Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 272/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2010-09-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 41
journal: Dz.U. 2009 nr 1 poz 7
law: Ustawa z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów - tekst jednolity.
article: art. 3 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2006 nr 139 poz 992
law: Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Górska (spr.) Sędzia WSA Janina Guść Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Diana Wojtowicz po rozpoznaniu w dniu 15 września 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 stycznia 2010 r., nr [...] w przedmiocie zaliczki alimentacyjnej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 12 listopada 2009r., wydaną na podstawie art. 104,

art. 151 § 1 pkt 2 Kpa oraz art. 41 ustawy z dnia 7 września 2007r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (t.j. Dz. U. z 2009r. Nr 1, poz. 7 ze zm.), art. 8, art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 22 kwietnia 2005r. o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej (Dz. U. Nr 86, poz. 732), art. 3 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t.j.: Dz.U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 ze zm.) Prezydent Miasta, po wznowieniu postępowania, uchylił decyzję własną z dnia 17 października 2006r. przyznającą Z. D. zaliczkę alimentacyjną na M. D. oraz orzekł o przyznaniu zaliczki alimentacyjnej na okres zasiłkowy 2006/2007 w kwocie 250 zł.

W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że na podstawie art. 41 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów sprawy o zaliczki alimentacyjne, do których prawo powstało do dnia wejścia w życie ustawy, podlegają rozpatrzeniu na zasadach i w trybie określonych w przepisach dotychczasowych.

Organ stwierdził, iż zaliczka przysługuje, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę w rodzinie nie przekracza kwoty 583 zł (art. 7 ust. 2 ustawy o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej). Zaliczka przysługuje do wysokości świadczenia alimentacyjnego, nie więcej jednak niż: w przypadku gdy w rodzinie jest jedna lub dwie osoby uprawnione do zaliczki alimentacyjnej – 170 zł dla osoby uprawnionej albo 250 zł jeżeli osoba ta legitymuje się orzeczeniem o niepełnosprawności albo orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, w przypadku gdy w rodzinie są trzy osoby lub więcej, uprawnione do zaliczki 120 zł dla osoby uprawnionej albo 170 zł jeżeli osoba ta legitymuje się orzeczeniem o niepełnosprawności albo orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności (art. 8 ust. 1 cytowanej ustawy). W przypadku gdy dochód rodziny nie przekracza 50 % kwoty, o której mowa w art. 7 ust. 2, kwotę zaliczki, o której mowa w ust. 1, zwiększa się do: w przypadku gdy w rodzinie jest jedna lub dwie osoby uprawnione do zaliczki – 300 zł dla osoby uprawnionej albo 380 zł, jeżeli osoba ta legitymuje się orzeczeniem o niepełnosprawności albo orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności; w przypadku gdy w rodzinie są trzy osoby, lub więcej, uprawnione do zaliczki - 250 zł dla osoby uprawnionej albo 300 zł, jeżeli osoba ta legitymuje się orzeczeniem o niepełnosprawności albo orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności.

Zgodnie z art. 18 ust. 2 cytowanej ustawy w sprawach nieuregulowanych w niniejszej ustawie stosuje się odpowiednio przepisy o świadczeniach rodzinnych, jeżeli nie są sprzeczne z niniejszą ustawą, a także przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.).

Dochód wedle definicji zawartej w art. 3 pkt 1 lit. a ustawy o świadczeniach rodzinnych oznacza, po odliczeniu kwot alimentów świadczonych na rzecz innych osób, przychody podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych na podstawie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych, pomniejszone o koszty uzyskania przychodu, należny podatek dochodowy od osób fizycznych, składki na ubezpieczenie społeczne niezaliczone do kosztów uzyskania przychodu oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne.

Przeciętny miesięczny dochód rodziny ustala się dzieląc łączną kwotę dochodów uzyskanych przez członków rodziny w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy, z którego dochód się przyjmuje, przez liczbę 12 oraz przez liczbę członków rodziny.

Wniosek Z. D. o ustalenie prawa do zaliczki alimentacyjnej na M. D. wpłynął do organu dnia 10 października 2006r. Do wniosku dołączone zostało zaświadczenia z Urzędu Skarbowego w wysokości uzyskanych dochodów w 2005r. oraz oświadczenie członka rodziny o wysokości dochodu niepodlegającego opodatkowaniu, który został uzyskany w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy tj. 2005 r. (alimenty wyegzekwowane przez komornika sądowego w kwocie 100,60 zł, alimenty otrzymane na córkę R. S. w wysokości 1200 zł).

Miesięczny dochód rodziny w przeliczeniu na osobę w 2005r. wyniósł 123 zł i na tej podstawie decyzją [...] z dnia 17 października 2006r. przyznano Z. D. zaliczkę alimentacyjną na córkę M. D. w kwocie 380 zł (zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych i zaliczce alimentacyjnej) na okres zasiłkowy 2006/2007.

W pouczeniu zawartym w tej decyzji poinformowano wnioskodawczynię, że w przypadku wystąpienia zmian w liczbie członków rodziny, uzyskania dochodu lub innych zmian mających wpływ na prawo do świadczeń rodzinnych jest obowiązana do niezwłocznego powiadomienia o tym organu wypłacającego świadczenia rodzinne.

Dochody niepodlegające opodatkowaniu na podstawie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych (art. 3 pkt 2 lit c ustawy o świadczeniach rodzinnych) oznaczają dochody uzyskane z gospodarstwa rolnego.

Dnia 18 sierpnia 2009 r. MOPR Dział Świadczeń Rodzinnych otrzymał informację z Urzędu Gminy o posiadanym przez Z. D. gospodarstwie rolnym o pow. 8,8517 ha fizycznych, co stanowi 6,0762 ha przeliczeniowych.

Orzekający organ uznał, że dochody uzyskane z gospodarstwa rolnego należy doliczyć do dochodu rodziny.

W tej sytuacji postanowieniem z dnia 28 września 2009r. wznowiono postępowanie w sprawie decyzji [...] z dnia 17 października 2006r. ze względu na wyjście na jaw istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nie znanych organowi, który wydał decyzje.

Po ponownym ustaleniu prawa do zaliczki alimentacyjnej, przy uwzględnieniu dochodu uzyskanego z gospodarstwa rolnego, miesięczny dochód rodziny w przeliczeniu na osobę w 2005 r. wyniósł 426,49 zł, tym samym zaliczka alimentacyjna zgodnie z art. 8 ustawy o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych i zaliczce alimentacyjnej przysługuje w wysokości 250 zł miesięcznie.

W związku z powyższym organ uchylił w całości decyzję [...] z dnia 17 października 2006r. i przyznał zaliczkę alimentacyjną na M. D. na okres od 1 września 2006r. do 31 sierpnia 2007r. w kwocie 250,00 zł.

W odwołaniu od powyższej decyzji Z. D. zarzuciła błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że uzyskiwała ona dochód z gospodarstwa rolnego i nie ujawniła tego faktu. Przyznała, że jest właścicielem gospodarstwa rolnego

o pow. 6,0762 ha przeliczeniowego, jednakże nie uzyskuje żadnego dochodu

z tej nieruchomości, albowiem w marcu 2005 roku użyczyła ją bezpłatnie A. S., który utrzymuje grunty orne w należytym stanie. Do odwołania skarżąca dołączyła oświadczenie A. S.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 18 stycznia 2010 r., nr [ ...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.

Uzasadniając powyższą decyzję Kolegium wyjaśniło, że zgodnie z art. 41 ustawy z dnia 7 września 2007r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów "sprawy o zaliczki alimentacyjne, do których prawo powstało do dnia wejścia w życie ustawy, podlegają rozpatrzeniu na zasadach i w trybie określonych w przepisach dotychczasowych". Tymi dotychczasowymi przepisami są przypisy ustawy z dnia 22 kwietnia 2005r. o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej, które w sprawach nieuregulowanych w ustawie nakazują odpowiednie stosowanie przepisów o świadczeniach rodzinnych, a także Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 18 ust. 2).

Ustawodawca w przepisach o świadczeniach rodzinnych przyjął domniemanie, iż z gospodarstwa rolnego uzyskuje się dochód niezależnie od tego, czy się na nim pracuje, czy się je wydzierżawia. Dochód z gospodarstwa rolnego wylicza się ryczałtowo według hektarów przeliczeniowych. W ocenie Kolegium z art. 5 ust. 8a ustawy o świadczeniach rodzinnych wynika, że ustalając dochód uzyskany z gospodarstwa rolnego uwzględnia się powierzchnię gospodarstwa stanowiącego podstawę wymiaru podatku rolnego z wyjątkiem obszarów wymienionych w tym przepisie. Pośród tych wyjątków brak jest wymienionych w odwołaniu gruntów oddanych w nieodpłatne użyczenie. Brak jest też gruntów objętych ustną umową dzierżawy, poświadczoną obecnie pisemnie dla celów dowodowych. W ocenie Kolegium okoliczność, że wnioskodawczyni była właścicielką gospodarstwa rolnego, powoduje, iż dochód z tego gospodarstwa winien być uwzględniony w dochodzie rodziny za 2006 rok.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na powyższą decyzję Z. D. zarzuciła błędne przyjęcie, że uzyskuje ona dochód z posiadanego gospodarstwa rolnego. W ocenie skarżącej dowodem na tę okoliczność, jest poświadczona ustna umowa o oddaniu gospodarstwa w bezpłatne użyczenie od marca 2005 roku w zamian za utrzymanie tych gruntów w stanie czynnym. Podniosła, że nielogicznym jest przypisywanie jej dochodu z gospodarstwa rolnego, które nie jest w jej władaniu. Wniosła o przeprowadzenie dowodu z załączonego do skargi oświadczenia A. S. o oddaniu mu przez skarżącą gospodarstwa rolnego w bezpłatne użyczenie.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację oraz stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

W piśmie z dnia 8 czerwca 2010 r. skarżąca wniosła o przeprowadzenie dowodu z załączonej do pisma umowy dzierżawy z dnia 14 marca 2010 r. potwierdzającej zawarcie w dniu 1 marca 2005 r. ustnej umowy dzierżawy gospodarstwa rolnego z A. S.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a więc polega na weryfikacji decyzji organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego.

Wojewódzki sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Oznacza to między innymi, że sąd nie może w ocenie legalności zaskarżonej decyzji ograniczać się jedynie do zarzutów sformułowanych w skardze, ale także powinien wadliwości kontrolowanego aktu podnosić z urzędu.

Skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie jest zasadna.

Wbrew zarzutom skargi orzekające organy rozstrzygając sprawę dokonały prawidłowych ustaleń faktycznych, procedowały w zgodzie z przepisami postępowania administracyjnego oraz prawidłowo powołały i zastosowały przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, ustawy z dnia 22 kwietnia 2005r. o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej (Dz. U. Nr 86, poz. 732) oraz ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t.j.: Dz.U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 ze zm.) z uwagi na treść art. 41 ustawy z dnia 7 września 2007r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (t.j. Dz. U. z 2009r. Nr 1, poz. 7 ze zm.).

W pierwszej kolejności należy wskazać, że skarżąca składając wniosek o ustalenie prawa do zaliczki alimentacyjnej przedłożyła oświadczenie o wysokości dochodu niepodlegającego opodatkowaniu, który został uzyskany w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy. W oświadczeniu tym zawarte zostało pouczenie, jaki dochody powinno ono obejmować. Wśród tych dochodów wyszczególnione zostały m.in. dochody z gospodarstwa rolnego, zatem brak było podstaw do uwzględnienia twierdzeń skarżącej, iż nie posiadała ona wiedzy o konieczności wykazania dochodu z gospodarstwa rolnego, którego jest właścicielką. Pouczenie zwarte w oświadczeniu o wysokości dochodu ma na celu zapoznanie wnioskodawców z ustawowymi źródłami dochodów, które podlegają uwzględnieniu w toku ustalania prawa do zaliczki alimentacyjnej. Zapoznanie się z pouczeniem pozwala wnioskodawcy wypełnić oświadczenia w sposób umożliwiający organowi przyznającemu świadczenie dokonanie prawidłowych i wyczerpujących ustaleń co do wysokości uzyskiwanego dochodu rodziny. Konsekwencje niezapoznania się z pouczeniem bądź nierzetelnego wypełnienia oświadczenia o wysokości dochodu obciążają wnioskodawcę. Oznacza to, że późniejsze wykrycie przez organ okoliczności nieujawnionych przez wnioskodawcę stanowi podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją przyznającą zaliczkę alimentacyjną i ponownego ustalenia prawa do tejże zaliczki alimentacyjnej z uwzględnieniem nowych okoliczności w sprawie.

W przedmiotowej sprawie skarżąca, w oświadczeniu z dnia 28 września 2006r. załączonym do wniosku o przyznanie zaliczki alimentacyjnej na okres zasiłkowy 2006/2007, nie wykazała dochodu z gospodarstwa rolnego stanowiącego jej własność. W konsekwencji organ I instancji, decyzją z dnia 17 października 2006r., przyznał skarżącej zaliczkę alimentacyjną w wysokości 380 zł, albowiem ustalony na podstawie nieprawidłowo wypełnionego oświadczenia o dochodach, miesięczny dochód rodziny w przeliczeniu na jedną osobę w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy nie przekraczał kryterium dochodowego, a właściwie był niższy niż połowa kryterium dochodowego stąd też zaliczka została przyznana w najwyższej wysokości.

Po uzyskaniu informacji, że skarżąca jest właścicielką gospodarstwa rolnego, organ I instancji prawidłowo wznowił z urzędu postępowanie zakończone decyzją z dnia 17 października 2006r. Wyszły bowiem na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne i nowe dowody istniejące w dniu wydania wymienionej decyzji, nie znane organowi, co stanowi przesłankę wznowienia postępowania określoną w art. 145 § 1 pkt 5 Kpa. Po ponownym przeprowadzeniu postępowania organ I instancji dokonał prawidłowych ustaleń, uwzględniając przy obliczeniu dochodu rodziny skarżącej także dochód z gospodarstwa rolnego. Przepisy dotyczące zasad i trybu ustalania prawa do zaliczki alimentacyjnej w zakresie ustalania dochodu rodziny odsyłają do ustawy o świadczeniach rodzinnych, stąd też do dochodu rodziny wlicza się dochód z gospodarstwa rolnego, zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych.

Zgodnie z art. 5 ust. 8 cytowanej ustawy w przypadku ustalania dochodu z gospodarstwa rolnego, przyjmuje się, że z 1 ha przeliczeniowego uzyskuje się dochód miesięczny w wysokości 1/12 dochodu ogłaszanego corocznie w drodze obwieszczenia przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.

W przedmiotowej sprawie poza sporem pozostawała okoliczność, że skarżąca jest właścicielką nieruchomości rolnej o powierzchni 6,0762 ha przeliczeniowych, przy czym okoliczność ta nie była znana organowi wydającemu decyzję z dnia 17 października 2006 r. w przedmiocie przyznania skarżącej zaliczki alimentacyjnej w wysokości 380 zł miesięcznie na okres zasiłkowy 2006/2007. Sporną kwestią pomiędzy stronami było natomiast to, czy dochód z tegoż gospodarstwa rolnego podlegał wliczeniu do dochodu rodziny skarżącej przy ustalaniu prawa do tego świadczenia. Skarżąca podnosiła bowiem, że nie uzyskuje dochodu z gospodarstwa rolnego, albowiem, jak początkowo twierdziła w marcu 2005 roku użyczyła je nieodpłatnie osobie trzeciej, zaś jak wykazywała później, oddała w dzierżawę.

Istotną w tym zakresie jest treść art. 5 ust 8a ustawy o świadczeniach rodzinnych Zgodnie z tym przepisem ustalając dochód rodziny uzyskany z gospodarstwa rolnego, do powierzchni gospodarstwa stanowiącego podstawę wymiaru podatku rolnego wlicza się obszary rolne oddane w dzierżawę z wyjątkiem:

1) oddanej w dzierżawę, na podstawie umowy dzierżawy zawartej stosownie do przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników, części lub całości znajdującego się w posiadaniu rodziny gospodarstwa rolnego;

2) gospodarstwa rolnego wniesionego do użytkowania przez rolniczą spółdzielnię produkcyjną;

3) gospodarstwa rolnego oddanego w dzierżawę w związku z pobieraniem renty określonej w przepisach o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej.

Umowa, jaką zawarła skarżąca, bez względu na to czy była to umowa nieodpłatnego użyczenia, czy też umowa dzierżawy gospodarstwa rolnego, nie została wymieniona w cytowanym przepisie. Skarżąca nie jest emerytką lub rencistką, zaś przedmiotowa umowa dzierżawy nie została przez nią zarejestrowana w organie ewidencji gruntów i budynków, co jest warunkiem uznania, że emeryt lub rencista zaprzestał prowadzenia działalności rolniczej zgodnie z art. 28 ust. 4 ustawy

z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (tj. Dz.U. z 2008r. Nr 50, poz. 291 ze zm.).

Wobec powyższego bez znaczenia dla sposobu ustalania dochodu z gospodarstwa rolnego skarżącej pozostawała podnoszona przez nią okoliczność, że faktycznie nie uzyskuje z niego dochodu. Ze stanowiskiem skarżącej nie można się zgodzić. Samo bowiem posiadanie gospodarstwa rolnego powoduje, że organ wydający decyzję w przedmiocie przyznania zaliczki alimentacyjnej winien, obliczając dochód rodziny w przeliczeniu na osobę, uwzględnić fakt posiadania gospodarstwa rolnego stosując wyliczenie przewidziane w art. 5 ust. 8 ustawy o świadczeniach rodzinnych.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalił się pogląd, zgodnie z którym z gospodarstwa rolnego, w rozumieniu ustawy o świadczeniach rodzinnych, utrzymuje się także ten, kto włada nim na podstawie tytułu prawnego pozwalającego na oddanie tego gospodarstwa w posiadanie zależne, tj. w dzierżawę lub użytkowanie. Jak wielokrotnie wskazywano art. 5 ust. 8 ustawy o świadczeniach rodzinnych zawiera jedynie założenie, że kwota wynikająca z przewidzianego prawem wyliczenia jest dochodem miesięcznym przyjmowanym przy ustalaniu prawa do zasiłku rodzinnego. (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 września 2009r., sygn. akt I OSK 3/09; z dnia 14 grudnia 2007 r., sygn. akt I OSK 321/07, LEX nr 401679, z dnia 15 grudnia 2008 r., sygn. akt I OSK 50/08; z dnia 23 czerwca 2009r., sygn. akt I OSK 1290/08; z dnia 18 marca 2010 r., sygn. akt I OSK 1651/09, wszystkie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Organy administracji prawidłowo zatem uznały,

że do dochodu rodziny wnioskodawczyni należało doliczyć dochód osiągnięty w 2005 roku z gospodarstwa rolnego wyliczony według zasad określonych w art. 5 ust. 8, 8a i 9 ustawy o świadczeniach rodzinnych.

Miesięczny dochód rodziny Z. D. w 2005 został prawidłowo ustalony, z uwzględnieniem dochodu z gospodarstwa rolnego o powierzchni 6,0762 ha przeliczeniowych, i wyniósł 426,49 zł w przeliczeniu na osobę. Na dochód ten składają się: alimenty w łącznej kwocie 1300,06; dochód z gospodarstwa rolnego 11.204,51 zł (6,0762 ha x 1844 zł) oraz dochód opodatkowany na zasadach ogólnych 2848,96 zł. Łącznie dochód rodziny skarżącej za rok 2005 wyniósł 15353,53 zł, co miesięcznie daje kwotę 1279,46 zł, zaś w przeliczeniu na osobę 426,49 zł.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej zaliczka przysługuje do wysokości świadczenia alimentacyjnego, nie więcej jednak niż w przypadku gdy w rodzinie jest jedna lub dwie osoby uprawnione do zaliczki - 170 zł dla osoby uprawnionej albo 250 zł, jeżeli osoba ta legitymuje się orzeczeniem o niepełnosprawności albo orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności.

Bezsporne jest, że M. D. na mocy orzeczenia Powiatowego Zespołu do spraw Orzekania do Niepełnosprawności z dnia 9 stycznia 2006r. była zaliczona do osób niepełnosprawnych do dnia 31 stycznia 2008r.

W tej sytuacji skarżącej prawidłowo przyznana została zaliczka alimentacyjna na córkę M. D. w wysokości 250 zł na okres zasiłkowy od 1 września 2006r. do dnia 1 sierpnia 2007r.

Zaskarżona decyzja jest zatem zgodna prawem.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę jako bezzasadną na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.