Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 684/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2018-07-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Pełnomocnik procesowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono postanowienie o stwierdzeniu prawomocności orzeczenia
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 4 ust. 3, par. 21 ust. 1 pkt 1 i 2
journal: Dz.U. 2016 poz 1715
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej  pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Marcin Małek po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego J. G. o przyznanie kosztów reprezentacji z urzędu w sprawie ze skargi K. K. i J. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy odroczenia terminu płatności zaległości podatkowej p o s t a n a w i a przyznać radcy prawnemu J. G. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę 221,40 zł (słownie: dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści groszy), obejmującą podatek od towarów i usług, w kwocie 41,40 zł (słownie: czterdzieści jeden złotych czterdzieści groszy), z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 9 lutego 2018 r. (I SA/Lu 684/17) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę K. K. i J. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] maja 2017 r. w przedmiocie odmowy odroczenia terminu płatności zaległości podatkowej.

Następnie postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2018 r. referendarz sądowy tutejszego sądu przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Stosownie do powyższego Okręgowa Izba Radcy Prawnego w L. wyznaczyła radcę prawnego J. G..

Ustanowiony pełnomocnik po zapoznaniu się z aktami sprawy złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od przywołanego na wstępie rozstrzygnięcia. Jednocześnie wniósł o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącym z urzędu oświadczając, że koszty pomocy prawnej nie zostały uiszczone w całości, ani w części.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 – dalej P.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

W odniesieniu do radców prawnych powyższe zasady obecnie określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1715 - dalej rozporządzenie).

Z jego treści wynika zaś, że do czynności, za które radca prawny ma prawo otrzymać wynagrodzenie należy również sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Stosownie bowiem do przepisu § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b wspomnianego rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej radca prawny powinien otrzymać 50% opłaty określonej w pkt 1 tego przepisu, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Ponieważ w niniejszej sprawie przedmiotem skargi nie była należność pieniężna ani też orzeczenie Urzędu Patentowego stąd minimalna stawka opłaty radcy prawnego, zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, wynosi 240 zł. Obliczając zatem 75% z tak określonej stawki otrzymana kwota, tj. 180 zł, stanowi kwotę wynagrodzenia.

W ocenie referendarza sądowego tak wyliczona kwota jest adekwatna do udziału pełnomocnika w postępowaniu po wzięciu pod uwagę niezbędnego nakładu pracy pełnomocnika, a także charakteru przedmiotowej sprawy. Wskazaną powyżej opłatę, zgodnie z § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia, należało podwyższyć o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (obecnie 23 %). W konsekwencji finalne wynagrodzenie należne pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu wynosi 221,40 zł.

Z powyższych względów, referendarz sądowy działając na podstawie art. 250 § 1 i art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a oraz cytowanych powyżej przepisów rozporządzenia orzekł jak w sentencji postanowienia.