Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 39/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2004-05-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 603  Utrzymanie i ochrona dróg publicznych i innych dróg ogólnodostępnych, ruch na tych drogach, koleje, lotnictwo cywilne, p
Skarżony organ: Wojewoda

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kremer Sędziowie WSA Halina Jakubiec (spr.) NSA Piotr Lechowski Protokolant Agnieszka Słaboń po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2004r przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Krakowie Krzysztofa Kozdronkiewicza na rozprawie ze skargi W.F. na bezczynność Wojewody postanawia skargę odrzucić


UZASADNIENIE

W skardze wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego na bezczynność Wojewody W.F. zarzuciła, że nie otrzymała od Wojewody żadnej odpowiedzi na złożoną w dniu [...] 2002 r. skargę na działanie Starosty Powiatowego. Zdaniem skarżącej wydana przez Starostę w dniu [...] 2002 r. decyzja o skierowaniu na kontrolne badanie lekarskie w związku z posiadanym prawem jazdy kategorii "B" jest wynikiem złośliwości ze strony jej sąsiada, któremu pomogli do wywołania takiego skutku pracownicy Starostwa, aby narazić Skarżącą na dodatkowe koszty, podczas gdy jej zdaniem należało uznać za wystarczające złożone przez nią zaświadczenie lekarskie oraz oświadczenie.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej odrzucenie powołując się na przepis art. 27 ust. 2 w związku z art. 34 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 638 z późn. zm.), gdyż skarga jest niedopuszczalna z tej przyczyny, że nie zostały wyczerpane środki odwoławcze służące przed organem właściwym w sprawie.

Z akt sprawy wynika, że przed złożeniem w dniu [...] 2003 r. przez W. F. do NSA skargi na bezczynność Wojewody jej skarga na działalność służb Starostwa, którą złożyła do Wojewody w dn. [...] 2002 r. została przesłana do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które pismem z daty [...] 2003 r. przesłało ją na powrót Wojewodzie, wyjaśniając iż przed Kolegium nie toczy się postępowanie administracyjne w przedmiocie skierowania W.F. na badanie lekarskie. Mianowicie decyzja o tym, wydana została przez Starostę w dniu [...] 2002 r. i stała się ostateczną z dniem [...] 2002 r. z powodu uchybienia przez Skarżącą terminowi do złożenia odwołania. Przekazana skarga winna zatem być rozpatrzona w trybie art. 229 kpa, tj. w ramach przewidzianej w dziale VIII kodeksu postępowania administracyjnego instytucji skarg i wniosków.

Dodatkowo skarżąca na rozprawie podkreśliła iż przedmiotem skargi nie jest i nie była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego lecz właśnie na sposób działania pracowników Starostwa.

Wojewoda w następstwie powyższych wyjaśnień co do zakończenia postępowania administracyjnego w przedmiocie - skierowania W.F. na badanie lekarskie, przekazał w dniu [...] 2003 r. skargę W.F. do Rady Powiatu, powołując jako podstawę prawną art. 231 w związku z art. 229 pkt 4 kpa. Nadto pismo zawiera wyjaśnienie, że przedmiotem przekazanej skargi jest działalność służb Starosty w związku z podjętą decyzją o skierowaniu W.F. na badania lekarskie na podstawie art. 122 ust 1 pkt 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 97, poz. 602 z późn. zm.), które to zadanie należy do zadań własnych starosty. W tych okolicznościach rozpoznanie skargi złożonej przez W.F. w dniu [...] 2002 r. nie należy do kompetencji Wojewody.

W odpowiedzi na skargę, Wojewoda wniósł o jej odrzucenie z uwagi na nie zachowanie przez skarżącą trybu określonego art. 34 ust 3 ustawy z dnia [...] 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 638 z późn. zm.).

Prokurator Prokuratury Apelacyjnej zgłaszając swój udział w sprawie wniósł o uwzględnienie skargi, nie ustosunkowując się do zagadnień związanych z jej dopuszczalnością.

Rozpatrując złożoną przez W.F. w dniu [...] 2003 r. skargę na bezczynność Wojewody Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Stosownie do treści art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271), sprawy w których skargi zastały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Przepis art. 3 § 2 pkt 8 tej ustawy stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmują orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Przedmiotem skargi, którą W.F. wniosła do Wojewody jest nienależyte jej zdaniem wykonanie zadań przez starostę Powiatu, co odpowiada dyspozycji art. 227 kpa, a zatem istotnie zastosowanie znajduje art. 229 pkt 4 kpa określający właściwość organu do rozpatrzenia skargi z dnia 14.10.2002 r.

Natomiast powołany wyżej przepis art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), analogicznie jak przepis art. 17 ustawy z dnia 11 maja 1995 o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (op.cit), które to przepisy miały zastosowanie do skargi na bezczynność w dacie jej wniesienia do Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie przewidują kontroli sądowej nad działalnością organów administracji publicznej w zakresie objętym działem VIII kpa tj skarg na nienależyte wykonywane lub zaniedbanie przez właściwe organy lub pracowników zadań, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, czy przewlekłe lub biurokratyczne załatwienie spraw (art. 227 kpa).

Z tych powodów, skarga jako nie przewidziana w art. 3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 1 tej ustawy.

Nie znajduje natomiast zastosowania art. 52 ustawy w/w określający ogólne zasady dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego, gdyż treść wniesionej przez W.F. w dniu [...] 2003 r. skargi w sposób nie budzący wątpliwości wskazuje iż chodzi o sposób działania pracowników Starostwa w związku z wydaniem decyzji a nie skargę na tą decyzję.

Z wyżej podanych względów i na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 3 § 1 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi postanowiono jak na wstępie.