Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 149/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-08-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym skargi A. B. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z [...] marca 2012 r. skarżąca wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą na "bezczynność Opieki Społecznej i Wójta który nadzoruje Opiekę w C., jak też bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego".

Wezwaniem z 8 sierpnia 2012 r. Sąd zobowiązał skarżącą do sprecyzowania w/w skargi, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez wskazanie, czy stanowi ona skargę na bezczynność organu administracji publicznej (jeśli tak, to zwrócono się o wskazanie organu oraz przedmiotu sprawy poprzez podanie daty podań, które nie zostały załatwione w terminie wraz z ich przedmiotem, jak również udokumentowanie zachowania obowiązku wynikającego z art. 37 § 1 Kpa) bądź skargę wniesioną w trybie art. 227 Kpa. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca pismem z [...] sierpnia 2012 r. stwierdziła, że skarga z [...] marca 2012 r. dotyczy bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego i wydawania fałszywych dokumentów potwierdzających nieprawdę od 20 lat przez Wójta Gminy C. Jednocześnie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Po ustanowieniu A. B. pełnomocnika z urzędu w osobie adw. J. P., wezwaniem z dnia 8 kwietnia 2013 r., którego treść była analogiczna do uprzedniego wezwania z 8 sierpnia 2012 r., Sąd zobowiązał adwokata do ponownego sprecyzowania skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Pismem z [...] kwietnia 2013 r. adw. J. P. wyjaśnił, że w podaniu z [...] sierpnia 2012 r. A. B. stwierdziła, że skarga dotyczy bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Pełnomocnik dodał jednak, że ze skierowanego do niego przez mocodawczynię pisma wynika, iż przedmiotem skargi jest bezczynność Wójta Gminy C. i GOPS w C. Z dokumentu tego nie wynika jednak, jakie czynności nie zostały podjęte przez w/w podmioty.

W związku z przedmiotowym pismem adw. J. P. z [...] kwietnia 2013 r., Sąd wezwaniem z 13 maja 2013 r. zwrócił się do pełnomocnika skarżącej o wskazanie, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, przedmiotu sprawy poprzez określenie, jakiej czynności domaga się skarżąca od Wójta Gminy C., tj. jakiej czynności organ nie wykonał w przepisanym prawem terminie, podanie daty podań, które nie zostały załatwione w terminie wraz z ich przedmiotem, jak również o udokumentowanie zachowania obowiązku wynikającego z art. 37 Kpa. W odpowiedzi na powyższe adwokat stwierdził, że w piśmie z [...] kwietnia 2013 r. nie sprecyzował, że skarga A. B. dotyczy bezczynności Wójta Gminy C. Wskazał jedynie, że w piśmie z [...] sierpnia 2012 r. skarżąca wyjaśniła, że skarga dotyczy bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego, zaś w piśmie z [...] marca 2013 r. wskazała, że "sprawa dotyczy bezczynności Wójta Gminy C. i GOPS". W jego ocenie, jak wynika z pisma skarżącej z [...] marca 2012 r., A. B. skarży bezczynność Wójta Gminy C. oraz Ośrodka Pomocy Społecznej, który nie przydzielił skarżącej mieszkania socjalnego i pomocy "samotnej, chorej osobie", jaką jest skarżąca. W związku z powyższym pełnomocnik wystąpił do Sądu, aby ten zobowiązał Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], Gminę C. i Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w C. do przekazania pełnej dokumentacji związanej ze wszystkimi sprawami, w których stroną była A. B.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

W art. 57 § 1 p.p.s.a. wymienione zostały podstawowe elementy skargi, która oprócz wymogów stawianych każdemu pismu procesowemu, powinna zawierać:

1. wskazanie zaskarżonej decyzji (postanowienia, aktu lub czynności),

2. oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy oraz

3. określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.

W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie, z treści skargi nie wynikało po pierwsze, jakiego organu dotyczy sprawa, po drugie, w jakim przedmiocie organ administracji publicznej był bezczynny bądź jakie jego działanie zostało do Sądu zaskarżone. Również żadne z trzech wystosowanych przez Sąd wezwań nie przyniosło odpowiedzi i nie usunęło wątpliwości Sądu co do przedmiotu sprawy, gdyż przesłane pierwotnie przez skarżącą, a następnie przez jej pełnomocnika pisma nie wskazały w sposób jednoznaczny przedmiotu kontroli sądowej. Każde kolejne składane w sprawie pismo było zaprzeczeniem wcześniejszego. Ostatecznie adw. J. P. zwrócił się do Sądu aby ten zobowiązał Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], Gminę C. i Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w C. do przekazania pełnej dokumentacji związanej ze wszystkimi sprawami, w których stroną była A. B. W tym miejscu zaznaczyć jednak należy, że to strona wnosząca skargę w sposób jednoznaczny powinna określić przedmiot sprawy. To ona bowiem, występując do Sądu, domaga się kontroli pod względem legalności konkretnego aktu bądź czynności podjętych przez organ. Zatem kompetencji do wskazania przedmiotu zaskarżenia nie mają ani organy administracji publicznej, ani tym bardziej Sąd. Niezrozumiałym jest zatem wniosek pełnomocnika o zwrócenie się Sądu do organów celem przekazania dokumentacji dotyczącej wszystkich postępowań, w których stroną była A. B. O całość dokumentacji Sąd wystąpiłby do organu jedynie w przypadku wskazania konkretnego przedmiotu skargi. W sytuacji, gdy nieznanym jest organ, którego działania lub bezczynności dotyczy skarga, gdy niewiadomym jest przedmiot sprawy, a które to braki formalne nie zostały uzupełnione przez samą stronę, Sąd nie może decydować za skarżącą odnośnie przedmiotu postępowania sądowoadministracyjnego. Tym samym zasadnym jest odrzucenie skargi.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.