Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SAB/Po 55/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2021-07-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
658
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Dnia 23 lipca 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędziowie: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz (spr.) Sędzia WSA Jan Szuma po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 23 lipca 2021 roku sprawy ze skargi T. K. na bezczynność i przewlekłość Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych oddala skargę.


UZASADNIENIE

W związku z toczącym się postępowaniem administracyjnym w przedmiocie legalności budynków usytuowanych na działce nr [...] przy granicy z działką [...] przy ul. [...] w K. , decyzją z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] (zwany dalej "PINB") nakazał L. O. wykonanie robót budowlanych określonych w sentencji decyzji celem doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem samowolnie wykonanego budynku mieszkalno-gospodarczego na nieruchomości w K..

Decyzją z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego (zwany dalej "WWINB" lub "organem") uchylił decyzję PINB w zakresie terminu realizacji obowiązku, orzekł w tym zakresie co do istoty oraz utrzymał decyzję w pozostałym zakresie.

Prawomocnym wyrokiem z dnia [...] września 2020 r., sygn. akt II SA/Po [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił przedmiotową decyzję WWINB i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

Akta administracyjne sprawy zostały przekazane WWINB na mocy zarządzenia tut. Sądu z dnia 9 listopada 2020 r. Organ otrzymał je 12 listopada 2020 r.

Pismem z dnia 3 grudnia 2020 r. WWINB zlecił PINB przeprowadzenie dodatkowego postępowania wyjaśniającego w celu uzyskania dowodów i materiałów w sprawie. Jednocześnie powiadomiono strony, że sprawa będzie załatwiona do dnia 31 stycznia 2021 r.

Pismem z dnia 22 stycznia 2021 r. PINB odpowiedział, iż zlecił autorce opracowania inwentaryzacji budynku M. W. wykonanie prac określonych w wezwaniu WWINB. Odpowiedź od autorki miała wpłynąć do dnia 8 stycznia 2021 r., jednakże autorka powiadomiła PINB, że wywiąże się z zobowiązania dopiero w dniu 25 stycznia 2021 r. M. W. istotne spełniła zobowiązanie we wskazanym przez siebie terminie.

Dnia 28 stycznia 2021 r. WWINB zawiadomił strony postępowania, w tym T. K. (zwanego dalej "Skarżącym") o fakcie niezałatwienia sprawy w terminie i wskazał nowy termin tj. 28 lutego 2021 r.

Pismem z dnia 3 lutego 2021 r. Skarżący reprezentowany przez pełnomocnika – J. K. wniósł ponaglenie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Jak wskazano, po doręczeniu organowi wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, w ciągu miesiąca od otrzymania akt sprawy WWINB nie załatwił prowadzonej sprawy. Na tej podstawie Skarżący zarzucił w ponagleniu zarówno bezczynność jak i przewlekłość, a także wniósł o:

1) wskazanie, że WWINB dopuścił się bezczynności i przewlekłości;

2) stwierdzenie, że niezałatwienie sprawy miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa;

3) zobowiązanie WWINB do załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki;

4) zarządzenie wyjaśnienia przyczyn i ustalenie osób winnych bezczynności i przewlekłości;

5) podjęcie środków zapobiegających bezczynności i przewlekłości w przyszłości;

6) pociągnięcie do odpowiedzialności porządkowej lub dyscyplinarnej albo innej odpowiedzialności przewidzianej w przepisach prawa pracownika WWINB, który nie załatwił sprawy w terminie.

W uzasadnieniu ponaglenia wskazano, że WWINB powinien zawiadomić Skarżącego o dacie, w której wpłynęły akta sprawy z tut. Sądu, gdyż to pozwoliłoby mu na dokładne określenie dnia, od którego należy liczyć termin załatwienia sprawy. Skarżący zakwestionował także zlecenie przeprowadzenia postępowania uzupełniającego PINB, gdyż zgodnie z wyrokiem tut. Sądu, miał to zrobić WWINB.

Dnia 8 lutego 2021 r. PINB przesłał wyjaśnienia, o które wnioskował WWINB.

Postanowieniem z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego orzekł, że WWINB nie dopuścił się bezczynności, ani przewlekłego prowadzenia postępowania.

