Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2441/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-05-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 132 ust. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2013 poz 1410
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej - tekst jednolity
article: art. 7, art. 8, art. 77 par. 1, art. 107 par. 1 i par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 153, art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas Sędziowie Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Sędzia WSA Magdalena Maliszewska (spr.) Protokolant Referent Łukasz Kawalec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 maja 2017 r. sprawy ze skargi D. z siedzibą w S., Francja na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia w części prawa ochronnego na znak towarowy oddala skargę


UZASADNIENIE

Sygn. akt:

VI SA/Wa 2441/16

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] listopada 2015 r. Urząd Patentowy, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] listopada 2015 r. sprawy o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy słowny "BON DODO" o numerze R[...]'', udzielonego na rzecz B. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] (dalej: skarżąca, Spółka), wszczętej na skutek sprzeciwu uznanego za bezzasadny, wniesionego przez D. z siedzibą w [...], Francja na podstawie art. 132 ust. 2 pkt 2 w związku z art. 246 i art. 247 ust. 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 1410) oraz art. 98 k.p.c. w związku z art. 256 ust. 2 p.w.p., unieważnił prawo ochronne na ww. znak towarowy słowny BONDODO w części dotyczącej towarów w klasie 20, takich jak: "maty do kojców dziecięcych, materace do łóżeczek dziecięcych, poduszki dla dzieci, kołderki (bez poszewki) dla dzieci, kołdry (bez poszewki)", w klasie 24, takich jak: "dziecięca bielizna pościelowa, poszewki na poduszki, poszewki na kołdry, prześcieradła pościelowe, narzuty na łóżka" oraz usług zawartych w klasie 35, takich jak: "usługi sprzedaży pościeli", w pozostałym zakresie sprzeciw oddalił i przyznał D. z siedzibą w [...], Francja od skarżącej zwrot kosztów postępowania w sprawie.

Uprzednio, decyzją z dnia [...] lutego 2014 r., nr Sp. [...] Urząd Patentowy RP po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] lutego 2014 r. sprawy o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy słowno-graficzny "BON DODO" o numerze R.[...], udzielonego na rzecz B. sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej: "uczestnik postępowania" lub "uprawniony"), wszczętej na skutek sprzeciwu uznanego za bezzasadny, wniesionego przez D. z siedzibą w [...], Francja oddalił sprzeciw oraz przyznał uczestnikowi postępowania od skarżącej zwrot kosztów postępowania. Zaskarżone rozstrzygnięcie wydano na podstawie art. 132 ust. 2 pkt 2 w związku z art. 246 i art. 247 ust. 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2013 r., poz. 1410, dalej: "p.w.p.") oraz art. 98 k.p.c. w związku z art. 256 ust. 2 p.w.p.

Decyzja z dnia [...] lutego 2014 r. została uchylona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2014 r. w sprawie sygn. akt: VI SA/Wa 1708/14.

Powyższe rozstrzygnięcia zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym.

W dniu [...] grudnia 2012 r. do Urzędu Patentowego RP wpłynął sprzeciw skarżącej wobec udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy słowno - graficzny BON DODO o numerze R.[...] na rzecz uczestnika postępowania. Jako podstawę prawną sprzeciwu wnoszący go wskazał art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. Podniósł, że sporny znak towarowy jest podobny w zakresie towarów i usług z klas: 20, 24 i 35 do należącego do niego wspólnotowego słownego znaku towarowego DODO o numerze CTM-[...]. W ocenie wnoszącego sprzeciw towary z klas 20 i 24, do oznaczania których przeznaczony został znak sporny są "bez wątpienia podobne, a nawet w części bardzo podobne (tożsame) do towarów, do oznaczania których przeznaczony jest znak przeciwstawiony". Ponadto wnoszący sprzeciw wskazał, że towary w klasach 20 i 24 objęte sporną rejestracją są "bardzo podobne (tożsame), oraz w części podobne w rozumieniu art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. do towarów zawartych w tych samych klasach, a także do wymienionych (...) towarów w zakresie usług sprzedaży zawartych w klasie 35, a objętych rejestracją w klasach 20 i 24 znaku towarowego "DODO". Stwierdził również, że porównywane znaki są identyczne w warstwach fonetycznej, wizualnej i znaczeniowej, ze względu na wspólny element "DODO". Podkreślił również ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów oznaczanych tymi znakami.

Pismem z dnia [...] maja 2013 r. uprawniony wniósł o oddalenie sprzeciwu jako bezzasadnego.

Na rozprawie przeprowadzonej w dniu [...] października 2013 r. pełnomocnik wnoszącego sprzeciw podtrzymał zawartą w nim argumentację, wskazując na kolizyjny charakter wszystkich artykułów pościelowych oznaczanych spornym znakiem w stosunku do towarów oznaczanych przeciwstawionym znakiem wspólnotowym. Uprawniony wskazał, że sporny znak towarowy składa się z elementu słownego BON DODO i z uwagi na fantazyjny charakter pierwszego elementu słownego BON oraz występującą w znaku grafikę nie zachodzi ryzyko pomyłki ani też nie ma miejsca podobieństwo fonetyczne i wizualne do znaku przeciwstawionego. W jego ocenie występujący w porównywanych znakach wspólny element DODO nie przesądza o podobieństwie porównywanych oznaczeń, które są, zdaniem uprawnionego, całkowicie różne. Podkreślił, że wnoszący sprzeciw oznacza swoim znakiem towary dla dorosłych, natomiast uprawniony wprowadza na rynek towary dla dzieci, a jest to odmienny zakres działalności. Stwierdził również, że wnoszący sprzeciw nie prowadzi działalności na terytorium Polski, a tym samym nie wprowadza do obrotu na terytorium Polski towarów, które oznacza znakiem towarowym DODO.

W piśmie z dnia [...] listopada 2013 r. wnoszący sprzeciw podniósł, że towary, do oznaczania których przeznaczone są znaki - sporny oraz przeciwstawiony są w części podobne, a w części bardzo podobne.

Na rozprawie przeprowadzonej w dniu [...] lutego 2014 r. strony podtrzymały swoje dotychczasowe stanowiska. Wnoszący sprzeciw wskazał dodatkowo na komplementarność usług zawartych w klasie 35, do sygnowania których przeznaczony został znak sporny w stosunku do towarów z klas 20 i 24, do oznaczania których przeznaczony jest znak przeciwstawiony. Podniósł, ze słowo "dodo" pochodzi z języka francuskiego, jest mało znane, a znak towarowy jest nazwą firmową zarówno wnoszącego sprzeciw jak i uprawnionego. Ponadto słowo to jest oryginalne, a przez to dominujące. Z uwagi zaś na jego znaczenie kojarzy się bezpośrednio z towarami, do oznaczania których służy.

Uprawniony oświadczył, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzi ryzyko zaistnienia pomyłki, bowiem porównywane znaki nie są podobne. Wskazał na odmiennych odbiorców towarów i usług do sygnowania których przeznaczone są porównywane oznaczenia oraz na odmienne warunki obrotu tymi towarami i usługami. Uczestnik postępowania zauważył, że w znaku spornym element słowny "Dodo" jest elementem opisowym, który posiada konkretne znaczenie. Umieszczenie zaś w strukturze znaku dodatkowego elementu słownego "Bon" powoduje zniwelowanie ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd.

Urząd Patentowy w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] lutego 2014 r. powołał się na treść art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. Wyjaśnił, że wnoszący sprzeciw przeciwstawił spornemu znakowi towarowemu należący do niego wspólnotowy znak towarowy DODO o numerze CTM-[...]. Znak ten został przeznaczony do oznaczania następujących towarów:

1. jaśki, jaski powietrzne (do użytku niemedycznego); materace, materace sprężynowe; artykuły do spania i pościelowe (z wyjątkiem bielizny pościelowej); śpiwory kempingowe z klasy 20;

2. włókna i materiały do wypychania, naturalne lub syntetyczne (bez kauczuku i plastiku); włókna tekstylne, włókna do użytku tekstylnego, włókniste materiały tekstylne w stanie surowym; artykuły pościelowe, w tym pierze (pióra) w szczególności pierze amerykańskie; pióra, puch, wełny i materiały do wypychania do artykułów pościelowych (bez kauczuku i plastiku); włosie do wypychania z klasy 22;

3. śpiwory (poszwy zastępujące prześcieradła) dla dorosłych; puch (kołderki na nogi z pierza), kołderki na nogi, kapy piernaty, kołdry pikowane; plastiki (surogaty włókna); poszewki na jaśki i poduszki; prześcieradła; poszewki i ogólnie bielizna pościelowa; bielizna domowa dla dorosłych z klasy 24.

Natomiast sporny znak towarowy "BON DODO" o numerze R.[...] został przeznaczony do oznaczania następujących towarów:

1. meble, w szczególności do pokoi dziecięcych, chodziki dla dzieci, dziecięce dekoracje przestawne, łóżeczka dla małych dzieci i niemowląt, wysokie krzesła dla dzieci, kojce dla dzieci, maty do kojców dziecięcych, kołyski, materace do łóżeczek dziecięcych, poduszki dla dzieci, kołderki (bez poszewki) dla dzieci, śpiworki dziecięce, kołdry (bez poszewki) z klasy 20;

2. dziecięca bielizna pościelowa, poszewki na poduszki, poszewki na kołdry, prześcieradła pościelowe, firanki i zasłony z materiałów tekstylnych, narzuty na łóżka, pokrowce ochronne na meble, pokrowce na materace dziecięce, ręczniki, kocyki dla dzieci z klasy 24;

3. wyprawki dziecięce (ubranka), śpioszki dziecięce, bielizna dziecięca, majtki dziecięce, tekstylne pieluszki dla dzieci, ubranka dziecięce, czapki dla dzieci, obuwie dziecięce, fartuchy ochronne na odzież, szlafroki, piżamy, śliniaki niepapierowe z klasy 25;

4. zabawki dla dzieci, domki dla lalek, piłki do gry, grzechotki, klocki do zabawy dla dzieci, konie na biegunach, kukiełki dla dzieci, lalki, ubranka dla lalek, łóżeczka dla lalek, misie pluszowe, pluszowe zabawki dla dzieci z klasy 28;

5. usługi sprzedaży mebli, zabawek, pościeli, ubrań, firanek, zasłon, tekstyliów oraz artykułów dziecięcych, promocja sprzedaży, reklama, reklama za pośrednictwem internetu z klasy 35.

Zdaniem Urzędu Patentowego z analizy zestawienia powyższych wykazów towarów wynika jednoznacznie, że towary z klasy 20 takie jak: maty do kojców dziecięcych i materace do łóżeczek dziecięcych, do oznaczania których przeznaczony został znak sporny zawierają się w ogólnym pojęciu materacy do oznaczania których został przeznaczony znak przeciwstawiony; poduszki dla dzieci, kołderki (bez poszewki) dla dzieci o kołdry (bez poszewki) do oznaczania których przeznaczony został znak sporny zawierają się w artykułach do spania i pościelowych (z wyjątkiem bielizny pościelowej) do oznaczania których przeznaczony został znak przeciwstawiony. Towary zaś z klasy 24 takie jak: dziecięca bielizna pościelowa, poszewki na poduszki, poszewki na kołdry i prześcieradła pościelowe, do oznaczania których przeznaczony jest znak sporny są identyczne z towarami takimi jak: poszewki i ogólnie bielizna pościelowa, do oznaczania których przeznaczony jest znak przeciwstawiony; zaś narzuty na łóżka do oznaczania których przeznaczony jest znak sporny są identyczne z kapami do oznaczania których przeznaczony został znak przeciwstawiony. Ponadto usługi sprzedaży pościeli do sygnowania których przeznaczony jest znak sporny są komplementarne do towarów takich jak: poszewki i ogólnie bielizna pościelowa, do oznaczania których przeznaczony został znak sporny.

Organ nie dostrzegł podobieństwa pozostałych towarów i usług, do oznaczania których przeznaczony jest znak sporny, do towarów do oznaczania których przeznaczony został znak przeciwstawiony. Wskazał, że pozostałe towary, do oznaczania których przeznaczony został znak sporny obejmują wyposażenie pokojów dziecięcych, firanki, zasłony, ręczniki, kocyki dla dzieci, pokrowce ochronne na meble, odzież i zabawki dziecięce oraz usługi ich sprzedaży. Natomiast wykaz towarów do oznaczania, których przeznaczony został znak przeciwstawiony stanowią artykuły pościelowe stanowiące inny segment rynku o odmiennym przeznaczeniu. Nie ma przy tym znaczenia, że towary do oznaczania których przeznaczony jest znak sporny w większości mają przeznaczenie dla dzieci, ponieważ wykaz towarów przeznaczonych do sygnowania znaku przeciwstawionego jest sporządzony w ten sposób, że towary te mogą mieć przeznaczenie zarówno dla dzieci jak i dla dorosłych.

Urząd Patentowy zauważył, że zgodnie z ustaloną praktyką oraz orzecznictwem oznaczenia powinny być oceniane jako całość, gdyż sama powtarzalność wyodrębnionych elementów lub zbieżność członów oznaczeń nie musi determinować stworzenia ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd. Zwrócił uwagę na proporcje w sile odróżniającej poszczególnych elementów, a także ich oryginalność i sposób ich postrzegania, miejsce w znaku i kontekst w jakim poszczególne elementy zostały użyte. Wskazał, że dokonanie oceny porównawczej powinno się odbywać na różnych płaszczyznach postrzegania biorąc pod uwagę jednocześnie ogólne wrażenie jakie znaki wywierają na odbiorcy. Ocena podobieństwa oznaczeń dokonywana jest w trzech płaszczyznach: wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej, z uwzględnieniem ich dystynktywnych i dominujących elementów, pomijając drobne lub nieistotne różnice między nimi.

Urząd Patentowy RP podniósł, że przeciwstawiony znak towarowy DODO o numerze CTM-[...] jest znakiem słownym, natomiast sporny znak towarowy "BON DODO" o numerze R.[...] jest znakiem słowno-graficznym w postaci niebieskiego półokręgu, w który został wpisany [...] napis "bon dodo" oraz [...] motyw graficzny w postaci [...]. Oznacza to, że zarówno znak sporny jak i przeciwstawiony zawierają ten sam element słowny "DODO", który jest jednocześnie jedynym elementem znaku przeciwstawionego. Dodatkowo znak sporny zawiera przedrostek "BON". Przedrostek ten sprawia, że porównywane znaki towarowe są odmiennie wymawiane, tj.: znak przeciwstawiony jest wymawiany zgodnie z zapisem literowym "DODO", tak samo znak sporny: "BONDODO". Wymowa obu porównywanych znaków towarowych odpowiada ich znaczeniu literowemu. Znak sporny jest znakiem składającym się z jednego siedmioliterowego słowa, natomiast znak przeciwstawiony jest znakiem składającym się z jednego czteroliterowego elementu słownego. Ponadto przy wymowie znaku spornego akcentowany jest przedrostek "BON". Dlatego też organ uznał, że porównywane znaki towarowe nie są podobne w warstwie fonetycznej ani wizualnej. Urząd Patentowy RP nie dopatrzył się również podobieństwa porównywanych znaków w warstwie znaczeniowej. Znak sporny stanowi zbitkę z dwóch wyrazów należących do języka francuskiego. Natomiast znak przeciwstawiony składa się z wyrazu mającego konkretne znaczenie w języku francuskim. Słowo "dodo" będące jednocześnie znakiem przeciwstawionym i elementem znaku spornego oznacza w języku francuskim: "sen", "spanie", "lulanie". Tak też będzie on rozumiany przez polskich odbiorców znających język francuski.

Organ wskazał, że znak sporny zawiera dodatkowo element słowny bon stanowiący przedrostek, który w języku francuskim znaczy: "dobry", "miły", "przyjemny", w związku z czym znak sporny dla polskich odbiorców znających język francuski może być znaczeniowo konotowany jako "przyjemny sen" lub "dobre spanie". Dla pozostałych odbiorców będą to oznaczenia fantazyjne. Słowo bon również istnieje w języku polskim ale posiada odmienne znaczenie dla polskich odbiorców stanowiące rodzaj substytutu pieniądza, gdyż istnieją różne rodzaje bonów np. towarowe czy skarbowe. Przez część polskich odbiorców słowo to może zatem być rozumiane jako substytut pieniądza. Jednakże dla zdecydowanej większości polskich odbiorców zarówno znak sporny jak i przeciwstawiony będą stanowić oznaczenia fantazyjne. Pomiędzy porównywanymi oznaczeniami, dla polskich odbiorców znających język francuskich może istnieć pewne podobieństwo pod względem znaczeniowym. Jednakże to za mało aby uznać, że znaki te są podobne w stopniu stwarzającym ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów nimi oznaczanych, bowiem oceniane jako całość wywołują całkowicie odmienne wrażenie.

W ocenie organu porównywane znaki towarowe nie są do siebie podobne, gdyż wywierają jako całość odmienne ogólne wrażenie w warstwie fonetycznej, wizualnej i znaczeniowej, nie istnieje więc ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje ryzyko skojarzenia spornego znaku towarowego ze znakiem przeciwstawionym, tym bardziej, że w przedmiotowej sprawie występują przeciętni polscy konsumenci - dobrze poinformowani, uważni odbiorcy. Zdaniem organu nie zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorcy w błąd co do pochodzenia tych towarów. Organ wskazał, że towary oznaczane porównywanymi znakami nie należą do towarów nabywanych codziennie ani pod wpływem impulsu. Zarówno znak sporny jak i przeciwstawiony w warstwie słownej zawierają słowa będące jednocześnie nazwą, pod jaką wnoszący sprzeciw i uprawniony prowadzą działalność, więc nazwy te utrwaliły się w świadomości odbiorców i są kojarzone z konkretnymi przedsiębiorstwami.

Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Urzędu Patentowego RP z [...] lutego 2014 r.

Uchylając powyższą decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c), Wojewódzki Sąd Administracyjny "co do zasady" podzielił ocenę podobieństwa towarów dokonaną przez Urząd Patentowy, uznając jednocześnie, że ocena podobieństwa znaków dokonana przez organ jest nieprawidłowa. Zaznaczył, iż ocena towarów oznaczanych towarów zgodnie z utrwalonym orzecznictwem poprzedza ocenę samych oznaczeń.

Przechodząc do oceny podobieństwa oznaczeń "BON DODO" i "DODO", w pierwszej kolejności WSA wskazał, że pierwsze z nich ma postać słowno-graficzną, a drugie słowną. Przywołał orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości UE i doktryny, zgodnie z którym różnice występujące w oznaczeniach nie wykluczają podobieństwa znaków. Podkreślił, iż w sytuacji, gdy dominują cechy wspólne, to choć różnice istnieją, kupujący może być wprowadzony w błąd, a zatem można mówić o podobieństwie uzasadniającym postawienie zarzutu naruszenia prawa do znaku oryginalnego oraz na możliwość zdominowania przez znak słowny pozostałych elementów składających się na całość obrazu.

Zdaniem Sądu, organ nieprawidłowo ocenił przeciwstawione sobie znaki w warstwie fonetycznej podkreślając różnice związane z budową i ilością słów występującą w obu znakach, a także występujących w nich głosek. Organ nie skoncentrował bowiem swoich rozważań na elemencie wspólnym obu znaków, tj. słowie "dodo", a winien wskazać dominujący element obu znaków odnosząc się do kwestii, czy w znaku spornym słowo "dodo", które jest identyczne jak w znaku przeciwstawionym, ma charakter dominujący, czy też nie.

WSA wskazał, iż analiza porównywanych znaków prowadzi do wniosku, że posiadają one ten sam element wspólny w postaci słowa "DODO", przy czym zawiera się w nim w pełni oznaczenie znaku przeciwstawionego, co oznacza całościową inkorporację tego znaku do oznaczenia spornego. Sąd zwrócił uwagę na nieprawidłową ocenę oznaczeń w warstwie fonetycznej, przy czym zauważył błędną ocenę spornego znaku rozłącznej pisowni oraz odrębnego występowania elementu słownego "dodo". Sąd nie podzielił przy tym stanowiska organu co do oceny "koncepcyjnego zmysłu" znaku i jego kompozycji, zwracając uwagę, iż organ nie odniósł się do centralnego położenia słowa "dodo". Sąd podkreślił, że element słowny w znaku słowno-graficznym ma decydujący charakter. W ocenie Sądu w uzasadnieniu skarżonej decyzji zabrakło przekonującej analizy, dlaczego zdaniem organu oznaczenie "DODO" takiej pozycji odróżniającej w spornym znaku słowno-graficznym "BON DODO" nie zachowuje.

