Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 1055/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2017-02-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6211 Przydział i opróżnienie lokalu mieszkalnego oraz kwatery tymczasowej w służbach mundurowych
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz – Furmanik, , , po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.Z. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie opróżnienia lokalu mieszkalnego w zakresie wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

E.Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie opróżnienia lokalu mieszkalnego. W treści skargi zawarto wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji z powodu prawdopodobieństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca podniosła, że od 40 lat mieszka w C. przy [...]. Początkowo mieszkała z mężem i dzieckiem na podstawie przydziału KWMO w C. z [...]r. Po rozwodzie mąż skarżącej wyprowadził się z mieszkania. Jednocześnie strona od 1 stycznia 2013 r. zamieszkuje sporny lokal na podstawie umowy najmu z Gminą Miasto C.Następnie ta umowa została wypowiedziana w dniu 31 marca 2016 r. Wskazała, że jest osobą samotnie gospodarującą, która utrzymuje się z emerytury. Dorosły syn skarżącej z nią nie zamieszkuje. Skarżąca także powołała się na swój trudny stan zdrowia, gdyż choruje na [...]oraz leczy się w [...] w C. Nie posiada dochodów pozwalających na wynajęcie mieszkania i nie ma tytułu prawnego do żadnego innego lokalu. Skarżąca przedłożyła dokumentację potwierdzającą leczenie w Poradni [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej w skrócie jako P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

W orzecznictwie wskazuje się, że instytucja wstrzymania wykonania decyzji stanowi wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Odnosi się ona do sytuacji szczególnego i wyjątkowego zagrożenia, która wymaga zastosowania specjalnego rodzaju tymczasowej ochrony strony postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 12 czerwca 2013 r., sygn. akt II OSK 1090/13, Lex nr 1511173). Ponadto należy zaznaczyć, że obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. spoczywa na wnioskodawcy (por. postanowienie NSA z dnia 13 stycznia 2015 r., Sygn. akt II OZ 1392/14, Lex nr 1634829).

Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie skarżąca E.Z. w sposób wystarczający i przekonujący uprawdopodobniła wystąpienie po jej stronie przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Jak wynika z twierdzeń skarżącej lokal mieszkalny, co do którego opróżniania orzeczono w zaskarżonej decyzji, jest jej jedynym miejscem zamieszkania. Skarżąca nie dysponuje prawem do innego lokalu mieszkalnego, nie posiada także środków na zakup nowego mieszkania bądź jego wynajęcie oraz znajduje się w trudnej sytuacji zdrowotnej. Wobec tego, zdaniem Sądu, wykonanie zaskarżonej decyzji polegające na opuszczeniu tego lokalu mogłoby zatem wywołać dla skarżącej znaczną szkodę polegającą na pozbawieniu jej możliwości zaspokojenia niezbędnych potrzeb mieszkaniowych, a nadto spowodować trudne do odwrócenia skutki.

W związku z tym, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.