Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 794/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2008-10-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 243 par. 1, art. 245 par. 1, art. 246 par. 1 pkt 1, art. 254 par. 1, art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Piotr Łukasik po rozpoznaniu w dniu 6 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie ulgi płatniczej – umorzenie zaległości podatkowej w kwestii wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym p o s t a n a w i a 1) zwolnić skarżącą od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla skarżącej radcę prawnego;


UZASADNIENIE

W skardze z dnia 16 lipca 2008 r. I. M. zwróciła się do Sądu między innymi z wnioskiem o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z uwagi na brak środków finansowych na jego opłacenie.

Odpowiadając na wezwanie referendarza sądowego skarżąca nadesłała wymagany przepisami druk formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych i o ustanowienie radcy prawnego.

W oparciu o oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz materiały źródłowe, nadesłane w odpowiedzi zawezwanie referendarza z dnia 22 września 2008 r., ustalono, co następuje. Skarżąca przebywa we wspólnym gospodarstwie domowym (mieszkanie o pow. 42,78 m² - składnik masy spadkowej po mężu) wraz z synem. Łączny dochód tego gospodarstwa stanowi kwotę [...] zł netto. Skarżąca ponosi opłatę czynszową w wysokości [...] zł (średnia za okres od sierpnia do września 2008 r.). Z tytułu dostawy mediów wydatkuje kwotę ok. [...] zł. I. M. spłaca nadto kredyt zaciągnięty w [...] (rata w wysokości [...] zł). Do dnia 28 lutego 2009 r. skarżącej został przyznany dodatek mieszkaniowy w kwocie [...] zł, co wynika z decyzji Prezydenta Miasta G. z dnia [...] . nr [...].

Mając na względzie powyższe, zważono, co następuje:

Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej w skrócie: P.p.s.a., stronie na jej wniosek może zostać przyznane prawo pomocy. Prawo to może być przyznane w zakresie częściowym lub całkowitym (art. 245 § 1 P.p.s.a.). Z uwagi na to, że I. M. zwróciła się do Sądu o zwolnienie od kosztów sądowych i o ustanowienie radcy prawnego, jej wniosek podlega rozpoznaniu w oparciu o przesłankę wskazaną w art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. albowiem dotyczy przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Jest więc regułą, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w tym zakresie, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Zdaniem rozpoznającego wniosek skarżąca wykazała, iż w jej przypadku spełniona jest cytowana wyżej przesłanka. W toku rozpoznania sprawy uwzględniono przede wszystkim relację pomiędzy dochodami skarżącej a wydatkami, których stałe ponoszenie w jej przypadku jest niezbędne. Jednocześnie nie stracono z pola widzenia faktu, iż kondycja finansowa skarżącej winna być nadto postrzegana przez pryzmat uzyskiwanego przez nią wsparcia ze strony administracji publicznej. W tych ramach należy zwrócić uwagę na otrzymywany przez nią dodatek mieszkaniowy, który co do zasady przyznawany jest osobom, które nie są w stanie samodzielnie zaspokoić własnych potrzeb mieszkaniowych.

Nie sposób w tych ramach przyjąć, że obowiązek poniesienia kosztów sądowych miałby być zaspokojony z uzyskiwanego prze nią wsparcia budżetu państwa. W ocenie rozpoznającego wniosek, sądy powinny zabezpieczać prawidłową równowagę pomiędzy, z jednej strony interesem państwa w pobieraniu opłat z tytułu rozpoznawania skarg, a z drugiej strony interesem skarżących w dochodzeniu swych roszczeń. Obciążenie zaś skarżącej kosztami niniejszego postępowania w sposób oczywisty naruszałoby jej interes w dochodzeniu swoich praw przed sądem, a jednocześnie skutkowałoby tym, że przyznane skarżącej świadczenie pochodzące z administracji publicznej byłoby fikcyjne.

W wyniku poczynionych wyżej rozważań orzeczono jak w sentencji, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., art. 254 § 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 tej ustawy.