Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 1024/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2009-12-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez ustanowienie adwokata
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2 i art. 245 § 3 i art. 262 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 8 grudnia 2009 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi - Wydział II - Leszek Foryś po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A.G. o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego postanawia przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego poprzez ustanowienie adwokata. LF


UZASADNIENIE

II SA/Łd 1024/09

Uzasadnienie

A.G. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o ustanowienie jej adwokata, w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie odmowy prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego.

Jak wynika ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach A.G. prowadzi gospodarstwo domowe wraz z 14-letnią córką J.G. Jedynym dochodem skarżącej jest wynagrodzenie za pracę (na podstawie umowy na czas określony do dnia 31 grudnia 2009 r.) w wysokości 1250 zł netto, a jedynym majątkiem 45-metrowe mieszkanie spółdzielcze własnościowe. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że po opłaceniu stałych świadczeń nie wystarcza jej środków na jedzenie oraz na pokrycie najważniejszych potrzeb, jak ubranie, książki do szkoły, leki, itp. Skarżąca oświadczyła również, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem i radcą prawnym.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Problematyka zwolnienia od kosztów sądowych uregulowana jest w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), dalej p.p.s.a. W art. 239 tego aktu określony został krąg podmiotów podlegających zwolnieniu od kosztów sądowych z mocy ustawy. Zgodnie z pkt 1 lit. a) powołanego przepisu, strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.

Przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu jest odmowa przyznania świadczeń alimentacyjnych. Stąd też spełnione zostały warunki przewidziane w art. 239 pkt 1 lit. a) wskazywanej ustawy, a skarżąca z mocy ustawy korzysta ze zwolnienia od konieczności poniesienia kosztów sądowych. Z kolei w myśl art. 262 p.p.s.a. przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego za zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.

Stosownie do przepisów art. 243 § 1 i art. 246 § 1 ww. ustawy osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Zgodnie zaś z art. 245 § 3 prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje m.in. tylko ustanowienie adwokata.

Mając na uwadze sytuację rodzinną oraz materialną, przedstawioną przez skarżącą, za uzasadnione należy uznać przyznanie wnioskodawczyni prawa pomocy w części poprzez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata. Strona w sposób dostateczny wykazała, iż zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2, o czym świadczy przede wszystkim sytuacja osobista i materialna, którą kształtuje w znacznej mierze wysokość osiąganych dochodów.

Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 245 § 3 i art. 262 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.

LF