Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 693/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2019-12-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3, § 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wiesława Achrymowicz po rozpoznaniu w dniu 27 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. R. w L. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W uzupełnieniu braku formalnego skargi, o którym mowa w art. 29 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2019.2325 ze zm. - P.p.s.a.), strona skarżąca złożyła Statut L. R. (statut), z którego wynika (§ 69), że oświadczenia woli w zakresie praw i obowiązków oraz zobowiązań majątkowych skarżącej składają dwie osoby spośród składu zarządu łącznie lub jeden z nich i pracownik biura upoważniony do tego przez zarząd.

W myśl art. 25 § 1 P.p.s.a. osoba prawna ma zdolność do występowania przed sądem jako strona (zdolność sądowa). Następnie według art. 26 § 1 P.p.s.a. zdolność do czynności w postępowaniu w sprawach sądowoadministracyjnych (zdolność procesową) mają osoby fizyczne posiadające pełną zdolność do czynności prawnych, osoby prawne oraz organizacje społeczne i jednostki organizacyjne, o których mowa w art. 25. Z kolei art. 28 § 1 P.p.s.a. stanowi, że osoby prawne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu.

Jednocześnie przyjmuje się, że zdolność procesową, z uwagi na jej ścisłą korelację ze zdolnością do czynności prawnych na gruncie prawa cywilnego, należy postrzegać jako pochodną posiadania zdolności do czynności prawnych, a więc do składania oświadczeń woli, które są kluczowym elementem konstruującym czynność prawną, chociaż nie jedynym.

Zatem z § 69 statutu skarżącej wynika sposób w jaki jest ona uprawniona działać w postępowaniu sądowym, zgodnie z regułami określonymi w art. 25 § 1, art. 26 § 1 i art. 28 § 1 P.p.s.a. Należy zaznaczyć, że podejmowanie czynności procesowych w postępowaniu sądowym polega nie tylko na składaniu oświadczeń wiedzy, ale także oświadczeń woli. Te ostatnie nadają kierunek postępowaniu sądowemu.

Natomiast § 67 statutu, który mówi o tym, że skarżącą reprezentuje na zewnątrz zarząd oraz poszczególni jego członkowie, w szczególności prezes, nie odnosi się - ściśle rzecz biorąc - do dokonywania czynności prawnych, a w następstwie procesowych w postępowaniu sądowym, skoro w statucie rozróżniono sytuację reprezentowania na zewnątrz oraz składania oświadczeń woli.

Tymczasem, jak to zostało omówione wyżej, uprawnienie do działania w postępowaniu sądowym nieodłącznie wymaga zdolności procesowej, pochodnej zdolności do czynności prawnych, a więc do składania oświadczeń woli (przykładowo co do popierania skargi czy jej cofnięcia, formułowania wniosków formalnych czy dowodowych, składania środków zaskarżenia).

Wobec tego w § 69 statutu skarżąca przewidziała szczególną postać reprezentacji właściwą dla aktywności w sferze prawnej, w tym dla dokonywania czynności prawnych i procesowych w postępowaniu sądowym.

W konsekwencji powyższego stanowiska prawnego, zgodnie z zarządzeniem z 22 listopada 2019 r., skarżąca została wezwana do:

- podpisania skargi według zasad określonych w § 69 statutu, ewentualnie do złożenia prawidłowo podpisanej skargi;

- udokumentowania, że osoby składające podpisy na skardze są członkami zarządu skarżącej bądź że podpis pochodzi od upoważnionego pracownika biura, jak stanowi § 69 statutu, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania i z pouczeniem, że niewykonanie powyższego obowiązku spowoduje odrzucenie skargi.

Wezwanie doręczono skarżącej 3 grudnia 2019 r.

W odpowiedzi, złożonej sądowi 5 grudnia 2019 r. (pismo z tej samej daty), skarżąca wyjaśniła, że przedstawia w załączeniu: skargę podpisaną przez dwóch członków zarządu, uchwały nr [...] i nr [...] dotyczące wyboru prezesa i wiceprezesa skarżącej - każdorazowo dwa egzemplarze.

Przy wpływie do sądu tego pisma odnotowano 11 załączników w postaci: czterech egzemplarzy uchwał dotyczących składu zarządu skarżącej, dwóch egzemplarzy uchwały nr [...] w sprawie statutu skarżącej, dwóch egzemplarzy zaświadczenia z 19 stycznia 2009 r. o numerze REGON, dwóch egzemplarzy statutu skarżącej oraz odpisu pisma z 5 grudnia 2019 r.

Powyższe wyliczenie załączników do pisma z 5 grudnia 2019 r. oznacza, że - wbrew stwierdzeniom zawartym w tym piśmie - skarżąca nie wykonała wezwania sądowego i nie podpisała złożonej skargi ani nie złożyła skargi prawidłowo podpisanej, według zasad określonych w § 69 statutu, przez osoby uprawnione do działania w jej imieniu, a więc do składania oświadczeń woli, w tym do podejmowania czynności procesowych w postępowaniu sądowym.

Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a. jednym z wymogów formalnych każdego pisma w postępowaniu sądowym, w tym również skargi, jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.

Według art. 49 § 1, art. 57 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. jeżeli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu z powodu niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jej uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pouczając jednocześnie o skutku niewykonania wezwania sądowego jakim jest odrzucenie skargi.

W dotychczasowym postępowaniu sądowym został zrealizowany tryb z art. 49 § 1 P.p.s.a. przewidziany dla uzupełnienia wymienionego wyżej braku formalnego skargi. Skarżąca nie zastosowała się do prawidłowego wezwania sądowego.

Z tych powodów skarga dotknięta brakiem formalnym, nieusuniętym przez skarżącą pomimo prawidłowego wezwania ze strony sądu, podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3, § 3 P.p.s.a.