Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 900/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-09-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134 par. 1, art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 246 ust. 1 i 2, art. 247 ust. 2, art. 255 ust. 1 pkt 9 i ust. 4, art. 132 ust. 2 pkt 2 i 3
journal: Dz.U. 2013 poz 1410
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej - tekst jednolity
article: art. 80, art. 7, art. 77 par. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Milewska-Karczewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Protokolant ref. staż. Łukasz Kawalec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 września 2016 r. sprawy ze skargi R. z siedzibą w F., Austria na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy oddala skargę w całości


UZASADNIENIE

W dniu [...] marca 2015r. do Urzędu Patentowego RP wpłynął sprzeciw R. GmbH z siedzibą w F., [...], wobec decyzji Urzędu Patentowego RP z dnia [...] października 2013r. o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy BULLTEC o numerze [...]. Powyższe prawo ochronne zostało udzielone na rzecz J. L. oraz G. B. prowadzących wspólnie działalność gospodarczą pod nazwą V. s.c. z siedzibą w [...], a sporny znak towarowy przeznaczony został oznaczania towarów z klasy 11 i 12 Międzynarodowej Klasyfikacji Towarów i Usług. W piśmie wnoszący sprzeciw wskazał, że jest uprawnionym z rejestracji 4 znaków towarowych, a mianowicie:

- słownego znaku towarowego BULL o numerze [...];

- słownego znaku towarowego RED BULL o numerze [...];

- graficznego znaku towarowego o numerze [...];

- wspólnotowego znaku towarowego słowno-graficznego RED BULL o numerze [...].

Jako podstawę prawną wnoszący sprzeciw wskazał art. 132 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (tj. Dz. U. z 2013 r., poz. 1410 – dalej : "p.w.p."). Wnoszący sprzeciw stwierdził, że łudzące podobieństwo spornego znaku towarowego tworzy ryzyko uzyskania przez uprawnione nienależnej korzyści lub też może być szkodliwe dla odróżniającego charakteru bądź renomy znaków wcześniejszych. Wskazał, że o renomie znaków towarowych chronionych na jego rzecz świadczą takie okoliczności jak: wysokość sprzedaży produktów RED BULL, dostęp do towarów w handlu detalicznym oraz gastronomi, kampanie reklamowe i promocyjne, sponsorowanie imprez sportowych, organizowanie imprez popularyzujących uprawianie sportów ekstremalnych, organizowanie imprez muzycznych, ranking Eurobrand 2011, obecność towarów oznaczonych przeciwstawionymi w sprawie znakami towarowymi na całym świecie, artykuły prasowe, ilość fanów na portalu społecznościowym Facebook, a także wyniki badań GfK z 2015r. pt. "Rozpoznawalność i wtórna zdolność odróżniająca graficznego znaku towarowego firmy Red Bul w Polsce" oraz z roku 2005 dotyczących rozpoznawalności słownego znaku towarowego BULL. Wnoszący sprzeciw wskazał również, że renoma znaków towarowych została potwierdzona w orzeczeniach sądów powszechnych. Wnoszący sprzeciw dokonał także porównania podobieństwa porównywanych w sprawie znaków wskazując, że w jego ocenie porównywane znaki są identyczne koncepcyjnie. Podkreślił przy tym, że przesłanką zastosowania art. 132 ust.2 pkt 3 p.w.p. jest sama możliwość uzyskania nienależnej korzyści lub możliwość szkodliwego oddziaływania dla odróżniającego charakteru bądź renomy znaku wcześniejszego. Stwierdził także, że celem uprawnionych jest zapewnienie powodzenia swoim towarom kosztem wnoszącego sprzeciw oraz chęć zdobycia klientów bez ponoszenia jakichkolwiek wydatków na reklamę swoich towarów. Zdaniem wnoszącego sprzeciw takie działanie będzie prowadziło do rozmycia wcześniejszych znaków towarowych i ich osłabienia.

W odpowiedzi z dnia [...] lipca 2015r. uprawnione nie zgodziły się z zarzutami wnoszącego sprzeciw i wniosły o oddalenie sprzeciwu jako bezzasadnego. Wskazały, że stanowisko wnoszącego sprzeciw nie znajduje oparcia w przedstawionym materiale dowodowym. Wskazały, że zastosowanie art. 132 ust.2 pkt 3 p.w.p. uzależnione jest od ustaleń określonych grup odbiorców towarów przy czym w ocenie uprawnionych strony sprzedają zupełnie różne towary. Uprawnione działają bowiem wyłącznie na rynku produkcji części do samochodów, a ich towary można spotkać w sklepach motoryzacyjnych i to one mają renomę w tym segmencie rynku i to ich produkty cieszą się uznaniem klientów. Uprawnione zakwestionowały część dowodów złożonych przez wnoszącego sprzeciw, w szczególności dotyczących badań znajomości oznaczeń wnoszącego sprzeciw. Dokonały również analizy podobieństwa znaków towarowych oraz towarów, dla których znaki te zostały przeznaczone. Podkreśliły przy tym, że jedynym podobieństwem jest wystąpienie w nich wyrazu "BULL". Znaki różnią się natomiast innymi elementami słownymi, pisownią, szykiem wyrazów, oraz grafiką, a ponadto nie są zbliżone do siebie na płaszczyźnie fonetycznej. Wskazały również, że brak jest podstaw do twierdzenia, by postać byka była związana wyłącznie z wnoszącym sprzeciw i wskazały, że zarówno słowo "byk" jak i jego graficzne przedstawienie jest wykorzystywane także przez inne podmioty. W ocenie uprawnionych wnoszący sprzeciw nie wyjaśnił w jaki sposób jego znaki towarowe miałyby doprowadzić do pozyskania nowych klientów bez konieczności czynienia nakładów marketingowych.

