Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 2398/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-10-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6070 Uwłaszczenie    państwowych   osób     prawnych   oraz   komunalnych    osób prawnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Rozwoju, Pracy i Technologii
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Gabriela Nowak, sędzia WSA Małgorzata Boniecka – Płaczkowska, asesor WSA Anna Fyda – Kawula (spr.), po rozpoznaniu w dniu 17 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi G. S.A. w P. na postanowienie Ministra Rozwoju Pracy i Technologii z dnia [...] lipca 2021 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić G. S.A. w P. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

Minister Rozwoju, Pracy i Technologii zaskarżonym postanowieniem z 28 lipca 2021 r. nr DO-II.7610.138.2019.BK na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej: k.p.a.), po ponownym rozpatrzeniu sprawy w wyniku zażaleń Prezydenta Miasta [...] wykonującego zadania z zakresu administracji rządowej oraz Skarżącej Spółki [...] S.A. z siedzibą w [...] (następca [...] Zakładów [...] "[...]" S.A. z siedzibą w [...]) utrzymał w mocy postanowienie Wojewody Wielkopolskiego z 19 lutego 2019 r. nr GG-VI-7243/37/97/1710 w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie stwierdzenia nabycia z mocy prawa użytkowania wieczystego gruntu.

Wojewoda Wielkopolski ww. postanowieniem z 19 lutego 2019 r. zawiesił postępowanie w sprawie stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 5 grudnia

1990 r. przez przedsiębiorstwo państwowe "Polskie [...][...] i [...]" z siedzibą w Warszawie (obecnie Polskie [...][...] i [...] S.A. z siedzibą w Warszawie) oraz [...] Zakłady [...] "[...]" S.A. z siedzibą w [....] (obecnie [...] S.A. z siedzibą w [...]) prawa użytkowania wieczystego gruntu położonego w [...] przy ul. [...], obręb [...], obejmującego działkę nr [...], ark. mapy [...], o pow. [...] ha do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, jakim jest zainicjowanie i przeprowadzenie postępowania przed Sądem Rejonowym [...]-Stare Miasto w [...] o uzgodnienie treści księgi wieczystej nr [...] z rzeczywistym stanem prawnym.

W wyniku zażaleń Skarżącej Spółki oraz Prezydenta Miasta [...] Minister Rozwoju, Pracy i Technologii zaskarżonym postanowieniem z 28 lipca 2021 r. utrzymał w mocy postanowienie z 19 lutego 2019 r.

W skardze na powyższe postanowienie Skarżąca Spółka wniosła o uchylenie postanowień organów obu instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zarzuciła naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez błędne przyjęcie, że w sprawie zaistniało zagadnienie wstępne, którego przesądzenie jest niezbędne do wydania decyzji uwłaszczeniowej oraz poprzez błędne przyjęcie, że uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym jest zagadnieniem wstępnym w rozumieniu tego przepisu.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

W piśmie z 11 października 2022 r. uczestnik postępowania Polskie [...][...] i [...] S.A. z siedzibą w Warszawie stwierdziło, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie badał już zaskarżone rozstrzygniecie, ale ze skargi Prezydenta Miasta [...] wykonującego zadania z zakresu administracji rządowej (wyrok z 17 lutego 2022 r., sygn. akt I SA/Wa 2275/21).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.) Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.

Sytuacja, o której stanowi powołany przepis zachodzi wówczas, gdy nastąpiło już wcześniejsze merytoryczne prawomocne rozpoznanie skargi (res iudicata), w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi podmiotami. Przepis ten przewiduje zatem niedopuszczalność skargi na skutek wcześniejszego merytorycznego załatwienia sprawy, a więc odnosi się do pojęcia powagi rzeczy osądzonej (res iudicata). Granice stanu res iudicata wyroku sądu administracyjnego reguluje art. 171 p.p.s.a., zgodnie z którym wyrok prawomocny ma powagę rzeczy osądzonej tylko co do tego, co w związku ze skargą stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia. Kończy zatem spór między stronami postępowania sądowoadministracyjnego, którego przedmiotem jest rozbieżność co do oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu. Powaga rzeczy osądzonej wyklucza zatem możliwość ponownego rozpoznania tej sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

W tej sprawie strona Skarżąca wniosła skargę na postanowienie Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z 28 lipca 2021 r. nr DO-II.7610.138.2019.BK, którym organ ten w wyniku zażaleń Prezydenta Miasta Poznania wykonującego zadania z zakresu administracji rządowej oraz Skarżącej Spółki [...] S.A. z siedzibą w [...] utrzymał w mocy postanowienie Wojewody Wielkopolskiego z 19 lutego 2019 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie stwierdzenia nabycia z mocy prawa użytkowania wieczystego gruntu.

Wskazać jednak należy, że prawomocnym wyrokiem z dnia 17 lutego 2022 r., sygn. akt I SA/Wa 2275/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie dokonał już oceny zgodności z prawem zaskarżonego w tej sprawie postanowienia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z 28 lipca 2021 r. nr DO-II.7610.138.2019.BK w wyniku skargi wniesionej przez Prezydenta Miasta Poznania wykonującego zadania z zakresu administracji rządowej – uczestnika tego postępowania i skargę tę oddalił przyjmując, że nie narusza ono stanowiącego jego podstawę art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.

Tym samym nie jest możliwa modyfikacja wskazanego wyżej wyroku sądu administracyjnego w wyniku ponownie przeprowadzonego zwyczajnego postępowania sądowoadministracyjnego. Prawomocny wyrok wydany w sprawie o sygn. akt I SA/Wa 2275/21 ma bowiem powagę rzeczy osądzonej stosownie do treści art. 171 p.p.s.a.

Podkreślić przy tym należy, że Skarżąca spółka była uczestnikiem postępowania w sprawie ze skargi Prezydenta Miasta [...] na ww. postanowienie Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z 28 lipca 2021 r.

Ponadto, prawomocny wyrok sądu administracyjnego tworzy stan powagi rzeczy osądzonej erga omnes, a więc również w odniesieniu do wszystkich ewentualnych skarżących (por. postanowienie NSA z dnia 3 lipca 2008 r., sygn. akt II GSK 255/08). Sąd administracyjny bada bowiem zaskarżony akt pod kątem ustalenia wszelkich ewentualnych niezgodności z prawem, a orzeczenie kończące postępowanie stanowi wyłącznie pochodną stwierdzonych niezgodności z prawem lub ich braku.

Mając powyższe na uwadze należało stwierdzić, że skarga wniesiona w tej sprawie podlega odrzuceniu z powodu wystąpienia negatywnej przesłanki procesowej w postaci powagi rzeczy osądzonej.

Ze wskazanych powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, odrzucił wniesioną w tej sprawie skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a.

O zwrocie wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 p.p.s.a.