Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 95/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2010-02-23 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6157 Opłaty związane ze wzrostem wartości nieruchomości
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odmówiono przywrócenia terminu do uzupełnienia wpisu
Powołane przepisy: article: art.86 par 1 i art. 87 par 1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku Z.S., o przywrócenie terminu do uzupełnienia wpisu od skargi w dniu 23 lutego 2010 r. w sprawie ze skargi Z.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 5 listopada 2009r. Nr [...] w przedmiocie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia wpisu


UZASADNIENIE

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia [...] stycznia 2010r. skarżący Z.S. został wezwany, by w terminie siedmiu dni po rygorem odrzucenia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] listopada 2009r. Nr [...] uzupełnił wpis sądowy poprzez wpłacenie kwoty w wysokości 229 zł. Odpis tego zarządzenia został doręczony skarżącemu w dniu 28 stycznia 2010r., co wynika z potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach. Zatem termin do uzupełnienia wpisu upłynął dnia 4 lutego 2010r. Skarżący uzupełnił wpis 5 lutego 2010r.

Następnie pismem z dnia 9 lutego 2010r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia wpisu. W uzasadnieniu skarżący podał, że w dniu 18 grudnia 2009r. wpłacił kwotę 200 zł tytułem opłaty sądowej od wniesionej skargi, a następnie został wezwany do jej uzupełnienia o kwotę 229 zł. Skarżący podniósł, że w dniu otrzymania wezwania nie dysponował środkami finansowymi pozwalającymi na uzupełnienie wpisu. Podjął więc działania mające na celu uzyskanie potrzebnej kwoty, lecz w wyniku opóźnienia ze strony biura maklerskiego środki pieniężne pojawiły się na jego rachunku dopiero 5 lutego 2010r. Zdaniem skarżącego okoliczności te wskazują, że nie ponosi on winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia wpisu od skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie jest zasadny.

Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 § 1 i 2 ppsa wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 11 kwietnia 2008r. sygn. akt I OZ 246/08 (Lex Omega nr 479292) "Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy. Z brakiem winy mamy natomiast do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu."

Należy też podkreślić, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem "Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku" (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 28 czerwca 2007r., sygn. akt II OSK 479/07, Lex Omega nr 344095).

Skoro skarżący wnosi o przywrócenie terminu, a więc zastosowanie instytucji wyjątkowej powinien we wniosku w sposób przekonujący uprawdopodobnić zaistnienie takich okoliczności, z których wynikałoby, iż nie ponosi winy w uchybieniu terminu. Tymczasem z samej treści przedmiotowego wniosku o przywrócenie terminu wynika, że podczas biegu terminu do uzupełnienia wpisu skarżący posiadał środki finansowe pozwalające na uiszczenie brakującej części wpisu. Oświadczenie skarżącego wskazuje, że środki te znajdowały się na jego rachunku prowadzonym przez biuro maklerskie. Jak wskazano wyżej, strona dla dokonania czynności procesowej w terminie zobowiązana jest do podjęcia największego możliwego w danych okolicznościach wysiłku, a brak odpowiednich działań wskazuje na niedbalstwo strony, a co za tym idzie jej winę w uchybieniu terminu. Taka sytuacja w ocenie Sądu miała miejsce w niniejszej sprawie. Skoro bowiem skarżący, jak sam zresztą twierdzi, miał zgromadzone odpowiednie środki pieniężne na rachunku w biurze maklerskim, to jego obowiązkiem było dołożenie wszelkich starań, by środki te mogły być użyte w celu uzupełnienia wpisu w terminie. Co więcej, skarżący wiedział, że termin do uzupełnienia wpisu upływa w dniu 4 lutego 2010r. i dlatego, widząc, że pieniądze z jego rachunku maklerskiego nie znalazły się na jego rachunku bankowym w ostatnim dniu do uzupełnienia wpisu, zobowiązany był do podjęcia działań zmierzających do dochowania terminu np. uzyskania jednodniowej pożyczki, którą zwróciłby zaraz po otrzymaniu pieniędzy z rachunku maklerskiego. Zdaniem Sądu osoba należycie dbająca o swoje interesy w sytuacji, w której znajdował się skarżący, miała realne możliwości podjęcia takich działań, które pozwoliłyby na uzupełnienie wpisu w zakreślonym terminie. Skoro jednak skarżący tych działań nie podjął, można mu przypisać co najmniej niewielkie niedbalstwo, co z kolei prowadzi do wniosku, że skarżący ponosi winę w niedochowaniu terminu i dlatego też uzasadniona było odmowa przywrócenia terminu na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 § 2 ppsa.