Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 10/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2021-04-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6099 Inne o symbolu podstawowym 609
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c, art. 200, art. 205 § 1 i art. 210 § 2, art. 119 pkt 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 398 ust. 4
journal: Dz.U. 2020 poz 310
law: Ustawa z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak Sędziowie: Sędzia WSA Paweł Mierzejewski (spr.) Sędzia WSA Jolanta Sudoł po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 22 kwietnia 2021 r. sprawy ze skargi Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad w [...] na postanowienie Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia 9 listopada 2020 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu podania 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Dyrektora Zarządu Zlewni w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia 24 sierpnia 2020 r. nr [...]; 2. zasądza od Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie na rzecz Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad w [...] 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad w [...] (dalej także jako "wnioskodawca", "strona" albo "skarżący") reprezentowany przez pełnomocnika wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia 9 listopada 2020 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu podania.

W sprawie zaistniały następujące okoliczności faktyczne i prawne:

Pismem z dnia 8 maja 2020 r. W. C., Zastępca Dyrektora Oddziału w [...] Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, reprezentujący Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad w [...] wystąpił do Dyrektora Zarządu Zlewni Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wód Polskich w [...] z wnioskiem o:

1) wygaszenie:

a) decyzji Starosty [...] znak [...] z dnia 12 lipca 2010 r.,

b) decyzji Starosty [...] znak [...] z dnia 6 grudnia 2012 r. w zakresie pkt 1.16 nadanego brzmieniem decyzją z dnia 21 grudnia 2017 r. znak [...] oraz

2) udzielenie pozwolenia wodnoprawnego na odprowadzanie wód opadowych i roztopowych z drogi krajowej nr [...] na odcinku km 22+100 do km 26+700 w m.[...] z wyłączeniem odcinka od km zmodernizowanego w ramach zadania "Budowa mostu przez rzekę [...] w [...] wraz z dojazdami w ciągu drogi krajowej nr [...] i [...]":

a) do wód:

- wylotem [...]- wylotem kanalizacji deszczowej 0400 do rzeki [...], zlokalizowanym na wysokości km [...]: 23+430 (prawa strona), rzędna wylotu 4,18m npm o współrzędnych PL-ETRF2000: Y= 6567056.6100 X= 5989900.6200 z powierzchni zlewni zredukowanej F=0,76ha, w ilości: Qmax =0,10 m3/s, Q roczne śr= 3853 m3/rok;

b) do urządzeń wodnych:

- wylotem [...] - wylotem kanału deszczowego [...] do rowu drogowego (poprzez przepust pod [...]), zlokalizowanym na wysokości km [...]: 22+237 (lewa strona), rzędna wylotu 5,0 m npm o współrzędnych ETRF2000: Y= 6567106.6508, X= 5991042.4233, z powierzchni zredukowanej F=0,08 ha, w ilości: Qmax =0,01 m3/s, Q roczne śr= 406 m3/rok;

- wylotem [...] - wylotem kanału deszczowego [...] do rowu drogowego (poprzez przepust pod [...]), zlokalizowanym na wysokości km [...]: 22+305 (lewa strona), rzędna wylotu 5,2 m npm o współrzędnych ETRF2000: Y= 6567085.5800, X= 5990986.2800, z powierzchni zredukowanej F=0,09 ha, w ilości: Qmax =0,01 m3/s, Q roczne śr= 456m3/rok;

- wylotem [...] - wylotem kanału deszczowego [...] do rowu drogowego (poprzez przepust pod [...]), zlokalizowanym na wysokości km [...]: 22+348 (lewa strona), rzędna wylotu 5,0 m npm o współrzędnych ETRF2000: Y= 6567078.1922, X= 5990947.5958, z powierzchni zredukowanej F=0,06 ha, w ilości: Qmax=0,01 m3/s, Q roczne śr= 304 m3/rok;

- wylotem [...] - wylotem kanału deszczowego [...] do rowu drogowego (poprzez przepust pod [...]), zlokalizowanym na wysokości km [...]: 22+404 (lewa strona), rzędna wylotu 5,0 m npm o współrzędnych ETRF2000: Y= 6567084.3063, X= 5990896.1987, z powierzchni zredukowanej F=0,09 ha, w ilości: Qmax =0,01 m3/s, Q roczne śr= 456 m3/rok;

- wylotem [...] - wylotem kanału deszczowego [...] do rowu drogowego (poprzez przepust pod [...]), zlokalizowanym na wysokości km [...]: 22+512 (lewa strona), rzędna wylotu 5,1 m npm o współrzędnych ETRF2000: Y= 6567130.5004, X= 5990799.6619, z powierzchni zredukowanej F=0,54 ha, w ilości: Qmax=0,07 m3/s, Q roczne śr= 2738 m3/rok;

- wylotem [...] - wylotem kanału deszczowego [...] na skarpę korpusu drogowego, zlokalizowanym na wysokości km [...]: 22+918 (strona lewa), rzędna wylotu 10,25 m npm o współrzędnych ETRF2000: Y= 6567042.5936, X= 5990416.4939, z powierzchni zredukowanej F=0,13 ha, w ilości: Qmax =0,02 m3/s, Q roczne śr= 659 m3/rok;

- wylotem [...] - wylotem kanału deszczowego [...] na skarpę korpusu drogowego, zlokalizowanym na wysokości km [...]: 23+017 (strona lewa), rzędna wylotu 9,15 m npm o współrzędnych ETRF2000: Y= 6566998.3728, X= 5990327.8869, z powierzchni zredukowanej F=0,25 ha, w ilości: Qmax =0,03 m3/s, Q roczne śr= 1268 m3/rok;

- wylotem [...] - wylotem kanału deszczowego [...] na skarpę korpusu drogowego, zlokalizowanym na wysokości km [...]: 23+242 (strona lewa), rzędna wylotu 8,85 m npm o współrzędnych ETRF2000: Y= 6566871.7200, X= 5990137.7800, z powierzchni zredukowanej F=0,17 ha, w ilości: Qmax =0,02 m3/s, Q roczne śr 862 m3/rok;

- wylotem [...] - wylotem kanału deszczowego [...] na skarpę korpusu drogowego, zlokalizowanym na wysokości km [...]: 26+622 (strona prawa), rzędna wylotu 9,15 m npm o współrzędnych ETRF2000: Y= 6566998.3728, X= 5990327.8869, z powierzchni zredukowanej F=0,25 ha, w ilości: Qmax =0,03 m3/s, Q roczne śr= 1268 m3/rok;

o następujących wskaźnikach zanieczyszczeń nie większych niż:

- stężenie zawiesin ogólnych < 100 mg/dm3

- stężenie węglowodorów ropopochodnych < 15 mg/dm3

Do wniosku załączony został operat wodnoprawny (2 egzemplarze), kopia pełnomocnictwa z dnia 2 marca 2020 r. oraz poświadczenie wniesienia opłaty za wydanie pozwolenia wodnoprawnego w wysokości 224,88 zł.

Pismem z dnia 10 czerwca 2020 r. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad skorygował pierwotny wniosek i wniósł o wydanie pozwolenia wodnoprawnego, w zakresie punktu I i II, tym samym nadając mu następujące brzmienie:

1) wygaszenie

a) decyzji Starosty [...] znak [...] z dnia 12 lipca 2010 r.;

b) decyzji Starosty [...] znak [...] z dnia 06 grudnia 2012 r. w zakresie pkt 1.11 nadanego brzmieniem decyzją z dnia 21 grudnia 2017 r. znak [...].

2) udzielenie pozwolenia wodnoprawnego na usługę wodną polegającą na odprowadzeniu wód opadowych i roztopowych drogi krajowej nr [...] na odcinku od km 22+100 do km 26+700 w m. [...] z wyłączeniem odcinka od km zmodernizowanego w ramach zadania: "Budowa mostu przez rzekę [...] w [...] wraz z dojazdami w ciągu drogi krajowej nr [...] i [...]".

Pismem z dnia 8 lipca 2020 r., znak [...] Dyrektor Zarządu Zlewni PGW Wody Polskie w [...] wezwał wnioskodawcę do usunięcia braków formalnych i fiskalnych ww. wniosku, m.in. poprzez wniesienie opłaty za udzielenie pozwolenia wodnoprawnego w wysokości 1.124,40 zł (to jest kwoty należnej w wysokości 1.349,28 zł pomniejszonej o dokonaną wpłatę 224,88 zł).

