Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 874/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2020-10-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 93 ust. 4, art. 93 ust. 2
journal: Dz.U. 2020 poz 65
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Matan, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski (spr.),, Asesor WSA Tomasz Dziuk, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 października 2020 r. sprawy ze skargi Z. P., M. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie projektu podziału nieruchomości oddala skargę.


UZASADNIENIE

Dnia 1 października 2019 r. Z. P. i M. P. (dalej również jako wnioskodawcy, skarżący) wystąpili do Wójta Gminy P. o wydanie postanowienia o zgodności podziału nieruchomości obejmującej działki ewidencyjne nr 1 o pow. 0,3319 ha, nr 2 o pow. 0,5379 ha i nr 3 o pow. 0,5760 ha z obrębu Z., dla której założona jest księga wieczysta nr [...], gdzie wymienieni małżonkowie ujawnieni są jako właściciele. Do wniosku został dołączony m.in. wstępny projekt podziału wymienionych działek opracowany na mapie zasadniczej w skali 1:1000 oraz mapa ewidencyjna w skali 1:2000. Ze wstępnego projektu podziału wynika, że wnioskodawcy proponują połączyć wymienione trzy działki w działkę o nr A, następnie podzielić działkę nr A na działki o numerach:

A/1 o pow. ok. 0,6979 ha,

A/2 o pow. ok. 0,1003 ha,

A/3 o pow. ok. 0,1010ha,

A/4 o pow. ok. 0,1060 ha,

A/5 o pow. ok, 0,0220 ha,

A/6 o pow. ok. 0,1700 ha,

A/7 o pow. ok. 0,0900 ha,

A/8 o pow. ok. 0,1060 ha,

A/9 o pow. ok. 0,0534 ha,

A/10 o pow. ok. 0,0373ha.

Na wstępnym projekcie podziału wyjaśniono, że działki o nr A/1, A/2, A/3, A/4, A/6, A/7 i A/8 zostaną wydzielone zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego oraz, że działki o nr A/5 i A/10 zajęte są pod drogę gminną. Wyjaśniono też, że działka nr A/9 stanowić będzie drogę wewnętrzną dojazdową, a także, że dostęp do działek nowoprojektowanych nastąpi przy ich zbywaniu.

Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Wójt Gminy P., działając na podstawie art. 93 ust. 1, 2, 3, 4 i 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2020 r. poz. 65, ze zm., dalej jako: u.g.n.), negatywnie zaopiniował wstępny projekt podziału przedmiotowej nieruchomości w2 zakresie zgodności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy P., przyjętego uchwałą Nr [...] Rady Gminy P. z dnia [...] r. (Dziennik Urzędowy Województwa [...] z dnia [...] r., poz. [...], zm. Dz. Urz, z [...] r. poz. [...] i z [...] r. poz. [...], dalej jako: MPZP Gminy P.). Wskazał, ze wydzielane działki nie mają dostępu do drogi publicznej, tj. działka oznaczona nr A/10, która ma stanowić nowo wydzieloną drogę dojazdową do działek, nie łączy się z działką nr 4, która to stanowi drogę gminną. W związku z art. 93 ust. 3 u.g.n. podział taki jest niedopuszczalny.

Zażalenie na to postanowienie złożyli wnioskodawcy. Podnieśli w nim, że w sprawie doszło do naruszenia art. 93 ust. 1, 2, 3 i 4 u.g.n., poprzez jego niezastosowanie. Wskazali ponadto, na błędne ustalenia faktyczne dokonane przez organ I instancji polegające na stwierdzeniu, że zaproponowany podział jest niezgodny z ustaleniami MPZP Gminy P. bowiem wstępny projekt w pełni go odzwierciedla. Planowane działki posiadają dostęp do drogi publicznej, która została ustalona i ujęta w MPZP Gminy P. na działkach nr A/10 i A/5.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Częstochowie zaskarżonym postanowieniem utrzymało rozstrzygnięcie organu I instancji w mocy. Podniosło, że zgodnie z treścią art. 93 ust. 1 u.g.n. podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego. Przy czym zgodność z ustawieniami planu dotyczy zarówno przeznaczenia terenu, jak i możliwości zagospodarowania wydzielonych działek gruntu (ust. 2). Podział nieruchomości nie jest dopuszczalny, jeżeli projektowane do wydzielenia działki gruntu nie mają dostępu do drogi publicznej; za dostęp do drogi publicznej uważa się również wydzielenie drogi wewnętrznej wraz z ustanowieniem na tej drodze odpowiednich służebności dla wydzielonych działek gruntu albo ustanowienie dla tych działek innych służebności drogowych, jeżeli nie ma możliwości wydzielenia drogi wewnętrznej z nieruchomości objętej podziałem. Organ odwoławczy wskazał, że z dołączonego do zażalenia fragmentu rysunku miejscowego planu dotyczącego obrębu Z. oraz z analizy tekstu tego planu wynika, że wnioskowane do podziału działki położone są w terenie przeznaczonym:

- działka nr 1 częściowo pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną (symbol w planie E126MN) oraz częściowo pod drogę dojazdową (symbol w planie El 81 KDd),

- działka nr 2 częściowo pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną (symbol E126MN), częściowo pod drogę dojazdową (symbol El 81 KDd) oraz częściowo pod teren lasów (symbol w planie E131ZL),

- działka nr 3 częściowo pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną (symbol E126MN), częściowo pod drogę dojazdową (symbol El81 KDd) oraz częściowo pod teren lasów (symbol w planie E131ZL).

Z analizy mapy ewidencyjnej oraz mapy zasadniczej (znajdujących się w aktach sprawy) wynika jednoznacznie, że proponowana do połączenia i podziału działka nr 1, nie ma bezpośredniego dostępu do drogi publicznej - ul. [...]. Działka nr 4 o symbolu "dr", na której zlokalizowany jest fragment ul. [...] graniczy bowiem bezpośrednio z działkami nr 5 (od strony południowej), 6 (od strony północnej) i 7 (od strony wschodniej). Oznacza to, że proponowana do wydzielenia działka o nr A/10, która ma stanowić nowo wydzieloną drogę dojazdową do działek nie łączy się z działką nr 4 stanowiącą drogę gminną. Tym samym prawidłowo ustalił organ pierwszej instancji, że proponowane do wydzielenia działki nie mają dostępu do drogi publicznej, tj. ul. [...], Z analizy wstępnego projektu podziału przedmiotowej nieruchomości wynika, że bezpośredni dostęp do drogi publicznej, tj. ul. [...] posiada tylko proponowana do wydzielenia działka nr A/1. Co prawda, w projekcie wydzielono jeszcze dwie działki umożliwiające komunikację tj. wskazano, że działka nr A/9 będzie stanowić drogę wewnętrzną dojazdową natomiast działka nr A/5 będzie zajęta pod drogę gminną Z uwagi jednak na fakt, że działka o nr A/10, która ma stanowić nowo wydzieloną drogę dojazdową do działek nie łączy się z działką nr 4 stanowiącą drogę gminną to nadal powstałe w wyniku podziału działki nie będą posiadały dostępu do drogi publicznej.

Skargę na to postanowienie do tutejszego Sądu złożyli jej adresaci reprezentowani przez profesjonalną pełnomocnik. Domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzające postanowienia Wójta Gminy P. z dnia [...] r., lub uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania zarzucili organowi administracji:

- naruszenie art. 93 ust. 1, 2, 3 u.g.n. poprzez jego niezastosowanie,

- dokonanie błędnych ustaleń faktycznych polegających na stwierdzeniu, że "zasadnie więc stwierdził organ I instancji, że proponowany przez wnioskodawcę podział ich nieruchomości w świetle brzmienia art. 93 ust. 3 u.g.n., jest niedopuszczalny, jak również jest niezgodny z postanowieniami miejscowego planu" (s. 3-4 postanowienia), twierdzenie to jest chybione.

Wskazali, że [...] r. została wydana przez Wójta Gminy P. została wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla budynku mieszkalnego jednorodzinnego oznaczonego na projekcie podziału nr A/6;

do nieruchomości o numerach A/6, 8, 9, 10, 11, dokonano odbioru budynków, z przypisaniem ulicy oraz nadaniem numeru ewidencyjnego nieruchomości, ulica [...] od wielu lat widnieje na mapach. Podkreślili, że Gmina P. od lat odśnieża przedmiotową drogę uznając się za właściciela, a w konsekwencji negatywne zaopiniowanie wstępnego projektu nie ma podstaw faktycznych i prawnych. Od co najmniej 30 lat Gmina P. jest posiadaczem oświetlenia wzdłuż ulicy [...], aż do działki 1, w tym roku dokonała modernizacji przedmiotowego oświetleni, cała ulica [...] pozostaje od co najmniej 30 lat uzbrojona w gazociąg i wodociąg a Gmina ją odśnieża.

W ocenie skarżących wymóg zgodności z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest jedynym wymogiem, jaki sprawdza organ przed wydaniem postanowienia w trybie art. 93 ust. 4 u.g.n., o dostępie nowych działek do drogi publicznej rozstrzyga organ dopiero w decyzji podziałowej, W przedmiotowej sprawie uczynił to organ opiniując wstępny projekt podziału nieruchomości.

Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swą dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." wynika, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przy tym z mocy art. 134 § 1 p.p.s.a. tejże kontroli legalności sąd dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami powołaną podstawą prawną.

Zgodnie z art. 93 ust. 4 u.g.n. "zgodność proponowanego podziału nieruchomości z ustaleniami planu miejscowego, z wyjątkiem podziałów, o których mowa w art. 95, opiniuje wójt, burmistrz albo prezydent miasta. W przypadku podziału nieruchomości położonej na obszarze, dla którego brak jest planu miejscowego, opinia dotyczy spełnienia warunków, o których mowa w art. 94 ust. 1". Przepis powyższy należy jednak rozpatrywać w kontekście art. 93 ust. 2 ustawy, zgodnie z którym "zgodność z ustaleniami planu w myśl ust. 1 dotyczy zarówno przeznaczenia terenu, jak i możliwości zagospodarowania wydzielonych działek gruntu". Słusznie zatem organy uznały, iż możliwość zagospodarowania, zgodnie z zamiarem wnioskodawców nie jest możliwa. Jak bowiem wynika z akt administracyjnych proponowana do połączenia i podziału działka nr 1, nie ma bezpośredniego dostępu do drogi publicznej - ul. [...]. Działka nr 4 o symbolu "dr", na której zlokalizowany jest fragment ul. [...] graniczy bowiem bezpośrednio z działkami nr 5 (od strony południowej), 6 (od strony północnej) i 7 (od strony wschodniej). Oznacza to, że proponowana do wydzielenia działka o nr A/10, która ma stanowić nowo wydzieloną drogę dojazdową do działek nie łączy się z działką nr 4 stanowiącą drogę gminną.

Odnosząc się do zarzutów skargi należy podkreślić, że nie zasługują one na uwzględnienie. Dotyczą bowiem przede wszystkim stanu faktycznego istniejącego w terenie. Możliwość przejazdu przez nawet niewielki fragment nieruchomości, odśnieżanie jej, czy wreszcie uzbrojenie nie powoduje (w sensie prawnym), iż stanowi ona drogę publiczną. Inną kwestią jest uregulowanie kwestii własnościowych drogi oraz zapewnienie możliwości korzystania przez właścicieli nieruchomości ze swoich praw. Temu nie może jednak służyć procedura podziałowa.

Za bez znaczenia dla sprawy Sąd uznaje okoliczność, że dla spornego terenu w 2000 r. została wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania. W niniejszym postępowaniu nie jest oceniana prawidłowość tego aktu. Niezależnie od tego rozstrzygnięcie to zapadło w zupełnie innym stanie prawnym.

Biorąc pod uwagę powyższe, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd oddalił skargę.