Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 60/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2015-07-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.194 par.1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sokołowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska,, Sędzia WSA Ewa Wojtysiak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Edyta Wójtowicz, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 8 lipca 2015 r. sprawy ze skargi T. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2013 rok oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...]r.nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Ł. z dnia [...]r., znak [...], którą ustalono zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości za okres od 1 stycznia 2013r. do 31 grudnia 2013r. w kwocie [...] zł.

Powyższa decyzja została wydana w wyniku postępowania odwoławczego które zostało wszczęte pismem z dnia 6 października 2014r. przez G. H. i T.K..

Wskazali oni, że decyzja została wydana w oparciu o dokument urzędowy niezgodny ze stanem faktycznym. Ponadto ustawa prawo geodezyjne stanowi, że podstawą do wymiaru podatku są dokumenty z ewidencji geodezyjnej, a nie jak tego dokonuje organ podstawą do ustalenia rodzaju podatku. Podważanie zapisów w ewidencji gruntów w niniejszej sprawie nie jest zasadne, gdyż organowi wiadomym jest, że dane te są niezgodne ze stanem faktycznym. Dokonany został przegląd nieruchomości, znany jest sposób wykorzystywania nieruchomości przez dzierżawców i w efekcie nie występują żadne przesłanki do naliczenia podatku od nieruchomości poza błędnymi danymi w ewidencji gruntów. Naliczenie podatku od nieruchomości nastąpiło za okres styczeń - lipiec 2013 roku. Treść decyzji potwierdza stanowisko podatników, że w niniejszym przypadku tak na prawdę w zakresie stanu faktycznego i sposobu użytkowania nieruchomości nic się nie zmieniło, natomiast po zmianie danych w ewidencji zmienia się wysokość naliczonego podatku, na skutek zmiany jego zapisów z podatku od nieruchomości na podatek rolny. Sytuacja taka budzi sprzeciw, bo o rodzaju podatku nie decyduje faktyczny stan nieruchomości, a urzędowe zapisy w ewidencji gruntów.

Organ podatkowy pomija fakt, że w sprawie podatku toczy się postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie, wszczęte na skutek skargi złożonej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Zatem przedwczesne jest wydanie w tym momencie decyzji, która może się okazać nieprawidłową na skutek orzeczenia Sądu.

W zaskarżonej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że Skarżący wraz z G. H. umową z dnia [...]r. wydzierżawili od Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa na okres 10 lat licząc od [...]r. nieruchomość rolną Suszarnia zbóż zielonek w D." położoną w gminie Ł. oznaczona w ewidencji gruntów, jako A nr [...] z obrębu D. o powierzchni [...] ha stanowiącą w całości tereny osiedlowe zabudowane wraz z budynkami, budowlami i urządzeniami trwale z nimi związanymi posadowionymi na gruncie.

Z aneksu nr 1 do wyżej wskazanej umowy sporządzonego 21.12.2007r. wynika, iż strony umowy postanowiły przedłużyć czas trwania umowy do dnia 22.03.2008r. Z aneksu nr 2 do wyżej wskazanej umowy sporządzonego 21.03.2008r. wynika, iż strony umowy postanowiły przedłużyć czas trwania umowy do dnia 22.12.2017r. Ponadto strony oświadczyły, że w wyniku podziałów geodezyjnych działki nr [...] obrębu D. powstała działka nr [...], której część stanowi przedmiot dzierżawy, tj. [...] ha. Z aneksu nr 3 do wyżej wskazanej umowy sporządzonego 29.11.2010r. wynika, iż strony umowy wskazały, że przedmiotem dzierżawy jest nieruchomość rolna zabudowana "Suszarnia zbóż zielonek w D." położona w gminie Ł. oznaczona w ewidencji gruntów jako część działki nr [...] z obrębu D. o powierzchni [...] ha, w tym grunty rolne zabudowane o powierzchni [...] ha oraz budynki, budowle i urządzenia trwale związane z gruntem. Z aneksu nr 4 do wyżej wskazanej umowy sporządzonego 15.05.2014r. wynika, iż strony umowy potwierdziły, że przedmiotem dzierżawy są działki [...] i [...] powstałe po podziale działki [...]. Łączna powierzchnia działek po podziale wynosi [...] ha, a działka [...] o powierzchni uległa aktualizacji (zmiana użytków z Ba na B-RVI). Nadto wskazano, że przedmiotem dzierżawy są grunty rolne zabudowane o powierzchni [...] ha i zurbanizowane tereny niezabudowane o powierzchni [...] ha.

