Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 499/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-07-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Pinkowski, Sędziowie Sędzia WSA Wojciech Mazur (spr.), Asesor WSA Maciej Kurasz, Protokolant Emilia Kasperowicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lipca 2006 r. sprawy ze skargi E. G., I. S., K. J., M. U., M. B., R. W., R. G., wspólników byłej spółki cywilnej "S." z siedzibą w S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za wrzesień, październik, listopad, grudzień 2000 r. oddala skargę


UZASADNIENIE

III SA/Wa 499/06

U Z A S A D N I E N I E

Decyzją z dnia [...] października 2005 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. na podstawie art. 21 § 1 pkt 2 i § 3, art. 47 § 1, art. 51 § 1, art. 108 § 1, art. 115§ 1, 2, 4 i 5, art. 180 § 1, art. 181 oraz art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 ze zm. dalej jako Ordynacja podatkowa) oraz art. 9 ust. 1, art. 10 ust. 1, art. 15 ust. 1, art. 18 ust. 1, art. 27 ust. 4 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. nr 11, poz. 50 ze zm. dalej jako ustawa o VAT) określił prawidłową wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług spółce cywilnej "S." z siedzibą w S. za wrzesień 2000 r. - w kwocie 10.789,00 zł, za październik 2000 r. - w kwocie 13.651,00 zł, za listopad 2000 r. - w kwocie 13.861,00 zł i za grudzień 2000 r. w kwocie 15.469,00 zł oraz orzekł o odpowiedzialności w tym zakresie E. G., M. B., I. S., R. G., R. W., M. U. i K. J. jako wspólników spółki cywilnej "S.". W uzasadnieniu decyzji podano, iż spółka "S." zawarła w dniu 31 sierpnia 2000 r. umowę zlecenia z Powiatowym Lekarzem Weterynarii, który zlecił spółce wykonywanie w Z. S.A. w S. następujących czynności:

- badanie zwierząt rzeźnych i mięsa bydła, świń, cieląt, owiec i kóz,

- badanie mięsa zwierząt rzeźnych ubitych z konieczności,

- badanie mięsa zwierząt rzeźnych ubitych z powodów sanitarnych,

- badanie produktów niejadalnych pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do obrotu krajowego,

- wydawanie świadectw, zaświadczeń, orzeczeń lekarsko-weterynaryjnych i innych dokumentów związanych z czynnościami wymienionymi w pkt. 1-4 z wyłączeniem decyzji administracyjnych i postanowień,

- egzekwowanie warunków sanitarno-weterynaryjnych związanych z wykonywaniem zleconych czynności.

Za wykonanie w/w czynności spółka miała otrzymać wynagrodzenie określone w umowie. Za wykonywane czynności spółka "S." wystawiała faktury VAT w których zakwalifikowała wykonywane usługi do KWiU 85.20.1, Klasyfikacji Usług podbranża 42.102 "usługi sanitarno-weterynaryjne". Zaklasyfikowanie świadczonych przez Spółkę usług do KWiU 85.20 zostało dokonane nieprawidłowo, gdyż w zakres wskazanej w fakturze podkategorii 85.20 wchodzą usługi weterynaryjne dla zwierząt domowych, jak również dla zwierząt objętych produkcja zwierzęcą w rolnictwie, a ich celem jest wyleczenie, uaktywnienie, utrzymanie stanu zdrowia. Tylko takie usługi podlegają zwolnieniu z podatku VAT, na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 2 oraz poz. 24 załącznika nr 2 do ustawy o VAT. Usługi wykonywane na rzecz S. A. S. nie mają takiego charakteru.

Zwolnione z podatku VAT są usługi klasyfikowane przez Główny Urząd Statystyczny w podkategorii KWiU 75.13.11 "usługi administracyjne związane z leśnictwem rybołówstwem i myślistwem", podbranża 91001 "usługi administracji państwowej". Zakres tych usług nie dotyczy usług świadczonych przez niepaństwowe podmioty gospodarcze i z tego względu zwolnienie z podatku VAT usług administracyjnych nie obejmuje usług świadczonych przez spółkę na podstawie umowy cywilnej. Tym samym usługi świadczone przez s.c. "S." podlegają opodatkowaniu stawką 22% podatku VAT, zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy o VAT. Urząd Skarbowy odwołał się w uzasadnieniu swojej decyzji do pisma Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 30 czerwca 1999 r. wskazującego zasady klasyfikowania usług związanych z leczeniem zwierząt rzeźnych oraz wykonywaniem badań mięsa. W piśmie tym znalazło się także stanowisko GUS odnośnie klasyfikacji czynności pełnienia państwowego nadzoru weterynaryjnego. Wynika z niego, że pełnienie państwowego nadzoru weterynaryjnego winno być klasyfikowane w zakresie podkategorii 75.13.11, jednak nie mieszczą się w nim usługi wykonywane przez podmioty gospodarcze. W dziale PKWiU 75 GUS klasyfikuje wyłącznie usługi wykonywane przez Inspekcje Weterynaryjne oraz państwowych lekarzy weterynarii jako kierowników Powiatowych Inspekcji Weterynaryjnych wchodzących w skład zespolonej administracji państwowej. Do tej grupy zalicza się usługi obejmujące działalność różnych organów państwowych finansowanych wyłącznie ze środków budżetowych. Jak wynika z pisma "Wyznaczanie, zgodnie z art.44 ust. 1 pkt 1 d ustawy z dnia 24 kwietnia 1997r. o zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa oraz Inspekcji Weterynaryjnej (Dz.U. z 1999 r. nr 66, poz. 752 ze zm.) lekarzy weterynarii do wykonywania niektórych czynności w tym badania zwierząt rzeźnych oraz wystawiania świadectw przydatności mięsa do spożycia jest czynnością ustawową, która mieści się w zakresie działalności PKWiU /KWiU 75, podobnie jak nadzorowanie wymienionych badań sprawowane przez powiatowych lekarzy weterynarii. Jednak czynności te tj. "wyznaczanie", i "nadzorowanie" nie jest tożsame z czynnością faktycznego wykonywania badania zwierząt rzeźnych". Punkt "1" pisma GUS wskazuje, że wykonywanie badań mięsa i zwierząt rzeźnych jest objęte zakresem podkategorii KWiU 74.30.11 "usługi w zakresie badań i analiz składu czystości substancji", co odpowiada podbranży Klasyfikacji Usług 23.10 "usługi związane z przetwórstwem mięsnym". Do zakresu wykonywanych usług zalicza się także wykonywanie laboratoryjnych badań żywności.

Dlatego też organ I instancji uznał, że działalność wspólników Spółki "S." nie nosiła cech państwowego nadzoru weterynaryjnego, albowiem realizowana była przez podmiot gospodarczy (utworzony przez osoby fizyczne posiadające uprawnienia lekarza weterynarii, realizowane w wyniku zlecenia przez Powiatowego Lekarza Weterynarii).

W związku z powyższym usługi polegające na badaniu zwierząt i mięsa zarówno w rzeźniach jako surowców, jak i w jednostkach handlowych, nie są ani usługą weterynaryjną, ani usługą w zakresie rolnictwa, ani też usługą w zakresie ochrony zdrowia zwolnioną z podatku VAT, stąd też, jeżeli są świadczone przez podmioty gospodarcze podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT wg 22 % stawki na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy o VAT.

Decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w W. po rozpatrzeniu odwołań I. S., E. G., M. B., R. G., R. W., M. U., K. J. wspólników byłej spółki cywilnej "S." na podstawie art. 233 § 1 Ordynacji podatkowej utrzymał w mocy w/w decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podzielił stanowisko Urzędu Skarbowego, co do zastosowanej klasyfikacji. Dodatkowo wskazał, że usługi wykonywane na zlecenie administracji państwowej nie są usługami w zakresie administracji państwowej. Z punktu widzenia opodatkowania podatkiem VAT, dana osoba nie decyduje, bowiem, czy dana czynność podlega opodatkowaniu, o tym decyduje wyłącznie ustawa o podatku od towarów i usług i podatku akcyzowym, natomiast przez usługi rozumie się usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych w przepisach o statystyce państwowej, w tym przypadku KWiU. Zgodnie z KWiU wykonywanie badań mięsa i zwierząt rzeźnych objęte jest zakresem podkategorii 74.30.11 "usługi w zakresie badań i analiz czystości substancji:".

Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że jest poza sporem, iż usługi badania mięsa i zwierząt w rzeźni nie mieszczą się w grupowaniu KU 42102, albowiem tak klasyfikowane usługi muszą mieć na celu wyleczenie, uaktywnienie, utrzymanie stanu zdrowotnego zwierząt, co nie ma miejsca.

W sprawie symbolu nadanego Spółce przez GUS - 85.20, według klasyfikacji PKD ( Polskiej Działalności Gospodarczej) Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że zapewne symbol ten został nadany w związku z podstawową działalnością spółki, którą jest działalność weterynaryjna, ale klasyfikacja PKD nie przesądza o tym, że wszystkie usługi wykonywane przez podmiot gospodarczy, to usługi weterynaryjne zwolnione od podatku VAT.

Art. 4 pkt 2 ustawy o VAT wskazuje, iż ilekroć jest mowa w przepisach ustawy o usługach, rozumie się przez to usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce państwowej. Na podstawie art. 40 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz.U. nr 88, poz. 439 ze zm. dalej jako ustawa o statystyce) Prezes Głównego Urzędu Statystycznego w porozumieniu z właściwymi naczelnymi organami administracji państwowej opracowuje podstawowe - do określenia przebiegu i opisu procesów gospodarczych i społecznych - standardowe klasyfikacje i nomenklatury, wzajemne relacje pomiędzy nimi oraz ich interpretacje.

W przedmiotowej sprawie podatnik winien, jeśli zamierzał odstąpić od zasady, iż obrót towarami i usługami jest objęty 22% podatkiem VAT, sam sklasyfikować swoje wyroby, natomiast w przypadku wątpliwości mógł zwrócić się do właściwego dla miejsca siedziby podmiotu urzędu statystycznego o wydanie opinii interpretacyjnej. Jak wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego podatnik tego nie uczynił.

Ponadto organ odwoławczy stwierdził, iż zmienione od dnia 4 września 2000 r. brzmienie art. 7 ust. 1 poprzez skreślenie pkt 1 stanowiło podstawę opodatkowania czynności wykonywanych przez spółkę "S.". Przepis ten stanowił o zwolnieniu od podatku od towarów i usług oraz od podatku akcyzowego, o których mowa w art. 2 dotyczących towarów wymienionych w załączniku 1 (ustawy o VAT), tym samym wyeliminowane zostały ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT czynności związane z towarami wymienionymi w załączniku nr 1: poz. 1 - produkty przemysłu mięsnego i poz. 11 - produkty hodowli. Powyższe spowodowało, iż czynności związane z tymi towarami z dniem 4 września 2000 r. podlegały opodatkowaniu podstawowa stawką VAT z wyjątkiem wynikającym z pozostawienia opodatkowania samych towarów stawką VAT 3% zgodnie ze zmienionym od tego dnia brzmieniem nazwy załącznika nr 1.

Skargę do sądu administracyjnego na powyższą decyzję wnieśli I. S., E. G., M. B., R. G., R. W., M. U. i K. J. zarzucając naruszenie art. 4 ust. 2 ustawy o VAT w zw. z art. 12 ustawy o statystyce oraz art. 7 ust. 1 pkt 2 oraz załącznika nr 2 do ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym w 2000 r. W uzasadnieniu skargi skarżący podnoszą, iż podstawowym problemem do rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie jest prawidłowa kwalifikacja usług świadczonych przez skarżących. Organy podatkowe nie są uprawnione do wydawania jakichkolwiek opinii klasyfikacyjnych usług, wiążące znaczenie ma tu opinia wydana przez organy statystyczne. Dlatego też przyjęta klasyfikacja świadczonych usług przez organy podatkowe w niniejszym postępowaniu nie może wywierać jakichkolwiek skutków i być podstawą wydawanych decyzji w sprawie określenia obowiązków w zakresie podatku VAT. Zdaniem skarżących wszystkie usługi zakwalifikowane do KWiU 85 korzystają ze zwolnienia od podatku VAT i niczym nieuzasadnione jest zawężenie zwolnienia wyłącznie do usług weterynaryjnych dla zwierząt domowych. Także błędem jest zakwalifikowanie usług świadczonych przez skarżących jako "usług w zakresie badań i analiz składu i czystości substancji". Dlatego też usługi polegające na badaniu zwierząt rzeźnych, mięsa i innych produktów pochodzenia zwierzęcego jako usługi weterynaryjne mieszczące się w grupie 85.20 korzystały ze zwolnienia przedmiotowego od podatku VAT na podstawie załącznika nr 2, poz. 24.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. wniósł o oddalenie skargi podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Organ odwoławczy odnosząc się do zarzutów skargi podniósł, iż to na podatniku ciąży obowiązek prawidłowej klasyfikacji usług natomiast organy podatkowe mogą korzystać w razie wątpliwości z opinii organów statystycznych, które jako dowód w sprawie podlegają ocenie organu podatkowego. Takim dowodem w niniejszym postępowaniu była wykładnia klasyfikacji usług, jakiej dokonał Główny Urząd Statystyczny w piśmie z dnia 30 czerwca 1999 r.