Urząd Patentowy RP decyzją z dnia [...] września 2015r. sygn. [...] w trybie postępowania spornego, po rozpatrzeniu na rozprawie w dniu 25 września 2015r. sprawy o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy BULLTEC o numerze [...] udzielonego na rzecz J. L. oraz G. B. prowadzących wspólnie działalność gospodarczą pod nazwą V. s.c. z siedzibą w [...], wszczętej na skutek sprzeciwu uznanego za bezzasadny, wniesionego przez Red Bull GmbH z siedzibą w F., [...] na podstawie art. 132 ust.2 pkt 3 w związku z art. 246 i art. 247 ust.2 ustawy p.w.p. oraz art. 98 k.p.c. w związku z art. 256 ust. 2 p.w.p., oddalił sprzeciw i przyznał solidarnie J. L. i G. B. prowadzącym działalność gospodarczą pod nazwą V. s.c. z siedzibą w [...] od Red Bull GmbH z siedzibą w F., [...] kwotę w wysokości 840 złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania w sprawie.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że zgodnie z art. 246 p.w.p. każdy może wnieść umotywowany sprzeciw wobec prawomocnej decyzji Urzędu Patentowego o udzielenie prawa ochronnego w ciągu sześciu miesięcy od opublikowania w Wiadomościach Urzędu Patentowego informacji o udzieleniu prawa.

Wskazał również, że zgodnie z przepisem na który powołał się wnoszący sprzeciw tj. art. 132 ust.2 pkt 3 p.w.p., nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy jeżeli jest on identyczny lub podobny do renomowanego znaku towarowego, na który udzielono prawo ochronne z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla jakichkolwiek towarów, jeżeli mogłoby to przynieść zgłaszającemu nienależną korzyść lub być szkodliwe dla odróżniającego charakteru bądź renomy znaku wcześniejszego.

Organ wskazał przy tym, że ponieważ uprawniony do spornego znaku towarowego zakwestionował renomę przeciwstawnych znaków towarowych, to na wnoszącym sprzeciw ciąży obowiązek wykazania ich renomowanego charakteru z uwzględnieniem aspektu temporalnego tj. wykazanie istnienia renomy najpóźniej w dacie zgłoszenia spornego znaku towarowego – w niniejszej sprawie na dzień [...] sierpnia 2012r. kiedy to znak towarowy BULLTEC o nr [...] został zgłoszony do Urzędu Patentowego. Organ wyjaśnił przy tym, że stwierdzenie istnienia renomy przeciwstawnych znaków po tej dacie nie ma znaczenia dla przedmiotowej sprawy i nie podlega ocenie Kolegium Orzekającego. Nadto wskazał, że uznanie renomy jednego znaku towarowego nie przesądza jej istnienia w stosunku do innych znaków towarowych, co nakłada na stronę wywodząca z renomy znaków towarowych określone skutki prawne, obowiązek szczególnej staranności w przedstawianiu dowodów na tę okoliczność. Organ podkreślił również, powołując się przy tym na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 sierpnia 2011r. (sygn. akt. II GSK 727/10), że renoma znaku towarowego powinna być wykazana w odniesieniu do krajowych odbiorców, a wiec na terytorium Polski.

Analizując pod kontem renomy przeciwstawione 4 znaki w świetle przedstawionych dokumentów zgromadzonych w sprawie organ uznał, że wnoszący sprzeciw nie wykazał renomy w 2 z pośród 4 przeciwstawionych znaków towarowych, tj. słownego znaku towarowego BULL o nr [...] oraz graficznego znaku towarowego o nr [...], bowiem jak wynika z oświadczenia uprawnionego (karta 343) słowny znak towarowy BULL o nr [...] został wprowadzony na rynek niektórych krajów dopiero w roku 2013, co oznacza, że w dacie zgłoszenia spornego znaku towarowego tj. [...] sierpnia 2012 znak ten w ogóle nie funkcjonował jako samodzielny znak towarowy. Nadto towary ze słownym znakiem towarowym BULL zostały wprowadzone do obrotu wyłącznie w czterech krajach, w śród których nie ma Polski i brak jest również jakichkolwiek informacji, by nawet po tej dacie zgłoszenia spornego znaku towarowego, towary ze słownym znakiem towarowym BULL były dostępne w Polsce. Organ podkreślił przy tym, że rozpoznawalność oznaczeń musi łączyć się ze świadomością istnienia znaku towarowego nakładanego na konkretny towar. Sama rozpoznawalność np. użytego w znaku wyrazu bez skojarzenia go jako znaku towarowego oznaczającego konkretny, dostępny dla przeciętnego odbiorcy produkt nie dowodzi znajomości znaku towarowego.

Odnośnie do graficznego znaku towarowego o nr [...] (organ błędnie w treści decyzji wskazał nr [...] – co jednak nie ma wpływu na rozstrzygniecie i jest oczywistą omyłką pisarską) organ wskazał, że z przedłożonych dokumentów nie wynika by uzyskał on renomę na terytorium Polski w istotnym dla niniejszej sprawy okresie czasu. Z przedłożonych dokumentów nie wynika również by znak ten był znakiem stosowanym samodzielnie, a co najwyżej jako element innego znaku lub oznaczenie towarzyszące innemu znakowi głównemu. Wizerunek pojedynczego, stylizowanego byka umieszczony został jedynie na zdjęciu pudełka (k. 314) oraz na drzwiach samochodu firmowego (k.307), co zdaniem organu nie pozwala na określenie intensywności używania takiego oznaczenia, zwłaszcza ze oznaczenie to (w przywołanych dowodach) nie zostało naniesione na sam towar.

Organ uznał jednak, że w wypadku 2 znaków towarowych tj. Red Bull o nr [...] oraz wspólnotowego znaku towarowego słowno-graficznego Red Bull o nr [...], taka renoma została wykazana. Zdaniem organu o renomie w wypadku tych dwóch znaków świadczą okoliczności zawarte w treści wyroków sądowych załączonych do akt sprawy (wyrok Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 18 marca 2005r. sygn. akt VIII GC 65/04, Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 18 października 2005r. sygn. akt IX GC 1364/04 przez IX GC 371/05, Sądu Okręgowego w Radomiu z dnia 10 lipca 2007r. sygn. akt VIII GC 8/07, VIII GC 9/07, VIII GC 13/07 oraz VIII GC 14/07) oraz załączonych do akt sprawy reklam.

