Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 3085/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-09-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 32 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1332
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.
article: art. 72 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2013 poz 1235
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko - tekst jednolity.
article: art. 59 ust. 9
journal: Dz.U. 2006 nr 129 poz 902
law: Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 Prawo ochrony środowiska - tekst jedn.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz Sędziowie: sędzia NSA Roman Ciąglewicz (spr.) sędzia del. NSA Jerzy Stankowski po rozpoznaniu w dniu 2 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej [...] sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w Rz. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 kwietnia 2018 r., sygn. akt II SA/Kr 281/18 w sprawie ze skargi [...] sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w Rz. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia [...] grudnia 2017 r., znak [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oraz umorzenia postępowania – po wznowieniu postępowania oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Uzasadnienie.

Wyrokiem z dnia 27 kwietnia 2018 r., sygn. akt II SA/Kr 281/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę [...] sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w Rz., dalej także: "Spółka", na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia [...] grudnia 2017 r., znak [...], w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oraz umorzenia postępowania – po wznowieniu postępowania.

Wyrok zapadł w następującym stanie faktycznym.

Starosta Wadowicki, decyzją z dnia [...] października 2017 r., na podstawie art. 105 § 1 art. 147, art.150 § 1 i 151 § 1 pkt 2 w związku z art. 145 § 1 pkt K.p.a. oraz w związku z art. 28 ust. 1 i art. 37 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r . - Prawo budowlane (Dz. U. z 2017 r. poz. 1332 ze zm.), dalej także: "Prawo budowlane", w punkcie 1 uchylił decyzję Starosty Wadowickiego z dnia [...] października 2014 r. nr [...], znak: [...] A, zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą Spółce z o.o. Spółce k. [...] z/s Rz., oś. P. 91, pozwolenia na rozbiórkę wyciągu orczykowego na działkach nr: {...} - obręb Rz. i budowę nowego wyciągu krzesełkowego na działkach nr: {...} - obręb Rz.; w punkcie 2 umorzył postępowanie w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia Spółce z o.o. Spółce k. [...] z/s Rz., pozwolenia na rozbiórkę wyciągu orczykowego na działkach nr: {...}- obręb Rz. i budowę nowego wyciągu krzesełkowego na działkach nr: {...} - obręb Rz., wszczęte na wniosek z dnia 24 października 2014 r.

Odwołanie od powyższej decyzji wniosła [...] sp. z o.o. sp.k. w Rz., wskazując, że wyeliminowanie decyzji środowiskowej nie stanowi podstawy do uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę. Postępowanie powinno zostać zawieszone, ponieważ decyzja środowiskowa jest zagadnieniem wstępnym do wydania pozwolenia na budowę. Ponadto zarzuciła, że umorzenie postępowania nie stanowi rozstrzygnięcia co do istoty oraz, że niedostatecznie wyjaśniono stan faktyczny bez uwzględnienia słusznego interesu inwestora, a w decyzji nie zawarto wymaganego uzasadnienia faktyczno-prawnego.

Wojewoda Małopolski, decyzją z dnia [...] grudnia 2017 r., znak [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 145 § 1 pkt 8 i art. 151 § 1 pkt 2 K.p.a., utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu podał, decyzja wydana została po wznowieniu z urzędu postępowania, objętego postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2017 r. znak: [...]. Wznowienie postępowania było obligatoryjnym obowiązkiem organu, wynikającym z art. 145 § 1 pkt 8 K.p.a., ponieważ uchylona została przez Naczelny Sąd Administracyjny decyzja z dnia [...] sierpnia 2014 r. znak: [...], o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, w oparciu o którą wydane zostało pozwolenie na budowę nr [...] z dnia [...] października 2014 r. Zgodnie z art. 32 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, pozwolenie na budowę lub rozbiórkę obiektu budowlanego może być wydane po uprzednim przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000, jeżeli jest ona wymagana przepisami ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Skoro zatem w obiegu prawnym nie funkcjonuje już decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, w oparciu o którą wydano pozwolenie na budowę z dnia [...] października 2014 r., to nie może pozostać w obiegu prawnym także to pozwolenie na budowę. Słusznie zatem organ pierwszej instancji uznał, że potwierdziła się przesłanka z art. 145 § 1 pkt 8 K.p.a. i na mocy art. 151 § 1 pkt 2 K.p.a. uchylił decyzję dotychczasową o pozwoleniu na budowę. Po uchyleniu decyzji, do rozpoznania pozostał wniosek inwestora o pozwolenie na budowę. Przy orzekaniu należy brać pod uwagę aktualny stan faktyczno-prawny, a jest on taki, że inwestycja objęta decyzją o pozwolenie na budowę z dnia [...] października 2014 r., została już zakończona i oddana do użytkowania, co zostało potwierdzone przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Wadowicach. W tej sytuacji, bezprzedmiotowe w

