Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 113/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2016-07-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art 246 par 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Mariusz Pawełczak po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku NLT sp. z o.o. w likwidacji o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi NLT sp. z o.o. w likwidacji na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie dokonania zabezpieczenia na majątku spółki na poczet przewidywanych należności w podatku od towarów i usług postanowił: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych


UZASADNIENIE

W dniu 23 maja 2016 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wniosek skarżącej Spółki o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Z informacji zawartych na urzędowym formularzu PPPr wynika, że Spółka

nie uzyskuje dochodu, nie posiada majątku oraz środków trwałych. W oświadczeniu

o majątku i dochodach w pozycji wartość zysku lub starty za ostatni rok obrotowy według bilansu Spółka wykazała kwotę -[...] zł. Wskazano, że Spółka znajduje się obecnie w trakcie likwidacji i nie prowadzi działalności gospodarczej.

W uzupełnieniu wniosku pełnomocnik spółki wyjaśnił, że skarżąca spółka nie posiada żadnego konta bankowego; od zgłoszenia likwidacji do rejestru przedsiębiorców spółka nie prowadzi żadnej działalności; składa jedynie deklaracje zerowe oraz złożyła wniosek o wykreślenie z rejestru VAT; nie posiada zaległości względem ZUS, a zaległości wobec urzędu skarbowego są w chwili obecnej jedynie na postawie nieprawomocnych decyzji; nie posiada żadnych wymagalnych roszczeń wobec podmiotów trzecich; nie posiada żadnych środków trwałych wg stanu na koniec 2015r.

Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje:

Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ) - dalej zwana p.p.s.a, właściwy sąd administracyjny może na wniosek strony przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do art. 258 § 1 p.p.s.a. czynności w zakresie przyznania prawa pomocy wykonuje referendarz sądowy. Sąd może przyznać osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, a zwolnienie z części kosztów postępowania, jest możliwe jeśli jednostka taka wykaże, że nie ma dostatecznych środków na pełne ich poniesienie (art. 246 § 2 pkt 1 i pkt 2 p.p.s.a.).

Przystępując do rozpoznania wniosku, przypomnieć należy, że co do zasady, każdy, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, obowiązany jest do ich uiszczenia. Celem instytucji prawa pomocy jest natomiast zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji podmiotom, które znajdują się w sytuacji finansowej uniemożliwiającej poniesienie kosztów z tym związanych. Prawo pomocy ma charakter szczególny i dlatego z uprawnienia tego mogą skorzystać jedynie podmioty, które wykażą, że znajdują się w wyjątkowo trudnej sytuacji materialnej.

Analiza wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz nadesłanej dokumentacji pozwala stwierdzić, że sytuacja finansowa skarżącej spółki nosi znamiona wyjątkowości. Jak wynika z nadesłanych oświadczeń oraz zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej spółka od II kwartału 2015r. nie wykazuje obrotów, nie posiada żadnego majątku nieruchomego i środków trwałych oraz nie zatrudnia żadnego personelu.

W związku z powyższym na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji