Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 763/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2009-11-25 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1, par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia NSA Henryk Dolecki po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie z Jego skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia


UZASADNIENIE

S. M. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej.

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji – uzupełniony pismem z dnia [...] r. – uzasadniono tym, że skarżący, ze względu na sytuację majątkową i zdrowotną, nie jest w stanie udźwignąć opłaty legalizacyjnej w wysokości [...] zł. Skarżący, mając świadomość, że złożenie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu, wniósł o jego wstrzymanie obawiając się, że organ – nie czekając na rozpoznanie skargi przez Sąd – wyda decyzję o nakazie rozbiórki należącego do skarżącego domku letniskowego. Obawy skarżącego okazały się uzasadnione, bowiem w dniu [...] r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją utrzymał w mocy decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego o nakazie rozbiórki obiektu. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi do Sądu i została zarejestrowana pod sygn. akt [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Przedmiotem ochrony tymczasowej, jak się powszechnie przyjmuje w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie.

W ocenie Sądu, w sytuacji ustalenia opłaty legalizacyjnej, jaka miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, wykonalność takiego rozstrzygnięcia polega na tym, że w razie nieuiszczenia tej opłaty w terminie, przy równoczesnym braku wstrzymania wykonania tego rozstrzygnięcia, dopuszczalne jest nakazanie rozbiórki obiektu.

Na skutek nieuiszczenia przez skarżącego w niniejszej sprawie opłaty legalizacyjnej, w dniu [...] r. – jak wynika z repertorium Sądu i informacji udzielonej przez pełnomocnika skarżącego - została wydana decyzja o nakazie rozbiórki domku letniskowego, która stała się następnie przedmiotem skargi w sprawie o sygn. akt [...].

Skoro zatem podjęta została w sprawie ostateczna decyzja nakazująca rozbiórkę przedmiotowego obiektu, uznać tym samym należy, że zaskarżone postanowienie nie może już wywołać bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Innymi słowy brak jest podstaw do zastosowania instytucji ochrony tymczasowej wobec zaskarżonego postanowienia.

Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 powołanej wyżej ustawy, orzeczono, jak w sentencji.