Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 311/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-08-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6035 Opłaty i kary za przejazd pojazdem nienormatywnym
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 124 par. 1 pkt 1 i par. 3, art. 161 par. 1 pkt 2.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 140aa ust. 1 i ust. 3 pkt 1, art. 140ab.
journal: Dz.U. 2012 poz 1137
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Głównego Inspektora Transportu Drogowego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 6 listopada 2014 r., sygn. akt VI SA/Wa 1029/14 w sprawie ze skargi Z. Ch. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia postanawia: zawiesić postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 6 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę Z. Ch. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2014 r. w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia uchylając tą decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kujawsko – Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2013 r. oraz stwierdzając, że nie podlegają one wykonaniu.

Główny Inspektor Transportu Drogowego skargą kasacyjną zaskarżył w całości wyrok Sądu I instancji domagając się jego uchylenia i oddalenia skargi strony ewentualnie przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez WSA w W. oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Pismem z dnia 29 czerwca 2016 r. pełnomocnik Z. Ch. poinformował o śmierci swojego mocodawcy wnosząc w związku z tym o zawieszenie postępowania na podstawie art. 124 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W razie śmierci strony w toku postępowania sądowoadministracyjnego ustawodawca określił dwa kierunki procedowania przez sąd, wymienione w art. 124 § 1 pkt 1 i art. 161 § 1 pkt 2 p.p.s.a. W obu przypadkach sąd działa z urzędu. Wskazane unormowanie ma zastosowanie w postępowaniu przed NSA (art. 193 p.p.s.a.).

Stosownie do powołanego art. 124 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd zawiesza postępowanie z urzędu w razie śmierci strony lub jej przedstawiciela ustawowego. Wyjątek od tej zasady określa art. 124 § 3 p.p.s.a. wskazujący, że nie zawiesza się postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego. W takiej sytuacji zastosowanie znajduje art. 161 § 1 pkt 2 p.p.s.a., który stanowi, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania.

Z powyższego wynika, że kierunek procedowania przez sąd administracyjny po powzięciu informacji o śmierci strony zależy od tego, czy przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, czy też nie.

W przedmiotowej sprawie przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej są decyzje nakładające na skarżącego karę pieniężna za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia. Ich podstawę prawną stanowiły przepisy art. 140aa i art. 140ab ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 1137). W powołanym art. 140aa ust. 1 tej ustawy określono, że za przejazd po drogach publicznych pojazdów nienormatywnych bez zezwolenia (...) lub niezgodnie z warunkami określonymi dla tego zezwolenia nakłada się karę pieniężną, w drodze decyzji administracyjnej. Ustęp 3 pkt 1 określa natomiast, że karę pieniężna nakłada się na podmiot wykonujący przejazd.

Podmiotem, na który nałożono karę za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia, w wysokości wynikającej z art. 140ab ust. 1 pkt 3 lit b) ustawy, był skarżący prowadzący przedsiębiorstwo handlowo – usługowe.

Zauważyć należy, że przedsiębiorcy funkcjonujący na podstawie wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, tak jak skarżący Z. Ch., co z wynika z wydruku CEIDG zawartego w aktach administracyjnych sprawy, to osoby fizyczne prowadzące indywidualną działalność gospodarczą bądź działalność w formie spółek cywilnych. Taki rodzaj działalności gospodarczej jest, więc ściśle powiązany z konkretną osobą – właścicielem firmy. Charakterystycznym elementem prowadzenia indywidualnej działalności gospodarczej jest pełna odpowiedzialność przedsiębiorcy, co w konsekwencji oznacza, że osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą, za wynikłe z niej zobowiązania odpowiada całym swoim majątkiem, w tym również prywatnym.

Niewątpliwy charakter pełnej odpowiedzialności majątkowej przedsiębiorcy, również majątkiem osobistym, za zaciągnięte lub powstałe zobowiązania w związku z prowadzeniem takiego rodzaju działalności gospodarczej powoduje, że w przypadku śmierci przedsiębiorcy, jego zobowiązania, w tym odnoszące się do prowadzonego przez zmarłego przedsiębiorstwa, przechodzą na jego spadkobierców jako obowiązki majątkowe zmarłego (art. 992 § 1 Kodeksu cywilnego).

Skoro zobowiązanie nałożone na skarżącego, zmarłego 9 czerwca 2016 r., a wiec już po wniesieniu w sprawie skargi kasacyjnej, wydanymi w sprawie decyzjami – nałożenie kary pieniężnej - nie jest związane ściśle z osobą zmarłego, to postępowanie sądowe podlega zawieszeniu do dnia zgłoszenia się lub wskazania następców prawnych zmarłego albo do dnia ustanowienia we właściwej drodze kuratora spadku (zob. art. 128 § 1 pkt 1 oraz art. 128 § 2 p.p.s.a.).

Z wymienionych powodów oraz na podstawie art. 124 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.