Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 905/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-12-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Rady Ministrów
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 i 239
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 października 2010 r., sygn. akt VII SAB/Wa 15/10 odrzucające zażalenie w sprawie ze skargi A. D. na bezczynność Prezesa Rady Ministrów postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w dniu 6 października 2010 r. odrzucił zażalenie A. D. z dnia [...] sierpnia 2010 r. W uzasadnieniu swego postanowienia Sąd wskazał, że na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 sierpnia 2010 r. wezwano A. D. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 złotych od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 lipca 2010 r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wskazane wezwanie zostało doręczone A. D. w dniu [...] sierpnia 2010 r. Skarżący nie uzupełnił wspomnianych braków fiskalnych w terminie, zatem wniesione przez niego zażalenie należało odrzucić.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł A. D., żądając jego unieważnienia i uchylenia. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie art. 239 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej: p.p.s.a.).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt. 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz. U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193) wpis od zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego wynosi 100 zł.

Z kolei według art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W świetle art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Nie ulega wątpliwości, że A. D. nie uiścił, w wyznaczonym przez Przewodniczącego terminie, wpisu od złożonego środka zaskarżenia. Trafnie zatem Sąd I instancji odrzucił wniesione przez niego zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 lipca 2010 r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia.

Nie może zasługiwać na uwzględnienie jedyny podnoszony przez skarżącego zarzut, iż nie był on zobligowany z uwagi na treść art. 239 p.p.s.a. do uiszczenia opłaty od zaskarżonego postanowienia. Przepis ten odnosi się do kwestii zwolnienia określonych w nim podmiotów od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Nadmienić wypada, że tego rodzaju zarzut – abstrahując, że w niniejszej sprawie był bezzasadny - powinien zostać zgłoszony na etapie przesłania skarżącemu odpisu zarządzenia o ustaleniu wysokości należnej od wniesionego zażalenia opłaty i wezwania go do jej uiszczenia. Tymczasem w przedmiotowym postępowaniu incydentalnym, Naczelny Sąd Administracyjny wyłącznie badał, czy zgodnie z twierdzeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, strona nie zadośćuczyniła obowiązkowi nałożonemu na nią przez Przewodniczącego zarządzeniem z dnia 24 sierpnia 2010 r., czego konsekwencją było odrzucenie przez Sąd nienależycie opłaconego zażalenia.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.