Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 472/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2016-06-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 223 par. 2 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.
article: art. 170
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Organiściak (spr.), Sędziowie WSA Paweł Kornacki, Anna Tyszkiewicz-Ziętek, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 8 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi A. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Skarbowej w K. działając na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r. póz. 749 z późn. zm., dalej Ordynacja podatkowa lub O.p.) postanowieniem z dnia [...] (Nr [...]) stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...] (Nr [...]) określającej A. M. (dalej jako strona, odwołująca lub skarżąca) wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. w kwocie [...] zł.

W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że z akt sprawy wynika, iż decyzja organu pierwszej instancji została wysłana na adres zamieszkania strony listem poleconym za potwierdzeniem odbioru. Z powodu niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149 Ordynacji podatkowej, stosownie do art. 150 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej przesyłka w dniu 15 lipca 2014 r. została pozostawiona na okres czternastu dni w placówce pocztowej o czym, stosownie do art. 150 § 1a Ordynacji podatkowej, zawiadomiono adresata, pozostawiając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej. W dniu 21 lipca 2014 r. przesyłka została odebrana osobiście przez stronę.

O decyzji organu pierwszej instancji strona - reprezentowana przez radcę prawnego - pismem z dnia 28 lipca 2014 r. wniosła odwołanie, które zostało nadane listem poleconym nr [...] w Urzędzie Pocztowym w dniu 8 sierpnia 2014 r. (vide datownik na kopercie, w której przesłano odwołanie). Odwołanie wpłynęło do [...] Urzędu Skarbowego w K. w dniu 12 sierpnia 2014 r. Stosownie do art. 227 § 1 Ordynacji podatkowej Naczelnik ww. Urzędu Skarbowego przekazał odwołanie wraz z aktami sprawy organowi odwoławczemu. Organ podatkowy pierwszej instancji w piśmie z dnia 25 sierpnia 2014 r. przedstawiając stanowisko organu podatkowego stwierdził m. in., że pełnomocnik złożył odwołanie z dnia 28 lipca 2014 r. po upływie terminu wynikającego z art. 223 § 2 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa.

Stanowisko organu zanegował pełnomocnik strony – radca prawny, który w piśmie z dnia 27 sierpnia 2014 r., m. in. podnosi, że "decyzja Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego (...) z dnia [...] została doręczona odwołującej w dniu 21 lipca 2014 r. - okoliczność ta znalazła swoje potwierdzenie w treści wspomnianego stanowiska organu pierwszej instancji. Stosownie zatem do treści przepisu art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej termin do wniesienia odwołania upływał ostatecznie w dniu 04.08.2014 r. i w niniejszym przypadku został dotrzymany. Przesyłka pocztowa zawierająca odwołanie została nadana w urzędzie pocztowym właśnie w dniu 04.08.2014 r. co znajduje swoje potwierdzenie w stosownej pieczątce figurującej na "potwierdzeniu nadania" przesyłki pocztowej numer ([...]." Na dowód powyższego pełnomocnik dołączył uwierzytelnioną kopię potwierdzenia nadania przesyłki poleconej o ww. numerze.

Organ odwoławczy pismem z dnia 1 października 2014 r. wezwał pełnomocnika do przedłożenia oryginału potwierdzenia nadania przesyłki poleconej nr [...]. Na ww. wezwanie pełnomocnik dostarczył oryginał potwierdzenia nadania przesyłki poleconej o ww. numerze, z którego wynikało, że przedmiotowa przesyłka została nadana w dniu 4 sierpnia 2014 r.

W związku z zaistniałymi rozbieżnościami w datach na stemplach pocztowych widniejących na kopercie, w której nadano list polecony o numerze ([...], (vide datownik: 8 sierpnia 2014 r.) oraz na potwierdzeniu nadania tejże przesyłki (vide datownik: 4 sierpnia 2014 r.) - Dyrektor Izby Skarbowej przeprowadził postępowanie wyjaśniające w zakresie ustalenia faktycznej daty wniesienia odwołania strony z dnia 28 lipca 2014 r.

Pismem z dnia 10 października 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej zwrócił się do organu pierwszej instancji z prośbą o udzielenie informacji o korespondencji otrzymanej w okresie od dnia 4 do 12 sierpnia 2014 r. (tj. od daty wynikającej z potwierdzenia nadania przesyłki poleconej do daty wpływu ww. przesyłki do [...] Urzędu Skarbowego) z Kancelarii Radców Prawnych "reprezentującej" stronę.

Organ pierwszej instancji pismem z dnia 14 października 2014 r. poinformował, że w ww. okresie wpłynęło jedno pismo od ww. nadawcy w dniu 12 sierpnia 2014 r., które jak wynika z załączonego wydruku z ewidencji BA jest odwołaniem strony od decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego z dnia [...] . Ponadto ustalono, że ze strony internetowej Poczty Polskie http://emonitoring.poczta-polska.pl/ wynika, że ww. przesyłka polecona została nadana w dniu 8 sierpnia 2014 r.

Dyrektor Izby Skarbowej pismem z dnia 10 października 2014 r. zwrócił się również do Urzędu Pocztowego, w którym została nadana przedmiotowa przesyłka polecona z prośbą o wskazanie faktycznej daty nadania ww. przesyłki poleconej. W odpowiedzi Naczelnik Urzędu Pocztowego piśmie z dnia 13 października 2014 r. poinformował, że przedmiotowa przesyłka polecona została nadana w dniu 8 sierpnia 2014 r.

Pismem z dnia 17 października 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej ponownie zwrócił się do Urzędu Pocztowego z prośbą o nadesłanie potwierdzonej za zgodność z oryginałem kopii dokumentów nadawczych z dnia 8 sierpnia 2014 r. Naczelnik Urzędu Pocztowego, w którym nadano przesyłkę przy piśmie z dnia 21 października 2014 r. ponownie m. in. potwierdził, że przesyłkę nadano w dniu 8 sierpnia 2014 r.

Następnie pismem z dnia 24 października 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej zwrócił się z prośbą do Poczty Polskiej S.A. - Biura Zarządzania Ryzykiem i Zgodnością - Działu Operacyjnego o jednoznaczne wskazanie daty nadania przedmiotowej przesyłki poleconej. W odpowiedzi na ww. zapytanie Poczta Polska S.A. Biuro Ładu Korporacyjnego i Zgodności pismem z dnia 18 listopada 2014 r. poinformowała m. in., że "w wyniku czynności kontrolnych przeprowadzonych w Urzędzie Pocztowym (...) ustalono, że przesyłka polecona oznaczona nalepką "R" o numerze [...] została na pewno przyjęta w ww. urzędzie pocztowym, w dniu 8 sierpnia 2014 r. i w tym samym dniu wprowadzona do obrotu pocztowego." Ponadto Poczta Polska S.A. jednoznacznie stwierdziła, że "prawidłowy jest odcisk datownika umieszczony na kopercie. Tym samym informujemy, że data widniejąca na potwierdzeniu nadania, jest niezgodna z faktyczną datą nadania przesyłki".

Dyrektor Izby Skarbowej pismem z dnia 24 listopada 2014 r. zwrócił się z prośbą do Poczty Polskiej S.A. - Biura Zarządzania Ryzykiem i Zgodnością - Działu Operacyjnego o nadesłanie dokumentów zgromadzonych w trakcie czynności kontrolnych przeprowadzonych w Urzędzie Pocztowym potwierdzających, że przedmiotowa przesyłka polecona oznaczona nalepką "R" o numerze [...] została przyjęta w Urzędzie Pocztowym w dniu 8 sierpnia 2014 r. i w tym samym dniu wprowadzona do obrotu pocztowego, natomiast data 4 sierpnia 2014 r. widniejąca na potwierdzeniu nadania jest niezgodna z faktyczną datą nadania ww. przesyłki.

W piśmie z dnia 3 grudnia 2014 r. Poczta Polska S.A. Biuro Ładu Korporacyjnego i Zgodności poinformowała, że "dokumentacja, pozaplanowej oceny zgodności, przeprowadzonej w Urzędzie Pocztowym (...), dotycząca ustalenia faktycznej daty nadania przesyłki poleconej nr [...] oraz wyjaśnienia przyczyny niezgodności pomiędzy datą umieszczoną na przesyłce a datą widniejącą w odcisku datownika umieszczonego na dowodzie nadania przesyłki, będącym w posiadaniu jej nadawcy, objęta jest klauzulą "Tajemnica przedsiębiorstwa Poczta Polska S.A.", co uniemożliwia przekazanie jej organowi skarbowemu w trybie zwyczajnego udostępniania informacji".

Wobec powyższego Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że odwołanie strony reprezentowanej przez radcę prawnego zostało wniesione w dniu 8 sierpnia 2014 r. Podkreślono, że skoro decyzja Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego zawierająca prawidłowe pouczenie o trybie odwoławczym, została skutecznie doręczona w dniu 21 lipca 2014 r., to termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 4 sierpnia 2014 r. Stosownie bowiem do art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Odwołanie zostało natomiast wniesione za pośrednictwem poczty dopiero w dniu 8 sierpnia 2014 r., czyli po upływie ustawowego terminu do jego wniesienia, zatem na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej należało stwierdzić uchybienie terminowi do wniesienia odwołania.

W skardze pełnomocnik strony postanowieniu Dyrektor Izby Skarbowej z dnia [...] zarzucał błąd w ustaleniach faktycznych, który doprowadził do naruszenie przepisu art. 228 § 1 pkt. 2 Ordynacji podatkowej, a podkreślając fakt jego niezasadnego zastosowania wnosił o uchylenie przedmiotowego postanowienia wskazując, że zostało ono wniesione bez uchybienia terminowi przewidzianemu w art. 223 § 1 pkt. 2 Ordynacji podatkowej.

Uzasadniając swoje stanowisko pełnomocnik skarżącej podkreślał, że zgodnie z treścią potwierdzenia nadania przesyłki poleconej zawierającej odwołanie (numer: [...]) wynika, iż została ona nadana w dniu 04.08.2014 r., w sposób wyraźny i nie budzący wątpliwości, co potwierdza odciśnięty stempel z datą dzienną (dowód: kopia nadania przesyłki – oryginał złożony przy piśmie z dnia 3 października 2014 r.).

Pełnomocnik podkreślał, że skarżąca nie wie na jakiej podstawie Poczta Polska S.A. formułuje tak kategoryczne stwierdzenia, zwłaszcza że dokumentacja związana z ustaleniem "(...) przyczyny niezgodności pomiędzy datą umieszczoną na przesyłce a datą widniejącą w odcisku datownika umieszczonego na dowodzie nadania przesyłki (...)" nie została ujawniona.

W ocenie pełnomocnika w konsekwencji powyższego stwierdzić należało, iż organ drugiej instancji dysponując wyjaśnieniami Poczty Polskiej S.A., według których datą nadania przedmiotowej przesyłki jest dzień 08.08.2014 oraz potwierdzeniem nadania, według treści którego datą tą jest 04.08.2014 r., jako miarodajne przyjął wyjaśnienia operatora pocztowego negując tym samym treść potwierdzenia nadania. Zdaniem pełnomocnika organowi drugiej instancji zarzucić należy, iż w żaden sposób nie wyjaśnił takiego sposobu postępowania, tym bardziej, że dowodem wysłania przesyłki w określonej dacie jest posiadane przez jej nadawcę potwierdzenie nadania. Autor skargi wywodził przy tym, że stosownie do przepisu art. 17 ustawy Prawo pocztowe potwierdzenie nadania przesyłki rejestrowanej wydane przez placówkę pocztową operatora wyznaczonego (operator wyznaczony to operator pocztowy obowiązany do świadczenia usług powszechnych - art. 13 pkt. 13 ustawy Prawo pocztowe) ma moc dokumentu urzędowego, który - zgodnie z art. 194 § 1 w związku z art. 194 § 2 Ordynacji podatkowej - stanowi dowód tego co zostało w nim stwierdzone, natomiast zgodnie z przepisem art. 194 § 3 Ordynacji podatkowej, powyższe nie wyklucza możliwości przeprowadzenia dowodu przeciwko treści owych dokumentów, nie mniej w niniejszym przypadku zdaniem skarżącej dowód taki nie został przeprowadzony nie mówiąc już o jego skuteczności.

Pełnomocnik wnosił również o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenia, podtrzymując w całości stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu. Organ poinformował jednocześnie, że zostało złożone zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przeciwko wiarygodności dokumentu tj. o czyn z art. 270 § 1 Kodeksu Karnego, w związku z czym oryginały dokumentacji przekazano Prokuraturze.

Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2015 r. (sygn. akt I SA/Gl 178/15) tutejszy Sąd zawiesił postępowanie do czasu zakończenia postępowania karnego, albowiem w toku czynności prokuratorskich ujawniono, że zachodzi podejrzenie popełnienia przestępstwa z art. 271 § 1 Kodeksu Karnego przez pracownika Poczty polegające na umieszczeniu na dokumencie potwierdzenia nadania odcisku datownika z nieprawidłową datą nadania.

Postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2016 r. Sąd podjął zawieszone postępowania, albowiem organ odwoławczy przy piśmie z dnia 10 marca 2016 r. przesłał uwierzytelnioną kserokopię wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 12 stycznia 2016 r. (sygn. akt [...]) oraz prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w B. z dnia 14 października 2015 r. (sygn. akt [...]). Z wyroków tych (strony od 89-91 akt Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach) m. in. wynikało, że Sąd Rejonowy (pkt. 1 wyroku) warunkowo umorzył postępowanie karne wobec pracownika Poczty oskarżonego o to, że w dniu 8 sierpnia 2014 r. jako asystent Urzędu Pocztowego będąc osobą uprawnioną do wystawiania dokumentów poświadczył nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenie prawne poprzez umieszczenie na dokumencie potwierdzenia nadania przesyłki pocztowej nr [...] odcisku datownika o cechach rozpoznawczych *AI* z nieprawdziwą datą nadania tj. 04.08.2014r., tj. o występek z art. 271 § 1 k.k. Wyrok Sądu Rejonowego z dnia 14 października 2015 r. w tej części został utrzymany w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w K. z dnia 12 stycznia 2016 r. (strona 91 akt tutejszego Sądu).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Wskazać należy, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2014 r. poz. 1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Natomiast z przepisu art. 145 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), w skrócie p.p.s.a. wynika, że sąd uwzględniając skargę na decyzje lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części jeżeli stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (pkt. a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (pkt. b), inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (pkt. 2); stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.

Na wstępie rozważań nad zgodnością z prawem zaskarżonego postanowienia należy wskazać, że sporna w sprawie kwestia daty (odcisk pieczęci wskazujący na dzień 4 sierpnia 2014 r.) znajdującej się na dowodzie nadania odwołania od decyzji organu pierwszej instancji z dnia 11 lipca 2014 r., który nie zgadzał się z datą znajdującą się na kopercie zawierającej odwołanie (odcisk pieczęci wskazywał na dzień 8 sierpnia 2014 r.) była przedmiotem orzekania Sądu Okręgowego w K. (wyrok z dnia 12 stycznia 2016 r., sygn. akt [...]) oraz prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w B.(wyrok z dnia 14 października 2015 r. sygn. akt [...]). Ze znajdujących się w aktach sądowych wyroków (strony od 89-91) m. in. wynika, że Sąd Rejonowy w B. (pkt. 1 wyroku) warunkowo umorzył postępowanie karne wobec pracownika Poczty oskarżonego o to, że w dniu 8 sierpnia 2014 r. jako asystent Urzędu Pocztowego będąc osobą uprawnioną do wystawiania dokumentów poświadczył nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenie prawne poprzez umieszczenie na dokumencie potwierdzenia nadania przesyłki pocztowej nr [...] odcisku datownika o cechach rozpoznawczych *AI* z nieprawdziwą datą nadania tj. 04.08.2014r., tj. o występek z art. 271 § 1 k.k. Z uwagi na to, że wyrok Sądu Rejonowego z dnia 14 października 2015 r. w tej części został utrzymany w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w K. z dnia 12 stycznia 2016 r., tutejszy Sąd jest nim związany. Zgodnie bowiem z brzmieniem art. 170 p.p.s.a. orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko stronę i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby.

Powołany wyżej przepis w sposób jednoznaczny wyznacza kierunek postępowania tutejszego Sądu, który jest związany prawomocnym wyrokiem, z którego wynika, iż pracownik Poczty w działając w dniu 8 sierpnia 2014 r. jako asystent Urzędu Pocztowego będąc osobą uprawnioną do wystawiania dokumentów poświadczył nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenie prawne poprzez umieszczenie na dokumencie potwierdzenia nadania przesyłki pocztowej nr [...] odcisku datownika o cechach rozpoznawczych *AI* z nieprawdziwą datą nadania tj. 04.08.2014 r. W konsekwencji należało uznać, że twierdzenia strony skarżącej oparte na tym, że odwołanie zostało złożone w terminie tj. w dniu 4 sierpnia 2014 r., nie mają oparcia w zgromadzonym materiale dowodowym i przyjąć, za udowodnione to, że sporna przesyłka zawierająca odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] została nadana w dniu 8 sierpnia 2014 r., a więc po upływie terminu, o którym mowa w art. 223 § 2 O.p. Przepis ten stanowi, że termin do wniesienia odwołania wynosi 14 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji stronie.

Wskazać w tym miejscu przyjdzie, że stan sprawy był częściowo sporny, a jako, że został nakreślony przy okazji prezentowania stanowiska organu i strony skarżącej, brak było w ocenie Sądu konieczności jego ponownego powielania. Sąd, wbrew twierdzeniom skargi, uznał za prawidłowe ustalenia jakie w zakresie stanu faktycznego poczynił organ odwoławczy, które to ustalenia Sąd przyjął jako własne.

Mając na uwadze przedmiot sporu przyjdzie wskazać, że Dyrektor Izby Skarbowej nie naruszył prawa, albowiem po ustaleniu stanu faktycznego, działając na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 O.p. stwierdził w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania, opierając się na zgromadzonych dowodach, w tym stanowisku samej Poczty. W sprawie poza sporem było to, że strona osobiście w dniu 21 lipca 2014 r. odebrała przesyłkę zawierającą decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] Natomiast odwołanie strony datowane na dzień 28 lipca 2014 r. za pośrednictwem pełnomocnika zostało złożone w Urzędzie Pocztowym w dniu 8 sierpnia 2014 r., co m. in. wynika z daty znajdującej się na kopercie zawierającej odwołanie, dalszych ustaleń organu drugiej instancji prowadzonych w toku postępowania odwoławczego, a opisanych przez Sąd przy okazji prezentowania stanu faktycznego sprawy oraz z prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w B. z dnia 14 października 2015 r. oraz wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 12 stycznia 2016 r. Z wyroków Sądów obu instancji wynika bowiem niezbicie, że pracownik Poczty przyjmując sporną przesyłkę w dniu 8 sierpnia 2014 r. na dowodzie nadawczym umieścił nieprawdziwą datę "nadania tj. 04.08.2014r.".

W tych okolicznościach Sąd podzielając w całości stanowisko organu drugiej instancji stwierdza, że uchybienie terminu nie podlega żadnym ocenom, a przekroczenie obowiązującego 14 dniowego terminu wynikającego z art. 223 § 2 O.p. stanowi o jego uchybieniu i obliguje organ odwoławczy do wydania postanowienia, o którym mowa w art. 228 § 1 pkt 2 O.p., co prawidłowo zostało uczynione w przedmiotowej sprawie, a co dodatkowo znalazło potwierdzenie w wiążących także tutejszy Sąd wyrokach karnych Sądów Rejonowego i Okręgowego.

W tym stanie rzeczy Sąd, uznając, że nie doszło do naruszenia przepisów prawa w sposób uzasadniający wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę jako bezzasadną oddalił.