W załączniku do protokołu rozprawy, jaki złożyli skarżący w dniu 5 czerwca 2006 r., podnoszą, iż pismo Ministra Finansów z dnia 28 maja 2001 r. wydane na podstawie art. 14 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej jest interpretacją własną dokonaną przez Ministerstwo Finansów w oparciu o reguły interpretacyjne dokonane przez Główny Urząd Statystyczny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. -Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153, poz. 1269) Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie Sądu podlega, zatem zgodność decyzji zarówno z przepisami prawa materialnego jak i procesowego. Kontrola sądowa ogranicza się do zbadania czy organy administracji w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

Art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT zwalnia od podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego świadczenie usług wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy. Załącznik nr 2 zawiera ich wykaz. W pozycji 22 wymienia usługi w zakresie administracji publicznej, obrony narodowej, gwarantowanej prawnie opieki socjalnej. W tabeli podaje, że są to usługi mieszczące się pod symbolem KWiU 75.

Art. 4 pkt 2 i 3 ustawy o VAT wskazuje, iż ilekroć jest mowa w przepisach ustawy o "usługach" rozumie się usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce państwowej oraz, że do celów poboru podatku od towarów i usług zastosowanie znajdują klasyfikacje statystyczne obowiązujące przed dniem 1 stycznia 1997r.

Art. 40 ustawy o statystyce publicznej stanowi, że Prezes Głównego Urzędu Statystycznego, w porozumieniu z właściwymi naczelnymi organami administracji państwowej, opracowuje podstawowe do określenia przebiegu i opisu procesów gospodarczych i społecznych standardowe klasyfikacje i nomenklatury, wzajemne relacje między nimi oraz ich interpretacje.

Naczelny Sąd Administracyjny wielokrotnie wskazywał w wyrokach (ISA/Po 104/96, ONSA 1997/4/178, III SA 3323/00 M. Pod. 2002/9/2, I SA /Ka2357/98 Lex nr 45385), iż do wydawania opinii klasyfikacyjnych oraz udzielania pomocy w zaklasyfikowaniu do odpowiedniego grupowania Systematycznego Wykazu Wyrobów (obecnie PKWiU) są upoważnione wyłącznie odpowiednie organy statystyczne (zarządzenie nr 29 Prezesa GUS z dnia 1 października 1993r. w sprawie ustalania zasad udzielania interpretacji, pomocy w zaklasyfikowaniu i wyjaśnień związanych ze stosowaniem podstawowych klasyfikacji - Dz.U. GUS Nr 14 poz. 90) Żadnych uprawnień w zakresie w tym zakresie nie mają ani organy podatkowe, ani urzędnicy Ministerstwa Finansów. Skład orzekający w niniejszej sprawie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie podziela powyższą interpretację.

Dokonanie prawidłowej klasyfikacji towaru ciąży na podatniku, który uprawniony jest do korzystania przy tym z pomocy fachowych jednostek. Stanowisko wyrażone przez uprawnione do oceny klasyfikacji KWiU podmioty jest jednak tylko jednym z elementów postępowania i jak każdy inny dowód w sprawie podlega ocenie organów podatkowych.

W przedmiotowej sprawie organy podatkowe dokonały prawidłowej oceny czynności wykonywanych przez lekarzy weterynarii.

Przy bezspornym stanie faktycznym, problemem spornym o kluczowym dla jej rozstrzygnięcia znaczeniu pozostawała kwestia zaklasyfikowania wykonywanych przez skarżących czynności w Z. S.A., klasyfikacja tych usług przesądza, bowiem o określeniu stawki podatku VAT. Usługi, o których mowa polegające, w ogólnym ujęciu na badaniu zwierząt rzeźnych przed ubojem oraz ich mięsa po uboju, skarżący wykonywali na podstawie upoważnienia wydanego przez Powiatowego Lekarza Weterynarii, w trybie art. 44 ust. 1 pkt 1 lit.d) ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt - w brzmieniu obowiązującym przed dniem 13 lutego 2002 r.- oraz umowy zawartej przez ten organ w dniu 30 sierpnia 2000r. z poszczególnymi lekarzami weterynarii, wspólnikami spółki "S.", do której należeli skarżący.

Organy podatkowe obu instancji dokonały szczegółowej oceny wykonywanych przez skarżących czynności na tle przepisów obowiązującego w 2001 r. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, wydanego na podstawie upoważnienia ustawowego zawartego w art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej Przyjęta w ten sposób klasyfikacja świadczonych przez skarżących usług, znajduje pełne uzasadnienie w przepisach tego aktu prawnego, stąd też należało uznać ją za prawidłową. Trafność tej oceny znajduje także potwierdzenie w wykładni Głównego Urzędu Statystycznego zawartej w, cytowanym w uzasadnieniach kwestionowanych decyzji, piśmie z dnia [...] czerwca 1999 r. znak. [...], którego kopię Sąd dołączył do akt sprawy na podstawie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej jako p.p.s.a.) Należy przy tym wskazać, że stosownie do treści art. 40 ust 1 ustawy o statystce publicznej Prezes GUS jest organem upoważnionym do interpretacji przepisów o klasyfikacji wyrobów i usług. W tych okolicznościach organy podatkowe, nie były zobligowane do zwrócenia się o interpretację przepisów do właściwego organy statystycznego i potrzeba taka, w ocenie Sądu, nie zachodziła. Przyjęcie, więc klasyfikacji w oparciu o wskazaną wykładnie organu statystycznego nie może być uznane za dowolne.

Skarżący zaklasyfikowali świadczone usługi wg. PKWiU 85.20.1 jako "usługi weterynaryjne" i utrzymywali w trakcie postępowania, że są one typowymi usługami świadczonymi przez lekarzy weterynarii. Ze zgromadzonych w aktach sprawy materiałów, co nie jest kwestionowane, wynika, że świadczone przez wspólników spółki "S." przedmiotowe usługi polegały na: badaniu zwierząt rzeźnych i ich mięsa po uboju, badaniu mięsa zwierząt rzeźnych ubijanych z konieczności oraz ze względów sanitarnych, badaniu produktów niejadalnych pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do obrotu krajowego, wydawanie stosownych zaświadczeń, świadectw i orzeczeń lekarsko-weterynaryjnych w zakresie tych czynność oraz egzekwowanie warunków sanitarno-weterynaryjnych związanych z ich wykonaniem.

Jak wynika z omawianej interpretacji dokonanej przez Główny Urząd Statystyczny zakresem podkategorii PKWiU 85.20.1-" usługi weterynaryjne", objęte są usługi weterynaryjne, chirurgiczne, dentystyczne dla zwierząt domowych (świadczone w klinikach weterynaryjnych i poza nimi), jak również dla zwierząt objętych produkcją zwierzęcą w rolnictwie, a także dla zwierząt z ogrodów zoologicznych i dla zwierząt hodowanych dla skór i innych produktów. Usługi te mają na celu wyleczenie, uaktywnienie i utrzymanie stanu zdrowotnego zwierząt. Kategoria ta obejmuje usługi klinik weterynaryjnych, w tym także wykonywanie badań laboratoryjnych dla tych usług. Z powyższego zestawienia w sposób oczywisty wynika, że spornych usług wykonywanych przez skarżących nie można zaklasyfikować w tej podkategorii. W żadnym wypadku nie można ich, bowiem uznać za mające na celu wyleczenie, uaktywnienie lub utrzymanie stanu zdrowotnego zwierząt.

W świetle powyższych rozważań, należało zgodnie z omawianą interpretacją, jak przyjęły organy podatkowe, sklasyfikować przedmiotowe usługi w zakresie badań zwierząt rzeźnych przed ubojem oraz ich mięsa po uboju, do podkategorii PKWiU 74.30.11 - "usługi w zakresie badań i analiz składu czystości substancji".

W tym stanie rzeczy dla określenia stawki podatku VAT zasadnicze znaczenie ma przepis art. 18 ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie, z którym stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3. Ustawodawca, bowiem jako regułę określił sytuację, w ramach, której stawka tego podatku wynosi 22%. Jeśli więc w stosunku do danego rodzaju towarów i usług nie zostało wyraźnie określone w przepisach szczególnych, iż ma do niego zastosowanie niższa stawka podatkowa, to tego rodzaju towar lub usługa podlegają opodatkowaniu 22% stawką podatku.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa i na podstawie, art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.