Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 248/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2006-10-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ: Wojewoda

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Głowacki (spr.) Sędziowie WSA Krystyna Daniel NSA Andrzej Niecikowski Protokolant Joanna Kłos po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 października 2006 r. sprawy ze skarg J. K., J. C., R. C., H. K. i H. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia 17 stycznia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego skargi oddala


UZASADNIENIE

wyroku z dnia 4.10.2006 r.

Decyzją z dnia 17.01.2003 r. nr [...] Wojewoda [...] na podstawie art. 82 ust. 3 ustawy z 7.07.1994 r. Prawo budowlane oraz art. 138 § 1 pkt 3 kpa po rozpatrzeniu odwołań J. K. i "10 mieszkańców P." od decyzji z [...].09.2002 r. nr [...] Wójta Gminy P. zatwierdzającej projekt budowlany i wydającej dla [...] X GSM Sp. z o.o. pozwolenie na budowę stacji bazowej cyfrowej telefonii komórkowej X GSM zlokalizowanej na działce nr [...] w P. umorzył postępowanie odwoławcze. Wedle Wojewody [...] decyzja organu pierwszej instancji została doręczona stronom postępowania oraz przekazana do wiadomości osobom, które złożyły uwagi na etapie postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia. Pozostałe osoby nie brały udziału w postępowaniu administracyjnym jako strony i nie była do nich kierowana zaskarżona decyzja. Niemniej jednak J. K. i wyszczególnieni mieszkańcy P. wnieśli w terminie odwołania od decyzji. Odwołujący się nie wykazali, aby ich nieruchomości sąsiadowały z działką nr [...]. Wskazana lokalizacja stacji bazowej realizowana będzie na istniejącym już maszcie P. na działce nr [...]. Z raportu oddziaływania inwestycji na środowisko opracowanego dla stacji wynika, że pola elektromagnetyczne obszarów przekraczających dopuszczalne natężenia występować będą w przestrzeni niedostępnej dla ludzi. Pola nie występują poza terenem inwestowania i znajdują się w przestrzeni usytuowanej kilkadziesiąt metrów nad nimi. Działki odwołujących się znajdują się poza zasięgiem promieniowania elektromagnetycznego. W tym stanie rzeczy odwołujący się nie mają interesu prawnego ani obowiązku w sprawie pozwolenia na budowę stacji i nie są stronami w przedmiotowym postępowaniu.

Skargi od powyższej decyzji (zarejestrowane w przypadku skargi H. i H. K. do sygn. akt lI SA/Kr 430/03) złożone zostały przez J. K., R. i J. C. oraz osobno przez H. i H. K.. Wszyscy skarżący zarzucili, iż przedmiotowa inwestycja stwarza zagrożenie dla ich zdrowia i życia. Podnieśli, że już obecnie odczuwają szkodliwe oddziaływanie stacji i domagali się odszkodowania pieniężnego za utracone zdrowie. Protestowali także przeciwko dalszej rozbudowie stacji.

Wojewoda [...] wnosił o oddalenie skarg przedstawiając argumentację zawartą już w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Uczestnik [...] Sp. z o.o. w W. wnosił o odrzucenie lub oddalenie skarg.

Na rozprawie w dniu 4.10.2006 r. Sąd zarządził połączenie z niniejszą sprawą do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy ze skargi H. i H. K. o sygn. akt lI SA/Kr 430/03.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem tj. legalności kwestionowanego rozstrzygnięcia organu administracyjnego (art. 3 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Skargi nie zasługują na uwzględnienie, albowiem kontestowana decyzja nie narusza obowiązującego porządku prawnego. Wprawdzie uchybieniem organu wydającego zaskarżoną decyzję było niewłaściwe oznaczenie odwołujących bez przywołania ich tożsamości, tym niemniej z uzasadnienia decyzji tożsamość ta wynika - a zatem wskazane uchybienie nie może być kwalifikowane jako mające wpływ na wynik sprawy. U podstaw zaskarżonego rozstrzygnięcia legła ocena, iż odwołujący się nie mają interesu prawnego, ani też obowiązku, których dotyczyłoby postępowanie, a tym samym nie są jego stronami. Konstatacja ta jest uprawniona. Wprawdzie legitymację do wniesienia odwołania ma nie tylko strona, która brała udział w postępowaniu zakończonym decyzją, ale również i osoba, która wprawdzie nie brała udziału w postępowaniu, ale jest stroną w rozumieniu art. 28 kpa (wyrok NSA z 4.02.1993 r. SA/Kr 558/92) - jednakowoż odwołujący statusem strony nie mogą się legitymować. Jest bowiem poza sporem, iż nieruchomości będące przedmiotem ich własności nie graniczą z działką, na której realizowana jest inwestycja, a ponadto zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do przyjęcia, aby budowa przedmiotowej stacji bazowej i przyszłe funkcjonowanie owej stacji oddziaływało uciążliwie na działki odwołujących (wyrok NSA z 11.08.2000 r. IV SA 1355/98 - nie publ.). Interes prawny, którego istnienie warunkuje przyznanie osobie przymiotu strony w określonej sprawie musi bezpośrednio dotyczyć sfery prawnej podmiotu. Brak bezpośredniości wpływu sprawy na sferę prawną osoby nie pozwala na uznanie za stronę (postanowienie NSA z 30.05.1984 r., V SA 789/84 - nie publ, wyrok NSA z 10.03.1989 r. IV SA 1254/88 - nie publ.). Twierdzenia skarżących wskazujące na szkodliwe oddziaływanie realizowanej inwestycji na ich zdrowie uznane być musi w świetle reguł rządzących ocenę zgromadzonych w sprawie dowodów za gołosłowne. Przepisy kpa nie regulują wprawdzie podstaw, na których organ ma oprzeć ocenę, tym niemniej w doktrynie wskazuje się, że organ w tej ocenie winien kierować się wiedzą, zasadami życiowego doświadczenia i logicznego rozumowania. Ocena dowodów dokonana przez Wojewodę [...] wyznacznikom tym czyni zadość. W szczególności z raportu oddziaływania na środowisko sporządzonego przez biegłego z listy Wojewody [...] E. K. jednoznacznie wynika, iż obszary ponadnormatywnego oddziaływania na środowisko przy zachowaniu odpowiedniego marginesu bezpieczeństwa nie przekroczą 35 metrów od anten oraz wystąpią na wysokości powyżej 35m nad poziomem terenu, a w ich zasięgu nie znajdują się zabudowania i nie przebywają tam ludzie. Przedmiotowa stacja bazowa nie będzie szkodliwa dla środowiska i ludności i spełniać będzie wymagania określone w rozporządzeniu Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z 11.08.1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ochrony przed elektromagnetycznym promieniowaniem niejonizującym szkodliwym dla ludzi i środowiska (Dz.U. nr 107/98). Przeprowadzona kontrola poczynań organu wydającego zaskarżoną decyzję nie doprowadziła - w świetle przedstawionych wyżej motywów - do ujawnienia uchybień przepisom prawa materialnego czy procesowego mających wpływ na wynik sprawy, co skutkować musi oddaleniem skarg stosownie do treści art. 151 u. p. s. a w związku z art. 97 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.).