Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 216/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2013-01-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6401 Skargi organów nadzorczych na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: *Sprostowano wyrok
Powołane przepisy: article: art. 156 par. 1,2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie: Przewodniczący: SNSA Halina Kremis po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki w wyroku z dnia 21 lipca 2011 r. sygnatura akt II SA/Wr 216/11 ze skargi Wojewody Dolnośląskiego na § 5 ust. 4, ust. 6, ust. 7 pkt 1 lit. s i pkt 2 lit. a i § 10 ust. 4, § 10 ust. 10 w zakresie ustaleń dotyczących terenu oznaczonego symbolem 1U/P oraz załącznika graficznego w tym zakresie, § 10 ust. 11 pkt 1 lit. c, § 10 ust. 12 w całości w odniesieniu do ustaleń dla terenu oznaczonego symbolem 1 RU oraz załącznika graficznego w tym zakresie oraz § 10 ust. 12 pkt 2 w odniesieniu do terenu oznaczonego symbolem 2 RU uchwały Rady Gminy Czernica z dnia 27 sierpnia 2010 r. nr XXXVI/312/2010 postanawia: sprostować oczywistą omyłkę pisarską popełnioną w wyroku z dnia 21 lipca 2011 r. sygnatura akt II SA/Wr 216/11 w ten sposób, że w wierszu pierwszym na stronie drugiej wykreślić omyłkowo wpisany fragment ",§ 10 ust. 10"


UZASADNIENIE

Na rozprawie w dniu 7 lipca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu rozpoznawał skargę Wojewody Dolnośląskiego na opisane w części wstępnej postanowienia fragmenty uchwały Rady Gminy Czernica nr XXXVI/312/2010. W sentencji wyroku z dnia 21 lipca 2011 r., wydanego na skutek rozpoznania tejże skargi, na stronie drugiej omyłkowo wpisano po raz pierwszy w wierszu pierwszym po przecinku "§ 10 ust. 10", podczas gdy fragment orzeczenia odnoszący się do "§ 10 ust. 10" został umieszczony już prawidłowo w wierszu trzecim strony drugiej wyroku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.) - dalej: P.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowania sąd może dokonać na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze P.p.s.a.).

Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001 r., s. 1268). W rozpoznawanej sprawie taka okoliczność zaszła. Analiza samej treści wyroku nie pozostawia wątpliwości, że doszło do oczywistego błędu w jego treści. W sentencji sformułowanej na komputerze wystąpiła niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą składu orzekającego w niniejszej sprawie, a wyrażeniem jej na piśmie. Wynikło to z oczywistej omyłki, polegającej na niewątpliwie błędnym, dwukrotnym użyciu w orzeczeniu wyrażenia " ,§ 10 ust. 10" . Zostało ono błędnie wpisane w wierszu pierwszym strony drugiej orzeczenia, podczas gdy analiza tego fragmentu uchwały została dokonana przez sąd w sentencji wyroku w wierszu trzecim na stronie drugiej orzeczenia. W konsekwencji pozostawienie w treści wyroku dwukrotnego (oczywiście omyłkowego) sformułowania "§ 10 ust. 10" mogło by doprowadzić do błędnego wniosku, że sąd dwukrotnie procedował w zakresie tego fragmentu uchwały o planie. Było by to sprzeczne z wolą sądu wyrażoną w wyroku. Dlatego taką oczywistą omyłkę należało sprostować, co też uczyniono niniejszym postanowieniem.

Sąd, mając powyższe na względzie, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.