Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 250/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-10-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: par. 12 ust. 1 pkt 1 i 2,  par. 12 ust. 4 pkt 1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 75 poz 690
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński, Sędziowie Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda /sprawozdawca/, Sędzia WSA Sławomir Fularski, Protokolant Justyna Kapusta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 października 2009 r. sprawy ze skargi H. D. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty K. z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...]; 2) stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu w całości do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3) zasądza od Wojewody [...] na rzecz H. D. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

syn. akt VIII SA/Wa 250/09

UZASADNIENIE

Decyzją Nr [...] z dnia [...] stycznia 2009r. Starosta K. działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r., nr 207 poz. 2016 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze. zm.), dalej kpa, po rozpatrzeniu wniosku złożonego w dniu [...] grudnia 2008r. przez inwestora M.U. zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę budynku garażu blaszanego na fundamencie betonowym na terenie działki o numerze ewidencyjnym [...], położonej w miejscowości B., gmina G.

W uzasadnieniu decyzji Starosta K. przedstawił przebieg

postępowania w sprawie. Wskazał, iż w dniu [...] sierpnia 2008r. inwestor M.U. wniósł o zatwierdzenie projektu budowlanego i wydanie pozwolenia na budowę. Wydana przez organ I instancji, pozytywna dla inwestora decyzja w tym przedmiocie została, w wyniku postępowania odwoławczego uchylona przez organ

II instancji, a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania. Realizując wytyczne organu odwoławczego, postanowieniem z dnia [...] listopada 2008r., organ I instancji zobowiązał inwestora do usunięcia nieprawidłowości w przedłożonym projekcie budowlanym dotyczącym budowy garażu oraz do uzupełnienia wniosku o niezbędną dokumentację związaną z planowaną inwestycją. W dniu [...] grudnia 2008r. skarżący zgłosił wykonanie nałożonych nań obowiązków, przedstawiając komplet dokumentów.

Organ I instancji wskazał, że przedmiotowa decyzja wydana została w oparciu

o prawomocną decyzję o warunkach zabudowy, wydaną przez Wójta Gminy G. w dniu [...] lipca 2007r., projekt budowlany oraz oświadczenie inwestora

o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2009r. Wojewoda [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 82 ust. 3 ustawy Prawo budowlane, po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez H.D., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu swojego stanowiska Wojewoda [...] stwierdził, iż brak jest podstaw do uchylenia decyzji organu I instancji nie doszło bowiem do naruszenia przez Starostę K. przepisów obowiązującego prawa. Przedstawione

przez inwestora dokumenty, zastosowane rozwiązania projektowe, w tym projekt zagospodarowania działki, na której ma być zrealizowana inwestycja, są zgodne

z obowiązującymi przepisami prawa.

W odniesieniu do zarzutów odwołania organ odwoławczy podał, iż brak jest podstaw prawnych do zmniejszenia odległości planowanej lokalizacji garażu z 1,5 m

do 3 m od granicy z działką H.D.. Powołując treść § 12 ust. 4 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U z 2002r.

Nr 75, poz. 690 ze zm.), dalej zwane rozporządzeniem w sprawie warunków technicznych organ odwoławczy wskazał, że z uwagi na sposób zagospodarowania działki skarżącego i usytuowanie na niej budynków mieszkalnych i gospodarczych w zbliżeniu z granicą inwestora, dopuszczalnym było umiejscowienie budynku garażowego na nieruchomości inwestora w sposób określony w projekcie budowlanym tj. w odległości 1,5 m od granicy.

Organ II instancji nie uznał zasadności argumentów skarżącego,

wskazujących na konieczność zmiany sytuowania planowanego garażu, ze względu na lokalizację na działce H.D. w pobliżu granicy, budynku mieszkalnego z otworami okiennymi. Na podstawie akt sprawy ustalił bowiem, iż otwory okienne - zgodnie z postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. zostały zamurowane. Okoliczność ta potwierdzona została w toku oględzin nieruchomości.

Zauważył, że przepisy rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, w odniesieniu do sposobu odprowadzania wód opadowych, nie określają odległości dachu budynku od granic działki, wskazują natomiast, iż działka na której znajdują się budynki powinna być wyposażona w sieć kanalizacyjną umożliwiającą odprowadzanie wód. Wskazał, że nie jest dopuszczalna zmiana naturalnego spływu wód w celu skierowania ich na teren sąsiedniej działki. Organ odwoławczy stwierdził, że inwestor ma swobodę w dowolnym sytuowaniu obiektu na działce (pod warunkiem jej zgodności z przepisami prawa), nie może jedynie przekroczyć linii rozgraniczenia drogi poprzez zmniejszenie ustalonej od drogi odległości. W konkluzji organ odwoławczy uznał zasadność wydanej przez organ I instancji decyzji.

Skargę na powyższą decyzję do sądu administracyjnego złożył H. D. wnioskując o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości.

Wydanej decyzji postawił szereg zarzutów zarówno w odniesieniu do prowadzonego postępowania jaki i wydanego rozstrzygnięcia.

Skarżący podniósł, iż jest właścicielem działki nr [...] bezpośrednio graniczącej

z działką nr [...], co do której wydana została decyzja o pozwoleniu na budowę. Na

jego gruncie znajdują się dom mieszkalny oraz budynki gospodarcze wybudowane

w okresie do 1985r. Budynek mieszkalny usytuowany jest w odległości około 1,80 m

od granicy z działką nr [...]. W ścianie tego budynku znajdują się trzy okna. Okoliczność ta została całkowicie pominięta przez organy rozstrzygające w przedmiotowej sprawie. Podniósł, iż powoływane przez organ odwoławczy postanowienie powiatowego organu nadzoru budowlanego nakazujące zamurowanie okien zostało w trybie odwoławczym uchylone co spowodowało, iż nakazu tego nie wykonał, a postępowanie w sprawie niniejszej oparte zostało na niewłaściwym materiale dowodowym. Organy obu instancji nie przyjmują albo nie chcą przyjąć stanu faktycznego – istnienia okien w ścianie budynku skarżącego od strony granicy

z działką nr [...].

Za nieuzasadnione skarżący uznał wydanie pozwolenia na lokalizację garażu

w odległości 1,5 m od granicy działki, zgodnie z przepisami rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, w sytuacji gdy nie zostały spełnione określone tym rozporządzeniem warunki do podjęcia takiego rozstrzygnięcia. Wskazał nadto, iż sytuowanie planowanej inwestycji w odległości 1,5 m od granicy nie wynika także z decyzji Wójta Gminy G. z dnia [...] lipca 2007r.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2009r., utrzymująca w mocy decyzję Starosty K. z dnia [...] stycznia 2009r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę budynku garażowego.

Istotnym dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie jest ustalenie, czy nastąpiło naruszenie przepisów prawa materialnego powołanych w skardze tj. rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. o warunkach technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Normy regulujące zachowanie odpowiednich odległości od granicy działki zawarte są w § 12 ust. 1 pkt 1 i 2 tego rozporządzenia. Z przepisu tego wynika, że budynki na działce budowlanej sytuuje

się od granicy z sąsiednią działką budowlaną w odległości nie mniejszej niż: 4m w przypadku budynku zwróconego ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi w stronę tej granicy, 3m – w przypadku budynku zwróconego ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych w stronę tej granicy. Jednocześnie ustęp 3 pkt 2 cytowanego przepisu przewiduje wyjątek od powyższej zasady, dopuszcza bowiem sytuowanie ściany budynku pozbawionej otworów okiennych lub drzwiowych bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką jeżeli: wynika to z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo nie jest możliwe zachowanie odległości, o której mowa w ust. 1 pkt 2 rozporządzenia ze względu na rozmiary działki.

Organ I instancji uzasadniając usytuowanie budynku garażowego powołuje na zgodność lokalizacji z warunkami określonymi w decyzji o warunkach zabudowy z [...] lipca 2006 roku oraz na zgodność tej lokalizacji z § 12 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, który stanowi o możliwości sytuowania budynku w odległości od granicy z działką sąsiednią jeżeli na sąsiedniej działce, w odległości od 1,5 m do 3 m od granicy, istnieje budynek ze ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych w takiej samej odległości. W tym miejscu stwierdzić należy, iż organ I instancji nie wskazuje w oparciu o jaki materiał dowodowy ustala fakt istnienia na sąsiedniej działce budynku ze ścianą bez otworów, w odległości od 1,5 do 3 m od granicy.

Organ II instancji wypowiadając się na przedmiotową okoliczność podnosi, iż na działce H.D.istnieją budynki mieszkalny i gospodarcze usytuowane w zbliżeniu z granicą inwestora, w tym jeden bezpośrednio przy niej, co dopuszcza zlokalizowanie budynku garażu w sposób przyjęty w projekcie zagospodarowania tj.

w odległości 1,5 m i w ocenie organu stanowi to spełnienie wymagań z § 12 ust. 4 pkt 2 cytowanego wyżej rozporządzenia. Powyższy stan faktyczny wynika, w ocenie organu, z mapy dla celów projektowych z aktualnością na dzień [...] kwietnia 2008 r. Fakt likwidacji okien w budynkach mieszkalnym i gospodarczym wynika zaś z nakazu Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. orzeczonego przed dniem wydania decyzji a potwierdzenie faktu likwidacji zawiera uzasadnienie postanowienia Nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...].11.2008r. wraz z dokumentacją zdjęciową z akt sprawy i kontrola organu z [...].07.2008 r.

