Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 421/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2010-01-06 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Violetta Radecka po rozpoznaniu w dniu 6 stycznia 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. L. na Gminę Niemodlin w przedmiocie sprzedaży lokalu mieszkalnego i czynszu za mieszkanie na skutek wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy postanawia 1. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, 2. ustanowić skarżącemu adwokata. .


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 2 października 2009r., K. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę, w której zakwestionował sposób sprzedaży lokalu mieszkalnego.

Zarządzeniem z dnia 11 grudnia 2009r. przekazano referendarzowi sądowemu do rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy, zawarty w piśmie z dnia 4 grudnia 2009r. Wobec tego, referendarz stosownie do przepisu art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zgodnie z którym wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru, przesłał skarżącemu przy piśmie z dnia 11 grudnia 2009r. urzędowy formularz wniosku i wezwał do wypełnienia oraz odesłania formularza w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

W terminie zakreślonym przez referendarza, skarżący nadesłał wypełniony formularz wniosku, w którym zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Uzasadniając swoje żądanie K. L. wskazał na nieprawidłowości, jakie jego zdaniem, wystąpiły podczas przetargu na sprzedaż lokalu mieszkalnego, a także uznał, iż jest dyskryminowany przez Gminę Niemodlin. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, dochodach i majątku wnioskodawca podał, że tworzy wspólne gospodarstwo domowe wraz z małżonką, z którą uzyskuje jedynie dochód z tytułu pomocy społecznej w łącznej wysokości ok. 500 zł miesięcznie. Skarżący nie wykazał natomiast żadnych składników majątkowych, w postaci nieruchomości, zasobów pieniężnych, czy przedmiotów wartościowych, które byłyby jego własnością bądź własnością jego małżonki. Do akt sprawy wnioskodawca dołączył ponadto zaświadczenie z dnia 17 grudnia 2009r., wydane przez Ośrodek Pomocy Społecznej w N., z którego wynika, że K. L. i jego małżonka B., w okresie od dnia 1 września 2009r. do dnia 30 listopada 2009r. pobrali świadczenia w postaci: zasiłek celowy na zakup posiłku lub żywności w kwocie 400,00 zł; zasiłek okresowy z powodu bezrobocia w wysokości 663,89 zł oraz zasiłek jednorazowy na zaspokojenie najpilniejszych potrzeb w wysokości 400,00 zł. Ogólna kwota pobranych świadczeń wyniosła 1.463,89 zł.

Działając na zasadzie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) – zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., zważono co następuje:

Na wstępie zauważyć należy, iż K. L. wniósł o przyznanie mu pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu.

Powyższe ustalenie determinuje dalszy tok postępowania, albowiem określa zakres żądania skarżącego, a co za tym idzie wskazuje na przesłanki, jakie musi on spełnić, aby żądana pomoc została mu udzielona. A zatem podać trzeba, że w myśl art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

W ocenie referendarza sądowego skarżący wykazał, że znajduje się w sytuacji materialnej, która uprawnia go do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Swój pogląd w sprawie referendarz oparł na oświadczeniu skarżącego złożonym na formularzu wniosku, mając na uwadze, że K. L. został pouczony o odpowiedzialności karnej za podanie nieprawdziwych danych lub zatajenie prawdy, w myśl art. 233 § 1 Kodeksu karnego. Ponadto, przedstawione przez skarżącego zaświadczenie wydane przez Ośrodek Pomocy Społecznej w N., jest ważną podstawą do oceny jego sytuacji materialnej i stanowi, w myśl § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245), dokument źródłowy, który potwierdza przedstawione przez wnioskodawcę dane na temat jego dochodów i stanu rodzinnego. Stąd referendarz zważył, że dochód uzyskiwany przez skarżącego jest niewystarczający na pokrycie kosztów sądowych w sprawie, a także wynajęcie profesjonalnego pełnomocnika. Również jego sytuacja majątkowa nie daje podstaw do wygenerowania środków na ten cel.

Wobec tego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 ust. 7 P.p.s.a., orzekł jak na wstępie postanowienia.