Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2481/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-04-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6271 Ochrona cudzoziemca, w tym nadawanie statusu uchodźcy, azyl, zezwolenie na pobyt tolerowany i ochrona czasowa
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1, art. 260
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku V. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skargi V. G. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] października 2014 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: 1. zwolnić V. G. od kosztów sądowych; 2. ustanowić dla V. G. radcę prawnego.


UZASADNIENIE

V. G. (dalej "skarżący") zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata.

W złożonym na urzędowym formularzu oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący wskazał, że w gospodarstwie domowym pozostaje wraz z ojcem, dwoma braćmi i narzeczoną (Y. D.). Podał, że poza pomocą socjalną udzielaną cudzoziemcom w ramach procedury uchodźczej nie ma na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej źródeł utrzymania, ani nie dysponuje oszczędnościami.

Pismem z dnia 22 grudnia 2014 r. wezwano skarżącego do złożenia w terminie 14 dni dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych potwierdzających jego sytuację majątkową.

Postanowieniem z dnia 20 stycznia 2015 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy.

Skarżący wniósł sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego. W sprzeciwie wyjaśnił m. in., że gospodarstwo domowe prowadzi wspólnie wraz z ojcem, dwoma braćmi, narzeczoną brata G. – Y. D. oraz swoją narzeczoną – A. C. Podał także, że koszty wynajmu mieszkania wynoszą 1500 zł ponadto "opłaty administracyjne" wynoszą ok. 418 zł. Skarżący do sprzeciwu dołączył kopię umowy najmu mieszkania oraz oświadczenie A. C., z którego wynika, że pobiera ona rentę rodzinną w wysokości 844,45 zł brutto. Kwotę w wysokości 728,45 zł netto w miesiącu listopadzie i grudniu 2014 r. przeznaczyła na pomoc w opłatach za mieszkanie.

Zarządzeniem z dnia 9 marca 2015 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący złożył oświadczenie, w którym wyjaśnił m.in., że:

- gospodarstwo domowe prowadzi wraz braćmi: K. G. i G. G. oraz Y. D. i A. C.; ojciec od stycznia 2015 r. nie zamieszkuje wspólnie z wyżej wymienionymi;

- G. G. otrzymuje pomoc socjalną w wysokości 750 zł z Urzędu do Spraw Cudzoziemców, zaś A. C. uzyskuje dochód z tytułu renty rodzinnej wysokości 880,45 zł i prac dorywczych – w wysokości 400 zł;

- skarżący oświadczył, że jednokrotnie otrzymali pomoc finansową od [...] w wysokości 400 zł;

- obecnie posiadają oszczędności w wysokości 1500 zł (środki pochodzą ze sprzedaży gitary basowej), kwota ta przeznaczana jest na bieżące wydatki oraz uzupełniana jest z niej brakująca kwota na opłaty mieszkaniowe;

- matka A. C. – J. C. udziela pomocy poprzez dostarczanie wyżywienia oraz przekazuje pieniądze (od października do kwietnia udzieliła pomocy finansowej trzy razy po 300 zł)

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Należy mieć na uwadze, że koszty sądowe w niniejszej sprawie wynoszą nie mniej niż 300 zł a minimalna stawka wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika za postępowanie przed sądem pierwszej instancji wynosi 240 zł.

W rozpoznawanej sprawie, mając na uwadze informacje zawarte na urzędowym formularzu PPF, w sprzeciwie z dnia 2 lutego 2015 r., oświadczeniu z dnia 3 kwietnia 2015 r., należało dojść do wniosku, że skarżący wykazał, iż znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Dochód w pięcioosobowym gospodarstwie domowym wynosi ok. 2000 zł. Opłaty za wynajem mieszkania wynoszą 1500 zł zaś opłaty za rachunki związane z eksploatacją mieszkania - 418 zł. Skarżący i osoby pozostające z nim we wspólnym gospodarstwie domowym korzystają także z pomocy: J. C. (w zakresie wyżywienia oraz pomocy finansowej w wysokości – według oświadczenia skarżącego - 900 zł w ciągu sześciu miesięcy) oraz [...] (jednorazowa pomoc w wysokości 400 zł). Biorąc powyższe pod uwagę, a przede wszystkim fakt, że regularny dochód w wysokości ok. 2000 zł w całości przeznaczony jest na opłaty za wynajem i eksploatację mieszkania, należy uznać, że oszczędności w wysokości 1500 zł (pochodzące ze sprzedaży gitary basowej) przeznaczone są na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych skarżącego i osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym.

W tej sytuacji uznano, że skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych oraz kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika i dlatego Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. oraz art. 260 P.p.s.a.