Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SAB/Wa 57/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-05-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 64 par. 2 art. 63 par. 3a
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Beata Sobocha (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Matylda Arnold – Rogiewicz, asesor WSA Agnieszka Wąsikowska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 16 maja 2018 r. sprawy ze skargi D. sp. z o.o. na bezczynność Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. w zakresie rozpoznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym oddala skargę


UZASADNIENIE

Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w W. prowadzi postępowanie egzekucyjne wobec D. Spółki z o.o. (dalej "Skarżąca" lub "Spółka") na podstawie tytułu wykonawczego Nr [...] z dnia [...] maja 2017 r. wystawionego przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. obejmującego należność z tytułu podatku od towarów i usług za marzec 2017 r. w kwocie należności głównej 126.659,00 zł.

Na podstawie powyższego tytułu wykonawczego zawiadomieniem z dnia 31 maja 2017 r. dokonano zajęcia rachunku bankowego należącego do Spółki w P. S.A. Natomiast odpis tytułu wykonawczego wraz z w/w zajęciem Spółka odebrała w dniu 2 czerwca 2017 r.

Skarżąca reprezentowana przez A. S. za pośrednictwem aplikacji ePUAP wniosła zarzuty odnośnie prowadzenia postępowania egzekucyjnego wobec jej majątku. Przesłany dokument nie zawierał kwalifikowanego podpisu elektronicznego.

Przy piśmie z dnia 13 czerwca 2017 r. organ wezwał A. S. do uzupełnienia braków formalnych - braku podpisu, przedstawienia pełnomocnictwa do reprezentowania spółki oraz do dostarczenia potwierdzenia wniesionej opłaty skarbowej za udzielone pełnomocnictwo. Przedmiotowe wezwanie zawierało pouczenie, że nieusunięcie braków formalnych w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego wezwania spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia.

A. S. odebrał przedmiotowe wezwanie w dniu 5 lipca 2017 r. co potwierdza urzędowe poświadczenie doręczenia aplikacji ePUAP. Następnie A. S. przesłał w dniu 12 lipca 2017 r. za pośrednictwem placówki pocztowej pełnomocnictwo wraz z dowodem uiszczenia opłaty skarbowej. Natomiast nie przesłał zarzutów wraz z podpisem.

Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w W. postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2017 r. pozostawił wyniesione zarzuty bez rozpatrzenia.

Następnie w dniu 1 września 2017 r. wpłynęło do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. pismo z dnia 26 sierpnia 2017 r., w którym A. S. wniósł ponaglenie na brak rozpoznania zarzutów wniesionych 8 czerwca 2017 r. Składając ponaglenie pełnomocnik zarzucił naruszenie przez organ egzekucyjny art. 64 § 2 w zw. z art. 63 § 1 i 3 a pkt 1 K.p.a. poprzez brak rozpoznania zarzutów i pozostawienie ich bez rozpatrzenia uznając, że Skarżąca winna była uzupełnić braki formalne do załącznika do wniesionych zarzutów poprzez podpisanie go, gdy tymczasem pismo o treści "Zarzuty na prowadzone postępowanie egzekucyjne wobec D. Sp. z o.o." zostało wniesione w terminie i podpisane profilem e-PUAP, a załącznik do tego pisma stanowił jego uzupełnienie, a ponadto został podpisany profilem e-PUAP.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. postanowieniem z dnia [...] października 2017 r. uznał ponaglenie za nieuzasadnione.

Następnie Skarżąca złożyła do Sądu skargę na bezczynność Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego z uwagi na brak rozpoznania zarzutów wniesionych w dniu 8 czerwca 2017 r., a w konsekwencji wydanie postanowienia z dnia [...] sierpnia 2017 r. w przedmiocie pozostawienia wniesionych zarzutów bez rozpatrzenia.

W uzasadnieniu skargi Skarżąca wskazała, iż nie zgadza się ze stanowiskiem Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W., z uwagi naruszenie art. 64 § 2 w związku z art. 63 § l i 3a pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. 2017r. poz. 1257) przez brak rozpoznania zarzutów i pozostawienie ich bez rozpatrzenia uznając, że Skarżąca winna była uzupełnić braki formalne do załącznika do wniesionych zarzutów przez podpisanie go, gdy tymczasem pismo o treści "Zarzuty na prowadzone postępowanie egzekucyjne wobec D. Sp. z o.o." zostało wniesione w terminie i podpisane profilem ePUAP, a załącznik do tego pisma stanowił jego uzupełnienie, a ponadto został podpisany profilem ePUAP.

Skarżąca wniosła o:

- przeprowadzenie dowodów z dokumentów wymienionych w uzasadnieniu skargi;

- zobowiązanie organu do załatwienia zarzutów z 8 czerwca 2017 r. w wyznaczonym terminie od dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy;

- stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności w załatwieniu wniosku, która to bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa;

- zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, uznając ją za pozbawioną podstaw.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga podlegała oddaleniu albowiem Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w W. nie pozostawał w bezczynności przy rozpatrywaniu zarzutów Skarżącej odnośnie prowadzenia postępowania egzekucyjnego, po pozostawieniu bez rozpoznania, których Skarżąca zdecydowała się na wniesienie niniejszej skargi na bezczynność organu, zarzucając organowi bezpodstawne wezwanie jej do usunięcia braków formalnych zarzutów, jej zdaniem w pełni kompletnych i właściwie podpisanych.

Przechodząc do merytorycznej oceny skargi w pierwszej kolejności należy podkreślić, że bezczynność organu administracji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie czynności podejmuje, ale postępowania nie kończy wydaniem decyzji, postanowienia, czy innego aktu, których wydania w danym postępowaniu wymaga przepis prawa (vide: między innymi, wyroki z dnia 3 lipca 2013r., II SAB/Gd 54/13; z dnia 15 stycznia 2015 r., II SAB/Bk 98/14; z dnia 16 kwietnia 2015 r., II SAB/Bk 115/14, CBOSA). Dla oceny zasadności skargi na bezczynność nie mają znaczenia powody, dla których wymagane prawem czynności lub akt nie zostały podjęte (T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, wyrok NSA z dnia 22 grudnia 1998 r., III SAB 77/98; z dnia 8 czerwca 2014 r., III SAB/Wa 8/04, CBOSA). Wniesienie skargi na bezczynność uzasadnia zatem nie tylko niedotrzymanie terminu załatwienia sprawy, ale także odmowa wydania aktu mimo istnienia ustawowego obowiązku, choćby organ mylnie sądził, że załatwienie sprawy nie wymaga wydania aktu (vide postanowienie z dnia 3 lipca 2014 r., II FSK 1874/12; J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wydawnictwo "LexisNexis", Warszawa 2004). Dla uznania bezczynności organu konieczne jest więc ustalenie, czy organ administracji był w danej sprawie zobowiązany do wydania decyzji lub innego aktu albo do podjęcia czynności.

W świetle uchwały 7 sędziów NSA z 3 września 2013 r. sygn. I OPS 2/13, w przypadku pozostawienia podania bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 K.p.a. przysługuje stronie skarga na bezczynność organu, stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Rozpoznając w takich okolicznościach sprawę ze skargi na bezczynność organu, Sąd winien ocenić, czy były podstawy do wzywania strony do uzupełnienia braku formalnego wniosku i czy prawidłowo pozostawiono wniosek strony bez rozpoznania.

Przepis art. 64 § 2 K.p.a. stanowi, iż w sytuacji gdy podanie strony nie spełnia innych wymagań (niż wskazanie adresu wnoszącego, której to kwestii dotyczy art. 64 § 1 K.p.a.) ustalonych w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż siedem dni, z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania.

Wymogi pism wnoszonych w formie elektronicznej w sprawach administracyjnych zostały określone w przepisach K.p.a. Zgodnie z 63 § 3a K.p.a. podanie wniesione w formie dokumentu elektronicznego powinno:

1) być opatrzone kwalifikowanym podpisem elektronicznym albo podpisem potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP, lub uwierzytelniane w sposób zapewniający możliwość potwierdzenia pochodzenia i integralności weryfikowanych danych w postaci elektronicznej;

2) zawierać dane w ustalonym formacie, zawartym we wzorze podania określonym w odrębnych przepisach, jeżeli te przepisy nakazują wnoszenie podań według określonego wzoru;

3) zawierać adres elektroniczny wnoszącego podanie.

Natomiast w myśl art. 33 § 3 K.p.a. pełnomocnik dołącza do akt oryginał lub urzędowo poświadczony odpis pełnomocnictwa. Dokument pełnomocnictwa podlega opłacie skarbowej (art. 1 pkt 2 ustawy z 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej – Dz.U. 2018, poz. 1044)

Jest bezspornym, iż braki w treści podań, wynikające z wymogów określonych art. 33, art. 63 K.p.a. oraz art. 1 pkt 2 ustawy o opłacie skarbowej, podlegają usunięciu w trybie art. 64 § 2 K.p.a. tj. po wezwaniu strony postępowania do ich usunięcia we wskazanym przez organ terminie, nie krótszym niż 7 dni, po bezskutecznym upływie którego, wniosek pozostawia się bez rozpoznania.

Analiza treści wezwania skierowanego do Skarżącej, wzywającego ją do usunięcia braków formalnych zarzutów, prowadzi do konkluzji zgodnej z oceną organu, iż przedłożone przez Skarżącą zarzuty nie były kompletne w świetle ustawowych wymogów podań i wymagały poddania procedurze usunięcia braków formalnych.

Zasadnie zatem organ wezwał pełnomocnika Skarżącej do usunięcia braków formalnych pisma, wskazując, iż złożone zarzuty wymagają podpisu, nadto brak jest dokumentu pełnomocnictwa oraz jego opłaty skarbowej.

W okolicznościach sprawy, Skarżąca nie usunęła w zakreślonym terminie wytkniętych jej zasadnie braków zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, co skutkowało pozostawianiem zarzutów bez rozpoznania. W konsekwencji organ nie pozostawał w zarzuconej bezczynności.

W tym stanie rzeczy Sąd uznając skargę za nieuzasadnioną, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.