Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SO/Wa 6/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-08-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Zasądzono zwrot kosztów postępowania
Powołane przepisy: article: art. 200, art. 209, art. 205 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Szymanowicz - Nowak po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P K o ukaranie Wójta Gminy G grzywną w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. postanawia : zasądzić od Wójta Gminy G na rzecz P K kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2015 r. (k.79-85 akt sądowych) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu wniosku P K (dalej: "skarżący") o wymierzenie Wójtowi Gminy G (dalej: "organ") grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwana dalej "p.p.s.a."), w punkcie 2 zasądził od organu na rzecz skarżącego kwotę 350 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2015 r. (k.93-94) Sąd sprostował omyłkę

w sentencji ww. postanowienia przez zastąpienie kwoty 350 zł kwotą 357 zł.

Zażalenie na postanowienie z dnia 2 kwietnia 2015 r. w zakresie kosztów postępowania wniósł skarżący, reprezentowany przez radcę prawnego, zarzucając naruszenie art. 200, art. 195 § 2, art. 209, art. 201 § 1 w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 2 ust. 1 i 2, § 14 ust. 2 pkt 2 lit. d) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości

z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490, zwane dalej: "rozporządzeniem MS"). W konsekwencji domagał się uchylenia punktu 2 zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz zwrotu kosztów postępowania wg norm przepisanych.

Postanowieniem z dnia 2 lipca 2015 r. w sprawie I OZ 736/15 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu podał, iż koszty postępowania zażaleniowego podlegają zaliczeniu do kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, o czym stanowi art. 200 p.p.s.a. Oznacza to, że koszty te powinny być zasądzone w orzeczeniu kończącym postępowanie, stosownie do art. 209 p.p.s.a. Taka sytuacja miała miejsce

w rozpoznawanej sprawie. Wobec ponownego rozpoznawania wniosku o wymierzenie organowi grzywny w wyniku uwzględnienia przez NSA zażalenia, a następnie uwzględnienia przez Sąd I instancji wniosku o wymierzenie organowi grzywny, Sąd ten powinien był w zaskarżonym postanowieniu objąć rozstrzygnięciem w przedmiocie kosztów także koszty uprzednio prowadzonego postępowania zażaleniowego, zaliczając je do kosztów postępowania sądowego, jako kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.

Jednocześnie NSA wskazał, że kwestia zwrotu kosztów niniejszego postępowania zażaleniowego powinna być rozstrzygnięta przy ponownym orzekaniu przez Sąd I instancji w przedmiocie wniosku skarżącego o zwrot kosztów postępowania sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 190 p.p.s.a. sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Wobec uchylenia w całości przez NSA zaskarżonego postanowienia sądu I instancji

z dnia 2 kwietnia 2015 r. w zakresie orzeczenia o kosztach postępowania oraz prawomocnego już postanowienia w zakresie uwzględnienia skargi, tj. wymierzenia organowi grzywny (punkt 1 postanowienia z dnia 2 kwietnia 2015 r.), w przedmiotowym postanowieniu Sąd na podstawie art. 200 p.p.s.a. ma obowiązek orzec o zwrocie skarżącemu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.

Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony (art. 205 § 2 p.p.s.a.). Przepis ten stanowi zatem definicję zakresową pojęcia "niezbędne koszty postępowania". Przy udzielaniu pełnomocnictwa kosztem niezbędnym jest również uiszczenie opłaty skarbowej w kwocie 17 zł. W treści art. 211 p.p.s.a. określone zostały ramy "kosztów sądowych" wskazując, że obejmują one "opłaty sądowe" i "zwrot wydatków". Opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna (art. 212 § 1 p.p.s.a.), natomiast do wydatków zalicza się w szczególności należności tłumaczy i kuratorów ustanowionych w danej sprawie, a także koszty ogłoszeń oraz diety i koszty podróży należne sędziom i pracownikom sądowym z powodu wykonania czynności sądowych poza budynkiem sądowym, określone w odrębnych przepisach (art. 213 p.p.s.a.). Wpis stosunkowy lub stały pobiera się od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (art. 230 § 1 p.p.s.a.).

Jak wynika z regulacji określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) wymienionego na wstępie rozporządzenia MS, stawki minimalne wynagrodzenia dla radcy prawnego reprezentującego stronę w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynoszą 240 zł, natomiast w drugiej instancji w postępowaniu zażaleniowym – 120 zł (§ 14 ust. 2 pkt 2 lit. d) rozporządzenia MS). Niewątpliwie koszty postępowania zażaleniowego podlegają zaliczeniu do kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Wobec faktu, iż postępowanie zażaleniowe w niniejszej sprawie prowadzone było dwukrotnie (od postanowienia z dnia 12 listopada 2014 r. oraz postanowienia z dnia 2 kwietnia 2015 r.), skarżącemu przysługuje zwrot kosztów zastępstwa procesowego w drugiej instancji w wysokości dwukrotności kwoty 120 zł, tj. kwota 240 zł.

W przedmiotowej sprawie wystąpiły więc następujące koszty postępowania, należne od organu na rzecz skarżącego, którego skarga została uwzględniona:

- wpis od skargi w kwocie 100 zł (k.5 akt sądowych),

- wpis od zażalenia w kwocie 100 zł (k.48 akt sądowych) na postanowienie z dnia 12 listopada 2014 r., którym pierwotnie Sąd oddalił wniosek skarżącego o ukaranie organu grzywną, a które zostało uchylone na skutek tegoż zażalenia przez NSA postanowieniem z dnia 5 marca 2015 r. w sprawie I OZ 47/15,

- opłata od pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącego na rzecz radcy prawnego T K w kwocie 17 zł (k.4 akt sądowych),

- koszty zastępstwa procesowego w wysokości 480 zł (za obie instancje sądowe). Łącznie suma ww. kwot daje koszty w wysokości 697 zł.

Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 200, art. 209, art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. b) i pkt 2 lit d) rozporządzenia MS, orzekł jak w sentencji postanowienia.