Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 935/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2020-02-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1 par. 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2167
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - tekst jedn.
article: art. 134 par. 1, art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 29 ust. 1 pkt 20a w zw. z art. 30 ust. 1 pkt 1, art. 3 pkt 1, pkt 3, art. 28 ust. 1
journal: Dz.U. 2019 poz 1186
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.
article: art. 2 pkt 35
journal: Dz.U. 2018 poz 1954
law: Ustawa z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj Protokolant starszy sekretarz sądowy Teresa Zauerman po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 20 lutego 2020 r. sprawy ze skargi G. M.-H. na decyzję Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie wykonania robót budowlanych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] marca 2019 r., nr [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. (dalej: "organ I instancji" lub "PINB") na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postepowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm.) dalej: "k.p.a.", umorzył wszczęte postępowanie administracyjne w sprawie wykonania telekomunikacyjnej linii kablowej na terenie Farmy Wiatrowej B. na działkach nr [...] D. ; [...] B. .

W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że w dniu [...] sierpnia 2014 r. wpłynął wniosek G. M. (dalej "strona" lub "skarżąca")

o weryfikację wykonanych robót budowlanych przez Farmę Wiatrową B. (dalej: "inwestor"). W związku z tym wezwano inwestora do przedłożenia dokumentacji na podstawie art. 62 ust. 1 pkt 1 Prawa budowalnego i przeprowadzono kontrolę obiektu. Nie stwierdzono linii kablowej na zewnątrz wykopu oraz braku zabezpieczenia i nieobudowania. Na podstawie dokumentacji stwierdzono, że linia kablowa wybudowana została na podstawie decyzji Starosty [...] o pozwoleniu na budowę nr [...] oraz [...] z dnia [...] maja 2000 r. W dniu [...] marca 2017 r. ponownie przeprowadzono kontrolę, podczas której ustalono, że remont-modernizacja linii kablowej SN zlokalizowanej na terenie Farmy Wiatrowej B. (wymiana linii kablowej po istniejącej trasie) został wykonany na podstawie zgłoszenia złożonego do S. S. w dniu [...] czerwca 2012 r. Natomiast światłowód (wskazana we wniosku strony telekomunikacyjna linia kablowa) został ułożony bez stosownego pozwolenia, w tym samym wykopie co linia kablowa SN na odcinku D. - B. . W dniu [...] marca 2018 r. wszczęto postępowanie w sprawie wykonania telekomunikacyjnej linii kablowej na terenie Farmy Wiatrowej B. . Postanowieniem z dnia [...] maja

2018 r. nałożono na inwestora obowiązek przedłożenia: zaświadczenia o zgodności budowy z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, albo decyzją

o warunkach zabudowy, czterech egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami i uzgodnieniami wykonanego przez uprawnioną osobę posiadającą aktualny wpis na listę stosownej izby samorządu zawodowego, oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej wykonanej budowy.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2018 r., po rozpoznaniu zażalenia strony, uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Organ wojewódzki wskazał, że określony przez inwestora obiekt budowlany odpowiada linii kablowej podziemnej, jego budowa nie wymaga pozwolenia na budowę ani zgłoszenia właściwemu organowi.

W toku dalszego postępowania inwestor przedłożył pomiary końcowe kabla optotelekomunikacyjnego. W dokumencie tym autor - specjalista ds. pomiarów sieci telekomunikacyjnych stwierdził, że parametry transmisyjne kabla światłowodowego spełniają wymogi normy T-01 dla linii optotelekomunikacyjnych. W dniu [...] listopada

2018 r. pracownicy Inspektoratu przeprowadzili kontrolę na terenie Farmy Wiatrowej B. Ustalono położenie pojedynczego kabla światłowodowego na głębokości około 1,20 metra. Przedmiotowy kabel położony jest przy sześciożyłowym kablu, tj. linii kablowej SN. Wg oświadczenia przedstawiciela inwestora światłowód jest nieczynny. Jego funkcję określono jako przesyłową, tj. przesył sygnałów telekomunikacyjnych z Farmy Wiatrowej do operatora sieci elektroenergetycznej lub sterowanie elektrowni wiatrowych przez operatora za pomocą sygnałów telekomunikacyjnych. Powyższe ustalenia potwierdził, również S. K. posiadający uprawnienia elektryczne nr [...]

W dniu [...] listopada 2018 r. Farma Wiatrowa [...] Sp. z o. o. przedłożyła opinię techniczną wykonania telekomunikacyjnej (światłowodowej) linii kablowej położonej na terenie Farmy. Dokumentację wykonali posiadający uprawnienia budowlane nr ewid. [...] w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń elektrycznych i elektroenergetycznych oraz w specjalności konstrukcyjno- budowlanej. Autorzy opinii stwierdzili, że: "Linia kablowa stanowiąca przedmiot niniejszego opracowania to nieczynny kabel światłowodowy zewnętrzny [...] umieszczony bezpośrednio w ziemi (w jednym wykopie z istniejącą linią kablową energetyczną), który zgodnie z obowiązującymi normami nadaje się do bezpośredniego układania w ziemi. Po zapoznaniu się z pomiarami końcowymi kabla optotelekomunikacyjnego sporządzonymi reflektorem ANRITSU MW9070B w dniu [...] lipca 2013 r. przez specjalistę ds. pomiarów sieci telekomunikacyjnych, analizy dokumentacji, wizji lokalnej oraz po dokonaniu odkrywek przedmiotowego kabla stwierdzono, że został on wykonany prawidłowo, zgodnie z przepisami prawa (w tym warunkami technicznymi wykonania i odbioru robót) oraz sztuką budowlaną. Trasę kablową oznaczono zgodnie z obowiązującymi przepisami-folią w kolorze czerwonym. Przedmiotowa linia kablowa nie oddziałuje negatywnie na środowisko".

Organ I instancji stwierdził, że w myśl art. 29 ust. 1 pkt 20a ustawy Prawo budowlane pozwolenia na budowę nie wymaga budowa telekomunikacyjnych linii kablowych, zaś art. 30 ustawy Prawo budowlane zwalnia inwestora z obowiązku dokonania zgłoszenia zamiaru wykonania telekomunikacyjnych linii kablowych.

Skoro zatem inwestor nie był zobowiązany do uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę oraz dokonania zgłoszenia właściwemu organowi administracji architektoniczno-budowlanej, to postępowanie administracyjne w sprawie wykonania telekomunikacyjnej linii kablowej na terenie Farmy Wiatrowej B. stało się bezprzedmiotowe.

Z bezprzedmiotowością postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a. mamy do czynienia wówczas, gdy w sposób oczywisty organ stwierdzi brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy i wówczas organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania.

Od decyzji odwołała się strona, będąca właścicielką działki nr [...] w D., przez którą m.in. przebiega przedmiotowa telekomunikacyjna linia kablowa, zarzucając decyzji naruszenie art. 104, w zw. z art. 105 § 1 k.p.a., w zw. z art. 7 w zw. z art. 77 k.p.a., w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 20 ustawy Prawo budowlane, polegające na uznaniu, że realizowana na terenie Farmy Wiatrowej B. linia kablowa stanowi przedsięwzięcie, które nie wymaga ani pozwolenia na budowę ani zgłoszenia.

Zdaniem odwołującej się organ I instancji nie dokonał analizy czy rzeczona linia telekomunikacyjna obejmuje także inne elementy techniczne, których lokalizacja wymaga zgłoszenia lub pozwolenia na budowę, czy stanowi przedsięwzięcie w rozumieniu art. 2 pkt 35 ustawy Prawo telekomunikacyjne, a także czy stanowi część składową przedsięwzięcia zawsze znacząco oddziaływującego na środowisko. Nadto, według strony, opinia techniczna obejmuje jedynie analizę aspektów technicznych, związanych z lokalizacją jedynie jednego z elementów w postaci nieczynnego kabla światłowodowego zewnętrznego. W ocenie skarżącej powinna ona obejmować analizę wszystkich elementów infrastruktury technicznej wchodzących w skład telekomunikacyjnej linii kablowej na terenie Farmy, jako całościowe przedsięwzięcie, oraz analizę czy jej lokalizacja nie powoduje zagrożenia dla właścicieli nieruchomości, przez które przebiega lub sąsiednich z uwzględnieniem linii energetycznej, która znajduje się w tym samym wykopie. Ponadto skarżąca uważa, że opinia techniczna powinna wskazać przyczyny, dla których kabel światłowodowy jest nieczynny i jaki to charakter kabla i czy nieczynność ma charakter czasowy czy trwały, a także zawierać analizę, jaki byłby zakres oddziaływania kabla w razie jego funkcjonalności zgodnie z normalnym przeznaczeniem.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 105 § 1 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu decyzji organ II instancji przytoczył ustalenia organu I instancji, m.in., że na remont-modernizację lin kablowej SN zlokalizowanej na terenie Farmy Wiatrowej B. (wymiana lin kablowej po istniejącej trasie) właściciel posiada zgłoszenie z 2012 r. Światłowód został ułożony w tym samym wykopie co linia kablowa SN na odcinku D.-B.. Funkcja ww. światłowodu polega na przesyłaniu sygnałów telekomunikacyjnych z farmy wiatrowej do operatora sieci elektroenergetycznej oraz umożliwia ewentualne sterowanie elektrowniami wiatrowymi za pomocą sygnałów telekomunikacyjnych. Jest to pojedynczy kabel, składający się z włókien światłowodowych, umieszczony bezpośrednio w ziemi, bez dodatkowej osłony, w szczególności w postaci rury HDPE o długości 11 km, który nie stanowi skomplikowanej, wieloelementowej struktury.

W opracowaniu sporządzonym przez uprawnioną osobę napisano, że parametry transmisyjne kabla światłowodowego spełniają wymogi normy T-01 dla linii optotelekomunikacyjnych.

W "Opinii technicznej wykonania telekomunikacyjnej (światłowodowej) linii kablowej położonej na terenie Farmy Wiatrowej B. " przedstawiono, że linia kablowa to nieczynny kabel światłowodowy zewnętrzny [...] umieszczony bezpośrednio w ziemi (w jednym wykopie z istniejącą linią kablową energetyczną), który zgodnie z obowiązującymi normami nadaje się do bezpośredniego układania w ziemi. Został on wykonany prawidłowo, zgodnie z przepisami prawa (w tym warunkami technicznymi wykonania i odbioru robót) oraz sztuką budowlaną. Trasę kablową oznaczono zgodnie z obowiązującymi przepisami - folią w kolorze czerwonym. Przedmiotowa linia kablowa nie oddziałuje negatywnie na środowisko. Dokumentacja fotograficzna potwierdza, że kabel światłowodowy został ułożony bezpośrednio w ziemi, bez rury osłonowej. Inwestor wyjaśnił, że światłowód nie obejmuje jakichkolwiek innych elementów technicznych ani nie pozostaje we wzajemnym oddziaływaniu czy połączeniu z linią energetyczną. Co istotne, lokalizacja ww. linii jako całości nie powoduje żadnego zagrożenia dla osób ani mienia (w tym zwierząt).

Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane (dalej. "P.b."), ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych. W myśl art. 3 pkt 3 ustawy, budowla to każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak (m.in.) obiekty liniowe, sieci uzbrojenia terenu. Przez pojęcie obiekt liniowy należy rozumieć obiekt budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności droga wraz ze zjazdami, linia kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg, rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja kablowa, przy czym kable w niej zainstalowane nie stanowią obiektu budowlanego lub jego części ani urządzenia budowlanego (art. 3 pkt 3a ustawy).

W świetle powyższych definicji, zdaniem organu II instancji, przedmiotowa telekomunikacyjna linia kablowa jest obiektem budowlanym.

Przepis art. 29 w ust. 1 P.b. wymienia szereg telekomunikacyjnych obiektów budowlanych, których budowa nie wymaga pozwolenia na budowę; wśród nich są: sieci telekomunikacyjne (pkt 19ae), przyłącza telekomunikacyjne (pkt 20), telekomunikacyjne linie kablowe (pkt 20a), kanalizacje kablowe (pkt 20b). W świetle art. 30 ust. 1 pkt 1 budowa niektórych z ww. telekomunikacyjnych obiektów budowlanych wymaga jednak zgłoszenia właściwemu organowi - są to sieci telekomunikacyjne i kanalizacje kablowe. Ponadto zgłoszenia wymaga budowa przyłączy telekomunikacyjnych, z zastrzeżeniem art. 29a (zgłoszenie nie jest wymagane w przypadku sporządzenia planu sytuacyjnego przyłącza na kopii aktualnej mapy zasadniczej lub mapy jednostkowej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego).

Z powyższych przepisów wynika więc, że budowa telekomunikacyjnych obiektów budowlanych nie wymaga pozwolenia na budowę.

Organ II instancji podał dalej, że rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać telekomunikacyjne obiekty budowlane i ich usytuowanie (Dz.U. z 2005 r. Nr 219, poz. 1864 ze zm.) zawiera, w § 3, definicje telekomunikacyjnych obiektów budowlanych, m.in.:

- kanalizacji kablowej - ciąg rur osłonowych i związanych z nimi pomieszczeń podziemnych dla kabli i ich złączy oraz urządzeń telekomunikacyjnych, pkt 5,

- linii kablowej - ciąg połączonych kabli, pkt 6,

- linii kablowej podziemnej - linia kablowa umieszczona bezpośrednio w ziemi, pkt 8,

- przyłącza telekomunikacyjnego do budynku - odcinek linii kablowej podziemnej, linii kablowej nadziemnej lub kanalizacji kablowej, zawarty między złączem rozgałęzionym a zakończeniem tych linii lub kanalizacji w budynku, pkt 11.

Definicja sieci telekomunikacyjnej zawarta jest w art. 2 pkt 35 ustawy Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. z 2018 r., poz. 1954 ze zm.) i oznacza systemy transmisyjne oraz urządzenia komutacyjne lub przekierowujące, a także inne zasoby, w tym nieaktywne elementy sieci, które umożliwiają nadawanie, odbiór lub transmisję sygnałów za pomocą przewodów, fal radiowych, optycznych lub innych środków wykorzystujących energię elektromagnetyczną, niezależnie od ich rodzaju.

Wobec powyższego, obiekt budowlany, będący przedmiotem postępowania, odpowiada linii kablowej podziemnej, a jego budowa nie wymagała pozwolenia na budowę ani zgłoszenia właściwemu organowi. Obiekt został wykonany zgodnie

z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi oraz zasadami wiedzy technicznej.

Zasadnie zatem organ I instancji, działając na podstawie art. 105 § 1 k.p.a., umorzył postępowanie administracyjne w sprawie wykonania telekomunikacyjnej linii kablowej na terenie Farmy Wiatrowej B.

Odnosząc się do zarzutów strony organ II instancji wyjaśnił, że telekomunikacyjna linia kablowa podziemna nie należy do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco bądź potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Zatem obawy wystąpienia takiego zagrożenia, w przypadku jej uruchomienia, są nieuzasadnione.

G. M., reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na ww. decyzję, zarzucając jej naruszenie art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. w zw. z art. 104 w zw. z art. 105 § 1 k.p.a. w zw. z art. 138 § 2 k.p.a. w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 a, contrario k.p.a. zw. w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 20 P.b., które to naruszenie znalazło wyraz w uznaniu przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego prawidłowości stanowiska PINB, iż realizowana na terenie Farmy Wiatrowej B. linia kablowa stanowi przedsięwzięcie, które nie wymaga ani decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę ani zgłoszenia, a finalnie na uznaniu prawidłowości zastosowania instytucji umorzenia postępowania ze względu na jego bezprzedmiotowość i utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji.

W ocenie skarżącej Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (zgodnie

z regulacją art. 7 k.p.a., 77 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a.) nie dokonał analizy kwestii, czy telekomunikacyjna linia kablowa obejmuje także inne elementy techniczne, których lokalizacja wymaga zgłoszenia lub pozwolenia na budowę oraz czy wskazana linia telekomunikacyjna stanowi samodzielne pod kątem technicznym i autonomiczne przedsięwzięcie o statusie telekomunikacyjnej linii kablowej w rozumieniu art. 2 pkt 35 ustawy Prawo telekomunikacyjne, czy też stanowi integralny element składowy przedsięwzięcia zawsze znacząco oddziaływującego na środowisko i wymagającego pozwolenia na budowę. Nadto, organ II instancji nie przeprowadził analizy jej zastrzeżeń do opinii technicznej w zakresie niezgodności przedmiotu opinii określonego w tytule opinii oraz rzeczywistego zakresu tematycznego, w sytuacji, gdy z tytułu opinii wynika, iż rzeczona opinia winna obejmować analizę wszystkich elementów infrastruktury technicznej wchodzących w skład telekomunikacyjnej linii kablowej na terenie Farmy.

Zdaniem skarżącej w opinii technicznej nie odniesiono się do jej zastrzeżeń związanych z lokalizacją linii telekomunikacyjnej jako całości, w szczególności czy pozostaje ona we wzajemnym oddziaływaniu oraz połączeniu z linią telekomunikacyjną. Nie ustosunkowano się też do kwestii niezgodności rzeczywistego przebiegu linii jako całości z przebiegiem linii objętym zgłoszeniem oraz nie wyjaśniono przyczyn dla których kabel jest nieczynny i czy to ma charakter czasowy, czy trwały, a także jaki byłby zakres oddziaływania kabla w razie jego funkcjonalności, w szczególności w kwestii wystąpienia ujemnych skutków oddziaływania kabla na środowisko, życie oraz zdrowie osób.

Nadto, według strony, autorzy opinii nie przedstawili kryteriów na jakich oparta została ocena, iż kabel nie oddziałuje negatywnie na środowisko, w szczególności nie wskazali ewentualnych badań i obliczeń oraz opracowań, a przy tym nie posiadali stosownych uprawnień i kompetencji do formułowania przedmiotowych ocen. Poza tym nie wskazano podstaw prawnych, które uwzględniano przy analizie zgodności położenia kabla, ani nie wskazano aktualnych danych co do parametrów i funkcji technicznych kabla.

Powyższych kwestii nie poddał analizie ani organ I instancji, ani organ odwoławczy.

W odpowiedzi na skargę organ II instancji podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2019 r. poz. 2167 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę wykonywania administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zakres tej kontroli wyznacza również art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) dalej: "p.p.s.a.", według którego sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (z zastrzeżeniem art. 57a).

Kontroli legalności poddano decyzję Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie wykonania telekomunikacyjnej linii kablowej na terenie Farmy Wiatrowej w B..

Skarga okazała się niezasadna, albowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu.

Istota zarzutów skargi sprowadza się do kwestii wadliwej, zdaniem skarżącej, kwalifikacji wykonanego obiektu budowlanego, który według organów podlega regulacji art. 29 ust. 1 pkt 20 a w związku z art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2019 r., poz. 1186 ze m.), a zatem nie wymaga ani pozwolenia na budowę, ani zgłoszenia właściwemu organowi architektoniczno-budowlanemu.

Zdaniem skarżącej, jak można odczytać z treści skargi, organy nadzoru budowlanego nie wyjaśniły i nie ustaliły dostatecznie rzeczywistego charakteru spornego światłowodu, czy jest to samodzielny technicznie obiekt, czy też należy określić jego funkcję w kontekście definicji sieci telekomunikacyjnej, czy też winien podlegać ocenie jako element składowy całej infrastruktury technicznej przedsięwzięcia Farmy Wiatrowej, która, jak podkreśla skarżąca, zawsze znacząco oddziałuje na środowisko i wymaga pozwolenia na budowę.

W ocenie Sądu, nie budzi wątpliwości, że wykonane przez inwestora roboty budowlane doprowadziły do powstania telekomunikacyjnego obiektu budowlanego (obiektu liniowego).

Zgodnie z art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, ilekroć w ustawie jest mowa

o obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych.

W myśl art. 3 pkt 3 ustawy, budowla to każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak (m.in.) obiekty liniowe, sieci uzbrojenia terenu (...). Przez obiekt liniowy należy rozumieć obiekt budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności droga wraz ze zjazdami, linia kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg, rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i, umieszczona bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja kablowa, przy czym kable w niej zainstalowane nie stanowią obiektu budowlanego lub jego części ani urządzenia budowlanego (art. 3 pkt 3a ww. ustawy).

