Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 490/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2017-09-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Krzemieniewska po rozpoznaniu w dniu 14 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Ax. Spółki Akcyjnej z siedzibą w Ł. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi w sprawie ze skargi Ax. Spółki Akcyjnej z siedzibą w Ł. na decyzję Zarządu Województwa [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia kwoty przypadającej do zwrotu postanawia: odmówić przywrócenia terminu. D.Cz.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi prawomocnym postanowieniem z dnia 27 czerwca 2017 r, III SA/Łd 490/17 odrzucił skargę Ax. Spółki Akcyjnej w Ł. na decyzję Zarządu Województwa [...] z dnia [...] wydaną w przedmiocie określenia kwoty przypadającej do zwrotu, z uwagi na stwierdzone uchybienie ustawowego terminu przewidzianego do jej wniesienia.

Pismem procesowym z dnia 14 lipca 2017 r. strona skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła, za pośrednictwem Zarządu Województwa [...], o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wraz z wnioskiem spółka dokonała uchybionej czynności, to jest wniosła skargę na kwestionowane rozstrzygnięcie. Wskazując na brak winy w uchybieniu terminu pełnomocnik strony skarżącej wskazał, iż strona prowadzi elektroniczny rejestr korespondencji doń wpływającej, z którego jednoznacznie wynika, że zaskarżona decyzja wpłynęła do siedziby spółki w dniu 20 marca 2017 r. Ponadto, co istotne korespondencja kierowana do skarżącej jest wprowadzana do tego systemu na bieżąco, zgodnie z datą jej faktycznego wpływu do siedziby spółki, a jej zarejestrowanie w systemie uniemożliwia dokonanie jakichkolwiek zmian w prowadzonym rejestrze. Dalej pełnomocnik skarżącej wskazał, iż zaistniała w niniejszej sprawie rozbieżność, co do dat odbioru korespondencji naniesionej na zwrotnym potwierdzeniu odbioru (17 marca 2017 r.), oraz daty widniejącej w rejestrze przesyłek (20 marca 2017 r.) jest incydentalna, jak i nigdy wcześniej nie wystąpiła. W dniu 17 marca 2017 r. w sekretariacie spółki pracę wykonywał pracownik czasowo oddelegowany na to stanowisko, zastępujący sekretarkę, która przebywała na urlopie wypoczynkowym. Ponieważ doręczona w tym dniu korespondencja, której nadawcą był Zarząd Województwa [...] (zawierająca zaskarżoną decyzję) zaadresowana była na pełnomocnika spółki - radcę prawnego A.K.-H. (osobę nie zatrudnioną w spółce), pełniący zastępstwo pracownik powziął wątpliwości, co do prawidłowości doręczenia przedmiotowej przesyłki. Licząc się z koniecznością zwrotu przedmiotowej przesyłki do nadawcy, pracownik nie dokonał jej rejestracji w prowadzonym przez spółkę rejestrze korespondencji. Ponadto z uwagi na fakt, iż dzień 17 marca 2017 r. wypadał w piątek, a przesyłka została doręczona w późnych godzinach popołudniowych, kwestia prawidłowości doręczenia została wyjaśniona dopiero w dniu 20 marca 2017 r. i w tym dniu wpisana do rejestru korespondencji. Ta data została również zamieszczona na prezentatach skarżącej spółki, znajdujących się na kopercie, w której doręczono zaskarżoną decyzję oraz na piśmie przewodnim organu, do niej załączonym. Ponadto skan decyzji opatrzonej pieczątką spółki z datą 20 marca 2017 r. , pełnomocnik skarżącej otrzymał drogą elektroniczną w dniu 20 marca 2017 r. W związku z powyższym datę tą, przyjął jako datę doręczenia decyzji i od tej daty liczył ustawowy 30 dniowy termin do wniesienia skargi. Tym samym zdaniem strony skarżącej przedmiotowy wniosek winien zostać uwzględniony. Na zasadność swojego stanowiska pełnomocnik spółki powołał orzecznictwo sądów administracyjnych.

Przekazując wniosek pełnomocnik Zarządu Województwa [...] w piśmie procesowym z dnia 4 sierpnia 2017 r. wnosił o nieuwzględnienie wniosku skarżącej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 1369) - dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu.

Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, iż instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może być zastosowana jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie. Samo złożenie wniosku przez zainteresowanego we wskazanym terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych, jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o swoje ważne interesy. Przywrócenie terminu może mieć zatem miejsce, gdy dopełnienie czynności było niemożliwe z powodu niemożliwej do usunięcia przeszkody, tj. przeszkody nagłej, której nie można było przezwyciężyć nawet przy użyciu największego wysiłku, jakiego w danych okolicznościach można racjonalnie oczekiwać. Uprawdopodobnienie zaistnienia takiej sytuacji należy do strony (por. postanowienia NSA z dnia 27 stycznia 2015 r., II GZ798/17; z dnia 12 lutego 2015 r., I OZ 91/15; www.cbois.nsa.goc.pl).

W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Sądu skarżąca spółka zachowała 7 dniowy termin określony w art. 87 § 1 p.p.s.a. Jak wynika bowiem z akt sprawy odpis postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 czerwca 2017 r., III SA/Łd 490/17 o odrzuceniu skargi Ax. S.A. w Ł. został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 10 lipca 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 47 akt sądowych), natomiast wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi strona złożyła w dniu 14 lipca 2017 r. (data nadania przesyłki pocztowej w UP C. 17 - koperta akta sądowe). Jednocześnie skarżąca dokonała uchybionej czynności.

Skarżąca, w ocenie Sądu nie uprawdopodobniła natomiast braku winy w uchybieniu terminu. Uzasadniając wniesione żądanie pełnomocnik skarżącej wskazał na incydentalne, omyłkowe działanie pracownika spółki, który z uwagi na to, iż został czasowo, w ramach zastępstwa oddelegowany do pracy w sekretariacie, nie posiadał wiedzy, co do faktu świadczenia obsługi prawnej spółki przez podmiot zewnętrzny. Ponadto pełnomocnik skarżącej wskazał na zasady rejestracji korespondencji obowiązujące w spółce, z których wywiódł, iż przedmiotowa przesyłka została doręczona w dniu 20 marca 2017 r., o czym świadczą umieszczone na przedłożonych dokumentach pieczęcie. Podkreślił także, że na otrzymanych za pośrednictwem poczty elektronicznej dokumentach, również jako data doręczenia zaskarżonej decyzji widniała data 20 marca 2017 r.

W ocenie Sądu powyżej wskazana argumentacja strony skarżącej nie stanowi okoliczności uprawdopodobniających brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Z treści przedmiotowego wniosku, jak i z załączonego do niego oświadczenia Ax. S.A. w Ł. z dnia 13 lipca 2017 r. bezspornie wynika, iż przesyłka zawierająca decyzję Zarządu Województwa [...] z dnia [...] została doręczona skarżącej w dniu 17 marca 2017 r. Okoliczność tę potwierdza także zwrotne potwierdzenie odbioru zaskarżonej decyzji (poddane analizie Sądu w toku oceny dopuszczalności skargi), które jako dokument urzędowy, korzysta z domniemania prawdziwości, które to domniemanie może zostać obalone przez stronę jedynie przez skuteczne wykazanie wadliwości w doręczeniu. Natomiast uchybienie terminu do wniesienia skargi było następstwem wadliwego działania pracownika skarżącej spółki, a ta okoliczność faktyczna, zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych nie stanowi przesłanki uzasadniającej przywrócenie terminu do uchybionej czynności procesowej. Jak już bowiem wcześniej wskazano brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy największym w danych warunkach wysiłku. Natomiast wszelkie uchybienia, w tym niestaranność, których dopuścił się pracownik strony nie zwalniają od odpowiedzialności pracodawcy, który odpowiada za należytą pracę swoich pracowników (por. postanowienia NSA z 10 lipca 2014r., GZ 205/14; z dnia 29 stycznia 2014 r., II GZ 17/14; www.cbois.nsa.gov.pl). Na wynik niniejszego rozstrzygnięcia bez wpływu pozostają także wyjaśnienia strony skarżącej, co do jednorazowego charakteru zaistniałej okoliczności, wynikającej z faktu czasowego oddelegowania pracownika skarżącej do pracy w sekretariacie spółki, jak i brak znajomości wszystkich osób zatrudnionych w spółce, czy też ze spółką współpracujących. Bowiem to na pracodawcy ciąży obowiązek takiego zorganizowania pracy, który pozwalałby na należyte zapewnienie jego interesów (por. postanowienie NSA z dnia 22 lutego 2013 r., II OZ 100/13; www.cbois.nsa.gov.pl).

Bez wpływu na wynik sprawy, zdaniem Sądu pozostają także przedstawione we wniosku wyjaśnienia, co do trybu elektronicznej rejestracji korespondencji kierowanej do spółki. Prowadzony przez skarżącą rejestr ma bowiem charakter wewnętrzny, porządkowy i nie posiada, w przeciwieństwie do urzędowego dokumentu jakim jest potwierdzenie odbioru korespondencji, przymiotu domniemania prawdziwości treści w nim zawartej. Poza tym, na marginesie niniejszych rozważań wskazać należy na rozbieżność, pomiędzy powołaną we wniosku, jak i w powołanym wcześniej oświadczeniu z dnia 13 lipca 2017 r. "ewentualną koniecznością zwrotu nieprawidłowo doręczonej spółce przesyłki", a co za tym idzie brak konieczności jej rejestracji w prowadzonym przez stronę elektronicznym systemie rejestracji przesyłek, a przesłanym do Sądu oświadczeniem pracownika Sekretariatu Ax. S.A. w Ł. z dnia 17 lipca 2017 r., z którego wynika, że każda przesyłka doręczona do sekretariatu (poza zaproszeniami okolicznościowymi i reklamami) zostaje zarejestrowana w elektronicznym rejestrze korespondencji, w tym samym dniu, w którym wpłynęła do sekretariatu i od reguły tej nie ma żadnych odstępstw.

Z tych samych przyczyn za pozostającą bez wpływu na wynik rozstrzygnięcia uznać należy podniesioną przez skarżącą kwestię daty 20 marca 2017 r., jako daty rzeczywistego doręczenia spółce zaskarżonej decyzji, wynikającej z umieszczonych na wskazanych przez skarżąca dokumentach prezentat. W ocenie Sądu powołana w tym zakresie argumentacja pełnomocnika skarżącej, w zestawieniu z treścią pozostającego w posiadaniu organu administracji zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji, jak również z przywołanymi wcześniej wyjaśnieniami skarżącej zawartymi w przedmiotowym wniosku oraz w załączonym oświadczeniu z dnia 13 lipca 2017 r., potwierdza jedynie fakt dopuszczenia się przez pracownika spółki zaniedbań, skutkujących dla niej samej ujemnymi konsekwencjami procesowymi.

Reasumując Sąd stwierdził, że podniesione przez skarżącą okoliczności i argumenty nie dają podstaw do przyjęcia, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Tym samym Sąd na podstawie art. 86 §1 p.p.s.a. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

D.Cz.