Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SAB/Lu 118/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2018-11-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
658
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 35, art. 36, art. 64 par. 2
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

21 listopada 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Czaja (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Grymuza, Asesor sądowy Jerzy Parchomiuk, po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 21 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi T. W. na bezczynność i przewlekłość postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] r., znak: [...] dotyczącą usług opiekuńczych oddala skargę.


UZASADNIENIE

T. W. wniosła skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie z wniosku z [...] stycznia 2018 r. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją tego organu z [...] r., znak: [...] o odmowie przyznania usług opiekuńczych.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie jako bezzasadnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga została rozpoznana przez sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do treści art. 119 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.).

Skarga jest niezasadna.

Bezczynność organu ma miejsce wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem stosownego aktu. Natomiast przewlekłość postępowania zachodzi wówczas, gdy podejmowane przez organ działania nie charakteryzują się koncentracją, względnie mają charakter czynności pozornych, nieistotnych dla merytorycznego załatwienia sprawy.

Terminy załatwiania spraw administracyjnych zostały określone w art. 35 k.p.a. W świetle art. 35 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Zgodnie z § 2 niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ. Natomiast zgodnie z § 3 załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania.

Pismem z [...] stycznia 2018 r., które wpłynęło do Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] stycznia 2018 r., T. W. zażądała wznowienia postępowania w ośmiu sprawach zakończonych ostatecznymi decyzjami Kolegium, w tym w sprawie zakończonej decyzją z [...] r., znak: [...] odmawiającą wnioskodawczyni przyznania usług opiekuńczych.

Kolegium [...] lutego 2018 r. zwróciło się do organu pierwszej instancji o nadesłanie całości akt sprawy zakończonej decyzją z [...] r., znak: [...] (k. 31 akt adm.).

Akta zostały nadesłane do Kolegium [...] lutego 2018 r. (k. 32 akt adm.).

Prezes Kolegium [...] lutego 2018 r wyznaczył skład orzekający w sprawie.

Pismem z [...] r. organ wezwał T. W. w trybie art. 64 § 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm., dalej: k.p.a.) do sprecyzowania – w terminie 7 dni od doręczenia wezwania – żądania zawartego w piśmie z [...] stycznia 2018 r. poprzez wskazanie podstawy prawnej wznowienia postępowania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

W piśmie z [...] marca 2018 r., doręczonym Kolegium [...] marca 2018 r., skarżąca nie wskazała podstawy prawnej wznowienia postępowania, uznając wezwanie za zbędne (k. 37).

Wobec powyższego Kolegium pozostawiło wniosek T. W. bez rozpoznania pismem z [...] r., doręczonym skarżącej [...] marca 2018 r.

Skarżąca wniosła następnie do Kolegium ponaglenie, zarzucając organowi bezczynność i przewlekłość postępowania w przedmiocie wniosku z [...] stycznia 2018 r., które Kolegium uznało za niezasadne.

Mając na uwadze powyższe, nie ma podstaw do zarzucenia Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu ani bezczynności, ani przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawie z wniosku T. W. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Kolegium z [...] r., znak: [...]

Przede wszystkim Kolegium podejmowało w sprawie wymagane czynności zmierzające do załatwienia wniosku z [...] stycznia 2018 r., bowiem po wpłynięciu tego wniosku zwróciło się do organu pierwszej instancji o udostępnienie akt sprawy i skierowało do skarżącej wezwanie do sprecyzowania wniosku poprzez wskazanie podstawy wznowienia.

Nie budzi wątpliwości Sądu, że Kolegium zasadnie wezwało skarżącą do sprecyzowania żądania poprzez podanie podstawy wznowienia. Bezsprzecznie wniosek ten dotyczył kilku różnych spraw administracyjnych, a jego treść była niejednoznaczna. Skarżąca oznaczyła w nim bowiem osiem numerów decyzji Kolegium, informując jednocześnie, że w przyszłości zamierza złożyć skargi na kolejne "decyzje SKO naruszające prawo rażąco od stycznia 2013 (I OSK 721/14) – pozostałe odmowy przyznania usług opiekuńczych". Jakkolwiek zatem w dalszej części pisma skarżąca zawarła sformułowanie: "wznow. postęp. (winni z urzędu w SKO); podstawa: I OZ 1710/17 z 1.12.2017", oczywistym jest, że żądanie zawarte w tym wniosku nie zostało sformułowane dostatecznie jednoznacznie. W tej sytuacji konieczne było zatem precyzyjne ustalenie żądania skarżącej, zwłaszcza, że od jego treści uzależniony był zakres rozstrzygnięcia sprawy, wszczętej na skutek tego podania, a nie z urzędu przez Kolegium.

