Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 153/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2017-07-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Przyznano pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu koszty nieopłaconej pomocy prawnej
Powołane przepisy: article: art. 250 § 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adw. S. D. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi P. O. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za luty 2013 r. postanawia: przyznać pełnomocnikowi, adw. S. D., wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej na zasadzie prawa pomocy, za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, w kwocie 6.642 (słownie: sześć tysięcy sześćset czterdzieści dwa) złote, w tym 23% VAT.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 1 czerwca 2016 r., przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym m.in. ustanowienie adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu do Okręgowej Rady Adwokackiej we W., na pełnomocnika P. O. została wyznaczona adw. A. K., która zastępowała skarżącego przed tutejszym Sądem. Wynagrodzeniem w tym zakresie zostało jej przyznane postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2017 r.

Następnie, po dokonaniu oceny przez Sąd opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej jako sporządzonej nierzetelnie i poinformowaniu o tym Okręgowej Rady Adwokackiej, na kolejnego pełnomocnika został wyznaczony adw. S.D..

Pełnomocnik przedłożył w sprawie opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wnosząc jednocześnie o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu i oświadczając, że opłata ta nie została przez skarżącego zapłacona.

Wobec powyższego wskazać należy, że zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Stosownie do treści § 21 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714), opłaty te wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji:

a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - opłatę obliczoną na podstawie § 8,

b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 600 zł,

c) w innej sprawie - 240 zł.

Z kolei na podstawie § 21 ust. ust. 1 pkt 2 lit. b/, za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej dla adwokata, który nie zastępował strony w postępowaniu w pierwszej instancji, wynagrodzenie wynosi 75% opłaty określonej w pkt 1, nie mniej niż 120 zł.

W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia była decyzja określająca zobowiązanie podatkowe w wysokości 1.921.920 zł, wobec tego stawkę podstawową określa § 8 pkt 7 w związku z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a/ i wynosi ona 7.200 zł.

Tym samym działającemu w niniejszej sprawie pełnomocnikowi z urzędu przyznać należało wynagrodzenie w wysokości 5.400 zł, które podlega podwyższeniu o kwotę 1.242 zł, stanowiącą wartość podatku od towarów i usług według stawki 23% - na podstawie § 4 ust. 3 rozporządzenia.

Wobec powyższego, na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy procesowej, postanowiono jak w sentencji.