Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 275/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-03-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 47 par. 1, art. 49, art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. z siedzibą w K. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 23 stycznia 2014 r. G. z siedzibą w K. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...], którym utrzymano w mocy postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. z dnia [...] maja 2013 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wydania decyzji nakładającej na podmiot korzystający ze środowiska obowiązku przeprowadzenia działań zapobiegawczych lub naprawczych w związku ze zgłoszeniem wystąpienia bezpośredniego zagrożenia szkodą w środowisku.

Sąd w piśmie z dnia 11 lutego 2014 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z 6 lutego 2014 r., wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej oraz nadesłania 1 egzemplarza odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego.

Jak wynika z akt sprawy powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 24 lutego 2014 r. Braki zaś uzupełniono w dniu 4 marca 2014 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu, ze względu na nieuzupełnienie braków formalnych w zakreślonym terminie.

Zgodnie z art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwaną dalej P.p.s.a.) do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. W niniejszej sprawie do skargi nie dołączono m.in. jednego odpisu jej egzemplarza. W takim wypadku zgodnie z 49 P.p.s.a. określającym tryb usuwania braków formalnych, jeżeli pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Art. 49 § 3 P.p.s.a. stanowi natomiast, że pismo poprawione lub uzupełnione w terminie wywołuje skutki od dnia jego wniesienia.

Wezwanie do uzupełnienie braków formalnych skargi zostało doręczone skarżącemu w dniu 24 lutego 2014 r. Termin na dokonanie tej czynności upłynął zatem w dniu 3 marca 2014 r. Skarżący uzupełnił zaś braki formalne w dniu 4 marca 2014 r. (data stempla pocztowego), a więc po terminie.

W uchwale z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. I OPS 13/13 Naczelny Sąd Administracyjny stanął m.in. na stanowisku, że "złożenie przez skarżącego wymaganych odpisów skargi po upływie wyznaczonego terminu, o którym mowa w art. 49 § 1 P.p.s.a, ale przed odrzuceniem skargi, oznacza, że skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a."

Skoro w niniejszej sprawie taka sytuacja ma miejsce należało na podstawie art. 58 § 1 P.p.s.a orzec jak w pkt 1 sentencji.

W pkt 2 sentencji orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.