Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 569/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-07-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 87
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Adamiak po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 7 maja 2009 r. sygn. akt II SA/GL 428/08 o oddaleniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi D. B. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] lutego 2008 r. NR [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia środka odwoławczego w sprawie umorzenia postępowania dotyczącego wymeldowania postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 7 maja 2009 r., sygn. akt II SA/GL 428/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wniosek D. B. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 27 listopada 2008 r., sygn. akt II SA/GL 428/08, oddalającego skargę D. B. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] lutego 2008 r. Nr [...].

W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że w dniu 3 lutego 2009 r. (data stempla pocztowego) skarżący złożył dwa pisma zatytułowane "zażalenie" i "wniosek". Skarżący podał, że nie wiedział, iż w jego sprawie odbyła się rozprawa, nie został również poinformowany o rozstrzygnięciu przedmiotowej sprawy. Skarżący wskazuje, że o powyższych faktach nie został poinformowany przez ustanowionego dla niego z urzędu adwokata.

Zarządzeniem z dnia 11 lutego 2009 r., Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wezwał pełnomocnika skarżącego o sprecyzowanie treści pism skarżącego z dnia 2 lutego 2009 r. Pismem z dnia 9 kwietnia 2009 r. pełnomocnik skarżącego poinformował, że pisma te należy traktować jako wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 27 listopada 2008 r. sygn. akt II SA/GL 428/08 oraz jako wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia. Pełnomocnik wskazuje, że skarżący nie posiadał wiedzy na temat wyroku w swojej sprawie i bez własnej winy uchybił terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Pełnomocnik stwierdził, że nie jest w stanie podać dokładnej daty poinformowania skarżącego o wyroku który zapadł w jego sprawie, jednak pismo z taką informacją zostało do skarżącego nadane przesyłką w dniu 26 stycznia 2009 r., stąd w ocenie pełnomocnika prawdopodobne jest, że skarżący otrzymał to pismo 3-4 dni później. Zatem, zdaniem pełnomocnika, skarżący wnosząc dwa pisma z dnia 2 lutego zachował siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu.

Sąd pierwszej instancji stwierdził, że okoliczności sprawy uniemożliwiają sprawdzenie, czy skarżący dochował 7 - dniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu.

Sąd pierwszej instancji wskazał, że w sprawie zaniedbania dopuścił się pełnomocnik, nie informując skarżącego na bieżąco o toku sprawy i zapadających w niej rozstrzygnięciach. Tego rodzaju uchybienie należy uznać za brak podstawowej staranności jakiej należy wymagać od profesjonalnego pełnomocnika, na którym ciąży obowiązek dbania o interesy mocodawcy.

Sąd pierwszej instancji stwierdził, że zawinienie pełnomocnika należy traktować jak zawinienie skarżącego ze skutkami z tego wynikającymi.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący podnosząc, że wyraźnie uprawdopodobnił przyczyny braku swojego zawinienia w uchybieniu terminowi. Jednocześnie pełnomocnik skarżącego wywodzi, że biorąc pod uwagę specyfikę reprezentacji z urzędu, Sąd powinien się głębiej pochylić nad rozpoznaniem takiej sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Stosownie do treści art. 88 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd odrzuca wniosek o przywrócenie terminu jeżeli jest on spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny.

Jeżeli z okoliczności sprawy nie da się w sposób jednoznaczny ustalić, czy termin określony w art. 87 § 1 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi został zachowany, należy rozpoznać wniosek o przywrócenie terminu. Zasadnie zatem Sąd pierwszej instancji przystąpił do merytorycznego rozpoznania przedmiotowego wniosku skarżącego.

W sprawie zasadniczą kwestią było rozważenie, czy zawinione działania pełnomocnika strony stanowią przesłankę uprawdopodobniającą okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia Sądu pierwszej instancji. Sąd pierwszej instancji prawidłowo ustalił, że błędy i zaniechania pełnomocnika należy traktować jak zawinienie samego skarżącego ze skutkami z tego wynikającymi. Zaniedbania pełnomocnika, polegające na nieinformowaniu skarżącego o toku sprawy i zapadających rozstrzygnięciach, wskazują na brak należytej staranności, jakiej należy wymagać od profesjonalnego pełnomocnika, na którym ciąży obowiązek dbania o interesy swego mocodawcy, w tym dbanie o prawidłowe i terminowe dokonywanie czynności procesowych.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.