Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 1141/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2014-01-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: journal: Dz.U.UE.L 2006 nr 210 poz 25 art. 98 ust. 2
law: ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu  Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1260/1999
article: art. 26 ust. 1 pkt 15a, art. 26 ust. 1 pkt 15, art. 26 ust. 2 pkt 15a
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity
article: art. 207
journal: Dz.U. 2009 nr 157 poz 1240
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.
article: art. 107 par. 1, art. 111, art. 112, art. 104 par. 1 i par. 2
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c, art. 200, art. 152
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sokołowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka,, Sędzia WSA Ewa Wojtysiak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Michał Iwanowski, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 15 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej z siedzibą w W. na decyzję Zarządu Województwa [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zwrotu środków otrzymanych w ramach umowy o dofinansowanie na realizację projektu wraz z odsetkami I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Zarządu Województwa [...] z dnia [...] r. nr [...], II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, III. zasądza od Zarządu Województwa [...] na rzecz Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej z siedzibą w W. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie decyzją z dnia 31 lipca 2013 r. Nr [...], wydaną m.in. na podstawie art. 25 pkt 1, art. 26 ust. 1 pkt 15 i pkt 15a ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm., dalej zwaną "u.z.p.p.r." ), art. 207 ust. 1 pkt 2 i ust. 9 i ust. 12 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2009 r. Nr ,157, poz. 1240., dalej zwana "u.f.p.") w zw. art. 38 ust 4a pkt 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (Dz.U. z 2007 r., Nr 223, poz. 1655 tekst jednolity ze zm., dalej zwana "P.z.p.") oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z. 2013 r., poz. 267, dalej zwana "K.p.a."), Zarząd Województwa Zachodniopomorskiego, działający jako Instytucja Zarządzająca Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa Zachodniopomorskiego na lata 2007-2013 (RPOWZ), utrzymał w mocy decyzję z dnia 18 maja 2012 r. Nr [...], zobowiązującą Szkołę Z. z siedzibą w [...] przy ul. [...], do zwrotu środków w kwocie [...] zł wraz z odsetkami, wykorzystanych z naruszeniem procedur, przyznanych na realizację projektu pn. [...].

Powyższe decyzje zapadły w następującym stanie faktycznym sprawy.

W dniu 15 grudnia 2009 r. Szkoła Z. z siedzibą w [...], dalej zwana "Beneficjentem" zawarła z Instytucją Zarządzającą RPO WZ na lata 2007-2013 (dalej zwana "IZ RPO WZ") umowę o dofinansowanie nr [...] na realizację projektu pn. [...] Oś Priorytetowa 7 "Rozwój infrastruktury społecznej i ochrony zdrowia" Działanie 7.1 "Infrastruktura edukacyjna" Poddziałanie 7.1.1 "Infrastruktura edukacyjna - szkolnictwo wyższe" oraz cztery aneksy do tej umowy. Zgodnie z postanowieniami tej umowy Beneficjent otrzymał dofinansowanie w kwocie nieprzękraczającej [...] zł (słownie: [...] złotych [...]), stanowiącej nie więcej niż 50% całkowitych wydatków kwalifikowalnych Projektu.

W wyniku przeprowadzonej w dniach od 5 września do 30 września 2011 r., kontroli doraźnej prawidłowości realizacji Projektu w zakresie stosowania przez Beneficjenta ustawy - Prawo Zamówień Publicznych, IZ RPO WZ stwierdziła nieprawidłowości w ramach dwóch postępowań przeprowadzonych w trybie przetargu nieograniczonego, skutkujące w oparciu o § 10 ust. 7 Umowy

o dofinansowanie zastosowanie korekty finansowej obniżającej dofinansowanie, zgodnie z tzw. "Taryfikatorem" - dokumentem opracowanym przez Ministerstwo Rozwoju Regionalnego, określającym tryb postępowania i sposób nakładania korekt finansowych w procesie realizacji przedsięwzięć współfinansowanych z funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności.

W ramach postępowania pn. [...] stwierdzono naruszenie – art. 38 ust, 4a pkt 1 P.z.p. poprzez niezamieszczenie ogłoszenia o zmianie ogłoszenia w Biuletynie Zamówień Publicznych, w związku z wprowadzeniem do Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia (SIWZ) modyfikacji skutkujących zmianą treści ogłoszenia o zamówieniu w ramach postępowania na roboty budowlane. Powyższe dotyczyły dwukrotnej zmiany terminu składania ofert (z dnia 19.01.2010 r. na dzień 25.01.2010 r. oraz z dnia 25.01.2010 r. na dzień 02.02.2010 r.) oraz zmiany dotyczącej spełnienia warunków sytuacji ekonomiczno - finansowej przez wykonawcę (przedmiotowa zmiana polegała na tym, że Zamawiający (Beneficjent) ustalił, iż posiadane środki finansowe i zdolność kredytową można zsumować tak, aby łącznie oznaczały dysponowaniem kwotą [...] PLN. Wcześniejsze zapisy określały, iż wykonawca musi posiadać środki finansowe w wysokości [...] PLN albo zdolność kredytową we wskazanej wysokości).

Z kolei, w ramach postępowania pn. [...] stwierdzono naruszenie art. 7 ust 1 w związku z art. 29 ust. 2 i 3 P.z.p. poprzez opisanie przedmiotu zamówienia, wskazując znaki towarowe, patenty lub pochodzenie, bez dopuszczenia możliwości składania ofert równoważnych.

W obu przypadkach ustalone nieprawidłowości skutkowały wskazaniem

w Protokole Pokontrolnym wysokości korekt na poziomie 10 %, w oparciu

o "Wytyczne Ministerstwa Rozwoju Regionalnego w sprawie "Wymierzenia korekt finansowych za naruszenia prawa zamówień publicznych, związanych z realizacją projektów współfinansowanych ze środków funduszy UE".

