Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 695/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-09-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 101 ust. 1
journal: Dz.U. 2011 nr 287 poz 1687
law: Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska, Sędziowie WSA Ewa Grochowska – Jung (spraw.), Janusz Walawski, Protokolant starszy sekretarz sądowy Aneta Duszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 września 2014 r. sprawy ze skargi G. K. na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego – oddala skargę –


UZASADNIENIE

Rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] listopada 2013 r. Komendant Wojewódzki Policji w K. na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jedn. Dz. U. z 2011 r. Nr 287, poz. 1687 ze zm.) i § 3 ust. 1, § 4 ust. 1 pkt 1, 3, 4 i 5 oraz § 5 ust. 2, 3 i 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego (Dz. U. z 2001 r. Nr 152, poz. 1732 ze zm.) w zw. z art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (tekst jedn. Dz. U. z 2013, poz. 667 ze zm.) i art. 3 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 roku o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (tekst jedn. Dz. U. z 2013, poz. 666 ze zm.) oraz art. 79 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jedn. Dz. U. z 2013, poz. 674 ze zm.) ustalił G. K. na dzień przyjęcia do służby, tj. [...] grudnia 1992 r., prawo do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat w wysokości 0% wynikające z zaliczenia do wysługi lat okresów : służba w Policji - 1 dzień, służba wojskowa – 11 miesięcy i 16 dni, zatrudnienie poza Policję – 1 miesiąc i 18 dni, pobieranie zasiłku dla bezrobotnych – 3 miesiące i 7 dni. Łącznie 1 rok, 4 miesiące i 12 dni, i określił termin nabycia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat na dzień [...] czerwca 1993 r. w wysokości 2 %.

Od powyższego rozkazu personalnego G. K. złożył odwołanie, w którym zarzucił naruszenie zasady równości wobec prawa poprzez niezaliczenie prawidłowo ustalonej rozkazem personalnym nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] grudnia 1992 r. wysługi lat za okres pracy od dnia [...] września 1991 r. do dnia [...] sierpnia 1992 r. na stanowisku nauczyciela w Szkole Podstawowej w K. w wymiarze czasu 12/18, gdy w analogicznym stanie faktycznym i prawnym Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 1 marca 2011 r. uznał za niedopuszczalną możliwość anulowania (odliczenia) okresu uprzednio zaliczonego do wysługi lat. Ponadto strona wskazała na naruszenie art. 6, art. 7, art. 9, art. 11, art. 77, art. 80 i art. 107 § 3 Kpa oraz naruszenie art. 2, art. 7, art. 24, art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 2 w związku z art. 8 ust. 2 Konstytucji RP prowadzące do bezpodstawnego odebrania praw słusznie nabytych.

Komendant Główny Policji rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] lutego 2014 r., wydanym na podstawie art. 138 § 1pkt 1 kpa, utrzymał w mocy zaskarżony rozkaz personalny.

W uzasadnieniu rozkazu personalnego organ wskazał, iż decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. Komendant Główny Policji utrzymał w mocy decyzję nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2011 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności rozkazu personalnego nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] grudnia 1992 r. w części dotyczącej ustalenia podinsp. G. K. wysługi lat dla celów uposażenia. Rozkazem personalnym nr [...] zaliczono bowiem wymienionemu do wysługi lat, od której zależy wzrost uposażenia zasadniczego, okres pracy w zawodzie nauczyciela w Szkole Podstawowej Nr [...] w K. w niepełnym wymiarze czasu pracy (12/18 h) od dnia [...] września 1991 r. do dnia [...] sierpnia 1992 r., a więc wbrew uregulowaniom prawnym obowiązującym w dniu wydania powołanej decyzji, jak również przepisom obecnie obowiązującym, które nie przewidywały i nie przewidują możliwości zaliczenia okresu niepełnego wymiaru czasu pracy do wysługi lat, od której uzależniony jest wzrost uposażenia zasadniczego policjanta.

Wyrokiem z dnia 28 sierpnia 2012 r. sygn. akt II SA7Wa 419/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na decyzję nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2011 r.

Wobec powyższego Komendant Wojewódzki Policji w K. rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] listopada 2013 r. ustalił dla skarżącego na dzień przyjęcia do służby, tj. [...] grudnia 1992 r., łączną wysługę lat uwzględnianą przy ustaleniu wzrostu uposażenia zasadniczego: 1 rok, 4 miesiące i 12 dni i określił termin nabycia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat na dzień [...] czerwca 1993 r. w wysokości 2%.

Rozpoznając odwołanie Komendant Główny Policji nie znalazł podstaw do jego uwzględnienia. Organ wskazał, że zgodnie z § 5 ust. 2 ab initio rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego, wysługę lat oraz poszczególne jej okresy składowe ustala się na dzień przyjęcia policjanta do służby.

Stosownie do § 4 ust. 1 pkt 1, 3, 4 i 5 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego do wysługi lat uwzględnianej przy ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego zalicza się odpowiednio:

okresy służby w Policji,

okresy traktowane jako równorzędne ze służbą, wymienione w art. 13 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin, tj. okresy służby wojskowej w Wojsku Polskim,

zakończone okresy zatrudnienia wykonywanego w pełnym wymiarze czasu pracy; wymiar czasu pracy podlega sumowaniu w przypadku równoczesnego wykonywania zatrudnienia u różnych pracodawców w wymiarze nie niższym niż połowa obowiązującego w danym zawodzie lub na danym stanowisku,

inne okresy, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów podlegają wliczeniu do okresu pracy lub służby, od którego zależą uprawnienia pracownicze lub wynikające ze stosunku służbowego.

Zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia MSWiA z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego, uposażenie zasadnicze policjanta wzrasta z tytułu wysługi lat o 2 % po 2 latach służby i o 1 % za każdy następny rok służby, aż do wysokości 20% po 20 latach służby, oraz o 0,5 % za każdy następny rok służby powyżej 20 lat - łącznie do wysokości 25% po 30 latach służby.

W myśl natomiast do § 5 ust. 4 ww. rozporządzenia, termin nabycia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat oraz procentową jego wysokość określa się w decyzji ustalającej lub zmieniającej wysługę lat z uwzględnieniem przepisów o przedawnieniu.

Organ wyjaśnił, iż skarżącemu do wysługi lat, od której zależy prawo do wzrostu uposażenia zasadniczego nie może zostać zaliczony, z uwagi na niespełnienie przesłanki równoczesnego wykonywania zatrudnienia u innego pracodawcy w wymiarze co najmniej 0,5 etatu – okres od 1 września 1991 r. do 31 sierpnia 1992 r. pracy w charakterze nauczyciela w wymiarze 12/18 h.

W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie G. K. zarzucił zaskarżonemu rozkazowi personalnemu:

1) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. § 4 ust. 1 pkt 5 (przepisy obowiązujące w chwili przyjęcia – [...] grudnia 1992 r.) rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalenia wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego (Dz. U. Nr 152, poz. 1732) poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, co miało wpływ na wynik sprawy.

2) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. § 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 19 czerwca 2002 r. w sprawie okresów wliczanych do okresu służby, od którego zależy nabycie prawa do nagrody jubileuszowej, oraz trybu jej obliczania i wypłacania policjantom (Dz. U. Nr 100, poz. 913) poprzez błędną jego wykładnię, tj. błędne przyjęcie, że przepis ten nie obowiązuje (nie ma zastosowania) w przedmiotowej sprawie, co miało wpływ na wynik sprawy;

3) naruszenie przepisów postępowania, tj. art 6 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a., poprzez niewłaściwe zastosowanie przepisów nowej ustawy co do zdarzenia (stanu prawnego), które miało miejsce 21 grudnia 1992 r., gdy sam ustawodawca w zarządzeniu nr 41 Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 10 maja 1991 r. w sprawie przebiegu służby oraz praw i obowiązków policjantów (jak i w kolejnych regulacjach: zarządzeniu MSW nr 29 z dnia 11 czerwca 1997 r., Rozporządzeniu MSWiA z dnia 6 grudnia 2001 r., Rozporządzeniu MSWiA z dnia 2 września 2002 r.) nie zawarł regulacji intertemporalnych, co miało istotny wpływ na wynik sprawy;

4) naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7 i art. 77 poprzez niezebranie i nierozpatrzenie całokształtu materiału dowodowego w sposób pozwalający ustalić stan faktyczny zgodny z rzeczywistością, a w konsekwencji niedokonanie wszechstronnej oceny okoliczności przedmiotowej sprawy, co miało istotny wpływ na wynik sprawy;

5) naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 77 i art. 80 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a., poprzez sporządzenie uzasadnienia decyzji bez ustalenia i uwzględnienia istotnych faktów mających istotne znaczenie dla rozpatrzenia sprawy, ocenianych przy zachowaniu wymogów wynikających z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., co miało istotny wpływ na wynik sprawy;

6) naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 9 i 11 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a., poprzez niewyjaśnienie podstawy faktycznej i prawnej rozstrzygnięcia (niewyjaśnienie stronie zasadności przesłanek rozstrzygnięcia), co jest obowiązkiem organu wynikającym z zasad ogólnych art. 9 i 11 k.p.a., co miało istotny wpływ na wynik sprawy;

7) naruszenie przepisów postępowania tj. art. 138 § 2 k.p.a., poprzez bezzasadne utrzymanie w mocy rozstrzygnięcia organu I instancji, co miało istotny wpływ na wynik sprawy;

8) wewnętrzną sprzeczność decyzji poprzez prawidłowe wskazanie przez organ (str. 4 uzasadnienia), że "Nie budzi więc wątpliwości, że w przypadku osoby przyjmowanej do służby w Policji, która przed datą przyjęcia przedstawiła dokumenty potwierdzające okresy zaliczane do wysługi lat, określenie terminu nabycia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego i jego procentowej wysokości następuje na dzień przyjęcia do służby" (w oparciu o obowiązujące wtedy regulacje prawne) i jednoczesne niezaliczenie należnej wysługi lat do uposażenia;

9) naruszenie zasady równości wobec prawa poprzez niezaliczenie prawidłowo ustalonej, rozkazem personalnym Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. nr [...] z dnia [...] grudnia 1992 r., wysługi lat za okres pracy od dnia [...] września 1991 r. do dnia [...] sierpnia 1992 r. na stanowisku nauczyciela w SP Nr [...] w K. w wymiarze czasu pracy 12/18, gdy w analogicznym stanie faktycznym i prawnym Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 1 marca 2011 r. (sygn. I OSK 1506/10) uznał za niedopuszczalną możliwość anulowania (odliczenia) okresu uprzednio zaliczonego do wysługi lat;

10) naruszenie art. 2, art. 7, art. 24, art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 2 w zw. Z art. 8 ust. 2 Konstytucji RP, prowadzące do bezpodstawnego odebrania praw słuśznie nabytych.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego rozkazu personalnego oraz poprzedzającego go rozkazu personalnego [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] grudnia 2013 r.

W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe argumenty faktyczne i prawne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji.

W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przede wszystkim należy zauważyć, że w rozdziale 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego, pod tytułem "Ustalanie wysługi lat", zawarte są przepisy określające jakie okresy zalicza się do wysługi lat (§ 4 rozporządzenia)oraz tryb postępowania w sprawie ustalania wysługi lat (§ 5 rozporządzenia).

Z przepisów dotyczących trybu postępowania wynika, że policjant jest obowiązany złożyć w komórce organizacyjnej jednostki Policji właściwej do spraw kadr dokumenty potwierdzające okresy zaliczane do wysługi lat, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 2-5 rozporządzenia, a wysługę lat oraz poszczególne jej okresy składowe ustala się na dzień przyjęcia policjanta do służby, chyba że z przepisów odrębnych wynika inny termin zaliczenia danego okresu (§ 5 ust. 2 rozporządzenia). Oznacza to, że policjanci przyjmowani do służby pod rządami przepisów tego rozporządzenia mają ustalane okresy zaliczane do wysługi lat służby w Policji. W dalszej części przepisy przewidują możliwość zmiany wysługi lat w związku z zaliczeniem policjantowi dotychczas nieudokumentowanych okresów zaliczanych do wysługi lat (§ 5 ust. 3 rozporządzenia).

To z kolei oznacza, że jeżeli policjant nie dysponował przy przyjęciu do służby odpowiednimi dokumentami dotyczącymi okresów zaliczonych do wysługi lat w Policji, to po ich dostarczeniu możliwa jest zmiana ustaleń w tym zakresie i zaliczenie mu dalszych udokumentowanych okresów.

Odbywa się to w drodze decyzji ustalającej lub zmieniającej wysługę lat w trybie określonym w § 5 ust. 2 i 3 powołanego rozporządzenia, która określa termin nabycia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat oraz procentową jego wysokość z uwzględnieniem przepisów o przedawnieniu, natomiast dalszy wzrost uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat w Policji nie wymaga wydania odrębnej decyzji (§ 5 ust. 4 i 5 rozporządzenia).

Z przepisów tych należy więc wyprowadzić jednoznaczny wniosek, że można jedynie w drodze zmiany decyzji doliczyć dodatkowe okresy do wysługi lat, natomiast nie ma podstaw do odliczenia już uprzednio zaliczonych do wysługi lat okresów.

Jednakże w ocenie Sądu, co potwierdza również orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, raz ustalone okresy składowe mogą być przez organ korygowane. Może to jednak odbywać się jedynie w drodze nadzwyczajnych trybów weryfikacji decyzji ostatecznych (por. wyroki NSA z 12 sierpnia 2010 r. sygn. I OSK273/10, z 29 kwietnia 2009 r. I OSK 812/08, 12 sierpnia 2010 r. I OSK 273/10,

1 marca 2011 r., na który to wyrok powołuje się skarżący, I OSK 1506).

Taka sytuacja ma miejsce w przedmiotowej sprawie. Bowiem decyzją nr [...]

z dnia [...] grudnia 2011 r. Komendant Główny Policji utrzymał w mocy decyzję nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2011 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności rozkazu personalnego nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] grudnia 1992 r. w części dotyczącej ustalenia podinsp. G. K. wysługi lat dla celów uposażenia. Rozkazem personalnym nr [...] zaliczono bowiem wymienionemu do wysługi lat, od której zależy wzrost uposażenia zasadniczego, okres pracy w zawodzie nauczyciela w Szkole Podstawowej Nr [...] w K. w niepełnym wymiarze czasu pracy (12/18 h) od dnia [...] września 1991 r. do dnia [...] sierpnia 1992 r., a więc wbrew uregulowaniom prawnym obowiązującym w dniu wydania powołanej decyzji, jak również przepisom obecnie obowiązującym, które nie przewidywały i nie przewidują możliwości zaliczenia okresu niepełnego wymiaru czasu pracy do wysługi lat, od której uzależniony jest wzrost uposażenia zasadniczego policjanta.

Wyrokiem z dnia 28 sierpnia 2012 r. sygn. akt II SA/Wa 419/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na decyzje nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2011 r.

W tym stanie rzeczy zaistniała konieczność ustalenia skarżącemu na dzień przyjęcia do służby w Policji ([...] grudnia 1992 r.) wysługi lat oraz jej poszczególnych okresów składowych, a także wydania decyzji określającej wymienionemu na ten dzień prawo do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat w wysokości wynikającej z treści powołanych wyżej przepisów prawa.

Zgodnie bowiem z § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r., do wysługi lat uwzględnianej przy ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego zalicza się okresy służby w Policji (pkt 1); okresy służby w Urzędzie Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Biurze Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służbie Więziennej (pkt 2); okresy traktowane jako równorzędne ze służbą, o której mowa w pkt 1 i 2, wymienione w art. 13 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2013 r., poz. 667 z późn. zm.) (pkt 3), zakończone okresy zatrudnienia wykonywanego w pełnym wymiarze czasu pracy, przy czym wymiar czasu pracy podlega sumowaniu w przypadku równoczesnego wykonywania zatrudnienia u różnych pracodawców w wymiarze nie niższym niż połowa obowiązującego w danym zawodzie lub na danym stanowisku (pkt 4); inne okresy, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów podlegają wliczeniu do okresu pracy lub służby, od którego zależą uprawnienia pracownicze lub wynikające ze stosunku służbowego (pkt 5).

W aktach osobowych G. K. znajdują się:

- świadectwo pracy z dnia [...] stycznia 1992 r. z Huty [...] w K., w którym potwierdzono okres zatrudnienia od dnia [...] września 1988 r. do dnia [...] października 1988 r. w pełnym wymiarze czasu pracy,

- zaświadczenie z Wojskowej Komendy Uzupełnień w K., w którym potwierdzono okres pełnienia służby wojskowej w Wojsku Polskim od dnia [...] października 1988 r. do dnia [...] października 1989 r.,

- zaświadczenie z Rejonowego Biura Pracy w K. z dnia [...] grudnia 1992 r., w którym potwierdzono okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] września 1992 r. do dnia [...] grudnia 1992 r.

Z powyższych dokumentów wynika, że na dzień przyjęcia do służby w Policji podinsp. G. K. posiadał łącznie wysługę lat, od której uzależniony jest wzrost uposażenia zasadniczego w wymiarze 1 rok, 4 miesiące i 12 dni.

Prawidłowo bowiem uznał organ, iż do wysługi lat, od której uzależnione jest prawo do wzrostu uposażenia zasadniczego, nie może być zaliczony, z uwagi na niespełnione przesłanki równoczesnego wykonywania zatrudnienia u innego pracodawcy w wymiarze co najmniej 0,5 etatu – okres od [...] września 1991 r. do [...] sierpnia 1992 r. pracy w charakterze nauczyciela w Szkole Podstawowej nr [...] w K. w wymiarze czasu pracy 12/18 h.

W tym stanie rzeczy, zdaniem Sądu, zaskarżony rozkaz personalny jest prawidłowy i podjęty zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ppsa orzekł, jak w sentencji wyroku.