Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 505/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2007-06-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6073 Opłaty adiacenckie oraz opłaty za niezagospodarowanie nieruchomości w zakreślonym terminie
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Odrzucono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

POSTANOWIĘ N I E Dnia 21 czerwca 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku H. i W. B. o stwierdzenie nieważności decyzji Wójta Gminy z dnia [...]r., znak [...] w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości wskutek podziału postanawia: odrzucić wniosek


UZASADNIENIE

H. i W. B. pismem z dnia [...]r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego , za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego , wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Wójta Gminy z dnia [...]r., znak [...]. Zdaniem skarżących powyższa decyzja wydana została z naruszeniem procedur procesowych.

Samorządowe Kolegium Odwoławczego w piśmie z dnia [...]r. wniosło o oddalenie skargi.

Jednocześnie Kolegium wyjaśniło, że przekazuje Sądowi pismo H. i W. B. opatrzone datą [...] roku, w którym wnioskodawcy domagają się "stwierdzenia przez sąd administracyjny nieważności decyzji wydanej przez Wójta Gminy z dnia [...] roku, znak: [...]". Kolegium podało dalej, iż niezwłocznie po wpłynięciu przedmiotowego pisma w dniu [...] roku zwróciło się do wnioskodawców o sprecyzowanie żądania poprzez jednoznaczne wskazanie, czy stanowi ono skierowany do Kolegium wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji ostatecznej, czy też jest pismem skierowanym do Sądu. W odpowiedzi na powyższe zapytanie pismem z dnia [...] r. wnioskodawcy potwierdzili jednoznacznie wolę wniesienia przedmiotowego pisma do sądu, korzystając jedynie z pośrednictwa Samorządowego Kolegium Odwoławczego.

W tym stanie rzeczy Kolegium nie znalazło podstaw do uznania przedmiotowego pisma jako wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji w rozumieniu art. 157 § 2 Kpa. Skoro wniosek H. i W. B. wpłynął w terminie do wniesienia skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. Nr [...], zdaniem Kolegium, powyższe pismo należy potraktować jako skargę na postanowienie z dnia [...]r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny pismem z dnia [...]r. wezwał H. i W. B. do usunięcia braków formalnych skargi z dnia [...]r. poprzez określenie, czy została wniesiona na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. czy jest to wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Wójta Gminy .

. Jednocześnie Sąd pouczył H. i W. B. o treści art. 157 § 1 Kpa.

W odpowiedzi na zobowiązanie Sądu H. i W. B. jednoznacznie wskazali, że pismo z dnia [...]r. (uzupełnione pismem z dnia [...]r.) stanowi wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Wójta Gminy z dnia [...]r., znak [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie aibo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3).

Równocześnie, zgodnie z art. 52 § 1 w/w ustawy, skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2).

W rozpatrywanej sprawie H. i W.B. wnieśli do sądu administracyjnego wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji organu I instancji, tj. Wójta Gminy w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości wskutek podziału, jako wydanej "z naruszeniem procedur procesowych".

Wyjaśnić należy, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej jest samodzielnym postępowaniem administracyjnym o charakterze nadzwyczajnym, które ogranicza się do ustalenia, czy decyzja administracyjna dotknięta jest jedną z wad wymienionych w art. 156 § 1 pkt 1 -7 Kpa.

Stosownie do art. 157 Kpa organem właściwym do stwierdzenia nieważności decyzji jest organ zajmujący w strukturze organizacyjnej administracji pozycję organu bezpośrednio wyższego stopnia nad organem, który wydał wadliwą decyzję, czyli w niniejszej sprawie jest to Samorządowe Kolegium Odwoławcze .

Reasumując, jak wynika z cytowanych wyżej przepisów, sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania wniosku w tym przedmiocie.

Jednocześnie wskazać należy, że odrzucenie przez Sąd wniosku H. i W. B. o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...]r. nie wyklucza możliwości wystąpienia przez stronę z takim wnioskiem do właściwego organu administracji publicznej.

W tych okolicznościach wniosek H. i W. B, jako niedopuszczalny, należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3.