Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2784/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-02-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Dnia 7 lutego 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Kaute po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi M. D. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów do postępowania egzekucyjnego postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

M.D.(dalej jako "Skarżąca") pismem z dnia 18 września 2019 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2019 r. będące stanowiskiem wierzyciela w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. W zaskarżonym postanowieniu zawarto pouczenie, że jest ono ostateczne w administracyjnym toku instancji i nie przysługuje prawo wniesienia na nie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić

Na wstępie wskazania wymaga, że po wniesieniu skargi, sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwana dalej: "P.p.s.a."). W szczególności sąd bada, czy skargę wniósł podmiot określony w art. 50 § 1 i § 2 P.p.s.a. oraz to, czy na zaskarżony akt przysługuje skarga i czy Sąd jest właściwy do jej rozpoznania. Stąd ocena, czy zaskarżone działanie podlega kontroli sądu administracyjnego, z uwzględnieniem regulacji zawartej w art. 3 § 2 P.p.s.a., jest podstawowym, warunkującym dalsze poczynania, działaniem Sądu.

Zgodnie z art. 3 § 2 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650, zwanej dalej: "K.p.a."), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800 z późn. zm., dalej "O.p."), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r., poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w K.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Niniejsza skarga dotyczy postanowienia wydanego w przedmiocie stanowiska wierzyciela (Naczelnika Urzędu Skarbowego W.), co do zgłoszonych przez Skarżącego zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Zdaniem Sądu skoro ustawodawca wyłączył spod kontroli sądów administracyjnych postanowienia wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowienia, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu, to niniejsza skarga (na stanowisko wierzyciela) jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu przez Sąd bez merytorycznego rozpatrzenia.

Należy zauważyć, że stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a., w stanie prawnym obowiązującym do 15 sierpnia 2015 r., sądy administracyjne były uprawnione do orzekania w sprawie skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Kognicja sądów w zakresie tych dwóch kategorii orzeczeń nie była ograniczona przedmiotowo. Jednakże z dniem 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658), którą zmieniono między innymi treść art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a. Oznacza to, że zgodnie z aktualną treścią tego przepisu sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, jednak z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu.

W niniejszej sprawie postępowanie sądowoadministracyjne zostało zainicjowane skargą wniesioną po 15 sierpnia 2015 r. (dokładnie – 23 września 2019 r., por. k. 3 akt sądowych), zatem zastosowanie ma art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a. w jego nowym brzmieniu, zgodnie z którym skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje na postanowienie, którego przedmiotem jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. W takiej sytuacji zastosowanie znajdzie przepis art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., wedle którego sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3 art. 58 P.p.s.a.). Odnotować należy, że stanowisko zbliżone do prezentowanego w niniejszym postanowieniu wyraził także Naczelny Sąd Administracyjny w podobnej sprawie, w której oddalił skargę kasacyjną (por. postanowienie NSA z dnia 6 czerwca 2018 r., sygn. akt II OSK 1303/18, 5 maja 2018 r., II FSK 3829/17, 22 grudnia 2016 r. II FSK 3287/16 CBOSA).

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 powołanej ustawy procesowej.