Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 405/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2012-05-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie.
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Kowalski Sędziowie: Sędzia NSA Paweł Janicki (spr.) Sędzia WSA Bartosz Wojciechowski Protokolant: Szymon Chrostek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 maja 2012 r. sprawy ze skargi A. Ż. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za marzec 2005 roku postanawia zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z [...] r. określającą A. Ż. zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za marzec 2005 r.

W skardze na powyższe rozstrzygnięcie pełnomocnik podatnika zarzucił naruszenie m.in. art. 70 § 1 w związku z art. 70 § 6 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.; dalej "o.p.") i w związku z art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP poprzez uznanie, że do przerwania biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego dochodzi z chwilą wydania postanowienia o wszczęciu postępowania w sprawie, a nie z chwilą przedstawienia zarzutów osobie podejrzanej.

Na rozprawie w dniu 15 maja 2012 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o zawieszenie postępowania sądowego z uwagi na pytanie skierowane do Trybunału Konstytucyjnego co do zgodności z Konstytucją RP art. 70 § 6 pkt 1 o.p.

Pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. wniósł o nieuwzględnienie wniosku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.

Postępowanie w rozpoznawanej sprawie należy zawiesić na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") z dwóch powodów. Z przywołanego przepisu wynika, że sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Jak wynika z decyzji organy podatkowe zakwestionowały prawidłowość rozliczenia VAT, ponieważ stwierdziły, że podatnik odliczył podatek naliczony wynikający z faktur, które nie odzwierciedlają rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych. Jako podstawę prawną rozstrzygnięć organy podatkowe wskazały § 14 ust. 2 pkt 4 lit. a) rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970). Stosownie do tego przepisu w przypadku, gdy wystawiono faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne stwierdzające czynności, które nie zostały dokonane faktury te i dokumenty celne nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego.

Z posiadanych przez Sąd informacji wynika, że w dniu 16 stycznia 2012 r. do Trybunału Konstytucyjnego została złożona skarga konstytucyjna, w której podważono konstytucyjność § 14 ust. 2 pkt 4 lit. a) rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w zakresie w jakim m.in. wymieniony przepis stanowi podstawę do zakwestionowania przez organ podatkowy obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wykazaną w fakturze otrzymanej przez podatnika w związku z nabyciem przezeń towaru wykorzystanego do czynności opodatkowanych, jeżeli przyczyną zakwestionowania obniżenia podatku należnego jest spowodowana przez wystawcę faktury lub osobę trzecią rozbieżność między treścią faktury a rzeczywistym charakterem stwierdzonej w niej czynności, nie uzależniając decyzji organu podatkowego od tego, czy podatnik przyjmując fakturę i dokonując na jej podstawie obniżenia podatku należnego działał w złej wierze lub nie dopełnił ciążących na nim obowiązków wyraźnie określonych w przepisach prawa (sygn. akt Ts 11/12).

W rozpoznawanej sprawie z uwagi na fakt, iż zaskarżona decyzja dotyczy określenia zobowiązania w podatku od towarów i za marzec 2005 r. istotne znaczenie ma też wykładnia art. 70 § 6 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.; dalej O.p.) w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2003 r.

Zgodnie z art. 70 § 1 O.p. zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.

Stosownie zaś do art. 70 § 6 pkt 1 tej ustawy bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego zostaje zawieszony z dniem wszczęcia postępowania karnego lub postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe.

O zbadanie zgodności art. 70 § 6 pkt 1 O.p., w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2003 r., z Konstytucją RP postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2011 r. (I FSK 525/10), wystąpił Naczelny Sąd Administracyjny. Wskazane powyżej postanowienie zakresem swym obejmuje następujące pytanie prawne: "czy art. 70 § 6 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2003 r., w zakresie w jakim wywołuje skutek w postaci zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w związku ze wszczęciem postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, o którym podatnik nie jest informowany, do momentu uznania go za podejrzanego – jest zgodny z art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?"

Zważywszy na to, że zarówno kwestia konstytucyjności § 14 ust. 2 pkt 4 lit. a) rozporządzenia Ministra Finansów, jak i zagadnienie prawne przedstawione w wyżej powołanym postanowieniu NSA mają istotne znaczenie dla wyniku rozpatrywanej sprawy, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd zawiesił postępowanie.

P.Z-C.