Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2834/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-02-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 58 § 1 pkt 3, 220 § 1 i 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Stawecki po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2016 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

K. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2016 r., znak: [...], w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji.

Zarządzeniami Przewodniczącej Wydziału z dnia 16 grudnia 2016 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi przez nadesłanie siedmiu odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł – w terminie siedmiu dni – pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe zarządzenia doręczono skarżącej w dniu 30 grudnia 2016 r. (potwierdzenie odbioru – k. 13).

Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu od skargi upłynął w dniu 9 stycznia 2017 r.

Skarżąca nie nadesłała siedmiu odpisów skargi.

Z informacji zawartej w notatce urzędowej (k. 14), sprawdzonej do dnia 7 lutego 2017 r. wynika, że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł do niniejszej sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga na akt organu administracji publicznej składana do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna spełniać określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm., dalej "P.p.s.a."), wymogi formalne, a także odpowiadać wymogom dotyczącym opłaty sądowej.

Stosownie do art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym, określa art. 46 i art. 47 P.p.s.a. Według art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, a zgodnie z art. 46 § 3 P.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.

Na podstawie art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały.

Wpis od skargi będący opłatą sądową – zgodnie z art. 219 P.p.s.a. – należy uiścić przy wniesieniu skargi do sądu. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczony należny wpis. W tym przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem odrzucenia skargi, uiścił wpis w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 P.p.s.a.). Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.).

Z przedstawionego stanu sprawy wynika, że skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi, tj. nie nadesłała siedmiu odpisów skargi, ani nie uiściła wpisu sądowego od skargi. Wezwanie skarżącej do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz do uiszczenia wpisu zostało jej doręczone w dniu 30 grudnia 2016 r., siedmiodniowy termin do jego wykonania upłynął bezskutecznie w dniu 9 stycznia 2017 r.

W tym stanie rzeczy Sąd – na mocy art. 58 § 1 pkt 3 oraz 220 § 1 i 3 P.p.s.a. – orzekł jak w sentencji postanowienia.