Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA 1333/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-01-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia s. NSA (del.) Jerzy Rypina Sędziowie NSA WSA Jolanta Sokołowska NSA (del.) Grzegorz Krzymień (spr.) Protokolant Teresa Iwaćkowska po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2004r. sprawy ze skargi R.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia ... .03.2003r. nr ... w przedmiocie podatku od środków transportu oddala skargę ic


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R., decyzją z dnia ... .03.2003r. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza W. z dnia ... .01.2003r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego z tytułu II raty podatku od środków transportowych za 2002 rok w kwocie 200,00zł należnego od R.P. właściciela samochodu Mercedes ... nr rej. ... o dopuszczalnej masie całkowitej 3,500kg. Zdaniem samorządowych organów podatkowych zgodnie z art. 8 pkt 1 ustawy z dnia 12.01.1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. Nr 9, poz. 84 z 2002r. z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem od środków transportowych podlegają samochody ciężarowe o dopuszczalnej masie całkowitej od 3,5 tony i poniżej 12 ton. Użyty w cytowanym przepisie zwrot "od" oznacza, że opodatkowaniu podlegają także samochody ciężarowe o masie całkowitej równiej 3,5 tony. Zobowiązanie podatkowe w podatku od środków transportowych powstaje z mocy prawa. Oznacza to, że podatnik powinien samodzielnie obliczyć kwotę podatku i wpłacać ją w dwóch równych ratach w terminie do 15 lutego (pierwsza rata) i 15 września (druga rata) każdego roku (art. 11 ust. 1 ustawy).

Stawki podatku od środków transportowych uchwala rada gminy w formie uchwały, która następnie jest publikowana w wojewódzkim dzienniku urzędowym.

Stawki określone w uchwale, nie mogą przekraczać stawek maksymalnych przewidzianych w art. 10 ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Dla pojazdów samochodowych o masie całkowitej od 3,5 tony do 5,5 tony włącznie stawka maksymalna wynosi 600,00zł (art. 10 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o podatkach i opłatach lokalnych).

Przy określaniu stawek podatkowych rada gminy uwzględnia rodzaj środka transportowego i jego wpływ na środowisko naturalne, dopuszczalną masę całkowitą, rok produkcji, albo wiek pojazdu (art. 10 ust. 2).

Rada Miejska w W. uchwałą nr ... z dnia ... .11.2001r. określiła, iż roczny podatek od samochodów ciężarowych o masie całkowitej pojazdu od 3,5 tony do 4,5 tony włącznie wyprodukowanych do dnia 31.12.1994r. wynosi 400zł. Podatnik do dnia 15 lutego 2002r. powinien dokonać wpłaty I raty podatku w wysokości 200zł i do dnia 15 września 2002r. – II raty w takiej samej wysokości 200zł.

Stosownie do art. 21 § 4 w związku z § 3 Ordynacji podatkowej, gdy podatnik obowiązany jest do zapłaty podatku, a obowiązku tego nie wykonał w całości lub części, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego.

Ostateczną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego R.P. zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W osobiście zredagowanej skardze nie sprecyzował jej wniosków oraz konkretnego zarzutu. Podniósł, iż zaskarżona decyzja jest niezgodna z prawem.

Zdaniem podatnika posiadany przez niego samochód ciężarowy marki Mercedes – ... o nr rej. ... i dopuszczalnej masie całkowitej 3.500kg nie podlega opodatkowaniu podatkiem od środków transportowych.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi.

Rozpoznając sprawę na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga R.P. nie jest uzasadniona. Zaskarżona decyzja nie narusza art. 8 pkt 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. Nr 9, poz. 31 ze zm.), a do tego rodzaju zarzutu sprowadzają się wywody skargi. Sporną kwestią jest opodatkowanie lub nie samochodów ciężarowych o dopuszczalnej masie całkowitej równej 3,5t. Dążąc do ustalenia zakresu przedmiotowego tego przepisu posłużyć należało się w pierwszej kolejności wykładnią językową (gramatyczną) tego przepisu. Ma ona pierwszeństwo przy odkodowywaniu wszystkich norm prawa podatkowego, co wielokrotnie podkreślał Naczelny Sąd Administracyjny orzekający w składach powiększonych (patrz uchwała z 29 listopada 1999r. sygn. akt FPK 3/99 opubl. ONSA 2000 nr 2, poz. 59). Przyimek "od" łączący się z rzeczownikiem lub liczebnikiem w zwrocie "od – do" tworzy wyrażenie oznaczające granice zasięgu, skalę rozpiętości czegoś – w tym wypadku granice objęcia podatkiem od środków transportowych, samochodów ciężarowych w zależności od dopuszczalnej masy całkowitej. W poprawnej polszczyźnie zwrot "od pewnej wielkości" obejmuje również samą wielkość, podobnie jak zwrot "od pierwszego do ostatniego" oznacza objęcie całej grupy możliwych desygnatorów, czy też mając do czynienia z pięcioma rzeczami "z" mówiąc "od pierwszego do piątego" "z" obejmujemy cała grupę, a nie przedmioty "z" oznaczone liczebnikami 2, 3 i 4 jak wynikałoby z wywodu zawartego w skardze.

Powyższa wykładnia art. 8 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych jest powszechnie przyjęta tak w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (patrz wyroki z dnia 17 listopada 2003 w sprawach III SA 325/03 i III SA 797/03 i inne) jak również w urzędowych interpretacjach prawa dokonywanych przez Ministra Finansów w oparciu o art. 14 § 1 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa – patrz pismo z dnia 15 listopada 2002r. nr LK-2209/LP/02/PP opubl. w Biuletynie Skarbowym z 2002r. nr 6, poz. 19.

Powyższej interpretacji nie może zmienić pewien bałagan legislacyjny spowodowany używaniem w tym samym przepisie w pkt 2, 4, 6 zwrotu odmiennego, ale mającego w istocie tę samą treść "o dopuszczalnej masie całkowitej równej lub wyższej". Tego rodzaju redagowanie norm prawnych stało się najprawdopodobniej niewyartykułowaną w skardze, ale istotną przyczyną kwestionowania przez podatnika poprawnego stanowiska organów podatkowych.

Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).