Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 475/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2012-06-01 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Przyznano adwokatowi koszty
Powołane przepisy: article: art. 250 w zw. z art. 258 par. 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata L. W. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi kasacyjnej M. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 czerwca 2010 r. sygn. akt II SA/Kr 475/10 w sprawie ze skargi M. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 20 stycznia 2010 r. Nr: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania p o s t a n a w i a przyznać na rzecz adwokata L. W. wykonującego zawód w Kancelarii Adwokackiej ul. [...] lok. [...], W. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 221,40 zł (słownie: dwieście dwadzieścia jeden złotych, czterdzieści groszy) w tym 41,40 zł podatku od towarów i usług, stanowiącą wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu


UZASADNIENIE

Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 maja 2010 roku przyznane zostało skarżącej M. B. prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w K. wyznaczył do przedmiotowej sprawy dla skarżącej pełnomocnika w osobie adwokata R. S., który reprezentował stronę w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, a następnie sporządził i wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 czerwca 2010 roku do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wynagrodzenie za zastępstwo prawne udzielone z urzędu zostało pełnomocnikowi przyznane postanowieniami referendarza sądowego z dnia 2 lipca 2010 roku oraz 8 maja 2012 roku.

W dniu 1 marca 2012 roku przed NSA odbyła się rozprawa, w której w charakterze pełnomocnika z urzędu M. B. wziął udział adwokat L. W.. Podczas rozprawy został złożony do protokołu stosowny wniosek o przyznanie wynagrodzenia za nieopłaconą w całości pomoc prawną.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 1 marca 2012 r., sygn. akt II OSK 2414/10 oddalił skargę kasacyjną. Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżacej z urzędu zostało przekazane do rozpoznania przez sąd I instancji.

Pismem procesowym z dnia 18 maja 2012 roku adwokat L. W. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając jednocześnie, że opłata za tę pomoc nie została zapłacona w całości.

Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje:

Z brzmienia art. 253 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej p.p.s.a.) wynika, że o wyznaczenie adwokata sąd zwraca się do właściwej okręgowej rady adwokackiej. Jeśli adwokat ustanowiony w ten sposób ma podjąć czynności poza siedzibą sądu orzekającego, właściwa okręgowa rada adwokacka, na wniosek ustanowionego adwokata, wyznaczy w razie potrzeby adwokata z innej miejscowości. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła do pełnienia czynności przed Naczelnym Sądem Administracyjnym adwokata L. W..

Zgodnie z art. 250 p.p.s.a. wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 z późniejszymi zmianami). Z treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit "c" w/w rozporządzenia wynika, że zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej należy się pełnomocnikowi z urzędu za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wysokość stawki minimalnej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat, nie sporządził i nie wniósł kasacji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna stanowiąca podstawę obliczenia wysokości wynagrodzenia dla adwokata ustanowionego z urzędu wynosi zatem w niniejszej sprawie 240 zł (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit "c" rozporządzenia). Stawka ta obejmuje sprawy inne niż te, których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne oraz dotyczące decyzji lub postanowień Urzędu Patentowego.

Biorąc pod uwagę fakt, że adwokat L. W. został pełnomocnikiem M. B. po zakończeniu postępowania sądowego w pierwszej instancji, nie sporządził i nie wniósł kasacji należy zastosować wyższy wskaźnik (75 %) wskazany w § 18 ust. 1 pkt 2 lit "c" cyt. rozporządzenia. Wynagrodzenie adwokata wynosi zatem 180 zł (75 % z 240 zł).

W myśl § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (23% x 180 zł = 41,40 zł).

Mając powyższe na uwadze postanowiono jak w sentencji na mocy art. 250 w zw. z art. 253 oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270).