Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 629/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2021-12-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatki inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 70 § 6 pkt 4, art. 187 § 1 i 188, art. 120, 121 § 1 i 122, art. 194 § 1, art. 240 § 1 pkt 5,
journal: Dz.U. 2020 poz 1325
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bolesław Stachura (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka Sędzia WSA Marzena Kowalewska po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 grudnia 2021 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] maja 2021 r. nr [...] w przedmiocie opłaty paliwowej za październik i listopad 2015 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, decyzją z [...].05.2021 r. nr [...], utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w S. z [...].01.2021 r. nr [...], określającą M. K. zobowiązanie z tytułu opłaty paliwowej za październik 2015 r. w wysokości [...] zł i za listopad 2015 r. w wysokości [...] zł.

Powyższe decyzje zostały wydane w następującym stanie faktycznym.

Decyzją nr [...] z [...].11.2020 r. Naczelnik Z. Urzędu Celno-Skarbowego w S. określił M. K. (dalej: "strona", "skarżąca") podatek akcyzowy za okres od października 2015 r. do grudnia 2016 r. w związku z posiadaniem paliwa silnikowego, od którego nie została zapłacona akcyza.

Następnie, postanowieniem znak [...] z [...].11.2020 r. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w S. wszczął postępowanie podatkowe w sprawie określenia stronie zobowiązania z tytułu opłaty paliwowej za październik 2015 r. i listopad 2015 r.

Natomiast decyzją z dnia [...].01.2021 r. określił stronie - jako podmiotowi podlegającemu, na podstawie przepisów o podatku akcyzowym, obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku akcyzowego od paliw silnikowych - zobowiązania z tytułu opłaty paliwowej za ww. okresy odpowiednio w wysokości [...] zł i [...] zł.

Pismem z [...].02.2021 r. pełnomocnik strony wniósł odwołanie od ww. decyzji, zarzucając naruszenie prawa procesowego.

Organ odwoławczy decyzją z dnia [...].05.2021 r. orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji.

W pierwszej kolejności organ odwoławczy stwierdził, że nie doszło do przedawnienia zobowiązania w opłacie paliwowej za okresy rozliczeniowe od października do listopada 2015 r., z uwagi na to, że na podstawie art. 70 § 6 pkt 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowej (t. jedn. Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm. – dalej "Ordynacja podatkowa" lub "O.p."), z dniem [...].12.2020 r. z mocy prawa nastąpiło zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego z tytułu opłaty paliwowej za ww. okres w związku z doręczeniem zarządzenia zabezpieczenia.

Następnie organ odwoławczy wskazał na regulacje prawne dotyczące opłaty paliwowej, mające zastosowanie w stanie prawnym sprawy, tj. w Rozdziale 5b ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym (Dz. U. z 2004 r. nr 256 poz. 2571 ze zmianami), dalej zwana też: "ustawą", wskazując, że wynika z nich, że obowiązek jej zapłaty jest ściśle powiązany z powstaniem obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym. Inaczej mówiąc, jest on konsekwencją istnienia obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym od paliw silnikowych.

Organ odwoławczy wskazał, że organ podatkowy ustalił, na podstawie danych z ewidencji systemów finansowo-księgowych ZEFIR, że strona nie dokonała zgłoszenia rejestracyjnego w zakresie podatku akcyzowego oraz nie złożyła za okres od [...].10.2015 r. do [...].12.2016 r. deklaracji dla podatku akcyzowego i nie dokonała jego zapłaty.

Wydając swoje rozstrzygnięcie Naczelnik Z. Urzędu Celno-Skarbowego w S. powołał się na art. 8 ust. 2 pkt 4) ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t. jedn. Dz. U. z 2014 r. poz. 752 ze zm.) oraz na art. 13 ust. 1 pkt 1) ustawy. Wskazał, że powstanie obowiązku podatkowego w akcyzie determinuje wymagalność opłaty paliwowej a uznanie strony - na gruncie przepisów ustawy o podatku akcyzowym - za podatnika podatku akcyzowego skutkuje tym, że stosownie do regulacji art. 37j ust. 1 pkt 4 ustawy ciąży na niej również obowiązek zapłaty opłaty paliwowej.

Organ wyjaśnił, że podmioty, o których mowa w art. 37j ust. 1 ustawy, są obowiązane składać informację o opłacie paliwowej właściwemu naczelnikowi urzędu celnego oraz obliczać i wpłacać opłatę paliwową w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek zapłaty - w przypadkach, o których mowa w art. 37j ust. 1 pkt 1, 3 i 4 (art. 37o ust. 1 pkt 1 omawianej ustawy).

Dalej organ odwoławczy wskazał na regulacje dotyczące sposobu liczenia wysokości opłaty paliwowej oraz jej stawki (art. 37l ust. 1, art. 37 m ust. 1 pkt 3 ustawy), a także wyjaśnił, że zgodnie z postanowieniami pkt 3 obwieszczenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 10 grudnia 2014 r. w sprawie wysokości opłaty paliwowej za rok 2015, stawka opłaty paliwowej na rok 2015 dla gazów i innych wyrobów, o których mowa w art. 37h ust. 4 pkt 4 i 5 ustawy wynosi [...] zł za 1000 kg. Podkreślono więc, że Naczelnik Z. Urzędu Celno-Skarbowego w S. w decyzji z dnia [...].11.2020 r. określił stronie zobowiązanie w podatku akcyzowym m.in. w związku z posiadaniem w październiku 2015 r. [...] litrów oleju napędowego i w listopadzie 2015 r. [...] litrów oleju napędowego, od którego nie została zapłacona akcyza.

Organ odwoławczy wskazał, że z uwagi na to, że w niniejszej sprawie ilość ujawnionego paliwa ustalono w oparciu o dane mierzone w litrach, należy ją - dla określenia wysokości opłaty paliwowej - przeliczyć na kilogramy. Zdaniem organu odwoławczego, organ podatkowy przyjął na korzyść strony minimalne parametry standardowego oleju napędowego w temperaturze 15 st. C, określone w § 1 pkt 3 (załącznik nr 3) rozporządzenia Ministra Gospodarki z 9.10.2015 r. w sprawie wymagań jakościowych dla paliw ciekłych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1680), przyjmując gęstość oleju napędowego na poziomie 820 kg/m3.

Następnie wyliczył opłatę paliwową według ustalonego wzoru, wskazując, że wysokość należnej opłaty paliwowe wynosi za październik 2015 r. [...] zł, a za listopad 2015 r. [...] zł, a więc w wysokościach wynikających z decyzji organu I instancji.

Odnosząc się do zarzutów odwołania dotyczących wadliwego ustalenia stanu faktycznego sprawy, organ odwoławczy wskazał, na kim ciąży obowiązek zapłaty opłaty paliwowej, kiedy powstaje ten obowiązek, oraz co stanowi podstawę obliczenia wysokości opłaty paliwowej. Zdaniem organu odwoławczego, powiązanie opłaty paliwowej z opodatkowaniem podatkiem akcyzowym wyrobu akcyzowego ma tę konsekwencję, że poczynione w sprawie określenia podatku akcyzowego ustalenia faktyczne mają istotne znaczenie w sprawie określenia zobowiązania w opłacie paliwowej. Przesłanką bowiem powstania obowiązku zapłaty akcyzy, jak i opłaty paliwowej, jest ustalenie, że dokonano czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Tak więc uzasadnione jest oparcie rozstrzygnięć w obydwu tych postępowaniach na tych samych ustaleniach faktycznych.

Organ podkreślił, że w niniejszej sprawie ustalenia odnośnie stanu faktycznego poczynione zostały w postępowaniu zakończonym decyzją Naczelnika Z. Urzędu Celno- Skarbowego w S. znak [...] z dnia [...].11.2020 r., w której organ ten stwierdził powstanie zobowiązania w podatku akcyzowym, w związku z posiadaniem oleju napędowego, od którego nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości, a w wyniku kontroli nie ustalono, że podatek został zapłacony. Ww. decyzja w podatku akcyzowym potwierdza istnienie zobowiązania w konkretnej wysokości, a warunkiem takiego ustalenia jest stwierdzenie, że została spełniona jedna z przestanek tego opodatkowania, a mianowicie wymóg dokonania czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Uznanie natomiast podmiotu za podatnika podatku akcyzowego w związku z posiadaniem określonej ilości paliwa silnikowego oznacza, że jest on automatycznie podmiotem zobowiązanym do uiszczenia opłaty paliwowej

W związku z powyższym, za prawidłowe uznano oparcie się przez organ I instancji na ustaleniach zawartych w decyzji z dnia [...] listopada 2020 r. oraz wynikach kontroli z [...].07.2020 r., wskazując, że decyzje stanowią dokument urzędowy stanowiący dowód w sprawie opłaty paliowej i na brak podstaw do prowadzenia postępowania dowodowego w niniejszym postępowaniu.

W ocenie organu odwoławczego, niezasadny był także zarzut odnoszący się do ustalenia stanu faktycznego sprawy w oparciu o niewłaściwie zdaniem pełnomocnika zakwalifikowane dowodów, gdyż organ I instancji w postępowaniu dotyczącym ustalenia opłaty paliwowej zobowiązany był oprzeć się na ustaleniach dokonanych w toku postępowania w przedmiocie podatku akcyzowego. W postępowaniu w sprawie opłaty paliwowej analizie podlega jedynie fakt, czy powstało zobowiązanie w podatku akcyzowym i czy dotyczy wyrobów wymienionych w ustawie o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym.

Organ odwoławczy nie zgodził się z zasadnością pozostałych zarzutów dotyczących naruszenia procedury podatkowej oraz kwestionowania materiału dowodowego, zgromadzonego w toku kontroli podatkowej przez Naczelnika Z. Urzędu Celno-Skarbowego w S. oraz postępowania podatkowego prowadzonego przez ten organ w sprawie określenia stronie podatku akcyzowego od października 2015 r. do grudnia 2016 r. Zdaniem organu odwoławczego zarzuty w tym zakresie nie dotyczą decyzji w sprawie określenia opłaty paliwowej październik - listopad 2015 r., która opiera się na ustaleniach dokonanych w toku postępowania w przedmiocie podatku akcyzowego. Ww. zarzuty winny być formułowane w toku postępowania kontrolnego i podatkowego prowadzonego przez Zachodniopomorski Urząd Celno-Skarbowy w S..

W ocenie organu odwoławczego, postępowanie prowadzone przez Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w S., zakończone wydaniem zaskarżonej decyzji, zostało przeprowadzone w sposób prawidłowy i nie naruszało norm Ordynacji podatkowej, tym samym odwołanie nie mogło być rozpatrzone w sposób pozytywny.

Końcowo, organ odwoławczy stwierdził, że od określonej opłaty paliwowej należne są odsetki odpowiednio od dnia [...].11.2015 r. oraz od dnia [...].12.2015 r. do dnia wpłaty z wyłączeniem okresu od dnia [...].05.2021 r. do dnia doręczenia niniejszej decyzji.

W skardze wywiedzionej na powyższą decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w S. z [...].01.2021 r., a także o zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów według norm przepisanych lub według spisu w razie jego przedłożenia.

Skarżąca zarzuciła decyzji:

1. naruszenie art. 120, art. 121 § 1 oraz art. 122 Ordynacji podatkowej, poprzez prowadzenie postępowania w sposób nie budzący zaufania do organów podatkowych oraz z naruszeniem zasady prawdy obiektywnej, w szczególności poprzez oparcie kluczowych ustaleń w sprawie na nieostatecznej decyzji Naczelnika Z. Urzędu Celno - Skarbowego w S. z [...].11.2020 r. oraz przyjęcie, że decyzja ta, jako dokument urzędowy, korzysta z domniemania zgodności z prawem i wiarygodności (w tym rzetelności);

2. naruszenie art. 2a Ordynacji podatkowej poprzez nieprawidłowe zastosowanie i rozstrzygnięcie wątpliwości na niekorzyść podatniczki;

3. naruszenie art. 187 § 1 oraz art. 188 Ordynacji podatkowej, poprzez nie zebranie oraz nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący, całego materiału dowodowego;

4. błąd w ustaleniach faktycznych, który miał wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, polegający na uznaniu jakoby skarżąca w październiku 2015 r. posiadała [...] litry oleju napędowego, zaś w listopadzie 2015 r. posiadała [...] litrów oleju napędowego (s. 5 zaskarżonej decyzji).

W uzasadnieniu skargi skarżąca rozwinęła powyższe zarzuty przedstawiając argumentację.

Organ odwoławczy, w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Sprawa podlegała rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym na podstawie przepisu art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 374 ze zm.), zgodnie z którym przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów.

Przewodnicząca Wydziału I zarządzeniem z dnia [...] listopada 2021 r. skierowała sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

Na podstawie art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2021 r. poz. 137) sądy administracyjne kontrolują prawidłowość zaskarżonych aktów administracyjnych, między innymi decyzji ostatecznych, przy uwzględnieniu kryterium ich zgodności z prawem. Decyzja podlega uchyleniu, jeśli sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, o czym stanowi art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm. - dalej jako: "p.p.s.a."), lub też naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia nieważności decyzji (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Przedmiotem sądowej kontroli jest decyzja dotycząca określenia wysokości zobowiązania w opłacie paliwowej w związku z posiadaniem paliwa silnikowego, od którego nie została zapłacona akcyza.

W pierwszej kolejności jako, że sprawa dotyczy opłaty paliwowej za rok 2015 Sąd z urzędu zobowiązany jest rozważyć kwestie przedawnienia zobowiązania.

Jak stanowi art. 37k ust 1 obowiązek zapłaty opłaty paliwowej powstaje z dniem powstania zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym od paliw silnikowych oraz gazu, o których mowa w art. 37h. Jak trafnie wskazał organ w zaskarżonej decyzji, zgodnie z art. 37o ust. 3 ustawy o autostradach płatnych i Krajowym Funduszu Drogowym obowiązek zapłaty opłaty paliwowej przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym zapłata powinna nastąpić. Natomiast art. 37q stanowi, że do opłaty paliwowej stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa z zastrzeżeniem art. 37o ust. 3.

Zgodzić należy się zatem, iż w badanej sprawie zaistniała konieczność uwzględnienia art. 70 ustawy Ordynacja podatkowa i ustalenie, czy w odniesieniu do października i listopada 2015 r. wystąpiły przesłanki skutkujące przerwaniem lub zawieszeniem biegu terminu przedawniania zobowiązania

Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdza, iż nie doszło do przedawnienia zobowiązania w opłacie paliwowej za okresy rozliczeniowe od października do listopada 2015 r. Zgodnie z wskazanym art. 70 § 6 pkt 4 O.p. bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego nie rozpoczyna się, a rozpoczęty, z dniem doręczenia postanowienia o przyjęciu zabezpieczenia, o którym mowa w art. 33d § 2, lub doręczenia zarządzenia zabezpieczenia w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Tymczasem jak wynika z akt sprawy, z dniem [...].12.2020 r. z mocy prawa nastąpiło zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego z tytułu opłaty paliwowej za ww. okres w związku z doręczeniem stronie w tym dniu zarządzenia zabezpieczenia. Zatem z tym dniem bieg terminu przedawnienia zobowiązana uległ zawieszeniu.

Dalej wskazać należy, że zaskarżona decyzja została wydana w następstwie uprzedniego zakończenia postępowania przez Naczelnika Z. Urzędu Celno-Skarbowego decyzją z dnia [...] listopada 2022 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym w związku z posiadaniem przez stronę paliwa silnikowego, od którego nie została zapłacona akcyza. Z akt sprawy, w tym twierdzeń strony nie wynika, aby decyzja ta została uchylona.

Wyjaśnienia zatem wymaga, że skoro określenie wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym było przedmiotem odrębnego procedowania przez organy, to nie mogło być rozstrzygane w niniejszym postępowaniu, zakończonym zaskarżoną decyzją, określającą wysokość zobowiązania w opłacie paliwowej. Decyzja w zakresie opłaty paliwowej wiąże się nierozerwalnie z obowiązkiem podatkowym w podatku akcyzowym. Powstanie zobowiązania podatkowego w akcyzie z tytułu posiadania paliwa silnikowego, od którego nie została zapłacona akcyza, powoduje powstanie obowiązku zapłaty opłaty paliwowej od ilości wyrobów podlegających opodatkowaniu akcyzą. Podstawę do takiej konstatacji stanowi treść przepisów art. 37h ust. 1 i 2, art. 37k ust. 1 i art. 37l ust. 1 z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym.

Zgodnie z art. 37h ust. 1 ustawy o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym, opłacie paliwowej podlega wprowadzanie na rynek krajowy paliw silnikowych oraz gazu, wykorzystywanych do napędu silników spalinowych. Stosownie do treści art. 37h ust. 2 ustawy, przez wprowadzenie na rynek krajowy paliw silnikowych oraz gazu rozumie się czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, których przedmiotem są te paliwa silnikowe oraz gaz. Zgodnie z art. 37h ust. 4 pkt 2 ustawy, paliwami silnikowymi lub gazem, są oleje napędowe o kodzie CN 2710 19 41 oraz wyroby powstałe ze zmieszania tych olejów z biokomponentami, spełniające wymagania jakościowe określone w odrębnych przepisach. Zgodnie z art. 37k ust. 1 i art. 37l ust. 1 ustawy, obowiązek zapłaty opłaty paliwowej powstaje z dniem powstania zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym od paliw silnikowych oraz gazu, a podstawą obliczenia wysokości opłaty jest ilość paliw silnikowych lub gazu, od której podmiot zobowiązany jest zapłacić podatek akcyzowy. Zgodnie art. 37j ust. 1 ww. ustawy obowiązek zapłaty opłaty paliwowej ciąży na: 1) producencie paliw silnikowych lub gazu albo 2) importerze paliw silnikowych lub gazu, albo 3) podmiocie dokonującym nabycia wewnątrzwspólnotowego w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym paliw silnikowych lub gazu, albo 4) innym podmiocie podlegającym na podstawie przepisów o podatku akcyzowym obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku akcyzowego od paliw silnikowych lub gazu.

Zarzuty skargi i jej uzasadnienie zmierzają w istocie do zakwestionowania możliwości oparcia zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej na ustaleniach zawartych w decyzji dotyczącej podatku akcyzowego, dodatkowo nie posiadającej przymiotu ostateczności.

Podkreślenia zatem wymaga, że w postępowaniach w przedmiocie opłaty paliwowej organy nie dokonują ponownie własnych ustaleń, lecz odwołują się do tych, które były podstawą określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym (np. wyrok NSA z dnia 17 marca 2021 r. I GSK 29/18). Dlatego też za nietrafny należało uznać zarzut naruszenia art. 187 § 1 i 188 O.p. dotyczący nie zebrania i nie rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego.

Za nietrafny należało również uznać zarzut naruszenia art. 120, 121 § 1 i 122 O.p. Fakt bowiem, że decyzja w podatku akcyzowym na której ustaleniach oparł się organ nie była ostateczna, wbrew zarzutom skargi nie decyduje o tym, że nie stanowiła ona dokumentu urzędowego.

Wskazać bowiem należy, że art. 194 § 1 O.p. stanowi, że dokumenty urzędowe sporządzone w formie określonej przepisami prawa przez powołane do tego organy władzy publicznej stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone.

Zdaniem Sądu nie ma podstaw by stwierdzić by decyzja Naczelnika Z. Urzędu Celno-Skarbowego z dnia [...] listopada 2022 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym – nie była sporządzona w formie określonej przepisami prawa czy też była sporządzona przez inny niż przez powołany do tego organ. Nie twierdzi też tak sama strona. Jedyną wadą wskazanej decyzji uzasadniającą ten pogląd, jest wg strony fakt, iż nie posiada ona waloru ostateczności. To jednak, co podkreśla Sąd, nie pozbawia jej statusu dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 194 § 1 O.p.

Naczelny Sąd Administracyjny jednoznacznie wskazuje (tak. np. wyrok NSA z dnia 22 marca 2017 r. sygn. akt I GSK 792/15), że decyzja dotycząca określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym stanowi w sprawie dotyczącej określenia wysokości opłaty paliwowej dowód o kluczowym znaczeniu. Decyzja taka jest w tym postępowaniu dokumentem urzędowym w rozumieniu art. 194 § 1 O.p. dalej zaś NSA w tym samym wyroku wyjaśnia, że wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym, która była dowodem (dokumentem urzędowym) w postępowaniu administracyjnym dotyczącym określenia wysokości opłaty paliwowej, może stanowić przesłankę wznowienia postępowania, o której mowa w art. 240 § 1 pkt 5 O.p. Jednak jak wynika z akt sprawy, w tym stanowisk stron, decyzja Naczelnika Z. Urzędu Celno-Skarbowego decyzją z dnia [...] listopada 2022 r. w podatku akcyzowym nie została jak dotychczas wyeliminowana z obrotu.

Nie ma też podstaw do uznania trafności zarzutu, że nastąpił błąd w ustaleniach faktycznych sprawy. Podważany przez stronę fakt, iż posiadała ona w październiku 2015 r. [...] litrów oleju napędowego, a w listopadzie 2015 r. [...] litrów oleju napędowego, został bowiem ustalony w decyzji Naczelnika Z. Urzędu Celno-Skarbowego z dnia [...] listopada 2022 r. dotyczącej podatku akcyzowego (s. 16), która jak wykazano wyżej stanowi kluczowy dowód w niniejszej sprawie, mający charakter dokumentu urzędowego, co do którego orzecznictwo sądów administracyjnych jednoznacznie wskazuje, iż winien on stanowić podstawę ustaleń w postępowaniu dotyczącym opłaty paliwowej.

Nietrafny jest też zarzut naruszenia art. 2a O.p., albowiem w sprawie nie było wątpliwości co do treści przepisów prawa podatkowego.

W ocenie Sądu organy podatkowe obu instancji prawidłowo orzekły o powstaniu po stronie skarżącej obowiązku zapłaty opłaty paliwowej. Wysokość tej opłaty obliczono na podstawie właściwych przepisów i z uwzględnieniem obowiązującej w 2015 r. wysokości stawki opłaty paliwowej ogłoszonej w obwieszczeniu Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 10 grudnia 2014 r. w sprawie wysokości opłaty paliwowej na rok 2015.

W tym stanie rzeczy uznać należy, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Skargę należało zatem oddalić, o czym sąd orzekł na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Powołane orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w internetowej bazie orzeczeń NSA - http://orzeczenia.nsa.gov.pl.