Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 983/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2016-11-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Grzywna w trybie p.p.s.a.
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art., 154, art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 17 listopada 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Marzenna Glabas Sędziowie sędzia WSA Adam Matuszak sędzia WSA Ewa Osipuk (spr.) Protokolant specjalista Wojciech Grabowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 listopada 2016 roku sprawy ze skargi A. B. na niewykonanie przez Burmistrza wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 16 lutego 2016 roku - sygn. akt II SAB/Ol 88/15 - oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 16 lutego 2016 r., sygn. akt II SAB/Ol 88/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, po rozpoznaniu sprawy ze skargi "[...]" , zwanego dalej "Skarżącym", na bezczynność Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w "[...]" w udostępnieniu informacji publicznej: zobowiązał Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w "[...]" do rozpatrzenia wniosku Skarżącego z dnia 16 listopada 2015 r., w terminie 14 dni; stwierdził, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; zasądził od Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w "[...]" na rzecz Skarżącego kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Sąd podał w uzasadnieniu wyroku, że Skarżący zażądał od organu informacji o tym ile wydano decyzji o przyznaniu dodatku mieszkaniowego na podstawie art. 5 ust. 5 ustawy z 21.06.2001r. o dodatkach mieszkaniowych oraz ile wydano takich decyzji dopiero

w wyniku odwołania się do SKO, z zastrzeżeniem, że informacje należy przedstawić

w zestawieniu za poszczególne miesiące od dnia obowiązywania przywołanej ustawy. Sąd ocenił, że wnioskowane przez stronę skarżącą informacje mają charakter informacji publicznych. Wskazał też, że organ ostatecznie uznał, iż wnioskowane przez stronę informacje mają charakter informacji publicznych przetworzonych a strona skarżąca nie wykazała szczególnie istotnego interesu publicznego, który uprawniałby ją do uzyskania wnioskowanych informacji. W ocenie Sądu, organ nie rozpoznał jednak w prawidłowy sposób wniosku strony o udostępnienie jej informacji publicznej.

Odpis powyższego wyroku z uzasadnieniem wpłynął do organu w dniu 15 marca 2016 r.,

Decyzją z dnia 24 marca 2016 r., Dyrektor Miejskiego Ośrodek Pomocy Społecznej w "[...]", odmówił Skarżącemu udostępnienia informacji publicznej w zakresie objętym wnioskiem. Organ ocenił bowiem że wnioskowana informacja jest informacja przetworzoną, a wnioskodawca nie wykazał szczególnego interesu publicznego niezbędnego do uzyskania takiej informacji.

Po rozpoznaniu odwołania Skarżącego od powyższej decyzji, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w "[...]", decyzją z dnia 11 maja 2016 r., uchyliło decyzję będącą przedmiotem odwołania w całości i przekazało sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia.

Kolegium stwierdziło, że w przywołanym wyżej wyroku z dnia 16 lutego 2616 r. sygn. akt II SAB/Ol 88/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie uznał, iż

w badanym przypadku chodzi o informacje przetworzone, który to pogląd wiąże organy orzekające w sprawie. Oceniło, że wskazane we wniosku pytania mogą być istotne nie tylko dla konkretnej osoby fizycznej, ale również dla innych członków wspólnoty samorządowej. Zauważyło ponadto, że Skarżący nie żąda dokonania szczegółowych analiz, lecz zestawień, możliwych do wykonania na zasadzie zespolenia tabel cząstkowych. Za nieprzekonujące organ uznał wyjaśnienia organu pierwszej instancji

o niemożliwości rozróżnienia podstawy przyznania dodatku mieszkaniowego w oparciu

o decyzje własne i decyzje organu odwoławczego, skoro Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w "[...]" wykonuje wszystkie decyzje. Organ stwierdził, że wobec braku jakichkolwiek materiałów, w szczególności sprawozdań z działalności MOPS w "[...]", umożliwiających pełną kontrolę merytoryczną i ewentualne dokonanie przez organ odwoławczy własnych ocen, decyzja organu pierwszej instancji podlega uchyleniu,

a sprawę należy przekazać organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia.

Pismem z dnia 10 maja 2016 r. Skarżący wezwał organ do wykonania powołanego wyżej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lutego 2016 r.

W odpowiedzi, organ poinformował, że wnioskowana informacja może zostać udzielona począwszy od 1 maja 2011 r. , zaś informacje dotyczące lat wcześniejszych nie mogą zostać ustalone ze względu na termin archiwizacji. Mając na uwadze, że udostępnienie wnioskowanej informacji wymaga zweryfikowania około 6.000 wniosków organ podał, że wnioskowana informacja publiczna zostanie udostępniona do 10 lipca 2016 r.

Następnie zaś organ podał w piśmie z dnia 28 sierpnia 2016 r., że jest w trakcie opracowywania wnioskowanej informacji i zostanie ona udostępniona do dnia 31 grudnia 2016 r.

Skarżący wniósł skargę do tut. Sądu zarzucając, że mimo wezwania organ nie wykonał wyroku Sądu z dnia 16 lutego 2016 r., sygn. akt II SAB/Ol 88/15. Skarżący wniósł o wymierzenie organowi grzywny stosownie do art. 154 § 1 p.p.s.a.

W odpowiedzi na skargę, organ podniósł, że czyni starania mające na celu udostępnienie informacji publicznej zgodnie z wnioskiem strony. Jednakże środki techniczne, którymi dysponuje obecnie, nie pozwalają na udostępnienie informacji

w ustawowo określonym terminie. Program obsługujący dodatki mieszkaniowe nie posiada opcji na podstawie, której istniałaby możliwość wygenerowania żądanej informacji. Udostępnienie wnioskowanej informacji wymaga zweryfikowania około 6.000 wniosków co przy obecnym dwuosobowym składzie obsługującym dodatki mieszkaniowe nie jest możliwe.

W piśmie z dnia 10 listopada 2016 r., organ poinformował Sąd, że w dniu

9 listopada 2016 r. udostępnił Skarżącemu żądaną informacje publiczną, załączając do pisma kserokopię udzielonej informacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę

w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

Z powołanego art. 154 § 1 p.p.s.a. wynikają zatem dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę na podstawie art. 149 p.p.s.a. i zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie stosownego aktu lub dokonania czynności. Po drugie, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku.

W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie przesłanka bezczynności organu nie została spełniona i skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Istotą skargi w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny za bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania po wyroku sądu jest żądanie zastosowania przez sąd określonych środków, których celem jest ukaranie organu oraz jego dyscyplinowanie.

Przez niewykonanie wyroku należy rozumieć zaniechanie podjęcia lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem. O niewykonaniu wyroku można mówić dopiero po bezskutecznym upływie pewnego terminu, w którym organ miał faktyczną możliwość podjęcia nakazanych w wyroku czynności (vide: wyrok NSA

w Warszawie z dnia 30 maja 2001 r., sygn. akt II SA 2015/00).

Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że wyrokiem

z dnia 16 lutego 2016 r., sygn. akt II SAB/Ol 88/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Olsztynie uwzględnił skargę Skarżącego na bezczynność i zobowiązał Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w "[...]" do rozpatrzenia wniosku strony z dnia 16 listopada 2015 r., w terminie 14 dni.

Kwestię terminu załatwienia sprawy po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu reguluje art. 286 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi.

Jak wynika zaś akt sprawy, odpis nieprawomocnego wyroku tut. Sądu z dnia

16 lutego 2016 r. wraz z uzasadnieniem doręczony został organowi w dniu 15 marca 2016 r., natomiast akta sprawy zwrócone zostały organowi w dniu 21 kwietnia 2016 r. Termin załatwienia sprawy wyznaczony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie upłynął zatem z dniem 5 maja 2016 r.

Organ zaś wydał decyzję w dniu 24 marca 2016 r., doręczoną Skarżącemu w dniu 29 marca 2016 r., tj. przed upływem terminu, wyznaczonego wyrokiem Sądu. Decyzją tą odmówił wnioskodawcy udostępnienia informacji publicznej w zakresie objętym wnioskiem.

Tym samym należy uznać, że organ wykonał w zakreślonym przez Sąd terminie wyrok z dnia 16 lutego 2016 r.

Zaznaczyć należy, że organ został zobligowany do załatwienia wniosku Skarżącego, a nie do udostępnienia mu żądanej informacji. Okoliczność, że Skarżący wniósł odwołanie od tej decyzji, w efekcie czego została ona uchylona przez organ odwoławczy, a sprawę przekazano do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji ze względu na niewskazanie przesłanki nieistnienia szczególnego interesu społecznego, nie oznacza niewykonania wyroku w świetle art. 154 p.p.s.a. Zmiana stanowiska zajętego przez organ pierwszej instancji po otrzymaniu decyzji organu odwoławczego i podjęcie działań w celu udostępnienia żądanej informacji przetworzonej Skarżącemu również nie stanowi o niewykonaniu wyroku.

W konsekwencji powyższego, skoro zarzucane przez Skarżącego niewykonanie wyroku nie wystąpiło, to w świetle art. 154 § 1 p.p.s.a., brak było podstaw do wymierzenia Miejskiemu Ośrodkowi Pomocy Społecznej w "[...]" grzywny, o której mowa w tym przepisie.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd skargę oddalił.