Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 1067/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2007-08-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6189 Inne o symbolu podstawowym 618
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno (spr.) po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej R. M. i E. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 31 stycznia 2007 r., sygn. akt II SA/GI 78/07 odrzucające skargę R. M. i E. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie umorzenia wznowionego postępowania w sprawie przydziału lokali mieszkalnych postanawia oddalić skargę kasacyjną NSA/post.1 – postanowienie ,,ogólne"


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia z dnia 31 stycznia 2007 r., sygn. akt II SA/GI 78/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę R. M. i E. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie umorzenia wznowionego postępowania w sprawie przydziału lokali mieszkalnych. W uzasadnieniu podano, iż zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do art. 111 § 2 kpa jeżeli strona złożyła zgodnie z art. 111 § 1 kpa wniosek o uzupełnienie decyzji co do rozstrzygnięcia w sprawie. W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja SKO w [...] z dnia [...] została doręczona skarżącym za pośrednictwem poczty w dniu 16 listopada 2006 r. Sąd wskazał, iż skarżący zażądali uzupełnienia tej decyzji. Żądanie uzupełnienia decyzji zostało przez nich następnie jednoznacznie podtrzymane i sprecyzowane w piśmie skarżących do SKO w [...] z dnia 17 grudnia 2006 r. Zgodnie zatem z treścią art. 111 § 2 kpa termin do wniesienia skargi na decyzję zaczął biec dla skarżących dopiero od dnia 16 stycznia 2007 r., w którym to doręczono im postanowienie SKO w [...] z dnia 3 stycznia 2007 r. nr [...], stanowiące odpowiedź na ich wniosek o uzupełnienie decyzji. Tymczasem skargę do sądu administracyjnego sporządzoną w dniu 18 grudnia 2006 r. skarżący skierowali do sądu za pośrednictwem SKO w [...] dnia 19 grudnia 2006 r. Skarga zatem została wniesiona przedwcześnie, bo przed rozpoczęciem biegu terminu do jej wniesienia. Przedmiotowa skarga podlegałaby odrzuceniu również gdyby przyjąć, że pisma skarżących z dnia 18 listopada 2006 r. i z dnia 17 grudnia 2006 r. z uwagi na ich treść, nie stanowiły wniosków o jakich mowa w art. 111 § 2 kpa. Wówczas bowiem jak wskazał Sąd I instancji termin do wniesienia skargi upływałby dnia 18 grudnia 2006 r. wobec doręczenia skarżącym zaskarżonej decyzji w dniu 18 listopada 2006 r. gdy tymczasem jak już stwierdzono, skarga została nadana w poczcie dnia 19 grudnia 2006 r. W takiej sytuacji skarga zostałaby wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia, co skutkowałoby jej odrzuceniem.

Sygn. akt I OSK 1067/07

Stwierdzono, że brak jest podstaw prawnych do przyjęcia, że skarżącym przysługiwały dwa terminy do wniesienia skargi. Wskazano, że przed wniesieniem skargi skarżący nie cofnęli wniosku o uzupełnienie zaskarżonej decyzji

W skardze kasacyjnej podniesiono, iż powyższe postanowienie narusza przepisy postępowania, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 141 § 4 zd 1 w związku z art. 53 § 1 i art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Wskazane naruszenie polega na niewyjaśnieniu dlaczego zdaniem Sądu skargi nie można wnieść przed rozpoczęciem biegu terminu do jej wniesienia oraz niewyjaśnieniu dlaczego zdaniem Sądu skarga wniesiona po wydaniu zaskarżonego orzeczenia a przed rozpoczęciem biegu terminu na jego zaskarżenie, jest niedopuszczalna. Stwierdzono ponadto naruszenie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w związku z art. 111 § 1 i 2 kpa i art. 53 § 1 p.p.s.a., polegające na przyjęciu, że niedopuszczalne jest wniesienie skargi przed rozpoczęciem biegu terminu do jej wniesienia i na odrzuceniu skargi skarżących. Wskazano dalej na naruszenie prawa materialnego, tj. przepisu art. 111 § 2 kpa poprzez jego wykładnię tj. przez uznanie, że przepis ten wyłącza dopuszczalność wniesienia skargi przed doręczeniem odpowiedzi organu administracji na żądanie uzupełnienia rozstrzygnięcia. Wnoszący skargę kasacyjną podniósł, iż zgodnie z art. 141 § 4 zd. 1 p.p.s.a. uzasadnienie wyroku powinno zawierać wyjaśnienie podstawy prawnej rozstrzygnięcia. Sąd I instancji jedynie wskazał w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że skarga wniesiona przedwcześnie – bo przed rozpoczęciem biegu terminu do jej wniesienia – jest niedopuszczalna. Nie wyjaśnił na jakiej podstawie z art. 53 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 111 § 1 i 2 kpa miałoby wynikać, że skarga wniesiona przed doręczeniem rozstrzygnięcia w sprawie, czy odpowiedzi organu na wniosek o uzupełnienie tego rozstrzygnięcia, jest niedopuszczalna. Wskazano dalej, iż od chwili wydania orzeczenia istnieje możliwość jego skutecznego zaskarżenia. Z przepisów p.p.s.a. dotyczących terminu do wniesienia skargi (art. 53 § 1 p.p.s.a) nie wynika wyłączenie dopuszczalności zaskarżenia rozstrzygnięcia w sprawie administracyjnej po jego wydaniu, a przed jej doręczeniem skarżącemu. Również z przepisu art. 111 kpa modyfikującego rozpoczęcie biegu terminu do złożenia skargi nie wynika, aby skarga wniesiona po złożeniu wniosku o uzupełnienie rozstrzygnięcia, ale przed dniem doręczenia

odpowiedzi organu administracji, była niedopuszczalna. Za powyższą tezą

Sygn. akt I OSK 1067/07

przemawia również konstrukcja przepisów art. 85 i następne p.p.s.a. Przywołane przepisy nie łączą ujemnych skutków prawnych z dokonaniem czynności procesowej zanim termin na jej dokonanie rozpoczął swój bieg a jedynie odsuwają w czasie termin końcowy, po którego upływie strona traci prawo do wniesienia skargi. W żaden sposób nie pozbawiają one jednak prawa skutecznego wniesienia skargi po wydaniu orzeczenia przez organ administracji, a przed rozpoczęciem biegu terminu do jego zaskarżenia. Uznać należy, iż chwilą nabycia uprawnienia do wniesienia skargi jest chwila wydania orzeczenia przez organ administracji i od tej chwili wniesienie skargi jest dopuszczalne. Skuteczne wniesienie skargi może jednak nastąpić co zasady nie później niż w ustawowo określonym terminie, wskazanym za pomocą dwóch dokumentów – chwili rozpoczęcia biegu terminu i chwili zakończenia biegu terminu. To z upływem momentu końcowego terminu, przed którego nastąpieniem skarga musi być wniesiona, by była skuteczna. Właśnie z upływem momentu końcowego terminu przepisy powszechnie obowiązującego prawa wiążą ujemne skutki uchybienia terminom procesowym. Ustawodawca wskazał skutki niedochowania jedynie momentu końcowego biegu terminu przez uczestnika postępowania dokonującego czynności procesowej tzn. określił jedynie skutki dokonania czynności procesowej po upływie terminu wyznaczonego do jej dokonania. Ponieważ zarówno w przepisie art.. 53 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 2, jaki i w art. 85 p.p.s.a. ustawodawca w sposób wyraźny wraz z upływem terminu na dokonanie określonej czynności procesowej wiąże odrzucenie skargi i bezskuteczność tej czynności, należy wnosić, iż intencją, która przyświecała mu przy zakreślaniu końcowego momentu terminu było założenie, że bezskuteczna jest czynność procesowa dokonana wyłącznie po upływie tego terminu. Brak jest ponadto podstaw do twierdzenia, jakoby skarga wniesiona przed rozpoczęciem biegu terminu do jej wniesienia była niedopuszczalna, ze względu na brak przepisu prawa procesowego, który określałby skutki wniesienia skargi przed rozpoczęciem biegu terminu do jej wniesienia , w tym także przepisu, który nakazywałby odrzucenie takiego środka. W tej sytuacji uzasadniony jest wniosek, ze dopuszczalne jest wniesienie skargi przed rozpoczęciem biegu terminu do jej wniesienia, jeżeli tylko wydane zostało rozstrzygnięcie podlegające zaskarżeniu. Ustawodawca nie wiąże

ujemnych skutków z wniesieniem skargi przed terminem do jej wniesienia,

Sygn. akt I OSK 1067/07

konsekwentnie należy przyjąć, iż w takiej sytuacji wniesienie skargi jest w pełni dopuszczalne, jeżeli tylko istnieje rozstrzygnięcie podlegające zaskarżeniu. Taki zabieg legislacyjny sugeruje również, że złożenie skargi przed rozpoczęciem biegu terminu do jej złożenia nie zostało uznane za przyczynę odrzucenia uzasadniającą odrzucenie takiego środka. Terminy do wnoszenia środków zaskarżenia zaliczane są do grupy terminów maksymalnych, które charakteryzują się tym, że czynność prawna musi być dokonana przed ich upływem, pod rygorem ich nieskuteczności. Terminy te są bowiem ustanawiane w celu określenia momentu końcowego dla realizacji uprawnienia do zaskarżenia orzeczenia – aby uniemożliwić jego skuteczną realizację w nieokreślonym czasie w przyszłości. Gdyby uznać, tak jak uczynił to Sąd I instancji, ze skarga wniesiona przed rozpoczęciem biegu terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu, w konsekwencji należałoby przyjąć istnienie dwóch rodzajów terminów zaskarżenia. Wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zwrot skarżącym niezbędnych kosztów postępowania.

Naczelny Sad Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie posiada usprawiedliwionych podstaw.

Zarzut naruszenia art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w związku z art. 111 § 1 i 2 kpa i art. 53 § 1 p.p.s.a., polegający na przyjęciu, że niedopuszczalne jest wniesienie skargi przed rozpoczęciem biegu terminu do jej wniesienia i na odrzuceniu skargi jest niezasadny.

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do art. 111 § 2 kpa, jeżeli strona złożyła zgodnie z art. 111 § 1 tego aktu prawnego wniosek o uzupełnienie decyzji co do rozstrzygnięcia, to termin do wniesienia skargi biegnie dla niej od dnia doręczenia jej odpowiedzi na jej wniosek. Zatem w przypadku

Sygn. akt I OSK 1067/07

skarżących termin do wniesienia skargi na decyzję SKO z 7 listopada 2006 r. zaczął biec 16 stycznia 2007 r., tj. w dniu doręczenia im odpowiedzi na ich wniosek o uzupełnienie decyzji

Bezsporną jest okoliczność, że skarżący skargę do sądu administracyjnego (za pośrednictwem SKO w [...]) skierowali w dniu 19 grudnia 2006 r. (dowód – data stempla pocztowego na kopercie nadawczej) a zatem przed otrzymaniem przez nich postanowienia SKO w [...] z dnia [...] stanowiącego odpowiedź na ich wniosek o uzupełnienie decyzji. Jest oczywiste, że dokonanie czynności procesowej – wniesienie skargi, przed doręczeniem skarżącemu odpowiedzi na wniosek nie rodzi skutków prawnych. Omawiany przepis wymaga bowiem aby skarga została ,,wniesiona" w określonym terminie, gdyż "od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi na wniosek." Tymczasem skarga została wniesiona przed jego wszczęciem, a więc z uchybieniem terminu wynikającego z art. 53 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 111 § 2 kpa. Nie sposób również nie dostrzec, że istotą skargi a tym samym i skuteczności, jest data doręczenia skarżącemu odpowiedzi na wniosek. Nie do obrony byłby pogląd przeciwny czyli o dopuszczalności "wyprzedzającego" dokonywania czynności procesowej wniesienia skargi na decyzję przed doręczeniem skarżącym odpowiedzi na ich wniosek. Byłaby to wykładnia niwecząca sens omawianej regulacji, z góry zakładającej, że strona z asekuracji dokonuje czynności procesowej.

Zarzut naruszenia art. 141 § 4 zd. 1 p.p.s.a. jest również nieuzasadniony. Sąd I instancji wyjaśnił zgodnie z jednoznacznym brzmieniem wskazanych przepisów, iż wniesienie skargi w przedmiotowej sprawie, jest dopuszczalne w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpowiedzi na wniosek o uzupełnienie decyzji.

W tym stanie rzeczy skoro podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku należało, na podstawie art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzec jak w sentencji.