Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 602/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2012-12-19 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano pełnomocnikowi wynagrodzenie za zastępstwo prawne w ramach prawa pomocy
Powołane przepisy: article: par. 18 ust. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1348
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

SENTENCJA

Dnia 19 grudnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Cezary Koziński po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika skarżącego o przyznanie zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi J. Sz. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchylenia w trybie wznowienia postępowania decyzji dotyczącej podatku od nieruchomości za 2001 r. postanawia: przyznać i nakazać wypłatę z funduszy Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz adwokata T. L. kwoty 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu plus należny podatek od towarów i usług liczony od tej kwoty.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z [...] zostało przyznane skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Wyrokiem z dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. oddalił skargę J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie uchylenia w trybie wznowienia postępowania decyzji dotyczącej podatku od nieruchomości za 2001 r.

Z zachowaniem ustawowego terminu pełnomocnik skarżącego wniósł o sporządzenie uzasadnienia wyroku, a po jego otrzymaniu złożył opinię o braku podstaw do złożenia skargi kasacyjnej z wnioskiem o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. zważył, co następuje.

Kwestię wysokości wynagrodzenia adwokata z urzędu, w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, reguluje § 18 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.; zwane dalej "rozporządzeniem"). Ust. 1 pkt 1 powołanego przepisu określa stawki minimalne w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, uzależniając ich wysokość od przedmiotu zaskarżenia. Ponieważ w niniejszej sprawie przedmiotem skargi nie była ani należność pieniężna (ust. 1 pkt 1 lit. a), ani też decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego (ust. 1 pkt 1 lit. b), w związku z powyższym należało odwołać się do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, w którym przewidziano dla spraw innych, niż wyżej wymienione, stawkę minimalną w wysokości 240 złotych.

Ustanowiony dla skarżącego pełnomocnik z urzędu, w ramach przyznanego stronie prawa pomocy, złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W postanowieniu z dnia 15 czerwca 2004 r. w sprawie OSK 93/2004 (opubl. w ONSAiWSA z 2004 r., zeszyt 2 poz. 33) Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, który Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w całości podziela, że do czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej podjętych przez adwokata, o których mowa w art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r. poz. 270; dalej w skrócie "p.p.s.a."), należy także sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.

Zagadnienie wynagrodzenia za przedmiotową opinię prawną normuje § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, zrównując w zakresie wysokości koszty należne za jej sporządzenie z kosztami za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. W obu przypadkach koszty te stanowią 50% stawki minimalnej i nie mniej niż 120 zł. Jak wskazano wyżej stawka minimalna w przedmiotowej sprawie wynosi 240 złotych, wobec czego 50% tej kwoty daje 120 złotych.

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 250 p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b i w związku z § 2 ust. 3 rozporządzenia orzekł, jak w sentencji.

TF