Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 172/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-05-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1, art. 87 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : Jerzy Rypina po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. C.sp. z o.o. w A. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 lutego 2008 r. sygn. akt I SA/Kr 1354/06 w zakresie odrzucenia wniosku przywrócenie terminu w sprawie ze skargi J. C.sp. z o.o. w A. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 31 maja 2006 r. nr ... w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2004 r. postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 19 lutego 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie (sygn. akt I SA/Kr 1354/06) odrzucił wniosek J. C. sp. z o.o. w Andrychowie o przywrócenie terminu do uzupełnienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 31 maja 2006 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2004 r.

W motywach rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji stwierdził, że strona skarżąca nie wykazała aby wniosek o przywrócenie terminu został złożony przed upływem siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi do uzupełnienia braków skargi. Wezwaniem z dnia 10 sierpnia 2006 r., doręczonym w dniu 17 sierpnia 2006 r., Sąd wezwał spółkę do usunięcia braków formalnych skargi. Termin do uzupełnienia braków formalnych upłynął w dniu 24 sierpnia 2006 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że w dniu 28 sierpnia 2006 r. prezes zarządu - J. M., podpisał pismo uzupełniające braki, co w ocenie Sądu oznacza, iż z tym dniem ustała przyczyna uniemożliwiająca mu działanie w imieniu strony skarżącej. Prezes zarządu rozpoczął podpisywanie pism imieniem strony skarżącej co oznacza, że powinien posiadać świadomość upływu terminu do uzupełnienia braków skargi. Rozpoczęty termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu upłynął w dniu 4 września 2006 r. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu został złożony w dniu 13 listopada 2006 r., a więc należało go uznać za spóźniony.

Sąd dodaje, że we wniosku o przywrócenie terminu strona winna wskazać kiedy nastąpiło ustanie przyczyn uchybienie terminu. Zwolnienia lekarskie osoby reprezentującej stronę skarżącą nie stanowią dostatecznego dowodu na okoliczność trwania nieprzerwanie przeszkody w dopełnieniu obowiązków nałożonych wezwaniem Sądu, czy też w złożeniu wniosku o przywrócenie terminu, skoro z akt sądowych wynika jednocześnie, że w tym samym czasie osoba ta podpisywała pisma procesowe, a więc działała imieniem strony skarżącej.

Na powyższe postanowienie strona skarżąca złożyła zażalenie, w którym wniosła o uchylenie postanowienia w całości i przywrócenie terminu. W uzasadnieniu zażalenia wskazała, że w dniu, w którym upływał termin do uzupełnienia braków skargi (tj. 24 sierpnia 2006 r.) pracownicy spółki znajdowali się na urlopach wypoczynkowych, a prezes zarządu od dnia 26 lipca 2006 r. do dnia 17 listopada 2006 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uznanie.

Na wstępie należy wskazać, iż regułą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest bezskuteczność czynności podjętych przez stronę po terminie. Zasada ta nie ma jednakże charakteru bezwzględnego. Przepis art. 86 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) przewiduje bowiem możliwość przywrócenia terminu przez sąd na wniosek strony pod warunkiem, iż strona uchybiła terminowi bez swojej winy. Z art. 87 § 1 p.p.s.a. wynika, iż pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.

Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą przy ocenie przesłanki braku winy należy brać pod uwagę kryterium starannego działania wymaganego od osoby należycie dbającej o swoje interesy (por. m. in. postanowienie SN z dnia 14 stycznia 1972 r., sygn. akt III CRN 448/71, publ. OSP 1972 nr 7 poz. 144; postanowienie SN z dnia 12 stycznia 1999 r., sygn. akt II UKN 667/98, publ. OSNP-wkł. 1999 nr 8 poz. 6). Podkreślenia wymaga, iż przywrócenie terminu może nastąpić wyjątkowo. Zatem w przypadku, gdy strona uchybiając terminowi dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa, dokonana przez nią czynność pozostanie bezskuteczna, ponieważ przywrócenie terminu nie będzie w tej sytuacji dopuszczalne (por. postanowienie SN z dnia 29 października 1999 r., sygn. akt I CKN 556/98, LEX nr 50702; postanowienie NSA z dnia 22 listopada 1999 r., sygn. akt III SA 7804/98, nie publ.).

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie odpowiada prawu.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż strona skarżąca nie wykazała braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia skargi, a tym samym nie wykazała, iż zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów prawa. Wezwanie do uzupełnienia skargi spółka otrzymała w dniu 17 sierpnia 2006 r. Bezspornym jest fakt, iż w okresie od dnia 26 lipca 2006 r. do dnia 17 listopada

2006 r. jedyna osoba uprawniona do reprezentowania spółki tj. prezes zarządu spółki, przebywał na zwolnieniu lekarskim. Jednocześnie w trakcie odbywania choroby, prezes zarządu podpisywał pisma kierowane do Sądu, pierwsze w dniu 28 sierpnia 2006 r. Wobec tego, jak słusznie przyjął Sąd pierwszej instancji, w tym momencie miał on świadomość o przekroczeniu wyznaczonego terminu i wówczas powinien, dokonując tych czynności wystąpić jednocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu do ich dokonania.

Na marginesie Naczelny Sąd Administracyjny dodaje, że obowiązkiem podmiotu gospodarczego jest zapewnienie od strony organizacyjnej takiego funkcjonowania firmy aby umożliwiło to bez przeszkód wypełnianie ciążących na niej obowiązków, w tym prawidłowe odbieranie korespondencji, zwłaszcza w wypadku długotrwałej choroby osoby ją reprezentującej.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 tej ustawy, orzekł jak w sentencji.