Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 889/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2006-11-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 93 ust. 1-5
journal: Dz.U. 2000 nr 46 poz 543
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Owczarzak Sędziowie WSA: Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Sędzia NSA Wiesław Czerwiński (spr.) Protokolant Jakub Jagodziński po rozpoznaniu w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Bydgoszczy na rozprawie w dniu 16 listopada 2006r. sprawy ze skargi J. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] 2006r. nr [...] w przedmiocie opinii do podziału nieruchomości oddala skargę


UZASADNIENIE

II SA/Bd 889/06

UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. postanowieniem z dnia [...] 2006 r., nr [...] utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta G. z dnia [...] 2006 r, nr [...] opiniujące pozytywnie wstępny projekt podziału nieruchomości położonej w G. przy ul. [...] działka nr [...] obręb [...]. W motywach postanowienia organ wskazał, iż w niniejszym postępowaniu oceniana jest wyłącznie zgodność projektu podziału z aktualnie obowiązującym dla tego terenu planem miejscowym, a wydane rozstrzygnięcie w żaden sposób nie wpływa na wykonywanie prawa własności przez właściciela nieruchomości. W związku z powyższym organ podniósł, iż działka nr [...] zgodnie z zapisami aktualnie obowiązującego planu miejscowego znajduje się w granicach jednostki planistycznej oznaczonej symbolem [...] o przeznaczeniu określonym jako teren lokalizacji obiektów węzła drogowego i drogi w klasie GP oraz koncentracji usług związanych

z obsługą ruchu drogowego. Tym samym, zdaniem SKO nie ma podstaw do uchylenia postanowienia organu I instancji.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na powyższą decyzję Janusz D. zarzucił organowi naruszenie art. 97 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tj. Dz. U. z 2004 r, Nr 26, poz. 2603; ze zm.) poprzez pozytywne zaopiniowanie podziału nieruchomości,

w sytuacji gdy podział nie jest niezbędny do realizacji celów publicznych i wszczynanie postępowania z urzędu jest niedopuszczalne. Jego zdaniem naruszony został również art. 93 ust. 1 i 2 powołanej ustawy poprzez dokonanie podziału w sposób sprzeczny

z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Jak wskazuje skarżący, istniejący obecnie projekt inwestycji polegającej na budowie węzła drogowego trasy średnicowej zakłada wybudowanie zjazdu na terenie całej działki 2/2 należącej do skarżącego, a tym samym całkowitą likwidację gospodarstwa ogrodniczego, którego jest właścicielem. Do realizacji tego celu nie jest zatem konieczny podział nieruchomości. Skarżący podniósł również, iż nie istnieje projekt techniczny drogi zacieśniający promień zjazdu i zmniejszający teren inwestycji do działki nr [...] mającej powstać w wyniku podziału działki nr [...]. Przy tym, twierdzi on, iż z uwagi na wymogi techniczne dla przebiegu dróg tej klasy, zwłaszcza wymaganego promienia łuku

i zakrętów, projekt taki byłby niemożliwy do realizacji. Ponadto wywodzi, iż ustalenia obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego w ramach jednostki bilansowej o symbolu [...] pod budowę węzła drogowego drogi klasy GP przewidują obszar całości działki [...] a nie tylko wydzieloną w projekcie podziału część obejmującą działkę [...]. Skarżący wskazuje również, iż organy obu instancji rozpatrując sprawę nie badały czy po podziale działki 2/2 będzie istniała możliwości zagospodarowania wydzielonych działek. Jego zdaniem zaś wydzielenie działek spowoduje z jednej strony brak możliwości wykonania w pełni zjazdu, co ma związek z okrojeniem terenu inwestycji, zaś z drugiej strony niemożliwość prowadzenia dotychczasowej działalności ogrodniczej

w gospodarstwie rolnym na gruntach bezpośrednio przylegających do ruchliwej trasy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przepisy art. 93 ust. 1-5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2000 r. Nr 46, poz. 543 z późno zm.) nakładają na wójta, burmistrza lub prezydenta miasta obowiązek opiniowania w drodze postanowienia zgodności proponowanego przez wnioskodawców podziału z ustaleniami planu miejscowego oraz przepisami szczególnymi. Jeżeli projekt podziału spełnia powyższe wymogi, opinia winna być pozytywna.

W niniejszej sprawie nieruchomość, której dotyczy wstępny projekt podziału objęta jest zapisami uchwalonego w dniu [...] 2000 r. przez Radę Miejską

w G. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów przeznaczonych pod lokalizację urządzeń i obiektów związanych z budową oczyszczalni miejsko-gminnej w N. (uchwała Nr [...], Dz. Urz. Województwa [...] Nr [...], poz. [...]).

Zgodnie z ustaleniami tegoż planu, działka nr [...] znajduje się w granicach jednostki planistycznej oznaczonej symbolem [...], o przeznaczeniu pod lokalizację obiektów węzła drogowego i drogi w klasie GP oraz koncentrację usług związanych z obsługą ruchu drogowego (§ 19 i § 8 ust. 2 pkt 4 planu).

Jak wynika z akt sprawy między Komisją powołaną przez Prezydenta G. a Januszem D. toczyły się negocjacje w sprawie wykupienia nieruchomości do celów realizacji zadania inwestycyjnego "Budowa trasy Średnicowej - I etap". Początkowo przedmiotem negocjacji była działka nr 2 o powierzchni 1,5654 ha, a następnie jedynie część tej nieruchomości o pow. 2,067 m2, na którą składa się wydzielona decyzją Prezydenta G. z dnia [...] 2004 r. działka nr [...] i mająca powstać w wyniku planowanego podziału działki nr [...] działka nr [...].

Mając na uwadze treść § 19 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, przeznaczenie wspomnianej działki nr [...] pod budowę Trasy Średnicowej należało uznać za zgodne z ustaleniami planu.

Jeśli zaś chodzi o drugą z mających powstać w wyniku podziału działek (nr [...]), pozostałaby ona w rękach obecnego właściciela zachowując swój dotychczasowy charakter. Należy zwrócić w związku z tym uwagę, iż w myśl art. 37 obowiązującej

w chwili uchwalania wspomnianego planu zagospodarowania przestrzennego ustawy

o zagospodarowaniu terenu z dnia 7 lipca 1994 r. (Dz.U. Nr 15, poz. 139 ze zm.) tereny, dla których miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego ustala inne przeznaczenie, mogą być zagospodarowane w sposób dotychczasowy do czasu ich zagospodarowania zgodnie z planem. Podnieść również trzeba, iż plan zagospodarowania przestrzennego nie nakazuje wykorzystania całego terenu jednostki planistycznej o symbolu [...] do lokalizacji obiektów węzła drogowego i drogi

w klasie GP. Wskazuje jedynie, iż na tym terenie powinna mieć miejsce taka inwestycja. Obok nakazu lokalizacji węzła drogowego wymienia się w nim jeszcze m.in. nakaz ochrony istniejących ogrodów działkowych przed negatywnym oddziaływaniem nowych inwestycji. Powyższy zapis świadczy jednoznacznie o tym, iż dalsze prowadzenie działalności ogrodniczej przez skarżącego na działce nr [...] jest zgodne

z zapisami planu.

Kolejnym argumentem przemawiającym za zgodnością proponowanego podziału z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest zapis § 11 ust. 1 tegoż planu, w myśl którego na terenie objętym planem dopuszcza się dokonywania podziałów nieruchomości w obszarach dróg i infrastruktury technicznej bez ograniczeń.

Badając projekt podziału pod kątem możliwości zagospodarowania wydzielonych działek należy stwierdzić, iż zarówno ich wielkość, cechy geometryczne oraz dostęp do drogi publicznej umożliwią realizację celu podziału. Ponadto podnieść trzeba, iż organy administracji na tym etapie postępowania oceniają jedynie, czy proponowany przez wnioskodawcę projekt podziału stwarza hipotetyczną możliwość realizacji celu i przeznaczenia terenu określonego w planie miejscowym, po zatwierdzeniu podziału nieruchomości. Tym samym zarzuty skarżącego dotyczące skutków ograniczenia inwestycji tylko do terenu wydzielonej działki [...] nie zaś całej działki [...], jak i te związane z potencjalnymi uciążliwościami planowanej inwestycji i jej negatywnym wpływem na możliwości prowadzenia gospodarstwa rolnego, nie mogły zostać uwzględnione. Opiniując zgodność proponowanego przez wnioskodawców podziału z ustaleniami planu miejscowego oraz przepisami szczególnymi, organ nie bada również czy podział nieruchomości jest niezbędny do realizacji celu publicznego.

Uznając, iż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, Sąd skargę jako bezzasadną na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270,ze zm.) oddalił.