Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 836/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2021-11-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: uchylono decyzję organu II i I instancji
Powołane przepisy: article: art 35 ust 1
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Fronc Sędziowie: WSA Magda Froncisz WSA Mirosław Bator (spr.) po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg Wspólnoty Mieszkaniowej [...] oraz P. P. i K. P. na decyzję Wojewody z dnia 20 maja 2021 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę 1/ uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu l instancji; 21 zasądza od Wojewody na rzecz Wspólnoty Mieszkaniowej ul. [...] kwotę 997 (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania; 3/ zasądza od Wojewody na rzecz P. P. i K. P. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania;


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta K. decyzją z dnia 30 grudnia 2020 r. nr [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla Gminy Miejskiej K. dla zamierzenia budowlanego pn. "budowa sali gimnastycznej wraz z zapleczem i łącznikiem do budynku Szkoły Podstawowej nr [...], wraz z wewnętrznymi instalacjami (elektryczną, fotowoltaiczną, wod.-kan., cwu, co., gazową, wentylacji mechanicznej i klimatyzacji), infrastrukturą zewnętrzną (rozbudowa instalacji wodociągowej, gazowej, budowa kanalizacji deszczowej, rozbiórka fragmentów instalacji kanalizacji i elektrycznej, przebudowa i rozbudowa instalacji kanalizacji sanitarnej i elektrycznej, przebudowa przyłącza wodociągowego), zagospodarowaniem terenu (przebudowa i rozbudowa układu komunikacji pieszej i kołowej), rozbiórka istniejącej sali gimnastycznej, boiska oraz przebudową pozostałego fragmentu łącznika i zmiana materiału termoizolacyjnego na fragmencie głównego budynku szkoły- termomodernizacja dz. nr [...], obr[...], j. ew. [...] przy ul. [...] w K.".

Od tej decyzji odwołanie złożyła Wspólnota Mieszkaniowa przy [...] podnosząc, że organ przyjął błędne dane zamieszczone w projekcie, że projekt budowany zawiera prawidłowe, spełniające przepisy prawa budowlanego oraz ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rozwiązania. Ponadto zarzucono, że decyzja została wydana z naruszeniem zasad postępowania administracyjnego, głównie art. 10 § 1 k.p.a., poprzez ograniczenie stronie możliwości czynnego udziału w sprawie i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów oraz art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak precyzyjnego wyjaśnienia podstawy prawnej i faktycznej wydanej decyzji.

Wojewoda decyzją z dnia 20 maja 2021 r. nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art. 81 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo budowlane, do podstawowych obowiązków organów administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego należy nadzór i kontrola nad przestrzeganiem przepisów prawa budowlanego, a w szczególności zgodności rozwiązań architektoniczno-budowlanych z przepisami techniczno-budowlanymi oraz zasadami wiedzy technicznej. Zakres uprawnień kontrolnych organu administracji architektoniczno-budowlanej określony został w art. 35 ust. 1 Pb. Tylko w zakresie określonym w tym przepisie, w przypadku stwierdzenia naruszeń, organ administracji może podjąć działania korygujące. Zgodnie z tym przepisem: Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1/ zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2/ zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno- budowlanymi; 3/ kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4/ wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 (...). Organ wskazał, że zakresem i przedmiotem inwestycji objętym wnioskiem o pozwolenie na budowę jest budowa sali gimnastycznej wraz zapleczem i łącznikiem do budynku Szkoły Podstawowej nr [...] przy ul. [...] w K.. Na terenie objętym inwestycją obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obszaru "[...]", zatwierdzony Uchwałą Rady Miasta K. nr [...] z 27.03.2019 r. Inwestycja zlokalizowana jest w jednostce strukturalnej planu - tereny zabudowy usługowej, oznaczonej symbolem U.1, zgodnie z § 5 planu, o przeznaczeniu podstawowym pod zabudowę budynkami usługowymi z zakresu oświaty i wychowania, administracji, zdrowia, nauki, kultury i obiektami budowlanymi z zakresu sportu i rekreacji wraz z niezbędnym zapleczem. Jak wynika z projektu budowlanego, projektowany obiekt jest zgodny z przeznaczeniem ustalonym w § 5 planu. Ponadto organ odwoławczy, po analizie całości ustaleń planu stwierdził, że projekt spełnia określone w nim wymagania, zarówno ogólne, jak też dotyczące szczegółowych zasad zagospodarowania terenu i ochrony ładu przestrzennego. Przedstawiony w projekcie bilans terenu jest czytelny i nie budzi wątpliwości co do sposobu obliczania wartości poszczególnych powierzchni o różnym przeznaczeniu. Zatem zarzut odwołania, w którym mowa, że organ bezkrytycznie uznał prawidłowość podanych wielkości wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej (który zgodnie z projektem wynosi 60%, więc jest równy minimalnej ustalonej w §13 ust. 2 pkt 1 planu wartości) oraz wskaźnika intensywności zabudowy (wynoszącego 0.66 co stanowi wartość mieszczącą się w granicach 0,3-1,2 ustaloną w §13 ust. 2 pkt 2 planu), nie żądając przedstawienia szczegółowych obliczeń cząstkowych poszczególnych powierzchni jest zdaniem organu odwoławczego nieuzasadniony. Podkreślenia wymaga, że organy administracji architektoniczno-budowlanej nie są uprawnione do samodzielnego obliczania wielkości wskaźników i podważania wiedzy i merytorycznego przygotowania autora projektu budowlanego, posiadającego przygotowanie zawodowe poświadczone stosownymi uprawnieniami i składającego, zgodnie z art. 20 ust. 4 ustawy Prawo budowane, oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z przepisami i zasadami wiedzy technicznej. Nie znajduje uzasadnienia także zarzut, w którym odwołujący kwestionują zgodność inwestycji z ustaleniami planu w zakresie projektowanej liczby miejsc postojowych i braku wskazania w projekcie ich lokalizacji. W § 11 ust. 5 planu ustalono następujące zasady obsługi parkingowej: 1/ określa się minimalną liczbę miejsc postojowych, wliczając miejsca w garażach, odniesioną odpowiednio do funkcji obiektów lub do funkcji ich części - według poniższych wskaźników: a/ budynki administracji publicznej, wymiaru sprawiedliwości: 2 miejsca na 100 m2 powierzchni użytkowej, b/ budynki kultury - teatry, kina, sale koncertowe: 1 miejsce na 4 widzów (miejsc siedzących), c/ budynki kultury - sale wystawowe, muzea: 25 miejsc na 100 odwiedzających (jednocześnie), d/ budynki oświaty: 2 miejsca na 10 zatrudnionych; e/ budynki opieki zdrowotnej: 3 miejsca na 10 łóżek, f/ budynki innych usług: 2 miejsca na 10 zatrudnionych, g/ budynki biur: 3 miejsca na 100 m2 powierzchni użytkowej, h/ obiekty sportowe lokalne - korty tenisowe, baseny, boiska, itp.: 30 miejsc na 100 użytkowników (jednocześnie): (...) 3/ dla obiektów określonych w pkt 1 wskazuje się konieczność zapewnienia stanowisk na kartę parkingową - w ramach wskazanej liczby miejsc postojowych: min. 4% liczby miejsc postojowych przeznaczonych dla danego obiektu i nie mniej niż 1 stanowisko; 4/ określa się dla nowo budowanych obiektów minimalną liczbę stanowisk postojowych rowerów, wliczając miejsca wewnątrz obiektów, odniesioną odpowiednio do funkcji

obiektów lub do funkcji ich części - według poniższych wskaźników: a/ budynki administracji publicznej, wymiaru sprawiedliwości: 1 miejsce na 100 m2 powierzchni użytkowej, b/ budynki kultury teatry, kina, sale koncertowe: 1 miejsce na 20 widzów (miejsc siedzących), c/ budynki opieki zdrowotnej: 1 miejsce na 20 łóżek, d/ budynki innych usług: 1 miejsce na 20 zatrudnionych, e/ budynki biur: 1 miejsce na 100 m2 powierzchni użytkowej, f/ obiekty sportowe lokalne - korty tenisowe, baseny, boiska, /'to.; 5 miejsc na 100 użytkowników (jednocześnie); 5/ miejsca postojowe i miejsca postojowe rowerów dla potrzeb danego obiektu należy lokalizować i bilansować w obrębie działki budowlanej objętej projektem zagospodarowania terenu do decyzji administracyjnej albo zgłoszeniem. Ponadto w dalszej części § 11 planu (ust. 6 i ust. 7) napisano: 6. Ustala się następujące sposoby realizacji miejsc postojowych: 1/ miejsca postojowe należy realizować jako naziemne; 2/ dopuszcza się realizację miejsc postojowych jako garaży i parkingów nadziemnych i podziemnych. 7. Ustala się następujące zasady obsługi obszaru komunikacją zbiorową: obszar planu znajduje się w zasięgu obsługi miejskich linii autobusowych w ul. [...]. Jak wynika z części opisowej do projektu zagospodarowania terenu (karta nr 12 projektu budowlanego), w szkole zatrudnionych jest 50 osób – nauczycieli - personelu administracyjnego i pomocniczego. Zaprojektowany został garaż na 10 stanowisk, wbudowany w salę gimnastyczną (rys nr A-2 rzut parteru - karta 81 projektu budowlanego, przedstawiający lokalizację i wymiary miejsc postojowych) i, na terenie działki, dwa ogólnodostępne stanowiska dla osób niepełnosprawnych (rys nr A -1.1 projekt zagospodarowania terenu, karta nr 78 projektu budowlanego). Ponadto w części opisowej projektu podkreślono, że miejsca postojowe w garażu mogą być objęte dostępem na kartę. Liczba projektowanych miejsc postojowych spełnia zatem ustalenia § 11 ust. 5 pkt 1 lit d planu, gdzie dla budynków oświaty, określono minimalną liczbę miejsc postojowych, wliczając miejsca w garażach - dwa miejsca na 10 osób zatrudnionych, a także § 11 ust. 5 pkt 1 lit h planu, gdzie dla obiektów sportowych lokalnych wymagane jest 30 miejsc na 100 użytkowników (jednocześnie), w toku postępowania odwoławczego, autorka projektu sprecyzowała, że po godzinach lekcyjnych sala, gimnastyczna może być użytkowana jako "lokalny obiekt sportowy", o którym mowa w § 11 ust. 5 pkt 1 lit h planu, przy czym przewidziana jednorazowa liczba użytkowników nie przekroczy 33 osób. Podkreślić należy, że projektowane miejsca postojowe znacznie poprawią bilans dotychczas istniejących miejsc parkingowych na terenie szkoły. Dodatkowo, w części opisowej do projektu zagospodarowania terenu zaznaczono, że na terenie szkoły znajdują się istniejące miejsca postojowe dla rowerów. Z uwagi na brzmienie powyżej cytowanego § 11 ust. 5 planu (pkt 4 i pkt 5), w toku postępowania odwoławczego część graficzna projektu zagospodarowania terenu (rys nr A -1.1, karta nr 78 projektu budowlanego) została uzupełniona o wskazanie lokalizacji i liczby tych miejsc. Istniejące 10 miejsc dla rowerów, zlokalizowanych przy głównym wejściu do budynku szkoły, przekracza minimalną wymaganą ustaleniami pkt 4 § 11 ust. 5 planu: liczbę 2 miejsc dla rowerów. Zatem, również z uwagi na to, że jak podkreślono w § 11 ust. 7 ustaleń planu, obszar planu znajduje się w zasięgu obsługi miejskich linii autobusowych w ul. [...], uznać należy, że zaprojektowano prawidłową liczbę miejsc postojowych, a inwestycja spełnia ustalenia § 11 miejscowego planu oraz zapisy § 18 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W kolejnym punkcie odwołania odwołujący zarzuca organowi pierwszej instancji uznanie, że inwestycja spełnia przepisy § 13 i 60 WT, w zakresie naturalnego oświetlenia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w budynkach mieszkalnych sąsiadujących z terenem inwestycji oraz minimalnego czasu nasłonecznienia tych pomieszczeń, w oparciu o nieprawidłową zdaniem skarżącego analizę - zawierającą rozbieżne, niezgodne ze stanem istniejącym dane. Organ odwoławczy nie znalazł uzasadnienia tych zarzutów w aktach sprawy. Zamieszczona w projekcie budowlanym (karty nr 97-188) analiza zacieniania i przesłaniania, z której jednoznacznie wynika zgodność inwestycji z ww. przepisami, jest czytelna i zawiera jednoznaczne wnioski, została sporządzona i sprawdzona przez projektantów posiadających stosowne;;uprawnienia, a wszystkie służące do jej wykonania dane (wymiary, odległości) znajdują odzwierciedlenie na poszczególnych kartach projektu budowlanego, l tak na przykład, odległość najbliżej położonego punktu lica północnej ściany projektowanej sali gimnastycznej od granicy działki inwestycyjnej z działką nr [...], zgodnie z rysunkiem: Projekt zagospodarowania terenu (karta 78) oraz jego powiększoną wersją (karta nr [...]), wynosi 6.15 m, a nie jak podaje odwołujący - 4,36 m (z projektu wynika, że jest to wymiar od daszku nad parterowym wejściem do sali do ww. północnej granicy). W analizie do obliczeń uwzględniono prawidłową odległość. Tego samego typu nieścisłości wkradły się do innej, wymienionej w odwołaniu wielkości (odległość między projektowanym budynkiem a budyniem mieszkalnym nr [...] jest taka sama jak do budynku [...] i wynosi 12.93 m, a nie 11.55 m jak podaje odwołujący). W tym miejscu zaznaczyć należy, że spełnienie wymagań określonych w § 13 i 60 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, analizuje się w odniesieniu do istniejącej na sąsiednich działkach zabudowy, nie zaś potencjalnie możliwego sposobu ich zagospodarowania. Ponadto regulacje te ograniczają się do analizy oddziaływania na istniejące (lub realizowane) obiekty - projektowanych obiektów budowlanych, nie zaś, jak tego życzy sobie odwołujący, rosnących w okolicy drzew (ich oddziaływanie jest zmienne gdyż drzewa rosną, zrzucają liście, ponadto możliwe są zabiegi pielęgnacyjne). W tym miejscu zaznaczyć należy, że jak podkreślono w części opisowej projektu zagospodarowania terenu (karta nr [...] projektu budowlanego), projektowana sala gimnastyczna, zgodnie z ustaleniami § 8 ust. 2 planu, została zlokalizowana tak, aby chronić najbardziej cenne okazy zieleni wysokiej - m. in. istniejące brzozy po jej zachodniej stronie. Na niezbędną wycinkę zielni wysokiej i krzewów pozyskane zostały decyzje zezwalające na wycinkę, a w zamian za wycięte egzemplarze przewidziane zostały nasadzenia zamienne (zgodnie z ww. decyzjami). W wyznaczonej strefie zieleni nie wprowadzono obiektów kubaturowych, utwardzeń terenu ani układu komunikacji i miejsc postojowych. Zarzut naruszenia § 23 ust. 1, ust. 3 i ust. 5 WT, poprzez brak wskazania w projekcie miejsca gromadzenia odpadów stałych jest nieuzasadniony. Na rysunku: Projekt zagospodarowania terenu, jest zaznaczony i opisany jako istniejący, obsługujący szkołę wraz z salą gimnastyczną "śmietnik", którego lokalizacja w południowo-wschodniej granicy terenu działki szkolnej nie ulega zmianie, a sam obiekt nie jest objęty wnioskiem o udzielenie pozwolenia na budowę. Zarzut braku określenia wpływu projektowanej drogi pożarowej na sąsiadujące nieruchomości nie znajduje uzasadnienia. Droga pożarowa oznaczona w projekcie zagospodarowania terenu (nr [...]), a jej lokalizacja, pokrywająca się z projektowanym układem komunikacji wewnętrznej, nie wskazuje na możliwość ograniczenia sposobu zagospodarowania działek sąsiednich. Ponadto, projekt budowlany w odniesieniu do projektowanych rozwiązań z zakresu ochrony pożarowej (pkt 15 części opisowej projektu zagospodarowania - karty nr [...] projektu budowlanego) został pozytywnie i bez uwag zaopiniowany przez rzeczoznawcę do spraw p/poż., co zostało potwierdzone pieczęcią autoryzowaną datą i podpisem opiniującego (rys. nr A-1.1: Projekt zagospodarowania terenu - karta nr 78 projektu budowanego). Co do zarzutu odnoszącego się do braku wykazania się przez inwestora zgodą na lokalizację wjazdu na teren inwestycji, stwierdza się, że do projektu budowlanego dołączono decyzję Prezydenta Miasta K. z 19 października 2020 r. znak: [...] (3), o zezwoleniu na przebudowę zjazdu o parametrach zjazdu indywidualnego z drogi publicznej o kategorii powiatowej, ul. [...] w K., na działkę nr [...] obr. [...]