rozumieniu art. 105 § 1 K.p.a., jest rozpatrywanie wniosku o pozwolenie na budowę, ponieważ może ono dotyczyć wyłącznie zamierzonych inwestycji, a nie już zrealizowanych.

Skargę na powyższą decyzję wniosła [...] Sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w Rz.. Spółka domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz o uchylenia utrzymanej nią w mocy decyzji organu pierwszej instancji oraz zasądzenia kosztów postępowania oraz kosztów zastępstwa procesowego. Zarzuciła naruszenie: art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., art. 145 § 1 pkt. 8 K.p.a., art. 97 § 1 pkt. 4 K.p.a., art. 51 ust. 1 pkt. 2 K.p.a. i art. 105 § 1 K.p.a., art. 7 i art. 8 K.p.a. oraz art. 107 § 3 K.p.a.

W odpowiedzi na skargę, Wojewoda Małopolski wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie.

Powołanym na wstępie wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę.

Sąd stwierdził, że organy obu instancji prawidłowo uznały, że skoro w obiegu prawnym nie funkcjonuje już decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, w oparciu o którą wydano decyzję z Starosty Wadowickiego z dnia [...] października 2014 r., to nie może pozostać w obiegu prawnym także decyzja z dnia [...] października 2014 r. Prawidłowo zatem organ pierwszej instancji uznał, że w sprawie potwierdziła się przesłanka z art. 145 § 1 pkt 8 K.p.a. i na mocy art. 151 § 1 pkt 2 K.p.a. uchylił decyzję Starosty Wadowickiego z dnia [...] października 2014 r. o pozwoleniu na rozbiórkę wyciągu orczykowego i budowę nowego wyciągu krzesełkowego. Po uchyleniu decyzji, do rozpoznania pozostał wniosek inwestora o pozwolenie na budowę, przy czym przy orzekaniu w tym zakresie organ był zobowiązany brać pod uwagę aktualny stan faktyczno-prawny, zgodnie z którym inwestycja objęta decyzją o pozwolenie na budowę z dnia [...] października 2014 r., została już zakończona i oddana do użytkowania. Powyższe zostało potwierdzone przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Wadowicach. W tej sytuacji, bezprzedmiotowe było prowadzenie postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia skarżącej spółce na rozbiórkę wyciągu orczykowego na ww. działkach i budowę nowego wyciągu krzesełkowego w m. Rz..

Sąd stwierdził zatem, iż w sprawie prawidłowo wszczęto z urzędu i przeprowadzono postępowanie wznowieniowe. Prawidłowo też po stwierdzeniu wystąpienia przesłanki wznowieniowej z art. 145 § 1 pkt 8 K.p.a. przystąpiono do rozpatrzenia istoty sprawy (stosownie do art. 149 § 2 K.p.a.), mając na uwadze, iż po wznowieniu postępowania rozpoznanie sprawy winno zawierać się w granicach zakreślonych stwierdzoną podstawą wznowienia. Uwzględniono również przepisy art. 151 K.p.a. regulujące możliwe w postępowaniu wznowieniowym rozstrzygnięcia. Prawidłowo także przyjęto, że nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy (czyli decyzję merytoryczną) organ wydaje po ustaleniu przyczyny wznowienia i po uchyleniu decyzji dotychczasowej (na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 K.p.a.). Uchylenie decyzji ostatecznej (wobec stwierdzenia wystąpienia ww. przesłanki wznowienia oznaczało powrót sprawy do wniosku inwestora o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na realizacje ww. inwestycji. Co istotne, w dacie rozstrzygania w niniejszej sprawie przez organy, inwestycja - przedmiotowy wyciąg krzesełkowy był już zrealizowany i oddany do użytku - prawidłowo zatem w oparciu o przepis art. 105 K.p.a. w zw. z art. 28 ust. 1 i 32 ust. 1 pkt. 1 Prawa budowlanego postępowanie w tym zakresie umorzono.

Odnosząc się do zarzutu skargi Sąd wskazał, że nie występowało zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., które obligowałoby organy orzekające do zawieszenia z urzędu tego postępowania. Nie można więc podzielić zarzutu, że w sprawie doszło do naruszenia art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., przez jego niezastosowanie. Nie podlegają też uwzględnieniu pozostałe zarzuty skargi ze względu na okoliczności przedstawione w uzasadnieniu. W ocenie Sądu organy obu instancji wnikliwie uzasadniły swoje decyzje stosownie do treści art. 107 § 1 K.p.a.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła [...] sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w Rz. Wyrok zaskarżyła w całości i zarzuciła naruszenie przepisów prawa procesowego, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, a to:

1. art. 151 P.p.s.a w zw. z art. 145 1 pkt 8 K.p.a. poprzez uznanie, iż wznowienie postępowania zakończonego decyzją Starosty Wadowickiego z dnia [...] października 2014 r. nr [...] z powodu wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji Burmistrza Andrychowa z dnia [...] sierpnia 2014 r. ustalającej środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na rozbiórce wyciągu orczykowego i budowie nowego wyciągu krzesełkowego na zboczu P. w miejscowości Rz., Gmina Andrychów, Powiat Wadowice było prawidłowe;

2. art. 151 P.p.s.a. w zw. z art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. poprzez uznanie, iż nie było podstaw do zawieszenia postępowania z urzędu do czasu ostatecznego zakończenia postępowania w sprawie środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia polegającego na rozbiórce wyciągu orczykowego i budowie nowego wyciągu krzesełkowego na zboczu P. w miejscowości Rz., Gmina Andrychów, Powiat Wadowice.

3. art. 151 P.p.s.a w zw. z art. 151 ust. 1 pkt 2 K.p.a. i art. 105 § 1 K.p.a. poprzez uznanie, iż organ administracji prawidłowo orzekł co do istoty sprawy poprzez umorzenie postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia spółce z o.o. spółce k. [...] z/s Rz. os. P. 91 pozwolenia na rozbiórkę wyciągu orczykowego na działkach nr {..} obręb Rz. i budowę nowego wyciągu krzesełkowego na działkach nr {...} obręb Rz., wszczętego na wniosek z dnia 24 października 2014 r.

4. art. 151 P.p.s.a. w zw. z art. 7 i art. 8 K.p.a. poprzez niedostateczne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy oraz załatwienia sprawy bez uwzględnienia słusznego interesu inwestora i prowadzenie postępowania w sposób podważający zaufanie jego uczestników do władzy publicznej oraz art. 107 § 3 K.p.a. poprzez brak wyczerpującego uzasadnienia decyzji, tak w warstwie ustaleń faktycznych, jak i wyjaśnienia podstawy prawnej decyzji.

W oparciu o powyższe zarzuty kasacyjne skarżąca kasacyjnie wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie, o rozpatrzenie sprawy na rozprawie oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 10 czerwca 2021 r., na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem, i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 374 ze zm.), skierowano sprawę na posiedzenie niejawne albowiem z uwagi na istniejącą sytuację epidemiczną przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można jej przeprowadzić na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Jednocześnie poinformowano strony o możliwości przedstawienia na piśmie stanowiska w sprawie w terminie 7 dni.

W piśmie procesowym z dnia 25 czerwca 2021 r. pełnomocnik wnoszącej kasację podtrzymał wszystkie wnioski i twierdzenia skargi kasacyjnej z dnia 25 czerwca 2018 r.

W ocenie składu orzekającego, zachodziły przesłanki z art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych.

Odnotować należy, że po ogłoszeniu stanu epidemii stronom umożliwiono przedstawienie na piśmie stanowiska w sprawie, w granicach zarzutów skargi kasacyjnej. Jest oczywiste, że niezależnie od tego strony mają prawo do przedstawiania swojego stanowiska, w granicach skargi kasacyjnej, aż do zakończenia postępowania.

Nie można zatem powiedzieć, że na skutek nieprzeprowadzenia rozprawy strony zostały pozbawione możliwości przedstawienia swego stanowiska w sprawie.

Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.

