Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 642/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-06-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 par. 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 25 czerwca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirella Ławniczak po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2014 roku wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji na posiedzeniu niejawnym J. G.-Ch. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] marca 2014 roku Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego; postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji.


UZASADNIENIE

Skarżąca w treści skargi zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] marca 2014 roku w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego. Wartość przedmiotu zaskarżenia została określona na kwotę 32.294 zł.

W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca wskazała, że konsekwencje egzekucji spornej kwoty mogą być trudne do odwrócenia. Egzekucja został wszczęta i dokonano zajęcia rachunku bankowego. Obawa wyrządzenia szkody jest zatem realna, a nie tylko teoretyczna. W związku z zajęciem rachunku bankowego znacznie utrudniona będzie zapłata chociażby składek ZUS za pracowników.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm.) Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę, że wykonanie skarżonego aktu niesie ze sobą prawdopodobieństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie chodzi przy tym o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu.

Na mocy zaskarżonej decyzji Skarżąca zobowiązana jest do wykonania świadczenia pieniężnego, zapłaty podatku w wysokości 32.294 zł.

Wykonanie obowiązku o charakterze pieniężnym z punktu widzenia następstw prawnych, co do zasady, nie wywołuje niebezpieczeństw określonych w treści przesłanek dla orzeczenia wstrzymania zaskarżonego aktu. Podatnik posiada bowiem roszczenie o zwrot bezpodstawnie uiszczonych należności wraz z odsetkami; restytucja całkowita jest zasadą.

Zatem tylko obowiązek zapłaty podatku, nawet w znacznej wysokości, nie świadczy o zaistnieniu prawdopodobieństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

O realności wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie świadczy wszczęcie postępowania egzekucyjnego.

Z faktu prowadzenia egzekucji wynika jedynie to, że podatnik nie wykonał obowiązku dobrowolnie. Zwyczajne niedogodności wywołane stosowaniem środków egzekucyjnych nie wykraczają poza normalne następstwa wykonania obowiązku zapłaty podatku. Prowadzenie postępowania egzekucyjnego nie świadczy o realizacji przesłanki wstrzymania wykonania aktu na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.

W uzasadnieniu wniosku Skarżąca przywołuje także fragmenty uzasadnień orzeczeń sądów administracyjnych opisujące możliwe faktyczne następstwa przymusowego wykonania świadczenia pieniężnego, które usprawiedliwiają wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Jednak opis tych następstw nie został odniesiony do sytuacji faktycznej Skarżącej.

Nieznane pozostają, rozmiar działalności gospodarczej Skarżącej, wysokości osiąganych przychodów, czy wysokość kosztów ponoszonych w ramach w prowadzonej działalności gospodarczej. Skarżąca nie określiła wysokości faktycznych przepływów finansowych realizowanych w prowadzonej działalności gospodarczej. Skarżąca nie określiła własnych możliwości płatniczych.

W konsekwencji na podstawie uzasadnienia wniosku nie sposób sformułować twierdzenia, że obowiązek zapłaty przez Skarżącą podatku akcyzowego w wysokości 32.294 zł stwarza realne prawdopodobieństwo wystąpienia następstw faktycznych wykonania świadczenia pieniężnego w postaci zachwiania stabilności finansowej o znamionach znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 §3 i §5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.