Beneficjent, skorzystał z przysługującego mu prawa i w wyznaczonym terminie złożył uwagi do treści Protokołu Pokontrolnego, wnosząc o odstąpienie od naliczania korekty finansowej. Wyjaśnił m.in., że przez cały okres trwania postępowania

o udzielenie zamówienia publicznego realizował zasadę zachowania uczciwej konkurencji oraz równego traktowania wykonawców, umieszczając zmiany

o wszelkich modyfikacjach jakich dokonał w trakcie trwania procedury na swojej stronie internetowej oraz przekazując je w formie pisemnej do wszystkich wykonawców, tym samym nie naruszył ww. artykułu ustawy P.z.p. Ponadto argumentował, że zastosował się do obowiązującego po dacie wszczęcia postępowania przez zamawiającego (data publikacji ogłoszenia o zamówieniu 29.12.2009 r.) przepisu art. 38 ust. 6 P.z.p. Dodatkowo wskazano, iż przedmiotowe postępowanie było, w wyniku protestów, przedmiotem postępowania przed Krajową Izbą Odwoławczą (dalej KIO), w opinii której nie doszło do naruszeń przepisów ustawy P.z.p., związanych z niewłaściwym zamieszczaniem informacji.

Pismem z dnia 15 grudnia 2011 r. IZ RPO WZ ustosunkowała się do powyższych wyjaśnień, podtrzymując swoje stanowisko, co do zasadności utrzymania wysokości korekty finansowej na poziomie 10 %.

Następnie pismem z dnia 9 stycznia 2012 r. Beneficjent został wezwany do zwrotu środków w wysokości [...] zł wraz z odsetkami liczonymi jak dla zaległości podatkowych, w terminie 14 dni od doręczenia wezwania, stosownie do art. 207 ust. 8 u.f.p. Beneficjent, dokonał spłaty części środków w kwocie [...] zł oraz odsetek w kwocie [...] zł, zgodnie z korektą w zakresie stwierdzonego naruszenia art. 7 ust. 1 w zw. z art. 29 ust. 2 i 3 P.z.p. (w ramach przetargu na zakup wyposażenia). W pozostałym zakresie, w odpowiedzi na powyższe wezwanie, zwrócił się z kolejnym pismem o zmianę wysokości ustalonej stawki korekty, wskazując, że zwrot środków w pełnej kwocie mógłby znacząco wpłynąć na pogorszenie sytuacji finansowej Uczelni. Nadto, w jego ocenie, podstawę do obniżenia nałożonej korekty finansowej, mogło stanowić zmniejszenie liczy uchybień stwierdzonych na etapie czynności kontrolnych, wskutek złożonych wyjaśnień. Następnie Beneficjent przekazał do wiadomości organu opinie prawną dotyczącą stwierdzonych naruszeń ustawy – Prawo o zamówieniach publicznych.

Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2012 r., IZ RPO WZ wszczęła postępowanie administracyjne, na podstawie art. 61 § 4 K.p.a. w przedmiocie zwrotu środków przyznanych w oparciu o ww. umowę o dofinansowanie z dnia 15 grudnia 2009 r. z uwagi na ich wykorzystanie z naruszeniem procedur. W trakcie postępowania strona była informowana o wydłużeniu postępowania administracyjnego, o możliwości złożenia dowodów, zapoznania się i wypowiedzenia co do zgromadzonych materiałów oraz o zamiarze zakończenia postępowania. Z akt sprawy wynika, że Beneficjent z przysługujących mu uprawnień przed wydaniem decyzji skorzystał, przeglądał akta, składał kolejne wyjaśnienia oraz wnioski

o obniżenie naliczonej korekty i stanowisko dotyczące naruszenia art. 38 ust. 4a pkt 1 P.z.p., do których organ odniósł się w piśmie z dnia 18 kwietnia 2012 r.

W dniu 18 maja 2012 r. IZ RPO WZ wydała decyzję nr [...], orzekającą, na podstawie art. 207 ust. 9 u.f.p. o zwrocie od Beneficjenta w terminie 14 dni, kwoty [...] zł wraz z odsetkami, z uwagi na stwierdzone podczas kontroli doraźnej naruszenia Prawa zamówień publicznych w trakcie realizacji Projektu, objętego umową o dofinansowanie z dnia 15 grudnia 2009 r.

W motywach, decyzji organ powołując się na normy kompetencyjne

i obowiązki spoczywające na IZ RPO dotyczące m.in. kontroli realizacji programu operacyjnego zawarte w przepisach krajowych, jak i przepisach unijnych, stwierdził, że istniały podstawy dla podejrzenia popełnienia nieprawidłowości oraz podjęcia rozstrzygnięcia zobowiązującego do zwrotu kwot wydatkowanych niezgodnie

z przeznaczeniem. Wskazał również, odnosząc się do postanowień umowy

o dofinansowanie (§ 10 ust. 6 i 7) oraz ustaleń kontroli, że realizacja projektu niezgodnie z przepisami Prawa o zamówieniach publicznych (tj. art. 38 ust. 4 a P.z.p. w zakresie publikacji ogłoszeń o zmianie ogłoszenia przetargowego w Biuletynie Zamówień Publicznych), skutkować musiała zastosowaniem korekty finansowej w wysokości 10 % w oparciu o tzw. "Taryfikator" opracowany przez Ministerstwo Rozwoju Regionalnego, przyjmując za zasadne posłużenie się metodą wskaźnikową. IZ RPO WZ nie stwierdziła w rozpoznawanej sprawie okoliczności przemawiających za obniżeniem zalecanej w Taryfikatorze stawki maksymalnej o 50 % ze względu na wagę i charakter stwierdzonych nieprawidłowości. Organ zauważył, bowiem, że każda zmiana istotnych postanowień przetargu bez odpowiedniego stopnia upublicznienia może mieć wpływ na zakłócenie zasady przejrzystości i równego traktowania potencjalnych wykonawców poprzez uniemożliwienie dostępu do odpowiednich informacji dotyczących zamówienia przed jego udzieleniem. Uznano także, że na wysokość przedmiotowej korekty nie mogły mieć wpływu argumenty Beneficjenta odnoszące się do skali naruszeń, tj. ilości uchybień stwierdzonych

i wyjaśnionych przez stronę.

W dniu 11 czerwca 2012 r. Beneficjent złożył wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, w którym wnosząc o uchylenie w całości decyzji administracyjnej nr [...] z dnia 18 maja 2012 r. zarzucił IZ RPO WZ naruszenie:

art. 207 ust 1 pkt 2 oraz art. 207 ust 1 pkt 10 u.f.p.,

art. 38 ust 4a pkt 1 P.z.p.,

art. 2 pkt 7 oraz art. 98 ust. 2 Rady WE nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności

i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (Dz.U. L 210 z 31.7.2006, str. 25, dalej zwanego "rozporządzeniem Rady WE 1083/2006",

- art. 7 oraz art. 107 § 3 K.p.a.

W uzasadnieniu Beneficjent podważył oparcie wydanej decyzji na podstawie przesłanki wskazanej w art. 207 ust 1 pkt 2 u.f.p. a także stwierdził, że nie doszło do naruszenia art. 38 ust 4a pkt 1 P.z.p., tym samym nie naruszył procedur.

Decyzja z dnia 7 sierpnia 2012 r. Nr [...], IZ RPO WZ, wydana

w wyniku rozpoznania ponownie sprawy, podtrzymała stanowisko, że

w postępowaniu przetargowym, dotyczącym realizacji ww. części projektu, objętego umową o dofinansowanie z dnia 15 grudnia 2009 r., doszło do naruszenia art. 38 ust 4a pkt 1. P.z.p., z uwagi nieupubliczenia zmiany terminu składania ofert oraz zmiany sposobu oceny warunku udziału w postępowaniu odnoszącego się do sytuacji ekonomicznej i finansowej wykonawców, co stanowiło wystąpienie przesłanki

z art. 207 ust. 1 u.f.p.

Wyrokiem z dnia 8 kwietnia 2013 r., sygn. akt I SA/Sz 909/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, wydanym wskutek zaskarżenia powyższej decyzji z dnia 7 sierpnia 2012 r., wyeliminował z obrotu zaskarżoną decyzję z powodu stwierdzenia jej wad formalnych, polegających na tym, że w jej wydaniu uczestniczyły osoby z mocy ustawy wyłączone od udziału w postępowaniu po złożeniu przez skarżącą wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

W związku z powyższym IZ RPO WZ w dniu 31 lipca 2013 r. wydała nową decyzję Nr [...], w której ponownie nie uwzględniła zarzutów naruszenia art. 207 ust. 1 pkt 2 u.f.p. w zw. z art. 38 ust. 4a P.z.p. poprzez błędna ich wykładnię.

W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że stosownie do treści art. 41 ust. 1 pkt 7 P.z.p., beneficjent pomocy zmieniając zapisy w SIWZ w zakresie jaki obejmuje ww. ogłoszenie powinien dokonać korekty jego treści i opublikować ogłoszenie o zmianie ogłoszenia, uznając jednocześnie że zaniechanie w tym zakresie kwalifikuje sie jako naruszenie dyspozycji ujętej w art. 38 ust. 4a P.z.p. IZ RPO WZ stanęła na stanowisku, że z art. 38 ust. 4a P.z.p., wynika, iż każda zmiana SIWZ ( w tym przedłużenie terminu składania ofert) prowadząca do zmiany ogłoszenia o zamówieniu podlega tym samym standardom publikacji, co publikacja pierwotna. Jednocześnie wskazała, że zasada upubliczniania zmian treści specyfikacji obowiązywała zarówno w stanie prawnym sprzed nowelizacji ustawy z dnia 4 września 2008 r. (tzw. mała nowelizacja) jak i na gruncie nowych przepisów, które jedynie usystematyzowały to zagadnienie uwzględniając zastrzeżenia Komisji Europejskiej. Wskazano także na stanowisko w tym zakresie Krajowej Izby odwoławczej przez Prezesie Urzędu Zamówień Publicznych (uchwała z dnia 13.04.2010 r., sygn. akt KIO/KU 24/10). Organ zauważył także, że zasadą jest publikacja ogłoszenia o zmianie ogłoszenia w tym samym publikatorze, w którym zamieszczone było ogłoszenie ulegające zmianie. Nie ma znaczenia fakt, że Zamawiający rozesłał zmiany wykonawcom, którzy złożyli swoje oferty, gdyż miał on obowiązek publikacji zmian w BZP. Niezgodność ogłoszenia i SIWZ, a tym bardziej zmiana SIWZ w zakresie opisu sposobu dokonywania oceny spełniania warunków udziału w postępowaniu prowadzi do obowiązku dokonania zmiany treści ogłoszenia o zamówieniu.

Dalej organ stwierdził, że Beneficjent na moment wszczęcia przedmiotowego postępowania zobowiązany był do stosowania przepisów sprzed nowelizacji, zaś odnosząc się do twierdzeń beneficjenta, że dokument pn. "Szczegółowa lista sprawdzająca poprawność zastosowania ustawy Prawo Zamówień Publicznych" nie wskazywał na obowiązek zamieszczania ogłoszenia o zmianie terminu, wyjaśnił, że lista ta nie jest wiążąca dla Beneficjenta, stanowiąc jedynie narzędzie dla kontrolujących umożliwiające weryfikację zakresu kontroli. Zdaniem IZ RPO WZ przez naruszenie art. 38 ust. 4a P.z.p., Beneficjent nie zastosował się do zapisów umowy o dofinansowanie, co jest tożsame z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184 ust. 1 u.f.p. Beneficjent podczas realizacji projektu oraz wykonywania umowy – wywiódł organ - ma bowiem obowiązek przestrzegania właściwych przepisów prawa wspólnotowego, przepisów prawa polskiego, w tym wszelkich wytycznych do nich, a także obowiązujących reguł, zasad i postanowień wynikających z Programu, Uszczegółowienia Programu, obowiązujących procedur, wytycznych, a także informacji IZ RPO WZ.

IZ RPO WZ odnosząc się do argumentacji strony dotyczącej naruszenia art. 2 pkt 7 oraz art. 98 ust. 2 Rady WE nr 1083/2006, stwierdził, że beneficjent poprzez niedopełnienie obowiązku ogłoszenia zmiany w BZP, ograniczył dostępność oferty, nie zapewniając tym samym równego traktowania wszystkich wykonawców, co należało uznać za niestosowanie się do obowiązujących przepisów prawa, prowadzące w konsekwencji do potencjalnej czy realnej szkody, polegającej na uszczupleniu budżetu środków europejskich. Organ nie zgodził się z twierdzeniem, że zaskarżona decyzja nie wskazuje nieprawidłowości, jakich dopuścił się Beneficjent. Według organu nieprawidłowości te to zaniechanie czynności umieszczenia ogłoszenia o zmianie ogłoszenia, które zablokowało dostęp do zamówienia innym wykonawcom, którzy mogliby dać korzystniejsze warunki realizacji zamówienia, a także uniemożliwiło zrezygnowanie z zamówienia tym wybranym. IZ RPO WZ wskazała także, że każda zmiana istotnych postanowień przetargu bez odpowiedniego stopnia upublicznienia może mieć wpływ na zakłócenie zasady przejrzystości i równego traktowania potencjalnych wykonawców poprzez uniemożliwienie dostępu do odpowiednich informacji dotyczących zamówienia przed jego udzieleniem. Odpowiedni stopień jawności umożliwić ma dostęp do zamówienia w drodze konkurencji, co w zakresie kwestionowanego zamówienia nie zostało zapewnione. W kwestii zakwestionowanego przez stronę naruszenia zasad przejrzystości w postępowaniu, wskazano, że powołana przez Beneficjenta opinia Narodowego Centrum Badań i Rozwoju i wskazane tamże stanowisko ma wymiar jedynie informacyjny.

