Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 269/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2007-07-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6099 Inne o symbolu podstawowym 609
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na umowę z dnia 2 stycznia 1995 r. Nr [...] zawartą między Zarządem Gospodarki Mieszkaniowej w L. a Przedsiębiorstwem Wodociągów i Kanalizacji S.A. w L. w przedmiocie dostawy wody pitnej i odbioru ścieków postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 13 grudnia 2006 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skarga M. K., w której skarżący wskazał, iż przedmiotem sporu jest wadliwie sporządzona umowa zawarta między Zarządem Gospodarki Mieszkaniowej w L. a Przedsiębiorstwem Wodociągów i Kanalizacji S. A. w L. na dostawę wody pitnej i odbiór ścieków z dnia 2 stycznia 1995 r. Nr [...]. W uzasadnieniu podniósł natomiast, iż o zawarciu umowy oraz jej treści nikt nie zawiadomił poszczególnych lokatorów. W umowie brak jest jakiejkolwiek wzmianki, gdzie lokatorzy mogą i powinni zgłaszać reklamacje na okoliczność dostawy brudnej wody, o atestach i gdzie takie atesty można przeczytać, o badaniu wody pitnej odbieranej bezpośrednio przez lokatora oraz o okoliczności zanieczyszczenia urządzeń znajdujących się w mieszkaniu lokatora, tj. syfony, bojlery itp. Ponadto strona stwierdziła, iż uwagi zgłaszane przez niego do Zarządu Gospodarki Mieszkaniowej w L. jak i Urzędu Miasta są zbywane i pozostają bez odpowiedzi. W związku z powyższym skarżący wniósł o anulowanie w/w umowy.

Pismem z dnia 1 czerwca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wezwał skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania braków formalnych skargi pod rygorem jej odrzucenia przez oznaczenie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy, wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności oraz określenie naruszenia prawa bądź interesu prawnego. Strona została również pouczona tym co może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie M. K. oświadczył, iż akty prawne do sprawy, jak w/w umowa, są w posiadaniu Zarządu Gospodarki Mieszkaniowej w L., dlatego nie może przesłać jej kserokopii, gdyż Zarząd odmówił wglądu do niej i otrzymania odpisu. W załączeniu skarżący przesłał kserokopie pism kierowanych do Prezydenta Urzędu Miasta w L. oraz Dyrektora Zarządu, podnosząc jednocześnie, iż pomimo takiej korespondencji sprawa jest nadal niezałatwiona.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest niedopuszczalna.

Stosownie zaś do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 202 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola sprawowana przez sądy administracyjne pod względem zgodności z prawem odnosi się do działalności administracji publicznej. Według art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty określone w art. 3 § 2 ustawy.

Przedmiotem skargi wniesionej do sądu administracyjnego mogą być zatem, zgodnie z art. 3 § 2 powołanej powyżej ustawy:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) 5akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Jak wynika z treści skargi w rozpatrywanej sprawie M. K. domaga się anulowania umowy zawartej między Zarządem Gospodarki Mieszkaniowej w L. a Przedsiębiorstwem Wodociągów i Kanalizacji S.A. w L. na dostawę wody pitnej i odbiór ścieków z dnia 2 stycznia 1995 r. Nr [...].

Zgodnie z art. 1 kodeksu postępowania cywilnego, kodeks ten normuje postępowanie sądowe w sprawach ze stosunków z zakresu prawa cywilnego, rodzinnego i opiekuńczego oraz prawa pracy, jak również w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych oraz w innych sprawach, do których przepisy tego Kodeksu stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy cywilne).

Stosowanie zaś do przepisu art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 7 stycznia 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz. U. z 2006 r. Nr 123, poz. 858) dostarczanie wody lub odprowadzanie ścieków odbywa się na podstawie pisemnej umowy o zaopatrzenie w wodę lub odprowadzanie ścieków zawartej między przedsiębiorstwem wodociągowo-kanalizacyjnym a odbiorcą usług.

Uwzględniając powyższe, należy stwierdzić, iż sprawą cywilną jest niewątpliwie zawarcie umowy o zaopatrzenie w wodę lub odprowadzanie ścieków, którego tryb jak i reguluje kodeks cywilny. Stosownie zaś do treści art. 2 § 1 k.p.c. do rozpoznawania spraw cywilnych powołane są sądy powszechne, o ile sprawy te nie należą do właściwości sądów szczególnych, oraz Sąd Najwyższy.

Zatem skarga wniesiona przez M. K. nie mieści się w kognicji sądu administracyjnego, a umieszczonej w zapisach art. 3 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Dotąd powiedziane prowadzi do wniosku, iż wniesiona skarga jest niedopuszczalna i jako taka na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlega odrzuceniu.

Z tych powodów orzeczono jak w sentencji postanowienia.