Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 687/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2010-08-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Marszałek Województwa
Treść wyniku: pozostawiono skargę bez rozpatrzenia
Powołane przepisy: article: art. 30c,  art. 30b
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity
article: art. 49 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski po rozpoznaniu w dniu 16 sierpnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. A. na informację Marszałka Województwa [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie dofinansowania projektu w ramach działania Działanie 5.2 Wsparcie inwestycji przedsiębiorstw, Poddziałanie 5.2.2. Wsparcie inwestycji przedsiębiorstw postanawia: pozostawić skargę bez rozpatrzenia


UZASADNIENIE

Zaskarżoną informacją instytucja zarządzająca rozpatrzyła negatywnie wniosek M. A. o ponowne rozpatrzenie sprawy od wyniku oceny formalnej projektu pn. "Unowocześnienie oraz dywersyfikacja sposobu świadczenia usług dzięki uruchomieniu przez firmę H.-D. nowoczesnego obiektu handlowego o charakterze samoobsługowym w S. K." złożonego w ramach Osi Priorytetowej 5 Wzmocnienie konkurencyjności przedsiębiorstw, Działanie 5.2 Wsparcie inwestycji przedsiębiorstw, Poddziałanie 5.2.2. Wsparcie inwestycji przedsiębiorstw Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007-2013. Powodem negatywnej oceny było naruszenie kryterium rejestracyjnego R.3 – Czy suma kontrolna wersji papierowej wniosku jest zgodna z sumą kontrolną wersji elektronicznej ?

Na powyższą informację strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 30c ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ( dalej - u.z.p.p.r.) w wyniku rozpatrzenia skargi sąd może:

1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli z jakichkolwiek względów jest ono bezprzedmiotowe. Natomiast wniesienie skargi po terminie, niekompletnej bądź bez uiszczenia opłaty sądowej w terminie, powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia (art. 30 c ust. 5 u.z.p.p.r.).

Rozpoznając przedmiotową sprawę w pierwszej kolejności Sąd dokonał zbadania warunków formalnych skargi w zakresie jej kompletności.

We wskazanej ustawie stanowi się, że w przypadku negatywnej oceny projektu wnioskodawca, po otrzymaniu informacji o wynikach oceny jego projektu może wnieść środki odwoławcze przewidziane w systemie realizacji programu operacyjnego, w terminie, trybie i na warunkach tam określonych (art. 30b ust. 1 u.z.p.p.r.). Właściwa instytucja zarządzająca informuje wnioskodawcę na piśmie o wynikach procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, na zasadach określonych w art. 30c (art. 30b ust. 4 u.z.p.p.r.). Skarga należy wnieść w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, wydanej w wyniku procedury odwoławczej, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4 (art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r.).

Wprowadzając tak restrykcyjne wymogi ustawodawca nałożył na właściwą instytucję obowiązek pouczenia w informacji o wynikach procedury odwoławczej o zasadach, trybie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

W rozpoznawanej sprawie instytucja zarządzająca dopełniła ustawowego obowiązku, o którym mowa w art. 30b ust. 4 ustawy zamieszczając w informacji z dnia 13 lipca 2010 r. stosowne pouczenie w zakresie kompletności skargi.

Pojęcie skargi kompletnej zostało zdefiniowane w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r., stąd a contrario należy wywieść, że skarga niekompletna w rozumieniu przepisu art. 30c ust. 2 pkt 5 ustawy oznacza braki w zakresie kompletności dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 zdanie 1 u.z.p.p.r. Innymi słowy kompletność skargi odnosi się do kompletności dokumentacji w sprawie, która to dokumentacja szczegółowo została przez ustawodawcę określona w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. (por. postanowienie NSA z dnia 11 maja 2010r., sygn. akt II GSK 454/10, postanowienie NSA z dnia 17 grudnia 2009r., sygn. akt II GSK 969/09). Wynikający z art.30c ust. 2 u.z.p.p.r. obowiązek wniesienia skargi wraz z kompletną dokumentacją sprawy, ma na celu umożliwienie sadowi kontrolę negatywnego wyniku procedury odwoławczej.

Sąd zauważa, że skarżąca, pomimo prawidłowego pouczenia, wniosła skargę niekompletną. Ustawodawca w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. wyraźnie określił, że dołączona do skargi kompletna dokumentacja obejmuje wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4 ustawy. Powyższy zapis należy odczytywać w ten sposób, że wniesiony środek odwoławczy (wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy) oraz informacja o sposobie jego rozpatrzenia mogą być złożone w kopiach, natomiast wniosek o dofinansowanie oraz informacja w przedmiocie oceny projektu powinny być złożone w oryginale (por. postanowienie z dnia 20 lipca 2010 r., I SA./Bd 497/10, postanowienie z dnia 22 kwietnia 2010 r., V S.A./Wa 603/10, postanowienie z dnia 18 czerwca 2010 r., I S.A./Kr 720/10) .

Do skargi została dołączona wersja elektroniczna projektu, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, kserokopia informacji w przedmiocie oceny projektu z dnia 31 maja 2010 r. oraz pismo z dnia 24 marca 2010 r., w którym strona w odpowiedzi na ogłoszony konkurs, informuje, że przedkłada dokumentację zgodną z obowiązującymi wytycznymi. W piśmie z dnia 2 sierpnia 2010 r. skarżąca wyjaśniła, że nie mogła złożyć dokumentacji porównawczej, ponieważ tworzeniem i składaniem wniosków zajmowała się firma, która opracowuje dokumentację. Stwierdziła, że nie otrzymała wersji papierowej tylko elektroniczną, a Urząd Marszałkowski nie zwrócił jej złożonej dokumentacji.

Zdaniem Sądu załączone do skargi dokumenty powodują, że wniesioną przez stronę skargę należy uznać za niekompletną. Przede wszystkim skarżąca nie dostarczyła oryginału wniosku o dofinansowanie, co uniemożliwia porównanie go z wersją elektroniczną i ocenę identyczności sporządzonych wersji papierowej i elektronicznej. Do skargi załączono też jedynie kserokopię informacji z dnia 31 maja 2010 r., a nie jej oryginał. Ponadto nie przedłożono załączników do wniosku o dofinansowanie. Wobec brzmienia art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. wyjaśnienia skarżącej zawarte w piśmie z dnia 2 sierpnia 2010 r. nie mogą odnieść skutku.

Należy zauważyć, że z uregulowań ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, które stanowią lex specialis do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej – p.p.s.a.) nie wynika, aby dopuszczalne było wezwanie przez Sąd skarżącej do usunięcia braków skargi w tym zakresie. Wymóg złożenia kompletnej skargi wraz z dokumentacją ciąży wyłącznie na skarżącej, gdyż to ona zobligowana została do dostarczenia takiego materiału dowodowego, który umożliwi Sądowi merytoryczne rozpoznanie skargi w zakreślonym 30 – dniowym terminie, bez potrzeby jego uzupełniania przez Sąd. Ustawodawca poprzez modyfikację sądowego postępowania (m.in. skrócenie terminu do złożenia skargi, wyeliminowanie pośrednictwa organu przy jej wniesieniu, wprowadzenie terminu do rozpoznania skargi) miał na względzie uzyskanie efektu szybkości postępowania. W związku z tym, przepis art. 30c ust. 5 ustawy, przewidujący, że w razie wystąpienia braków skargi w nim wymienionych, skargę pozostawia się bez rozpatrzenia, należy stosować bez potrzeby uzupełniania braków pisma zgodnie z art. 49 p.p.s.a. Sąd w składzie orzekającym w sprawie w pełni podziela stanowisko NSA zawarte w postanowieniu z dnia 29 lipca 2009r., sygn. akt II GSK 568/09, według którego przepis art. 30c ust. 5 u.z.p.p.r. znosi stosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a. w stosunku do skargi niekompletnej.

W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że skarżąca wniosła skargę niekompletną, co skutkuje pozostawieniem jej bez rozpatrzenia na podstawie art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.