Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1668/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2011-12-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Odmówiono wstrzymania wykonania  decyzji w całości
Powołane przepisy: article: art. 61  par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wrocław dnia 22 grudnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.N. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia 27 września 2011 r., nr [...] w przedmiocie akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W skardze z dnia 24 października 2011 r. skarżący R.N. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia 27 września 2011 r., nr [...].

W uzasadnieniu podniósł, że wykonanie skarżonej decyzji skutkować będzie utratą przez niego środków na prowadzenie bieżącej działalności gospodarczej, która uzależniona jest od zmiennych potrzeb rynku zbywanych pojazdów i części do nich. Dostosowanie się przez niego do tego rynku, wymaga stałej jego obserwacji

i podejmowania szybkich decyzji, zapewniających pierwszeństwo w zaopatrzeniu pojawiających się bez wcześniejszego zapowiedzenia klientów. Wszczęcie

postępowania egzekucyjnego spowodowałoby konieczność ograniczenia tej działalności, dla której, z powodu jej rozmiarów, dochodzona przez organy podatkowa kwota nie jest mała.

W dalszej części uzasadnienia skarżący wskazał, że przeprowadzenie postępowania egzekucyjnego w istocie doprowadziłoby do zakończenia tej działalności oraz naraziłoby członków jego rodziny na ograniczenie wydatków.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. W myśl jednak z § 3 tego przepisu, może to nastąpić w drodze postanowienia sądu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie,

w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji, znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Przez sformułowanie "znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" należy rozumieć taką sytuację, w której szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. W szczególności powstanie "znacznej szkody" będzie miało miejsce w sytuacji, gdy grozi utrata przedmiotu, który ze względu na swoje właściwości nie może być zastąpiony innym.

W postępowaniu o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracji, ciężar dowodu spoczywa zawsze na wnioskodawcy. Nie wystarczy zatem ogólny wywód strony. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej aktualnej sytuacji finansowej i majątkowej. Niezałączenie do wniosku tych dokumentów nie stanowi jednak braków formalnych pisma lecz przesądza o braku podstaw do jego uwzględnienia, wobec jednoznacznej treści art. 61 § 3 w zw. z § 1 p.p.s.a.

Przechodząc do omówienia wniosku skarżącego należy stwierdzić, że nie przedstawił on jakichkolwiek dowodów na poparcie zawartych w nim twierdzeń. Zabrakło również oświadczeń skarżącego dotyczących jego sytuacji majątkowej

i rodzinnej. Wobec tego nie było nawet możliwe ustalenie jego realnych możliwości finansowych, a tym samym stwierdzenie, czy ewentualne wykonanie zaskarżonej decyzji w istocie może spowodować skutki, o jakich mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a.

Samo zaś oświadczenie skarżącego o tym, że w razie przeprowadzenia postępowania egzekucyjnego dojdzie do pogorszenia sytuacji majątkowej jego rodziny i zlikwidowania prowadzonej przez niego działalności gospodarczej uznać należy za niewystarczające.

Mając powyższe na uwadze, Sąd w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie.