Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 969/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-07-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6132 Kary pieniężne za naruszenie wymagań ochrony środowiska
Hasła tematyczne: Odpady
Skarżony organ: Inspektor Ochrony Środowiska
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art 3 ust 3 pkt 23, 34, 79b ust 2 pkt 5
journal: Dz.U. 2010 nr 185 poz 1243
law: Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Piotr Korzeniowski, Sędziowie sędzia WSA Anna Szymańska, sędzia WSA Anita Wielopolska-Fonfara (spr.), Protokolant ref. staż. Bartłomiej Grzybowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lipca 2015 r. sprawy ze skargi B. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2015 roku znak: [...] Główny Inspektor Ochrony Środowiska utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] sierpnia 2011 r. znak: [...] orzekającą o wymierzeniu [...] Sp. z o. o. z siedzibą w K., kary pieniężnej w wysokości 10.000 zł za:

- zbieranie odpadów stanowiących mieszaninę odpadów: odpady przypominające odsiewki z sortowania odpadów komunalnych zmieszanych z innymi frakcjami odpadów takimi jak: guma, tworzywa sztuczne, papier, tektura, szmaty, szkło, części organiczne - bez wymaganego zezwolenia,

- zbieranie odpadów o kodzie 02 05 01 - surowce i produkty nieprzydatne do spożycia oraz przetwarzania (przeterminowany żółty ser) - z naruszeniem warunków posiadanego zezwolenia, tj. decyzji Prezydenta Miasta K. z [...] maja 2008 r. znak: [...], na terenie działek ew. nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], położonych w K. w gminie G.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ II instancji przedstawił następujące uwarunkowania faktyczne i prawne sprawy.

Organ I instancji w okresie od 19 kwietnia 2011 r. do 28 marca 2011 r. przeprowadził kontrolę w ww. Spółce w zakresie składowania osadów ściekowych m. in. w K., na gruntach dzierżawionych przez Spółkę, prowadzącą na nich proces odzysku komunalnych osadów ściekowych metodą R10.

W protokole kontroli zapisano, że w dniu 31 marca 2011 r. oraz w dniu 8 kwietnia 2011 r. pracownicy Inspektoratu dokonali oględzin na terenie nieruchomości gruntowej obejmującej działki ew. o nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] położonej w miejscowości K. gm. G., z uwagi na możliwość zaistnienia bezpośredniego zagrożenia zdrowia, życia lub zniszczenia w świecie roślinnym lub zwierzęcym w znacznych rozmiarach. Ustalono, że Spółka pozbyła się odpadów na terenie ww. nieruchomości gruntowej w sposób niezgodny z zasadami gospodarowania odpadami oraz magazynowała/składowała odpady w miejscu na ten cel nieprzeznaczonym, tj.:

- odpady opisane w sprawozdaniach i protokole z oględzin jako odpady przypominające odsiewki z sortowania odpadów komunalnych zmieszanych z innymi frakcjami odpadów takimi jak: guma, tworzywa sztuczne, papier, tektura, szmaty, szkło, części organiczne - rozprowadzono na powierzchni ziemi, zostały przeorane i częściowo wkopane w grunt;

- odpady o kodzie 02 05 01 surowce i produkty nieprzydatne do spożycia oraz przetwarzania (przeterminowany żółty ser) - zostały złożone na powierzchni ziemi i magazynowane na kontrolowanym terenie, który został następnie przeorany; w trakcie orania część tych odpadów została zmieszana z gruntem (wkopana w ziemię).

Podczas kontroli ustalono, że:

- Spółka w okresie co najmniej od dnia 31 marca 2011 r. do dnia 8 kwietnia 2011 r. zbierała bez zezwolenia na terenie ww. nieruchomości odpady przypominające odsiewki z sortowania odpadów komunalnych zmieszanych z innymi frakcjami odpadów takimi jak: guma, tworzywa sztuczne, papier, tektura, szmaty, szkło, części organiczne i magazynowała powołane wyżej odpady w pryzmach. Jak ustalono w trakcie kontroli w dniu 19 kwietnia 2011 r., odpady te zostały następnie uprzątnięte i wywiezione;

- Spółka prowadziła zbieranie odpadów z naruszeniem warunków posiadanego zezwolenia, tj. pkt III ppkt 2 decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] maja 2008 r. znak: [...], zmieniającej decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] lutego 2007 r. znak: [...] - udzielającą pozwolenia na wytwarzanie odpadów wraz z zezwoleniem na odzysk zbieranych odpadów. Nieprawidłowość polegała na magazynowaniu na kontrolowanym terenie odpadów o kodzie 02 05 01 - surowce i produkty nieprzydatne do spożycia oraz przetwarzania (przeterminowany żółty ser), gdzie zgodnie z posiadanym zezwoleniem, miejscem magazynowania powyższych odpadów, powinien był być teren Zakładu Odzysku Odpadów zlokalizowany przy ul. [...] w K. Ustalenia powyższe zostały odnotowane w protokole kontroli nr [...].

W związku z powyższym [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska wszczął postępowanie administracyjne w sprawie wymierzenia kary pieniężnej w trybie art. 79b ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz. U. z 2010 r. Nr 185, poz. 1243 ze zm.) i następnie wymierzył Spółce [...] Sp. z o.o. karę z powyższego tytułu tj.

- za zbieranie odpadów stanowiących mieszaninę odpadów: odpady przypominające odsiewki sortowania odpadów komunalnych zmieszanych z innymi frakcjami odpadów takimi jak: guma, tworzywa sztuczne, papier, tektura, szmaty, szkło, części organiczne - bez wymaganego zezwolenia,

- za zbieranie odpadów o kodzie 02 05 01 - surowce i produkty nieprzydatne do spożycia oraz przetwarzania (przeterminowany żółty ser) - z naruszeniem warunków posiadanego zezwolenia, tj. decyzji Prezydenta Miasta K. z [...] maja 2008 r. znak: [...], na terenie nieruchomości gruntowej obejmującej działki ew. nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], położonej w K. w gminie G.- karę pieniężną.

W tak ustalonych wyżej powołanych okolicznościach, organ II instancji-Główny Inspektor Ochrony Środowiska stwierdził, że decyzja organu I instancji została wydana zgodnie z prawem. Naruszenie zostało stwierdzone i udokumentowane w protokole kontroli. Podniósł, iż w myśl art. 79b ust. 2 pkt 5 ustawy o odpadach jeżeli posiadacz odpadów lub transportujący odpady prowadzi działalność w zakresie zbierania, transportu, odzysku lub unieszkodliwiania odpadów bez wymaganego zezwolenia lub z naruszeniem jego warunków, podlega karze pieniężnej w wysokości 10 000 zł. Karę tą, zgodnie z art. 79d ust. 1 ustawy o odpadach, wymierza w drodze decyzji właściwy wojewódzki inspektor ochrony środowiska.

W ocenie organu odwoławczego, Spółka prowadziła działalność w zakresie zbierania odpadów stanowiących mieszaninę odpadów (odpady przypominające odsiewki sortowania odpadów komunalnych zmieszanych z innymi frakcjami odpadów takimi jak: guma, tworzywa sztuczne, papier, tektura, szmaty, szkło, części organiczne) bez wymaganego zezwolenia. Spółka magazynowała bowiem powołane wyżej odpady naruszając decyzję Prezydenta Miasta K. poprzez magazynowanie ich w nieuprawnionym miejscu (zbieranie odpadów dopuszczono na terenie zakładów Odzysku Odpadów należącym do Spółki, zlokalizowanym w K. przy ul. [...]). Spółka również co najmniej od dnia 31 marca 2011 r. do dnia 8 kwietnia 2011 r. zbierała bez zezwolenia na terenie nieruchomości gruntowej położonej w K. w gminie G. (działki ew. nr [...], [...]) odpady przypominające odsiewki z sortowania odpadów komunalnych zmieszanych z innymi frakcjami odpadów takimi jak: guma, tworzywa sztuczne, papier, tektura, szmaty, szkło, części organiczne.

Organ wskazał, iż prowadzone przez Spółkę działania spełniają definicję zbierania odpadów, zawartą w art. 3 ust. 3 pkt 23 ustawy o odpadach, w związku z czym prowadząc działalność bez zezwolenia na zbieranie odpadów naruszyła ona art. 28 tej ustawy. Nadto, Spółka również z naruszeniem warunków posiadanej decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] lutego 2007 r. prowadziła działalność w zakresie zbierania odpadów o kodzie 02 05 01 - surowce i produkty nieprzydatne do spożycia oraz przetwarzania (przeterminowany żółty ser), co w ocenie organu odwoławczego stanowiło podstawę do wymierzenia wskazanej kary pieniężnej zgodnie z art. 79b ust. 2 pkt 5 ustawy o odpadach.

