Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 788/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2010-12-07 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odmówiono wstrzymania wykonania  decyzji w całości
Powołane przepisy: article: art. 61  par. 3,5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Maciej Guziński po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2010 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w sprawie ze skargi P. W., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W., z dnia [...] r., Nr [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za umieszczenie w pasie drogowym reklamy bez zezwolenia zarządcy drogi, postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] r. P.W. (zwany dalej skarżącym) złożył skargę na wspomnianą w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. W swym piśmie zawarł również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, powołując się na "niebezpieczeństwo poniesienia znacznej straty finansowej (...), w związku z natychmiastową zapłatą całości sumy kary nałożonej decyzją".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 tej samej ustawy, Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja administracyjna korzysta z domniemania zgodności z prawem i podlega wykonaniu.

Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym m.in. w postanowieniu NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. (sygn. akt GZ 138/2004), podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji – zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. – jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taki uszczerbek (majątkowy lub niemajątkowy), który nie będzie mógł być usunięty przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego surogat w postaci sumy pieniężnej nie przedstawiałby znaczenia dla skarżącego, albo gdyby zachodziło zagrożenie życia lub zdrowia.

W ocenie Sądu, wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje – w tym kontekście – na uwzględnienie. Okoliczności przedstawione na poparcie wniosku nie wskazują bowiem na spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. W zasadzie we wniosku ograniczono się wyłącznie do wskazania, że kwota kary jest znacząca, a tym samy stanowić będzie bardzo duże obciążenie. Ponadto konieczność zapłaty kary może – w opinii skarżącego – wpłynąć na pogorszenie sytuacji finansowej i konieczność ograniczenia zatrudnienia. Okoliczności te trudno jednak zweryfikować, skoro autor wniosku, sprowadził jego uzasadnienie tylko do ogólnikowych stwierdzeń.

W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie wniosku powinno bowiem uwzględniać wszystkie konkretne okoliczności pozwalające przyjąć, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej wnioskodawcy. Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia NSA: z dnia 30 listopada 2004 r., GZ 120/04 i z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04).

Uwzględniając wszystkie okoliczności, należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W rozpoznawanej sprawie jest to tym bardziej uzasadnione, że przedmiotem sporu są świadczenia pieniężne, a więc z istoty swej odwracalne. Dlatego, w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonej decyzji, strona nie poniesie szkody albowiem nastąpi wówczas zwrot należności.

Skarżący może też w razie konieczności uiszczenia kary zwrócić się do właściwego organu o udzielenie ulg w spłacie zobowiązań, powołując się na przykład na wspomniane negatywne dlań skutki.

Godzi się na koniec podkreślić, że – zgodnie z art. 61 § 4 p.p.s.a. – niniejsze postanowienie sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie, w razie zmiany okoliczności. Wobec tego, w przypadku wykazania przez skarżących, iż w rozpoznawanej sprawie zachodzą wcześniej wskazane przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd ponownie rozważy przedmiotową kwestię.

Z tych względów – na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a – Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.