Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 595/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2018-09-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 27 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków I. U. i A. U. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: przyznać skarżącym prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

Wnioskami złożonymi na urzędowych formularzach PPF, dołączonymi do sprzeciwu na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 13 lipca 2018 r., skarżący I. i A. małżonkowie U. zwrócili się w niniejszej sprawie o przyznanie im prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W piśmie z dnia 20 września 2018 r. (data stempla pocztowego) skarżący ponowili swoje żądanie.

W myśl art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, zwanej dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Nadmienić przy tym należy, że ustanowienie dla strony pełnomocnika z urzędu wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to pełnomocnika ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.).

Z oświadczeń złożonych przez każdego z małżonków o ich stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż są oni właścicielami domu o powierzchni 150 m2, którego nabycie lub wybudowanie sfinansowali kredytem bankowym oraz nieruchomości rolnej o powierzchni 2,7 ha, którą wydzierżawiają za kwotę stanowiącą równowartość podatków i opłat z tytułu posiadania gruntów (z dokumentów, na podstawie których dokonano oceny sytuacji finansowej małżonków w związku z ubieganiem się przez nich o przyznanie prawa pomocy w sprawach o sygn. akt I SA/Gd 1781-1782/17 wynika, że czynsz wynosi 1.000 zł). Innego majątku, w tym oszczędności nie posiadają. Oboje małżonkowie otrzymują renty z tytułu niezdolności do pracy, których łączna wysokość wynosi 1.700 zł netto miesięcznie. Świadczenia rentowe zostały przyznane małżonkom na okres 3 lat i stanowią jedyne źródło ich utrzymania. Do swoich stałych wydatków małżonkowie zaliczyli koszty związane z utrzymaniem domu, które ponoszą w wysokości około 300-500 zł miesięcznie oraz spłatę kredytu w CHF (z dokumentów znajdujących się w aktach spraw I SA/Gd 1781-1782/17 wynika, że miesięczna rata kredytu – po ugodzie zawartej z bankiem – wynosi 472,75 CHF jest dokonywana ze środków, jakie pozostawił małżonkom na ten cel zmarły brat skarżącego). Dochód w części przewyższającej kwotę bieżących koniecznych kosztów swojego utrzymania, do których bez wątpienia należy zaliczyć wyżywienie, zakup środków czystości i higieny itp., małżonkowie przeznaczają na zakup niezbędnych leków.

Trudna sytuacja finansowa małżonków jest znana referendarzowi sądowemu, gdyż – jak już wskazano – w sprawach o sygn. akt I SA/Gd 1781-1782/17 ubiegali się oni o przyznanie prawa pomocy a zawarte we wnioskach dane oraz podnoszone w nich okoliczności zostały udokumentowane w związku z czym referendarz sądowy postanowieniami z dnia 21 lutego 2018 r. uwzględnił żądania małżonków, zwalniając każdego z nich z kosztów sądowych oraz ustanawiając pełnomocnika z urzędu. Z oświadczeń złożonych przez małżonków w niniejszej sprawie wynika, iż ich sytuacja nie uległa poprawie.

W tak ustalonym stanie sprawy referendarz sądowy uznał, że skarżący wykazali, że nie są w stanie ponieść kosztów niniejszego postępowania, choćby w części i z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.