Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 305/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2014-04-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 207,  21 par. 1  pkt 1  i  par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.
article: art. 1, 3 ust. 1 i 2, 100 ust. 1 pkt 2, ust. 4, 101 ust. 2 pkt 1, 102 ust. 1, 104 ust. 1 pkt 2, 105 pkt 1, 106 ust. 2, ust. 3
journal: Dz.U. 2009 nr 3 poz 11
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA - Marek Olejnik, Sędziowie: sędzia WSA - Dagmara Dominik - Ogińska (sprawozdawca) sędzia WSA - Maria Tkacz-Rutkowska, Protokolant: Justyna Tatar, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 29 kwietnia 2014 r. przy udziale - sprawy ze skargi "A" spółki jawnej M. W., A. G. z siedzibą w L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie: podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu oddala skargę.


UZASADNIENIE

1. Postępowanie przed organami podatkowymi.

1.1. Przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora Izby Celnej we W. (dalej: organ odwoławczy/ organ podatkowy drugiej instancji) z dnia 23 grudnia 2014r. Nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w L. (dalej: organ podatkowy pierwszej instancji) z dnia 26 września 2013 r. Nr [...], określającą Firmie Handlowej A spółka jawna M.W., A.G. z siedzibą w L. (dalej: strona/ spółka/ skarżąca) zobowiązanie w podatku akcyzowym w kwocie 8.609 zł z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego marki Audi A6 nr nadwozia [...], rok produkcji 2007, pojemność silnika 2698 cm3.

1.2. W wyniku przeprowadzonego postępowania podatkowego organ podatkowy pierwszej instancji ustalił, że spółka nabyła na terytorium Niemiec w dniu 16 lutego 2011r. ww. samochód marki Audi A6 za kwotę 11.641,54 euro (rachunek nr L.L.RE.50156). W ww. dokumencie odręcznie wpisano kwotę pojazdu – LKW (samochód ciężarowy). Przedmiotowy pojazd w zagranicznym dowodzie rejestracyjnym określony został jako samochód ciężarowy. Z zapisów w ww. dokumencie wynika, że dnia 8 marca 2011r. rejestracji przedmiotowego pojazdu jako ciężarowego w Niemczech dokonał M.W. Następnie samochód ten przemieszczono w dniu 9 marca 2011 r. na terytorium Polski i po przeprowadzeniu w dniu 9 marca 2011 r. badania technicznego w którym samochód określono jako ciężarowy van z dwoma miejscami siedzącymi, sprzedano go w dniu 30 marca 2011 r. firmie – B W. Następnie pojazd został odsprzedany firmie C J.W. we W. Nowy właściciel oświadczył w piśmie z dnia 28 maja 2013r., że dokonał w przedmiotowym pojeździe zmian polegających na demontażu kratki i zamontowaniu drugiego rzędu siedzeń wraz z pasami bezpieczeństwa. Z informacji udzielonej przez importera samochodów D sp. z o.o. w P. (pismo z dnia 27 listopada 2012 r.) wynika że nabyty wewnątrzwspólnotowo przez podatnika samochód został wyprodukowany jako samochód osobowy 5 miejscowy, z siedzeniami w dwóch rzędach. Z zeznań M.W. wynika m.in., że spółka nabyła samochód jako ciężarowy, w dniu zakupu posiadał dwa miejsca w pierwszym rzędzie siedzeń, za nimi znajdowała się przegroda w formie metalowej kratki zamocowanej do podłogi, słupków i sufitu za pomocą śrub. W dniu 28 maja 2013r. dokonano oględzin przedmiotowego pojazdu w wyniku, w których stwierdzono, że pojazd posiadał kabinę pięcioosobową, pięciodrzwiową z dwoma rzędami siedzeń i sześcioma poduszkami powietrznymi. Siedzenia pierwszego rzędu pojedyncze kierowcy i pasażera były w pełni regulowane elektrycznie i posiadały zagłówki. Drugi rząd siedzeń miał kształt kanapy i był z trzema zagłówkami. Tapicerka była jednolita dla przednich i tylnych siedzeń wykonana z tkaniny, płaty tapicerskie drzwiowe jednolite dla przednich i tylnych drzwi wykonane z tworzywa sztucznego (popielniczki w tylnych drzwiach), podsufitka i wykładzina podłogowa jednolita na całej długości pojazdu. Samochód był wyposażony w układ kierowniczy ze wspomaganiem i regulacją położenia koła kierownicy, automatyczną skrzynię biegów z napędem na przednie koła, pojazd posiadał: system antypoślizgowy – ABS, aluminiowe felgi kół, klimatyzację z nawiewem na przednią i tylną przestrzeń pasażerską, centralny zamek ze zdalnym sterowaniem, immobiliser, elektrycznie regulowane lusterka i szyby w przednich i tylnych drzwiach, pasy bezpieczeństwa dla pięciu osób fabrycznie mocowane z punktach kotwiących do nadwozia pojazdu, tapicerowaną część bagażową z roletą.

Mając na względzie powyższe stwierdzono, że pojazd należy zakwalifikować do kodu 8703 jako samochodu zasadniczo przeznaczonego do przewozu osób.

Uwzględniając powyższe powołaną na wstępie decyzją organ podatkowy pierwszej instancji ustalił podstawę opodatkowania w kwocie 46.282 zł (11.641,54 euro według kursu z dnia 9 marca 2011 r. – 3,9758 zł) i określił podatek akcyzowy w kwocie 8.609 zł (według stawki 18,6%). Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazał art. 207, art. 21 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.; dalej: O.p.) oraz art. 1, art. 3 ust. 1 i 2, art. 100 ust. 1 pkt 2, ust. 4, art. 101 ust. 2 pkt 1, art. 102 ust. 1, art. 104 ust. 1 pkt 2, art. 105 pkt 1, art. 106 ust. 2, ust. 3 ustawy z 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r., Nr 3, poz.11 ze zm.; dalej: u.p.a.).

1.3. Na skutek wniesionego odwołania organ podatkowy drugiej instancji, utrzymując w mocy decyzję organu podatkowego pierwszej instancji stwierdził, że opodatkowanie wyrobów akcyzowych oraz zasady i tryb wprowadzenia ich do obrotu reguluje u.p.a. W rozpoznawanej sprawie mają zastosowanie przepisy art. 3 ust. 2 u.p.a i art. 100 - art. 105 u.p.a. Zgodnie z pierwszym z powołanych przepisów, do celów poboru akcyzy stosuje się klasyfikacje w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnie z rozporządzaniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE Nr L 256 z dnia 7 września 1987 r., s. 1 ze zm.; Dz. Urz UE Polskie wydanie specjalne rozdz.2 t. 2, s. 382 ze zm.; dalej: rozporządzenie nr 2658/87). Zdaniem organu odwoławczego, zebrany w toku postępowania materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje, że samochód nabyty przez spółkę w dniu 2 sierpnia 2011r. posiadał cechy charakteryzujące go zgodnie z regułami klasyfikacyjnymi jako samochód osobowy zaliczony do kodu CN 8703. Pojazd był bowiem fabrycznie wyposażony w dwa rzędy siedzeń, nadwozie stanowiło jedna zamkniętą przestrzeń dla kierowcy pasażerów i ładunków, nie posiadał stałej przegrody oddzielające przestrzeń pasażerską od towarowej, pojazd był pięciodrzwiowy. Zauważono również, że samochód posiada stałe punkty kotwiące do zainstalowania siedzeń i pasów bezpieczeństwa zarówno w przedniej, jak i tylnej części pojazdu; w tylnych drzwiach bocznych pojazdu znajdują się okna, tylna część pojazdu wyposażona jest w wycieraczki, oświetlenie, nagłośnienie, wentylację, uchwyty boczne, wykładzinę, tapicerowany dach, brak trwałej przegrody pomiędzy przestrzenią kierowcy i przedniego siedzenia pasażera a tylną przestrzenią pojazdu. Dokonane w pojeździe zmiany polegające na wymontowaniu dwóch miejsc siedzących, pasów bezpieczeństwa, tylnej półki i dywaników nie doprowadziły do takich zmian konstrukcyjnych, które uzasadniałaby klasyfikację przedmiotowego pojazdu jako pojazdu o kodzie CN 8704 czyli pojazdu służącego tylko do transportu towarowego. Organ odwoławczy wskazał, że przy klasyfikacji pojazdu dla celów podatku akcyzowego organ podatkowy nie jest związany ani zapisami w dowodzie rejestracyjnym, ani homologacją pojazdu czy też badaniem technicznym .

2. Postępowanie przed Sądem pierwszej instancji.

2.1. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skarżąca wniosła o uchylenie decyzji organu podatkowego drugiej instancji i zasądzenie kosztów postępowania sądowego, zarzucając naruszenie:

- art. 100 ust. 4 u.p.a. w związki z art. 3 u.p.a. przez ich błędne zastosowanie i w konsekwencji ustalenie skutku prawnego, który nie znajduje oparcia w miarodajnym stanie faktycznym, tj. ustalenie, że nabyty wewnątrzwspólnotowo przez spółkę samochód jest wyrobem akcyzowym;

- art. 122 i art. 187 § 1 w związku z art. 235 O.p. przez nieprzeprowadzenie niezbędnego postępowania wyjaśniającego, tj. w zakresie istotnych okoliczności sprawy, co prowadzi do naruszenia zasady pogłębiania zaufania do organów władzy publicznej (art. 121 O.p.).

Skarżąca wniosła o dopuszczenie dowodu z :

1) informacji Ministra Infrastruktury w przedmiocie lub bezpośrednio ze świadectwa homologacji producenta dla samochodów typu Audi A6 (takich jak w sprawie) wystawionego przez Ministra Infrastruktury, dotyczącego homologacji pojazdu skompletowanego, jako świadectwo typu wydane na podstawie art. 68 ust. 4 i ust. 10 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. Dz. U. z 2005r. Nr 108, poz. 908 ze zm.; dalej: u.p.r.d.) dla kategorii samochód ciężarowy;

2) informacji o sprzedaży przez E sp. z o.o. w P. samochodów Audi A6 jako ciężarowych;

3) informacji strony przeciwnej, czy z praktyki organów celnych na terenie kraju wynika, że na polski obszar celny sprowadzane są pojazdy ciężarowe klasyfikowane jako zasadniczo przeznaczone do przewozu towarów (CN 8704), a zarejestrowane wcześniej jako osobowe, a jeśli tak, to czy w takich przypadkach pobierana jest akcyza. W uzasadnieniu skargi strona stwierdziła, że organ podatkowy nie może dokonywać rozszerzającej wykładni przepisów prawa. Wskazała, że organy podatkowe nie mogą całkowicie pozbawiać znaczenia prawnego przepisów zawartych w u.p.r.d. Przepisy tej ustawy oraz akty wykonawcze do ustawy łączą określone cechy pojazdu z możliwością zakwalifikowania pojazdu jako osobowego lub ciężarowego. W konsekwencji samochód zarejestrowany jako ciężarowy jest przeznaczony do przewozu towarów. Nabyty wewnątrzwspólnotowo przez spółkę samochód zarówno przez urząd niemiecki jak i polski został zarejestrowany jako ciężarowy, posiadał wówczas jeden rząd siedzeń i wyodrębniony przedział towarowy, organy podatkowe, zdaniem strony, nie mogą przyjąć, że jest to samochód zasadniczo przeznaczony do przewozu osób. Jednocześnie nie ma znaczenia czy samochód ten wcześnie był wyprodukowany z przeznaczeniem do przewozu osób czy towarów, bowiem w procesie użytkowania przez właścicieli nastąpiła dopuszczalna prawnie i potwierdzona rejestracją zmiana, która uczyniła go pojazdem przeznaczonym do transportu towarów. Zdaniem skarżącej, prawidłowa wykładnia art. 100 ust. 4 u.p.a., przy uwzględnieniu obiektywnych cech pojazdu prowadzi do wniosku, że w chwili nabycia i wprowadzenia na obszar Polski był przeznaczony do przewozu towarów. Ponadto takie samochody były sprzedawane jako ciężarowe z homologacją Ministra Infrastruktury, stad wnioski dowodowe skarżącej.

2.2. W odpowiedzi na skargę organ podatkowy drugiej instancji wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

3. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

3.1. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.; dalej: pusa) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej (...). Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 pusa). Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: ppsa) uwzględnienie skargi następuje w przypadku: a) naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.

3.2. Skarga w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd nie stwierdził naruszenia prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy, jak też naruszenia prawa procesowego mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

3.3. Spór pomiędzy stronami dotyczy ustalenia, czy samochód marki Audi A6 w momencie jego wewnątrzwspólnotowego nabycia przez stronę skarżącą w 2011 r. był samochodem osobowym, przeznaczonym zasadniczo do przewozu osób i winien być klasyfikowany do kodu CN 8703, czy też był samochodem ciężarowym i winien być klasyfikowany do kodu CN 8704 jako przeznaczony do transportu towarów.

Należy też zauważyć, że niniejsza sprawa jest kolejną sprawą skarżącej, która zawisła przed tutejszym Sądem. Wyrokiem z dnia 7 lutego 2014r. sygn. akt I SA/Wr 2286/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę na decyzję organu podatkowego drugiej instancji w przedmiocie podatku akcyzowego również w odniesieniu do tożsamego stanu faktycznego, a mianowicie w odniesieniu do auta Audi A6 nabytego wewnątrzwspólnotowo przez skarżącą w 2011r. Sąd w niniejszym składzie podziela wywody prawne zawarte w niniejszym wyroku i przyjmuje je za własne.

3.4. Na wstępie należy wyjaśnić, że ustawodawca w uchwalanym akcie prawnym może zamieścić legalną definicję określonego wyrażenia lub zwrotu. Definicja ustawowa wiąże na gruncie danego aktu prawnego i aktów wykonawczych do ustawy. Definicja tego samego pojęcia zawarta w innych ustawach, zarówno z zakresu prawa podatkowego, jak i innych dziedzin prawa, nie ma wpływu na wyjaśnianie pojęcia zdefiniowanego w danym akcie prawnym. Definicje "samochodu osobowego" zamieszczone w innych ustawach podatkowych oraz w przepisach dotyczących prawa o ruchu drogowym nie wpływają na wyjaśnienie pojęcia "samochód osobowy" użytego w u.p.a., która posługuje się własną definicją "samochodu osobowego", zamieszczoną w art. 100 ust. 4 u.p.a. Zgodnie z tą definicją, samochody osobowe to pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703, przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo - towarowymi (kombi) i samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem pojazdów samochodowych i pozostałych pojazdów, które nie wymagają rejestracji zgodnie z u.p.r.d. Skoro ustawodawca sformułował legalną definicję "samochodu osobowego" dla celów opodatkowania podatkiem akcyzowym, to jedynie ta definicja ma istotny walor dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawy.

3.5. Powołana definicja "samochodu osobowego" odwołuje się do podanej pozycji Nomenklatury Scalonej. Zgodnie z art. 3 ust. 1 u.p.a. do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN), zgodną z rozporządzeniem nr 2658/87. Nomenklatura Scalona zawarta jest w załączniku nr 1 do rozporządzenia nr 2658/87 - art. 1 ust. 3 tego rozporządzenia. Zgodnie z Nomenklaturą Scaloną, pozycja CN 8703 obejmuje pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo - towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. Przy ustalaniu prawidłowego kodu towaru należy kierować się Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej, ustanowionymi w rozporządzeniu nr 2658/87. Główne kryterium klasyfikacji pojazdów w ramach pozycji CN 8703 oparte jest na zasadniczym ich przeznaczeniu do przewozu osób. Sformułowanie "zasadniczo przeznaczone" w odniesieniu do pojazdów, którymi zawsze można przewieźć osoby, natomiast towary w zależności od ich rozmiaru i wagi, oznacza, że chodzi o ich funkcję dominującą, przeważającą. W orzecznictwie sądowym wielokrotnie podkreślano, że klasyfikacja pojazdu do kategorii samochodów osobowych z pozycji CN 8703 musi być poprzedzona ustaleniami świadczącymi o tym, że główną funkcją użytkową samochodu jest przewóz osób. Muszą o tym świadczyć cechy konstrukcyjne, wyposażenie pojazdu i ogólny wygląd. W sytuacji, gdy konstrukcja oraz wyposażenie pojazdu wskazuje, że dany pojazd jest w głównej mierze przeznaczony do przewozu osób, a przewóz towarów stanowi jego uboczną funkcję, wtedy taki pojazd należy zaklasyfikować do samochodów osobowych (CN 8703) i wewnątrzwspólnotowe nabycie takiego samochodu podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Jeżeli natomiast głównym przeznaczeniem danego pojazdu jest przewóz towarów, a przewóz osób stanowi tylko uzupełnienie funkcjonalności pojazdu, wtedy taki pojazd należy klasyfikować do samochodów ciężarowych (CN 8704) niepodlegających opodatkowaniu akcyzą. Określenie "przeznaczony zasadniczo do przewozu osób" nie może być interpretowane w ten sposób, że pojazd kwalifikowany do pozycji CN 8703 służy wyłącznie do przewozu osób, pojazd taki może być także wykorzystywany do przewożenia towarów, o czym świadczy zakwalifikowanie do tej pozycji również samochodów osobowo - towarowych (kombi).

3.6. W klasyfikacji towarów pomocne są noty wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów oraz Nomenklatury Scalonej, będące efektem pracy Sekcji Nomenklatury Taryfowej i Statystycznej Komitetu Kodeksu Celnego, przyjmowane przez Komisję Europejską na mocy art. 9 § 1 oraz art. 10 rozporządzenia nr 2658/87. W Polsce wyjaśnienia do Nomenklatury publikowane są w Monitorze Polskim w formie obwieszczenia Ministra Finansów. Zgodnie bowiem z art. 12 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 622 ze zm.) Minister właściwy do spraw finansów publicznych może ogłosić w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski", w drodze obwieszczenia, wyjaśnienia do Taryfy celnej, obejmujące w szczególności noty wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (HS) oraz opinie klasyfikacyjne i decyzje Komitetu Systemu Zharmonizowanego. Korzystając z ustawowego upoważnienia, Minister Finansów w załączniku do obwieszczenia z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy Celnej (M. P. nr 86, poz. 880) ogłosił noty wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (HS). W tomie IV sekcji XVII "Pojazdy, statki powietrzne, jednostki pływające oraz współdziałające urządzenia transportowe", w dziale 87 "Pojazdy nieszynowe oraz ich części i akcesoria" ujęto noty wyjaśniające do pozycji 8703 "Pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi.

W wyjaśnieniach tych wskazano, że pozycja CN 8703 obejmuje pojazdy mechaniczne różnego typu (włącznie z pojazdami przystosowanymi do pływania) przeznaczone do przewozu osób, jednakże nie obejmuje pojazdów mechanicznych objętych pozycją 8702, tj. pojazdów mechanicznych do przewozu dziesięciu lub więcej osób razem z kierowcą. Wskazano, że określenie "samochody osobowo - towarowe" oznacza pojazdy przeznaczone do przewozu najwyżej 9 osób (wraz z kierowcą), których wnętrze może być używane bez zmiany konstrukcji do przewozu zarówno osób, jak i towarów. W wyjaśnieniach stwierdzono, że klasyfikacja pojazdów mechanicznych objętych pozycją CN 8703 jest wyznaczona przez pewne cechy, które wskazują, że te pojazdy są głównie przeznaczone raczej do przewozu osób niż do transportu towarów (pozycja CN 8704). Przejawem cech projektowych zwykle stosowanych do pojazdów, które objęte są pozycją 8703, są takie cechy jak:

- obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym (np. pasy bezpieczeństwa lub punkty kotwiące oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) dla każdej osoby lub obecność stałych punktów kotwiących i wyposażenie do zainstalowania siedzeń i wyposażenia zabezpieczającego w przestrzeni tylnej powierzchni dla kierowcy i przestrzeni siedzeń pasażerów; takie siedzenia mogą być zamocowane na stałe, składające się ze zdejmowanych z punktów kotwiących lub składanych;

- obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli;

- obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej) z oknami na bocznych panelach lub z tyłu;

- brak stałego panelu lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną, która może być używana do przewozu zarówno osób, jak i towarów;

- wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki).

3.7. Należy również podkreślić, że Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 6 grudnia 2007r. w sprawie C-486/06 BVBA Van Landeghem przeciwko Belgische Staat, Zb. Orz. EU:C:2007:762 stwierdził, że zasadnicze przeznaczenie określa ogólny wygląd pojazdów i ogół cech tych pojazdów.

3.8. Z ustaleń organów podatkowych wynika, że nabyty wewnątrzwspólnotowo przez skarżącą pojazd, w dniu powstania obowiązku podatkowego, posiadał cechy, które uzasadniały zaliczenie go do pojazdów osobowych – kod CN 8703. Pojazd został bowiem przez producenta wyposażony w dwa rzędy siedzeń, a nadwozie stanowiło jedną zamkniętą przestrzeń dla kierowcy, pasażerów i do przewozu towarów. Pojazd nie posiadał trwałej przegrody oddzielającej przestrzeń przeznaczoną dla pasażerów od przestrzeni służącej do przewozu towarów. Wynika to z pisma z dnia 27 listopada 2012r. firmy D sp. z o.o. z siedzibą w P. – importera na Polskę samochodów Audi. Potwierdzają to też zeznania świadka M.W. z 28 marca 2013 r. Z zeznań tych wynika, że pojazd w dniu zakupu posiadał jeden rząd siedzeń, za którym znajdowała się, jako przegroda, metalowa kratka zamocowana do podłogi, słupków i sufitu jedynie za pomocą śrub.

3.9. Zmiany jakie nastąpiły w porównaniu do wyposażenia pojazdu opisanego w badaniu technicznym z 9 marca 2011 r. polegały na zamontowaniu, w fabrycznych punktach kotwiących, tylnych siedzeń z pasami bezpieczeństwa i zagłówkami oraz demontażu kratki.

3.10. Uwzględniając zatem dane wynikające z ustaleń dokolnych przez organy podatkowe należy stwierdzić, że nabyty wewnątrzwspólnotowo przez spółkę pojazd posiada cechy projektowe charakterystyczne dla samochodów osobowych zaliczanych do poz. CN 8703. Cechą charakterystyczną samochodów ciężarowych jest wydzielenia dwóch oddzielnych przestrzeni, tj. zamkniętej kabiny do przewozu osób i otwartej lub zakrytej powierzchni do transportu towarów. W przypadku spornego pojazdu mamy do czynienia z samochodem o konstrukcji pojedynczej przestrzeni/kabiny. Cechy konstrukcyjne nabytego wewnątrzwspólnotowo przez skarżącą spółkę pojazdu potwierdzają, że zarówno w chwili nabycia był pojazdem służącym głównie do przewozu osób (CN 8703), a modyfikacje wprowadzone przez użytkownika w jego wnętrzu nie naruszają zasadniczej konstrukcji pojazdu i nie uzasadnią zaliczenia go do pojazdów przeznaczonych do transportu towarów (CN 8704).

3.11. W ocenie Sądu, przeznaczenie pojazdu winno być rozumiane jako kategoria obiektywna, a nie kategoria subiektywna w sensie możliwości innego, potencjalnego wykorzystania pojazdu. Opisane cechy konstrukcyjne, wyposażenie i ogólny wygląd pojazdu dowodzą niezbicie, że nabyty przez stronę samochód w momencie wewnątrzwspólnotowego nabycia spełniał warunek zasadniczego przeznaczenia do przewozu osób i należy go zaklasyfikować do kodu CN 8703. Należy wyjaśnić, że zaliczenie pojazdu do poz. CN 8703 następuje także wówczas gdy pojazd wyposażony jest w miejsca mocowania tylnych siedzeń oraz pasów bezpieczeństwa dla każdej osoby. W tych okolicznościach nie jest istotne czy w pojeździe w dacie przemieszenia na terytorium Polski zamontowane były tylne siedzenia, wystarczające jest aby możliwe było ich zamontowanie wraz z wyposażeniem zabezpieczającym.

3.12. Klasyfikacji pojazdu nie mogą zmienić zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym samochodu i dane zawarte w dowodzie rejestracyjnym, w których określono rodzaj pojazdu jako samochód ciężarowy. Badanie techniczne samochodu ma na celu stwierdzenie, czy pojazd spełnia warunki techniczne przewidziane w przepisach u.p.r.d. i jest wymagane zgodnie z przepisami Działu III rozdział 3 tej ustawy. Dowód rejestracyjny samochodu jest dokumentem stwierdzającym dopuszczenie do ruchu pojazdu samochodowego, wydawanym w trybie Działu III rozdział 2 u.p.r.d. Klasyfikacja typu pojazdu, wynikająca z powyższych dokumentów, uwzględnia definicje samochodu osobowego zamieszczone w przepisach u.p.r.d., które nie odwołują się do Nomenklatury Scalonej. Dowód rejestracyjny i zaświadczenie o badaniu technicznym nie są wiążące dla organów podatkowych w zakresie klasyfikacji pojazdów celem stwierdzenia, czy pojazd jest wyrobem akcyzowym, bowiem dla potrzeb podatku akcyzowego podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowią wyłącznie przepisy podatkowe, tj. przepisy u.p.a., które odrębnie decydują o klasyfikacji pojazdów samochodowych jako wyrobów akcyzowych - są to, jak już wyżej powiedziano, postanowienia dotyczące Nomenklatury Scalonej Wspólnej Taryfy Celnej. Postanowienia Nomenklatury Scalonej nie odwołują się do homologacji pojazdu, jako przesłanki decydującej o klasyfikacji pojazdu.

3.13. Stąd też organy podatkowe prawidłowo uznały, że przeznaczenie określone przez producenta nie przesądza o kwalifikacji samochodu do odpowiedniego kodu CN.

Ponadto, jak słusznie stwierdziły organy podatkowe, samochód nabyty wewnąrzwspólnotowo przez skarżącą spółkę nie spełnia warunków do zaklasyfikowania go do kodu CN 8704, wymienionych w notach wyjaśniających zawartych w powołanym wyżej obwieszczeniu Ministra Finansów.

Prawidłowo także przyjęły organy podatkowe, że przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego podstawą opodatkowania jest kwota, jaką nabywca jest obowiązany zapłacić. Jak wynika z dokumentu zakupu, skarżący za sporny samochód był obowiązany zapłacić 11.641,54 euro, którą to kwotę (po przeliczeniu wg kursu z dnia nabycia) przyjęto za podstawę opodatkowania.

Reasumując, z uwagi na powyższe, nieuzasadnione są zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 100 ust. 4 w związku z art. 3 u.p.a.

3.14. Za bezpodstawny należy też uznać zarzut naruszenia art. 122, art. 187 § 1 O.p., albowiem organy podatkowe - w kontekście kwalifikacji spornego samochodu do odpowiedniego kodu CN i opodatkowania podatkiem akcyzowym - dokładnie ustaliły stan faktyczny sprawy i uwzględniły całokształt zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Natomiast odmienna, od dokonanej przez skarżącą, ocena materiału dowodowego, przy prawidłowo wyprowadzonych przez organy podatkowe wnioskach, nie świadczy o pominięciu dowodów powoływanych przez skarżącą, a tym samym nie stanowi naruszenia zasady prawdy obiektywnej, ani zasady swobodnej oceny dowodów.

3.15. Z powyższych względów, uznając zarzuty skargi za nieuzasadnione i nie stwierdzając naruszenia prawa mającego wpływ na wynik sprawy, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ppsa.