Wyrok NSA, sygn. akt V SA 1096/01
NSA w Warszawie (przed reformą)
Data orzeczenia: 2002-02-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 630  Obrót towarami z zagranicą, należności celne i ochrona przed nadmiernym  przywozem towaru na polski obszar celny
Powołane przepisy: article: art. 190 par. 1 pkt 14
journal: Dz.U. 1997 nr 23 poz. 117
law: Ustawa z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny.
Teza: Importer, który sprowadził 220 tys. sztuk katalogów reklamowych, nie może domagać się zwolnienia ich z cła jako niewielkiej ilości towarów. Nie ma znaczenia, że prowadzi dużą działalność gospodarczą i katalogi przeznaczy na własne potrzeby reklamowe.

TEZY

Importer, który sprowadził 220 tys. sztuk katalogów reklamowych, nie może domagać się zwolnienia ich z cła jako niewielkiej ilości towarów. Nie ma znaczenia, że prowadzi dużą działalność gospodarczą i katalogi przeznaczy na własne potrzeby reklamowe.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi "P.-P." Sp. z o.o. w W. na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia 12 marca 2001 r. (...) w przedmiocie wymiaru cła - oddala skargę.


UZASADNIENIE

Agencja Celna PS "T.-T.", jako przedstawiciel bezpośredni "P.-P." Spółki z o.o. w W. zgłosiła w dniu 28.02.2000 r. do procedury dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym, sprowadzone z Włoch, różne towary wnosząc o zwolnienie od cła katalogów reklamowych, na podstawie art. 190 par. 1 pkt 14 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny /Dz.U. nr 23 poz. 117 ze zm./.

Dyrektor UC w W. decyzją z dnia 17.03.2000 r. (...) uznał powyższe zgłoszenie celne za nieprawidłowe w części dotyczącej zwolnienia od cła katalogów reklamowych i określił datę wynikającą z długu celnego oraz objął towary procedurą dopuszczenia do obrotu.

Po rozpatrzeniu odwołania Spółki "P.-P." Prezes Głównego Urzędu Ceł, decyzją z dnia 12 marca 2001 r. (...) uchylił w całości zaskarżoną decyzję Dyrektora UC w W. z dnia 17.03.2000 r. uznając, że została ona wydana z naruszeniem przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm.,/, wskazując, że ocena czy przedmiotowy towar może być zwalniany od cła powinna dokonana zarówno na podstawie przepisów kodeksu celnego jak i przepisów Konwencji Międzynarodowej dla Ułatwienia Importu Próbek Handlowych i Materiału Reklamowego, podpisanej w Genewie dnia 7 listopada 1952 r. /załącznik: Dz.U. 1960 nr 38 poz. 221, dalej Konwencja Genewska/.

W dniu 29.01.2000 r. Dyrektor UC w W. wydał decyzję (...), którą ponownie uznał zgłoszenie celne z 28.02.2000 r. za nieprawidłowe, w zakresie kwoty wynikającej z długu celnego od katalogów reklamowych oraz określił kwotę wynikającą z długu celnego od tych towarów nie znajduje podstaw do zwolnienia od cła.

Po rozpoznaniu odwołania Spółki "P.-P." od tej decyzji Prezes Głównego Urzędu Ceł z dnia 12.03.2001 r. (...) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję podzielając stanowisko organu pierwszej instancji, że brak jest w sprawie podstaw do zwolnienia przedmiotowych katalogów od cła wskazując, że ich ilość w rozumieniu art. IV Konwencji Genewskiej oraz art. 190 par. 1 pkt 1 Kodeksu celnego.

Pojęcie niewielkiej ilości powinno być zdaniem Prezesa GUC rozumiane obiektywnie, niezależnie od woli i przekonania, czy też interpretacji podmiotu dokonującego obrotu towarowego z zagranicą. Nie może być także interpretowane w sposób rozszerzający, gdyż regulacja zawarta w art. 190 par. 1 pkt 14 stanowi wyjątek od zasady powszechności cła, wyrażonej w art. 2 par. 2 Kodeksu celnego.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Spółka "P.-P." wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia 12 marca 2001 r. zarzucając, że została ona wydana z naruszeniem art. 190 par. 1 pkt 14 Kodeksu celnego oraz art. IV pkt 1a Konwencji Genewskiej wskutek błędnego uznania, że sprowadzony towar nie spełnia warunków zwolnienia od cła.

Skarżący podniósł, że określenie "niewielka ilość", użyte w art. 190 par. 1 pkt 14, jako pojęcie nieostre? powinno być każdorazowo badane i ustalane przez organy celne z tym, że w odniesieniu do podmiotu, który prowadzi działalność gospodarczą należy brać pod uwagę czy prowadzi on tę działalność w jednym punkcie czy też, jak skarżący prowadzący działalność handlową w sieci sklepów w centralach handlowych usytuowanych w dużych miastach.

Skarżący podniósł, że katalogi zostały opatrzone znakiem towarowym niemożliwym do usunięcia bez pozostawienia widocznego śladu w związku z tym nie występują w obrocie handlowym.

Skarżący zarzucił, że organ celny nie dokonał oceny rozmiarów prowadzonej przez niego działalności gospodarczej wskutek czego podjął decyzję, która nie została oparta o prawidła logiki i doświadczenia, a ponadto nie wziął pod uwagę, że art. IV Konwencji Genewskiej zawiera wprawdzie znacznie węższy zakres zwolnienia od cła materiałów reklamowych ale nie zawiera jednocześnie ograniczeń, co do ewentualnego rozszerzenia zakresu zwolnień celnych w ustawodawstwie krajowym.

Prezes Głównego Urzędu Ceł wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko i argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Stosownie do art. 190 par. 1 pkt 14 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny /Dz.U. nr 23 poz. 117 ze zm./ przywóz towarów z zagranicy w ramach ustanowionych norm zwolniony jest od cła, jeżeli przedmiotem przywozu są wzory, modele, próbki i materiały nie mające wartości handlowej, służące do reklamy lub akwizycji, przywożone w niewielkich ilościach przez podmioty prowadzące działalność gospodarczą.

Powyższych przesłanek zwolnienia od cła, a zwłaszcza przesłanki w postaci przywozu przedmiotów "w niewielkich ilościach" powołany przepis nie precyzuje bliżej przez wskazanie dodatkowych kryteriów, w szczególności nie przewiduje oznaczonego układu odniesienia, z którym należałoby porównywać ilość importowanego towaru przy ocenie, czy jest to "niewielka ilość" w rozumieniu art. 190 par. 1 pkt 14 Kodeksu celnego.

Oznacza to, że według tego przepisu "niewielka ilość" jest w zasadzie kryterium zobiektywizowanym. Stosowanie tego kryterium wymaga uwzględnienia wielu okoliczności, a nie tylko wielkości przedsiębiorstwa i rozmiaru prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Skarżąca nie przedstawiła przekonujących argumentów i dowodów, że ilość sprowadzonych katalogów ze względu na potrzeby prowadzonej przez niego działalności powinna być klasyfikowana jako "niewielka", Argument ten, zdaniem Sądu, nie zasługuje na aprobatę, jeżeli weźmie się pod uwagę fakt, że skarżąca prowadzi działalność gospodarczą tylko w kilku placówkach handlowych.

W tym miejscu należy podkreślić, że z art. 190 par. 1 pkt 14 nie wynika, by przewidziane w nim zwolnienie od cła miało służyć zaspokajaniu wszelkich potrzeb reklamowych podmiotu dokonujących obrotu towarowego z zagranicą, a nawet ich istotnej części.

W świetle tych przesłanek nie budzi zastrzeżeń ocena organów celnych, że zgłoszona do odprawy w dniu 28.02.2000 r. dostawa katalogów jako materiałów reklamowych nie spełnia wymagań art. 190 par. 1 pkt 14 Kodeksu celnego w zakresie "niewielkiej ilości" towaru.

Przedmiotem tej dostawy były bowiem katalogi znacznej ilości - 220.000 szt. o wadze 3.300 kg i wartości 59.639 zł.

Omawiana dostawa nie spełnia również wymagań cyt. Konwencji Genewskiej, stanowiącej - w myśl art. 87 ust. 1 i art. 91 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej - część krajowego porządku prawnego i podlegającej bezpośredniemu stosowaniu.

W myśl art. IV Konwencji Genewskiej materiały reklamowe w postaci katalogów, cenników, notatek handlowych podlegają zwolnieniu od cła pod warunkiem, że każda przesyłka składa się:

- tylko z jednego dokumentu lub

- o ile składa się z wielu dokumentów, nie zawiera więcej niż jeden egzemplarz pojedynczego dokumentu lub

- niezależnie od ilości dokumentów lub egzemplarzy, nie przekracza wagi 1 kg brutto.

W niniejszej sprawie katalogi dostarczone zostały w ilości i o wadze przekraczającej wielkości zastrzeżone w Konwencji Genewskiej.

W konkluzji stwierdzić należy, że organy celne miały podstawę do oceny wyłączającej zwolnienia od cła przedmiotowego towaru.

Oznacza to, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu.

Z tych względów, na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ należało oddalić skargę jako nieuzasadnioną