Art. 64 § 2 k.p.a stanowi, że jeżeli podanie nie spełnia innych wymagań ustalonych w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż 7 dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania.

Skarżąca, zasadnie wezwana do wskazania podstawy prawnej wznowienia postępowania zakończonego decyzją Kolegium z [...] r., znak: [...] i prawidłowo pouczona o konsekwencji niewykonania tego wezwania, nie uzupełniła braku wniosku o wznowienie postępowania, co obligowało organ do pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Podkreślenia wymaga, że sądowi jest wiadome z urzędu, że skarżąca inicjuje bardzo wiele postępowań przed organami administracji publicznej i Sądem, wnosząc liczne pisma procesowe. Formułując żądania i tezy, często posługuje się równoważnikami zdań, które wymagają doprecyzowania, gdyż żądania te wielokrotnie dotyczą tych samych spraw administracyjnych (objętych jednym numerem) i są podobnie redagowane oraz zawierają podobne zarzuty, sprowadzające się do stronniczości organu i działania na niekorzyść skarżącej. W związku z tym, w ocenie Sądu, działania organu mające na celu doprecyzowanie żądań skarżącej są usprawiedliwione, gdyż pozwalają na jednoznaczne ustalenie jej woli. Czynności procesowe podejmowane przez organ – zdaniem Sądu – są czynnościami w interesie skarżącej. Taka sytuacja miała także miejsce w niniejszej sprawie. Podkreślić należy, że wniosek dotyczył wznowienia kilku różnych postępowań, a więc konieczne było doprecyzowanie podstaw wznowienia w każdej z tych spraw osobno.

Nie można zatem organowi zarzucić bezczynności.

W ocenie Sądu, nie jest również uzasadniony zarzut przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawie.

Jak bowiem wyżej wyjaśniono, do uznania, że organ prowadzi sprawę przewlekle konieczne jest jednocześnie ustalenie, że podejmowane przez niego działania mają charakter czynności pozornych, nieistotnych dla merytorycznego załatwienia sprawy.

W niniejszej sprawie okoliczności takie nie zachodzą. W szczególności, z wyżej wskazanych przyczyn, za czynność pozorną, czy nieistotną nie można uznać wezwania skarżącej do wskazania podstaw wznowienia, zgodnie z art. 64 § 2 k.p.a.

Oceniając zwłokę organu w załatwieniu konkretnej sprawy administracyjnej, nie można abstrahować od jej indywidualnego charakteru. Tym samym rozsądny termin postępowania musi zostać określony w świetle wszystkich okoliczności danej sprawy oraz w oparciu o takie kryteria jak: złożoność sprawy, postawa samego skarżącego i właściwych organów (por. wyrok WSA w Kielcach z dnia 11 stycznia 2017r., sygn. akt II SAB/Ke 57/16). W związku z tym, że skarżąca nie formułuje jednoznacznie swoich żądań, a jednocześnie składa wiele pism procesowych w inicjowanych przez siebie licznych postępowaniach, toczących się nie tylko w trybach zwyczajnych, ale i nadzwyczajnych, prawidłowe załatwienie jej żądań, zgodnie z jej wolą, wymaga od organów administracji publicznej szczególnej staranności, która wiąże się z dodatkowymi czynnościami procesowymi zmierzającymi do jednoznacznego określenia woli skarżącej.

W związku z tym, że Kolegium podejmowało w niniejszej sprawie jedynie czynności niezbędne do należytego załatwienia sprawy, a odstępy czasowe między tymi czynnościami były niewielkie, brak jest podstaw do przyjęcia, że organ ten prowadził sprawę przewlekle.

Z tych względów skarga została oddalona na podstawie art. 151 p.p.s.a.