Wobec braku definicji telekomunikacyjnej linii kablowej zarówno na gruncie ustawy - Prawo budowlane oraz ustawy - Prawo telekomunikacyjne, sięgnąć należy do definicji linii kablowej, która zawarta została w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 26 października 2005 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać telekomunikacyjne obiekty budowlane i ich usytuowanie (Dz.U. z 2005 r. Nr 219, poz. 1864 ze zm., zwanego dalej rozporządzeniem). Zgodnie z § 3 pkt 2, telekomunikacyjny obiekt budowlany oznacza linię kablową podziemną, linię kablową nadziemną, kanalizację kablową, kontenery telekomunikacyjne, szafy kablowe oraz wolno stojące konstrukcje wsporcze anten i urządzeń radiowych, w tym wolno stojące maszty antenowe i wolno stojące wieże antenowe. Stosownie do § 3 pkt 5-8, kanalizacja kablowa to ciąg rur osłonowych i związanych z nimi pomieszczeń podziemnych dla kabli i ich złączy oraz urządzeń telekomunikacyjnych, linia kablowa to ciąg połączonych kabli, linia kablowa nadziemna to linia kablowa umieszczona na podbudowie nadziemnej,

a linia kablowa podziemna oznacza linię kablową umieszczoną w ziemi.

Zgodnie z zasadą wynikającą z art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego, roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę,

z zastrzeżeniem art. 29-31.

Ustawodawca zwolnił niektóre z robót z tego obowiązku, ale część z tych "zwolnionych" podlega obowiązkowi zgłoszenia. Wśród nich jest wykonywanie sieci telekomunikacyjnych, kanalizacji kablowych lub przyłączy telekomunikacyjnych

(art. 29 ust. 1 pkt 19a, pkt 20b, pkt 20 w związku z art. 30 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego). Natomiast realizacja samej linii kablowej rzeczywiście nie wymaga

ani pozwolenia na budowę, ani zgłoszenia, tak jak to prawidłowo wskazały organy (vide: art. 29 ust. 1 pkt 20a w związku z art. 30 ust. 1 pkt 1). Tak więc obecne uregulowania prawne wyraźnie, tak w zakresie definicji, jak i sankcji z Prawa budowlanego, odróżniają pojęcie sieci telekomunikacyjnej, linii kablowej, przyłącza oraz kanalizacji kablowych.

Zgodnie z legalną definicją sieci telekomunikacyjnej, na którą powołuje się skarżąca oraz organy, zawartą w art. 2 pkt 35 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz.U. z 2018 r. poz. 1954 ze zm.), pojęcie to oznacza systemy transmisyjne oraz urządzenia komutacyjne lub przekierowujące, a także inne zasoby,

w tym nieaktywne elementy sieci, które umożliwiają nadawanie, odbiór lub transmisję sygnałów za pomocą przewodów, fal radiowych, optycznych lub innych środków wykorzystujących energię elektromagnetyczną, niezależnie od ich rodzaju.

Jak wynika z powyższego, pojęcie sieci telekomunikacyjnej jest zakresowo szersze od pojęcia linii kablowej, sieć jest bowiem zbiorem elementów tworzących pewną całość, a linie kablowe same w sobie nie stanowią jeszcze sieci telekomunikacyjnej.

Na marginesie należy dodać, że sporny obiekt nie posiada także cech charakterystycznych przypisanych przyłączu telekomunikacyjnemu i kanalizacji kablowej. Kanalizację kablową stanowi ciąg rur osłonowych i związanych z nimi pomieszczeń podziemnych dla kabli i ich złączy oraz urządzeń telekomunikacyjnych natomiast linię kablową - ciąg połączonych kabli. Natomiast przyłącze, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 20 ustawy Prawo budowlane, to taki odcinek lub element sieci, który służy tylko połączeniu urządzeń, instalacji lub sieci podmiotu z sieci przedsiębiorstwa energetycznego świadczącego usługę przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej.

Z akt wynika, że inwestor - w celu ułożenia jednego kabla światłowodu – wykorzystał jedynie istniejącą legalnie infrastrukturę, tj. sieć elektroenergetyczną

SN 15 kV, wybudowaną na potrzeby Farmy Wiatrowej, na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę i zmodernizowana w oparciu o zgłoszenie z 2012 r. Natomiast nie rozbudowywał ani też nie budował nowej sieci. Światłowód został ułożony dodatkowo, niezależnie od funkcjonującej linii kablowej sieci elektroenergetycznej, bezpośrednio w ziemi, w tym samym wykopie co linia kablowa ww. sieci. Sporny obiekt w przyszłości ma służyć do przesyłania sygnałów telekomunikacyjnych z Farmy Wiatrowej do operatora sieci lub sterowaniu elektrownią wiatrową. Jest nieczynny.

Z "Opinii technicznej" wynika także, że sporny obiekt telekomunikacyjny został wykonany prawidłowo, zgodnie z przepisami prawa budowlanego i sztuka budowlaną.

Wbrew stanowisku skarżącej, ww. opinia w temacie wykonania jednego kabla światłowodowego zewnętrznego została wykonana prawidłowo, zawiera wszystkie niezbędne treści dla oceny spełnienia przez ten obiekt warunków technicznych i sztuki budowlanej.

Podkreślenia wymaga, celem tego opracowania, że nie była analiza lokalizacji

i funkcjonowania tego obiektu względem innych linii kablowych istniejącej sieci elektroenergetycznej, z uwzględnieniem wzajemnego oddziaływania ww. linii kablowych, ani ocena funkcjonowania całej infrastruktury technicznej Farmy Wiatrowej w B. z uwzględnieniem wpływu na nieruchomości objęte przebiegiem wszystkich, wraz ze światłowodem, linii kablowych. Tym bardziej nie mogła być przedmiotem opinii technicznej finalna - po ustaleniu zakresu oddziaływania wskazanych linii kablowych - ocena oddziaływania Farmy Wiatrowej czy to na środowisko, czy w innych aspektach.

Dlatego też Sąd uznał za bezzasadne zarzuty skarżącej dotyczące sposobu, zakresu, celu wykonania opinii technicznej, a tym samym nie mogły odnieść skutku zarzuty zgłoszone w tym samym zakresie względem organów, które - zdaniem skarżącej - nie dokonały właściwej analizy dokumentu w kontekście jej zastrzeżeń.

Opracowanie techniczne zostało wykonane przez uprawnionych specjalistów

i brak jest podstaw do podważania wniosków w nim zawartych.

Zdaniem Sądu, argumenty podnoszone w skardze wskazują, iż w rzeczywistości skarżąca neguje całe przedsięwzięcie w postaci Farmy Wiatrowej, nie zaś samo ułożenie kabla światłowodu. W szczególności świadczą o tym zarzuty dotyczące braku analizy organów i w opinii technicznej, co do konieczności ponownej oceny odziaływania Farmy Wiatrowej na środowisko w związku z ułożeniem nowej linii kablowej oraz oceny wzajemnego oddziaływania linii kablowych na terenie Farmy. Poza tym ze skargi wynika, że skarżąca błędnie traktuje sporną inwestycję jako istotną rozbudowę całej infrastruktury technicznej Farmy, skutkującą "zwiększonym" i "skumulowanym" oddziaływaniem przedsięwzięcia na otoczenie, życie, zdrowie ludzi.

Powyższe okoliczności nie stanowiły jednak przedmiotu postępowania organów nadzoru budowlanego w tej sprawie.

Poza tym sporny obiekt telekomunikacyjny nie został wymieniony

w rozporządzeniu Rady Ministrów w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko i tym samym nie są zasadne, co słusznie zauważył Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, obawy skarżącej związane z ewentualnym zagrożeniem związanym z jego uruchomieniem.

Zdaniem Sądu, organy prawidłowo, na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego uznały, że wykonane roboty budowlane obejmowały ułożenie samodzielnego kabla światłowodowego, który stanowi telekomunikacyjny obiekt budowlany - linię kablową poziemną, w rozumieniu art. § 3 pkt 8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać telekomunikacyjne obiekty budowlane i ich usytuowanie, i nie wymagane było pozwolenie na jego budowę ani zgłoszenie. Zarzuty strony, dotyczące naruszenia procedury i niewyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy oraz wadliwej oceny materiału dowodowego okazały się nieuzasadnione.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.