Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 33/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2013-05-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zobowiązano do dokonania czynności
Powołane przepisy: article: art. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski Sędziowie Sędzia WSA Lidia Serwiniowska (spr.) Sędzia NSA Julia Szczygielska Protokolant Dorota Hurman po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z/s w P. na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej we W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Dyrektora Izby Skarbowej we W. do rozpoznania wniosku [...] sp. z o.o. z/s w P. z dnia 31 sierpnia 2012 r. w terminie 14 dni od chwili zwrotu akt wraz z odpisem prawomocnego wyroku, II. stwierdza, że bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej we W. w rozpoznaniu wniosku [...] sp. z o.o. z/s w P. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. odstępuje od orzeczenia o wymierzeniu Dyrektorowi Izby Skarbowej we W. grzywny; IV. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej we W. na rzecz [...] sp. z o.o. z/s w P. kwotę 357 (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

W dniu 3 września 2012 r. do Dyrektora Izby Skarbowej we W. wpłynęło datowane na 31 sierpnia 2012 r. pismo [...] sp. z o.o. w P., dalej: skarżąca, zawierające w swej treści żądanie udostępnienia informacji publicznej i danych osobowych. W zakresie udostępnienia informacji publicznej skarżąca zwróciła się o udzielenie w formie pisemnej:

a) informacji czy Izba Skarbowa we W. korzysta (w tym informacji od jakiej daty korzysta) lub korzystała (w tym informacji w jakim okresie korzystała) z dostępu do zawartości serwisów internetowych: Allekontrola.pl, e-kontrola.pl i archiwumallegro.pl, w tym do baz danych dostępnych za pośrednictwem tych serwisów (w szczególności zawierających dane dotyczące aukcji internetowych, przeprowadzanych na internetowej platformie aukcyjnej "[...]") lub z dostępu do oprogramowania udostępnianego przez osoby prowadzące te serwisy i umożliwiającego dostęp do danych dotyczących aukcji internetowych, przeprowadzanych na internetowej platformie aukcyjnej "[...]",

b) informacji na jakiej podstawie prawnej Izba Skarbowa we W. korzysta lub korzystała z dostępu do (Zawartości serwisów internetowych: Allekontrola.pl, e- kontrola.pl i archiwumallegro.pl, w tym do baz danych dostępnych za pośrednictwem tych serwisów (w szczególności zawierających dane dotyczące aukcji internetowych, przeprowadzanych na internetowej platformie aukcyjnej "[...]") lub z dostępu do oprogramowania udostępnianego przez osoby prowadzące te serwisy i umożliwiającego dostęp do danych dotyczących aukcji internetowych, przeprowadzanych na internetowej platformie aukcyjnej "[...]",

c) informacji jakie koszty (w jakiej kwocie) poniosła Izba Skarbowa we W. w związku z uzyskaniem dostępu do zawartości serwisów internetowych: Allekontrola.pl, e-kontrola.pl i archiwumallegro.pl, w tym do baz danych dostępnych za pośrednictwem tych serwisów (w szczególności zawierających dane dotyczące aukcji internetowych, przeprowadzanych na internetowej platformie aukcyjnej "[...]") lub uzyskaniem dostępu do oprogramowania udostępnianego przez osoby prowadzące te serwisy i umożliwiającego dostęp do danych dotyczących aukcji internetowych, przeprowadzanych na internetowej platformie aukcyjnej "[...]", a także informacji jakie koszty Izba Skarbowa we W. ponosi okresowo w związku z korzystaniem z dostępu do zawartości wspomnianych serwisów internetowych lub z dostępu do oprogramowania, o którym mowa powyżej,

d) informacji jakie dane dotyczące aukcji internetowych, przeprowadzanych na internetowej platformie aukcyjnej "[...]", Izba Skarbowa we W. pobiera (lub z jakich korzysta) w związku z korzystaniem z dostępu do zawartości serwisów internetowych: Allekontrola.pl, e- kontrola.pl i archiwumallegro.pl, w tym do baz danych dostępnych za pośrednictwem tych serwisów (w szczególności zawierających dane dotyczące aukcji internetowych, przeprowadzanych na internetowej platformie aukcyjnej "[...]") lub w związku z korzystaniem z dostępu do oprogramowania udostępnianego przez osoby prowadzące te serwisy i umożliwiającego dostęp do danych dotyczących aukcji internetowych, przeprowadzanych na internetowej platformie aukcyjnej "[...]",

