Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1382/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2023-01-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: uchylono decyzję organu II i I instancji
Powołane przepisy: article: art. 35 ust. 1, art. 3 pkt 2a
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator (spr.) Sędziowie: WSA Jacek Bursa WSA Magda Froncisz po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. R. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 29 września 2022 r. nr WI-I.7840.2.2.2022.BG w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania działki i udzielenia pozwolenia na budowę 1/ uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; 2/ zasądza od Wojewody Małopolskiego na rzecz J. R. kwotę 997 (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta Krakowa decyzją z dnia 13 grudnia 2021 r. nr 755/6740.2/2021 działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane oraz art. 104 K.p.a. zatwierdził projekt zagospodarowania działki i projekt architektoniczno – budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla A. Sp.z.o.o. w K. dla zamierzenia budowlanego "ul. [...] - Przebudowa, nadbudowa, rozbudowa budynku magazynowo- usługowego ze zmianą sposobu użytkowania na dwa budynki mieszkalne jednorodzinne w zabudowie szeregowej wraz z garażami, piwnicami, instalacjami wewnętrznymi: wodociągową, kanalizacji, elektryczną, teletechniczną, wentylacji, gazową, infrastrukturą towarzyszącą i likwidacja istniejących elementów uzbrojenia terenu na działce [...] obr. [...] Krowodrza przy ul. [...] w K.".

Od tej decyzji odwołanie złożyła J. R. oraz D. i T. S. domagając się jej uchylenia.

Wojewoda Małopolski decyzją z dnia 29 września 2022 r. nr WI-I.7840.2.2.2022.BG uchylił zaskarżoną decyzję w części określającej nazwę inwestora wskazanego jako A. Sp.z.o.o. i w tym zakresie orzekł poprzez wskazanie nowej nazwy inwestora A. Sp.z.o.o., w pozostałej części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ wskazał, że projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany opatrzone zostały klauzulami stanowiącymi o zatwierdzeniu projektów. Obiekt został zaliczony do II kategorii geotechnicznej przy prostych warunkach gruntowych. Projekt zagospodarowania terenu stanowiący część projektu, wykonano na kopii aktualnej mapy do celów projektowych zgodnie z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Główny projektant potwierdził zgodność treści mapy z oryginałem. Załączono oświadczenie głównego projektanta o braku możliwości przyłączenia inwestycji do sieci ciepłowniczej. W związku z faktem, iż przedmiotem inwestycji jest też likwidacja istniejących elementów uzbrojenia terenu oraz częściowa rozbiórka istniejącego budynku oraz rozbiórka muru w południowej części działki załączono zgodę właścicieli na ich rozbiórkę (w aktach sprawy organu odwoławczego). Do projektu załączono opis zakresu i sposobu prowadzenia robót rozbiórkowych i opis sposobu zapewnienia bezpieczeństwa ludzi i mienia. Załączono ekspertyzę techniczną stanu obiektu istniejącego zgodnie z § 206 WT, z której wynika, że zgodnie z przeprowadzoną analizą stan techniczny konstrukcji ścian nośnych, ścian fundamentowych oceniono pozytywnie. Elementy te można wykorzystać w ramach projektowanej rozbudowy obiektu. Inwestycja nie należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Zatem, zgodnie z art. 71 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie jest wymagane. Na terenie inwestycji brak obiektów zabytkowych podlegających ochronie prawnej. Działka nie leży w obszarze wpisanym do rejestru zabytków, nie znajduje się w terenach górniczych. Zlokalizowana jest poza obszarami Natura 2000 i nie leży w sąsiedztwie tych obszarów. W projekcie, zgodnie z wymogami Pb, zamieszczono informację o obszarze oddziaływania projektowanego obiektu (str. 9 projektu). Projektant obszarem oddziaływania obiektu objął następujące działki: inwestycyjną oraz [...], [...], [...] i [...]. Organ l instancji przyjął określony przez projektanta obszar oddziaływania obiektu bez zastrzeżeń. Planowane zamierzenie składa się z dwóch trzykondygnacyjnych podpiwniczonych budynków mieszkalnych jednorodzinnych (w zabudowie, którą projektant określił jako szeregową, a w ocenie organu odwoławczego jest to zabudowa bliźniacza) planowanych w miejscu istniejącego (podlegającego częściowej rozbiórce) jednokondygnacyjnego niepodpiwniczonego budynku usługowego (który podlega przebudowie, nadbudowie, rozbudowie i zmianie sposobu użytkowania). Ponadto przewiduje się rozbiórkę muru w południowej części działki o wys. ok. 15 cm i odległości od granicy ok. 45 cm. Na terenie objętym przedmiotowym wnioskiem o pozwolenie na budowę obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obszaru Azory - rejon ulic: Stachiewicza i Czerwieńskiego, zatwierdzony uchwałą Nr XCI/2401/17 Rady Miasta Krakowa z 20 grudnia 2017 r. Działka inwestycyjna usytuowana jest na terenie oznaczonym symbolem MN/U1 - Tereny zabudowy mieszkaniowo-usługowej, o podstawowym przeznaczeniu pod zabudowę jednorodzinną lub pod zabudowę budynkami usługowymi. Działka przylega do terenu oznaczonego symbolem KDD.2.1: Tereny dróg publicznych (o podstawowym przeznaczeniu pod drogi publiczne klasy dojazdowej), a na pozostałych przylegających do inwestycyjnej działkach jest teren MN.1: Tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej (o podstawowym przeznaczeniu pod zabudowę jednorodzinną). Projekt jest zgodny z ustaleniami mpzp m. in. w zakresie: przeznaczenia podstawowego (§ 5 ust. 1d mpzp): MN/U. 1 - MN/U.3 - Tereny zabudowy mieszkaniowo-usługowej, o podstawowym przeznaczeniu pod zabudowę jednorodzinne lub pod zabudowę budynkami usługowymi, zaprojektowano dwa budynki jednorodzinne w zabudowie bliźniaczej; zasad sytuowania obiektów budowlanych na działce budowlanej (§ 7 ust. 1 pkt 2 mpzp): Zasady sytuowania obiektów budowlanych na działce budowlanej: zakaz lokalizacji budynków gospodarczych i śmietników od strony dróg publicznych, z zastrzeżeniem pkt 3; zaprojektowano dwa śmietniki w bryle budynku na parterze (str. 68 projektu); budynków gospodarczych nie przewiduje się; lokalizacji zabudowy (§ 4 ust. 1 pkt 7 mpzp): Ilekroć w uchwale jest mowa o: nieprzekraczalnej linii zabudowy - należy przez to rozumieć linię, poza którą nie można sytuować nowych bądź rozbudowywanych budynków oraz ich nadziemnych lub podziemnych części; ściana frontowa istniejącego budynku podlega rozbiórce, projektowane: ściana piwniczna oraz ściany kondygnacji nadziemnych są lekko cofnięte względem istniejącej pierwotnie ściany i mieszczą się w granicach nieprzekraczalnej linii zabudowy (patrz kondygnacja N01 – parter na str. 68 projektu oraz projekt zagospodarowania terenu, zwany dalej pzt, na str. 53 projektu); zasad sytuowania obiektów budowlanych na działce budowlanej ze względu na bezpieczeństwo ruchu statków powietrznych (§ 7 ust. 8 mpzp) Na obszarze objętym planem, ze względu na konieczność zapewnienia bezpieczeństwa ruchu statków powietrznych, obowiązuje nieprzekraczalne ograniczenie wysokości zabudowy, wynoszące do 370m. n. p. m. (...); poziom 0.00 budynku jest na rzędnej 216,82 m n.p.m. (patrz pzt na str. 53 projektu), budynek ma wysokość 10.97 m (patrz przekrój na str. 77), a zatem 216.82+10.97=227,79 m n.p.m., co jest wartością znacznie mniejszą niż wymagane 370 m. n. p. m.; zasad odnoszących się do elewacji budynków (§ 7 ust. 9 pkt 1 mpzp): Zasady odnoszące się do elewacji budynków: nakaz stosowania kolorystyki elewacji budynków w odcieniach koloru białego, odcieniach ugrowych, beżowych, szarych lub w naturalnych kolorach użytych materiałów tradycyjnych, takich jak: cegła, kamień, klinkier, drewno, stal, szkło; dopuszcza się wprowadzenie na elewacji dodatkowych akcentów kolorystycznych z zastrzeżeniem, ze ich powierzchnia nie może przekraczać 10% danej elewacji; zastosowano tynk w kolorze białym; zasad kształtowania dachów (§ 7 ust. 10 pkt 1b mpzp): Zasady kształtowania dachów (z zastrzeżeniem § 7 ust. 16): geometrię i kształt dachów należy kształtować według następujących zasad: dopuszcza się stosowanie dachów płaskich, stropodachów oraz dachów zielonych; zastosowano dach płaski; zasad materiałów pokryć dachowych (§ 7 ust. 10 pkt 2a mpzp): w zakresie materiałów pokryć dachowych obowiązują następujące zasady: dla dachów płaskich obowiązuje stosowanie kolorystyki dachów w odcieniach brązu, czerwieni, czerni lub szarości z zastrzeżeniem ust. 10 pkt 1 lit.b; zastosowano żwir i obróbkę blacharską w kolorze jasno szarym (patrz str. 71 projektu); zasad w zakresie ogrodzeń (§ 7 ust. 11 pkt 1a mpzp): Zasady odnoszące się do lokalizowania wskazanych urządzeń i obiektów budowlanych: w zakresie ogrodzeń: zakaz stosowania ogrodzeń pełnych w całym obszarze planu (z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 3), nie projektuje się nowych ogrodzeń, istniejące są ażurowe (patrz opis na str. 5 i 9); zasad obsługi parkingowej (§ 14 ust. 8 pkt 1a i pkt 5 mpzp): Ustala się następujące zasady obsługi parkingowej: 1/ określa się minimalną liczbę miejsc parkingowych, wliczając miejsca w garażach, odniesioną odpowiednio do funkcji obiektów lub do funkcji ich części - według poniższych wskaźników: a/ budynki w zabudowie jednorodzinnej - 2 miejsca na 1 dom, przewidziano 2 miejsca postojowe na każdy dom (w sumie 4 miejsca postojowe zlokalizowane w garażach) (patrz str. 5 projektu i rzut kondygnacji N01 - parteru na str. 68 projektu); sposobu realizacji miejsc parkingowych (§ 14 ust. 9 pkt 2 mpzp): Ustala się następujące sposoby realizacji miejsc parkingowych: dopuszcza się realizację miejsc parkingowych jako garaży i parkingów, z zastrzeżeniem pkt 3-7; miejsca postojowe zaprojektowano w garażach; przeznaczenia (§ 16 pkt 1 i 2 mpzp): Z wyłączeniem Terenów komunikacji, w przeznaczeniu poszczególnych terenów mieści się zieleń towarzysząca oraz obiekty i urządzenia budowlane, takie jak: 1/ obiekty i urządzenia budowlane infrastruktury technicznej, za wyjątkiem stacji oraz napowietrznych linii elektroenergetycznych 110 kV/SN i większych; 2/ dojścia piesze, ciągi piesze, trasy rowerowe, dojazdy niewyznaczone, zapewniające skomunikowanie terenu działki z drogami publicznymi, niewyznaczone na rysunku planu; przewidziano teren utwardzony i obiekty i urządzenia infrastruktury technicznej (zewnętrzne odcinki instalacji elektrycznej, kanalizacji sanitarnej, kanalizacji deszczowej); kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenu (§ 20 ust. 2 pkt 1a i 1b mpzp): W zakresie kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenu, ustala się: dla terenu NIN/U. 1: a/ minimalny wskaźnik terenu biologicznie czynnego: 10%, b/ wskaźnik intensywności zabudowy: 0,7-1,5, wskaźnik terenu biologicznie czynnego wynosi: 10,66 % 38,7 m2 (powierzchnia biologicznie czynna patrz str. 6 i pzt w skali 1:250) / 363 m2 (powierzchnia działki inwestycyjnej) = 0,1066] - patrz str. 7 projektu; wskaźnik intensywności zabudowy (liczony zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 10-13 mpzp) wynosi 1,43 [521/363=1,43] - patrz str. 6 i 7 projektu; maksymalnej wysokości zabudowy (mierzonej od poziomu terenu istniejącego w miejscu najniżej położnego wejścia zgodnie z § 4 pkt 16 mpzp) (§ 20 ust. 2 pkt 1 c mpzp): W zakresie kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenu, ustala się: dla terenu MN/U. 1: maksymalną wysokość zabudowy -11,0 m; jest 10,99 m: kota wysokościowa terenu istniejącego w miejscu najniżej położonego wejścia wynosi -0,02 m (patrz rzut parteru na str. 68), a kota wysokościowa attyki +10,97, co razem daje wartość 10,99 m. Projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi m. in. w zakresie: odległości od granic (§ 12 WT): od strony północnej: min. 3 m w poziomie parteru ściana bez otworów (patrz kondygnacja N01 na str. 68 i elewacja na str. 72 oraz pzt na str. 53), 5.17-5,20 m w poziomie parteru ściana z drzwiami (patrz kondygnacja N01 na str. 68 i elewacja na str. 72 oraz pzt na str. 53), min. 3 m w poziomie kondygnacji N02 i NOS ściany bez otworów (patrz str. 69 i 70 oraz elewacja na str. 72), min. 4 m w poziomie kondygnacji N02 i NOS ściana z oknami (patrz str. 69 i 70 oraz elewacja na str. 72), min. 1,5 m w poziomie parteru ściana podpierająca balkon oraz w poziomie kondygnacji N02 i NOS balkony, zgodnie z § 12 ust. 6 pkt WT (patrz pzt na str. 53); od strony wschodniej: 0.8-1.0 m w poziomie parteru istniejąca ściana bez otworów (patrz pzt na str. 53), min. 1.5 m w poziomie kondygnacji N02 i NOS ściany bez otworów (działka ma szerokość 10,5+0,8+3,6=14,9 m (patrz pzt na str. 53), zatem mniej niż 16 m zgodnie z § 12 ust. 4 pkt 1 WT); od strony południowej min. 3_m w poziomie parteru ściana bez otworów (patrz kondygnacja N01 na str. 68 i elewacja na str. 72 oraz pzt na str. 53), min. 4 m w poziomie parteru ściana z drzwiami (patrz elewacja na str. 72 oraz pzt na str. 53), 3m w poziomie kondygnacji N02 i NOS ściany bez otworów (patrz str. 69 i 70 oraz elewacja na str. 72), 4 m w poziomie kondygnacji N02 i NOS ściany z oknami (patrz str. 69 i 70 oraz elewacja na str. 72), 1.5 m w poziomie parteru ściana podpierająca balkon oraz w poziomie kondygnacji N02 i NOS balkony, zgodnie z § 12 ust. 6 pkt WT (patrz pzt na str. 53); od strony zachodniej: działka drogowa - odległości od granicy nie określa się (§ 12 ust. 10 WT); naturalnego oświetlenia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w sąsiednich budynkach, tzw. przesłaniania (§ 13 WT); projektowane budynki mają wysokość 10,99 m (w niżej podanych obliczeniach przyjęto 11 m); od strony zachodniej najbliżej inwestycji znajdują się okna pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w budynku na dz. 289, dolna krawędź najniżej z nich położonych znajduje się na wysokości min. 1 m; najbliższa ww. okien zacieniająca część obiektu przesłaniającego to krawędź balustrady balkonów, która znajduje się na wysokości maks. 8 m (patrz przekrój A-A na str. 76), zatem wysokość przesłaniania wynosi 7 m (8-1). a odległość między balkonami a ścianą z ww. oknami wynosi ok. 11 m (12.5-1.5): z kolei najwyższa zacieniająca krawędź obiektu przesłaniającego to attyka na wysokości prawie 11 m od terenu, a zatem wysokość przesłaniania wynosi 10 m (11 -1), a odległość między attyka a ścianą z ww. oknami wynosi ok. 12.5 m (patrz pzt na str. 53); zatem w obu przypadkach wysokość przesłaniania jest mniejsza niż odległość, co świadczy o spełnienie przepisu S 13 WT: od strony południowej najbliżej inwestycji znajdują się okna pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w budynku na dz. 269 na drugiej kondygnacji naziemnej (okna usytuowane poniżej przynależą do garażu), a zatem dolna krawędź tych okien znajduje się ok. 4 m nad terenem (biorąc od uwagę fakt, że budynek jest podpiwniczony), najbliższa ww. okien zacieniająca część obiektu przesłaniającego to krawędź balustrady balkonów, która znajduje się na wysokości maks. 8 m (patrz przekrój ESEJ na str. 77), zatem wysokość przesłaniania wynosi 4m (8-4), a odległość między balkonami a ścianą z ww. oknami wynosi ok. 6 m; z kolei najwyższa zacieniająca krawędź obiektu przesłaniającego to attyka na wysokości prawie 11 m od terenu, a zatem wysokość przesłaniania wynosi 7 m (11-4), a odległość między attyka a ścianą z ww. oknami ok. 9 m: zatem w obu przypadkach wysokość przesłaniania jest mniejsza niż odległość: od strony wschodniej najbliżej inwestycji znajdują się okna pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w budynku na dz. 263, dolna krawędź najniżej z nich położonych (znajdujących się na tzw. wysokim parterze, nad piwnicą) znajduje się na wysokości min. 2 m. najbliższa ww. okien zacieniająca część obiektu przesłaniającego to krawędź parteru, która znajduje się na wysokości 4,45 m (patrz przekrój A-A na str. 76), zatem wysokość przesłaniania wynosi 2.45 m (4,45-2), a odległość między ścianą parteru a ścianą z ww. oknami wynosi 8.6 m: z kolei najwyższa zacieniająca krawędź obiektu przesłaniającego to attyka na wysokości prawie 11 m od terenu, a zatem wysokość przesłaniania wynosi 9 m (11-2), a odległość między attyka a ścianą z ww. oknami ok. 9.5 m (patrz str. 54 projektu); zatem w obu przypadkach wysokość przesłaniania jest mniejsza niż odległość: od strony północnej najbliższy budynek znajduje się na dz. 271 w odległości 11,3 m (= 12,8- 1,5) od najbardziej zbliżonego do granicy elementu budynku, zatem dalej niż wartość określająca wysokość projektowanego budynku (11,3>11); porównaj analiza przesłaniania przedstawiona na str. 54 projektu; naturalnego oświetlenia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w projektowanych budynkach, tzw. przesłaniania (§13 WT): dolna krawędź okien pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w projektowanym budynku znajduje się na wysokości 3.85 m (patrz przekroje na str. 76 i 77); najbliższy inwestycji istniejący budynek znajduje się na dz. 269 od strony południowej, jest w odległości 4 m od projektowanych okien (patrz rzut kondygnacji N02 i NOS), jest wyniesiony ponad poziom terenu na wysokość 1,5 kondygnacji i posiada dach pulpitowy, a zatem krawędź ww. dachu musiałaby być na wysokości ok. 8 m, by został naruszony przepis (8-3.85=4,25), a jest dużo niżej; budynek od strony północnej zlokalizowany jest ścianą szczytową w kierunku inwestycji, ale jest oddalony ponad 12.8 m (patrz przekrój B-B na str. 77 i pzt na str. 53), a jego wysokość musiałaby wynosić ok. 17 m (16-3.85=13), by został naruszony przepis, a jest znacznie niżej; pozostałe otaczające budynki mają dwie kondygnacje naziemne, z tymże druga kondygnacja zlokalizowana jest w dachu spadzistym, a zatem wysokość przesłaniania w ich przypadku jest mniejsza niż ich odległość od okien projektowanego budynku; zapewnienia dojścia i dojazdu umożliwiającego dostęp do drogi publicznej (§14 WT), w tym przypadku drogi nr [...] (ul. N. , nr działki [...]): poprzez istniejący (przebudowywany) i projektowany zjazd z drogi publicznej; przebudowa i budowa zjazdów zostanie objęta odrębną procedurą (str. 5 projektu); odległości stanowisk postojowych od placu zabaw dla dzieci i okien pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi (§ 19 ust. 1 pkt 1a WT: 7 m - w przypadku parkingu do 10 stanowisk postojowych włącznie): miejsca parkingowe zaprojektowano w budynku; odległości stanowisk postojowych od granicy działki inwestycyjnej (§ 19 ust. 2 pkt 1a WT: 3 m - w przypadku parkingu do 10 stanowisk postojowych włącznie); miejsca parkingowe zaprojektowano w budynku; uzbrojenia technicznego działki (§ 26 WT): zapewniono możliwość przyłączenia budynku do sieci: wodociągowej (przyłącze wg odrębnej procedury), kanalizacyjnej ogólnospławnej (odcinki zewnętrzne wewnętrznej kanalizacji sanitarnej objęte przedmiotowym opracowaniem, przyłącze wg odrębnej procedury), elektroenergetycznej (odcinki zewnętrzne wewnętrznej instalacji objęte przedmiotowym opracowaniem, przyłącze wg odrębnej procedury), gazowej (przyłącze wg odrębnej procedury); odprowadzenia wód opadowych (§ 28 ust. 1 WT): Działka budowlana, na której sytuowane są budynki, powinna być wyposażona w kanalizację umożliwiającą odprowadzenie wód opadowych do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej; wody opadowe będą odprowadzane do kanalizacji ogólnospławnej projektowanym przyłączem wg odrębnego opracowania i procedury (poprzez projektowaną, objętą niniejszym opracowaniem zewnętrzną instalację kanalizacji opadowej); kierunku naturalnego spływu wód opadowych (§ 29 WT): nie dokonano zmiany naturalnego spływu wód opadowych w celu kierowania ich na teren sąsiedniej nieruchomości (cyt.) Projektowane ukształtowanie terenu nie będzie powodować spływu wody na działki sąsiednie (str. 6 projektu), (cyt.): Projektowane wykończenie i wypośredniczenie nawierzchni utwardzonych nie doprowadza do zalewania sąsiednich działek (str. 62 projektu); teren ogólnie płaski (patrz pzt na str. 53), rzędne terenu wokół działki inwestycyjnej wynoszą: 216,44 - 216,90 m n.p.m., poziom 0.00 budynków jest na rzędnej 216,82 m n.p.m.; nasłonecznienia pokoi mieszkalnych, tzw. zacieniania (§ 60 WT): zgodnie z analizą przestawioną na str. 54 projektu przynajmniej jeden pokój mieszkalny w każdym mieszkaniu budynków mieszkalnych w sąsiedztwie ma zapewniony czas nasłonecznienia wynoszący co najmniej 3 godziny w dniach równonocy w godzinach 7.00- 17.00: zgodnie z ww. analizą przynajmniej jeden pokój mieszkalny w każdym mieszkaniu projektowanych budynków mieszkalnych ma zapewniony czas nasłonecznienia wynoszący co najmniej 3 godziny w dniach równonocy w godzinach 7.00-17.00; warunków ochrony przeciwpożarowej (§ 271-273 WT): projektowany budynek ZŁ w zabudowie bliźniaczej zlokalizowany jest w odległościach: min. 12,5 m od budynku ZŁ na działce nr [...] na zachód od inwestycji; min. 12,8 m od budynku ZŁ na działce nr [...] na północ od inwestycji (mierząc od ściany wiatrołapu w parterze i od ścian kondygnacji N01 i N02 – zlokalizowanych najbardziej na północ); min. 8 m od budynku oznaczonego na mapie do celów projektowych jako (budynek gospodarczy - garaż, zabudowa jednorodzinna, NRO) na działce nr [...] na północy- wschód od inwestycji (zgodnie z opinią rzeczoznawcy do spraw przeciwpożarowych z 24 maja 2022 r., patrz str. 42A projektu); min. 8,6 m od budynku ZŁ (NRO) na działce nr [...] na wschód od inwestycji (mierząc od istniejącej ściany parteru zlokalizowanej najbardziej na wschód); min. 3 m od ściany budynku ZŁ (NRO) z wbudowanym garażem (zabudowa jednorodzinna) na działce nr [...] na południe od inwestycji (zatem od strony południowej zaprojektowano ścianę oddzielenia przeciwpożarowego); warunków technicznych dotyczących otworów w ścianie oddzielenia przeciwpożarowego (§ 232 ust. 2 i ust. 6 WT): w ścianie oddzielenia przeciwpożarowego łączna powierzchnia otworów, zamykanych drzwiami przeciwpożarowymi (do śmietnika) lub innymi zamknięciami przeciwpożarowymi (okna wyposażone są w rolety przecipożarowe o klasie odporności ogniowej El 30) nie przekracza 15% powierzchni ściany (patrz rzuty poszczególnych kondygnacji na str. 68- 70, elewacja na str. 74 oraz przekrój na str. 77, opis na str. 63 projektu); w ścianie oddzielenia przeciwpożarowego zastosowano przeszklenia, których powierzchnia nie przekracza 10% powierzchni ściany; warunków technicznych dotyczących ściany oddzielenia przeciwpożarowego (§ 235 ust. 2 i ust. 6 WT): od strony południowej, ze względu na zbliżenie do istniejącego na działce nr [...] budynku, zaprojektowano ścianę oddzielenia przeciwpożarowego, zgodnie z opinią rzeczoznawcy do spraw przeciwpożarowych z 24 maja 2022 r. (patrz str. 42A projektu) oraz pismem Małopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z 21 września 2022 r., znak: [...] Odnosząc się do zarzutów sformułowanych w odwołaniach organ wskazał, że planuje się przyłączenie obiektu do poszczególnych sieci, tak by mógł samodzielnie funkcjonować zgodnie z przeznaczeniem (patrz pzt na str. 53.1), Nie jest to objęte niniejszym postępowaniem, ale trzeba podkreślić, że inwestor nie jest do tego zobligowany. Istnieją przewidziane prawem odrębne procedury (np. zgłoszenie, czy art. 29a Pb). Realizacja przyłączy ma znaczenie dopiero przy udzielaniu pozwolenia na użytkowanie budynku. Obiekt budowlany należy, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając m.in. poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym zapewnienie dostępu do drogi publicznej (art. 5 ust. 1 pkt 9 Pb). Przedmiotowa inwestycja spowoduje ograniczenia w zabudowie działki skarżących (i z tego tytułu została ona włączona w obszar oddziaływania obiektu, a skarżący w krąg stron postępowania), ale w zakresie, który w ocenie organu odwoławczego nie narusza przepisów technicznych, a tym samym uzasadnionych interesów osób trzecich. W ocenie organu orzekającego w niniejszej sprawie należy bowiem uznać (co wykazano powyżej), że udzielenie pozwolenia na budowę nie ogranicza (w sposób niedopuszczalny) prawem chronionych interesów skarżących jak np. dopływu światła dziennego czy też nasłonecznienia w pokojach mieszkalnych, możliwości korzystania z mediów, dostępu do drogi publicznej, nie pozbawia i nie ogranicza możliwości korzystania z nieruchomości. Z projektu wynika, że przedmiotem inwestycji jest budynek jednorodzinny w zabudowie bliźniaczej (określonej przez projektanta jako zabudowa szeregowa) - w sumie cztery lokale mieszkalne, a nie budynek wielorodzinny jak sugeruje skarżąca. Jak udowodniono powyżej -jest to zgodne z zapisami mpzp. Wyjaśniono się ponadto, że sposób zagospodarowania działki przez inwestora podlega ocenie organów administracji architektoniczno-budowlanej tylko w granicach zgodności z konkretnymi obowiązującymi w dniu wydania decyzji przepisami prawa powszechnie obowiązującego bądź prawa miejscowego. Tutejszy organ nie znajduje przepisu, który zostałby naruszony poprzez zaprojektowanie przedmiotowej inwestycji. Oczywistym jest, że realizowanie obiektów budowlanych musi wiązać się z oddziaływaniem na sąsiednie działki i budynki. W trakcie procesu budowlanego dochodzi do kolizji interesów różnych podmiotów o zróżnicowanym charakterze. Aby jednak oddziaływanie projektowanej inwestycji można było uznać za sprzeczne z prawem, muszą być naruszone konkretne przepisy prawa materialnego. Takiej sprzeczności z prawem organ odwoławczy nie dopatrzył się. Nie każde oddziaływanie może skutkować powstrzymaniem procesu inwestycyjnego, w oparciu o ochronę interesów osób trzecich udzieloną w art. 5 ust. 1 pkt 9 Pb. Przepis ten nie może być samodzielną podstawą do negowania poprawności zamierzenia inwestycyjnego na działce sąsiedniej. Organ odwoławczy nie ma podstaw prawnych, aby podważać kompetencje projektanta pełniącego samodzielne funkcje techniczne w budownictwie, który dołączył do projektu oświadczenie o sporządzeniu projektu, zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Organy administracji architektoniczno-budowlanej nie mają uprawnień do weryfikowania pod względem merytorycznym przyjętych rozwiązań projektowych, wynikających z wiedzy, doświadczenia zawodowego i obliczeń (w tym analiz) projektanta.

Na tę decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła J. R. zarzucając naruszenie:

1/ art. 138 §1 ust. 1 K.p.a. w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane w zw. z §12 ust. 4 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie poprzez utrzymanie w mocy decyzji o pozwoleniu na budowę wydanei z naruszeniem przepisów prawa polegającym na braku zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu (zakładającego powstanie obiektu budowlanego oddalonego od granicy działki o odległość mniejszą niż 1,5 m, tj. 0,8 m, nadbudowywanego o dwie kondygnacje) z przepisami, które zgodnie z §12 ust. 4 pkt 1 2 r.w.t. dopuszczają powstanie obiektu budowlanego albo oddalonego od granicy działki o odległość min. 1,5 m, albo oddalonego od granicy działki o odległość mniejszą niż 1,5 m (np. 0,8 m), jedynie w przypadku nadbudowania o jedną kondygnację;

2/ art. 138 §1 k.p.a. w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 2 p.b. w zw. z §12 ust. 4 pkt 1 i 2 r.w.t. poprzez utrzymanie w mocy decyzji o pozwoleniu na budowę wydanej z naruszeniem przepisów prawa, polegającym na braku zgodności projektu zagospodarowania działki łub terenu z przepisami w sprawie, w której nie mogą mieć zastosowania przepisy odnoszące się do budynku istniejącego, usytuowanego w odległości mniejszej niż określona w §12 ust. 1 r.w.t. od granicy tej działki budowlanej, a to z uwagi na fakt, iż przedmiotowe zamierzenie budowlane faktycznie polega na rozbiórce istniejącego budynku magazynowo- usługowego i budowie budynku wielorodzinnego, natomiast zastosowanie tych przepisów stanowiłoby obejście prawa poprzez zastosowanie do budynków faktycznie stanowiących nowe budowle przepisów odnoszących się do budowli istniejących;

3/ art. 138 §1 k.p.a. w zw. z art. 33 ust. 1 zd. 2 p.b. poprzez utrzymanie w mocy decyzji o pozwoleniu na budowę wydanej z naruszeniem przepisów prawa, tj. w sytuacji, gdy zgodnie z projektem budowlanym planowane jest wyłączenie i umartwienie istniejących przyłączy na działce [...] obr. [...] K. przy ul. [...] w K., a jednocześnie projekt nie obejmuje wykonania nowych przyłączy do powstających budynków, a jedynie projektowana jest budowa instalacji wewnętrznych, podczas gdy obiekt budowlany, którego dotyczy przedmiotowe pozwolenie na budowę musi być obiektem mogącym samodzielnie funkcjonować zgodnie z przeznaczeniem, co nie jest możliwe bez przyłączy;

4/ art. 138 §1 k.p.a. w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 2 p.b. w zw. z §20 uchwały nr XCI/2401/17 Rady Miasta Barakowa z dnia 20 grudnia 2017 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Azory - rejon ulic: Stachiewicza i Czerwieńskiego" poprzez utrzymanie w mocy decyzji o pozwoleniu na budowę w przypadku braku zgodności projektu zagospodarowania działki łub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego polegającej na budowie budynku wielorodzinnego na terenie o podstawowym przeznaczeniu pod zabudowę jednorodzinną oraz pod zabudowę budynkami usługowymi;

5/ art. 138 §1 k.p.a. w 2 w. z art. 35 ust. 1 pkt 3 lit. a w zw. z aft. 35 ust. 3 p.b. w zw. z aft. 35 ust. 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych poprzez utrzymanie w mocy decyzji o pozwoleniu na budowę w przypadku braku uzgodnienia z zarządcą drogi zmiany zagospodarowania terenu przyległego do pasa drogowego w zakresie możliwości włączenia do drogi ruchu drogowego spowodowanego tą zmianą, załączone uzgodnienie z dnia 28 lipca 2021 roku dotyczy bowiem planowanej inwestycji polegającej na "budowie dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie szeregowej wraz z garażami, piwnicami, zagospodarowaniem terenu i infrastrukturą towarzyszącą na działce nr [...] obr. [...] K. przy ul. [...] w K.", przy czym całkowita powierzchnia użytkowa inwestycji wynosiła ok. 442, 34 m2, natomiast projekt budowlany obejmuje budowę budynku wielorodzinnego o całkowitej powierzchni użytkowej 460,69 m2;

6/ art. 138 §1 ust. 1 w zw. z art. 10 § 1 i art. 15 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji o pozwoleniu na budowę w sytuacji gdy została ona wydana z naruszeniem zasady dwuinstancyjności oraz zasady zapewnienia stronom czynnego udziału w postępowaniu polegającym na zawiadomieniu o wszczęciu postępowania i możliwości zapoznania się z zebranym materiałem w sprawie, które zostało doręczone dopiero w dniu 14 grudnia 2021 roku podczas gdy decyzja kończąca postępowanie została wydana dnia 13 grudnia 2021 roku, tj. przed dniem doręczenia zawiadomienia o wszczęciu postępowania i możliwości zapoznania się z zebranym materiałem w sprawie, w efekcie czego strona w ogóle nie brała udziału w postępowaniu przed organem pierwszej instancji;

7/ art. 15 w zw. z art. 136 §1 k.p.a. poprzez przekroczenie granic uzupełniającego postępowania dowodowego oraz wyjaśniającego przez organ II instancji polegające na utrzymaniu w mocy decyzji o pozwoleniu na budowę w sytuacji, gdy w projekcie wprowadzono liczne zmiany, (tj. w zakresie projektowanego źródła ciepła, wyróżnienia części istniejącej od projektowanej elewacji południowej i północnej, rozszerzono zakres poprzez wskazanie, iż murek oporowy znajdujący się w południowej części działki przewiduje się do rozbiórki, w części opisowej — ekspertyza techniczna uwzględniono go jako do likwidacji, oznaczono wjazdy do garażu, oznaczono charakterystyczne rzędne terenu istniejącego i projektowanego, uzupełniono widoki elewacji oraz dachu o informację na temat wykończenia powierzchni, dołączono opinię rzeczoznawcy ppoż. wyjaśniającą przyjęte w projekcie założenia, skorygowano wysokość budynku tak, że nie przekracza 11,00 m) a co za tym idzie organ II instancji sam przeprowadził postępowanie dowodowe i wyjaśniające w zakresie kwestii, które miały bezpośredni wpływ na treść decyzji co doprowadziło do sytuacji, w której sprawa rozstrzygnięta została w istocie w jednej instancji.

W uzasadnieniu rozwinięto powyższe zarzuty w konkluzji wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda Małopolski wniósł o jej oddalenie podtrzymując przy tym argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.,

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji i postanowień z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych - o ile ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. treść wydanej decyzji lub postanowienia.

Kontroli sądu w niniejszym postępowaniu poddana jest ocena legalności decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielającego pozwolenia na budowę dla zamierzenia polegającego na przebudowie, nadbudowie i rozbudowie budynku magazynowo- usługowego ze zmianą sposobu użytkowania na dwa trzykondygnacyjne budynki jednorodzinne w zabudowie szeregowej. Budynek istniejący (magazynowo - usługowy) ma przy tym ulec rozbiórce z wyjątkiem jednej ściany. Projektem budowlanym nie są objęte przyłącza a także sposób odprowadzania wód opadowych (wyłączone do odrębnego opracowania). W ocenie sądu decyzja jest wadliwa.

Zgodnie z dyspozycja art. 35 ust 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane Dz. U. z 2006 r. Nr 156 poz. 1118 (dalej; ustawa) wg. stanu prawnego na dzień wydania zaskarżonej decyzji, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza:

1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z:

a) ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu,

b) wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko,

c) ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej;

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

3) kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, w tym dołączenie:

a) wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń,

b) informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b,

c) kopii zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego,

d) oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 9 i 10;

4) posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych oraz aktualność zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust.

Z kolei przepis art. 35 ust 3 w/w ustawy przesądza, iż w razie stwierdzenia nieprawidłowości w zakresie określonym w ust. 1 organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia. Z kolei przepis art. 35 ust 4 przesądza, że w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Wyżej wskazana regulacja przesądza, iż organ administracji architektoniczno-budowlanej ma obowiązek dokonania sprawdzenia zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z ustaleniami planu miejscowego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy, w przypadku braku planu miejscowego. W dalszej kolejności organ ocenia zgodność projektu budowlanego z wymaganiami ochrony środowiska oraz zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Organ bada też kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego oraz posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych. Następnie organ wzywa inwestora do usunięcia ewentualnych nieprawidłowości i po usunięciu tych nieprawidłowości lub jeżeli takiej potrzeby nie było (projekt spełnia warunki określone w art. 35 ustawy Prawo budowlane) wydaje decyzje o pozwoleniu na budowę. Stwierdzenie, iż projekt budowalny ustawowych kryteriów nie spełnia, ewentualnie inwestor nie usunął stwierdzonych nieprawidłowości obliguje organ do wydania decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 35 ust 5 pkt 1 ustawy).

W ocenie sądu organ kontroli projektu budowlanego w zakresie, o którym mowa w wyżej przytoczonych przepisach, w sposób prawidłowy nie przeprowadził. Kwestia pierwsza. Pozwolenie na budowę zostało wydane dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na przebudowie, nadbudowie i rozbudowie budynku magazynowo- usługowego na dwa trzykondygnacyjne budynki jednorodzinne w zabudowie szeregowej (według organu II instancji w zabudowie bliźniaczej, co jednak nie doprowadziło do reformacji decyzji I-instancyjnej), przy czym istniejący budynek ma być rozebrany wyjątkiem jednej ściany. Należy odpowiedzieć na podstawowe pytanie - czy można mówić o przebudowie, nadbudowie i rozbudowie obiektu, który ma jednocześnie ulec rozbiórce. Odpowiedź wydaje się być oczywista i jest to odpowiedź negatywna. Zgodnie z art. 3 pkt 6 ustawy Prawo budowlane, iż ilekroć w ustawie jest mowa o budowie - należy przez to rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego. Jeżeli zatem obiekt budowlany na być wyburzony, nie można go rozbudować (powiększyć jego kubaturę poza obrys istniejącej zabudowy), nadbudować (zwiększyć jego wysokość w obrysie istniejącej zabudowy) czy też przebudować (zmienić jego parametry użytkowe lub techniczne, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji – art. 3 pkt 7a ustawy). Nie można też mówić o odbudowie istniejącego obiektu budowlanego, bo zamierzeniem budowlanym objęty jest obiekt o zupełnie innych parametrach budowlanych i użytkowych niż obiekt istniejący a mający być rozebranym.

W ocenie sądu przebudowie, nadbudowie i rozbudowie nie może być też poddana istniejąca i mająca być zachowaną ściana budynku rozebranego. Przebudować, nadbudować i rozbudować można bowiem tylko obiekt budowany (art. 3 pkt 6 ustawy). Zgodnie z definicją zamieszczona w art. 3 pkt 1 ustawy obiekt budowlany to budynek, budowla bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem. Z przyczyn oczywistych ściana nie jest budynkiem tj. obiektem budowlanym, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach (art. 3 pkt 2 ustawy). Ściana nie jest też budowlą, bo ta to obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury (...) jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową. Ściana jaka pozostała po wyburzonym budynku, warunku o którym mowa w tym przepisie w sposób oczywisty nie spełnia. Pozwolenie na budowę zostało zatem wydane dla zupełnie innego przedsięwzięcia niż to, które jest objęte zamierzeniem inwestycyjnym.

W zakresie zgodności udzielonego pozwolenia na budowę z rodzajem inwestycji mającej być realizowaną na podstawie udzielonej zgody, związana jest także kwestia rodzaju obiektu, który ma być wybudowany. Czy faktycznie są to dwa budynki jednorodzinne czy jeden wielorodzinny. W ocenie sądu organ kwestii tej nie poddał należytej analizie. Zgodnie bowiem z art. 3 pkt 2a ustawy budynek jednorodzinny to budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku. Należy podkreślić jedną z cech jaką musi mieć budynek jednorodzinny (zwłaszcza w zabudowie bliźniaczej czy szeregowej), by spełniał wymagania o których mowa w tym przepisie. Mianowicie musi stanowić on konstrukcyjnie samodzielną całość. Konstrukcyjna samodzielna całość budynku jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej czy szeregowej, to brak wspólnych części tego budynku z innym obiektem budowlanym (budynkiem) w tym przegród budowlanych czy dachu. Konstrukcyjna samodzielna całość obiektu budowlanego (domu jednorodzinnego) wiąże się także z samodzielnością funkcjonalną, na którą składają się takie kwestia jak odrębność przyłączy elektroenergetycznych, wodociągowych, kanalizacyjnych, gazowych, cieplnych czy telekomunikacyjnych a także sposób odprowadzania wód opadowych.

Jak zasadnie wskazano w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 października 2016 r. II OSK 64/15 zabudowę bliźniaczą charakteryzuje między innymi to, że każdy obiekt posiada odrębne ściany zewnętrzne tak, aby każdy z budynków mógł w całości stanowić odrębny przedmiot własności. O ile zatem istnienie szczeliny dylatacyjnej nie jest elementem niezbędnym do uznania, że budynek jest "bliźniakiem", o tyle niewątpliwie dla takiego stwierdzenia niezbędne jest istnienie dwóch odrębnych ścian, np. przylegających do siebie. Innymi słowy: obiekt w zabudowie bliźniaczej to faktycznie 2 odrębne budynki przylegające do siebie jedną ze ścian. Także w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 listopada 2021 r. II SA/Gd 457/21 wskazano, iż obiekt w zabudowie bliźniaczej to faktycznie dwa odrębne budynki przylegające do siebie jedną ze ścian. Zabudowę bliźniaczą cechuje między innymi to, że każdy obiekt posiada odrębne ściany zewnętrzne tak, aby każdy z budynków mógł w całości stanowić odrębny przedmiot własności. Przytoczyć należy też pogląd wyrażony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z dnia 19 listopada 2020 r. II SA/Gl 570/20, który w ocenie sądu najlepiej opisuje cechy budynku jednorodzinnego. W wyroku tym wskazano, iż definicję budynku mieszkalnego jednorodzinnego należy analizować łącznie z treścią art. 3 pkt 2 p.b., który zawiera definicję budynku. Jest to obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych, posiada fundamenty i dach. Cechą zabudowy bliźniaczej jest wydzielenie z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych dwóch budynków. Muszą to być obiekty konstrukcyjnie samodzielne, tak aby możliwa była rozbiórka jednego obiektu (wszystkich ścian) bez zagrożenia dla konstrukcji drugiego. Oba budynki muszą mieć zatem samodzielne przegrody budowlane, które jednak do siebie przylegają, gdyż są dobudowane. Nie jest przy tym wymagane istnienie przegrody dylatacyjnej. Chodzi jedynie o to, aby wykonano ściany w każdym z budynków. Jeżeli budynek ma odrębne wejścia, lecz wspólną ścianę, nie stanowi obiektu w zabudowie bliźniaczej. Zabudowa bliźniacza charakteryzuje się zatem tym, że dwa samodzielne konstrukcyjnie obiekty przylegają do siebie własnymi ścianami.

W ocenie sądu organ kwestii tej w sposób wystarczający nie wyjaśnił. Do odrębności (całości) konstrukcyjnej danego obiektu budowlanego nie wystarcza istnienie ściany (także z dylatacją) oddzielającej ten obiekt z zabudową sąsiadującą. Ściany takie występują także w zabudowie wielorodzinnej, zwłaszcza jeżeli wejście do budynku odbywa się z więcej niż jednej klatki schodowej. Samodzielność konstrukcyjna nie może być też utożsamiana z istnieniem dwóch odrębnych wejść do budynku. Jak mowa wyżej, jest to powszechnie spotykane rozwiązanie w zabudowie wielorodzinnej. Do wykazania, że projektem budowanym objęte są dwa budynku przylegające do siebie a nie jeden z dwoma klatkami schodowymi i ścianą dylatacyjną pośrodku koniecznym jest ustalenie, że budynki te są odrębne pod względem konstrukcyjnym i użytkowym, w tym że nie mają wspólnych przyłączy czy sposobu odprowadzania wód opadowych. Tymczasem kwestie te pozostają poza zatwierdzonym projektem budowlanym.

Czy projektem budowlanym powinny być objęte także kwestie przyłączy o których mowa w art. 29 ust 1 pkt 23 ustawy, czy też można je wyłączyć do odrębnego postępowania jest przedmiotem rozbieżności w orzecznictwie. Wielokrotnie wyrażane było stanowisko, że wydanie pozwolenia na budowę na podstawie wniosku obejmującego jedynie część zamierzenia budowlanego, która nie może prawidłowo samodzielnie funkcjonować (bez przyłączy), stanowi naruszenie prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 listopada 2010 r. II SA/Kr 895/10, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 18 listopada 2010 r. II SA/Sz 717/10, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 11 kwietnia 2013 r. II SA/Ke 28/13, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 17 grudnia 2013 r. II SA/Ke 646/13). Odmienne stanowisko wyrażono w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 lutego 2013 r. II OSK 896/12, w którym stwierdzono, iż przepis art. 33 ust. 1 zdanie pierwsze p.b. zawiera zasadę, iż pozwolenie na budowę dotyczy całego zamierzenia budowlanego. Od zasady tej są jednak wyjątki, o czym świadczy dalsza część tego przepisu. Za wyjątki należy też uznać sposób realizacji przyłączy, regulowany przepisem art. 29a p.b. Przyłącza nie muszą być objęte decyzją o pozwoleniu na budowę zasadniczego obiektu.

W ocenie sądu rozpoznającego niniejszą sprawę, kwestia ta jednakże, przy ocenie konstrukcyjnej samodzielności obiektów zgłoszonych we wniosku o wydanie pozwolenia na budowę, ma fundamentalne znaczenie i nie może być wyłączona tak z projektu budowlanego jak o oceny organu administracji architektoniczno-budowlanej, który projekt ten kontroluje. Nie mogą być bowiem konstrukcyjnie samodzielne budynki mające nie tylko wspólne ściany (w niniejszej sprawie przynajmniej jedna - zachowana z obiektu wyburzonego jest wspólna) ale też przyłącza czy system odprowadzania wód opadowych. Kwestia ta (odrębność postępowania w sprawie przyłączy), niezależnie od tego czy w innych sprawach dotyczących udzielenia pozwolenia na budowę mogła by być akceptowana, w sprawach w których organ ma obowiązek ocenić projekt budowalny w aspekcie konstrukcyjnej czy funkcjonalnej samodzielności obiektu budowlanego, nie powinna być w żadnym razie przez organ pominięta tylko dlatego, że przyłącza można realizować w oparciu o zgłoszenie. Prawidłowa ocena projektu budowlanego w aspekcie czy przedmiotowy obiekt stanowi dwa budynki jednorodzinne czy jeden wielorodzinny była bezwzględnym obowiązkiem ograniu przy ocenie zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W obszarze na którym zamierzenie ma być realizowane, plan miejscowy przewiduje bowiem zabudowę mieszkaniową jednorodzinna a nie wielorodzinną.

Sąd nie widzi też podstaw prawnych by wyłączyć z projektu budowlanego sposobu odprowadzania wód opadowych, zwłaszcza, że pozwolenie na budowę dotyczy terenu zurbanizowanego a nowa zabudowa ma być realizowana w znacznym zbliżeniu do działek sąsiednich – zwłaszcza jednej z nich – działki nr [...].

Ostatnia poruszona kwestia – posadowienie projektowanego obiektu (czy obiektów) względem działek sąsiednich, w ocenie sądu nie została także przez organ prawidłowo oceniona. Zgodnie z § 12 ust 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1225 (dalej; rozporządzenie) jeżeli z przepisów § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273 lub przepisów odrębnych określających dopuszczalne odległości niektórych budowli od budynków nie wynikają inne wymagania, budynek na działce budowlanej należy sytuować od granicy tej działki w odległości nie mniejszej niż:

1) 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z oknami lub drzwiami w stronę tej granicy;

2) m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez okien i drzwi w stronę tej granicy. (ust 1).

Z kolei § 12 ust 4 pkt 1 rozporządzenia, (na którą to regulację powołuje się organ dążąc do wykazania, że posadowienie projektowanego obiektu, czy obiektów względem działki nr. [...] jest zgodne z przepisami techniczno-budowlanymi) stanowi, iż w zabudowie jednorodzinnej i zagrodowej, uwzględniając przepisy odrębne oraz przepisy § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273, dopuszcza się budowę budynku ścianą bez okien i drzwi bezpośrednio przy granicy działki budowlanej lub w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 pkt 2, lecz nie mniejszej niż 1,5 m, na działce budowlanej o szerokości 16 m lub mniejszej.

Zasadą jest więc, że obiekt budowlany, powinien być posadowiony co najmniej 3 m. od granic działek sąsiednich, o ile jego ściany nie posiadają okien. Zbliżenie projektowanego obiektu budowlanego na odległości nie mniejszą niż 1,5 m. bądź sytuowanie obiektu w granicy działki budowlanej możliwe jest jedynie wtedy, gdy działka budowlana jest działka wąską – o szerokości nie większej niż 16 m. W ocenie sądu przepis ten pozwala na lokalizację nowego obiektu budowlanego ścianą bez okien bądź w granicy z działka sąsiednią, bądź w odległości 1,5 m od tej granicy, bądź w odległości większej od tej wartości (1,5 m.) to jest w przedziale od 1,5 do 3 m. od granicy z działką sąsiednia. Zapis "na odległości nie mniejszą niż 1,5 m." jest jednoznaczny. Zbliżenie projektowanego obiektu do działki sąsiedniej nie może być mniejsze niż 1,5 m. Nie może zatem stanowić 0,80 m., a taką właśnie wartość jeżeli chodzi o zbliżenie projektowanego obiektu z działka nr [...] organ w kontrolowanej decyzji zatwierdził. Oczywiści zbliżenie takie jest dozwolone jedynie w zabudowie zagrodowej i jednorodzinnej, której to kwestii (rodzaju projektowanej zabudowy jednorodzinnej) organ w prawidłowy (pełny) sposób nie skontrolował.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji. Sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym w oparciu o zarządzenia przewodniczącego wydziału wydane na podstawie art. 15zzs4 ust 3 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV (Dz.U. 2020.875).