Wyrok NSA, sygn. akt II GSK 1254/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-10-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Gry losowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone wyroki i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny
Powołane przepisy: article: § 14 ust. 4
journal: Dz.U. 2003 nr 102 poz 946
law: Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych.
article: art. 23a ust. 7, art. 23b ust. 1
journal: Dz.U. 2009 nr 201 poz 1540
law: Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Kuba Sędziowie NSA Anna Robotowska Marzenna Zielińska (spr.) Protokolant Monika Tutak-Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 17 października 2014 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej "G." Spółki z o.o. w [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 8 lutego 2013 r. sygn. akt III SA/Gl 1700/12 w sprawie ze skargi "G." Spółki z o.o. w [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach; 2. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w [...] na rzecz "G." Spółki z o.o. w [...] kwotę 487 (czterysta osiemdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

I

Wyrokiem z dnia 8 lutego 2013 r. (sygn. akt III SA/Gl 1700/12) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.; zwanej dalej "p.p.s.a."), oddalił skargę "G." Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. (nr [...]), utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia [...] marca 2011 r. (nr [...]) o cofnięciu skarżącej spółce rejestracji automatu do gier o niskich wygranych.

Sąd pierwszej instancji wskazał w swoim rozstrzygnięciu ustalenia faktyczne i stanowisko organów administracji orzekających w niniejszej sprawie. Organy te stwierdziły, że w dniu [...] kwietnia 2010 r. funkcjonariusze Urzędu Celnego w [...] przeprowadzili kontrolę w lokalu "[...]" w [...], stanowiącym punkt gier na automatach o niskich wygranych, w którym gry urządzane były przez skarżącą spółkę. Podczas kontroli ustalono, że zlokalizowany tam automat do gry [...] (numer poświadczenia rejestracji [...]) umożliwia grę za stawki od 1 do 50 punktów kredytowych, czyli za 0,10 - 5 zł, a więc wyższe niż określona w art. 129 ust. 3 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540). Wspomniane ustalenia poczyniono na podstawie wyników eksperymentu dokonanego podczas kontroli przez funkcjonariuszy celnych. Okoliczność tę potwierdziła również - dopuszczona przez organ w poczet materiału dowodowego - opinia biegłego sądowego z zakresu informatyki i telekomunikacji Sądu Okręgowego w [...] mgr inż. R. R. (sporządzona w prowadzonym równolegle dochodzeniu w sprawie o przestępstwo skarbowe, w którym zajęto m.in. przedmiotowy automat). W opinii tej biegły stwierdził również, że automat posiada nienaruszoną plombę rejestracyjną (nr [...]) na obudowie płyty głównej, zaś plomba na obudowie liczników był odklejona. W związku z tym Naczelnik Urzędu Celnego uznał, że wskazany automat do gry nie spełnia warunków jego rejestracji i dlatego decyzją dnia [...] marca 2011 r. cofnął rejestrację tegoż automatu, wskazując w podstawie prawnej decyzji art. 129 ust. 1 i 3 oraz art. 144 ustawy o grach hazardowych oraz § 14 ust. 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych (Dz. U. Nr 102, poz. 946 ze zm.). Po rozpatrzeniu odwołania spółki, Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. Organ odwoławczy podzielił pogląd Naczelnika Urzędu Celnego, że stan rzeczywisty przedmiotowego automatu ustalony w toku postępowania jest niezgodny z warunkami rejestracji, bowiem urządzenie to umożliwia grę za stawki wyższe niż przewidziane w obowiązujących przepisach. Przyjmując taką ocenę, Dyrektor Izby celnej za niezasadne uznał stanowisko strony, że tylko biegły z jednostki badającej wskazanej przez Ministra Finansów jest kompetentny do wyrażania opinii w sprawie. Zdaniem organu odwoławczego, dla ustalenia zgodności stanu rzeczywistego automatu z warunkami rejestracji ustawodawca nie zastrzegł obowiązku przeprowadzenia kontroli przez jednostkę badającą upoważnioną przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych. Taką samą moc dowodową należy bowiem przypisać opinii sporządzonej przez biegłego sądowego na potrzeby postępowania karno-skarbowego. Również funkcjonariusze celni są uprawnieni na mocy art. 32 ust. 1 pkt 13 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. Nr 168, poz. 1323, ze zm.) do przeprowadzenia w uzasadnionych przypadkach, w drodze eksperymentu, doświadczenia lub odtworzenia możliwości gry na automacie o niskich wygranych lub gry na innym urządzeniu.

Zdaniem Sądu pierwszej instancji, stanowisko organów administracji nie naruszało prawa w sposób, który uzasadniałby uchylenie zaskarżonej decyzji.

Powołując się na treść art. 129 ust. 1 i 3 oraz art. 144 ustawy o grach hazardowych, Sąd stwierdził, że w sprawie dotyczącej cofnięcia rejestracji automatu lub urządzenia do gier w razie stwierdzenia niezgodności stanu rzeczywistego takiego automatu lub urządzenia z warunkami rejestracji zachował moc prawną § 14 ust. 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych. Zastosowanie tego przepisu w sprawie wymagało ustalenia przez organy, że wystąpił stan faktyczny objęty hipotezą tej normy prawnej.

W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie organy administracji posiadały niebudzące zastrzeżeń co do rzetelności i prawidłowości dowody, z których wynikało wprost, że stawka za udział w jednej grze na przedmiotowym automacie i maksymalna wygrana mogą być wyższe niż wartości przewidziane w ustawie. Skarżąca spółka powinna była zapewnić działanie zakwestionowanego automatu do gry w sposób zgodny z warunkami rejestracji ustalonymi m.in. w poprzedzającej rejestrację automatu opinii jednostki certyfikującej z dnia [...] stycznia 2009 r. (maksymalna wygrana 500 pkt = 50 zł, maksymalna stawka 2 pkt = 20 gr, cena 1 punktu kredytowego = 10 gr) . Tymczasem przeprowadzony (na podstawie art. 32 ust. 1 pkt 13 ustawy o Służbie Celnej) eksperyment odtworzenia gry na automacie o niskich wygranych w celu ustalenia wysokości maksymalnej stawki za udział w jednej grze oraz kwoty jednorazowej wygranej wykazał, że automat ten umożliwiał zagranie za 20 punktów kredytowych, a zatem wartość stawki za jedną grę wynosiła 2 zł (1 punkt kredytowy - 0,10 zł), co przekracza wartość stawki za udział w grze. Ustalenia z czynności kontrolnych zostały następnie potwierdzone dopuszczoną przez organ w poczet materiału dowodowego opinią biegłego sądowego sporządzoną w postępowaniu karno-skarbowym. W ocenie Sądu, skoro organ dysponował dwoma odrębnymi dowodami (wynikami eksperymentu przeprowadzonego w ramach czynności kontrolnych przez funkcjonariuszy celnych oraz opinią biegłego sądowego), z których wynikały zbieżne ustalenia i wnioski, a przy tym dowody te nie budziły zastrzeżeń co do ich rzetelności i prawidłowości, to tym samym nie było potrzeby przeprowadzania kolejnych dowodów w sprawie, czy też badań kontrolnych tego samego automatu do gry przez jednostkę badającą, o której mowa w § 14 ust. 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych. W konsekwencji Sąd uznał, że organy administracji nie naruszyły § 8 ust. 1 wspomnianego rozporządzenia, a także art. 188 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.).

Za niezasadne uznał Sąd pierwszej instancji również zarzuty naruszenia art. 180 § 1, art. 187 § 1, art. 200 i art. 229 Ordynacji podatkowej. Zdaniem Sądu, organ odwoławczy trafnie uznał, że: 1) całokształt dowodów zebranych w toku postępowania został w sposób wyczerpujący rozpatrzony, 2) podjęto wszelkie niezbędne działania w celu wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, 3) niezasadne było przeprowadzenie dowodu w postaci przesłuchania wskazanych osób w charakterze świadków. W działaniach organów Sąd nie dopatrzył się również naruszenia art. 191 Ordynacji podatkowej i przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów. Organ odwoławczy oparł bowiem zaskarżone rozstrzygnięcia na wynikach przeprowadzonego eksperymentu i opinii biegłego sądowego, z których jednoznacznie wynikało, że kontrolowany automat nie spełnia wymogów określonych w przepisach prawa. Natomiast wydanie pozytywnej opinii technicznej przez jednostkę certyfikującą w czasie postępowania rejestracyjnego nie wpływa na fakt, czy później automat objęty opinią był wykorzystywany zgodnie z przepisami prawa.

II

Skargę kasacyjną od wyroku Sądu pierwszej instancji złożyła "G." Sp. z o.o. Zaskarżyła to orzeczenie w całości. Wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania, a także zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Strona wnosząca skargę kasacyjną zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi:

I. naruszenie przepisów postępowania w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy, to jest:

1. naruszenie art. 3 § 1 p.p.s.a., przejawiające się w nienależytej kontroli Sądu pierwszej instancji nad prawidłowością postępowania przeprowadzonego przez Dyrektora Izby Celnej, który wydał zaskarżoną decyzję, co doprowadziło do utrzymania w mocy decyzji wydanej przy rażącym naruszeniu licznych przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy oraz naruszeniu prawa materialnego,

2. naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., polegające na jego bezzasadnym niezastosowaniu, a w konsekwencji nieuchyleniu zaskarżonej decyzji w całości pomimo tego, że została ona oparta na błędnych ustaleniach faktycznych oraz wydana z naruszeniem licznych przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy oraz z naruszeniem prawa materialnego, które polegało w szczególności na obrazie art. 2 ust. 2b ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2004 r. Nr 4, poz. 27 ze zm.), § 7 i § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych, § 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych (Dz. U. Nr 36, poz. 280), art. 122, art. 180 § 1, art. 187 § 1, art. 191, art. 229 Ordynacji podatkowej, w sposób opisany szczegółowo w skardze,

3. naruszenie art. 151 p.p.s.a., polegające na bezzasadnym zastosowaniu tego przepisu i oddaleniu skargi pomimo tego, że zaskarżona decyzja została wydana z rażącym naruszeniem przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy oraz naruszeniem prawa materialnego wobec czego skarga powinna zostać uwzględniona;

II. naruszenie prawa materialnego, to jest § 7 i § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych w związku z art. 23a ust. 7 i art. 23b ust. 1 ustawy o grach hazardowych, poprzez przyjęcie, że opinię dotyczącą ustalenia zasad działania automatu do gier o niskich wygranych może w postępowaniu o cofnięcie rejestracji wydać osoba niebędąca jednostką badającą upoważnioną przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych, podczas gdy z powyższych przepisów wprost wynika, że stwierdzenie, iż automat nie spełnia warunków określonych w ustawie w zakresie objętym badaniem jednostki badającej poprzedzającym rejestrację jest dopuszczalne wyłącznie na podstawie badań kontrolnych jednostki badającej.

W uzasadnieniu autor skargi kasacyjnej stwierdził w szczególności, że badanie automatów do gier o niskich wygranych (m.in. w zakresie ustalenia wartości maksymalnej stawki oraz wartości jednorazowej wygranej) przeprowadzać może wyłącznie jednostka badająca upoważniona przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych. Zarówno dopuszczenie automatu do eksploatacji i użytkowania (zarejestrowanie), jak i cofnięcie rejestracji wymaga przeprowadzenia przez jednostkę badającą odpowiednio: badania poprzedzającego rejestrację i badania kontrolnego. Tylko taki dowód może być podstawą rozstrzygnięcia organu o zarejestrowaniu lub cofnięciu rejestracji automatu. Tymczasem w niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji wadliwie zaakceptował błędne stanowisko organów administracji, że wystarczające było przeprowadzenie dowodów z eksperymentu przeprowadzonego przez funkcjonariuszy celnych podczas kontroli oraz z opinii biegłego sądowego. Zdaniem skarżącej, zarówno funkcjonariusze celni, jak i biegły sądowy nie mieli odpowiedniej wiedzy i kompetencji do ustalenia zasad funkcjonowania automatów do gier o niskich wygranych.

Autor skargi kasacyjnej stwierdził, że nie sposób zgodzić się również z lekceważącym potraktowaniem przez Sąd pierwszej instancji okoliczności, iż zakwestionowany automat od momentu przeprowadzenia badań przez biegłych z jednostki badającej (tj. nałożenia plomb rejestracyjnych) aż do chwili zabezpieczenia przez Urząd Celny nie był w żaden sposób technicznie modyfikowany. Nikt więc nie ingerował w program sterujący urządzenia i nie dokonywał jakichkolwiek przeróbek w płycie logicznej. Są to okoliczności bezsporne, bowiem zostały potwierdzone przez urzędników celnych w protokole kontroli.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Celnej wniósł o oddalenie środka odwoławczego skarżącej spółki. Organ administracji stwierdził w szczególności, że dla ustalenia i określenia wysokości stawki, za którą prowadzone są gry, czy też wysokości uzyskanej wygranej - nie ma potrzeby przeprowadzenia badania każdego kontrolowanego automatu przez jednostkę upoważnioną przez Ministra Finansów. Wymogi takie zostały przewidziane w przepisach regulujących sposób wprowadzenia automatów do obrotu. Służba Celna ma ustawowo określone prawo do kontroli m.in. automatów do gier i stwierdzenia - w wyniku eksperymentu - możliwości prowadzenia gier na automacie z naruszeniem przepisów ustawy, a zatem do cofnięcia rejestracji takiego automatu.

Dyrektor Izby Celnej dodał również, że - jak stwierdził biegły - jedna z plomb rejestracyjnych nałożonych w automacie przez jednostkę badającą była odklejona.

III

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga kasacyjna jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie rozważań wskazać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a., a zatem w zakresie wyznaczonym w podstawach kasacyjnych przez stronę wnoszącą omawiany środek odwoławczy, z urzędu biorąc pod rozwagę tylko nieważność postępowania, której przesłanki w sposób enumeratywny wymienione zostały w art. 183 § 2 tej ustawy, a które w niniejszej sprawie nie występują.

Z zarzutów skargi kasacyjnej wynika, że spór prawny w rozpatrywanej sprawie dotyczy prawidłowości przeprowadzonej przez Sąd pierwszej instancji kontroli wykładni i zastosowania przez organ administracji przepisów regulujących instytucję cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych, w tym zasad i warunków, od spełnienia których uzależnione jest wydanie (prawidłowego) rozstrzygnięcia w tym przedmiocie. Spór dotyczy charakteru i waloru prawnego - w postępowaniu prowadzonym w sprawie cofnięcia rejestracji ze względu na niezgodność stanu rzeczywistego automatu lub urządzenia z warunkami rejestracji - dowodu z opinii (badania kontrolnego) jednostki badającej, o którym mowa w § 14 ust. 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych. W tym względzie Sąd pierwszej instancji uznał, że faktyczna podstawa decyzji w sprawie cofnięcia rejestracji automatu o niskich wygranych nie musi być oparta na dowodzie z wymienionego badania (kontrolnego) sprawdzającego jednostki badającej, przeprowadzonym w postępowaniu administracyjnym zmierzającym do wydania takiej decyzji. W sytuacji bowiem, gdy na istotną w sprawie okoliczność - a mianowicie niezgodność stanu rzeczywistego automatu lub urządzenia z warunkami rejestracji - organ dysponował dowodami z wyniku eksperymentu przeprowadzonego przez funkcjonariuszy celnych oraz opinii biegłego sądowego, to zbędne było, według Sądu pierwszej instancji, przeprowadzanie badań tego samego automatu przez jednostkę badającą.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, stanowisko przedstawione przez Sąd pierwszej instancji jest błędne.

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie orzekającym w rozpoznawanej sprawie w pełni podziela pogląd prawny dotyczący rozpatrywanego zagadnienia wyrażony w wyrokach NSA: z dnia 29 listopada 2011 r. w sprawach o sygn. akt II GSK 1031/11 i II GSK 1262/11, a także z dnia 3 lipca 2014 r. o sygn. akt. II GSK 513/13 (treść dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).

Odnosząc się do spornego zagadnienia prawnego stwierdzić należy, że w § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych wskazano, iż podstawą rejestracji automatu lub urządzenia do gier jest badanie takiego urządzenia w trybie określonym w § 8 tego aktu prawnego. W świetle tych przepisów badanie takie musiała prowadzić jednostka badająca upoważniona przez ministra do spraw finansów publicznych. Podstawą rejestracji automatu mógł być zatem tylko dowód potwierdzający spełnienie przez automat określonych wymagań, przeprowadzony przez jednostkę badającą wskazaną w § 8 rozporządzenia. Tym samym podstawą do wykazania, że automat lub urządzenie nie spełnia warunków wynikających z przepisów prawa, a co się z tym wiąże - cofnięcia rejestracji, nie mógł być dowód, który nie pochodził od takiej jednostki, a był opinią biegłego lub wynikiem eksperymentu. Te dowody mogły być podstawą do wszczęcia postępowania, ale w jego trakcie należało uzyskać dowód spełniający kryteria wynikające z § 8 ust. 1 wspomnianego rozporządzenia.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, stwierdzenie niezgodności stanu rzeczywistego automatu lub urządzenia do gier z warunkami, które były podstawą rejestracji jest możliwe tylko na podstawie badań kontrolnych jednostki badającej, które można było przeprowadzić na podstawie § 14 ust. 4 i 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych

W świetle powyższego brak jest więc podstaw, aby w kontekście zwrotu, którym prawodawca operuje na gruncie § 14 ust. 4 wymienionego rozporządzenia - "może zażądać przeprowadzenia [...] badań kontrolnych" - za prawidłowe uznać można było stanowisko, że przywołany przepis stanowi jedynie o uprawnieniu organu do przeprowadzenia wymienionych w nim badań kontrolnych, a nie obowiązku.

Ponieważ w sprawie będącej przedmiotem skargi kasacyjnej nie spełniono tego warunku (nie przeprowadzono dowodu z opinii/badania kontrolnego jednostki badającej), a Sąd pierwszej instancji przyjął, że podstawą do cofnięcia rejestracji może być każdy środek dowodowy, to w takim zakresie należy uznać, że wyrok objęty skargą kasacyjną narusza prawo, a zarzuty skargi uzasadniają uchylenie zaskarżonego wyroku.

Przedstawione stanowisko oraz przywołane w jego uzasadnieniu argumenty, w zakresie odnoszącym się do spornej w rozpoznawanej sprawie kwestii, nie tracą na swojej aktualności również na gruncie niniejszej sprawy (zaskarżona decyzja wydana została w dniu [...] sierpnia 2012 r.), jeśli - w związku z treścią art. 11 i art. 14 ustawy z dnia 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 134, poz. 779) - odniesie się je do odpowiednich przepisów ustawy o grach hazardowych w brzmieniu nadanym tą nowelizacją. Z art. 11 ustawy nowelizującej wynika, że poświadczenia rejestracji dokonane na podstawie przepisów dotychczasowych, w celu dopuszczenia do eksploatacji i użytkowania automatów i urządzeń do gier, o których mowa w art. 23a ust. 1 ustawy zmienianej (czyli ustawy o grach hazardowych), zachowują ważność do czasu ich wygaśnięcia albo cofnięcia zgodnie z art. 23a ust. 6 i 7 ustawy zmienianej (ust. 1), a ponadto, że przepisy art. 23a - 23c i art. 23e ust. 1 i 2 ustawy zmienianej oraz przepisy wydane na podstawie jej art. 23d i art. 23e ust. 3 stosuje się odpowiednio również do eksploatacji automatów i automatów o niskich wygranych przez podmioty prowadzące na podstawie art. 129 ust. 1 ustawy zmienianej, do czasu wygaśnięcia udzielonego zezwolenia, działalność w zakresie gier na automatach urządzanych w salonach gier na automatach oraz w zakresie gier na automatach o niskich wygranych (ust. 2). Natomiast zgodnie z art. 14 ustawy nowelizującej, do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1 (tj. ustawy o grach hazardowych), w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Jak już wspomniano, z art. 11 ust. 1 ustawy nowelizującej wynika, że poświadczenia rejestracji zachowują ważność m.in. do czasu ich cofnięcia zgodnie z art. 23a ust. 7 ustawy o grach hazardowych. Ostatnio wspomniany przepis stanowi, że naczelnik urzędu celnego, w drodze decyzji, cofa rejestrację przed jej wygaśnięciem, jeżeli zarejestrowany automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie. Z uwagi na to, nie może budzić wątpliwości, że realizacja wskazanej kompetencji nie może pomijać treści art. 23b ust. 1 ustawy o grach hazardowych, który stanowi, że na pisemne żądanie naczelnika urzędu celnego, w przypadku uzasadnionego podejrzenia, że zarejestrowany automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie, podmiot eksploatujący ten automat lub urządzenie jest obowiązany poddać automat lub urządzenie badaniu sprawdzającemu. W okolicznościach określonych w art. 23b ust. 1 ustawy o grach hazardowych organ jest więc zobowiązany do przeprowadzenia dowodu z badania sprawdzającego, co stanowi konieczny warunek wydania decyzji, o której mowa w art. 23a ust. 7 tej ustawy, zwłaszcza że - jak wynika z art. 23a ust. 3 ustawy - naczelnik urzędu celnego rejestruje automaty i urządzenia do gier spełniające warunki określone w ustawie, na podstawie opinii jednostki badającej upoważnionej do badań technicznych automatów i urządzeń do gier.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego zasadne są zarzuty zawarte w skardze kasacyjnej, a dotyczące wskazanych przepisów procesowych.

Ponownie rozpoznając sprawę, Sąd pierwszej instancji zobowiązany będzie uwzględnić przedstawione powyżej argumenty i formułowaną na ich podstawie ocenę prawną, odnoszące się do prawnego waloru i znaczenia dowodu z badania kontrolnego (sprawdzającego) jednostki badającej w postępowaniu prowadzonym w sprawie cofnięcia rejestracji automatu do gier.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 203 pkt 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku.