Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1817/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-03-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny za niewykonanie wyroku-art. 154 PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 154 par. 1 art. 191
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Wesołowska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Dorota Apostolidis, sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska, , po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi B. C., P. C., Z. C., K. K., E. G., P. G., H. Ł., H. N., M. B., J. P., P. S. i G. S. w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 grudnia 2017 r., sygn. akt I SAB/Wa 579/17 1. wymierza Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 1000 (tysiąc) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala skargę w pozostałej części; 4. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz skarżących B. C., P. C., Z. C., K. K., E. G., P. G., H. Ł., H. N., M. B., J. P., P. S. i G. S. solidarnie kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

B. C., P. C., Z. C., K. K., E. G., P. G., H. Ł., H. N., M. B., J. P., P. S. i G. S. (Skarżący), reprezentowani przez adwokata R. P., pismem z 20 sierpnia 2018 r. (data wpływu do Sądu 27 września 2018 r.) wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie grzywny Prezydentowi [...] (Prezydent) w związku z niewykonaniem przez organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 19 grudnia 2017 r., sygn. akt I SAB/Wa 579/17.

Skarżący wyjaśnili, że 19 grudnia 2017 r., sygn. akt I SAB/Wa 579/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Prezydenta do rozpoznania wniosku z 29 listopada 2016 r. o ustalenie odszkodowanie za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], hip. [...], w terminie trzech miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Jednocześnie Sąd uznał, że Prezydent dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Wskazali, że do dnia wniesienia niniejszej skargi organ nie rozpoznał ww. wniosku. Wyjaśnili również, że pismem z 22 marca 2018 r. oraz z 10 lipca 2018 r. wezwali organ do wykonania ww. wyroku.

Wobec powyższego wnieśli o wymierzenie Prezydentowi grzywny oraz o przyznanie od organu na ich rzecz sumy pieniężnej w wysokości pięciokrotności przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statycznego na podstawie odrębnych przepisów. Jednocześnie wnieśli o stwierdzenie, że bezczynność Prezydenta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Wnieśli również o rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym.

W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że skarga jest bezzasadna. W chwili obecnej przygotowuje decyzję kończącą postępowanie. Ponadto 9 sierpnia 2018 r. organ uzyskał odpis skrócony aktu zgonu jednego z uczestników postępowania, a 4 września 2018 r. otrzymał akt poświadczenia dziedziczenia. Wobec powyższego, w ocenie organu, nie pozostawał on w bezczynności, gdyż po uzyskaniu informacji o śmierci jednej ze stron postępowania podjął działania, które skutkowały uzyskaniem informacji o spadkobiercach zmarłego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

skarga jest uzasadniona, co skutkować musi wymierzeniem Prezydentowi grzywny.

Przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a." Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 19 grudnia 2017 r., sygn. akt I SAB/Wa 579/17 zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku z 29 listopada 2016 r. o ustalenie odszkodowanie za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], hip. [...], w terminie trzech miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do organu 22 marca 2018 r., zatem wyznaczony przez sąd termin rozpoznania wniosku upłynął 22 czerwca 2018 r. Okolicznością niesporną jest, że do dnia wydania niniejszego orzeczenia, mimo uprzedniego wezwania organu przez skarżących do wykonania prawomocnego wyroku, Prezydent nie rozstrzygnął sprawy objętej przedmiotowym wnioskiem.

Skoro zaś Prezydent w terminie wyznaczonym wyrokiem Sądu z 19 grudnia 2017 r., sprawy nie załatwił, a wyrok ten zobowiązywał organ nie tylko do rozstrzygnięcia sprawy, ale i do dokonania tego w określonym w nim terminie, to w tym stanie rzeczy wniosek o wymierzenie Prezydentowi grzywny, jest niewątpliwie uzasadniony. Zważyć bowiem należy, że niewykonywanie wyroków sądów - niezależnie od tego czy są to wyroki sądów administracyjnych (jak w niniejszej sprawie), czy sądów powszechnych - w demokratycznym państwie prawnym nie może być tolerowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwiać sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja wszak prowadzić musi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też szerzej do samej władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania.

Wobec powyższego uznać należało, że konieczne jest wymierzenie organowi grzywny w wysokości 1000 (jeden tysiąc) złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. i jest adekwatna z punktu widzenia wielkości przekroczenia terminu załatwienia sprawy wyznaczonego przez Sąd.

W ocenie Sądu, uwzględniając okres o jaki przekroczony został termin rozpoznania sprawy przez organ nie można było jednak uznać, że bezczynność w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Za takim stanowiskiem przemawia fakt, że z akt administracyjnych sprawy wynika, że organ po otrzymaniu 22 marca 2018 r. akt administracyjnych sprawy wraz z prawomocnym wyroku Sądu z 19 grudnia 2017 r. dokonał szeregu czynności zmierzających do załatwienia wniosku skarżących m.in. pismem z 14 maja 2018 r. wystąpił do Zarządu Dróg Miejskich w [...] o nadesłanie dokumentacji dotyczącej przedmiotowej nieruchomości, a pismem z 10 sierpnia 2018 r. zwrócił się o udzielenie informacji dotyczących następców prawnych zmarłego uczestnika, którą to informację uzyskał dopiero 5 września 2018 r., a więc już po złożeniu niniejszej skargi.

Sąd nie uwzględnił również wniosku o przyznanie skarżącym sumy pieniężnej i w tej części skargę oddalił. Wyjaśnić należy, że suma pieniężna z art. 154 § 7 P.p.s.a. ma charakter kompensacyjny i prewencyjny. Z treści omawianego przepisu wyraźnie wynika, że ustawodawca pozostawił sądowi ocenę, czy okoliczności sprawy wskazują na potrzebę zadośćuczynienia skarżącemu za oczekiwanie na rozpoznanie jego sprawy. Środek ten powinien być stosowany w szczególnie drastycznych przypadkach zwłoki organu oraz w sytuacji, gdy istnieje uzasadniona obawa, że bez nałożenia tej sankcji organ sprawy nadal nie załatwi. Odnosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, skarżący w żaden sposób nie uzasadnili wniosku o przyznanie od organu sumy pieniężnej. Z treści skargi nie wynika w szczególności, aby skarżący doznali krzywdy w związku z niewykonaniem przez organ administracji wyroku, którą należałoby zrekompensować i która to okoliczność mogłaby podlegać ocenie Sądu orzekającego.

Wobec powyższego, na podstawie art. 154 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 154 § 6 P.p.s.a. sąd orzekł jak w punkcie 1 wyroku. Rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 2 wyroku wydane zostało na podstawie art. 154 § 2 P.p.s.a. Rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 3 wyroku wydane zostało na podstawie art. 151 P.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a. i 205 § 2 P.p.s.a. zasądzając solidarnie na rzecz Skarżących kwotę 200 złotych tytułem uiszczonego wpisu i 480 złotych tytułem wynagrodzenia pełnomocnika. Rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 2 P.p.s.a. w związku z art. 120 P.p.s.a.