W myśl art. 183 § 1 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak pod rozwagę nieważność postępowania. Nie zachodzą okoliczności skutkujące nieważność postępowania, określone w art. 183 § 2 pkt 1 – 6 P.p.s.a., należy zatem ograniczyć się do zagadnień wynikających z zarzutów wyartykułowanych w podstawach skargi kasacyjnej.

Bezpodstawny jest zarzut naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, tj. art. 151 P.p.s.a. w związku z art. 145 § 1 pkt 8 K.p.a. poprzez uznanie, że wznowienie postępowania z powodu wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, było prawidłowe.

Sąd pierwszej instancji prawidłowo przyjął, że w sprawie zachodziła przesłanka z art. 145 § 1 pkt 8 K.p.a. Wskazał na zależność decyzji o pozwoleniu na budowę od decyzji o środowiskowych uwarunkowań, wynikającą z norm art. 32 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (w dacie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę: Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 ze zm. – w dacie wydania zaskarżonej decyzji: Dz. U. z 2017 r. poz. 1332 ze zm.), dalej: "Prawo budowlane", a także art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (w dacie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę: Dz. U. z 2013 r. poz. 1235 ze zm. – w dacie wydania zaskarżonej decyzji: Dz. U. z 2017 r. poz. 1405 ze zm.), dalej: "ustawa o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko".

Zależność ta polega na tym, że wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, w odniesieniu do inwestycji wymagającej przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, nie jest możliwe bez wydania wymaganej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

Zachowuje aktualność pogląd, wyrażony w tym względzie na tle art. 59 ust. 9 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2006 r. Nr 129, poz. 902 ze zm.), według którego, decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach ma charakter "rozstrzygnięcia wstępnego" względem przyszłego zezwolenia na realizację konkretnego przedsięwzięcia inwestycyjnego i pełni wobec niego funkcję prejudycjalną (patrz: wyrok NSA z dnia 16 września 2008 r., sygn. akt II OSK 821/08, ONSA i wsa 2009/6/116).

Nie doszło także do naruszenia art. 151 P.p.s.a. w związku z art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. Przesłanka z art. 145 § 1 pkt 8 K.p.a. zachodzi w razie wyeliminowania decyzji z obrotu prawnego. W przypadku uchylenia decyzji wyrokiem sądu administracyjnego przesłanka z art. 145 § 1 pkt 8 K.p.a. zachodzi po uprawomocnieniu się tego wyroku (patrz: wyrok WSA w Gdańsku z dnia 29 grudnia 2016 r., sygn. akt II SA/Gd 105/16; Małgorzata Jaśkowska [w:] M. Jaśkowska, M. Wilbrandt-Gotowicz, A. Wróbel "Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania administracyjnego", LEX/el 2021, art. 145. III. Przesłanki wznowienia postępowania. Zmiana wcześniejszej decyzji lub orzeczenia sądu jako przesłanka wznowienia. Pkt 3).

Skoro wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lutego 2017 r., sygn. akt II OSK 1472/15, uchylono wyrok WSA w Krakowie z dnia 10 lutego 2015 r., sygn. akt II SA/Kr 1796/14, decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2014 r. i decyzję Burmistrza Andrychowa z dnia [...] sierpnia 2014 r. ustalającą środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na rozbiórce wyciągu orczykowego i budowie nowego wyciągu krzesełkowego na zboczu P. w miejscowości Rz., to doszło do prawomocnego wyeliminowania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach z obrotu prawnego. Jest oczywiste, że wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego jest prawomocny. Rozpatrzenie wniosku o wznowienie i wydanie decyzji w tym przedmiocie nie było zatem zależne od uprzedniego rozstrzygnięcia sprawy o ustalenie środowiskowych uwarunkowań. Ponowne postępowanie o ustalenie środowiskowych uwarunkowań nie zmieniłoby zdarzenia prawnego w postaci wyeliminowania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach z 2014 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny nie naruszył art. 151 P.p.s.a. w związku z art. 151 § 1 pkt 2 K.p.a. w związku z art. 105 § 1 K.p.a.

Jak trafnie przyjął Sąd pierwszej instancji, uchylenie decyzji dotychczasowej wobec stwierdzenia przesłanki wznowienia oznaczało powrót sprawy do sytuacji procesowej, w której organ, z uwagi na złożenie wniosku, miał obowiązek załatwić wniosek inwestora o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę. Wykładając treść art. 151 § 1 pkt 2 K.p.a. z uwzględnieniem art. 105 § 1 K.p.a., nie można wykluczyć braku możliwości wydania decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy. Również w postępowaniu o wznowienie postępowania zakończonego decyzja ostateczną, po ustaleniu zaistnienia przesłanki wznowienia i uchyleniu decyzji dotychczasowej, zastosowanie znajduje także art. 105 § 1 K.p.a. (por. Małgorzata Jaśkowska, op. cit., art. 151. Pkt 6).

Warto zauważyć, że mimo braku wyraźnego unormowania szczególnego zawartego w przepisach o wznowieniu postępowania administracyjnego, nie jest kwestionowany pogląd o możliwości umorzenia, na podstawie art. 105 § 1 K.p.a., wadliwie wszczętego postępowania wznowieniowego (patrz: Barbara Adamiak [w:] B. Adamiak, J. Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz", C.H. Beck 2017 s. 805).

W stanie prawnym obowiązującym w niniejszej sprawie brak możliwości wydania decyzji o pozwoleniu na budowę oraz konieczność umorzenia postępowania w sprawie z wniosku o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę wynikał także z treści art. 32 ust. 4a Prawa budowlanego. W myśl tego przepisu, nie wydaje się pozwolenia na budowę w przypadku rozpoczęcia robót budowlanych z naruszeniem przepisu art. 28 ust. 1.

Należy podzielić pogląd wyrażany w orzecznictwie i piśmiennictwie, według którego, umorzenie postępowania w sprawie pozwolenia na budowę jako bezprzedmiotowego w rozumieniu art. 105 § 1 K.p.a., wynika z użycia w art. 32 ust. 4a sformułowania "nie wydaje się pozwolenia na budowę", nie zaś użytego w art. 35 ust. 3 i 5 sformułowania "wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Nadto, regulacja ta została zamieszczona w art. 32, a nie w art. 35 Prawa budowlanego, w którym wskazane zostały przesłanki odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę (patrz: Anna Ostrowska [w:] "Prawo budowlane. Komentarz", pod red. A. Glinieckiego, WK 2016, pkt 21 do art. 32 oraz powołane tam: wyrok NSA z dnia 31 stycznia 2006 r., sygn. akt II OSK 244/05; J. Dessoulavy-Śliwiński [w:] "Prawo budowlane. Komentarz", pod red. Z. Niewiadomskiego, s. 419).

Jak wskazała Anna Ostrowska, w cytowanym Komentarzu, pogląd, że przystąpienie do robót budowlanych przed uzyskaniem decyzji o pozwoleniu na budowę prowadzi do umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie pozwolenia na budowę jako bezprzedmiotowego na podstawie art. 105 § 1 K.p.a., wyrażany był także przed dodaniem ust. 4a do art. 35 Prawa budowlanego (zob. m.in. wyrok SN z dnia 12 marca 1993 r., sygn. akt III ARN 2/93).

Skoro zatem będące przedmiotem wniosku roboty budowlane polegające na rozbiórce wyciągu orczykowego na wskazanych we wniosku działkach i budowie nowego wyciągu krzesełkowego zostały wykonane, organy zasadnie umorzyły postępowanie administracyjne w tym zakresie.

Bezpodstawny jest zarzut naruszenia art. 151 P.p.s.a. w związku z art. 7 i 8 K.p.a. W świetle wymagań wynikających z przesłanek prawa materialnego, stan faktyczny został ustalony prawidłowo na podstawie wyczerpująco zebranego i ocenionego materiału dowodowego. Zarzut naruszenia w postaci nieuwzględnienia interesu strony ma charakter ogólnikowy. Jest niewątpliwe, że granice tego interesu wyznacza obowiązek rozstrzygnięcia sprawy w zgodzie z normami prawa. Nadto, wbrew zarzutowi i uzasadnieniu skargi kasacyjnej, zaskarżona decyzja spełnia wymogi art. 107 § 3 K.p.a. Pamiętać trzeba, że treść uzasadnienia decyzji organu odwoławczego nie może być oceniana w oderwaniu od treści decyzji organu pierwszej instancji. W niniejszej sprawie nie ma wątpliwości co do treści tak odczytywanej decyzji organu odwoławczego, w zakresie stanu faktycznego oraz podstawy prawnej rozstrzygnięcia, a także, wynikającego z tych elementów decyzji, odniesienia się do twierdzeń i zarzutów skarżącej.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną.