Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 36/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-02-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Funduszy i Polityki Regionalnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 73 § 1 - 4;
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Wegner po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Stowarzyszenia im. L. [...] w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 czerwca 2022 r., sygn. akt V SA/Wa 883/22 w przedmiocie odrzucenia skargi i zwrotu wpisu sądowego w sprawie ze skargi Stowarzyszenia im. L. [...] w W. na decyzję Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 1 lutego 2022 r., nr DZF-XII.025.49.2021.DM.5 w przedmiocie określenia kwoty dofinansowania przypadającej do zwrotu postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 29 czerwca 2022 r., sygn. akt V SA/Wa 883/22 w sprawie ze skargi Stowarzyszenia im. L. [...] w W. na decyzję Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 1 lutego 2022 r. w przedmiocie określenia kwoty dofinansowania przypadającej do zwrotu odrzucił skargę oraz zasądził zwrot uiszczonego wpisu.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem z 28 kwietnia 2022 r. strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez nadesłanie oryginału lub uwierzytelnionej kopii dokumentu, z którego wynika upoważnienie do działania w imieniu strony skarżącej przed sądami administracyjnymi. Sąd ten wskazał, że przesyłka była awizowana po raz pierwszy w dniu 11 maja 2022 r. oraz po raz drugi w dniu 19 maja 2022 r. Następnie została zwrócona w dniu 27 maja 2022 r., jako niepodjęta, w następstwie czego została uznana za doręczoną przez awizo na podstawie art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a." z dniem 3 czerwca 2022 r.

Zdaniem WSA siedmiodniowy termin na uzupełnienie braku formalnego skargi rozpoczął swój bieg z dniem 26 maja 2022 r. i upłynął bezskutecznie z dniem 1 czerwca 2022 r. W dniu 6 czerwca 2022 r., do Sądu pierwszej instancji wpłynęła przesyłka z wymaganymi dokumentami, jednak została ona nadana za pośrednictwem operatora pocztowego w dniu 2 czerwca 2022 r., co w konsekwencji doprowadziło do odrzucenia skargi strony skarżącej.

Strona skarżąca wniosła zażalenie, zaskarżając postanowienie Sądu pierwszej instancji w całości jako niesłuszne i podlegające uchyleniu z powodu tego, że sąd ustalił, że przesyłka była awizowana w dniach 11 i 19 maja 2022 r., natomiast całkowicie błędnie ustalił termin uznania pisma za doręczone na dzień 25 maja 2022 r., albowiem drugie awizo z 19 maja 2022 r., jak zawsze wskazywało 7 - dniowy termin odbioru przesyłki i wyznaczało ostateczny termin odbioru przesyłki na dzień 26 maja 2022 r. Dlatego też przesyłka została zwrócona przez pocztę jako niepodjęta. Z tego powodu dniem rozpoczęcia biegu siedmiodniowego terminu na uzupełnienie braku formalnego skargi był dzień 27 maja 2022 r., a nie jak błędnie ustalił sąd 26 maja 2022 r., bowiem skarżącemu w dniu 26 maja 2022 r., przysługiwało jeszcze prawo odbioru przesyłki na poczcie.

Strona skarżąca wskazała, że ze względu na nieobecność nie mogła podjąć przesyłki do dnia 26 maja 2022 r., kierując się wskazanym w awizie z 19 maja 2022 r. Jej zdaniem zachowała termin na uzupełnienie braków, czyniąc to 2 czerwca 2022 r.

Strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i nadanie sprawie biegu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Kwestię doręczania pism sądowych w postępowaniu administracyjnym regulują przepisy rozdziału 4 działu III ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a.). Natomiast w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości podjęcia odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 p.p.s.a.).

Rozwiązanie to ma zapewnić sprawność postępowania, a jednocześnie prawo stronie do otrzymywania pism wydawanych w postępowaniu ich dotyczącym. Istotne jest zatem czy adresat został w sposób właściwy i niebudzący wątpliwości zawiadomiony o miejscu pozostawienia i czasie, przez jaki będzie mógł odebrać przesyłkę.

Jak wynika z akt sprawy, przedmiotowa przesyłka została wysłana na prawidłowy adres strony skarżącej i została po raz pierwszy awizowana w dniu 11 maja 2022 r. Następnie po raz drugi przesyłkę awizowano w dniu 19 maja 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny w pełni się zgadza ze stanowiskiem Sądu pierwszej instancji, że przesyłkę z wezwaniem do uzupełnienia braków skargi, należało uznać za skutecznie doręczoną z dniem 25 maja 2022 r. Nie ma racji strona skarżąca, twierdząc, że za dzień skutecznego doręczenia należało wskazać dzień 26 maja 2022 r., ponieważ w przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie 7 dni od pierwszego awizo, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki. Co istotne dla przedmiotowej sprawy i związanego z tym stanowiskiem strony skarżącej we wniesionym zażaleniu, termin ten nie może być dłuższy od 14 dni od pierwszego awizowania przesyłki, co pozostaje zgodne z art. 73 § 4 p.p.s.a. Tym samym prawidłowo uznano, że przesyłkę doręczono skutecznie z dniem 25 maja 2022 r., ponieważ jest to termin 14 dni od dnia pierwszego awizo przesyłki. W tej sytuacji termin do uzupełnienia braków wniesionej skargi upłynął z dniem 1 czerwca 2022 r. Całkowicie błędnie więc strona skarżąca wskazuje, że termin winien być liczony, jako termin 7 dni od dnia drugiego awizowania przesyłki. Twierdzenie te pozostaje całkowicie niezgodne z treścią przepisów określających instytucję doręczenia zastępczego.

Mając na uwadze powyższą argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.