Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 370/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2011-07-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Pozostawiono skargę bez rozpatrzenia
Powołane przepisy: article: art. 30b, art. 30c ust. 1, ust.2, ust.4, ust. 5 pkt 2
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Surmacz Sędziowie WSA Barbara Stukan-Pytlowany /spr./ WSA Kazimierz Włoch Protokolant ref.st. Joanna Migacz po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2011 r., w Wydziale I na rozprawie sprawy ze skargi Fundacji "A" w P. na uchwałę Zarządu Województwa Podkarpackiego z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia protestu Fundacji dotyczącego negatywnej oceny formalnej wniosku o dofinansowanie projektu [...] nr [...] postanawia 1. pozostawić skargę bez rozpatrzenia, 2. zwrócić skarżącej Fundacji "A" w P. wpis od skargi w kwocie 200 (słownie: dwieście) złotych.


UZASADNIENIE

I SA/Rz 370/11

Uzasadnienie

Skarżąca Fundacja "A" z siedzibą w P. (zwana dalej Fundacją) wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na uchwałę nr [...] Zarządu Województwa Podkarpackiego z dnia [...] maja 2011r. w sprawie oddalenia protestu Fundacji od negatywnej oceny formalnej wniosku o dofinansowanie projektu "[...]" Nr [...], złożonego do dofinansowania w ramach Osi priorytetowej VII Spójność wewnątrzregionalna Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Podkarpackiego na lata 2007-2013r.

Skarżąca w liście załączników skargi wymieniła wniosek o dofinansowanie, wynik oceny formalnej z dnia 18 marca 2011r., protest z dnia 4 kwietnia 2011r. uchwałę Zarządu Województwa Podkarpackiego będącej odpowiedzią na protest z dnia 3 czerwca 2011r., odpowiedz Departamentu Legislacyjno-Prawnego Ministerstwa Sprawiedliwości z dnia 4 kwietnia 2011r., stanowisko Dyrektora Generalnego Służby Więziennej z dnia 1 kwietnia 2011r.

Do skargi zostały dołączone następujące dokumenty: informacja z dnia 18 marca 2011r. w przedmiocie oceny wniosku, protest z dnia 4 kwietnia 2011r., informacja z dnia 3 czerwca 2011r. o rozstrzygnięciu protestu, uchwała nr [...] Zarządu Województwa Podkarpackiego z dnia [...] maja 2011r., pismo Ministerstwa Sprawiedliwości adresowane do Fundacji z dnia 3 kwietnia 2011r. kopia pisma Dyrektora Generalnego Służby Więziennej z dnia 1 kwietnia 2011r., kopia potwierdzenia przyjęcia w dniu 18 listopad 2010r. wniosku o dofinansowanie potwierdzona za zgodność z oryginałem, kopia wniosku o dofinansowanie wraz z kopiami załączników do wniosku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwana dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje przede wszystkim orzekanie w sprawach skarg na rozstrzygnięcia, akty, czynności i bezczynność określone w art. 3 § 2 ww. ustawy. Stosownie do art. 3 § 3 tej ustawy, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Na takiej właśnie zasadzie, kontroli sądów administracyjnych poddany został tryb dokonywania przez instytucję zarządzającą programami operacyjnymi oceny projektów zgłaszanych przez wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie w ramach systemu realizacji regionalnych programów operacyjnych, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009r. Nr 84, poz. 712 ze zm.), zwanej dalej u.z.p.p.r.

Zgodnie z przepisem art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r., po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4 u.z.p.p.r., wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a.

Zgodnie z przepisem art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. skarga, o której mowa w ust. l, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4. Skarga podlega opłacie sądowej.

W wyniku rozpatrzenia skargi, sąd może:

1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą;

2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia;

3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli z jakichkolwiek względów jest ono bezprzedmiotowe.

Z kolei wniesienie skargi: (1) po terminie, o którym mowa w ust. 2, (2) niekompletnej lub (3) bez uiszczenia opłaty sądowej w terminie, o którym mowa w ust. 2 - powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia (art. 30c ust. 5 u.z.p.p.r.).

W niniejszym postępowaniu poddana została kontroli sądowoadministracyjnej procedura oceny wniosku strony skarżącej o dofinansowanie ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Podkarpackiego na lata 2007 – 2013 projektu pt. " [...]" Nr [...], złożonego do dofinansowania w ramach Osi priorytetowej VII Spójność wewnątrzregionalna, zakończonej oddaleniem protestu od informacji z dnia 18 marca 2011r. o wynikach oceny wniosku pod względem formalnym.

Rozpoznając przedmiotową skargę w pierwszej kolejności Sąd dokonał badania warunków formalnych dopuszczalności skargi, zgodnie ze wskazanymi wyżej wymogami. Skarga została wniesiona w ustawowo określonym terminie, po wyczerpaniu środka odwoławczego przysługującego zgodnie z systemem realizacji przedmiotowego programu operacyjnego i należycie opłacona.

Jednocześnie Sąd stwierdził, że skarga wniesiona do sądu administracyjnego jest niekompletna. Wystąpiła zatem przesłanka do pozostawienia skargi bez rozpatrzenia.

Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie posługuje się pojęciem "skarga niekompletna", natomiast takie pojęcie zostało wprowadzone do ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Zgodnie bowiem z przywołanym wyżej art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. Wprawdzie powołany przepis pojęcia tego nie precyzuje, jednakże w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. ustawodawca wskazał, że skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją wymienioną w tym przepisie. Oznacza to, że skarga kompletna została zdefiniowana w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. Powyższe prowadzi do konstatacji, że skarga niekompletna w rozumieniu przepisu art. 30c ust. 2 pkt 5 u.z.p.p.r. oznacza braki w zakresie kompletności dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 zdanie 1 tej ustawy. Innymi słowy kompletność skargi odnosi się do kompletności dokumentacji w sprawie, która to dokumentacja szczegółowo została przez ustawodawcę określona w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. (por. postanowienie NSA z dnia 11 maja 2010r., sygn. akt II GSK 454/10, postanowienie NSA z dnia 20 maja 2010r., sygn. akt II GSK 507/10, postanowienie NSA z 21 kwietnia 2010r. sygn. akt II GSK 345/10).

Wprowadzając tak restrykcyjne wymogi ustawodawca nałożył na właściwą instytucję obowiązek pouczenia w informacji o wynikach procedury odwoławczej o zasadach, trybie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W rozpoznawanej sprawie instytucja zarządzająca dopełniła ustawowego obowiązku, o którym mowa w art. 30b ust. 4 u.z.p.p.r. zamieszczając w informacji z dnia 3 czerwca 2011r. stosowne pouczenie w zakresie konieczności dołączenia do skargi kompletnej dokumentacji.

W niniejszej sprawie, pomimo prawidłowego pouczenia, skarżąca wniosła skargę niekompletną, ponieważ dołączyła do skargi jedynie kopie złożonej w dniu 18 listopada 2010r. pierwotnej wersji wniosku, wraz z kopią załączników. Natomiast nie dołączyła do skargi wniosku uzupełnionego i poprawionego, złożonego w dniu 18 luty 2011r. na wezwanie instytucji zarządzającej.

Sąd uzyskał od Województwa Podkarpackiego odpis uzupełnionego wniosku jednak uzyskanie tego dokumentu nie konwalidowało braków skargi. Sąd zwrócił się m.in. o ten dokument jedynie w celu ustalenia czy braki wniosku zostały usunięte zgodnie z regulaminem konkursu określonym w załączniku do uchwały nr [...] Zarządu Województwa Podkarpackiego z dnia 24 sierpnia 2010r.

Ponadto stwierdzić trzeba, że wbrew wymogom określonym w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. skarżąca nie załączyła do skargi oryginału wniosku z załącznikami lecz kopie tych dokumentów. Ustawodawca w powołanym przepisie określił, że dołączona do skargi kompletna dokumentacja obejmuje wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4 u.z.p.p.r. Powyższy zapis należy odczytywać w ten sposób, że wniesiony środek odwoławczy (protest) oraz informacja o sposobie jego rozpatrzenia mogą być złożone w kopiach, natomiast wniosek o dofinansowanie oraz informacja w przedmiocie oceny projektu powinny być złożone w oryginale. Należy zauważyć, że dołączona do skargi kopia wniosku nie została w jakikolwiek sposób poświadczona za zgodność z oryginałem.

Kserokopia wniosku o dofinansowanie w takiej postaci w jakiej została dołączona do skargi nie może być utożsamiana z dokumentem (wnioskiem), o którym mowa w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r.

Reasumując powyższe w niniejszej sprawie mamy do czynienia z sytuacją wniesienia do Sądu niekompletnej skargi.

Wynikający z art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. obowiązek wniesienia skargi wraz z kompletną dokumentacją sprawy, ma na celu umożliwienie sądowi administracyjnemu kontrolę negatywnego wyniku procedury odwoławczej.

W postępowaniu sądowoadministracyjnym ze skargi wymienionej w art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r. wyłączone jest stosowanie art. 52-55 p.p.s.a. Jak z tego wynika na właściwej instytucji zarządzającej nie ciąży obowiązek przedstawienia sądowi odpowiedzi na skargę wraz z aktami sprawy (art. 54 § 2). Sąd przy rozpoznaniu skargi dysponuje zatem tylko dokumentacją złożoną przez skarżącego. W tej sytuacji, Sąd, by mógł prawidłowo ocenić legalność zaskarżonego aktu musi dysponować kompletną dokumentacją, która podlegała ocenie w toku procedury odwoławczej, co oznacza, że wniosek dołączony do skargi powinien odpowiadać wnioskowi złożonemu w ramach konkursu.

W ocenie Sądu brak jest podstaw do przyjęcia, że wniosek poddany procedurze oceny jest innym wnioskiem niż ten, o którym mowa w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r., co czyni zasadnym stwierdzenie, że złożenie jedynie kopii pierwotnej wersji wniosku bez wniosku uzupełnionego i poprawionego (mimo dołączenia innych wymaganych ustawą dokumentów) nie może być traktowane jako złożenie kompletnej dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. (por. postanowienie NSA z dnia 21 kwietnia 2010r., sygn. akt II GSK 345/10, postanowienie NSA z dnia 20 maja 2010r., sygn. akt II GSK 507/10).

Należy w tym miejscu zauważyć, że z uregulowania ustawy, które stanowią lex specialis do ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wynika, aby dopuszczalne było wezwanie przez Sąd skarżącego do usunięcia braków skargi w tym zakresie. Wymóg złożenia kompletnej skargi wraz z dokumentacją ciążył wyłącznie na skarżącym, gdyż to on zobligowany został do dostarczenia takiego materiału dowodowego, który umożliwi Sądowi merytoryczne rozpoznanie skargi w zakreślonym 30 – dniowym terminie, bez potrzeby jego uzupełniania przez Sąd. Ustawodawca poprzez modyfikację sądowego postępowania (m.in. skrócenie terminu do złożenia skargi, wyeliminowanie pośrednictwa organu przy jej wniesieniu, wprowadzenie terminu do rozpoznania skargi) miał na względzie uzyskanie efektu szybkości postępowania. W związku z tym, przepis art. 30c ust. 5 ustawy, przewidujący, że w razie wystąpienia braków skargi w nim wymienionych, skargę pozostawia się bez rozpatrzenia, należy stosować bez potrzeby uzupełniania braków pisma zgodnie z art. 49 p.p.s.a. Sąd w składzie orzekającym w sprawie w pełni podziela stanowisko zawarte w postanowieniu z dnia 29 lipca 2009r., sygn. akt II GSK 568/09, gdzie Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "przepis art. 30c ust. 5 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju znosi stosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a. w stosunku do skargi niekompletnej w rozumieniu art. 30c ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju".

Wezwanie do uzupełnienia braków skargi wniesionej na podstawie art. 30c ust. 1 ustawy dotyczyć może zatem uzupełnienia np. braku odpisu skargi, natomiast nie może obejmować braków w zakresie kompletności dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 ustawy.

W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że skarżąca wniosła skargę niekompletną, co skutkuje pozostawieniem jej bez rozpatrzenia na podstawie art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r.

Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w zw. z art. 30e u.p.p.r. Sąd zwrócił skarżącej uiszczany wpis w kwocie 200zł.