Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 53/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-04-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 49, art. 61 par. 1 i par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. T. o wstrzymanie wykonania decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2012 r. w sprawie ze skargi R. T. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] października

2012 r. nr [...], po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy R. T. (nazywanego dalej "skarżącym"), utrzymał w mocy decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2011 r. [...] nakładającą na stronę karę pieniężną w wysokości 3.000 złotych z tytułu nieuiszczonej opłaty elektronicznej za przejazd pojazdem o nr rej. [...] w dniu [...] września 2011 r. o godzinie 00:26 czasu UTC (02:26 czasu lokalnego) po drodze krajowej nr [...] na odcinku granica miasta P..

Pismem z dnia 5 grudnia 2012 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję, wnosząc jednocześnie, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, nazywanej dalej "p.p.s.a."), o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Skarżący podał, że organ wydał w tej samej dacie trzy decyzje utrzymujące w całości w mocy decyzję z dnia [...] września 2011 r. Każdą z decyzji nałożono na skarżącego karę pieniężną w wysokości 3.000 złotych. Skarżący wyjaśnił, że wyłożenie kwoty 9.000 złotych (zsumowanie trzech kar) stanowiłoby niemałe obciążenie dla jego budżetu i mogłoby skutkować utratą płynności finansowej działalności gospodarczej prowadzonej przez skarżącego. Skarżący zaznaczył, że na zakup samochodów ciężarowych zaciągnął w banku pożyczki, które cały czas

spłaca.

Wojewódzki sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania

aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o

wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1

p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że katalog

przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty (postanowienie NSA z dnia 13 sierpnia 2009 r. sygn. akt I OZ 779/09, Lex nr 552417). To na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak by przekonać Sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest bowiem wskazanie okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody

lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zaś uzasadnienie wniosku

winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (postanowienie NSA z: dnia 12 października 2010 r. sygn. akt I GZ 316/10, Lex nr 607229; z dnia 4 marca 2010 r. sygn. akt II OZ 178/10, Lex nr 564165). Twierdzenia podnoszone we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji winny bezwzględnie zostać poparte dokumentami źródłowymi.

Konieczność uwzględnienia w postępowaniu sądowoadministracyjnym całości akt sprawy nie oznacza, że Sąd w odniesieniu do wniosku miałby się domyślać, jakie dowody chciałby przedstawić wnioskodawca, by wykazać spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. (postanowienie NSA z dnia 18 marca 2010 r. sygn. akt II FSK 502/09, Lex nr 569795).

Skarżący w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podał co prawda, że konieczność zapłaty 9.000 złotych oraz spłata pożyczki

w banku zaciągniętej na zakup samochodów ciężarowych może w istotny sposób wpłynąć negatywnie na płynność finansową działalności prowadzonej przez skarżącego, jednakże na potwierdzenie tych okoliczności, nie przedłożył żadnych dokumentów, które uprawdopodobniłyby wystąpienie w sprawie jednej z przesłanek,

o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Brak należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, przez który należy rozumieć także brak stosownych dokumentów na potwierdzenie argumentów podniesionych przez stronę we wniosku, nie jest brakiem formalnym, do uzupełnienia którego Sąd ma obowiązek wezwać skarżącego w trybie art. 49 p.p.s.a.

W związku z tym, że skarżący nie uprawdopodobnił zaistnienia w sprawie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.