Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 1870/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-01-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Stwierdzono, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo
Powołane przepisy: article: art. 3 § 3, art. 134 § 1, art. 200, art. 205
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 25 pkt 1, art. 26 ust. 2, art. 30 ust. 1, art. 30b ust.1 i 4, art. 30 c ust. 1 i ust. 3 pkt 1,art. 30g
journal: Dz.U. 2006 nr 227 poz 1658
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.

SENTENCJA

Dnia 21 stycznia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Szymon Widłak Sędziowie WSA Ireneusz Fornalik (spr.) WSA Marek Sachajko Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Piotrowska - Żyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 stycznia 2015 roku przy udziale sprawy ze skargi Spółki C w P. na orzeczenie Zarządu Województwa Wielkopolskiego z dnia [...] listopada 2014 roku nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie w ramach Wielkopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego I. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd Województwa Wielkopolskiego, II. zasądza od Zarządu Województwa Wielkopolskiego na rzecz skarżącego kwotę [...],- ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2014 r., skorygowanym dnia [...] czerwca 2014 r., przedsiębiorca działający pod firmą Spółka C z siedzibą w P., zwany dalej skarżącym, wystąpił o dofinansowanie w ramach Wielkopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013, Priorytetu I Konkurencyjność przedsiębiorstw, Działania 1.2 Wsparcie MSP, Schematu IV Projekty inwestycyjne w ramach pomocy de minis realizowane w ramach Wielkopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007 – 2013.

Projektem o dofinansowanie o który ubiegał się skarżący był "Wzrost konkurencyjności Spółki C poprzez inwestycje w innowacyjne technologie", zwanego dalej projektem. Przedmiotem projektu jest przebudowa i rozbudowa miejsc postojowych, rozbudowa obiektu biurowo-magazynowego z częścią usługową o instalacje i rozwiązania techniczne oraz zakup środków trwałych i wartości niematerialnych prawnych w celu zaoferowania nowych i udoskonalonych usług podnoszących konkurencyjność firmy. Realizacja przedmiotu projektu nastąpiła przez:

1. zakup materiałów i robocizny budowy miejsc parkingowych na terenie nieruchomości (dla wprowadzenia usługi wynajmu miejsc parkingowych na parkingu zamkniętym oraz udoskonalonej usługi wynajmu powierzchni biurowej i magazynowej),

2. zakup materiałów budowlanych i robocizny w zakresie wykonania instalacji wentylacyjnej na platformie magazynowej (w celu zapewnienia wielofunkcyjności powierzchni magazynowej na platformie),

3. zakup materiałów budowlanych i robocizny w zakresie rozbudowy instalacji centralnego ogrzewania,

4. rozbudowę instalacji klimatyzacji w systemie VRV,

5. zakup materiałów i robocizny utworzenia strefy bezpieczeństwa nieruchomości biurowo-magazynowej z częścią usługową,

6. zakup środków trwałych:

- (w tym dwóch tabletów z wyposażeniem przeznaczonych do mobilnej kontroli urządzeń i instalacji na terenie nieruchomości; urządzenia do utrzymania porządku na terenie parkingu zamkniętego – pojazdu do utrzymania czystości;, dwóch telefonów komórkowych z wyposażeniem z przeznaczeniem jak tablety oraz możliwością kontaktu telefonicznego; komputera stacjonarnego z wyposażeniem wykorzystywanego do obsługi systemu kontroli dostępu do parkingu, w tym m.in. obsługi szlabanu; zestawu serwerowego do wykonywania kopii zapasowych danych generowanych m.in. przez system kontroli dostępu i system monitoringu; serwera pomocniczego do wykonywania kopii danych dla zapewnienia ciągłości pracy; laptopa z wyposażeniem do obsługi nowej usługi związanej z wynajmem miejsc parkingowych, przeznaczonego dla osoby zatrudnionej w ramach nowopowstałego stanowiska pracy,

7. zakup wartości niematerialnych i prawnych – oprogramowania serwerowego wykorzystywanego do działania serwera pomocniczego do wykonywania kopii danych.

Projekt zlokalizowany na terenie działek w Poznaniu, częściowo należących do obszaru Natura 2000, stanowi w skali przedsiębiorstwa innowację produktową, technologiczną i organizacyjną. Do wniosku skarżący załączył liczne wymagane załączniki.

Całkowitą wartość projektu skarżący określił, w tabeli 5.2 – Źródła finansowania wydatków kwalifikowalnych projektu, na [...] zł (w tym [...] zł z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego) w pierwotnym wniosku z dnia [...] kwietnia 2014 r. oraz [...] zł (w tym [...] zł z EFRR) w korekcie wniosku z dnia [...]6 czerwca 2014 r. W obu dokumentach wniósł o udzielenie pomocy w kwocie [...] zł.

Pismem Urzędu Marszałkowskiego Województwa Wielkopolskiego, Departamentu Wdrażania Programu Regionalnego z dnia [...] sierpnia 2014 r., podpisanym przez Zastępcę Dyrektora Departamentu, skarżący został poinformowany, że projekt otrzymał negatywną ocenę formalną i został odrzucony z powodu niespełnienia kryteriów formalnych:

nr 17 "Prawidłowość wyliczeń we wniosku"

nr 18 "Prawidłowa wartość dofinansowania projektu"

nr 20 "Prawidłowa kwalifikowalność wydatków projektu"

nr 23 "Wniosek i załączniki wypełnione są zgodnie z dokumentacją konkursową"

nr 24 "Spójność informacji zawartych w dokumentacji projektowej".

W informacji tej wskazano, iż w zakresie naruszeń kryteriów formalnych z nr 17, 18 i 20 ("Prawidłowość wyliczeń we wniosku", "Prawidłowa wartość dofinansowania projektu", "Prawidłowa kwalifikowalność wydatków projektu") w piśmie o korektę z dnia 18 czerwca 2014 r. skarżący został poproszony o ponowne zweryfikowanie wydatków przedstawionych w części V wniosku o dofinansowanie z uwagi na poddanie w wątpliwość ich kwalifikowalności, w tym m.in. budowy miejsc parkingowych, rozbudowy instalacji centralnego ogrzewania, urządzenia do utrzymania porządku, tabletów oraz telefonów. Nanosząc zmiany skarżący błędnie określił wysokość podatku VAT dla telefonów – uwzględniając łączną kwotę podatku wynikającą z faktury, a nie kwotę podatku dotyczącą samych telefonów i w konsekwencji kwota podatku dla wyposażenia telefonów została ujęta podwójnie. Oznacza to, że wysokość wydatków niekwalifikowalnych jest zawyżona.

Ponadto skarżący nie usunął z wydatków kwalifikowalnych kosztu folii ochronnej w kwocie [...] zł, chociaż folia została przez niego uznana za koszt niekwalifikowalny, co potwierdzają zapisy listy korekt oraz fakt usunięcia jej z innej faktury. Błąd ten wpłynął na nieprawidłowe określenie wysokości kosztów kwalifikowalnych, co przełożyło się na nieprawidłową wysokość wnioskowanego dofinansowania.

W zakresie kryterium 23 ("Wniosek i załączniki wypełnione są zgodnie z dokumentacją konkursową") skarżący nieprawidłowo wypełnił pkt 4.1.1 wniosku wykazując błędną wartość wskaźnika "Liczba zakupionych środków trwałych" w 2012 r. Skarżący w korekcie wniosku o dofinansowanie usunął z kosztów kwalifikowalnych i przeniósł do kosztów niekwalifikowalnych wydatek o nazwie "Zakup urządzenia do utrzymania porządku na terenie parkingu zamkniętego", czego nie uwzględnił w pkt 4.1.1 wniosku.

Odnośnie kryterium 24 ("Spójność informacji zawartych w dokumentacji projektowej") warunek spójności wartości przedstawionych we wszystkich wskaźnikach produktu i rezultatu z danymi przedstawionymi w pozostałych częściach wniosku i załącznikach nie został spełniony, bowiem ilość środków trwałych w pkt 5.1 jest niższa aniżeli wartość wskaźnika produktu w pkt 4.1.1 Kwota podatku VAT dla telefonu nie jest spójna z wartością widniejącą na fakturze.

Ponadto w związku ze zmianą wysokości kosztów kwalifikowalnych oraz ponownym obliczeniem wysokości dofinansowania należało zmienić również kwotę dofinansowania w Deklaracji Wnioskodawcy w części VII, czego skarżący nie zrobił, pozostawiając kwotę, o którą wnioskował pierwotnie.

Skarżący pismem z dnia [...] sierpnia 2014 r. złożył do Urzędu Marszałkowskiego Województwa Wielkopolskiego w Poznaniu Biura Obsługi Funduszy protest od powyższej informacji.

W ocenie skarżącego Instytucja Zarządzająca niesłusznie uznała, iż nie zostało spełnione kryterium nr 17, 18 i 20, bowiem omyłka w zakresie dwukrotnego podania kwoty VAT w wydatku niekwalifikowalnym dotyczącym etui do telefonu w kwocie [...] zł nie stanowi błędu rażącego, który powinien skutkować odrzuceniem wniosku. Kwota ta jest nieznaczna i na etapie realizacji i rozliczenia projektu mogłaby być skorygowana. Ponadto jako dotycząca wydatków niekwalifikowanych nie wpływa na wartość przyznanego dofinansowania. Dokumentacja konkursowa nie stanowi natomiast szczegółowej interpretacji kryterium nr 17, zatem Komisja powinna odnosić się do wykonania prawidłowych podsumowań i wyliczeń. Skarżący na usprawiedliwienie swej omyłki pisarskiej podniósł, iż Instytucja jako jedna z niewielu nie opracowała Generatora Wniosków Aplikacyjnych pomagającego wyeliminować błędy pisarskie i obliczeniowe, narażając wnioskodawców na popełnianie omyłek, naturalnych przy tak szerokim zakresie projektu. Skarżący uznał kwotę [...] zł tytułem zakupu folii ochronnej za kwalifikowaną, bowiem dotyczyła zakupu materiału budowlanego przeznaczonego do owijania kabli elektrycznych kładzionych w ziemi, by ostrzegać przed nieostrożnym wykonywaniem wykopów ze względu na umieszczone okablowanie. Jest to uzasadnione obowiązującymi przepisami budowlanymi. Skarżący uznał za niekwalifikowaną pozycję na fakturze podobną w nazwie, która nie miała przeznaczenia budowlanego, przy czym zaznaczył, że zbieżność nazw nie oznacza identyczności w zastosowaniu. Skarżący stosując się do wskazań Komisji usunął wskazane błędy. W ocenie skarżącego podejście Komisji było zbyt rygorystyczne.

Nadto, odnośnie kryterium nr 23, w ocenie skarżącego instrukcja wypełniania wniosku zawiera niespójności w podaniu instruktażu wypełnienia – na tę okoliczność skarżący przytoczył fragmenty instrukcji z podkreśleniami. Skarżący wykonał polecenie, bowiem fakt uznania wydatku zakupu urządzenia do utrzymania porządku na terenie parkingu zamkniętego za niekwalifikowany nie oznaczał wykreślenia go z opisu projektu ani jako wyniku realizacji projektu. W ocenie skarżącego podanie jednej dodatkowej sztuki do wskaźnika produktu jest spójne z poleceniem głównym w instrukcji wypełniania wniosku. Zdaniem skarżącego jest on zobowiązany stosować się przede wszystkim do poleceń głównych instrukcji, a nie niespójnych z nią przykładów. Aby zachować spójność danych w pkt 5.1 i 4.1.1 skarżący powinien uwzględnić osobny środek trwały również w 4.1.1. Gdyby Komisja w wezwaniu do korekty uczuliła skarżącego na inne interpretowanie instrukcji – dopiero wtedy można by uznać jego postępowanie za błędne.

W zakresie kryterium nr 24 zdaniem skarżącego kryterium to zostało spełnione, bowiem dane w pkt 5.1 oraz 4.1.1 są ze sobą spójne i prawidłowo podane. Kryterium to nie odnosi się do sprawdzania spójności kwot na fakturze i w tabeli, lecz informacji zawartych w dokumentacji projektowej, które skarżący podał w sposób spójny. Ocena powinna odnosić się do danych kluczowych, a nie omyłek nie mających znaczenia dla projektu (jak przy prawidłowych wyliczeniach podsumowań, która może być korygowana we wnioskach o płatność).

