Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SAB/Go 3/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2014-02-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
659
Hasła tematyczne: Przewlekłość postępowania
Środki unijne
Skarżony organ: Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Zobowiązano do dokonania czynności
Powołane przepisy: article: art. 134 § 1, art. 149 § 1, art. 200, art. 205 § 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 19 ust. 7
journal: Dz.U. 2012 poz 1164
law: Ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego - tekst jednolity.
article: art. 12, art. 35 § 1-3, art. 36 § 1, art. 37 § 1
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wierchowicz Sędziowie Sędzia WSA Krystyna Skowrońska – Pastuszko (spr.) Sędzia WSA Jacek Niedzielski Protokolant Sekretarz sądowy Alicja Rakiej po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lutego 2014 r. sprawy ze skargi M Spółka Jawna na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w przedmiocie przyznania płatności bezpośrednich na rok 2012 1. Zobowiązuje Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa do załatwienia wniosku skarżącej spółki o przyznanie płatności bezpośrednich na rok 2012 w terminie miesiąca od dnia zwrotu akt administracyjnych organowi. 2. Stwierdza, że przewlekłe prowadzenie postępowania nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa. 3. Zasądza od Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz skarżącej spółki 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

M Spółka Jawna, zwane skarżąca lub Spółka, reprezentowana przez adwokata, wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012.

Skarga została wywiedziona na tle następującego stanu faktycznego sprawy. K.P. w dniu 17 maja 2012 r. złożył w Biurze Powiatowym ARiMR wniosek o przyznanie płatności na rok 2012, obejmujących jednolitą płatność obszarową (JPO) oraz płatność uzupełniającą do powierzchni upraw podstawowych (UPO). Pismami z dnia [...] lutego 2013 r. oraz z dnia [...] kwietnia 2013r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR zawiadomił wnioskodawcę o niedotrzymaniu terminów załatwienia sprawy i wyznaczeniu ich odpowiednio na 30 kwietnia 2013 r. oraz 14 czerwca 2013 r. Natomiast w związku z umową z dnia [...] maja 2012r. o przekazaniu gospodarstwa rolnego, zawartą pomiędzy K.P. oraz M sp.j., działając na podstawie art. 65 § 1 kpa, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR pismem z dnia [...] maja 2013 r. przekazał wniosek złożony przez K.P. oraz wniosek o przyznanie płatności obszarowej lub płatności uzupełniającej w przypadku przekazania gospodarstwa rolnego złożony przez M sp.j. Kierownikowi Biura Powiatowego ARiMR jako organowi właściwemu do rozpatrzenia przedmiotowej sprawy. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR postanowieniem z dnia [...] maja 2013 r., na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa, zawiesił postępowanie administracyjne dotyczące wniosku na rok 2012 r., odnoszące się do przekazania gospodarstwa rolnego K.P. M sp.j., reprezentowanemu przez S.M.. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że postępowanie zostało zawieszone w związku z koniecznością uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, tj. postępowania karnego, w którym aktem oskarżenia skierowanym do Sądu Okręgowego (sygn. akt [...]) objęto S.M. oraz K.P., zarzucając im złożenie w ARiMR dokumentów poświadczających nieprawdę w sprawie przyznania płatności. Na postanowienie Kierownika Biura Powiatowego ARiMR o zawieszeniu postępowania Spółka, reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła pismem z dnia [...] czerwca 2013 r. zażalenie do Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR. W zażaleniu podniosła, że w stosunku do skarżącej Spółki nie toczyło się żadne postępowanie karne. W ocenie pełnomocnika między toczącym się postępowaniem administracyjnym a domniemanym postępowaniem przygotowawczym nie ma żadnego związku, który dałby podstawę do uznania, że to drugie może mieć jakikolwiek wpływ na postępowanie administracyjne. Pismem z dnia [...] lipca 2013 r. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR poinformował skarżącą Spółkę, że z uwagi na skomplikowany charakter sprawy wymagającej przeprowadzenia szeregu ustaleń, zażalenie zostanie rozpatrzone do 18 sierpnia 2013r. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2013 r. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR uchylił postanowienie o zawieszeniu postępowania i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia Kierownikowi Biura Powiatowego ARiMR zalecając organowi pierwszej instancji wykazanie bezpośredniości związku rozstrzygnięcia w postępowaniu karnym i jego materialnoprawnej podstawy w odniesieniu do wniosku o płatność złożonego przez Spółkę. Pismem z dnia [...] września 2013 r. (data wpływu do Agencji 3 października 2013 r.) skarżąca wniosła do Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR zażalenie na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR. Wskazała, że organ nie podejmował żadnych czynności w sprawie, ograniczając się do informowania strony o niedotrzymaniu terminu i wyznaczaniu kolejnych terminów załatwienia sprawy. W ocenie skarżącej Spółki Kierownik Biura Powiatowego ARiMR dopuścił się rażącego naruszenia przepisów dotyczących załatwiana spraw, wskazanych w rozdziale 7 kpa, a postępowanie prowadzone jest przewlekle i nieudolnie. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2013 r. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR uznał zażalenie skarżącej na przewlekłe prowadzenie postępowania za nieuzasadnione oraz odmówił wyznaczenia terminu do załatwienia sprawy. W uzasadnieniu wskazał m.in., że organ pierwszej instancji zawiadamiał stronę, na podstawie art. 36 kpa, o przyczynach niezałatwienia sprawy w terminie i wyznaczał kolejne terminy.

Postanowieniem nr [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR postanowił przeprowadzić dowód z dokumentów, tj. protokołów z zeznań świadków i podejrzanych (oskarżonych), zgromadzonych w toku postępowania prokuratorskiego i sądowego (sygn. akt [...]). W tym samym postanowieniu (pkt 2) organ wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy na dzień 20 stycznia 2014 r.

W dniu 6 grudnia 2013 r. Spółka, reprezentowana przez adwokata, wniosła skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w sprawie przyznania płatności bezpośrednich na 2012 r., zarzucając obrazę przepisów postępowania mającą istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

- art. 35 i 36 kpa przez rażące przekroczenie terminów załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym, - art. 12 kpa polegające na jego niezastosowaniu, skutkującym niewnikliwym i powolnym postępowaniem i nieposługiwaniu się najprostszymi środkami prowadzącymi do załatwienia sprawy. Skarżąca wniosła o zobowiązanie Kierownika Biura Powiatowego ARiMR do rozpoznania wniosku i wydania decyzji w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012 w terminie dwóch tygodni od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi wskazano, że w dniu 17 maja 2012 r. wpłynął do organu wniosek o przyznanie płatności na rok 2012 i po roku od dnia złożenia wniosku organ, nie dokonując w tym czasie żadnych czynności w toku postępowania, w dniu [...] maja 2013r. (powinno być 29 maja) zawiesił postępowanie. Na postanowienie o zawieszeniu postępowania strona wniosła zażalenie, które zostało uwzględnione – organ drugiej instancji postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2013r. uchylił zaskarżone postanowienie. Od tego czasu, mimo upływu kolejnych miesięcy, organ nie podejmował czynności.

