Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 840/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-03-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Anna Dumas po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia D. A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 20 września 2017 r., sygn. akt I SA/Łd 141/14 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi D. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 31 października 2013 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2009 r. postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 20 września 2017 r., sygn. akt I SA/Łd 141/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił zażalenie D. A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 2 marca 2016 r. w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 31 października 2013 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2009 r.

Z uzasadnienia postanowienia Sądu pierwszej instancji wynika, że postanowieniem z 2 marca 2016 r. sąd odrzucił wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej, zaś 31 marca 2016 r. skarżąca złożyła zażalenie na powyższe postanowienie.

Wskutek wezwania do uiszczenia wpisu od zażalenia skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych.

Prawomocnym postanowieniem starszego referendarza sądowego z 20 czerwca 2016 r. odmówiono skarżącej przyznania prawa pomocy.

Następnie ponownie wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od ww. zażalenia z 31 marca 2016 r., w terminie 7 dni pod rygorem jego odrzucenia. Odpis zarządzenia doręczono skarżącej 17 sierpnia 2016 r. Termin na wykonanie wezwania upłynął 24 sierpnia 2016 r.

W odpowiedzi skarżąca 25 sierpnia 2016 r. nadała w urzędzie pocztowym wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od zażalenia, załączając do niego potwierdzenie wpłaty wpisu.

Postanowieniem z dnia 16 września 2016 r., sygn. akt I SA/Łd 141/14, WSA w Łodzi odmówił skarżącej przywrócenia terminu do uiszczenia ww. wpisu.

Postanowieniem z 17 lipca 2017 r., sygn. akt II FZ 324/17, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącej na postanowienie 16 września 2016 r.

W zaskarżonym postanowieniu WSA w Łodzi odrzucił zażalenie na postanowienie z 2 marca 2016 r., podnosząc, że w sprawie nie budzi wątpliwości, iż strona wpłaciła wpis z jednodniowym uchybieniem terminu. Dalej zauważono, że wniosek o przywrócenie terminu w tym zakresie nie został uwzględniony. Sąd podkreślił przy tym, że uiszczenie wpisu po terminie jest równoznaczne w skutkach z nieuiszczeniem wpisu.

W zażaleniu wywiedzionym od ww. postanowienia skarżąca zaskarżyła je w całości, wnosząc o jego uchylenie w całości, zarzucając naruszenie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm., dalej "p.p.s.a.") i art. 45 ust. 1 Konstytucji RP.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku - z zastrzeżeniem § 2 i 3 tego przepisu - przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Z art. 220 § 3 p.p.s.a. wynika natomiast, że zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

W rozpoznawanej sprawie skarżąca pomimo zakreślonego terminu, i mimo wystosowania wezwania pod właściwym rygorem, nie usunęła braków formalnych zażalenia w terminie, co sama też potwierdza. Zasadnie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił wniesione w sprawie zażalenie.

W zażaleniu inicjującym niniejszą kontrolę skarżąca w żaden sposób nie podważa tych ustaleń, wskazując na okoliczności, które dotyczą jej innych postępowań wpadkowych (jak np. kwestie dotyczące uchybienia terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej). Okoliczności dotyczące przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia odrzuconego kontrolowanym postanowieniem WSA zostały natomiast ostatecznie rozstrzygnięcie postanowieniem NSA z dnia 17 lipca 2017 r., sygn. akt II FZ 324/17, i obecnie nie mogą być podważane. Jak wskazuje się w orzecznictwie, sądownictwo administracyjne jest dwuinstancyjne - w pierwszej instancji rozpoznają sprawy wojewódzkie sądy administracyjne, natomiast środki odwoławcze, tj. skargę kasacyjną i zażalenia, rozpoznaje Naczelny Sąd Administracyjny (por. postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2004 r., sygn. akt FSK 470/04). Postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego są prawomocne, ponieważ nie przysługują od nich środki odwoławcze.

Z powyższego wynika, że w sprawie nie doszło do naruszenia wskazanych w zażaleniu przepisów. Nie sposób mówić o ograniczaniu konstytucyjnego prawa do sądu, gdy strona postępowania sama nie przestrzega terminów na uiszczenie wpisów sądowych, mimo stosownych wezwań w tym zakresie.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.