Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 506/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2012-07-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3, art. 57 par. 1 pkt 1, art. 215 par. 1, art. 220 par. 1 zd. II
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2005 r. postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wpłynęła skarga Z. B., podpisana przez doradcę podatkowego R. S., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] marca 2012 r., nr [...], w sprawie ustalenia zryczałtowanego podatku dochodowego od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2005 r.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia [...] maja 2012 r. strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez:

- wyjaśnienie, czy skargą objęta jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] marca 2012 r., nr [...], uchylająca w części decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w P. z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...] – jak wskazano w skardze, czy też decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z tej samej daty, co w.w., lecz o numerze: [...], uchylająca w części decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] czerwca 2011 r. o tym samym numerze, co w.w., które znajdują się w aktach administracyjnych sprawy i zostały powołane przez organ w odpowiedzi na skargę;

- podanie wartości przedmiotu zaskarżenia;

- złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm. - dalej w skrócie: P.p.s.a.) – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Mimo skutecznego doręczenia powyższego wezwania dnia [...] czerwca 2012 r., strona skarżąca nie uzupełniła wskazanych braków formalnych skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Chodzi przy tym nie o jakiekolwiek braki formalne, lecz o braki istotne, tzn. takie, których nieusunięcie uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. A contrario, usunięcie tych braków jest warunkiem skutecznego złożenia skargi do Sądu.

W niniejszej sprawie strona nie spełniła – po pierwsze - wymogów formalnych skargi jako pisma wszczynającego postępowanie sądowe w pierwszej instancji, określonych w art. 57 § 1 pkt 1 i art. 215 § 1 P.p.s.a., w postaci wskazania zaskarżonej decyzji oraz podania wartości przedmiotu zaskarżenia - która to wartość jest podstawą wyliczenia wysokości wpisu od skargi, do którego uiszczenia strona zostałaby w dalszej kolejności wezwana na postawie art. 220 § 1 zd. II P.p.s.a. Po drugie zaś strona skarżąca nie przedłożyła Sądowi w zakreślonym przezeń terminie dokumentu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, zgodnie z art. 35 P.p.s.a.

Niedopełnienie przez stronę skarżącą powyższych wymogów formalnych uniemożliwia Sądowi nadanie niniejszej sprawie biegu, wskutek czego – na podstawie powołanego wyżej art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. - Sąd postanowił, jak w sentencji niniejszego orzeczenia.