Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 933/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-09-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: pozostawiono wniosek o zwolnienie od kosztów bez rozpoznania
Powołane przepisy: article: art. 257 w zw z art. 260
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wolas po rozpoznaniu w dniu 19 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego M.D. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 18 października 2012 r. nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] oraz z dnia 15 listopada 2012 r. nr [...], nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości podatkowe Spółki w podatku od towarów i usług postanawia: pozostawić wniosek bez rozpoznania.


UZASADNIENIE

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I WSA w Krakowie z dnia 21 kwietnia 2016 r. przesłano skarżącemu formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy (formularz PPF) i wezwano go do odesłania uzupełnionego formularza, w terminie 7 dni od daty doręczenia przesyłki, pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy.

W zakreślonym terminie skarżący przesłał wypełniony, jednakże nieaktualny formularz PPF.

W związku z powyższym, postanowieniem z dnia 13 maja 2016 r. Referendarz sądowy tutejszego Sądu pozostawił bez rozpoznania wniosek w przedmiocie udzielenia prawa pomocy.

W terminowo wniesionym sprzeciwie od powyższego postanowienia skarżący podniósł, że złożył wniosek na urzędowym formularzu pobranym ze strony Ministerstwa Sprawiedliwości. Sąd natomiast "nie wezwał go do ponownego złożenia oświadczenia majątkowego tylko merytorycznie rozpoznał sprawę". Podniósł również, że złożenie oświadczenia "według określonego wzorca" nie oznacza konieczności sporządzenia wniosku na urzędowym formularzu. Wystarczy bowiem, że oświadczenie zawiera wszystkie dane wymagane przez art. 252 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2016 r., poz. 718) – dalej określanej jako p.p.s.a. Ponadto wskazał, że w nowym formularzu nastąpiła zmiana jedynie w zakresie pouczenia o sposobie składania wniosku natomiast nie rozszerzono żądania w zakresie stanu majątkowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Wniosek o przyznanie prawa pomocy należało pozostawić bez rozpoznania.

W myśl art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się do sądu na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru.

Z akt sprawy wynika, że skarżący, mimo prawidłowego wezwania i przesłania mu właściwego (aktualnego) formularza PPF, wniosek o przyznanie prawa pomocy złożył na nieaktualnym formularzu. Tym samym, Referendarz sądowy słusznie przyjął, że wniosek ten nie został złożony na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru.

Wyjaśnić należy, że z dniem 15 sierpnia 2015 r. utraciło moc rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245). W dacie wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie warunki formalne wniosku o przyznanie prawa pomocy określało rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. z 2015 r., poz. 1257).

Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należało, że skarżący nie złożył urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. Nie czyni bowiem zadość wezwaniu złożenie wniosku na formularzu według nieobowiązującego już wzoru. Podkreślić przy tym wypada, że prawidłowy formularz załączono do wezwania, lecz skarżący z niego nie skorzystał. Skoro prawidłowy formularz wniosku został doręczony skarżącemu, brak było podstaw do ponowienia tego doręczenia (por. postanowienia WSA w Białymstoku z dnia 22 grudnia 2015 r., II SA/Bk 725/15, WSA w Warszawie z dnia 5 kwietnia 2016 r., III SA/Wa 787/15 i z dnia 11 maja 2016 r. III SA/Wa 3346/15, WSA w Krakowie z dnia 16 stycznia 2016 r. I SA/Kr 1635/15).

Reasumując, nie sposób przyjąć, że skarżący w sytuacji, gdy obowiązuje nowy wzór formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, wciąż może posłużyć się formularzem według nieaktualnego wzoru. Przyjęcie takiego stanowiska pozostawałoby w sprzeczności z prawem i przekreślałoby sens zmiany tego prawa dokonanej rozporządzeniem z dnia 19 sierpnia 2015 r. Ponadto należy zaznaczyć, że skarżący może ponowić wniosek o przyznanie prawa pomocy składając go na właściwym (aktualnym) formularzu.

Wobec powyższego wniosek o prawo pomocy jako niezłożony na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru należy pozostawić bez rozpoznania, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 257 w związku z art. 252 p.p.s.a. i art. 260 p.p.s.a. – w brzmieniu obowiązującym do dnia 15 sierpnia 2015 r.