Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 602/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2007-01-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Bohdanowicz (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Joanna Brzezińska, Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek, Protokolant, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 stycznia 2007 przy udziale sprawy ze skargi O S.A. na Samorządowe Kolegium Odwoławcze z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odrzucenie zgłoszenia zanieczyszczenia nieruchomości Uchylono zaskarżoną decyzję


UZASADNIENIE

II SA/Go 602/06

UZASDANIENIE

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2005 r. znak: [...] Starosta działając na podstawie art. 12 ust. 4 ustawy z dnia 27 lipca 2001r. o wprowadzeniu ustawy – Prawo ochrony środowiska, ustawy o odpadach oraz zmianie niektórych ustaw (Dz.U. Nr 100, poz.1085 ze zm. – zwanej dalej ustawą wprowadzającą prawo ochrony środowiska) odrzucił dokonane przez O Spółka Akcyjna zgłoszenie zanieczyszczenia nieruchomości położonej w obrębie działki o nr ewidencyjnym [...].

W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art. 12 ustawy wprowadzającej prawo ochrony środowiska władający powierzchnią ziemi w dniu wejścia w życie ustawy, tj. 1 października 2001 r., na której przed tą datą nastąpiło odpowiednio zanieczyszczenie ziemi lub gleby albo niekorzystne przekształcenie naturalnego ukształtowania terenu spowodowane przez inny podmiot, jest obowiązany do zgłoszenia tego faktu staroście w terminie do dnia 30 czerwca 2004 r.

Według ustaleń organu w dniu [...] czerwca 2004 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) O S.A. zgłosił zanieczyszczenie powierzchni ziemi na działce o nr ewid. [...]. Na podstawie analizy dokumentów oraz wypisu z Krajowego Rejestru Sądowego nr [...] organ ustalił, że wskazana wyżej spółka powstała w wyniku połączenia spółki M i P Spółka Akcyjna (spółka przejmująca) ze spółką C Spółka Akcyjna (spółka przejęta). Połączenie nastąpiło w dniu [...] maja 1999 r. uchwałą nr [...] Zwyczajnego Walnego Zgromadzenia na podstawie art. 463 pkt 1, art. 464 § 1, 2 i 4 kodeksu handlowego. Ponadto wskazano, że w tym samym dniu podjęto uchwałę o zmianie nazwy firmy na P Spółka Akcyjna, którą następnie w dniu [...] kwietnia 2000 r. zmieniono na firmę O Spółka Akcyjna. Zdaniem organu wskutek połączenia spółek na spółkę przejmującą przeszły w myśl art. 465 § 3 kodeksu handlowego wszystkie prawa i obowiązki spółki przejętej.

Jednocześnie organ wskazał, że do zgłoszenia nie dołączono wyników badań potwierdzających fakt zanieczyszczenia gleby i ziemi nieruchomości położonej w [...]. Dopiero na wezwanie organu do uzupełnienia zgłoszenia z dnia [...] lipca 2004 r. przedstawiono wyniki badań (przeprowadzone w 2004 r.), które nie potwierdzają, że zanieczyszczenie nastąpiło przed dniem wejścia w życie ustawy wprowadzającej prawo ochrony środowiska, lecz są dowodem na to, iż aktualnie gleba i ziemia zawiera substancje wymienione w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 9 września 2002 r. w sprawie standardów jakości gleby i standardów jakości ziemi. (Dz.U. Nr 165, poz. 1359) w ilościach przekraczających standardy.

Zdaniem Starosty nieprzedłożenie wyników badań potwierdzających fakt zanieczyszczenia gleby i ziemi oznaczało, iż wnioskodawca nie wypełnił warunku nałożonego przepisem art. 12 ust. 2 ustawy wprowadzającej prawo ochrony środowiska, zatem wywołało skutek prawny, określony w art. 12 ust. 4 ww. ustawy – odrzucenie zgłoszenia.

Decyzją z dnia [...] maja 2005 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, na podstawie przepisu art. 138 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 12 ustawy wprowadzającej prawo ochrony środowiska, utrzymało w mocy zaskarżoną przez O S.A. decyzję Starosty z dnia [...] kwietnia 2005 r.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Kolegium dokonało podsumowania ustaleń poczynionych przez organ pierwszej instancji i wskazało, że trafnie przyjął on do oceny dowód w postaci dołączonego do zgłoszenia "Raportu o stanie środowiska gruntowo-wodnego", który został sporządzony przez specjalistów do spraw ochrony środowiska, uznając jednocześnie za nieuzasadniony zarzut potrzeby powołania w postępowaniu biegłego.

Organ odwoławczy uznał, iż z treści art. 12 ustawy wprowadzającej prawo ochrony środowiska wynika dla władającego powierzchnią ziemi, na której nastąpiło zanieczyszczenie wykazania wraz ze zgłoszeniem, że grunt pozostający w jego władaniu był już wcześniej czyli przed 1 października 2001 r. zanieczyszczony, o czym świadczy obowiązek załączenia wyników badań potwierdzających fakt zanieczyszczenia. Natomiast opis okoliczności powinien wskazywać, iż sprawca zanieczyszczenia był inny podmiot. Kolegium uznało, że przedstawione wyniki badań nie potwierdzają, iż zanieczyszczenie przedmiotowej nieruchomości nastąpiło przed dniem wejścia w życie ustawy wprowadzającej prawo ochrony środowiska, lecz jak wskazał organ pierwszej instancji dowodzą, że aktualnie gleba i ziemia nie spełnia standardów określonych właściwymi przepisami.

Odnosząc się do wywodów zgłaszającego, że nie ponosi on odpowiedzialności za stan przejętych gruntów, Kolegium w obszernym uzasadnieniu wskazało, iż O S.A. na mocy przepisu art. 465 § 3 kodeksu handlowego na podstawie sukcesji uniwersalnej wstąpił we wszystkie prawa i obowiązki spółki przejętej (C Spółka Akcyjna). Organ podkreślił, iż oznacza to przejęcie praw i obowiązków zarówno o charakterze cywilno-prawnym, jak i wynikających z prawa administracyjnego, a szkoda w środowisku jest szkodą w rozumieniu prawa cywilnego a tryb i zasady jej naprawienia regulują przepisy prawa administracyjnego. W konsekwencji Kolegium, negując stanowisko zgłaszającego, że zanieczyszczenia nieruchomości dokonał inny podmiot stwierdziło, że zgłoszenie z dnia 30 czerwca 2004 r. dokonane zostało z naruszeniem art. 12 ust. 1 ustawy wprowadzającej prawo ochrony środowiska.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na powyższą decyzję wniósł O Spółka Akcyjna Regionalne Biuro Finansowe, reprezentowany przez radcę prawnego K.W., domagając się jej uchylenia z powodu naruszenia przepisów prawa materialnego – art. 465 § 3 kodeksu handlowego, poprzez błędne przyjęcie, że dotyczy on następstwa prawnego z zakresu prawa administracyjnego, art. 12 ust. 2 ustawy wprowadzającej prawo ochrony środowiska poprzez jego błędną interpretację polegającą na przyjęciu, że zgłaszający musi udowodnić, iż zanieczyszczenie dokonane zostało przez poprzedni podmiot, a także naruszenia przepisów postępowania administracyjnego – art. 7 i 77 § 1 kpa poprzez zaniechanie wszechstronnego rozpatrzenia materiału dowodowego oraz przyjęcie, że ciężar dowodu spoczywa na stronie postępowania.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze, wskazując, iż skarga nie wnosi nowych elementów wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wyrokiem z dnia 31 stycznia 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. sygn. akt II SA/Go 675/05 uwzględnił skargę i uchylił zaskarżoną decyzję. Wskazał na treść art. 12 ustawy wprowadzającej prawo ochrony środowiska. Zgodnie z ust. 1 tego przepisu władający powierzchnią ziemi, w dniu wejścia w życie ustawy (1 października 2001 r.), na której przed jej wejściem w życie nastąpiło odpowiednio zanieczyszczenie ziemi lub gleby, albo niekorzystne przekształcenie naturalnego ukształtowania terenu spowodowane przez inny podmiot, jest obowiązany do zgłoszenia tego faktu właściwemu Staroście w terminie do dnia 30 czerwca 2004 r. Do zgłoszenia należało dołączyć odpowiednio wyniki badań potwierdzających fakt zanieczyszczenia ziemi lub gleby lub dokumentację potwierdzającą niekorzystne przekształcenie ukształtowania terenu oraz opis okoliczności wskazujących, iż sprawcą zanieczyszczenia był inny podmiot (art. 12 ust. 2 ustawy wprowadzającej prawo ochrony środowiska).

Dla wywołania skutków prawnych związanych ze złożeniem wskazanego wyżej zgłoszenia, niezbędne było zatem łączne spełnienie w nieprzekraczalnym terminie do 30 czerwca 2004 r., następujących przesłanek:

1) dokonanie, przez podmiot władający powierzchnią ziemi w dniu wejścia w życie ustawy, zgłoszenia zanieczyszczenia ziemi lub gleby lub niekorzystnego przekształcenia naturalnego ukształtowania terenu, które nastąpiło przed dniem 1 października 2001 r. a zostało spowodowane przez inny podmiot,

2) dołączenie do zgłoszenia odpowiednio wyników badań potwierdzających fakt zanieczyszczenia ziemi, zanieczyszczenia gleby lub dokumentacji potwierdzającej niekorzystne przekształcenie ukształtowania terenu,

3) dołączenie do zgłoszenia opisu okoliczności wskazujących, iż sprawcą tych zdarzeń był inny podmiot.

W uzasadnieniu wskazał, że na podstawie przedłożonych przez organ akt sprawy brak jest możliwości jednoznacznego ustalenia daty faktycznego dokonania zgłoszenia (brak koperty). Ustalił jednak, że wyniki badań dotyczących zanieczyszczenia środowiska na działce nr [...] nie mogły być dołączone do zgłoszenia, gdyż w piśmie z dnia [...] lipca 2004 r. zgłaszający oświadczył, że zostały zlecone, lecz jeszcze ich nie wykonano i zobowiązał się dostarczyć je w terminie do dnia [...] sierpnia 2004 r.

Ponadto Sąd nie podzielił stanowiska organów administracji orzekających w sprawie, iż władający nieruchomością zobowiązany był przedłożyć wyniki badań potwierdzających kiedy do zanieczyszczenia doszło. Niewłaściwa była rozszerzająca wykładnia przepisu art. 12 ust. 2 ustawy wprowadzającej prawo ochrony środowiska, gdzie jednoznacznie określono rodzaje dokumentów i oświadczeń, które zgłaszający zobowiązany był dołączyć do zgłoszenia.

W ocenie Sądu Samorządowe Kolegium Odwoławcze w trakcie przeprowadzonego postępowania administracyjnego powinno przeanalizować czy zostały spełnione wymogi formalne zgłoszenia oraz czy zanieczyszczenie ziemi na przedmiotowej działce nastąpiło przed wejściem w życie ustawy, to jest przed dniem 1 października 2001 r.

Sąd nie podzielił także motywu rozstrzygnięcia organu drugiej instancji w zakresie następstwa prawnego, uznając za prawidłową wykładnię przepisu art. 12 ust. 1 ustawy wprowadzającej prawo ochrony środowiska, wskazaną w tym zakresie przez stronę skarżącą.

W dniu [...] lipca 2006r. decyzją znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze ponownie utrzymało w mocy decyzję z dnia [...] kwietnia 2005r. znak: [...] Starosty w przedmiocie odrzucenia zgłoszenia do rejestru informacji o terenach, na których stwierdzono przekroczenie standardów jakości gleby, zanieczyszczenia ziemi lub gleby na działce nr [...].

W uzasadnieniu decyzji Kolegium wskazało, że z art. 12 ust. 1 i 2 ustawy wprowadzającej prawo ochrony środowiska wynika, że badania o których mowa w tym przepisie mają udokumentować fakt istnienia zanieczyszczeń w dniu wejścia w życie ustawy, tj. 1 października 2001r. O S.A. przedłożył wyniki badań określające warunki hydrogeologiczne w związku z rozpoznaniem aktualnego stanu zanieczyszczenia środowiska gruntowo-wodnego sporządzone w lipcu 2004r. Przedłożone w sierpniu 2004r. wyniki badań dokumentują stan zanieczyszczenia gleby i jakości ziemi, dopuszczalne stężenie substancji zanieczyszczających według rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 9 września 2002r. w sprawie standardów jakości gleby oraz standardów jakości ziemi (Dz.U. Nr 165, poz. 1359). Na stronie 17 opracowania scharakteryzowano aktualny stan środowiska gruntowo-wodnego, tj. na rok 2004.

Kolegium podniosło, że wyniki badań nie wskazują, iż zanieczyszczenia te zaistniały przed 1 października 2001r. W związku z tym, w ocenie Kolegium, należało wskazać, że skoro O S.A. przejął majątek C S.A. w 1999r. i przez cały czas kontynuuje na tych nieruchomościach działalność do chwili obecnej to musiałby wykazać w sposób nie budzący wątpliwości, że występujące zanieczyszczenia ziemi i gleby miały miejsce przed [...] września 1999r. a O S.A. od tego czasu nie doprowadził do zwiększenia zanieczyszczeń.

Kolegium podniosło również, że możliwe by było wezwanie do uzupełnienia zgłoszenia w momencie, kiedy nie upłynął by termin 30 czerwca 2004r. Obowiązkiem zgłaszającego, zgodnie z art. 12 ustawy wprowadzającej prawo ochrony środowiska było dołączenie dowodów potwierdzających warunki przyjęcia zgłoszenia. Zdaniem Kolegium po upływie tego terminu brak jest możliwości uzupełnienia zgłoszenia. Przyjąć zatem należało, iż termin określony w art. 12 ustawy wprowadzającej prawo ochrony środowiska jest terminem materialonoprawnym, brak jest więc możliwości do uzupełnienia zgłoszenia. Prawidłowo organ I instancji podniósł kwestię, iż zgłaszający nie dołączył do zgłoszenia wymaganych przepisami prawa dokumentów pozwalających na przyjęcie zgłoszenia.

Na decyzję Kolegium skargę złożył pełnomocnik O S.A. radca prawny K.W.. Zarzucił decyzji naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynika sprawy. Zarzucił naruszenie przepisu art. 12 ust. 2 ustawy wprowadzającej prawo ochrony środowiska poprzez błędną jego wykładnię i przyjęcie, że nakłada ona na zgłaszającego obowiązek udowodnienia, że zanieczyszczenie ziemi nastąpiło przed 1 października 2001r., a w szczególności, że nakłada obowiązek przedstawienia wyników badań ziemi, które potwierdzałby fakt zanieczyszczenia ziemi przed tym dniem oraz przepisu art. 12 ust. 1 ustawy wprowadzającej prawo ochrony środowiska poprzez błędną jego wykładnię i uznanie, że przyjęcie przez skarżącego spółki C S.A. wyłącza możliwość stosowania w stosunku do niego przepisu art. 12 ustawy wprowadzającej prawo ochrony środowiska. Zarzucił ponadto naruszenie przepisu art. 7 i 77 kpa poprzez prowadzenie postępowania niezgodnie z zasadą praworządności i zaniechanie wszechstronnego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego oraz przyjęcie, iż ciężar dowodu spoczywa na stronie postępowania oraz naruszenie art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 - zwanej dalej p.p.s.a.) poprzez pominięcie wskazań dotyczących dalszego postępowania oraz dokonanie odmiennych ocen prawnych od ocen wyrażonych przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w wyroku z dnia 31 stycznia 2006r. wydanym w tej samej sprawie. W uzasadnieniu skarżący szczegółowo wywiódł swoje argumenty potwierdzające zarzuty.

Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi. Organ odwoławczy wskazał, że skarga nie zawiera żadnych nowych elementów w sprawie. Podniosło, iż nieprawdziwy jest zarzut, iż Kolegium nie uwzględniło stanowiska i zaleceń Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wyrażonych w wyroku z dnia 31 stycznia 2006r. Kolegium dokonało oceny posiadanego materiału zgromadzonego w trakcie postępowania, tj. dokumentacji geologicznej sporządzonej w 2004r. Poza tym Kolegium podniosło argumenty jak w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp., zważył co następuje.

Zaskarżona decyzja zasługiwała na uchylenie.

Zgodnie z art.153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.

Treść przepisu określa, że ilekroć dana sprawa będzie przedmiotem rozpoznania przez ten sąd, tylekroć będzie on związany oceną prawną wyrażoną w tym orzeczeniu, jeżeli nie zostanie ono uchylone lub nie ulegną zmianie przepisy. Ocena prawna może dotyczyć stanu faktycznego, wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego, prawidłowości korzystania z uznania administracyjnego, jak i kwestii zastosowania określonego przepisu prawa jako podstawy do wydania właśnie takiej decyzji podatkowej. Może ona dotyczyć zarówno samej wykładni prawa materialnego i procesowego, jak i braku wyjaśnienia w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym istotnych okoliczności stanu faktycznego.

Brzmienie przepisu oznacza, że orzeczenie sądu administracyjnego wywiera skutki wykraczające poza zakres postępowania sądowoadministracyjnego, a jego oddziaływaniem objęte jest także przyszłe postępowanie administracyjne w sprawie. Ocena prawna zaś wynika z uzasadnienia wyroku sądu i dotyczy wykładni przepisów prawnych i sposobu ich zastosowania w konkretnym przypadku w związku z rozpoznawaną sprawą.

Związanie sądu administracyjnego oznacza, iż nie może on formułować nowych ocen prawnych, lecz zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się do wskazań w zakresie dalszego postępowania przed organem administracji publicznej.

Przepis ten znajduje zastosowanie, gdy zachodzi tożsamość przedmiotu oceny prawnej określonego orzeczenia sądowego oraz przedmiotu skargi sądowej.

Podnieść należy, że zarówno organ administracji, jak i sąd, rozpatrując sprawę ponownie, obowiązane są zastosować się do oceny prawnej zawartej w uzasadnieniu wyroku, bez względu na poglądy prawne wyrażone w orzeczeniach sądowych w innych sprawach. Ocena prawna wyrażona w orzeczeniu sądu administracyjnego jest wiążąca w sprawie dla tego sądu oraz organu administracji państwowej zarówno , gdy dotyczy zastosowania przepisów prawa materialnego, jak i przepisów postępowania administracyjnego.

Naruszenie przez organy administracyjne postanowień wskazanego przepisu powoduje konieczność - w razie złożenia na tej podstawie skargi - uchylenia zaskarżonej decyzji. Stanowi to gwarancję przestrzegania przez organy administracji publicznej związania orzeczeniem sądu. Chodzi przede wszystkim o eliminowanie przez uchylanie wadliwych z tego powodu rozstrzygnięć administracyjnych, chociażby z uwagi na związanie wcześniej przedstawioną oceną prawną także i samego sądu. Jego nieprzestrzeganie w istocie podważałoby bowiem obowiązującą w polskim prawie zasadę sądowej kontroli nad aktami i czynnościami organów administracji.

Nadmienić należy, że wyroki sądu administracyjnego mają co do zasady charakter kasacyjny. Uwzględniając skargę, sąd usuwa z obrotu prawnego wadliwy akt. Jednakże orzeczenie sądu nie stanowi rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej.

Zarzuty skargi okazały się zasadne.

Bezspornym w niniejszej sprawie jest, że przedmiot oceny prawnej w rozstrzygnięciu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. w wyroku z dnia 31 stycznia 2006r. sygn. akt II SA/Go 675/05 oraz przedmiot skargi jest tożsamy.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w sposób nie budzący wątpliwości naruszyło postanowienia przepisu art. 153 p.p.s.a. Organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji nie zastosował się do wskazań co do dalszego postępowania oraz dokonał odmiennych ocen prawnych sprawy niż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w ww. wyroku.

Sąd we wskazanym wyroku dopatrzył się uchybień związanych z naruszeniem przepisów prawa materialnego oraz postępowania administracyjnego mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Przede wszystkim wskazał, że należało ustalić, czy zgłoszenie dokonane przez skarżącego spełnia określone przez ustawodawcę warunki formalne, aby możliwe było skorzystanie przez zgłaszającego z dobrodziejstwa przepisu art. 12 ust. 1 ustawy wprowadzającej prawo ochrony środowiska. W szczególności Kolegium powinno w sposób nie budzący wątpliwości ustalić termin dokonania zgłoszenia przez skarżącego. O S.A. wyniki badań przedłożył w sierpniu 2004r. Z akt wynika zaś, że sporządzone zostały w lipcu 2004r. Ponadto brak jest jakiegokolwiek potwierdzenia nadania zgłoszenia O S.A. datowanego na dzień [...] czerwca 2004r. Sąd nie podzielił stanowiska organów administracji orzekających w sprawie, iż władający nieruchomością zobowiązany był przedłożyć wyniki badań potwierdzających kiedy doszło do zanieczyszczenia. Uznał również, że nie można ocenić jako właściwej rozszerzającej wykładni przepisu art. 12 ust. 2 ustawy wprowadzającej prawo ochrony środowiska oraz uznał za niedopuszczalne nakładanie przez organ na stronę ciężaru udowodnienia wszelkich istotnych okoliczności sprawy. W ocenie Sądu Kolegium powinno przeanalizować czy zostały spełnione wymogi formalne zgłoszenia oraz czy zanieczyszczenie ziemi na przedmiotowej działce nastąpiło przed wejściem w życie ustawy, to jest przed dniem 1 października 2001 r. Przedłożone przez skarżącego wyniki badań stanowią jedynie jeden z dowodów w sprawie i podlegają ocenie organu odwoławczego. Jednakże Kolegium powinno rozważyć również okoliczność, że przez ponad 50 lat gruntem władał inny podmiot mianowicie C S.A., podczas gdy skarżący mniej niż 5 lat jaki i wymóg przepisu art. 12 ustawy wprowadzającej prawo ochrony środowiska co do przedłożenia opisu okoliczności wskazujących, że sprawcą zanieczyszczenie był inny p[odmiot. Sąd nie podzielił również motywu rozstrzygnięcia Kolegium co do następstwa prawnego, zgadzając się w tym względzie ze stroną skarżącą. Kolegium przy ponownym rozpatrywaniu sprawy powinno wyjaśnić i ocenić, czy strona skarżąca wypełnia wszystkie przesłanki, o których mowa w przepisie art. 12 ust. 1 ustawy wprowadzającej prawo ochrony środowiska.

Jak wynika z przytoczonego przepisu art. 153 p.p.s.a. organ odwoławczy jest obowiązany zastosować się do powyższych wytycznych.

Zgromadzony materiał dowodowy w sprawie wskazuje, że Kolegium po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. wyroku w dniu 31 stycznia 2006r. ograniczyło się do sporządzenia decyzji, nie przeprowadzając jakiegokolwiek uzupełniającego postępowania. Ponadto ponownie Kolegium podniosło, że wyniki badań nie wskazują, iż zanieczyszczenia te zaistniały przed 1 października 2001r.

Takie działanie organu odwoławczego uznać należy za niedopuszczalne jako naruszające postanowienia ww. przepisu.

Zwrócić należy również uwagę, że przedstawione postępowanie Kolegium narusza przepisy art. 7 i 77 kpa zobowiązujące organy administracji publicznej do podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Przepisy te obligują organy administracji publicznej do przeprowadzenia postępowania dowodowego i niedopuszczalne jest przenoszenie tego obowiązku na stronę.

W świetle powyższych okoliczności, stosownie do przepisu art. 145 §1 pkt 1 litera "a" i "c" ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak na w sentencji.

Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania znajduje oparcie w art. 200 p.p.s.a w związku z § 2 ust.1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), § 14 ust. 2 pkt 1 litera "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) oraz art. 1 ust. 2 litera "a" ustawy z dnia 9 września 2000 r. o opłacie skarbowej (tekst jednolity: Dz. U. 2004 r. Nr 253 poz. 2532 ze zm.).