Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 239/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2005-05-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6331 Zasiłek dla bezrobotnych
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sędzia WSA Asesor WSA Protokolant Tadeusz Lipiński (spr.) Marzenna Glabas Bogusław Jażdżyk Michał Sankowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 maja 2005 r. sprawy ze skargi Z. S. na decyzję Wojewody z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych - oddala skargę.


UZASADNIENIE

Starosta decyzją z dnia "[...]", znak "[...]" uznał Z. S. za osobę bezrobotną oraz odmówił przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych. W uzasadnieniu organ podniósł, że w dniu rejestracji Z. S. spełniał warunki do uznania go za osobę bezrobotną, ale suma okresów (wskazanych w art. 71 ust. l i 2 Ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 roku o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, Dz.U. nr 99, póz. 1001 ze zm.) przypadających w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji, była krótsza niż 365 dni, co stanowi podstawę odmowy przyznania prawa do zasiłku.

Od powyższej decyzji Z. S. wniósł odwołanie do Wojewody domagając się zmiany zaskarżonej decyzji w części dotyczącej orzeczenia o odmowie przyznania prawa do zasiłku. W uzasadnieniu stwierdził, że utracił możliwość skorzystania z uprawnień do zasiłku dla bezrobotnych w wyniku nie pouczenia go przez ZUS o tym, iż osobie tracącej prawo do renty przysługuje prawo do zasiłku, nawet w okresie rozpatrywaniai odwołania. Na skutek braku informacji został zarejestrowany w urzędzie pracy jako bezrobotny bez prawa do zasiłku, a jest osobą chorą, samotną, będącą w trudnej sytuacji materialnej.

Decyzją z dnia "[...]"lutego 2005 roku, znak "[...]" Wojewoda utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ stwierdził, że Z. S. nie spełnia warunków do uzyskania prawa do zasiłku dla bezrobotnych, gdyż w okresie 18 miesięcy poprzedzających rejestrację w urzędzie pracy, pobierał jedynie rentę z tytułu niezdolności do pracy przez 137 dni. Tym samym nie udokumentował posiadania w ciągu 18 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji, okresu uprawniającego do nabycia zasiłku wynoszącego co najmniej 365 dni (zgodnie z art. 71 ust. l pkt 2 Ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy).

Organ podkreślił, że przepisy Ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy nie przewidują możliwości uznaniowego przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych z uwagi na trudną sytuację materialną bezrobotnego. Poza tym organem właściwym w sprawach zasiłku dla bezrobotnych jest wyłącznie powiatowy urząd pracy i do tego organu należało się zgłosić w celu uzyskania informacji o zasadach nabywania prawa do zasiłku.

Na powyższą decyzję Z. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie domagając się jej zmiany poprzez przywrócenie terminu do ubiegania się o zasiłek dla osób zarejestrowanych jako bezrobotne. W uzasadnieniu podniósł, że składając odwołanie od decyzji ZUS w E. pozbawiającej go prawa do renty nie został pouczony, iż w tym czasie powinien zgłosić się do urzędu pracy i zarejestrować się jako bezrobotny z prawem do zasiłku. Procedura odwoławcza była prowadzona w sposób opieszały i termin do ubiegania się o zasiłek dla bezrobotnych upłynął bez jego winy. Stwierdził, że został pokrzywdzony przez organy państwowe, a przywrócenie prawa do zasiłku będzie naprawieniem wyrządzonej krzywdy.

W odpowiedzi organ wniósł o oddalenie skargi argumentując jak w odwołaniu zaskarżonej decyzji.

Skarżący pismem procesowym z dnia 4 maja 2005 roku ponownie podniósł, iż jest osobą, której została wyrządzona szkoda poprzez niezgodne z prawem działanie organów władzy publicznej (art. 77 ust. l Konstytucji RP z 1997 roku). Szkoda ta mogłaby zostać naprawiona poprzez przywrócenie terminu uprawniającego go do nabycia prawa do zasiłku dla bezrobotnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

W art. 71 ust. l Ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 roku o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. nr 99, póz. 1001 ze zm.) zostały określone warunki, jakie musi spełniać bezrobotny, aby nabyć prawo do zasiłku. Pierwszy z warunków został określony w ust. l pkt l cyt. artykułu i zgodnie z nim prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu, jeżeli nie ma dla niego propozycji odpowiedniej pracy, propozycji szkolenia, stażu, przygotowania zawodowego w miejscu pracy, prac interwencyjnych lub robót publicznych.

Jednakże spełnienie tylko tego warunku nie wystarczy, aby nabyć prawo do zasiłku. Zgodnie bowiem z art. 71 ust. l pkt 2 cyt. ustawy należy również posiadać, w ciągu 18 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji, okresy uprawniające do nabycia prawa do zasiłku. Okresy te łącznie muszą wynosić co najmniej 365 dni. Zostały one wymienione w art. 71 ust. l pkt 2 lit a - i cyt. ustawy. Są to m.in. okresy zatrudnienia i osiągania wynagrodzenia w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę, wykonywania pracy na podstawie umowy o pracę nakładczą, czy też opłacania składki na ubezpieczenie społeczne z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności. Z kolei w ust. 2 powyższego artykułu zostały wskazane okresy, które zalicza się do wymaganych 365 dni i jednym z nich jest okres pobierania renty z tytułu niezdolności do pracy (art. 71 ust. 2 pkt 3 cyt. ustawy).

Skarżący zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy w E. 18 listopada 2004 roku. Zatem okres 18 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji należy liczyć od dnia 17 maja 2003 roku do dnia 17 listopada 2004 roku. W tym czasie skarżący otrzymywał rentę z tytułu niezdolności do pracy od dnia 17 maja 2003 roku do dnia 30 września 2003 roku, czyli przez 137 dni.

Natomiast, aby nabyć prawo do zasiłku, trzeba posiadać w ciągu 18 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji, okres uprawniający do nabycia zasiłku wynoszący co najmniej 365 dni (zgodnie z art. 71 ust. l pkt 2 Ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy). Warunek ten nie został przez skarżącego spełniony. W tej sytuacji należy zgodzić się z organem, że nawet trudna sytuacja osoby bezrobotnej nie jest podstawą do przyznania jej tego prawa. Decyzje o nabyciu prawa do zasiłku nie są decyzjami uznaniowymi.

Skarżący wnosi o przywrócenie terminu do ubiegania się o zasiłek dla bezrobotnych argumentując, że z powodu nie poinformowania go przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych przy składaniu odwołania od decyzji pozbawiającej go prawa do renty o tym, iż w tym czasie powinien zarejestrować się w urzędzie pracy, utracił on możliwość nabycia prawa do zasiłku. Należy zwrócić uwagę, że organem właściwym w sprawach zasiłku dla bezrobotnych jest wyłącznie powiatowy urząd pracy i do jego zadań należy pouczanie o zasadach nabywania prawa do zasiłku. Natomiast, jak słusznie zauważył organ, postępowanie prowadzone przez ZUS dotyczyło prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy i tylko w tym zakresie organ miał obowiązek udzielać informacji skarżącemu.

W tym stanie sprawy, na podstawie art. 151 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, póz. 1270 ze zm.), Sąd skargę oddalił.