Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SAB/Wa 49/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-10-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6255 Pozwolenia i urządzenia radiowe
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6, art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski Sędzia WSA Magdalena Maliszewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 października 2020 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi N. S.A. z siedzibą w W. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej w przedmiocie wydania pozwolenia radiowego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej N. S.A. z siedzibą w W. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

N.S.A. wniosła skargę na bezczynność oraz przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej w przedmiocie wniosku z dnia 9 stycznia 2020 r., [...] w sprawie wydania pozwolenia radiowego na używanie radiowych urządzeń nadawczo-odbiorczych pracujących w systemie łączności radiowej typu punkt-wiele punktów obejmujący zakres częstotliwości [...] MHz.

Skarżąca zarzuciła organowi naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 8, art. 12, 35 § 1 w zw. z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm.) i wniosła o:

1. zobowiązanie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej do merytorycznego zakończenia sprawy i wydania decyzji w przedmiocie rozpatrzenia wniosku N. w terminie miesiąca od dnia doręczenia organowi odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy;

2. stwierdzenie, że Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej dopuścił się bezczynności oraz przewlekłego prowadzenia postępowania z rażącym naruszeniem prawa;

3. wymierzenie organowi grzywny, o której mowa w art. 149 § 2 PPSA, w wysokości określonej w art. 154 § 6 PPSA;

4. rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 4 PPSA;

5. na podstawie art. 106 §3 PPSA o przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego w zakresie dowodów z dokumentów dołączonych do niniejszej skargi na okoliczność bezczynności oraz przewlekłego prowadzenia przez Prezesa UKE postępowania;

6. zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że w dniu 9 stycznia 2020 r. do Prezesa UKE wpłynął wniosek w sprawie wydania pozwolenia radiowego na używanie radiowych urządzeń nadawczo-odbiorczych pracujących w systemie łączności radiowej typu punkt-wiele punktów obejmujący zakres częstotliwości [...] MHz. Tym samym, zgodnie z art. 61 §1 i 3 k.p.a., z dniem 9 stycznia 2020 r. na żądanie N. S.A. zostało formalnie wszczęte postępowanie administracyjne.

Przedmiotowy wniosek N. był podyktowany potrzebą zwiększenia pojemność sieci N. i podwyższeniem parametrów oferowanych klientom usług. Na chwilę obecną postępowanie to trwa, 5 miesięcy, pomimo, iż winno być zakończone najpóźniej w ciągu 6 tygodni (art. 143 ust. 6 ustawy Prawo telekomunikacyjne), a więc nie później niż do 20 lutego 2020 r. Nawet gdyby przyjąć, iż rozstrzygnięcie tej sprawy powinno nastąpić zgodnie z terminami ogólnymi KPA, to w przypadku szczególnego skomplikowania sprawy (która to przesłanka w tym przypadku nie występuje) powinno nastąpić to nie później niż do dnia 9 marca 2020 r. (art. 35 § 1 i 3 k.p.a.).

Wniosek N. dotyczy zakresu, który został przydzielony Spółce decyzją rezerwacyjną (nr [...]), za którą Spółka ponosi roczne opłaty za prawo do dysponowania częstotliwością. Prezes UKE, udzielając N. Rezerwacji, udzielił uprawnienia do dysponowania częstotliwościami. W związku z tym skarżąca, jako dysponent rezerwacji, może zasadnie oczekiwać i żądać od organu wydania pozwolenia radiowego wykorzystującego zarezerwowany zasób częstotliwości i wykonywać uprawnienia wynikające z tych pozwoleń.

Wnioskowane wydanie pozwolenia radiowego (którego dotyczy wniosek [...]) stała się jeszcze bardziej pilna od momentu ogłoszenia w Polsce stanu zagrożenia epidemicznego (14 marca br.) i następnie, stanu epidemii, co nastąpiło dnia 23 marca br., gdyż wystąpiło istotne zwiększenie ruchu w sieciach telekomunikacyjnych wszystkich operatorów w Polsce, w tym w sieci należącej do Spółki.

Kwestię tą zdaje się dostrzegać również Prezes UKE, gdyż zgodnie z pismem nr [...], datowanym na 25 marca br., a dotyczącym zapewnieniu ciągłości usług telekomunikacyjnych w czasie stanu epidemii wirusem SARS-COV-2, operatorzy powinni podejmować działania zmierzające do minimalizowania "ryzyka dla ciągłości świadczenia usługi transmisji danych i usług głosowych, powodowane przeciążeniem sieci telekomunikacyjnych".

Niewydawanie pozwolenia radiowego, o które wnioskowała Spółka, jak również dalsza bezczynność oraz przewlekłe prowadzenie przez Prezesa UKE postępowania, zwiększa ryzyko lokalnego przeciążenia sieci radiokomunikacyjnej Spółki oraz uniemożliwia konieczne zwiększenie pojemności sieci.

Skarżąca wskazała, że mając świadomość negatywnego wpływu postępowań o udzielenie pozwolenia radiowego na proces inwestycyjny względem działania w oparciu o korzystanie z urządzeń na podstawie wpisu, jak również chcąc rozwijać swoją sieć radiową na obszarze [...], już w lipcu 2018 r. zwróciła się z wnioskiem do Prezesa UKE o modyfikację decyzji rezerwacyjnej dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...], zmienionej decyzją Prezesa UKE z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w taki sposób, aby Prezes UKE umożliwił Spółce korzystanie z wpisu do rejestru urządzeń radiowych bez pozwolenia, o którym mowa w art. 144c Prawa telekomunikacyjnego. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...] Prezes UKE odmówił zmiany rezerwacji w takim zakresie. Tym samym rozpatrzenie wniosku N. stało się jedyną możliwą drogą, aby Spółka mogła w pełni korzystać z posiadanych rezerwacji.

Wydanie pozwoleń radiowych zgodnie z wnioskiem Spółki umożliwi zwiększenie pojemności sieci radiowej w lokalizacjach objętych pozwoleniami, a tym samym pozwoli wypełnić apel Prezesa UKE.

Mimo upływu terminów załatwienia sprawy (zarówno terminu wynikającego z art. 143 ust. 6 PT jak i terminów wynikających z przepisów k.p.a.), do dnia dzisiejszego Prezes UKE nie rozpatrzył wniosku i nie wydał decyzji w sprawie zainicjowanej tym wnioskiem. W to miejsce organ jedynie wystosowuje kolejne zawiadomienia o przedłużeniu terminu rozpatrzenia sprawy, której zakres skomplikowania nie sposób uznać za wysoki. W efekcie, niezależnie od naruszenia przepisów k.p.a., Prezes UKE naruszył także obowiązek do efektywnego gospodarowania widmem częstotliwości.

Skarżąca wyjaśniła, że w związku z bezczynnością oraz przewlekłym powadzeniem przez Prezesa UKE postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie, wniosła do Prezesa UKE "Ponaglenie" z dnia 1 kwietnia 2020 r. na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej. Prezes UKE, co prawda udzielił - w dniu 16 kwietnia br. - odpowiedzi na ponaglenie Spółki, jednakże jako uzasadnienie przedłużającego się terminu podał przyczynę w postaci konieczności przeprowadzenia analizy formalno-prawnej Wniosku, bez wskazania chociażby kwestii, które będą podlegały rozstrzygnięciu, a stanowiłyby barierę dla zakończenia postępowania.

Skarżąca jedynie przypuszcza, iż może być to kwestia:

- Decyzji z dnia [...] stycznia 2020 r. nr. [...] w której Prezes UKE cofnął Rezerwację, pomimo, iż w toku tamtego postępowania skarżąca wnosiła o zawieszenie postępowania z uwagi m.in. na złożone wnioski o zmianę pozwoleń. Od Decyzji tej strona złożyła w dniu 12 lutego br. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, tym samym nie jest ona ostateczna.

- Błędnym przeświadczeniu organu o okolicznościach uniemożliwiających uwzględnienie żądania zawartego we Wniosku, a wynikających z nadania przez Prezesa UKE tych samych numerów/sygnatur decyzjom dla N. (dawniej "S." i "G.") oraz N., co następnie było korygowane przez sam Urząd.

W ocenie skarżącej znaczenie marginalne ma w niniejszej sprawie powoływany przez Prezesa UKE stan epidemii wprowadzony w związku z COVID-19 i związane z tym zawieszenie terminów procesowych. Skarżąca podkreśliła, że terminy załatwienia sprawy i rozpatrzenia wniosku wynikające z przepisów PT czy też k.p.a., upłynęły dużo wcześniej niż wprowadzenie stanu epidemii. Tak więc organ pozostawał w bezczynności, a także dopuszczał się przewlekłego prowadzenia postępowania już znacznie wcześniej niż wprowadzone przez ustawodawcę zawieszenie terminów procesowych. Stan ten utrzymuje się do dnia złożenia niniejszej skargi.

W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej wniósł o jej odrzucenie ewentualnie oddalenie.

W uzasadnieniu wyjaśnił, że wniosek został złożony przez skarżącą w dniu 9 stycznia 2020 r., po wszczęciu przez Prezesa UKE z urzędu w dniu 4 października 2019 r. postępowania prowadzonego pod sygnaturą: [...], w sprawie cofnięcia N. rezerwacji częstotliwości z zakresów [...] MHz oraz [...] MHz, dokonanej na rzecz N. decyzją Prezesa UKE nr [...] z dnia [...] stycznia 2010 r., zmienioną następnie decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2018 r., w oparciu o którą strona złożyła Wniosek dotyczący zmiany pozwolenia radiowego, m.in. poprzez umożliwienie wykorzystywania kanałów radiowych o numerach [...]-[...] (objętych Rezerwacją [...]).

Decyzją z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] Prezes UKE na podstawie art. 123 ust. 1 pkt 4 i 8 Pt cofnął Rezerwację [...], a decyzją z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] utrzymał tę decyzję w mocy.

Organ zauważył , że wydanie rozstrzygnięcia w sprawie z Wniosku uzależnione było od wyniku prowadzonego pod sygnaturą [...] postępowania w sprawie cofnięcia Rezerwacji 16.1. Strona wnioskowała bowiem o wydanie pozwolenia radiowego na używanie radiowych urządzeń nadawczo-odbiorczych pracujących systemie łączności radiowej typu punkt-wiele punktów obejmujący zakres częstotliwości [...] MHz. (tj. kanałów radiowych o numerach [...] oraz [...]objętych Rezerwacją [...]).

Stąd nie sposób przyznać racji stronie, zarzucającej naruszenie art. 35 § 1 K.p.a., bowiem Wniosek mógł zostać rozpoznany - z uwagi na oczywisty związek przyczynowy pomiędzy istnieniem uprawnienia Strony do dysponowania częstotliwościami określonymi w Rezerwacji [...], a możliwością wydania w oparciu o nie zmiany pozwolenia radiowego - wyłącznie po zakończeniu postępowania (wydaniu ostatecznej decyzji) w sprawie ewentualnego cofnięcia Rezerwacji [...].

Prezes UKE podniósł, że prawidłowo, zgodnie z art. 36 § 1 K.p.a., informował N. o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie, podając przyczynę zwłoki, a także wskazując nowy termin na rozpatrzenie sprawy oraz pouczając o prawie do wniesienia ponaglenia. W sposób wyczerpujący poinformował stronę - pismem z dnia 16 kwietnia 2020 r. - w odpowiedzi na wniesione "ponaglenie" - o przyczynach przesunięcia terminu na rozpoznanie wniosku z dnia 5 listopada 2019 r. Przekroczenie terminu, o którym mowa w art, 143 ust. 6 Pt, spowodowane było okolicznościami faktycznymi sprawy, mającymi wpływ na rozstrzygniecie, a stopień przekroczenia terminu nie jest znaczny.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 12 K.p.a. Prezes UKE zaznaczył, że zasada szybkości postępowania nie znosi obowiązku organu wnikliwego, z uwzględnieniem zasady prawdy obiektywnej, ustalenia stanu faktycznego sprawy .

Organ zauważył również, iż Wniosek obarczony był wadą formalną, która została usunięta dopiero pismem z dnia 13 stycznia 2020 r. (data wpływu do UKE: 15 stycznia 2020 r.). Nadto podkreślił, że zgodnie z art. 15zzs ust. 1 pkt 6 ustawy C0VID-19, który wszedł w życie z dniem 31 marca 2020 r. w związku z ogłoszeniem ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID- 19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 568), w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu C0VID bieg terminów postępowaniach administracyjnych nie rozpoczynał się, a rozpoczęty ulegał zawieszeniu.

Z kolei zgodnie z art. 15zzs ust. 9 w/w ustawy ograniczono katalog rozstrzygnięć dokonywanych przez organy administracji publicznej, umożliwiając jedynie w okresie, o którym mowa w art. 15zzs ust. 1, wydawanie rozstrzygnięć w całości uwzględniających żądanie strony lub uczestnika postępowania, co ograniczyło możliwość wcześniejszego wydania decyzji utrzymującej w mocy decyzję z dnia [...] stycznia 2020 r. cofającą Rezerwację [...] Zgodnie natomiast z art. 15zzs ust. 10 pkt 1 ustawy COVID-19, obowiązującym od dnia 31 marca 2020 r. do dnia 16 maja 2020 r., w okresie zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii przepisy o bezczynności organów nie byty stosowane. Natomiast zgodnie z art. 15zzs ust. 11 zaprzestanie czynności przez organ prowadzący postępowanie w okresie zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii nie mogło być podstawą wywodzenia środków prawnych dotyczących bezczynności, przewlekłości lub naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki.

Przepis art. 15zzs ustawy COVID-19 został uchylony z dniem 16 maja 2020 r. na podstawie art. 46 pkt 20 ustawy z dnia 15 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. z 2020 r. poz. 875). Natomiast zgodnie z art. 68 ust. 7 tej ustawy terminy, których bieg uległ zawieszeniu na podstawie art. 15zzs ust. 1 pkt 6, zaczęły biec dalej po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie ustawy z dnia 15 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS- CoV-2, tj. od dnia 23 maja 2020 r.

Wraz z wejściem w życie ustawy z dnia 15 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 i rozpoczęciem biegu terminów (23 maja 2020 r.), Prezes UKE:

- zawiadomieniem z dnia 25 maja 2020 r. poinformował N. o możliwości zajęcia stanowiska w sprawie z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem decyzji cofającej Rezerwację 16.1 w terminie 7 dni od daty otrzymania zawiadomienia;

- decyzją z dnia [...] czerwca 2020 r. utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] stycznia 2020 r. cofająca Rezerwacie [...]

Wydanie ww. decyzji umożliwiło rozpatrzenie sprawy z Wniosku. W związku z czym pismem z dnia 26 czerwca 2020 r. Prezes UKE poinformował N., że mając na uwadze fakt, iż Wniosek dotyczy wydania pozwolenia radiowego w oparciu o rezerwację częstotliwości dokonaną decyzją:

- Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty z dnia [...] października 2005 r. nr [...], zmienioną decyzjami Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] października 2007 r. nr [...], z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] oraz z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...], obejmującą kanały o numerach [...];

- Prezesa URTiP z dnia [...] października 2005 r. nr [...], zmienioną decyzjami Prezesa UKE z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...], z dnia [...] października 2007 r. nr [...] oraz z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] oraz z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...], obejmującą kanały o numerach [...];

- Prezesa UKE z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...], zmienioną decyzją z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...], obejmującą kanały o numerach [...];

zaś dnia [...] czerwca 2020 r. Prezes UKE wydał decyzję nr [...] utrzymującą w mocy decyzję z dnia [...] stycznia 2020 r., cofającą Rezerwację [...] (która, stosownie do art. 16 § 1 K.p.a., jest decyzją ostateczną), na Wnioskowanym obszarze N. nie dysponuje zakresem częstotliwości [...] MHz oraz [...] MHz (kanały nr [...]), który został wskazany we Wniosku i miałby zostać objęty zmienionym pozwoleniem radiowym. Jednocześnie wyjaśniono, że PZCz nie przewiduje zagospodarowania częstotliwości zgodnie z Wnioskiem. PZCz dopuszcza wykorzystywanie wnioskowanych częstotliwości w aranżacji kanałów 3,5 MHz jedynie do czasu wygaśnięcia ważności decyzji w sprawie rezerwacji częstotliwości lub pozwoleń radiowych wydanych przed dniem wejścia w życie PZCz. Wskazano również, że zakres częstotliwości [...]MHz został przeznaczony do rozdysponowania w procedurze selekcyjnej w ramach rezerwacji obejmujących obszar całego kraju.

W związku z powyższym, nie jest możliwe wydanie pozwolenia radiowego w oparciu o Rezerwację [...] (tj. pozwolenia obejmującego kanały o nr [...]). Możliwe jest natomiast wydanie pozwolenia radiowego w oparciu o Rezerwację nr 1 oraz Rezerwację nr 2 (tj. pozwolenia obejmującego kanały o nr [...]).

Z uwagi na powyższe Prezes UKE zwrócił się do N. o zajęcie stanowiska w sprawie, w terminie 7 dni od dnia otrzymania rzeczonego pisma, poprzez wskazanie, czy N. podtrzymuje Wniosek, czy też modyfikuje jego treść poprzez rezygnację z żądania wydania pozwolenia w oparciu o Rezerwację [...]Po tym terminie zostanie wydane rozstrzygniecie w sprawie.

Na dzień sporządzenia odpowiedzi na skargę, N. nie udzieliła odpowiedzi na zawiadomienie z dnia 26 czerwca 2020 r.

Na poparcie swojej argumentacji organ szeroko powoływał się na stanowisko orzecznictwa i judykatury.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.}, sprawowana przez sądy administracyjne kontrola administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a.

Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

Jak stanowi art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.

W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 k.p.a., zgodnie z którym na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy ponaglenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - do organu prowadzącego postępowanie.

Ponaglenie, o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest ze środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a.

Z treści przywołanych przepisów wynika, że przesłanka dopuszczalności postępowania sądowoadministracyjnego w odniesieniu do skarg na bezczynność lub przewlekłość sprowadza się do tego, że skarżący obowiązany jest, przed wniesieniem skargi, do wyczerpania środków zaskarżenia przewidzianych w wyżej wymienionym art. 37 § 1 k.p.a.

Sąd podkreśla, że skutki ponaglenia dla dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego można rozważać jedynie w kontekście ponaglenia skutecznie wniesionego. Tylko takie ponaglenie daje bowiem stronie możliwość wniesienia skargi do sądu.

Zgodnie z art. 15zzs ust. 10 pkt 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 376 ze zm.), obowiązującym od dnia 31 marca 2020 r. do dnia 16 maja 2020 r., w okresie zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii nie stosowało się przepisów o bezczynności organów oraz o obowiązku organu i podmiotu, prowadzących odpowiednio postępowanie lub kontrolę, do powiadamiania strony lub uczestnika postępowania o niezałatwieniu sprawy w terminie. W myśl art. 15zzs ust. 11 w/w ustawy zaprzestanie czynności przez organ prowadzący postępowanie w okresie zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii nie mogło być podstawą wywodzenia środków prawnych dotyczących bezczynności, przewlekłości lub naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. W ocenie Sądu w składzie orzekającym oznacza to, że w tym czasie brak było podstaw prawnych do wnoszenia środków prawnych mających na celu zwalczanie bezczynności, przewlekłości lub naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki.

Jak wynika z akt sprawy skarżąca złożyła ponaglenie do Prezesa UKE w dniu 3 kwietnia 2020 r., a więc w okresie, w którym zgodnie z wyżej przywołanymi regulacjami prawnymi nie stosowało się przepisów o bezczynności organów, a zaprzestanie czynności przez organ prowadzący postępowanie w okresie zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii nie mogło być podstawą wywodzenia środków prawnych dotyczących bezczynności, przewlekłości lub naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki.

Sąd uznał więc, że wniesione przez skarżącą ponaglenie jest bezskuteczne, nie może bowiem być traktowane jako ponaglenie, o którym mowa w art. 53 § 2b p.p.s.a. Tym samym wymóg wyczerpania środków zaskarżenia nie został w sprawie spełniony. W konsekwencji skarga jest przedwczesna gdyż nie została poprzedzona prawidłowo wniesionym ponagleniem.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn obejmuje w szczególności sytuację, gdy skarga została wniesiona z naruszeniem art. 52 § 1 tej ustawy, tj. gdy skarżący złożył skargę pomimo niewyczerpania środków zaskarżenia, jakie służyły mu w administracyjnym toku instancji.

W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w punkcie 1 sentencji postanowienia.

Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy, orzeczono jak w punkcie 2 postanowienia.