Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 877/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2010-01-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celnych
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 12
journal: Dz.U. 2004 nr 68 poz 622
law: Ustawa z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne
journal: M.P. 2006 nr 86 poz 880
law: Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej
journal: Dz.U.UE.L 2008 nr 291 poz 1
law: Rozporządzenie Komisji (WE) NR 1031/2008 z dnia 19 września 2008 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w  sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Adamczewska–Wasilewicz (spr) Sędziowie Sędzia WSA Izabela Najda – Ossowska Sędzia WSA Urszula Wiśniewska Protokolant po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 13 stycznia 2010r. sprawy ze skargi E. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości, 3. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w T. na rzecz skarżącego E. K. kwotę [...] zł ([..]) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu [...]r. w Oddziale Celnym we W. dokonano zgłoszenia celnego mrożonych przedżołądków wołowych do procedury dopuszczenia do obrotu na rzecz C. Skład Handlowy IMPORT-EXPORT E.K.. Zgłoszenie zostało przyjęte i zaewidencjonowane pod pozycją [...] Zgłaszający zaklasyfikował przedżołądki do pozycji 0504 Wspólnej Taryfy Celnej obejmującej jelita, pęcherze i żołądki zwierząt (z wyjątkiem rybich), całe i w kawałkach, świeże, schłodzone, zamrożone, solone, suszone lub wędzone.

W wyniku weryfikacji zgłoszenia celnego polegającego na przeprowadzeniu rewizji celnej powstały po stronie organu wątpliwości, co do prawidłowości zastosowanej klasyfikacji taryfowej, a co za tym idzie prawidłowości określenia należności celnych i podatkowych oraz ich wysokości. Po przeprowadzeniu postępowania Naczelnik Urzędu Celnego w T. decyzją z dnia [...]r. nr [...] określił, E. K. dla towaru – mrożone przedżołądki wołowe – ujętego w poz. 1 zgłoszenia celnego

nr [...] z dnia [..]r., kwotę wynikającą z długu celnego w wysokości 26.871 zł oraz kwotę należnego z tytułu importu towaru podatku od towarów i usług w wysokości 13.363 zł oraz zmienił kod towaru (pole 33) z 0504 00 00 00 na 1602 50 95 00.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ powołał art. 20 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, zgodnie z którym w przypadku powstania długu celnego wymagane zgodnie

z prawem należności określane są na podstawie Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich.

W ocenie organu podstawowym dowodem w sprawie jest wykonane w Laboratorium Celnym Izby Celnej w Gdyni badanie próbki towaru pobranego w trakcie rewizji celnej. Nie ujawniło ono obecności surowego białka ulegającego procesowi ścięcia

w postaci szumu. Procesy koagulacji białek zachodzące podczas produkcji w trakcie dwukrotnych procesów obróbki chemicznej spowodowały taką zmianę stanu przedżołądków, że nie mogły być one potraktowane jako podroby surowe, co wyłączyło je z pozycji 0504.

Organ I instancji wskazał, że prawidłową jest pozycja 1602 50 95 00, gdyż obejmuje ona pozostałe mięso, podroby lub krew – przetworzone lub zakonserwowane, z bydła, pozostałe. Konsekwencją dokonanej klasyfikacji taryfowej - innej niż wnioskowana – było przyjęcie stawek celnych i podatkowych właściwych dla ostatecznie ustalonej pozycji Taryfy celnej, które wynoszą odpowiednio 16,6% i 7%.

Od powyższego rozstrzygnięcia E. K. złożył odwołanie, w którym zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie art. 120, art. 121 i art. 122 Ordynacji podatkowej oraz wniósł o uchylenie jej w całości. Powołał się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 lutego 2009r., sygn. akt III SA/Gd 4/09 dotyczący zakwalifikowania przedżołądków wołowych do poz. 0504.00 Taryfy celnej.

Decyzją z dnia [...]r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w T. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w T. z dnia [...]r.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że produkty przygotowane lub zakonserwowane w inny sposób niż określony w pozycji 0504 Wspólnej Taryfy Celnej,

a więc np. poddane ograniczonej obróbce termicznej (blanszowaniu) są

wyłączone z pozycji 0504.

Organ podkreślił, że z informacji producenta żołądków wynika, iż były one poddawane dwukrotnemu działaniu gorącej wody, tak by w najgrubszych ich częściach osiągnąć temperaturę min. 80°C., zatem nie spełniały kryteriów podrobów schłodzonych, solonych, w solance, suszonych lub wędzonych świeżych lub mrożonych. Powyższe potwierdzają badania przeprowadzone w Laboratorium Celnym w Gdyni.

W ocenie Dyrektora Izby Celnej dostarczona przez stronę w dniu 13 maja 2009r. opinia Instytutu Przemysłu Mięsnego i Tłuszczowego w Warszawie nie precyzuje, na podstawie jakich wykonanych badań doszło do twierdzeń w niej zawartych, nie określa metod pomiarowo-badawczych, jakim była poddana próba przedmiotowego towaru. Opisuje jedynie stan towaru (po odmrożeniu), jaki został przekazany do badania.

Organ odwoławczy wskazał, że z uwag do działu 16 Nomenklatury scalonej wynika jedynie, że przedżołądków nigdy nie można kwalifikować do działu 2, zaś do działu 16 tylko wówczas, o ile nie zostały przygotowane lub zakonserwowane sposobami wymienionymi w pozycji 0504. Zatem dział 16 obejmuje również przedżołądki przygotowane wcześniej poprzez blanszowanie – nie uzależniając takiej klasyfikacji od bezpośredniej przydatności do spożycia w chwili dokonania klasyfikacji.

Dyrektor zaznaczył, że prawidłowość dokonanej przez organy celne klasyfikacji potwierdzają także: opinia Sekretariatu Światowej Organizacji Celnej z 2002r. wydana dla administracji celnej Bułgarii, w której Sekretariat podkreślił, że towar poddany obróbce cieplnej w temperaturze 80°C przez co najmniej 30 minut powinien być klasyfikowany do kodu CN 1602 50 oraz Wiążąca Informacja Taryfowa nr PL-WIT-2007-00574 z dnia 17 sierpnia 2007r.

Odnosząc się do powołanego w odwołaniu wyroku WSA w Gdańsku organ podniósł, że w niniejszej sprawie niespornym jest, iż towar (przedżołądki wołowe) nie został ugotowany, lecz został przygotowany w inny sposób (blanszowanie) i w takim stanie nie nadaje się do bezpośredniego spożycia przez ludzi.

Na decyzję organu celnego II instancji E. K. złożył skargę,

w której zarzucił naruszenie art. 180 § 1 i art. 188 Ordynacji podatkowej przez niepodjęcie niezbędnych działań celem dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, błędną klasyfikacje towaru według kodu 1602 50 95 00 na skutek nieprawidłowej wykładni przepisów Wspólnotowej Taryfy Celnej. W związku z powyższym skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa.

W uzasadnieniu skargi strona przedstawiła stan sprawy i ponownie powołała się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 5 lutego 2009r. (sygn. akt III SA/Gd 4/09) przytaczając obszerne fragmenty uzasadnienia. Podniosła, że w ocenie WSA w Gdańsku poddanie przedżołądków działaniu wysokiej temperatury przez łączny czas nieprzekraczający jednej godziny nie prowadzi do stanu umożliwiającego spożycie, a zatem nie stanowi ugotowania. Produkt poddany obróbce cieplnej niepolegającej na jego ugotowaniu, a następnie zamrożony powinien zostać sklasyfikowany pod pozycją 0504 Taryfy celnej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Pismem z dnia [...]r. (data wpływu [...]r.) pełnomocnik skarżącego podtrzymał w całości wnioski i zarzuty przedstawione w petitum skargi

z dnia [...]r. podnosząc, że zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Celnej w T. oraz poprzedzająca ją decyzja Naczelnika Urzędu Celnego w T. naruszają:

- art. 120 Ordynacji podatkowej poprzez wydanie decyzji na podstawie dokumentów niestanowiących aktów prawa powszechnie obowiązującego, co znalazło swoje odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji;

- art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez nieuwzględnienie przychylnej skarżącemu interpretacji przepisów zawartych w oficjalnym obwieszczeniu Ministra Finansów opublikowanym w Monitorze Polskim, a tym samym niedochowanie zasady zaufania strony do organów podatkowych i celnych,

- art. 122 Ordynacji podatkowej z powodu niewyjaśnienia stanu faktycznego, tj. ustalenia czy poddawanie przedżołądków wołowych procesom termicznym miało na celu prawidłowe zakonserwowanie tych przedżołądków w postaci ich zamrożenia,

- art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez jego niezastosowanie w postaci nieprzeprowadzenia dowodu na okoliczność potwierdzenia, że jedynym właściwym sposobem obróbki przedżołądków wołowych było zamrożenie,

- art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej w sposób określony w tiret 4,

- art. 188 Ordynacji podatkowej w sposób określony w tiret 4.

Pełnomocnik podkreślił, że obie decyzje organów celnych zostały wydane z rażącym naruszeniem prawa w postaci błędnej wykładni załącznika 1 do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1214/2007 zmieniającego załącznik 1 Nomenklatura Scalona (do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej

i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej), co znalazło odzwierciedlenie

w treści uzasadnienia decyzji.

Pełnomocnik strony ponownie przywołał ww. wyrok WSA w Gdańsku z 5 lutego 2009r. Następnie wskazał, że zgodnie z wyszczególnieniem kod CN 0504 00 00 ma zastosowanie do żołądków zwierząt z wyjątkiem rybich. Dodatkowo w uwagach do działu 5 Nomenklatury Scalonej wskazano, że dział ten nie obejmuje m.in. (uwaga 1a) produktów jadalnych innych niż jelita, pęcherze i żołądki zwierząt. Zdaniem pełnomocnika niewątpliwą intencją wspólnotowego prawodawcy było wskazanie, że

w dziale 5 Nomenklatury Scalonej występują produkty normalnie niewykorzystywane jako żywność, za wyjątkiem m.in. przedmiotowych żołądków w tym zamrożonych.

Ponadto wskazał, że zgodnie z ogólnymi regułami interpretacji Nomenklatury Scalonej (reguła 3a), zawartymi w sekcji 1 lit. A Nomenklatury Scalonej (a więc stanowiącymi integralną część powszechnie obowiązującego aktu prawnego), jeśli towary pozornie mogą być klasyfikowane do dwu lub więcej pozycji, klasyfikacji dokonać należy w sposób następujący: pozycja określająca towar w sposób najbardziej szczegółowy ma pierwszeństwo przed pozycjami określającymi towar w sposób bardziej ogólny. Nie powinno przy tym budzić żadnych wątpliwości, że określenie "żołądki zwierzęce" w sposób bardziej szczegółowy określa towar niż określenie

"z bydła, pozostałe". Zgodnie więc z przywołanymi ogólnymi regułami interpretacji, towar zgłoszony w dniu [...]r. przez skarżącego do procedury dopuszczenia do obrotu, został przez niego prawidłowo sklasyfikowany do kodu 0504, jako zawierającego najbardziej adekwatne wyszczególnienie.

Konkludując pełnomocnik skarżącego zaznaczył, że przedmiotowe żołądki nie zostały ugotowane, lecz zamrożone i w takiej postaci zgłoszone organom celnym. Podniósł, że oparzanie żołądków nie jest odrębnym sposobem przygotowywania lub zakonserwowania, bowiem jest wyłącznie etapem zakonserwowania produktu,

w tym przypadku poprzez jego zamrożenie. Oparzanie jest więc oczywistym elementem zamrażania, gdyż po wyjęciu ich z jamy brzusznej następuje ich oczyszczenie,

a następnie oparzanie. W tym miejscu powołał się na publikację Adama Olszewskiego pt. "Technologia przetwórstwa mięsa" (wydawnictwo Naukowo-Techniczne, Warszawa 2007, s. 101).

Na rozprawie pełnomocnik wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji ewentualnie o jej uchylenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Na podstawie art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Z uwagi na datę dokonania zgłoszenia celnego (16 kwietnia 2009r.) zastosowanie w sprawie niniejszej mają przepisy rozporządzenia Komisji (WE)

Nr 1031/2008 z dnia 19 września 2008r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz

w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.Urz.UE.L.2008.291.1). Załącznik I zawiera Nomenklaturę Scaloną (CN).

Klasyfikacja na potrzeby poboru cła została ustalona w oparciu o System Zharmonizowany z uwzględnieniem Not wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego. Noty wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania

i Kodowania Towarów (Systemu Zharmonizowanego) łącznie z tekstem Not wyjaśniających do podpozycji określających zakres i zawartość niektórych podpozycji Systemu Zharmonizowanego zostały zawarte w załączniku do obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (M.P. Nr 86, poz.880), wydanego na podstawie art. 12 ustawy z dnia 19 marca 2004r. Prawo celne (Dz.U. Nr 68, poz.622 ze zm.). Wprawdzie obwieszczenie nie jest źródłem prawa powszechnie obowiązującego, jednak z uwagi na treść publikacji jest to akt mający znaczenie dla wykładni Taryfy celnej i jej jednolitej interpretacji.

Spór między stronami sprowadza się do klasyfikacji taryfowej mrożonych przedżołądków wołowych.

Z akt sprawy wynika, że strona skarżąca zakwalifikowała przedmiotowe przedżołądki wołowe do pozycji CN 0504, obejmującej jelita, pęcherze i żołądki zwierząt (z wyjątkiem rybich), całe i w kawałkach, świeże, schłodzone, zamrożone, solone, w solance, suszone lub wędzone.

Organy celne zmieniły klasyfikację towaru wskazując, że przedmiotowe przedżołądki powinny być klasyfikowane do pozycji 1602 50 95 00, obejmującej pozostałe mięso, podroby lub krew, przetworzone lub zakonserwowane, - z bydła , - - pozostałe, - - pozostałe.

Zauważyć należy, iż w uwagach do Działu 5 przywołanej wyżej Nomenklatury Scalonej, dotyczącego produktów pochodzenia zwierzęcego, gdzie indziej niewymienionych ani niewłączonych stwierdzono, że dział ten nie obejmuje produktów jadalnych (innych niż m.in. żołądki zwierząt). Natomiast wyjaśnienia do Taryfy celnej, będące załącznikiem do Obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006r.

w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej stwierdzają, że pozycja 0504 obejmuje jelita, pęcherze i żołądki zwierząt (z wyjątkiem rybich) w całości lub kawałkach, nawet niejadalne, świeże, chłodzone, mrożone, solone, w solance, suszone lub wędzone. Produkty przygotowane lub zakonserwowane w inny sposób są wyłączone (zasadniczo dział 16). Ponadto dodano, że pozycja ta obejmuje flaki i żwacze, wyraźnie wskazując, że ugotowane klasyfikowane są do działu 16.

W przedmiotowej sprawie przedżołądki, co było niesporne, nie spełniały kryteriów podrobów schłodzonych, solonych, w solance, suszonych lub wędzonych, których pozycja 0504 dotyczy, dlatego rozważać można jedynie zakwalifikowanie przedżołądków do świeżych lub mrożonych.

W uwagach do działu 16 Nomenklatury Scalonej - przetworów z mięsa, ryb lub skorupiaków, mięczaków lub pozostałych bezkręgowców wodnych wskazano, że dział ten nie obejmuje podrobów, przygotowanych lub zakonserwowanych sposobami wymienionymi w dziale 2 lub 3 lub w pozycji 0504.

Należy też mieć na względzie treść uwagi 1 b) do Działu 2 (mięso i podroby jadalne) Wyjaśnień do Taryfy celnej, w której wyraźnie stwierdzono, że dział ten nie obejmuje m.in. żołądków zwierzęcych (pozycja 0504). Dodatkowo w uwagach ogólnych wskazano na rozróżnienie między mięsem i podrobami opisanymi w dziale 2,

a opisanymi w dziale 16. Rozróżnienie to polega na tym, że dział 2 dotyczy mięsa

i podrobów tylko w stanie świeżym (pkt 1) lub schłodzonym (pkt 2) lub zamrożonym (pkt 3) lub solonym (pkt 4), niezależnie od tego, czy zostały one wcześniej sparzone lub poddane podobnej obróbce, ale nieugotowane.

Z powyższego wynika, że przedżołądków nigdy nie można kwalifikować do działu 2, zaś do działu 16 tylko wówczas, o ile zostały one ugotowane. Pogląd taki został zaprezentowany w wyrokach WSA w Gdańsku (wyrok z 26 marca 2009r. sygn. akt

III SA/Gd 429/08; z 5 lutego 2009r. sygn. akt III SA/Gd 4/09; z 15 stycznia 2009r. sygn. akt III SA/Gd 343/08 oraz sygn. akt III SA/Gd 342/08; z 18 grudnia 2008r. sygn. akt

III SA/Gd 344-346/08 oraz 348/08), a także w wyroku WSA w Szczecinie z dnia

15 grudnia 2009r. sygn. akt I SA/Sz 638/09. Sąd w tut. składzie podziela stanowisko zajęte w podanych wyrokach.

Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy wskazać należy, że

w sprawie niesporne było, że przedmiotowy produkt - przedżołądki wołowe - poddany był obróbce termicznej. Zgodnie z opisem przedłożonym przez stronę skarżącą (k. nr 38 akt administracyjnych) przedmiotem importu były przedżołądki poddane obróbce termicznej, mrożone. Proces technologiczny, jakiemu poddano przedmiotowe przedżołądki był następujący: były one oczyszczone i umyte w zimnej wodzie, odtłuszczone w gorącej wodzie, poddane procesowi termicznemu w wodzie

o temperaturze 90°C, aby uzyskać temperaturę minimum 80°C w najgrubszych częściach żołądków, następnie były chłodzone, zapakowane w osłonki i kartony, po czym zamrożone i składowane w temperaturze poniżej 18°C.

Organy nie kwestionują, że przedżołądki nie były ugotowane. Stoją jednak na stanowisku, że przedmiotowe przedżołądki należy przyporządkować do pozycji 1602, powołując się na treść wyjaśnień do Taryfy celnej do Działu 2, wskazując, że mięso

i podroby nieobjęte żadną pozycją niniejszego działu klasyfikowane są do działu 16, np. mięso i podroby gotowane w dowolny sposób (gotowane, parzone, pieczone na ruszcie, smażone lub pieczone), względnie w inny sposób przygotowywane w dowolnym procesie nieprzewidzianym w niniejszym dziale (...) (pozycja 1602). Podnoszą również, iż denaturacja białka, o jakiej mowa w uwadze dodatkowej 1 do działu 16 jest czynnikiem pozwalającym na odróżnienie podrobów i innego mięsa gotowanego lub poddanego innej obróbce cieplnej od podrobów i mięsa surowego (uzasadnienie organu I instancji).

Należy jednak w tym miejscu podać treść uwagi dodatkowej 1 Nomenklatury Scalonej do Działu 16, w której wskazano, że określenie "niepoddane obróbce cieplnej" odnosi się tylko do tych produktów, które mogą być zaklasyfikowane do podpozycji taksatywnie w uwadze tej wymienionych. Wśród nich nie wymieniono podpozycji 1602 50 95.

Wyjaśnienia do Taryfy celnej wyraźnie wskazują na to, że dopiero "ugotowane" flaki

(a zatem także przedżołądki wołowe) mogą być kwalifikowane do działu 16.

W konsekwencji przedżołądki są klasyfikowane do pozycji 0504 0000 00 jeśli nie zostały "ugotowane", natomiast do pozycji 1602 50 95 00, jeśli "ugotowane" zostały.

W związku z tym, ustalenie treści pojęcia "ugotowany" ma znaczenie decydujące dla rozstrzygnięcia kwestii klasyfikacji taryfowej przedżołądków wołowych. Skoro przepisy Taryfy celnej ani wyjaśnień do niej nie zawierają definicji tego pojęcia, to należy posłużyć się słownikowym jego określeniem. Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego PWN (Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2002 , str. 1073), "ugotować" to "gotując przyrządzić produkt do spożycia". Wynika z powyższego, że ugotowanie to kwalifikowana forma obróbki cieplnej produktu spożywczego - zakończony proces technologiczny przetworzenia tego produktu w sposób umożliwiający jego spożycie - bez względu na walory smakowe produktu. Dokonane ustalenia dotyczące przebiegu procesu technologicznego, jakiemu poddano sporny towar, pozwalają na jednoznaczne stwierdzenie, że przedmiotowe przedżołądki wołowe nie zostały ugotowane. Przedżołądki wołowe, potocznie - ale i w wyjaśnieniach do Taryfy celnej - zwane też flakami, wymagają parokrotnie dłuższej i bardziej intensywnej obróbki cieplnej, by można było uznać, że zostały ugotowane, czyli osiągnęły stan powodujący możliwość ich spożycia. Ponad wszelką wątpliwość poddanie flaków wołowych działaniu wysokiej temperatury przez łączny czas nieprzekraczający jednej godziny nie prowadzi do stanu umożliwiającego ich spożycie, a zatem nie stanowi ich ugotowania. Zatem produkt ten, poddany obróbce cieplnej niepolegającej na jego ugotowaniu - a następnie zamrożony - powinien zostać sklasyfikowany pod pozycją 0504 Taryfy celnej.

W tej sytuacji stwierdzić należy, że organy celne klasyfikując przedmiotowy towar do pozycji 1602 50 95 00 naruszyły prawo materialne, które to naruszenie miało wpływ na wynik sprawy.

Odnośnie wiążącej informacji taryfowej, o której mowa w zaskarżonej decyzji wskazać należy, że jako wydana dla innego podmiotu nie ma ona mocy wiążącej

w przedmiotowej sprawie. Wiążąca informacja taryfowa nie stanowi także normy prawnej, co NSA stwierdził już na gruncie Kodeksu celnego w wyroku z dnia 8 marca 2003r. sygn. akt V Sa 3416/01 (ONSA 2004 nr 2, poz. 68), a Sąd orzekający

w przedmiotowej sprawie pogląd ten podziela.

Sąd zauważa, że wiążąca informacja taryfowa, jest wydawana zgodnie z art. 12 ust. 1

i 2 WKC, przez organy celne na pisemny wniosek, w sposób określony zgodnie

z procedurą Komitetu. Zobowiązuje ona organy celne wobec osoby, na którą wystawiono informację, jedynie w zakresie klasyfikacji taryfowej i jedynie w odniesieniu do towarów, dla których formalności celne zostały dokonane po dniu, w którym informacja została przez nie wydana. Wiążąca informacja taryfowa dotyczyć może tylko klasyfikacji taryfowej, a zatem nie rozstrzyga bezpośrednio o stosowanej do towaru stawce celnej. Obowiązek klasyfikowania towaru do danego kodu taryfowego wynika

z treści przepisów prawnych. Źródłem obowiązku w zakresie stosowania właściwego kodu towaru, a w konsekwencji stawki celnej jest treść aktów prawnych regulujących problematykę klasyfikacji towarowej, a nie aktów indywidualnych, jakimi są wiążące informacje. To akty normatywne przesądzają bowiem o tym, do jakiego kodu taryfowego należy dany towar zaklasyfikować i według jakiej stawki należy uiścić należności celne.

W zakresie natomiast powołania się przez organ na opinię Sekretariatu Światowej Organizacji Celnej z 2002r. wydanej dla administracji celnej Bułgarii tut. Sąd podziela pogląd wyrażony w wyroku NSA z dnia 3 czerwca 2003r. (sygn. akt SA/Bd 1297/03), zgodnie z którym "Sekretariat Światowej Organizacji Celnej nie jest organem uprawnionym do wydawania wiążących wyjaśnień czy też opinii".

Pisma Sekretariatu Światowej Organizacji Celnej można zaliczyć do środków dowodowych przewidzianych w art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej i poddawać ocenie zgodnie z art. 187 § 1 i art. 191 tejże ustawy. Zdaniem NSA niewiążący charakter tych informacji nakazuje, aby organ sięgnął również po inne środki dowodowe celem wszechstronnego wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych sprawy (por. wyrok NSA z dnia 23 grudnia 2002r. sygn. akt V SA 170/02 oraz z dnia 12 sierpnia 2003r. sygn. akt V SA 1212/02).

Podsumowując należy stwierdzić, że dokładna analiza treści rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (z uwzględnieniem rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1031/2008 z dnia 19 września 2008r. zmieniającego załącznik I) wsparta wyjaśnieniami do Taryfy celnej pozwala w pełni na zaaprobowanie klasyfikacji celnej dokonanej przez stronę skarżącą, jako zgodnej z prawem, co wyżej zostało wykazane.

Mając na uwadze powyższe Sąd na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił zarówno zaskarżoną decyzję. O kosztach Sąd orzekł na mocy art. 200 p.p.s.a. Na podstawie art. 152 p.p.s.a. Sąd orzekł, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości.

I. Najda – Ossowska H. Adamczewska – Wasilewicz U. Wiśniewska