Dnia 26 lutego 2021 r. WWINB wystąpił do PINB o zwrot wszystkich dokumentów niezbędnych w sprawie. Jednocześnie w piśmie wskazano, że sprawa będzie załatwiona do dnia 31 marca 2021 r. Odpis pisma doręczono Skarżącemu.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wywiódł Skarżący reprezentowany przez pełnomocnika – r. pr. G. W.. Skarżący wniósł o:

1) wydanie stosownego orzeczenia przez WWINB bez zbędnej zwłoki tj. uwzględnienie skargi w trybie autokontroli;

2) uwzględnienie skargi na bezczynność i przewlekłość WWINB przez Sąd i zobowiązanie WWINB do załatwienia sprawy we wskazanym przez Sąd terminie, w przypadku, gdy WWINB nie uwzględni skargi w trybie autokontrolnym;

3) stwierdzenie, że WWINB dopuścił się bezczynności i przewlekłości;

4) stwierdzenie, że bezczynność i przewlekłość miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa;

5) przyznanie Skarżącemu sumy pieniężnej w wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi;

6) zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

Część uzasadnienia skargi jest tożsama z uzasadnieniem ponaglenia. Skarżący podkreślił, że WWINB nie wyjaśnił braku akt pochodzących z PINB w okresie od 8 lutego 2021 r. do 26 lutego 2021 r. Podtrzymano stanowisko, że to WWINB miał prowadzić postępowanie uzupełniające, a nie PINB. Skarżący uzasadnił także powód, dla którego powinna zostać przyznana suma pieniężna. Sprawa toczy się od 2016 r. i Skarżący ma już dość życia w niepewności, co do tego, jaka jest zabudowa w bezpośrednim jego sąsiedztwie.

Decyzją z dnia [...] marca 2021 r. nr [...] WWINB uchylił decyzję PINB we wskazanym w jej treści zakresie oraz utrzymał ją w mocy w pozostałym zakresie.

W odpowiedzi na skargę WWINB wniósł o jej oddalenie. Po zrelacjonowaniu przebiegu sprawy WWINB stwierdził, że jej stan faktyczny i prawny był skomplikowany. Organ prowadził postępowanie wyjaśniające i zakończył je decyzją z dnia [...] marca 2021 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Na wstępie należy wskazać, że sprawa została rozpoznana w trybie art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zmianami, zwanej dalej "p.p.s.a."). Powołany przepis stanowi: "Sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania." Niewątpliwie wniesiona skarga dotyczy bezczynności i przewlekłości WWINB w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych. Z tych względów zarządzeniem z dnia 24 maja 2021 r. Przewodniczący Wydziału II. tut. Sądu wyznaczył termin posiedzenia niejawnego na dzień 23 lipca 2021 r. zaznaczając, że sprawa ma być skierowana do rozpoznana w trybie uproszczonym. Na podstawie art. 120 p.p.s.a. w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 137) sądy administracyjne sprawują kontrolę nad działalnością administracji publicznej przyjmując jako kryterium kontroli zgodność z prawem. Ponadto zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. w zakresie realizowanej kontroli, Sąd nie jest związany granicami skargi, w związku z czym zarzuty podniesione w jej treści nie wyznaczają kierunku analizy podejmowanej przez Sąd.

Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę (w tym także skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania wskazaną w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).

Złożenie ponaglenia wywiera skutek wyczerpania przez stronę przysługujących jej środków zaskarżenia (art. 52 § 1 p.p.s.a.), a tym samym umożliwia skuteczne wniesienie skargi na bezczynność/przewlekłe prowadzenie postępowania organu pozostającego w zwłoce i niepodejmującego w ustawowym terminie aktów wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a. W sprawach tego rodzaju skarg nie ma znaczenia, jaki okres upłynął pomiędzy ponagleniem wniesionym w trybie art. 37 § 1 k.p.a., a skargą do sądu administracyjnego. Warunkiem formalnym skargi jest wyłącznie złożenie takiego ponaglenia w toku postępowania, którego prowadzenie w sposób przewlekły kwestionuje się w skardze (por. postanowienie NSA z dnia: 10 października 2013 r., sygn. I OZ 893/13 oraz 2 września 2020 r. sygn. II OSK 3732/18, dostępne na stronie: https://cbois.nsa.gov.pl – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, zwana dalej "CBOSA").

Nie budzi wątpliwości Sądu, że w okolicznościach badanej sprawy stosowny tryb został wyczerpany – ponaglenie złożono pismem z dnia 3 lutego 2020 r., zatem przed zakończeniem postępowania.

Przechodząc do merytorycznego rozpoznania przedmiotowej skargi należy zauważyć, że w niniejszym postępowaniu kluczowym obowiązkiem Sądu było zbadanie, czy zarzucana w skardze bezczynność i przewlekłość organu nadzoru budowlanego rzeczywiście istniała – tak w dacie wniesienia skargi, jak i w dacie wyrokowania – a jeśli tak, to czy miała ona charakter rażący.

Zauważyć należy, iż stan "przewlekłego prowadzenie postępowania" wyodrębniono z dotychczasowego pojęcia "bezczynności" w celu rozszerzenia ochrony prawnej stron przed naruszaniem przez organy terminowego załatwiania spraw. Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 735, zwanej dalej "k.p.a.") bezczynność to stan, w którym nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. (a więc w terminie dodatkowym wyznaczonym przez organ). Przewlekłość z kolei odnosi się do oceny sprawności działania organu - w myśl art. 37 § 1 pkt 2 k.p.a. przewlekłe prowadzenie postępowania będzie miało miejsce, jeżeli jest ono prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy. Przewlekłość w prowadzeniu postępowania występuje wówczas, gdy organ nie załatwiając sprawy w terminie, podejmuje czynności opieszale, naruszając zasadę szybkości postępowania z art. 12 k.p.a., a podejmowane przez niego czynności mają charakter pozorny lub nieistotny dla merytorycznego załatwienia sprawy (por. wyrok NSA z dnia: 5 lipca 2012 r., sygn. akt II OSK 1031/12, 3 września 2013 r., sygn. akt II OSK 891/13, 7 maja 2014 r., sygn. akt I OSK 2595/13, dostępne w CBOSA). Zatem, przez pojęcie "przewlekłego prowadzenia postępowania" należy rozumieć sytuację prowadzenia postępowania w sposób nieefektywny, poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu, bądź wykonywanie czynności pozornych i zbędnych. Warto dodać, że stwierdzenie, iż organ działa przewlekle, nie musi być warunkowane formalnym uchybieniem terminom załatwienia sprawy. Innymi słowy, organ nie może się uchylić od zarzutu przewlekłości, chociażby nawet skutecznie zawiadamiał o nowych terminach załatwienia sprawy (a więc formalnie nie był bezczynny). Sąd badając przewlekłość postępowania kontroluje sprawność podejmowania przez organy czynności, przy czym oczywiście musi mieć na względzie wymogi z art. 35-36 k.p.a. Regulacje zawarte w tych przepisach wyznaczają – jak wyżej wyjaśniono – granice, od której stwierdzona może zostać bezczynność organu, jednak również stanowią pewną perspektywę dla oceny przewlekłości.

Skarżący zarzuca organowi nadzoru budowlanego przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie nakazania wykonania określonych robót budowlanych. Ponadto zarzuca się WWINB także pozostawanie w bezczynności. Organ nadzoru budowlanego odpiera te zarzuty twierdząc, że sprawa była skomplikowana, a samo postępowanie administracyjne zostało zakończone w dniu 30 marca 2021 r. Sąd podziela stanowisko WWINB, co wynika z następującej argumentacji.

Jako bezsporne jest to, że akta sprawy powróciły do WWINB w dniu 12 listopada 2020 r. w związku z prawomocnym wyrokiem tut. Sądu. W świetle przepisu art. 35 § 3 k.p.a.: "Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania.", termin załatwienia niniejszej sprawy wynosił miesiąc począwszy od dnia 12 listopada 2020 r. Oznacza to, że sprawa powinna być zakończona najpóźniej w dniu 12 grudnia 2020 r.

Z uwagi na czynności, jakie tut. Sąd polecił wykonać w ponownie przeprowadzonym postępowaniu WWINB, sprawie nadano bieg. W tym miejscu należy od razu odnieść się do zarzutu pojawiającym się w ponagleniu jak i w skardze, a który dotyczy inkryminowanego zwrócenia się do organu I instancji tj. PINB, co w ocenie Skarżącego miało stanowić naruszenie przepisów prawa. Zgodnie z art. 136 § 2 k.p.a. jeżeli decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie, na zgodny wniosek wszystkich stron zawarty w odwołaniu, organ odwoławczy przeprowadza postępowanie wyjaśniające w zakresie niezbędnym do rozstrzygnięcia sprawy. Jeżeli przyczyni się to do przyspieszenia postępowania, organ odwoławczy może zlecić przeprowadzenie określonych czynności postępowania wyjaśniającego organowi, który wydał decyzję. W powołanym przepisie uwidacznia się jedna z zasad ogólnych postępowania administracyjnego. Jest nią zasada szybkości postępowania określona w art. 12 § 1 k.p.a.

Nakaz tut. Sądu przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego we wskazanym zakresie przez organ II instancji nie zwalnia tego organu z możliwości zwrócenia się do organu I instancji, pod warunkiem, że zastosowanie takiego trybu będzie służyło szybkości postępowania. Mając na względzie to, że przedmiotem niniejszej sprawy jest bezczynność i przewlekłość postępowania, czynienie zadość zasadzie szybkości postępowania jest jak najbardziej pożądanym zachowaniem ze strony WWINB. Zwrócenie się do PINB z poleceniem wykonania określonych czynności na jego rzecz miało na celu skrócenie czasu postępowania. Wykonywanie zleconych czynności przez PINB pozwalało jednocześnie WWINB na prowadzenie innych czynności związanych ze sprawą. Oznacza to prowadzenie postępowania co najmniej dwutorowo prowadząc do wniosku o usprawnieniu procesu podejmowania poszczególnych czynności.

Uwarunkowanie aksjologiczne wynikające z art. 136 § 2 w związku z art. 12 § 1 k.p.a. uzasadnia możliwość zwrócenia się przez organ II instancji do organu I instancji celem przyspieszenia postępowania administracyjnego. Z tego względu zarzut Skarżącego, jakoby zlecenie przeprowadzenia postępowania uzupełniającego stanowiło naruszenie prawa, jest niezasadny.

Odnosząc się do analizy bezczynności i przewlekłości postępowania na gruncie niniejszej sprawy, Sąd w składzie orzekającym doszedł do przekonania, że WWINB nie dopuścił się żadnych z zarzucanych zaniechań.

Przypominając pojęcie bezczynności, polega ona na niezałatwieniu sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. Oznacza to, że dla skutecznego postawienia WWINB zarzutu bezczynności, organ ten musiałby nie załatwić sprawy w terminie miesięcznym, ewentualnie dwumiesięcznym, ani w terminie przez siebie wskazanym.

Podkreślenia wymaga, że WWINB przed upływem każdego z wyznaczanych przez siebie terminów, powiadamiał strony postępowania o fakcie nie załatwienia sprawy w terminie. Przede wszystkim uwagę zwraca skomplikowany charakter sprawy, który wymagał ponownej analizy autorki opracowania inwentaryzacji budynku. Konieczność skorzystania z fachowej wiedzy M. W. wymagało oczekiwania przez WWINB na zapoznanie się z efektami jej pracy. Zatem o szczególnie skomplikowanym charakterze sprawy można mówić, gdy stan faktyczny sprawy jest zawiły, wymaga przeprowadzenia licznych czynności dowodowych, a także w przypadku złożonego, niełatwego do ustalenia stanu prawnego, wymagającego wnikliwej analizy i wykładni przepisów prawa (wyrok WSA w Olsztynie z dnia 14 stycznia 2020 r., sygn. akt II SAB/Ol 49/19, dostępny w CBOSA).

Złożona analiza prowadzona przez M. W. wymagała następnie dokonania subsumpcji przepisów prawa, których wykładnia wymagała tym razem odpowiedniego dostosowania do nowych ustaleń faktycznych.

W niniejszej sprawie znaczenie kluczowe ma przepis art. 36 § 1 i 2, a także art. 35 § 5 k.p.a. Podkreślenia wymaga to, że do terminów załatwienia sprawy administracyjnej nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu. Brzmienie tego przepisu (art. 35 § 5 k.p.a.) oznacza, że ewentualne przedłużenie postępowania spowodowane koniecznością przeprowadzenia postępowania dowodowego może uwolnić w konkretnym przypadku organ od zarzutu bezczynności, nawet jeśli doszło do przekroczenia terminu określonego w art. 35 k.p.a., ale tylko w sytuacji, jeżeli organ wykaże się określoną aktywnością (wyrok NSA z dnia 13 marca 2020 r., sygn. akt I OSK 715/19, dostępny w CBOSA).

Nie sposób uznać, że postawa WWINB cechowała się biernością. Organ ten był zobowiązany do przeprowadzenia postępowania uzupełniającego, a zatem podjął niezbędne czynności do ustalenia okoliczności faktycznych, mających wpływ na wynik sprawy. Konieczność oczekiwania na efekty pracy M. W. stanowi okoliczność, na którą ani PINB, ani WWINB nie mieli wpływu.

W tym miejscu należy ponownie wspomnieć art. 36 § 1 i 2 k.p.a. Gdy obiektywnie nie jest możliwe zachowanie terminów, strona powinna być informowana o regułach, co do kolejności załatwiania spraw oraz o realnej dacie rozpatrzenia jej dotyczącej (wyrok WSA w Warszawie z dnia 12 grudnia 2019 r., sygn. akt II SAB/Wa 572/19, dostępny w CBOSA). Nie jest istotne przy tym, że Skarżący otrzymał zawiadomienie o niezałatwieniu sprawy po upływie terminu do jej załatwienia. Nie ma to zatem wpływu tak na bezczynność jak i na przewlekłość (zob. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 18 lipca 2019 r., sygn. akt I SAB/Po 4/19, dostępny w CBOSA). Zawiadomienie o niezałatwieniu sprawy w terminie ma charakter informacyjny. Nie wywołuje żadnych skutków prawnych. Organ jedynie informuje stronę o przyczynach niezałatwienia sprawy i o nowym terminie, w którym powinna ona zostać załatwiona. Ma ono zatem pewien walor dokumentacyjny, podanie bowiem przyczyn niezałatwienia sprawy obrazuje dodatkowo przebieg postępowania (wyrok WSA w Warszawie z dnia 6 grudnia 2013 r., sygn. akt III SAB/Wa 35/13, dostępny w CBOSA). Podobne stanowisko wyraża doktryna. "Należy zgodzić się ze stanowiskiem wyrażonym już w literaturze, że zawiadomienie powinno być dokonane niezwłocznie z chwilą pojawienia się przeszkód w załatwieniu sprawy w terminie. Na podstawie omawianej regulacji organ administracji powinien poinformować strony postępowania również o każdym nieprzewidywanym przekroczeniu terminu załatwienia sprawy." (W. Sawczyn, Administracyjne postępowanie ogólne [w:] R. Hauser, A. Skoczylas (red.), Postępowania administracyjne i sądowoadministracyjne z kazusami, Warszawa 2017, s. 82). Z powołanego cytaty wynika wprost, że jak tylko pojawia się okoliczność uzasadniająca podejrzenie niezałatwienia sprawy w terminie, organ administracji publicznej powinien niezwłocznie wystosować taką informację, mimo tego, że zawiadomienie o tym fakcie dotrze do strony postępowania już po jego upływie. Poza tym, zdaniem P. Przybysza: "Z komentowanego przepisu [art. 36 k.p.a. – uwaga Sądu] nie wynika wprost, że strona powinna być zawiadomiona o nowym terminie sprawy przed upływem poprzedniego terminu." (P. Przybysz, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Lex/el. 2021). Zatem, zarzut Skarżącego, iż nie powiadomiono go o fakcie niezałatwienia sprawy przed upływem terminu jest nieuzasadniony.

Zestawiając wszelkie daty pism, jakie były wysyłane przez WWINB w toku postępowania należy zauważyć to, o czym już wspomniano. Organ nadzoru budowlanego za każdym razem informował strony postępowania o niezałatwieniu sprawy, czego zresztą pełnomocnik Skarżącego nie kwestionuje. I tak, dnia 3 grudnia 2020 r. wystąpiono o przeprowadzenie postępowania uzupełniającego, jednocześnie zaznaczając, że sprawa zostanie załatwiona do dnia 31 stycznia 2021 r. Jeszcze przed tą datą, WWINB zawiadomił pismem z dnia 28 stycznia 2021 r., że sprawa będzie załatwiona najpóźniej do dnia 28 lutego 2021 r., co wynikało z konieczności oczekiwania na odpowiedź z PINB z uwagi na zwłokę M. W..

Następnie, dnia 8 lutego 2021 r. WWINB otrzymał odpowiedź z PINB, ale bez dokumentów sprawy. Dopiero dnia 26 lutego 2021 r., a więc na dwa dni przed upływem kolejnego wyznaczonego terminu wystąpiono o zwrot dokumentacji i powiadomiono też strony, że sprawa będzie załatwiona do dnia 31 marca 2021 r. Dnia 8 marca 2021 r. zwrócono komplet akt sprawy, a decyzję wydano przed upływem terminu – [...] marca 2021 r.

Skarżący był zatem informowany o niezałatwieniu sprawy. Brak dostatecznie szybkiego zreflektowania się przez WWINB, że dnia 8 lutego 2021 r. nie otrzymał akt sprawy z PINB nieco przedłużyło postępowanie, ale organ II instancji wystąpił o zwrot i orzekał na podstawie niezbędnych dokumentów sprawy.

Nie można uznać, że organ był bezczynny, a jego działalność była przewlekła. WWINB występował o uzyskanie dokumentacji, której zgromadzenie polecił mu tut. Sąd. Przedłużanie się sprawy wynika z działalności PINB i autorki dokumentacji, która uzupełniała ją z sygnalizowanym opóźnieniem oraz wykonywała działania zlecone.

W przypadku uznania przez organ administracji, że akta sprawy znajdujące się w innym organie lub sądzie i są mu rzeczywiście niezbędne do merytorycznego zakończenia postępowania, organ ten powinien wyczerpać wszelkie możliwe środki do uzyskania wglądu w akta, w tym np. poprzez ich wypożyczenie, bądź zapoznanie się z nimi w siedzibie tego organu/sądu lub zrobienie kserokopii niezbędnych dokumentów. Brak akt sprawy i brak możliwości skompletowania materiału dowodowego spowodowane niedociągnięciami organizacyjnymi, nie może tłumaczyć niedochowania terminu w jej załatwieniu. Nie jest bowiem okolicznością, o której mowa w art. 35 § 5 k.p.a. (wyrok WSA w Opolu z dnia 18 maja 2020 r., sygn. akt II SAB/Op 18/20, dostępny w CBOSA). Należy zauważyć, że WWINB zreflektował się o braku niezbędnej dokumentacji jeszcze w trakcie terminu do załatwienia sprawy (na dwa dni przed końcem terminu – 26 lutego 2021 r.). Podczas biegu terminu do załatwienia sprawy WWINB powiadomił strony postępowania o niezałatwieniu sprawy i wskazał nowy termin, z którego się wywiązał.

Należy podkreślić, że w świetle powołanego orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, WWINB spełnił swoją powinność i wezwał PINB do doręczenia akt administracyjnych do jego siedziby. Tym samym, organ nadzoru budowlanego wyczerpał możliwości działania celem zgromadzenia materiału dowodowego w sprawie. Nieuzyskanie akt sprawy mogłoby stanowić zarzut dla WWINB. Ani brak akt sprawy związany z ich przesłaniem innemu organowi, ani też bierne oczekiwanie na ich zwrot, nie jest przyczyną niezależną od organu, uzasadniającą zwłokę w załatwieniu sprawy w terminie. W przypadku przekazania akt sprawy, w związku z innym toczącym się postępowaniem, organ administracji publicznej powinien wykazać aktywność zmierzającą do odzyskania tych akt (wyrok WSA w Opolu z dnia 18 maja 2020 r., sygn. akt II SAB/Op 20/20, dostępny w CBOSA). Bezsporne jest to, że WWINB wykazał się należną aktywnością. Czas reakcji PINB, a także czas związany z obrotem korespondencji również nie mogą mieć wpływu na ocenę postawy WWINB.

Podsumowując, zachowania organu nadzoru budowlanego nie cechowała ani bezczynność, ani przewlekłość postępowania. Decyzja kończąca postępowanie zapadła przed końcem daty wskazanej przez WWINB. W odniesieniu do przewlekłości postępowania, WWINB podejmował wszystkie niezbędne czynności, które zmierzały do terminowego zakończenia sprawy. Organ nie miał wpływu na wiele z tych czynności, szczególnie gdy chodzi o uzupełnienie materiału przez M. W., która sama przedłużyła czas swojej pracy, o czym powiadomiła PINB, a ten WWINB. Nie można zatem uznać, aby WWINB dopuścił się zaniechania, które podlega dezaprobacie.

Mając powyższe na uwadze Sąd doszedł do przekonania o niezasadności zarzutów podniesionych w skardze. Sąd nie znalazł także innych okoliczności uzasadniających stwierdzenie bezczynności lub przewlekłości postępowania. W związku z tym Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę, o czym orzeczono w sentencji wyroku.