Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SO/Wr 5/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2018-07-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Przyznano prawo pomocy co do całości wniosku
Powołane przepisy: article: art. 245  par. 1, 2 i 3,  art. 246  par. 1  pkt 1 oraz  art. 258  par. 1 i  par. 2  pkt 7
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu Michał Kazek po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II wniosku A.B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie z kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie dotyczącej bezczynności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta C. w przedmiocie stanu technicznego budynku postanawia przyznać stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.


UZASADNIENIE

A.B. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W jego uzasadnieniu wskazała, że jest wdową i mieszka w lokalu o powierzchni 45 m². Podała także, iż jej miesięcznym dochodem jest emerytura w kwocie 1.327,33zł, z którego opłaca miesięczne koszty swojego utrzymania, w tym koszty utrzymania mieszkania w łącznej kwocie 502,96 zł, biletu MPK w kwocie 40 zł, innych opłat w kwocie 148,08 zł oraz leczenia w kwocie 389 zł.

Z przesłanych dokumentów, ponad wskazane we wniosku okoliczności, wynika, że skarżąca w roku 2017 uzyskała dochód z tytułu emerytury w łącznej kwocie 18.462,16 zł (brutto).

W sprawie zważono, co następuje.

Stosownie do brzmienia art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2), natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). W przypadku osób fizycznych prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1) a w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2 cyt. wyżej przepisu).

Z regulacji prawnych dotyczących kosztów sądowych można wysnuć wniosek, że są one zasadą natomiast zwolnienie z ich uiszczenia winno nastąpić w sytuacjach wyjątkowych. Istotą prawa pomocy w zakresie przyznania z urzędu radcy prawnego (adwokata) jest natomiast nieodpłatne korzystanie strony z profesjonalnego pełnomocnika, wskutek przejęcia przez Sąd ciężaru kosztów związanych z tą reprezentacją. Założeniem prawa do bezpłatnej pomocy prawnej jest to, że strona - ze względu na swój stan majątkowy - nie jest w stanie ponieść jej kosztów.

Mając na uwadze powołane regulacje prawne i wynikające z nich zasady, jakimi należy kierować się rozpatrując wniosek o przyznanie prawa pomocy jak i stan faktyczny sprawy, stwierdzić należy, że w przypadku A.B. zaistniały ustawowe przesłanki do przyznania jej prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego, określone w art. 246 § 1 pkt 1) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wykazała ona bowiem, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Ocenę tę uzasadnia z jednej strony sytuacja życiowa skarżącej, tj. prowadzenie jednoosobowego gospodarstwa domowego, oraz jej sytuacja materialna, wynikająca z wysokości uzyskiwanego dochodu oraz braku majątku podlegającego spieniężeniu, a z drugiej strony, kwota wydatków związanych z tym utrzymaniem, mającym charakter utrzymania koniecznego, powiększona z tytułu z leczenia.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1) w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi., postanowiono jak w sentencji.