Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SAB/Wa 160/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-09-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Skarżony organ: Dyrektor Aresztu Śledczego
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Kuś po rozpoznaniu w dniu 15 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z S na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] marca 2021 r. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Z. S. ("skarżący"), pismem z [...] lipca 2021 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w [...]w sprawie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] marca 2021 r.

W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że skarżący podnosi zarzut nieudzielenia przez administrację tut. jednostki penitencjarnej odpowiedzi na wniosek dotyczący umożliwienia skarżącemu wglądu do dokumentacji procesowej. Ponadto podkreślił, że do Aresztu Śledczego w [...] nie wpłynęła żadna prośba dotycząca powyższej kwestii. Nie odnotowano, aby w dniu [...] marca 2021 r., skarżący przekazał administracji tut. jednostki penitencjarnej korespondencję do wysłania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ sąd administracyjny nie jest właściwy do jej rozpoznania.

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, ze zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8)bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Ponadto, stosownie do art. 3 § 2a p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, a także, na mocy art. 3

§ 3 tej ustawy, w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Art. 4 ww. ustawy stanowi, że sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.

Treść pisma skarżącego, który odbywa karę pozbawienia wolności wskazuje, że skarga stanowi wyraz jego niezadowolenia z działalności administracji aresztu śledczego, a w szczególności z tego, że nie uzyskał odpowiedzi na złożony przez siebie w dniu [...] marca 2021 r. wniosek dotyczący umożliwienia skarżącemu wglądu do dokumentacji procesowej.

Zauważyć trzeba, że zgodnie z art. 32 ustawy z 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy (tekst jedn. Dz.U. z 2020 r., poz. 523 ze zm.) nadzór nad legalnością i prawidłowością wykonywania kary pozbawienia wolności, zastępczej kary pozbawienia wolności, kary aresztu wojskowego, kary aresztu lub zastępczej kary aresztu, kary porządkowej, tymczasowego aresztowania, zatrzymania, środka przymusu skutkującego pozbawienie wolności oraz środka zabezpieczającego związanego z umieszczeniem w zakładzie psychiatrycznym sprawuje sędzia penitencjarny.

Ponadto, zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 13 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobów załatwiania wniosków, skarg i próśb osób osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych (tekst jedn. Dz.U. z 2013 r., poz. 647 ze zm.), skargi dotyczące działalności jednostek organizacyjnych oraz postępowania funkcjonariusza lub pracownika Służby Więziennej, załatwiają w zależności od treści skargi i zarzutów w niej podniesionych odpowiednio: kierownik danej jednostki organizacyjnej, dyrektor okręgowy Służby Więziennej, Dyrektor Generalny Służby Więziennej i Minister Sprawiedliwości. Organy te nie są jednak organami administracji publicznej, lecz organami postępowania wykonawczego, a rozpoznawana przez nie sprawa nie jest sprawą z zakresu administracji publicznej.

Jeżeli według osoby osadzonej w areszcie śledczym doszło do naruszenia wyznaczonego tym aktem sposobu rozpatrzenia jej wniosku lub prośby ma on prawo wnieść skargę, którą w zależności od przedmiotu zarzucanej wadliwości rozpoznaje jeden z podmiotów wskazanych w § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia.

W związku z powołanymi okolicznościami skargę wniesioną do tutejszego Sądu należało odrzucić, ponieważ jej przedmiot nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Nie sprawują one bowiem kontroli nad sposobem załatwiania wnoszonych przez osoby osadzone skarg i wniosków do administracji zakładów karnych i aresztów śledczych.

Bezczynność odnosząca się do niepodjęcia wymaganego działania dotyczącego złożonego przez osadzonego wniosku nie mieści się w katalogu spraw podlegających kognicji sądów administracyjnych wymienionych w powołanym wyżej art. 3 § 2 p.p.s.a. Jakkolwiek do uprawnień osób osadzonych uzupełniająco należy stosować przepisy działu VIII k.p.a. dotyczące składania skarg i wniosków do organów państwowych (por. wyrok TK z 12 lipca 2016 r. sygn. K 28/15, OTK-A 2016/56), to uwzględnić należy, że sfera, której dotyczy wniesiona skarga zarzucająca dyrektorowi aresztu śledczego nierozpatrzenie złożonego wniosku, jest kształtowana czynnościami materialno-technicznymi z zakresu administracji penitencjarnej. Czynności faktyczne tego rodzaju nie wywołują bezpośrednio skutków prawnych i nie podlegają właściwości rzeczowej sądu administracyjnego.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Stosownie zaś do art. 58 § 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.