W odpowiedzi na skargę Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wniósł o jej oddalenie lub odrzucenie. Stwierdził, że powodem zawieszenia postępowania było toczące się przeciwko skarżącej postępowanie karne przed Sądem Okręgowym, w którym S.M. jest osobą oskarżoną o bezprawne uzyskiwanie od Agencji dopłat do gruntów rolnych, w sytuacji gdy to nie ona była posiadaczem gruntów rolnych zgłaszanych do płatności. Podał następnie, że z aktu oskarżenia wynika, że S.M. mogła być członkiem zorganizowanej grupy wyłudzającej przez wiele lat od Agencji dopłaty do gruntów rolnych. Wyniki postępowania dowodowego w sprawie karnej mogą determinować ustalenia faktyczne sprawy administracyjnej przez to, że organ będzie mógł korzystać również z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie karnej i odnieść się do wyników postępowania i poczynionych w nim ustaleń. Dalej Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wskazał, że w związku z powyższym w dniu [...] grudnia 2013 r. wydał postanowienie o przeprowadzeniu dowodu z protokołów zeznań świadków i oskarżonych, zgromadzonych w toku postępowania prokuratorskiego i sądowego w sprawie karnej prowadzonej pod sygn. akt [...]. Agencja wystąpiła do Sądu Okręgowego o przekazanie kopii ww. dokumentów. Stanowiło to wypełnienie wskazań Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, zawartych w wyroku z dnia 8 sierpnia 2013 r. (sygn. akt II SA/Go 532/13) celem wykazania bezpośredniości związku pomiędzy sprawą karną i administracyjną, co ma kluczowe znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, gdyż z treści załączonego do akt administracyjnych aktu oskarżenia wynikało, że zarzuty stawiane skarżącej dotyczą płatności uzyskanych za lata 2004-2010, a zatem nie obejmują roku, którego dotyczy niniejsza sprawa administracyjna, ale niewykluczone jest rozszerzenie aktu oskarżenia również o rok 2012. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wskazał także, że zgodnie z art. 19 ust. 7 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. z 2012 r. poz. 1164), w przypadku niezałatwienia sprawy dotyczącej przyznania płatności obszarowych do dnia 1 marca roku następującego po roku, w którym został złożony wniosek, Kierownik Biura Powiatowego Agencji ma obowiązek zawiadomić rolnika o tym fakcie, podając przyczynę zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Podkreślił następnie, że wypełnił obowiązek wynikający z wyżej cytowanego przepisu i zawiadamiał skarżącą o niezałatwieniu sprawy w terminie wraz z podaniem nowego terminu załatwienia sprawy. Zdaniem organu podjęcie powyższych czynności procesowych pozwala stwierdzić niewystępowanie bezczynności organu i przewlekłości prowadzonego postępowania. Czynności te wypełniały dyspozycję wynikającą z art. 36 kpa, który zdaniem organu został zliberalizowany przez cyt. art. 19 ust. 7 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Z kolei zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – powoływanej jako P.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania sąd zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1 P.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd ją oddala (art. 151 P.p.s.a.). Zauważyć również należy, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 P.p.s.a.). Stosownie do art. 52 § 1 i § 2 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W myśl art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 – powoływanej jako kpa) na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Podkreślić należy, że w przypadku skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, warunek formalny wniesienia skargi do sądu administracyjnego stanowi wyłącznie złożenie zażalenia w trybie art. 37 kpa. Nie ma natomiast znaczenia, czy zażalenie takie zostało rozpatrzone oraz jakie stanowisko zajął organ wyższego stopnia w danej sprawie. W rozpoznawanej sprawie stwierdzić trzeba, że skarżąca Spółka spełniła wszystkie warunki formalne umożliwiające rozpoznanie skargi. W piśmie z dnia [...] września 2013r. wniosła bowiem do Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR zażalenie na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w sprawie przyznania płatności bezpośrednich na rok 2012. Zauważyć przy tym trzeba, że ustawodawca stosunkowo niedawno wprowadził możliwość złożenia skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania. Dokonano tego ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2011r. Nr 6, poz. 18 ze zm.). Na skutek tej nowelizacji zaistniała konieczność reinterpretacji pojęcia "bezczynność" przez ograniczenie jego rozumienia do niewydania w terminie decyzji lub postanowienia, względnie aktu lub czynności wskazanych w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. (por. wyrok NSA z dnia 5 lipca 2012 r., sygn. akt II OSK 1031/12 – powoływane orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej cbois.nsa.gov.pl). Samo pojęcie przewlekłego prowadzenia postępowania nie zostało natomiast zdefiniowane w ustawie. W doktrynie przyjmuje się, że jest to postępowanie prowadzone w sposób nieefektywny przez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywaniu czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz. Wydanie 5, Warszawa 2012, s. 44; J. Drachal, J. Jagielski, R. Stankiewicz. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, Warszawa 2011, s. 69-70), ewentualnie mnożenie przez organ czynności dowodowych ponad potrzebę, wynikającą z istoty sprawy. Pojęcie "przewlekłość postępowania" obejmować będzie zatem opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu w sytuacji, gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym, jak również nieuzasadnione przedłużanie terminu załatwienia sprawy (por. wyrok NSA z dnia 13 sierpnia 2013 r., sygn. akt II OSK 549/13). W świetle wyżej wskazanych definicji i wyjaśnień co do ich istoty stwierdzić należało, że w rozpoznawanej sprawie mamy do czynienia z przewlekłością postępowania. Postępowanie administracyjne zostało wszczęte na skutek wniosku, początkowo K.P. z dnia [...] maja 2012 r., później skarżącej Spółki z dnia [...] lipca 2012 r. o przyznanie płatności na rok 2012. W odpowiedzi na skargę organ prowadzący postępowanie, tj. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR, wskazał jedynie na fakt wydania przez niego postanowienia dowodowego z dnia [...] grudnia 2013 r. oraz wystosowywania do skarżącej zawiadomień o nowym terminie załatwienia sprawy. Jednocześnie przyznał, że prowadzone postępowania karne nie dotyczą bezpośrednio Spółki oraz okresu, do którego odnosi się wniosek o płatności, jedynie hipotetycznie zakładając, że "w sprawie niewykluczone jest rozszerzenie aktu oskarżenia również o rok 2012". W toku postępowania zarówno Kierownik Biura Powiatowego ARiMR, jak i organ wyższego stopnia rozpatrujący zażalenie o zawieszeniu postępowania informowali o niezałatwieniu sprawy w terminie, tj. w pismach z [...] lutego, [...] kwietnia, [...] lipca 2013 r., jak też w postanowieniu z [...] grudnia 2013 r., za każdym razem wskazując, że w przedmiotowej sprawie nie zostały jeszcze zakończone niezbędne kontrole, jak też na skomplikowany charakter sprawy oraz toczące się postępowanie w sprawie nienależnie pobranych płatności. Niemniej jednak, do dnia [...] grudnia 2013 r. w aktach administracyjnych niniejszej sprawy, poza kolejnymi zawiadomieniami o niezałatwieniu sprawy w terminie i wskazywaniu nowych terminów, brak jest jakichkolwiek dokumentów świadczących o czynnościach podejmowanych w tym czasie przez organ. Wskazać należy, że zgodnie z art. 36 kpa, o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Podobne brzmienie mają powoływane przez organ przepisy art. 19 ust. 7 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, zgodnie z którymi w przypadku niezałatwienia sprawy dotyczącej przyznania płatności obszarowych do dnia 1 marca roku następnego po roku, w którym został złożony wniosek, należy o tym zawiadomić rolnika, z podaniem przyczyny zwłoki i wskazaniem nowego terminu załatwienia sprawy. Zauważyć i podkreślić jednak trzeba, że ustanowiona w przepisach art. 36 kpa, jak również w art. 19 ust.7 cyt. ustawy możliwość "przedłużania terminu" załatwienia sprawy ma charakter wyjątkowy i nie powinna być przez organy nadużywana. Zgodnie bowiem z art. 12 § 1 kpa organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Nadto w myśl art. 35 § 1 kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ (§ 2). Z kolei załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (§ 3). Wprawdzie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego oraz ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego nie nakazują organowi, który informuje o niezałatwieniu sprawy w terminie, wskazywania dokładnie, jakie jeszcze czynności w sprawie zamierza podjąć, to jednak powinny one wynikać z akt administracyjnych danego postępowania. Strona korzystając z możliwości wglądu do akt sprawy powinna wiedzieć, co w danej sprawie organ uczynił, by wydać dane rozstrzygnięcie. Z akt administracyjnych niniejszej sprawy nie wynika, by Kierownik Biura Powiatowego ARiMR podejmował skuteczne czynności zmierzające do merytorycznego załatwienia sprawy. Z pewnością nie są nimi zawiadomienia informujące stronę o niezałatwieniu sprawy w terminie. Natomiast postanowienie o przeprowadzeniu dowodów zostało wydane już po wniesieniu skargi na przewlekłość postępowania. Takie działanie organu zasadnie strona oceniła jako opieszałe. Wszystko to świadczy o tym, że organ nie podejmował w należyty sposób czynności zmierzających do merytorycznego wyjaśnienia i załatwienia sprawy.

Wobec powyższego zarzuty podniesione przez skarżącą Spółkę dotyczące naruszenia przez organ art. 12 i 35 kpa należało uznać za zasadne. W ocenie Sądu postępowanie Kierownika Biura Powiatowego ARiMR prowadzone jest w sposób nieefektywny, co w konsekwencji stanowi, że jest ono prowadzone w sposób przewlekły. Zatem skutecznie można postawić zarzut niedochowania należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, by zakończyło się ono w rozsądnym terminie. Organ w końcu podjął czynności zmierzające do merytorycznego załatwienia sprawy, ponadto wskazywany przez organ powód przedłużania postępowania administracyjnego w związku z postępowaniem karnym, chociaż nieprawidłowy, w pewnej mierze wyjaśnia powód tego przedłużania. Błędna ocena dotycząca wystąpienia podstawy zawieszenie postępowania, skutkowała jego niezasadnym przedłużeniem, co jednak w ocenie Sądu nie oznacza, że stwierdzona w sprawie przewlekłość miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, w rozumieniu art. 149 § 1 zdanie ostatnie P.p.s.a.

Mając zatem na uwadze wyżej wskazane okoliczności Sąd, na podstawie art. 149 § 1 P.p.s.a., zobowiązał Kierownika Biura Powiatowego ARiMR do załatwienia wniosku skarżącej Spółki w termie miesiąca od dnia zwrotu akt administracyjnych organowi. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a.