Komisja Odwoławcza Instytucji Zarządzającej WRPO na lata 2007-2013 oddaliła protest w całości, wskazując w uzasadnieniu, że wartość podatku VAT za telefon została ujęta dwukrotnie, przez co niewłaściwie określono wartość wydatków niekwalifikowalnych i w konsekwencji wartość całego projektu. Reguły konkursowe nie zawierają postanowień, jakie błędy występujące w złożonej dokumentacji projektowej powinny eliminować cały wniosek i powinny stać się przyczyną jego odrzucenia, a jakie nie powinny tym skutkować – nie stosuje się podziału na błędy bardziej lub mniej istotne. W trakcie oceny formalnej wniosku nie występuje element uznaniowości.

Tabela 5.1 wniosku powinna odpowiadać faktycznie poniesionym kosztom zgodnie z załączoną dokumentacją księgową. Warunkiem poprawności obliczeń we wniosku o dofinansowanie jest wewnętrzna spójność całej dokumentacji aplikacyjnej w zakresie ponoszonych wydatków.

W zakresie kwalifikowania folii – Komisja analizując dokumentację związaną z zakupem folii ustaliła, iż zarówno na fakturze obejmującej [...] szt. w cenie [...] zł, jak i drugiej, obejmującej [...] szt. w cenie [...] zł, jest to folia o identycznej nazwie oraz cenie jednostkowej, co pozwala przyjąć, iż skarżący uznając folię raz za wydatek kwalifikowalny, a raz nie – działał niekonsekwentnie. W piśmie o korektę wskazano, ze wątpliwe wydatki mogą zostać uznane za kwalifikowane pod warunkiem, że zostaną dokładnie opisane parametry, funkcje, przeznaczenie oraz zostanie uzasadniony ich zakup oraz wnioskodawca wskaże, że będą wykorzystane tylko i wyłącznie do działalności określonej w projekcie., co nie miało miejsca w przedmiotowej sprawie. Istnieją również rozbieżności w liście korekt dotyczące kwalifikowalności folii ostrzegawczej, w tym z sugestią uznania całości zakupionej folii jako wydatku kwalifikowanego. Sam fakt odmiennego uznania produktu bez uzasadnienia uznano za mający wpływ na błędne podanie wartości dofinansowania projektu.

W ocenie Komisji Odwoławczej, instrukcja dotycząca wypełniania tabeli 4.1.1 jasno wskazuje, iż tabela ta powinna obejmować wyłącznie wydatki kwalifikowalne w tabeli 5.1 i jest ona spójna z zapisami ogólnymi instrukcji. Nadto wnioskodawca miał możliwość kontaktu z osobą, której dane podano w piśmie o korektę w razie pytań i wątpliwości, m.in. w jaki sposób zastosować przepisy instrukcji.

Komisja stwierdziła również, iż kwota dofinansowania ([...] zł) nie jest tożsama z kwotą dotacji ([...] zł) i rozbieżność między kwotami jest ewidentna, przy czym w piśmie o korektę zaznaczono, że należy pamiętać o zmianie kwoty w części VII Wniosku w zw. z koniecznością ponownych obliczeń. Rozbieżność między fakturami a danymi ujętymi w tabelach wniosku stanowi naruszenie kryterium nr 24.

W skardze na powyższe orzeczenie skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skarżący, reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł o uwzględnienie skargi i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2006 r. nr 227 poz. 1658 ze zm., zwanej dalej u.z.p.p.r.) oraz zasądzenie kosztów, zarzucając:

1. naruszenie art. 26 ust. 1 pkt 3 u.z.p.p.r.

2. nadinterpretację, na zasadzie swobodnej oceny członków komisji odwoławczej, Kryteriów zawartych w dokumencie Kryteria Wyboru Projektów w ramach Wielkopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013 - stanowiącego Załącznik nr 1, albowiem wypisane tam w rubrykach kryteria mają charakter pojęć bez opisu, co poza kryteriami stricte formalno - proceduralnymi (pierwszych 8 kryteriów) nie budzącymi wątpliwości w interpretacji językowej, oznacza, że ich rozumienie może budzić uzasadnione wątpliwości,

