Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1753/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-12-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. Ł. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 września 2017 r., sygn. akt III SA/Kr 1022/15 o odrzuceniu skargi M. Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] maja 2015 r., nr [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne postanawia: 1) sprostować oczywiste omyłki w komparycji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 września 2017 r., sygn. akt III SA/Kr 1022/15 w ten sposób, że w miejsce numeru zaskarżonej decyzji "[...]" wpisać "[...]" oraz w miejsce przedmiotu sprawy "skierowania na badania lekarskie" wpisać "skierowania na badania psychologiczne"; 2) oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 29 września 2017 r., sygn. akt III SA/Kr 1022/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę M. Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] maja 2015 r., nr [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zarządzeniem z dnia 3 listopada 2016 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe zarządzenie zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 10 listopada 2016 r.

Na powyższe zarządzenie skarżący wniósł zażalenie, które zostało odrzucone postanowieniem z dnia 14 grudnia 2016 r.

Następnie skarżący wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 14 grudnia 2016 r., które zostało odrzucone postanowieniem z dnia 6 lutego 2017 r.

Postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2017 r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zwolnił skarżącego od kosztów sądowych.

W wyniku rozpoznania zażalenia skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 lutego 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2017 r., sygn. akt I OZ 1245/17 oddalił zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucając skargę wskazał, że skarżący pomimo wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na uiścił należnego wpisu we wskazanym terminie, który upłynął wraz z dniem 17 listopada 2016 r. Nie wniósł również skutecznie środka zaskarżenia od ww. zarządzenia, albowiem wniesione zażalenie zostało prawomocnie odrzucone.

Sąd podkreślił, że nie mógł mieć wpływu na rozstrzygnięcie fakt, że skarżący postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2017 r. został zwolniony od kosztów sądowych. Zarządzenie z dnia 3 listopada 2016 r. o wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego stało się bowiem prawomocne w dniu 17 listopada 2016 r., tj. przed uzyskaniem przez skarżącego zwolnienia od kosztów sądowych. A zatem zwolnienie od kosztów sądowych nie obejmuje wpisu należnego od skargi.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł M. Ł., zarzucając naruszenie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", poprzez odrzucenie skargi z powodu niewniesienia wpisu, pomimo braku podstaw do jej odrzucenia z uwagi na wcześniejsze zwolnienie skarżącego od kosztów sądowych niniejszej sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo (skargę), aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należy wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (§ 3).

W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zastosował przepis powyższy w sposób prawidłowy. Pomimo bowiem wezwania skarżący nie uiścił wpisu w zakreślonym terminie. W takiej sytuacji Sąd I instancji był zobowiązany skargę odrzucić jako nieopłaconą na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a.

Odnosząc się do argumentów podniesionych w zażaleniu zauważyć należy, że w zarządzeniu z dnia 3 listopada 2016 r. do uiszczenia wpisu od skargi Sąd I instancji pouczył skarżącego o rygorze odrzucenia skargi w razie braku uiszczenia wpisu. Wezwanie to zostało doręczone w dniu 10 listopada 2016 r. Termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął zatem w dniu 17 listopada 2016 r., gdyż skarżący nie wniósł skutecznie środka zaskarżenia.

Podkreślić należy, że po wezwaniu strony do uiszczenia wpisu od złożonego pisma, przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od obowiązku uiszczenia tej opłaty jest uzależnione od tego, czy strona złoży wniosek w tym przedmiocie w terminie otwartym do uiszczenia tego wpisu. Złożenie zaś wniosku o przyznanie prawa pomocy po upływie ww. terminu, nawet jeżeli wniosek ten zostanie rozpoznany zgodnie z żądaniem strony, nie ma wpływu na obowiązek uiszczania przez nią opłat, do których została wezwana na mocy prawomocnych zarządzeń w tym przedmiocie.

W niniejszej sprawie skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w dniu 3 kwietnia 2017 r., a więc po upływie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Co prawda referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2017 r. przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie m.in. zwolnienia od kosztów sądowych, jednak z uwagi na wcześniejsze rozważania okoliczność ta nie mogła mieć wpływu na wynik sprawy.

Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 postanowienia.

Na podstawie art. 156 § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 166 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny sprostował oczywiste omyłki.