Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 181/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-02-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3, art. 194 § 1 w zw z art. 198, art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 października 2015 r., sygn. akt II SA/Wr 801/12 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi D.W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego ostatecznym postanowieniem stwierdzającym niedopuszczalność wniesienia zażalenia na pismo dotyczące sprecyzowania przez stronę treści żądania postanawia oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 12 października 2015 r., sygn. akt II SA/Wr 801/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie D.W. na postanowienie tegoż Sądu z dnia 14 stycznia 2015 r., II SA/Wr 801/12 w sprawie ze skargi D.W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego ostatecznym postanowieniem stwierdzającym niedopuszczalność wniesienia zażalenia na pismo dotyczące sprecyzowania przez stronę treści żądania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 14 stycznia 2015 r., II SA/Wr 801/12 odrzucił zażalenie D.W. i M.W. na postanowienie z dnia 1 grudnia 2014 r., II SA/Wr 801/12 o odrzuceniu skargi kasacyjnej.

D.W. (dalej skarżąca) wniosła zażalenie na postanowienie z 14 stycznia 2015 r., II SA/Wr 801/12 (k. 298 akt sądowych).

Zastępca Przewodniczącego Wydziału II WSA we Wrocławiu zarządzeniem z dnia 16 lutego 2015 r., II SA/Wr 801/12 wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od tego środka zaskarżenia w kwocie 100 zł. Na to zarządzenie skarżąca wniosła zażalenie. Łącznie z zażaleniem wniesiono o przyznanie prawa pomocy, jednak prawomocnym postanowieniem z dnia 18 maja 2015 r. referendarz sądowy pozostawił ten wniosek bez rozpoznania.

Następnie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2015 r., sygn. akt I OZ 961/15 oddalił zażalenie na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia.

Pismem z dnia 3 września 2015 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w terminie 7 dni, wskazując, że wezwanie jest wykonaniem prawomocnego zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału i nie służy na nie żaden środek zaskarżenia. Wezwanie doręczono skarżącej dnia 28 września 2015 r. (k. 344 akt sądowych).

Pismem z dnia 5 października 2015 r. skarżąca wniosła pismo zatytułowane "zażalenie". W piśmie podniosła, że nie zgadza się z obowiązkiem opłacenia wpisu sądowego od zażalenia. Zarzuciła, że Sąd od dziesięciu lat nie chce przeprowadzić dowodów uzupełniających na podstawie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej ppsa), których skarżąca nie może otrzymać od organu (mapy, postanowienia o rozgraniczeniu nieruchomości). Skarżąca uznała, że jest dyskryminowana.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z 12 października 2015 r. odrzucił zażalenie, ponieważ nie uiszczono w terminie wpisu sądowego od zażalenia. Sąd przytaczając treść art. 220 ppsa wskazał, że skarżąca była obowiązana do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w wysokości 100 zł. Wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego doręczono skarżącej w dniu 28 września 2015 r. (k. 344 akt sądowych). Termin do uiszczenia wpisu od zażalenia upływał zatem z dniem 5 października 2015 r. W terminie tym wpis sądowy nie został uiszczony, lecz skarżąca wniosła pismo zatytułowane "zażalenie". Sąd stwierdził, że ponowne wezwanie do uiszczenia wpisu od zażalenia, po prawomocnym oddaleniu zażalenia na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu, nie stanowi zarządzenia, o którym mowa w art. 220 § 1 ppsa, lecz jest wezwaniem do wykonania prawomocnego zarządzenia w tym przedmiocie. Dlatego też na wezwanie to nie służy zażalenie. Z tych powodów można było przejść do oceny dopuszczalności zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 14 stycznia 2015 r. Ocena ta doprowadziła Sąd I instancji do wniosku, że zażalenie to podlegać winno odrzuceniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 220 § 3 ppsa odrzucił zażalenie (k. 347-349 akt sądowych).

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła D.W., wskazując, że jest ono niesprawiedliwe (k. 363 akt sądowych).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 220 § 3 ppsa, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Zaskarżone postanowienie jest prawidłowe. Przypomnieć należy, że na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 lutego 2015 r. (wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia) D.W. złożyła zażalenie, które to zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny oddalił postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2015 r., I OZ 961/15. W związku z tym zarządzenie z dnia 16 lutego 2015 r. stało się wymagalne i dlatego w oparciu o art. 6 ppsa, który stanowi, że sąd administracyjny powinien udzielać stronom występującym w sprawie bez adwokata lub radcy prawnego potrzebnych wskazówek co do czynności procesowych oraz pouczać ich o skutkach prawnych tych czynności i sutkach zaniedbań, skarżąca działająca bez pomocy profesjonalnego pełnomocnika, została wezwana do wykonania zarządzenia z 16 lutego 2015 r. Wezwanie to zawierało prawidłowe pouczenie, że nie uiszczenie wpisu w terminie 7 dni będzie skutkować odrzuceniem zażalenia (k. 301, 305, 328-329v, 336, 337, 344 akt sądowych).

Zasadnie Sąd I instancji postanowieniem z dnia 12 października 2015 r., zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, odrzucił zażalenie skarżącej, bowiem jak stanowi 194 § 1 w związku z art. 198 ppsa, zażalenie na wezwanie Przewodniczącego do wykonania prawomocnego zarządzenia Sądu, nie przysługuje.

W tej sytuacji Sąd I instancji musiał zastosować art. 220 § 3 ppsa i zażalenie odrzucić.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 ppsa, oddalił zażalenie.