Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1616/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2007-09-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zasądzono zwrot kosztów postępowania
Uchylono zaskarżone postanowienie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Wach, Sędziowie Asesor WSA Barbara Brandys –Kmiecik, Sędzia WSA Anna Wójcik (spr.), Protokolant St. ref. Aleksandra Doruch, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 września 2007 r. przy udziale - sprawy ze skargi "A" S.A. w C. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane w całości do czasu uprawomocnienia się wyroku, 3. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w K. na rzecz strony skarżącej kwotę [...]zł (słownie: [...] złote ) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Skarbowej w K. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] utrzymał w mocy postanowienie wierzyciela - Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...] r. nr [...], w ramach którego nie uwzględniono zarzutów wniesionych przez zobowiązanego: "A" S.A. z siedzibą w C. na postępowanie egzekucyjne prowadzone w oparciu o wystawiony przez wskazanego wierzyciela tytuł wykonawczy nr [...] z dnia [...] r. obejmujący wynikającą z deklaracji VAT-7 za [...] 2006 r. zaległość w podatku od towarów i usług. W podstawie prawnej rozstrzygnięcia wskazano przepisy art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) – dalej jako: [k.p.a.] oraz art. 17, 18, 33 pkt 9 i 34 § 1 i § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229 poz. 1954 ze zm.) – dalej jako: [u.p.e.a.]

Dyrektor Izby ustalił, że pismem z dnia [...] 2006 r. Spółka wniosła zarzuty na powyższe postępowanie egzekucyjne powołując jako ich podstawę prawną art. 33 pkt 10 u.p.e.a. i zarzuciła, że wskazany tytuł wykonawczy nie spełnia wymogów określonych w art. 27 tej ustawy, ponieważ został wystawiony przez niewłaściwy organ podatkowy. W jej ocenie wierzycielem egzekwowanych należności - w myśl art. 5 ust. 9b pkt 4 ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędach i izbach skarbowych (Dz. U. Nr 121 poz. 1261 ze zm.) – jest Naczelnik Pierwszego [...] Urzędu Skarbowego w S. będący właściwym dla niej organem podatkowym z uwagi na posiadanie przez Spółkę statusu spółki prawa publicznego zarówno w [...] 2006 r. (data powstania należności) jak i w dacie wystawienia tytułu wykonawczego.

Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w C. działając jako wierzyciel postanowieniem z dnia [...] r. nr [...], wydanym na podstawie art. 17 § 1, art. 22 i art. 34 § 1 i § 2 u.p.e.a nie uwzględnił zarzutu strony. Stwierdził, że Spółka nie należy do kategorii podatników wymienionych w art. 5 ust. 9b pkt 4 ustawy o izbach i urzędach skarbowych, a więc działających na podstawie ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, natomiast złożone przez nią do Pierwszego [...] Urzędu Skarbowego w S.: deklaracja VAT-7 za [...] 2006, wniosek o rozłożenie na raty oraz dokonane wpłaty zostały przez ten Urząd przekazane do Pierwszego Urzędu Skarbowego w C. z uwagi na objęcie Spółki właściwością tegoż Urzędu z dniem 1 stycznia 2006 r. Ponadto wskazał, że zgodnie z art. 22 § 2 i 3 u.p.e.a. właściwym dla Spółki organem egzekucyjnym jest Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w C., jako że na obszarze jego działania znajduje się siedziba i majątek Spółki.

Strona w zażaleniu na to postanowienie domagała się jego uchylenia ponawiając argument, że wierzycielem w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym, uprawnionym do wystawienia tytułu wykonawczego, jest Naczelnik Pierwszego [...] Urzędu Skarbowego w S., który od 1 stycznia 2004 r. stał się dla niej właściwym organem podatkowym na podstawie art. 5 ust. 9b pkt 4 ustawy o izbach i urzędach skarbowych, tj. z uwagi na posiadanie przez nią statusu podmiotu wymienionego w tym przepisie i pozostaje nim do chwili obecnej. Podkreśliła równocześnie, że nie podnosiła zarzutu niewłaściwości organu egzekucyjnego.

Z kolei w odrębnym zażaleniu na to postanowienie wniesionym przez pełnomocnika skarżącej będącego radcą prawnym podniesiony został zarzut prowadzenia egzekucji przez niewłaściwy organ egzekucyjny.

Postanowieniem będącym przedmiotem skargi Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie stwierdzając, że organem egzekucyjnym właściwym dla zobowiązanego jest Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w C. ze względu na miejsce położenia jej majątku oraz siedziby (art. 22 § 1 i § 2 u.p.e.a.). Co do zarzutu wystawienia tytułu wykonawczego przez podmiot niebędący wierzycielem stwierdził, iż złożone przez Spółkę do organu podatkowego sprawozdania finansowe wskazują na wyłączenie jej z dniem 1 stycznia 2006 r. na podstawie art. 5 ust. 9b pkt 7 lit. a ustawy o izbach i urzędach skarbowych z kręgu podmiotów, dla których właściwy terytorialnie jest urząd utworzony na podstawie art. 5 ust. 9b pkt 4 tej ustawy, wskutek czego właściwym dla niej miejscowo stał się z tą datą Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w C..

Na to rozstrzygnięcie została wniesiona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, w której pełnomocnik skarżącej, wnosząc o jego uchylenie wraz z zasądzeniem kosztów postępowania, zarzucił naruszenie art. 22 § 2 u.p.e.a. w związku z § 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 listopada 2003 r. w sprawie terytorialnego zasięgu działania oraz siedzib naczelników urzędów skarbowych i dyrektorów izb skarbowych (Dz. U. Nr 209 poz. 2027 ze zm.) poprzez przyjęcie, że właściwym miejscowo dla Spółki organem egzekucyjnym co do egzekucji należności pieniężnych z tytułu podatku od towarów i usług za [...] 2006 r. jest Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w C.. W uzasadnieniu ponowił twierdzenie, iż Spółka jako jednostka działająca na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. Nr 183 poz. 1538) została włączona do właściwości Naczelnika Pierwszego [...] Urzędu Skarbowego w S. z mocy art. 5 ust. 9b pkt 4 ustawy o izbach i urzędach skarbowych, przez co nie może zostać wyłączona z właściwości tego Urzędu na zgoła odmiennej podstawie, a mianowicie art. 5 ust. 9b pkt 7 lit. a) tej ustawy. Zaznaczył, że Naczelnik tegoż Urzędu jako organ egzekucyjny prowadził wobec Spółki egzekucję na podstawie innych tytułów wykonawczych.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

W piśmie procesowym złożonym do Sądu w dniu [...] 2007 r. pełnomocnik skarżącej odwołując się do przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o publicznym obrocie papierami wartościowymi oraz zastępującej ją z dniem 24 października 2005 r. ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi dowodził, że Spółka jako podmiot objętymi przepisami tych ustaw nadal pozostaje we właściwości Naczelnika Pierwszego [...] Urzędu Skarbowego w S.; przesłanki wymienione w art. 5 ust. 9b w punktach od 1 do 7 nie muszą być spełnione kumulatywnie, a skoro tak, to w przypadku objęcia Spółki właściwością tego Urzędu na podstawie art. 5 ust. 7b pkt 4 ustawy o urzędach i izbach skarbowych wielkość osiągniętego przychodu nie może stać się podstawą do wyłączenia z tej właściwości, jeśli kryterium z art. 5 ust. 9b pkt 4 jest zachowane. Do pisma dołączono kserokopię decyzji Komisji Papierów Wartościowych i Giełd w Warszawie z dnia [...] r. o wyrażeniu zgody na wprowadzenie akcji Spółki do publicznego obrotu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek tylko częściowo z przyczyn w niej wskazanych.

Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) – dalej jako: [p.p.s.a.] Sąd administracyjny kontrolując legalność zaskarżonego aktu i rozstrzygając w granicach danej sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Uwzględnienie skargi prowadzące do uchylenia w całości lub w części zaskarżonej decyzji lub postanowienia następuje, jeśli Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a).

Treść przywołanej regulacji nie pozostawia wątpliwości co do tego, że przesłanką prowadzącą do uchylenia zaskarżonego aktu jest między innymi stwierdzenie, że organ prowadzący postępowanie naruszył przepisy normujące przebieg tego postępowania w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Będące przedmiotem kontroli rozstrzygnięcia organów obu instancji oparte zostały na treści art. 34 § 1 i § 2 u.p.e.a., z których wynika, że w przypadku zarzutów zgłoszonych na podstawie art. 33 pkt 1-7, 9 i 10 tej ustawy organ egzekucyjny rozpatruje zarzuty po uzyskaniu stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów, z tym, że w zakresie zarzutów, o których mowa w art. 33 pkt 1-5 wypowiedź wierzyciela jest dla organu egzekucyjnego wiążąca. To stanowisko wierzyciela, za którego uznał się Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w C., wyrażone zostało w postanowieniu tego organu z dnia [...] r., utrzymanym następnie w mocy przez Dyrektora Izby Skarbowej w K. postanowieniem będącym przedmiotem skargi, przy pełnej aprobacie stanowiska organu I instancji w zakresie zgłoszonego zarzutu.

W sprawie nie ulega wątpliwości, że strona w piśmie z dnia [...] 2006 r. zawarła zarzut oparty na treści art. 33 pkt 10 u.p.e.a. Wynika z niego, że podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być niespełnienie wymogów określonych w art. 27 tej ustawy, a więc między innymi oznaczenie wierzyciela (art. 27 § 1 pkt 1). Uzasadniając ten zarzut wskazywała w toku całego postępowania na wystawienie tytułu wykonawczego przez podmiot niebędący wierzycielem, tj. przez Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w C., zamiast Naczelnika Pierwszego [...] Urzędu Skarbowego w S., a stanowisko to wyprowadzała z regulacji zawartej w art. 5 ust. 9b pkt 4 ustawy o urzędach i izbach skarbowych.

Jednakże, jak wskazuje się w piśmiennictwie, zarzut wystawienia tytułu przez nieuprawniony podmiot oznacza postawienie zarzutu niedopuszczalności egzekucji (por. P. Przybysz, Postępowanie egzekucyjne w administracji. Komentarz, Warszawa 2006 s. 154 i powołany tam wyrok SN z dnia 2 grudnia 1998 r. III RN 85/98, OSNAPiUS 1999 nr 18 poz. 565, z którego wynika, że twierdzenie zobowiązanego, iż tytuł egzekucyjny pochodzi od nieuprawnionego podmiotu oznacza postawienie zarzutu niedopuszczalności egzekucji administracyjnej (art. 33 pkt 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, jednolity tekst: Dz. U. z 1991 r. Nr 36, poz. 161 ze zm.).

W taki właśnie sposób powinien być rozpatrywany zarzut Spółki kwestionującej prawo Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w C. do wystawienia tytułu wykonawczego stanowiącego podstawę do prowadzenia egzekucji. Dodać trzeba, że tytuł został wystawiony na podstawie deklaracji podatnika, a nie na podstawie decyzji organu podatkowego, w związku z czym nie istniała możliwość wcześniejszego kwestionowania właściwości organu w postępowaniu podatkowym. W takiej sytuacji brak było formalnej przeszkody do rozpoznania zarzutu o wystawieniu tytułu wykonawczego przez podmiot niebędący wierzycielem w postępowaniu egzekucyjnym (por. Piotr Przybysz. Postępowanie egzekucyjne w administracji. Komentarz, Wyd. LexisNexis, wyd. 3 str. 49-50).

Dla oceny zasadności tak sformułowanego zarzutu niezbędnym stało się rozstrzygnięcie, który ze wskazywanych wcześniej organów podatkowych: Naczelnik Pierwszego [...] Urzędu Skarbowego w S. (dalej zwany NP[...]US), czy też Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w C. (dalej zwany NPUS), powinien być uznany za wierzyciela.

Jak stanowi art. 1a pkt 13 u.p.e.a., ilekroć w ustawie jest mowa o wierzycielu, rozumie się przez to podmiot uprawniony do żądania wykonania obowiązku lub jego zabezpieczenia w administracyjnym postępowaniu egzekucyjnym. W niniejszej sprawie takim uprawnionym podmiotem jest organ podatkowy określony jako właściwy miejscowo dla podatnika na podstawie ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędach i izbach skarbowych, a ze względu na wcześniejsze włączenie skarżącej do właściwości Naczelnika Pierwszego [...] Urzędu Skarbowego w S. właściwość tę należało rozważyć z uwzględnieniem art. 5 ust. 9a-9c oraz art. 5a ust. 5 tejże ustawy.

