Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 434/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2015-10-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonej uchwały
Powołane przepisy: article: art. 1 par. 1
journal: Dz.U. 2014 poz 1647
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych - tekst jednolity
article: art. 16 ust. 1
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
article: art. 147 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska, Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder, Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Anita Jałoszyńska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 15 października 2015 r. sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w Sławnie na uchwałę Rady Gminy Darłowo z dnia 26 listopada 2008 r. nr XXI/290/2008 w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Darłowo stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały.


UZASADNIENIE

Prokurator Rejonowy w S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę, na uchwałę Rady Gminy Darłowo z dnia 26 listopada 2008 r., nr XXI/290/2008, w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Darłowo. Zaskarżonej uchwale prokurator zarzucił, iż w części dotyczącej postanowień zawartych w § 1 ust. 5 pkt 1 i 2 została wydana z rażącym naruszeniem prawa – art. 16 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (dalej u.p.z.p.), poprzez przyjęcie niezgodnej z ustawą skali graficznej, stanowiących integralną część uchwały załączników. Przyjęto bowiem, że załącznik nr 1, składający się z arkuszy1.1, 1.2, 1.3 zostanie sporządzony w skali 1:5000, natomiast załącznik nr 2 składający się z arkuszy 2.1.1, 2.1.2, 2.1.3, 2.2.1, 2.2.2, 2.2.3, 2.2.4, 2.2.5, 2.2.6, 2.2.7, 2.2.8, 2.2.9, 2.2.10, 2.2.11, 2.2.12, 2.3.1, 2.3.2, 2.3.3, i 2.3.4, zostanie sporządzony w skali 1:2000. Prokurator Rejonowy w S. wniósł o stwierdzenie nieważności uchwały, argumentując, że w myśl art. 16 ust. 1 u.p.z.p. plan miejscowy sporządza się w skali 1:1000, z wykorzystaniem urzędowych kopii map zasadniczych, albo w przypadku ich braku map katastralnych, gromadzonych w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym. W szczególnie uzasadnionych przypadkach, dopuszcza się stosowanie innej skali map, jednak wyjątki od określonej w art. 16 ust. 1 u.p.z.p. zasady w niniejszej sprawie nie zachodzą, natomiast naruszenie przepisu skutkuje nieważnością uchwały. Skarżący wskazał nadto, że pismem z dnia 4 listopada 2014 r. wezwał Radę Gminy Darłowo do zmiany uchwały. Rada Gminy Darłowo, uchwałą z dnia 29 stycznia 2015 r., nr IV.25.2015 nie uwzględniła wezwania.

W odpowiedzi na skargę Rada Gminy Darłowo wniosła o jej oddalenie wskazując, że art. 16 u.p.z.p. w ust. 1 dopuszcza, w szczególnie uzasadnionych przypadkach, stosowanie map w skali 1:500 lub 1:2000, a w przypadkach planów miejscowych, które sporządza się wyłącznie w celu przeznaczenia gruntów do zalesienia lub wprowadzenia zakazu zabudowy, stosowanie map w skali 1:5000. Organ wywodzi, że zastosowanie innej aniżeli 1:1000 skali było uzasadnione, bowiem plan obejmował duży obszar Gminy Darłowo, na którym został wprowadzony zakaz zabudowy, co uzasadniało zastosowanie skali 1:5000. Jedynie na niewielkiej części tego obszaru, dopuszczono lokalizację elektrowni wiatrowych wraz z infrastrukturą i te części obszaru zostały objęte rysunkiem planu, składającym się z arkuszy sporządzonych w skali 1:2000. Ze względu na rodzaj i charakter inwestycji, przyjęta skala jest wystarczająco szczegółowa, dla określenia funkcji w planie i w żaden sposób nie ogranicza możliwości wydawania pozwoleń na budowę, dopuszczonych planem obiektów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył co następuje:

Przystępując do rozpoznania skargi na wstępie należy wskazać, że na podstawie art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2014 r., poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, obejmującą swym zakresem między innymi orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego (art. 3 § 1 w zw. z § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej p.p.s.a.). Zaskarżona uchwała jest aktem prawa miejscowego, a jej kontrola pod względem zgodności z prawem wykazała, iż została ona wydana z naruszeniem prawa.

Sąd podziela zaprezentowane w skardze stanowisko, iż sporządzenie załączników graficznych do uchwały w skalach 1: 5000 i 1: 2000 stanowiło naruszenie art. 16 ust. 1 u.p.z.p. Uchwała rady Gminy Darłowo nr XXI/290/2008 z dnia 26 listopada 2008 r. uchwala zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Darłowo dla obszaru części obrębu Boryszewo, Dobiesław, Jeżyczki i Wiekowice w gminie Darłowo, dla lokalizacji farmy elektrowni wiatrowych wraz z urządzeniami infrastruktury towarzyszącej. Z § 1 ust. 4 planu wynika, że przedmiotem planu zagospodarowania przestrzennego jest możliwość lokalizacji elektrowni wiatrowych wraz z infrastrukturą techniczną.

Na podstawie art. 16 ust. 1 u.p.z.p. plan miejscowy sporządza się w skali 1:1000, z wykorzystaniem urzędowych kopii map zasadniczych albo w przypadku ich braku map katastralnych, gromadzonych w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym. W szczególnie uzasadnionych przypadkach dopuszcza się stosowanie map w skali 1:500 lub 1:2000, a w przypadkach planów miejscowych, które sporządza się wyłącznie w celu przeznaczenia gruntów do zalesienia lub wprowadzenia zakazu zabudowy, dopuszcza się stosowanie map w skali 1:5000. Przepis wprowadza zasadę stosowania przy sporządzaniu planu zagospodarowania przestrzennego map w skali 1:1000. Odstąpienie od tej zasady i sporządzenie mapy w skali 1:2000, jest dopuszczalne jedynie w przypadku zaistnienia okoliczności szczególnych. Szczególnie uzasadnione przypadki, w których dopuszcza się stosowanie map w skali 1:500 lub 1:2000 określa rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W myśl § 6 rozporządzenia stosowanie map w skali 1:2000 dopuszcza się w przypadku sporządzania planu miejscowego dla inwestycji liniowych oraz dla obszarów o znacznej powierzchni, a map w skali 1:500 w przypadku sporządzania projektu planu obejmującego obszar intensywnej zabudowy, a także dla obszarów przestrzeni publicznej.

W związku z powyższym należało poddać ocenie, czy zachodziły określone w treści tego przepisu przesłanki uzasadniające zastosowanie innej, aniżeli podstawowa skali załączników graficznych do uchwały. W pierwszej kolejności należy wskazać, że zastosowanie skali 1:5000 jest dopuszczalne jedynie w przypadku planów, które sporządza się wyłącznie w celu przeznaczenia gruntów do zalesienia lub wprowadzenia zakazu zabudowy. Nie jest dopuszczalne zastosowanie tej skali w przypadku, gdy część terenu (nawet znaczną) przeznacza się do zalesienia i obejmuje zakazem zabudowy, przy jednoczesnym przeznaczeniu części tego obszaru (chociażby niewielkiej), na cele związane z lokalizacją elektrowni wiatrowej, z którą to lokalizacją wiąże się ustalenie stref ochronnych i wprowadzenie związanych z tym ograniczeń. Podstawowym powodem podjęcia uchwały, była możliwość wprowadzenia lokalizacji farm elektrowni wiatrowych wraz z infrastrukturą techniczną, na obszarze położonym w części obrębu Boryszewo, Dobiesław, Jeżyczki i Wiekowice w gminie Darłowo. Rzeczywiście, część obszaru objętego zmianą przeznaczono pod zalesienie, a także pod uprawy polowe, co nie zmienia faktu, iż część obszaru została przeznaczona pod budowę elektrowni wiatrowej, a zatem nie została objęta zakazem zabudowy, nie stanowi również zabudowy liniowej. Jak wskazał organ w odpowiedzi na skargę, plan dopuszcza wydawanie pozwoleń na budowę w zakresie w nim określonym, co wyłącza możliwość zastosowania skali 1:2000 zwłaszcza, że organ nie uzasadnił, jakie szczególne okoliczności uzasadniają zastosowanie tej skali. Z uchwały wynika, że planuje się posadowienie do 19 wież elektrowni wiatrowych. W celu spełnienia warunków wynikających z norm dopuszczalnego poziomu hałasu, ich lokalizację przewiduje się w odległości minimum 400 m od zabudowy mieszkaniowej lub innej przeznaczonej na pobyt ludzi, co oznacza, że mapa powinna zostać sporządzona w skali o dużej dokładności, umożliwiającej weryfikację chociażby prawidłowości ustalonych stref ochronnych, w których nie mogą się znajdować zabudowania przeznaczone na pobyt ludzi. Brak było zatem, w ocenie sądu, podstaw do odstąpienia od zastosowania skali podstawowej zwłaszcza, że konieczność zastosowania innej skali nie została należycie uargumentowana. W ocenie sądu, brak było również podstaw do przyjęcia dla części planu skali 1 : 5000, bowiem nie cały objęty zmianą planu teren, został przeznaczony wyłącznie pod zalesienie, jak również nie na całym terenie objętym planem wprowadzono zakaz zabudowy. Plan obejmuje obszar położony w części obrębu Boryszewo, Dobiesław, Jeżyczki i Wiekowice w gminie Darłowo, o łącznej powierzchni 865,35 ha, z czego 26,38 ha przeznaczono na tereny leśne, 790,92 ha przeznaczono jako teren upraw polowych z zakazem lokalizacji zabudowy, 1,08 ha to teren istniejącego hodowlanego stawu rybnego, 0,82 ha to teren istniejącego boiska sportowego, na terenie o powierzchni 0,73 ha znajduje się cmentarz, 9,20 ha – to teren wód powierzchniowych, a na terenie o łącznej powierzchni 18,52 ha planuje się posadowienie elektrowni wiatrowych. Nie zostały zatem spełnione, określone w art. 16 ust. 1 u.p.z.p. warunki umożliwiające zastosowanie map o różnej, innej aniżeli 1:1000 skali. W świetle utrwalonego orzecznictwa naruszenie art. 16 ust. 1 stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności uchwały.

Z tych względów sąd, na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a., stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały.