Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 875/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2013-11-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art. 3, art. 134 par. 1, art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 7, art. 77 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 9 ust. 2,4, art. 2 pkt 4,
journal: Dz.U. 2012 poz 1228
law: Ustawa z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów - tekst jednolity
article: art. 3 pkt 2a
journal: Dz.U. 2003 nr 228 poz 2255
law: Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski, Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder, Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.), Protokolant sekretarz sądowy Anita Jałoszyńska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 27 listopada 2013 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie świadczenia alimentacyjnego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta nr [...] z dnia [...], II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

Decyzją nr [...] r. wydaną na podstawie art.104,

art. 151 § 1 pkt 2 Kpa oraz art. 2 pkt 18 lit. c, art. 9 ust. 2 i 4a, art. 12 ust. 1 i 2 i art. 25 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (tekst jedn. Dz. U. z 2012r. poz. 1228 z późn. zm.) Prezydent Miasta uchylił swą decyzję nr [...] r. w sprawie przyznania A. K. świadczenia z funduszu alimentacyjnego dla dziecka – J. K. na okres od [...] r. oraz odmówił przyznania świadczenia.

W uzasadnieniu organ I instancji podał, iż w dniu [...] r. wznowiono

z urzędu postępowanie zakończone decyzją ostateczną nr [...] r., w związku z uzyskaniem nieznanych w dniu wydania tej decyzji informacji o uzyskaniu przez członka rodziny – A. K. - dochodu z tytułu zatrudnienia na podstawie umowy zlecenia zawartej z Przedsiębiorstwem Handlowo Usługowym J. O. W dniu 3 sierpnia 2013r. do organu wpłynęło zaświadczenie pracodawcy, z którego wynika, że A. K. jest zatrudniony od [...] r., w miesiącu lutym 2012r. uzyskał dochód w wysokości [...] zł. Brak jest informacji o ustaniu tego zatrudnienia. W oparciu o zgromadzone w sprawie dokumenty ustalono, że w dniu ustalania prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego, tj. 28 sierpnia 2012 r. miesięczny dochód rodziny w 2011r. z uwzględnieniem dochodu uzyskanego w roku 2012 wynosił [...] zł [([...] zł: 12 miesięcy) + [...] zł - dochód uzyskany za miesiąc luty 2012r], co w przeliczeniu na osobę w rodzinie wynosi [...] zł ([...] zł: 4 osoby).

Zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów świadczenia z funduszu alimentacyjnego przysługują jeżeli dochód w przeliczeniu na osobę w rodzinie nie przekracza kwoty [...] zł.

Mając powyższe na uwadze, nie znaleziono podstaw do przyznania świadczenia z funduszu alimentacyjnego dla dziecka – J. K.

W odwołaniu od powyższej decyzji A. K. wskazywała, że jej mąż A. K. od miesiąca maja nie pracował już w firmie , wobec czego pozbawienie jej prawa do świadczenia za cały okres tj. od 1 października 2012 r. do 30 września 2013 r. jest krzywdzące.

Po rozpatrzeniu wniesionego odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze

zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. powyższą decyzją organu

I instancji utrzymało w mocy, stwierdzając w jej uzasadnieniu, iż rozpatrując odwołanie uznało, iż zaskarżona decyzja narusza prawo. W dalszej części Kolegium stwierdza, iż z akt sprawy wynika, iż strona składając wniosek o przyznanie świadczenia alimentacyjnego w dniu 27 sierpnia 2012 r. nie poinformowała organu o podjęciu zatrudnienia przez męża w m-cu styczniu 2012 r. i nie wykazała wynagrodzenia uzyskanego z tytułu tego zatrudnienia. Rzeczywisty dochód na osobę w rodzinie strony odwołującej się w momencie złożenia wniosku o świadczenie wynosił zatem [...] zł na osobę i wyższy był od kwoty wytyczonej przez ustawę, tj. [...] zł wobec czego nie uprawniał do przyznania wnioskowanego świadczenia. Uznając w tej sytuacji zgodność zaskarżonej decyzji z obowiązującym prawem SKO orzekło o jej utrzymaniu w mocy.

Decyzję ostateczną A. K. zaskarżyła skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wskazując, iż zaskarżoną decyzją nie może się zgodzić. Wyjaśniła, iż rzeczywiście nie poinformowała MOPS o tym, że jej mąż A. K. w miesiącu styczniu 2012 r. podjął pracę na umowę zlecenie w firmie A i wskutek uzyskanych z tego tytułu zarobku dochód rodziny przekroczył kryterium dochodowe, tj. [...] zł na osobę w rodzinie. Nie może jednak zgodzić się z tym, że decyzja pozbawiająca ją świadczenia dotyczy całego okresu, tj. od 1 października 2012 r.do 30 września 2013 r., mimo, że jej mąż od maja już nie pracuje. Obecnie dochód na osobę w rodzinie nie przekracza już kwoty [...] zł, wobec czego powinno być jej przyznane świadczenie z Funduszu Alimentacyjnego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze powyższych faktów nie wzięło pod uwagę i zaskarżoną decyzją pozbawiło ją świadczenia za cały okres, co jest dla niej i jej syna J. bardzo krzywdzące.

Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie z powodu braku przesłanek do znana że zaskarżona decyzja jest niezgodna prawem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.

z 2012r. poz. 270 dalej: P.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z obowiązującym prawem materialnym jak i przepisami regulującymi postępowanie administracyjne w danej sprawie.

Zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Kierując się powyższymi zasadami skargę uznać należało za zasadną, choć nie wszystkie zawarte w niej twierdzenia są zasadne.

Przede wszystkim zauważyć należy, iż ani organ I ani II instancji nie zawarły

w wydanej decyzji istotnych dla sprawy ustaleń. Zgodnie z art. 9 ust. 4 ustawy

o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, na który powołują się organy,

w przypadku uzyskania dochodu przez członka rodziny po roku kalendarzowym poprzedzającym okres świadczeniowy, jego dochód ustala się na podstawie dochodu członka rodziny powiększonego o kwotę uzyskanego dochodu z miesiąca następującego po miesiącu, w którym dochód został osiągnięty, jeżeli dochód ten jest uzyskiwany w dniu ustalania prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego.

Należy przypomnieć, gdyż brak jest wyraźnego stwierdzenia w tym zakresie

w decyzjach obu instancji, iż zgodnie z art. 2 pkt 4 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, ilekroć w tej ustawie jest mowa o dochodzie – oznacza to dochód, o którym mowa w przepisach o świadczeniach rodzinnych, to znaczy w art. 3 ustawy z 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych. Zgodnie zaś z art. 3 pkt 2a tej ustawy – przez dochód członka rodziny (stanowiący podstawę ustalenia

tzw. kryterium dochodowego uprawniającego do świadczenia) należy rozumieć przeciętny miesięczny dochód członka rodziny osiągnięty w roku kalendarzowym, poprzedzającym okres zasiłkowy.

Datą ustalania uprawnień skarżącej do świadczenia z funduszu alimentacyjnego był dzień 28 sierpnia 2012 r., zatem podstawą ustania kryterium dochodowego był w tym wypadku dochód rodziny z 2011 r., przeliczony na osobę w rodzinie.

Jak wskazuje organ I instancji, w miesiącu czerwcu 2013 r. uzyskał on informację o uzyskaniu przez męża skarżącej dochodu w miesiącu lutym 2012 r., co uznano za osiągnięcie dochodu podlegającego doliczeniu do dochodu za rok 2011, stanowiącego zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy podstawę do ustalenia kryterium dochodowego.

Zgodnie z wyżej cytowanym przepisem art. 9 ust. 4 ustawy dochód ten winien być doliczony do wyliczonego w dniu 28 sierpnia 2012 r. dochodu na podstawie dochodów w 2011 r. ale tylko w sytuacji, gdyby ten dochód był nadal uzyskiwany w dniu 28 sierpnia 2012 r. Tymczasem okoliczność ta nie została w sprawie ustalona.

Decyzje organów obu instancji nie zawierają bowiem jednoznacznego stwierdzenia, iż dochód osiągnięty przez męża skarżącej A. K. w lutym 2012 r. był przez niego uzyskiwany także w miesiącu sierpniu 2012 r., a tylko w takim przypadku – zgodnie z treścią art. 9 ust. 4 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów – dochód ten wpływałby na przekroczenie kwoty kryterium dochodowego wskazanej w art. 9 ust. 2 tej ustawy, co uprawniałoby organ do wznowienia postępowania i odmowy przyznania świadczenia za dany okres zasiłkowy, przy czym – wbrew stanowisku skarżącej – dotyczyłoby to oczywiście całego tego okresu.

Organ I instancji stwierdził zaś w uzasadnieniu wydanej decyzji, iż nie posiada informacji, czy dochód ten jest nadal uzyskiwany. Wskazuje to na naruszenie przez ten organ art. 7 i 77 § 1 Kpa, mające wpływ na wynik sprawy, zwłaszcza, iż skarżąca

w skardze twierdzi, że mąż zaprzestał wykonywania pracy, z której w miesiącu lutym 2012 r. uzyskał dochód, zaś organy twierdzenia tego nie zweryfikowały, ani też nie zakwestionowały.

Marginalnie zauważyć należy, iż organ II instancji w uzasadnieniu swej decyzji stwierdził, iż decyzja organu I instancji wydana została z naruszeniem prawa, jednakże dalej uzasadniał, iż jest ona zgodna z przepisami, na których została oparta.

Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego jest więc wewnętrznie sprzeczna.

W tej sytuacji uznać należało, że organy obu instancji nie wyjaśniły należycie stanu faktycznego sprawy, w szczególności kwestii dochodu rodziny skarżącej

w aspekcie przekroczenia wskazanego z art. 9 ust. 2 ustawy kryterium dochodowego oraz wskazanych w art. 9 ust. 4 ustawy zasad jego ustalania.

W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c) P.p.s.a. orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji.

Ponownie rozpoznając sprawę organy administracji powinny usunąć wskazane wyżej uchybienia.