Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 642/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2018-10-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 130 par 1 pkt 1, art. 125 par 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Laskowska – Pietrzak po rozpoznaniu w dniu 17 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie zwrotu należności z funduszu alimentacyjnego p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 7 października 2015 r., sygn. akt II SA/Lu 642/15. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w sprawie ze skargi G. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie zwrotu należności z funduszu alimentacyjnego, zawiesił postępowanie na podstawie art. 125 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), dalej jako "p.p.s.a.".

W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd wyjaśnił, że zarządzeniem z dnia 4 września 2015 r. pełnomocnik skarżącego – A.J. został wezwany do złożenia pełnomocnictwa oraz do wskazania aktualnego adresu skarżącego, przebywającego za granicą.

Wezwanie nie zostało wykonane w zakreślonym terminie, a jednocześnie Sąd ustalił, że A.J. jest teściem skarżącego, a więc w świetle art. 35 § 1 p.p.s.a. nie może być jego pełnomocnikiem (odrębnym postanowieniem z dnia 7 października 2015 r. Sąd odmówił dopuszczenia A. J. do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika skarżącego).

W związku z tym, Sąd postępowanie zawiesił ze względu na niemożność ustalenia adresu skarżącego i nadania dalszego biegu sprawie.

Postanowienie stało się prawomocne, żadna ze stron nie złożyła wniosku o podjęcie postępowania, a adres skarżącego jest w dalszym ciągu nieznany Sądowi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuję:

Postępowanie podlega umorzeniu.

Zgodnie bowiem z art. 130 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd umarza zawieszone postępowanie jeżeli wniosek o podjęcie postępowania z przyczyn wskazanych w art. 125 § 1 pkt 3 p.p.s.a., nie został zgłoszony w ciągu trzech lat od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu.

Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie.

Postanowienie o zawieszeniu postępowania zostało wydane w dniu 7 października 2015 r., a więc trzyletni termin, o którym mowa w powyższym przepisie kończył się w dniu 7 października 2018 r., zgodnie z art. 83 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 112 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2018 r., poz. 1025) dalej jako "k.c". Z uwagi jednak na to, że była to niedziela, termin na złożenie wniosku o podjęcie postępowania upłynął w dniu 8 października 2018 r. (art. 115 k.c.).

W świetle powyższego, wobec niezłożenia wniosku o podjęcie postępowania, należało - na podstawie art. 130 § 1 pkt 1 p.p.s.a - postępowanie umorzyć.

Z tych względów orzeczono, jak w sentencji.