Wyrok NSA, sygn. akt II GSK 2174/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-12-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Środki unijne
Skarżony organ: Minister Edukacji i Nauki
Treść wyniku: Uchylono orzeczenie NSA i oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 271 pkt 2, art. 282
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 30 b. ust. 1
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity
article: art. 1 § 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Robotowska (spr.) Sędziowie NSA Jan Bała Małgorzata Korycińska Protokolant Jerzy Stelmaszuk po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2011 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi Instytutu Chemii Bioorganicznej Polskiej Akademii Nauk w P. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 sierpnia 2011 r. sygn. akt II GSK 1691/11 w sprawie ze skargi kasacyjnej Instytutu Chemii Bioorganicznej Polskiej Akademii Nauk w P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 27 kwietnia 2011 r., sygn. akt V SA/Wa 236/11 w sprawie ze skargi Instytutu Chemii Bioorganicznej Polskiej Akademii Nauk w P. na informację Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej 1. uchyla postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 sierpnia 2011 r 2. oddala skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił skargę Instytutu Chemii Bioorganicznej Polskiej Akademii Nauk – P. na informację Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu.

Sąd orzekał w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Skarżący – wnioskiem z kwietnia 2009 r. ubiegał się o dofinansowanie projektu pod nazwą "C. B. P. I. O." w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007 – 2013, Priorytet 2 "Infrastruktura Sfery B+R" Działanie 2.1."Rozwój ośrodków o wysokim potencjale badawczym".

Pismem z dnia [...] grudnia 2009 r. wnioskodawca został poinformowany przez Instytucję Pośredniczącą - Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, że jego projekt został pozytywnie oceniony pod względem merytorycznym i umieszczony na Liście projektów rekomendowanych do wsparcia, złożonych w ramach Projektu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007- 2013, Działanie 2.1., ale z powodu ograniczonej kwoty środków alokacji na konkurs, dofinansowanie otrzymały projekty ocenione wyżej.

Skarżący ICHB-PAN wniósł protest kwestionując oceny w kryteriach 1,2,3,5,7 i 9.

Pismem z dnia [...] stycznia 2010 r. wnioskodawca został poinformowany przez Instytucję Pośredniczącą, że protest został rozpatrzony pozytywnie, w zakresie kryteriów merytorycznych nr 1, 2 i 9, natomiast w odniesieniu do kryteriów merytorycznych nr 3, 5 i 7 negatywnie.

Skarżący wniósł skargę na powyższą informację do WSA w W., która została odrzucona wobec niewyczerpania środków zaskarżenia.

Pismem z dnia [...] stycznia 2010 roku skarżący wniósł odwołanie od rozpatrzenia protestu wnosząc o ponowne pozytywne jego rozpatrzenie w całości tj. w zakresie zarzutów dotyczących kryteriów merytorycznych 3,5,7 rozpatrzonych negatywnie.

Pismem z dnia [...] lutego 2010 roku Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego poinformowało skarżącego, że jego odwołanie pozostawiono bez rozpoznania, a ponowna ocena projektu zostanie przeprowadzona z uwzględnieniem wszystkich kryteriów będących przedmiotem protestu.

Następnie pismem z dnia [...] lipca 2010 roku Ministerstwo poinformowało Instytut, że po pozytywnie rozpatrzonym proteście wniosek został przekazany do ponownej oceny uzyskując łącznie 81,7 pkt, jednakże z powodu ograniczonej kwoty alokacji na konkurs dofinansowanie otrzymały projekty, które zostały ocenione wyżej.

W piśmie tym wskazano, że zespół oceniający projekt po przeanalizowaniu pełnej dokumentacji dotyczącej projektu podjął decyzję o przyznaniu następującej punktacji w ocenianych kryteriach.

• Kryterium nr 1 – (Przydatność inwestycji do prowadzenia prac B+R na rzecz gospodarki) - ocena 18 pkt. W wyniku ponownej oceny Zespół podtrzymał wysoką ocenę inwestycji w kryterium jej przydatności do prowadzenia prac B+R na rzecz gospodarki.

