Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2581/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-04-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 53 ust. 4 pkt 10a
journal: Dz.U. 2020 poz 293
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - t.j.
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c, art. 200
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 23 kwietnia 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Marzena Milewska-Karczewska Sędziowie Sędzia WSA Anna Sękowska (spr.) Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 23 kwietnia 2021 roku w trybie uproszczonym sprawy ze skargi [...] z siedzibą w [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] października 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy 1) uchyla zaskarżone postanowienie, 2) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz [...] z siedzibą w [...] kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z [...] października 2020 r., Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy postanowienie Marszałka Województwa [...] Nr [...] z [...] sierpnia 2020 r., odmawiające uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych z parkingami podziemnymi, elementami zagospodarowania terenu, drogami, chodnikami, niezbędną infrastrukturą techniczną, planowanej na części działek ew. nr [...] (obecnie działki ew. nr: [...], [...], [...], [...], [...] oraz część dz. ew. nr [...], [...] (obecnie działki ewidencyjne nr: [...], [...], [...], [...]), [...] (obecnie działki ewidencyjne nr: [...], [...], [...], [...]) oraz na działce nr [...] z obrębu [...], przy ul. [...] na terenie Dzielnicy [...], dla wnioskodawcy: [...] S.A. w W., w zakresie zadań samorządu województwa.

Postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Pismem z 20 listopada 2013r. Urząd [...] zwrócił się do Marszałka Województwa [...] o uzgodnienie decyzji o warunkach zabudowy dla wyżej opisanej inwestycji, z tym że wniosek obejmował część działek ew. nr [...], [...], [...] oraz działkę nr [...] z obrębu [...], przy ul. [...] na terenie Dzielnicy [...]. Wnioskodawcą jest spółka [...] S.A. w W..

Postanowieniem Nr [...] z [...] grudnia 2013 r. Marszałek Województwa [...] odmówił uzgodnienia projektu decyzji wz dla ww. inwestycji, w zakresie zadań samorządu województwa. W uzasadnieniu postanowienia podano, że teren zamierzonej inwestycji budowlanej znajduje się w rezerwie terenu wskazanej dla planowanej ponadlokalnej trasy drogowej - Trasy [...], której przebieg ustalony został w miejscowym planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego [...], który utracił moc z dniem [...] grudnia 2003r. Na podstawie art. 87 ust. 3 ustawy z 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Planowana trasa drogowa Trasa [...] - jako element systemu transportowego [...] (obwodnica o podwyższonym standardzie), jest uwzględniona w Planie Zagospodarowania Przestrzennego Województwa [...] - Uchwała Sejmiku Województwa [...] nr [...] z [...] czerwca 2004 r. Tym samym zamiar realizacji powyższej inwestycji budowlanej pozostaje w kolizji z zadaniami, o których mowa w art. 39 ust. 3 pkt 3 ww. ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Na powyższe postanowienie zażalenie złożył [...] S.A. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem nr [...] z [...] lipca 2014 r. uchyliło zaskarżone postanowienie wskazując, iż organ I instancji w zaskarżonym postanowieniu nie wskazał, jakie zapisy Planu Zagospodarowania Województwa [...] pozostają w sprzeczności z planami inwestycyjnymi Spółki, z załączonych do akt sprawy map nie można ustalić czy Trasa [...] przebiega przez działki objęte wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy, a co za tym idzie czy w istocie planowana inwestycja koliduje z zadaniami samorządu województwa przewidzianymi w planie zagospodarowania przestrzennego. Po ponownym rozpoznaniu sprawy Marszałek Województwa [...] postanowieniem Nr [...] z [...] sierpnia 2014 r. odmówił uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, wyjaśniając że przedłożony materiał dowodowy potwierdza w sposób wystarczający istnienie kolizji wnioskowanej inwestycji z ustaleniami planu miejscowego - teren zamierzonej inwestycji budowlanej znajduje się w rezerwie terenu ustalonej dla planowanej ponadlokalnej trasy drogowej klasy ekspresowej ([...]). Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł [...] S.A. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem nr [...] z [...] maja 2015 r. utrzymało w mocy postanowienie Marszałka Województwa [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. Skargę na postanowienie Kolegium złożyła [...] S.A. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 5 listopada 2015r., sygn. akt IV SA/Wa 2060/15 oddalił skargę Spółki. [...] S.A. złożyło skargę kasacyjną od ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 7 listopada 2017 r., sygn. akt II OSK 350/16 uchylił wyrok WSA i postanowienie SKO, wyjaśniając iż ani organ odwoławczy ani sąd nie zauważyli, że uległ zmianie plan zagospodarowania przestrzennego województwa [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem nr [...] z [...] lipca 2018 r. uchyliło zaskarżone postanowienie Marszałka Województwa [...] i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Marszałek Województwa [...] postanowieniem Nr [...] z [...] października 2018 r. kolejny raz odmówił uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji, uwzględniając tym razem zmienioną numerację działek ewidencyjnych. W uzasadnieniu postanowienia podano, że projektowana inwestycja znajduje się w całości na obszarze zarezerwowanym pod inwestycję celu publicznego, tj. pod przebieg projektowanej Trasy [...] W Planie Zagospodarowania Przestrzennego Województwa [...] uchwalonym uchwałą Sejmiku Województwa [...] nr [...] z [...] lipca 2014 r. Trasa [...] została zapisana jako element Miejskiej Obwodnicy [...] w ramach rozwoju [...] Węzła Transportowego. Zamiar realizacji inwestycji położonej na ternie przeznaczonym pod przebieg projektowanej Trasy, pozostaje w kolizji z zadaniami, o których mowa w art. 39 ust. 3 pkt 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła [...] S.A. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem nr [...] z [...] lutego 2019 r. uchyliło zaskarżone postanowienie w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji, ponieważ Marszałek Województwa [...] dokonał uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy z 2013 r., w którym powołany został Plan Zagospodarowania Przestrzennego Województwa [...] zatwierdzonego uchwałą Sejmiku Województwa [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2004r., a także, co wynika z postępowania wyjaśniającego przeprowadzonego przez organ I instancji, wskazane zostały nieaktualne numery działek objętych wnioskiem. Ponieważ uzgodnieniu podlega projekt decyzji, a nie planowana inwestycja, zatem jeżeli zostanie uzgodniony projekt decyzji z nieaktualnymi danymi, to organ wydający decyzję nie będzie mógł dokonać zmiany danych, które w toku postępowania straciły swoją aktualność. Po ponownym rozpoznaniu sprawy Marszałek Województwa [...] postanowieniem Nr [...] z [...] marca 2019 r. umorzył postępowanie w sprawie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji z powodu nieaktualnych danych zawartych w projekcie decyzji o warunkach zabudowy z 2013 r. (nieaktualne numery działek, powołanie się na nieobowiązujący już Plan Zagospodarowania Przestrzennego Województwa [...] z 2004 r.). Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła [...] S.A. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem nr [...] z [...] września 2019 r. utrzymało w mocy postanowienie Marszałka Województwa [...] z [...] marca 2019 r. Skargę na powyższe postanowienie wniosła firma [...] S.A. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 22 kwietnia 2020 r., sygn. akt IV SA/Wa 2711/19 uchylił postanowienie Kolegium i postanowienie Marszałka Województwa [...], wskazując w uzasadnieniu wyroku, że w sprawie nie zachodzi bezprzedmiotowość postępowania. Organ występujący o uzgodnienie nie wycofał wniosku, a postępowanie o wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest w toku. Strona postępowania nadal wyraża wolę zagospodarowania należącej do niego nieruchomości. Istnieje więc nadal przedmiot postępowania, jak również podmiot mający interes w uzyskaniu rozstrzygnięcia. Fakt, że w trakcie postępowania uzgadniającego doszło do podziału trzech z czterech działek, na których planowana jest inwestycja nie powoduje, że brak jest aktualnie przedmiotu postępowania. Sąd wskazał również, że powołanie w nadesłanym projekcie decyzji o warunkach zabudowy nieobowiązującego już Planu Zagospodarowania Przestrzennego Województwa [...] z 2004r. również nie może stanowić o bezprzedmiotowości prowadzonego postępowania. Jeżeli w wyniku analizy materiału dowodowego organ uzgadniający dojdzie do wniosku, że nie można dokonać pozytywnego uzgodnienia z uwagi na powołanie nieaktualnego planu, to winien wydać merytoryczne rozstrzygnięcie w sprawie.

Po ponownym rozpoznaniu sprawy Marszałek Województwa [...] postanowieniem Nr [...] z [...] sierpnia 2020 r. odmówił uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji w zakresie zadań samorządu województwa. W uzasadnieniu postanowienia organ I instancji stwierdził, że w grudniu 2018 r. uchwalony został nowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego Województwa [...] (uchwała nr [...] Sejmiku Województwa [...] z [...] grudnia 2018 r.). W dalszym ciągu jednak dla terenu, na którym planowana jest inwestycja, nie uchwalono planu miejscowego, tj. Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego otoczenia węzła komunikacyjnego Trasy [...] i projektowanej Trasy [...] (sporządzanego na podstawie uchwały nr [...] Rady [...] z [...] listopada 2015 r.). Uchwalenie planu, zgodnie z informacją podaną na stronie www.[...], prognozowane jest na 2021 rok. Stosownie do art. 59 ust. 1 upzp, zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, wymaga ustalenia w drodze decyzji o warunkach zabudowy. Po ponownym przeanalizowaniu całości zgromadzonej dokumentacji, w tym wypisu i wyrysu z Miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego [...] uchwalonego uchwałą nr [...] Rady [...] z [...] września 1992 r. który utracił moc z dniem 31 grudnia 2003 r., Marszałek Województwa stwierdził, że projektowana inwestycja budowlana (zespół budynków mieszkalnych wielorodzinnych z parkingami podziemnymi, elementami zagospodarowania terenu, drogami, chodnikami, niezbędną infrastrukturą techniczną) znajduje się w całości na terenie zarezerwowanym pod realizację inwestycji celu publicznego, tj. na obszarze przeznaczonym pod budowę Trasy [...]. Stosownie do art. 53 ust. 4 pkt 10a ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym decyzja ustalająca warunki zabudowy podlega uzgodnieniu z wojewodą, marszałkiem województwa w zakresie zadań rządowych i samorządowych, służących realizacji inwestycji celu publicznego, o których mowa w art. 39 ust. 3 pkt 3 w odniesieniu do terenów przeznaczonych na ten cel w planach miejscowych, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1. W ramach badania przedmiotowej sprawy stwierdzono, że teren ww. inwestycji położony jest na obszarze, który przewidziany był pod inwestycję celu publicznego - zgodnie z mpzp [...] z 1992 r. - teren działki nr [...] z obrębu [...] (powstałej z podziału pierwotnej działki nr [...]), na której, zgodnie z załącznikiem nr 1 (stanowiącym integralną część decyzji o warunkach zabudowy) do projektu decyzji o warunkach zabudowy, ma powstać projektowana zabudowa wielorodzinna - znajduje się w całości na obszarze tras ekspresowych kl. [...] - od południowej do północnej granicy [...]. Istnieje zatem kolizja projektowanej inwestycji z rezerwą pod zadania ponadlokalne, ustanowione w ww. miejscowym planie ogólnym. Plan Zagospodarowania Przestrzennego Województwa [...], uchwalony uchwałą Sejmiku Województwa [...] nr [...] z [...] grudnia 2018 r. (Dz. Urz. Woj. [...]. z [...] grudnia 2018 r. poz. [...]), w rozdziale nr 3 dotyczącym Planu zagospodarowania przestrzennego miejskiego obszaru funkcjonalnego [...] ([...]) – w zakresie systemu dróg miejskich – uwzględnia budowę Trasy [...] od Trasy Mostu [...] do ul. [...]( [...]) wraz z budową [...]. Zadanie dotyczące realizacji przedmiotowej Trasy zostało również zapisane w tabeli 5.1.6 Inwestycje celu publicznego w zakresie dróg miejskich na obszarze [...] (poz. [...]) pod nazwą – "Budowa Trasy [...]: od węzła z Trasą Mostu [...] do węzła z Trasą [...] (istniejąca droga [...]) wraz z [...] i [...] ". Zgodnie z art. 53 ust. 5a, w związku z art. 64 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, odmowa uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy przez wojewodę, marszałka oraz starostę może nastąpić wyłącznie "z uwagi na zamiar realizacji na objętym wnioskiem terenie zadań rządowych albo samorządowych." Mając na uwadze brzmienie art. 53 ust. 4 pkt 10a ww. ustawy oraz fakt, iż projektowana inwestycja pozostaje w sprzeczności z ponadlokalnym zadaniem celu publicznego, Marszałek Województwa [...] postanowił odmówić uzgodnienia przedmiotowego projektu decyzji o warunkach zabudowy.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła firma [...] S.A.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wskazanym na wstępie postanowieniem utrzymało zaskarżone postanowienie w mocy. W uzasadnieniu wyjaśniło, iż zgodnie z art. 53 ust. 4 pkt 10a ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, decyzję o lokalizacji inwestycji celu publicznego wydaje się po uzgodnieniu z wojewodą, marszałkiem województwa, regionalnym dyrektorem ochrony środowiska oraz starostą w zakresie zadań rządowych albo samorządowych, służących realizacji inwestycji celu publicznego, o których mowa w art. 39 ust. 3 pkt 3 - w odniesieniu do terenów, przeznaczonych na ten cel w planach miejscowych, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1. Na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 10a u.p.z.p. w kompetencji organu właściwego w zakresie zadań samorządowych leży jedynie uzgodnienie planowanej inwestycji w odniesieniu do kwestii związanych z zadaniami samorządowymi służącymi do realizacji inwestycji celu publicznego, jakim niewątpliwie jest budowa Trasy [...], stanowiącej część Miejskiej Obwodnicy [...]. Kolegium zgodziło się, że z akt sprawy wynika, że działka nr [...] w całości położona jest na terenie przeznaczonym w Planie Województwa [...] pod budowę Trasy [...]. Do akt sprawy dołączony został fragment Planu Zagospodarowania Przestrzennego Województwa [...] z 2018r., z którego wynika, jaki jest planowany przebieg Trasy [...] od Trasy Mostu [...] do ul. [...] ([...]) wraz z budowę [...] (mapa strona 263 i 264 planu). Kolegium stwierdziło, że skoro przynajmniej jedna z działek objętych wnioskiem i projektem decyzji o warunkach zabudowy znajduje się w całości w pasie terenu przeznaczonego pod Trasę [...], to pozytywne uzgodnienie inwestycji polegającej na budowie zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych byłoby rażąco sprzeczne z obowiązującym Planem Zagospodarowania Przestrzennego Województwa [...]. Kolegium także wyjaśniło, że w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia powołano, gdzie ustalenia planu dotyczące Trasy [...] zostały zawarte (rozdział nr 3, tabela 5.1.6., poz. 12).

Skargę na postanowienie SKO z [...] października 2020 r. Nr [...]) złożyła spółka [...], zarzucając mu naruszenie:

1. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 144 k.p.a. poprzez nieuzasadnione utrzymanie w mocy przez organ odwoławczy postanowienia Marszałka utrzymującego w mocy postanowienie odmawiające uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla wyżej opisanej Inwestycji;

2. art. 124 § 2 k.p.a. poprzez brak wykazania przez Kolegium merytorycznych przesłanek do utrzymania w mocy postanowienia Marszałka o odmowie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy, pomimo upłynięcia terminów do wydania przez organ decyzji o warunkach zabudowy zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa;

3. art. 6, 7, 77 § 1 i 80 k.p.a. poprzez brak wszechstronnego rozpatrzenia przez organ odwoławczy zgromadzonego materiału dowodowego oraz wystarczającego uzasadnienia motywów rozstrzygnięcia

4. art. 53 ust. 4 pkt. 10a i art. 53 ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez utrzymanie w mocy postanowienia odmawiającego uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla projektowanej Inwestycji.

Zważając na tak sformułowane zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławcze w [...] w całości oraz poprzedzającego jego wydanie postanowienia Marszałka Województwa [...] z [...] sierpnia 2020 r. oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych.

W uzasadnienie Skargi spółka przytoczyła stan faktyczny sprawy, którego powtarzanie, z uwagi na jego przywołanie powyżej, nie jest konieczne. Omawiając stan prawny sprawy, skarżąca spółka przypomniała, że organ uzgadniający, wydając zarówno postanowienie o uzgodnieniu jak i jego odmowie, opierać się musi na stosownych przepisach normujących tak formę procesową, jak i przedmiotowy zakres uzgodnienia. Dalej spółka wyjaśniała, że w jej ocenie przesłanki odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy zostały przez Marszałka opisane bardzo ogólnie, bez wskazania przepisów prawa uzasadniających wydanie tego rodzaju orzeczenia. Podobnie ocenił skarżący zaskarżone postanowienie. W konsekwencji organy obu instancji nie wykazały jakie były przesłanki odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy w przedmiotowej sprawie, co godzi w przepis art. 124 § 2 k.p.a.

Skarżący także uznał, że uszczerbku doznała zasada pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa, której służy m.in. podejmowanie wszelkich działań niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego sprawy, uzasadnienie przesłanek, którymi organ kierował się przy rozpatrywaniu sprawy. Organy nie wyjaśniły w szczególności, iż działki o numerach ewidencyjnych [...] (obecnie działki nr ew. [...], [...], [...], [...], [...] oraz część dz. nr ew. [...]), [...] (obecnie dz. nr ew. [...], [...], [...], [...]), [...] (obecnie dz. nr ew. [...], [...], [...], [...]) oraz na działce nr ew. [...] z obrębu [...] zostały przewidziane w planie pod Trasę [...]. Nie można uznać za wystarczające ogólne twierdzenie, iż wnioskowana przez [...] Inwestycja byłaby w kolizji z zamiarem — bliżej nieokreślonej w czasie – realizacji inwestycji celu publicznego, jaką jest wspomniana ponadlokalna trasa drogowa. Powoływanie się przez Kolegium oraz przez Marszałka na usytuowanie terenu Inwestycji objętej wnioskiem [...] o warunki zabudowy, w korytarzu planowanej Trasy [...] i bliżej nieokreślone w przyszłości zamierzenia inwestycyjne Miasta pozostają w sprzeczności z planowanym zagospodarowaniem nieruchomości będącej własnością skarżącej.

Skarżący zauważył także, że koniecznym wydaje się podjęcie przez Miasto rozmów ze skarżącą odnośnie zasad nabycia należących do skarżącej działek, a nie utrudnianie właścicielowi korzystania z nieruchomości przez właściciela, narażając go na straty finansowe.

Dalej skarżący zwrócił uwagę, iż w toku toczącego się postępowania w przedmiotowej sprawie nie został uchwalony przez gminę miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Jednocześnie został kilkakrotnie zmieniony Plan Województwa [...]. Powyższe oznacza, iż na analizowanym obszarze zmieniają się okoliczności faktyczne i prawne. Marszałek Województwa [...] nie przeanalizował czy nieruchomości usytuowane w sąsiedztwie działek należących do [...] nie zostały już zabudowane, albo zagospodarowane w taki sposób, iż realizacja inwestycji celu publicznego tj. Trasy [...] będzie miała warunki do rzeczywistej realizacji. Fakt, iż w najbliższej przyszłości budowa przedmiotowej drogi nie jest przewidziana w planach realizacyjnych Miasta [...] [...], świadczy o braku przesłanek do dalszego blokowania możliwości zagospodarowania działek należących do [...].

W odpowiedzi na skargę, SKO w wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Skarga jest zasadna, aczkolwiek nie wszystkie argumenty w niej podniesione zasługiwały na uwzględnienie.

Przedmiotem kontroli sądu w niniejszej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] października 2020 r. (nr wskazany na wstępie), utrzymujące w mocy postanowienie Marszałka Województwa [...] Nr [...] z [...] sierpnia 2020 r., orzekające o odmowie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych z parkingami podziemnymi, elementami zagospodarowania terenu, drogami, chodnikami, niezbędną infrastrukturą techniczną, planowanej na części działek ew. nr [...] (obecnie działki ew. nr: [...] [...], [...], [...], [...] oraz część dz. ew. nr [...]), [...] (obecnie działki ewidencyjne nr: [...], [...], [...], [...]), [...] (obecnie działki ewidencyjne nr: [...], [...], [...], [...]) oraz na działce nr [...] z obrębu [...], przy ul. [...] na terenie Dzielnicy [...], dla wnioskodawcy: [...] S.A. w W., w zakresie zadań samorządu województwa.

Podstawą materialnoprawną zaskarżonego postanowienia był przepis art. 53 ust. 4 pkt 10a ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 293, dalej "u.p.z.p."), stanowiący że decyzje wz wydaje się po uzgodnieniu z wojewodą, marszałkiem województwa oraz starostą w zakresie zadań rządowych albo samorządowych, służących realizacji inwestycji celu publicznego, o których mowa w art. 39 ust. 3 pkt 3 – w odniesieniu do terenów, przeznaczonych na ten cel w planach miejscowych, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1.

Natomiast art. 39 ust. 3 pkt 3 tej ustawy stanowi, że w planie zagospodarowania przestrzennego województwa uwzględnia się ustalenia strategii rozwoju województwa oraz określa się w szczególności rozmieszczenie inwestycji celu publicznego o znaczeniu ponadlokalnym.

Ze zgromadzonych w sprawie akt administracyjnych wynika, że według ustaleń miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego [...] uchwalonego uchwałą nr [...] Rady [...] z [...] września 1992 r. który utracił moc z dniem 31 grudnia 2003 r., część terenu planowanej inwestycji – działka nr ewid. [...] z obrębu [...] – jest położony w rezerwie pod komunikację tras ekspresowych kl. [...] [...].

Jednocześnie organy wyjaśniły, że Plan Zagospodarowania Przestrzennego Województwa [...], uchwalony uchwałą Sejmiku Województwa [...] nr [...] z [...] grudnia 2018 r. (Dz. Urz. Woj. [...]. z [...] grudnia 2018 r. poz. [...]), w rozdziale nr 3 dotyczącym Planu zagospodarowania przestrzennego miejskiego obszaru funkcjonalnego [...] ([...]) – w zakresie systemu dróg miejskich – uwzględnia budowę Trasy [...] od Trasy Mostu [...] do ul. [...] ([...]) wraz z budową [...]. Zadanie dotyczące realizacji przedmiotowej Trasy zostało również zapisane w tabeli 5.1.6 Inwestycje celu publicznego w zakresie dróg miejskich na obszarze [...] (poz. 12) pod nazwą – "Budowa Trasy [...]: od węzła z Trasą Mostu [...] do węzła z Trasą [...] (istniejąca droga [...]) wraz z [...] ".

Jakkolwiek niewątpliwie ze zgromadzonych akt sprawy wynika niespornie, że realizacja trasy [...] jest planowana zarówno w Planie Zagospodarowania Przestrzennego Województwa [...] (uchwalonego uchwałą Sejmiku Województwa [...] nr [...] z [...] grudnia 2018 r., Dz. Urz. Woj. [...]. z [...] grudnia 2018 r. poz. [...]), jak i w miejscowym planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego [...] (uchwalony uchwałą nr [...] Rady [...] z [...] września 1992 r. który utracił moc z dniem 31 grudnia 2003 r.), to jednak na podstawie załączonych do akt sprawy map nie można ustalić czy Trasa [...] przebiega przez działki objęte wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy, a co za tym idzie czy w istocie planowana inwestycja koliduje z zadaniami samorządu województwa przewidzianymi w planie zagospodarowania przestrzennego. Ustalenie tej ostatniej okoliczności w sposób bezsporny jest zaś konieczne, a jej zaniechanie uzasadnia przyjęcie, że postanowienie zostało wydane z naruszeniem podstawowej zasady postępowania administracyjnego wyrażonej w art. 7 k.p.a., a także z naruszeniem art. 77 § 1 k.p.a., które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, co z kolei wymagało wyeliminowania zaskarżonego postanowienia z obrotu prawnego. Z tych też przyczyn na uwzględnienie zasługuje ta część zarzutów skargi, które wskazują, że organy nie wyjaśniły w szczególności, iż przynajmniej jedna z działek objęta terenem planowanej inwestycji, została przewidziana w planie pod Trasę [...]. Słusznie podnosi skarżąca, że nie można uznać za wystarczające ogólnego twierdzenia, iż wnioskowana przez [...] Inwestycja byłaby w kolizji z zamiarem realizacji inwestycji celu publicznego, jaką jest ponadlokalna trasa drogowa. Dla potwierdzenia tej okoliczności, konieczne jest przedstawienie w czytelnej formie graficznej, na stosownej mapie, przebiegu planowanej trasy oraz położenia względem niej działek, na których jest planowana realizacji inwestycji, której dotyczy uzgodnienie. Stąd, ponownie rozpatrując sprawę, Kolegium zgromadzi dokumenty (w postaci graficznej) potwierdzające fakt położenia planowanej inwestycji w kolizji z zadaniami samorządu województwa.

Sąd nie podzielił natomiast zarzutów dotyczących zbyt lakonicznego uzasadnienia zaskarżonego postanowienia. Zarówno postanowienie organu I jak i II instancji zawiera wymagane prawem elementy oraz omawia przyczyny wydanego rozstrzygnięcia w sposób wyczerpujący. Jedynie zgromadzony materiał dowody, wobec wyżej stwierdzonych braków, nie pozwala na ocenę prawidłowości wydanych postanowień.

Co się zaś tyczy tej części uzasadnienia skargi, która odnosi się do trwałego blokowania procesu inwestycyjnego wobec tego, że wniosek o wydanie decyzji został złożony w 2013 r., Sąd zwraca skarżącemu uwagę na treść art. 53 ust. 4 pkt 5a u.p.z.p., który pozwala na wydanie decyzji wz bez uzgodnienia dokonywanego w warunkach art. 53 ust. 4 pkt 10a,w określonych w tym przepisie okolicznościach.

Mając na uwadze powyżej stwierdzone uchybienia, wobec treści art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji. Organ ponownie rozpatrując sprawę uwzględni stanowisko wyrażone powyżej. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.