WSA stwierdził, przywołując orzecznictwo wspólnotowe, iż przy ocenie ryzyka wprowadzenia w błąd trzeba w szczególności ustalić, jakie są odróżniające i dominujące elementy znaków, gdyż przy postrzeganiu znaków składających się z więcej niż jednego elementu (na przykład znaków słowno-graficznych) konsument zwraca uwagę na element dominujący w znaku, który najłatwiej zapada mu w pamięć i stanowi o właściwościach odróżniających znaku. W znakach, w których zawarta jest nazwa firmy, samodzielną pozycję zachowują elementy posiadające zdolność odróżniającą towarów.

W ocenie Sądu wykazane podobieństwa pomiędzy oznaczeniami "DODO" oraz "BON DODO" mogą sugerować odbiorcom powiązania pomiędzy porównywanymi znakami.

Sąd wskazał, iż słowo "dodo" pochodzi z języka francuskiego, jest mało znane, a znak towarowy jest nazwą firmy zarówno wnoszącego sprzeciw jak i uprawnionego. Ponadto słowo to jest oryginalne, fantazyjne, a przez to dominujące, dlatego też może kojarzyć się bezpośrednio z towarami, do oznaczania których służy. Przedmiotowy znak towarowy zawiera element inkorporowany, który jednocześnie wskazuje na pochodzenie towaru od innego przedsiębiorcy, przez co, w ocenie Sądu, nie doszło do prawidłowego ustalenia elementów dominujących przedmiotowego znaku towarowego, co w konsekwencji uniemożliwiało prawidłowe porównanie znaku "BON DODO" ze znakiem przeciwstawionym. Nie dokonując oceny podobieństwa przeciwstawionych znaków w powyżej wskazanych aspektach organ naruszył art. 7, 77 i 107 § 3 k.p.a., gdyż jak wiadomo z ugruntowanego orzecznictwa sądu administracyjnego kwestia oceny podobieństwa znaków należy do stanu faktycznego sprawy.

WSA nakazał organowi przy ponownym rozpatrzeniu sprawy dokonanie analizy znaku "BON DODO" przez pryzmat poczynionych przez Sąd uwag, a w szczególności oceny wystąpienia w znaku nazwy uprawnionego i elementu inkorporowanego ze znaków z wcześniejszym pierwszeństwem, tj. elementu DODO, a następnie porównanie przedmiotowego znaku ze znakiem przeciwstawionym, a w wypadku uznania, że znaki te są podobne, dokonanie wszechstronnej oceny możliwości wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów sygnowanych ww. oznaczeniem, polegającego w szczególności na skojarzeniu między porównywanymi znakami.

Pismem z dnia [...] września 2015 roku wnoszący sprzeciw podtrzymał swoje stanowisko w sprawie.

Działając na skutek wyroku z dnia 3 grudnia 2014 r., Urząd Patentowy wydał decyzję z dnia [...] listopada 2015 r., w uzasadnieniu której wskazał, iż WSA przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia nakazał dokonanie analizy znaku towarowego BON DODO poprzez pryzmat wskazanych w wyroku uwag, mianowicie wystąpienia w spornym znaku towarowym uprawnionego nazwy uprawnionego i elementu inkorporowanego ze znaku z wcześniejszym pierwszeństwem, tj. elementu DODO i jednocześnie podniósł, iż WSA przywołał zasadę zakazującą rejestracji znaku towarowego, który inkorporuje cudzy znak, jeżeli element inkorporowany zachowuje w znaku późniejszym niezależną pozycję odróżniającą.

W ocenie Urzędu Patentowego częściowo zasadny okazał się zawarty w sprzeciwie zarzut naruszenia art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. , czego konsekwencją jest unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy "bon dodo" o nr R.[...] w zakresie dotyczącym towarów w klas 20, takich jak: "maty do kojców dziecięcych, materace do łóżeczek dziecięcych, poduszki dla dzieci, kołderki (bez poszewki) dla dzieci, kołdry (bez poszewki)" oraz towarów zawartych w klasie 24, takich jak: "dziecięca bielizna pościelowa, poszewki na poduszki, poszewki na kołdry, prześcieradła pościelowe, narzuty na łóżka" i usług zawartych w klasie 35, takich jak: " usługi sprzedaży pościeli".

Zgodnie z art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy p.w.p. nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który udzielono prawo ochronne lub zgłoszonego w celu uzyskania prawa ochronnego (o ile na znak taki zostanie udzielone prawo ochronne) z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym. Tak więc na podstawie powyższego przepisu Urząd dokonał w pierwszej kolejności oceny podobieństwa samych towarów i usług wskazując rownocześnie, iż W wyroku zapadłym w przedmiotowej sprawie Sąd podzielił ocenę podobieństwa towarów i usług dokonaną przez Urząd Patentowy w uchylonej decyzji.

Organ stwierdził, iż z analizy zestawienia porównywanych wykazów towarów jednoznacznie wynika, że towary z klasy 20, takie jak: "maty do kojców dziecięcych i materace do łóżeczek dziecięcych, do oznaczania których przeznaczony został znak sporny zawierają się w ogólnym pojęciu materacy do oznaczania których został przeznaczony znak przeciwstawiony; poduszki dla dzieci, kołderki (bez poszewki) dla dzieci, kołdry (bez poszewki) do oznaczania których przeznaczony został znak sporny zawierają się w artykułach do spania i pościelowych (z wyjątkiem bielizny pościelowej) do oznaczania których przeznaczony został znak przeciwstawiony. Natomiast towary z klasy 24, takie jak: "dziecięca bielizna pościelowa, poszewki na poduszki, poszewki na kołdry i prześcieradła pościelowe, do oznaczania których przeznaczony jest znak sporny są identyczne z towarami takimi jak: poszewki i ogólnie bielizna pościelowa, do oznaczania których przeznaczony jest znak przeciwstawiony; zaś narzuty na łóżka do oznaczania których przeznaczony jest znak sporny są identyczne z kapami do oznaczania których przeznaczony został znak przeciwstawiony. Ponadto usługi sprzedaży pościeli, do sygnowania których przeznaczony jest znak sporny są komplementarne do towarów, takich jak: poszewki i ogólnie bielizna pościelowa, do oznaczania których został przeznaczony znak sporny.

