Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 525/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-06-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Ubezpieczenia
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 83 ust.1 pkt 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1778
law: Ustawa  z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - tekst jedn.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej U K Sp. z o.o. w W na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2019 r. sygn. akt IV SA/Wa 3404/18 w zakresie odrzucenia skarg w sprawie ze skarg U K Sp. z o.o. w W na czynności Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie ustalenia podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie zdrowotne postanawia: oddalić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 14 stycznia 2019r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę U K Sp. z o.o. w Warszawie a czynności Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie ustalenia podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie zdrowotne.

Sąd podał w uzasadnieniu, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego ponieważ zaskarżone decyzje zostały wydane na postawie 83 ust. 1 pkt 3 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. W związku z tym podlegały zaskarżeniu w terminie i według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego.

WSA stwierdził, że skarga na działanie i czynność ZUS, których przedmiotem było wydanie decyzji stanowi w swojej istocie skargę na wszystkie wydane decyzje w zakresie ustalenia prawidłowej podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie zdrowotne, które podlegają kognicji sądów powszechnych. Mając zaś na względzie ekonomikę procesową, Sąd uznał za zbędne wyodrębnianie skarg na poszczególne decyzje oraz prowadzenie ich pod odrębnymi sygnaturami, ponieważ stwierdzając brak swojej właściwości i tak nie mógłby poddać ich merytorycznej ocenie.

W związku z powyższym, Sąd I instancji odrzucił skargę na wszystkie decyzje wymienione w skardze.

Spółka wniosła skargę kasacyjną na postanowienie Sądu I instancji o odrzuceniu skargi. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła naruszenie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej: p.p.s.a., poprzez niewłaściwe zastosowanie, art. 3 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 83 ust. 1 i 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych poprzez ich błędną wykładnię, art. 156 § 1 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie, art. 83 ust. 1 i ust. 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych poprzez niewłaściwe zastosowanie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Przedmiotem skarg spółka uczyniła decyzje Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wydane na podstawie wydane na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 3 ustawy z 13 października 2018 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2017 r., poz. 1778 ze zm.), dalej: u.s.u.s.

Zgodnie z treścią art. 83 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych Zakład wydaje decyzje w zakresie indywidualnych spraw dotyczących w szczególności:

1) zgłaszania do ubezpieczeń społecznych;

1a) ustalania płatnika składek;

2) przebiegu ubezpieczeń;

3) ustalania wymiaru składek i ich poboru, a także umarzania należności z tytułu składek;

3a) ustalania wymiaru składek na Fundusz Emerytur Pomostowych i ich poboru, a także umarzania należności z tytułu tych składek;

4) ustalania uprawnień do świadczeń z ubezpieczeń społecznych;

5) wymiaru świadczeń z ubezpieczeń społecznych.

Zgodnie zaś z treścią art. 83 ust. 2 u.s.u.s. od decyzji Zakładu przysługuje odwołanie do właściwego sądu w terminie i według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego.

Zatem nie ma wątpliwości, że w sprawach ustalania wymiaru składek i ich poboru, a także umarzania należności z tytułu składek przysługuje odwołanie do sądu powszechnego, mimo że postępowanie przed ZUS podlega przepisom Kodeksu postępowania administracyjnego.

Zgodnie z treścią art. 83 ust. 4 u.s.u.s. od decyzji przyznającej świadczenie w drodze wyjątku oraz od decyzji odmawiającej przyznania takiego świadczenia, od decyzji w sprawach o umorzenie należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, a także od decyzji w sprawie wykreślenia zastawu skarbowego z rejestru, odwołanie, o którym mowa w ust. 2, nie przysługuje. Stronie przysługuje prawo do wniesienia wniosku do Prezesa Zakładu o ponowne rozpatrzenie sprawy, na zasadach dotyczących decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego.

Analizując istotę wydanych decyzji, trzeba stwierdzić, że są to decyzje dotyczące podstawy wymiaru składek. Wynika to nie tylko z powołanego w podstawie prawnej art. 83 ust.1 pkt 3 ale z ich treści. Wbrew twierdzeniom spółki nie są to decyzje o niepodleganiu obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu.

W związku z tym, że zaskarżone decyzje nie podlegają kognicji sądu administracyjnego, zasadnie Sąd I instancji odrzucił skargi.

W tych okolicznościach na podstawie art. 184 p.p.s.a skargę kasacyjną oddalono.