Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 233/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-07-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 105, art. 138 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 551, art. 552, art. 553
journal: Dz.U. 2000 nr 94 poz 1037
law: Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator Sędziowie : Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski Sędzia WSA Krystyna Daniel (spr.) Protokolant : Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 czerwca 2014 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w T. E.B. sprawy ze skargi "K" Spółka z o.o. Spółka komandytowo-akcyjna z siedzibą w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 12 grudnia 2013 r., znak: [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i umorzenia postępowania uchyla zaskarżoną decyzję.


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta decyzją z 28.08.2013 r., na podstawie art. 59 ust. 1, art. 61 ust. 1 w związku z art. 60 ust. 1 ustawy z 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r., poz. 647), §1 - 9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 26.08.2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. 2003, Nr 164, poz. 1588), § 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 26.08.2003 r. w sprawie oznaczeń i nazewnictwa stosowanych w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz w decyzji o warunkach zabudowy (Dz. U. 2003, Nr 164, poz. 1589) na wniosek "K" Sp. z o.o., z siedzibą w K. ustalił warunki zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pn.: budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami, garażem podziemnym, stacją trafo, na działce nr [...] obr. [...] przy ul. C. w K., budową zjazdu z ul. C. (dz. nr [...]) i infrastrukturą techniczną na działkach nr [...], [...], [...] obr. [...]. Organ wskazał, że załączniki: Nr 1- warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, Nr 2 - część graficzna warunków zabudowy, Nr 3 - część tekstowa wyników analizy urbanistyczno-architektonicznej, Nr 4 - część graficzna wyników analizy urbanistyczno-architektonicznej – stanowią integralną część decyzji.

Od decyzji organu l instancji odwołania złożyli A. C., M. M., A. i K. O., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] oraz Zjednoczona Spółdzielnia Budowlano - Mieszkaniowa "[...]" w K..

Postanowieniem z 25.10.2013 r. Prezes Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wyłączył wszystkich etatowych i pozaetatowych członków Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] od rozpatrzenia sprawy z odwołania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] od w/w decyzji Prezydenta Miasta.

Minister Administracji i Cyfryzacji, postanowieniem z 6.11.2013 r. znak: [...] wyznaczył do rozpatrzenia sprawy dotyczącej odwołań od w/w decyzji Prezydenta Miasta, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]. W uzasadnieniu organ ten wskazał, iż w sprawie zachodzi sytuacja określona przepisem art. 27 § 3 Kpa.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] decyzją z 12.12.2013 r., znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 105 § 1 Kpa, art. 52 ust. 1 w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i umorzyło postępowanie pierwszej instancji.

W uzasadnieniu Kolegium podało, że w odwołaniu A. C. oraz A. i K. O. wywiedziono, iż zaskarżona decyzja wydana została na rzecz podmiotu, który utracił swój byt prawny, gdyż "K" Sp. z o.o. w K. został wykreślony z Krajowego Rejestru Sądowego na mocy postanowienia Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia w Krakowie, XI Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego z 21.02.2013 r., które uprawomocniło się w dniu 13.03.2013 r.

