Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1318/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-05-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 1 i 2, art. 253, art. 258 § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Tomasz Zawiślak Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi T. [...] T. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] maja 2009 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony; postanawia: 1. przyznać prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W.; 2. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 10 lutego 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę T. T. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] maja 2009 r.

Wnioskiem z 20 kwietnia 2010r. (data nadania) skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.

W uzasadnieniu wniosku, jak i w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazała, iż gospodarstwo domowe prowadzi wraz z konkubentem i dwójką małoletnich dzieci. Oświadczyła, iż utrzymuje się z dochodów konkubenta w wysokości 3000 złotych brutto, skarżąca nigdzie nie pracuje. Wyjaśniła, iż nie posiada nieruchomości, oszczędności i przedmiotów wartościowych (rubryki od 6 do 9 zostały wykreślone).

W związku z tym, że dane zawarte we wniosku okazały się niewystarczające do oceny sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych skarżącej, zarządzeniem z 23 kwietnia 2010 r. wezwano zainteresowaną do uzupełnienia przedmiotowego wniosku przez udzielenie odpowiedzi na postawione pytania i nadesłanie stosownych dokumentów, w terminie siedmiu dni pod rygorem rozpoznania wniosku w oparciu o posiadane dokumenty.

W dniu 10 maja 2010 r. (data nadania) skarżąca nadesłała dodatkowe oświadczenie, w którym podała, iż środki finansowe zgromadzone na rachunku bankowym (luty 2009r.) zostały wydane na utrzymanie rodziny. Wskazała, iż utrzymuje się z dochodów konkubenta w wysokości 3000 złotych brutto oraz, że miesięcznie ponosi następujące wydatki: opłata za najem lokalu – 400 złotych, gaz – 35 złotych, energia elektryczna – 120 złotych, telefon -115 złotych, środki czystości – 250 złotych, wyżywienie – 1500 złotych, ubrania – 300 złotych, leki i wizyty lekarskie – 150 złotych. Oświadczyła, iż nie posiada innych dochodów, oszczędności i przedmiotów wartościowych oraz nie otrzymuje żadnej pomocy finansowej od rodziny i osób trzecich. Do pisma załączyła wyciągi z rachunków bankowych, umowę najmu lokalu wraz z aneksem, umowę zlecenia konkubenta.

Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:

Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Określenie "gdy osoba fizyczna wykaże" oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez wnioskodawcę.

Zasadność wniosku skarżącej rozpatrzono zatem w dwóch aspektach, tj. z jednej strony uwzględniono wysokość obciążeń finansowych, jakie będzie ona zobowiązana ponieść w postępowaniu, z drugiej zaś strony jej możliwości finansowe.

Biorąc pod uwagę znajdujące się w aktach sprawy oświadczenia o stanie majątkowym i porównując je z obciążeniami wynikającymi z zastępstwa profesjonalnego pełnomocnika i obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w wysokości 150 zł należało uznać, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielenia skarżącej prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Oceniając wniosek skarżącej wzięto pod uwagę jej sytuację rodzinną i majątkową oraz dochody. Dochód uzyskiwany przez konkubenta skarżącej wynosi 3000 zł miesięcznie brutto i pozwala po ograniczeniu wydatków na uiszczenie wpisu sądowego od skarg kasacyjnych w wysokości 300 złotych (sprawa o sygn. V SA/Wa 1318/09 jest sprawą powiązaną ze sprawą V SA/Wa 1335/09, w której skarżąca w imieniu małoletniej również zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym), natomiast jest to dochód niewystarczającej przy czteroosobowej rodzinie i braku oszczędności na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru.

Ustosunkowując się do powyższego wzięto pod uwagę, iż część ponoszonych wydatków może zostać ograniczona, bowiem trudno uznać, iż skarżąca co miesiąc ponosi wydatki np. na ubranie w wysokości 300 złotych (300 x 12 + 3600 złotych rocznie), czy też środki czystości w wysokości 250 złotych miesięcznie. Tym bardziej, iż wnioskodawczyni do obecnego etapu postępowania regulowała wszelkie koszty sądowe (wpis 600 złotych – 2 x 300 złotych, opłata kancelaryjna za sporządzenie uzasadnienia 200 złotych – 2 x 100 złotych). W związku z powyższym możliwe jest dokonanie oszczędności w miesięcznych wydatkach rodziny skarżącej i przeznaczenie zaoszczędzonej kwoty na opłacenie wpisów od skargi kasacyjnej, gdyż nie można uznać skarżącej i jej rodziny za osoby, które nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a tym samym nie została wypełniona ustawowa przesłanka do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Odnosząc się do wniosku skarżącej o ustanowienie adwokata z cyt. "K." należy zauważyć, iż obowiązujące przepisy prawa nie przewidują takiej formy ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Rola wojewódzkich sądów administracyjnych ograniczona jest tylko do rozpoznania wniosku o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika i po pozytywnym dla wnioskodawcy rozstrzygnięciu wniosku, Sąd zgodnie z art. 253 p.p.s.a. zwraca się do właściwej, ze względu na siedzibę sądu, okręgowej rady adwokackiej, w tym przypadku, Okręgowa Rada Adwokacka w W. o wyznaczenie dla skarżącej pełnomocnika.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.