. ewid. P., do obsługi projektowanej wielofunkcyjnej hali sportowej przy Szkole Podstawowej nr [...], na czas nieokreślony. Decyzja ta stała się ostateczna 12 listopada 2020 r. Lokalizacja i parametry zjazdu w projekcie zagospodarowania terenu (zjazd nie jest objęty niniejszym postępowaniem z uwagi na to, że zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 11a Pb nie wymaga uzyskania pozwolenia na budowę), są zgodne z załącznikiem graficznym do ww. decyzji. Ponadto projekt budowlany zawiera niezbędne opinie i uzgodnienia, jego zawartość jest kompletna. Stwierdzono, że projektowana inwestycja jest zgodna także z pozostałymi, nie omówionymi dotąd ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W zakresie ustaleń dotyczących zasad kształtowania zabudowy: maksymalna wysokość sali od terenu projektowanego wynosi 12 ni, przy dopuszczalnej maksymalnej wynoszącej 13 m (§ 13 ust. 2 pkt 3); dla sali gimnastycznej i nowego łącznika zaprojektowano dachy płaskie (zgodność z § 7 ust. 5); ściany budynku są tynkowane matowe, nie projektuje się dużych przeszkleń (okna o pow. nieprzekraczającej 8 m2), zgodnie z § 7 ust. 4 pkt 2, w którym ustalono konieczność stosowania materiałów wykończeniowych minimalizujących ryzyko możliwości kolizji dla przelatujących ptaków. Projekt zagospodarowania terenu, stanowiący część projektu budowlanego, wykonany został na kopii aktualnej mapy dla celów projektowych. Do projektu załączona została informacja dotycząca bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Projekt budowlany został sporządzony i sprawdzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnym na dzień opracowania projektu wpisem do właściwej izby samorządu zawodowego, potwierdzonym zaświadczeniami, o których mowa w art. 12 ust. 7 Pb. Inwestor złożył wniosek o pozwolenie na budowę oraz oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Zarzuty odwołania o ograniczeniu stronie czynnego udziału w postępowaniu i uniemożliwieniu jej wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów (art. 10 k.p.a.), poprzez nieprzedstawienie inwestorowi zarzutów i uwag zgłaszanych przez stronę oraz zwłokę w udostępnianiu na żądanie strony poszczególnych dokumentów w sprawie za pomocą poczty elektronicznej, nie mogą zostać uznane za zasadne. Z akt administracyjnych wynika, że strona miała możliwość uczestniczenia w postępowaniu i wypowiadania się na każdym jego etapie. Miała również możliwość wglądu do akt, ograniczony stanem pandemii, poprzez otrzymywanie drogą elektroniczną, w miarę możliwości poszczególnych dokumentów w sprawie. Zauważyć należy, że zasady postępowania administracyjnego polegają na tym, że to organ właściwy do rozpatrzenia wniosku prowadzi postępowanie i to organ decyduje o konieczności wzywania jego uczestników do składania wyjaśnień i uzupełniania materiału dowodowego. Część procesu budowlanego, jakim jest postępowanie w sprawie uzyskania pozwolenia na budowę, nie przewiduje obowiązku odpowiadania przez inwestora, jego pełnomocnika, czy też projektanta na zarzuty stawiane przez pozostałe strony postępowania. Po stronie organu prowadzącego leży ciężar rozpatrzenia wszystkich podnoszonych argumentów, co znajduje odzwierciedlenie w uzasadnieniu rozstrzygnięcia kończącego postępowanie, a strony postępowania mają możliwość wyrażenia swojego sprzeciwu poprzez wniesienie odwołania, które ma na celu ponowną weryfikację sprawy przez organ odwoławczy. W niniejszej sprawie skarżąca Wspólnota skorzystała z przysługującego jej prawa.

Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł P. P. i K. P. zarzucając naruszenie:

1/ art. 78 Konstytucji RP, art. 15 Kpa (zasada dwuinstancyjności) w zw. z art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane poprzez nierozpoznanie sprawy na nowo przez organ II stopnia, a jedynie ograniczenie się do kontroli zgodności z prawem rozstrzygnięcia organu I stopnia;

2/ art. 7, 77 i 80 Kpa poprzez nieprzeprowadzenie jakiegokolwiek postępowania dowodowego celem weryfikacji wniosku o pozwolenie na budowę i zarzutów Wspólnoty w tym brak weryfikacji złożonej przez wnioskodawcę analizy zacieniania i przesłaniania sporządzonej w oparciu o nieweryfikowalne i arbitralne założenia, nie dokonanie oceny i analizy pozostałych uwag Wspólnoty przedstawionych w piśmie z dnia 10.11.2020; w zw. z art. 5 ust. 1pkt. 9 ustawy Prawo budowlane (naruszenie interesów osób trzecich) oraz §11 ust. 5pkt 1 lit.d i h oraz ust.5 uchwały nr [...] Rady Miasta K. z dnia 27 marca 2019 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...]";

3/ naruszenie zasady czynnego udziału strony w postępowaniu art. 10 § 1 kpa, oraz zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa (art. 8 kpa) poprzez uniemożliwienie przez Prezydenta Miasta K. wypowiedzenia się Stronom w sprawie zgromadzonego materiału dowodowego przed wydaniem decyzji, a to wobec dokonania obwieszczenia o możliwości zapoznania się z dokumentami sprawy w dniu 11.12.2020 r. i wydaniu decyzji już w dniu 30.12.2020, bez oczekiwania na upływ terminu na zapoznanie się z aktami sprawy. który upływał dopiero w dniu 4.01.2021 i pominięcie pisma skarżącego z dnia 30.12.2020 r. tj. naruszenie art 49 § 2 kpa;

4/ art. 107 § 1 i 3 K.p.a. w zw. art. 11 kpa poprzez brak rzeczywistego merytorycznego uzasadnienia decyzji, powierzchowne odniesienie się tylko do części zarzutów podniesionych przez Wspólnotę Mieszkaniową, co wskazuje jedynie na pozorność rozpoznania odwołania; brak wyjaśnienia słuszności podjętego rozstrzygnięcia;

5/ art. 5 ust. 1 pkt. 9 ustawy Prawo budowlane poprzez nieuwzględnienie wymogu poszanowania występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich - Wspólnoty Mieszkaniowej i jej członków;

6/ art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane poprzez dokonanie jego błędnej wykładni,

ograniczającej możliwość weryfikacji przedłożonych przez inwestora dokumentów, w przypadku, gdy zostały sporządzone przez osoby o stosownych uprawnieniach; co wprost prowadzi do wniosku o biernej roli organu w procesie zatwierdzania pozwolenia na budowę;

7/ § 13 ust. 1, § 57, § 60 ust. 1 i § 309 pkt 9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie poprzez ich błędną wykładnie nieuwzgledniająca celu regulacji jakim jest zapewnienie efektywnego nasłonecznienia pomieszczeń mieszkalnych w budynkach sąsiednich.

W uzasadnieniu rozwinięto powyższe zarzuty w konkluzji wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu i instancji.

Tożsamo brzmiącą skargę na powyższą decyzję wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Wspólnota Mieszkaniowa [...]

W odpowiedzi na skargi Wojewoda wniósł o ich oddalenie podtrzymując przy tym argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji i postanowień z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych - o ile ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. treść wydanej decyzji lub postanowienia.

Kontroli sądu w niniejszym postępowaniu poddana jest ocena legalności decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowalnego dla zamierzenia polegającego na budowie szkoły.

Zgodnie z dyspozycja art. 35 ust 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane Dz. U. z 2006 r. Nr 156 poz. 1118 (dalej; ustawa) wg. stanu prawnego na dzień wydania zaskarżonej decyzji, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza:

1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7;

4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.

Z kolei przepis art. 5 ust 3 w/w ustawy przesądza, iż w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. Przepis art. 35 ust 4 przesądza, iż w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Przytoczona wyżej regulacja przesądza, iż organ administracji architektoniczno-budowlanej ma obowiązek dokonania sprawdzenia zgodność projektu budowlanego, (z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego o ile dla terenu, na którym inwestycja ma być realizowana plan taki obowiązuje, jeżeli nie - to zgodność projektu budowlanego z ustaleniami ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy. W dalszej kolejności ocenia zgodność projektu budowlanego z wymaganiami ochrony środowiska, kompletności projektu budowlanego posiadanie opinii, uzgodnień, sprawdzeń) oraz bada zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Następnie organ wzywa inwestora do usunięcia ewentualnych nieprawidłowości i po usunięciu tych nieprawidłowości lub jeżeli takiej potrzeby nie było (projekt spełnia warunki określone w art. 35 ustawy) wydaje decyzje o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu budowlanego. Stwierdzenie, iż projekt budowalny ustawowych kryteriów nie spełnia, ewentualnie inwestor nie usunął stwierdzonych nieprawidłowości obliguje organ do wydania decyzji o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego. Podkreślenia wymaga, iż wprawdzie organ architektoniczno-budowlany nie może odmówić udzielenia pozwolenia na budowę, jeżeli przedłożony mu do kontroli projekt budowlany spełnia warunki, o których mowa w wyżej przytoczonych przepisach lub zostanie zgodnie z wezwaniem przez inwestora uzupełniony, tym niemniej prawo do zabudowy nie ma charakteru nieograniczonego, gdyż obwarowane jest wymogiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami prawa, w tym i przewidzianym w art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy wymogiem projektowania i budowy obiektu budowlanego z poszanowaniem, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich. Wykonywanie prawa zabudowy musi więc uwzględniać uzasadnione interesy osób trzecich. Wymóg ten podlega kontroli i ocenie organu administracji przed wydaniem pozowania na budowę. Interesy osób trzecich, w sytuacji realizacji procesu budowlanego, mogą przejawiać się zarówno w sferze stosunków administracyjnoprawnych, jak i cywilnoprawnych. Z treści przepisu art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy wynika, że poszanowaniu podlegają nie wszystkie lecz, tylko uzasadnione interesy osób trzecich. Przewidziana w tym przepisie ocena poszanowania uzasadnionych interesów osób trzecich w ramach projektowania i budowy obiektu budowlanego dokonywana jest z punktu widzenia obowiązujących przepisów prawa publicznego i obejmuje obszar oddziaływania obiektu. Poszanowanie występujących w obszarze oddziaływania obiektu uzasadnionych interesów osób trzecich na etapie postępowania o pozwolenie na budowę następuje wyłącznie w takim zakresie, w jakim przepisy wprowadzają określone wymogi czy ograniczenia. Właścicielowi sąsiedniej nieruchomości przysługuje zatem ochrona przed sposobem zabudowy nieruchomości sąsiedniej, jeżeli projektowany sposób zabudowy koliduje z jego prawnie (a nie jedynie faktycznie) chronionym interesem. W postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę ocenie podlega więc, czy dochodzi, względnie może dojść, do naruszenia interesu prawnego właścicieli nieruchomości sąsiednich, na które oddziałuje obiekt, w aspekcie ewentualnego naruszenia wymagań określonych w przepisach prawa (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 20 września 2017 r. II SA/Bd 1009/16).

W aspekcie o którym mowa wyżej (poszanowanie uzasadnionych interesów osób trzecich), niezwykle istotną częścią procedowania organu w zakresie o którym mowa w art. 35 ust 1 ustawy jest kontrola projektu zagospodarowania dziali lub terenu w zakresie jego zgodności z przepisami w tym techniczno-budowlanymi. Kontrola ta obejmuje sprawdzenie czy projektowany obiekt spełnia wymogi dotyczące odległości od granic działek sąsiednich oraz zlokalizowanych na nich budynków (także w zakresie ochrony przeciwpożarowej oraz wymogów związanych z kwestiami przesłaniania). Niezwykle istotne jest także merytoryczne sprawdzenie przez organ zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

