Wyrok NSA, sygn. akt II GSK 615/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-06-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Magdalena Bosakirska (spr.) Sędzia NSA Małgorzata Korycińska Sędzia NSA Krystyna Anna Stec Protokolant Szymon Janik po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2016 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej "F." Spółki z o.o. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 13 listopada 2014 r., sygn. akt VI SA/Wa 3136/13 w sprawie ze skargi "F." Spółki z o.o. w W. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] września 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zmian do akt weryfikacyjnych oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z dnia 13 listopada 2014 r., sygn. akt VI SA/Wa 3136/13, oddalił skargę F. Sp. z o.o. w W. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] września 2013 r. w przedmiocie odmowy zatwierdzenia zmian do akt weryfikacyjnych pomocniczych punku gier na automatach o niskich wygranych.

I

Z uzasadnienia wyroku wynika, że Sąd I instancji za podstawę rozstrzygnięcia przyjął następujące ustalenia.

W dniu [...] stycznia 2013 r. F. Sp. z o.o. złożyła do Naczelnika Urzędu Celnego w C. zgłoszenie, do którego załączyła dokument o "Informacji uzupełniającej do Opinii technicznej (dalej: informacja) wraz z Uzupełnieniem dla automatu A. M. M. M., nr fabryczny [...]" w zakresie określonym w art. 18 ust. 3 oraz art. 23 ust. 1a ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 471, powoływanej dalej jako: u.g.h.), celem dołączenia do akt weryfikacyjnych punktu gier na automatach o niskich wygranych zlokalizowanego przy ul. C. [...] w O. Organ, po przeprowadzeniu urzędowego sprawdzenia w punkcie gier stwierdził, że przedłożona informacja uzupełniająca nie została wydana po przebadaniu automatu [...], lecz dotyczyła automatu [...] oraz nie ma formy określonej w § 15 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 marca 2012 r. w sprawie szczegółowych warunków rejestracji i eksploatacji automatów i urządzeń do gier (Dz. U. z 2012 r. poz. 312; dalej: rozporządzenie z dnia 9 marca 2012 r.), a uzupełnienie do ważnej opinii w zakresie art. 18 ust. 3 oraz art. 23 ust. 1a u.g.h. również nie odnosiło się do przedmiotowego automatu o niskich wygranych.

Postanowieniem z dnia [...] marca 2013 r. Naczelnik Urzędu Celnego w C. wyznaczył stronie termin do spełnienia warunków i środków określonych w art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. Nr 168, poz. 1323 ze zm.; powoływanej dalej jako: u.s.c.).

W odpowiedzi na powyższe skarżąca poinformowała, że automat spełniał warunek określony w art. 18 ust. 3 u.g.h. w dniu jego wejścia w życie oraz wniosła o sprawdzenie w trakcie urzędowego sprawdzenia stanu plomb zabezpieczających założonych na automat pod kątem ich zgodności z opinią techniczną.

W wyniku powtórnie przeprowadzonego w dniu [...] maja 2013 r. urzędowego sprawdzenia, organ I instancji podtrzymał swoje wcześniejsze stanowisko odnośnie nieudokumentowania spełnienia przez rzeczony automat warunku określonego w art. 18 ust. 3 u.g.h.

Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2013 r. Naczelnik Urzędu Celnego w C. odmówił zatwierdzenia zmian dotyczących dołączenia do akt weryfikacyjnych pomocniczych punktu gier Informacji uzupełniającej z dnia [...] stycznia 2013 r. do Opinii technicznej, z uwagi na fakt, iż dokument ten nie spełnia wymogu określonego w § 15 ust. 2 rozporządzenia z dnia 9 marca 2012 r., a tym samym nie potwierdza warunku określonego w art. 18 ust. 3 u.g.h.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła F. Sp. z o.o., zarzucając naruszenie: art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 134. poz. 779; zwana dalej “ustawą zmieniającą" oraz § 15 rozporządzenia z 2012 r.; art. 187 § 1 oraz art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.; powoływanej dalej jako: o.p.) w zw. z art. 65 u.s.c. oraz art. 64 ust. 7 w zw. z art. 64 ust. 2 pkt 3 u.s.c. oraz § 14 ust. 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 grudnia 2009 r. w sprawie urzędowego sprawdzenia (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 417; dalej jako: rozporządzenie z 2009 r.).

Postanowienie z dnia [...] września 2013 r. Dyrektor Izby Celnej w W. utrzymał w mocy postanowienie pierwszoinstancyjne. W uzasadnieniu podniesiono, że w przypadku podmiotów uprawnionych do prowadzenia działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych urzędowe sprawdzenie przeprowadza się w miejscu prowadzenia działalności gospodarczej, tj. lokalu handlowym, usługowym lub gastronomicznym, w którym usytuowany został punkt gier na automatach o niskich wygranych. W trakcie urzędowego sprawdzenia w miejscu usytuowania punktu gier na automatach o niskich wygranych właściwy miejscowo dla lokalizacji punktu gier naczelnik urzędu celnego dokonuje sprawdzenia stosownie do § 9 ww. rozporządzenia z 2009 r.: 1) zgodności zgłoszenia i załączonej dokumentacji ze stanem faktycznym; 2) zgodności lokalizacji miejsca prowadzenia działalności oraz jego oznakowania z warunkami określonymi w przepisach odrębnych; 3) prawidłowości oznaczenia automatów o niskich wygranych w sposób trwały i w widocznym miejscu; 4) prawidłowości nałożenia i stanu plomb zabezpieczających.

Organ wskazał, że ustawą zmieniającą został wprowadzony przepis art. 18 ust. 3 u.g.h., zgodnie z którym w grach na automatach zaprogramowana wartość wygranych w automacie nie może być niższa niż 75% kwoty wpłaconych stawek. Dostosowanie eksploatowanych automatów do gier oraz automatów o niskich wygranych do przedmiotowego wymogu zgodnie z brzmieniem art. 9 ust. 1 i ust. 2 tej ustawy powinno nastąpić w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy zmieniającej. Podmioty prowadzące działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych zobowiązane były do dostosowania eksploatowanych automatów do dnia 14 stycznia 2012 r. Organ odwoławczy stwierdził ponadto, że sposób udokumentowania obowiązku wynikającego z art. 18 ust. 3 u.g.h. uregulowany został w § 15 ust. 1 rozporządzenia z 2012 r., zgodnie z którym dostosowanie eksploatowanych automatów do wymogu z art. 18 ust. 3 u.g.h., wymaga potwierdzenia jednostki badającej. Według dyspozycji § 15 ust. 2 tego rozporządzenia potwierdzenie wyraża się w uzupełnieniu do opinii, w terminie nieprzekraczalnym 40 dni od dnia wejścia w życie rozporządzenia, tj. do dnia 21 maja 2012 r.

W ocenie organu II instancji, Naczelnik Urzędu Celnego w C. zastosował prawidłową interpretację art. 187 § 1 oraz art. 180 § 1 o.p., art. 9 ust. 1 ustawy zmieniającej oraz § 15 rozporządzenia z 2012 r. Wyjaśnił, że teoretyczna wypłacalność AoNW ustawiona programowo na poziomie 94% nie zwalnia skarżącej z obowiązku przedłożenia właściwego potwierdzenia spełnienia przez AoNW warunku określonego w art. 18 ust. 3 u.g.h. dla każdej gry. Zdaniem Dyrektora Izby Celnej, organ I instancji nie naruszył art. 187 § 1 oraz art. 180 § 1 o.p. w zw. z art. 65 u.s.c. także z uwagi na fakt, iż odniósł się do dokumentu przedłożonego przez skarżącą o nazwie Informacja uzupełniająca do Opinii technicznej nr [...], który został wydany po przebadaniu automatu nieeksploatowanego w kontrolowanym punkcie. Organ potwierdził zasadność braku uznania tego dokumentu jako niespełniającego wymogu określonego w § 15 rozporządzenia z 2012 r., a zatem nie mógł on stanowić podstawy potwierdzenia, że AoNW spełnia warunek, o którym mowa w art. 18 ust. 3 u.g.h.

W skardze na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. F. Sp. z o.o. wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia, ewentualnie o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji. Skarżąca zarzuciła naruszenie: art. 124 i art. 210 § 4 w zw. z art. 219, art. 239 oraz art. 235 o.p. w zw. z art. 65 u.s.c. przez brak uzasadnienia prawnego spełniającego wymagania zasady przekonywania wyrażonej w art. 124 o.p., co polegało na: a) braku wskazania przez organ odwoławczy podstawy prawnej określającej warunek lub środek określony w art. 33 ust. 1 lub art. 34 ust. 1 u.s.c., który zdaniem organu nie został przez skarżącą zapewniony, co zaś mogłoby uzasadniać odmowę zatwierdzenia zgłoszonych zmian do akt weryfikacyjnych oraz na b) braku wyjaśnienia znaczenia art. 34 ust. 1 pkt 2 lit. h) u.s.c. przez podanie do wynikającego ze zgromadzonego w sytuacji gołosłownego stwierdzenia w postanowieniu organu I instancji, że odmowa zatwierdzenia zmian w aktach weryfikacyjnych nastąpiła z powodu rzekomego niezapewnienia warunku art. 34 ust. 1 pkt 2 lit. h) u.s.c., podczas gdy z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie nie wynika, jakoby w ogóle wystąpiło jakiekolwiek zdarzenie związane ze stanem lub działaniem urządzeń do gier objętych kontrolą mogących mieć wpływ na urządzenie gier. Ponadto skarżąca zarzuciła również naruszenie § 15 rozporządzenia z 2012 r. w zw. z art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej w zw. z art. 18 ust. 3 u.g.h. w zw. z art. 65 u.s.c. przez błędną ich wykładnię oraz art. 191 o.p. przez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoją dotychczasową argumentację.

Wyrokiem z dnia 13 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił skargę.

Sąd I instancji wskazał w uzasadnieniu, że zgodnie z art. 9 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych ustaw (Dz. U. Nr 134, poz. 779; dalej: ustawa zmieniająca) podmioty prowadzące działalność w zakresie gier na automatach są obowiązane dostosować automaty eksploatowane w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy do wymogu określonego w art. 18 ust. 3 u.g.h., w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Na mocy art. 18 ust. 3 u.g.h. w grach na automatach zaprogramowana wartość wygranych w automacie nie może być niższa niż 75% kwoty wpłaconych stawek.

Przepis art. 9 ust. 1 ustawy zmieniającej i art. 18 ust. 3 u.g.h., z mocy ust. 2 art. 9 ustawy zmieniającej, ma zastosowanie również do podmiotów prowadzących na podstawie art. 129 ust. 1 u.g.h., do czasu wygaśnięcia udzielonego zezwolenia, działalność w zakresie gier na automatach urządzanych w salonach gier oraz w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Zatem po upływie 6 miesięcy od daty wejścia w życie ustawy zmieniającej automaty do gier o niskich wygranych powinny były spełniać wymogi nie tylko z art. 129 ust. 3 u.g.h., ale i z art. 18 ust. 3 u.g.h.

WSA podzielił stanowisko organu, zgodnie z którym wymóg przewidziany przez przepis art. 18 ust. 3 u.g.h. dotyczy zaprogramowanej wartości wygranych poszczególnych gier.

Sąd I instancji stwierdził, że w przypadku przedmiotowego automatu do gier o niskich wygranych, każda z gier w nim zaprogramowanych musi spełnić wymóg z art. 18 ust. 3 u.g.h. W razie wątpliwości czy automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków ustawowych, procedurę wyjaśniania wątpliwości reguluje art. 23b u.g.h., który w ust. 1 nakłada na podmiot eksploatujący obowiązek poddania automatu lub urządzenia badaniu sprawdzającemu. Natomiast w przypadku wątpliwości co do rodzaju gry na automacie (czy jest to gra, czy też np. opcja), w myśl art. 2 ust. 7 u.g.h. uprawnienie do rozstrzygnięcia przysługuje Ministrowi Finansów. W rozpoznawanej sprawie rozstrzyga o tym właściwa (aktualna) opinia techniczna wydana przez uprawnioną do tego jednostkę badającą. Skarżąca wprawdzie przedłożyła taką opinię na potwierdzenie spełniania przez określony typ automatu użytkowanego przez nią wymogów powołanych przepisów, lecz dotyczyła ona automatów o podobnych parametrach technicznych ale innych numerach fabrycznych.

Odnośnie zarzutów dotyczących sposobu dokumentowania dostosowania automatów do wymogów z art. 18 ust. 3 u.g.h. Sąd I instancji stwierdził, że skoro rejestracja automatu do gier wymaga opinii jednostki badającej upoważnionej przez Ministra Finansów (do wydania opinii niezbędne jest przeprowadzenie badania technicznego, zgodnie z § 2 rozporządzenia z dnia 9 marca 2012 r.), a nadto sprawdzenie, czy automat spełnia warunki ustawowe, wymaga badania sprawdzającego wyłącznie przez jednostkę badającą upoważnioną przez Ministra Finansów (art. 23b i art. 23f u.g.h), to także uzasadnione jest uregulowanie zawarte w § 15 i § 16 rozporządzenia. Zgodnie z § 15 ust. 1 powołanego rozporządzenia, dostosowanie eksploatowanych automatów do wymogu, o którym mowa w art. 18 ust. 3 u.g.h. wymaga potwierdzenia przez jednostkę badającą, które wyraża się w uzupełnieniu do opinii. Elementy konieczne opinii wymienia § 1 ust. 3 rozporządzenia, a § 2 wymaga uprzedniego przeprowadzenia badania technicznego automatu lub urządzenia do gier. Z kolei § 16 rozporządzenia wymienia dodatkowe elementy, które powinna zawierać opinia i uzupełnienie opinii dotyczące automatów do gier o niskich wygranych.

W ocenie Sądu I instancji, dokonane przez skarżącą zgłoszenie w celu zatwierdzenia zmian danych zawartych w aktach weryfikacyjnych punktu gier, w części dotyczącej dołączenia do opinii jednostki badającej nr [...], w której został ujęty sporny automat dokumentu pn. "Informacja uzupełniająca do Opinii technicznej nr [...]" nie spełniało wymogów obowiązującego prawa. Dokument ten został bowiem wydany po przebadaniu automatu do gier o niskich wygranych A. M. M. M. o nr fabrycznym [...], nie zaś eksploatowanego w tym punkcie gier automatu A. M. M. M. o numerze fabrycznym [...]. Nie mogło ono zatem zostać uznane przez organ za właściwe uzupełnienie opinii w rozumieniu § 15 rozporządzenia z 9 marca 2012 r. i dlatego odmówiono na tej podstawie dokonania zmiany akt weryfikacyjnych pomocniczych punktu gier na automatach o niskich wygranych.

Odnośnie zaś zarzutu naruszenia art. 191 o.p. oraz § 15 rozporządzenia z dnia 9 marca 2012 r. poprzez odmowę przyznania mocy dowodowej dokumentom załączonym do wniosku i nieuznanie ich, mimo że zdaniem skarżącej miały one wykazać zgodność wskazanego automatu do gier z wymogiem art. 18 ust. 3 u.g.h. bez jego dostosowania technicznego, WSA wskazał, że teoretyczna wypłacalność tego automatu ustawiona programowo na poziomie 94% nie zwalnia skarżącej spółki z obowiązku przedłożenia właściwego potwierdzenia spełnienia przez to urządzenie warunku zaprogramowania wartości wygranych, w wysokości nie niższej niż 75 % kwoty wpłaconych stawek dla każdej gry.

II

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyła F. Sp. z o.o. w W.

Zaskarżyła wyrok w całości i wniosła o jego uchylenie w całości i rozpoznanie skargi poprzez uchylenie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego je postanowienia Naczelnika Urzędu Celnego w C., ewentualnie o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, a także o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego przez radcę prawnego według norm przepisanych.

Na podstawie art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię, a mianowicie:

- § 15 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 marca 2012 r. w zw. z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw, w zw. z art. 18 ust. 3 u.g.h. przez błędną ich wykładnię, polegającą na niewłaściwym dokonaniu egzegezy art. 18 ust. 3 u.g.h. w zw. z art. 9 ust. 1 nowelizacji u.g.h., tj. z zastosowaniem definicji zawartych w powołanych wyżej rozporządzeniach z pominięciem podstawowej - wykładni językowej, która prowadzi do prawidłowego wniosku, że programowana wartość wygranych w automacie nie może być niższa niż 75%, podczas gdy w grach na przedmiotowym automacie od początku istnienia (nawet przed 14 lipca 2011 r.) zaprogramowana wartość wygranych wynosiła co najmniej 75% kwot wpłaconych stawek, co przesądza o braku konieczności jego dostosowania do wymogu art. 18 ust. 3 u.g.h. i potwierdzenia przez jednostkę badającą w uzupełnieniu do opinii w formie przewidzianej w § 15 rozporządzenia, podczas gdy przepis ten reguluje jedynie sposób udokumentowania dostosowania automatów do wymogów art. 18 ust. 3 u.g.h., czyli dotyczy tylko takich zarejestrowanych automatów, które w okresie przed 14 stycznia 2012 r. nie były zgodne z wymogiem art. 18 ust. 3 u.g.h., natomiast obowiązujące przepisy prawa nie regulowały w sposób szczególny sposobu dowodzenia, że dany zarejestrowany automat nie wymagał dostosowania do wymogu art. 18 ust. 3 u.g.h. Wobec tego do dowodzenia takiej okoliczności zastosowanie znalazła ogólna reguła dowodowa z art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej, mająca w postępowaniu w sprawie urzędowego sprawdzenia odpowiednie zastosowanie w związku z art. 65 ustawy o Służbie Celnej, który to obowiązek automaty o niskich wygranych spełniały już przed wejściem w życie u.g.h.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podkreślono, że zgodnie z § 16 rozporządzenia, dostosowanie automatów do wymogów wskazanych w art. 18 ust. 3 u.g.h. dotyczy wyłącznie automatów, w których zaprogramowana wartość wygranych na dzień wejścia w życie przepisu art. 18 ust. 3 ustawy była niższa niż 75% wartości wpłaconych stawek.

Zdaniem skarżącej, dostosowanie automatu do wymogu art. 18 ust. 3 u.g.h. może polegać tylko i wyłącznie na modyfikacji oprogramowania automatu polegającej na podwyższeniu zaprogramowanej wartości wygranych z poziomu niższego niż 75% kwot wpłaconych stawek, do poziomu co najmniej 75% kwot wpłaconych stawek. Jeżeli jednak przed 14 lipca 2011 r. automat spełniał wymogi art. 18 ust. 3 u.g.h., to nie ma potrzeby dostosowywania automatu do wymogów tego przepisu. Zatem obowiązek posiadania wydanego przez upoważnioną jednostkę uzupełnienia do opinii technicznej, o którym mowa w § 15 rozporządzenia, dotyczy tylko i wyłącznie w automatów, które przed 14 lipca 2011 r. i po tej dacie nie były zgodne z wymogiem zawartym w art. 18 ust. 3 u.g.h., a więc - stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw - wymagały dostosowania do wymogu art. 18 ust. 3 u.g.h., czyli zmiany zaprogramowanej wartości wygranych w relacji do wpłaconych stawek, do takiego poziomu, aby parametr ten wynosił co najmniej 75%.

III

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zarzuty skargi kasacyjnej nie są uzasadnione i dlatego skarga nie została uwzględniona. Wnoszący skargę kasacyjną zarzucił zaskarżonemu wyrokowi wyłącznie naruszenie prawa materialnego przez niewłaściwą jego wykładnię. Nie zakwestionował natomiast niewłaściwego zastosowania przepisów wymienionych w skardze kasacyjnej. Jego zdaniem, wynikający z § 15 ust. 1 i 2 rozporządzenia z dnia 9 marca 2012 r. w sprawie szczegółowych warunków rejestracji i eksploatacji automatów i urządzeń do gier w związku z art. 9 ust. 1 ustawy zmieniającej i art. 18 ust. 3 u.g.h. obowiązek potwierdzenia, w formie opinii uzupełniającej, dostosowania eksploatowanych automatów do wymogu wprowadzonego art. 18 ust. 3 u.g.h., dotyczy jedynie automatów, które tego wymagania nie spełniały w dniu wejścia w życie wymienionych przepisów. Podmiot prowadzący działalność w zakresie urządzania gier hazardowych przy użyciu automatu do gier, w którym, jeszcze przed zmianą przepisów zaprogramowana wartość wygranych w automacie nie mogła być niższa niż 75% kwoty wpłaconych stawek, nie ma zatem obowiązku przedstawienia opinii uzupełniającej jednostki badającej, dotyczącej tego automatu, ponieważ automat nie wymaga dostosowania. Może wobec tego wykazać spełnianie tego wymagania przez eksploatowany automat do gier za pomocą innych dowodów, tak jak w rozpatrywanej sprawie - za pomocą opinii uzupełniającej dotyczącej innego automatu tego samego typu czy o takich samych parametrach technicznych.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, taka interpretacja omawianych przepisów jest błędna i prowadzi do pozbawienia możliwości sprawowania efektywnej kontroli przestrzegania przez podmioty wykorzystujące w swej działalności gospodarczej automaty do gier hazardowych wymagań określonych w art. 18 ust. 3 ustawy o grach hazardowych.

Określony w § 15 ust. 1 i 2 rozporządzenia z dnia 9 marca 2012 r. obowiązek potwierdzenia dostosowania eksploatowanych automatów do wymagań wynikających z art. 18 ust. 3 u.g.h. ma oczywiście na celu zapewnienie, aby wszystkie eksploatowane automaty do gier spełniały te wymagania. Ten cel pozwala osiągnąć objęcie obowiązkiem potwierdzenia w odpowiedni sposób spełnienia tych wymagań wszystkich eksploatowanych automatów, niezależnie od tego, czy automaty faktycznie te wymagania spełniały w chwili wprowadzenia zmian w przepisach prawnych. Przepis § 15 ust. 2 rozporządzenia z dnia 9 marca 2012 r. stanowi, że potwierdzenie jednostki badającej ma formę uzupełnienia do opinii tej jednostki, dotyczącej automatu, stanowiącej warunek rejestracji automatu. Z treści § 1 ust. 1 pkt 3 i ust. 3 pkt 6 wspomnianego rozporządzenia z dnia 9 marca 2012 r. wynika niewątpliwie, że opinia jednostki badającej z badania technicznego automatu jest opinią indywidualną, dotyczącą konkretnego automatu. Opinia uzupełniająca ma taki sam indywidualny charakter jak opinia "podstawowa", co potwierdza m.in. § 16 rozporządzenia. Na tej podstawie należy przyjąć, że nie spełnia wymagania opinii uzupełniającej opinia dotycząca innego automatu, nawet jeżeli te automaty nie różnią się od siebie z punktu widzenia wymagań określonych w art. 18 ust. 3 ustawy o grach hazardowych.

Mając to wszytko na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.