Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 75/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-02-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6293 Przejęcie gospodarstw rolnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. S. z dnia 5 lutego 2009 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi S. S. i H. S. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] listopada 2008 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowić w niniejszej sprawie dla S. S. radcę prawnego w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w W.


UZASADNIENIE

S. S. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego z urzędu.

Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 5 lutego 2009 r. wynika, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem (rubryka nr 6 formularza wniosku).

Na miesięczny dochód uzyskiwany w dwuosobowym gospodarstwie domowym składają się otrzymywane przez S. S. świadczenie emerytalne i raty czynszu w łącznej wysokości 1.897,00 zł oraz emerytura J. S. w wysokości 1.151,00 zł (rubryka nr 10 formularza wniosku).

Jako posiadane nieruchomości skarżąca wskazała: dom o powierzchni 122 m2, mieszkanie o powierzchni 80 m2, nieruchomości rolne o łącznej powierzchni 0,3233 ha oraz 0,2010 ha lasu, a także - budynku (dawnej budowy) o powierzchni 72 m2 (rubryki nr 7, 8 i 9 formularza wniosku).

Wnioskodawczyni nie posiada wartościowych przedmiotów, oszczędności, papierów wartościowych ani innych zasobów pieniężnych (rubryka nr 7 formularza wniosku).

S. S. podniosła, że otrzymywane przez nią i męża świadczenia emerytalne nie wystarczają na zabezpieczenie kosztów utrzymania, które ulegają zwiększeniu przez koniczność dokonywania bieżących napraw i remontów posiadanych budynków oraz w związku ze schorzeniami, na które od dłuższego czasu cierpią małżonkowie (uzasadnienie wniosku).

Jak wskazała w rubryce nr 11 formularza wniosku miesięczne wydatki na wyżywienie opiewają na kwotę 1.000 zł. Z koeli koszty zakupu leków wynoszą 500 zł, a koszty utrzymania budynków - w tym opłaty za gaz, energię elektryczną, wodę i kanalizację - 603 zł. Dodatkowo, remonty, naprawy i konserwacje pochłaniają miesięcznie kwotę 300 zł. Miesięczny koszt opłacenia podatków i składek ubezpieczeniowych wynosi 158 zł.

Skarżąca oświadczyła, że podana przez nią kwota wydatków w gospodarstwie domowym stanowi minimalną, miesięczną wysokość kosztów utrzymania dwuosobowej rodziny.

Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Podstawą oceny dopuszczalności przyznania prawa pomocy jest bowiem rzeczywista sytuacja materialna w gospodarstwie domowym osoby ubiegającej się o przyznanie takiego prawa.

Mając na względzie wykazane w przedmiotowym wniosku stan majątkowy i możliwości płatnicze S. S. należy stwierdzić, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Miesięczne koszty utrzymania skarżącej i jej męża wynoszą co najmniej 2.561,00 zł. Zestawiając podaną kwotę z kwotą osiąganego przez małżonków dochodu (2.798,00 zł), należy uznać, że S. S., która nie posiada wartościowych przedmiotów ani zasobów pieniężnych, nie może poczynić niezbędnych oszczędności do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i męża.

Przesłanki przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie zostały zatem wykazane.

Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.