• Kryterium nr 2 – (Priorytetowy charakter badań naukowych lub prac rozwojowych prowadzonych przez wnioskodawcę) - ocena 13,3 pkt.

• Kryterium nr 3 - (Wykorzystywanie wspartej infrastruktury do prowadzenia badań naukowych i prac rozwojowych w obszarach tematycznych wskazanych w PO IG) - ocena 8,7 pkt.

• Kryterium nr 5 - (Poziom przedstawionego przez wnioskodawcę programu badań, do realizacji którego niezbędna jest planowana inwestycja) - ocena 12,7 pkt.

• Kryterium nr 7 – (Projekt realizowany w zakresie Polskiej Mapy Drogowej w dziedzinie Dużych Obiektów Infrastruktury Badawczej) - ocena 0 pkt.

• Kryterium nr 9 - (Znaczenie przewidzianych do realizacji prac lub zadań dla rozwoju międzynarodowej współpracy w zakresie nauki i techniki) – ocena 6 pkt.

WSA oddalając skargę na powyższą informację o ocenie wniosku wskazał, że jest powołany do kontroli, czy w toku procedury i przy dokonaniu oceny nie doszło do naruszenia prawa. Ta kontrola odbywała się z uwzględnieniem wiedzy ogólnej, ale bez uprawnienia do kontrolowania wiedzy szczególnej, eksperckiej. Po pozytywnie rozpatrzonym proteście zespół oceniający projekt przyznając 81,7 pkt nie pogorszył sytuacji skarżącego, bowiem podczas pierwotnej oceny projektu uzyskał on jedynie 78,3 pkt. Ocena ta przedstawia się następująco, odpowiednio co do kryteriów:

1 – ocena 1- 18 pkt ocena 2 - 18 pkt (na maksymalną ilość 25 pkt);

2 – ocena 1- 13,3 pkt ocena 2 – 13,3 pkt (na maksymalną ilość 15 pkt);

3 – ocena 1 – 7,7 pkt ocena 2 – 8,7 pkt (na maksymalną ilość 10 pkt);

4 – ocena 1- 5 pkt ─ (na maksymalną ilość 5 pkt);

5 – ocena 1 – 10 pkt ocena 2 – 12,7 pkt. (na maksymalną ilość 15 pkt);

6 – ocena 1 – 10 pkt ─ (na maksymalną ilość 10 pkt);

7 – ocena 1 – 0 pkt ocena 2 – 0 pkt. (na maksymalną ilość 5 pkt);

8 – ocena 1 – 8 pkt ─ (na maksymalną ilość 8 pkt);

9 - ocena 1 – 6,3 pkt ocena 2 – 6 pkt (na maksymalną ilość 7 pkt);

Zdaniem Sądu niezasadny jest zarzut skarżącego, że organ i oceniający dokonali nierzetelnej oceny projektu poprzez brak należytego uzasadnienia swojego stanowiska oraz poprzez nieustosunkowanie się do wszystkich podnoszonych przez Spółkę zarzutów w środkach odwoławczych, tj. proteście i odwołaniu.

Sąd wskazał, że ocena projektu została dokonana w oparciu o obowiązujące kryteria wyboru i wbrew zarzutom skargi, nie doszło do oceny pozbawionej oparcia w tychże kryteriach. Organ i oceniający nie naruszyli przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektu. Uzasadnienie oceny projektu wskazujące na istotę rzeczy, zdaniem WSA w W. jest wystarczające.

Z treści protestu jak i odwołania wynikało, że co do kryterium merytorycznego 3 skarżący podnosił w szczególności, iż projekt CBPIO służy budowie infrastruktury, z której korzystać będą także ośrodki naukowe z obszarów BIO i TECHNO. Przez termin "wykorzystanie wspartej infrastruktury do prowadzenia badań naukowych i prac rozwojowych w obszarach tematycznych wskazanych w POIG (BIO i TECHNO)", należy rozumieć nie tylko prowadzenie przez samego wnioskodawcę badań w tych obszarach, ale także udzielenie przez wnioskodawcę wsparcia i pomocy podmiotom, które takie badania prowadzą. W treści protestu wnioskodawca – odwołując się do Studium Wykonalności Projektu – starał się wykazać związek pomiędzy jego dotychczasową działalnością w zakresie posiadanej infrastruktury, a badaniami naukowymi potwierdzonymi dziesiątkami publikacji, w tym także z obszarów BIO i TECHNO, które nie powstałyby, gdyby nie wsparcie infrastrukturalne udzielane przez wnioskodawcę innym ośrodkom naukowym.

Tym samym Sąd I instancji stwierdził, że w toku ponownej oceny projektu wbrew twierdzeniom skarżącego, ustosunkowano się do zarzutów protestu w odniesieniu do kryteriów 3 i 5, co wynika z treści uzasadnienia ocen merytorycznych recenzentów.

Odnosząc się do zarzutu w zakresie kryterium "7" Sąd podniósł, że recenzenci oceniający projekt wskazali, iż nie jest on realizowany w ramach Polskiej Mapy Drogowej w dziedzinie Dużych Obiektów Infrastruktury Badawczej przyznając mu w tym Kryterium 0 pkt. Okoliczności podkreślone przez Instytut w skardze do Sądu, iż dokonując ponownej oceny Ministerstwo mogło zweryfikować Europejską Mapę Drogową z już istniejącą wersją Polskiej Mapy Drogowej, nie zmieniają powyższej oceny. Zdaniem Sądu organ dokonał rzetelnej oceny projektu należycie uzasadniając swoje stanowisko na dzień dokonywania oceny. Wskazywanie na okoliczności, które miałyby nastąpić po dokonaniu oceny projektu nie daje podstaw do podzielenia przez Sąd stanowiska skarżącego zawartego w zarzutach dotyczących oceny tego kryterium.

Dodatkowo Sąd I instancji podkreślił, że recenzentami, jak i członkami Zespołu Zadaniowego dokonującego oceny merytorycznej projektów są profesorowie, specjaliści z poszczególnych dziedzin nauki, będący również członkami komitetów i instytutów naukowych. Są to osoby zaufania publicznego, cieszące się w środowisku naukowym szacunkiem i nieposzlakowaną opinią, co daje rękojmię rzetelnej, bezstronnej oceny.

W sytuacji istnienia rozbieżności pomiędzy ocenami dwóch recenzentów oceny merytorycznej dokonał trzeci ekspert, a zatem nie naruszono zasad oceny wniosku określonych w Regulaminie Pracy Zespołu Zadaniowego, jak również procedury odwoławczej. Strona nie wskazywała na okoliczności, które mogłyby z mocy przepisów k.p.a. stanowić podstawę ich wyłączenia.

Instytut Chemii Bioorganicznej Polskiej Akademii Nauk zaskarżył wyrok Sądu I instancji w całości domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz zasądzenia kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił to, że:

- zostało wydane z naruszeniem prawa materialnego tj. art. 30 b. ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity: Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.) dalej: u.z.p.p.r., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że przedstawione przez organ administracji uzasadnienie zaskarżonej informacji jest wystarczające i zgodne z treścią tego przepisu,

- zostało wydane z naruszeniem przepisów procedury: § 10 ust. 2, § 11 ust. 3, § 17 ust. 2, § 17 ust. 3 a), b) i d) - Procedury odwoławczej przez przyjęcie, że przedstawione przez organ administracji pisma i uzasadnienia są zgodne z treścią powołanych przepisów i wskazują na czym opierał się organ udzielając zaskarżonej informacji a ponadto przyjęcie, iż organ zapoznał się z całością dokumentacji z przebiegu dotychczasowej oceny projektu oraz wynikami kolejnych etapów postępowania odwoławczego oraz wziął pod uwagę treści rozstrzygnięć IRP oraz IRO wraz z ich uzasadnieniami, a w szczególności wnikliwie przeanalizował nieprawidłowości w przeprowadzonej ocenie oraz pisemnie ustosunkował się do zarzutów przedstawionych przez IRO w piśmie kierującym projekt do ponownej oceny, co miało wpływ na treść rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie,

- zostało wydane z naruszeniem przepisów procedury tj. § 8 pkt 6 Regulaminu pracy Zespołu Zadaniowego poprzez jego niezastosowanie w przypadku, gdy różnica w punktacji pomiędzy recenzjami przekroczyła 15 punktów, a także poprzez nieuwzględnienie recenzji, w której ocena recenzenta nie została wystarczająco uzasadniona merytorycznie, co miało wpływ na treść rozstrzygnięcia albowiem, gdyby posłużono się wskazanym przepisem wadliwa zaskarżona informacja musiałaby być inna,

- zostało wydane z naruszeniem § 7 ust. 2 pkt c ppkt 6 - Procedury odwoławczej albowiem rozbieżna o ponad 6 punktów opinia nie została odrzucona, a odmowa ta nie została uzasadniona, które to naruszenie miało wpływ na treść rozstrzygnięcia albowiem, gdyby posłużono się wskazanym przepisem wadliwa zaskarżona informacja musiałaby być inna,

- zostało wydane z naruszeniem przepisów procedury tj. art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), dalej p.u.s.a., albowiem zaskarżonym wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł o możliwościach technicznych, naukowych i kadrowych skarżącego do czego nie był uprawniony co miało wpływ na treść rozstrzygnięcia albowiem, gdyby taką ocenę przeprowadzić rzetelnie wadliwa zaskarżona informacja musiałaby być inna.

W obszernym uzasadnieniu skargi kasacyjnej pełnomocnik strony szczegółowo odniósł się do wszystkich zarzutów.

Postanowieniem z dnia 30 sierpnia sygn. akt II GSK 1691/11 Naczelny Sąd Administracyjny pozostawił bez rozpatrzenia skargę kasacyjną Instytutu Chemii Bioorganicznej Polskiej Akademii Nauk w P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 27 kwietnia 2011 r., sygn. akt V SA/Wa 236/11 w sprawie ze skargi Instytutu Chemii Bioorganicznej Polskiej Akademii Nauk w P. na informację Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] lipca 2010 r., nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej.

W uzasadnieniu NSA wskazał, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. został doręczony pełnomocnikowi Instytutu Chemii Bioorganicznej Polskiej Akademii Nauk – radcy prawnemu B. M. w dniu 19 lipca 2011 r. Skarga kasacyjna została złożona w biurze podawczym Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 8 sierpnia 2011 r. natomiast termin do wniesienia skargi kasacyjnej – wynoszący 14 dni – upłynął w dniu 4 sierpnia 2011 r. W związku z tym Naczelny Sąd Administracyjny pozostawił skargę kasacyjną bez rozpatrzenia na podstawie art. 30c ust. 5 pkt 1 w związku z art. 30d ust. 2 zd. 2 u.z.p.p.r., z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia.

Pismem z dnia [...] października 2011 r., pełnomocnik skarżącego wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wskazał, że skarga kasacyjna została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 2 sierpnia 2011 r., przedstawiając dowód nadania.

Naczelny Sąd Administracyjny potraktował powyższy wniosek jako skargę o wznowienie postępowania. Skarżący pismem z dnia [...] grudnia 2011 r., sprecyzował skargę o wznowienie postępowania łącznie z jej uzasadnieniem.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny pozostawił skargę kasacyjną wniesioną przez skarżącego bez rozpatrzenia, na podstawie art. 30c ust. 5 pkt 1 w związku z art. 30d ust. 2 zd. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, przyjmując, że skarga kasacyjna została wniesiona z uchybieniem terminu określonego w art. 30d ust. 1 tej ustawy (wyrok WSA w W. doręczono skarżącemu dnia 19 lipca 2011 r., a skarga kasacyjna została wniesiona w dniu 8 sierpnia 2011 r.).