Na powyższą decyzję organu odwoławczego skargę do Sądu wniosła Spółka, w uzasadnieniu której wskazała m. in, że na powyższym terenie w K. nigdy nie zbierała odpadów, ponieważ nie miała prawa tego robić (nieruchomość ta była wydzierżawiona pod zagospodarowanie osadów metodą R10), a jedynym ewentualnym naruszeniem jakiego się dopuściła było magazynowanie na nim odpadów. Podniosła również, iż zarzut naruszenia warunków decyzji Prezydenta Miasta K. z [...] maja 2008 r. jest nieuzasadniony; decyzją Prezydenta Miasta K. z [...] lutego 2007 r. udzielono Spółce pozwolenia na wytwarzanie odpadów i zezwolenia na odzysk i zbieranie odpadów; decyzja Prezydenta Miasta K. z [...] maja 2008 r. jest tylko jedną ze zmian do tej decyzji; decyzja Prezydenta Miasta K. dotyczy przede wszystkim wytwarzania odpadów, a ustawodawca nie przewidział dla takich decyzji opłat sankcyjnych, gdyż podlegają one pod zapisy ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150 ze zm.), w związku z czym, zdaniem skarżącej, można wskazać tylko na naruszenie warunków wynikających z art. 351 ust. 1 tej ustawy. Skarżąca wskazała, iż naruszenie warunków ww. pozwolenia miałoby miejsce wtedy, gdyby stwierdzono jego zaistnienie przy ul. [...] w K., przedmiotowa zaś sprawa dotyczy natomiast innego miejsca prowadzenia przez Spółkę działalności.

Skarżąca podniosła w skardze również, iż w analogicznej sprawie organ odwoławczy uchylił decyzję organu pierwszej instancji i umorzył postępowanie.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalając skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – dalej jako p.p.s.a. ( Dz. U. z 2012 r. poz. 270) przyjął, że zarówno decyzja organu I instancji, jak i organu wyższego stopnia są prawidłowe.

W świetle zgromadzonego materiału dowodowego skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu. Ustalenia faktyczne i prawne szczegółowo omówione w uzasadnieniach organów obu instancji, w ocenie Sądu, nie budzą żadnych wątpliwości.

Odnosząc się do zarzutów skargi należy podnieść, co następuje.

Sąd dokonał kontroli zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zbadał czy organ administracji orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.

z 2012 r. poz. 270 ze zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi. W myśl art. 145 § 1 p.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy.

Kontrola legalności zaskarżonej decyzji GIOŚ prowadzi do następujących wniosków.

Przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego było wymierzenie skarżącej na podstawie art. 79b ust. 2 pkt 5 ustawy odpadach z dnia 27 kwietnia 2001 r. decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] sierpnia 2011 roku kary pieniężnej za prowadzenie działalności w zakresie odzysku odpadów w pkt 1 bez wymaganego zezwolenia oraz w pkt 2 naruszeniem warunków posiadanego zezwolenia tj. decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] maja 2008 r . Przepisy tej ustawy znajdują zastosowanie w niniejszej sprawie. Zgodnie z treścią art. 3 ust. 3 pkt 23 ustawy o odpadach, ilekroć w ustawie tej jest mowa o zbieraniu odpadów - rozumie się przez to każde działanie, w szczególności umieszczanie w pojemnikach, segregowanie i magazynowanie odpadów, które ma na celu przygotowanie ich do transportu do miejsc odzysku lub unieszkodliwiania. Materiały zawarte w aktach administracyjnych wskazują jednoznacznie, że działanie Spółki związane z gromadzeniem odpadów na wydzierżawianych ww. działkach gruntu w K., wypełniało znamię zbierania odpadów, o którym mowa w powyższym przepisie.

Zdaniem Sądu, wymierzenie skarżącej kary na podstawie art. 79b ust.2 pkt 5 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r., zgodnie z którym, jeżeli posiadacz odpadów (którym Spółka bezsprzecznie była) prowadzi działalność w zakresie zbierania odpadów bez wymaganego zezwolenia lub z naruszeniem jego warunków, podlega karze pieniężnej w wysokości 10 000 zł., było zasadne, albowiem, jak to wykazano w toku czynności kontrolnych, skarżąca prowadziła w okresie objętym kontrolą działalność w zakresie prowadzenia odzysku odpadów, polegającą na zbieraniu odpadów o kodzie 02 05 01 (poz. 59 załącznika nr 2 do decyzji z [...] maja 2008 r.) na podstawie zezwolenia na zbieranie odpadów o kodzie 02 05 01 (poz. 59 załącznika nr 2 do decyzji z [...] maja 2008 r.). Jednakże pozwolenie te dotyczyło innego miejsca tj. nieruchomości położonej w K. przy ul. [...], niż te gdzie faktycznie przedmiotowa działalność Spółki była prowadzona, tj. na nieruchomości położonej w miejscowości K. gm. G. (dz. nr. [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]). A zatem w sposób nieuprawniony odpady te były przez Spółkę zbierane. Nadto Spółka nie posiadała zezwolenia na zbieranie odpadów stanowiących mieszaninę odpadów: odpady przypominające odsiewki z sortowania odpadów komunalnych zmieszanych z innymi frakcjami odpadów takimi jak: guma, tworzywa sztuczne, papier, tektura, szmaty, szkło, części organiczne a mimo tego prowadziła tę działalność bez wymaganego zezwolenia na prowadzenie odzysku.

Stanowisko skarżącej, iż brak jest podstawy do jej ukarania ze względu na treść art. 34 ww. ustawy, w myśl którego "1. Wójt, burmistrz lub prezydent miasta, w drodze decyzji, nakazuje posiadaczowi odpadów usunięcie odpadów z miejsc nieprzeznaczonych do ich składowania lub magazynowania, wskazując sposób wykonania tej decyzji. 2. Decyzja, o której mowa w ust. 1, wydawana jest z urzędu, w ocenie Sądu nie zasługuje na uwzględnione, gdyż powołana regulacja nie wyłącza stosowania sankcji w postaci nałożenia kary pieniężnej. Przepis art. 34 ww. ustawy dotyczy wyłącznie nakazu usunięcia odpadów, natomiast art. 79b ust. 2 pkt 5 ustawy o odpadach reguluje kwestię odpowiedzialności finansowej (wymierzenie kary pieniężnej) za prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów bez wymaganego zezwolenia lub z naruszeniem jego warunków.

Należy również wskazać, iż w postępowaniu administracyjnym prawidłowo zastosowano zarówno przepisy postępowania administracyjnego, jak i prawa materialnego. Stosownie zatem do dyrektyw wynikających z art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a. stan faktyczny sprawy został ustalony w oparciu o prawidłowo ustalony i rozpatrzony materiał dowodowy. Dokonane w ten sposób ustalenia faktyczne zostały następnie prawidłowo ocenione w świetle norm prawa materialnego, tj. art. 79b ust.2 pkt 5 ustawy. Faktyczne i prawne przesłanki rozstrzygnięcia zostały szczegółowo wykazane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, stosownie do wymogów art. 107 § 3 k.p.a. Organ II instancji w wyniku wniesionego odwołania w myśl art. 15 k.p.a. ponownie rozpatrzył sprawę. Zarzutów skargi podzielić nie można, w tym zarzutu, że decyzje Prezydenta Miasta K. z dnia [...] lutego 2007 r. i z dnia [...] maja 2008 r. dotyczą przede wszystkim wytwarzania odpadów. Dotyczą one także ich zbierania, co wynika z ich literalnego brzmienia sentencji decyzji.

Brak zezwolenia na zbieranie odpadów, jak i naruszenie jego warunków skutkują zatem wymierzeniem kary pieniężnej na podstawie art. 79b ust. 2 pkt 5 ustawy o odpadach. Nie ma zaś znaczenia okoliczność, że w analogicznej sprawie dotyczącej innego podmiotu organ odwoławczy uchylił decyzję organu pierwszej instancji i umorzył postępowanie. Sąd nie dostrzegł także w kwestionowanych decyzjach obu instancji takiego naruszenia prawa, które skutkowałoby koniecznością wyeliminowania zaskarżonej decyzji z urzędu. W ocenie Sądu, również wysokość wymierzonej administracyjnej kary pieniężnej odpowiada prawu.

W świetle powyższego Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) oddalił skargę.