Postanowienie NSA, sygn. akt I OPP 133/06
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2006-11-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Przewlekłość postępowania
Treść wyniku: Oddalono skargę na przewlekłość postępowania
Powołane przepisy: article: art. 12
journal: Dz.U. 2004 nr 179 poz 1843
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Włodzimierz Ryms (sprawozdawca), Sędziowie NSA: Maria Rzążewska, Elżbieta Stebnicka, po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi K. M. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Białymstoku w sprawie ze skargi K. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łomży z dnia [...], nr [...] w przedmiocie pomocy społecznej postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania.


UZASADNIENIE

K. M. wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Białymstoku w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łomży z dnia [...] w przedmiocie pomocy społecznej.

Z akt sprawy wynika, że skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łomży z dnia [...] została przekazana przez organ wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy w czerwcu 2006 r. Zarządzeniem z dnia 12 września 2006 r. wyznaczono termin rozprawy na dzień 24 października 2006 r. Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 24 października 2006 r. oddalono skargę. Skarżący wniósł skargę na przewlekłość postępowania w dniu 24 października 2006 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeżeli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki; Dz. U. Nr 179, poz. 1843, zwanej dalej "ustawą"). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do przepisu art. 2 ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeżeli postępowanie w sprawie trwa dłużej, niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływ oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.

Ustawa nie określa wprost jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że ponowna skarga na przewlekłość postępowania w tej samej może być wniesiona po upływie 12 miesięcy. Oznacza to, iż ustawodawca uznał za przewlekłe postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy.

W rozpoznawanej sprawie zostały podjęte przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku niezbędne czynności mające na celu rozpoznanie sprawy, został wyznaczony termin rozprawy, a następnie wyrokiem z dnia 24 października 2006 r. oddalono skargę. Mając na uwadze powyższe względy nie można zarzucić Sądowi przewlekłości postępowania, ponieważ poszczególne czynności sądowe podejmowane były prawidłowo i bez nieuzasadnionej zwłoki, a od czasu przekazania skargi Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Białymstoku przez organ do wydania wyroku w sprawie upłynęły jedynie cztery miesiące.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.