W piśmie z dnia [...] października 2011 r., skarżący (wnioskodawca) wskazał, że skargę kasacyjną wniósł w dniu 2 sierpnia 2011 r., a więc z zachowaniem terminu do jej wniesienia. Zdaniem skarżącego, w takiej sytuacji skarga kasacyjna powinna być rozpatrzona ewentualnie po przywróceniu terminu.

Pismo to jest w istocie skargą o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem NSA z dnia 30 sierpnia 2011 r.

Z tego pisma wynika bowiem, że na skutek naruszenia przepisu art. 30c ust. 5 pkt 1 i art. 30d ust. 1 ustawy z.p.p.r., zdaniem skarżącego, został on pozbawiony możności działania w rozumieniu art. 271 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Skarżący pismem procesowym z dnia [...] grudnia 2011 r., sprecyzował, że jest to skarga o wznowienie postępowania oraz nadesłał jej uzasadnienie.

W tym stanie rzeczy należało przyjąć, że skarżący wniósł skargę o wznowienie postępowania w tej sprawie, która jest oparta na ustawowej podstawie wznowienia i spełnia wymagania co do terminu jej wniesienia oraz jest sporządzona przez radcę prawnego.

Sąd połączył badanie dopuszczalności wznowienia z rozpoznaniem sprawy.

Mając na uwadze, że z akt sprawy wynika, iż skarga kasacyjna została wniesiona w terminie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 282 p.p.s.a. uchylił postanowienie z dnia 30 sierpnia 2011 r. i rozpoznał skargę kasacyjną.

Z uwagi na to, że w sprawie nie zachodzą okoliczności, które Naczelny Sąd Administracyjny bierze pod rozwagę z urzędu, określone w art. 183 § 2 p.p.s.a., sprawa podlega rozpoznaniu w granicach, które wyznaczają podstawy skargi kasacyjnej wniesionej przez skarżącego.

Zarzuty skargi kasacyjnej dotyczą wskazanych przez skarżącego przepisów postępowania regulujących rozpatrywanie i ocenę projektów przez właściwe instytucje. Przepisami tymi są przepisy przyjęte w systemie realizacji programu operacyjnego, dotyczące rozpatrywania projektów i procedury odwoławczej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007–2013 (POIG), jak i przepis art. 30b ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Zarzuty podniesione w skardze kasacyjnej dotyczą w istocie rzeczy tego, że rozpatrzenie projektu (wniosku) skarżącego i jego ocena zostały dokonane z naruszeniem wskazanych przepisów, tak przez instytucję rozpatrującą wniosek, jak i wydającą jego ocenę i to zarówno na etapie wydania pierwotnej oceny, jak i oceny na etapie postępowania odwoławczego.

Nie zostały sformułowane natomiast w skardze kasacyjnej zarzuty wskazujące jakie przepisy prawa materialnego lub przepisy postępowania zostały naruszone w toku postępowania sądowego przez Sąd I instancji, który wydał zaskarżony wyrok.

Można jedynie wnioskować, że zdaniem skarżącego Sąd pierwszej instancji oddalił skargę, pomimo że zaskarżona informacja została wydana z naruszeniem reguł rozpatrywania wniosku (projektu), a więc Sąd I instancji wadliwie ocenił zgodność z prawem zaskarżonego aktu. Zarzuty te nie zostały jednak w żaden sposób powiązane z przepisami regulującymi postępowanie sądowe.

Nie wskazano w skardze kasacyjnej żadnego przepisu postępowania sądowego, który zdaniem wnoszącego skargę kasacyjną został naruszony przez Sąd I instancji. W tym stanie rzeczy rozpatrując sprawę w granicach zarzutów kasacyjnych i ich uzasadnienia w skardze kasacyjnej, nie ma usprawiedliwionych podstaw opartych na zarzucie naruszenia przez WSA przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania, które mogłyby stanowić podstawę do uwzględnienia skargi kasacyjnej.

Należy zwrócić uwagę, że stanowisko skarżącego prezentowane w skardze kasacyjnej, wskazujące na wadliwe rozpatrzenie projektu nie uwzględnia specyfiki rozpatrywania i oceniania projektu w ramach systemu realizacji Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007–2013. Okoliczność, że w wyniku rozpatrzenia protestu (odwołania) projekt został skierowany do ponownej oceny oznacza, iż projekt jest ponownie oceniany, a więc nie można z góry zakładać, że ponowna ocena w ramach poszczególnych kryteriów może być dokonana tylko na korzyść wnioskodawcy, a w szczególności, że wynik ponownej oceny co do określonego kryterium nie może być taki sam jak w pierwszej ocenie. Istotne jest również to, że ponowna ocena jest dokonywana przez inne osoby.

Również należy zwrócić uwagę, że jak wynika z pisma Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] stycznia 2010 r., projekty zgłoszone w działaniu 2.1. nie są oceniane wg kryterium "7", bowiem nie istnieje Polska Mapa Drogowa, a więc nie tylko projekt skarżącego nie jest oceniany.

Odnośnie zarzutu naruszenia art. 1 § 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych, który skarżący uzasadnia tym, że Sąd pierwszej instancji nie był uprawniony do orzekania o możliwościach technicznych, naukowych i kadrowych skarżącego, wymaga wyjaśnienia, iż Sąd nie orzekał w tym przedmiocie, co wynika z uzasadnienia zaskarżonego wyroku. Wyrwany z kontekstu fragment uzasadnienia dotyczy przytoczenia przez Sąd I instancji argumentacji wypowiedzi zawartej w zaskarżonej informacji z dnia [...] lipca 2010 r. Nie ma więc podstaw do formułowania zarzutu, iż Sąd pierwszej instancji wykroczył poza granicę badania zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem.

Z uwagi na to, że w skardze kasacyjnej podniesiony został zarzut naruszenia art. 30b ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, Naczelny Sąd Administracyjny miał na uwadze, że Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 12 grudnia 2011 r. sygn. akt P 1/11 orzekł, iż art. 30b ust. 1 zdanie pierwsze, w zakresie w jakim dopuszcza uregulowanie środków odwoławczych przysługujących wnioskodawcy w toku postępowania o dofinansowanie z programu operacyjnego poza systemem źródeł powszechnie obowiązującego prawa, jest niezgodny z art. 87 Konstytucji. Wyrokiem tym Trybunał Konstytucyjny orzekł także o niezgodności w tym zakresie art. 5 pkt 11, art. 30b ust. 2 i art. 30c ust. 1 oraz odroczył utratę mocy przepisów art. 5 pkt 11, art. 30b ust. 1 zdanie pierwsze i ust. 2 oraz art. 30c ust. 1 we wskazanym zakresie na okres 18 miesięcy. Odniesienie się do wyroku Trybunału Konstytucyjnego jest konieczne, ponieważ w uchwale składu siedmiu sędziów NSA z dnia 7 grudnia 2009 r. sygn. akt I OPS 9/09 wyjaśniono, że w sytuacji, w której po wniesieniu skargi kasacyjnej przez stronę Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności z Konstytucją aktu normatywnego, na podstawie którego zostało wydane zaskarżone orzeczenie, jeżeli niekonstytucyjny przepis nie został zaskarżony w podstawach kasacyjnych, Naczelny Sąd Administracyjny powinien zastosować bezpośrednio przepisy art. 190 ust. 1 i 4 Konstytucji RP i uwzględnić wyrok Trybunału nie będąc związany treścią art. 183 § 1 p.p.s.a. Oznacza to, że rozpoznając skargę kasacyjną należy ocenić, czy i jakie znaczenie w rozpoznawanej sprawie ma powołany wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12 grudnia 2011 r. Odroczenie utraty mocy niekonstytucyjnych przepisów oznacza, że przepisy te obowiązują.

Z tych względów również powołany wyrok Trybunału Konstytucyjnego nie może uzasadniać uwzględnienia skargi kasacyjnej w tej sprawie.

Mając powyższe względy na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.