Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 206/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2017-03-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
658
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 149 par. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 39
journal: Dz.U. 2015 poz 163
law: Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Wiatkowska - Ilków Sędziowie Sędzia WSA Lidia Serwiniowska (spr.) Sędzia NSA Julia Szczygielska po rozpoznaniu w Wydziale IV w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 marca 2017 r. sprawy ze skargi Z.R. na bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. w przedmiocie udzielenia pomocy w sprawie opłacenia składki na ubezpieczenie zdrowotne oraz w odzyskaniu licznika energii elektrycznej oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 3 listopada 2016 r. Z. R. (dalej skarżący) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność "Zespołu Terenowej Pracy nr 1 w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej we W." w przedmiocie "udzielenia pomocy na wnioski o opłacenie składki na ubezpieczenie zdrowotne do FOZ oraz w odzyskaniu licznika energii elektrycznej".

Powołując się na powyższe wniósł o: rozpoznanie "sprawy w trybie uproszczonym z art. 119 Prawa o p.p.s.a." i niezwłocznego rozpoznania sprawy, gdyż bezczynność oraz rażące naruszenie prawa administracyjnego ze strony organu administracyjnego jest oczywiste i nie budzi wątpliwości"; ukaranie organu grzywną w maksymalnej kwocie za bezczynność i rażące naruszenie prawa, przeprowadzenie mediacji w trybie art. 115 w sprawie celem wyjaśnienia i rozważenia okoliczności faktycznych i prawnych sprawy oraz przyjęcia przez strony ustaleń co do sposobu jej załatwienia w granicach obowiązującego prawa – wyjaśnienie rozbieżności w interpretacji prawa jakie istnieje w postępowaniu organu administracyjnego, który za każdym razem odmiennie interpretując prawo w sposób dla siebie dowolny i jedynie mu wygodny manipuluje w sprawie aby utrudnić mi wyjaśnienie mojej sytuacji prawnej, czym pozbawia mnie dochodu, jakim są świadczenia od Gminy w rozumieniu ustawy o pomocy społecznej i przeciwdziałaniu wykluczeniu społecznemu rodzin skazując na wykluczenie społeczne oraz śmierć głodu i bezdomność oraz o zwolnienie z kosztów sądowych w całości ze względu na ciężką sytuację materialną i bytową spowodowaną brakiem pracy i dochodów oraz, że pozostaję bez jakiejkolwiek pomocy z MOPS i od innych osób. Jestem zmuszony głodować."

W uzasadnieniu skargi skarżący zgłosił żądanie wznowienia postępowań zakończonych wymienionymi decyzjami organu pomocy społecznej w celu odtworzenia umowy socjalnej, jaką zawarł z Prezydentem W. w czerwcu 2012 r. Przy tym skarżący nawiązuje do decyzji z dnia 5 stycznia 2016 r., którą organ pomocy społecznej przyznał mu zasiłek celowy na zakup pralki oraz umowy z zakładem energetycznym. Ponadto skarżący opisuje okoliczności "napadu na jego osobę" przez "bandytów na usługach totalitarnego państwa polskiego asekurowanych przez policję kryminalną".

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. wniósł o jej oddalenie lub ewentualne odrzucenie albowiem nie pozostaje w zarzucanej bezczynności. Organ podniósł, że załatwienie sprawy, o której mowa w piśmie skarżącego z dnia 26 sierpnia 2016 r. nie mieści się w zakresie uprawnień i kompetencji organu oraz żaden przepis prawa nie daje podstaw do jej załatwienia w formie decyzji administracyjnej. Pomimo tego organ w piśmie z dnia 30 sierpnia 2016 r. udzielił skarżącemu wszelkich informacji. Odnośnie wniosku z dnia 20 września 2016 r. została wydana w dniu [...] listopada 2016 r. (nr [...]) decyzja na mocy której odmówiono skarżącemu pomocy w formie zasiłku celowego na pokrycie wydatków na świadczenie zdrowotne. Ponadto organ odniósł się, do innych spraw poruszonych w skardze.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie podkreślić należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie orzeka o istocie sprawy administracyjnej, czyli nie przyznaje określonych uprawnień, jak i nie odmawia ich przyznania.

Zgodnie natomiast z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Z mocy art. 3 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwana dalej p.p.s.a. (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) - kontrola ta obejmuje również bezczynność organu.

Rozpoznając merytorycznie skargę należy podnieść, że przyjęte zostało, iż z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub gdy nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności (por. T. Woś, M. Krysiak-Molczyk i M. Romańska, Komentarz do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wyd.Prawnicze "Lexis-Nexis" (W-a 2005, str. 86).

Podkreślić przy tym należy, że zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Kontrola Sądu w takich sprawach sprowadza się więc do zbadania, czy rzeczywiście organ administracji publicznej pozostaje w zwłoce. W sytuacji zatem, gdy Sąd uzna skargę za uzasadnioną, może zobowiązać organ administracji do wydania w określonym terminie decyzji, postanowienia lub aktu czy też dokonania czynności z zakresu administracji publicznej, jeśli organ ten nie uczynił tego mimo obowiązku wynikającego z przepisów prawa.

Istotne jest przy tym, że w sprawach skarg na bezczynność organów administracji, wojewódzki sąd administracyjny orzeka biorąc pod uwagę stan sprawy istniejący w chwili wydawania orzeczenia.

Aby zatem ocenić czy skarżony przez skarżącego Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. pozostaje w bezczynności należy mieć na względzie – jak to już wyżej Sąd podkreślił, że w sprawach ze skarg na bezczynność organów administracyjnych, Sąd administracyjny, orzeka biorąc za podstawę stan prawny i faktyczny sprawy istniejący w dacie orzekania, a właściwie w chwili zamknięcia rozprawy.

Lektura akt administracyjnych pozwala odnotować, że skarżący pismem z dnia 26 sierpnia 2016 r. zwrócił się do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej Zespołu Terenowej Pracy Socjalnej nr 1 we W. "O Pomoc w odzyskaniu licznika energii elektrycznej, jaki został mi zrabowany przez policję w dniu 23 sierpnia 2016 r."

Z kolei w piśmie z dnia 20 września 2016 r. skarżący wystąpił do MOPS – Zespołu Terenowej Pracy Socjalnej nr 1 we W. o opłacenie składki na ubezpieczenie zdrowotne do FOZ.

W piśmie z dnia 30 sierpnia 2016 r. ([...]) organ pomocy społecznej poinformował skarżącego, że przedmiot sprawy – opisany w piśmie z dnia 26 sierpnia 2016 r. – "nie mieści się w zakresie kompetencji Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W.. Z treści rzeczonego pisma wynika, że dotyczy ona podejrzenia popełnienia przestępstwa rozboju – zdefiniowanego w art. 280 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. kodeks karny (tj. Dz.U. z 2016 r., poz. 1137). W związku z powyższym, zawiadamia, że organem, do którego winien się Pan zwrócić w przedmiotowej sprawie, jest zgodne ze swoją kompetencją i właściwością – Prokuratura Rejonowa dla Wrocławia Stare Miasto (adres: ul. Sądowa 2, 50-046 Wrocław)".

Decyzją z dnia 4 listopada 2016 r. ([...]) podjętą na podstawie art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 3, art. 4 i art. 11 ust. 2 oraz art. 39 ust. 1, 106 ust. 1,4, art. 110 ust. 7 i 8 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (tj. Dz.U. 2016 r., poz. 930 ze zm.) art. 104 kodeksu postępowania administracyjnego, organ odmówił skarżącemu przyznania pomocy w formie zasiłku celowego na pokrycie wydatków na świadczenia zdrowotne.

Powołując się na powyższe wskazać trzeba, że zgodnie z regulacją zawartą w art. 35 § 3 kpa załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Podane wyżej terminy załatwienia sprawy oznaczają okres w którym dana sprawa powinna być rozstrzygnięta w formie decyzji (postanowienia).

Akta sprawy potwierdzają, że sprawa wszczęta wnioskiem skarżącego z dnia 20 września 2016 r. załatwiona została przez organ pomocy społecznej wydaną w dniu 4 listopada 2016 r. decyzją administracyjną (nr [...]).

W konsekwencji powyższych ustaleń nie można przyjąć by Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej pozostawał w bezczynności w sprawie opisanego wniosku z dnia 20 września 2016 r., skoro z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia tylko wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Z taką sytuacją nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie – z wyżej wspomnianego wniosku.

Oprócz tego wskazać należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w tym postępowaniu nie jest uprawniony do kontroli opisanej wyżej decyzji organu pomocy społecznej z dnia 4 listopada 2016 r., Sąd uprawniony jest jedynie do zbadania czy organ pozostawał w bezczynności czy też nie w przedmiocie rozpatrzenia żądania określonego w piśmie z dnia 20 września 2016 r.

W kwestii żądania skarżącego zgłoszonego w piśmie z dnia 26 sierpnia 2016 r. organ pomocy społecznej udzielił wyczerpującej odpowiedzi w formie przewidzianej dla tej czynności (pismo z dnia 30 sierpnia 2016r.).

Nawiązując do powyższego rację ma organ twierdząc, że nie jest właściwy do załatwienia sprawy a nadto oraz, iż żaden przepis powszechnie obowiązującego prawa nie daje podstawy prawnej do wydania decyzji administracyjnej w rzeczonym zakresie.

W tym stanie rzeczy nie mamy do czynienia z bezczynnością organu pomocy społecznej w załatwieniu tak oznaczonego przedmiotu sprawy.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił skargę. Wobec tego orzeczenia wnioski skargi w szczególności ukarania organu grzywną nie mogą odnieść zamierzonego skutku.