W związku z powyższym organ odwoławczy wskazał, że stosownie do treści art. 52 ust. 1 (w związku z art. 64 ust. 1) ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ustalenie warunków zabudowy następuje na wniosek inwestora. W niniejszej sprawie wnioskodawcą dla objętej zaskarżoną decyzją inwestycji była "K" Sp. z o. o. w K.. We wniosku z 19.07.2011 r. oprócz nazwy i adresu wnioskodawcy podano również nr NIP ([...]) oraz REGON ([...]). Do wniosku załączono odpis z Krajowego Rejestru Sądowego (Nr KRS: [...]) z 14.07.2011 r. Kolegium ustaliło, że "K’ sp. z o.o. z siedzibą w K., o numerze [...], został wykreślony z Krajowego Rejestru Sądowego w dniu 21.02.2013 r., co potwierdzone zostało wpisem w Monitorze Sądowym i Gospodarczym z 27.02.2013 r. Nr 41 (4158) pod pozycją 29425. Jak wynika z elektronicznej wersji Krajowego Rejestru Sądowego znajdującego się na stronach Ministerstwa Sprawiedliwości, wpis o wykreśleniu z Rejestru stał się prawomocny z dniem 13.03.2013 r. Oznacza to, że w dacie wydania zaskarżonej decyzji przez organ I instancji podmiot wnioskujący o ustalenie warunków zabudowy nie istniał. Tak więc zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem art. 52 ust. 1 w związku z art. 64 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a ponadto skierowana została do nieistniejącej osoby prawnej (która w chwili wydawania decyzji nie mogła już mieć przymiotu strony postępowania administracyjnego), co stanowi przesłankę stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej w oparciu o art. 156 § 1 pkt 4 Kpa. Nie ulega bowiem wątpliwości, iż z chwilą wykreślenia z rejestru sądowego występująca z wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy "K’ Sp. z o. o. z w K. utraciła zdolność prawną - nie mogła więc od tej chwili być podmiotem praw i obowiązków z zakresu prawa administracyjnego. W stosunku zaś do osoby prawnej, która zakończyła swój byt prawny, nie można wszcząć ani dalej prowadzić wszczętego już postępowania. Nie mogą też być do niej kierowane wydane w sprawie rozstrzygnięcia.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wniosła "K’ sp. z o.o. sp. k.-a. z siedzibą w K.. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie art. 19, art. 25, art. 27, art. 28, art. 7, art. 77, art. 11, art. 107, art. 138 § 1 Kpa w zw. z art. 105 Kpa; art. 52 w zw. z art. 64 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz art. 551 i 553 Kodeksu Spółek Handlowych. Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu skargi wskazano, że stroną skarżącą jest "K’ sp. z o.o. S.K.-A. z siedzibą w K. przy ul. W., która niezmiennie pozostaje w przedmiotowej sprawie inwestorem. Co prawda wniosek o wydanie decyzji w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy został w dniu 19.07.2011 r. złożony przez "K’ sp. z o.o. z siedzibą w K., jednakże w dniu 27.12.2012 r. Nadzwyczajne Zgromadzenie Wspólników "K’ sp. z o.o. podjęło uchwałę o przekształceniu "K" sp. z o.o. w skarżącą tj. "K’ spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowo akcyjna, uchwała ta została zaprotokołowana aktem notarialnym REP A nr 26521.2013 przed asesorem notarialnym S. G. - zastępcą notariusza W. K. w Kancelarii Notarialnej w K.. Powyższy akt notarialny stał się podstawą wpisu skarżącej Spółki do Krajowego Rejestru Sądowego pod nr KRS [...], gdzie w dziale 1 rubryce nr 6 "sposób powstania spółki", podrubryce 6.1 "określenie okoliczności powstania spółki" wpisano "PRZEKSZTAŁCENIE". Strona skarżąca jest zatem de iure wnioskodawcą i inwestorem tylko działającym pod zmienioną formą prawną. Skoro spółka w wyniku przekształcenia nie przestaje istnieć, a jedynie zmienia swą formą prawną - trudno mówić o jakimkolwiek następstwie prawnym. Dlatego doktryna przy interpretacji tego przepisu posługuje się innym terminem - kontynuacji, a nie sukcesji.

Ponadto zdaniem strony skarżącej w przedmiotowej sprawie doszło do bezpodstawnego wyłączenia SKO w [...], gdyż nie było podstaw do zastosowania art. 24, art. 25 czy też art. 27 Kpa. SKO posiada w trwałym zarządzie nieruchomość bezpośrednio sąsiadującą z terenem inwestycji objętej zaskarżoną decyzją. Nie kwestionując faktu uprawnień wynikających z trwałego zarządu trudno wskazać, który z członków SKO /zarówno etatowych jak i pozaetatowych/ z tego faktu mógłby wywodzić podstawy do swego wyłączenia jak również poddawać w wątpliwość swoją bezstronność w tym zakresie. Nadto specyficzna pozycja ustrojowa SKO gwarantuje członkom niezależność i niezawisłość orzeczniczą we wszystkich sprawach. Postanowienie Ministra Administracji i Cyfryzacji z 6.11.2013 r., znak [...] było zatem bezpodstawne. Strona skarżąca podkreśliła, że pomimo wydanego postanowienia, w świetle poglądów judykatury organ administracji, któremu w drodze postanowienia przekazano sprawę z uwagi na fakt, że inny organ uznał się za niewłaściwy, musi i tak zbadać swoją właściwość. Jeżeli więc błędnie uznano, że organ podlega wyłączeniu i przekazano sprawę do załatwienia innemu organowi, to jego decyzja będzie dotknięta wadą nieważności.

Strona skarżąca zakwestionowała prawidłowość wydania decyzji na podstawie art. 105 § 1 kpa, ponownie podkreślając, że jest de iure tym samym podmiotem co wnioskodawca tylko działającym w innej formie prawnej więc co najwyżej decyzji organu l instancji można zarzucić błąd w oznaczeniu strony możliwy do wyeliminowania w trybie art. 113 Kpa bądź w ostateczności w trybie art. 138 § 2 Kpa, nie można było jednak uznać, iż decyzje skierowano do podmiotu niebędącego stroną postępowania. Jak wskazuje doktryna zasada kontynuacji spółki przekształcanej w spółce przekształconej należy do elementów konstrukcyjnych pojęcia przekształcenia spółki. Odzwierciedla ona koncepcję tożsamości podmiotu przekształcanego i przekształconego, wykluczając istnienie stadiów pośrednich pomiędzy spółką przekształcaną i przekształconą np. spółki przekształconej w organizacji, gdyż z dniem przekształcenia spółka przekształcana staje się z mocy prawa spółką przekształconą. Tym samym spółka ulegająca przekształceniu przez cały czas procesu przekształcenia jest podmiotem tych samych praw i obowiązków. Zasada kontynuacji została wyrażona expressis verbis w przepisach art. 553 K.s.h. a ściślej poszczególne jej płaszczyzny, których suma tworzy pełną tożsamość podmiotową spółki przekształcanej i spółki przekształconej. Zasada kontynuacji spółki przy jej przekształceniu jest powszechnie przyjęta w doktrynie. W przypadku przekształcenia nie ulega zmianie adresat decyzji administracyjnej, gdyż po dniu przekształcenia jest nim ta sama spółka, która jedynie zmieniła swą formę prawną.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o oddalenie skargi. Organ odwołując się do treści art. 553 ustawy z 15.09.2000 r. Kodeks spółek handlowych wskazało, że przekształcenie spółki o jakim mowa w przywołanym wyżej przepisie powoduje wprawdzie, iż podmiot przekształcony korzysta z praw przyznanych w sferze administracyjnoprawnej spółce przekształcanej przed przekształceniem, to jednak nie zwalnia organu administracyjnego z obowiązku kierowania aktów administracyjnych do właściwego podmiotu. W przepisie tym mowa jest o "spółce przekształconej" i "spółce przekształcanej". Są to więc dwa różne podmioty, tyle tylko, że mocą przepisu szczególnego spółka przekształcona nabywa wszystkie prawa i obowiązki spółki, która ulega przekształceniu, w tym prawa i obowiązki w sferze prawa administracyjnego. Organ podkreślił, że chodzi tu o prawa i obowiązki wcześniej skonkretyzowane - "przyznane spółce przed jej przekształceniem", a więc wynikające z indywidualnych aktów administracyjnych skierowanego do spółki przed przekształceniem. Mając to na względzie nie sposób uznać, skierowanie decyzji do spółki przekształcanej po zarejestrowaniu jej przekształcenia nie ma znaczenia bytu prawnego takiej decyzji. Tego rodzaju akt jest wadliwy, bowiem skierowany jest do podmiotu który w dniu jego wydania, nie jest już stroną postępowania. Na powyższe wskazuje również treść art. 552 K.s.h., zgodnie z którym dokonując wpisu spółki przekształconej do rejestru rejestrowy jednocześnie z urzędu "wykreśla spółkę przekształcaną". Nie może zatem wątpliwości, że spółka, która uległa przekształceniu traci podmiotowość prawną i nie może adresatem decyzji.

W ocenie Kolegium nie budzi również wątpliwości, iż przymiot strony postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy przysługuje nie tylko właścicielowi, czy użytkownikowi wieczystemu nieruchomości sąsiedniej, ale również trwałemu zarządcy takiej nieruchomości o którym mowa w art. 43-50 ustawy z 21.08.1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U.2010 r. Nr 102, poz. 651). W konsekwencji powyższego to Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] (trwały zarządca nieruchomości oznaczonej numerem ewid. [...] obr. [...]), a nie inna jednostka organizacyjna Skarbu Państwa, jest uprawniona do reprezentowania właściciela nieruchomości w sprawie.

Ponadto organ stwierdził, że poza jego kognicją leży kontrola prawidłowości postanowienia Ministra Administracji i Cyfryzacji z 6.11. 2013 r. wyznaczającego do rozpatrzenia sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Stosownie do dyspozycji z art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Postępowanie przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., 270, ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do dyspozycji z art. 134 §1 kpa.

Skarga jest zasadna jakkolwiek nie wszystkie jej zarzuty zasługują na uwzględnienie. Stan faktyczny sprawy poddanej ocenie Sądu nie jest sporny i został przedstawiony powyżej przy omawianiu stanowiska SKO w [...], jak równie w skardze i w odpowiedzi na skargę.

Zasadnicza kwestia sporna pomiędzy organem odwoławczym i stroną skarżącą dotyczy konsekwencji zmiany formy prawnej spółki, która przekształca się ze spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w spółkę z o.o. spółkę komandytowo-akcyjną jak to miało miejsce w rozpatrywanej sprawie, przy czym w sprawie istotne jest, że decyzja organu I instancji z 28 sierpnia 2013 r. została skierowana do spółki przekształcanej tj. "K" Sp. z o.o. z siedzibą w K., jakkolwiek została ona wykreślona z Krajowego Rejestru Sądowego w dniu 21. 02. 2013 r. natomiast w dacie wydania ww. decyzji istniała spółka przekształcona tj. "K" spółka z o.o., spółka komandytowo-akcyjna z siedzibą w K..

W ocenie organu odwoławczego decyzja wydana przez Prezydenta M. z 28 sierpnia 2013 r. ustalająca warunki zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego wnioskowanego przez spółkę przekształcaną, która w tej formie nie istniała już w dniu wydania decyzji I instancji - narusza prawo procesowe (art. 156 § 1 pkt 4 kpa) i materialne (art. 52 ust. 1 w zw. z. art. 64 ust. 1 u o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). Zgodnie ze stanowiskiem skarżącej spółki nie doszło do naruszenia prawa w tym zakresie gdyż - stosownie do zasady tożsamości podmiotu przekształcanego i przekształconego wyrażonej w art. 553 § 1 ustawy z 15. 09. 2000 r. kodeks spółek handlowych (Dz. U. nr 94, poz. 1037 ze zm.) – spółka przekształcana i przekształcona są tożsame, a w procesie przekształcenia zmianie ulega jedynie forma prawna w jakiej występuje spółka przed i po przekształceniu. W konsekwencji spółka będąca wnioskodawcą w sprawie o ustalenie warunków zabudowy dla przedmiotowego przedsięwzięcia także po przekształceniu nie przestała istnieć, a zatem skierowanie decyzji pierwszoinstancyjnej ustalającej warunki zabudowy do "K" Sp. z o.o. w K. nie uzasadnia wydania decyzji skarżonej, w której na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z. 105 kpa SKO w [...] uchyliło decyzji I instancji i umorzyło postepowanie I instancji.

Przystępując do oceny legalności zaskarżonej decyzji w pierwszej kolejności wskazać należy, że przepisy ustawy z 15 września 2000 roku – Kodeks spółek handlowych (Dz. U. nr 94, poz. 1037 ze zm., dalej w skrócie K.s.h.) regulują ogólne zasady wszelkich przekształceń (art. 551 – 570), dając możliwość przekształcania wszelkich spółek: kapitałowych w kapitałowe, kapitałowych w osobowe, osobowych w kapitałowe, osobowych w osobowe i spółek cywilnych w spółki handlowe, co odpowiada potrzebom praktyki. Zgodnie z treścią art. 551. § 1 K.s.h. spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa, spółka komandytowo-akcyjna, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, spółka akcyjna (spółka przekształcana) może być przekształcona w inną spółkę handlową (spółkę przekształconą). Zgodnie z art. 552 Spółka przekształcana staje się spółką przekształconą z chwilą wpisu spółki przekształconej do rejestru (dzień przekształcenia). Jednocześnie sąd rejestrowy z urzędu wykreśla spółkę przekształcaną. Przepis art. 553 § 1 stanowi, że spółce przekształconej przysługują wszystkie prawa i obowiązki spółki przekształcanej. Zgodnie z art. 553 § 2 spółka przekształcona pozostaje podmiotem w szczególności zezwoleń, koncesji oraz ulg, które zostały przyznane spółce przed jej przekształceniem, chyba że ustawa lub decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji albo ulgi stanowi inaczej. Paragraf 3 cyt. przepisu stanowi, że wspólnicy spółki przekształcanej uczestniczący w przekształceniu stają się z dniem przekształcenia wspólnikami spółki przekształconej.

