Postanowienie NSA, sygn. akt II OW 54/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-10-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6090 Budownictwo wodne, pozwolenie wodnoprawne
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o wyznaczenie organu właściwego do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy: article: art. 4 ust. 3 i 4, art. 140
journal: Dz.U. 2005 nr 239 poz 2019
law: Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne - tekst jednolity
article: art. 22 § 1 pkt 8
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Paweł Tarno (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Andrzej Gliniecki Sędzia NSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz Protokolant asystent sędziego Dorota Chromicka po rozpoznaniu w dniu 28 października 2010 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy z wniosku Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie z dnia 7 lipca 2010 r. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Dyrektorem Regionalnym Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie a Prezydentem Miasta Tarnowa w przedmiocie wydania pozwolenia wodnoprawnego postanawia: odrzucić wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego.


UZASADNIENIE

We wniosku z 7 lipca 2010 r., Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej wniósł o rozstrzygnięcie negatywnego sporu kompetencyjnego zaistniałego pomiędzy Prezydentem Miasta Tarnowa, a Dyrektorem Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie, poprzez wskazanie Prezydenta Miasta Tarnowa jako organu właściwego do wydania pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód w zakresie wprowadzania wylotem [...] do potoku [...] w km [...] wód infiltracyjnych, pochłodniczych i oczyszczonych wód opadowych zebranych z powierzchni szczelnej terenów zamkniętych PKP.

Jak wynika z akt sprawy, PKP CARGO S.A. [...] w N. S. ul. [...], wystąpił do 28 kwietnia 2010 r. Urzędu Miasta Tarnowa z wnioskiem o: 1) wygaszenie decyzji Wojewody Małopolskiego z [...] maja 2006 r. znak: [...], którą udzielono PKP CARGO S.A. [...], pozwolenia wodnoprawnego na odprowadzanie do potoku [...] w km [...] wylotem [...] wód opadowych ze zraszania zbiorników z olejem napędowym, wód infiltracyjnych i oczyszczonych wód opadowych z terenu PKP; 2) udzielenie pozwolenia wodnoprawnego dla PKP CARGO S.A. [...] w N. S., ul. [...], na szczególne korzystanie z wód poprzez odprowadzanie oczyszczonych ścieków opadowych, wód pochłodniczych i infiltracyjnych wylotem [...] do wód powierzchniowych, płynących w potok [...], km [...].

Postanowieniem z 5 maja 2010 r. nr WGK.B.III.6210/16/2010, Prezydent Miasta Tarnowa, w trybie art. 65 § 1 k.p.a., przekazał oba wnioski Dyrektorowi Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie celem załatwienia zgodnie z właściwością, argumentując, że właściwość tę wywodzi z treści art. 140 ust. 2b ustawy z 18 lipca 2001 r. – Prawo wodne (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 239, poz. 2019 z późn. zm.).

Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie stoi na stanowisku, że z chwilą wygaśnięcia decyzji Wojewody Małopolskiego, przedmiotem postępowania o wydanie pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód, w zakresie wprowadzania wylotem [...] do potoku [...] w km [...] wód infiltracyjnych, pochłodniczych oczyszczonych wód opadowych zebranych z powierzchni szczelnej terenów zamkniętych PKP (jedynie wskazanych we wniosku), nie jest przedsięwzięcie zawierające się w dyspozycji art. 140 ust. 2b Prawa wodnego, ponieważ wprowadzenie ścieków odbywać się będzie poza terenem zamkniętym, istniejącym wylotem [...], również położonym poza terenem zamkniętym.

Jednocześnie, w przypadku wniosku o wygaszenie decyzji Wojewody Małopolskiego znak: [...] z [...] maja 2006r. w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzenie do potoku [...] w km [...] wylotem [...] wód opadowych ze zraszania zbiorników z olejem napędowym, wód infiltracyjnych i oczyszczonych wód opadowych z terenu PKP, właściwość Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej została zachowana z uwagi na treść art. 140 ust. 3 Prawa wodnego.

W odpowiedzi na wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego, Prezydent Miasta Tarnowa wniósł o jego odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej jako p.p.s.a.), względnie o rozstrzygnięcie sporu w trybie art. 4 p.p.s.a., poprzez wskazanie Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie, jako organu właściwego do rozpoznania sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość oraz spory kompetencyjne w przypadkach określonych w art. 4 p.p.s.a. oraz w art. 22 § 1 i 2 k.p.a.

Rozstrzygnięcie sporu pomiędzy Prezydentem Tarnowa a Dyrektorem Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie, zaistniałego w tej sprawie, nie należy do właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego z następujących powodów.

Zgodnie z art. 140 ust. 1 ustawy Prawo wodne, organem właściwym do wydawania pozwoleń wodnoprawnych, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, jest starosta, wykonujący to zadanie, jako zadanie z zakresu administracji rządowej. W przypadkach określonych w art. 140 ust. 2a i 2b omawianej ustawy, organem właściwym do wydania pozwolenia wodnoprawnego w I instancji jest dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej.

Stosownie do art. 4 ust. 4 ustawy Prawo wodne, dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej pełni funkcję organu wyższego stopnia w rozumieniu k.p.a. w stosunku do starostów realizujących zadania z zakresu administracji rządowej określone w ustawie, a także w stosunku do starostów realizujących kompetencje organu właściwego do wydania pozwolenia wodnoprawnego. Natomiast wedle art. 4 ust. 3 Prawa wodnego, Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej pełni funkcję organu wyższego stopnia w rozumieniu k.p.a. w stosunku do marszałków województw i dyrektorów regionalnych zarządów gospodarki wodnej w sprawach określonych ustawą.

Z § 50 ust. 2 w zw. z § 2 Statutu Gminy Miasta Tarnowa będącego załącznikiem do uchwały Nr VII/72/2003 Rady Miejskiej w Tarnowie z 20 lutego 2003 r. w sprawie uchwalenia Statutu Gminy Miasta Tarnowa (Dz. Urz. Woj. Małop. Nr 84, poz. 1128 z późn. zm.) wynika, że Prezydent Tarnowa pełni funkcję starosty w zakresie kompetencji Miasta jako miasta na prawach powiatu. Tak więc w rozpoznawanej sprawie Prezydent Miasta Tarnowa i Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie mają wspólny organ wyższego stopnia – Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej, który na podstawie art. 22 § 1 pkt 8 k.p.a. jest organem właściwym do rozstrzygania sporów kompetencyjnych pomiędzy nimi - por. też postanowienie NSA z 23 lipca 2010 r., II OW 27/10.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 64 § 3 i art. 193 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.