Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 107/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-05-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art 58 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 18 maja 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Dąbrowska, po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2018 roku na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A. K. na bezczynność Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 16 lutego 2018 roku A. K. wniósł skargę na bezczynność Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w rozpatrzeniu zażalenia na bezczynność Wojewody [...].

Zarządzeniem z dnia 26 marca 2018 roku (k. 1) profesjonalny pełnomocnik skarżącego – adwokat został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa uprawniającego do występowania w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi bądź wojewódzkim sądem administracyjnym w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Odpis zarządzenia z dnia 26 marca 2018 roku został skutecznie doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 4 kwietnia 2018 roku (potwierdzenie odbioru k. 19). Zakreślony termin do uzupełniania braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie w dniu 11 kwietnia 2018 roku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 34 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017, poz. 1369 ze zm.) dalej "p.p.s.a." strony mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Natomiast stosownie do regulacji odczytywanych łącznie zawartych w art. 37 § 1 p.p.s.a. i art. 46 § 3 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Z regulacji tej wprost wynika, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.

Z powołanych przepisów wynika, że pełnomocnik może skutecznie zastępować swego mocodawcę w sprawie sądowoadministracyjnej, jeżeli ten udzielił mu pełnomocnictwa do działania przed sądem administracyjnym i zarazem dokument pełnomocnictwa dołączony został do akt sprawy sądowoadministracyjnej przy podejmowaniu pierwszej czynności procesowej.

W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego nie uczynił zadość wezwaniu do uzupełnienia braku formalnego skargi, albowiem nie przedłożył w zakreślonym terminie pełnomocnictwa, z którego wynika uprawnienie do reprezentowania skarżącego przed sądami administracyjnymi bądź wojewódzkim sądem administracyjnym. W tym miejscu należy wskazać, że stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, Przewodniczący wzywa stronę do ich uzupełnienia lub poprawienia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, wynikającym z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż skoro odpis zarządzenia zawierający wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi, został skutecznie doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 4 kwietnia 2018 roku to siedmiodniowy termin do jego wykonania upłynął w dniu 11 kwietnia 2018 roku. Pełnomocnik skarżącego w zakreślonym terminie nie wykonał zarządzenia z dnia 26 marca 2018 roku.

W myśl art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.