Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 610/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-04-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6121 Klasyfikacja gruntów
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Główny Geodeta Kraju
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w 27 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. T. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] lutego 2011 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: - zwolnić M. T. od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na wskazaną w sentencji decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] lutego 2011 r. M. T. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w niniejszej sprawie.

Z informacji podanych przez skarżącą w złożonym w dniu 22 kwietnia 2011 r. formularzu PPF wynika, że prowadzi ona jednoosobowe gospodarstwo domowe. Uzasadniając swój wniosek skarżąca wskazała, że jest osobą w podeszłym wieku, chorą, a jedynym jej źródłem dochodu jest emerytura w wysokości 1800 zł brutto miesięcznie. Dodatkowo skarżąca oświadczyła, że ponosi stałe wydatki związane utrzymaniem mieszkania - 650 zł miesięcznie oraz zakupem niezbędnych lekarstw -350 zł miesięcznie. Wnioskodawczyni na zabiegi lecznicze i rehabilitację zaciągnęła kredyt, którego rata miesięczna wynosi 230 zł. Z oświadczenia o stanie majątkowym wynika, iż skarżąca oprócz mieszkania o pow. 31,08 m2 i działki leśnej o pow. 2439 m2 nie posiada żadnego innego majątku, zgromadzonych środków finansowych, ani przedmiotów wartościowych.

Uzasadniając swój wniosek skarżąca wskazała, iż znajduje się w trudnej sytuacji majątkowe, uniemożliwiającej jej poniesienia kosztów sądowych, w tym kosztów wpisu w wysokości 200 zł. M. T. oświadczyła, iż cierpi na przewlekłe choroby, w miesiącu sierpniu bieżącego roku poddanie zostanie zabiegowi usunięcia zaćmy. Od kilu miesięcy usiłuje zebrać kwotę 1200 zł na soczewki, które zmuszona będzie nosić po przebytej operacji, a które nie podlegają refundacji z NFZ.

Rozpoznając wniosek skarżącej należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie.

Z regulacji prawnych dotyczących kosztów sądowych wynika, że zasadą jest, iż każdy kto wnosi do Sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, obowiązany jest do uiszczenia stosownych kosztów sądowych. Przysługujące Sądowi prawo do przyznania prawa pomocy nie ma charakteru pełnego, swobodnego uznania Sądu, lecz podlega określonym regułom, których należy bezwzględnie przestrzegać przy każdorazowym rozpatrywaniu takiego wniosku.

Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może, na wniosek strony, przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.

Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zgodnie art. 246 § 1 pkt 2 powyższej ustawy uwarunkowane jest wykazaniem przez stronę, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Mając na uwadze powyższe należy wskazać, iż kryterium uzasadniającym przyznanie prawa pomocy jest ubóstwo strony wnioskującej. O przyznaniu prawa pomocy decyduje stan majątkowy i dochody w chwili orzekania przez Sąd w tym przedmiocie, bez względu na przyczyny takiego stanu.

Złożone przez skarżącą oświadczenie co do jej stanu zdrowia, wieku oraz wysokości stałych dochodów wskazuje, że po stronie skarżącej istnieje sytuacja, w której nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Skarżąca jest osobą samotną, schorowaną, wymagającą stałego leczenia, co wskazuje na to, że jedyny dochód jaki uzyskuje w postaci emerytury w wysokości 1500 zł netto miesięcznie służy do zaspokojenia nie tylko codziennych potrzeb życiowych skarżącej ale również do opłacenia zabiegów rehabilitacyjnych oraz niezbędnych lekarstw. O trudnej sytuacji materialnej wnioskodawczyni świadczy chociażby okoliczność, że nie posiadając wystarczających środków finansowych zmuszona była zaciągnąć kredyt na pokrycie wydatków związanych z rehabilitacją i stałym leczeniem. Zestawienie wysokości dochodu, którym strona miesięcznie dysponuje na zaspokojenie potrzeb życiowych z wysokością cen artykułów pierwszej potrzeby, wysokością ponoszonych przez nią kosztów utrzymania mieszkania oraz spłatą zaciągniętego kredytu, prowadzi do wniosku, że w stosunku do skarżącej zachodzą przesłanki określone w przepisie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uzasadniające przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.