Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2074/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-11-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6138 Utrzymanie czystości i porządku na terenie gminy
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 9j ust 2, 67, 9x ust 1, 9g
journal: Dz.U. 1996 nr 132 poz 622
law: Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jakub Linkowski, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec (spr.) sędzia WSA Agnieszka Wójcik, Protokolant ref. Bartłomiej Grzybowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2015 r. sprawy ze skargi [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w W. Delegatura w O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wykreślenia z rejestru działalności regulowanej w zakresie odbierania odpadów oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...].05.2015 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. (zwane dalej SKO) utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...].03.2015 r., nr [...] o odmowie wykreślenia Zakładu G. Sp. z o.o. z siedzibą w O. (dalej zwanego też ZG. Sp. z o.o.) z prowadzonego przez Wójta Gminy [...] rejestru działalności regulowanej w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości.

Stan faktyczny i prawny niniejszej sprawy przedstawia się następująco.

Postępowanie to wszczęto na skutek wystąpienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska, Delegatura w O. (zwanego dalej [...]WIOŚ), który wnioskował o wykreślenie Zakładu G. w O. Sp. z o.o., odbierającego odpady komunalne na terenie gminy [...] od właścicieli nieruchomości z rejestru działalności regulowanej w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości (art. 9j ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach - Dz. U. z 2013 r. poz. 1399 ze zm., zwanej dalej u.c.p.g.) .

[...]WIOŚ podczas kontroli w Gminie [...] przeprowadzonej w dniach [...].07.2014 r. – [...].08.2014 r. stwierdził, że Zakład G. w O. Sp. z o.o. w I i II kwartale 2014 r., odebrane od właścicieli nieruchomości z terenu gminy [...] zmieszane odpady komunalne oraz pozostałości z sortowania odpadów komunalnych przeznaczone do składowania nadal przekazywał do własnych instalacji zlokalizowanych w S., gm. O., które mają status instalacji zastępczych dla Regionalnych Instalacji Przetwarzania Odpadów Komunalnych ( dalej RIPOK).

Po raz pierwszy rozpoznając sprawę Wójt Gminy [...] umorzył postępowanie administracyjne o wykreślenie uznając, iż w jego ocenie, gospodarowanie odpadami przez Zakład G. w O., sposób ich odbierania i zagospodarowania był zgodny z obowiązującymi przepisami ochrony środowiska oraz pozwalał na osiągnięcie odpowiednich poziomów recyklingu, przygotowania do ponownego użycia i odzysku oraz ograniczenia masy odpadów ulegających biodegradacji przekazywanych do składowania.

Na skutek odwołania wniesionego przez [...]WIOŚ, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. uchyliło tę decyzję Wójta Gminy [...] zaznaczając, że postępowanie to nie było bezprzedmiotowe i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I. instancji.

Raz jeszcze rozpatrując tę sprawę, Wójt Gminy [...] odmówił wykreślenia tego podmiotu z rejestru tej działalności regulowanej.

Uprzednio organ I. instancji wystąpił do Zakładu G. Sp. z o. o. w O. o podanie przyczyny nieprzekazywania odpadów zmieszanych i pozostałości z sortowania odpadów komunalnych (RIPOK) oraz udzielenie informacji czy w roku bieżącym Spółka będzie przekazywała zmieszane odpady komunalne i odpady zielone odebrane od właścicieli nieruchomości z terenu gminy [...] do regionalnej instalacji przetwarzania odpadów komunalnych (RIPOK).

Zakład G. Sp. z o.o. w O. wyjaśnił, że nieprzekazywanie odpadów do Regionalnej Instalacji Przetwarzania Odpadów Komunalnych wynika z:

- niedoboru mocy przerobowych w regionalnych instalacjach przetwarzania odpadów komunalnych w [...] regionie gospodarki odpadami komunalnymi zgodnie z Wojewódzkim Planem Gospodarki Odpadami dla [...] na lata 2012-2017 z uwzględnieniem lat 2018-2023,

- posiadania statusu instalacji zastępczej przez instalację w S. zgodnie z uchwałą Sejmiku Województwa [...] w sprawie wykonania Wojewódzkiego Planu Gospodarki Odpadami dla [...] na lata 2012-2017 z uwzględnieniem lat 2018- 2023,

- konieczności utrzymania w pełnej gotowości instalacji w S. jako instalacji zastępczej do przyjęcia odpadów, co wymusza potrzebę kierowania określonego strumienia odpadów do zapewnienia utrzymania tej gotowości,

- konieczności osiągnięcia efektu ekologicznego przez instalację w S. w związku z otrzymaną w 2008 r. przez Spółkę dotacją z EkoFunduszu i zaciągniętą pożyczką z Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w W. na realizację przedsięwzięcia pn. "Kompleksowy system gospodarowania odpadami na terenie miasta [...] oraz gmin powiatu [...]".

Następnie organ I. instancji wystąpił do ZG. Sp. z o.o. z prośbą o przesłanie projektu umowy dotyczącej przyjęcia do zagospodarowania w instalacji (RIPOK) zmieszanych odpadów komunalnych oraz odpadów zielonych.

Jednocześnie Wójt ustalił, że dotychczasowa obsługa systemu realizowana na rzecz mieszkańców Gminy [...] na podstawie zawartej umowy nr [...] pomiędzy Gminą [...] a Zakładem G. w O. poprzedzonej procedurą przetargową na odbieranie i zagospodarowanie odpadów komunalnych z terenu nieruchomości zamieszkałych, położonych na terenie gminy [...] przebiega sprawnie. Wójt Gminy [...] nie odnotował żadnych skarg i uwag od właścicieli nieruchomości a koszty obsługi całego systemu są satysfakcjonujące dla mieszkańców co wielokrotnie podkreślali przedstawiciele lokalnej społeczności m.in. podczas odbywających się regularnie sesji Rady Gminy [...], czy odbytych w ostatnich dwóch miesiącach zebraniach wiejskich w całej gminie.

Wobec tego, w oparciu o zebrany podczas prowadzonego postępowania administracyjnego materiał dowodowy oraz fakt, że przedsiębiorca zobowiązał się do przekazywania zmieszanych odpadów komunalnych oraz odpadów zielonych do instalacji (RlPOK), Wójt Gminy [....] uznał, iż odmowa wykreślenia tego podmiotu z rejestru działalności regulowanej w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, prowadzonego przez Wójta Gminy [...] - Zakładu G. w O. Sp. z o.o. jest rozstrzygnięciem właściwym i uprawnionym.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po ponownym rozpatrzeniu sprawy na skutek odwołania wniesionego przez [...]WIOŚ, decyzje tę utrzymało w mocy.

Podało, że zgodnie z uchwałą nr [...] Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] października 2012 r. w sprawie uchwalenia Wojewódzkiego Planu Gospodarki Odpadami dla [...] na lata 2012-2017 z uwzględnieniem lat 203 8-2023 z załącznikami, a konkretnie częścią VIII załącznika Wojewódzkiego Planu Gospodarki Odpadami dla [...] na lata 2012-2017 z uwzględnieniem lat 2018-2023 (pkt 2.3.1., 2.3.2., 2.3.3., 2.4.2.), w przypadku braku w wyznaczonych regionach gospodarki odpadami komunalnymi, regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów lub gdy znajdująca się w nich instalacja uległa awarii lub nie może przyjmować odpadów z innych przyczyn, wyznacza się instalację przewidzianą do zastępczej obsługi regionów.

Przyczyną wykreślenia z rejestru działalności regulowanej w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości na podstawie art. 9j ust. 2 pkt 4 u.c.p.g. jest jednak stwierdzenie, że przedsiębiorca po raz drugi przekazuje zmieszane odpady komunalne, odpady zielone lub pozostałości z sortowania odpadów komunalnych przeznaczonych do składowania do instalacji innych niż regionalne instalacje przetwarzania odpadów komunalnych.

Nie ma podstaw do wykreślenia go z rejestru działalności regulowanej, jeżeli czyni to po raz pierwszy. W takiej sytuacji sankcją przewidzianą prawem za popełniony delikt jest wymierzenie przez Wójta kary pieniężnej na mocy art. 9 x ust. 1 pkt 3 ustawy.

Oczywistym jest też, że pierwsze naruszenie musi być ewidentnie stwierdzone. O takim stwierdzeniu świadczy wydanie decyzji przez organ o nałożeniu kary w granicach 500 - 2.000 zł, przy czym musi to tyczyć decyzji mającej walor decyzji ostatecznej.

W ocenie SKO, w sprawie niniejszej nie można mówić o takim przypadku, ponieważ jak wynika z dokumentacji oraz posiadanej przez wszystkie trzy organy (Wójta Gminy [...], [...]WIOŚ oraz SKO) wiedzy, w obrocie prawnym nie ma decyzji o nałożeniu na ZG. Sp. z o.o. kary pieniężnej.

Z tego względu, zdaniem SKO, brak jest podstaw prawnych do uwzględnienia wniosku [...]WIOŚ o wykreślenie ZG. Sp. z o.o. przez Wójta Gminy [...] z rejestru działalności regulowanej w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości.

We wniesionej skardze [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska, Delegatura w O. zarzucił naruszenie art. 9j ust. 2 pkt 4 ustawy z .dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, poprzez jego niewłaściwą wykładnię i zastosowanie i wniósł o uchylenie decyzji obu instancji.

[...]WIOŚ stwierdził, że ustawodawca nie doprecyzował kto i za pomocą jakich środków dowodowych miałby stwierdzić, że przedsiębiorca po raz drugi przekazuje zmieszane odpady komunalne lub odpady zielone do instalacji innych niż regionalne instalacje do przetwarzania odpadów komunalnych. W jego ocenie, użycie zwrotu "stwierdzono" pozwala przyjąć, że ustawodawca dopuszcza możliwość posłużenia się przez organ ewidencyjny środkami dowodowymi właściwymi dla procedury administracyjnej, przede wszystkim ustaleniami kontroli, ale także dokumentami i przesłuchaniami strony lub świadków, a także innymi środkami dowodowymi. Tymczasem dowody w aktach Wójta Gminy [...] w postaci kwartalnych sprawozdań obowiązkowo składanych przez podmiot odbierający odpady komunalne - Zakład G. Sp. z o.o. w O. oraz akta postępowania prowadzonego przez Wójta Gminy [....] w związku z poprzednim wnioskiem [...]WIOŚ z dnia [...].11.2013 r., wystosowanym na podstawie ustaleń kontroli przeprowadzonej w Zakładzie G.Sp. z o.o. w O.. w dniach [...].- [...].10.2013 r. niezbicie dokumentują, że naruszenie polegające na przekazywaniu zmieszanych odpadów komunalnych lub odpadów zielonych do instalacji innych niż regionalne instalacje do przetwarzania odpadów komunalnych, nie tylko stanowi "drugi przypadek", lecz ma charakter notoryczny i trwa od początku 2013 roku.

Zdaniem Strony skarżącej fakt, iż Wójt Gminy [...], ani z urzędu, ani po złożeniu wniosku przez [...]WIOŚ za stwierdzony pierwszy przypadek naruszenia nie zastosował sankcji karnej w postaci nałożenia kary pieniężnej z art. 9x ust.1 pkt 3 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, wydając ostateczną decyzję z dnia [...].02.2014 r. umarzającą postępowanie administracyjne w tej sprawie, nie może stanowić przeszkody do zastosowania sankcji z art. 9j ust. 2 pkt 4 u.c.p.g. Z literalnego brzmienia powołanego przepisu, tj. art. 9j ust. 2 pkt 4 cyt. ustawy nie wynika, by warunkiem koniecznym jego zastosowania było uprzednie wydanie decyzji ostatecznej o karze pieniężnej, przewidzianej w art. 9x ust 1 pkt 3 ustawy. Przepis art. 9j ust. 2 pkt 4 ustawy nie odwołuje się do uprzedniego uruchomienia trybu postępowania, o którym mowa w art. 9x ust.1 pkt 3 ustawy.

Strona skarżąca zauważyła, że przepisy te zostały zamieszczone w dwóch różnych rozdziałach ustawy, co pozwala na odrębne uruchomienie przez właściwe organy procedur nimi przewidzianych. Zasadą jest, że przepisy o charakterze sankcyjnym, a takim jest przepis art. 9j ust. 2 pkt 4 ustawy, należy rozumieć ściśle, czyli z pierwszeństwem rozumienia językowego.

[...]WIOŚ wskazał także, iż dokonana z dniem 1 lutego 2015 r. nowelizacja art. 9j ust. 2 pkt 4 ustawą z dnia 28 listopada 2014 r. o zmianie ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz niektórych innych ustaw (D.U. z 2015 r. poz. 87) nie zmodyfikowała znacząco jego treści. Zaznaczył, że komentowany art. 9j ust. 2 pkt 4 ustawy w poprzednim brzmieniu stanowił przedmiot analizy w opinii sporządzonej w dniu 25 marca 2014 r. przez prof. M. G., na zlecenie Biura Analiz Sejmowych, zatytułowanej "Poprawność regulacji prawnych odnoszących się do systemów postępowania z odpadami komunalnymi - analiza de lege lata i propozycje de lege ferenda". Autor ten postulował modyfikację przepisu art. 9j ust. 2 pkt 4 ustawy, poprzez dodanie ust. 2a, uprawniającego wójta, burmistrza albo prezydenta miasta do wydania decyzji o zakazie wykonywania przez przedsiębiorcę działalności objętej wpisem, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, na podstawie wyników przeprowadzonej kontroli. Tożsamy postulat zawierało stanowisko Rady Unii Metropolii Polskich z dnia [...] marca 2014 r. w sprawie zmian do ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. wniosło o jej oddalenie i podtrzymało w całości stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Nadmieniło także, iż podczas Konferencji naukowej z udziałem sędziów NSA, WSA oraz przedstawicieli doktryny, która miała miejsce w dniach [...] czerwca 2015 r. w G. zaprezentowano pogląd, że wykreślenie przedsiębiorcy z owego rejestru musi poprzedzać istnienie w obrocie prawnym ostatecznej decyzji o nałożeniu na przedsiębiorcę kary pieniężnej za popełniony pierwszy delikt.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Wojewódzkie sądy administracyjne w oparciu m. in. o art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz.1269) oraz art. 3 § 1 P.p.s.a. uprawnione są do dokonywania kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oceny legalności zaskarżonych aktów Sąd dokonuje poprzez ustalenie, czy podjęto je zgodnie z przepisami postępowania administracyjnego oraz czy prawidłowo zastosowano i zinterpretowano normy prawa materialnego. W myśl art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd rozstrzygając w granicach danej sprawy nie jest nadto związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skład orzekający w niniejszej sprawie, dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji - w oparciu o powołane przepisy i w granicach sprawy - doszedł do przekonania, że wniesiona skarga nie jest zasadna. Podniesione w niej argumenty nie zasługiwały na uwzględnienie, a Sąd działając z urzędu nie dostrzegł takich uchybień zaskarżonej decyzji, które mogłyby prowadzić do jej uchylenia. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że podstawę rozstrzygania w przedmiotowej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Zgodnie z art. 9j ust. 1 powołanej ustawy wykreślenie z rejestru podmiotów prowadzących działalność regulowaną w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości następuje w przypadkach, o których mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2015 r. poz. 584 ze zm.). Ponadto, jak wynika z art. 9j ust. 2 powołanej ustawy u.p.c.g., wykreślenie ze wspomnianego rejestru następuje także w przypadku, gdy (1) wydano prawomocne orzeczenie zakazujące przedsiębiorcy wykonywania działalności gospodarczej objętej wpisem, (2) stwierdzono trwałe zaprzestanie wykonywania przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej na terenie gminy objętej wpisem, (3) stwierdzono, że przedsiębiorca nie spełnia wymagań określonych dla podmiotu odbierającego odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, (4) stwierdzono, że przedsiębiorca po raz drugi przekazuje zmieszane odpady komunalne lub odpady zielone do instalacji innych niż regionalne instancje do przetwarzania odpadów komunalnych oraz (5) przedsiębiorca nie działa na podstawie umowy, o jakiej mowa w art. 6f ust. 1 tejże ustawy, i nie świadczy usług odbierania odpadów komunalnych w trybie zamówienia z wolnej ręki, o którym mowa w art. 6f ust. 2 tejże ustawy, w kolejnym roku kalendarzowym nie osiągnął poziomu recyklingu, przygotowania do ponownego użycia i odzysku innymi metodami oraz ograniczenia masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji przekazywanych do składowania, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3b ust. 2 i art. 3c ust. 2 tejże ustawy.

Dodany ust. 3 art. 9j powołanej ustawy stanowi natomiast, że wykreślenie z rejestru w przypadkach określonych w ust. 2 pkt 2-5 następuje w drodze decyzji.

Takie brzmienie wskazanego artykułu obowiązywało w dacie wydania tak zaskarżonej decyzji jak i decyzji ją poprzedzającej. Obowiązuje również w dacie orzekania w tej sprawie przez Sąd I. instancji. Wobec tego dla wykładni art. 9j ust. 2 pkt 4 powołanej ustawy, w stanie faktycznym rozpatrywanej sprawy, bez znaczenia pozostają powołane przez Stronę skarżącą stanowiska, zaprezentowane w opinii prof. M. G., czy przedstawione przez Radę Unii Metropolii Polskich, które sugerują, że wystarczającą dokumentacją dla owego wykreślenia mogą być wyniki przeprowadzonej kontroli.

W ocenie Sądu, w stanie prawnym obowiązującym w dacie rozstrzygania w przedmiocie wykreślenia przedsiębiorcy przez organy obu instancji oraz orzekania w tej sprawie przez Sąd I. instancji, użyte przez ustawodawcę w art. 9j ust. 2 pkt 4 u.c.p.g. sformułowanie "stwierdzono" co do zasady nie może oznaczać możliwość posłużenia się jedynie wynikami przeprowadzonych kontroli dla ustalenia, czy po raz drugi doszło do owego przekazania. Przyjęcie tej możliwości prowadziłoby do naruszenia konstytucyjnej zasady demokratycznego państwa prawnego oraz prawa do sądu. Prawidłowość przeprowadzenia kontroli przez uprawnione organy weryfikowana jest bowiem w pierwszym rzędzie właśnie w postępowaniu administracyjnym o nałożenie tej kary przez uprawnione do tego organy i podlega kontroli sądów administracyjnych.

Brzmienie art. 9x. ust.1 pkt 3 u.c.p.g. obowiązujące w dacie wydawania kwestionowanych rozstrzygnięć przez organy obu instancji było następujące - Przedsiębiorca odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, który:

nie przekazuje odebranych od właścicieli nieruchomości zmieszanych odpadów komunalnych oraz odpadów zielonych do regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych albo w przypadkach, o których mowa w art. 38 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, do instalacji przewidzianych do zastępczej obsługi tego regionu - podlega karze pieniężnej w wysokości od 500 zł do 2000 zł za pierwszy ujawniony przypadek.

Trafnie zatem wskazało SKO, że pierwsze naruszenie musi być ewidentnie stwierdzone, a o takim stwierdzeniu świadczy wydanie przez organ decyzji o nałożeniu kary w granicach 500 - 2.000 zł i to decyzji ostatecznej.

Zgodnie z obowiązującą regulacją, decyzja w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej ma niewątpliwie charakter decyzji związanej. W każdym przypadku stwierdzenia wyczerpania znamion deliktu administracyjnego, jakim jest nieprzekazywanie do regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych zmieszanych odpadów komunalnych oraz odpadów zielonych przez przedsiębiorcę odbierającego je od właścicieli nieruchomości - właściwy miejscowo wójt, burmistrz lub prezydent miasta zobowiązany jest do nałożenia na takiego przedsiębiorcę kary pieniężnej.

Przy orzekaniu na gruncie tego przepisu organ nie dysponuje tzw. uznaniem administracyjnym, czyli swobodą w zakresie kwalifikacji skutków danego zdarzenia. Ustawodawca określił natomiast dolną i górną granicę wysokości tej kary. Wobec tego proces ustalenia wysokości tej kary każdorazowo podlega uznaniu organu administracji publicznej. Ustalając wysokość kar pieniężnych, o których mowa w art. 9x ust. 1 pkt 2-4, art. 9y ust. 1 pkt 2-4 i art. 9z ust. 4, właściwy organ bierze zatem pod uwagę stopień szkodliwości czynu, zakres naruszenia oraz dotychczasową działalność przedsiębiorcy.

Należy przy tym nadmienić, że w art. 9j ust. 2 powołanej ustawy u.c.p.g. ustawodawca posługuje się ogólnym zwrotem "wykreślenie z rejestru", a następnie podaje katalog przypadków, w których przepis ten powinien znaleźć zastosowanie. Opisane w nim sytuacje nie mają charakteru jednorodnego. Jednocześnie ust. 3 tego artykułu nakazuje by wykreślenie z rejestru następowało w drodze decyzji administracyjnej.

Zgodnie natomiast z art. 9b powołanej ustawy, działalność w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości jest działalnością regulowaną, a rejestr tej działalności prowadzony jest przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta właściwego ze względu na miejsce odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości. Tym samym wykreślenie wpisu danego przedsiębiorcy wywołuje skutek, który nie ogranicza się tylko do modyfikacji ewidencji, lecz nadto de facto uniemożliwia temu przedsiębiorcy prowadzenie legalnej działalności gospodarczej.

Wobec tego, racjonalny ustawodawca przyjął, że wykreślenie przedsiębiorcy z rejestru, między innymi z tej przyczyny, wymaga wydania decyzji administracyjnej. W prowadzonym postępowaniu administracyjnym konieczne jest zatem ustalenie, czy wystąpiły okoliczności, które powinny skutkować owym wykreśleniem.

Odnośnie przesłanki z pkt 4 art. 9j ust. 2 u.c.p.g. o istnieniu podstawy do wykreślenia, świadczy udokumentowanie pierwszego przypadku ostateczną decyzją o wymierzeniu kary.

W sytuacji jednakże, gdy nie tylko nie doszło do wymierzenia kary administracyjnej (obligatoryjnej) za pierwszy przypadek nieprzekazania zmieszanych odpadów komunalnych lub odpadów zielonych do instalacji innej niż regionalna instancja do przetwarzania odpadów komunalnych, a wręcz postępowanie zmierzające do wymierzenia tej kary zostało umorzone i decyzja ta stała się ostateczna - zachodzi przeszkoda do przyjęcia, że zaszły przesłanki do wykreślenia danego przedsiębiorcy z przedmiotowego rejestru, bo miał miejsce pierwszy tego rodzaju wypadek.

W ocenie Sądu, nie można było bez wzruszenia owej decyzji umarzającej postępowanie w sprawie kary przyjąć, że do zdarzenia takiego doszło po raz drugi, co uprawniałoby organ do wykreślenia przedsiębiorcy z tego rejestru działalności regulowanej.

Na właściwe udokumentowanie wystąpienia pierwszego przypadku przekazania zmieszanych odpadów komunalnych lub odpadów zielonych do instalacji innych niż regionalne instancje do przetwarzania odpadów komunalnych składa się bowiem przede wszystkim wymierzenie obligatoryjnej kary z tego tytułu. Można zatem przyjąć, że wymaganą formą udokumentowania zaistnienia pierwszego przypadku jest przeprowadzenie postępowania administracyjnego o nałożenie kary, w oparciu o art. 9x. ust.1 pkt 3 u.c.p.g., zakończonego jej wymierzeniem.

W rozpatrywanej sprawie postępowanie takie zostało umorzone, a decyzji tej [...]WIOŚ nie zaskarżył. Natomiast na wniosek [...]WIOŚ, SKO w O. decyzją z dnia [...].04.2014 r. odmówiło stwierdzenia jej nieważności. Wobec tego stała się ostateczna i pozostaje w obrocie prawnym.

Okoliczności te są bezsporne. Potwierdził je [...]WIOŚ. Podał, że postępowanie administracyjne zainicjowane poprzednim wnioskiem [...]WIOŚ z dnia [...].11.2013 r., wystosowanym na podstawie ustaleń kontroli przeprowadzonej w Zakładzie G. Sp. z o.o. w O. w dniach [...]- [...].10.2013 r. zakończyło się ostateczną decyzją Wójta Gminy [...] z dnia [...].02.2014 r., umarzającą postępowanie administracyjne w tej sprawie i decyzja ta pozostaje w obrocie prawnym.

Wobec tego zasadnicze znaczenie w sprawie wnioskowanego wykreślenia ma fakt, że na skutek wystąpienia [...]WIOŚ z dnia [...].11.2013 r., Wójt nie tylko nie zastosował sankcji karnej w postaci nałożenia kary pieniężnej z art. 9x ust.1 pkt 3 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, ale uznał, że nie było podstaw do prowadzenia postępowania w trybie wskazanego artykułu w stosunku do Zakładu G. Sp. z o.o. w O.

Dopóki zatem przedmiotowa decyzja umarzająca nie zostanie wyeliminowana z obrotu prawnego, korzysta z przymiotu ostateczności i domniemania prawidłowości. Nie pozwala też na przyjęcie - jak chciała tego Strona skarżąca - że wynikami kontroli przeprowadzonej w dniach [...]-[...].10.2013 r. udokumentowany został pierwszy przypadek owego przekazania przez ZG. Sp. z o. o. zmieszanych odpadów komunalnych lub odpadów zielonych do instalacji innych niż regionalne instancje do przetwarzania odpadów komunalnych.

W tym stanie rzeczy uprawniona była odmowa wykreślenia tego podmiotu z przedmiotowego rejestru działalności regulowanej.

Sąd dostrzega z urzędu, że jakkolwiek decyzja organu I. instancji zawierała trafne rozstrzygnięcie, to jej uzasadnienie nie zostało prawidłowo sporządzone, w szczególności jego argumentacja nie spełniała wymogów wynikających z obowiązującego prawa i nie odwoływała się do właściwych regulacji prawnych. Uchybienie to jednakże nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy zważywszy, że decyzja organu odwoławczego utrzymująca ją w mocy brak ten konwalidowała. Zawierała prawidłowe merytorycznie uzasadnienie, właściwie wyłożyła przepis naruszenie art. 9j ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz w sposób jasny i wyczerpujący uzasadniła zajęte stanowisko.

Z przytoczonych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzekł jak w sentencji.