Z powołanej regulacji wynika, że przesłanki wymienione w art. 5 ust. 9b ustawy o u.i.s. decydujące o zaliczeniu podatnika do właściwości wyspecjalizowanego urzędu skarbowego nie muszą być spełnione kumulatywnie. Wystarczającym było spełnienie jednego z warunków wskazanych w art. 5 ust. 9b, w tym przypadku z punktu 4), bowiem ze znajdującego się w aktach administracyjnych zawiadomienia Spółki o zmianie właściwości naczelnika urzędu skarbowego z dnia [...] 2003 r. wynika, że włączenie Spółki do kategorii podatników obsługiwanych przez P[...]US w S. nastąpiło na podstawie punktu 4 tego przepisu (w jego ówczesnym brzmieniu była to jednostka działająca na podstawie przepisów o publicznym obrocie papierami wartościowymi oraz przepisów o funduszach inwestycyjnych). Organy obu instancji nie zakwestionowały prawdziwości tego twierdzenia dowodząc, że treść powołanego przez skarżącą art. 5 ust. 9b pkt 4 ustawy o urzędach i izbach skarbowych nie wskazuje na naruszenie właściwości miejscowej przez organ egzekucyjny, bowiem Spółka z dniem 1 stycznia 2006 r. została wyłączona z kategorii podmiotów obsługiwanych przez P[...]US w S. na podstawie art. 5 ust. 9b pkt 7 lit. a) powołanej ustawy, a więc z uwagi na brak określonego w tym przepisie limitu przychodów, co potwierdza treść składanych przez nią sprawozdań finansowych. Stwierdzono ponadto, że Spółka nie jest podmiotem wymienionym w ustawie z dnia 27 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, a składane przez nią w 2006 r. deklaracje, wnioski o rozłożenie na raty i dokonane wpłaty zostały przez NP[...]US w S. przekazane NPUS w C. z uwagi na zmianę właściwości miejscowej z dniem 1 stycznia 2006 r.

Przytoczone argumenty nie pozwalają na ocenę prawidłowości tego stanowiska. Nie budzi w sprawie wątpliwości, że skarżąca złożyła w dniu [...].2003 r. zawiadomienie o zmianie z dniem 1 stycznia 2004 r. właściwości organu podatkowego, którym stał się NP[...]US w S., wskazując jako przyczynę tej zmiany posiadanie statusu jednostki działającej na podstawie przepisów o publicznym obrocie papierami wartościowymi oraz przepisów o funduszach inwestycyjnych (art. 5 ust. 9b pkt 4 ustawy o urzędach i izbach skarbowych). Organy nie wyjaśniły, czy treść tego zawiadomienia została wówczas zweryfikowana, a jeśli tak, to na jakiej podstawie doszło do zmiany właściwości w 2004 r. Każda z przesłanek włączenia (i zarazem wyłączenia) podmiotów z kategorii podatników obsługiwanych przez tzw. duże urzędy skarbowe ma charakter samodzielny; z art. 5 ust. 9b w żadnym razie nie wynika konieczność kumulatywnego spełnienia warunku wskazanego n.p. w punkcie 4 tego przepisu z punktem 7 lit. a).

Z kolei zasady wyłączania kategorii podatników wymienionych w art. 5 ust. 9b z właściwości wyspecjalizowanych urzędów skarbowych zostały określone w art. 5a ust. 5 tej ustawy, który stanowi, że dla podatników, dla których właściwym jest naczelnik urzędu skarbowego właściwy wyłącznie w zakresie określonych kategorii podatników i którzy przez dwa kolejne lata podatkowe nie należeli do kategorii podatników, o których mowa w art. 5 ust. 9b, zmiana właściwości naczelnika urzędu skarbowego z naczelnika właściwego wyłącznie w zakresie określonych kategorii podatników następuje z dniem 1 stycznia drugiego roku następującego po roku, w którym nastąpiło ich wyłączenie z danej kategorii podatników. Zatem ocena słuszności zgłoszonego zarzutu powinna być dokonana z punktu widzenia przesłanek w tym przepisie wymienionych, z dokładnym przedstawieniem stanu faktycznego, rozstrzygającego o spełnieniu tych przesłanek. Pismo NP[...]US w S. o przekazaniu akt rejestracyjnych podatników (m.in. skarżącej) powołujące art. 5a ust. 5 ustawy o urzędach i izbach skarbowych (k. [...] akt administracyjnych) nie precyzuje podstaw tej zmiany, a w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia kwestia ta została potraktowana nader lakonicznie, w sposób naruszający wymogi art. 124 § 2 k.p.a. w związku z art. 18 u.p.e.a. Chociaż do akt sprawy włączono kserokopię fragmentu sprawozdania Spółki za rok obrotowy 2004/2005 zawierającego stwierdzenie, że od [...] 1999 r. akcje Spółki są notowane na publicznym regulowanym obrocie pozagiełdowym [...], to jednak nie zostało ono poddane analizie z punktu widzenia unormowania zawartego w art. 5 ust. 9b pkt 4 ustawy o urzędach i izbach skarbowych. Kontrolna funkcja sądu administracyjnego wyklucza podjęcie rozstrzygnięcia za organy i dokonanie za nie analizy prawnej stanu faktycznego.

Reasumując stwierdzić należy, że zarówno uzasadnienie zaskarżonego postanowienia jak i analiza przedstawionych Sądowi akt administracyjnych będących – stosownie do art. 133 p.p.s.a. – podstawą orzekania o legalności zaskarżonego postanowienia nie pozwalają na ocenę jego merytorycznej trafności. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie był wystarczający do podjęcia rozstrzygnięcia i właściwego rozprawienia się z zarzutami zgłaszanymi przez skarżącą. Niekompletny materiał dowodowy nie może być podstawą do poczynienia właściwych ustaleń faktycznych będących podstawą dokonania właściwej subsumcji tego stanu pod określoną normę prawną. Stanowi to oczywiste naruszenie przepisów art. 7 i 77 § 1 k.p.a. w związku z art. 18 u.p.e.a., nakazujących organom prowadzącym postępowanie zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego niezbędnego dla rozstrzygnięcia sprawy, który to obowiązek obciąża organ administracji z urzędu. W rezultacie organy obu instancji nie rozważyły w sposób prawidłowy zarzutu o wystawieniu tytułu wykonawczego przez podmiot niebędący wierzycielem. Odwoływanie się wyłącznie do czynności technicznych dokonywanych przez NP[...]US w S., polegających na przekazywaniu deklaracji, wniosków i wpłat Spółki nie może być uznane za wystarczające, podobnie jak zanegowanie właściwości NP[...]US w S. od dnia 1 stycznia 2006 r. ze wskazaniem na wyłączenie Spółki z jego właściwości na podstawie art. 5 ust. 9b pkt 7 lit. a), bowiem – jak wynika z akt administracyjnych – włączenie Spółki do właściwości tego Urzędu nastąpiło na podstawie art. 5 ust. 9b pkt 4 ustawy powołanej ustawy.

W ponownie przeprowadzonym postępowaniu niezbędnym będzie zebranie wszystkich dowodów potwierdzających podstawy włączenia skarżącej do właściwości Naczelnika Pierwszego [...] Urzędu Skarbowego w S. i ustalenie momentu objęcia właściwością tego organu skarżącej Spółki, jak również przeprowadzenie oceny podstaw i daty wyłączenia z właściwości tego wyspecjalizowanego urzędu skarbowego z uwzględnieniem przesłanek tego wyłączenia określonych w art. 5a ust. 5 ustawy o urzędach i izbach skarbowych. Ocena prawna poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych winna przy tym uwzględniać treść uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 czerwca 2007 r. sygn. akt I FPS 4/06, w której uznano, iż bezprzedmiotowe jest wydanie postanowienia zawierającego stanowisko wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów, o których mowa w art. 34 u.p.e.a., w przypadku, gdy wierzycielem jest Skarb Państwa reprezentowany przez kierownika statio fisci – naczelnika urzędu skarbowego, który jest jednocześnie organem egzekucyjnym. Wobec nienależytego wyjaśnienia przez organy administracyjne kwestii, który ze wskazanych powyżej organów podatkowych może być wierzycielem w tym postępowaniu, zastosowanie tej uchwały do stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy na obecnym etapie postępowania było przedwczesne. Oczywistym jest jednak, że w razie ustalenia, iż właściwym dla Spółki organem podatkowym (wierzycielem) jest NP[...]US w S., a organem egzekucyjnym z uwagi na siedzibę i miejsce położenia majątku zobowiązanego jest NPUS w C. (art. 22 § 2 i 3 u.p.e.a.), brak byłoby podstaw do zastosowania powyższej uchwały w niniejszej sprawie. Takie ustalenie czyniłoby z drugiej strony słusznym zarzut skarżącej o wystawieniu tytułu przez podmiot niebędący wierzycielem, co winno skutkować uwzględnieniem tego zarzutu. Jak z powyższego wynika, niewłaściwe rozpatrzenie zgłoszonego zarzutu niewątpliwie stanowi tego rodzaju naruszenie przepisów postępowania, które może mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Dodatkowo Sąd wskazuje na konieczność uzupełnienia akt administracyjnych o dokumenty potwierdzające datę wniesienia zarzutu przez skarżącą Spółkę oraz datę doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego wraz z zawiadomieniem o zajęciu prawa majątkowego (w załączonej kopii tytułu wykonawczego brak jest potwierdzenia jego odbioru przez zobowiązanego), co jest niezbędne dla ustalenia, czy zarzut został wniesiony w terminie.

Z przedstawionych powyżej względów zaskarżone postanowienie należało uchylić na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. Rozstrzygnięcie w przedmiocie wykonania zaskarżonego aktu znajduje oparcie w treści art. 152 tej ustawy a orzeczenie o zwrocie kosztów procesu wynika z jej art. 200 i 205 § 2.