Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 821/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2018-09-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 18
journal: Dz.U. 2018 poz 1314
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jednolity
article: art. 113
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Christ (spr.), Sędziowie WSA Beata Machcińska, Bożena Suleja – Klimczyk, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 25 września 2018 r. sprawy ze skargi M.G. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie sprostowania postanowienia dotyczącego zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym oddala skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 oraz art. 113 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. 2017. 1257 ze zm.) oraz art. 17 § 1, art. 18, art. 23 § 1 i § 4 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. 2017. 1201 ze zm.) dalej ustawa egzekucyjna, po rozpatrzeniu zażalenia pana M. G., (dalej zobowiązany lub strona) na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. (dalej organ egzekucyjny) z dnia [...] r. Nr [...] o sprostowaniu z urzędu oczywistej omyłki pisarskiej w postanowieniu organu egzekucyjnego w sprawie zarzutów na wszczęcie postępowania egzekucyjnego Nr [...] polegającą na braku daty dziennej wydania postanowienia w jednym z dwóch egzemplarzy tj. "W., dnia [...] r." a winno być "W, dnia [...] r.", Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej Dyrektor lub organ nadzoru) utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu egzekucyjnego.

Uzasadniając rozstrzygnięcie organ nadzoru wyjaśnił, że organ egzekucyjny otrzymał wystawiony w dniu 21 lipca 2017 r. przez Izbę Administracji Skarbowej w P. Biuro Wymiany Informacji Podatkowych w K. zagraniczny tytuł wykonawczy sporządzony na podstawie wniosku o podjęcie środków odzyskiwania wierzytelności, wraz z [...] tytułem wykonawczym. Dokumentem tym wierzyciel dochodził zaległości strony z tytułu odsetek za okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2008 r. w wysokości [...] zł. Odpis tego tytułu doręczono zobowiązanemu w dniu 6 października 2017 r. W zarzutach w sprawie prowadzenia egzekucji strona podniosła, że zaległy podatek za rok 2007 wraz z odsetkami został wyegzekwowany przez ten sam organ egzekucyjny na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] r., zaległości podatkowe zostały więc w pełni uregulowane, zaś strona norweska nie zgłosiła zastrzeżeń po ich wyegzekwowaniu. Ponadto, skoro dochodzone odsetki dotyczą 2008 r. to upłynął już 5-letni okres, o którym mowa w art. 33 § 1 pkt 2 ustawy egzekucyjnej. Zdaniem strony w przedmiotowym tytule nie określono rodzaju należności pieniężnych, gdyż nie ma informacji czego dotyczą dochodzone odsetki. Jednocześnie naruszono przepis art. 102 ust. 2 pkt 3 ustawy o wzajemnej pomocy.

Postanowieniem z dnia [...] r. organ egzekucyjny zwrócił zobowiązanemu pismo zawierające zarzuty, a po rozpoznaniu zażalenia strony na to postanowienie Dyrektor uchylił je w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Po ponownym rozpoznaniu sprawy organ egzekucyjny uznał zarzuty za niezasadne, zaś w zażaleniu strona podniosła brak daty jego wydania co powoduje, że powinno być uznane za nieważne. Postanowieniem z dnia [...] r. organ egzekucyjny sprostował tę oczywistą omyłkę uzupełniając datę skarżonego postanowienia "dnia [...] r.".

W zażaleniu na postanowienie organu egzekucyjnego, wydane w trybie art. 113 § 1 k.p.a.., wnosząc o stwierdzenie jego nieważności, zobowiązany podniósł, iż postanowienie organu winno zawierać wszystkie elementy określone w przepisie art. 124 § 1 k.p.a., w tym datę wydania postanowienia. Brak istotnego elementu postanowienia (daty wydania) nie można traktować jako omyłki. Zatem, zdaniem strony, zaskarżone postanowienie jako niezawierające elementu niezbędnego winno być uznane jako nieważne.

Organ nadzoru przytoczył treść art. 113 § 1 i § 3 oraz art. 124 § 1 k.p.a. podnosząc, że orzecznictwo i literatura przedmiotu wskazują, że rolą komentowanego przepisu jest stworzenie organowi administracji możliwości rektyfikacji decyzji, to jest usunięcia nieistotnych wad decyzji oraz sprecyzowania jej treści. Sprostowanie nie może prowadzić do zmiany lub uzupełnienia rozstrzygnięcia, nie może powodować zmiany stanu faktycznego przedstawionego w decyzji na stan, który nie odpowiada zgromadzonemu w sprawie materiałowi dowodowemu. Nie można także uzupełniać stanu faktycznego, zmieniać wcześniejszych ustaleń i nadawać im znaczenia innego niż przed sprostowaniem.

Zdaniem Dyrektora podniesiony przez stronę zarzut nie może być uznany za uzasadniony, gdyż na postanowieniu w sprawie zarzutów znajdującym się w aktach egzekucyjnych figuruje data [...] r. Zatem na pierwszy rzut oka można ustalić, iż data dzienna wydania postanowienia to [...] r. Nie było podstaw do prowadzenia w tym zakresie dodatkowych badań czy ustaleń, a omyłka ta nie wpłynęła również na ukształtowanie praw bądź obowiązków strony objętych rozstrzygnięciem. Organ egzekucyjny dokonując sprostowania zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r. nie uzupełnił stanu faktycznego, nie zmienił wcześniejszych ustaleń i nie nadał im znaczenia innego niż przed sprostowaniem. Organ nadzoru wskazał, że brak daty dziennej nie pozbawia pisma charakteru decyzji administracyjnej (postanowienia), lecz stanowi wadliwość, która może być usunięta w trybie art. 113 k.p.a. (wyrok WSA w Warszawie z dnia 25 marca 2009 r., sygn. akt IV SA/Wa 2589/08).

W skardze na to postanowienie, skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, skarżący pan M. G. domagał się uchylenia postanowienia obu instancji i zasądzenie kosztów postępowania.

Uzasadniając skargę podniósł, że istotna dla sprawy jest treść dokumentu postanowienia jakie otrzymała strona (bez daty dziennej), zaś niedopuszczalne jest, aby w danej sprawie występowały egzemplarze tego samego dokumentu o różnej treści. Nie wiadomo także kiedy, na egzemplarzu znajdującym się w aktach sprawy, wpisano datę i kto tego dokonał. Takie "sprostowanie" treści dokumentu stwarza zagrożenie dla pewności prawa i z tego choćby powodu jest niedopuszczalne. Zdaniem strony skarżącej z art. 124 § 1 k.p.a. wynika, że data wydania postanowienia jest jego elementem niezbędnym, którego braku nie można traktować jako pomyłki.

Odpowiadając na skargę Dyrektor wniósł o jej oddalenie podtrzymując zajęte w sprawie stanowisko i jego uzasadnienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się nieuzasadniona.

Dokonując oceny legalności zaskarżonego postanowienia wskazać należy, że dotyczyło ono sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej polegającej na braku daty dziennej wydanego postanowienia przy czym brak ten dotyczył wyłącznie egzemplarza postanowienia doręczonego stronie. Sprostowania dokonano poprzez dopisanie liczby "[...]" jako dnia wydania postanowienia.

Zgodnie z art. 124 § 1 k.p.a. postanowienie powinno zawierać: oznaczenie organu administracji publicznej, datę jego wydania, oznaczenie strony lub stron albo innych osób biorących udział w postępowaniu, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, pouczenie, czy i w jakim trybie służy na nie zażalenie lub skarga do sądu administracyjnego, oraz podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do jego wydania lub, jeżeli postanowienie wydane zostało w formie dokumentu elektronicznego, powinno być opatrzone kwalifikowanym podpisem elektronicznym. Stronie doręcza się oryginał postanowienia, a nie odpis lub kopię (art. 125 § 1 i 3 k.p.a.). W myśl art. 113 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. W wyroku z dnia 26 lipca 2011 r., sygn. akt II OSK 1247/10 NSA stwierdził, że "Zarzut dotyczący naruszenia przepisów postępowania w postaci braku daty na decyzji organu nie jest zarzutem, który mógłby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Brak taki może zostać naprawiony w trybie art. 113 k.p.a.". Przepis ten stosuje się odpowiednio do postanowień (art. 126 k.p.a.). Oznacza to, że błędne oznaczenie daty wydania postanowienia bądź brak pełnej daty jego wydania (dnia wydania) nie pozbawia takiego rozstrzygnięcia charakteru postanowienia lecz stanowi jego wadę podlegającą usunięciu w trybie art. 113 k.p.a. w zw. z art. 126 k.p.a.. Z tych przyczyn zgodzić się należy z poglądem, iż "do konstytutywnych składników treści decyzji/postanowienia, to jest takich, których istnienie decyduje o tym, że w danym przypadku mamy do czynienia z decyzją lub postanowieniem zalicza się: oznaczenie organu administracji wydającego akt, wskazanie adresata aktu, rozstrzygnięcie o istocie sprawy oraz podpis osoby reprezentującej organ administracji publicznej. Brak któregokolwiek z powyższych elementów powoduje, że dany akt nie może być uznany za decyzję administracyjną czy postanowienie w rozumieniu przepisów kpa" (tak wyrok NSA z dnia 18 kwietnia 2018 r., sygn. akt II OSK 2665/17).

Skoro data wydania postanowienia nie ma charakteru konstytutywnego, to jej brak, niezupełność lub błędność nie ma wpływu na uznanie, że ułomne w tym zakresie postanowienie nie istnieje bądź jest nieważne. Warto przy tym zauważyć, że "Nie powinny podlegać sprostowaniu w trybie art. 113 kpa błędy i omyłki, które mają charakter istotny, których dopuszczono się w stosowaniu, a więc co do ustalenia prawa obowiązującego stanu faktycznego i jego kwalifikacji prawnej oraz ustalenia kwalifikacji prawnych zastosowania określonej normy prawnej" (tak wyrok NSA z dnia 25 kwietnia 2017 r., sygn. akt II OSK 2171/15). W realiach niniejszej sprawy błędem było opuszczenie liczby ([...]) oznaczającej dzień wydania postanowienia w danym miesiącu i roku. Tego rodzaju błąd jest oczywisty, gdyż data obejmuje również dzień danego miesiąca, w którym wydano postanowienie, a każdy miesiąc ma określoną liczbę dni.

Skoro w niniejszej sprawie sprostowanie dotyczyło sprostowania daty wydania postanowienia poprzez dodanie dnia miesiąca, w którym zapadło, zaś uchybienie to było oczywiste i nie miało wpływu na ważność wydania postanowienia, to organ mógł dokonać tej czynności działając zgodnie z prawem.

Z tych przyczyn Sąd nie zgodził się z zarzutami skargi, iż brak podanej daty wydania postanowienia nie można traktować jako pomyłki czy też, że tak wydane postanowienie powinno być uznane za nieważne oraz, że dokonane sprostowanie stwarza zagrożenie dla pewności prawa i z tego powodu jest niedopuszczalne. Warto w tym miejscu stwierdzić, że data wydania postanowienia nie ma istotnego procesowego znaczenia skoro organ administracji publicznej, który wydał postanowienie, jest nim związany od chwili jego doręczenia lub ogłoszenia, o ile kodeks nie stanowi inaczej (art. 110 § 1 k.p.a. w związku z art. 126 k.p.a.). Tym samym brak daty dziennej postanowienia w żaden sposób nie narusza praw czy obowiązków strony postępowania.

Dlatego też Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie i postanowienie je poprzedzające nie naruszają prawa w sposób przewidziany w art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2018. 1302) i na podstawie art. 151 tej ustawy skargę oddalił.