Kolegium Orzekające natomiast nie dostrzegło podobieństwa pozostałych towarów i usług, do oznaczenia których zostały przeznaczone porównywane znaki towarowe, bowiem towary, do oznaczenia których został przeznaczony znak sporny obejmują wyposażenie pokoi dziecięcych, firanki, zasłony, ręczniki, kocyki dla dzieci, pokrowce ochronne na meble, odzież i zabawki dziecięce oraz usługi ich sprzedaży. Natomiast wykaz towarów, do oznaczenia których przeznaczony został znak przeciwstawiony stanowią artykuły pościelowe stanowiące inny segment rynku o odmiennym przeznaczeniu. Kolegium Orzekające stwierdziło przy tym, że nie ma znaczenia, że towary, do oznaczenia których przeznaczony jest znak sporny w większości mają przeznaczenie dla dzieci, ponieważ wykaz towarów przeznaczonych do sygnowania znaku przeciwstawionego jest sporządzony w ten sposób, że towary te mogą mieć przeznaczenie zarówno dla dzieci jaki i dla dorosłych.

Brak podobieństwa wyżej wymienionych towarów i usług, do oznaczenia których przeznaczony jest znak sporny i znak przeciwstawiony implikuje brak tzw. kolizji między tymi znakami w zakresie niepodobnych towarów i usług.

Natomiast w zakresie towarów i usług uznanych za podobne należało dokonać analizy porównawczej samych oznaczeń.

Zatem w następnej kolejności ocenie poddane zostało podobieństwo obydwu znaków.

Organ podkreśłił, że ocena podobieństwa oznaczeń prowadzona jest w trzech płaszczyznach: wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej, z uwzględnieniem ich dystynktywnych i dominujących elementów, pomijając drobne lub nieistotne różnice między nimi. dokonując oceny podobieństwa oznaczeń, w warstwach fonetycznej, znaczeniowej oraz wizualnej, Kolegium Orzekające UP oparło się na całościowym wrażeniu wywołanym przez te znaki, w takiej postaci w jakiej są one chronione, a nie w takiej w jakiej są one używane.

Sporny znak towarowy jest oznaczeniem składającym się z dwóch elementów słownych, tj.: słów: BON i DODO, pisanych fantazyjną czcionką, oraz elementu graficznego w postaci uśmiechniętego [...] w kształcie litery C w kolorze [...]. Wszystkie te elementy zostały umieszczone na niebieskim tle.

Przeciwstawiony znak towarowy jest także znakiem słownym, składającym się z jednego elementu słownego, tj. z jednego słowa DODO, pisanego standardową czcionką, wielkimi literami.

Jak z powyższego wynika, na co zwrócił również uwagę Sąd w wyroku zapadłym w przedmiotowej sprawie, "znaki te posiadają wspólny element w postaci DODO", przy czym w znaku spornym "zawiera się (...) w pełni oznaczenie znaku przeciwstawionego, a powyższe oznacza całościową inkorporację tego znaku do oznaczenia spornego".

Organ wskazał, iż w uzasadnieniu powyższego wyroku Sąd stwierdził również, iż "w przypadku rozpatrywanej sprawy wskazać należy, że słowo "dodo" pochodzi z języka francuskiego, jest mało znane, a znak towarowy jest nazwą firmy zarówno wnoszącego sprzeciw jak i uprawnionego. Ponadto słowo to jest fantazyjne, a przez to dominujące (...)"

Wobec powyższego będąc związanym tą oceną, Urząd Patentowy uznał, że dominującym elementem spornego znaku, tj. takim, który najbardziej zapadnie w pamięci odbiorców i stanowi o właściwościach odróżnijących tego znaku jest element "dodo". Człon ten jest wyraźnie widoczny w spornym znaku i przeważa nad dodanym do niego elementem BON, który jest krótszy. Powoduje, to, że znak ten wykazuje podobieństwo w warstwie wizualnej do przeciwstawionego mu znaku DODO.

Organ wskazał, iż także w warstwie fonetycznej porównywane znaki towarowe wykazują podobieństwo z uwagi na wspólny element słowny DODO.

Człon DODO jest wyraźnie wymawiany i słyszany podczas wymowy spornego znaku towarowego, sprawiając tym samym, że znak ten jest podobny w wymowie do przeciwstawionego znaku DODO.

W ocenie organu, także na płaszczyźnie znaczeniowej znaki te są do siebie podobne wśród tych polskich odbiorców, którzy znają język francuski.

Wspólny element porównywanych znaków towarowych, tj. człon DODO w tłumaczeniu z języka francuskiego na język polski oznacza lulanie, spanie, sen, natomiast dodatkowy element spornego znaku towarowego człon BON oznacza w tłumaczeniu z języka francuskiego na język polski "dobry, miły, przyjemny". Cały zwrot BON DODO oznacza dobre/miłe/przyjemne, lulanie/spanie/sen. Z powyższego wynika, że człon BON stanowi dookreślenie członu DODO, co powoduje, że znaki DODO i BON DODO wykazują podobieństwo w warstwie znaczeniowej wśród odbiorców znających język francuski. Dla pozostałych polskich odbiorców, nie znających języka francuskiego będą to określenia fantazyjne co powoduje, iż wśród tej grupy odbiorców trudno mówić o jakimkolwiek podobieństwie lub różnicach pomiędzy tymi znakami w warstwie znaczeniowej.

Ostatnią badaną przesłankę stanowi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym. Analizując niebezpieczeństwo wprowadzenia w błąd odbiorców Kolegium rozważyło zachowanie odbiorcy przeciętnego, który świadomie poszukuje właściwego towaru czy też usługi i w sposób przemyślany wybiera pomiędzy dostępnymi na rynku markami. Dla celów całościowej oceny niebezpieczeństwa konfuzji, organ uwzględnił model przeciętnego odbiorcy ukształtowany w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, który stanowi osobę dobrze poinformowaną, należycie uważną i ostrożną, zaznaczając, iż według ETS poziom spostrzegawczości przeciętnego konsumenta może się różnić w zależności od rodzaju towarów lub usług. Zdaniem Urzędu Patentowego, rozpoznającego sprawę ponownie, krąg odbiorców towarów i usług, do oznaczenia których przeznaczone są porównywane znaki towarowe stanowi ogół przeciętnych polskich konsumentów, którzy, choć wykazują wyższy niż przeciętny stopień uwagi przy zakupie tych towarów i/lub przy korzystaniu z tych usług, ze względu na daleko idącą zbieżność porównywanych znaków towarowych mogą być wprowadzeni w błąd co do źródła ich pochodzenia. Organ wskazał przy tym, iż w wyroku zapadłym w przedmiotowej sprawie Sąd stwierdził, że "podobieństwa pomiędzy oznaczeniami DODO i BON DODO mogą ponadto sugerować odbiorcom powiązania pomiędzy porównywanymi znakami".

Reasumując Urząd doszedł do przekonania, iż porównywane znaki są do siebie podobne zarówno pod względem wizualnym i fonetycznym, a także znaczeniowym dla polskich odbiorców znających język francuski, w tak znacznym stopniu, że istnieje niebezpieczeństwo, iż odbiorcy podobnych towarów i usług, do oznaczenia których są one przeznaczone, których krąg jest w zasadzie nieograniczony i obejmuje ogół polskich odbiorców, stwierdzą, że pochodzą one od tego samego przedsiębiorcy lub od podmiotu z nim powiązanego, co nie odpowiada prawdzie, a tym samym zostaną wprowadzeni w błąd.

Od powyższej decyzji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła spółka D., zaskarżając ją w części, tj. w zakresie oddalenia sprzeciwu skarżącego (pkt 2 rozstrzygnięcia decyzji) odnośnie następujących towarów i usług:

klasa 20 - meble, w szczególności do pokoi dziecięcych, chodziki dla dzieci, dziecięce dekoracje przestawne, łóżeczka dla małych dzieci i niemowląt, wysokie krzesła dla dzieci, kojce dla dzieci, kołyski, śpiworki dziecięce,

klasa 24 - firanki i zasłony z materiałów tekstylnych, pokrowce ochronne na meble, pokrowce na materace dziecięce, ręczniki, kocyki dla dzieci;

klasa 35 - usługi sprzedaży mebli, firanek, zasłon, tekstyliów oraz artykułów dziecięcych.

Skarżąca spółka decyzji Urzędu Patentowego RP zarzuciła:

1) naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, 8, 77 § 1 i 107 § 1 i 3 Kodeksu postępowania administracyjnego z 1960 r. (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), zwanego dalej "k.p.a.", co przejawiło się w błędnym uznaniu, że ocena Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego dokonana w wyroku z dnia 3 grudnia 2014 r., wydanym w sprawie o sygn. akt. WSA VI SA/Wa 1707/14 nie dotyczyła wszystkich towarów w klasach 20 i 24 objętych sprzeciwem, co zaskutkowało częściowym oddaleniem sprzeciwu, w sytuacji gdy ocena Sądu dotyczyła wszystkich towarów w klasach 20 i 24 objętych sprzeciwem, a w konsekwencji, że sprzeciw należało uwzględnić w całości (unieważnić prawo ochronne na sporny znak towarowy), także w zakresie towarów w klasach 20 i 24 odniesieniu do których sprzeciw oddalono;

2) naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 153 ppsa, co przejawiło się brakiem zastosowania do oceny Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego dokonanej w wyroku z dnia 3 grudnia 2014 r., wydanym w sprawie o sygn. akt. WSA VI SA/Wa 1707/14, co zaskutkowało częściowym oddaleniem sprzeciwu, w sytuacji Urząd Patentowy był związany oceną Sądu, a w konsekwencji, że sprzeciw należało uwzględnić w całości (unieważnić prawo ochronne na sporny znak towarowy), także w zakresie towarów w klasach 20 i 24 w odniesieniu do których sprzeciw oddalono;

3) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 132 ust 2 pkt 2 pwp, poprzez jego niezastosowanie, co przejawiło się przyjęciem, że podobieństwo znaków towarowych DODO nr UZT-[...] i BON DODO nr R-[...] nie jest tego rodzaju, że może wprowadzać odbiorców w błąd, w rozumieniu przywołanego przepisu, w sytuacji gdy podobieństwo to jest tego rodzaju, że może wprowadzać odbiorców w błąd, a w konsekwencji, że sprzeciw należało uwzględnić w całości (unieważnić prawo ochronne na sporny znak towarowy) także w zakresie towarów w klasach 20 i 24 w odniesieniu do których sprzeciw oddalono;

Alternatywnie, w przypadku uznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrujący niniejszą skargę, że ocena dokonana w wyroku Sądu z dnia 3 grudnia 2014 r., wydanym w sprawie o sygn. akt. WSA VI SA/Wa 1707/14, nie dotyczyła wszystkich towarów w klasach 20 i 24 objętych sprzeciwem, a tylko towarów podobnych (wg decyzji Urzędu Patentowego z dnia [...] lutego 2014 r. wydanej w sprawie o sygn. Sp. [...] - pierwsza decyzja Urzędu Patentowego) przedstawiam poniższe zarzuty wobec zaskarżonej decyzji. Poniższe zarzuty dotyczą także analizy Urzędu Patentowego czy towary w klasach 20 i 24 objęte wcześniejszym znakiem skarżącego są podobne do usług w klasie 35 objętych spornym znakiem towarowym, do których nie odniósł się w swojej ocenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia i dnia 3 grudnia 2014 r., wydanym w sprawie o sygn. akt. WSA VI SA/Wa 1707/14;

4) naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, 8, 77 § 1 i 107 § 1 i 3 kpa, poprzez, nie podjęcie wszystkich czynności niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, nie rozpatrzenie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, w tym pominięcie mających istotne znaczenie dla sprawy faktów i argumentów strony, w szczególności brakiem ustalenia rzeczywistego zakresu ochrony znaku towarowego skarżącego, a także brakiem pełnego i rzetelnego porównywanych towarów i usług, niewłaściwe uzasadnienie decyzji, oparcie decyzji na błędnie ustalonym i ocenionym stanie faktycznym, co zaskutkowało uznaniem, że towary i usługi objęte spornym znakiem towarowym BON DODO nr R-[...] nie są podobne do towarów objętych wcześniejszym znakiem towarowym skarżącego DODO nr UZT-[...], a tym samym uznanie, że sporny znak nie ma jest podobny do wcześniejszego znaku skarżącego w stopniu, który może wprowadzać odbiorców w błąd, co przełożyło się na oddalenie sprzeciwu, w sytuacji gdy z punktu widzenia przeciętnego odbiorcy, towary i usługi objęte omawianymi znakami są podobne, a tym samym sporny znak towarowy jest podobny do wcześniejszego znaku towarowego skarżącego w stopniu, który może wprowadzać odbiorców w błąd, co oznacza, że sprzeciw należało uwzględnić, , także w zakresie towarów w klasach 20 i 24 w odniesieniu do których sprzeciw oddalono;

5) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 132 ust 2 pkt 2 pwp, poprzez jego niezastosowanie, co przejawiło się przyjęciem, że podobieństwo znaków towarowych DODO nr UZT-[...] i BON DODO nr R-[...], nie jest tego rodzaju, że może wprowadzać odbiorców w błąd, w rozumieniu przywołanego przepisu, w sytuacji gdy podobieństwo to jest tego rodzaju, że może wprowadzać odbiorców w błąd, a w konsekwencji, że sprzeciw należało uwzględnić w całości (unieważnić prawo ochronne na sporny znak towarowy), także w zakresie towarów w klasach 20 i 24 w odniesieniu do których sprzeciw oddalono;

Skarżąca na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji jako niezgodnej z prawem i przekazanie sprawy Urzędowi Patentowemu do ponownego rozpoznania.

Urząd Patentowy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Stosownie do art. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm. dalej jako: p.p.s.a.), sądy administracyjne powołane są do kontroli działalność administracji publicznej, w tym w zakresie legalności decyzji administracyjnych i stosują środki określone w ustawie (art. 1 i art. 3 p.p.s.a.). W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a.

W myśl art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Należy podkreślić, iż kontrola rozstrzygnięcia wydanego na skutek uchylenia decyzji przez organ po ponownym rozpatrzeniu sprawy polega przede wszystkim na dokonaniu oceny, czy organ podporządkował się wskazanym wytycznym i ocenie prawnej wyrażonej przez sąd, gdyż jest to główne kryterium poprawności nowo wydanej decyzji. Przepis art. 153 p.p.s.a. ma charakter bezwzględnie wiążący, ponieważ zgodnie z wyżej przywołanym przepisem, ani organ administracji publicznej, ani sąd orzekając ponownie w tej samej sprawie, nie mogą nie uwzględnić oceny prawnej i wskazań wyrażonych wcześniej w orzeczeniu sądu, gdyż są nimi związane.

Oceniając sprawę pod kątem powyższych unormowań, Sąd doszedł do wniosku, że wniesiona przez spółkę D. skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Podstawą materialnoprawną, w ramach której dokonywana była ocena porównawcza przeciwstawionych sobie znaków : słowno-graficznego "BON DODO" o numerze R[...] udzielonego na rzecz B. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością oraz znaku wspólnotowego DODO o numerze CTM-[...] był przepis art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. zgodnie z którym: " 2. Nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy: (...) identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronnego lub zgłoszonego w celu uzyskania prawa ochronnego (o ile na znak taki zostanie udzielone prawo ochronne) z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym".

Ponieważ z utrwalonego orzecznictwa wynika, iż oceny porównawczej towarów (usług) w ramach badania przesłanek z art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. należy dokonywać przed przystąpieniem do dokonywania oceny samych oznaczeń, w pierwszej kolejności należało zbadać poprawność podejścia organu do tej kwestii prawnej, związanej z oceną materiału dowodowego sprawy. Należy stwierdzić, iż kwestia powyższa w rozpoznawanej sprawie zdeterminowana jest przede wszystkim wiążącymi z mocy art. 153 p.p.s.a. ocenami i wskazaniami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wyrażonymi w wyroku z dnia 3 grudnia 2014 r. Ocenie podlegał zakres związania w odniesieniu do przyjętego przez Urząd Patentowy w zaskarżonej decyzji częściowego podobieństwa towarów oznaczanych porównywanymi znakami. Organ w zakarżonej decyzji, wobec niezakwestionowania przez WSA w wyroku z dnia 3 grudnia 2014 r. analizy porównawczej dokonanej przez organ w ramach decyzji z dnia [...] lutego 2014 r. w odniesieniu do towarów oznaczanych przeciwstawionymi sobie znakami, analizę tę powtórzył i włączył do uzasadnienia swojego rozstrzygnięcia.

Organ w powyższym zakresie stwierdził, iż z analizy zestawienia porównywanych wykazów towarów jednoznacznie wynika, że towary z klasy 20, takie jak: "maty do kojców dziecięcych i materace do łóżeczek dziecięcych, do oznaczania których przeznaczony został znak sporny zawierają się w ogólnym pojęciu materacy do oznaczania których został przeznaczony znak przeciwstawiony; poduszki dla dzieci, kołderki (bez poszewki) dla dzieci, kołdry (bez poszewki) do oznaczania których przeznaczony został znak sporny zawierają się w artykułach do spania i pościelowych (z wyjątkiem bielizny pościelowej) do oznaczania których przeznaczony został znak przeciwstawiony. Natomiast towary z klasy 24, takie jak: "dziecięca bielizna pościelowa, poszewki na poduszki, poszewki na kołdry i prześcieradła pościelowe, do oznaczania których przeznaczony jest znak sporny są identyczne z towarami takimi jak: poszewki i ogólnie bielizna pościelowa, do oznaczania których przeznaczony jest znak przeciwstawiony; zaś narzuty na łóżka do oznaczania których przeznaczony jest znak sporny są identyczne z kapami do oznaczania których przeznaczony został znak przeciwstawiony. Ponadto usługi sprzedaży pościeli, do sygnowania których przeznaczony jest znak sporny są komplementarne do towarów, takich jak: poszewki i ogólnie bielizna pościelowa, do oznaczania których został przeznaczony znak sporny.

Urząd Patentowy natomiast nie dostrzegł podobieństwa pozostałych towarów i usług, do oznaczenia których zostały przeznaczone porównywane znaki towarowe, bowiem towary, do oznaczenia których został przeznaczony znak sporny obejmują wyposażenie pokoi dziecięcych, firanki, zasłony, ręczniki, kocyki dla dzieci, pokrowce ochronne na meble, odzież i zabawki dziecięce oraz usługi ich sprzedaży. Natomiast wykaz towarów, do oznaczenia których przeznaczony został znak przeciwstawiony stanowią artykuły pościelowe stanowiące inny segment rynku o odmiennym przeznaczeniu. Kolegium Orzekające stwierdziło przy tym, że nie ma znaczenia, że towary, do oznaczenia których przeznaczony jest znak sporny w większości mają przeznaczenie dla dzieci, ponieważ wykaz towarów przeznaczonych do sygnowania znaku przeciwstawionego jest sporządzony w ten sposób, że towary te mogą mieć przeznaczenie zarówno dla dzieci jaki i dla dorosłych.

Brak podobieństwa wyżej wymienionych towarów i usług, do oznaczenia których przeznaczony jest znak sporny i znak przeciwstawiony implikuje brak tzw. kolizji między tymi znakami w zakresie niepodobnych towarów i usług.

Skarżąca Spółka stanęła na odmiennym stanowisku, wskazując na niezasadne ograniczenie zakresu przedmiotowego towarów, co do których uznano podobieństwo, co jej zdaniem niesłusznie spowodowało uwzględnienie sprzeciwu jedynie w części – z wyłączeniem części towarów zawartych w klasach 20 i 2 oraz usług z klasy 35. Spółka przede wszystkim zakwestionowała pogląd o związaniu Urzędu Patentowego wyrokiem WSA w zakresie dokonanej analizy towarów, a następnie podjęłą polemikę z poglądami organu będącymi podstawą oddalenia sprzeciwu w tej części.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego rozpoznającego niniejszą sprawę, powyższe stanowisko skarżącej jest niewłaściwe, gdyż organ w sposób prawidłowy odczytał oceny prawne oraz wskazania wyrażone w omawianym wyroku. Nie ulega wątpliwości, iż uchylając powyższą decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c), Wojewódzki Sąd Administracyjny podzielił ocenę podobieństwa towarów dokonaną przez Urząd Patentowy, wprawdzie zaznaczając, iż czyni to "co do zasady" lecz użycie tego sformułwowania nie niweluje stanowczego wydźwięku rozstrzygnięcia Sądu, aprobującego wywody uzasadnienia decyzji z dnia [...] lutego 2014 r. w omawianym zakresie. Świadczy o tym, poza ww. stwierdzeniem, afirmującym stanowisko UP uznające towary w cząści za podobne, fakt nie sformułowania przez WSA jakichkolwiek własnych ocen bądź wskazań mających skorygować stanowisko organu w odniesieniu do analizy towarów.

Tak więc przetransponowanie analizy towarów dokonanej przez organ w decyzji z [...] lutego 2014 r. do treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji należy uznać za zabieg prawidłowy i zgodny z zasadą związania określoną w art. 153 p.p.s.a.

W następnej kolejności kontroli podlega dokonana przez organ ocena podonieństwa samych oznaczeń, czego należało się podjąć również w kontekście zasady związania wyrokiem Sądu z mocy wyżej przywołanego przepisu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyrażonych w wyroku z dnia 3 grudnia 2014 r. ocenach prawnych oraz skierowanych do organu wskazaniach co do co do dalszego postępowania zawarł konkretne poglądy, które zdaniem Sądu rozstrzygającego obecną sprawę, w dużej mierze determinowały kierunek postępowania administracyjnego oraz mającego być wydanym rozstrzygnięcia.

Sąd ten nakazał przy ponownym rozpoznaniu sprawy dokonanie ponownej analizy oznaczeń pod kątem dominującego charakteru występującego w spornym oznaczeniu elementu słownego DODO, przy uwzględnieniu centralnego położenia tego elementu w znaku słowno–graficznym, jak i w sposób jednoznaczny wskazał na zaistniałą możliwość sugerowania odbiorcom powiązania pomiędzy porównywanymi znakami. Sąd podkreślał, iż dokonana przez organ w poprzedniej decyzji (uchylonej) ocena porównawcza oznaczeń przeprowadzona została nieprawidłowo.

W tej sytuacji organ postąpił w sposób właściwy, dokonując powtórnej oceny podobieństwa oznaczeń, tym razem jednak przy uwzględnieniu ocen i wskazań WSA, dochodząc do przekonania o konfuzyjnym podobieństwie porównywanych oznaczeń, w odniesieniu do tych towarów, które zostały przy poprzednim rozpoznaniu sprawy przez Urząd uznane za podobne, a Wojewódzki Sąd Administracyjny stanowisko w tym zakresie zaakceptował.

Mianowicie, organ wskazał, iż zgodnie z utrwalonym orzecznictwem oznaczenia powinny być oceniane jako całość, gdyż sama powtarzalność wyodrębnionych elementów lub zbieżność członów oznaczeń nie musi determinować stworzenia ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd. Zwrócił uwagę na proporcje w sile odróżniającej poszczególnych elementów, a także ich oryginalność i sposób ich postrzegania, miejsce w znaku i kontekst w jakim poszczególne elementy zostały użyte. Wskazał, że dokonanie oceny porównawczej powinno się odbywać na różnych płaszczyznach postrzegania biorąc pod uwagę jednocześnie ogólne wrażenie jakie znaki wywierają na odbiorcy. Ocena podobieństwa oznaczeń dokonywana jest w trzech płaszczyznach: wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej, z uwzględnieniem ich dystynktywnych i dominujących elementów, pomijając drobne lub nieistotne różnice między nimi.

Urząd Patentowy podniósł, że przeciwstawiony znak towarowy DODO o numerze CTM-[...] jest znakiem słownym, składa się z jednego elementu słownego pisanego standardową trzcionką, a sporny znak towarowy "BON DODO" o numerze R.[...] jest znakiem słowno-graficznym. Sporny znak składa się z dwóch elementów slownych pisanych fantazyjną trzcionką BON i DODO oraz opisanego w decyzji elementu graficznego.

Oznacza to, na co zwrócił uwagę WSA w uprzednio zapadłym w tej sprawie wyroku że znaki posiadają wspólny element słowny DODO, przy czym słowo to jest fantazyjne, a przez to ma charakter dominujący. Element ten został umieszczony w cemtralnej części znaku i jest wyrażnie widoczny, przeważa on nad dodanym do niego elementem BON, który jest krótszy.

Organ wskazał, że element słowny bon w języku francuskim znaczy: "dobry", "miły", "przyjemny", w związku z czym znak sporny dla polskich odbiorców znających język francuski może być znaczeniowo konotowany jako "przyjemny sen" lub "dobre spanie". Dla pozostałych odbiorców będą to oznaczenia fantazyjne.

Reasumując Urząd doszedł do przekonania, iż porównywane znaki są do siebie podobne zarówno pod względem wizualnym i fonetycznym, a także znaczeniowym dla polskich odbiorców znających język francuski, w tak znacznym stopniu, że istnieje niebezpieczeństwo, iż odbiorcy podobnych towarów i usług, do oznaczenia których są one przeznaczone, których krąg jest w zasadzie nieograniczony i obejmuje ogół polskich odbiorców, stwierdzą, że pochodzą one od tego samego przedsiębiorcy lub od podmiotu z nim powiązanego, co nie odpowiada prawdzie, a tym samym zostaną wprowadzeni w błąd.

W kontekście powyższych wywodów oraz przy uwzględnieniu wskazań WSA zawartych w wyroku WSA z dnia 3 grudnia 2014 r. Urząd Patentowy zasadnie stwierdził, iż występuje podobieństwo znaków pod względem wizualnym, fonetycznym oraz w pewnym zakresie także znaczeniowym, co powoduje niebezpieczeństwo pomyłki co do pochodzenia towarów po stronie szerokiego kręgu polskich odbiorców.

Rezultatem tak przeprowadzonej analizy musiało być unieważnienie udzielonego prawa ochronnego na znak towarowy słowno-graficzny BON DODO co do części towarów w klasie 20 i w klasie 24 oraz usług zawartych w klasie 35 oraz oddalenie sprzeciwu pozostałym zakresie.

Zdaniem Sądu w składzie rozpoznającym sprawę niniejszą, dokonana ocena zawarta w zaskarżonej decyzji spełnia wszelkie wymogi wynikające z kodeksu postępowania administracyjnego (art. 7, 8, 77 § 1, 107 § 1 i 3 k.p.a.), gdyż odnosi się do wszelkich elementów mającego w sprawie zastosowanie przepisu prawa materialnego – art. 132 ust. 2 pkt 2 p.p.s.a. i stanowi pełną ocenę porównawczą znaków, na wszystkich wymaganych płaszczyznach.

Wbrew twierdzeniom skarżącej (pkt 2 petitum skargi), w powyżej wskazany sposób została prawidłowo wypełniona zasada związania wyrokiem WSA, wynikająca z art. 153 p.p.s.a.

Z uwagi na powyższe, w myśl art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji.