Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 996/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2011-01-11 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1, art. 61 par. 3, art. 61 par. 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 stycznia 2011 r. sprawy z wniosku K. Z. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] sierpnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w celu stwierdzenia nieważności decyzji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] października 2010 r. K. Z. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. (dalej WSA) skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. (dalej SKO) z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] (dalej decyzja z [...] sierpnia 2010 r.), utrzymującą w mocy decyzję SKO z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...], odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta i Gminy G. nad P. z dnia [...] listopada 2001 r., nr [...] (znak UAN [...]; dalej decyzja z [...] listopada 2001 r.), w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie obejścia drogowego miejscowości G. nad P. w ciągu drogi wojewódzkiej nr [...] S.-O.-B. wraz z podłączeniem do drogi wojewódzkiej nr [...] A.-G., w części dotyczącej działki nr [...] (obecnie [...]).

Jednocześnie Skarżący w piśmie z dnia [...] października 2010 r. wniósł o wstrzymanie z urzędu wykonania ostatecznej decyzji Burmistrza Miasta i Gminy G. nad P. z [...] listopada 2001 r., w części dotyczącej ówczesnej działki gruntowej nr [...] (obecnie [...]), w celu usunięcia stanu niezgodnego z prawem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej ppsa), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie takiego wniosku winno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2010 r., s. 206 uw. 10). W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty (postanowienie NSA z 13.08.2009 r., sygn. akt I OZ 779/09, lex nr 552417).

W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak by przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest bowiem wskazanie okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (postanowienie NSA z: 12.10.2010 r., I GZ 316/10, lex nr 607229; 04.3.2010 r., II OZ 178/10, lex nr 564165). Twierdzenia podnoszone we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji winny bezwzględnie zostać poparte dokumentami źródłowymi. Konieczność uwzględnienia w postępowaniu sądowoadministracyjnym całości akt sprawy nie oznacza, że Sąd w odniesieniu do wniosku miałby się domyślać, jakie dowody chciałaby przedstawić wnioskodawca, by wykazać spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 ppsa (postanowienie NSA z 18.3.2010 r., II FSK 502/09, lex nr 569795).

Z konstrukcji przywołanej normy prawnej i powyższych rozważań wynika, że to na stronie spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślenia wymaga, że chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce przede wszystkim w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu.

Skarżący w żaden sposób nie wykazał zaistnienia w tej sprawie przesłanek wstrzymania wykonania decyzji z [...] listopada 2001 r. Nie można przyjąć, że wynikają one z całokształtu argumentacji przedstawionej przez K. Z. w skardze z [...] października 2010 r. Okoliczności przedstawione przez Skarżącego będą bowiem stanowiły przedmiot badania przez Sąd zgodności z prawem zaskarżonej decyzji w głównym nurcie toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego. Na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji z [...] listopada 2001 r., brak wskazania argumentów, wypełniających swą treścią którąkolwiek z przesłanek określonych w art. 61 § 3 ppsa czyni ten wniosek niezasadnym. Sąd nie może domyślać się ich występowania z całokształtu okoliczności faktycznych i prawnych ukazanych w skardze.

Niezależnie od powyższych wniosków dodać należy, że zgodnie z poglądem wyrażonym przez NSA, decyzja ustalająca warunki zabudowy nie mieści się w katalogu decyzji nadających się do wykonania, bowiem samodzielnie nie uprawnia do podjęcia żadnych robót budowlanych, stanowiąc jedynie niezbędny element innych postępowań, a przede wszystkim postępowania o pozwoleniu na budowę (postanowienie NSA z 18.8.2009 r., II OZ 665/09, lex nr 552936).

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 ppsa orzekł o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.