Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 190/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-09-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151, 119 pkt 4, 120
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 35, 36, 37
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

SENTENCJA

Dnia 26 września 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Szymańska Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska – Litwiniec Sędzia del. SO Aleksandra Westra (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 września 2018 roku w trybie uproszczonym sprawy ze skargi R. A. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] września 2017 roku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu [...] marca 2018 r. R. K. A. A., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika będącego radcą prawnym, złożył skargę na bezczynność Wojewody [...] w sprawie rozpatrzenia wniosku o udzielnie zezwolenia na pobyt czasowy.

Skarżący wniósł o:

1) zobowiązanie Wojewody [...] do rozpatrzenia wniosku Skarżącego w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy

2) stwierdzenie, że bezczynność organu nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa

3) przyznanie Skarżącemu na podstawie art. 149 § 2 Ppsa od organu sumy pieniężnej w wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 Ppsa, ewentualnie wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 Ppsa w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 6 Ppsa

4) zasądzenie od organu na rzecz Skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych w tym kosztów zastępstwa procesowego, opłaty sądowej u opłaty skarbowej.

W uzasadnieniu skargi pełnomocnik wskazał, że wniosek Skarżącego o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy został pozostawiony bez rozpoznania. Wskazano, że wezwanie z dnia [...].09.2017 r. było wadliwe, albowiem nie zawierało informacji, iż nieuzupełnienie braków formalnych w terminie będzie skutkowało pozostawieniem wniosku bez rozpoznania. Ponadto, pouczenie o skutkach nieuzupełnienia braków formalnych wniosku winno zostać doręczone w języku zrozumiałym dla Cudzoziemca, stosownie do treści art. 7 ust. 1 pkt. 1 lit. c ustawy o cudzoziemcach z 2013 r. W ocenie Skarżącego, organ wzywając Cudzoziemca w języku polskim, naruszył ww. przepis jak również przepisy ustawy z dnia 7.10.1999 r. o języku polskim albowiem językiem zrozumiałym dla Cudzoziemca jest język [...]. Zarzucono, że wezwanie z [...].09.2017 r. jest daleko nieprecyzyjne i ogólnikowe, i nie może wywoływać skutku w postaci biegu terminu siedmiodniowego, a w dalszej kolejności pozostawienia podania bez rozpoznania. Wskazano, że Skarżący uzupełnił braki, co organ potwierdził swoją pieczęcią, wprowadzając Skarżącego w błąd, że wszystkie braki zostały należycie uzupełnione.

W konkluzji stwierdzono, że zachodzi w sprawie bezczynność, albowiem organ wprawdzie podjął czynności w sprawie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył postępowania wydaniem decyzji i uchyla się od jej wydania. Wskazano, że przyznanie sumy pieniężnej będzie sankcją dla organu, który celowo unikał podjęcia decyzji w sprawie, jak również będzie stanowiło rekompensatę dla Cudzoziemca, który na skutek bezczynności organu na długi okres czasu został pozbawiony możliwości wykonywania pracy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, że wniosek Cudzoziemca z [...].09.2017 r. zawierał braki formalne i tego samego dnia Cudzoziemiec został wezwany do uch uzupełnienia w trybie art. 64 § 2 K.p.a. poprzez złożenie kompletu wypełnionego załącznika nr 1 do wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy wraz z czytelnym podpisem na stronie 4 podmiotu, powierzającego wykonywanie cudzoziemcowi pracy lub w przypadku podpisu na str. 4 załącznika przez osobę upoważnioną do reprezentowania pracodawcy należało załączyć kopię stosownego upoważnienia i okazać jego oryginał. Wezwanie zawierało pouczenie odnośnie podpisu na załączniku nr 1 w przypadku Spółek.

W dniu [...].01.2017 r. został dostarczony załącznik nr 1 do wniosku, podpisany przez osobę, która jak wynikała z załączonego odpisu KRS nie była uprawniona do reprezentowania spółki. Pismem z [...].12.2017 r. Wojewoda pozostawił wniosek bez rozpoznania z uwagi na fakt nieuzupełnienia braków formalnych. Pismem z [...].12.2017 r. cudzoziemiec zwrócił się o przywrócenie braków formalnych do uzupełnienia wniosku wskazując, że niedostarczenie pełnomocnictwa do reprezentowania pracodawcy wynikało z braku wiedzy w tym zakresie, do wniosku załączono pełnomocnictwa do reprezentowania pracodawcy. Postanowieniem z [...].02.2017 r. organ odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku. Powołano, że organ prawidłowo wezwał Skarżącego do usunięcia braków, określając skutki w przypadku ich nieusunięcia. Wezwanie zawierało wyraźne pouczenie o brakujących dokumentach, sposobie ich uzupełnienia i konsekwencjach w przypadku ich nieuzupełnienia. Cudzoziemiec został w wezwaniu pouczony o dostępności dodatkowego pouczenia na stronie internetowej [...] Urzędu Wojewódzkiego w języku dla niego zrozumiałym. Wskazano, że w sprawie nie można mówić o bezczynności, albowiem organ prawidłowo w dniu [...].12.2017 r. pozostawił wniosek bez rozpoznania z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych. Jest to czynność materialno-techniczna.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie

Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sądy administracyjne są uprawnione do rozstrzygania skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt. 1-4 w/wym. art. 3 i w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1 – 3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

W myśl art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a:

1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;

2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;

3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.

Zgodnie z § 1a art. 149 p.p.s.a. jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Z kolei § 1b stanowi, że sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego.

Na podstawie § 2 art. 149 sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.

Skarga wniesiona w tym trybie jest środkiem dyscyplinującym organy administracji publicznej do terminowego załatwiania spraw, mającym na celu wyeliminowanie stanu bezczynności i przewlekłości organu i doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie administracyjnej. Warunkiem wniesienia skargi zgodnie z art. 52 § 1 tej ustawy jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.

Skarżący uczynił zadość temu wymogowi, albowiem jak wskazano w odpowiedzi na skargę, w rozpatrywanej sprawie pismem z dnia [...].03.2018 r. złożył ponaglenie w sprawie wniosku z [...].09.7107 r.. Do dnia [...] kwietnia 2018 r. ponaglenie nie zostało rozpatrzone przez Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców.

Należy podkreślić, że organy administracji zobowiązane są do przestrzegania zasad ogólnych postępowania administracyjnego, a w szczególności powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia (art. 12 § 1 K.p.a.). Realizacji tej zasady służy m.in. przepis art. 35 § 1 K.p.a., który wskazuje, iż organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy, wymagającej przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 K.p.a.). Do terminów powyższych nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu (art. 35 § 5 K.p.a.).

O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie, określonym w art. 35 K.p.a., organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Dotyczy to również przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 K.p.a.).

Zgodnie natomiast z art. 37 § 1 ust. 1 pkt. 1 K.p.a. bezczynność organu oznacza, że mimo upływu terminu sprawa nie została załatwiona. Dla stwierdzenia bezczynności organu nie ma przy tym znaczenia fakt, z jakich powodów dany akt administracyjny nie został podjęty, a w szczególności, czy bezczynność ta została spowodowana zawinionym lub też niezawinionym brakiem czynności organu.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że brak jest podstaw by uznać, że po stronie organu wystąpiła bezczynność. Do wniosku takiego prowadzi analiza podejmowanych przez organ czynności oraz dokumenty znajdujące się w skatach sprawy.

Z dokumentów wynika, że wniosek o zezwolenie na pobyt czasowy został złożony [...].09.2017 r.. Tego samego dnia Cudzoziemiec został wezwany do uzupełnienia braków w terminie 21 dni. W wezwaniu na str. 1 wskazano, że należy uzupełnić wniosek o:

- czytelny podpis pracodawcy lub osoby upoważnionej do reprezentowania pracodawcy (pełne imię i nazwisko) na stronie 4 załącznika nr 1 do wniosku o pobyt czasowy (zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 21.12.2015 r. w sprawie wniosku o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy).

W wezwaniu podano również informację, że w przypadku gdy podpis składa osoba upoważniona, należy załączyć kopię prawidłowo sporządzonego pełnomocnictwa do reprezentowania pracodawcy wraz z okazaniem oryginału do wglądu, w przypadku Spółek – podpisu bądź podpisów na stronie 4 załącznika dokonuje pracodawca zgodnie z informacjami wynikającymi z wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego (Dział 2, rubryka 1 – sposób reprezentacji podmiotu, pkt. 2 – organ uprawniony do reprezentacji podmiotu) bądź Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej podmiotu, powierzającego wykonywanie cudzoziemcowi pracy lub w przypadku podpisu na str. 4 załącznika przez osobę upoważnioną do reprezentowania pracodawcy należało załączyć kopię stosownego upoważnienia i okazać jego oryginał.

Pouczenie na stronie 1 zawierało również informację, że zgodnie z art. 64 § 2 K.p.a., jeżeli podanie nie spełnia innych wymagań ustalonych w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż siedem dni, z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania.

Na stronie 2 i 3 pouczenia w pkt. 2,3,4,5,6 Cudzoziemiec został pouczony o treści art. 64 § 2 K.p.a., o tym, że pismo pozostawione bez rozpoznania nie wywołuje żadnych skutków prawnych, a bieg terminu rozpatrzenia pisma biegnie od dnia, w którym usunięto braki formalne, że zakreślony przez organ administracji termin liczy się zgodnie z regułami określonymi w art. 57 K.p.a., a termin zostanie zachowany jeżeli przed jego upływem pismo zostanie złożone w [...] Urzędzie Wojewódzkim w [...] lub też zgodnie z wymienionymi regułami określonymi w § 5 art. 57 K.p.a. Wnioskodawca został również pouczony o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu na podstawie art. 58 § 2 K.p.a.

W pkt. 9 pouczenia wskazano, że zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. c ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, Cudzoziemcowi doręczono pouczenie dla cudzoziemców o zasadach i trybie postępowania praz o przysługujących mu prawach i ciążących na nim obowiązkach w języku zrozumiałym dla strony. Wskazano również, że pouczenie dostępne jest również na stronie internetowej www.[...].pl w zakładce cudzoziemcy.

Z akt sprawy wynika, że w dniu [...].01.2017 r. został dostarczony załącznik nr 1 do wniosku, podpisany przez osobę, która jak wynikała z załączonego odpisu KRS nie była uprawniona do reprezentowania spółki. Na załączniku znajduje się podpis A. G., natomiast z załączonego odpisu KRS wynika, że nie jest to osoba upoważniona do reprezentowania pracodawcy – [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...]. W związku z powyższym wniosek na podstawie art. 64 § 2 K.p.a. pozostawiono bez rozpoznania. O powyższym Skarżący został poinformowany pismem z dnia [...].12.2017 r. z informacją, że w terminie do [...].10.2017 r. nie dostarczono prawidłowo podpisanego przez pracodawcę załącznika nr 1 do wniosku. Podpis został złożony przez osobę, która nie figuruje jako uprawniona do reprezentowania Spółki zgodnie z KRS, a ponadto nie zostało dla A. G. złożone żadne pełnomocnictwo.

Mając powyższe na uwadze uznać należy, że organ prawidłowo wezwał Skarżącego do usunięcia braków. Wezwanie zawierało na 1 stronie wyraźne pouczenie o brakujących dokumentach, sposobie ich uzupełnienia w wyznaczonym 21 dniowym terminie oraz konsekwencjach w przypadku ich nieuzupełnienia. Dodatkowo, sposób uzupełnienia braków formalnych wniosku, jak również konsekwencje nieuzupełnienia tych braków, zostały szczegółowo wskazane na stronie 2 i 3 wezwania, gdzie zawarto pouczenia dla Cudzoziemca. Z treści informacji na stronie 3 wezwania wynika w sposób jednoznaczny, że pouczenie zostało doręczone Cudzoziemcowi zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. c ustawy z 12.12.2013 r. o cudzoziemcach, w języku dla niego zrozumiałym. Ponadto dodatkowo pouczono Cudzoziemca, że pouczenie dostępne jest również na stronie internetowej www.[...].pl w zakładce cudzoziemcy. Wskazać należy, że zgodnie z ww. art. 7 ust. 1 lit. 1 c organ prowadzący postępowanie zobowiązany jest do pouczenia cudzoziemca pisemnie w języku dla niego zrozumiałym o zasadach i trybie postepowania oraz o przysługujących mu prawach i ciążących na nim obowiązkach. Ten wymóg został w sprawie dochowany. Z treści przepisu nie wynika dla organu obowiązek kierowania do Skarżącego korespondencji w języku [...]. Również bez znaczenia dla sprawy pozostają zarzuty błędnego przeświadczenia Strony o prawidłowym uzupełnieniu braków formalnych wniosku w dniu [...].10.2017 r. Złożenie brakujących dokumentów i uzyskanie poświadczenia ich złożenia we właściwym organie i terminie, nie przesądza o prawidłowości dokonanego uzupełnienia braków, a jedynie o złożeniu dokumentów. Oczywistym jest, że po dołączeniu dokumentów do właściwych akt sprawy, zachodziła konieczność ich weryfikacji i rozważenia dalszego toku postępowania. Niewątpliwie braki nie zostały uzupełnione we właściwy sposób, zgodnie z informacjami zawartymi na wezwaniu z [...].09.2017r. Wskazać również należy, że w art. 106 ustawy o cudzoziemcach szczegółowo określono wymogi formalne wniosku.

Od momentu wpływu dokumentów uzupełniających braki formalne wniosku do dnia pozostawienia wniosku bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 K.p.a. upłynęły niecałe 2 miesiące. Pozostawiając wniosek bez rozpoznania na podstawie ww. art. organ podjął czynność zamykającą drogę do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy i wydania decyzji.

W tej sytuacji nie można organowi zarzucić, że nie podjął żadnych czynności w sprawie, bądź nie zakończył prowadzonego postępowania. Tym samym Sąd uznał, że w okolicznościach niniejszej sprawy brak jest podstaw do postawienia organowi zarzutu bezczynności. Zarzuty skargi są całkowicie bezpodstawne.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że skarga nie jest zasadna i na podstawie art. 151 w związku z art. 119 pkt 4 P.p.s.a., w zw. z art. 120 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.