Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1830/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-02-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6170 Adwokaci i aplikanci adwokaccy
Skarżony organ: Minister Sprawiedliwości
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Wdowiak Sędziowie Sędzia WSA Ewa Marcinkowska Sędzia WSA Magdalena Bosakirska (spr.) Protokolant Anna Mruk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lutego 2007 r. sprawy ze skargi A. K. na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania w sprawie odmowy wpisu na listę adwokatów oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] lipca 2006r. Minister Sprawiedliwości stwierdził niedopuszczalność odwołania od uchwały Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia [...] czerwca 2006r. utrzymującej w mocy uchwałę Okręgowej Rady Adwokackiej w K. z dnia [...] kwietnia 2006r. o odmowie wpisu A. K. na listę adwokatów tej Izby. Do wydania zaskarżonego postanowienia doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Dnia [...] września 2005r. A. K. złożyła wniosek do Okręgowej Rady Adwokackiej w K. /dalej zwanej ORA/ o wpisanie jej na listę adwokatów tej Izby na podstawie art.66 ust.1 p. 2 ustawy z dnia 26 maja 1982r. prawo o adwokaturze /Dz.U. nr 123 z 2002r. poz.1058 z późn. zmianami, dalej zwana pr.adw./. Do wniosku dołączyła wymagane dokumenty, w tym dyplom egzaminu sędziowskiego, który po odbyciu aplikacji pozaetatowej zdała w 1996r. z wynikiem dostatecznym oraz kwestionariusz osobowy, z którego wynika, że od 1973r. pracowała kolejno jako pielęgniarka, kierownik internatu, kierownik pralni, funkcjonariusz prewencji i dochodzeniowo-śledczy komendy Wojewódzkiej Policji, kierownik Rejonowego Urzędu Pracy, a od 1996r. do 2004r. jako starszy strażnik graniczny, kierownik zespołu prawa i starszy wykładowca w Centralnym Ośrodku Straży Granicznej w K. Od września 2004r. jest na emeryturze.

Uchwałą z dnia [...] kwietnia 2006r. ORA odmówiła wpisu A. K. na listę adwokatów uznając powołując się na art.44 ust.1, 65 i 68 ust.4 pr.adw. i wskazując, że w świetle art.65 p.1 pr.adw. nie daje ona rękojmi prawidłowego wykonywania zawodu, gdyż od 10 lat nie ma do czynienia z sądownictwem i praktycznym stosowaniem przepisów prawa.

Od uchwały tej A. K. odwołała się do Naczelnej Rady Adwokackiej i przedstawiła przebieg swojej pracy i doświadczenie prawnicze.

NRA uchwałą z dnia [...] czerwca 2006r. utrzymała w mocy uchwałę ORA w R. W uzasadnieniu tej uchwały powołała się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 19 kwietnia 2006r. sygn. akt K 6/06 /Dz.U. nr 75 poz.529/ opublikowany dnia 4 maja 2006r., w którym Trybunał uznał art.66 ust.1 p.2 Prawa o adwokaturze za niezgodny z art.17 ust.1 Konstytucji RP w zakresie w jakim

stwarza możliwość dopuszczenia do wykonywania zawodu adwokata osób, które po złożeniu wskazanych w nim egzaminów nie wykazują się odpowiednią praktyką w zawodzie prawniczym. W ocenie NRA zakres doświadczenia zawodowego A. K. nie pozwala przyjąć, że jest ona należycie przygotowana do zawodu adwokata, gdyż charakter pracy wykonywanej przez nią w ciągu ostatnich 10 lat wskazuje, że nie posiadła w należytym stopniu praktycznej umiejętności świadczenia pomocy prawnej. NRA pouczyła A. K., że od tej uchwały przysługuje odwołanie do Ministra Sprawiedliwości za jej pośrednictwem w terminie 14 dni od doręczenia uchwały.

A. K. zachowując ten termin wniosła odwołanie do Ministra Sprawiedliwości wskazując, że nie zgadza się z opinią NRA, co do braku przygotowania zawodowego. Podniosła, że była kierownikiem zespołu prawników oraz czynnym wykładowcą prawa, a tych okoliczności NRA nie oceniła. Wskazała, że przedłużenie postępowania przez organy samorządu spowodowało, że wyrok TK zapadł przed podjęciem uchwały przez NRA.

Minister Sprawiedliwości zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] lipca 2006r. stwierdził niedopuszczalność odwołania na podstawie art. 134 kpa. W uzasadnieniu tego postanowienia po przedstawieniu stanu sprawy stwierdził, że stosownie do ustawy z dnia 26 maja 1982 r.- Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2002 r. Nr 123, poz. 1058, z późn. zm.), w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 8 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy - Prawo o adwokaturze i niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 163, poz. 1361), od ostatecznej decyzji odmawiającej wpisu na listę adwokatów zainteresowanemu służy skarga do sądu administracyjnego. W rozumieniu tego przepisu decyzją ostateczną jest uchwała Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej.

Zapis ten, zgodnie z art. 10 cytowanej ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r., obowiązuje od dnia 10 września 2005 r.

Jednocześnie podniesiono, iż przed dniem 10 września 2005 r. w omawianych sprawach istniała również możliwość złożenia skargi do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.). Jednakże skarga ta przysługiwała od decyzji Ministra Sprawiedliwości, do którego w myśl art. 47 ust. 2 Prawa o adwokaturze służyło odwołanie od ostatecznej decyzji odmawiającej wpisu na listę adwokatów, to jest

decyzji Naczelnej Rady Adwokackiej. Odwołanie do Ministra Sprawiedliwości należało wnieść w trybie i terminie przewidzianym przez k.p.a.

Ustawodawca, nadając nowe brzmienie art. 68 Prawa o adwokaturze nie uchylił art. 47 ust. 2 tej ustawy. W ten sposób pozostawił w ustawie - Prawo o adwokaturze zapisy wzajemnie się wykluczające.

Jednakże stosownie do ogólnych reguł kolizyjnych prawa intertemporalnego i zasady, iż lex posteriori derogat legi priori, należy przyjąć, że wejście w życie nowego przepisu, tj. art. 68 ust. 7 ustawy - Prawo o adwokaturze uchyliło regulację wcześniejszą, nadal formalnie obowiązującą, to jest przepis art. 47 ust. 2 Prawa o adwokaturze.

Dodatkowo podniesiono, iż w myśl art. 15 k.p.a. postępowanie administracyjne jest oparte na zasadzie dwuinstancyjności. Wyczerpanie tej możliwości powoduje niedopuszczalność odwołania, z zastrzeżeniem sytuacji, gdy przepisy prawa przewidują wyjątki od zasady dwuinstancyjności postępowania. Skoro zatem A. K. po wyczerpaniu dwuinstancyjnego trybu administracyjnego - wniosła do Ministra Sprawiedliwości odwołanie od decyzji, od której nie można już odwołać się na podstawie przepisów k.p.a., należało stwierdzić niedopuszczalność odwołania.

Skargę na powyższe postanowienie złożyła A. K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o jego uchylenie z zasądzenie kosztów. Zarzucała naruszenie prawa materialnego przez niezastosowanie art.47 ust.2 pr.adw. i prawa procesowego przez niezastosowanie zasad z art.6 i art.7 kpa. Wskazała, że działała zgodnie z pouczeniem NRA, a skoro przepis art.47 ust.2 pr.adw. nie został skreślony to znaczy, że wolą ustawodawcy było pozostawienie go w mocy. W projekcie zmiany ustawy prawo o adwokaturze publikowanym na stronach internetowych ministerstwa art.47 ust.2 pr.adw. nie został skreślony. Podniosła, że Minister nie odniósł się do skutków błędnego pouczenia przez NRA o sposobie zaskarżenia uchwały, powodując u skarżącej stan niepewności, co do możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego na podstawie art.68 ust.7 pr.adw.

Minister Sprawiedliwości wniósł o oddalenie skargi powtarzając argumentację jak w uzasadnieniu postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie.

Przedmiotem rozpoznania przez Sąd była skarga na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] lipca 2006 r. stwierdzające niedopuszczalność odwołania od uchwały Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia [...] czerwca 2006r., utrzymującej w mocy uchwałę Okręgowej Rady Adwokackiej w K. z dnia [...] kwietnia 2006 r., odmawiającą skarżącej wpisu na listę adwokatów Izby Adwokackiej w K.

Rozpoznawana sprawa ma charakter intertemporalny i proceduralny. Mają do niej zastosowanie przede wszystkim przepisy art. 47 ust. 2 oraz art. 68 ust. 7 ustawy - Prawo o adwokaturze, ale również art. 112, 127 § 1, 134 i in. k.p.a. jak również przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W sprawie nie ulega wątpliwości, że od dnia 10 września 2005 r. w ustawie -Prawo o adwokaturze w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 8 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy - Prawo o adwokaturze i niektórych innych ustaw sprawę odwołań od ostatecznej decyzji odmawiającej wpisu na listę adwokatów regulowały równocześnie dwa przepisy. Był to art. 47 ust. 2 ustawy, w myśl którego "Od ostatecznej decyzji odmawiającej wpisu na listę adwokatów lub aplikantów adwokackich służy zainteresowanemu odwołanie do Ministra Sprawiedliwości zgodnie z Kodeksem postępowania administracyjnego", oraz art. 68 ust. 7 ustawy, stanowiący, że "Od ostatecznej decyzji odmawiającej wpisu na

listę adwokatów oraz w wypadku niepodjęcia uchwały przez okręgową radę adwokacką w terminie 30 dni od złożenia wniosku o wpis lub niepodjęcia uchwały przez Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej w terminie 30 dni od doręczenia odwołania zainteresowanemu służy skarga do sądu administracyjnego."

Pierwszy z wymienionych przepisów ma charakter przepisu szczątkowego, pozostałego po uchyleniu ust. 1 tegoż artykułu, natomiast drugi - art. 68 ust. 7 -jest przepisem dodanym przez ustawę zmieniającą, niejako wieńczącym obszerny przepis regulujący wpis na listę adwokatów i aplikantów adwokackich.

Organ uznał, że wymienione przepisy regulują tę samą materię, zawierają zapisy wzajemnie się wykluczające, a kolizja między nimi powinna zostać usunięta zgodnie z zasadą, iż przepis późniejszy (art. 68 ust. 7) wyłącza działanie przepisu wcześniejszego (art. 47 ust. 2). Uzasadniając to stanowisko Minister powołał się na zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, będącą zasadą konstytucyjną (art. 78 Konstytucji RP), przyjętą w art. 15 K.p.a.

Skarżąca stwierdziła natomiast, że wzajemne relacje ustaw nie mogą mieć wpływu na jej pozycję procesową i uprawnienia do użycia środków zaskarżenia przewidzianych w ustawie, w szczególności w sytuacji, gdy działała zgodnie z pouczeniem organu, co do sposobu zaskarżenia uchwały.

Rozważając argumentację strony i organu w świetle brzmienia przepisów ustawy, należy zgodzić się z wykładnią kolizyjną, zaprezentowaną w zaskarżonym postanowieniu Ministra Sprawiedliwości, zgodnie z którą doszło do błędu ustawodawcy, sprawiającego, że określona sytuacja prawna -zaskarżenie odmowy wpisu na listę adwokatów- została dwukrotnie uregulowana w tej samej ustawie w odmienny sposób. Wyjściem z tej sytuacji, zgodnym z zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, oraz zasadą /lex posterior derogat priori/ jest uznanie, że przepis późniejszy (art. 68 ust. 7) powoduje zawieszenie stosowania przepisu wcześniejszego (art. 47 ust. 2), a właściwym trybem zaskarżenia wydanych w II instancji uchwał samorządu adwokackiego co do wpisu na listę adwokatów w jest skarga do sądu administracyjnego zgodnie z art.68 ust.7 ustawy Prawo o adwokaturze. Pogląd odmienny pozostawałby w sprzeczności z zasadą dwuinstancyjności oraz z charakterem rozwiązań przyjętych w ustawie - Prawo o adwokaturze, w brzmieniu nadanym jej przez ustawę z dnia 30 czerwca 2005 r.

Przyjmując przedstawiony wyżej pogląd należy zauważyć i uznać, że skarżąca została nieprawidłowo pouczona o trybie odwoławczym, a zawierająca treść

ustawy ugruntowała ją w błędnym mniemaniu o sposobie zaskarżenia uchwały. Zgodnie zaś z art.112 k.p.a. błędne pouczenie w decyzji co do odwołania (...) lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Oznacza to, że stronie na jej wniosek należy przywrócić termin do złożenia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej o odmowie wpisu. Przedmiotem niniejszego postępowania sądowego jest jedynie skontrolowanie zgodności z prawem postanowienia Ministra w kwestii niedopuszczalności, skierowanego do tegoż Ministra, odwołania od uchwały Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej. Skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej o odmowie wpisu na listę adwokatów wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia, może zostać wniesiona w trybie określonym w art.54 p.p.s.a. z zachowaniem warunków dotyczących wniosku o przywrócenie terminu.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że zarzuty skargi nie są uzasadnione i działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.u. Nr 153, poz. 127, z późn. zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.