Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 1049/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2010-09-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono wniosek o przyznanie prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par 1 pkt 2 w zw z art. 245 par 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), po rozpoznaniu w dniu 17 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy J. Ć. ( Ć.) na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie wywłaszczenia i odszkodowania w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych p o s t a n a w i a oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy


UZASADNIENIE

Do skargi kasacyjnej z dnia [...]r. skarżący dołączył urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. We wniosku skarżący wskazał, że w związku z powodzią nie posiada dochodów i pracuje dorywczo w [...]. Podniósł, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz ze swoją małżonką oraz trójką dzieci. W skład ich majątku wchodzi budynek mieszkalny o pow. 120 m2 oraz nieruchomość rolna o pow. 2,60 ha. Źródłem dochodu wnioskodawcy jest wynagrodzenie za pracę za granicą w wysokości 1000 euro miesięcznie. J. Ć. dokonał zestawienia stałych wydatków, z których wynika, że co miesiąc płaci 80 zł za dostawy wody, 332 zł za energię elektryczną, 80 zł za usługi telekomunikacyjne, 45 zł za gaz, 200 za zakup lekarstw, za wyprawkę szkolną 800 zł. Podatek rolny od nieruchomości, który skarżący również zaliczył do swoich wydatków wynosi 300 zł rocznie, ponadto ponosi wydatki na żywność i odzież w kwocie 2.300 zł oraz 5000 zł rocznie płaci za opał. Wskazał również, że za podróż do Austrii płaci ponad 200 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje:

Stosownie do treści art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy może nastąpić bądź w zakresie całkowitym, bądź częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przysługuje ono osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Z kolei prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje tylko zwolnienie od opłat sądowych w całości lub części, albo tylko od wydatków, albo od opłat sądowych i wydatków, lub obejmuje tylko ustanowienie fachowego pełnomocnika, przy czym częściowe zwolnienie od opłat lub wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej. Przyznaje się je takim osobom, które wykażą, że nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Jak wynika z treści powołanych przepisów, kryterium przesądzającym o przyznaniu lub odmowie przyznania prawa pomocy jest stan majątkowy wnioskodawcy. Ustawa w sposób precyzyjny określa warunki przyznania prawa pomocy, zaś kryteria te każdorazowo są odnoszone do sytuacji finansowej ubiegającego się o przyznanie prawa pomocy. Dopiero analiza podanych we wniosku okoliczności dokonywana w związku z przepisami ustawy daje odpowiedź, czy w odniesieniu do konkretnej sytuacji zachodzą przesłanki przemawiające za uwzględnieniem wniosku.

Odnosząc przywołaną wyżej regulację prawną do sytuacji majątkowej skarżącego stwierdzić należy, że przewidziana w art. 246 § 1 pkt. 2 p.p.s.a. przesłanka przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym nie została spełniona w stopniu pozwalającym na uwzględnienie złożonego wniosku.

W ocenie Sądu skarżący nie wykazał w sposób dostateczny i przekonujący, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych, które na obecnym etapie postępowania sprowadzają się do obowiązku uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł. Ta kwota, w zestawieniu z sytuacją majątkową skarżącego nie jest na tyle znacząca, aby można było stwierdzić, że jej opłacenie leży poza możliwościami skarżącego. Prawo pomocy przysługuje osobom, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia, bądź też ich środki są bardzo ograniczone i zaspokajają tylko podstawowe potrzeby życiowe. Skarżący nie przedłożył jakiegokolwiek dowodu uwiarygodniającego wysokość swojego dochodu. Należy również wskazać, że w poprzednim wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonym w Sądzie w dniu [...]r. skarżący wskazał, że nieruchomość rolna znajdująca się w jego posiadaniu ma wielkość 11,37 ha, natomiast obecnie skarżący oświadczył, że jest właścicielem 2,60 ha nieruchomości rolnej. Brak jest jakichkolwiek informacji na temat tego składnika majątku.

W tej sytuacji, opierając się na oświadczeniach skarżącego nie sposób przychylić się do złożonego wniosku i stwierdzić, że opłacenie kosztów sądowych jest dla skarżącego zbyt dużym obciążeniem i stanowi barierę w dostępie do sądu.

Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 246 § 1 pkt 2, w zw. z art. 245 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.