Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 688/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2021-02-05 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono uzupełnienia wyroku
Powołane przepisy: article: art. 157 par. 2, 3, art. 200
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2021 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku uczestników postępowania K. C. i P. C. oraz E. Spółki z o. o. o uzupełnienie wyroku w sprawie ze skargi Prokuratora Okręgowego w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji i zmieniającej ją decyzji dotyczącej zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania i transportu odpadów postanawia: odmówić uzupełnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 18 stycznia 2021 r., sygn. akt II SA/Sz 688/20


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 18 stycznia 2021 r., sygn. akt II SA/Sz 688/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę Prokuratora Okręgowego w K. , na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia [...] czerwca 2020 r., nr [...], w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji i zmieniającej ją decyzji dotyczącej zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania i transportu odpadów.

Pismem z dnia 28 stycznia 2021 r. pełnomocnik uczestników postępowania - K. C. i P. C. oraz E. Spółki z o. o., wniósł – na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 18 stycznia 2021 r., sygn. akt II SA/Sz 688/20, poprzez zasądzenie na ich rzecz od Skarbu Państwa Prokuratora Okręgowego w K. zwrotu kosztów postepowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 – j.t. ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.", strona może w ciągu 14 dni od doręczenia wyroku z urzędu zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.

Na wstępie należy wyjaśnić, że podstawową zasadą dotyczącą kosztów postępowania, która wynika z art. 199 p.p.s.a. jest reguła, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. W postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie obowiązuje bowiem generalna zasada odpowiedzialności za wynik procesu, która pozwalałaby w każdej sytuacji na zasądzanie zwrotu niezbędnych kosztów postępowania od strony przegrywającej sprawę na rzecz strony wygrywającej. Istnieją natomiast przepisy szczególne, które w określonych przypadkach przewidują uprawnienie strony, która uzyskała korzystne dla siebie orzeczenie, do zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw (por. postanowienie NSA z dnia 28 maja 2010 r., sygn. akt II FSK 1182/09, dostępne w CBOSA na stronie www.orzeczenia.nsa .gov.pl).

Stosownie do art. 200 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.

Zwrot kosztów postępowania został zatem ograniczony do przypadków uwzględnienia skargi. Przysługuje on wyłącznie skarżącemu od organu, którego akt został zaskarżony do sądu, z wyjątkiem, o którym mowa w art. 208 p.p.s.a. Przepisy ustawy p.p.s.a. nie przewidują natomiast możliwości przyznania zwrotu kosztów postępowania na rzecz jego uczestników.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 157 § 2 i 3 oraz art. 200 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.