Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 990/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-01-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 232, art. 188
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Zbigniew Kmieciak po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A.O., S.O. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 27 października 2016 r. sygn. akt I SA/Lu 546/13 odmawiającego zwrotu wpisu od skargi w sprawie ze skargi A.O., S.O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Lublinie z dnia 12 kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku od osób fizycznych za 2011 r. postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z 27 października 2016 r., sygn. akt I SA/Lu 546/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił Skarżącym umorzenia postępowania w sprawie oraz odmówił zwrotu wpisu od skargi. Sąd wskazał, że cofnięcie skargi w okolicznościach sprawy jest niedopuszczalne, gdyż w dniu 30 czerwca 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny, w wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej organu, oddalił skargę strony skarżącej i jest to wyrok prawomocny. Także wniosek strony skarżącej o zwrot wpisu od skargi nie jest uzasadniony, skoro do cofnięcia skargi doszło już po prawomocnym jej oddaleniu. W takiej sytuacji ustawodawca nie przyznał stronie skarżącej prawa do żądania zwrotu wpisu.

Powyższe postanowienie Skarżący zaskarżyli zażaleniem w części dotyczącej odmowy zwrotu wpisu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie w sposób oczywisty jest niezasadne, dlatego podlega oddaleniu.

Argumentacja przedstawiona we wniesionym środku zaskarżenia opiera się na niezrozumieniu elementarnych instytucji i norm procedury sądowoadministracyjnej.

W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę na podniesioną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia okoliczność, że wszczęta przez Skarżących sprawa sądowoadministracyjna, dotycząca decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Lublinie z 12 kwietnia 2013 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r., została prawomocnie zakończona na skutek wydanego przez Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 30 czerwca 2016 r. wyroku (w sprawie o sygn. akt II FSK 1102/14). Podkreślić należy ponadto, że sąd kasacyjny orzekał na podstawie art. 188 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016, poz. 718 ze zm., dalej: P.p.s.a.), tj. wydał tzw. orzeczenie reformatoryjne, mocą którego uchylił zaskarżony wyrok sądu administracyjnego pierwszej instancji oraz – co ma kluczowe znaczenie – oddalił skargę. Okoliczności tej zdaje się nie dostrzegać autor zażalenia, błędnie podnosząc, że sprawa zostanie rozpoznana na nowo przez WSA. Wbrew stanowisku Skarżących, reformatoryjne orzeczenie NSA kończy postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie, w konsekwencji po jego wydaniu nie ma podstaw do cofnięcia skargi, umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego czy zwrotu wpisu od skargi. Wniesiona przez Skarżących skarga została bowiem rozpoznana i oddalona przez Naczelny Sąd Administracyjny w ramach sprawy II FSK 1102/14. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a.