Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SO/Po 1/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2011-04-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Komisja Orzekająca
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o nałożenie grzywny
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art.64 par 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kręcichwost-Durchowska Sędziowie WSA Izabela Bąk-Marciniak (spr.) WSA Tomasz Grossmann Protokolant St. sekr. sąd. Małgorzata Błoszyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 06 kwietnia 2011 r. sprawy z wniosku A. P. przeciwko Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej dla Studentów Uniwersytetu [...] w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny -art. 55 § 1 ppsa., postanowił odrzucić wniosek


UZASADNIENIE

Orzeczeniem z dnia [...] marca 2009r. sygn. akt [...] Komisjia Dyscyplinarna dla Studentów Uniwersytetu [...] orzekła o ukaraniu A. P. - studentki III roku studiów niestacjonarnych zaocznych na kierunku prawo Wydziału prawa i Administracji [...] karą nagany z ostrzeżeniem, uznając ją winną czynu polegającego na tym, że w roku akademickim [...] wielokrotnie zakłóciła spokój i obraziła na terenie uczelni i poza nią dra hab. R. Z., naruszając swoim zachowaniem obowiązek postępowania zgodnie z treścią ślubowania i regulaminem studiów oraz obowiązek przestrzegania dobrych obyczajów wspólnoty akademickiej.

Pismem z dnia [...] kwietnia 2009r. A. P. odwołała się od powyższej decyzji.

Orzeczeniem z dnia [...] maja 2009r. sygn. akt [...]Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna dla Studentów Uniwersytetu [...]utrzymała w mocy orzeczenie z dnia [...] marca 2009r. Orzeczenie to stało się prawomocne w dniu jego wydania.

Pismem z dnia [...] czerwca 2009r. A. P. wniosła o wznowienie postępowania dyscyplinarnego, a wniosek o wznowienie wpłynął do Działu Nauczania Uniwersytetu [...]dnia [...] czerwca 2009r.

Następnie pismem z dnia [...] września 2009r. A. P. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej dla Studentów [...]wskazując, iż mimo upływu dwóch miesięcy nie otrzymała żadnej odpowiedzi na złożony przez nią wniosek o wznowienie postępowania dyscyplinarnego.

Wyrokiem z dnia 25 lutego 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w sprawie IVSAB/Po 58/09 ze skargi A. P. na bezczynność Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej dla Studentów Uniwersytetu [...] w przedmiocie wznowienia postępowania dyscyplinarnego nakazał Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej wydanie aktu w terminie 14 dni od daty uprawomocnienia się wyroku.

Odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej dla Studentów Uniwersytetu [...]dnia [...]kwietnia 2010r. (k.[...]akt [...]).

Następnie w dniu [...]maja 201 Or. A. P. złożyła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] maja 2009r. sygn.akt [...]Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej dla Studentów Uniwersytetu [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu przesłał powyższy wniosek wraz z odpisem i kopertą Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej dla Studentów Uniwersytetu [...]według właściwości. Data wpływu do organu w dniu [...] maja 2010r. Informując o powyższym wnioskodawczynię (k.[...] akt administracyjnych).

W dniu [...] lutego 2011r. A. P. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniosek o wymierzenie organowi kary grzywny na podstawie art.55 par 1 ppsa w wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia. W piśmie podniosła, iż Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna dla Studentów pomimo upływu 10-cio miesięcznego okresu czasu nie wykonała swojego obowiązku wynikającego z art.54 par 2 ppsa, przy czym w dniu [...] maja 201 Or. wnioskodawczyni otrzymała pismo o przekazaniu sprawy przez sąd do komisji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył,co następuje:

W myśl art. 54 par 1 ppsa skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego dzi ałanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ o którym mowa w par 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (par 2 art.54 ppsa). Natomiast w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art.54 par 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 par 6 ppsa (art.55 parł ppsa).

Należy zauważyć, iż w niniejsza sprawa jest na etapie złożonego wniosku przez A. P. o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] maja 2009r., który został przekazany do rozpoznania według właściwości Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej dla Studentów [...]. Nie zapadła natomiast decyzja organu rozstrzygająca niniejszy wniosek, od której mogłaby zostać dopiero wywiedziona do sądu skarga, jak również nie została złożona skarga na bezczynność organu w tym zakresie.

Zgodnie bowiem z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej - ppsa), sąd administracyjny orzeka w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a tj. w sprawach na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie, inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach.

Z powyższych regulacji wynika, że zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej do sądu administracyjnego jest dopuszczalne tylko w takim

zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy powołanych wyżej przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów i czynności.

Stosownie do treści art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm., dalej - kpa), na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Organ ten uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Wniesienie zażalenia na podstawie art. 37 § 1 kpa ma zatem na celu likwidację bezczynności organu administracyjnego w trybie administracyjnym. Ponadto wyczerpanie przez osobę zainteresowaną trybu zażaleniowego stanowi warunek formalny wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność organu pierwszej instancji (art. 52 ppsa).

Przepis art. 37 kpa nie określa w jakiej formie organ administracji publicznej wyższego stopnia ma zażalenie to rozstrzygnąć. Natomiast zgodnie z utrwalonym poglądem prezentowanym zarówno w literaturze jak i orzecznictwie stanowisko organu wyższego stopnia wyrażone w trybie art. 37 § 1 kpa przyjmuje formę postanowienia, na które nie służy zażalenie (art. 141 § 1 kpa). Postanowienie to ma charakter wpadkowy (incydentalny), a zatem nie kończy postępowania w sprawie i nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Nie jest to więc postanowienie podlegające zaskarżeniu do sądu administracyjnego o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 2 ppsa. Nie jest to również inny akt lub czynność organu dotycząca przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 8 lutego 1995 r. sygn. akt I SAB 86/94, ONSA 1996/1/39 r., z dnia 13 marca 2001 r. sygn. akt I SAB 246/00 LEX 78952, wyroki NSA z 12 kwietnia 2001 r. sygn. akt IV SA 1866/00 ONSA 2002/4/144 oraz z dnia 24 maja 2001 r., sygn. akt IV SA 572/99 ONSA 2002/3/116).

Dopiero wyczerpanie przez stronę trybu zażaleniowego określonego w art.37 k.p.a. warunkuje wniesienie skargi na bezczynność, jednakże na bezczynność organu I instancji, a nie organu wyższego stopnia, do którego wniesiono zażalenie.

Należy więc zauważyć, iż wniosek A. P. o wymierzenie organowi grzywny, musiał zostać odrzucony z uwagi na niedopuszczalność jego złożenia (brak bowiem przedmiotu zaskarżenia). Organ winien najpierw rozpoznać jej wniosek o stwierdzenie nieważności i wydać w tym przedmiocie decyzję, bądź też wnioskodawczyni winna najpierw złożyć skargę na bezczynność organu w tym względzie, a dopiero później wniosek o wymierzenie organowi grzywny.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa w zw. z art.64 par 3 ppsa, odrzucił wniosek A. P. o wymierzenie grzywny Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej dla Studentów bowiem jego wniesienie było niedopuszczalne.

Na marginesie należy także zaznaczyć, iż organ winien także wykonać wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lutego 201 Or. wydany w sprawie IV SAB/Po 58/09.

ja