Po stwierdzeniu renomy w wypadku 2 w/w przeciwstawionych znaków organ wskazał, że powyższe stwierdzenie powoduje konieczność dokonania oceny ich podobieństwa do spornego znaku towarowego. Dalszej ocenie podobieństwa organ poddał zatem :

1/ słowny znak: Red Bull o nr [...];

2/ wspólnotowy znak towarowy słowno-graficzny Red Bull o nr [...]:

[pic]

oraz sporny słowno-graficzny znak towarowy BULLTEC o nr [...]:

[pic]

- uznając, że są one podobne.

Dokonując oceny podobieństwa porównywanych w sprawie znaków towarowych organ wskaz, że przedmiotem tej oceny jest ich zarejestrowana postać co powoduje, że bez znaczenia pozostaje kwestia faktycznego nakładania znaku towarowego na wybrane towary oraz forma jaką przybiera w obrocie. Organ wskazał, że poza oceną pozostaje także kształt opakowania oraz obecność innych elementów słownych lub graficznych towarzyszących znakowi towarowemu nałożonemu na towar.

Analizując powyższe znaki organ podniósł, że porównywane w niniejszej sprawie znaki towarowe nie są, co bezsporne, znakami identycznymi. Cechy strukturalne spornego znaku towarowego wskazują, że nie jest on adaptacją znaków towarowych RED BULL. Podobieństwo tych znaków osadza się na odwołaniu w swej treści do nazwy i postaci tego samego zwierzęcia. Zdaniem organu elementy te zostały jednak inaczej koncepcyjnie wykorzystane, jako że słowo BULL stanowi część jednego wyrazu BULLTEC, zaś w znakach przeciwstawionych występuje jako druga w sąsiedztwie innego elementu słownego RED. Graficzne stylizacje byków są odmienne i nie nawiązujące do siebie. Wprawdzie sylwetki tych zwierząt w znakach słowno-graficznych przedstawione zostały w ujęciu dynamicznym, to jednak ich wizerunki już w pierwszym percepcyjnym postrzeganiu różnią się w sposób wyraźny. Inne jest także położenie względem elementów słownych użytych w porównywanych znakach towarowych. Wizualnie znaki te wykazują podobieństwo z uwagi na wspólną ideę wykorzystania nazwy i wizerunku tego samego zwierzęcia, jednakże warstwa słowna oraz graficzna wskazuje na odmienność. Wykorzystanie określonych słów, a mianowicie RED BULL oraz BULLTEC wskazuje na fonetyczną tożsamość sylaby/wyrazu BULL z jednej strony, z drugiej pozostałe elementy słowne oraz ich miejsce w szyku czynią znaki na tyle fonetycznie odmiennymi, że przeciętny odbiorca rozróżni je, nawet przy uwzględnieniu wątpliwości co do prawidłowego odbioru fonetycznego nazw powstałych lub zaczerpniętych z języka obcego. Podobne podobieństwa i różnice wyczuwane będą na płaszczyźnie znaczeniowej gdzie przeciwstawione znaki towarowe odbierane będą i tłumaczone wprost jako "czerwony byk", zaś sporny znak towarowy, będący nowym, fantazyjnym słowem kojarzyć się będzie z takimi treściami jak: byk oraz technika, technologia, etc. Całościowe postrzeganie znaków towarowych nie wskazuje zatem, wbrew twierdzeniom wnoszącego sprzeciw na podobieństwo łudzące. Mając jednak na uwadze wykorzystanie w spornym znaku towarowym stylizowanej postaci byka oraz członu BULL jako części słowa BULLTEC tłumaczonego i z pewnością rozumianego w Polsce jako wyraz: "byk", a także wykorzystanie czerwonej kolorystyki, zdaniem organu, nie można twierdzić, że oceniane w niniejszej sprawie znaki są niepodobne.

Organ wskazał również, że dla zastosowania art. 132 ust.2 pkt 3 p.w.p. jako podstawy unieważnienia prawa ochronnego niezbędne jest ustalenie istnienia powiazań między znakami towarowymi skutkującymi w przewidzianymi w powyższym przepisie konsekwencjami w postaci możliwości przyniesienia uprawnionemu nienależnej korzyści lub szkodliwości dla odróżniającego charakteru bądź renomy znaku wcześniejszego. Z tego względu zdaniem organu należy brać wszystkie czynniki istotne dla okoliczności w sprawie. Organ uznał przy tym, że istniejące między porównywanymi znakami towarowymi podobieństwo nie jest wysokie a całościowe postrzeganie spornego znaku towarowego nie pozwala stwierdzić, że znak ten jest imitacją znaków przeciwstawionych lub też, że wykorzystuje on poszczególne elementy w identycznej postaci lub według tej samej koncepcji. Ponadto treść znaków RED BULL wskazuje, że nie maja one szczególnie silnej zdolności odróżniającej, Nie zawierają one wyrazu fantazyjnego, niepowtarzalnego, stworzonego wyłącznie na użytek oznaczenia, które ma opatrywać towar. Znak towarowy RED BULL składa się z dwóch niewyszukanych wyrazów zaczerpniętych z języka angielskiego, których znaczenie jest ogólnie jasne. Są one oczywiście fantazyjne w odniesieniu do towarów oznaczonych tymi znakami towarowymi w tym sensie, że ich treść nie stanowi żadnego opisu czy też informacji o towarze. Nie są to jednak wyrazy wymyślone, lecz zaczerpnięte z zasobu języka angielskiego, co siłą rzeczy ogranicza siłę odróżniającą znaku towarowego, Nie można twierdzić, że wyraz BULL czy też wyraz BYK albo też graficzne stylizacje tego zwierzęcia jako takie zostały wykorzystane przez wnoszącego sprzeciw po raz pierwszy w obrocie gospodarczym. Organ wskazał również, że odnosząc się do stopnia odróżniającego charakteru należy mieć na uwadze pewne konotacje znaczeniowe i skojarzenia jakie budzi nazwa czy postać takiego zwierzęcia w świadomości przeciętnych odbiorców nie tylko zresztą w Polsce. Niewątpliwie bowiem zwierzę takie jak byk (czy inne podobne, duże, silne zwierzę) kojarzone jest i wykorzystywane w szeroko pojętej kulturze dla aluzyjnego zakomunikowania pewnych cech. W obrocie gospodarczym może być (i pewnie jest) wykorzystywane dla podkreślenia siły, mocy niektórych produktów (np. napojów alkoholowych, silników i różnorakich maszyn) lub też dla podkreślenia ekspansji lub dominującej roli danego podmiotu w określonym sektorze rynku. Postrzeganie postaci byka bardziej jako pewnego symbolu powoduje, że w odniesieniu do danego podmiotu stosującego go w obrocie będzie on kojarzony przez pryzmat jego konkretnej stylizacji otoczenia słowno-graficznego w jakim występuje oraz konkretnych produktów jakie opatruje, Nie sposób zatem twierdzić, że to przeciwstawione znaki towarowe mają tak oddziaływać na potencjalnych odbiorców towarów oznaczonych znakiem BULLTEC, że zaistnieją dalsze przesłanki o jakich mowa w art. 132 ust.2 pkt 3 p.w.p. Powyższy wniosek potwierdza zupełnie różny charakter towarów, dla których sporny znak towarowy jest przeznaczony. Są to przede wszystkim towary motoryzacyjne lub oświetleniowe wiec zasadniczo dostępne w specjalistycznych punktach sprzedaży (np. sklepach motoryzacyjnych, warsztatach samochodowych). Nawet jeśli część z nich dostępna jest w sklepach wielobranżowych, to często do ich zastosowania wymagana jest odpowiednia wiedza, podwyższona uwaga. Wszystko to wskazuje, że towary stron, pomimo iż mogą być nabywane przez tych samych potencjalnych odbiorców, należą do zupełnie różnych sektorów rynku. Organ wskazał przy tym, że bez znaczenia w powyższym zakresie jest angażowanie się przez wnoszącego sprzeciw także w sponsoring imprez motoryzacyjnych. Przeciętny odbiorca napojów energetycznych jest bowiem świadomy, że wnoszący sprzeciw nie świadczy usług i nie sprzedaje towarów branży motoryzacyjnej i odróżnia towar jako taki od reklamy towaru, która może odwoływać się tematycznie do najróżniejszych dziedzin. Powyższe okoliczności prowadzą także do wniosku, że istnienie na rynku spornego znaku towarowego nie kryje ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd, w szczególności jeśli o ryzyku tym decyduje wypadkowa podobieństwa samych znaków towarowych oraz towarów oznaczonych tymi znakami. Zatem stopień odróżniający przeciwstawionych znaków towarowych (oceniany także w kontekście popularności wykorzystywania postaci zwierząt z uwagi na cechy jakie się im przypisuje), postać spornego znaku towarowego oraz różny zakres ochrony wyznaczony wykazem towarów spornego znaku towarowego wskazuje, ze ochrona i funkcjonowanie tego oznaczenia nie będzie prowadzić do następstw o jakich mowa w powołanym w sprzeciwie przepisie p.w.p., gdyż w świetle przywołanej powyżej oceny porównywanych znaków towarowych oraz ich wzajemnych relacji wskazujących na brak powiązań oznaczeń w świadomości odbiorców nie można uznać, że uprawdopodobniona została nienależna korzyść uprawnionych do prawa ochronnego na sporny znak towarowy lub szkodliwość dla odróżniającego charakteru lub renomy znaków wcześniejszych.

Niezgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem R. GmbH z siedzibą w F., [...] wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zaskarżając przedmiotową decyzję w całości i zarzucając naruszenie:

1/ przepisów prawa materialnego, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, tj. art. 132 ust. 2 pkt 3 p.w.p. poprzez jego błędną wykładnię:

- polegającą na dowolnym uznaniu, iż renoma wcześniejszych znaków towarowych pozostaje bez wpływu na ocenę podobieństwa znaków towarowych w sytuacji gdy w przypadku znaków renomowanych wystarczy, by stopień podobieństwa między wcześniejszym renomowanym znakiem towarowym a oznaczeniem późniejszym skutkował wywołaniem u danego kręgu odbiorców przekonania, że między oznaczeniem a znakiem występuje pewien związek;

- skutkującą pominięciem oceny przesłanek czerpania korzyści lub szkodliwości dla odróżniającego charakteru lub renomy znaku z wcześniejszym pierwszeństwem, podczas gdy do zastosowania tego przepisu muszą być spełnione łącznie trzy wskazane w nim okoliczności (renoma znaku wcześniejszego, podobieństwo do wcześniejszego znaku renomowanego oraz jedna z okoliczności wskazanych powyżej);

2/ przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, 77 § 1, 80, oraz art. 107 § 3 k.p.a. poprzez:

- nieprzeprowadzenie badania w zakresie: prawdopodobieństwa uzyskania przez uczestniczki nienależnej korzyści ze znaków skarżącego RED BULL cieszących się renomą, prawdopodobieństwa szkodliwego oddziaływania dla odróżniającego charakteru lub renomy znaków skarżącego RED BULL - co miało istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem skutkowało uznaniem braku spełnienia wszystkich przesłanek z art. 132 ust.2 pkt 3 p.w.p. i doprowadziło do nieuzasadnionego oddalenia sprzeciwu skarżącego;

- poprzez błędne uznanie , iż znaki skarżącego BULL [...] i [...] nie są znakami renomowanymi i w konsekwencji niezasadne ich pominięcie przy ocenie podobieństwa spornego znaku BULLTEC do renomowanych znaków skarżącego, podczas gdy prawidłowo przeprowadzone badanie podobieństwa znaków z uwzględnieniem wpływu renomy wszystkich wskazanych znaków skarżącego prowadziłoby do przyjęcia przez Urząd Patentowy zasadności żądań skarżącego;

- poprzez nieprzeprowadzenie oceny, czy z powodu renomy wcześniejszych znaków towarowych skarżącego, ustalony przez organ niewysoki stopień podobieństwa znaków RED BULL do znaku BULLTEC nie jest mimo wszystko wystarczający do tego, aby zainteresowany krąg odbiorców dostrzegł związek między spornymi znakami, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem skutkowało uznaniem braku wypełnienia wszystkich przesłanek art. 132 ust.2 pkt 3 p.w.p. i w konsekwencji nieuzasadnionym oddaleniem sprzeciwu skarżącego.

