Wyrok NSA oz. w Szczecinie, sygn. akt SA/Sz 2461/00
NSA oz. w Szczecinie
Data orzeczenia: 2002-06-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Powołane przepisy: article: art. 31 ust. 1
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz. 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
Teza: Rozbiórka obiektów budowlanych wymienionych w art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo Budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ wymaga jedynie uprzedniego zgłoszenia właściwemu organowi, w którym należy określić rodzaj, zakres i sposób wykonywania tych robót.

Do wniosku o pozwolenie na rozbiórkę obiektów budowlanych należy dołączyć program robót rozbiórkowych.

TEZY

Rozbiórka obiektów budowlanych wymienionych w art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo Budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ wymaga jedynie uprzedniego zgłoszenia właściwemu organowi, w którym należy określić rodzaj, zakres i sposób wykonywania tych robót.

Do wniosku o pozwolenie na rozbiórkę obiektów budowlanych należy dołączyć program robót rozbiórkowych.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w sprawie ze skargi Barbary F. na decyzję Wojewody Z. z dnia 23 sierpnia 2000 r. (...) w przedmiocie pozwolenia na prowadzenie robót rozbiórkowych obiektów budowlanych - oddala skargę


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta K. decyzją z 19 czerwca 2000 r., (...), na podstawie art. 31 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./, art. 104 Kpa wydał pozwolenie na roboty rozbiórkowe obiektów budowlanych po byłej Straży Pożarnej na działce nr 254/2 przy ul. Ł. 21 w K.

Odwołanie od powyższej decyzji wniosła Barbara F., która domaga się uchylenia ww. decyzji. W planie zagospodarowania przestrzennego zabytkowa zabudowa na działce nr 254/2 przy ul. Ł. nie była i nie jest przeznaczona do rozbiórki.

Wojewoda Z. decyzją z dnia 23 sierpnia 2000 r., na podstawie art. 138 par. 1 pkt 1 Kpa utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że art. 31 ustawy Prawo budowlane wprowadza ogólną zasadę przystąpienia do rozbiórki.

Analizując materiał dowodowy w sprawie wydanego pozwolenia na rozbiórkę stwierdzić należy, inwestor składając wniosek w sprawie spornej decyzji spełnił wszystkie wymagane przepisami prawa warunki, a rozpatrywanie sprawy w trybie odwoławczym polega na stwierdzeniu, czy wydana decyzja nie narusza obowiązujące w tym względzie przepisy prawa, takiego naruszenia organ II instancji nie stwierdził. Ustosunkowując się do argumentacji złożonego odwołania zauważono, że nie znajduje ona potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym i nie może mieć wpływu na zmianę decyzji.

Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyła Barbara F., który domaga się uchylenia decyzji organów obu instancji. Zarzuca naruszenie art. 31 ust. 1 Prawa budowlanego bowiem obiekty po Straży Pożarnej są zabytkami i ich rozbiórka wymaga wydania pozwolenia, którą winna poprzedzać decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Wojewoda Z. wniósł o oddalenie skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się nieuzasadniona.

Zasadą ogólną Prawa budowlanego z 1994 r. jest obowiązek uzyskania przez inwestora pozwolenia na budowę na realizację wszelkiego rodzaju obiektów budowlanych i wykonywania wszelkich robót budowlanych chyba, że przepisy art. 29 i art. 30 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. 1994 nr 89 poz. 414/ obowiązku pozwolenia nie wymagają.

Art. 31 ust. 1 pkt 1 cytowanej ustawy stanowi, że pozwolenia nie wymaga rozbiórka budynków i budowli - nie będących obiektami zabytkowymi.

Natomiast art. 39 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym /Dz.U. 1999 nr 15 poz. 139/, stanowi, że nie wymagają ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu roboty budowlane nie wymagające pozwolenia na budowę. W rozpoznawanej sprawie pismem z dnia 5 czerwca 2000 r. Przedsiębiorstwo Usług Inwestycyjnych "P." Sp. z o.o. w K. zwróciło się o wydanie pozwolenia na rozbiórkę obiektów po byłej Straży Pożarnej w K. przy ul. Ł. Celem wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze na żądanie Sądu Kierownik Delegatury w K. Wojewódzkiego Oddziału Służby Ochrony Zabytków w Sz. udzielił informacji, że budynki będące w użytkowaniu Straży Pożarnej położone w K. przy ul. Ł. nie były i nie są wpisane do rejestru zabytków wcześniej woj. koszalińskiego, a obecnie zachodniopomorskiego.

Tym samym więc zgodnie z cytowanymi wyżej przepisami zaskarżoną decyzję nie musiała poprzedzać - wbrew twierdzeniom skarżącej - decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Odnosząc się do zarzutów skargi podnieść należy, że zabudowania przewidziane do rozbiórki położone są na terenie oznaczonym w planie zagospodarowania przestrzennego jako jednostka strukturalna A-2 i zapis planu dotyczący tych obiektów brzmi "Komenda Zawodowej Straży Pożarnej przeniesienie na teren jednostki strukturalnej "B".

Podstawę prawną zaskarżonych decyzji stanowi art. 31 ust. 1 Prawa budowlanego. Sąd stwierdza, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa materialnego, ale nie miało to wpływu na wynik sprawy. Rozbiórka obiektów budowlanych wymienionych w art. 31 ust. 1 wymaga jedynie uprzedniego zgłoszenia właściwemu organowi, w którym należy określić rodzaj, zakres i sposób wykonywania tych robót.

Do wniosku o pozwolenie na rozbiórkę spornych obiektów dołączono program robót rozbiórkowy tych obiektów. Zostały więc spełnione warunki z art. 31 ust. 2 Prawa budowlanego.

Podniesione w skardze okoliczności dotyczące niemożności wydzierżawienia lokalu położonego na działce 253/2, w przypadku rozbiórki ww. obiektów, trudnej sytuacji materialnej skarżącej i jej córki nie mogą mieć znaczenia dla oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji.

Z tych przyczyn, skargę oddalono na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.