Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 193/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-12-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: stwierdzono że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa
w pozostałym zakresie postępowanie umorzono

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magda Froncisz Sędziowie: Sędzia WSA Aldona Gąsecka – Duda Sędzia WSA Mariusz Kotulski (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 11 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi P.G. – redaktora naczelnego dziennika "[...] " na bezczynność Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego w N. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej z wniosku z dnia 29 maja 2015 r. I. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; II. w pozostałym zakresie postępowanie umarza; III. zasądza od Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego w N. na rzecz skarżącego P.G. – redaktora naczelnego dziennika "[...] kwotę 357 zł (trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Pismem z daty 10 września 2015 r. P. G. - redaktor naczelny dziennika "[...]", wniósł skargę na bezczynność Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego w N. w udzieleniu prasie informacji publicznej na wniosek z dnia 29 maja 2015 r., w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (dalej u.d.i.p.), w związku z art. 3a ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. Prawo prasowe (Dz. U. z 1984 r Nr 5, poz. 24 ze zm. , dalej – u.p.p.).

Zarzucając organowi naruszenie art. 4 ust. 1 u.d.i.p. P. G. domagał się nakazania Zarządowi Okręgowemu Polskiego Związku Łowieckiego w N. udzielenia informacji zgodnie z wnioskiem z dnia 29 maja 2015 r., w terminie 14 dni, jak również zasądzenia na jego rzecz od organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, według norm przepisanych.

Uzasadniając powyższe skarżący wskazywał, że wnioskiem z dnia 29 maja 2015 r. wystąpił do Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego N., na podstawie art. 4 ust. 1 i art. 11 ust.1 u.p.p., o udzielenie informacji poprzez przysłanie kopii protokołów i podjętych uchwał z posiedzeń Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego odbytych do chwili obecnej w 2015 r., w formie kserokopii przesyłką pocztową lub skanów pocztą e-mail. Po otrzymaniu wniosku, w dniu 22 czerwca 2015 r. organ wydał decyzję odmawiającą udzielenia wnioskowanej informacji publicznej, od której skarżący odwołał się do Zarządu Głównego Polskiego Związku Łowieckiego, a tenże decyzją z dnia 22 lipca 2015 r. uchylił w całości decyzję organu i przekazał mu sprawę do ponownego rozpatrzenia. W tej sytuacji organ wystosował do skarżącego pismo z dnia 17 sierpnia 2015 r., w którym ani wnioskowanej informacji nie udzielił, ani nie wykonał żadnej czynności z przewidzianych w art. 13-17.

Skarżący wywodził, że zgodnie z art. 4 ust. 1 u.p.p., przedsiębiorcy i podmioty nie zaliczone do sektora finansów publicznych oraz nie działające w celu osiągnięcia zysku są obowiązane do udzielenia prasie informacji o swojej działalności, o ile na podstawie odrębnych przepisów, informacja nie jest objęta tajemnicą lub nie narusza prawa do prywatności. Poprzedzający ten przepis art. 3a u.p.p., dodany do tej ustawy w wyniku jej nowelizacji dokonanej przez u.d.i.p., stanowi natomiast, że w zakresie prawa dostępu prasy do informacji publicznej stosuje się przepisy u.d.i.p.

Z powyższych regulacji wynika, że udostępnianie informacji publicznej prasie odbywa się w trybie u.d.i.p. Zatem w świetle art. 3a u.p.p. dla wskazania właściwego trybu dostępu do określonej informacji, gdy wnioskuje o nią prasa, decydujące znaczenie ma ocena charakteru tej informacji oraz charakteru adresata wniosku. W sytuacji bowiem, gdy wniosek taki będzie dotyczył informacji publicznej i zostanie skierowany do podmiotu zobowiązanego na mocy art. 4 ust. 1 u.d.i.p. do udostępniania informacji publicznych, właściwym dla jego załatwienia będzie tryb określony w przepisach u.d.i.p., a tak jest w niniejszej sprawie.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., do udzielenia informacji publicznej zobowiązane są nie tylko władze publiczne, ale także podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Polski Związek Łowiecki jest podmiotem wykonującym zadania publiczne, a przez to objętym regulacją powyższego unormowania. Jak wskazano w wyroku NSA z dnia 5 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 89/13, ustawodawca w art. 34 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie (tekst jednol. Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 372 ze zm.) przekazał temu podmiotowi szereg zadań z zakresu administracji publicznej, w tym m. in.: zachowania i rozwoju populacji zwierząt łownych i innych dziko żyjących. Polski Związek Łowiecki realizuje również inne zadania powierzone mu przez ministra właściwego do spraw ochrony środowiska.

Wymienione zadania nałożone na Związek w drodze ustawy ze względu na ich cel mają charakter publiczny, dlatego informacja o działalności jego organów, określonych w ustawie, winna być udzielana na wniosek tak prasy, jak i każdego obywatela RP na podstawie przepisów u.d.i.p. Zatem przedmiotowy wniosek z 29 maja 2015 r., jako dotyczący udzielenia informacji o charakterze publicznym i skierowany do podmiotu wykonującego zadania publiczne, pomimo, że pochodził od przedstawiciela prasy, podlegał rozpatrzeniu w trybie przewidzianym w u.d.i.p., a nie w trybie art. 4 u.p.p.

Udostępnienie przedmiotowej informacji nie wymaga przetworzenia. W doktrynie i orzecznictwie utrwalił się pogląd, że informacją prostą jest informacja, której zasadnicza treść nie ulega zmianie przed jej udostępnieniem.

Powyższe oznacza, że brak odpowiedzi organu w terminie 14 dni lub nie wykonanie żadnej z czynności, o których mowa w art. 13-17 u.d.i.p. jest bezczynnością lub przewlekłym prowadzeniem postępowania w tym przedmiocie, na które redaktorowi naczelnemu dziennika "[...]" przysługuje skarga do sądu administracyjnego w trybie art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 12 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 319/13).

W odpowiedzi na skargę, wnosząc o jej oddalenie, Zarząd Okręgowy Polskiego Związku Łowieckiego w N. przedstawiał na wstępie stan faktyczny sprawy, w sposób zbieżny z wyżej opisanym. Ponadto wyjaśniał, że pismem z dnia 17 sierpnia 2015r. wskazywał, iż "nie posiada możliwości technicznych i osobowych aby udzielić informacji w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem oraz poinformowała, że na podstawie art.14 ust.2 ustawy o dostępie do informacji publicznej wnioskodawca ma 14 dni od niniejszego zawiadomienia ma prawo do złożenia wniosku o udostępnienie informacji w sposób i w formie wskazanej w powiadomieniu, to znaczy w siedzibie Zarządu Okręgowego PZŁ w godzinach pracy Zarządu. Decyzja z dnia 9 października 2015r. wobec braku jakiegokolwiek odzewu ze strony wnioskodawcy Zarząd Okręgowy wydał decyzje o odmowie."

Jako członek stowarzyszenia skarżący może się zapoznać z dokumentami, o które wnioskuje "od reki" w siedzibie właściwego Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 – 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz.1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednol. Dz. U. z 2012r., poz. 270 - oznaczana dalej jako p.p.s.a. ) odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. W ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 p.p.s.a., sąd uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołana podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.), zaś jednym ograniczeniem w tym zakresie jest zakaz przewidziany w art. 134 § 2 p.p.s.a. Orzekanie w granicach sprawy (art. 135 p.p.s.a.) oznacza sprawę będącą przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność, jako pochodną określonego stosunku administracyjnoprawnego i odbywa się z uwzględnieniem ówcześnie obowiązujących przepisów prawa.

Zgodnie z art. 21 u.d.i.p. do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.". Zakres przedmiotowy skarg na bezczynność wyznaczają przepisy art. 3 § 2 pkt 1-4 tej ostatniej ustawy. Zaskarżenie bezczynności jest więc możliwe tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie decyzji, postanowień, innych aktów i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Na wstępie wyjaśnić również wypada, że bezczynność zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął stosownej czynności (vide T. Woś (w:) T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne. Komentarz. Warszawa 2010, s. 70).

O bezczynności organu na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej można mówić wyłącznie wówczas, gdy adresatem wniosku jest podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej. Niezbędnym warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na bezczynność jest wniesienie tejże skargi przez podmiot, od którego pochodzi wniosek lub osobę przez tenże podmiot upoważnioną. Ponadto żądana informacja musi mieć charakter informacji publicznej.

W tym miejscu zaznaczyć należy również, że art. 3a P.p stanowi, że w zakresie prawa dostępu prasy do informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej. Zatem osoba, która w celach dziennikarskich żąda udostępnienia informacji publicznej ma takie same prawa, jak każda inna osoba występująca z takim żądaniem do podmiotu zobowiązanego do udzielania takich informacji i w tym zakresie nie korzysta z odrębnych regulacji (vide: wyrok WSA w Szczecinie z dnia 17 kwietnia 2014r. w sprawie II SA/Sz 159/14, LEX nr 1500436; wyrok WSA w Lublinie z dnia 23 października 2012r. w sprawie II SA/Lu 372/12, LEX nr 1234349).

W pierwszej kolejności należy ustalić, czy Zarząd Okręgowy Związku Łowieckiego jest podmiotem obowiązanym do udostępniania informacji publicznej.

Zgodnie z art. 4 ust.1 pkt 5 u.d.i.p. zobowiązane do udostępniania są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w tym podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.

Natomiast stosownie do art. 32 ustawy z dnia 13 października 1995r. Prawo łowieckie (Dz. U. z 2013r. poz. 1226 ze zm.), Polski Związek Łowiecki jest zrzeszeniem osób fizycznych i prawnych, które prowadzą gospodarkę łowiecką poprzez hodowlę i pozyskiwanie zwierzyny oraz działają na rzecz jej ochrony poprzez regulację liczebności populacji zwierząt łownych. Polski Związek Łowiecki posiada osobowość prawną i działa na podstawie ustawy oraz statutu uchwalonego przez Krajowy Zjazd Delegatów Polskiego Związku Łowieckiego. Stosownie do art. 34 ustawy Prawo łowieckie do zadań Polskiego Związku Łowieckiego należy między innymi prowadzenie gospodarki łowieckiej, współdziałanie z administracją rządową i samorządową, jednostkami organizacyjnymi Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe i parkami narodowymi oraz organizacjami społecznymi w ochronie środowiska przyrodniczego, w zachowaniu i rozwoju populacji zwierząt łownych i innych zwierząt dziko żyjących, organizowanie szkolenia w zakresie prawidłowego łowiectwa i strzelectwa myśliwskiego, realizacja innych zadań zleconych przez ministra właściwego do spraw środowiska. Polski Związek Łowiecki ma także zagwarantowane ustawowo prawo wyrażania opinii do projektów aktów prawnych przygotowywanych przez ministra właściwego do spraw środowiska w określonych sprawach. Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, że ustawodawca przekazał zrzeszeniu, jakim jest Polski Związek Łowiecki, na podstawie art. 34 ustawy Prawo łowieckie, do realizacji niektóre zadania z zakresu administracji publicznej. W konsekwencji Polski Związek Łowiecki jako podmiot wykonujący zadania publiczne jest objęty regulacją art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p.

Podkreślić należy, że zadania z zakresu administracji publicznej Związek realizuje również przez swoje organy wymienione art. 32a ustawy Prawo łowieckie oraz w Statucie Polskiego Związku Łowieckiego, stanowiącym załącznik do uchwały XXI Krajowego Zjazdu Delegatów Polskiego Związku Łowieckiego z dnia 2 lipca 2005r. w sprawie uchwalenia Statutu Polskiego Związku Łowieckiego. W świetle § 98 przedmiotowego Statutu zarządy okręgowe są organami Polskiego Związku Łowieckiego, co oznacza, że są również zobowiązane do udzielania informacji publicznych i ich bezczynność w tym zakresie może zostać zaskarżona do sądu administracyjnego, co potwierdza również orzecznictwo sądów administracyjnych (vide: wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2013r. w sprawie I OSK 89/13; wyrok NSA z dnia 18 września 2014r. w sprawie I OSK 2745/13; wyrok NSA z dnia 28 listopada 2013r. w sprawie I OZ 1155/13; wyrok WSA w Gliwicach z dnia 24 marca 2015r. w sprawie IV SAB/Gl 13/15; wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 26 lutego 2015r. w sprawie IV SAB/Wr 2/15; wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 12 sierpnia 2014r. w sprawie II SAB/Rz 39/14, https://orzeczenia.nsa.gov.pl ).

W następnej kolejności należy zbadać, czy żądane przez wnioskodawcę informacje stanowią informacje publiczne. W realiach niniejszej sprawy wniosek o udostępnienie informacji dotyczył kopii protokołów i podjętych uchwał z posiedzeń Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego dotychczas odbytych w 2015 roku.

Przypomnieć należy, że zgodnie z treścią art. 1 ust. 1 u.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w ustawie. Informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Informacja publiczna dotyczy sfery faktów. Jest nią treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej, treść wystąpień i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie, do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą (vide wyrok NSA z dnia 28 lutego 2013r. w sprawie I OSK 2904/12; wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 17 stycznia 2013r. w sprawie II SAB/Rz 48/12, https://orzeczenia.nsa.gov.pl ).

Udostępnieniu podlega zatem treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej bądź w jakikolwiek sposób dotyczących organu, bez względu na to, co jest ich przedmiotem. Artykuł 6 u.d.i.p. zawiera przykładowy katalog informacji publicznych. Zgodnie z jego treścią udostępnieniu podlega informacja o podmiotach obowiązanych do udostępniania informacji publicznej, w tym o przedmiocie działalności i kompetencjach (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. c), jak i o zasadach ich funkcjonowania, w tym o sposobach przyjmowania i załatwiania spraw, stanie tychże spraw, kolejności ich załatwiania lub rozstrzygania (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. d i e). Poza tym należy mieć na uwadze, że jak już wcześniej wskazano, ustawodawca przekazał Polskiemu Związkowi Łowieckiemu szereg zadań o charakterze publicznym. Powyższe prowadzi do konstatacji, że protokoły i uchwały z posiedzeń Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego za dany rok, jako iż dotyczą w/w spraw, stanowią co do zasady informację publiczną.

Z uwagi na powyższe uznać trzeba, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia z podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji, zaś sama informacja jest informacją publiczną w rozumieniu u.d.i.p. Ponadto stwierdzić należy, że skarga do sądu została wniesiona przez uprawniony podmiot, bowiem Redaktor Naczelny Dziennika "[...]" jest jednocześnie autorem wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Zatem żądanie skarżącego winno zostać załatwione w trybie u.d.i.p. poprzez udzielenie żądanej informacji lub odmowę jej udostępnienia, ewentualnie w innych formach przewidzianych przez przepisy u.i.d.p. Przypomnieć bowiem należy, że jeśli wniosek dotyczy informacji będącej informacją publiczną organ ma obowiązek: udostępnić tę informację w formie czynności materialno - technicznej w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.) lub wydać na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. decyzję o odmowie jej udostępnienia w razie uznania, że zachodzą podstawy do takiej odmowy, np. wynikające z art. 5 u.d.i.p., lub udzielić informacji, o których mowa w art. 13 ust. 2 i art. 14 ust. 2 u.d.i.p., wyjaśniając przyczyny braku możliwości udostępnienia informacji w terminie bądź zgodnie z wnioskiem, przy jednoczesnym wskazaniu, w jakim terminie, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona, przy czym jeżeli wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu – umorzyć postępowanie, lub poinformować pisemnie wnioskodawcę, że nie posiada żądanej informacji.

Poza tym należy zaznaczyć, że żądane w niniejszej sprawie informacje w postaci protokołów i uchwał z posiedzeń Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego stanowią informację prostą, niewymagającą przetworzenia, a tym samym wykazywania szczególnie istotnego interesu publicznego, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. W tym miejscu podkreślić należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalone jest stanowisko, iż informacja przetworzona stanowi nową informację, nieistniejącą w dotychczas przyjętej treści i postaci, wymagającą podjęcia dodatkowych czynności intelektualnych, mimo iż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu zobowiązanego podmiotu. Podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji przetworzonej nie dysponuje tą informacją na dzień złożenia wniosku, lecz tworzy tę informację na podstawie kryteriów wskazanych przez wnioskodawcę. Udzielenie informacji przetworzonej poprzedza wytworzenie nowej informacji (vide: wyrok WSA w Krakowie z dnia 6 czerwca 2014r. w sprawie II SA/Kr 1149/14; wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 10 lipca 2014r. w sprawie II SA/Rz 247/14; wyrok WSA w Szczecinie z dnia 26 czerwca 2014r. w sprawie I SA/Sz 211/14; wyrok WSA w Warszawie z dnia 12 marca 2014r. w sprawie VIII SA/Wa 997/13, https://orzeczenia.nsa.gov.pl )

Od przetworzenia informacji należy odróżnić proces przekształcenia, który jest jedynie technicznym zabiegiem, w wyniku którego zewnętrzna forma informacji prostej ulega przekształceniu zgodnie z wnioskiem strony głównie poprzez wykonanie kserokopii czy też sporządzenie skanu treści dokumentu. Informacja prosta nie zmienia się w informację przetworzoną również poprzez proces tzw. anonimizacji, polegający na usunięciu z udostępnianego dokumentu danych osobowych, bo czynność ta polega także na przekształceniu informacji, a nie jej przetworzeniu. Podobnie nie stanowi o przetworzeniu informacji sięganie do materiałów archiwalnych (vide: wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011r. w sprawie I OSK 792/11; wyrok WSA w Warszawie z dnia 6 sierpnia 2014r. w sprawie II SA/Wa 842/14; wyrok WSA z dnia 3 listopada 2015r. w sprawie II SA/Wa 723/15; wyrok WSA w Poznaniu z dnia 22 maja 2013r. w sprawie IV SAB/Po 31/13; https://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Niewątpliwe udzielenie w niniejszej sprawie informacji łączy się z koniecznością dokonania przekształcenia poprzez poddanie jej procesowi skanowania lub kopiowania oraz anonimizacji. Wbrew twierdzeniom Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego dokonanie tychże czynności nie stanowi o przetworzeniu informacji, bowiem nie prowadzi do powstania nowej jakościowo informacji. Zgodzić się trzeba również ze skarżącym, że udostępnienie żądanej w niniejszej sprawie informacji nie wymaga dokonywania szczegółowych ocen i analiz dokumentów, bowiem wniosek dotyczy informacji, której zasadnicza treść nie powinna ulegać zmianie. Konieczność odnalezienia odpowiednich dokumentów i w razie potrzeby stwierdzenie, że niektóre z nich nie mogą zostać udostępnione w świetle art. 5 u.d.i.p., ponieważ dotyczą informacji niejawnych, prywatności osoby fizycznej, tajemnicy przedsiębiorstwa czy innych tajemnic ustawowo chronionych, nie czyni z informacji prostej informacji przetworzonej i jest zwykłym zabiegiem łączącym się z procesem udostępniania informacji publicznej.

Decyzją z dnia 9 października 2015r. Zarząd Okręgowy PZŁ w N. odmówił udostępnienia informacji publicznej. Oznacza to z kolei, że w tej mierze załatwiony został wniosek skarżącego z dnia 29 maja 2015 r. W tym zakresie ustał zatem stan bezczynności organu, wobec czego należało w części umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne.

Sąd stwierdził na mocy art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a., że wcześniejsza bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Przekroczenie ustawowego terminu do załatwienia sprawy nie wynikało bowiem z lekceważącego stosunku do przepisów prawa. Sąd miał na uwadze, że przepisu powołanej ustawy o dostępie do informacji publicznej mogą budzić wątpliwości interpretacyjne. Błędna wykładnia dokonana przez organ nie wiązała zatem w kontekście rozpatrywanej sprawy z rażącym naruszeniem prawa.

W pozostałym zakresie, z uwagi na załatwienie wniosku skarżącego z dnia 22 października 2014 r., Sąd umorzył postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Sąd orzekł o kosztach postępowania w oparciu o art. 200 p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 p.ps.a.