Podnosząc powyższe zrzuty strona skarżąca wniosła o uchylenie w całości decyzji Urzędu Patentowego z dnia [...] września 2015r. oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu strona skarżąca szczegółowo uzasadniła zawarte w skardze zarzuty.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w skarżonym orzeczeniu oraz odnosząc się dodatkowo do stawianych w skardze zarzutów.

W dniu [...] sierpnia 2016r. do Sądu wpłynęło pismo skarżącego podtrzymujące dotychczasowe stanowisko w sprawie oraz odnoszące się do stanowiska Urzędu Patentowego zawartego w odpowiedzi na skargę.

W dniu [...] września 2016r. do Sądu wpłynęło również stanowisko uczestniczek postępowania wnoszące o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (jt.Dz.U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – jt.Dz.U. z 2016r. poz. 718 z późn. zm. dalej: p.p.s.a.).

Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia.

Postępowanie w tej sprawie wywołało wniesienie sprzeciwu przez spółkę R. GmbH z siedzibą w F., [...] wobec decyzji Urzędu Patentowego z dnia [...] października 2013r. o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy BULLTEC o nr [...] na rzecz J. L. oraz G. B. prowadzących wspólną działalność gospodarczą pod nazwą V. s.c. z siedzibą w [...].

Zgodnie z art. 246 ust. 1 p.w.p., każdy może wnieść umotywowany sprzeciw wobec prawomocnej decyzji Urzędu Patentowego o udzieleniu patentu, prawa ochronnego lub prawa z rejestracji w ciągu sześciu miesięcy od opublikowania w Wiadomościach Urzędu Patentowego informacji o udzieleniu prawa. W świetle wyżej cytowanego przepisu sprzeciw jest powszechnym środkiem prawnym służącym każdej osobie, która nie musi wykazywać interesu prawnego we wszczęciu tego postępowania. Art. 246 ust. 2 p.w.p. stanowi, iż podstawę sprzeciwu stanowią okoliczności, które uzasadniają unieważnienie prawa ochronnego, zaś zgodnie z art. 164 p.w.p. okolicznościami tymi są niespełnienie ustawowych przesłanek wymaganych do uzyskania prawa ochronnego na znak towarowy.

Natomiast w świetle art. 247 ust. 2 p.w.p., w sytuacji w której uprawniony w odpowiedzi na zawiadomienie Urzędu podniesie zarzut, że sprzeciw jest bezzasadny, sprawa zostaje przekazana do rozstrzygnięcia w postępowaniu spornym. W myśl art. 255 ust. 1 pkt 9 p.w.p., sprawy o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy na skutek sprzeciwu uznanego przez uprawnionego za bezzasadny, rozpatruje się w trybie postępowania spornego. Sąd uwzględnił w sprawie specyfikę tego postępowania. I tak, w świetle art. 255 ust. 4 p.w.p. Urząd Patentowy rozstrzyga sprawę w trybie postępowania spornego w granicach wniosku i jest związany podstawą prawną wskazaną przez wnioskodawcę. Zatem to strony wyznaczają kierunek toczącego się postępowania, a w szczególności przedstawiają dowody dla ustalenia faktów mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Dlatego w tym postępowaniu na Urzędzie Patentowym nie ciąży obowiązek zbierania materiału dowodowego, jaki - na zasadach ogólnych spoczywa - na organie (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 marca 2014 r., sygn. akt II GSK 1597/12). Organ winien przy tym dopuścić jako dowód wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia istoty danej sprawy, z zastrzeżeniem, że nie jest to sprzeczne z obowiązującym prawem. Nic nie zwalnia zaś organu z obowiązku dokonania zgodnie z przepisem art. 80 k.p.a. oceny na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona.

W tego typu sprawach występuje zatem odmienność w zakresie postępowania dowodowego istotnie modyfikująca rozumienie przepisów art. 7 oraz art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. w stosunku do standardów proceduralnych ogólnego postępowania administracyjnego.

Podstawą materialnoprawną sprzeciwu w tej sprawie był art. 132 ust. 2 pkt 3 p.w.p., który stanowi, że nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy identyczny lub podobny do renomowanego znaku towarowego zarejestrowanego lub zgłoszonego z wcześniejszym pierwszeństwem do rejestracji (o ile znak taki zostanie zarejestrowany) na rzecz innej osoby dla jakichkolwiek towarów, jeżeli mogłoby to przynieść zgłaszającemu nienależną korzyść lub być szkodliwe dla odróżniającego charakteru bądź renomy znaku wcześniejszego.

Przepis ten, co słusznie zostało zauważone zarówno przez organ jak i stronę skarżącą, stanowi odrębną od art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. podstawę odmowy udzielenia prawa ochronnego gwarantując szerszy zakres ochrony znaków towarowych, które korzystają z renomy.

Uzyskanie tej szerszej ochrony uzależnione jest od łącznego zaistnienia trzech przesłanek, tj. renomy znaku z wcześniejszym pierwszeństwem, podobieństwa znaków towarowych oraz szkodliwości dla odróżniającego charakteru lub renomy znaku z wcześniejszym pierwszeństwem lub uzyskania przez zgłaszającego nienależnej korzyści.

Dlatego też za prawidłowe należy uznać przyjęcie przez organ, że w takim wypadku jest on przede wszystkim zobligowany do ustalenia, czy przeciwstawione znaki mają status znaków renomowanych.

Wskazać należy, że ustawa p.w.p. nie zawiera definicji znaku renomowanego. Rzeczywiście jest zaś tak, jak przyjął to organ, że za podstawową przesłankę uznania znaku towarowego za renomowany traktuje się znajomość znaku przez znaczącą część klientów (tak wyrok ETS z 14 września 1999 r. w sprawie General Motors, C - 375/97; wyroki Sądu Pierwszej Instancji z 13 grudnia 2004 r. w sprawie El Corte Ingles, T - 8/03 i z 25 maja 2005 r. w sprawie SPA Finders, T - 67/04 oraz decyzja OHIM z 17 kwietnia 2009 r. Nr 780 256 w sprawie Tosca). W tych orzeczeniach przyjmuje się, że testem na renomę znaku towarowego, jest znacząca znajomość znaku, a ponadto udział znaku towarowego w rynku, intensywność oraz geograficzny zasięg jego używania, intensywność kojarzenia towarów z tym znakiem, wielkość nakładów poniesionych na reklamę i promocję znaku. Chodzi przy tym, co należy podkreślić, o renomę w kraju, w którym wystąpiono o ochronę.

Tak więc renoma nie jest li tylko prostą konsekwencją rozpowszechnienia znaku. Jest raczej utrwalonym w świadomości kupujących wyobrażeniem o walorach towaru, oczekiwanych i niezawodnie spełnianych cechach. Niezależnie od ustalenia określonego stopnia znajomości znaku renomowany znak towarowy musi charakteryzować się także innymi przymiotami. Renoma znaku wiąże się bowiem z ustaloną wśród zróżnicowanej klienteli opinią o cechach towaru oznakowanego. Renoma jest wypracowywana przez uprawnionego do znaku przez dbałość o poziom towarów, zapobiegliwość o utrwalanie znaku na rynku, np. przez długotrwałą lub intensywną reklamę.

Suma wskazanych elementów decyduje o tym, że znak renomowany to taki, który nabywa i w pełni realizuje "czystą" funkcję przyciągania klienteli. Renoma oznacza zatem ogół pozytywnych wyobrażeń konsumentów o oznaczonych nim wyrobach. Przy ocenie, czy znak jest renomowany należy brać pod uwagę zatem nie tylko stopień znajomości znaku wśród relewantnych klientów oraz zakres i intensywność reklamy towarów oznaczonych znakiem, ale także jakość tych towarów, wartość znaku oraz fakt czy osoby trzecie używają taki znak towarowy, a jeżeli tak, to w jakim zakresie. O renomie znaku towarowego świadczą wreszcie opinie ekspertów, przyznane nagrody i certyfikaty dotyczące towarów oznaczanych znakiem, prezentowanie towarów na różnorakich targach mających na celu promocję towarów.

Podkreślić przy tym należy, że ocena przesłanek renomy musi zostać dokonana w odniesieniu do konkretnych dowodów, znajdujących się w aktach sprawy.

W niniejszej sprawie wnoszący sprzeciw wskazał, że renomowany charakter mają cztery znaki towarowe chronione na jego rzecz, tj.: słowny znak towarowy BULL o nr [...]; graficzny znak towarowy o nr [...], oraz słowny znak towarowy RED BULL o nr [...] i wspólnotowy znak towarowy słowno-graficzny RED BULL o nr [...].

Organ dokonując analizy w tym zakresie w oparciu o dowody przedłożone przez skarżącego uznał, że renoma została wykazana tylko w stosunku do 2 ostatnich wskazanych powyżej znaków, co należy przyjąć za prawidłowe w świetle dokumentów przedłożonych przez skarżącego i znajdujących się w aktach sprawy w tym w szczególności: wymienione powyżej orzeczenia sądów powszechnych, które zapadły w sprawach dot. skarżącej przed datą zgłoszenia spornego znaku i które wskazują na okoliczności świadczące o renomie znaków RED BULL, oraz dokumentów reklamowych.

Organ nie uznał jednak renomy pierwszych dwóch znaków wskazanych powyżej o nr [...] i [...] uznając, że skarżący nie wykazał ich renomy, z czym należy się zgodzić. Podkreślić bowiem należy, że renoma znaku towarowego, na co wskazywał już sąd powyżej, winna być wykazana w odniesieniu do odbiorców na terytorium Polski a nadto winna być ona wykazana najpóźniej na datę zgłoszenia spornego znaku towarowego a zatem w niniejszej sprawie na [...] sierpnia 2012r. Tymczasem jak słusznie ustalił to organ w oparciu o przedłożone przez skarżącą dokumenty, w wypadku wskazanych 2 znaków towarowych, pierwszy z nich tj. znak słowny BULL (nr [...]) został wprowadzony na rynki niektórych krajów dopiero w roku 2013r (oświadczenie strony skarżącej – k. 343), przy czym żaden z tych rynków nie był rynkiem polskim, co oznacza że w dacie zgłoszenia spornego znaku nie funkcjonował on na naszym rynku tym samym trudno jest w takim wypadku mówić o renomie tego znaku. Z kolei drugi ze wskazanych znaków -znak graficzny przedstawiający byka (nr [...]), również prawidłowo, w oparciu o przedstawione dowody, nie został uznany za znak renomowany na terenie Polski. Z dowodów, które zostały przedłożone przez skarżącą nie wynika bowiem aby w dacie [...] sierpnia 2012r. znak ten był używany samodzielnie. Prawidłowo za taki dowód organ nie uznał przedłożonego przez skarżącą badania opinii publicznej pt. "Rozpoznawalność i wtórna zdolność odróżniająca graficznego znaku towarowego firmy R. w Polsce" wykonanego przez GfK SE w stycznia 2015r. (karty 96-110). Nie było ono miarodajne na datę [...] sierpnia 2012r. Zostało bowiem wykonane w styczniu 2015r. a nadto również na tę datę wskazywało, że tylko 32,5% wszystkich badanych widziało znak graficzny lub wydawał on się im znajomy. Organ słusznie również zauważył, że skarżący na potwierdzenie renomy tego znaku przedłożył także zdjęcie pudełka na którym znajduje się wizerunek pojedynczego, stylizowanego byka oraz zdjęcie drzwi samochodu firmowego (k.314 i 307), które jednak nie pozwalają na określenie intensywności używania tego znaku zwłaszcza, że oznaczanie to nie było naniesione na sam towar. Pozostałe przedłożone w sprawie dowody przez skarżącego nie dotyczą tego znaku lecz znaków RED BULL (słownego o nr [...] i słono-graficznego wspólnotowego znaku o nr [...]), które prawidłowo zostały przez organ, w świetle przedłożonych dowodów, uznane za znaki renomowane.

Uznanie dwóch z pośród przeciwstawionych przez skarżącą czterech znaków, za renomowane obligowało organ do dokonania oceny podobieństwa tych znaków do znaku spornego jako całości. Taka ocena została przez organ przeprowadzona i pozwoliła na, prawidłowe uznanie, że znaki są podobne. Oceny podobieństwa znaków towarowych dokonano całościowo przy zwróceniu uwagi na proporcje w sile odróżniającej poszczególnych elementów, a także ich oryginalności i sposobu ich postrzegania, miejscu w znaku i kontekst w jakim poszczególne elementy zostały użyte. Organ w analizie zawartej w uzasadnieniu skarżonego orzeczenia podkreślił, że porównywane znaki nie są identyczne a nadto cechy strukturalne spornego znaku wskazują, że nie jest on adaptacją znaków towarowych RED BULL. Podobieństwo bowiem między tymi znakami zasadzane jest na odwołaniu się w swej treści do nazwy i postaci tego samego zwierzęcia (byka). Jednak wskazane powyżej elementy zostały inaczej koncepcyjnie wykorzystane, jako że słowo BULL w znaku sporny stanowi część jednego wyrazu BULLTEC, natomiast w znakach przeciwstawnych występuje ona jako odrębne słowo i jest ono drugim słowem w sąsiedztwie słowa RED. Również graficzne stylizacje byków w porównywanych znakach są odmienne i nie nawiązują do siebie mimo, iż sylwetki tych zwierząt w obydwu przeciwstawionych sobie znakach słowno-graficznych są przedstawione w ujęciu dynamicznym. Inne jest także położenie elementów graficznych względem elementów słownych, użytych w porównywanych znakach. Organ prawidłowo zauważył, że wykorzystanie określonych słów, a mianowicie RED BULL i BULLTEC wskazuje na fonetyczną tożsamość sylaby BULL z jednej strony lecz z drugiej pozostałe elementy słowne takie jak RED i TEC oraz ich miejsce w szyku czynią porównywane znaki na tyle fonetycznie odmiennymi, że niewątpliwie będą one rozróżnialne przez przeciętnego odbiorcę. Przyjmując tym samym słusznie, że podobnie podobieństwa i różnice będą wyczuwane i odbierane na płaszczyźnie znaczeniowej, gdzie przeciwstawione znaki towarowe odbierane będą i tłumaczone wprost jako "czerwony byk" (RED BULL) a sporny znak będący nowym fantazyjnym słowem kojarzyć się będzie z takimi treściami jak: byk oraz technika, technologia itp. W świetle powyższej analizy prawidłowo organ przyjął, że znaki są podobne. Całościowe postrzeganie znaku spornego oraz znaków przeciwstawnych nie wykazuje jednak, jak to sugeruje w skardze skarżący, łudzącego podobieństwa.

Sąd zauważa w tym miejscu, że samo podobieństwo znaków nie wystarcza aby dowieść, że używanie późniejszego znaku towarowego powoduje lub może powodować czerpanie nienależnej korzyści z charakteru odróżniającego lub renomy wcześniejszego znaku towarowego bądź też działa lub może działać na ich szkodę. Zatem sam fakt podobieństwa znaków w przypadku niepodobnych towarów (jak w niniejszej sprawie) nie musi oznaczać automatycznie naruszenia prawa do znaku renomowanego lub też zaistnienia przesłanki uzasadniającej odmowę udzielenia prawa ochronnego na znak późniejszy. Konieczne jest zatem zbadanie pozostałych przesłanek wskazanych w przepisie art. 132 ust.2 pkt 3.

Niezbędne zatem było przeanalizowanie przez organ, w oparciu dowody złożone w trakcie postępowania, czy podobieństwo to może przynieść zgłaszającemu sporny znak nienależną korzyść lub będzie szkodliwe dla odróżniającego charakteru bądź renomy przeciwstawionych znaków należących do skarżącego. W tym zakresie, w brew stanowisku prezentowanemu przez skarżącego, organ dokonał stosownej analizy z uwzględnieniem szeregu czynników, (m. in. stopień podobieństwa pomiędzy znakami, charakter towarów i usług, dla których porównywane znaki zostały zarejestrowane, krąg odbiorców, siłę renomy wcześniejszego znaku, stopień odróżniającego charakteru wcześniejszego znaku, zarówno samoistny jak i nabyty poprzez używanie, istnienie prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd odbiorców),które jego zdaniem winny być wzięte pod uwagę przy uwzględnieniu, że każdy z nich, rozpatrywany pojedynczo, nie może przesadzać samodzielnie o zastosowaniu art. 132 ust.2 pkt 3 p.w.p. ze skutkiem unieważnienia prawa ochronnego. Ta analiza z którą co do jej prawidłowości należy się zgodzić, pozwoliła organowi na uznanie, że używanie znaku spornego o nr [...] do oznaczenia towarów motoryzacyjnych lub oświetleniowych przez uczestniczki nie będzie powodowało następstw, o których mowa we wskazanym powyżej przepisie.

Powyższe stanowisko sąd podziela wskazując dodatkowo na dwa poglądy Sądu Najwyższego i Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, które z punktu widzenia niniejszej sprawy należy uznać również za istotne, a z których wynika, że niewątpliwie skuteczność ochrony renomowanego znaku towarowego nie wymaga wykazania przez uprawnionego, że używanie późniejszego znaku przez osobę trzecią przyniosło używającemu nieuzasadnioną korzyść lub było szkodliwe dla odróżniającego charakteru bądź renomy znaku wcześniejszego. Wystarczającą przesłanką odmowy rejestracji znaku późniejszego jest sama możliwość uzyskania przez zgłaszającego nienależnej korzyści lub sama możliwość szkodliwego oddziaływania dla odróżniającego charakteru bądź renomy znaku wcześniejszego. Wystarczy zatem prawdopodobieństwo, że zgłaszający mógłby wykorzystać środki i nakłady finansowe poczynione wcześniej przez uprawnionego do znaku renomowanego na zbudowanie renomy znaku i przyciągnięcie nabywców. Zaznaczyć jednak należy, że właściciel wcześniejszego znaku towarowego powinien przedstawić okoliczności, które pozwoliłyby na uprawdopodobnienie przyszłego, niemającego charakteru hipotetycznego prawdopodobieństwa czerpania nienależnej korzyści czy wyrządzenia szkody (zob. wyrok SN z dnia 10 lutego 2011 r., IV CSK 393/10, OSNC 2011, nr 11, poz. 127, LEX nr 785888; wyrok ETS z dnia 27 listopada 2008 r. w sprawie Intel Corporation Inc. przeciwko CPM United Kingdom Ltd., C-252/07, EU:C:2008:655, pkt 115).

Sąd podzielając powyższe poglądy, wskazuje zatem, że właściciel wcześniejszego znaku, w niniejszej sprawie skarżący, winien był przedstawić okoliczności, które pozwoliłyby na uprawdopodobnienie przyszłego, nie mającego charakteru hipotetycznego prawdopodobieństwa czerpania nienależnej korzyści czy wyrządzenia szkody. W tym zakresie organ nie bowiem uprawniony do dokonywania tego rodzaju ustaleń i prowadzenia postępowania wyjaśniającego, jak tego zdaje się oczekiwać skarżący. W niniejszej sprawie zdaniem sądu nie zostały jednak takie okoliczności wskazane przez stronę skarżącą, co zasadnie zostało podniesione przez uczestniczki postępowania sądowego, w piśmie z dnia [...] września 2016r..

Sąd mając powyższe stanowisko na względzie uznał za niezasadne zarzuty podniesione w skardze w tym w szczególności odnoszące się do dokonania przez organ błędnej wykładni art. 132 ust.2 pkt 3 p.w.w. a także odnoszący się zdaniem skarżącego do dokonania oceny podobieństwa porównywanych znaków nie w oparciu o art. 132 ust.2 pkt 3 p.w.p. lecz pkt 2 tego artykułu. Należy bowiem podkreślić, że organ:

- prawidłowo przyjął, że zastosowanie art. 132 ust.2 pkt 3 p.w.p. ze skutkiem unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy (w postępowaniu kontradyktoryjnym po uzyskaniu przez znak rejestracji) uzależnione jest od wykazania renomy przeciwstawionych znaków towarowych, podobieństwa porównywanych w sprawie znaków towarowych oraz wykazania następstw w postaci możliwości przyniesienia zgłaszającemu (tu: uprawnionemu do spornego znaku towarowego) nienależnej korzyści lub szkodliwości dla odróżniającego charakteru bądź renomy znaku wcześniejszego. Organ przyjął przy tym prawidłowo, że samo podobieństwo znaków nie implikuje jeszcze dalszych następstw o których mowa w tym przepisie, gdyż analiza i ocena podobieństwa znaków towarowych dokonywana jest niezależnie od oceny kolejnych przesłanek, aczkolwiek wnioski z powyższej analizy muszą być spójne logicznie i mogą na siebie oddziaływać.

- w świetle uzasadnienia skarżonej decyzji (str. 13 i 14) nie budzi wątpliwości Sadu, że Urząd Patentowy dokonał prawidłowej oceny podobieństwa porównywanych znaków. Z treści skarżonej decyzji wynika w sposób jednoznaczny, że analiza podobieństwa była prowadzona w zgodzie z przepisem art. 132 ust.2 pkt 3 a nie pkt 2 p.w.p., jak sugeruje strona skarżąca. Podkreślić przy tym należy, iż z analizy nie wynika by urząd wymagał kwalifikowanej postaci podobieństwa, ani też aby odwoływał się do podobieństwa kreującego ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd. Nie rozpatrywał podobieństwa również przez pryzmat podobieństwa towarów. Nadto co należy podkreślić ocena podobieństwa dokonana przez organ, potwierdza stanowisko skarżącego, że porównywane znaki towarowe są podobne. Nie ma zatem w tym zakresie sprzeczności między twierdzeniami skarżącego formułowanymi zarówno na etapie skargi do sądu jak i w toku postępowania, a ustaleniami Urzędu Patentowego zawartymi w skarżonej decyzji.

Na marginesie jedynie sąd wskazuje, że sentencja zaskarżonej decyzji została błędnie sformułowana jako "oddalenie sprzeciwu". Takie rozstrzygnięcie jest niezgodne z przedmiotem postępowania spornego, którego istota polega na unieważnieniu prawa ochronnego na znak towarowy (art. 255 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 247 ust. 2 p.w.p.). Organ powinien zatem oddalić wniosek o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy, a nie jak to uczynił oddalić sprzeciw. Wskazane uchybienie nie ma jednak wpływu na prawidłowość skarżonej decyzji.

Reasumując powyższe rozważania, w ocenie Sądu, przy wydaniu zaskarżonej decyzji organ uwzględnił wszelkie rygory procedury administracyjnej, określające jego obowiązki w zakresie sposobu przeprowadzenia postępowania, a następnie końcowego rozstrzygnięcia sprawy. Organ zebrał w sposób wyczerpujący i ocenił cały materiał dowodowy (art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.), a także wystarczająco uzasadnił swoje rozstrzygnięcie.

Biorąc wszystkie powyższe elementy pod uwagę, Sąd stanął na stanowisku, że Urząd Patentowy RP zarówno nie dopuścił się naruszenia przepisów prawa materialnego, w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, jak i nie uchybił przepisom postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, które sąd ma obowiązek badać z urzędu - skargę należało oddalić.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.