3. naruszenie art. 26 ust. 2 poprzez brak zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektu w ramach Konkursu 21/1/2014 - ponieważ Instytucja finansująca nie zawarła takich reguł w żadnym dokumencie dotyczącym Konkursu - a w szczególności w Regulaminie Konkursu, gdyż podanie w dziale III pkt "E" ust. 10 (str. 14), że "Opis szczegółowych zasad rozpatrywania protestów znajduje się na stronie internetowej [...)"- czyli z w miejscu możliwym do stałych i nieokreślonych w czasie zmian, nie wypełnia wymogu "przejrzystości reguł". Nieprawidłowość ta w efekcie doprowadziła do swobodnej, nieokreślonej zasadami Konkursu oceny projektu, w ten sposób że:

a. Komisja Odwoławcza nie odniosła się do wszystkich argumentów i zarzutów przedstawionych w proteście,

b. Komisja Odwoławcza przypisywała argumentację do nieodpowiednich kryteriów,

c. Komisja Odwoławcza podaje argumentację, która nie potwierdza niespełnienie kryteriów oceny projektów,

d. Komisja Odwoławcza nie udowodniła niezasadności protestu złożonego przez wnioskodawcę,

e. Procedura odwoławcza została - w całokształcie - przeprowadzona nieprawidłowo,

4. naruszenie przepisów proceduralnych - poprzez ocenę projektu wbrew zapisom Instrukcji Wypełniania Wniosku o dofinansowanie Projektu w ramach działania 1.2 Schemat IV, Wielkopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013, Konkurs nr 21/1/2014 (dalej Instrukcja):

a. Komisja ocenę oparła o treść "swojego własnego przykładu" zawartego w Instrukcji - str. 14, natomiast winna ta ocena być zrobiona zgodnie z zasadami Instrukcji w niej opisanymi jako obowiązujące i określające definicje - czyli z zasadami opisanymi w całym dziale 4.1.1. "Efekty rzeczowe (produkty) uzyskiwane w wyniku realizacji projektu". Zgodnie z nimi winne być wykazane "efekty rzeczowe" (produkty) uzyskane z projektu - czyli każdą rzecz wpisaną do środków trwałych przedsiębiorstwa wnioskodawcy, uzyskaną w wyniku realizacji projektu. Zasada ta nie opisała by "efekty rzeczowe" w rubryce 4.1.1. wniosku podzielić na kwalifikowane i niekwalifikowane. Zapis reguły stanowi o "efektach rzeczowych" - czyli każdych efektach. Ponadto, regułą podsumowująca Dział 4 (str. 16) stanowi, ze wartości podane w częściach dot. zarówno produktu jak i rezultatu - "powinny być spójne z danymi przedstawionymi w pozostałych częściach wniosku i załącznikach" - czyli także z opisem wniosku, w którym wnioskodawca podaje jakie produkty osiągnął (kupił) w związku z realizacją projektu. Zarzut ten dotyczy oceny Kryterium nr 23.

b. w zakresie Kryterium nr 18 i 20 - zarzuca się niezgodność oceny z wytycznymi Regulaminu Konkursu nr 21/1/2014 - pkt "C" , a w związku z tym z Wytycznymi Instytucji zarządzającej Wielkopolskim Regionalnym Programem Operacyjnym na lata 2007-2013 w sprawie kwalifikowalności kosztów w ramach działania 1.1, 1.2 , 1.4 i 1.6. Wnioskodawca świadomie rozróżnił produkty stanowiące składową "środku trwałego" - tj. folię ochronną kabli elektrycznych, która jest wymagana przez warunki techniczne wynikające z Prawa budowlanego, a następnie folię (też ochronną) ale użytą jako opakowanie dostarczanych kabli elektrycznych, zatem na trwałe nie stanowiącą składowej środka trwałego - czyli instalacji infrastruktury technicznej - tj. kabli elektrycznych w gruncie.

c. w zakresie Kryterium nr 17 - zarzuca się swobodę w dokonywaniu oceny, albowiem zarzucana "Nieprawidłowość wyliczeń we wniosku", w sytuacji braku definicji pojęcia "Prawidłowość wyliczeń we wniosku", które to pojęcie bez definicji pojawia się tylko raz w Załączniku Nr 1 do Regulaminu Konkursu nr 21/1/2014 - Kryteria Wyboru Projektów dział 1.2 Wsparcie Rozwoju MSP - rubryka nr 17. Dodać należy, iż wzór wniosku w ramach przedmiotowego Konkursu podany przez Instytucję finansującą jest zapisany w programie "Word" w wersji skróconej i przykładowej - gdzie wnioskodawca musi w celu pełnego podania danych projektu rozszerzać = edytować ten wzór we własnym zakresie. Wnioskodawca wskazuje, iż inne wojewódzkie Instytucje finansujące, poza wielkopolską, udostępniają wnioskodawcom wzór wniosku w formie tzw. "generatora wniosku", który jest programem samokorygującym, zachowującym kontrolę nad prawidłowością wyliczeń wprowadzanych danych.

d. w zakresie Kryterium nr 24 - zarzut i uzasadnienie jak w powyższym pkt c) dotyczących Kryterium nr 17.

5. błędną interpretację faktów i danych przedstawionych we wniosku.

W uzasadnieniu skarżący podniósł, iż w jego ocenie Komisja Odwoławcza nie odniosła się w pełni do zarzutów i argumentacji protestu oraz przedstawiła uproszczone uzasadnienie. W zakresie podatku VAT od akcesoriów do telefonu, stanowiącego w rzeczywistości błąd nieistotny, Komisja nie przedstawiła argumentów dla podważenia stanowiska skarżącego o zgodności z regulaminem i w konsekwencji niespełnienia kryteriów formalnych. Ponadto Komisja nie odniosła się do wskazywanej przez skarżącego braku możliwości skorzystania z generatora wniosków, pozwalającego na usunięcie błędów bądź możliwości ewentualnej korekty rozbieżności na etapie rozliczenia. W ocenie skarżącego również argumentacja w orzeczeniu była przyporządkowana do niewłaściwych kryteriów - czym innym jest bowiem spójność danych oraz prawidłowość wyliczeń. Także tożsamość nazwy i ceny nie oznacza automatycznie tożsamości kwalifikowalności bądź jej braku dla określonych pozycji, czego organ nie wziął pod uwagę. Nadto skarżący nie był wezwany do skorygowania wskazanych pozycji, nie powinien zatem ponosić negatywnych konsekwencji braku ich skorygowania. Dane są spójne i nie występuje podnoszona przez organ sprzeczność. Instrukcja zawiera sprzeczne zapisy, zaś argumenty organu są niemerytoryczne i oparte na nieprawdzie.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości wynik oceny formalnej wniosku podnosząc, że w orzeczeniu Komisja w wyczerpujący sposób wyjaśniono, dlaczego nie można uznać argumentacji skarżącego za właściwą. Brak spójności wniosku o dofinansowanie z dokumentami księgowymi automatycznie powoduje powstanie nieprawidłowości obliczeniowych we wniosku, tym samym istnieje ścisła zależność pomiędzy kryteriami 17 i 24. Ponadto nie istnieje element uznaniowości – nie istnieje możliwość uznania błędów za mniej lub bardziej istotne. Uzasadnienie naruszenia kryteriów formalnych odnosiło się do dwóch wydatków, z czego drugi nie spełniał tylko jednego wspólnego kryterium spośród trzech omawianych dla pierwszego wydatku. Odnośnie folii ochronnej/ostrzegawczej, ze względu na brak stosownego wyjaśnienia, oceniający i Komisja mieli prawo uznać wydatek za niekwalifikowalny. Oceniający wniosek nie wskazali bezpośrednio folii ostrzegawczej jako wydatku niekwalifikowalnego, gdyż nie mieli wątpliwości co do uznania go za taki, jednak skarżący powinien mieć świadomość, że każdy wydatek budzący wątpliwość powinien być dodatkowo wyjaśniony. Ze względu na fakt, że błąd był rażący, choć każdy błąd powodujący naruszenie któregoś z kryteriów wyboru wniosków skutkuje negatywną oceną, i nie był to jedyny błąd skarżącego – nie istniała możliwość poprawki na późniejszym etapie. Na etapie rozliczania wniosku mogą być wprowadzane wyłącznie zmiany, które wyniknęły w czasie realizacji, a nie po zrealizowaniu projektu jak w przedmiotowej sprawie. Komisja, zobowiązana opierać się na dokumentach dostarczonych na etapie oceny formalnej, nie mogła również brać pod uwagę wyjaśnień przedstawionych dopiero w proteście. Zarzut dotyczący braku generatora wniosków jest niezasadny, gdyż nie ma zapisu narzucającego instytucjom realizującym programy regionalne formę, w jakiej ma być sporządzona dokumentacja aplikacyjna. Skarżący składając oświadczenia zaakceptował także formę sporządzenia dokumentacji projektowej i jednorazową możliwość poprawy błędów. W ocenie organu zapisy instrukcji nie są sprzeczne ani się nie wykluczają. Ponadto argumenty Komisji odpowiadają stanowi faktycznemu, bez względu na ocenę stopnia ważności popełnionych błędów, które nie mogą być wartościowane

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269, ze zm.), sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Stosownie do art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Zgodnie z art. 30c ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju po wyczerpaniu postępowania odwoławczego przed właściwą instytucją oraz w przypadku, o którym mowa w art. 30i pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. Regulacje zawarte w systemie realizacji programu operacyjnego (regulaminie konkursu) mają umocowanie w u.z.p.p.r., są skierowane do nieokreślonego indywidualnie kręgu adresatów, określają ich prawa i obowiązki w postępowaniu o dofinansowanie i są dla nich wiążące. Spełniają więc kryteria źródeł prawa w szerszym znaczeniu. Można zatem przyjąć, że te akty normatywne (przepisy prawa), stanowią wraz z przepisami powszechnie obowiązującymi podstawę sądowej kontroli. Ponadto zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W tak określonym zakresie kognicji Sąd uznał skargę za uzasadnioną.

Przedmiotem kontroli Sądu jest informacja Komisji Odwoławczej Instytucji Zarządzającej Wielkopolskim Regionalnym Programem Operacyjnym na lata 2007-2013, oddalająca protest skarżącego od oceny formalnej dokonanej przez Biuro Obsługi Funduszy Urzędu Marszałkowskiego Województwa Wielkopolskiego, odrzucającej wniosek o dofinansowanie. W ocenie organów skarżący nie spełnił kryteriów formalnych: prawidłowości wyliczeń we wniosku, prawidłowej wartości dofinansowania projektu, prawidłowej kwalifikowalności wydatków projektu, zgodności wniosku i załączników z dokumentacją konkursową oraz spójności informacji zawartych w dokumentacji projektowej.

Jest oczywiste, że sądy administracyjne nie oceniają projektów przedłożonych do dofinansowania, jednak powołane są do tego, aby kontrolować, czy organy oceniające projekty działały zgodnie z prawem. Zawsze wtedy, gdy uzasadnienie rozstrzygnięć jest lakoniczne, zawierające sprzeczności lub niepowiązane z kryteriami oceny zawartymi w procedurach konkursowych, ocena musi być uznana za niezgodną z prawem. Art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r. nakłada na instytucje zarządzające obowiązek zapewnienia przejrzystych reguł oceny projektów i równego traktowania uczestników. Wadliwe, lakoniczne uzasadnienie rozstrzygnięcia o Proteście narusza obie powołane reguły. Rzeczą sądu administracyjnego jest skontrolowanie, czy podjęte rozstrzygnięcie jest wystarczająco przejrzyste i zrozumiałe oraz zgodne z regułami danego konkursu, jednakowymi dla wszystkich uczestników.

Zgodnie z treścią art. 30 ust. 1 u.z.p.p.r. podstawę dofinansowania projektu stanowi umowa o dofinansowanie projektu zawarta z beneficjentem przez instytucję zarządzającą albo działającą w jej imieniu instytucję pośredniczącą lub instytucję wdrażającą albo decyzja, o której mowa w art. 28 ust. 2. W myśl zaś art. 30a ust. 1 pkt 1 uzppr umowa o dofinansowanie projektu jest zawierana zgodnie z systemem realizacji programu operacyjnego, w odniesieniu do projektu, który pozytywnie przeszedł wszystkie etapy jego oceny i został zakwalifikowany do dofinansowania.

Na podstawie art. 30a ust. 2 u.z.p.p.r. instytucja zarządzająca, pośrednicząca lub instytucja wdrażająca, zgodnie z systemem realizacji programu operacyjnego, ogłasza na swojej stronie internetowej listę projektów, o których mowa w art. 28 ust. 1 pkt 3, które zostały zakwalifikowane do dofinansowania. Natomiast w oparciu o ust. 3 tego artykułu pisemnie informuje wnioskodawcę o wynikach oceny jego projektu.

W przypadku negatywnej oceny projektu wnioskodawca, po otrzymaniu informacji, o której mowa w art. 30a ust. 3, może wnieść środki odwoławcze przewidziane w systemie realizacji programu operacyjnego, w terminie, trybie i na warunkach tam określonych (art. 30b ust. 1 u.z.p.p.r.). Właściwa instytucja informuje wnioskodawcę na piśmie o wynikach procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, na zasadach określonych w art. 30c (art. 30b ust. 4 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju). Skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4 (art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r.).

Uzupełnić powyższe należy o treść art. 30g u.z.p.p.r., z którego to wynika, że informacje otrzymywane przez wnioskodawcę dotyczące oceny jego wniosku, a także w trakcie trwania procedury odwoławczej, nie stanowią decyzji administracyjnej.

Przed przystąpieniem do omówienia spornego zagadnienia wspomnieć jeszcze wypada, że zgodnie z art. 25 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju za prawidłową realizację programu odpowiada: w przypadku programu operacyjnego - instytucja zarządzająca, którą jest odpowiednio minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego lub zarząd województwa.

Należy również podkreślić, iż na rozprawie reprezentujący skarżącego radca prawny oprócz podtrzymania stanowiska wyrażonego w skardze wskazał, iż w zakresie podatku VAT nie dotyczy on kwoty dotacji, a więc elementu najistotniejszego, natomiast odnośnie folii ostrzegawczej organ nie dostrzegł różnicy w zależności od jej zastosowania. Reprezentujący organ Dyrektor Biura Obsługi Funduszy wniósł i wywiódł jak w odpowiedzi na skardze, zaznaczając, iż formalizm cechujący procedurę dotyczy wszystkich aplikujących. Zarazem jednak oświadczył, iż w zakresie folii o podwójnym zastosowaniu, a także braku definicji spójności konkursowej oraz ogólności definicji i przykładu dla dokumentacji konkursowej należy przyznać rację skarżącemu.

Jak przyjmuje się w orzecznictwie, spełnienie formalistycznych warunków należy oceniać w myśl art. 30a ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju wszechstronnie i racjonalnie. Formalizm ten nie powinien mieć decydującego znaczenia (por. wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 8 grudnia 2010 r., sygn. akt I SA/Bd 945/10). Dla poparcia zaprezentowanego stanowiska wskazano orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego zapadłe podczas badania legalności oceny projektów dotyczących dofinansowania. W wyroku z dnia 20 listopada 2009 r., sygn. akt II GSK 907/09, NSA skonstatował, że wszelka ocena projektów konkursowych musi polegać na badaniu, czy spełnione zostały wymogi konkursu, nie zaś na badaniu, czy zostały wypełnione instrukcje. Natomiast w wyroku z dnia 17 sierpnia 2010 r., sygn. akt II GSK 856/10, NSA stwierdził, że nawet przy sformalizowanej procedurze znaczenie jej poszczególnych postanowień musi być ustalane wszechstronnie i racjonalnie, a nie mechanicznie.

Odnosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy uznać należy, iż skarżący podmiot spełnił wymogi konkursowe w zakresie wskazanych kryteriów i w tym zakresie podzielić należy zarzuty skargi, iż Komisja Odwoławcza nie odniosła się do wszystkich argumentów i zarzutów wskazanych w proteście. Należy bowiem mieć na uwadze, iż jak podkreślał skarżący, a pełnomocnik organu przyznał mu rację podczas rozprawy, popełniony błąd w zakresie podatku VAT od akcesoriów do telefonów oraz 2 sztuk folii ostrzegawczej wobec kwoty dofinansowania wynoszącej niemal 300 tys. zł nie jest błędem istotnym. Podkreślić również należy, że w odpowiedzi na skargę przy jednoczesnym wskazywaniu braku rozróżnienia na błędy znaczące i nieznaczące, organ wskazywał, iż błąd skarżącego był rażący, a zatem dokonywał jego stopniowania. Nie bez znaczenia pozostaje również fakt, iż do dokonywania sporej ilości wyliczeń wobec skomplikowanej dokumentacji przy uwzględnieniu jednokrotnej możliwości poprawy błędów nie istnieje sposób uprzedniej weryfikacji bądź uproszczenia procedury, chociażby w postaci wskazywanego przez skarżącego generatora wniosków.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r. uwzględnił skargę stwierdzając, iż ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą. Na podstawie art. 200 i 205 p.p.s.a. Sąd orzekł o kosztach postępowania sądowego.