Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1814/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-12-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6190 Służba Cywilna, pracownicy mianowani, nauczyciele
Skarżony organ: Minister Edukacji i Nauki
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Ewa Grochowska-Jung Sędziowie WSA - Anna Mierzejewska (spr.) ` - Ewa Pisula-Dąbrowska Protokolant: - Arkadiusz Koziarski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi E. S. na decyzję Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] września 2005 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Burmistrz Miasta i Gminy B. aktem nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela nr [...] z dnia [...] października 2000 r., na podstawie art. 9b ust. 4 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela (Dz. U. z 1997 r., Nr 56, poz. 357, z 1998 r., Nr 106, poz. 668 i Nr 162, poz. 1118 oraz z 2000 r., Nr 12, poz. 136, Nr 19, poz. 239 i Nr 22, poz. 291) w związku z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy Karta Nauczyciela oraz zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 19, poz. 239), nadał Pani E. S. stopień nauczyciela mianowanego.

W uzasadnieniu organ wskazał, że w/w posiada kwalifikacje: mgr ekonomii, Studia podyplomowe w zakresie języka angielskiego, Studium Pedagogiczne i może być zatrudniona w szkołach podstawowych, gimnazjach i szkołach ponadgimnazjalnych jako nauczyciel języka angielskiego.

[...] Kurator Oświaty postanowieniem z dnia [...] maja 2005 r., na podstawie art. 157 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie stwierdzenia nieważności powyższej decyzji Burmistrza Miasta i Gminy B. nadającej Pani E. S. stopień awansu nauczyciela mianowanego.

W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że w dniu 26 kwietnia 2005 r. do Kuratorium Oświaty w W. wpłynęło pismo Burmistrza Gminy B. z dnia 22 kwietnia 2005 r. w sprawie sprawdzenia zasadności nadania w/w nauczycielce Szkoły Podstawowej nr [...] w B. stopnia nauczyciela mianowanego w trybie art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 19, poz. 239 ze zm.). Powyższy wniosek wraz z dokumentacją stanowi w ocenie [...] Kuratora Oświaty istotną przesłankę do podjęcia czynności w celu oceny ważności decyzji o nadanie stopnia awansu nauczyciela mianowanego.

Decyzją Nr [...] z dnia [...] maja 2005 r. [...] Kurator Oświaty, na podstawie art. 9h ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2003 r., Nr 118, poz. 1112 ze zm.) oraz art. 156 § 1 pkt 2 w związku z art. 158 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. –Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), w wyniku wszczęcia postępowania administracyjnego z urzędu w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta i Gminy B. z dnia [...] października 2000 r nadającej Pani E. S. stopień awansu nauczyciela mianowanego, stwierdził nieważność wydanej decyzji.

W uzasadnieniu decyzji organ podał, że zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy – Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 19, poz. 239 ze zm.), nauczyciele zatrudnieni w dniu wejścia w życie ustawy, tj. 6 kwietnia 2000 r., na podstawie mianowania, z tym dniem uzyskują z mocy prawa stopień nauczyciela mianowanego i stają się nauczycielami zatrudnionymi na podstawie mianowania, z tym że z nauczycielami zatrudnionymi na podstawie mianowania, którzy nie posiadają wymaganych kwalifikacji, stosunek pracy wygasa z dniem 31 sierpnia 2006 r., o ile wcześniej nauczyciele ci nie uzupełnią kwalifikacji.

Organ wskazał również, że w okresie od 1 października 1985 r. do 31 sierpnia 2000 r. nauczycielka pozostawała w zatrudnieniu na podstawie zawieranych umów o pracę w różnych szkołach. Posiada wykształcenie wyższe magisterskie w zakresie cybernetyki ekonomicznej i informatyki, specjalność przetwarzanie danych i rachunkowości, przygotowanie pedagogiczne potwierdzone świadectwem ukończenia Studium Pedagogicznego z dnia 18 maja 1988 r., zaświadczenie z dnia 22 stycznia 1981 r., potwierdzające ukończenie kursu języka angielskiego – Ośrodek Języka Angielskiego oraz świadectwo zdania egzaminu przed Państwową Komisją Egzaminacyjną –Towarzystwo Wiedzy Powszechnej.

Analiza sprawy wykazała, że Pani E. S. nie spełnia warunków uprawniających do uzyskania stopnia nauczyciela mianowanego z mocy prawa na podstawie powołanego wyżej art. 7 ust. 1, ponieważ w dniu wejścia w życie ustawy, tj. 6 kwietnia 2000 r., nie była zatrudniona na podstawie mianowania. Skarżąca pozostawała wówczas w zatrudnieniu na podstawie umowy o pracę w wymiarze 12/16 etatu w Niepublicznej Szkole Podstawowej nr [...], a ponadto nie posiada kwalifikacji wymaganych do zajmowania stanowiska nauczyciela języka angielskiego. Kwalifikacje do zajmowania stanowiska nauczyciela języka angielskiego w szkołach podstawowych określone zostały w § 7 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 10 października 1991 r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wypadków, w których można zatrudnić nauczycieli nie mających wyższego wykształcenia (Dz. U. Nr 98, poz. 433 ze zm.), zgodnie z którym należało legitymować się ukończeniem studiów wyższych dowolnego kierunku i świadectwem państwowego nauczycielskiego egzaminu z języka obcego II stopnia lub świadectwem odpowiedniego egzaminu z zakresu znajomości języka obcego prowadzonego przez instytucje zagraniczne i uznawanego przez Ministra Edukacji Narodowej, a ponadto wymagane było uzyskanie przygotowania pedagogicznego.

Posiadane przez Panią E. S. dokumenty o znajomości języka angielskiego nie świadczą o spełnieniu wymogów kwalifikacyjnych do zajmowania stanowiska nauczyciela języka obcego w szkole podstawowej.

Pismem z dnia 10 czerwca 2005 r. Pani E. S. złożyła odwołanie od powyższej decyzji.

Decyzją z dnia [...] września 2005 r. nr [...] Minister Edukacji Narodowej, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071, z 2001 r., Nr 49, poz. 509, z 2002 r., Nr 113, poz. 984, Nr 153, poz. 1271, Nr 169, poz. 1387, z 2003 r., Nr 130, poz. 1188, Nr 170, poz. 1660 oraz z 2004 r., Nr 162, poz. 1692) w związku z art. 9b ust. 7 pkt 3 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. –Karta nauczyciela (Dz. U. z 2003 r., Nr 118, poz. 1112, Nr 137, poz. 1304, Nr 203, poz. 1966, Nr 213, poz. 2081, Nr 228, poz. 2258, z 2004 r., Nr 96, poz. 959 i Nr 179, poz. 1845 oraz z 2005 r., Nr 10, poz. 71) oraz art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy – Karta Nauczyciela oraz zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 19, poz. 239, z 2001 r., Nr 111, poz. 1194 i Nr 154, poz. 1794, z 2002 r., Nr 41, poz. 362, Nr 152, poz. 1267 oraz z 2003 r., Nr 137, poz. 1304), po rozpatrzeniu odwołania Pani E. S. od decyzji [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] maja 2005 r. Nr [...], postanowił utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wskazał, że wydanie aktu nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego osobie, która nie spełnia warunków koniecznych do uzyskania danego stopnia, stanowi rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 i 3 Kodeksu postępowania administracyjnego organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która wydana została bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa albo dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną.

Działając na podstawie art. 9b ust. 7 pkt 3 ustawy - Karta Nauczyciela Minister Edukacji Narodowej jako organ II instancji, po zbadaniu materiału dowodowego oraz analizie stanu faktycznego w przedmiotowej sprawie, nie znalazł podstaw do uchylenia decyzji [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] maja 2005 r. stwierdzającej nieważność decyzji Burmistrza Miasta i Gminy B. z dnia [...] października 2000 r.

Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności tej decyzji.

W uzasadnieniu skargi podkreśliła swój staż w zakresie nauki języka angielskiego, oraz kwalifikacje potwierdzone świadectwem zdania egzaminu państwowego z języka angielskiego przed Państwową Komisją Egzaminacyjną w 1982 r.

W odpowiedzi na skargę Minister Edukacji Narodowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Przy piśmie z dnia 12 grudnia 2005 r. Pani E. S., złożyła wyjaśnienie z Ministerstwa Edukacji i Nauki w sprawie kwalifikacji do zajmowania stanowiska nauczyciela języka angielskiego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.

Natomiast zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.

Dokonując kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji stwierdzić należy, że nie narusza ona prawa.

Materialnoprawną podstawą zaskarżonej decyzji jest art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy – Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2000 r., Nr 19, poz. 239 ze zm.).

Zgodnie z powołanym wyżej przepisem, nauczyciele zatrudnieni w dniu wejścia w życie ustawy, tj. w dniu 6 kwietnia 2000 r., na podstawie mianowania, z tym dniem uzyskiwali z mocy prawa stopień nauczyciela mianowanego i stawali się nauczycielami zatrudnionymi na podstawie mianowania, z tym że z nauczycielami zatrudnionymi na podstawie mianowania, którzy nie posiadali wymaganych kwalifikacji, stosunek pracy wygasa z dniem 31 sierpnia 2006 r., o ile wcześniej nauczyciele ci nie uzupełnią kwalifikacji lub nie zostanie z nimi rozwiązany stosunek pracy w innym trybie.

Dla uzyskania stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego na podstawie w/w przepisu, w chwili wejścia w życie ustawy, tj. w dniu 6 kwietnia 2000 r., nauczyciel musi spełniać łącznie dwie wymienione w przepisie przesłanki:

- musi być zatrudniony na podstawie mianowania,

- musi posiadać wymagane kwalifikacje.

Skarżąca bezspornie w chwili wejścia w życie ustawy, tj. w dniu 6 kwietnia 2000 r., była zatrudniona na podstawie umowy o pracę w wymiarze 12/16 etatu w niepublicznej Szkole Podstawowej nr [...].

Wobec niespełnienia jednej z przesłanek wymienionej w art. 7 ust. 1 cytowanej ustawy, zaskarżona decyzja nie może być skutecznie kwestionowana przez skarżącą.

Podkreślić należy, że przepis art. 7 ust. 1 ustawy z 2000 r. o zmianie ustawy Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw dotyczy nauczycieli zatrudnionych w dniu wejścia w życie ustawy na podstawie mianowania, a nie wszystkich nauczycieli.

Omawiane przepisy w/w ustawy winny być stosowane przez organy administracji oświatowej oraz sąd administracyjny zgodnie z ich brzmieniem, a treść tych przepisów nie nastręcza poważniejszych wątpliwości odnośnie ich wykładni.

Wobec niespełnienia przez skarżącą ponad wszelką wątpliwość jednego z warunków niezbędnych dla nadania jej stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego na podstawie cytowanego przepisu - przesłanki zatrudnienia na podstawie mianowania - Sąd pominął analizę posiadanych przez skarżącą wymaganych kwalifikacji.

Organ odwoławczy prawidłowo ocenił, że akt nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego został wydany z rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego i dlatego utrzymał w mocy decyzję [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] maja 2005 r., stwierdzającą na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 i 3 Kodeksu postępowania administracyjnego nieważność decyzji Burmistrza Miasta i Gminy B. z dnia [...] października 2000 r. nadającej Pani E. S. stopień awansu nauczyciela mianowanego.

Wobec powyższych okoliczności w sprawie niniejszej brak było podstaw do uwzględnienia skargi.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.