Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 2931/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-02-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Umorzono postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym
Powołane przepisy: article: art. 60, 193
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Wójta Gminy F. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 21 września 2017 r. sygn. akt II SAB/Lu 101/17 w sprawie ze skargi A. M. na bezczynność Wójta Gminy F. w przedmiocie wniosku o rozgraniczenie nieruchomości postanawia: 1. umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym; 2. zwrócić Wójtowi Gminy F. - z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - cały uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 100 (sto) złotych.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 21 września 2017 r. sygn. akt II SAB/Lu 101/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie - po rozpoznaniu skargi A. M. - zobowiązał Wójta Gminy F. do załatwienia wniosku skarżącej z dnia 20 marca 2014 r. w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości w terminie 30 dni od daty zwrotu akt administracyjnych sprawy po uprawomocnieniu się wyroku (pkt I), stwierdził, że Wójt Gminy F. dopuścił się bezczynności w załatwieniu wniosku określonego w pkt I, która miała miejsce z rażącemu naruszeniem prawa (pkt II), wymierzył Wójtowi Gminy F. grzywnę w wysokości 200 (dwieście) złotych (pkt III) oraz zasądził od organu na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania (pkt IV).

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł Wójt Gminy F. działający przez pełnomocnika.

Pismem z dnia 9 stycznia 2019 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) skarżący kasacyjnie cofnął skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 21 września 2017 r. sygn. akt II SAB/Lu 101/17.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm. – dalej jako "P.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten ma również odpowiednie zastosowanie do skarg kasacyjnych na mocy art. 193 P.p.s.a.

Skarżący kasacyjnie może więc rozporządzać skargą kasacyjną po jej wniesieniu, ponieważ jego oświadczenie w tej kwestii jest, co do zasady, wiążące dla sądu. Natomiast odpowiednie stosowanie w postępowaniu kasacyjnym art. 60 P.p.s.a. oznacza, że należy odmówić uwzględnienia żądania skarżącego w sytuacji, gdy cofnięcie spowodowałoby uprawomocnienie się zaskarżonego orzeczenia wydanego w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotkniętym wadą nieważności, którą stosownie do art. 183 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny bierze pod rozwagę z urzędu, niezależnie od granic skargi kasacyjnej.

W niniejszej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, że zachodzi jakakolwiek z przesłanek nieważności postępowania wymienionych w art. 183 § 2 P.p.s.a., jak również że cofnięcie zmierza do obejścia prawa. Dlatego też Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne.

Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.