W ocenie sądu organ kontroli projektu budowlanego w zakresie, o którym mowa w wyżej, w sposób prawidłowy nie przeprowadził. Wskazać przede wszystkim należy, iż skarżona decyzja a także poprzedzająca ja decyzja organu I instancji nie zawiera obligatoryjnej oceny projektu budowlanego w zakresie zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi oraz wymaganiami ochrony środowiska. Organ nie odnosi się do odległości projektowanej zabudowy od granic działek sąsiednich oraz zabudowy na tych działkach, poza wybiórczym (organ posługuje się zwrotem "na przykład" (str. 4 decyzji) odniesieniem się do odległości obiektu projektowanego do zabudowy na działce nr [...] i budynku nr [...] (brak nr działki) w kontekście przesłaniania ich przez obiekt projektowany. Organ nie odnosi się też do kwestii wymaganych przepisami techniczno-budowlanymi odległości projektowanego obiektu do granic działek sąsiednich a oraz znajdującej się tam zabudowy także w odniesieniu do przepisów przeciwpożarowych. Z kolei analiza przesłaniania jest wyrywkowa i w zasadzie sprowadza się do oceny (pozytywnej) zawartej w projekcie budowlanym analizie zacieniania i przesłaniania. Podkreślić wymaga, że co prawda projektant ponosi pełną odpowiedzialność za projekt budowlany pod względem rozwiązać konstrukcyjnych i technicznych (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 lipca 2021 r. II OSK 2993/18 oraz z dnia 15 lutego 2018 r. II OSK 1820/17), to jednak organ ma obowiązek merytorycznej oceny (także w aspekcie techniczno-budowlanym) czy projekt zagospodarowania działki lub terenu wymagania określone stosownymi przepisami spełnia. Jest to szczególnie istotne z uwagi na kwestie poruszane wyżej a związane z poszanowaniem uzasadnionych interesów osób trzecich (art. 5 ustawy). Jak zasadnie wskazano w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 3 października 2019 r. IV SA/Po 330/19 o ile nie ulega wątpliwości, że organ administracji architektoniczno-budowlanej nie jest zobowiązany badać każdego elementu projektu budowlanego, o tyle projekt podlega kontroli pod kątem wszelkich relacji planowanej budowy w stosunku do otaczającej ją przestrzeni, a w szczególności sąsiedzkiej.

W ocenie sądu także kontrola zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest niepełna. W odwołaniu zarzucono, iż projekt budowlany nie zawiera sposobu wyliczenia wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej oraz wskaźnika intensywności zabudowy, co uniemożliwia kontrolę w tym zakresie. Ustosunkowując się do tego zarzutu organ podaje, że "organy administracji architektoniczno-budowlanej nie są uprawnione do samodzielnego obliczania wielkości wskaźników i podważania wiedzy i merytorycznego przygotowania autora projektu budowlanego, posiadającego przygotowanie zawodowe poświadczone stosownymi uprawnieniami i składającego, zgodnie z art. 20 ust. 4 ustawy Prawo budowane, oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z przepisami i zasadami wiedzy technicznej" (str. 3 decyzji).

Podobnie jak kwestia oceny, czy projekt zagospodarowania działki lub terenu jest zgodny z przepisami w tym techniczno-budowlanymi, kwestia oceny zgodności projektu budowlanego z zapisami planu miejscowego ma merytoryczny a nie formalny charakter, szczególnie jeżeli strona zarzuca, że projekt w tym zakresie jest nieprecyzyjny, niejasny bądź zawiera nieprawdziwe informacje. Ustosunkowując się do tych zarzutów (ale też dostrzegając takie uchybienia – z urzędu) obowiązkiem organu było wezwać inwestora do uzupełnienia projektu budowlanego o te wyliczenia a następnie je zweryfikować. W zakresie w jakim ustawa nadaje uprawnienia organowi do merytorycznej oceny projektu budowlanego (zgodności z prawem miejscowym i wymaganiami ochrony środowiska a także zgodności z przepisami projektu zagospodarowania działki lub terenu) nie może on bezkrytycznie powoływać się na ustalenia projektanta. Ten bowiem (o czym mowa wyżej) odpowiada wyłącznie za poprawność przyjętych rozwiązań konstrukcyjnych i technicznych.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a oraz c także 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji. Sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym w oparciu o zarządzenia przewodniczącego wydziału wydane na podstawie art. 15zzs4 ust 3 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV (Dz.U. 2020.875).