Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SO/Bk 6/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2018-01-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Prezes Sądu
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wymierzenie grzywny
Powołane przepisy: article: art. 55 § 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Anna Makal, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 stycznia 2018 r. sprawy z wniosku G. L. o wymierzenie grzywny Prezesowi Sądu Apelacyjnego w B. za nieprzekazanie pełnych akt w sprawie o sygnaturze II SA/BK 815/16 p o s t a n a w i a odmówić wymierzenia grzywny


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] września 2016 r. Prezes Sądu Okręgowego w O. odmówił G. L. udostępnienia informacji publicznej w zakresie wydania kserokopii/fotokopii kart "Rejestru osób zapoznających się z aktami" z dnia 13 i 14 marca 2014 r. W podstawie prawnej decyzji wskazano art. 16 ust. 1 i 2 w związku z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2015 r. poz. 2058 ze zm.), dalej jako u.d.i.p.

Organ pierwszej instancji wyjaśnił, że dostęp do informacji publicznej jest zagwarantowany każdemu obywatelowi w art. 61 Konstytucji RP. Nie jest to jednak dostęp nieograniczony. Ograniczenia wynikają z art. 61 ust. 3 Konstytucji oraz art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Zawnioskowany w przedmiotowej sprawie do udostępnienia rejestr, jak wskazano, zawiera sygnatury akt, datę i godziny przeglądania akt, imię i nazwisko przeglądającego, nr dowodu tożsamości, czytelny podpis osoby przeglądającej akta. Informacje te stanowią dane dotyczące zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osoby fizycznej i są danymi osobowymi w rozumieniu art. 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz.U. z 2016 r. poz. 922), dalej jako u.o.d.o., zatem podlegają ochronie zgodnie z art. 1 ust. 1 tej ustawy. Podlegają też ochronie ze względu na prywatność osoby fizycznej (art. 5 ust. 2 u.d.i.p.). Nadto, nie uzasadnia wydania kopii w formie ksero czy fotokopii rejestru fakt wcześniejszego poinformowania Wnioskodawczyni przez Sąd o nieuprawnionej osobie, której udostępniono akta sądowe. Rejestr zawiera bowiem dane nie tylko osób, o których poinformowano wcześniej Wnioskodawczynię (mimo objęcia ochroną), ale także dane innych osób przeglądających akta sądowe.

Odwołanie od powyższej decyzji złożyła G. L. (pismo z dnia [...] września 2016 r.), która wskazała, że: zaskarżona decyzja o odmowie udostępnienia informacji publicznej jest sprzeczna z prawem; organ nie przedstawił prawidłowego stanu faktycznego sprawy, co podważa zaufanie do organów państwa; organ błędnie formułuje treść wniosku, który złożyła; nie podaje dlaczego zlekceważył jej prawo (jako pełnomocnika męża J. G. - interwenienta ubocznego po stronie powoda) do zapoznania się z dokumentami procesowymi, zaś udostępnił dane wrażliwe jej i jej małżonka osobie nieuprawnionej tj. H. P.; decyzja nie spełnia wymagań art. 107 K.p.a.; nie wyjaśniono, dlaczego organ nie udostępnia jej dokumentów z postępowania skargowego (które było faktycznie postępowaniem kontrolnym), dlaczego uważa za informację publiczną "Rejestr osób zapoznających się z aktami ", dlaczego nie wyjaśnia jaki faktycznie charakter ma wpis w rejestrze dokonany przez urzędniczkę a dotyczący nieuprawnionego przeglądania akt przez H. P.; nie wyjaśnił też dlaczego takich informacji nie ma w aktach sprawy [...]. Końcowo wniosła o wyciągnięcie konsekwencji w stosunku do winnych łamania prawa w Sądzie Okręgowym w O. i Sądzie Rejonowym w O.

Decyzją z dnia [...] października 2016 r. Prezes Sądu Apelacyjnego w B. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

Organ odwoławczy ustalił, że w piśmie z dnia [...] czerwca 2016 r. G. L. w trybie dostępu do informacji publicznej wniosła o udzielenie przez Prezesa Sądu Okręgowego w O. informacji w postaci kserokopii/fotokopii kart "Rejestru osób zapoznających się z aktami" z dnia 13 i 14 marca 2014 r., jak również innej dokumentacji związanej z postępowaniem skargowym. Wniosek dotyczył także kwestii administrowania danymi osobowymi zawartymi w aktach sądowych oraz nieprawidłowości czynności podejmowanych w sprawach sądowych bezpośrednio dotyczących interesu jej lub jej męża. Zwróciła się także o podanie imienia i nazwiska pracowników, którzy udostępnili osobie nieuprawnionej akta o sygnaturze [...].

Jak wskazał organ odwoławczy, powyższy wniosek został załatwiony w ten sposób, że: w piśmie z dnia [...] września 2016 r. sygn. [...] Prezes Sądu Okręgowego w O. poinformował stronę kto jest administratorem danych osobowych zawartych w aktach [...], podtrzymał swoje stanowisko odnośnie braku możliwości udostępnienia akt postępowania skargowego, wskazał kto udostępnił i za czyją zgodą akta [...] w dniu 13 i 14 marca 2014 r., podkreślił, że wyżej wskazaną decyzją pierwszoinstancyjną z dnia [...] września 2016 r. odmówiono udostępnienia informacji publicznej w zakresie w jakim wniosek z dnia [...] czerwca 2016 r. dotyczył udostępnienia danych z rejestru.

Prezes Sądu Apelacyjnego wyjaśnił, że w trybie dostępu do informacji publicznej rozpoznaniu podlega jedynie kwestia udostępnienia kserokopii rejestru osób zapoznających się z aktami, który to rejestr – zgodnie z art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. - jest informacją publiczną. Zauważył, że dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniom ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy (art. 5 ust. 2 u.d.i.p), które to wyłączenie nie dotyczy osób pełniących funkcje publiczne w zakresie wskazanym w ustawie. Zdaniem organu odwoławczego, prywatność osoby fizycznej należy rozumieć szeroko, zaś jej ograniczenie jako sytuację wyjątkową. Ograniczenia te znajdują jednak swoją podstawę w konstytucyjnie gwarantowanym prawie do ochrony życia prywatnego, mogą być ustanawiane tylko w drodze ustawy i tylko na warunkach wskazanych w art. 31 ust. 3 Konstytucji RP. Ustawą wprowadzającą ograniczenia jest m.in. ustawa o ochronie danych osobowych, w której art. 6 zdefiniowano dane osobowe jako wszelkie informacje dotyczące zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osoby fizycznej. Zdaniem organu odwoławczego, żądany "Rejestr osób zapoznających się z aktami" zawiera dane o których mowa w art. 6 u.o.d.o. Ich zanonimizowanie na potrzeby załatwienia wniosku, w jego ocenie, wydaje się bezcelowe i byłoby działaniem pozornym. Organ ten przyznał, że w sprawie bezsporny jest fakt udostępnienia akt sądowych osobie trzeciej.

W spornej kwestii udostępnienia akt postępowania skargowego wskazano, że w piśmie z dnia [...] września 2016 r. Prezes Sądu Okręgowego w O. podtrzymał stanowisko, że wnioskowane dokumenty, jako dokumenty wewnętrzne, nie stanowią informacji publicznej i nie podlegają udostępnieniu w trybie u.d.i.p. W takim też przypadku brak jest podstaw do wydania decyzji odmownej na podstawie art. 16 u.d.i.p., natomiast stronie należy się informacja w tym zakresie. Taką informacją było pismo z dnia [...] września 2016 r.

W konkluzji organ odwoławczy wskazał, że odniesiono się do całości wniosku z dnia [...] czerwca 2016 r., decyzja pierwszoinstancyjna spełnia wymagania art. 107 K.p.a., zaś kontroli odwoławczej podlega ona wyłącznie w zakresie w jakim orzeka o odmowie udostępnienia kserokopii rejestru.

Skargę na rozstrzygnięcie odwoławcze złożyła do sądu administracyjnego G. L. Zarzuciła:

- naruszenie art. 7 i 8 K.p.a. poprzez niewyjaśnienie i niepodanie faktycznej treści wniosku z dnia [...] czerwca 2016 r., w którym – jak wskazała – podtrzymała wcześniejsze wnioski złożone przez nią jako pełnomocnika męża J. G. -interwenienta ubocznego w procesie cywilnym [...]. Podtrzymanie wcześniejszych wniosków dotyczy żądania udostępnienia rejestru w zakresie, w jakim zawiera on informacje o udostępnieniu osobie nieuprawnionej kserokopii akt sprawy cywilnej. Powtórzyła, że chodziło jej także o udostępnienie materiałów z postępowania skargowego, dopiero zaś, gdy te wnioski nie zostałyby uwzględnione – zażądała potraktowania ich jako wniosków w trybie dostępu do informacji publicznej;

- naruszenie art. 7 K.p.a. w związku z art. 1 u.d.i.p. poprzez błędne ustalenie, że sporny rejestr udostępnień (według obowiązującego wówczas Regulaminu Czytelni akt podpisanego przez Wiceprezesa Sądu okręgowego w O. P. M. (pkt 17 Regulaminu), ma charakter informacji publicznej, podczas gdy ma on charakter dowodu procesowego na okoliczność udostępnienia akt do wglądu;

- naruszenie art. 138 § 1 K.p.a. w związku z art. 5 ust. 2 i art. 16 ust. 1 u.d.i.p. oraz art. 107 K.p.a. i art. 9 K.p.c. poprzez utrzymanie w mocy decyzji opartej na błędnym ustaleniu, że dane z rejestru ze względu na prywatność nie mogą być udostępnione oraz ze względu na pominięcie w decyzji części wniosku w zakresie dotyczącym akt postępowania tzw. skargowego.

W uzasadnieniu skargi wskazała, że zażądane materiały postępowania skargowego powstały na skutek jej skargi na bezprawne udostępnienie akt cywilnych osobie nieuprawnionej. Natomiast zażądane przez nią dokumenty sprowadzają się do: formularza wniosku z datą [...] marca 2014 r. zawierającego prośbę o umożliwienie zrobienia fotokopii z akt, z potwierdzonym podpisem H. P. i informacją, że fotokopie miały być wykonane w dniu [...] marca 2014 r. Nadto, jak wskazała, na formularzu jest imienna pieczątka sekretarki Wydziału I Cywilnego Sądu Okręgowego w O. M. S. z nieczytelnym podpisem odręcznym na tej pieczątce i pieczątka Wydziału I Cywilnego , a obok napis: "zgoda na fotokopie z up. Kierownika". Jak wskazała, kierowane do niej pisma Wiceprezesa SO (z dnia [...] listopada 2015 r. i [...] grudnia 2015 r., sygn. [...]) potwierdzają zasadność jej skargi, jednakże późniejsza korespondencja z osobami funkcyjnymi w Sądzie Okręgowym wzbudza uzasadnione podejrzenia i rodzi konieczność zapoznania się z materiałami jakie zebrane zostały przez Prezesa SO dla wyjaśnienia skargi. Wskazała, że wymieniła dokładnie o jakie karty chodzi z materiałów tzw. skargowych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko z uzasadnienia zaskarżonej decyzji. Wskazał też, że sprawa o udostępnienie informacji publicznej mogła dotyczyć wyłącznie udostępnienia rejestru, natomiast udostępnienie akt sprawy skargowej nie mogło być objęte zakresem przedmiotowego postępowania.

W piśmie z dnia [...] stycznia 2017 r. Skarżąca podtrzymała skargę oraz dodatkowo wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji. Oświadczyła, że jej wniosek z dnia [...] czerwca 2016 r. w zakresie udostępnienia w trybie dostępu do informacji publicznej materiałów pozostałych niż wymienia je zaskarżona decyzja nie został załatwiony. Nic na ten temat nie ma w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wyjaśniła, że faktycznie chodziło jej o udostępnienie informacji o to komu udostępniano akta, bowiem – jak się później dowiedziała, a co wiedział Prezes Sądu Okręgowego – rejestr o nazwie "Rejestr osób zapoznających się z aktami" (faktycznie rejestr akt udostępnianych do wglądu) jeszcze nie istniał. Rejestr ten powstał w 2016 r. po jej interwencji w sprawie udostępnienia akt osobie nieuprawnionej. Podsumowała, że "nie można odmówić udostępnienia informacji z kserokopii dokumentacji nieistniejącej nawet z nazwy". W pozostałym zakresie pismo precyzujące zawiera zarzuty dotyczące udzielonego radcy prawnemu przez Wiceprezesa Sądu Apelacyjnego w B. pełnomocnictwa (co do jego zakresu, osoby upoważniającej), nieprzekazania skargi w terminie sądowi administracyjnemu (wniosła o wymierzenie grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), błędnego określenia przedmiotu odmowy udostępnienia informacji publicznej (wnioskowała o udostępnienie informacji publicznej a nie rejestru). Zarzuciła błędną organizację udostępniania akt w Sądzie Okręgowym w O. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...].02.2017 r., na podstawie art. 57 § 3 p.p.s.a. wydzielono z pisma skarżącej z dnia [...].01.2017 r. wniosek o wymierzenie grzywny organowi i zarejestrowano jako sprawę o sygnaturze akt [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 24.01.2017 r., sygn.II SA/Bk 815/16 – oddalił skargę, bowiem zaskarżona decyzja odmowna wydana na podstawie art. 16 u.d.i.p. nie narusza prawa.

Przede wszystkim Sąd podkreślił, że we wniosku z dnia [...] czerwca 2016 r. Skarżąca wyraźnie wskazała, iż wnosi o udostępnienie "w formie kserokopii informacji z "Rejestru osób zapoznających się z aktami" z dnia 13 i 14 marca 2014 r. co do udostępnienia akt" (chodzi o akta sprawy cywilnej [...]). Wnosiła zatem o kserokopie rejestru ze wskazanych konkretnie dat. Z kolei w piśmie precyzującym z dnia [...] stycznia 2017 r. wskazała, że nie posiadała wiedzy w dniu składania powyższego wniosku o faktycznym nieistnieniu rejestru w kształcie w jakim istnieje obecnie.

Odnośnie tej kwestii Sąd uznał, że niezależnie od prawidłowości określenia przez Skarżącą przedmiotu żądania organ miał obowiązek ustosunkować się do tego żądania w kształcie (brzmieniu) mu przedstawionym. Sprecyzowanie wniosku czy szczegółowe wyjaśnienie intencji strony już po wniesieniu skargi nie może mieć wpływu na ocenę legalności zaskarżonych decyzji, które odnosiły się wprost do żądania wniosku;

- wątpliwości skarżącej co do składu orzekającego w sprawie niniejszej Sąd stwierdził jako niezasadne treść pełnomocnictwa udzielonego radcy prawnemu do występowania w sprawie niniejszej przez Wiceprezes Sądu Apelacyjnego w B., ani posiadanie przez tę osobę uprawnień do udzielenia takiego upoważnienia nie budziła, zdaniem Sądu, wątpliwości. Zgodnie z art. 22 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych, prezes sądu apelacyjnego kieruje sądem i reprezentuje go na zewnątrz. Zastępuje go wiceprezes (art. 27b § 1). Nie ma wątpliwości, że organy te są również uprawnione do udzielania upoważnienia do występowania w ich imieniu profesjonalnym pełnomocnikom procesowym. Natomiast określenie w pełnomocnictwie "Skarb Państwa - Sąd Apelacyjny w B." jest co prawda wskazaniem cywilistycznym, gdyż organem w sprawie niniejszej jest Prezes Sądu Apelacyjnego, natomiast w żaden sposób nie podważa udzielonego pełnomocnictwa;

- Sąd podkreśla, że wniosek o wymierzenie grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – nie mógł zostać rozpoznany w sprawie II SA/Bk 815/16, bowiem podlega rozpoznaniu w odrębnym trybie. Został zatem przekazany do zarejestrowania i odrębnego procedowania;

- Sąd wskazał,, że utrwalone jest w orzecznictwie sądów administracyjnych stanowisko, zgodnie z którym akta postępowania skargowego uregulowanego w Dziale VIII K.p.a. (tzw. skarga obywatelska) oraz ich treść nie stanowią informacji publicznej (vide wyrok NSA z dnia 18 listopada 2016 r., I OSK 1521/15, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl, powoływanej dalej w skrócie jako CBOSA). Co prawda, jak wynika z nadesłanych akt administracyjnych (vide pismo Prezesa SO w O. z dnia [...] grudnia 2015 r.) prezesi sądów powszechnych rozpoznają skargi obywatelskie na działanie sądu na innej podstawie (rozporządzenie wydane na podstawie delegacji z art. 41e ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych), jednakże nadal jest to postępowanie skargowe a nie typowe jurysdykcyjne postępowanie administracyjne. Zatem także akta takiego postępowania skargowego nie podlegają udostępnieniu w trybie dostępu do informacji publicznej. W konsekwencji, jeśli wniosek z dnia [...] czerwca 2016 r. zawierał żądanie w tym zakresie (udostępnienia kserokopii akt postępowania skargowego czy innych informacji z tego postępowania), nie było podstaw do rozpoznania tego konkretnego żądania w trybie u.d.i.p. Prezesi sądów działających w sprawie niniejszej jako organy administracji nie byli zatem zobowiązani, a nawet nie mogli z narażeniem się na nieważność swojego rozstrzygnięcia, orzekać w przedmiocie wniosku o udostępnienia materiałów postępowania skargowego. Dodać należy też, że postępowanie skargowe (kontrola jego toku, sposobu jego zakończenia) nie podlega kognicji sądów administracyjnych (vide np. postanowienie z dnia 14 października 2016 r., I OSK 2091/16, CBOSA). W takiej sytuacji, poza kontrolą tutejszego Sądu pozostała kwestia czy Prezesi sądów występujący w sprawie niniejszej jako organy administracji w ogóle ustosunkowali się do wniosku z dnia [...] czerwca 2016 r. w zakresie żądania udostępnienia materiałów z postępowania skargowego, czy zrobili to w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji czy odrębnym pismem.

Zdaniem Sądu, w sprawie II SA/Bk 815/16, należało zgodzić się, ze stanowiskiem organu odwoławczego, że mimo szerokiego ujęcia terminu "informacja publiczna" i dostępu do niej, nie jest to prawo niepodlegające ograniczeniom. Zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych i podlega ona udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w tej ustawie. Bez wątpienia informacją o sprawach publicznych podlegającą udostępnieniu jest każda informacja o organizacji i zasadach działania organów władzy publicznej, a także o organach i osobach sprawujących w nich funkcje i kompetencje, jak i o zasadach funkcjonowania tych podmiotów, prowadzonych rejestrach, ewidencjach i archiwach oraz zasadach ich udostępniania. Wynika to wprost z art. 6 ust. 1 pkt 2b, pkt 2d i pkt 3f u.d.i.p. W tym zatem kontekście rejestr (spis, ewidencja) osób zapoznających się z aktami sprawy sądowej – zawiera informacje o organizacji i sposobie działania organu (sądu), bowiem dokumentuje sposób udostępniania akt prowadzonych postępowań przez podmiot władzy publicznej (władzy sądowniczej).

Sąd zauważył jednakże, że trafnie organy wskazały, że w tej konkretnej sprawie wystąpiły przesłanki uzasadniające odmowę udostępnienia informacji publicznej z powołaniem się na ochronę danych identyfikujących prywatność osoby zapoznającej się z aktami. Zażądane kserokopie rejestru, a nawet jeśli tegoż rejestru jeszcze formalnie nie prowadzono – to zażądane kserokopie informacji o osobach zapoznających się z aktami, bez wątpienia zawierają dane identyfikujące. Wskazały je organy jako: sygnaturę akt, datę i godzinę przeglądania akt, imię i nazwisko przeglądającego, numer dowodu tożsamości, czytelny podpis osoby przeglądającej akta. Na podstawie tych danych istnieje możliwość zidentyfikowania konkretnego podmiotu, co prowadzić powinno do odmowy udostępnienia żądanej informacji jako nieodnoszącej się wprost do działania organu administracji publicznej, bo dotyczącej osób prywatnych, spoza tego organu. Czym innym jest bowiem, będący informacją publiczną, fakt prowadzenia rejestru, imię i nazwisko osoby zatrudnionej w podmiocie publicznym prowadzącym ten rejestr i osoby udostępniającej akta (w tym zakresie Skarżąca uzyskała informację w pismach m.in. z dnia [...] września 2016 r., [...] listopada 2015 r.), a czym innym informacja o podmiotach spoza sfery władzy publicznej zapoznających się z aktami sprawy. Te ostatnio wskazane dane, zdaniem składu orzekającego w sprawie niniejszej, podlegają ograniczeniu w udostępnieniu na zasadach określonych w ustawie o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych (art. 5 ust. 1 u.d.i.p.), w tym przypadku ze względu na prywatność osoby fizycznej uprawnionej do ochrony jej danych osobowych. Uprawnienie do tej ochrony wynika z art. 1 ust. 1 u.o.d.o., która to ustawa w przepisie art. 6 ust. 1 definiuje dane osobowe jako wszelkie informacje dotyczące zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osoby fizycznej.

W konsekwencji Sąd oddalił skargę w sprawie II SA/Bk 815/16. Wyrok powyższy stał się prawomocny.

Pismem z dnia [...].01.2017 r. skarżąca G. L. zgłosiła w sprawie II SA/Bk 815/16 szereg wniosków procesowych, między innymi wniosek o wymierzenie grzywny Prezesowi Sądu Apelacyjnego w B. w związku z nieprzekazaniem sądowi całości akt w sprawie w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 10.02.2017 r. (k. 68 akt sądowych w sprawie II SA/Bk 815/16) na podstawie art. 57 §3 p.p.s.a. wydzielono z wyżej wymienionego pisma skarżącej wniosek o wymierzenie organowi grzywny do odrębnego rozpatrzenia, nadając sprawie sygnaturę II SO/Bk 6/17.

Strona skarżąca zarzuciła organowi naruszenie art. 54 § 2 p.p.s.a. poprzez między innymi doręczenie odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych przez pełnomocnika, który zdaniem G. L., nie miał umocowania do reprezentowania organu.

W odpowiedzi na skargę Prezes Sądu Apelacyjnego w B. wniósł o odstąpienie od wymierzania grzywny, podnosząc, iż spełnione zostały zasady przesłanki z art. 54 § 2 p.p.s.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Wniosek o wymierzenie organowi grzywny nie jest uzasadniony.

Stosownie do treści art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r:,'póz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "ustawą", organ którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W razie niezastosowania się przez organ administracji publicznej do powyższego obowiązku sąd na podstawie art. 55 § 1 ustawy może orzec

o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Warunkiem orzeczenia w tym przedmiocie jest złożenie przez skarżącego wniosku, w którym domaga się on nałożenia na organ grzywny.

W tym miejscu podkreślić należy, iż wyłączną materialnoprawną przesłanką orzeczenia przez sąd o wymierzeniu organowi grzywny jest niewypełnienie obowiązków z art. 54 § 2 w terminie określonym w tym przepisie. Wymierzenie grzywny organowi może zatem nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązków, nawet jeżeli dopełnienie obowiązku wynikającego z przywołanego na wstępie art. 54 § 2 nastąpiło jeszcze przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie ma bowiem charakter mieszany, tj. dyscyplinujące - restrykcyjny (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 1024/06, ONSA i WSA, nr 6 z 2006, póz. 156, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 23 kwietnia 2008 r., sygn. akt II SOAA/a 8/08). Nadto wskazać należy, że użyte w art. 55 § 1 powołanej ustawy sformułowanie "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej sprawie Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, tj.: przyczyny niewypełnienia obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi oraz okoliczność czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (tak: T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 259).

Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy -wbrew twierdzeniom i argumentom podnoszonym we wniosku przez skarżącą, że Prezes Sądu Apelacyjnego wypełnił obowiązki, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy, w terminie określonym w tym przepisie, jedynie wskazanym w skardze, jako podstawa niniejszej skargi. Organ zastosował się zasadnie do treści przepisu art. 54 § 2 p.p.s.a. uznając, iż przy wydaniu decyzji należy stosować przesłanki z wyżej wymienionego artykułu.

W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest bowiem, że skarga G. L. na decyzję Prezesa Sądu Apelacyjnego w B. z dnia [...].10.2016 r. wpłynęła do siedziby organu w dniu [...] listopada 2016 r.

Fakt ten potwierdza prezentata organu umieszczona na pierwszej stronie przedmiotowej skargi (k. 1 akt sądowych, II SA/Bk 815/16). Zatem termin na przekazanie skargi wraz z. odpowiedzią na skargę i aktami sprawy upłynął w dniu [...] grudnia 2016 r., ale 18.12.2016 r. - to niedziela, a więc termin upłynął [...].12.2016 r. Jak wynika zaś z akt sprawy zarejestrowanej pod sygnaturą akt II SA/Bk 815/16, skarga ta została przekazana przez Prezesa Sądu Apelacyjnego w B. w dniu [...] grudnia 2016 r. Wraz ze skargą organ złożył także odpowiedź na skargę oraz akta administracyjne.

W omawianym przypadku wskazane wyżej okoliczności świadczą o zachowaniu przez organ ustawowego trzydziestodniowego terminu.

W tym miejscu zauważyć należy, że organ przekazał wszystkie dokumenty, o których stanowi wspomniany na wstępie przepis art. 54 § 2 ustawy, a mianowicie skargę, odpowiedz na nią oraz akta administracyjne. Nie można zatem mówić, że organ nie wykonał omawianego obowiązku lub wykonał go częściowo. Ocena natomiast prawidłowości ustanowienia pełnomocnika organu w tym jego kompletność stanowiła przedmiot badania we wszczętym na skutek wniesionej skargi postępowania sądowoadministracyjnego, zakończonego wydaniem przez tutejszy Sąd prawomocnego wyroku z dnia 24.01.2017 r., sygn.. akt II SA/Bk 815/16 oddalającego skargę.

W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że w okolicznościach niniejszej sprawy nie wystąpiła przesłanka uzasadniająca wymierzenie grzywny w trybie art. 55 § 1 p. p. s. a. Sankcja przewidziana w powołanym przepisie, co jest w sprawie istotne- jest dolegliwością związaną z samym niewykonaniem obowiązku przekazania w terminie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Mając powyższe na uwadze i z mocy powołanych przepisów Sąd orzekł jak w postanowieniu.