Zdaniem organu wzywającego, za wydanie pozwolenia wodnoprawnego opłata w 2020 r. wynosi 224,88 zł (zgodnie z art. 398 ust. 3 i 4 ustawy - Prawo wodne). Jeżeli w jednej decyzji wydane zostaną co najmniej dwa pozwolenia wodnoprawne, które nie są tożsame rodzajowo, opłatę mnoży się przez liczbę tych pozwoleń wodnoprawnych. Odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych do wód kilkoma wylotami lub do kilku urządzeń wodnych należy traktować jako oddzielne pozwolenia wodnoprawne dla każdego wylotu (każde odprowadzanie wymaga indywidualnego ustalenia warunków oraz określenia zasięgu oddziaływania). W przedmiotowej sprawie wody opadowe lub roztopowe będą odprowadzane 1 wylotem do rzeki [...] (1 opłata), 3 wylotami na skarpę drogi przy rzece [...] [...] - lewa strona (3 opłaty), 1 wylotem do rowu [...], prawa strona (1 opłata) i 5 wylotami do rowu [...], lewa strona (1 opłata).

Z uwagi na brak wniesienia przez wnioskodawcę wskazanej w ww. wezwaniu kwoty, Dyrektor Zarządu Zlewni PGW Wody Polskie w [...] skorzystał z dyspozycji art. 261 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm.; dalej powoływanej w skrócie jako "k.p.a.") i postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2020 r. (znak [...]), orzekł o zwrocie podania.

W wyniku rozpoznania zażalenia Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad w [...], postanowieniem z dnia 9 listopada 2020 r. ([...]), Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie utrzymał w mocy zakwestionowane postanowienie organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu postanowienia, powołując się m.in. na zapisy zawarte w przedłożonym operacie wodnoprawnym, stwierdzono, że organ pierwszej instancji zasadnie uznał, iż w przedmiotowej sprawie zaistniała sytuacja, w której w jednej decyzji ma zostać wydanych więcej niż jedno pozwolenie wodnoprawne i że pozwolenia te nie są tożsame rodzajowo. Stosownie zatem do przepisów art. 398 ust. 4 Prawa wodnego, opłatę należało pomnożyć przez liczbę tych pozwoleń wodnoprawnych. Organ pierwszej instancji wezwał wnioskodawcę do przedłożenia dowodu uiszczenia opłaty za 5 pozwoleń wodnoprawnych, to jest 1.124,40 zł, wyjaśniając za jaki wylot opłata się należy. Jednakże opłata nie została przez wnioskodawcę dokonana. Wobec powyższego organ pierwszej instancji mając podstawy do zastosowania przepisu art. 261 § 2 k.p.a., uznał za zasadne dokonanie zwrotu podania.

Odnosząc się do zarzutów zażalenia organ podniósł, że przywołane przez stronę rozstrzygnięcia organów i sądów zostały wydane w ramach odrębnych postępowań, które nie miały związku z niniejszym postępowaniem.

Ponadto w przedmiotowej sprawie organ nie mógł skorzystać z dyspozycji art. 261 § 4 pkt 1 k.p.a., ponieważ strona nie wystąpiła z wnioskiem o zwolnienie od zapłaty przedmiotowej kwoty.

Odnosząc się z kolei do kwestii dotyczącej braku zastosowania przez organ w przedmiotowej sprawie przepisu 398 ust. 7 ustawy - Prawo wodne organ wskazał, że opłata pobierana za wydanie pozwolenia wodnoprawnego nie zalicza się do kosztów postępowania. Zgodnie z art. 261 § 1 k.p.a. jednocześnie z wydaniem decyzji, organ administracji publicznej ustali w drodze postanowienia wysokość kosztów postępowania, osoby zobowiązane do ich poniesienia oraz termin i sposób ich uiszczenia. Wyraźnie więc przepis ten dotyczy jedynie kosztów postępowania i to należnych od strony, a nie opłat. W sytuacji, gdy opłata nie została uiszczona w pełnej wysokości jedynym obowiązkiem organu jest wezwać dany podmiot, stosownie do art. 261 § 1 k.p.a., do uzupełnienia opłaty. Zastosowania w sprawie nie mógł również znaleźć przepis art. 265 k.p.a., ponieważ odnosi się on do opłat i kosztów postępowania oraz do innych należności, które wynikają z danego postępowania, co oznacza, że powstały w ramach toczącego się już w danej sprawie postępowania.

Organ odwoławczy zgodził się jedynie z zarzutem niedostatecznego wyjaśnienia sposobu naliczenia opłaty za pozwolenie wodnoprawne w związku z czym wyjaśnił, że skarżący wystąpił m.in. z wnioskiem o pozwolenie wodnoprawne na odprowadzanie wód opadowych i roztopowych z drogi krajowej nr [...] od km 22+100 do km 26+700 w miejscowości [...], gdzie odbiornikiem jest rzeka [...], skarpa drogi przy rzece [...] (lewa strona), rów DK 55 (prawa strona) i rów drogowy (lewa strona). Odprowadzanie wód opadowych i roztopowych wylotami W1, [...], [...], [...] i [...] do rowu drogowego (poprzez przepust pod [...] - prawa strona) jest traktowane jako odprowadzanie do jednego tego samego urządzenia wodnego, zatem należy się jedna opłata w kwocie 224,88 zł. W przypadku pozostałych wylotów sytuacja wygląda następująco: odprowadzanie wód opadowych i roztopowych wylotem [...]do rzeki [...] (1 opłata), wylotem [...], [...], [...] (na skarpę korpusu drogowego - strona lewa, docelowo do rzeki (3 opłaty) oraz wylotem [...] do rowu [...] - prawa strona (1 opłata). Organ pierwszej instancji prawidłowo zatem wyliczył opłatę w kwocie 1.124,40 zł za wydanie pozwolenia wodnoprawnego.

W skardze na powyższe postanowienie organu odwoławczego skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad w [...] wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do organu pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. Powtarzając zarzuty wskazane w zażaleniu skarżący zarzucił organowi odwoławczemu naruszenie:

1) prawa materialnego:

a) art. 398 ust. 1 oraz ust. 3 w zw. z art. 388 i art. 35 Prawa wodnego poprzez nieprawidłową wykładnię tego przepisu wskazującą, że opłatę od pozwolenia wodnoprawnego pobiera się od każdego z urządzeń wodnych, a nie od usługi wodnej,

b) art. 398 ust. 7 Prawa wodnego, zgodnie z którym jeżeli opłata za zgodę wodnoprawną nie pokrywa rzeczywistych kosztów postępowania przepisy art. 264 oraz 265 k.p.a. mają zastosowanie;

2) przepisów administracyjnych:

a) art. 7 oraz art. 77 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych mających wpływ na rozstrzygnięcie sprawy oraz niezebranie i nierozstrzygnięcie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego a w konsekwencji uznanie, że zachodzą podstawy zezwalające na zwrot podania, w sytuacji, gdy strona oczekuje wydania pozwolenia wodnoprawnego na usługę wodną dla istniejącej drogi;

b) art. 7a k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i dowolną interpretację przepisu art. 398 ust. 1 pkt. 3 Prawa wodnego, pomimo braku zmiany treści normy prawnej, korzystnych wyroków sądowych przemawiających na stronę skarżącego;

c) art. 8 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez nienależyte uzasadnienie postanowienia z uwagi na zawarcie w nim zbyt ogólnych stwierdzeń, co uniemożliwia dokonanie jego kontroli;

d) art. 13 k.p.a., to jest zasady polubownego rozstrzygania kwestii spornych przy uwzględnieniu, że obie strony reprezentują Skarb Państwa;

e) art. 261 § 4 pkt. 1 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie pomimo faktu, że umożliwia on załatwienie podania nawet w przypadku nieuiszczenia należności, jeżeli za niezwłocznym załatwieniem przemawia ważny interes strony.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie wniósł o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany zajętego stanowiska.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2021 r., poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Na mocy art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej powoływanej w skrócie jako "p.p.s.a."), uwzględnienie skargi następuje

w przypadku: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ

na wynik sprawy (pkt 1), a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność kontrolowanego aktu (pkt 2) lub wydania tego aktu z naruszeniem prawa (pkt 3). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw podlega ona oddaleniu, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Stosownie natomiast do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami

i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Oceniając wydane w sprawie postanowienia w oparciu o wyżej wskazane kryterium Sąd uznał, że skarga zasługiwała na uwzględnienie aczkolwiek nie ze wszystkich powodów w niej wskazanych.

Spór w sprawie dotyczył kwestii ustalenia właściwej wysokości opłaty pobieranej tytułem wydania pozwolenia wodnoprawnego.

Obligatoryjność poboru tych opłat wynika z przepisu art. 398 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne (tekst jednolity: Dz. U. z 2020 r, poz. 310), zgodnie

z treścią którego za udzielenie zgód wodnoprawnych, o których mowa w art. 388 ust. 1 pkt 1-3, ponosi się opłatę. Zgodnie z ust. 2 cytowanego przepisu w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonego postanowienia, za wydanie pozwolenia wodnoprawnego opłata wynosi 224,88 zł. Jeżeli w jednej decyzji wydano co najmniej dwa pozwolenia wodnoprawne, które nie są tożsame rodzajowo, opłatę, o której mowa w ust. 3, mnoży się przez liczbę tych pozwoleń wodnoprawnych, przy czym maksymalna wysokość opłaty nie może przekroczyć 4.497,63 zł (ust. 3).

W inicjującym kontrolowane postępowanie wniosku (skorygowanym pismem

z dnia 10 czerwca 2020 r.) skarżący wystąpił o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego na usługę wodną polegającą na odprowadzeniu wód opadowych

i roztopowych drogi krajowej nr [...] na odcinku od km 22+100 do km 26+700

w m.[...] z wyłączeniem odcinka od km zmodernizowanego w ramach zadania: "Budowa mostu przez rzekę [...] w [...] wraz z dojazdami w ciągu drogi krajowej nr [...] i [...]. Zaistniały spór wynika z przyjęcia przez organy obu instancji analogicznego założenia, że wnioskowane pozwolenia wodnoprawne nie są tożsame rodzajowo, przez co niezbędną opłatę należało pomnożyć przez ich liczbę. Strona skarżąca do takiej interpretacji przepisów się nie zastosowała, czego konsekwencją był zwrot podania na postawie art. 261 § 2 k.p.a.

Rozstrzygnięcie sprawy wiąże się zatem nierozerwalnie z ustaleniem,

czy podanie skarżącego dotyczyło udzielenia kilku nietożsamych rodzajowo pozwoleń wodnoprawnych, co skutkowałoby zasadnością multiplikacji opłaty.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z art. 261 § 1 k.p.a. jeżeli strona nie wpłaciła należności tytułem opłat i kosztów postępowania, które zgodnie z przepisami powinny być uiszczone z góry, organ administracji publicznej prowadzący postępowanie wyznaczy jej termin do wniesienia tych należności. Termin ten nie może być krótszy niż siedem dni, a dłuższy niż czternaście dni. Jeżeli w wyznaczonym terminie należności nie zostaną uiszczone, podanie podlega zwrotowi lub czynność uzależniona od opłaty zostanie zaniechana (art. 261 § 2 k.p.a.).

Niestety, ustawowe regulacje nie definiują wprost kiedy pozwolenia wodnoprawne należy uznawać za tożsame rodzajowo. Zdaniem Sądu, odpowiedzi na to pytanie można udzielić analizując zawarte w art. 389 ustawy - Prawo wodne przypadki,

w których wymagane jest pozwolenie wodnoprawne. Zgodnie z jego treścią, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pozwolenie wodnoprawne jest wymagane na:

1) usługi wodne;

2) szczególne korzystanie z wód;

3) długotrwałe obniżenie poziomu zwierciadła wody podziemnej;

4) rekultywację wód powierzchniowych lub wód podziemnych;

5) wprowadzanie do wód powierzchniowych substancji hamujących rozwój glonów;

6) wykonanie urządzeń wodnych;

7) regulację wód, zabudowę potoków górskich oraz kształtowanie nowych koryt cieków naturalnych;

8) zmianę ukształtowania terenu na gruntach przylegających do wód, mającą wpływ na warunki przepływu wód;

9) prowadzenie przez wody powierzchniowe płynące oraz przez wały przeciwpowodziowe obiektów mostowych, rurociągów, przewodów w rurociągach osłonowych lub przepustów;

10) prowadzenie przez śródlądowe drogi wodne oraz przez wały przeciwpowodziowe napowietrznych linii energetycznych i telekomunikacyjnych.

Usługi wodne zostały ujęte w jednej kategorii wprost wymienionej w art. 389 pkt 1 Prawa wodnego. Niezależnie zatem od tego ile pozwoleń wodnoprawnych na usługi wodne udzielono tą samą decyzją, pozwolenia te mają charakter jednorodzajowy (zob. w tej materii: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 13 sierpnia 2019 r.; sygn. akt II SAB/Rz 64/19; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl).

Odprowadzanie do wód lub do urządzeń wodnych - wód opadowych lub roztopowych, ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych albo w systemy kanalizacji zbiorczej

w granicach administracyjnych miast, których to czynności dotyczyło przedmiotowe podanie stanowi niewątpliwie jedną usługę wodną w myśl art. 35 ust. 3 pkt 7 Prawa wodnego. Stąd, jeżeli podanie dotyczyło udzielenia wielu pozwoleń wodnoprawnych wyłącznie na usługi wodne tego samego rodzaju, to należało uznać, że obejmowało swoim zakresem wyłącznie jednorodzajowe pozwolenia wodnoprawne. Mnożenie opłat nie znajdowało zatem w tym przypadku jakiegokolwiek uzasadnienia.

Nie można w ocenie Sądu podzielić argumentacji organów, że w sytuacji, gdy odprowadzenie wód opadowych lub roztopowych następuje kilkoma wylotami lub do kilku urządzeń wodnych mamy do czynienia z pozwoleniami wodnoprawnymi nietożsamymi rodzajowo, gdyż zaistnienie takiej sytuacji wymaga indywidualnego ustalenia warunków oraz określenia zasięgu oddziaływania. Należy wskazać, że rodzaj pozwolenia dotyczy charakteru prawnego pozwolenia prawnego, a nie jego uwarunkowań faktycznych. Takie rozumienie pojęcia "tożsamości rodzajowej" prowadziłoby bowiem do sytuacji, w której chodziłoby nie tylko o tożsamość rodzajową pozwolenia wodnoprawnego, ale także o jego identyczność zarówno pod względem prawnym jak i faktycznym (tak Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 12 stycznia 2021 r.; sygn. akt III OSK 3383/21; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl). Ustalając jednorodzajowość pozwoleń wodnoprawnych należy posiłkować się treścią art. 389 ustawy – Prawo wodne, w którym enumeratywnie (choć nie w sposób zamknięty) określono kategorie działań wymagających uzyskania tej formy zgody wodnoprawnej (zgodnie z art. 388 ust. 1 pkt 1 ustawy).

Uznanie, że podanie strony skarżącej dotyczyło pozwoleń, które są tożsame rodzajowo (pozwoleń wodnoprawnych na usługi wodne) skutkuje wnioskiem, iż przedmiotowej opłaty w realiach sprawy nie należało mnożyć przez liczbę wnioskowanych pozwoleń wodnoprawnych. Odmienne stanowisko organów orzekających, opierających swoją argumentację na analizie szczegółowych warunków przewidzianych dla każdego z pozwoleń wodnoprawnych należy poczytać jako następstwo błędnej wykładni art. 398 ust. 4 ustawy – Prawo wodne. W konsekwencji tak poczynionych ustaleń błędne było uzależnienie załatwienia sprawy od uiszczenia wielokrotności opłaty oraz, stanowiące skutek nieuczynienia zadość oczekiwaniom organów, błędne zwrócenie podania w trybie art. 261 § 2 k.p.a.

Z powyższych względów Sąd, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c),

w zw. z art. 135 p.p.s.a., uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji (punkt pierwszy sentencji wyroku).

O kosztach postępowania Sąd orzekł jak w punkcie drugim sentencji wyroku na podstawie art. 200, art. 205 § 1 i art. 210 § 2 p.p.s.a., zasądzając od organu na rzecz skarżącego kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania (wpis od skargi).

Wyrok w sprawie Sąd wydał na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym (art. 119 pkt 3 p.p.s.a.).

Ponownie rozpoznając sprawę organ powinien załatwić sprawę mając na uwadze zaprezentowane stanowisko Sądu co do jednorodzajowości pozwoleń wodnoprawnych, których dotyczy zwrócone podanie.