Odnosząc się do powyższych kwestii stwierdzić należy, iż wbrew twierdzeniom zawartym w uzasadnieniu decyzji organu II instancji brak jest na mapie dla celów

projektowych wskazania w jakiej odległości od granicy zlokalizowano przedmiotowy garaż. W aktach brak też jakiegokolwiek dokumentu obrazującego odległości między budynkami usytuowanymi na działce skarżącego a granicą działki objętej decyzją o pozwoleniu na budowę. Co do decyzji nakazującej skarżącemu zamurowanie okien w budynkach gospodarczym i mieszkalnym stwierdzić należy, iż została ona uchylona w dniu [...] lutego 2008 roku – decyzja Nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K.. Z powyższego wynika, że w dacie procedowania w sprawie niniejszej przez organy obu instancji nie funkcjonowała w obrocie prawnym decyzja na którą powołuje się Wojewoda nakazująca likwidację okien. Jak wynika zaś z oświadczenia skarżącego złożonego przed Sądem zamurował on otwory okienne w obu budynkach po decyzji nakazującej mu likwidację okien, ale po jej uchyleniu zlikwidował luksfery w budynku mieszkalnym i taki stan faktyczny istnieje nadal. Okoliczność tę (istnienia okien w budynku mieszkalnym skarżącego H. D.) potwierdził uczestnik M. U.i ( protokół rozprawy k. 30 akt sądowych). Jak wynika z oświadczeń skarżącego i uczestnika wydana została kolejna decyzja nakazująca likwidację w/w otworów jest ona jednak przedmiotem zaskarżenia. W tym stanie rzeczy ustalenia które legły u podstaw wydania zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej co do faktu istnienia decyzji nakazującej likwidację okien i nieistnienia okien w budynku bądź budynkach skarżącego nie znajdują odzwierciedlenia w rzeczywistości. Okoliczność ta ma kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia kwestii lokalizacji garażu w stosunku do granicy działki.

Uzasadnienie decyzji organów obydwu instancji w przedmiocie usytuowania budynku garażu jest w świetle powoływanych przez skarżącego argumentów lakoniczne i niepełne. Jak wynika z powołanych wyżej przepisów rozporządzenia usytuowanie budynku w odległości 1,5 m od granicy jest wyjątkiem, a więc powinno zawierać szczegółowe uzasadnienie w tym zakresie. Ponadto w przedmiotowym

postępowaniu organy administracji architektoniczno budowlanej zaniechały

rzetelnego przeprowadzenia oględzin nieruchomości będącej przedmiotem inwestycji oraz nieruchomości sąsiedniej (na działce nr [...]) i usytuowanych na niej budynków. Odstąpiły także od ustalenia jakie obowiązki w zakresie przywrócenia zgodności budynków (znajdujących się na działce nr [...]) z przepisami techniczno –

budowlanymi zostały postanowieniami powiatowego organu nadzoru budowlanego nałożonego na skarżącego i czy zostały zrealizowane. Tymczasem okoliczność

powyższa miała istotne znaczenie dla wydanego w sprawie rozstrzygnięcia. Wobec powyższego zaskarżona decyzja jak i decyzja pierwszej instancji zostały wydane z naruszeniem przepisów postępowania art. 7, 77 § 1 oraz 80 k.p.a. polegającym na

nie wyjaśnieniu okoliczności faktycznych, stanowiących podstawę faktyczną rozstrzygnięcia.

Ponownie rozpoznając sprawę organ zobligowany jest ustalić i rozważyć zagadnienia podniesione w uzasadnieniu niniejszego wyroku, będąc związany na podstawie art. 153 p.p.s.a. oceną prawną i wskazaniami, co do dalszego

postępowania.

Mając powyższe na uwadze Sąd na mocy art. 145 § 1 pkt 1c p.p.s.a. orzekł

jak w pkt I wyroku. Na podstawie art. 152 p.p.s.a Sąd stwierdził, iż zaskarżona

decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego

orzeczenia.

O kosztach orzeczono na mocy art. 200 powołanej ustawy.