Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 559/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2017-01-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6145 Sprawy dyrektorów szkół
6401 Skargi organów nadzorczych na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 1 w zw. z  art. 60
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska, Sędziowie Sędzia WSA Bożena Miliczek – Ciszewska (spr.), Sędzia WSA Renata Siudyka, Protokolant Specjalista Agnieszka Janecka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi Wojewody [...] na zarządzenie Wójta Gminy [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie powierzenia stanowiska Dyrektora Zespołu Szkolno – Przedszkolnego w L. postanawia umorzyć postępowanie sądowe.


UZASADNIENIE

W skardze z dnia 1 czerwca 2016 r. Wojewoda [...] (dalej: organ nadzoru lub Wojewoda) – działając na podstawie art. 93 ust. 1 w związku z art. 94 ust.

2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj.: Dz. U. z 2016 r., poz. 446; dalej u.s.g.) wniósł o orzeczenie niezgodności z prawem zarządzenia

nr [...] (dalej: zarządzenie) Wójta Gminy L. (dalej: Wójt) z dnia [...]r. w sprawie powierzenia stanowiska Dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w L. w całości, jako niezgodnego z art. 36a ust. 2 w związku z art. 36a ust. 6 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (tj.: Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.; dalej u.o.s.o. lub ustawa).

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy L. poinformował, że jeszcze przed powzięciem informacji o zaskarżeniu zarządzenia podjął działania mające na celu wyeliminowanie nieprawidłowości związanych z wydaniem zarządzeń stanowiących następstwo zarządzenia, którego niezgodność z prawem została stwierdzona przez Sąd w sprawie o sygn. akt IV SA/Gl 883/15. Ponieważ – w świetle art. 38 ustawy

- jedynym możliwym sposobem odwołania dyrektora było złożenie przez niego rezygnacji, powyższe nastąpiło z zachowaniem 3-miesięcznego okresu wypowiedzenia, którego termin upłynie w dniu 31 sierpnia 2016 r. (załączono oświadczenie o rezygnacji). W tym dniu O.M. przestanie pełnić powierzoną jej funkcję, a tym samym skutki prawne zaskarżonego zarządzenia zostaną wyeliminowane, gdyż straci ono moc prawną. W tym stanie rzeczy skargę organu oceniono jako bezprzedmiotową.

W tym miejscu należy wskazać, że pismem z dnia 11 stycznia 2017 r., nr [...] Wojewoda cofnął skargę. Organ nadzoru wskazał, że powziął wiadomość, iż w dniu [...]r. Wójt Gminy L. zarządzeniem nr [...] odwołał O.M. ze stanowiska Dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w L. w związku ze złożoną rezygnacją z pełnionej funkcji. Powyższe zarządzenie weszło w życie z dniem 31 sierpnia 2016 r., co skutkowało utratą mocy zarządzenia zaskarżonego w niniejszej sprawie. Do pisma zostało załączone ww. zarządzenie wraz z uzasadnieniem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: P.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie z kolei do art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.

W orzecznictwie sądowym wskazuje się, że skarżący może rozporządzać skargą po jej wniesieniu. Oznacza to, że może on zrezygnować z kontynuowania postępowania sądowego, cofając skargę. Czynność skarżącego w postaci cofnięcia skargi co do zasady wiąże sąd. Ustawa dopuszcza możliwość nieuwzględnienia żądania skarżącego dopiero wówczas, gdy zostanie stwierdzone naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub stanowiące przyczynę wznowienia postępowania przed organem administracji publicznej (por. postanowienie NSA z dnia 9 września 2010 r., sygn. akt I OSK 776/10, LEX nr 741676; postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 18 maja 2010 r., sygn. akt IV SA/Po 358/10, LEX nr 670827). Zaznaczyć jednocześnie trzeba, że w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym cofnięcie skargi, o jakim mowa w art.

60 P.p.s.a., ze skutkiem określonym w art. 161 § 1 pkt 1 tejże ustawy możliwe jest do czasu wydania przez ten sąd orzeczenia, od którego przysługuje skarga kasacyjna (por. wyrok NSA z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt GSK 551/04, LEX nr 187112).

W rozpatrywanej sprawie Wojewoda w piśmie z dnia 11 stycznia 2017 r. złożył oświadczenie o cofnięciu skargi.

Sąd uznał, iż w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą przyczyny, które nakazywałyby uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, zmierzające do obejścia prawa albo też powodujące utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

w związku z art. 60 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia