Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 622/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2010-11-05 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 243 par.1, art. 245 par. 1 i 3, art. 246 par. 1 pkt 2, art. 258 par.  1 i 2 pkt 7.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 5 listopada 2010 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 rok p o s t a n a w i a: odmówić przyznania skarżącemu K. B. prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia [...] roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. po rozpoznaniu skargi K. B. uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku określającą skarżącemu wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 rok. W dniu [...] roku do sądu wpłynęła skarga kasacyjna podatnika od powyższego rozstrzygnięcia wraz z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych w całości.

W złożonym na urzędowym formularzu PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach K. B. wskazał, że wspólnie z dorosłym synem prowadzi gospodarstwo domowe, którego dochody miesięczne zamykają się kwotą ok. 3.200 zł, na którą składają się dochody z działalności gospodarczej prowadzonej przez skarżącego oraz dopłat rolniczych otrzymywanych przez syna. Skarżący jest właścicielem segmentu o powierzchni 180 m2 , a także działki rolnej o powierzchni 15 arów, samochodu osobowego MAZDA z 2007 roku wartości 35.000 zł i samochodu dostawczego CITROEN wartości ok. 20.000 zł, posiada także oszczędności w wysokości 10.000 zł. Syn skarżącego jest właścicielem działki rolnej o powierzchni 5 ha z domkiem letniskowym nie posiada innego majątku ruchomego, nieruchomości ani oszczędności. Skarżący podkreślił, że obecnie znalazł się w dość trudnej sytuacji finansowej bowiem syn, który wcześniej prowadził własną działalność gospodarczą jest obecnie bezrobotny, a posiadane przez niego gospodarstwo rolne wymaga nakładów, na które nie może on sobie pozwolić wiec nie przynosi dochodu. Skarżący oświadczył, że nie może sprzedać działki i samochodu dostawczego gdyz zostały zajęte przez komornika, a zgromadzone oszczędnością przeznaczona na podatki i tzw’ Czarna godzinę".

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Wniosek skarżącego nie jest zasadny.

Stosownie do przepisu art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.

Z danych zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący wspólnie z dorosłym synem prowadzi gospodarstwo domowe, którego dochody miesięczne zamykają się kwotą ok. 3.200 zł, na którą składają się dochody z działalności gospodarczej prowadzonej przez skarżącego oraz dopłat rolniczych otrzymywanych przez syna. Skarżący jest właścicielem segmentu o powierzchni 180 m2, w którym zamieszkuje, a także działki rolnej o powierzchni 15 arów, samochodu osobowego MAZDA z 2007 roku wartości 35.000 zł i samochodu dostawczego CITROEN wartości ok. 20.000 zł, posiada także oszczędności w wysokości 10.000 zł. Syn skarżącego jest właścicielem działki rolnej o powierzchni 5 ha z domkiem letniskowym. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi kasacyjnej, do którego uiszczenia w sprawie niniejszej zobowiązany jest wnioskodawca (465 zł) oraz treść art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało uznać, że skarżący nie wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zgodnie z art. 199 p.p.s.a. obowiązkiem strony jest partycypacja w kosztach postępowania, nawet jeżeli miałoby to nastąpić z uszczerbkiem utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, a obowiązkiem strony jest poczynienie oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Miesięczne dochody gospodarstwa domowego skarżącego, znacznej wartości majątek będący jego własnością oraz oszczędności w kwocie wielokrotnie przewyższającej wysokość niezbędnych do uiszczenia kosztów sądowych przeczy jego twierdzeniom o braku środków, z których mogłyby zostać pokryte koszty sądowe w sprawie. Negatywnie ocenić należy próbę przeniesienia na Skarb Państwa kosztów postępowania sądowego w sytuacji, gdy skarżący posiada oszczędności w kwocie 10.000 zł, z których bez uszczerbku dla swojego utrzymania jest wstanie wygospodarować środki na uiszczenie wymaganego w sprawie wpisu od skargi kasacyjnej.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.

Sz.Ch.