Z przytoczonych wyżej przepisów wynika zatem, iż ustawodawca tak uregulował procesy transformacyjne, aby zachować tożsamość podmiotową między osobami tworzącymi spółki, nie przeprowadzać drogiego postępowania likwidacyjnego i umożliwić kontynuacje w zakresie przysługujących i nabywanych praw i obowiązków. Pozwala to przyjąć, że przekształcenie spółki w inną spółkę polega na modyfikacji ustrojowej (typu) spółki bez zmiany przedmiotu jej działalności, sposobu jej prowadzenia, a także bez zmiany większości wspólników (tak Andrzej Kidyba, Komentarz do Kodeksu spółek handlowych, publ. w Systemie Informacji Prawnej LEX). Modyfikacja ta zakłada, że nie jest konieczne rozwiązanie dotychczasowej spółki i utworzenie na jej miejsce innej nowej spółki. Zarówno przed i po przekształceniu mamy do czynienia z tym samym podmiotem (przedsiębiorcą), który jedynie zmienia swą formę ("szatę prawną") – ( A. Szumański, Prawo spółek, s. 882; A. Szajkowski Kodeks, 2001 rok, t. I, s. 17). Należy mieć na uwadze, że przekształcenia służyć mają przede wszystkim większej efektywności w działaniach gospodarczych spółki. Tryb przewidziany w ww. przepisach dotyczy wszelkich form przekształceń spółki z ograniczona odpowiedzialnością, a zatem przekształcenie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w spółkę komandytowo-akcyjną – jak to miało miejsce w niniejszej sprawie - nie powoduje likwidacji jednego podmiotu i powstania nowego, a jedynie zmianę formy działalności spółki. Zgodnie z treścią art. 552 kodeksu spółek handlowych spółka przekształcona powstaje z dniem jej wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego. W myśl zaś art. 553 § 2 K.s.h., spółce przekształconej przysługują wszystkie prawa i obowiązki spółki przekształcanej. Natomiast wspólnicy spółki przekształcanej uczestniczący w przekształceniu stają się z dniem przekształcenia wspólnikami spółki przekształconej, co wynika z art. 553 § 3 ustawy powołanej wyżej. Z przywołanych przepisów kodeksu spółek handlowych wynika zasada tzw. sukcesji uniwersalnej, w myśl której spółka przekształcana staje się spółką przekształconą z chwilą wpisu spółki przekształconej do rejestru, a Sąd rejestrowy z urzędu wykreśla spółkę przekształcaną co znaczy, iż następuje przekształcenie formy ustrojowej spółek przy jednoczesnej kontynuacji bytu prawnego (por. wyrok WSA we Wrocławiu z 6 maja 2010 r., sygn. akt I SA/Wr 92/10). Powyższa kwestia jest kluczowa dla rozpatrywanej sprawy. Uwzględniając powyższe w ocenie Sądu nie można zatem mówić o jakiejkolwiek przerwie w bycie podmiotu przekształcanego i przekształconego. Spółka przekształcana z nie traci bowiem swojego bytu i swojej tożsamości, nie jest podmiotem likwidowanym, bo ten ciągle istnieje, a jedynie zmienia się jego forma. W konsekwencji nie można przyjąć iż ustalenie warunków zabudowy z wniosku spółki "K" sp. z o. o. z siedzibą K. bez uwzględnienia w decyzji ustalającej warunki zabudowy aktualnej formy spółki tj. "K" spółka z o.o., spółka komandytowo-akcyjnej z siedzibą w K. jest skierowane w istocie do nieistniejącego podmiotu, który utracił swój byt prawny. Podmiot ten bowiem w sposób nieprzerwany istnieje, ale w innej formie niż wskazał organ I instancji w decyzji ustalającej warunki zabudowy z 28. 08. 2013 r.

Konkludując, w ocenie Sądu przyjęcie ciągłości podmiotowej między spółką "K" sp. z o. o z siedzibą w K., a spółką "K" sp. z o.o. spółka k.-a. z siedzibą w K. w sytuacji gdy decyzja organu I została skierowana do spółki przekształcanej po dokonaniu jej wykreślenia z KRS w dniu 2. 02. 2011 r.(prawomocnego od dnia 13.03. 2011 r.) nie uzasadnia stanowiska przyjętego przez organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji. W wyniku przekształcenia spółka przekształcana nie traci swej podmiotowości prawnej istniejąc nadal, tylko w innej już formie prawnej oraz będąc - zgodnie z zasadą kontynuacji - podmiotem tych samych praw i obowiązków co spółka przekształcona. Powyższy pogląd jest przyjmowany zarówno w piśmiennictwie, jak i w orzecznictwie (por. wyrok WSA w Gliwicach z 24.11. 2010 r. sygn. akt I SA/Gl 704/10). Mając na uwadze wszystkie podniesione wyżej okoliczności, Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa materialnego w sposób mający wpływ na wynik sprawy oraz inne przepisy postępowania, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a to zgodnie z przepisem art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" p.p.s.a. Zaskarżoną decyzję należało zatem uchylić, a przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ odwoławczy będzie miał na względzie powyższe wskazania Sądu. Nie ulega przy tym wątpliwości, że ww. uchybienie polegające na wskazaniu w decyzji organu I instancji nieaktualnej już i prawomocnie wykreślonej z KRS formy spółki mogło być usunięte w postępowaniu odwoławczym. Wyeliminowanie tego uchybienia będzie mogło zatem nastąpić poprzez ponowne przeprowadzenie postępowania przed organem II instancji, mającym na celu merytoryczne rozpoznanie odwołań złożonych od decyzji organu I instancji przez A. C., M. M., A. i K. O., S. K. Odwoławcze w K. oraz Zjednoczoną Spółdzielnię Budowlano - Mieszkaniowa "[...]" w K.. W tej sytuacji za zasadne należy uznać zarzuty naruszenia art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z. z art. 105 kpa, gdyż w sprawie nie zachodziła bezprzedmiotowość, jak to przyjął organ odwoławczy.

Odnosząc się natomiast do zarzutu bezpodstawnego zdaniem strony skarżącej wyłączenia SKO w [...] należy uznać, iż nie jest zasadny. W sprawie nie budzi wątpliwości, że z teren dla którego ustalone zostały decyzją Prezydenta M. z 28 sierpnia 2013 r. przedmiotowe warunki zabudowy sąsiaduje nieruchomością oznaczoną jako działka nr [...] obr. [...], która pozostaje w trwałym zarządzie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Biorąc powyższe pod uwagę, należy uznać za zasadne wyłączenie SKO w [...] na zasadzie art. 27 § 3 w zw z. z art. 24 § 1 i art. 26 kpa. Należy podkreślić w sytuacji gdy zaistnieje jedna z przesłanek enumeratywnie wyliczonych w 7 punktach art. 24 § 1 w zw. z art. 26 kpa wyłączenie pracownika jest obligatoryjne. Analiza tych przesłanek prowadzi do wniosku, że dotyczą one związku pracownika ze stroną postępowania (pkt 2 i 3) lub z samą sprawą (pkt 1, 4 - 7) będącą jego przedmiotem. Istotą wyłączenia pracownika czy też członka organu kolegialnego jest bowiem eliminacja nawet jedynie potencjalnych wątpliwości co do barku bezstronności w prowadzeniu czynności postępowania administracyjnego. W konsekwencji zarzut skarżącego o braku podstawy do wyłączenia się SKO w [...] nie może być uwzględniony.

Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" ustawy p.p.s.a., zgodnie z którym sąd uchyla decyzję, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub inne naruszenie przepisów postepowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik postępowania – orzeczono jak w sentencji .