Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 492/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-06-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Skarżony organ: Minister Środowiska
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Krystyna Napiórkowska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Protokolant Andrzej Malinowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi Wójta Gminy P. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Ministra Środowiska na rzecz Gminy P. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

IV SA/Wa 492/06

UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r. Minister Środowiska na podstawie art. 138 § 1 kpa wskutek rozpatrzenia zażalenia Wójta Gminy P. utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] maja 2005 r. nr [...] negatywnie opiniujące w zakresie ochrony środowiska projekt miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, obejmującego część wsi B., obręb P.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy podał, iż negatywną opinię do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części wsi B., obejmującego działki o nr ewidencyjnych: [...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...]; [...];[...] i [...] o powierzchni 6,6195 ha, w tym 4,4454 ha lasu, Wojewoda [...] argumentował tym, że jest to teren o wysokich walorach przyrodniczych, położonych granicach Obszaru Chronionego Krajobrazu [...]. Istniejący las o powierzchni 4,4454 ha ze względu na położenie w bezpośredniej zlewni jeziora T. spełnia funkcje wodochronne. Stąd projektowana zabudowa mieszkaniowa i letniskowa bez kanalizacji sanitarnej może doprowadzić do zanieczyszczenia wód tego jeziora. Minister wskazał, iż z ustaleń załączonego projektu planu wynika, że powierzchnia zieleni czynnej powinna stanowić co najmniej 50 % powierzchni działek, co pozwala na zabudowę, a tym samym na wyłączenie gruntu leśnego z produkcji, pozostałej powierzchni leśnej. W praktyce oznacza to trwałe wylesienie co najmniej 50 % powierzchni leśnej, nie wliczając w to powierzchni dróg dojazdowych,

a w konsekwencji likwidacje lasu.

W skardze na powyższą decyzję Wójt Gminy P. wniósł o jej uchylenie oraz poprzedzające ją postanowienia Wojewody [...] w [...] w przedmiocie negatywnej opinii w zakresie ochrony środowiska.

W uzasadnieniu skargi podniósł, iż według obecnie obowiązującego studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy P. przedmiotowy teren przewidziano na cele turystyczne.

W projekcie planu nie przewiduje się budowli i obiektów naruszających walory krajobrazu, a zgoda na przeznaczenie terenu na cele nieleśne nie jest zgodą na wycięcie 5,3291 ha lasu. Ponadto podniósł, iż w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska (szczególnie w art. 71 ust. 1) nie stwierdza się, że budownictwo letniskowe należy do obiektów zaliczanych do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko.

Skarżący podkreślił, że las znajdujący się na przedmiotowym terenie nie posiada statusu lasu ochronnego.

W odpowiedzi na skargę Minister Środowiska wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe swoje stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z innych przyczyn, niż w niej podniesione. Zarzuty bowiem zawarte w skardze nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.

Sąd natomiast stosownie do art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami

i wnioskami skargi. Podstawą uchylenia kontrolowanej decyzji było stwierdzenie przez Sąd naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

Przede wszystkim należy zauważyć, iż wydając zaskarżoną decyzję Minister Środowiska powołał w jej sentencji postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] maja 2005 r. znak [...].

Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, wskazane przez organ odwoławczy postanowienie dotyczy uzgodnień w zakresie ochrony przyrody.

Natomiast postanowienie organu pierwszej instancji, które wydane zostało

w tym samym dniu tj. [...] maja 2005 r. w zakresie ochrony środowiska oznaczone jest nr [...].

Z uwagi na fakt, iż treść uzasadnienia orzeczenia organu odwoławczego, nie pozwala na ustalenie, które z wyżej określonych postanowień pierwszoinstancyjnych było przedmiotem rozpoznania przez organ odwoławczy, Sąd nie mógł dokonać

w ogóle rozpoznania sprawy. Te poważne uchybienie naruszają także art. 8, 12 § 1

i wymogi formalne art. 107 § 1 kpa. Organ odwoławczy musi więc wyjaśnić

i uporządkować formalnie całą sytuację,

Zasadnym jest w tym miejscu zaznaczyć, iż zgodnie z art. 138 w związku

z art. 144 kpa i art. 106 rozstrzygnięcia organu odwoławczego w sprawie uzgodnienia projektu planu winno mieć formę postanowienia.

Z przytoczonych wyżej przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c upsa orzekł jak w sentencji.

D.S.