Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 764/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-08-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6182 Zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka – Płaczkowska po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi J.S. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...] w przedmiocie zawiadomienia o konieczności wniesienia odrębnego podania do organu właściwego w sprawie podlegającej załatwieniu przez różne organy postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

W związku ze skargą na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...] w przedmiocie zawiadomienia o konieczności wniesienia odrębnego podania do organu właściwego w sprawie podlegającej załatwieniu przez różne organy J.S. zarządzeniem z dnia 20 kwietnia 2011 r. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł.

W następstwie wydanego zarządzenia skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

Wnioskodawca podał, że prowadzi gospodarstwo domowe samotnie. Dochody gospodarstwa pochodzą ze świadczenia emerytalnego skarżącego w wysokości [...] zł. Ponadto składający wniosek podał, że posiada dom o powierzchni [...] m² oraz nieruchomość gruntową o powierzchni [...] ha.

Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 14 czerwca 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 764/11 przyznał prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata zaś w pozostałym zakresie odmówił przyznania prawa pomocy.

W dniu 29 czerwca 2011 r. skarżący wniósł do Sądu, w ustawowym terminie, sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego, w którym domaga się całkowitego przyznania prawa pomocy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Prawo pomocy, zgodnie z art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), może być przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast w zakresie częściowym następuje – gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 p.p.s.a.).

Zaznaczenia wymaga, że przy ocenie zasadności wniosku o przyznanie prawa pomocy ustawodawca nakazuje stosowanie surowych kryteriów oceny. Strona domagając się uwzględnienia takiego wniosku w całości czy też w części musi wykazać, że znajduje się w wyjątkowo trudnej sytuacji, która w znaczący sposób odbiega od przeciętnej. Tylko zatem te osoby, które wykażą, iż ich sytuacja materialna jest ciężka mogą oczekiwać, że ich wniosek zostanie uwzględniony. Takie stanowisko wielokrotnie akcentowały również w orzeczeniach sądy administracyjne.

Instytucja "prawa pomocy" ma zatem na celu ułatwienie najuboższym dochodzenia swych słusznych praw w sprawach dotyczących ich żywotnych interesów, przy czym to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawiania wszelkich istotnych okoliczności dotyczących jego sytuacji materialnej, której analiza umożliwia rozpatrzenie wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy należy zauważyć, że okoliczności powołane przez J.S. we wniosku o przyznanie prawa pomocy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania i przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Nie budzi wątpliwości, że dochód uzyskiwany przez składającego wniosek jest na niskim poziomie. Skarżącego obciążają stałe koszty utrzymania oraz leczenia, co znane jest Sądowi z urzędu (postanowienie Sądu z dnia 28 lipca 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 763/11) Trudno jest zatem wymagać, by skarżący z uzyskiwanych niewielkich dochodów pokrył jakiekolwiek koszty postępowania.

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 260 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.