Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1754/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2008-05-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 178
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Lidia Błystak po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" spółka cywilna w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za maj 2004 r. postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 28 listopada 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. z dnia [...] (Nr [...]) oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia [...] (pkt I), orzekł, że w/w decyzje nie podlegają wykonaniu (pkt II), oraz zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz strony skarżącej kwotę 1.493 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania (pkt III).

Skargę kasacyjną od wyżej wymienionego orzeczenia wywiódł pełnomocnik strony skarżącej wskazując, że zaskarża wyrok wojewódzkiego sądu administracyjnego w części dotyczącej "poglądu prawnego Sądu w sprawie interpretacji i zastosowania art. 120 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług" oraz poglądu tego Sądu "w sprawie braku podstaw do ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego po myśli art. 109 ust. 4,5 i 6" wskazanej wyżej ustawy o podatku od towarów i usług. Autor skargi kasacyjnej jednocześnie podniósł, iż nie zaskarża orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w pozostałej części.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skuteczność wniesienia skargi kasacyjnej obwarowana jest spełnieniem określonych warunków jakie wynikają z przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej u.p.s.a.).Do wymogów tych zliczyć należy:

1) wniesienie skargi kasacyjnej w przepisanym terminie (art. 177 u.p.s.a.);

2) sporządzenie jej przez uprawniony podmiot (art. 175 u.p.s.a.);

3) zachowanie wymogów formalnoprawnych i konstrukcyjnych skargi kasacyjnej (art. 173, art. 176 w zw. z art. 174 u.p.s.a.);

4) należyte opłacenie skargi (art. 221 u.p.s.a.).

Niespełnienie któregokolwiek z wymienionych warunków czyni skargę kasacyjną niedopuszczalną, a w konsekwencji powoduje jej odrzucenie. Przy czym, z mocy wyraźnej dyspozycji art. 178 u.p.s.a. badanie przesłanek dopuszczalności skargi kasacyjnej na etapie międzyinstancyjnym mieści się w zakresie kompetencji

2

Sygn. akt I SA/Wr 1754/06

wojewódzkiego sądu administracyjnego. O powyższym uprawnieniu przesądza także teść art. 180 u.p.s.a. który to przepis stanowi, że Naczelny Sąd Administracyjny odrzuca skargę kasacyjną, jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny.

Odnosząc wyżej wymienione uwagi do skargi kasacyjnej wywiedzionej w rozpoznawanej sprawie przez pełnomocnika strony skarżącej należy wskazać, iż skarga ta jest niedopuszczalna, albowiem nie została skierowana przeciwko orzeczeniu wymienionemu w art. 173 § 1 u.p.s.a. Jak stanowi powołany przepis, skarga kasacyjna przysługuje od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, co oznacza, że skarga kasacyjna nie przysługuje od samego tylko uzasadnienia wyroku. Tak w istocie należało natomiast ocenić skargę kasacyjną wniesioną w sprawie, z której treści wynika, iż jej autor - doradca podatkowy - nie kwestionuje co do zasady samego, korzystnego dla strony, rozstrzygnięcia, lecz jedynie wyrażoną w uzasadnieniu wyroku ocenę prawną, dotyczącą spornych kwestii, a mianowicie -poboru podatku akcyzowego od towarów używanych, oraz zagadnienia związanego z ustaleniem tzw. dodatkowego zobowiązania podatkowego.

W orzecznictwie powszechnie akceptowany jest pogląd, w myśl którego, uzasadnienie wyroku sądu administracyjnego nie jest integralną jego częścią, która mogłaby podlegać samodzielnemu zaskarżeniu w rozumieniu art. 176 w związku z art. 174 u.p.s.a. Zagadnienie to stanowiło m. in. przedmiot rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który w postanowieniu z dnia 30 sierpnia 2005 r. (sygn. akt OSK 1866/04) podkreślił, że uzasadnienie wyroku jest wyłącznie pisemnym uzewnętrznieniem przesłanek i podstaw, jakie miał na względzie skład orzekający rozpoznający skargę, lecz nie stanowi ono części tego wyroku. Kontynuując ten wątek rozważań Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż jakkolwiek dokonując kontroli wyroku sądu I instancji w aspekcie podniesionych zarzutów skargi kasacyjnej Sąd ten bada wprawdzie łącznie zarówno sentencję wyroku, jak i jego uzasadnienie, niemniej, nie można z tego faktu wyprowadzać wniosku, że uzasadnienie stanowi integralną część wyroku, którą można samodzielnie zaskarżyć.

Z przedstawionym stanowiskiem koresponduje także pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie wyrażony w postanowieniu z dnia 24 marca 2006 r. (sygn. akt I FSK 750/05), w myśl którego, "nie ma w procedurze

3

Sygn. akt I SA/Wr 1754/06

sądowoadministracyjnej przepisu, który umożliwiałby zaskarżenie wyłącznie uzasadnienia orzeczenia lub jego części [...]".

W rozpoznawanej sprawie, pełnomocnik strony skarżącej podaje wprawdzie w skardze kasacyjnej, iż zaskarża wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 28 listopada 2007 r., niemniej, konstrukcja zarzutów kasacyjnych wskazuje, iż skarga kasacyjna skierowana została nie do części rozstrzygnięcia, lecz wyłącznie do fragmentu uzasadnienia tego wyroku (a precyzując za autorem skargi kasacyjnej - "poglądu prawnego Sądu" w odniesieniu do art. 109 ust. 4, 5, 6 i art. 120 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług). Wprawdzie, w uzasadnieniu skargi kasacyjnej pełnomocnik wskazuje na związek wyroku z uzasadnieniem, jako wyjaśnieniem podstaw rozstrzygnięcia, niemniej jednak nie zmienia to faktu, iż zakresem skargi kasacyjnej w sprawie autor objął wyłącznie pogląd sądu wyrażony w pisemnych motywach wyroku, a zatem skarży wyłącznie jego uzasadnienie.

Mając zatem na uwadze kierunek rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd I instancji, stwierdzić należy, że strona, nie zgadzając się z częścią uzasadnienia, mogła je zakwestionować. W takim jednak przypadku powinna była zaskarżyć całe orzeczenie, w uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazując, iż kwestionuje wyłącznie wyrażony w uzasadnieniu pogląd prawny.

Na marginesie jedynie wskazać należy, iż złożony przez pełnomocnika strony skarżącej wniosek o stwierdzenie prawomocności zaskarżonego wyroku nie mógł zostać rozpoznany na obecnym etapie postępowania. Wobec bowiem sporządzenia skargi kasacyjnej, prawomocność orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu uzależniona jest od wyniku postępowania w przedmiocie tejże skargi.

Mając na uwadze wskazane wyżej okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu działając na podstawie art. 178 u.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

4