Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 252/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2022-08-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: *Stwierdzono, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa
Powołane przepisy: article: art. 1 ust. 1, art. 4 ust. 1 pkt 1, art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a
journal: Dz.U. 2020 poz 2176
law: Ustawa z dnia  6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Radom, Sędziowie Sędzia WSA del.Tomasz Judecki, Sędzia WSA Ewa Kamieniecka (sprawozdawca), po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 25 sierpnia 2022 r. sprawy ze skargi P. K. na bezczynność Starosty O. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 11 stycznia 2022 r. I. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania Starosty O. do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 11 stycznia 2022 r.; II. stwierdza, że Starosta O. dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego, o którym mowa w punkcie I wyroku i bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądza od Starosty O. na rzecz skarżącego kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

P. K. zwrócił się do Starosty O. wnioskiem z dnia 11 stycznia 2022 r. o udostępnienie informacji publicznej, dotyczącej zabudowy powstającej wokół jego działki i o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

1. Kto jest inwestorem i jakiego rodzaju zabudowa powstaje,

2. Czy został ujęty w projekcie zabudowy aspekt przesłaniania i zacienienia jego budynku, który występuje w obszarze oddziaływania,

3. Czy zostały zachowane odległości względem jego zabudowy,

4. W jaki sposób zostanie rozwiązany system kanalizacji.

Starosta O. pismem z dnia 25 stycznia 2022 r. (doręczonym wnioskodawcy w dniu 22 lutego 2022 r.) udzielił następującej informacji publicznej:

Ad. 1. W dniu 13 października 2021 r. została wydana decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę dla K. S., obejmującą sześć budynków mieszkalnych jednorodzinnych z wbudowanymi pomieszczeniami garażowymi w zabudowie bliźniaczej wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną,

Ad. 2 i 3. Projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z przepisami, w tym techniczno – budowlanymi. Projekt budowlany jest kompletny, posiada wymagane opinie i uzgodnienia oraz został wykonany przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane. Obszar oddziaływania obiektu, o którym mowa w art. 3 ust. 20 ustawy Prawo budowlane, określony przez projektanta, nie przekracza granic nieruchomości, do której inwestor posiada prawo do dysponowania na cele budowlane,

Ad. 4. Odprowadzenie ścieków zostało zaprojektowane do sieci kanalizacji w działce drogowej nr [...], która zostanie wykonana według odrębnego opracowania, nie objętego pozwoleniem na budowę.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 15 lutego 2022 r. na bezczynność Starosty skarżący zarzucił, że do chwili obecnej nie otrzymał odpowiedzi z urzędu. Brak odpowiedzi i postępująca budowa ograniczają możliwość reagowania i wpływania na jej przebieg.

Pismem z dnia 25 lutego 2022 r. skarżący poinformował WSA, że w dniu 22 lutego 2022 r. otrzymał odpowiedź na złożony wniosek, jednak pismo to nie zawiera wyczerpującej odpowiedzi na pytanie dotyczące przesłaniania i zacieniania jego budynku.

Natomiast pismem z dnia 28 lutego 2022 r. wnioskodawca poinformował organ, że odpowiedź na wniosek nie zawiera wyczerpującej odpowiedzi na pytanie dotyczące przesłaniania i zacieniania jego budynku. Ponadto zwrócił się z zapytaniem, czy projekt zawiera balkony.

Starosta pismem z dnia 8 marca 2022 r. poinformował wnioskodawcę, że obszar zacieniania ograniczający nasłonecznienie na terenach działek sąsiednich nie powoduje ograniczenia wymaganego czasu nasłonecznienia istniejących i mogących powstać budynków, obszar objęty przesłanianiem budynku nie powoduje ograniczenia w zabudowie na sąsiednich działkach, odległość projektowanego budynku od granic sąsiednich oraz między budynkami nie powodują ograniczenia zabudowy na sąsiednich działkach. Poza tym elewacje frontowe zaprojektowanych budynków wyposażone są w balkony, jednak elewacja boczna od strony działki wnioskodawcy nie posiada balkonów.

W odpowiedziach na skargę z dnia 28 lutego 2022 r. i 15 marca 2022 r. Starosta wniósł o oddalenie skargi, wyjaśniając że wskutek pomyłki w adresie odpowiedź organu z dnia 25 stycznia 2022 r. została doręczona wnioskodawcy w dniu 22 lutego 2022 r. Ponadto organ pismem z dnia 8 marca 2022 r. udzielił uzupełniającej odpowiedzi w związku z kolejnym pismem wnioskodawcy z dnia 28 lutego 2022 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie wskazać należy, że dla oceny zasadności skargi na bezczynność kluczowy jest moment jej wniesienia. W sytuacji, gdy bezczynność istniała w dacie wniesienia skargi, lecz ustała po wniesieniu skargi postępowanie sądowe podlega umorzeniu w zakresie zobowiązania organu do wydania aktu lub dokonania czynności po myśli art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.), dalej p.p.s.a., przy jednoczesnym rozstrzygnięciu, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). W odmiennej sytuacji, tj. gdy już w dacie wniesienia skargi bezczynność nie istniała, wówczas skargę należy oddalić.

Bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie podmiot ten nie udzielił żądanej informacji publicznej albo prowadził postępowanie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu.

W sprawach dostępu do informacji publicznej zakres przedmiotowy wyznacza pojęcie informacji publicznej (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej – Dz. U. z 2020 r., poz. 2176 ze zm., dalej u.d.i.p.), zaś zakres podmiotowy - wykonywanie zadań publicznych przez adresata wniosku (art. 4 ust. 1 tej ustawy). Rzeczą organu, do którego wpływa wniosek o udostępnienie informacji publicznej jest załatwienie go w przepisany sposób, czyli udostępnienie informacji, jeśli ją wytworzył bądź jest w jej posiadaniu, albo odmowa lub umorzenie postępowania z przyczyn uregulowanych ustawą, albo wreszcie poinformowanie, że żądane dane nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy.

Nie jest sporne w niniejszej sprawie, że Starosta O. zobowiązany jest do udzielania informacji publicznej jako organ władzy publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.), a żądana informacja stanowi informację publiczną. Żądana przez skarżącego informacja dotyczy podstawowych danych inwestycji budowlanej, w tym danych publicznych wynikających z decyzji organu o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielającej pozwolenia na budowę dla inwestora (art. 6 ust.1 pkt 4 lit. a) u.d.i.p.).

W rozpatrywanej sprawie Sąd zobowiązany jest do oceny, czy w dniu wydania wyroku podmiot zobowiązany nadal pozostaje w bezczynności w załatwieniu wniosku skarżącego. Jak wynika z akt sprawy, organ pismem z dnia 25 stycznia 2022 r. udzielił skarżącemu odpowiedzi na postawione we wniosku pytania. Odpowiedź ta została doręczona skarżącemu wskutek pomyłki w adresie dopiero w dniu 22 lutego 2022 r., po wniesieniu skargi do WSA pismem z dnia 15 lutego 2022 r. (wpływ do organu 25 lutego 2022 r.). Odpowiedź z dnia 25 stycznia 2022 r. została więc sporządzona jeszcze przed wniesieniem skargi do WSA. Jednakże odpowiedź ta nie była pełna odnośnie pytania 2 i 3 wniosku, tj. kwestii przesłaniania i zacieniania budynku strony oraz zachowania wymaganej odległości od zabudowy wnioskodawcy, bowiem tylko ogólnie wyjaśniono, że projekt budowlany jest zgodny z przepisami i kompletny, posiada wymagane opinie i uzgodnienia, obszar oddziaływania obiektu nie przekracza granic nieruchomości inwestora. Dopiero w piśmie z dnia 8 marca 2022 r. (po wniesieniu skargi do WSA) organ uzupełnił swoją odpowiedź na pytanie 2 i 3 wniosku, szczegółowo wyjaśniając, że obszar zacieniania nie powoduje wymaganego czasu nasłonecznienia na terenie sąsiednich działek, obszar objęty przesłanianiem nie powoduje ograniczenia w zabudowie na sąsiednich działkach, a odległości projektowanego budynku od granic sąsiednich działek oraz między budynkami nie powodują ograniczenia zabudowy na sąsiednich działkach.

Wobec udzielenia skarżącemu wyczerpującej odpowiedzi na wniosek w piśmie z dnia 8 marca 20220 r. zarzucany stan bezczynności ustał po dniu wniesienia skargi przez skarżącego w dniu 25 lutego 2022 r., jednakże przed jej rozpoznaniem i rozstrzygnięciem przez Sąd.

W związku z powyższym, postępowanie sądowoadministracyjne, w części obejmującej zobowiązanie do załatwienia sprawy, o jakim mowa w art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a, podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (pkt I sentencji wyroku).

Umorzenie postępowania w zakresie zobowiązania organu do udostępnienia stronie skarżącej informacji publicznej, o którą zawnioskowała, nie zwalnia sądu administracyjnego z obowiązku dokonania oceny charakteru stwierdzonej bezczynności przez ustalenie, czy miała ona miejsce z rażącym naruszeniem prawa, czy też nie, co wprost wynika z treści art. 149 § 1a p.p.s.a.

Należy wziąć pod uwagę, że na wniosek z dnia 11 stycznia 2022 r. (data wpływu do organu – 14 stycznia 2022 r.) podmiot zobowiązany odpowiedział skarżącemu pismem z dnia 25 stycznia 2022 r., chociaż odpowiedź ta, jak powyżej wskazano, nie byłą wyczerpująca i w pełni odnosząca się do pytania 2 i 3 wniosku. Stosownie do art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Termin udzielenia odpowiedzi na wniosek skarżącego upływał więc w dniu 28 stycznia 2022 r. Odpowiedź została udzielona w ustawowym terminie. Natomiast opóźnienie w doręczeniu odpowiedzi nastąpiło z przyczyn niezamierzonych przez organ (pomyłka w adresie). Również po wpływie pisma strony z dnia 28 lutego 2022 r. (wpływ do organu w dniu 2 marca 2022 r.), organ niezwłocznie udzielił odpowiedzi uzupełniającej pismem z dnia 8 marca 2022 r. Kompletności tej odpowiedzi skarżący nie kwestionował przed WSA.

Wobec powyższego stwierdzić należy, iż organ dopuścił się bezczynności w udzieleniu informacji, która nie miała charakter rażącego naruszenia prawa. O rażącym naruszeniu prawa mówimy przede wszystkim, jeżeli bezczynność jest wynikiem lekceważącego traktowania przez organ swoich obowiązków. Opóźnienie w udzieleniu skarżącemu wyczerpującej i szczegółowej odpowiedzi na pytanie 2 i 3 wniosku złożonego na podstawie przepisów u.d.i.p. nie było znaczne i nie wynikało ze złej woli organu, który reagował na pisma wnoszone przez skarżącego.

Z tych też względów Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 i art. 149 § 1a p.p.s.a., orzekł jak w pkt II sentencji wyroku.

O należnych skarżącemu kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. w pkt III sentencji wyroku (wpis od skargi - 100 zł).