Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1690/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-03-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Szkolnictwo wyższe
Skarżony organ: Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: par. 2 ust. 4,  par. 4 ust. 1 z zw. z  par. 2 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2011 nr 214 poz 1270
law: Rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 1 września 2011 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz  wypłacania studentom stypendiów ministra za wybitne osiągnięcia.
article: art. 53 ust. 1
journal: Dz.U. 2005 nr 164 poz 1365
law: Ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Andrzej Góraj Sędzia WSA – Danuta Kania Sędzia WSA – Iwona Maciejuk (sprawozdawca) Protokolant – specjalista Elwira Sipak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 marca 2016 r. sprawy ze skargi T. S. na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium za wybitne osiągnięcia na rok akademicki 2013/2014 oddala skargę


UZASADNIENIE

W dniu [...] października 2013 r. Rektor Uniwersytetu [...] przedstawił wniosek zaopiniowany przez Radę Wydziału [...] o przyznanie T. S. stypendium Ministra za wybitne osiągnięcia na rok akademicki 2013/2014. Rektor uzasadnił wniosek studenta wysoką średnią ocen oraz osiągnięciami naukowymi.

Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r.

nr [...] odmówił przyznania T. S. studentowi V roku studiów jednolitych studiów magisterskich Uniwersytetu [...], stypendium Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego za wybitne osiągnięcia na rok akademicki 2013/2014.

W dniu [...] stycznia 2014 r. do Ministra wpłynął wniosek studenta z dnia

[...] stycznia 2014 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego decyzją z dnia [...] marca 2014 r.

nr [...] utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] grudnia 2013 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi T. S. na decyzję Ministra z dnia [...] marca 2014 r. wyrokiem z dnia 2 marca 2015 r. sygn. akt II SA/Wa 989/14, w punkcie 1 uchylił zaskarżoną decyzję. W punkcie

2 stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości, w punkcie 3 zasądził od organu na rzecz skarżącego kwotę 200 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że największą wadą zaskarżonej decyzji jest to, iż w ogóle nie odniesiono się w niej do zarzutów stawianych przez stronę we wniosku o ponowne rozparzenie sprawy, a dotyczących przyznania punktów za publikację naukową pt. "[...]" oraz za działalność badawczą mimo, że za te osiągnięcia otrzymał 4 i 3 punkty w ocenie dokonanej w roku akademickim 2012/2013. Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja została uzasadniona w sposób wyjątkowo ogólnikowy i niespełniający wymogów art. 107 § 1 i 3 k.p.a. Brak prawidłowego uzasadnienia uniemożliwia ustalenie, czy organ nie przekroczył granic przyznanego mu zakresu uznania administracyjnego. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd nakazał organowi wnikliwie przeanalizować materiał dowodowy w sprawie oraz poddać weryfikacji punktację osiągnięć skarżącego zgłoszonych we wniosku. Uzasadniając podjęte w sprawie rozstrzygnięcie, organ obowiązany był wziąć pod uwagę wskazania Sądu, w szczególności odniesieść się do zarzutów strony przedstawionych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego decyzją z dnia [...] sierpnia 2015 r.

nr [...] utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] grudnia 2013 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zmianie ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1198), do postępowań w sprawach dotyczących przyznania studentom stypendiów ministra za wybitne osiągnięcia, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie art. 178 i art. 181 ust. 1 (tj. przed 1 lipca 2015 r.) stosuje się przepisy dotychczasowe, z wyłączeniem przepisów dotyczących dokonywania oceny wniosków o przyznanie stypendiów przez zespoły powołane przez ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego.

Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego

z dnia 1 września 2011 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłacania studentom stypendiów ministra za wybitne osiągnięcia (Dz. U. Nr 214, poz. 1270), stypendium na dany rok akademicki może być przyznane studentowi, który zaliczył rok studiów w poprzednim roku akademickim oraz: 1)szczególnie wyróżniał

się w nauce, uzyskując w ostatnim zaliczonym roku średnią arytmetyczną ocen z egzaminów zaliczeń przewidzianych w planie studiów klasyfikującą studenta w grupie 5% najlepszych studentów danego kierunku, lub 2) uzyskał wybitne osiągnięcia naukowe, artystyczne lub sportowe w okresie studiów na danym kierunku, a w przypadku studiów prowadzonych w trybie indywidualnym lub studiów międzykierunkowych - w okresie tych studiów.