Z wypisu z rejestru gruntów wynika, że właścicielem działki nr [...] jest Skarb Państwa -Agencja Nieruchomości Rolnych. Działka ma powierzchnię [...] ha, a grunty oznaczone zostały symbolem użytku Ba. Na gruncie posadowiono [...] budynków, w tym [...] o funkcji przemysłowej oraz [...] o funkcji innej niemieszkalnej.

Decyzją znak [...] z dnia [...]r. Burmistrza Ł. zatwierdzono podział nieruchomości w D. oznaczonej jako działka nr [...] o powierzchni [...] ha na działki o nr. [...] o powierzchni [...] ha i [...] o powierzchni [...] ha.

W dniu [...]r. Starostwo Powiatowe w Ł. wydało decyzję o ustaleniu gleboznawczej klasyfikacji gruntów na działce [...] w D.

Z zawiadomienia Starostwa Powiatowego w Ł. o zmianach w danych ewidencyjnych z 29.01.2013r. wynika, że z działki [...] utworzono działki o nr. [...] i symbolu użytku Bp oraz [...] o symbolu użytku Ba. Z zawiadomienia Starostwa Powiatowego w Ł. o zmianach w danych ewidencyjnych z 30.07.2013r. wynika, że dokonano zmiany symbolu użytku działki nr [...] z Ba na B-RVI, działka ma powierzchnię [...] ha. Dokonano również zmiany w zakresie funkcji budynków posadowionych na przedmiotowej działce. Przed zmianami na działce znajdowało się [...] budynków, w tym [...] o funkcji przemysłowej oraz [...] o funkcji innej niemieszkalnej. Natomiast po zmianach wskazano, iż na przedmiotowej działce posadowiono [...] budynków o funkcji produkcyjne, usługowe i gospodarcze dla rolnictwa.

Właścicielem tej działki pozostaje nadal Skarb Państwa.

Do akt postępowania dołączono protokół z dnia 14.11.2012r. z przeprowadzonej przez pracowników Urzędu Miejskiego w Ł. kontroli nieruchomości zabudowanej oznaczonej nr ewidencyjny [...] w obrębie D. W jej czasie ustalono, że wszystkie budynki zaznaczone jako trwale związane z gruntem znajdujące się na mapce ewidencyjnej są zgodne ze stanem faktycznym. W części budynków znajdują się zboża, inne pozostają puste. Na działce znajdują się elewatory wypełnione zbożem podatniczki. G.H. oświadczyła, iż nie prowadzi na przedmiotowej działce działalności gospodarczej. W zabudowaniach elewatorach przechowuje zbiory z pól dzierżawionych. Zboża są suszone i przechowywane w celu dalszej odsprzedaży.

Pismem z dnia 19.02.2014r. organ podatkowy pierwszej instancji wezwał G. H. i T. K. do złożenia korekty informacji podatkowej za 2013 rok oraz złożenia wyjaśnień celem prawidłowego opodatkowania nieruchomości za rok 2013 i 2014.

Podatnicy złożyli informację w sprawie podatku od nieruchomości, rolnego i leśnego za 2013 rok. Wynika z niej, iż podatnicy zgłosili do opodatkowania działki nr [...] i [...], w tym: - podatkiem od nieruchomości - zwolnione z opodatkowania - grunty pozostałe o powierzchni [...] m2, budynki gospodarcze o powierzchni [...] m2 i budowle o wartości [...] zł, | - podatkiem rolnym - zwolnione z opodatkowania - o powierzchni [...] m2. W piśmie z 05.03.2014r. podatnicy stwierdzili, iż użytki na działce [...] i [...] nie były zgodne ze stanem faktycznym. W przypadku działki [...] taka sytuacja trwa nadal, bowiem działka to pas drogowy, poza ogrodzeniem, niezabudowany z drzewami. W zakresie roku 2014 sytuacja nie uległa zmianie.

Pismem z 07.03.2014r. Agencja Nieruchomości Rolnych OT w S. poinformował, że T. K. i G. H. są dzierżawcami działek [...] i [...] obrębu D. powstałych z podziału działki [...] na podstawie umowy dzierżawy zawartej w dniu 10.01.1998r. Zgodnie z aneksem umowa wygaśnie z dniem 22.12.2017r. Pismem z 30.04.2014r. Agencja Nieruchomości Rolnych OT w S. sprostowała wcześniejsze błędne wskazanie dzierżawionych przez T. K. i G. H. działek –[...] i [...] obrębu D.

Pismem z 14.04.2014r. T. K. i G. H. poinformowali, iż:

- działka [...] znajduje się poza ogrodzeniem suszarni i nigdy nie była użytkowana,

- działka [...] mimo, iż to użytek o symbolu Bp nie jest działką zabudowaną, a użytek oznaczony jest całkowicie niezgodnie ze stanem faktycznym,

- działka [...] ma błędnie oznakowanie użytków w ewidencji gruntów,

- obiekt jest użytkowany zgodnie z przeznaczeniem przez G. H. i są tam przechowywane płody rolne - warzywa i zboża, w zależności od rodzaju upraw w danym roku wegetacyjnym,

- T. K. nie posiada innych nieruchomości rolnych,

- G. H. posiada inne nieruchomości rolne,

- powierzchnia budynków została wprowadzona błędne, prawidłowa powierzchnia budynków to [...] m2.

Organ odwoławczy mając na uwadze wątpliwości podatników wyrażone w odwołaniu dotyczące charakteru gruntu i sposobu jego opodatkowania wyjaśnił, iż art. 21 ust. 1 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne stanowi, że podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Zatem w myśl tego przepisu ewidencja gruntów i budynków jest urzędowym źródłem informacji faktycznych wykorzystywanych w postępowaniach prowadzonych przez organy administracji publicznej, w tym w postępowaniach podatkowych. Od tej reguły nie zostały przewidziane żadne wyjątki, a zatem organy ustalając wysokość zobowiązań w podatku od nieruchomości nie są uprawnione do przyjęcia innej podstawy wymiaru podatku niż dane wskazane w ewidencji gruntów w danym roku podatkowym.

W przypadku, gdy podatnik uważa, że sporne nieruchomości bądź grunty są w ewidencji błędnie zakwalifikowane, to do podatnika należy inicjatywa doprowadzenia zapisów w ewidencji do zgodności z rzeczywistym stanem, nie zaś do organu, który jest związany danymi zawartymi w tej ewidencji.

Jedynie dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków są istotne przy orzekaniu w przedmiocie podatku od nieruchomości i mają one moc wiążącą dla organu podatkowego. Dopiero po ich zmianie organ podatkowy może dokonać nowego naliczenia podatku zgodnie ze zmianami jakie tam nastąpiły.

Zgodnie bowiem z art. 6 ust. 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, jeżeli w trakcie roku podatkowego zaistniało zdarzenie mające wpływ na wysokość opodatkowania w tym roku, a w szczególności zmiana sposobu wykorzystywania przedmiotu opodatkowania lub jego części, podatek ulega obniżeniu lub podwyższeniu, poczynając od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło to zdarzenie.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało za prawidłowe stanowisko organ podatkowego pierwszej instancji co do sklasyfikowania do opodatkowania gruntów będących we władaniu podatników bowiem uczynił to na podstawie danych wynikających z ewidencji gruntów i budynków i uwzględnił zmiany do jakich doszło w trakcie roku podatkowego. Organ podatkowy dokonując opodatkowania nieruchomości dzierżawionych przez T. K. i G. H. opierając się o dane okazywane w ewidencji gruntów i budynków uwzględnił podział działki [...] (29.01.2013) oraz zmianę klasyfikacji gruntów na działce [...] oraz aktualizację budynków na działce [...] (30.07.2013). Skutkowało to opodatkowaniem działki [...] o powierzchni [...] ha za 1 miesiąc (styczeń 2013) jako gruntów pozostałych oznaczonych symbolem użytku Ba. Następnie organ podatkowy pierwszej instancji opodatkował za okres 6 miesięcy (luty - lipiec 2013) grunty działek [...] i [...] jako grunty pozostałe z uwagi na ich oznaczenie symbolami użytku Bp i Ba. Po zmianie klasyfikacji gruntów działki [...] (z Ba na B-RVI) jej grunty o powierzchni [...] ha zostały opodatkowane podatkiem rolnym (zwolnienie podatkowe) za okres 5 miesięcy (sierpień - grudzień 2013). Natomiast działka [...] wobec pozostawienia bez zmiany klasyfikacji użytków (Bp) została opodatkowana podatkiem od nieruchomości jako grunty pozostałe.

Organ podatkowy pierwszej instancji dokonał również opodatkowania podatkiem od nieruchomości budynków posadowionych na działce [...] o symbolu użytku Ba za 1 miesiąc (styczeń 2013), po podziale tej działki na działce [...] o symbolu użytku Ba za 6 miesięcy (luty - lipiec 2013) jako budynki pozostałe. Natomiast po zmianie klasyfikacji użytków na działce [...] z Ba na B-RVI budynki zostały uznane na okres 5 miesięcy (sierpień - grudzień 2013) za budynki posadowione na gruntach rolnych i służące działalności rolniczej oraz zwolnione z opodatkowania.

Fakt wykorzystywania gruntów przez podatnika w celach rolniczych nie mógł wpływać na ich klasyfikację przez organ podatkowy przed zmianą klasyfikacji gruntów na których były posadowione. Także wykorzystanie nieruchomości w celach przechowywania płodów rolnych, czy maszyn rolniczych nie zwalniało podatnika z podatku od nieruchomości.

W konsekwencji Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało za prawidłowe rozstrzygniecie organu I instancji.

T. K. zaskarżył powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie:

1) przepisów prawa procesowego, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, art. 8 oraz art. 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm. - dalej k.p.a.) w zw. z art. 121, art. 122, art. 180 §1, art. 187 §1, art. 191, art. 233 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm. - dalej: o.p.), poprzez wadliwą ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz wadliwe wykonanie przez organ II instancji funkcji kontrolnej i w konsekwencji utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji organu podatkowego pierwszej instancji (z uwagi na błędne przyjęcie, że organ podatkowy prawidłowo sklasyfikował opodatkowane grunty będące we władaniu podatników).

2) przepisów prawa procesowego, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 1 oraz art. 2 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r., poz. 1381 ze zm. - dalej: u.p.r.) oraz art. 7 ust. 1 pkt 4 lit a, b i c ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2014, poz. 849 ze zm. - dalej: u.p.o.l.) polegające na niezastosowaniu tych przepisów.

3) przepisów prawa materialnego poprzez błędną wykładnię przepisu art. 7 ust. 1 pkt 4 lit a, b i c u.p.o.l., stwierdzając, że przedmiotowe nieruchomości nie mieszczą się w kategorii budynków określonych w tym przepisie.

4) przepisów prawa materialnego poprzez niewłaściwą interpretację przepisu art. 21 i art. 26 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn.: Dz. U. z 2010 r., Nr 193, poz. 1287 ze zm.) i na ich podstawie stwierdzenie, że organy ustalające wysokość zobowiązań w podatku od nieruchomości nie są uprawnione do przyjęcia innej podstawy wymiaru podatku niż dane wskazane w ewidencji gruntów w danym roku podatkowym.

art. 7 ust. 1 pkt 4 b) u.p.o.l. w zw. z art. 461 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r.. Nr 16, poz. 93 ze zm.) - dalej k.c, poprzez niezastosowanie w sprawie,

• art. 2, art. 7 oraz art. 32 ust. 1 Konstytucji poprzez ich niezastosowanie w sprawie, i w konsekwencji pozbawienie podatnika będącego dzierżawcą gruntów rolnych od ANR kwestionowania zasadności oznaczenia gruntów przez inny organ, a tym samym podstawy wymiaru podatku od nieruchomości. Jest to zaś nie do pogodzenia z zasadą demokratycznego państwa prawnego oraz zasadą równości i praworządności.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, argumentując jak w treści zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że Sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, tj. jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd rozpoznający sprawę, stwierdzając niezgodność zaskarżonej decyzji z prawem nie może jej zmienić, a jedynie uwzględniając skargę może ją uchylić (art. 145 § 1 P.p.s.a.). W przypadku zaś, gdy nie stwierdzi naruszenia prawa, skarga zgodnie z art. 151 P.p.s.a. podlega oddaleniu.

Sąd, kontrolując zaskarżoną decyzję pod kątem jej zgodności z prawem, stwierdził, że wydana została zgodnie z prawem, co oznacza, że brak podstaw do wyeliminowania jej z obrotu prawnego.

Bezspornymi okolicznościami w rozpoznawanej sprawie są:

- przedmiotem dzierżawy jest nieruchomość rolna zabudowana "Suszarnia zbóż zielonek w D.", położona w gminie Ł., oznaczona w ewidencji gruntów jako działka nr [...] z obrębu D. o powierzchni [...] ha, w tym grunty rolne zabudowane o powierzchni [...] ha oraz budynki, budowle i urządzenia trwale związane z gruntem, co potwierdza aneks nr 3 do umowy dzierżawy z dnia 19 stycznia 1998 r. (pkt I ust.1 ostatnie zdanie i pkt II § 2);

- przedmiot dzierżawy był używany w celu wykonywania na nim działalności gospodarczej, co potwierdza § 5 aneksu nr 3 do umowy dzierżawy z dnia 19 stycznia 1998 r.;

- z wypisu z rejestru gruntów wynika, że właścicielem działki nr [...] jest Skarb Państwa - Agencja Nieruchomości Rolnych; działka ma powierzchnię [...] ha, a grunty oznaczone zostały symbolem użytku Ba, na którym posadowiono [...] budynków, w tym [...] o funkcji przemysłowej oraz [...] o funkcji innej niemieszkalnej. Działka nr [...] o pow. [...]ha z obrębu D. uległa podziałowi geodezyjnemu na działki nr: [...] o pow. [...] ha i [...] o pow. [...] ha. Łączna powierzchnia powstałych z podziału działek wynosi [...] ha.

- z zaświadczenia o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej z dnia 30 marca 2001 r. wynika, że G. H. rozpoczęła działalność gospodarczą w dniu [...] r., a jej przedmiotem jest działalność przetwórcza i usługowa w rolnictwie, hodowli i dziedzinach pokrewnych, działalność handlowa produktami spożywczymi i przemysłowymi w kraju i za granicą skup i sprzedaż zbóż oraz przechowalnictwo, zaś miejscem działalności gospodarczej jest R., S. i D.

- na wniosek ANR decyzją Starostwa Powiatowego w Ł. z dnia 01 lipca 2013 r. organ określił na przedmiotowej działce gleboznawczą klasyfikację gruntów. Z wypisu do ewidencji gruntów i budynków sporządzonych na dzień 06 września 2013 r nieruchomości zostały ponownie sklasyfikowane jako użytki rolne.

Istota sporu na gruncie niniejszej sprawy sprowadza się do odpowiedzi, czy w sytuacji, gdy z ewidencji gruntów wynika klasyfikacja gruntów do kategorii Ba to organ podatkowy ma obowiązek dokonania ustaleń odmiennych od tych wynikających z ewidencji i dokonania ustaleń w zakresie faktycznego wykorzystania gruntów.

W ocenie Sądu, stanowisko organów jest prawidłowe.

Jak wynika z treści art. 21 ust. 1 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego dominuje stanowisko, że organy podatkowe nie mogą dokonywać samodzielnych ustaleń co do przedmiotu opodatkowania, jak i podmiotu podatkowego. Od zasady tej przewidzianej w art. 21 ust. 1 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne ustawodawca nie przewidział żadnych wyjątków, co oznacza, że organy ustalające wysokość zobowiązań podatkowych nie mają kompetencji do przyjęcia w zasadzie innej podstawy wymiaru podatku niż dane wynikające z ewidencji gruntów (por. uchwała NSA z dnia 27 kwietnia 2009 r., II FPS 1/09, wyrok NSA z dnia 13 stycznia 2010 r. II FSK 1243/08, wyrok NSA z dnia 30 czerwca 2009 r., II FSK 1410/07 - publikowane w internetowej bazie orzeczeń NSA: www.nsa.gov.pl). Należy bowiem wskazać, że dane zawarte w ewidencji mają walor dokumentu urzędowego. Podważenie tych zapisów bądź też ich zmiana może nastąpić w odrębnie wszczętym postępowaniu prowadzonym przed właściwymi w tej sprawie organami administracji. W postępowaniu podatkowym przeprowadzenie tego rodzaju postępowania nie jest możliwe (por. wyrok NSA z dnia 15 kwietnia 2008 r., II FSK 372/0 - publikowane w internetowej bazie orzeczeń NSA: www.nsa.gov.pl).

W tym stanie rzeczy stanowisko Kolegium nie narusza prawa. Podważenie zapisów w ewidencji, bądź też ich zmiana, może nastąpić w postępowania prowadzonym przed właściwymi w tej sprawie organami administracji. W postępowaniu podatkowym przeprowadzenie tego rodzaju postępowania nie jest możliwe, gdyż organ podatkowy nie ma podstaw do zmiany danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków. Zasadą jest, że to podatnik kwestionujący prawidłowość danych z ewidencji gruntów i budynków, powinien wszcząć procedurę ich zmiany w organie prowadzącym ewidencję, którym obecnie jest starosta, a dopiero w przypadku uwzględnienia jego zastrzeżeń, na podstawie zmienionych danych z ewidencji.

Organy I i II instancji, działając w oparciu o wskazane przepisy prawa, prawidłowo ustaliły podatek od nieruchomości na 2013 rok na podstawie danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków załączonej do akt podatkowych. Tylko bowiem te dane wynikające z ewidencji rejestru gruntów i budynków są istotne przy orzekaniu w przedmiocie podatku od nieruchomości, i dopóki nie zostaną te dane zmienione, ich treść ma moc wiążącą dla organu podatkowego w zakresie wymierzania tego podatku.

Nadto, należy zwrócić uwagę, że od dnia 1 stycznia 2007 r. (art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 grudnia 2006 r. o zmianie ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 249, poz. 1828) obowiązuje art. 1a ust. 3 u.p.o.l. zgodnie z którym, przez użyte w ustawie określenia:

1) użytki rolne,

2) lasy,

3) nieużytki,

4) użytki ekologiczne,

5) grunty zadrzewione i zakrzewione,

6) grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych,

7) grunty pod wodami powierzchniowymi płynącymi,

8) grunty pod morskimi wodami wewnętrznymi

- rozumie się grunty sklasyfikowane w ten sposób w ewidencji gruntów i budynków. Oznacza to, że organy podatkowe, jak również sąd, są związane danymi określonymi w ewidencji gruntów, tutaj co do rozumienia terminu "grunt", ale świadczy to o istotnym znaczeniu tej ewidencji w zakresie ustalania podatków i opłat lokalnych. Okoliczność ta nie miała jednak wpływu na wynik sprawy, skoro do tych samych wniosków organ doszedł na podstawie art. 21 ust.1 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz przepisów rozporządzenia.

Zwrócić również należy uwagę, że wyjątkowo organy i sąd mogą odstąpić od obowiązku uwzględnienia danych z ewidencji gruntów, ale tylko w przypadku przewidzianym w art. 194 Ordynacji podatkowej.

Stosownie do art. 194 § 1 Ordynacji podatkowej dokumenty urzędowe sporządzone w formie określonej przepisami prawa przez powołane do tego organy władzy publicznej stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Dokumentami urzędowymi w rozumieniu tego przepisu są ewidencje gruntów i budynków, a szczegółowe zasady jej prowadzenia uregulowane zostały w ww. rozporządzeniu. Z przepisu § 2 bowiem wynika, że § 1 stosuje się odpowiednio do dokumentów urzędowych sporządzonych przez inne jednostki, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów uprawnione są do ich wydawania. Natomiast z § 3 wynika, że przepisy § 1 i 2 nie wyłączają możliwości przeprowadzenia dowodu przeciwko dokumentom wymienionym w tych przepisach (por. wyrok NSA z dnia 11 września 2007 r., II FSK 958/06, niepubl.). W rozpoznawanej sprawie taka sytuacja nie wystąpiła.

W rozpoznawanej sprawie skarżący kwestionowali wprawdzie wiarygodność prowadzonej ewidencji gruntów i budynków, jednakże Sąd nie doszedł do przekonania w stanie faktycznym niniejszej sprawy, że w sprawie tej mógłby znaleźć zastosowanie art. 194 § 3 Ordynacji podatkowe.

Istotne również znaczenie w rozpoznawanej sprawie z punktu widzenia zarzutów skarżącego co do charakteru spornej nieruchomości skarżących (obejmującej działkę gruntu nr [...], zabudowaną [...] budynkami, oznaczonej w ewidencji symbolem "Ba") jest również nawiązanie w tej samej ustawie o podatkach i opłatach lokalnych do instytucji ewidencji gruntów i budynków. A mianowicie, obowiązujący od dnia 01 stycznia 2003 r. przepis art. 7a u.p.o.l., stanowi, że:

"1. Dla potrzeb wymiaru i poboru podatku od nieruchomości oraz podatku rolnego i podatku leśnego organy podatkowe prowadzą ewidencję podatkową nieruchomości w systemie informatycznym".

2. Ewidencja podatkowa nieruchomości zawiera dane o podatnikach i przedmiotach opodatkowania, w szczególności wynikające z informacji i deklaracji składanych przez podatników na podstawie przepisów ustawy oraz przepisów o podatku rolnym i podatku leśnym, danych zawartych w księgach wieczystych, w ewidencji gruntów i budynków oraz innych ewidencjach i rejestrach, w tym prowadzonych przez organy administracji publicznej, a w szczególności:

1) przed dniem wejścia w życie ustawy;

2) aktów notarialnych;

3) ewidencji decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu i wydanych decyzji o pozwoleniu na budowę;

4) planu zagospodarowania przestrzennego;

5) ewidencji prowadzonych przez urzędy skarbowe;

6) Krajowej Ewidencji Podatników.

3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, zasady prowadzenia ewidencji podatkowej nieruchomości w systemie informatycznym, z uwzględnieniem zapewnienia współdziałania z ewidencją gruntów i budynków. W rozporządzeniu minister określi zakres informacji objętych ewidencją, w tym w szczególności dane osobowe podatnika oraz dane dotyczące przedmiotu opodatkowania".

Z zacytowanego przepisu art. 7a u.p.o.l. wynika, że podatkowa ewidencja nieruchomości nie jest podstawą do podejmowania decyzji podatkowych, jednakże, że ma ona charakter wtórny w stosunku do ewidencji gruntów i budynków, co oznacza, że w przypadku niezgodności danych pomiędzy tymi ewidencjami miarodajne są zawsze dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Stanowisko to uzasadnia określenie użyte w ust. 2 art. 7a, tj. "Ewidencja podatkowa nieruchomości zawiera dane o podatnikach i przedmiotach opodatkowania, w szczególności wynikające z informacji i deklaracji składanych przez podatników na podstawie (...), danych (...) w ewidencji gruntów i budynków oraz (...), a także zapis ust. 3 art. 7a wskazujący, że zasady prowadzenia ewidencji podatkowej nieruchomości w systemie informatycznym, muszą zapewniać współdziałanie z ewidencją gruntów i budynków.

A zatem, zarówno dane składające się na zakres przedmiotowy (klasyfikacja gruntu, jego powierzchnia), jak i podmiotowy ewidencji gruntów i budynków stanowią podstawę wymierzania podatku od nieruchomości.

Obowiązujące od dnia 15 listopada 2001 r. brzmienie art. 21 ust.1 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne, zgodnie z którym podstawę wymiaru podatków i świadczeń stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków, nie daje podstaw do podziału tych danych na te, które są wiążące dla organów podatkowych, i te, które takiego waloru nie mają. Norma prawna wynikająca z art. 21 ust.1 Prawo geodezyjne nakazuje określonym w ust. 2 podmiotom określony sposób postępowania, a zatem ma charakter normy bezwzględnie obowiązującej na co wskazują użyte określenia, tj. "Podstawę (...) wymiaru podatków i świadczeń (...) stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków". Norma ta jest adresowana do konkretnych podmiotów, mianowicie, realizujących zadania określone w ust. 1 art. 21, tutaj, zadania w zakresie wymierzania podatków i świadczeń, a zatem norma ta adresowana jest do organów podatkowych, co tym samym wskazuje, że norma prawna wynikająca z art. 21 ust.1 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne jest dla organu podatkowego wskazówką postępowania w przedmiocie wymierzania podatków, zaś ewidencja gruntów i budynków jest obligatoryjnym urzędowym dokumentem, jako niewątpliwym i bezspornym źródłem informacji o osobie właściciela lub osoby władającej oraz o samej nieruchomości, tj. o gruncie, budynkach, w oparciu o który organy podatkowe zobowiązane są ustalać wymiar podatku od nieruchomości. Takim źródłem nie mogą być oględziny spornej nieruchomości w przedmiocie orzekania co do wymiaru podatku od nieruchomości, gdyż przepisy prawa nie przewidują w tym zakresie takiego urzędowego źródła.

Sumując powyższe rozważania - w ocenie Sądu – zarzuty skarżących uznać należy za bezpodstawne, nie znajdują bowiem oparcia ani w prawie obowiązującym w podatkowym roku 2013, ani też w materiale dowodowym zgromadzonym w sprawie.

Jak wynika bowiem z wypisu z rejestru gruntów i budynków do czasu zmiany wpisu w ewidencji gruntów dzierżawiona przez skarżących nieruchomość, obejmująca działkę gruntu nr [...], jest oznaczona symbolem "Ba", zaś na działce tej posadowionych jest [...] budynków, w tym 2 o funkcji przemysłowej oraz [...] o funkcji niemieszkalnej. W związku z tym zachodzi podstawa do przyjęcia, że sporna nieruchomość wobec faktu oznaczenia w ewidencji gruntów symbolem "Ba" spełnia wymogi terenów przemysłowych w rozumieniu § 68 ust.3 pkt 2 ww. rozporządzenia. Brak zatem podstaw do uznania, że doszło do naruszenia prawa, a w konsekwencji stanowisko Kolegium należało uznać za prawidłowe.

Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd uznał, że organ nie naruszył wskazanych przez skarżącego przepisów prawa materialnego.

Postępowanie dowodowe (zgromadzenie materiału dowodowego) w tej sprawie zostało przeprowadzone przed organem I instancji, strona była informowana o możliwości zapoznania się z tym materiałem, a w jego toku była wzywana do uzupełnienia tego materiału. Organ zgromadził niezbędny materiał dowodowy w sprawie i dokonał jego prawidłowej oceny. Natomiast podniesiony przez Skarżącego przy tej okazji zarzut odwołujący się do naruszenia wynikającej z art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej zasady zaufania, nie ma samoistnej treści i uzasadnienia, gdyż opiera się jedynie na nawiązaniu do faktu, że organy podatkowe nie przeprowadziły postępowania dowodowego w zakresie postulowanym i oczekiwanym przez Stronę, co jak wykazano wyżej nie stanowiło naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogło skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji. Sąd orzekający w sprawie nie podzielił również zarzutów skargi odnoszących się do naruszenia przez organy podatkowe innych przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Organy podatkowe prowadziły postępowanie podatkowe w sprawie zgodnie z zasadami ogólnymi określonymi w art. 122 i art. 187 § 1, oraz zgodnie z art. 191 Ordynacji podatkowej. W sprawie przeprowadzono postępowanie dowodowe w zakresie niezbędnym do jej merytorycznego rozstrzygnięcia, zebrany materiał dowodowy został należycie rozpatrzony, a uzasadnienie zaskarżonej decyzji, odpowiada wymogom z art. 210 § 4 ww. ustawy. W szczególności przyjdzie podkreślić, że SKO jak zauważyła to sama strona skarżąca, podzieliło ustalenia faktyczne i poglądy prawne organu I instancji. W sprawie ze względów wyżej wyrażonych nie doszło również do naruszenia art. 233§ 2 Ordynacji podatkowej.

Zważywszy na powyższe Sąd, działając na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji