Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 53/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2023-02-28 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6157 Opłaty związane ze wzrostem wartości nieruchomości
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 28 lutego 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2023 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania w sprawie ze skargi E. S. i M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2022 roku Nr [...] w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Skarżący E. S. i M. S., reprezentowani przez zawodowego pełnomocnika, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia

[...] listopada 2022 r. w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. Organ II instancji utrzymał w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy K. z dnia [...] kwietnia 2022 r. ustalającą opłatę w wysokości [...] zł.

W skardze zawarto również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że jej wykonanie rodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków prawnych. Skarżący argumentowali, że wobec nich ustalono odrębną decyzją drugą opłatę planistyczną w wysokości [...] zł

i łącznie wynoszą one [...] zł. Skarżący podali, że nie są w stanie uiścić ustalonej wobec nich opłaty planistycznej bez wyrządzenia znacznej szkody

i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący poinformowali, że są rolnikami, a obecnie sytuacja w rolnictwie jest kryzysowa, co ich również dotyka.

Z uwagi na to nie mają oni obecnie zasobów finansowych, które mogłyby zostać przeznaczone na poczet należności publicznoprawnych bez niepowetowanej dla nich szkody.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Wniosek skarżących nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259; dalej: "p.p.s.a.") wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżących wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, spoczywa na wnioskodawcy i sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego postanowienia faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków (zob. postanowienia NSA z dnia 7 lutego 2014 r., I OZ 66/14, dostępne http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej "CBOSA").

Ocena, czy grożąca szkoda jest znaczna, możliwe jest wyłącznie na podstawie analizy okoliczności konkretnej sprawy i można o niej mówić wówczas, gdy rozmiary szkody wywołane wykonaniem zaskarżonego aktu są większe niż zwykle wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju. Trudne do odwrócenia skutki to takie skutki wykonania zaskarżonej decyzji, które wprawdzie można odwrócić, ale przy podjęciu nadmiernego w danych warunkach wysiłku. Przyjmuje się, że niebezpieczeństwo to grozi szkodą, której nie wynagrodzi ani późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie do stanu pierwotnego. Taką sytuacją okaże się w szczególności utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych cech nie może być zastąpiony innym przedmiotem. Dlatego zawarta we wniosku argumentacja winna być poparta faktami i ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu (zob. postanowienie NSA z dnia 26 lutego 2014 r., II OZ 186/14, dostępne CBOSA). Ogólnikowe twierdzenia, pozbawione szerszego indywidualnego uzasadnienia, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu.

Strona skarżąca musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne, co potwierdza liczne orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego (np. w sprawach o sygn. akt II OZ 550/07, II OZ 802/06, II OZ 788/06, II OZ 166/06, II OZ 113/06, II FZ585/06, II FZ 598/06, II FZ 666/06, FZ 250/04, dostępne CBOSA). Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest bowiem odstępstwem od zasady wykonalności ostatecznej decyzji administracyjnej, wyrażonej w art. 61 § 1 P.p.s.a., tak więc przepisu § 3 tego artykułu nie należy interpretować rozszerzająco. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinno, zatem odnosić się do okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do danego wnioskodawcy. To w interesie skarżących leży takie sformułowanie wniosku, by był on precyzyjny i dotyczył konkretnych zagrożeń. Również w ich interesie leży poparcie tychże twierdzeń stosownymi dokumentami. Sąd musi mieć wiedzę o okolicznościach uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu oraz mieć możliwość zweryfikowania tejże wiedzy. Uprawdopodobnienie okoliczności nie oznacza ogólnego stwierdzenia przez podmiot na nią się powołujący, że okoliczność ta istnieje (por. postanowienie NSA z dnia 8 maja 2015 r., II OZ 398/15, dostępne CBOSA).

Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku. W żaden sposób nie odniesiono kwoty ustalonej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości ([...] zł) do aktualnej sytuacji finansowej i majątkowej skarżących. Wobec nieprzedłożenia żadnych konkretnych informacji i dokumentów na temat sytuacji finansowej E. S. i M. S. niemożliwa była weryfikacja twierdzenia, że wykonanie zaskarżonej decyzji wyrządzi skarżącym znaczną szkodę lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. W sytuacji, gdy strona nie wykazuje we wniosku okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, nie można przenosić ciężaru poszukiwania tych okoliczności na sąd administracyjny (por. postanowienia NSA z dnia 20 kwietnia 2011 r. sygn. akt II FSK 708/11 i 19 stycznia 2016 r. sygn. akt: I FZ 593/15, dostępne CBOSA).

Mając powyższe na uwadze Sąd nie znalazł usprawiedliwionych podstaw do uwzględnienia złożonego w niniejszej sprawie przez skarżących wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Sąd uwzględnił również, że podnoszoną przez skarżących okoliczność zobowiązania ich do zapłaty kwoty [...]zł tytułem jednorazowej opłaty w sprawie niniejszej oraz do uiszczenia opłaty planistycznej w kwocie [...]zł w związku z decyzją Burmistrza Miasta i Gminy K. z dnia [...] kwietnia 2022 r., sygn. [...] Wskazać jednak należy, że chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowania świadczenia. W orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że wykonanie decyzji dotyczącej należności pieniężnej (tak jak w niniejszej sprawie) nie w każdym przypadku musi łączyć się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, gdyż w razie uwzględnienia przez Sąd skargi i uchylenia decyzji skarżący mogą otrzymać zwrot uiszczonej kwoty (post. NSA z 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04, dostępne Lex Polonica).

Ponadto z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżący ze sprzedaży 4 działek uzyskali kwotę [...]zł (vide: akt notarialny z dnia 25 lutego 2021 r. akta adm.). Przy czym kwota [...]zł została im zapłacona, co skarżący potwierdzili w akcie notarialnym, a kwota [...]zł, w tym [...] zł tytułem ceny za działkę [...], miała im zostać przelana do dnia 30 grudnia 2022 r. W tym kontekście podkreślenia wymaga, że w myśl art. 36 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wysokość opłaty nie może być wyższa niż 30% samego tylko wzrostu wartości nieruchomości. Stąd suma uzyskana przez skarżących z tytułu sprzedaży działek znacznie przewyższa wysokość opłaty planistycznej ustalonej zaskarżoną decyzją. Skarżący nie wykazali przy tym i z akt sprawy również nie wynika, by nie dysponowali już środkami uzyskanymi ze zbycia tej nieruchomości. Wobec powyższego należało uznać, że skarżący nie wykazali, iż uiszczenie przedmiotowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości stanowi dla nich niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Należy dodać, że na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd nie bada trafności zarzutów zgłoszonych w skardze odnośnie niezgodności zaskarżonego aktu z prawem, a jedynie dokonuje oceny wystąpienia ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie jego wykonania. Ustosunkowanie się do zarzutów skargi nastąpi na etapie postępowania rozpoznawczego, co oznacza, że rozpoznanie ich na etapie analizy przedmiotowego wniosku jest niedopuszczalne, a twierdzenie skarżących, że w sprawie zaistniały uchybienia w zakresie prawidłowego ustalenia wartości opłaty planistycznej są przedwczesne (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2014 r., sygn. akt II OZ 661/14, LEX nr 1479276).

Z uwagi na powyższe, Sąd uznał wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jako nieuzasadniony, co musiało skutkować jego oddaleniem. W tym stanie, Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.

Stosownie do art. 61 § 5 p.p.s.a. Sąd wydał postanowienie na posiedzeniu niejawnym.