Minister podał, że zgodnie z § 2 ust. 4 ww. rozporządzenia, za wybitne osiągnięcia naukowe uważane są: publikacje naukowe w recenzowanych czasopismach naukowych o zasięgu co najmniej krajowym lub publikacje naukowe w formie książki, udział w projektach badawczych prowadzonych przez uczelnię lub we współpracy z innymi ośrodkami akademickimi lub naukowymi, autorstwo lub wspólautorstwo patentu lub wzoru użytkowego, wystąpienia na konferencjach naukowych oraz nagrody i wyróżnienia w konkursach o zasięgu międzynarodowym.

W dniu [...] października 2012 r. Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego powołał organ pomocniczy - Zespół do spraw oceny wniosków o przyznanie stypendium ministra za wybitne osiągnięcia, zwany dalej "Zespołem", w skład którego weszło 27 ekspertów reprezentujących osiem obszarów nauki i sztukę. W dniu [...] listopada 2013 r. skład Zespołu został uzupełniony i rozszerzony do 36 członków. W dniu [...] listopada 2013 r. Zespół podjął uchwałę w sprawie sposobu oceny wniosków o stypendium ministra za wybitne osiągnięcia dla studentów na rok akademicki 2013/2014. Wniosek mógł uzyskać maksymalnie 100 pkt, z tego: 5 pkt - za średnią ocen i 95 pkt - za wybitne osiągnięcia. Liczba punktów za osiągnięcia naukowe zależała od liczby wybitnych osiągnięć oraz ich rangi. Zespół wykorzystując swoją ekspercką wiedzę w odpowiednich dziedzinach - przyznawał od 0 do 5 pkt za każde wymienione we wniosku osiągnięcie, według cech danego osiągnięcia (np. typu publikacji, autorstwa, pełnionej funkcji w projekcie, innowacyjności projektu, rodzaju wystąpienia i zasięgu konferencji, uzyskanego miejsca w konkursie i liczby jego uczestników) oraz rangi danego osiągnięcia, z uwzględnieniem konieczności zachowania porównywalności osiągnięć i obiektywizmu oceny.

Zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia, przy ocenie wniosków brane były pod uwagę osiągnięcia uzyskane w okresie zaliczonych lat studiów, a więc w przypadku studentów studiów pierwszego stopnia lub jednolitych studiów magisterskich w okresie od daty rozpoczęcia tych studiów do dnia [...] września 2013 r., a w przypadku studentów studiów drugiego stopnia - w okresie od daty rozpoczęcia studiów pierwszego stopnia poprzedzających studia drugiego stopnia do dnia [...] września 2013 r. Zgodnie z § 4 ust. 5 rozporządzenia, przy ocenie wniosków nie były uwzględniane osiągnięcia, które były uprzednio podstawą przyznania stypendium ministra. Przy ocenie wniosku nie były także uwzględniane: osiągnięcia uzyskane przed studiami, osiągnięcia niewynikające ze studiowania na danym kierunku oraz osiągnięcia niezdefiniowane w rozporządzeniu jako wybitne, np. publikacje w nierecenzowanych czasopismach naukowych, publikacje w czasopismach naukowych o zasięgu mniejszym niż krajowy, publikacje w toku (tj. artykuły, które nie zostały wydane drukiem, a w przypadku internetowych wersji czasopism naukowych - nie zostały udostępnione), udział w projektach badawczych nie prowadzonych przez uczelnie, lecz np. przez koła naukowe, zgłoszenia patentowe, bierny udział w konferencjach naukowych (tj. bez referatu lub prezentacji) czy nagrody i wyróżnienia w konkursach o zasięgu uczelnianym lub ogólnopolskim, eliminacjach krajowych do konkursów międzynarodowych oraz w konkursach referatowych na konferencjach.

Organ odnosząc się do wskazań Sądu podał, że wnikliwie przeanalizował materiał dowodowy w sprawie. W tym celu organ zwrócił się do Rektora Uniwersytetu [...] z prośbą o weryfikację przedstawionych w nim osiągnięć i wyjaśnienie nieścisłości w opisie osiągnięć naukowych, zwłaszcza w zakresie publikacji oraz nagrody w konkursie międzynarodowym. Wątpliwości dotyczą wkładu procentowego

w przygotowanie publikacji pt. "[...] z dnia

[...] października 2005 r. [...]" oraz publikacji pt. "[...]" zamieszczonej w czasopiśmie "[...]", bowiem we wniosku T. S. i K. S. (również studentki V roku na kierunku "[...]") łączny wkład procentowy wynosił ponad 100%. Ponadto studenci przestawili we wniosku w rubryce "nagrody i wyróżnienia w konkursach o zasięgu międzynarodowym" osiągnięcie w postaci zajęcia III miejsca w konkursie "[...]", natomiast zgodnie z informacją na stronie internetowej organizatora konkursu, miał on zasięg ogólnopolski.

W dniu [...] lipca 2015 r. Rektor wyjaśnił, iż uczelnia nie dokonuje weryfikacji udziału procentowego w przygotowanie publikacji współautorskich. T. S. sam określił, jaki był jego udział w przygotowanie ww. publikacji. W przypadku zaś udziału w konkursach czy konferencjach, fakt udziału potwierdzany był stosownym certyfikatem lub dyplomem. Uczelnia przedstawiła kopie dokumentów potwierdzających niektóre osiągnięcia zawarte we wniosku, m.in. teksty artykułów wydanych

w czasopiśmie w "[...]". Nie przedstawiono natomiast dyplomu uzyskanego w rzeczonym konkursie.

Pismem z dnia [...] czerwca 2015 r. student został poinformowany

o uprawnieniach wynikających z art. 10 § k.p.a. Pismo było dwukrotnie awizowane,

a po niepodjęciu przez adresata zwrócone do Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego w dniu [...] lipca 2015 r. z adnotacją "nie podjęto w terminie". Organ wskazał, że niezależnie od tego, student zapoznał się w siedzibie Ministerstwa w dniu [...] lipca 2015 r. z aktami sprawy, w tym z dokumentami przesłanymi do Ministerstwa przez Rektora Uniwersytetu [...].

W dniu [...] sierpnia 2015 r. wpłynęło do Ministra wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, w którym strona zarzuciła brak rozpoznania w terminie określonym

w art. 35 § 3 k.p.a. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Organ podał, że student nie przesłał dokumentów, które mogłyby mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy

w przedmiocie przyznania stypendium ministra za wybitne osiągnięcia na rok akademicki 2013/2014.

Minister wskazał, że rozpatrując ponownie sprawę, kierował się zapewnieniem jednolitości i porównywalności oceny z ocenami innych studentów ubiegających

się o stypendium w roku akademickim 2013/2014. W tym celu uwzględnił wytyczne dotyczące sposobu oceny wniosków o stypendium ministra za wybitne osiągnięcia dla studentów na rok akademicki 2013/2014 ustalone w uchwale Zespołu z dnia [...] listopada 2013 r. Po przeanalizowaniu protokołu ponownej oceny wniosku studenta o stypendium Ministra za wybitne osiągnięcia naukowe na rok akademicki 2013/2014, organ stwierdził, że ocena sporządzona przez ekspertów jest zgodna z kryteriami ich wartościowania określonymi w uchwale Zespołu z dnia [...] listopada 2013 r. Jednocześnie organ poddał analizie wniosek K. S. zawierający podobne osiągnięcia.

Po przeprowadzeniu ponownej oceny Minister stwierdził, iż wniosek o przyznanie T.S. stypendium ministra uzyskał 8,75 pkt, w tym: 5,00 pkt - za 1 pozycję na liście wniosków z danego kierunku uszeregowanej według średniej ocen (za średnią 5,00), 1,00 pkt - w kategorii "udział w projektach badawczych prowadzonych przez uczelnię" (za 1 projekt "b"), 2,75 pkt - w kategorii "wystąpienia na konferencjach naukowych" (za 1 referat "a").

Przy ponownej ocenie wniosku Minister uwzględnił w części zgłoszone przez studenta we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia [...] stycznia 2014 r. zarzuty i przyznał 1 pkt za za udział w projekcie badawczym prowadzonym przez uczelnię oznaczonym we wniosku literą "b", dotyczącym analizy regulacji kwestii zgody na wykonanie czynności leczniczej. Charakter udziału w tych badaniach oraz zakres wykonanych czynności (m.in. gromadzenie materiałów, tłumaczenia z języka niemieckiego) nie upoważniał do przyznania większej liczby punktów. Pozostałych 5 projektów badawczych oznaczonych we wniosku literami "a", "c", "d", "e", ,,f" nie zostało zaliczonych do kategorii projektów badawczych prowadzonych przez uczelnię, gdyż były to projekty prowadzone przez kola naukowe. Organ wskazał, iż "praca w kole naukowym" po zmianie przepisów dotyczących przyznawania stypendium ministra dokonana w roku 2011 nie była wymieniona w przepisach § 2 ust. 4 ww. rozporządzenia, określających katalog wybitnych osiągnięć, za które może być przyznane rzeczone stypendium. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy uwzględniony został jeden projekt badawczy oznaczony we wniosku studenta literą "b", a pozostałe projekty badawcze nie mogły być uznane za wybitne osiągnięcia, ponieważ były to projekty kół naukowych. Gdyby student brał udział w projektach badawczych prowadzonych przez Uniwersytet [...] i pełnił w nich funkcje kierownicze,

a projekty miałyby duży prestiż oraz innowacyjność, miałby szansę na uzyskanie maksymalnej liczby 5 pkt.

Minister zgodził się z oceną dokonaną przez Zespół w zakresie wystąpień na konferencjach naukowych i przyznał 2,75 pkt za referat wygłoszony na konferencji "[...]", w tym 1 pkt za rodzaj wystąpienia, 1,50 pkt za zasięg konferencji i 0,25 pkt za jej rangę. Zgodnie z wytycznymi Zespołu wygłaszane referaty na konferencjach można było uzyskać od 0 do 5 pkt. Gdyby student wygłosił referat na znanej i prestiżowej konferencji zagranicznej, miałby szansę na uzyskanie maksymalnej liczby punktów w tej kategorii.

Minister potwierdził poprawność oceny dokonanej przez Zespół w zakresie nagród w konkursach o zasięgu międzynarodowym i nie przyznał punktów w tej kategorii. Student przedstawił we wniosku konkurs "[...]", który (mimo anglojęzycznej nazwy) był konkursem o zasięgu ogólnopolskim - organizowanym przez Koło Naukowe Prawa Spółek przy Wydziale [...]. Uczelnia nie potwierdziła międzynarodowego zasięgu tego konkursu, w związku

z tym organ nie miał podstaw do uznania tego osiągnięcia i przyznania za nie punktów.

Minister porównał wnioski T. S. i K.S. w zakresie publikacji naukowych. Z analizy tej wynikało, iż we wnioskach przedstawiono sprzeczne dane dotyczące autorstwa publikacji pt. "[...]" ("b") oraz "[...] z dnia [...] października 2005 r. [...]" ("c") w czasopiśmie "[...]". Wkład autorski w przypadku wniosków ww. studentów został określony jako 70-80%. Suma procentowego wkładu

w autorstwo przekraczała zatem 100%. Wobec stanowiska uczelni przekazanego przy piśmie z dnia [...] lipca 2015 r. dotyczącym odmowy weryfikacji udziału procentowego

w przygotowanie publikacji współautorskich, organ stwierdził, iż wkład autorski

nie został udokumentowany. Minister nie przyznał punktów za te publikacje. Podał,

że nie zostały przyznane punkty za te osiągnięcia również studentce K. S., która określiła swój wkład na poziomie 80%.

Przy ocenie pozostałych publikacji w czasopiśmie "[...]"

i "[...]" ("a" i "d") organ podzielił opinie Zespołu, iż są to czasopisma

o niskiej randze. Organ wskazał, że tego rodzaju czasopisma wydawane przez jednostki organizacyjne uczelni (w tym przypadku odpowiednio przez Wydział [...] Uniwersytetu [...] oraz Uniwersytetu [...]) oraz prezentujące artykuły publikowane najczęściej przez studentów nie były uznawane przy ocenie wniosków. Organ stwierdził, iż Zespół omyłkowo uznał jeden artykuł opublikowany w "[...]" w przypadku wniosku studentki K. S. z tego samego kierunku i uczelni. Dokonana przez Zespół zawyżona ocena wniosku innej studentki za jedną publikację nie może stanowić podstawy do zwiększenia T.S. punktacji za tę publikację, bowiem w przypadku innych ocenionych przez Zespół wniosków czasopisma wydawane przez jednostki organizacyjne uczelni prezentujące artykuły publikowane najczęściej przez studentów nie były uwzględniane z uwagi na niską rangę. Organ jest zobowiązany respektować

tę zasadę w celu zachowania obiektywizmu i porównywalności dokonanej oceny na tle takich samych lub podobnych osiągnięć uzyskanych przez innych studentów. Organ nie uznał publikacji w tych czasopismach za osiągnięcie naukowe o charakterze wybitnym. Organ podkreślił, iż stypendium ministra jest przyznawane za wybitne osiągnięcia, zatem podstawą jego otrzymania nie mogą być osiągnięcia o niskiej randze lub zasięgu. Ocena wniosków była oceną porównawczą. To, że osiągnięcia studenta nie uzyskały maksymalnej liczby punktów, oznaczało, iż we wnioskach innych studentów znajdowały się osiągnięcia które - w porównaniu z wnioskiem studenta - zasługiwały na większą liczbę punktów.

Minister wskazał też, odnosząc się do różnej oceny publikacji w stosunku do oceny dokonanej w roku akademickim 2012/2013, że ocena dokonana przez Zespół jest oceną porównawczą. O ile publikacje w czasopismach studenckich wydawanych przez jednostki uczelni mogły być uznane przy ocenie wniosków w roku ubiegłym, o tyle w kolejnym roku akademickim - na tle osiągnięć studentów, którzy złożyli wniosek - osiągnięcie to nie wystarczyło do takiej kwalifikacji.

Decyzja Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] sierpnia 2015 r.

nr [...] stała się przedmiotem skargi T.S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący zarzucił:

I. naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

a) rażące naruszenie art. 153 P.p.s.a. w zw. z art. 138 i 15 k.p.a. przez wydanie nowej decyzji utrzymującej w mocy decyzję I, podczas gdy na mocy wyroku Sąd uchylił zarówno decyzję II jak i decyzję I, co w konsekwencji doprowadziło do pozbawienia skarżącego możliwości złożenia środka zaskarżenia;

b) rażące naruszenie art. 153 p.p.s.a. w zw. z art. 7, 77 §1 i 107 § 3 k.p.a. przez niezastosowanie się przez Ministra do wskazań Sądu co do dalszego postępowania określonych w wyroku, przez brak wnikliwego przeanalizowania materiału dowodowego oraz poddania weryfikacji punktacji osiągnięć skarżącego wskazanych we wniosku o przyznanie stypendium ("wniosek"); oraz

c) rażące naruszenie art. 10 § 1 k.p.a. przez uniemożliwienie skarżącemu wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań bezpośrednio przed wydaniem nowej decyzji; oraz

d) naruszenie art. 7, 77 §1 i 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 8 k.p.a. przez niewyjaśnienie w toku postępowania dowodowego wątpliwości Ministra dotyczącego współautorstwa skarżącego zgłoszonych we wniosku publikacji i rozstrzygnięcie niewyjaśnionych wątpliwości na niekorzyść skarżącego, co stanowi naruszenie zasady ogólnej postępowania administracyjnego pogłębiania zaufania obywatela do władzy publicznej; oraz

e) rażące naruszenie art. 7, 77 §1 i 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 8 k.p.a. przez odmienną ocenę tych samych osiągnięć zgłaszanych we wniosku o przyznanie stypendium za rok akademicki 2012/2013 i we wniosku, co stanowi naruszenie zasady ogólnej postępowania administracyjnego pogłębiania zaufania obywatela do władzy publicznej; oraz

f) rażące naruszenie § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra z dnia 1 września 2011 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłacania studentom stypendiów ministra za wybitne osiągnięcia przez brak udziału zespołu do spraw oceny wniosków o przyznanie stypendium w ocenie wniosku mimo istnienia obowiązku zaopiniowania wniosku przez Zespół.

II. naruszenie prawa materialnego, mające wpływ na wynik sprawy, tj.:

g) § 4 ust. 4 w zw. z § 2 ust. 1 pkt 2) rozporządzenia przez niewłaściwe zastosowanie wyznaczonych przez siebie zasad ocen wniosków o przyznanie stypendium i w konsekwencji błędne uznanie, że osiągnięcia skarżącego określone we wniosku nie są osiągnięciami wybitnymi, mimo, że osiągnięcia skarżącego spełniają wymogi określone w uchwale Zespołu z dnia [...] listopada 2013 r. w sprawie sposobu oceny wniosków o stypendium Ministra.

Skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w całości ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz w przypadku uwzględnienia powyższego wniosku wniósł o zobowiązanie Ministra do wydania nowej decyzji administracyjnej w terminie 1 miesiąca od dnia doręczenia wyroku wraz

z uzasadnieniem oraz zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skarżący obszernie uzasadnił podniesione zarzuty. Podniósł,

że wyrok Sądu nie został przez organ wykonany. Zarzucił, że aktywność Ministra po wyroku ograniczyła się do wystosowania pisma do Rektora [...]. Podał, że sam wskazywał Ministrowi na konieczność wezwania strony do zajęcia stanowiska

w sprawie, czego organ nie dokonał. To zaniechanie organu miało w ocenie skarżącego wpływ na wynik sprawy. Skarżący podniósł też, że czasopismo [...]

i [...] są czasopismami z długą tradycją i mają zasięg ogólnopolski.

W odpowiedzi na skargę Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego wniósł o jej oddalenie, powołując dotychczasowe ustalenia.

W piśmie z dnia 3 lutego 2016 r. skarżący podtrzymał zarzuty podniesione

w skardze. Wskazał, że Minister nie wykonał wyroku i z tego względu decyzja powinna zostać uchylona.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie jest zasadna. Zaskarżona decyzja odpowiada prawu.

Za nietrafne Sąd uznał zarówno zarzuty naruszenia prawa materialnego, jak

i prawa procesowego. Organ uwzględnił ocenę prawną i wskazania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 marca 2015 r. sygn. akt II SA/Wa 989/14, którym to wyrokiem Sąd uchylił decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] marca 2014 r. Okoliczność, że uchylona została wyłącznie zaskarżona decyzja jest bezsporna. Przepis art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) nie został więc naruszony.

Sąd w powołanym wyroku nakazał wnikliwie przeanalizować materiał dowodowy, poddać weryfikacji punktację osiągnięć skarżącego, odnieść się do zarzutów podniesionych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, w tym wyjaśnić brak punktów w sytuacji, gdy w poprzednim roku akademickim dane osiągnięcia były punktowane oraz należycie uzasadnić decyzję. W ocenie Sądu obecnie rozpatrującego niniejszą sprawę wszystkie te wskazania Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego

w Warszawie zostały przez organ wykonane.

Zdaniem Sądu zaskarżona decyzja z dnia [...] sierpnia 2013 r. uzasadniona została w sposób należyty i wyczerpujący, zgodnie z art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), zwanej dalej k.p.a., umożliwiający tym samym pełną kontrolę trafności zajętego przez organ stanowiska. Zebrany materiał dowodowy był wystarczający do podjęcia rozstrzygnięcia, a jego ocena pozbawiona była dowolności. Nie zostały tym samym naruszone przepisy art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a., jak też nie została naruszona zasada pogłębiania zaufania jednostki do władzy publicznej (art. 8 k.p.a.).

Organ wyjaśnił, że 1 punkt został przyznany za projekt badawczy pod literą "b", gdyż był to projekt prowadzony przez uczelnię. Minister wskazał przy tym, dlaczego przyznał tylko 1 punkt (wziął pod uwagę charakter udziału w badaniach oraz zakres wykonywanych czynności). Podał, że gdyby student pełnił w projekcie badawczym funkcję kierowniczą, a projekt miałby duży prestiż oraz innowacyjność, miałby szanse na uzyskanie maksymalnej liczby 5 pkt. Minister prawidłowo uzasadnił, że za pozostałe projekty badawcze – jako projekty kół naukowych – nie można było przyznać punktów, albowiem nie są one przez organ uznawane za wybitne osiągnięcia (§ 2 ust. 4 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 1 września 2011 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłacania studentom stypendiów ministra za wybitne osiągnięcia (Dz. U. Nr 214, poz. 1270)). Minister wyjaśnił sposób przyznania 2,75 pkt za referat na konferencji naukowej (litera "a"). Wskazał jednoznacznie, że nie przyznał punktów za nagrodę w konkursie bo był to konkurs ogólnopolski mimo anglojęzycznej nazwy "[...]". Organowi nie można zarzucić nieprawidłowej oceny w tym zakresie, skoro nie został potwierdzony międzynarodowy zasięg konkursu.

Odnosząc się do kwestii oceny publikacji naukowych wymienionych pod lit. "a", "b", "c" i "d" zauważyć należy, że organ stwierdził, iż zarówno czasopismo [...], jak i [...] są czasopismami o niskiej randze, albowiem wydawane są one przez jednostki organizacyjne uczelni (przez Wydział [...] Uniwersytetu [...] i Uniwersytetu [...]). To spowodowało, że za publikacje wymienione we wniosku nie zostały przyznane punkty. Organ wskazał, że wprawdzie omyłkowo innemu studentowi za jedną publikację w [...] przyznano punkty, jednakże ta omyłka nie może stanowić podstawy zwiększenia punktacji skarżącemu. Minister jednoznacznie stwierdził przy tym, co istotne, że w przypadku innych ocenianych wniosków czasopisma wydawane przez jednostki organizacyjne uczelni prezentujące artykuły publikowane najczęściej przez studentów nie były uwzględniane z uwagi na niską rangę. Uprawnieniu Ministra do uznania wymienionych czasopism za czasopisma o niskiej randze – przy dokonywaniu oceny publikacji jako wybitnego osiągnięcia, za które Minister przyznaje stypendium – nie stoi na przeszkodzie okoliczność, że w radach naukowych tych czasopism zasiadają wybitne postaci nauk prawnych. Minister zresztą tego nie kwestionował. Sąd nie miał podstaw, aby podważyć ustalenie organu, że czasopisma wydawane przez jednostki organizacyjne uczelni stanowią – z punktu widzenia oceny publikacji jako wybitnej na tle wniosków z roku 2013/2014 – czasopisma o niskiej randze. Organ wyjaśnił także odnosząc się do różnej oceny publikacji w stosunku do oceny dokonanej w roku akademickim 2012/2013, że ocena dokonana przez Zespół jest oceną porównawczą.

O ile publikacje w czasopismach studenckich wydawanych przez jednostki uczelni mogły być uznane przy ocenie wniosków w roku ubiegłym, o tyle w kolejnym roku akademickim - na tle osiągnięć studentów, którzy złożyli wnioski – osiągnięcie

to nie wystarczyło do takiej kwalifikacji. Skoro we wnioskach innych studentów znajdowały się publikacje w wydawnictwach o wyższej randze i zasięgu, organ miał prawo podwyższyć kryteria zakwalifikowania publikacji jako liczących się przy ocenie wniosków.

W kontekście powyższego kwestia ustaleń w zakresie rzeczywistego wkładu autorskiego skarżącego i innego studenta, w przedmiocie tych samych publikacji, pozostaje bez wpływu na wynik sprawy. Niewyjaśnienie przez organ, jak chciałby skarżący, za pomocą możliwych środków dowodowych, jaki jest procentowy udział

w autorstwie tych samych artykułów skarżącego i K. S. – wobec opublikowania tych artykułów w czasopismach o niskiej randze – nie stanowi naruszenia prawa mającego wpływ na wynik sprawy. Nadto, skoro dotychczas skarżący i współautorka nie doszli do porozumienia i nie ustalili między sobą, jaki był wkład autorski każdego z nich (a każdy z nich wskazywał na swój wkład autorski na poziomie 70-80%), to trudno, aby organ administracji publicznej jakimkolwiek środkiem dowodowym dokonał ustalenia w tym zakresie.

Skarżący miał możliwość w toku postępowania przed organem, po wyroku Sądu z dnia 2 marca 2015 r., gdy zapoznał się z aktami sprawy w dniu 10 lipca 2015 r., wypowiedzenia się w przedmiocie zgromadzonego materiału dowodowego (art. 10 k.p.a.), w tym złożenia wyjaśnień w zakresie procentowego udziału w tworzeniu artykułów. Nie uczynił tego jednak.

Powyższe, pozostaje jednakże bez znaczenia w sprawie, wobec uzasadnionego przyjęcia przez organ, że tytuły wydawnicze, w których dokonano publikacji miały niską rangę.

Także zarzut pozbawienia strony możliwości wypowiedzenia się co do zebranych materiałów i dowodów jest – w świetle akt sprawy – całkowicie niezasadny.

Za nietrafne Sąd uznał także pozostałe zarzuty skargi, tj. zarzuty naruszenia

§ 4 ust. 1, ust. 4 w zw. z § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia. Jak wskazano już wyżej ocena organu, co do nieuznania wskazanych w decyzji szczegółowo osiągnięć jako wybitnych była wszechstronna i wyczerpująca. Odmienna ocena skarżącego, co do charakteru własnych osiągnięć nie zmienia prawidłowości ustaleń organu, który stypendium przyznaje. W sprawie jest też bezsporne, że wniosek był oceniany przez Zespół, powtórnie także po złożeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Uchylenie przez Sąd wyrokiem z dnia 2 marca 2015 r. decyzji Ministra z dnia [...] marca 2014 r., która nie poddawała się wówczas kontroli Sądu, nie spowodowało, że ocena Zespołu stała się nieaktualna. Sąd oceny wniosku dokonanej przez Zespół nie kwestionował. Nadto, podkreślenia wymaga, że w przedmiocie wniosku o przyznanie stypendium rozstrzyga ostatecznie Minister, a nie Zespół powołany do oceny wniosków. To Minister Nauki

i Szkolnictwa Wyższego był tym samym zobowiązany, na gruncie art. 6 k.p.a., do rozstrzygnięcia zgodnego z prawem, czego wyrazem jest zaskarżona decyzja. Dodatkowo wskazania wymaga jedynie, co organ trafnie podniósł w zaskarżonej decyzji, że zgodnie z art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zmianie ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1198),

do postępowań w sprawach dotyczących przyznania studentom stypendiów ministra

za wybitne osiągnięcia, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie

art. 178 i art. 181 ust. 1 (tj. przed 1 lipca 2015 r.) stosuje się przepisy dotychczasowe,

z wyłączeniem przepisów dotyczących dokonywania oceny wniosków o przyznanie stypendiów przez zespoły powołane przez ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego. Niezrozumiały jest tym samym zarzut skarżącego, że przed wydaniem zaskarżonej decyzji z dnia [...] sierpnia 2015 r. wniosek nie został rozpatrzony przez Zespół. W sprawie nie doszło do naruszenia wymienionych w skardze przepisów, stąd też brak było podstaw do uwzględnienia skargi.

Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie,

na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w wyroku.