Brukseli (obecnie Światowa Organizacja Celna).

Klasyfikacji taryfowej dokonuje się na podstawie określonych w taryfie ogólnych

reguł interpretacji nomenklatury scalonej (dalej jako: "ORINS"), uwag do sekcji i działów

taryfy celnej, które uściślają i wyjaśniają treść poszczególnych pozycji taryfy i są

stosowanym w prawie celnym rodzajem legalnych definicji pojęć zawartych

w przepisach prawa oraz ustaleń dotyczących praktyki klasyfikacyjnej tego typu

urządzeń w krajach Unii Europejskiej. Natomiast stawki celne stosuje się zgodnie

z Ogólnymi regułami dotyczącymi ceł, zawartymi w Sekcji I lit. B części pierwszej WTC,

zawierającej przepisy wstępne. Wyjaśnić przy tym trzeba, iż ORINS zostały ułożone

sekwencyjnie i ze względu na to, zastosowanie kolejnej z nich uzależnione jest od

uprzedniego wyeliminowania możliwości zastosowania uprzedniej reguły. Gdy pierwsza

reguła ORINS nie jest możliwa do zastosowania w sprawie, należy korzystać z reguł od

2 do 6 z uwzględnieniem Not Wyjaśniających. Tak ukształtowane zasady stosowania

ORINS wynikają z ich treści oraz znajdują potwierdzenie w utrwalonym orzecznictwie

sądów administracyjnych.

Dodatkową pomoc przy klasyfikacji taryfowej stanowi opracowanie "Explanatory

Notes" (Noty Wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania

Towarów), dalej jako: "Noty wyjaśniające do HS"), wydane i uaktualniane przez

Światową Organizację Celną w Brukseli. Polska wersja językowa Not wyjaśniających do

HS (wersja z 2002 r.) została opublikowana w formie załącznika do obwieszczenia

Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (M.P.

Nr 86, poz. 880). Do interpretacji zakresu poszczególnych pozycji taryfowych w istotny

sposób przyczyniają się również Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej Wspólnot

Europejskich (dalej jako: "Noty wyjaśniające do CN"), które są wydawane przez Komisję

Europejską na mocy art. 9 § 1(a) oraz art. 10 rozporządzenia nr 2658/87.

Ponadto, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości,

decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów należy upatrywać zasadniczo

w ich obiektywnych cechach i właściwościach, takich jak określone w pozycjach CN

oraz uwagach do sekcji i działów (wyrok z 18 lipca 2007 r. w sprawie C-142/06 Olicom).

Przeznaczenie towaru może stanowić obiektywne kryterium klasyfikacji, jeżeli jest ono

właściwe temu towarowi, co należy oceniać według jego obiektywnych cech

i właściwości (wyrok z dnia 27 listopada 2008 r. w sprawie C-403/07 Metherma).

Dział 73 WTC, zgodnie z rozporządzeniem nr 1101/2014, obejmuje "artykuły

z żeliwa i stali", a pozycja 7307 - "Łączniki rur lub przewodów rurowych (na przykład

złączki nakrętne, kolanka, tuleje) z żeliwa lub stali". Z Not Wyjaśniających do pozycji

7307 wynika, iż pozycja ta obejmuje armaturę z żelaza lub stali, stosowaną głównie do

łączenia dwóch rur lub przyłączania rur do jakiegokolwiek urządzenia lub do zaślepiania

otworu rury. Niniejsza pozycja jednak nie obejmuje wyrobów używanych do montażu rur

i przewodów rurowych, które nie stanowią ich integralnej części (np. wieszaki, wsporniki

itp. elementy nośne, które tylko mocują lub podtrzymują rury i przewody na ścianach,

opaski zaciskowe do mocowania elastycznych przewodów rurowych lub węży do

sztywnych rur, kranów, złączek itp.) (pozycja 7325 lub 7326). Połączenie uzyskuje się:

- przez skręcanie, jeżeli stosuje się złączki gwintowane żeliwne łub stalowe;

- przez spawanie, jeżeli stosowane są złączki stalowe do połączeń spawanych

czołowych lub kielichowych. W przypadku spawania czołowego końce złączek i rur są

cięte prostopadle do osi lub fazowane;

- lub przez styk, jeżeli stosuje się złączki do wielokrotnego montażu.

Powyższe oznacza, iż w świetle taryfy celnej "armaturą" obejmującą "łączniki rur

lub przewodów rurowych" są także przedmiotowe odgałęzienia siodłowe SP

i odgałęzienia płaskie proste ILS. W grupie towarowej "łączników" zostały

wyszczególnione także kołnierze płaskie, kolanka, łuki i łuki rurowe, korki, zatyczki,

złączki do konstrukcji rurowych, śruby regulacyjne, łączniki z wieloma rozgałęzieniami,

tuleje, syfony, złączki dwuwkrętne, dwuzłączki, zaciski i opaski - czyli bogaty asortyment

wyrobów uznanych za "łączniki rur lub przewodów rurowych" z żeliwa lub stali

określanych mianem "armatury". Zgodzić się przy tym należy z oceną organu

odwoławczego, że zawężająca definicja literalna łączników, tj. do elementów łączących

kanały wentylacyjne, nie ma tu zastosowania. W świetle przepisów taryfy celnej

elementy stalowe zmieniające kierunek przepływu gazu (element SP), pole przekroju

kanałów (zwężka RPC), czy rozdzielające kanały instalacji lub je zamykające (zaślepka

CP, CS), a także kolanka (BP, BPL) i wszelkiego rodzaju przyłącza (odgałęzienie ILS)

są uznawane za łączniki rurowych przewodów wentylacyjnych. Należy także zauważyć,

iż wszystkie ww. elementy pełnią swoje zadania w wyniku obustronnego połączenia ich

z kanałami wentylacyjnymi, co oznacza, iż ewidentnie pełnią rolę łącznika tych kanałów.

Ponadto trzeba wyjaśnić, że Taryfa celna nie nakłada na towar klasyfikowany w pozycji

7307 dodatkowych warunków związanych z rodzajem przesyłu, co oznacza, iż w pozycji

tej klasyfikowane są zarówno elementy przeznaczone do łączenia rur ciśnieniowych

przesyłających wodę, ropę, gaz, czy inne ciężkie media, jak również przewody

wentylacyjne do przesyłu powietrza. Wskazać również należy, że Noty do poz. 7307

zawierają definicję "rur i przewodów rurowych" oraz "kształtowników drążonych", które

różnią się od "potocznych" lub "branżowych" i obowiązują przy ustalaniu taryfikacji

towarów z Działu 73. W świetle tych definicji, przewody wentylacyjne okrągłe, owalne,

czy prostokątne uznawane są za przewody rurowe, a elementy typu zaślepki, redukcje,

trójniki za elementy orurowania wentylacyjnego. Stosowanie innych technicznych

definicji rur byłoby sprzeczne z postanowieniami taryfy celnej. Tym samym terminologia

stosowana przez ekspertów i przywołane przez nich normy branżowe są nieprzydatne

dla potrzeb klasyfikacji taryfowej importowanych towarów.

Sąd podziela również stanowisko organów, iż importowany towar wykonany

ze stali (innej niż stal nierdzewna), otrzymany w procesie tłoczenia (nie odlewane

i niegwintowane), o przekroju kołowym i największej średnicy nieprzekraczającej

609,6 mm, stosowany jako "łączniki rur i przewodów rurowych" do budowy systemów

wentylacyjnych (tj. "do innych celów"), w pełni odpowiada charakterystyce towaru

objętego cłem antydumpingowym na podstawie rozporządzenia nr 803/2009

(strona powołuje przy tym błędnie rozporządzenie nr 2015/1934). W rozporządzeniu

tym "produkt objęty postępowaniem", tj. cłem antydumpingowym został opisany jako

"niektóre łączniki rur i przewodów rurowych (inne niż łączniki odlewane, kołnierze

i łączniki gwintowane), z żeliwa lub stali (z wyłączeniem stali nierdzewnej) o największej

średnicy zewnętrznej nieprzekraczającej 609,6 mm, rodzaju stosowanego do spawania

doczołowego lub do innych celów, pochodzące z C.

i T.". "Łączniki rur i przewodów rurowych są wytwarzane przede wszystkim przez

cięcie i kształtowanie rur i przewodów rurowych. Stosowane są one do łączenia rur

i przewodów rurowych i produkowane są w różnych kształtach, takich jak: kolanka,

reduktory, trójniki i pokrywy, oraz różnych wielkościach i z różnych gatunków materiału.

Używane są one głównie w przemyśle petrochemicznym, budownictwie, energetyce,

przemyśle stoczniowym i instalacjach przemysłowych...". Natomiast zgodnie

z brzmieniem art. 1 ust. 1 przedmiotowego rozporządzenia cło antydumpingowe zostało

nałożone na towar "rodzaju stosowanego do spawania doczołowego lub do innych

celów", objęty m.in. kodem 7307 99 90 98 (jest to odpowiednik kodu 7307 99 80 98

obowiązującego w dacie zgłoszenia celnego). Charakterystyka towaru objętego cłem

antydumpingowym na podstawie omawianego rozporządzenia w pełni odpowiada

zatem towarowi będącemu przedmiotem importu w niniejszej sprawie, tj. odgałęzieniom

ILS oraz trójnikom SP, które zostały wykonane ze stali (innej niż stal nierdzewna),

w procesie tłoczenia (nie odlewane i niegwintowane), o przekroju kołowym i największej

średnicy nieprzekraczającej 609,6 mm, stosowane jako "łączniki rur i przewodów

rurowych" do budowy systemów wentylacyjnych (tj. "do innych celów"). Z treści

omawianego aktu wynika wprost, że cłem antydumpingowym są objęte wszystkie

towary klasyfikowane do kodu Taric 7307 99 80 98, wykonane z różnych gatunków stali

(stal twarda i miękka), różnej grubości (poniżej 1 mm i ok. 20 mm), stosowane do

różnych celów (katalog zastosowań otwarty). Nie wynika z niego natomiast, wbrew

twierdzeniom spółki, że odnosi się wyłącznie do "armatury" wysokociśnieniowej

przesyłającej media ciężkie (np. ropę naftową gaz, piasek, żwir) wykorzystywanej

jedynie w takich branżach jak przemysł wydobywczy, petrochemiczny, energetyka, czy

przemysł ciężki. Co więcej, opisane przez stronę łączniki do rur wysokociśnieniowych

są wykorzystywane do "spawania doczołowego" i objęte podpozycjami 7307 23

(wykonane ze stali nierdzewnej) i 7307 93 (wykonane ze stali innej niż nierdzewna).

Nie są zatem taryfikowane do wskazanego przez organ kodu Taric 7307 99 80 98.

Mając powyższe na uwadze wnioski skarżącej wynikające z analizy treści

rozporządzenia w sprawie nałożenia cła antydumpingowego (s. 8 - 13 skargi), mające

dowodzić, że importowane łączniki nie są klasyfikowane do ww. kodu Taric i nie są

objęte cłem antydumpingowym, są nietrafne.

Bez znaczenia przy tym są ponadto twierdzenia strony zawarte w skardze jakoby

produkty oferowane przez przemysł unijny, w imieniu którego nałożone zostało cło

antydumpingowe na łączniki rur i przewodów rurowych, to produkty o zupełnie innej

charakterystyce oraz przeznaczeniu niż produkty do systemów wentylacyjnych. Jak to

wskazano wyżej będące przedmiotem niniejszego postępowania towary podlegają

klasyfikacji do kodu Taric 7307 99 80 98, a argumentacja podniesiona w skardze nie

podważa prawidłowości tej klasyfikacji. Należy ponadto podkreślić, że postanowienia

rozporządzenia nr 803/2009, w którym enumeratywnie wskazano kody Taric produktów

objętych cłem antydumpingowym, nie stanowią podstawy klasyfikacji taryfowej.

W oparciu o postanowienia ww. rozporządzenia organy orzekają natomiast o nałożeniu

ostatecznego cła antydumpingowego na importowany towar, któremu wcześniej

przyporządkowano właściwy kod.

Należy dalej zauważyć, że zdaniem organów przedmiotowe wyroby posiadają

zasadniczy charakter wyrobów gotowych, tj. rozpoznawalnych części systemu

wentylacyjnego montowanych bezpośrednio w systemach wentylacji. W stanie

"niegotowym" wyroby te wymagają kalibracji średnicy, wykorzystane także jako

"półprodukty" do otrzymywania innych artykułów, takich jak odgałęzienia siodłowego

tłoczonego z uszczelką SPL, odgałęzienia płaskiego tłoczonego prostego z uszczelką

ILSL, odgałęzienia płaskiego tłoczonego promieniowego z uszczelką ILPRL, zwężki

z uszczelką RPCL, zaślepki z uszczelką CSL, co potwierdzają informacje zawarte

w przedłożonych ekspertyzach. Towary te, w świetle przepisów taryfy celnej są

"łącznikami" przewodów rurowych, a zarazem armaturą ze stali taryfikowaną do pozycji

7307 WTC.

Niesporne jest, że przedmiotowe łączniki nie są gwintowane, zostały wykonane

z blachy stalowej ocynkowanej (gdzie surowcem nie była stal nierdzewna), stanowią

elementy orurowania wentylacyjnego o przekroju kołowym w średnicach od 80 do 315

mm, gdzie maksymalna średnica zewnętrzna trójnika SP wynosiła 315 mm,

a odgałęzienia ILS - 125 mm, czyli we wszystkich przypadkach nie przekracza

609,6 mm.

Kod 7307 99 80 98 obejmuje artykuły wykonane ze stali (inne niż ze stali

nierdzewnej), niegwintowane, o największej zewnętrznej średnicy nieprzekraczającej

609,6 mm, nie przeznaczone do stosowania w statkach powietrznych, nie pochodzące

z T., I., S. lub F., , inne niż kołnierze, gwintowane kolanka, łuki,

tuleje, łączniki spawane doczołowo lub "inne łączniki gwintowane". Obejmuje zatem nie

wymienione wyżej łączniki rur i przewodów (w tym zaślepki), nie gwintowane,

pochodzące z C.

Sąd podziela stanowisko organów, iż zakres przedmiotowy kodu 7307 99 80 98

w pełni odzwierciedla stan przedmiotowego towaru.

Skarżący stwierdził, że pozycja 7326 19 90 00 jest właściwa dla przedmiotowych

wyrobów, ponieważ obejmuje "wszystkie artykuły z żeliwa lub stali" otrzymane

w procesach kucia lub tłoczenia, ale nie obrobione więcej.

Sąd przyznał rację organom celno-skarbowym, iż pozycja 7326 obejmuje tylko

takie artykuły z żeliwa lub stali otrzymane m.in. w procesie kucia czy tłoczenia, które nie

zostały objęte poprzednimi pozycjami działu 73 (np. pozycją 7307), ani "bardziej

szczegółowo objęte gdzie indziej w nomenklaturze", oraz które stanowią jedynie

elementy nośne, tj. mocujące lub podtrzymujące rury i przewody rurowe ale nie

stanowiące ich integralnych części (Noty wyjaśniające do poz. 7307 i 7326). Ponadto

zakres przedmiotowy pozycji 7326 nie odpowiada charakterowi przedmiotowego

towaru. Importowane elementy (odgałęzienia siodłowe, odgałęzienia płaskie proste

i odgałęzienia płaskie promieniowe) stanowią integralne części systemu wentylacji.

Znajduje to potwierdzenie w dokumentach zgromadzonych w sprawie, w tym również

w powołanych przez Skarżącą ekspertyzach: "Ekspertyza dotycząca połączeń kanałów

i kształtek w systemie [...]" dr hab. inż. K.G.F.

oraz "Ekspertyzę Techniczną Konstrukcyjno-Technologiczną" dr hab. inż. P. Ż.

i dr inż. J. M.

Natomiast wskazana przez Skarżącą poz. 7326 ujmuje obejmy lub opaski

zaciskowe do mocowania elastycznych przewodów rurowych, lub węży do sztywnych

rur, kranów i złączek; kołnierze (opaski zaciskowe węży) stosowane do mocowania

giętkich przewodów rurowych lub węży do sztywnych rur kranów złączek itp., a także

wieszaki, wsporniki i podobne podpory do mocowania rur i przewodów rurowych na

ścianach, jak również "haki i podobne artykuły stosowane w przemyśle budowlanym" do

mocowania rur i przewodów na ścianach.

Zasadnie organ stwierdził, że Skarżąca klasyfikując przedmiotowe towary do

poz. 7326 WTC pominęła fakt, iż importowane towary nie są elementami nośnymi

kanałów wentylacyjnych tylko elementami wentylacji.

Zdaniem Skarżącej brak jest możliwości zakwalifikowania elementów będących

przedmiotem niniejszego importu do kodu TARIC 7307 99 80 98 również z uwagi na

sposób łączenia towarów z pozostałymi elementami systemu wentylacji. Spółka

wskazała, że łączenie następuje poprzez styk, ale nie jest możliwe wykonanie

wielokrotnego montażu, bo tego typu połączenie nie jest do tego celu przeznaczone.

Posiłkując się przedłożonymi ekspertyzami Skarżąca uznała, iż użyte w poz. 7307 WTC

pojęcia "armatura" oraz "rury" odnoszą się do elementów systemów hydraulicznych,

kanalizacyjnych i innych wysokociśnieniowych, które nie odpowiadają charakterystyce

spornych elementów systemu wentylacji, co uniemożliwia zastosowanie wskazanej

przez organ taryfikacji towaru.

Należy stwierdzić, że pozycja 7307 różnicuje łączniki pod względem sposobu

otrzymywania (odlewane z żeliwa lub innych surowców), pod względem materiału

(żeliwo, stal nierdzewna i pozostała), sposobu obróbki (gwintowane, spawane

doczołowo i pozostałe), rodzaju (kołnierze, kolanka, łuki, tuleje i pozostałe), wymiarów

średnicy zewnętrznej (poniżej lub powyżej 609,6 mm) oraz kraju przywozu (T.,

I., S., F. i pozostałe kraje). Nie różnicuje natomiast pod względem

sposobu łączenia. Pozycja ta dopuszcza różnego rodzaju połączenia: przez skręcanie,

spawanie lub przez styk. W przypadku przedmiotowych wyrobów skręcanie jest

niemożliwe z powodu braku gwintów, spawanie niszczy ochronną powłokę galwaniczną,

łączenie elementów systemów wentylacyjnych w całość następuje poprzez styk

łączonych elementów (wsuwanie jednego elementu w drugi - styk powierzchni

łączonych), co jest niesporne. Zastosowanie tej metody łączenia niezależnie od tego,

czy wymaga użycia dodatkowych zabezpieczeń chroniących przed przypadkowym

rozłączeniem - taśm uszczelniających, nitów lub wkrętów (jak twierdzi Skarżąca), czy

też nie, mieści się w kategoriach ww. pozycji, co zostało obszernie wyjaśnione

w zaskarżonej decyzji. Należy wskazać, że przy taryfikacji towarów pierwszeństwo mają

- brzmienie pozycji i kodów Taric oraz brzmienie uwag do sekcji i działów. Noty do

pozycji (tu: 7307 i 7326) nie mogą zawężać zakresu przedmiotowego tych pozycji

wynikającego z ich brzmienia. W świetle powyższych wyjaśnień, to czy sporne elementy

tworzą połączenia wielokrotnego montażu, czy też powtórny montaż jest utrudniony ze

względu na zastosowanie taśm, nitów, czy wkrętów, jest nieistotne z punktu widzenia

taryfikacji importowanych towarów, i to zarówno do poz. 7307, jak i pozycji 7326 WTC.

Istotnym jest natomiast to, czy montowany element stanowi integralną część systemu

wentylacji, czy stanowi jedynie element nośny, tj. przymocowujący przewody

wentylacyjne np. do ściany. W pierwszym przypadku towar jest taryfikowany do poz.

7307 WTC, w drugim do poz. 7326 WTC.

Pozycja 7307 WTC, w pełni odzwierciedla właściwości importowanych towarów

(materiał, sposób wytworzenia i obróbki, parametry techniczne, funkcjonalność,

przeznaczenie, zastosowanie). Wskazywane zatem przez Skarżącą argumenty,

że przedmiotowe elementy nie są częściami armatury hydraulicznej, kanalizacyjnej czy

innej wysokociśnieniowej i nie tworzą połączeń wielokrotnego użytku, nie ma znaczenia,

bowiem rodzaj przesyłu i parametry wytrzymałościowe, a także rodzaj urządzenia

w którym są montowane (tu: wentylacja, klimatyzacja) nie stanowią kryterium

taryfikacyjnego, podobnie jak, podnoszona przez Skarżącą możliwość wielokrotnego

montażu tych samych elementów.

Należy również zauważyć, że importowane produkty posiadają zasadniczy

charakter wyrobów gotowych, takich jak wymienione z brzmienia w Notach

Wyjaśniających do poz. 7307 – trójniki i złączki do konstrukcji rurowych. Pozycja ta

obejmuje ww. towary niezależnie od metody jaką zostały wytworzone, co oznacza, iż

obejmuje także wyroby stalowe wykonane metodą głębokiego tłoczenia.

Podkreślenia ponadto wymaga, że wyroby te zostały zgłoszone jako elementy

z metalu ocynkowane, co w świetle brzmienia uwagi 3 do Sekcji XV jest właściwe,

albowiem zgodnie z jej brzmieniem: "W całej nomenklaturze wyrażenie "metale

nieszlachetne" oznacza: żeliwo i stal, miedź, nikiel, aluminium, ołów, cynk, cynę,

wolfram, molibden, tantal, magnez, kobalt, bizmut, kadm, tytan, cyrkon, antymon,

mangan, beryl, chrom, german, wanad, gal, hafn, ind, niob, ren i tal". Zgodnie natomiast

z brzmieniem uwagi 2a do Sekcji XV - artykuły objęte pozycją 7307 są "częściami

ogólnego użytku", co oznacza, iż nie są częściami konkretnego urządzenia lub maszyny

i mają szersze zastosowanie. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż

przedmiotowe wyroby mogą być montowane w różnych systemach klimatyzacji,

wentylacji, itp., co oznacza, że spełniają wymogi również ww. uwagi.

Należy podkreślić, że Reguła 1 ORINS stanowi, iż dla celów prawnych

klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub

działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie

z dalszymi regułami. W myśl reguły 2a ORINS wszelkie informacje o wyrobie zawarte

w treści pozycji dotyczą wyrobu niekompletnego i niegotowego, pod warunkiem, że

posiada on zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub gotowego. Reguła ta stanowi

także, że wymienione wyżej informacje dotyczą również wyrobu kompletnego lub

gotowego (oraz wyrobu uważanego za taki w myśl postanowień niniejszej reguły),

znajdującego się w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym. Oznacza to, że

według omawianej reguły, wszelkie informacje o wyrobie zawarte w treści pozycji Taryfy

celnej należy odnosić nie tylko do wyrobu kompletnego lub gotowego, ale także do

wyrobu niekompletnego lub niegotowego i to bez względu na to, czy ów niekompletny

lub niegotowy wyrób jest w stanie zmontowanym czy też nie zmontowanym, albo

rozmontowanym. W tych wszystkich przypadkach, gdy chodzi o klasyfikację taryfową

wyrobów niekompletnych lub niegotowych (w stanie zmontowanym, niezmontowanym

lub rozmontowanym), zaliczenie takiego wyrobu do pozycji przeznaczonej dla wyrobu

kompletnego (gotowego) może jednak nastąpić jedynie wówczas, gdy ów niekompletny

(niegotowy) wyrób posiadał będzie zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub

gotowego. Reguła 6 ORINS stanowi dodatkowo, że klasyfikacja towarów do podpozycji

tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich,

z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z powyższych reguł, stosując

zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane.

Odpowiednie uwagi do sekcji i działów mają zastosowanie również do tej reguły, jeżeli

treść tych uwag nie stanowi inaczej.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, za prawidłowe Sąd uznał

ustalenia organu II instancji, że importowane elementy systemu wentylacyjnego same

w sobie są niegotowymi, pojedynczymi częściami tego systemu, posiadającymi

jednakże zasadniczy charakter wyrobów gotowych.

Co istotne importowane przez stronę produkty, po ich "wykończeniu"

i zmontowaniu (połączeniu), nie stanowią kompletnego systemu wentylacyjnego. Nie są

zatem częściami tego systemu w stanie rozmontowanym, czy półproduktami do

produkcji systemu wentylacyjnego w stanie rozmontowanym. Importowane artykuły,

zgodnie z wyjaśnieniami importera, wymagają obróbek wykończeniowych, co oznacza,

iż są niegotowe. Organ odwoławczy nie kwestionował zatem, że importowane artykuły

mogły wymagać poddania ich określonym procesom wykończeniowym zmierzającym

do usunięcia odkształceń plastycznych, np. poprzez wyoblanie ogranicznika średnicy,

wywijanie i zaciskanie krawędzi średnicy, czy likwidację zadziorów.

Organ prawidłowo przyjął, że importowane artykuły są rozpoznawalne jako

gotowe, pojedyncze (odrębne) elementy systemów wentylacyjnych wymagające tylko

wykończenia, lub jako rozpoznawalne elementy składowe (półwyroby) bardziej

złożonych części montowanych w systemach wentylacji.

Co więcej, nie kwestionował także możliwości uznania odgałęzienia siodłowego

SP/PS za półwyrób do produkcji trójnika SPL, a odgałęzienia ILS - za półwyrób do

produkcji odgałęzienia ILSL. W każdym z ww. przypadków można bowiem dokonać

taryfikacji importowanych części w oparciu o postanowienia reguły 2a) ORINS, tzn. do

pozycji i kodu Taric (zgodnie z regułą 6 ORINS) właściwych dla wyrobów gotowych.

Wykorzystanie spornych artykułów do wytwarzania bardziej złożonych wyrobów,

co jest niesporne, nie ma bowiem wpływu na określenie jego stanu w dacie zgłoszenia

celnego. Obowiązek ustalenia stanu towaru na datę zgłoszenia celnego wynika bowiem

z przepisów art. 67 WKC. Importowane towary w ww. dacie spełniały zaś wymogi

wyrobów gotowych w rozumieniu przepisów celnych (WTC).

Dyrektor IAS nie negował również faktu, że połączenie elementów za pomocą

wkrętów lub nitów (innych niż bezotworowe) pozostawia otwory montażowe, które

w wyniku powtórnego (wielokrotnego) montażu mają wpływ na szczelność połączenia.

Uznał jednakże, iż z opisu łączenia elementów systemu wentylacyjnego i jego

demontażu zawartych w "Zaleceniach montażowych systemu wentylacji" wynika, że

opisany rodzaj połączenia nie wyklucza możliwości ponownego montażu elementów SP

i ILS, w systemie wentylacji. Powyższe stanowisko Sąd uznał w niniejszej sprawie za

prawidłowe. Istotnym z punktu widzenia prawidłowej klasyfikacji spornych towarów do

pozycji 7307 było bowiem ustalenie, iż rodzaj zastosowanego połączenia umożliwia

ponowny montaż importowanych elementów. Okoliczność możliwej utraty norm

szczelności ponownie zamontowanych elementów nie ma natomiast wpływu na

przyporządkowanie produktów do ww. pozycji WTC. Ponadto wskazać należy, iż

przyporządkowanie elementów SP i ILS do innej pozycji i podpozycji, o czym będzie

mowa w dalszej części uzasadnienia, prowadziłaby do naruszenia przez organy reguł 1,

2a i 6 ORINS.

Odnosząc się do przywołanej w skardze sprawy rozpatrywanej w G. (s. 23

skargi), wskazać należy, iż w decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w G. z [...] grudnia

2017 r., organ celny wskazał jako właściwy dla importowanego towaru kod TARIC 7307

99 80 99 obejmujący artykuły ze stali, niegwintowane, o największej zewnętrznej

średnicy przekraczającej 609,6 mm. Powyższy kod uznać należy za nieprawidłowy dla

towaru będącego przedmiotem importu w niniejszej sprawie z przyczyn wskazanych we

wcześniejszej części uzasadnienia.

Dyrektor IAS prawidłowo wykluczył możliwość klasyfikacji spornych towarów do

pozycji 7326 WTC, czemu dał wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wyjaśniając,

że obejmuje ona elementy nośne, które tylko mocują lub podtrzymują rury i przewody

rurowe, nie stanowią natomiast ich integralnych części, co pozostaje w sprzeczności ze

stanem importowanych wyrobów. Organ podniósł, iż wskazany przez Spółkę kod Taric

7326 19 90 00 obejmuje –"pozostałe" artykuły z żeliwa lub stali, tłoczone, ale nie

obrobione więcej, nie objęte wcześniejszymi pozycjami działu 73 WTC. Jest on

właściwy dla takich artykułów, jak obejmy lub opaski zaciskowe służące do mocowania

elastycznych przewodów rurowych, a także mocowania węży do sztywnych rur, kranów

i złączek.

Nie znajduje uznania zarzut wskazany w skardze dotyczący oddalenia wniosku

dowodowego Strony o powołanie biegłego.

Należy przypomnieć, że wniosek o powołanie biegłego na okoliczność określenia

właściwości importowanych towarów oraz możliwości ponownego wykorzystania

elementów importowanych towarów, z uwagi na ich wcześniejsze połącznie

(zastosowanie nitów) został oddalony postanowieniem Naczelnika Urzędu z [...] stycznia

2018 r., gdzie organ I instancji obszernie uzasadnił swoje stanowisko w tej materii.

Kolejny wniosek o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego celem określenia

właściwości importowanych towarów oraz na okoliczność braku możliwości ponownego

wykorzystania elementów importowanych towarów, z uwagi na ich wcześniejsze

połączenie (zastosowanie nitów) Strona zawarła natomiast w treści odwołania od

decyzji organu I instancji.

Dyrektor IAS odniósł się do powyższego wniosku w treści zaskarżonej decyzji

wskazując, że wszystkie okoliczności sprawy dotyczące ustalenia stanu towaru

oznaczonego jako SP i ILS takie jak materiał (blacha stalowa ocynkowana), technika

wytworzenia (głębokie tłoczenie), charakter (towar posiadający cechy gotowego

łącznika), kształt (przekrój poprzeczny zamknięty, możliwość określenia średnicy),

przeznaczenie (trójniki, odgałęzienia kanałów), sposób łączenia gotowych elementów

(metoda na styk - wsuwanie elementu w element), zostały wyjaśnione w sposób

jednoznaczny i są niesporne, a zatem wniosek o przeprowadzenie dowodu z opinii

biegłego na okoliczność ustalenia właściwości technicznych importowanych towarów,

sposobu tłoczenia i połączenia elementów jest niezasadny.

Sąd podziela stanowisko organów, że stan importowanego towaru jest znany

i niesporny, a tym samym powołanie biegłego byłoby bezcelowe. Informacje o rodzaju

towarów, materiale z którego zostały wytworzone, technice wytwarzania,

przeznaczeniu, sposobie łączenia z innymi elementami, walorach użytkowych

(zastosowaniu), w posiadaniu których były organy orzekające w sprawie, umożliwiły

w sposób jednoznaczny ustalenie tożsamości towaru oraz dokonanie taryfikacji

do właściwego kodu Taric, zgodnie z ORINS.

Podsumowując wskazać należy, iż organ odwoławczy nie dopuścił się

w niniejszej sprawie naruszenia wskazywanych przez Skarżącą przepisów prawa. Sąd

nie stwierdził ponadto żadnego innego naruszenia przepisów prawa materialnego

w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu

mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego

podstawę do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności.

Z tych względów, w oparciu o art. 151 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Warszawie oddalił skargę.