IZ RPO WZ w uzasadnieniu decyzji nie podzielił także stanowiska Beneficjenta co do braku możliwości zastosowania Aneksu nr 1 Taryfikatora (tj. aktualizacji do dokumentu pn. "Wymierzanie korekt finansowych za naruszenia prawa zamówień publicznych związane z realizacją projektów współfinansowanych ze środków funduszy UE") do ustalenia wysokości korekty finansowej w związku z naruszeniem art. 38 ust 4a P.z.p., wskazując na wiążący charakter Taryfikatora i jego zmian (przyjęcie w dniu 26.07.2010 r., uchwałą Zarządu Województwa Zachodniopomorskiego nr 1295/10 i aktualizację uchwałą z dnia 27.01.2012 r. nr 94/12), ogólnodostępność tych dokumentów oraz wskazując w zakresie wprowadzenia Aneksu na konieczność dostosowania się do wytycznych Komisji Europejskiej dotyczących określania korekt finansowych dla wydatków współfinansowanych z funduszy strukturalnych oraz Funduszu Spójności w przypadku nieprzestrzegania przepisów dotyczących zamówień publicznych (COCOF 07/0037/03-PL), a także instytucji kontrolującej - Urzędu Kontroli Skarbowej. Organ podkreślił, że uznanie braku podstawy prawnej do zastosowania korekty finansowej za naruszenie art. 38 ust. 4a P.z.p , oznaczałoby, że wszystkie wydatki związane z dokonanym naruszeniem podlegałyby zwrotowi w pełnej wysokości.

Końcowo organ odwoławczy uznał za zasadne zastosowanie metody wskaźnikowej do wyliczenia wysokości korekty jako iloczynu wskaźnika procentowego nałożonej korekty (10%), wskaźnika procentowego współfinansowania ze środków funduszy UE (50%) i wysokości faktycznych wydatków kwalifikowanych dla danego zamówienia ([...] zł), i przyjęcie do zwrotu kwoty [...] zł. Za prawidłowe uznał także uwzględnienie częściowego zwrotu środków dokonanego przez Beneficjenta w łącznej kwocie [...] zł. Wskazano jednocześnie w tym zakresie, że omówienie w uzasadnieniu decyzji nakazującej zwrot nieprawidłowo wykorzystanych środków, zagadnienia dotyczącego stwierdzonego naruszenia art. 7 ust. 1 w zw. z art. 29 ust. 2 i 3 P.z.p. z uwagi na dokonany przez Beneficjenta zwrot środków, było niezbędne dla ustalenia stanu faktycznego sprawy, zatem nie stanowi o naruszeniu art. 107 § 1 i 3 K.p.a.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, Szkoła Z., wnosząc o uchylenie decyzji IZ RPO WZ z dnia 31 lipca 2013 r. jak również poprzedzającej ją decyzji IZ RPO WZ wydanej w dniu 18 maja 2012 r. nr [...], zarzuciła naruszenie:

1) prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 207 ust. 1 pkt 2 ustawy o finansach publicznych, poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, iż Beneficjent wykorzystał środki przeznaczone na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich z naruszeniem art. 184 u.f.p., skutkujących obowiązkiem ich zwrotu oraz na przedwczesnym zastosowaniu tego przepisu w następstwie nałożenia korekty finansowej w treści informacji pokontrolnej nie zaś w drodze decyzji administracyjnej;

2) prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 207 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 184 u.f.p., poprzez błędną wykładnię polegającą na mylnym rozumieniu, że procedura, o której mowa w art. 184 u.f.p., obejmuje również postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego;

3) prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 38 ust. 4a ustawy -Prawo zamówień publicznych, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie do ustalonego przez organ stanu faktycznego sprawy, jak również art. 38 ust. 4 i 6 P.z.p., poprzez ich niezastosowanie;

4) prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 98 ust. 2 oraz art. 2pkt 7 rozporządzenia Rady WE nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (Dz.U. L 210 z 31.7.2006, str. 25, dalej:"rozporządzenie 1083/2006"), poprzez niezastosowanie art. 98 ust. 2 rozporządzenia1083/2006 oraz niewykazanie, iż w projekcie doszło do nieprawidłowości w rozumieniu art. 2 pkt 7 rozporządzenia 1083/2006;

5) przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. w szczególności art. 7 i 77 §1 K.p.a. poprzez naruszenie zasady praworządności, zaniechanie podjęcia kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, pominięcie słusznego interesu strony postępowania i interesu publicznego, jak również niewyczerpujące zebranie materiału dowodowego i zupełnie dowolne ustalenie, które nie pozwalało nadokładne wyjaśnienie stanu faktycznego oraz załatwienie sprawy.

W uzasadnieniu skargi skarżąca w pierwszej kolejności wskazała na wadliwość zaskarżonej decyzji, jej zdaniem polegającą na jej prawnym rozdzieleniu na uchwałę nr [...] i załącznik do uchwały oraz doręczeniu wyłącznie załącznika, co powoduje, że strona nie wie czy decyzja została podjęta i czy pod uchwałą podpisały się osoby upoważnione do działania za organ.

Natomiast odnośnie zarzutów merytorycznych, wskazała, że wydanie decyzji o zwrocie było działaniem przedwczesnym. Jej zdaniem przepis art. 207 ust. 1 pkt 2 u.f.p. ma zastosowanie wyłącznie do naruszenia procedur przekazywania środków pomiędzy organem pełniącym funkcję Instytucji Zarządzającej a beneficjentem, a zatem nie chodzi w nim o naruszenie przepisów postępowania o udzielenie zamówienia publicznego. Ponadto, w ocenie skarżącej samodzielną podstawę do wydania decyzji dotyczącej skutków nałożenia korekty finansowej jest art. 98 ust. 2 rozporządzenia nr 1083/2006 w zw. z art. 26 ust. 1 pkt 15a u.z.p.p.r. Przepis art. 207 ust. 1 pkt 2 u.f.p. nie stanowi bowiem o nieprawidłowościach, korektach finansowych oraz sposobie ustalania wysokości zwracanej kwoty, czy jej części. Na poparcie powyższego poglądu skarżąca powołała orzecznictwo sądów administracyjnych.

W kwestii stwierdzonego naruszenia art. 38 ust. 4a P.z.p., skarżąca stwierdziła, że w stanie prawnym sprawy zastosowanie winny mieć przepisy w brzmieniu obowiązującym do dnia 29 grudnia 2009 r., nie mają więc zastosowania przepisy ustalone nowelizacją z dnia 2 grudnia 2009 r., które weszły w życie w dniu 29 stycznia 2010 r. Jednocześnie wskazała, że zmiany w SIWZ miały miejsce do dnia 29 stycznia 2010 r. co oznacza, że żadna z tych zmian nie była oparta o art. 38 ust. 4a P.z.p., a zatem nie były kwalifikowane przez stronę do zmian "prowadzących do zmian treści ogłoszenia o zamówienia". W ocenie skarżącej, w stanie prawnym sprawy, zasadą było, że zamawiający może zmienić SIWZ, w tym też zmienić termin składania ofert, przed terminem składania ofert poprzez publikację na stronie internetowej.

Skarżąca nie zgodziła się zatem ze stanowiskiem, że sama zmiana w zakresie terminu jest już zmianą treści ogłoszenia, wymagającą zastosowania art. 38 ust. 4a P.z.p., zaś zmiana art. 38 ust. 6 P.z.p. jedynie potwierdzała, że art. 38 ust. 4a ma zastosowanie do zmiany terminu składania ofert w przypadku zmiany SIWZ nieprowadzącej do zmiany treści ogłoszenia o zamówieniu. Według skarżącej, tylko i wyłącznie w zakresie zmiany SIWZ powodującej zmianę treści ogłoszenia o zamówieniu art. 38 ust. 4 a P.z.p. ustanawiał wyjątek polegający na tym, że taka zmiana wymagała opublikowania w BZP. Zdaniem skarżącej, nowelizacja z dniem 29 stycznia 2010 r. art. 38 ust. 6 P.z.p. nie uprawniała organu do przyjęcia, że stan prawny nie uległ merytorycznej zmianie, a jedynie usunął wątpliwości interpretacyjne. Do wejścia w życie zmiany obowiązującej od dnia 29 stycznia 2010 r. zamawiający mógł – według skarżącej - dokonać zmiany terminu składania ofert poprzez publikację zmiany na stronie internetowej, na której zamieszczono SIWZ, na co wprost i wyraźnie zezwalał art. 38 ust. 6 P.z.p. i mógł tym bardziej dokonać zmiany w zakresie samego terminu składania ofert na podstawie art. 38 ust. 4 P.z.p.

Wskazując dalej na treść zmiany w SIWZ dotyczącej opisu warunków z dnia 15 stycznia 2010 r. w zakresie sytuacji ekonomicznej i finansowej wykonawców, skarżąca wskazała, że zmiana ta miała charakter wyłącznie redakcyjny nie powodujący zmian treści ogłoszenia o zamówieniu.

Uzasadniając szeroko zarzut naruszenia art. 98 ust. 2 w zw. z art. 2 pkt 7 rozporządzenia 1083/2006, skarżąca, powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych w tym zakresie wskazała, że organ w zaskarżonej decyzji nie uwzględnił elementów konstrukcji art. 98 ust. 2 rozporządzenia 1083/2006, błędnie stwierdzając nieprawidłowości w realizowanej operacji, jak też błędnie ustalając wysokość korekty finansowej bez należytego uwzględnienia charakteru i wagi ewentualnej nieprawidłowości oraz strat finansowych poniesionych przez fundusze. Zdaniem skarżącej organ nie wykazał należycie w swojej argumentacji aby jej postępowanie mogło doprowadzić do szkody lub ryzyka jej wystąpienia, w wymiarze potencjalnym lub realnym, nie rozważył także tej szkody w odniesieniu do efektów jakie osiągnął Beneficjent. Zdaniem skarżącej interesy wykonawców były wystarczająco zabezpieczone poprzez korzystanie ze strony internetowej zamawiającego, co oznacza, że nie ograniczyła, wbrew stanowisku organu, komukolwiek możliwości powzięcia informacji o wprowadzonej zmianie. Zwrócono także uwagę, że żaden z wykonawców nie został wykluczony z postępowania z tytułu niespełnienia warunku udziału w postępowaniu, ani też żaden z wykonawców nie podniósł przysługujących mu środków ochrony prawnej z tytułu ewentualnego naruszenia przez Beneficjenta przepisów ustawy P.z.p. Zdaniem skarżącej, gdyby – jak stwierdził organ – przekazanie środków z dofinansowania przesądzało o wystąpieniu szkody realnej, to za wartość szkody powinno się przyjąć wartość tych środków, które zostały przekazane Beneficjentowi. W tej sytuacji za sprzeczność w uzasadnieniu decyzji skarżąca uważa wskazanie przez organ na brak możliwości ustalenia wartości korekty w jej faktycznej wartości i posłużenie się wskaźnikiem 10%. W ocenie autora skargi, ustalenia nieprawidłowości, wymierzenia korekty finansowej organ dokonał mechanicznie kierując się wytycznymi i Taryfikatorem, nieuwzględniając powszechnie obowiązujących prawidłowo zinterpretowanych przepisów prawa.

W zakresie stosowania taryfikatora korekt finansowych, skarżąca podniosła, że prawidłowa kolejność działania organu powinna wyglądać w ten sposób, że organ po ustaleniu - ewentualnego - naruszenia przepisu prawa dokonać winien dogłębnej analizy wystąpienia przesłanek nałożenia korekty finansowej, o których mowa w art. 98 ust. 2 oraz art. 2 pkt 7 rozporządzenia 1083/2006, a dopiero po wykazaniu, iż przesłanki te występują - na podstawie stosowanego dokumentu Ministerstwa Rozwoju Regionalnego - ustalić wartość korekty finansowej.

Ponadto, w ocenie skarżącej organ nie wykazał w sposób prawidłowy podstawy do nałożenia korekty finansowej o maksymalnej stawce procentowej 10%. Jej zdaniem delikt związany z art. 38 ust. 4a pkt 1 P.z.p. nie został ustanowiony w ramach Taryfikatora, będącego załącznikiem do dokumentu MRR "Wymierzanie korekt finansowych za naruszenia prawa zamówień publicznych związane z realizacją projektów współfinansowanych ze środków funduszy UE". W ocenie skarżącej, biorąc pod uwagę jej status jako Zamawiającego oraz wartość korekty finansowej, to zgodnie z dokumentem MRR "Wymierzanie korekt finansowych..." korekta finansowa powinna być nałożona zgodnie z tabelą nr 4 Taryfikatora. Wartość korekty finansowej w tym wypadku wynosiłaby 5%.

Skarżąca zwróciła także uwagę, że w ramach zawartego zobowiązania pomiędzy nią a organem w umowie o dofinansowanie wskazano, iż korekty finansowe będą nakładane na podstawie "taryfikatora" Ministerstwa Rozwoju Regionalnego, co jej zdaniem oznacza brak podstaw do nałożenia korekty finansowej na podstawie "taryfikatora" Komisji Europejskiej pn. "Wytyczne dotyczące określania korekt finansowych dla wydatków współfinansowanych z funduszy strukturalnych oraz funduszu spójności w przypadku nieprzestrzegania przepisów dotyczących zamówień publicznych", zgodnie z pozycją nr 24 pn. "Naruszenie zasady równego traktowania", w wysokości 10%, co zaproponował UKS w wyniku kontroli i na podstawie stwierdzonych nieprawidłowości.

Skarżąca w dalszej części skargi, w oparciu o orzecznictwo sądów administracyjnych, przedstawiła swoje negatywne stanowisko w kwestii kierowania się przez Instytucję Zarządzającą oceną i argumentacją UKS, zarzucając organowi wydającemu decyzję brak samodzielności w orzekaniu o istocie sprawy. Wskazała także, że dążenie organu do uzyskania zbieżności stanowiska ze stanowiskiem UKS, doprowadziło do nieuwzględnienia jej wniosku o obniżenie wskaźnika korekty finansowej.

Zarząd Województwa Zachodniopomorskiego, reprezentowany przez pełnomocnika, w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie jako niezasadnej.

W piśmie procesowym z dnia 9 stycznia 2014 r., skarżąca podtrzymała swoje zarzuty i argumentację zawartą w skardze w zakresie tego, że:

1. korekta finansowa powinna być nałożona decyzją poprzedzającą wydanie decyzji o zwrocie dotacji;

2. nie stanowi nieprawidłowości uzasadniających nałożenie korekty finansowej brak opublikowania we właściwym publikatorze zmian terminu składania ofert oraz zmian opisu jednego z warunków określonych w ogłoszeniu;

3. organ nie udowodnił wystąpienia nieprawidłowości, a także nie wykazał podstaw zastosowania Taryfikatora nie stanowiącego źródła prawa powszechnie obowiązującego oraz podstaw do zastosowania zmienionych wytycznych po zawarciu umowy o dofinansowanie, jak również nie wykazał zasadności zastosowania wskaźnika procentowego do określenia wysokości korekty finansowej i odstąpienia od próby ustalenia faktycznej szkody metodą dyferencyjną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji, Sąd uznał, że skarga okazała się uzasadniona.

Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest kwestia orzeczenia Szkole Z. obowiązku zwrotu środków w kwocie [...] zł wraz z odsetkami, wykorzystanych z naruszeniem procedur, przyznanych na realizację projektu pn. [...] w ramach RPO WZ.

Jak wynika z akt postępowania w dniu 15 grudnia 2009 r. Skarżąca zawarła z Instytucją Zarządzającą RPO WZ na lata 2007-2013 umowę o dofinansowanie nr [...] na realizację projektu pn. [...] Oś Priorytetowa 7 "Rozwój infrastruktury społecznej i ochrony zdrowia" Działanie 7.1 "Infrastruktura edukacyjna" Poddziałanie 7.1.1 "Infrastruktura edukacyjna - szkolnictwo wyższe" oraz cztery aneksy do tej umowy. Zgodnie z postanowieniami tej umowy Beneficjent otrzymał dofinansowanie. Zgodnie z postanowieniami przedmiotowej umowy Beneficjent był zobowiązany do stosowania przepisów o zamówieniach publicznych w zakresie wskazanym w p.z.p.

W wyniku przeprowadzonej w dniach od 5 września do 30 września 2011 r., kontroli doraźnej prawidłowości realizacji Projektu w zakresie stosowania przez Beneficjenta ustawy - Prawo Zamówień Publicznych, IZ RPO WZ stwierdziła nieprawidłowości w ramach dwóch postępowań przeprowadzonych w trybie przetargu nieograniczonego, skutkujące w oparciu o § 10 ust. 7 Umowy

o dofinansowanie zastosowanie korekty finansowej obniżającej dofinansowanie, zgodnie z tzw. "Taryfikatorem" - dokumentem opracowanym przez Ministerstwo Rozwoju Regionalnego, określającym tryb postępowania i sposób nakładania korekt finansowych w procesie realizacji przedsięwzięć współfinansowanych z funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności.

W ramach postępowania pn. [...] stwierdzono naruszenie – art. 38 ust, 4a pkt 1 P.z.p. poprzez niezamieszczenie ogłoszenia o zmianie ogłoszenia w Biuletynie Zamówień Publicznych, w związku z wprowadzeniem do Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia (SIWZ) modyfikacji skutkujących zmianą treści ogłoszenia o zamówieniu w ramach postępowania na roboty budowlane. Powyższe dotyczyły dwukrotnej zmiany terminu składania ofert (z dnia 19.01.2010 r. na dzień 25.01.2010 r. oraz z dnia 25.01.2010 r. na dzień 02.02.2010 r.) oraz zmiany dotyczącej spełnienia warunków sytuacji ekonomiczno - finansowej przez wykonawcę (przedmiotowa zmiana polegała na tym, że Zamawiający (Beneficjent) ustalił, iż posiadane środki finansowe i zdolność kredytową można zsumować tak, aby łącznie oznaczały dysponowaniem kwotą [...] PLN. Wcześniejsze zapisy określały, iż wykonawca musi posiadać środki finansowe w wysokości [...] PLN albo zdolność kredytową we wskazanej wysokości).

Z kolei, w ramach postępowania pn. [...] stwierdzono naruszenie art. 7 ust 1 w związku z art. 29 ust. 2 i 3 P.z.p. poprzez opisanie przedmiotu zamówienia, wskazując znaki towarowe, patenty lub pochodzenie, bez dopuszczenia możliwości składania ofert równoważnych.

W obu przypadkach ustalone nieprawidłowości skutkowały wskazaniem

w Protokole Pokontrolnym wysokości korekt na poziomie 10 %.

Pismem z dnia 15 grudnia 2011 r. IZ RPO WZ ustosunkowała się do wyjaśnień Beneficjenta, podtrzymując swoje stanowisko co do zasadności utrzymania wysokości korekty finansowej na poziomie 10 %.

Następnie pismem z dnia 9 stycznia 2012 r. został wezwany do zwrotu środków w wysokości [...] zł wraz z odsetkami liczonymi jak dla zaległości podatkowych, w terminie 14 dni od doręczenia wezwania. Beneficjent, dokonał spłaty części środków w kwocie [...] zł oraz odsetek w kwocie [...] zł, zgodnie z korektą w zakresie stwierdzonego naruszenia.

Wskazać należy w tym miejscu, że w niniejszej sprawie istotna jest kwestia podstawy prawnej nałożenia na Skarżącą korekty finansowej i skutków jej uprzedniego nałożenia bez przeprowadzenia odpowiedniego postępowania administracyjnego. Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela w pełni pogląd wyrażony w wyroku NSA z dnia 18 stycznia 2013 r., sygn. akt II GSK 1777/12 (publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl), zgodnie z którym korekta winna być ustalana na podstawie odrębnej decyzji administracyjnej, poprzedzonej przeprowadzonym postępowaniem administracyjnym.

NSA podkreślił w tym wyroku, że skoro w art. 26 ust. 1 pkt 15a ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju jest mowa o ustalaniu i nakładaniu korekt finansowych, a w art. 207 ustawy o finansach publicznych o orzekaniu w drodze wydania decyzji o zwrocie, to nasuwa się wniosek, że zwrot środków i korekta finansowa, jakkolwiek w sensie ekonomicznym sprowadzają się do pomniejszenia środków, jakimi dysponuje lub mógłby dysponować beneficjent, stanowią odrębne od siebie instytucje. Wynika to zresztą z samego porównania treści art. 26 ust. 1 pkt 15 ustawy o polityce rozwoju z art. 26 ust. 1 pkt 15a tej ustawy.

W myśl bowiem art. 26 ust. 1 pkt 15 omawianej ustawy do zadań instytucji zarządzającej należy odzyskiwanie kwot podlegających zwrotowi, w tym wydawanie decyzji o zwrocie środków przekazanych na realizację programów, projektów lub zadań, o której mowa w przepisach o finansach publicznych, a zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 15 a tej ustawy do zadań instytucji zarządzającej należy ustalanie i nakładanie korekt finansowych, o których mowa w art. 98 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. Użycie w tym ostatnim przepisie zwrotu "ustalanie" i "nakładanie" wskazuje na kompetencje instytucji zarządzającej o charakterze władczym, zakładającym jednostronne działanie wobec beneficjenta. Podstawę zaś materialnoprawną do ustalania i nakładania korekt finansowych stanowi art. 98 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r., do którego to przepisu wprost odsyła art. 26 ust. 1 pkt 15a ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.

W myśl art. 98 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 państwo członkowskie dokonuje korekt finansowych wymaganych w związku z pojedynczymi lub systemowymi nieprawidłowościami stwierdzonymi w operacjach lub programach operacyjnych. Korekty dokonywane przez państwo członkowskie polegają na anulowaniu całości lub części wkładu publicznego w ramach programu operacyjnego. Państwo członkowskie bierze pod uwagę charakter i wagę nieprawidłowości oraz straty finansowe poniesione przez fundusze. Również w tym ostatnim przepisie kompetencje do dokonania korekt finansowych mają charakter władczy, skoro w przepisie użyto kategorycznego zwrotu "dokonuje korekt finansowych" w przypadku nieprawidłowości stwierdzonych w operacjach lub programach operacyjnych.

NSA stwierdził, że skoro w niniejszej sprawie organ uznał, iż strona skarżąca popełniła nieprawidłowości, o jakich mowa w powyższym przepisie, gdyż – jego zdaniem – realizując umowę naruszyła przepisy ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych, to tym samym był uprawniony do ustalenia i nałożenia na beneficjenta korekty finansowej. Zauważyć przy tym należy, iż zgodnie z art. 2 pkt 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z 11 lipca 2006 r. za nieprawidłowości uznaje się jakiekolwiek naruszenie przepisu prawa wspólnotowego, wynikające z działania lub zaniechania podmiotu gospodarczego, które powoduje lub mogłoby spowodować szkodę w budżecie Unii Europejskiej w drodze finansowania nieuzasadnionego wydatku z budżetu ogólnego.

NSA w powołanym powyżej wyroku podkreślił, że w sprawie ustalenia i nałożenia na stronę skarżącą korekty finansowej powinna być wydana odrębna decyzja administracyjna, o jakiej mowa w art. 107 § 1 k.p.a., gdyż organ był uprawniony do wydania władczego rozstrzygnięcia na podstawie prawa powszechnie obowiązującego.

Przeszkody do wydania w tej sprawie decyzji administracyjnej nie powinna stanowić okoliczność, iż zasady wyliczenia tej korekty zostały określone w dokumencie opracowanym przez Ministerstwo Rozwoju Regionalnego pt. "Wymierzanie korekt finansowych za naruszenia prawa zamówień publicznych związane z realizacją projektów współfinansowanych ze środków funduszy UE", który to dokument stał się integralną częścią umowy o dofinansowanie projektu. Przyjęcie odmiennego poglądu prowadziłoby bowiem do tego, iż mimo że istnieje przepis prawa materialnego dający podstawę do ustalenia i nałożenia korekty finansowej, to rozstrzygnięcie tej sprawy w drodze jednostronnej decyzji organu nie byłoby możliwe, gdyż przepisy prawa materialnego nie określają wysokości tej korekty. Taką sytuację należy wykluczyć, gdyż nie sposób przyjąć, iż racjonalny ustawodawca wprowadził rozwiązania, które w istocie nie byłyby możliwe do stosowania.

NSA uznał, że skoro Instytucja Zarządzająca na podstawie art. 26 ust. 2 pkt 15a ustawy o polityce rozwoju była uprawniona do ustalenia korekty finansowej, to mimo iż zasady wyliczenia tej korekty, a w konsekwencji jej wysokość określiła jednostronnie w zawartej umowie o dofinansowanie, to tak określona wysokość korekty może stanowić element decyzji podjętej w oparciu o art. 26 ust. 2 pkt 15a omawianej ustawy.

Przenosząc powyższe rozważania na okoliczności niniejszej sprawy, wskazać należy, że przed wydaniem zaskarżonych decyzji Zarządu Województwa określających kwotę do zwrotu, nie wydano uprzednio odrębnej decyzji w przedmiocie ustalenia i nałożenia korekty finansowej, która byłaby poprzedzona postępowaniem administracyjnym.

Za decyzję administracyjną wydaną zgodnie z przepisem art. 107 § 1 kpa nie może być uznane pismo z 9 stycznia 2012 r. którym to Beneficjent został wezwany do zwrotu środków w wysokości [...] zł wraz z odsetkami liczonymi jak dla zaległości podatkowych, w terminie 14 dni od doręczenia wezwania. Oczywiście w pimie tym nie ma jakiegokolwiek pouczenia o środkach zaskarżenia.

Zgodnie z poglądem wyrażanym w orzecznictwie i doktrynie (zob. m. in. A. Wróbel, Komentarz do art. 107 kpa, lex 2013) pouczenie zawarte w decyzji nie może ograniczać się do stwierdzenia, że od decyzji służy odwołanie, powództwo do sądu powszechnego lub skarga do sądu administracyjnego, lecz powinno także określać tryb wniesienia środka prawnego, tj. termin złożenia środka prawnego i organ właściwy do rozpoznania tego środka, a także organ, za pośrednictwem którego należy wnieść środek prawny, jeżeli przepisy ustanawiają taki szczególny tryb. Organ administracji publicznej nie jest natomiast obowiązany w pouczeniu określać warunki formalne środka prawnego jako pisma procesowego czy innych szczegółów proceduralnych. Brak pouczenia co do prawa odwołania, powództwa lub skargi rodzi uprawnienie strony do żądania uzupełnienia co do tego prawa (art. 111 kpa), zaś błędne pouczenie nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia (art. 112 kpa ).

Podkreślić należy ponadto, że wydanie powyższego pisma z dnia 9 stycznia 2012 r. nie było również poprzedzone uprzednio prowadzonym postępowaniem administracyjnym, zgodnie z odpowiednimi przepisami kpa. Zostało ono wszczęte dopiero na kolejnym etapie załatwiania sprawy. To istotne zaniechanie ze strony organów oznaczało niedochowanie trybu z art. 104 § 1 i § 2 kpa, zgodnie z którym organ załatwia sprawę przez wydanie decyzji, rozstrzygającej sprawę co do jej istoty w całości lub w części. Decyzja administracyjna jest oświadczeniem woli kompetentnego organu administracyjnego, podjętym w wyniku zastosowania normy materialnego prawa administracyjnego do ustalonego stanu faktycznego, w trybie, formie i strukturze uregulowanej prawem procesowym (kpa), zakomunikowanym stronie w celu wywołania określonego skutku prawnego w sferze stosunku materialnoprawnego (zob. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2006, s. 467). Wydanie decyzji musi być zatem poprzedzone postępowaniem administracyjnym, prowadzonym wedle reguł i przepisów wskazanych w k.p.a.

Zdaniem Sądu nieprzeprowadzenie postępowania administracyjnego i niewydanie decyzji w trybie art. 107 § 1 kpa w przedmiocie ustalenia i nałożenia korekty finansowej oznacza, że zaskarżona decyzja z dnia 31 lipca 2013 r. Nr [...] którą Zarząd Województwa Zachodniopomorskiego, działający jako Instytucja Zarządzająca Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa Zachodniopomorskiego na lata 2007-2013 (RPOWZ), utrzymał w mocy decyzję z dnia 18 maja 2012 r. Nr [...], zobowiązującą Szkołę Z. z siedzibą w [...] przy ul. [...], do zwrotu środków w kwocie [...] zł wraz z odsetkami, wykorzystanych z naruszeniem procedur, przyznanych na realizację projektu pn. [...] w ramach RPO WZ. – zostały wydane przedwcześnie i z naruszeniem przepisów postępowania mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Strona negowała bowiem konsekwentnie w toku całego postępowania zasadność i sposób obliczania przedmiotowej korekty finansowej, a poprzez niewydanie decyzji o ustaleniu i nałożeniu korekty z pouczeniem o odpowiednich środkach zaskarżenia pozbawiono stronę możliwości zweryfikowania zasadności stanowiska organu w ramach instancji odwoławczej i w ramach ewentualnej skargi do sądu administracyjnego.

Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organy winny zastosować się do powyższych uwag i uwzględnić wymóg formalny dotyczący konieczności oparcia postępowania administracyjnego prowadzonego w zakresie określenia stronie kwoty do zwrotu na uprzednio wydanej ostatecznej decyzji administracyjnej o ustaleniu i nałożeniu korekty.

Z powodu konieczności uchylenia decyzji z przyczyn procesowych Sąd uznał jednocześnie za przedwczesne wypowiadanie się co do zasadności zarzutów skargi nawiązujących do ustaleń w zakresie naruszenia przepisów ustawy – Prawo zamówień publicznych oraz w kwestii sposobu obliczania przedmiotowej korekty finansowej.

Ponieważ Sąd uznał skargę za zasadną, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia 18 maja 2012 r. Nr [...] – jak w punkcie I sentencji wyroku.

O zwrocie stronie skarżącej kosztów postępowania oraz o wykonalności decyzji postanowiono na podstawie art. 200 i art. 152 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – w punktach: II i III sentencji wyroku.