Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1350/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-11-28 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6138 Utrzymanie czystości i porządku na terenie gminy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odmówiono wstrzymania wykonania decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W.S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 22 sierpnia 2016 r. znak: [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za nieosiągnięcie poziomu recyklingu postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia 22 sierpnia 2016 roku, nr [...] utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy O. z dnia 8 czerwca 2016r. znak [...]

W dniu 10.10.2016 W. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na ww. decyzję Samorządowego kolegium Odwoławczego. W niniejszym piśmie skarżący domaga się uchylenia decyzji w całości jak również wstrzymania jej wykonania oraz zasądzenia na rzecz skarżącego kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Skarżący w uzasadnieniu skargi nie podnosi żadnych argumentów uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Strona nie wypowiedziała się na temat przesłanek pozwalających przyjąć możliwość wstrzymania wykonania decyzji, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. sygn. [...] w ocenie Sądu nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 61§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) – dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże §3 tego artykułu dopuszcza możliwość wydania na wniosek skarżącego postanowienia o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności o których mowa w §1. Uzależnia on jednak możliwość zastosowania ww. paragrafu od spełnienia następujących przesłanek: kiedy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli została spełniona co najmniej jedna z ustawowych przesłanek; zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy podkreślić, że skoro p.p.s.a. przyznaje stronie prawo do wystąpienia do sądu z wnioskiem o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności organu administracji, ograniczając jednocześnie możliwość udzielenia ochrony tymczasowej od wystąpienia choć jednej z dwóch przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a., to obowiązkiem strony jest wskazanie we wniosku okoliczności na poparcie spełnienia choć jednej z nich. Zatem to na stronie ciąży obowiązek uzasadnienia wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej (tak też postanowienie NSA z dnia 26 listopada 2007 r., II FZ 338/07, CBOSA). Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w skardze, w której Sąd nie znajduje uzasadnienia tego wniosku.

"Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody nie musi mieć charakteru materialnego. Chodzi więc o taką szkodę, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Na przykład - przesłanka ta nie będzie miała zastosowania do egzekwowanej należności pieniężnej, która w razie uwzględnienia skargi będzie zwrócona skarżącemu wraz z należnymi odsetkami, bez dodatkowych dla niego konsekwencji. " Komentarz Marciniak S.: Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez organ, [w:] Doradca podatkowy przed sądem administracyjnym. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżonej decyzji jest kara, a więc należność pieniężna, której uiszczenie w zasądzonej kwocie nie spowoduje zdaniem sądu niebezpieczeństwa znacznej szkody w razie uznania skargi za zasadną.

Przesłanki wymienione w art. 61 § 3 są przesłankami alternatywnymi i do zastosowania niniejszego paragrafu wystarcza spełnienie przynajmniej jednej z nich. Jednak w przypadku kary pieniężnej nie można mówić o trudnych do odwrócenia skutkach wykonania tej decyzji. "Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków" (postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 8 sierpnia 2006 r., II SA/Bk 352/06, Lex, nr 192964). Należność majątkowa może zostać w każdym czasie zwrócona i nie przysparza to trudności w usunięciu zaistniałych skutków.

Trafny jest również pogląd NSA wyrażony w postanowieniu z dnia 14 maja 2014 r., I OZ 363/14, LEX nr 1464732, iż z przepisu art. 61 § 3 wynika, że wstrzymanie przez sąd wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy. Strona skarżąca, dążąc do wstrzymania wykonania decyzji, musi uprawdopodobnić, że istnieją przesłanki uzasadniające odstąpienie od zasady wykonalności orzeczeń ostatecznych i wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia. Podobnie przyjął NSA w postanowieniu z dnia 13 listopada 2014 r., II FZ 1504/14, LEX nr 1538986.

Strona skarżąca nie uprawdopodobniła zaistnienia w stanie faktycznym przesłanek pozwalających na wstrzymanie wykonania decyzji. W związku z tym Sąd w niniejszej sprawie uznał, że brak jest podstaw do wstrzymania wykonania ww. decyzji. Jej wykonanie nie spowoduje ani niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody ani spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Co za tym idzie przesłanki art. 61 §3 p.p.s.a. nie zostały spełnione, a więc nie zachodzą podstawy do uwzględnienia wniosku skarżącego. Zapłata nałożonej na W.S. kary pieniężnej za nieosiągnięcie poziomu recyklingu może zostać z łatwością odwrócona poprzez zwrot rzeczonej sumy w przypadku uwzględnienia skargi, co w ocenie Sądu nie spowoduje wyrządzenia szkody.