e) informacji o celach, w jakich Izba Skarbowa we W. korzysta z dostępu do zawartości serwisów internetowych: Allekontrola.pl, e-kontrola.pl i archiwumallegro.pl, w tym do baz danych dostępnych za pośrednictwem tych serwisów (w szczególności zawierających dane dotyczące aukcji internetowych, przeprowadzanych na internetowej platformie aukcyjnej "[...]") lub z dostępu do oprogramowania udostępnianego przez osoby prowadzące te serwisy i umożliwiającego dostęp do danych dotyczących aukcji internetowych, przeprowadzanych na internetowej platformie aukcyjnej "[...]",

oraz o:

f) udostępnienia kopii umów cywilnoprawnych zawartych przez Izbę Skarbową we W., których przedmiotem jest uzyskanie przez Izbę Skarbową we W. dostępu do zawartości serwisów internetowych: Allekontrola.pl, e-kontrola.pl i archiwumallegro.pl, w tym do baz danych dostępnych za pośrednictwem tych serwisów i zawierających dane dotyczące aukcji internetowych, przeprowadzanych na internetowej platformie aukcyjnej "[...]" lub uzyskanie dostępu do oprogramowania udostępnianego przez osoby prowadzące te serwisy i umożliwiającego dostęp do danych dotyczących aukcji internetowych, przeprowadzanych na internetowej platformie aukcyjnej "[...]".

Odnośnie danych osobowych skarżąca zwróciła się o przekazanie informacji o osobach, umożliwiających Izbie Skarbowej we W. dostęp do narzędzi internetowych, których dotyczyło żądanie udostępnienia informacji publicznej tj. serwisów Allekontrola.pl, e-kontrola.pl i archiwumallegro.pl. Wnioskodawca zażądał podania danych o współpracownikach, klientach lub kontrahentach Izby Skarbowej we W. w postaci:

g) imion i nazwisk,

h) adresów zamieszkania (ulica, numer domu, miejscowość, kod pocztowy, poczta),

i) adresów do korespondencji (ulica, numer domu, miejscowość, kod pocztowy, poczta),

j) numerów telefonów,

k) adresów poczty elektronicznej (e-mail) którzy:

I) umożliwiają Izbie Skarbowej we W. dostęp do zawartości serwisów internetowych: Allekontrola.pl, e-kontrola.pl i archiwumallegro.pl, w tym do baz danych dostępnych za pośrednictwem tych serwisów i zawierających dane dotyczące aukcji internetowych, przeprowadzanych na internetowej platformie aukcyjnej "[...]",

m) umożliwiają Izbie Skarbowej we W. dostęp do oprogramowania udostępnianego przez osoby prowadzące serwisy internetowe Allekontrola.pl, e- kontrola.pl i archiwumallegro.pl oraz umożliwiającego dostęp do danych dotyczących aukcji internetowych, przeprowadzanych na internetowej platformie aukcyjnej "[...]"; n) prowadzą serwisy internetowe Allekontrola.pl, e-kontrola.pl i archiwumallegro.pl.

Skarżąca jako uzasadnienie wniosku o udostępnienie informacji publicznej oraz danych osobowych wskazała konieczność obrony swoich praw naruszonych: przez zbieranie danych dotyczących aukcji internetowych, przeprowadzanych na internetowej platformie aukcyjnej "[...]" oraz przez korzystanie z narzędzi internetowych w postaci serwisów "Allekontrola.pl, archiwumallegro.pl i e-kontrola.pl., które umożliwiają zbieranie i wykorzystywanie wspomnianych danych o aukcjach internetowych. Wnioskodawca wskazał również, iż uzyskane informacje zostaną wykorzystane w działaniach mających ochronę praw przysługujących Spółce, w szczególności w dochodzeniu roszczeń na drodze sądowej.

Dyrektor Izby Skarbowej we W. rozpatrzył wniosek skarżącej z dnia 31 sierpnia 2012 r. i wystosował w dniu 17 września 2012 r. do wnioskodawcy pismo, które zawierało oddzielne stanowisko w części dotyczącej udostępnienia informacji publicznej i oddzielne stanowisko w zakresie żądania danych osobowych. Dyrektor Izby Skarbowej we W. w swej odpowiedzi odnosząc się do żądania w zakresie udostępnienia informacji publicznej wskazał, iż w rzeczywistości wniosek nie dotyczy informacji publicznej, lecz realizacji celu osobistego - pozyskanie danych dla celów dowodowych w odrębnym postępowaniu. Skarżąca uzyskane w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej informacje chce wykorzystać do podjęcia działań, mających na celu ochronę praw przysługujących spółce, w tym obejmujących dochodzenie roszczeń w postępowaniu sądowym. Takie żądanie jest niezgodne z celem ustawy, którym miało być informowanie obywateli o sposobie i zasadach funkcjonowania podmiotów realizujących zadania publiczne, lub gospodarujących mieniem publicznym, w celu poprawy tego funkcjonowania. Ponadto wskazano na związek wniosku o udostępnienie żądanych informacji z odrębnym postępowaniem zainicjowanym skargą wnioskodawcy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku (sygn. akt II SAB/Gd 37/12) oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (sygn. akt II SAB/Wa 17/10). Dyrektor Izby Skarbowej we W. podkreślił, iż nie jest informacją publiczną taka informacja, która ma być wykorzystana celem wszczęcia innego postępowania.

Ustosunkowując się do części wniosku dotyczącego udostępnienia danych osobowych Dyrektor Izby Skarbowej we W. poinformował, że obecnie Izba Skarbowa we W. nie korzysta z usług (w zakresie wskazanym we wniosku) osób fizycznych, których możnaby uznać za jej "współpracowników", "klientów" lub "kontrahentów". Wobec powyższego nie możne również posiadać i przetwarzać danych osobowych tychże osób.

W dniu 9 października 2012 r. do Dyrektora Izby Skarbowej we W. wpłynęło pismo, w którym skarżąca - nawiązując do pisma organu z 17 września 2012 r. podtrzymała i doprecyzowała wniosek z dnia 31 sierpnia 2012 r. o udostępnienie informacji publicznych i danych osobowych. W treści pisma Spółka zakwestionowała stanowisko organu, iż żądane informacje (o które zwróciła się w trybie dostępu do informacji publicznej), zamierzała wykorzystać w odrębnym postępowaniu we własnej sprawie. Zaprzeczyła, również by jej żądanie udostępnienia informacji publicznej miało związek z postępowaniem zainicjowanym Jego skargą do Ministra Finansów. W uzasadnieniu pisma wskazano również (z powołaniem się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie), iż fakt podejrzeń organu co do wykorzystania informacji uzyskanych w trybie dostępu do informacji publicznej w innym postępowaniu sądowym pozostaje bez znaczenia dla kwalifikacji danej informacji jako informacji publicznej. Wnioskodawca zwrócił Dyrektorowi Izby Skarbowej we W. uwagę, iż pismo z 31 sierpnia 2012 r. zawiera dwa niezależne wnioski: o udostępnienie informacji publicznej oraz o udostępnienie danych osobowych, których rozpatrzenie następuje w oparciu o odrębne regulacje prawne i odrębne rozstrzygnięcia, w szczególności odmowa udostępnienia informacji publicznej winna przyjąć formę decyzji.

Dyrektor Izby Skarbowej we W. w odpowiedzi na pismo skarżącej z dnia 5 października 2012 r., pismem z 23 października 2012 r. poinformował, iż wniosek Spółki z dnia 31 sierpnia 2012 r. został już rozpatrzony pismem z dnia 17 września 2012 r. W uzasadnieniu organ wskazał, iż po załatwieniu sprawy wszczętej wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej i danych osobowych nie jest możliwym uzupełnianie, czy też doprecyzowanie takiego wniosku. Dyrektor Izby Skarbowej we W. wyjaśnił, iż w przypadku, gdy wniosek dotyczy udostępnienia informacji, które nie są informacją publiczną brak jest podstaw do zastosowania art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, a więc nie wydaje się decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej- w takim przypadku wystarczającym jest wyrażenie stanowiska przez organ w formie pisemnej. Organ wskazał również, iż skoro na mocy przepisów ustawy o ochronie danych osobowych dla rozpatrzenia żądania udostępnienia danych osobowych nie jest wymagana forma szczególna, a żądanie udostępnienia informacji nie dotyczy informacji publicznej to nie jest wadliwym ustosunkowanie się do obu żądań jednym pismem z powołaniem w odrębnych uzasadnieniach stosownych przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz ustawy o ochronie danych osobowych.

Pismem z dnia 28 stycznia 2013 r. skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Dyrektora izby Skarbowej we W. i wniosła o zobowiązanie tego organu do udostępnienia żądanych informacji w formie pisemnej, które zostały wskazane we wniosku skarżącej z dnia 31 sierpnia 2012 r., uzupełnionego pismem z dnia 5 października 2012 r.

Skarżąca w treści skargi wykazała legitymację do wniesienia skargi na bezczynność organu w związku z nieudostępnieniem informacji publicznej, w szczególności poprzez brak obowiązku wyczerpania trybu wezwania do usunięcia naruszenia prawa.

Podniosła, że wniosek dotyczy informacji publicznej, w szczególności dokumentów, których organ używa do powierzonych przez prawo zadań. Uznano za błędne nieudostępnienie żądanych informacji (które zdaniem skarżącej stanowią informację publiczną) jedynie na podstawie przypuszczeń organów co do rzeczywistych, czy też potencjalnych działań wnioskodawcy. Arbitralne podejrzenia co do wykorzystania informacji w celach dowodowych, na potrzeby wszczęcia postępowania w jakiejś innej sprawie stanowi niekonstytucyjne ograniczenie dostępu do informacji publicznej. Uznano, że stanowisko organu (arbitralne) uzasadniające nieudostępnienie informacji nie jest związane z jakimikolwiek ograniczeniami prawa do informacji publicznej wskazanymi w art. 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej, ani z żadną stałą linia orzeczniczą sądów administracyjnych.

Skarżąca powołała się na orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wskazując, iż dla kwalifikacji informacji jako informacji publicznej nieistotne jest podejrzenie o wykorzystaniu uzyskanych informacji w innym postępowaniu sądowym.

Podkreślono, że w swoim wniosku i piśmie wskazywano na wykorzystanie informacji w celu ochrony praw przysługujących Spółce jedynie w odniesieniu do danych osobowych, a nie do informacji stanowiących informacje publiczną.

Sformułowano tezę, iż błędnym było załatwienie wniosku w formie zwykłego pisma, bowiem organ miał wyłącznie dwie alternatywne możliwości: udostępnienia informacji lub odmowy, udostępnienia w formie decyzji, w rezultacie nie udostępnienia informacji i nie wydania decyzji o odmowie organ pozostaje w bezczynności.

Zdaniem skarżącej wadliwym jest również nieuwzględnienie doprecyzowania wniosku dokonanego przez skarżącą pismem z 5 października 2012 r.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej we W. wniósł o odrzucenie, ewentualnie o oddalenie skargi.

Dokonując analizy argumentacji podniesionej w skardze na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej we W., wniesione zarzuty uznano za nieuzasadnione. Istotą sporu jest kwalifikacja żądanych przez skarżącą informacji jako informacji publicznej na gruncie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Podkreślono, że podmiot otrzymujący wniosek o udostępnienia informacji z powołaniem się na przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej w pierwszej kolejności ma obowiązek zweryfikować, czy żądana informacja ma charakter informacji publicznej - w takim przypadku do rozpatrzenia wniosku znajdą zastosowanie przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej, czy też informacją publiczną nie jest i procedura przewidziana w tej ustawie do takiego wniosku nie ma zastosowania. W przypadku wniosku skarżącej z 31 sierpnia 2012 r. w części, w której zażądano udzielenia informacji mających w jego mniemaniu przymiot informacji publicznej weryfikacja, o której była mowa w zdaniu poprzednim dała wynik negatywny - żądane informacje nie były informacjami publicznymi. Organ w całości podtrzymał w tej kwestii argumentację zawartą w piśmie z 17 września 2012 r.

Podkreślono, że wskazane przez skarżącą cele, dla których miałyby zostać wykorzystane żądane informacje - Dyrektor Izby Skarbowej we W. zasadnie uznał, iż cele te nie są tożsame z celem ustawy o dostępie do informacji publicznej. Skarżąca pozyskane informacje miała wykorzystać w celu ochrony swojego prywatnego interesu w toku innych postępowań (w tym sądowego), odrębnych od regulowanego przez ustawę o dostępie do informacji publicznej. Takie informacje nie mają charakteru informacji publicznej, nie mogą więc do nich znaleźć zastosowanie przepisy ustawy regulujące udzielanie informacji publicznej.

Prezentowany pogląd nie jest odosobniony i znajduje akceptację w orzecznictwie sądowoadministracyjnym.

Dyrektor Izby Skarbowej we W. podtrzymał również stanowisko, iż w przypadku gdy wniosek o udostępnienie informacji z powołaniem na ustawę o dostępie do informacji publicznej dotyczy informacji nie stanowiącej informacji publicznej, brak jest podstaw do zastosowania art. 16 ust. 1 ustawy - i wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej. W takim przypadku wystarczającym jest poinformowanie o podjętej przez organ kwalifikacji żądanej informacji w formie pisemnej, co też nastąpiło w sprawie, której dotyczy skarga na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej we W., co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądowoadministracyjnym.

Podkreślono, że na wniosek skarżącej z 31 sierpnia 2012 r. Dyrektor Izby Skarbowej we W. odpowiedział zachowując termin 14 dni z art. 13 ust. 1 ustawy, tak więc nawet w przypadku uznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, iż wniosek skarżącej dotyczył informacji publicznej to trudno zarzucić organowi pozostawanie w bezczynności.

W piśmie procesowym z dnia 28 lutego 2013 r. skarżąca podtrzymała wszystkie żądania, twierdzenia, argumenty i wnioski zawarte w skardze na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej we W. i przedstawiła swoje stanowisko odnośnie twierdzeń zawartych w odpowiedzi na skargę. Zdaniem skarżącej na uwagę zasługuje fakt, że w odpowiedzi na skargę nie zostały przedstawione żadne dowody potwierdzające istnienie po stronie skarżącej (realnego bądź nawet potencjalnego) zamiaru wykorzystania wnioskowanych informacji publicznych. Tym samym, pogląd jakoby skarżąca pozyskane informacje miała wykorzystać w celu swojego prywatnego interesu w toku innych postępowań (w tym sądowego), odrębnych od regulowanego przez ustawę o dostępie do informacji publicznej uznano za gołosłowne i nie poparte żadnymi dowodami. Jednocześnie wskazano, że orzeczenia powołane w skardze potwierdzają, że sądy administracyjne nie przyjmują poglądów reprezentowanych przez Dyrektora izby Skarbowej we W. ale też wyrażają stanowiska odmienne.

Pismem z dnia 14 marca 2013 r. Dyrektor Izby Skarbowej we W. odniósł się do stanowiska wyrażonego przez skarżącą w piśmie z dnia 28 lutego 2013 r.

W piśmie z dnia 5 kwietnia 2013 r. skarżąca podtrzymała argumentację zawartą w skardze i pismach procesowych i wniosła o przeprowadzenie przez Sąd postępowania dowodowego odnośnie celu, w jakim wniosek o udostępnienie informacji publicznej z dnia 31 sierpnia 2012 r. został przez skarżącą skierowany. Jak bowiem wskazano, kierując wniosek o udostępnienie informacji publicznej skarżąca pragnęła uzyskać informacje istotne dla interesu publicznego, w świetle naruszeń obowiązującego prawa, do jakich dochodzi zdaniem skarżącej, w związku z działaniem Izby Skarbowej we Wrocławiu, która wykracza poza swoje ustawowe kompetencje.

W odpowiedzi Dyrektor Izby Skarbowej we W. nadesłał pismo procesowe z dnia 18 kwietnia 2013 r., w którym odniósł się do argumentacji skarżącej wyrażonej w piśmie z dnia 5 kwietnia 2013 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Pismem z dnia 31 sierpnia 2012 r. skarżąca wniosła o udostępnienie informacji dotyczących korzystania przez Izbę Skarbową we W. z zawartości serwisów internetowych (Allekontrola.pl, e-kontrola.pl i archiwumallegro.pl) oraz kopii umów cywilnych zawartych przez Izbę, których przedmiotem jest uzyskanie dostępów do zawartości powyższych serwisów internetowych i danych osobowych zgromadzonych w zbiorze danych osobowych współpracowników, klientów lub kontrahentów Izby.

Przedmiot sprawy, określonej w tym piśmie, nie ulega zmianie w toku postępowania – żądanie wyrażone w powyższym piśmie i piśmie z dnia 5 października 2012 r. jest w istocie rzeczy tożsame. Izba Skarbowa odnosząc się do tego wniosku stwierdza w zakresie udostępnienia informacji publicznej, że to nie jest informacja publiczna gdyż ma służyć do indywidualnego celu w szczególności dane te miałyby być wykorzystane w procesach i innych postępowaniach. Odnośnie zaś udostępnienia danych osobowych Izba Skarbowa podaje, że obecnie nie korzysta z osób fizycznych wskazanych we wniosku. Oceniając powyższe należało zatem stwierdzić, że w ustawie o dostępie do informacji publicznej jedynie udostępnienie informacji przetworzonej uzależniono od dodatkowej przesłanki: "jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego".

Podzielić więc w pełni należy ten nurt orzeczniczy w dotychczasowej judykaturze, który każe realizację wniosku o udostępnienie informacji publicznej łączyć tylko z trzema kategoriami prawnymi: uprawnionym, podmiotem zobowiązanym i publicznym charakterem informacji.

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej, w art. 61 ust. 1, stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (ust. 2). Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2 może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawie ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (ust. 3). Ustawa o dostępie do informacji publicznej, będąca rozwinięciem konstytucyjnego prawa do informacji publicznej, reguluje zasady i tryb dostępu do informacji, mających walor informacji publicznych, wskazuje, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu, i kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione. Zgodnie z art. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w ustawie. W świetle ugruntowanego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego informację publiczną stanowi każda wiadomość wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne a także inne podmioty, które tę władzę realizują, bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa, w zakresie swych kompetencji. Informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów, odnoszących się do organu władzy publicznej, związanych z nim bądź w jakikolwiek sposób go dotyczących. Są nią zarówno treść dokumentów bezpośrednia przez organ wytworzona, jak i te, które używa się przy realizacji przewidzianych prawem zadań (także te, które tylko w części go dotyczą), nawet gdy nie pochodzą wprost od niego. Przy czym udostępnienie informacji publicznej następuje w formie czynności materialno-technicznej, zaś obowiązek wydania decyzji administracyjnej ustawodawca przewidział tylko w takim wypadku, gdy informacja, której udostępnienia żąda określony podmiot jest informacją publiczną, lecz organ odmawia jej udostępnienia. Jeżeli natomiast żądanie nie dotyczy informacji publicznej, organ powinien powiadomić pismem podmiot żądający udostępnienia informacji, że jego wniosek nie znajduje podstaw w przepisach prawa. Z kolei według przepisu art. 4 ust. 1 komentowanej ustawy obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: organy władzy publicznej, organy samorządów gospodarczych i zawodowych, podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.

Nie można absolutnie, zdaniem składu orzekającego, informacji takiej cechy odbierać jeśli miałaby być ona wykorzystana do celu indywidualnego.

Inaczej mówiąc: z punktu widzenia założeń konstytucyjnych, a także zamieszczonych w ustawie o dostępie do informacji publicznej, nie można udostępnianej informacji ograniczać tego rodzaju względami. Co się zaś tyczy kwestii danych osobowych żądanych przez skarżącą, zgromadzonych w zbiorze danych osobowych współpracowników, klientów lub kontrahentów Izby Skarbowej, to i ten wniosek nie został załatwiony przez organ zobowiązany. Izba Skarbowa stwierdziła bowiem, że obecnie nie korzysta z tych osób, ale z wniosku skarżącej wcale nie wynikało, że chodzi o sytuację kształtującą się w chwili odpowiadania na wniosek, lecz istniejącą także wcześniej. Reasumując Izba Skarbowa pozostaje bezczynna w tym zakresie wobec czego sytuację tę należy przerwać w sposób określony w podjętym orzeczeniu.

Należy w dalszym postępowaniu mieć na względzie, że skarżąca opiera swoje żądanie na dwóch podstawach prawnych: ustawie o dostępie do informacji publicznej i ustawie o ochronie danych osobowych.

Rozważenia zatem wymagać będzie, czy postępowania w tym zakresie nie należy rozdzielić załatwiając wymienione żądania wniosku oddzielnie. Wymagałoby to zatem dwóch odrębnych rozstrzygnięć.

Wobec powyższego na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej ppsa Sąd orzekł jak w pkt I sentencji wyroku.

Jednocześnie Sąd nie stwierdził by bezczynność w sprawie miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Stąd też Sąd nie wymierzył stosownej grzywny (art. 149 § 2 ppsa).

O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 200 ppsa.