Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 32/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2009-10-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Inne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Przyznano wynagrodzenie radcy prawnemu
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia WSA Alicja Polańska po rozpoznaniu w dniu 19 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika wyznaczonego z urzędu – radcy prawnego J.G. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej w sprawie ze skargi J.C. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych p o s t a n a w i a przyznać pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu - radcy prawnemu J.G. wynagrodzenie w kwocie [...] zł powiększone o kwotę należnego podatku od towarów i usług z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej za sporządzenie skargi kasacyjnej i udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym oraz kwotę [...] zł tytułem zwrotu poniesionych wydatków


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 23 kwietnia 2008 r. oddalił skargę J.C. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych.

W dniu 12 maja 2008 r. skarżący złożył w Sądzie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Postanowieniem z dnia 23 lipca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie przyznał J.C. prawo pomocy, zwalniając go od kosztów oraz ustanawiając radcę prawnego.

Odpis powyższego postanowienia w dniu 26 sierpnia 2008 r. został doręczony Dziekanowi Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych, który wyznaczył na pełnomocnika skarżącego radcę prawnego J.G. Pełnomocnik skarżącego złożyła do akt sprawy pełnomocnictwo, podpisane przez J.C., który upoważnił ją do reprezentowania go w sprawie.

Pismem z dnia 22 września 2008 r. pełnomocnik skarżącego wniosła skargę kasacyjną od wyroku tutejszego Sądu oraz wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Postanowieniem z dnia 30 września 2008 r. Sąd orzekł o przywróceniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 4 czerwca 2009 r. oddalił skargę kasacyjną.

Pismem z dnia 3 września 2009 r., pełnomocnik wystąpiła do Sądu z wnioskiem o przyznanie wynagrodzenia i kosztów za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy, tj. opłaty według norm przepisanych oraz zwrotu kwoty [...] z tytułu kosztów przejazdu pełnomocnika skarżącego na rozprawę przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie. Pełnomocnik J.G. oświadczyła jednocześnie, że koszty nie zostały przez stronę skarżącą pokryte w całości ani w części.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych

i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z przepisem art. 244 § 2 tej ustawy, ustanowienie radcy prawnego stanowi uprawnienie strony do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu radcy prawnemu bez ponoszenia przez nią wynagrodzenia i wydatków tego radcy prawnego. Na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o przyznaniu wynagrodzenia radcy prawnemu za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków, orzeka sąd na posiedzeniu niejawnym.

Przepis § 14 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia

28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), stanowi, że za sporządzenie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie stawka minimalna wynosi 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 100 % tej stawki; w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Na podstawie przepisu § 2 ust. 3 wyżej wymienionego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1 sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.

W rozpoznawanej sprawie ustanowiony z urzędu pełnomocnik sporządziła

i wniosła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Szczecinie z dnia 23 kwietnia 2008 r. oraz uczestniczyła w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie. Uznać zatem należy,

że w sprawie zaistniały przesłanki uzasadniające uwzględnienie złożonego wniosku.

Zgodnie z przepisem § 14 ust. 1 pkt 2 lit. c tego rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynosi 240 zł, stąd też Sąd przyznał ustanowionemu z urzędu pełnomocnikowi wynagrodzenie za sporządzenie skargi kasacyjnej oraz udział przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie w wysokości [...], powiększone o stawkę należnego podatku od towarów i usług, na podstawie przepisu § 2 ust. 1 pkt 3 wyżej wymienionego rozporządzenia w związku z art. 41 ust.1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.).

Stosownie do § 15 pkt 2 tego rozporządzenia, należało także przyznać zwrot niezbędnych udokumentowanych wydatków w łącznej kwocie [...] poniesionych

z tytułu kosztów przejazdu pełnomocnika skarżącego na rozprawę przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, postanowił jak w sentencji.