Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 171/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2022-09-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób prawnych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 12 ust. 1 i 3, art. 15
journal: Dz.U. 2014 poz 851
law: Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Urszula Wiśniewska Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Olesińska (spr.) Sędzia WSA Tomasz Wójcik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 września 2022 r. sprawy ze skargi O. P. sp. z o.o. w P. T. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] grudnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2017 r. oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] września 2021 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w T. określił dla O. P. Spółka z o.o. z siedzibą w P. (dalej zwana Spółką, Skarżącą) wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2017 r. w kwocie [...]zł. Stwierdzone nieprawidłowości w rozliczeniu podatku dochodowego od osób prawnych za 2017 r. wynikały z:

- zawyżenia przychodów o łączną kwotę [...]zł, udokumentowanych nierzetelnymi fakturami VAT, które nie odzwierciedlają rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, wystawionych na rzecz: P. L. S.A. w Ł. , S. z o.o. w W., T. Sp. z o.o., w B. ;

- zaniżenia przychodów o łączną kwotę [...]zł z tytułu otrzymania środków pieniężnych od: S. z o.o. w W., T. Sp. z o.o., w B.;

- zawyżenia kosztów uzyskania przychodów o łączną kwotę [...]zł, na którą złożyły się wydatki: z tytułu odpisów amortyzacyjnych, związanych z wprowadzeniem Platformy internetowej - G. t. do środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych (program "s.p."), dokonanych na podstawie faktur VAT wystawionych w latach 2014-2015 przez E. Sp. z o.o. z siedzibą w W., stwierdzających czynności, które nie zostały wykonane; wynikające z faktur VAT wystawionych przez E. Sp. z o.o. z siedzibą w W. stwierdzających czynności, które nie zostały dokonane, na podstawie faktur VAT wystawionych przez L. Sp. z o.o. z siedzibą w T. stwierdzających czynności, które nie zostały dokonane; stanowiące opłaty za zajęcia komornicze.

W złożonym odwołaniu Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i wydanie w tym zakresie rozstrzygnięcia, co do istoty sprawy, poprzez wydanie decyzji o umorzeniu postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość zarzucając:

1) naruszenie przepisów prawa proceduralnego, a w szczególności art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm.; dalej jako: "O.p.") w związku z art. 121 § 1 O.p. poprzez przyjmowanie wszelkich ustaleń, mimo braku przekonywujących dowodów, na niekorzyść Spółki, oraz ocenę materiału dowodowego niezgodnie z zasadami logiki i doświadczenia życiowego - co w konsekwencji powoduje brak zaufania do organu, który wydał skarżoną decyzję, mimo tego, iż prawidłowo dokonana wykładnia stanu faktycznego sprawy, zgodnie z regułami logiki i doświadczenia życiowego, powinna prowadzić do odmiennych wniosków w sprawie; chodzi o to, iż stwierdzenia Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w T. nakierowane są na uznanie kwestionowanych w decyzji transakcji za fikcyjne pomimo, zdaniem Spółki, braku przekonywujących argumentów potwierdzających tę tezę;

2) naruszenie przepisów prawa materialnego:

- art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2014 r. poz. 851 ze zm.; dalej jako: "u.p.d.o.p."), poprzez jego bezpodstawne zastosowanie w sprawie polegające na przyjęciu, iż wydatki poniesione przez Spółkę na rzecz wskazanych w decyzji kontrahentów nie stanowią kosztów uzyskania przychodów;

- art. 12 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p. poprzez jego bezpodstawne zastosowanie w sprawie polegające na uznaniu pieniędzy otrzymanych od kontrahentów jako przychodów w rozumieniu tego przepisu a nie przychodów określonych w art. 12 ust. 3 tej ustawy.

W uzasadnieniu odwołania Spółka zarzucając naruszenie art. 187 § 1 i art. 191 w związku z art. 121 § 1 O.p. poprzez błędną analizę zebranego materiału dowodowego, wskazała na selektywne traktowanie zeznań świadków.

Decyzją z dnia [...] grudnia 2021 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji.

Na wstępie organ odniósł się do kwestii przedawnienia zobowiązania podatkowego wskazując, że w przedmiotowej sprawie z dniem [...].09.2020 r. nastąpiło zawieszeniu biegu terminu przedawnienia zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2017 rok na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej.

Przechodząc do meritum sprawy organ podkreślił, że materiał dowodowy zebrany w sprawie jest wystarczający do podjęcia rozstrzygnięcia. Zebrane dowody, rozpatrywane łącznie i ocenione zgodnie z zasadami doświadczenia życiowego wskazują jednoznacznie, że kwestionowane faktury nie dokumentują rzeczywistych zdarzeń gospodarczych. Dowody oceniane przez organ nie były rozpatrywane w oderwaniu od innych zebranych w sprawie. Podstawę przyjętych ustaleń stanowiły materiały zgromadzone w toku kontroli podatkowej i postępowania podatkowego, zeznania świadków, dokumenty urzędowe w postaci decyzji wydanych wobec kontrahentów. Argumentacja Spółki co do braku obowiązku przedłożenia dokumentów byłaby zasadna, gdyby w posiadaniu Spółki lub jego bezpośredniego kontrahenta były jakiekolwiek dowody potwierdzające wykonanie usług. Takich dowodów jednak Spółka nie przedłożyła. Jak słusznie wskazał organ pierwszej instancji poza samymi fakturami i dowodami przedłożonymi w Urzędzie Marszałkowskim Województwa [...] w zakresie transakcji ze Spółką E., które okazały się nierzetelne, Spółka nie dysponuje innymi dokumentami potwierdzającymi przebieg transakcji wynikający z kwestionowanych faktur. Przeprowadzone przez organ pierwszej instancji postępowanie, w ramach którego zweryfikowano sporne faktury, doprowadziło do ustalenia, że nie dokumentują one rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych. W toku kontroli jak i w prowadzonym postępowaniu zarówno Spółka jak i wystawcy kwestionowanych faktur Spółki nie przedłożyli dokumentów, z których by wynikało, że usługi informatyczne miały miejsce. Powyższe pozostaje w sprzeczności z powszechnie stosowaną w obrocie gospodarczym praktyką szczegółowego określania treści transakcji, czy to w umowach, czy w innych dokumentach dotyczących współpracy pomiędzy podmiotami obrotu gospodarczego, niezbędnych w razie ewentualnego sporu, co do faktycznego przedmiotu transakcji oraz zakresu odpowiedzialności za ich wykonanie. Dokonane ustalenia organu pierwszej instancji dały podstawę do stwierdzenia, że Spółka nie nabyła usług od E. Sp. z o.o. i L. Sp. z o.o., a faktury VAT wystawione przez te podmioty nie dokumentują rzeczywistego obrotu gospodarczego i są dokumentami fikcyjnymi, również faktury wystawione na rzecz P. L. S.A., S. Sp. z o.o. i T. Sp. z o.o., nie dokumentują usług w nich wykazanych, gdyż pomiędzy stronami nie doszło do faktycznych operacji gospodarczych, a jedynym celem i skutkiem było uzyskanie nienależnych korzyści podatkowych w postaci zaniżenia zobowiązania podatkowego. Na podstawie materiału dowodowego ustalono, iż osoby będące właścicielami lub reprezentujące (zarządzające) w/w podmiotami były powiązane osobowo, rodzinnie, zawodowo i towarzysko. Osoby faktycznie zarządzające Spółką O. P. oraz L. oraz Spółkami E. i T.: W. B., B. B. (bracia), A. B. (kolega braci B. i brat M. B.) wykorzystywały w/w podmioty do wystawiania faktur dokumentujących czynności, które faktycznie nie zostały dokonane w ramach stworzonego łańcucha zakupu towarów i usług w przedmiocie (projekt "g. t.", wykonanie i montaż "kompleksowych maszyn i urządzeń"). Celem stworzenia obrazu rzeczywistych zdarzeń gospodarczych Spółka posługiwała się dokumentami w postaci: faktur, zamówień, umów, protokołów odbioru prac przedłożonymi w Urzędzie Marszałkowskim Województwa [...], mającymi potwierdzać "rzekome" transakcje. Natomiast poszczególne podmioty uczestniczące w łańcuchu transakcji posługiwały się jedynie fakturami i sformułowanymi bardzo ogólnie umowami, a dla urzeczywistnienia transakcji dokonywały pomiędzy sobą płatności gotówkowych i bezgotówkowych (przelewy bankowe). Przesłuchani w sprawie świadkowie potwierdzali fakt realizacji i wykonania dla Spółki i przez Spółkę wymienionych w kwestionowanych fakturach usług, jednakże nie znali jak i nie potrafili wskazać podmiotów i osób je wykonujących. W ocenie DIAS w B. przedstawione okoliczności związane z przebiegiem przedmiotowych transakcji, również z udziałem podwykonawców, począwszy od sposobu nawiązania współpracy, poprzez okazywany brak zainteresowania realizacją usług (nadzoru), brak zainteresowania osobami, które miały je wykonać, a kończąc na nie przedłożeniu jakiejkolwiek dokumentacji potwierdzającej wykonanie usług (poza dokumentami złożonymi w Urzędzie Marszałkowskim Województwa [...] niezbędnymi dla otrzymania dofinansowania projektu "g. t."), mając na uwadze zasady doświadczenia życiowego ocenić należy jako niewiarygodne i nieprawdopodobne. Organ podkreślił, że realizacja usług nie może być tłumaczona ogólnym stwierdzeniem ich wykonania. Zdaniem organu odwoławczego Spółka nie zaprezentowała przekonującego stanowiska co do rzetelności zakwestionowanych transakcji, natomiast organ podatkowy gromadząc obszerny materiał dowodowy wykazał, że sporne faktury nie odzwierciedlały rzeczywistości. Z analizy akt sprawy wynika, iż Spółka bez jakichkolwiek gwarancji miała powierzyć wykonanie maszyn i urządzeń i prac projektowych nieznanym firmom, które nie dysponowały żadnym zapleczem technicznym jak i osobowym do ich wykonania. Spółka nie przeprowadziła żadnej weryfikacji Spółki E. jako wiarygodnego kontrahenta zlecając wykonanie maszyn i urządzeń, nie mając żadnej pewności, że zostaną one wykonane w sposób prawidłowy. Zdaniem organu odwoławczego Spółka powierzając wykonanie projektów podmiotowi zewnętrznemu musiałaby mieć wiedzę, kto faktycznie je wykona. Zgromadzony materiał dowodowy nie potwierdził rzeczywistego udziału wymienionego podmiotu w wykonaniu maszyn i urządzeń w 2017 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w T. dowiódł, że Spółka E. nie wykonała na rzecz Spółki przedmiotowych "kompleksowych maszyn i urządzeń". Ustalony przebieg transakcji prowadzi do wniosku, że w celu uprawdopodobnienia współpracy z w/w podmiotem i tym samym uwiarygodnienia udziału jej w świadczeniu dostaw, Spółka posługiwała się fakturami VAT, które nie dokumentują rzeczywistych transakcji. Zatem faktury, które nie odzwierciedlają zdarzeń gospodarczych w takim przebiegu, jak to wynika z danych w tych fakturach zawartych, nie mogą stanowić podstawy do zaliczenia kwot z nich wynikających do kosztów uzyskania przychodów. W tej sytuacji bowiem nie jest spełniony podstawowy warunek, o którym mowa w art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p., nie zachodzi związek przyczynowo - skutkowy między wydatkiem a uzyskanym (lub zakładanym) przychodem. W kontekście powyższego, zdaniem organu odwoławczego, organ podatkowy pierwszej instancji, skutecznie i poprawnie dowiódł, iż pomiędzy stronami nie wystąpiły transakcje gospodarcze wynikające z zakwestionowanych faktur VAT. Transakcje te zostały podjęte bez gospodarczego uzasadnienia, a zamiar stron transakcji ukierunkowany był na minimalizację obciążeń podatkowych, (przy uczestnictwie podwykonawców), na gruncie przepisów podatkowych.

W złożonej do tut. Sądu skardze Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, zarzucając naruszenie:

1) przepisów prawa proceduralnego a, szczególności

- art. 191 O.p. w związku z art. 121 § 1 O.p. poprzez przyjmowanie wszelkich ustaleń, mimo braku przekonywujących dowodów, na niekorzyść Spółki, oraz ocenę materiału dowodowego niezgodnie z zasadami logiki i doświadczenia życiowego - co w konsekwencji powoduje brak zaufania do organu, który wydał skarżoną decyzję, mimo tego, iż prawidłowo dokonana wykładnia stanu faktycznego sprawy, zgodnie z regułami logiki i doświadczenia życiowego, powinna prowadzić do odmiennych wniosków w sprawie; chodzi o to, iż stwierdzenia Dyrektora (wcześniej Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w T., zwanego dalej Naczelnikiem) nakierowane są na uznanie kwestionowanych przez niego w decyzji transakcji za fikcyjne pomimo zdaniem Spółki braku przekonywujących argumentów potwierdzających tę tezę;

- art. 187 § 1 O.p. poprzez niewystarczające podjęcie działań mających na celu wyjaśnienie działań kontrahentów Spółki w odniesieniu do transakcji z nią uznając, iż brak złożenia zeznań, rozliczeń podatkowych czy też zakończenie działalności gospodarczej czyni te podmioty nieuczciwymi także w relacjach ze Spółką;

2) przepisów prawa materialnego, a w szczególności:

- art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p. poprzez jego błędną interpretację w sprawie polegające na przyjęciu, iż wydatki poniesione przez Spółkę na rzecz wskazanych w decyzji kontrahentów nie stanowią kosztów uzyskania przychodu w rozumieniu tego przepisu;

- art. 12 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p. poprzez jego bezpodstawne zastosowanie w sprawie polegające na uznaniu pieniędzy otrzymanych od kontrahentów, jako przychodów w rozumieniu tego przepisu a nie przychodów określonych w art. 12 ust. 3 u.p.d.o.p.;

- art. 12 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p. poprzez jego bezpodstawne zastosowanie wynikające z uznania, iż całość kwoty brutto tj. wraz z należnym podatkiem VAT otrzymana przez Spółkę na rachunek bankowy jest przychodem w rozumieniu tego przepisu, kiedy w omawianym przypadku nie ma regulacji prawnej w ramach, której podatek należny VAT stanowi przychód w rozumienie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Skarżąca wskazała, że nie rozumie rozważań zawartych w decyzji organu odwoławczego na temat braku doświadczenia E. w świadczeniu usług informatycznych, z uwagi na to, że podstawowym rodzajem jej działalności gospodarczej była obróbka metali i nakładanie powłok na metale. W ocenie Skarżącej stwierdzenie to jest nieprawdziwe, gdyż jak wynika z wpisu KRS Spółka E. prowadziła m.in. działalność związaną z oprogramowaniem - klasyfikacja 62.01.Z. Skarżąca uważa stwierdzenie organów podatkowych za błędne, iż skoro w dokumentacji podatkowej Spółki E. nie ma faktur od podwykonawcy tj. [...] S.A. to znaczy, że transakcja pomiędzy tymi podmiotami nie miała miejsca. Skarżąca podkreśliła, że nie odpowiada za rozliczenia podatkowe [...] S.A. i rozliczenia te (a de facto brak tych rozliczeń) nie mogą jej obciążać. Istotne jest to, że Skarżąca zakupiła usługę od Spółki E. i usługa ta została wykonana. Jednocześnie - zdaniem Skarżącej - okoliczności zawarte w zaskarżonej decyzji takie jak: brak doświadczenia Spółki E. w świadczeniu usług informatycznych (w tym nie sprawdzenie możliwości technicznych i kadrowych Spółki E. przez Skarżącą), siedziba Spółki E. to biuro wirtualne, niska wiarygodność prokurenta Spółki E. A. W. (poszukiwany jest listem gończym) nie mają znaczenia i pozostają poza związkiem z dokonanym zakupem usług informatycznych od Spółki E.. Skarżąca nadmieniła, że wszystkie te okoliczności są związane z opracowaniem programu s.p., którego zlecenie otrzymała od [...] Urzędu Marszałkowskiego oraz dostępem do serwera, do których to kwestii B. O. złożył obszerne zeznania. Zdaniem Skarżącej zeznania B. O. potwierdzają, iż platforma s.p. nie okazała się sukcesem rynkowym, co przy prowadzeniu działalności gospodarczej nie jest rzeczą nadzwyczajną, niemniej wszystkie elementy niezbędne do działania platformy zostały wykonane i było to zgodnie z podpisaną umową z [...] Urzędem Marszałkowskim. W tej sytuacji, w ocenie Skarżącej, nie do zaakceptowania jest zarzucanie jej świadomego uczestnictwo w transakcjach mających na celu oszustwo podatkowe. Skarżąca w skardze przywołała jako nowy dowód potwierdzający wykonanie platformy s.p. W. M. - amerykańskie archiwum cyfrowe World Wide Web i innych informacji dostępnych w Internecie. Następnie Skarżąca nadmieniła, że skoro instytucje finansowe zgodziły się na leasingowanie maszyn (czyszczarek laserowych, prasy krawędziowej i systemu przygotowania płyt roboczych), to nie można uznać, że brały udział w fikcyjnych transakcjach, nawet gdy następnie wycofały się z leasingu maszyn, to i tak - w opinii Skarżącej - został potwierdzony fakt istnienia zarówno maszyn jak i transakcji pomiędzy Skarżącą i T. Sp. z o.o. Skarżąca wskazała, że jest w sporze prawnym z P. w związku z brakiem zapłaty na jej rzecz kwot wynikających z umowy leasingu. W kwestii tych transakcji Skarżąca wskazała na brak zrozumienia istoty wykonywania omawianych usług i zarzuciła, że ani Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w T. ani Dyrektor Izby Administracji Skarbowej nie badali jak Skarżąca mogłaby udowodnić fakt wykonania usług negowanych przez organy podatkowe, co czyni te wnioski błędnymi. Następnie Skarżąca podniosła zastrzeżenia w kwestii opinii rzeczoznawcy, która stwierdza, że cena maszyn ustalona pomiędzy Skarżącą a T. Sp. z o.o. została zawyżona wielokrotnie w odniesieniu do wartości rynkowej maszyny. Skarżąca podniosła, że poprawność działania urządzenia nie została zakwestionowana na etapie zakupu urządzenia ani przez klienta, ani przez przedstawiciela instytucji leasingowej finansującej transakcję zakupu, co wskazuje, że urządzenie sprzedane przez Skarżącą we wrześniu 2017 r. było w pełni sprawne i działające, a więc nie było tym samym urządzeniem, co odebrane przez S. rok później. Skarżąca sugeruje, że różnica w wyposażeniu urządzenia oraz w jego wadze, zauważone podczas ekspertyzy, wykazują dobitnie, że urządzenie zostało zmodyfikowane podczas użytkowania go przez nabywcę. W zakresie transakcji z L. Sp. z o.o. dotyczącej zakupu zintegrowanego systemu zarządzania firmą - licencja systemu Skarżąca wyjaśniła, iż fakt, że korzystała z oprogramowania L. nie wyklucza sprzedaży tego oprogramowania innym potencjalnym klientom. Ponadto, Skarżąca wskazała, że pomimo zakupu oprogramowania mogła nie nawiązać kontaktów handlowych generujących przychody, co pozostaje bez znaczenia dla zaliczenia tego wydatku do kosztów uzyskania przychodów. W dalszej kolejności Skarżąca odniosła się do zeznań świadków wskazując, że w sprawie nie występują rzekome nieścisłości w zeznaniach świadków, natomiast jeżeli w ogóle są jakieś nieścisłości w zeznaniach osób przesłuchanych w trakcie kontroli to są one nieistotne, a co najważniejsze nie obalają istnienia opisywanych transakcji. W sprawie zeznania świadków potwierdzają zgodnie fakt wykonania platformy s.p., wynajmu serwera i zakupu usług od [...] Zdaniem Skarżącej nawet gdyby przyjąć, iż świadkowie w jakimiś temacie złożyli przeciwne zeznania (co nie ma miejsca w niniejszej sprawie) to formułowanie wniosku ogólnego, że całość na podstawie jednego tematu jest sprzeczna - jest nieprawdą. Skarżąca podkreśliła, iż w związku z omawianymi transakcjami wykazała się należytą starannością, przed zakupem usług sprawdziła Spółki E., L. w sposób wystarczający i ich rejestrację na VAT, tak więc wykonała wszelakie czynności które mogła wdanym momencie w związku z transakcją zakupu zrobić. Przez należytą staranność Skarżąca rozumie czynności, które mogła podjąć i które są zgodne z zasadami zdrowego rozsądku. W ocenie Skarżącej orzecznictwo sądowe potwierdza jej argumentację w niniejszej sprawie, czyli słuszność zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kwot wynikających z faktur zakupu od Spółek E., L. .

W ocenie Skarżącej jej argumentację w niniejszej sprawie potwierdza orzecznictwo sądowe, w tym Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z 21 czerwca 2012 r. (C-80/11, C-142/11) i 31 stycznia 2013 r. (C-643-11).

Skarżąca podniosła także kwestię zapłaty na rzecz ww. firm za wykonane usługi i wskazała, że gdyby przyjąć ustalenia organów podatkowych za prawidłowe, to płaciłaby w/w firmom ogromne sumy pieniędzy za nic, a nawet dokonywałaby dwukrotnego wydatkowania pieniędzy za jedną transakcję zakupu. Skarżąca zauważyła, że ze swojej strony, przedstawiła wszystkie możliwie dowody potwierdzające istnienie transakcji z ww. firmami, w trakcie kontroli przekazywała wszelakie dowody potwierdzające zakupy usług informatycznych i maszyn (prasy krawędziowej i systemu przygotowania płyt roboczych) od E., L. ich sprzedaży do P. L. S.A., S. . z o.o. i T. Sp. z o.o. Dowodami tymi były faktury, dowody księgowe, zeznania świadków oraz inne dowody, które mogła przedstawić. Skarżąca nie jest w stanie przedstawić dokumentów kontrahentów w sytuacji nieistnienia w tym momencie danej firmy. Rozliczenia podatkowe tychże firm oraz ich działania będące wyłącznie w ich gestii nie mogą rzutować na ustalenia dotyczące Skarżącej, oczywistym jest że jej działania mogą dotyczyć tylko rzeczy na które ma ona realny wpływ i są one z jej punktu widzenia istotne. Skarżąca podniosła, że "z kontroli krzyżowych prowadzonych przez Naczelnika (...) nie wynika nic negatywnego dla Niej". Dlatego uważa, że właściwym organom podatkowym nie udało się przeprowadzić żadnej kontroli mogącej ustalić stan faktyczny w niniejszej sprawie. Wszystkie wnioski dotyczące kontroli kontrahentów Skarżącej mają wspólny mianownik a mianowicie organom podatkowym nie udało się w wielu sytuacjach uzyskać stosownych dowodów/dokumentów ze względu na to, że podmioty kontrolowane zakończyły działalność gospodarczą i nie można dokonać czynności kontrolnych. W ocenie Skarżącej organ kontrolny uzyskał tylko szczątkowe informacje, które trudno uznać za wiążący materiał dowodowy i na tej podstawie wysnuł wnioski o fikcyjności transakcji pomimo, iż nikt nie neguje samego faktu wykonania platformy s.p.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje.

1. Na wstępie wyjaśnić należy, że sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym, na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID 19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 1842 ze zm.). Zgodne z tym przepisem, przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. W będącej przedmiotem kontroli sądowej sprawie, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] sierpnia 2022 r. skierowano sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym (k. 93). Przed wydaniem wyroku umożliwiono stronie wypowiedzenie się w sprawie, z której to możliwości skarżąca nie skorzystała.

2. Przedmiotem sporu jest ocena zasadności zakwestionowania wykazanych przez Skarżącą transakcji zakupu i sprzedaży usług w 2017 r., co skutkowało zawyżeniem przychodów o łączną kwotę [...]zł, wynikającą z faktur VAT za usługi, które w rzeczywistości nie miały miejsca, wystawionych na rzecz: P. Sp. z o.o., S. z o.o. i T. Sp. z o.o. i zaniżeniem przychodów o łączną kwotę [...]zł wskutek nieuwzględnienia otrzymanych środków pieniężnych (przelewów bankowych) od S. z o.o. i T. Sp. z o.o., a także wyłączeniem z kosztów uzyskania przychodów wydatków, które nie potwierdzają rzeczywistych transakcji zakupu usług i maszyn w łącznej kwocie [...]zł, wynikających z faktur VAT wystawionych przez: E. Sp. z o.o. (w tym z tytułu odpisów amortyzacyjnych) i L. Sp. z o.o., które nie stanowią kosztów uzyskania przychodów.

3. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1888 ze zm.) przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty; w wypadkach, o których mowa w art. 21 i 22, przedmiotem opodatkowania jest przychód. Dochodem, z zastrzeżeniem art. 10, art. 11 i art. 24a, jest nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p. przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe. W myśl art. 12 ust. 3 u.p.d.o.p., za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. Kosztami uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p., są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

O zaliczeniu danego wydatku do kosztów uzyskania przychodu rozstrzyga nie tylko istnienie związku przyczynowo - skutkowego, o którym mowa w ustawowej definicji kosztów uzyskania przychodów, ale również jego prawidłowe wyliczenie i udokumentowanie. O możliwości uznania kwoty wynikającej z dokumentacji podatkowej za koszt podatkowy decyduje bowiem nie tylko to, że podatnik przedstawi dokument, ale przede wszystkim to, czy zdarzenie gospodarcze ujęte w tym dowodzie faktycznie miało miejsce.

Rację ma organ, że podstawą zaliczenia określonych wydatków do kosztów uzyskania przychodów są więc faktury, noszące nie tylko formalne cechy, ale będące jednocześnie dowodami rzetelnymi, tj. przedstawiającymi rzeczywisty przebieg operacji gospodarczej. Warunek taki zachodzi zaś wtedy, gdy dana faktura odzwierciedla zdarzenie gospodarcze dokonane między podmiotami wymienionymi na fakturze, której przedmiotem jest towar bądź usługa opisana w tym dokumencie pod względem ilościowym, jakościowym, wartościowym itp. Innymi słowy między rzeczywistą sprzedażą, a jej opisem w fakturze istnieć musi pełna zgodność pod względem podmiotowym jak i przedmiotowym. To oznacza, że w przypadku, gdy wydatek wynika jedynie z faktury, która nie dokumentuje faktycznego zdarzenia, brak jest podstaw do odliczenia wykazanego w niej wydatku. Faktura musi bowiem odzwierciedlać rzeczywiste zdarzenie gospodarcze. Nie będzie można uznać za prawidłową faktury, gdy wykazuje zdarzenie gospodarcze sprzecznie z jej treścią, a w konsekwencji faktura ta nie będzie mogła stanowić podstawy do zaliczenia wydatku do kosztów uzyskania przychodów. W przypadku powzięcia wątpliwości co do tego czy faktura odzwierciedla rzeczywiste zdarzenie gospodarcze organ podatkowy uprawniony jest do sprawdzenia zgodności faktury z tym zdarzeniem.

4. Sąd rozpoznający sprawę w pełni podziela i przyjmuje za podstawę dalszych rozważań ustalenia faktyczne poczynione przez organy podatkowe obu instancji oraz dokonaną przez nie ocenę dowodów oraz zgadza się z zaprezentowaną w decyzji oceną prawną.

Zdaniem Sądu, zgromadzone w sprawie dowody stanowiły podstawę do zakwestionowania rzetelności transakcji, wysokości kosztów uzyskania przychodów oraz wartości przychodu Spółki. W skardze wskazano na naruszenie przez organ odwoławczy przepisów prawa procesowego: art. 121 § 1, art. 187 § 1 i art. 191 O.p. Zarzuty te zasadniczo dotyczyły tendencyjnego przeprowadzenia postępowania dowodowego przez organy podatkowe, w tym dowolnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Przede wszystkim stwierdzić należy, że w sprawie nie doszło do zarzucanego naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Organy podatkowe zebrały i w sposób wyczerpujący rozpatrzyły cały bardzo obszerny materiał dowodowy. W sprawie podjęto wszystkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Zebrane dowody zostały poddane wszechstronnej ocenie, zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów. Poza zakresem zainteresowania organów nie pozostała żadna okoliczność, która mogłaby stanowić o zaniechaniu podjęcia czynności zmierzających do wszechstronnego zgromadzenia materiału dowodowego istotnego w sprawie. Sąd nie stwierdził naruszenia przez organy podatkowe art. 121 § 1 O.p. W sprawie nie ma podstaw, aby przyjąć, że działania organów w niniejszej sprawie naruszały zasadę zaufania do organów podatkowych. Chybiony był również zarzut naruszenia art. 191 O.p. Zgodnie z tym przepisem, organ podatkowy ocenia na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Zdaniem sądu pierwszej instancji, ustalona przez organy podatkowe podstawa faktyczna rozstrzygnięcia została oparta na dowodach, których ocena nie była sprzeczna z zasadami wyrażonymi w art. 191 O.p. Przepis ten nakazuje organowi podatkowemu dokonanie oceny wszystkich zebranych dowodów z rozważeniem wiarygodności i mocy dowodowej każdego z nich, a następnie ich uporządkowanie i powiązanie w spójną i logiczną całość. Podkreślić należy, że do naruszenia tego przepisu może dojść wówczas, gdy zostanie wykazane uchybienie podstawowym kryteriom oceny, tj. zasadom doświadczenia życiowego i innym źródłom wiedzy, regułom poprawności logicznej, właściwemu kojarzeniu faktów. Tego Sąd nie stwierdził.

Rozstrzygnięcie zostało logicznie uzasadnione oraz poparte analizą poprawnie zgromadzonego materiału dowodowego, zaś wyciągnięte wnioski są przekonujące, zgodne z zasadami poprawnego i logicznego rozumowania.

Zasada zupełności materiału dowodowego wynikająca z art. 187 § 1 O.p. nie oznacza, że należy prowadzić dalsze postępowanie dowodowe nawet wówczas, gdy całokształt okoliczności ujawnionych w sprawie wystarcza do podjęcia rozstrzygnięcia, także wtedy, gdy należyta ocena zebranego materiału dowodowego prowadziłaby do nieodmiennej konstatacji, że z innych dowodów, poza ujawnionymi, nie należy oczekiwać zmiany ustalonego stanu faktycznego. Ze skargi nie wynika, jakie istotne dla sprawy elementy stanu faktycznego nie zostały przez organy podatkowe ustalone, w czym Skarżąca upatruje sprzeczności ustaleń orzekających w sprawie organów podatkowych z treścią zebranego materiału dowodowego. Ustalenia faktyczne i ich ocena zdaniem Sądu nie zostały skutecznie podważone.

5. Podatnik, który powołuje się na poniesienie konkretnego wydatku powinien dysponować dowodami zawierającymi niezbędne informacje do stwierdzenia faktu rzeczywistego poniesienia tego wydatku. Dowody przedkładane przez podatnika muszą poddawać się ocenie podatkowej i w jego interesie jest, aby dołożyć należytej staranności w gromadzeniu dowodów mających związek ze zdarzeniem, którego koszt chce podatnik uwzględnić w rachunku podatkowym. Ten warunek nie został w sprawie spełniony w pierwszej kolejności co do zakwestionowanych przez organy odpisów amortyzacyjnych.

W niniejszej sprawie pierwszą z kwestii spornych jest ujęcie przez spółkę w kosztach uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od systemu informatycznego (Platforma internetowa - G. t.), rzekomo wykonanego na rzecz Skarżącej przez E. Sp. z o.o.

Skarżąca na podstawie umowy zawartej z Marszałkiem Województwa [...] w dniu [...].04.2014 r. (t. III, k. 323-333), w wyniku realizacji projektu pn. "Wprowadzenie nowej e-usługi poprzez opracowanie i wdrożenie platformy w postaci g.t." współfinansowanego z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, otrzymała dofinansowanie na realizację w/w projektu informatycznego w wysokości [...] zł, w tym: kwotę [...]zł ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego oraz kwotę [...]zł ze środków budżetu państwa (pismo Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] z dnia [...].02.2020 r., t. \/, k. 517- 519). Skarżąca twierdzi, że nie podjęła się jednak wykonania przedmiotowego projektu we własnym zakresie. Projekt miała wykonać E. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (na podstawie konkursu ofert i umowy z dnia [...] r.). Z kolei firma E. Sp. z o.o. miała zlecić wykonanie projektu "g.t." podwykonawcy występującemu pod nazwą [...] SA z P..

Zgodnie ze zgromadzonym materiałem dowodowym jest stwierdzenie organów, że w toku postępowania nie przedłożono jednak żadnych dowodów (pisemnych umów, zleceń, korespondencji handlowej), na podstawie których E. Sp. z o.p. powierzyłaby Spółce [...] SA wykonanie usług w ramach dalszego podwykonawstwa. Ponadto, firma E. Sp. z o.o. sama nie była w stanie wykonać przedmiotowego zlecenia z uwagi na brak zaplecza technicznego i kadrowego. Spółka E. nie miała w swojej dokumentacji faktury od rzekomego podwykonawcy tj. [...] S.A. Wbrew zarzutowi skargi nie chodzi o to, że Skarżąca miałaby odpowiadać za braki w dokumentacji swojego kontrahenta (tj. E.); brak w dokumentacji kontrahenta (E. ) umowy czy faktury od [...] SA zasadnie organy oceniły jako jeden z dowodów potwierdzających to, że spółka E. nie wykonała na rzecz Skarżącej usługi ani sama, ani przy ewentualnym udziale podwykonawcy.

We wniosku z [...] r. (t. I zał. nr [...]) o dofinansowanie projektu Skarżąca wskazała, że P. G. transportowa zaprojektowana jako system działający on-line będzie oferował wszystkim użytkownikom funkcjonalności pozwalające na sprawne zarządzanie zadaniami związanymi z działalnością spedycyjną. Aplikacja zostanie umieszczona pod domeną [...]

Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w T. uzyskał z Urzędu Marszałkowskiego [...] zawartą w dniu [...] r. pomiędzy Skarżącą a E. Sp. z o.o. w W. umowę o wykonanie systemu informatycznego. Z zawartej umowy wynika, że wykonawca E. Sp. z o.o. przyjmuje do wykonania prace polegające na budowie systemu informatycznego realizującego zakres funkcyjny opisany w dokumencie [...]. Termin realizacji Strony ustaliły na dzień [...] maja 2015 r., przy czym całość została podzielona na etapy, za wykonanie każdego etapu Skarżąca wypłaci wykonawcy wynagrodzenie ryczałtowe, które w łącznej kwocie wynosi [...] zł. Spółka E. jako wykonawca w/w projektu miała zostać wyłoniona na podstawie konkursu ofert. Wybór najkorzystniejszej oferty następował w oparciu o kryterium ceny, za najkorzystniejszą uznano ofertę E. Sp. z o.o. z siedzibą w W..

Nie jest kwestionowane ustalenie, że w 2015 roku E. Sp. z o.o. wystawiła na rzecz Skarżącej trzy faktury VAT na łączną kwotę netto [...] zł, podatek VAT w kwocie [...]zł, wskazując w treści: zakup usług informatycznych, zgodnie z umową z dnia [...] r. (t. III, k. 266-271).

Skarżąca w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych Platformę internetową - G. t (rzekomo wykonaną przez E.) ujęła od dnia [...].11.2015 r. (t. III, k. 334-337), przyjmując wartość początkową w kwocie [...]zł, z czego kwota [...]zł (70%) została sfinansowana z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i stosując stawkę amortyzacji - 50%. W 2017 r. Skarżąca zaliczyła do kosztów uzyskania przychodów z tytułu odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od Platformy internetowej - G. t w kwocie [...]zł. Skarżąca dokonała odpisów amortyzacyjnych na kwotę [...]zł, z czego kwota [...]zł zdaniem organów nie stanowiła kosztów uzyskania przychodów.

Nadmienić można, że Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w wydanej w dniu [...] grudnia 2021 r. decyzji utrzymującej w mocy decyzję organu pierwszej instancji w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób pranych za 2015 r. uznał, że z ustaleń dokonanych w trakcie kontroli przeprowadzonej przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w T. wynika, że wystawione przez E. Sp. z o.o. faktury VAT nie dokumentują rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, które rzutowały na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie. Skargę Spółki O. na tę decyzje tut. Sąd oddalił wyrokiem z 26 października 2022 r., I SA/Bd 130/22.

Sąd rozpatrujący niniejsza sprawę podziela pogląd organu, że nie ma dostatecznych dowodów na to, że spółka E. wykonała system informatyczny na rzecz Skarżącej, toteż organy zasadnie zakwestionowały odpisy amortyzacyjne od niego.

Zgodnie z KRS E. Sp. z o.o. została zarejestrowana [...] r., jedynym jej wspólnikiem był A. B. (100 udziałów o łącznej wartości [...] zł). W rejestrze brak jest danych osób wchodzących w skład zarządu Spółki, natomiast wpisani są ustanowieni prokurenci w osobach W. B. od [...].10.2013 r. (prokura samoistna) i A. W. od [...].02.2017 r. (prokura samoistna). W okresie od [...] r. - do [...] r. również prokurentem Spółki (prokura samoistna) był Pan A. B.. Prezesem Zarządu w okresie od [...] r. do [...] r. był Pan S. K. (zarząd jednoosobowy). Adres siedziby Spółki, który widnieje w KRS to: ul. [...] nr [...], lok. [...]

Przesłuchany w toku postępowania B. O. zeznał, że nie był w siedzibie E., a z A. W. (prokurent) spotkał się w Z. T. , generalnie spotkania odbywały się na ul. [...] w T.; nie weryfikował i nie orientował się czy E. posiada możliwości (techniczne, kadrowe) realizacji projektu, był zapewniany że tak; nie był w stanie stwierdzić czy spółka E. wykonała projekt samodzielnie (k.100-106 tom III akt admin.).

Jako główny przedmiot działalności Spółka E. zgłosiła obróbkę metali i nakładanie powłok na metal.

W piśmie z [...] r. (t. III, k. 148-149) Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] poinformował, iż obecnie brak kontaktu ze Spółką E.. Spółka ta straciła prawo do korzystania z adresu przy ul. [...] [...] i w związku z tym pismem z [...] r. organ zwrócił się do Sądu Rejonowego W. Sąd Gospodarczy z prośbą o podjęcie działań przymuszających zarząd E. Sp. z o.o. do aktualizacji wpisu w Krajowym Rejestrze Sądowym nr [...]. Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] wskazał również, że E. Sp. z o.o. z dniem [...] r. została wykreślona z rejestru VAT, figuruje w Bazie Podmiotów Szczególnych w tablicy T1-Podmioty "nieistniejące" oraz nierzetelne i nie podejmuje korespondencji, prowadzenie działalności gospodarczej zgłosiła od [...] r. w zakresie obróbka metali i nakładanie powłok na metale C2561Z, jako adres siedziby, prowadzenia działalności gospodarczej i przechowywania dokumentacji rachunkowej Spółka wskazała adres wirtualny, ul. [...], [...] nie zgłosiła rachunków bankowych, nie posiada kas fiskalnych, nie posiada majątku (nie występuje w bazie CZM oraz w elektronicznych księgach wieczystych). Następnie Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] wskazał, że w Spółce E. została przeprowadzona kontrola podatkowa za okres od [...] r. do [...] r. w zakresie sprawdzenia prawidłowości rozliczeń z budżetem państwa w podatku dochodowym od osób prawnych za 2014 r. Prowadzone postępowania egzekucyjne z uwagi na bezskuteczność egzekucji zostały umorzone [...] r. Aktualna suma zaległości Spółki z tytułu podatku dochodowego i podatku VAT wynosi ok. [...] mln zł.

Do materiału dowodowego organ podatkowy włączył przesłaną przy piśmie z [...] r. (t. V, k. 750-765) kserokopię protokołu kontroli podatkowej przeprowadzonej wobec E. Sp. z o.o. m.in. w zakresie sprawdzenia prawidłowości rozliczeń z budżetem państwa w podatku dochodowym od osób prawnych za 2014 r. oraz decyzji z dnia [...] r. wydanej wobec E. Sp. z o.o. w przedmiocie zobowiązania z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2014 r. (Spółka nie odebrała przedmiotowej decyzji).

Przesłuchany S. K. będący w 2015r. Prezesem Zarządu E. (funkcję tę pełnił na prośbę A. B.) nie potwierdził wykonania projektu: g.t., jak i jego wykonania przez inna firmę (k. 544-547, t. V akt admin.).

Przesłuchany A. B. potwierdził wykonanie systemu informatycznego (g.t.) przez firmę [...] potwierdził że spółka oprócz usługi informatycznej dla Skarżącej nie świadczyła usług z zakresu IT; w latach 2015-2017 spółka E. przy pomocy podwykonawców świadczyła usługi w zakresie prac ślusarskich, budowy maszyn i urządzeń (k. 114-119, tom III akt admin.),

W decyzji wydanej wobec E. Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] uznał E. Sp. z o.o. za podmiot nierzetelny. Ze Spółką E. w toku prowadzonej kontroli utrudniony był kontakt. Spółka ta nie przedstawiła pełnej dokumentacji księgowej, nie zgłosiła zmiany Zarządu, nie dokonała aktualizacji danych rejestracyjnych w zakresie rachunków bankowych, brak było także kontaktu z kontrahentami Spółki Spółka E. mimo wielokrotnych wezwań nie okazała do kontroli sprawozdania finansowego za 2014 r. (bilansu, rachunku zysków i strat oraz informacji dodatkowej), nie złożyła też sprawozdania finansowego w Urzędzie Skarbowym [...] jak i w KRS, nie przedstawiła dokumentacji księgowej (raportów kasowych, KP, KW, remanentów). Spółka nie przedłożyła dokumentów potwierdzających wykonanie usług informatycznych i zleconych prac projektowych (umów z kontrahentami raportów kasowych oraz dowodów KW potwierdzających zapłatę). Spółka okazała wyłącznie wydruki z "zapisów dziennika" za okres maj-grudzień 2014 r., wydruki obrotów i sald za 2014 r., historie rachunków bankowych za czerwiec-grudzień 2014 r., faktury zakupów i sprzedaży.

W wydanej wobec E. decyzji organ podatkowy na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego zakwestionował poniesione przez E. Sp. z o.o. wydatki z tytułu usług informatycznych w łącznej kwocie netto [...] zł, wynikające z faktur VAT wystawionych m.in. przez: [...] S.A. we W., G. F. Sp. z o.o. w G., [...] Sp. z o.o. w T., R. Sp. z o.o. w G. , S. Sp. z o.o. w T., uznając, że usługi wymienione w zakwestionowanych fakturach wystawionych na rzecz E. Sp. z o.o. przez ww. podmioty - nie zostały faktycznie wykonane. Dostrzec i wziąć pod uwagę należy zdaniem Sądu to, że wymienione podmioty, z wyjątkiem [...] S.A., występują również jako bezpośredni dostawcy i odbiorcy Skarżącej w 2015 r. lub w innych okresach rozliczeniowych (R. Sp. z o.o., S. Sp. z o.o., G. Sp. z o.o., [...] Sp. z o.o.).

Nazwę podmiotu [...] S.A. jako bezpośredniego wykonawcę projektu informatycznego pod nazwą "g.t." wskazali w trakcie prowadzonych przesłuchań w charakterze świadka Pan A. B. i Pan B. (jako pełnomocnik Skarżącej). W toku kontroli podatkowej i prowadzonego postępowania nie uzyskano żadnych dowodów, w tym dokumentów od Spółki E., które świadczyłyby, że powierzyła wykonanie w/w projektu w ramach dalszego podwykonawstwa podmiotowi [...] SA. Skarżąca również nie przedłożyła żadnych dowodów (pisemnych umów, zleceń, korespondencji handlowej), na podstawie których Spółka E. zleciła wykonanie w/w projektu w ramach dalszego podwykonawstwa [...] SA.

Z danych rejestracyjnych zawartych w Krajowym Rejestrze Sądowym wynika, że [...] S.A., od [...].01.2015 r. nie posiada organów uprawnionych do jej reprezentacji, ostatnim Prezesem Spółki (od [...] r. do [...] r.) była B. J. W.. Postanowieniem z dnia [...] r. Sądu Rejonowego [...], VI Wydział Gospodarczy KRS, sygn. akt WR.VI NS-rej. KRS [...] ustanowiono dla [...] S.A. we W. kuratora w osobie radcy prawnego [...] celem podjęcia działań zmierzających do powołania organów Spółki lub, w razie potrzeby, podjęcia czynności zmierzających do likwidacji Spółki. Jako adres siedziby Spółki zgłoszono W., ul. [...].

W przedmiocie działalności Spółki wpisanych jest 55 specjalizacji i to w różnych dziedzinach gospodarki od działalności agencji reklamowych, działalności rachunkowo- księgowej, po hotele i podobne obiekty zakwaterowania, restauracje i inne palcówki gastronomiczne, do robót budowlanych. Wśród dziedzin gospodarki wpisano również transport drogowy towarów i zarządzanie nieruchomościami.

Z pisma z Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z [...] r. (t. III, k. 650-653), wynika, że podmiot [...] S.A. z siedzibą we W., przy ul. [...] nie złożyła rozliczenia w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych za 2015 rok, nie złożyła też deklaracji PIT 4R oraz PIT-11 za 2015 r.; w zakresie podatku od towarów i usług z uwagi na zgłoszenie aktualizacyjne (zmiana adresu siedziby) została zarejestrowana od dnia [...] r.; do urzędu wpłynęły deklaracje VAT-7K za okresy od I kwartału 2013 r. do I kwartału 2015 r. oraz za III kwartał 2015 r.; jako przedmiot działalności zgłoszono pozostałe doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania; Spółka z dniem [...] r., z uwagi na niezłożenie deklaracji oraz brak reakcji na wezwania została wykreślona z rejestru podatników podatku VAT.

W Spółce [...] S.A. przeprowadzono kontrolę doraźną w zakresie sprawdzenia rzetelności transakcji gospodarczych zawartych pomiędzy [...] S.A. oraz firmą z R.. W trakcie kontroli stwierdzono, iż pod adresem: ul. [...] W., Spółka nie funkcjonuje. Brak zmian w KRS dotyczących aktualnej siedziby Spółki. Nie udało się nawiązać kontaktu z osobami wskazanymi do reprezentacji Spółki, zarządem czy pracownikami. W kontrolowanym okresie tj. I-II kwartał 2013 r. Prezesem Zarządu [...] S.A. była pani J. W. (kontrolującym nie udało się z nią skontaktować). Z akt rejestrowych w KRS wynika, że [...] r. Prezes Zarządu - J. W. złożyła wniosek o wpis nowych członków Rady Nadzorczej wraz ze sprawozdaniami finansowymi za 2013 r. oraz sprawozdaniem z działalności Zarządu i Rady Nadzorczej za 2013 r. zatwierdzonymi w dniu [...] r. Ponadto złożyła odpowiednie formularze z zakresu zmiany Prezesa Zarządu i Rady Nadzorczej. Z aktu notarialnego Rep. A [...] z dnia [...] r. wynika, że na Walnym Zgromadzeniu [...] S.A. była przygotowywana do sprzedaży. Pani J. W. jako jedyny udziałowiec sprzedała należące do niej udziały, zmieniono Zarząd i Radę Nadzorczą. Z akt wynika także, że z dniem [...] r. Pan M. J. K. został Prezesem Zarządu. Na czas kontroli podatkowej brak zmian w KRS w tym zakresie. Kontrolującym nie udało się skontaktować z M K., korespondencja wysyłana na jego adres zamieszkania nie została podjęta. Sąd gospodarczy po analizie dokumentów złożonych do KRS odmówił rejestracji Pana M. J. K. na stanowisko Prezesa Zarządu, z uwagi na niespełnienie wymogu "niekaralności".

Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] stwierdził fikcyjność transakcji w ujęciu karuzelowym przeprowadzonych pomiędzy powiązanymi ze sobą Spółkami zarządzanymi przez Państwo J. i H. W. (matkę i syna), tworzenie fikcyjnych obrotów, za którymi nie ma rzeczywistych przepływów środków finansowych oraz brak okoliczności potwierdzających wykonanie jakichkolwiek usług marketingowych. Sprzedaż Spółki dokonana w odpowiednim momencie i odpowiedniemu "klientowi" sprawiła, że Spółka jest bez prawnej reprezentacji.

Z zeznań Pani D. P., Prezes Zarządu Spółki O. P. w 2015 r. (protokół z dnia [...] r. -1. III, k. 152-155), wynika, iż nie orientowała się w działalności Spółki jak i na temat realizacji projektu informatycznego pod nazwą "Wprowadzenie nowej e-usługi poprzez opracowanie i wdrożenie platformy w postaci g.t.". Pani D. P. na temat współpracy z E. Sp. z o.o. zeznała, że nie zajmowała się sprawami Spółki O. P., nie zna jej kontrahentów i nie posiada wiedzy na ten temat. W Spółce O. P. nie miała określonych zadań, wszelkimi czynnościami związanymi z działalnością tej Spółki, w tym wszelkimi jej płatnościami zajmował się Pan B. O., który posiadał pisemne upoważnienie do reprezentowania jej "w każdym zakresie".

Pan B. O. (protokół przesłuchania z dnia [...] r. - t. III, k. 100-106) oświadczył, iż to on wpadł na pomysł, aby wykonać platformę dla przewoźników, (spotykał się z przewoźnikami, którzy narzekali na obecnie funkcjonujące platformy). Z uwagi na to, że nie był w stanie "finansowo" zrealizować takiego projektu, skorzystał z możliwości dofinansowania - dotacji. W kwestii nawiązania kontaktów z E. Sp. z o.o. zeznał, że nie pamięta chronologii zdarzeń. Pana W. B. poznał w firmie H. H., gdzie razem pracowali. Pan B. O. nie był w stanie wskazać osoby występującej w imieniu Spółki E. w trakcie zawarcia umowy z [...] r. nadmienił, że umowę podpisał Prezes (nazwiska nie pamiętał), natomiast Spółkę O. P. reprezentował osobiście, jedynie w kwestiach formalnych (przy podpisywaniu dokumentów) Spółkę O. P. reprezentowała Pani D. P.. Nie był w siedzibie Spółki E., z Panem A. W. spotkał się w [...], generalnie spotkania odbywały się na ul. [...] w T.. W sprawach realizacji projektu kontaktował się tylko z Panem W. B. i Panem A. B.. Nie weryfikował i nie orientował się czy E. Sp. z o.o. posiada możliwości realizacji przedmiotowego projektu (techniczne, kadrowe), był zapewniany, że tak, (nie interesował się "w jaki sposób to wykonają"), nie był w stanie stwierdzić czy Spółka E. wykonała projekt samodzielnie, oświadczył tylko, że Spółka E. posiłkowała się podwykonawcą i, że wykonanie zostało zlecone jakiejś firmie z P. [...] albo [...]. Świadek nadmienił też, że platforma została wykorzystana na różne sposoby, nie sprzedano żadnej usługi oferowanej przez platformę s.p., ale wykorzystano ją dla celów reklamowych, nie wie jednak jakie firmy skorzystały z tej platformy w celach reklamowych.

Przesłuchany Pan S. K. (protokół przesłuchania świadka w dniu [...] r. - t. V, k. 547-550), będący w 2015 r. Prezesem Zarządu E. Sp. z o.o, nie potwierdził wykonania projektu "g. t." przez Spółkę E., jak i wykonania tego zlecenia przez inną firmę.

Funkcję Prezesa Zarządu E. Sp. z o.o. pełnił na prośbę Pana A. B. (wcześniej w Spółce zajmował się obsługą lasera) do [...].03.2016 r., kiedy to złożył rezygnację z pełnienia funkcji członka Zarządu (jakkolwiek zmiany w zakresie adresu Spółki E., udziałów i Zarządu nie zostały dokonane w Krajowym Rejestrze Sądowym), jako Prezes podpisywał dokumenty Spółki przedstawiane przez Pana A. B., który jako prokurent zajmował się wszelkimi sprawami Spółki i nią zarządzał. Jak zeznał, "był tyko figurantem", nic nie wiedział na temat projektu "g.t.", natomiast z uwagi na brak zaplecza kadrowego i doświadczenia informatycznego Spółka E. nie byłaby w stanie wykonać przedmiotowego zlecenia. Firma pod nazwą [...] Spółka z P. nic mu nie mówiła, kontaktami z kontrahentami zajmował się Pan A. B..

Pan A. B. (protokół przesłuchania w charakterze świadka z dnia [...] r. -1. III, k. 114-119), będący w roku 2015 prokurentem Spółki E. (prokurentem przestał być z dniem [...] r., również w tym dniu sprzedał udziały w Spółce jej prokurentowi Panu A. W. - (t. III, k. 109-113), w kwestii zawartej ze Skarżącą umowy o wykonanie systemu informatycznego stwierdził, że osobiście występował w kontaktach ze Spółką O. P., którą reprezentował Pan B. O.. Pan A. B. wskazał, że przedmiotem sprzedaży na rzecz Spółki O. P. był system znany jako "g. t.". Spółka E. nabyła projekt "g.t." od firmy pod nazwą [...] Sp. z o.o. z P.. Pan A. B. podał, że ze Spółką [...] kontakt nawiązał Pan A. W., prokurent Spółki E. (którego poznał pod koniec 2014 r. "podczas prowadzenia biznesu", decyzję o tym, żeby Pan A. W. został prokurentem Spółki E. podjął osobiście, z uwagi na realizowane inne transakcje), nie pamięta kto reprezentował Spółkę [...] spotkania (jedno lub dwa) odbywały się w Galerii [...] (nie pamiętał; kiedy odbyły się te spotkania), nie sprawdzał czy Spółka [...] wykonywała podobne zadania, na spotkaniu były 3 osoby, które zaprezentowały na laptopie czym zajmuje się Spółka i zapewnili, że są w stanie zrealizować projekt dla Spółki O. P..

Transakcja sprzedaży systemu informatycznego na rzecz Spółki O. P. przebiegała – w świetle tych zeznań - następująco: jechał do Pana B. O. i Pani D. P. na ul. [...] w T., włączał komputer, przeprowadzał prezentację danego etapu i zostawiał dane do logowania na serwerze, po czym wystawiany był protokół odbioru i faktura. Prezentacja polegała na przedstawieniu modułów np. zarządzanie klientami, zarządzanie transportem, rozliczenia (Pan A. B. nie był w stanie przypomnieć sobie szczegółów). Opisując przykładową prezentację modułu zarządzanie klientami świadek zeznał, że "był widoczny panel - dodaj nowego klienta, prezentuj istniejącego i wszelkie dane o kliencie". Wszystkie dane były wrzucane na serwer należący do Spółki O. P., ale nie był tego pewien.

Natomiast transakcja ze Spółką [...] odbyła się w ten sposób, że świadek dostał od Pana A. W. adres serwera, na którym znajdował się program wraz hasłem i loginem. Pan A. B. nie ma kontaktu z Panem A. W.. Pan A. B. potwierdził, że wystawiał i osobiście doręczał Spółce O. P. faktury. Zaznaczył, że wszystkie faktury zostały rozliczone, zapłata została uregulowana w formie przelewu bankowego.

Świadek potwierdził, że oprócz usługi informatycznej dla Spółki O. P., Spółka E. nie świadczyła usług z zakresu IT, był to debiut. Na konkurs ogłoszony przez Spółkę O. P. Pan A. B. trafił szukając na stronach internetowych firm komputerowych z zakresu IT, które byłyby w stanie programować maszyny. Pana B. O. poznał na przełomie lat 2010 - 2012 r. przez Pana W. B.. A. B. zeznał, że w latach 2015-2017 Spółka E. przy pomocy podwykonawców świadczyła usługi w zakresie prac ślusarskich, budowy maszyn i urządzeń.

W toku prowadzonej kontroli podatkowej i prowadzonego postępowania podatkowego Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w T. wzywał ustanowionych prokurentów Spółki E., tj. Pana W. B. (t. III, k. 12, 22, 26, 121, 126; t. V, k. 522) i Pana A. W., nabywcy udziałów tej Spółki w 2017 r. (t. III, k. 108, 128, 130-131). Przesłuchania się nie odbyły, ponieważ osoby te nie podejmowały wezwań.

Z otrzymanych informacji od Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w B. przy piśmie z [...].03.2019 r. (t. III, k. 172) wynika, że pod wskazanym adresem zamieszkania ul. G. [...] B. Pan A. W. nie mieszka od 3 lat oraz że jest osobą poszukiwaną przez BG Komisariat B. Śródmieście. Informacje PIT-11 za lata 2013-2015 i PIT-8C za 2015 r. wystawione zostały przez płatnika Areszt Śledczy B., z tytułu otrzymanych należności za pracę osób tymczasowo aresztowanych.

Jedynie Pan A. B. (były prokurent samoistny w E. Sp. z o.o.) i Pan B.O. zeznali, że się znali, obaj wskazali ogólne założenia na temat zawartej umowy z [...] r. i nazwę podmiotu [...] S.A. jako bezpośredniego wykonawcę projektu informatycznego "g.t.". Żaden z przesłuchiwanych świadków nie potwierdził jednak wykonania usług informatycznych przez [...] S.A. Pan A. B. i Pan B.O. nie sprawdzali wiarygodności Spółki [...] Pan B.O. zeznał wprost, że nie interesowało go to, w jaki sposób Spółka E. go wykona. Z kolei Pan A. B. nadmienił, że Spółkę [...] jako rzekomego wykonawcę projektu zaproponował Pan A. W. (prokurent samoistny Spółki E.) i "otrzymał zapewnienie, że tamta firma sobie z tym poradzi". Wszystkie dokumenty Spółki E., w tym umowy zawarte ze Spółką O. P.. przekazał Panu A. W., choć nie potrafił podać konkretnych informacji na temat kontaktów z Panem A. W. "poznał podczas prowadzenia biznesu".

Organ ustalił, że A. W. jest poszukiwany przez [...] KWP [...] na podstawie art. 258 § 1 kk (branie udziału w zorganizowanej grupie albo związku mającym na celu popełnienie przestępstwa lub przestępstwa skarbowego) oraz art. 242 § 2 kk (niepowrócenie bez usprawiedliwionej przyczyny po upływie wyznaczonego terminu przez korzystającego z zezwolenia na czasowe opuszczenie zakładu karnego lub aresztu śledczego bez dozoru).

Podsumowując reasumując rozważania co do zasadności zakwestionowania odpisów amortyzacyjnych dokonywanych przez Skarżącą od Platformy internetowej – G. t., należy zgodzić się z organem, że Skarżąca poza dokumentacją przedłożoną w Urzędzie Marszałkowskim Województwa [...] (t. I i II) nie przedstawiła żadnych innych dowodów w tym zakresie. Przedstawione protokoły odbioru prac nie zawierają szczegółowego wykazu wykonanych prac (tj. poszczególnych elementów z wartościami prac wykonanych od początku projektu, porównania wartości prac wykonanych w danym okresie). Podstawowym celem było wykazanie, że prace zostały zakończone w przewidzianych terminach, zgodnie z założeniami oferty, co umożliwiło Skarżącej uzyskanie dofinansowania ze środków unijnych.

Organy podatkowe na podstawie dokumentów pozyskanych z Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] związanych z projektem "g. t." zauważyły, że w piśmie z [...].11.2013 r. D. P. wskazała, iż kwota zakupionych usług informatycznych wynosi łącznie [...] zł, taka kwota znalazła się też w ofercie cenowej firmy E. Sp. z o.o. z [...] r., złożonej 5 m-cy później, co oznaczać może, że Skarżąca w listopadzie 2013 roku znała ofertę cenową zaproponowaną przez E. Sp. z o.o. (przy czym E. Sp. z o.o. wpisana została do Rejestru Przedsiębiorców [...] r.).

Ponadto, E. Sp. z o.o. według przedstawionych dokumentów złożyła najniższą ofertę cenową, i to w dodatku występując jako "pośrednik". Organ zwraca tez uwagę na znaczną rozbieżność cenową w wysokości [...] zł, pomiędzy ofertą najniższą złożoną przez E. Sp. z o.o. w kwocie [...]zł, a ofertą najwyższą - C. Sp. z o.o. w kwocie [...]zł.

Zdaniem Sądu organ nie bez racji uważa, że w warunkach rynkowych O. P. Sp. z o.o. zleciłaby wykonanie projektu "g.t." raczej bezpośrednio autentycznemu wykonawcy projektu, podmiotowi z doświadczeniem w tej dziedzinie, a nie E. Sp. z o.o., która miała być tylko pośrednikiem, nie mając odpowiedniej kadry ani zaplecza technicznego do zrealizowania takiego przedsięwzięcia. Poprawna jest konkluzja organu, że spółka O. P. nie była zainteresowana efektywnością inwestycji, którą gwarantowałyby profesjonalne firmy z branży IT, lecz chodziło jej o uzyskanie i redystrybucję środków z dotacji.

Reasumując, nic nie świadczy o tym, że spółka [...] Sp. z o.o. świadczyła usługi informatyczne dla E. Sp. z o.o., jako jej podwykonawca. W dokumentacji podatkowej dotyczącej E. Sp. z o.o. nie stwierdzono faktur VAT od [...] S.A.

Zdaniem Sądu należycie udokumentowane i uzasadnione jest więc stanowisko organu, że Spółka E. – skoro samodzielnie nie wykonała na rzecz Skarżącej kwestionowanych usług informatycznych, ani nie wykonał ich na jej rzecz podwykonawca – to kwestionowane przez organ faktury wystawione przez E. Sp. z o. o. nie dokumentują zdarzeń gospodarczych w nich opisanych, a wykazana w nich sprzedaż usług dla Skarżącej nie miała miejsca. Zatem, odpisy amortyzacyjne dokonywane od tak "pozyskanej" platformy internetowej nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów.

Zarazem, organ zasadnie stwierdza, że Skarżącej musiała towarzyszyć świadomość uczestnictwa w transakcjach wiążących się z oszustwem podatkowym popełnionym przez wystawcę spornych faktur. Skarżąca bez jakichkolwiek gwarancji powierzyła wykonanie prac nieznanym firmom, które nie dysponowały żadnym zapleczem technicznym jak i osobowym do ich wykonania.

W związku z tym, że faktury \/AT wystawione przez Spółkę E. nie dokumentują opisanych w nich zdarzeń gospodarczych i są dokumentami fikcyjnymi, to na ich podstawie nie jest również możliwe dokonywanie odpisów amortyzacyjnych od Platformy internetowej - g.t.. W takim stanie rzeczy, organ słusznie uznał, że Skarżąca zawyżyła koszty uzyskania przychodów z tego tytułu w roku 2017 o wskazaną w decyzji kwotę.

W skardze (s. 6) spółka argumentuje, że realizując projekt finansowany ze środków z Urzędu Marszałkowskiego, musiała korzystać z zewnętrznych wykonawców, ponieważ wynagrodzenia jej własnych pracowników nie podlegałyby zaliczeniu do kosztów kwalifikowanych projektu w ten sposób finansowanego (w ramach działania [...] Europejskiego Rozwoju Regionalnego). Do takich kosztów, jak wskazano w skardze, spółka mogła zaliczyć tylko zakup usług i środków trwałych. Dlatego zakupiono usługi od "firmy trzeciej". Zdaniem Sądu ta argumentacja – paradoksalnie – zamiast uwiarygodnić rzekomy zakup usług od E., tylko wyjaśnia, dlaczego Skarżąca pozyskiwała i uwzględniała w swojej dokumentacji faktury nie dokumentujące rzeczywistych transakcji.

Skarżąca nie dostarczyła natomiast żadnych dowodów, które podważałyby ustalenia organów obu instancji.

We wniesionej skardze (s. 10 i nast.) Skarżąca powołała się na materiał, który – jej zdaniem – stanowi dowód potwierdzający wykonanie platformy s.p.. Źrodłem dowodu ma być W. M. - amerykańskie archiwum cyfrowe World Wide Web i innych informacji dostępnych w Internecie. W załączeniu przedstawiła wydruki z tego archiwum na okoliczność potwierdzenia faktu istnienia i dostępności poszczególnych stron internetowych w badanym okresie. Skarżąca wskazała, że poddając testom W. M. stronę s.p. oraz poszczególnych publicznych stron dotyczących [...] Z. Ż. ([...]) i [...] Z. M. i N. W. ([...]) (patenty.pya.org.pl, egzaminy.pya.org.pl, patenty.pzmwinw.org.pl, egzaminy.pya.org.pl) widać wyraźnie występowanie szeregu zapamiętanych przez archiwum indeksów pochodzących z tych stron. Przy czym, niektóre strony i aplikacje, z racji tego, że nie były dostępne publicznie, nie zostały uwiecznione w bazie archiwum W. M..

Sąd podziela pogląd organu, że ten nowy dowód, na który powołuje się Skarżąca dopiero w skardze, nie może na obecnym etapie podważyć poczynionych w toku postępowania podatkowego ustaleń. Gromadzenie przez organ materiału dowodowego odbywało się w ramach postępowania podatkowego. Wówczas Skarżąca nie podnosiła argumentów opartych na tym, co ewentualnie można ustalić za pomocą W. M..

Sąd administracyjny może tyko uzupełniająco przeprowadzić dowód z dokumentu, jeśli jest to niezbędne dla usunięcia istotnych wątpliwości (art. 106§3 p.p.s.a.). Analizowanie kwestii podnoszonej przez Skarżącą w kontekście W. M. w żadnym razie nie mieści się w spektrum zakreślonym poprzez art. 106§3 p.p.s.a. Należy też wrócić uwagę na to, że Skarżąca zaprezentowała wydruki dotyczące usług wykonanych na zlecenie pana Ł. R., których organ nie kwestionował (w skardze wyraźnie wskazano, że chodzi o PZŻ oraz PZMWiNW). W żaden sposób nie dowodzą one tego, że spółka E. wykonała platformę G. t (s.p) na rzecz Skarżącej.

Wydruki załączone do skargi nie dowodzą ani tego, że platforma została wykonana przez E., ani że spółka przy jej wykorzystaniu osiągnęła jakiekolwiek przychody.

Ponadto, przesłuchany w charakterze świadka Pan B. O. zeznał, że nie sprzedano żadnej usługi oferowanej przez platformę s.p., ale wykorzystano ją dla celów reklamowych, nie wiedział jednak jakie firmy skorzystały z tej platformy w celach reklamowych.

Skoro Skarżąca jako strona postępowania kwestionowała ustalenia organu pierwszej instancji w zakresie transakcji udokumentowanych spornymi fakturami VAT, w tym wykonania platformy s.p. na jej rzecz przez E., to w interesie Skarżącej było przedstawienie dowodów już w trakcie postępowania podatkowego, które mogłyby potwierdzić, że stan faktyczny sprawy w rzeczywistości jest odmienny od ustalonego przez organ podatkowy. Stanowisko organu było Skarżącej znane już z decyzji pierwszej instancji, organ odwoławczy nie dokonał żadnych nowych, zaskakujących Skarżącą ocen.

6. Kolejną kwestią sporną jest zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów wydatków w kwocie [...]zł na podstawie faktur VAT wystawionych przez E. Sp. z o.o. za rzekome wykonanie kompleksowych maszyn i urządzeń: - czyszczarek laserowych Fibre clean laser 100 zintegrowanych z kabiną do czyszczenia K-1500 szt. 2 ([...] zł); - prasy krawędziowej ([...] zł), - systemu przygotowania powierzchni płyt roboczych przy użyciu suchego lodu ([...] zł).

W 2017 r. Spółka E. wystawiła na rzecz Skarżącej [...] faktur VAT (t. III, k. 272-306), z tym że 11 faktur VAT zostało wystawionych podwójnie, tzn. faktury zawierają ten sam numer, tą samą datę wystawienia, tę samą ilość i taką samą cenę jednostkową oraz należność ogółem (t. lll, k. 275-296). Faktury różnią się od siebie jedynie nazwą towaru lub usługi. Dotyczy to faktur wystawionych w okresie od [...] r. do [...] r. (faktury wymienione zostały na str. 22-23 zaskarżonej decyzji).

W toku kontroli podatkowej Pan B. O. jako pełnomocnik Skarżącej (w wyjaśnieniach z [...]. t. III, k. 90-92) wskazał, że w 2017 r. Skarżąca podjęła próby rozpoczęcia sprzedaży innowacyjnych produktów, tj. urządzeń laserowych, czyszczarek suchym lodem, pas krawędziowych. Jednakże nie posiadając odpowiedniego zaplecza, podjęła współpracę ze Spółką E., która dostarczyła komponenty niezbędne do wyprodukowania odpowiednich urządzeń, a następnie wykonała z nich gotowe do sprzedaży urządzenia. Współpraca ze Spółką E. doprowadziła do sprzedaży urządzeń dla P. L. S.A., S. z o.o. oraz T. Sp. z o.o. Na tą okoliczność Skarżąca przedłożyła 3 zamówienia z dnia: [...] r. na wykonanie ramy i podpory krawędziowej, [...] r. na wykonanie obudowy jednostki centralnej prasy krawędziowej i [...] r. na wykonanie szczęk roboczych wraz z uchwytem (t. III, k. 87-89), a także 11 umów wykonawczych zawartych ze Spółką E. w dniach od [...] do [...] r. (t.lll, k. 32-86).

Przedmiot zamówienia w przedłożonych dowodach "zamówienie" został opisany bardzo ogólnie, a zakresy zamówień zostały określone w następujący sposób: wykonanie ramy i podpory prasy krawędziowej, wykonanie obudowy jednostki centralnej prasy krawędziowej, wykonanie szczęk roboczych wraz z uchwytem. Natomiast treść rubryki postanowienia ogólne jest taka sama w każdym z nich: "Przyjmujący zamówienie nie może przekazać jego realizacji innemu podmiotowi bez poinformowania o tym zlecającego. "Przyjmujący zlecenie oświadcza, że posiada odpowiednie doświadczenie, umiejętności, zaplecze techniczne oraz jest w kondycji finansowej umożliwiającej prawidłowe wykonanie przedmiotu zlecenia". Brak jest konkretnych parametrów technicznych, jak wymiary, skład materiałowy, dokumentacji technicznej czy też szczegółowych danych związanych z zakresem zleconych do wykonania prac. Brak też Jakichkolwiek danych w zakresie warunków dostawy. Na wszystkich zamówieniach widnieje [...] r. jako data zakończenia wykonania przedmiotu zlecenia. W zawartych umowach brak jest szczegółowych danych technicznych związanych z zakresem zleconych do wykonania przedmiotu umowy. Elementy umów takie jak: dostawa, zamówienia, sposób rozliczania, poufność, odstąpienia od umowy, kary umowne i postanowienia końcowe - są takie same.

Przedmiotowe zamówienia oraz umowy w imieniu E. Sp. z o.o. podpisał Pan A. W., zaś ze Strony Skarżącej Pani D. Zarządu.

Organ dokonał przyporządkowania faktur zakupu (poszczególnych części, podzespołów) wystawionych przez Spółkę E. na rzecz Skarżącej do faktur sprzedaży wystawionych przez Skarżącą na rzecz P. L. S.A., S. z o.o. (ostatecznym odbiorcą miała być N. Sp. z o.o.) oraz T. Sp. z o.o. Zdaniem Sądu wnioski wyciągnięte przez organ z tego przyporządkowania i analizy są logiczne i poprawne.

Sprzedaż często następowała wcześniej niż zakup, P. L. S.A. nie dokonała zapłaty, T. w 2017 nie deklarowała podatku do zapłaty, za grudzień [...] złożyła 3 wersje deklaracji VAT, zawsze wykazując nadwyżke podatku naliczonego nad należnym; w 2018 r. również nie wykazywała podatku do zapłaty, w 2019 r. została z urzędu wykreślona z rejestru VAT, a w 2020 r. była podmiotem nieuchwytnym, jako wspólnicy ujawnione są w niej osoby o nazwiskach przewijających się w innych rozliczeniach spółki bądź jej dalszych "kontrahentów" - Pani M. B. (Wiśnicka) i Pan B. B.; W. B. - prokurentem E., jest bratem B. B. z T.. Z kolei prezesem N. od 2019 r. jest B. B., spółka ta figurowała w rejestrze podatników VAT od 2015 do 2019 r., gdy została z urzędu wykreślona. Organ wskazał na rozbieżności co do wskazywanego miejsca i daty dostarczenia czyszczarki laserowej oraz na istotne rozbieżności między specyfikacją a stanem rzeczywistym, które wynikały z opinii rzeczoznawcy sporządzonej w 2019 r. gdy maszyna ta była wystawiana na licytacji. Rozbieżności dotyczące laserów czyszczących wynikały z tego, że w istocie specyfikacja techniczna powstała przez przerobienie innego lasera czyszczącego polskiej firmy T.-E.. Organ te kwestie szeroko i z detalami opisuje. W. przytoczyć taki oto szczegół dotyczący czyszczarki czarki laserowej F. C. laser 100: spółka O. P. wyceniła wartość przedmiotowego urządzenia na kwotę netto [...] zł (\/AT [...] zł), co znalazło swoje odzwierciedlenie w treści faktury VAT nr [...] z dnia [...].09.2017r. wystawionej na rzecz S. z o.o., natomiast profesjonalny rzeczoznawca później oszacował wartość tego urządzenia na kwotę [...]zł (netto).

Transakcja z P. L. S.A. z kolei, mimo wykazania jej przez Skarżącą, nie doszła do skutku - P. wyjaśniła, że O. przysłała jej tylko kopię, a nie oryginał faktury, dlatego za urządzenie nie zapłacono i maszyna nie została dostarczona. W jednej z transakcji jako poręczyciel weksla pojawia się R., podmiot będący stroną nierzetelnych transakcji jako rzekomy dostawca oprogramowania dla Skarżącej w roku 2015, zakwestionowanych przez organ w decyzji dotyczącej roku 2015 (ta okoliczność znana jest Sądowi z urzędu w związku z grugą sprawą Skarżącej rozpatrywaną przez tut. Sąd tego samego dnia, I SA/Bd 130/22). Prezesem i jedynym wspólnikiem R był B. B..

Z zeznań przywoływanych przez organ świadków wynika, że ich wiedza o dostawach, transporcie i wyglądzie urządzeń rzekomo wyprodukowanych przez E. dla Skarzącej i następnie przez nią zbytych (takich jak prasa krawędziowa czy system przygotowania powierzchni płyt roboczych przy użyciu suchego lodu) – jest ogólnikowa, świadków zawodzi pamięć co do szczegółów, nawet co do urządzenia nabytego za ponad [...] tys zł pan B. B. nie potrafił powiedzieć, kto je w jego firmie obsługiwał. Organ akcentuje brak zaplecza technicznego i pracowników, którzy w E. mogliby wykonać maszyny.

Nawet pan B. nie miał konkretnej wiedzy co do urządzeń i maszyn, które "rzekomo" Skarżąca miała zlecić do wykonania Spółce E., a tym bardziej do sposobu ustalenia wartości wykonanych urządzeń, która nie może być tłumaczona ogólnym stwierdzeniem wykonania "kompletnych urządzeń".

Reasumując, z zebranego materiału dowodowego wynika, że transakcje zawarte pomiędzy Spółkami: E. Sp. z o.o. (W. B.), O. P. Sp. z o.o., T. Sp. z o.o. (B. B.), N. Sp. z o.o. (B. B.) stwierdzają jedynie sztuczne transakcje, które nie znajdują uzasadnienia z punktu widzenia praktyki gospodarczej. Sztuczność konstrukcji wyraża się w występowaniu Skarżącej (O..PL Sp. z o.o.) jako podmiotu pośredniczącego, organizującego proceder wystawiania faktur tworzącego szereg powiązanych transakcji, celem zwiększenia wartości finalnie wystawionych faktur dla pozyskania dotacji unijnych.

Rację ma organ, że urządzenia/maszyny będące przedmiotem faktur wystawionych pomiędzy E. Sp. z o.o. a Skarżącą oraz pomiędzy Skarżącą a Spółkami: T. Sp. z o.o., P. L. S.A., S. .. z o.o. (N. Sp. z o.o.) nie były nabywane w celu dalszej odsprzedaży innym, konkurencyjnym firmom. W przypadku czyszczarki laserowej F. clean 100 zintegrowanej z kabiną do czyszczenia K-150 (marża Spółki 0,83%) należy zauważyć, że jak wskazała firma leasingowa (S. z o.o.) czyszczarka została dostarczona w dniu [...].09.2017 r. do miejsca zameldowania B. B., a więc w dniu, w którym ostatnią fakturę za zakup części składowej do tego urządzenia wystawiła E. Sp. z o.o. na rzecz Skarżącej. Wynika z tego, że czyszczarka w ogóle nie trafiła do Skarżącej, która z kolei wystawiła fakturę w dniu następnym - [...].09.2017 r. (faktura VAT nr [...] na rzecz S. z o.o.). Druga z firm leasingowych wskazana na fakturze sprzedaży jako odbiorca czyszczarki laserowej tj. P. L. S.A. z kolei zaprzeczyła, że transakcja sprzedaży miała miejsce w rzeczywistości. Firma P. L. S.A. wyjaśniła, że do transakcji nie doszło, gdyż otrzymała jedynie skan faktury od Skarżącej, której nie zaewidencjonowała w prowadzonych księgach rachunkowych, nie odliczyła podatku VAT.

Wiarygodność i rzeczywisty charakter transakcji podważa też to, że mimo wysokich kwot – płatności między Skarżącą a E. Sp. z o.o. miały być dokonane gotówką. Jednorazowe kwoty należności, jak wynika z treści zakwestionowanych faktur, wynosiły przecież nawet kilkaset tysięcy złotych. Co istotne, Skarżąca nie dysponuje nawet potwierdzeniami zapłaty.

Zdaniem Sądu uzasadnione jest stanowisko organu, że okoliczności związane ze zleceniem wykonania "kompleksowych maszyn i urządzeń" przez Spółkę E., począwszy od deklarowanego sposobu nawiązania współpracy przez Pana B. O. z Panem A. W., następnie wykonanie i montaż rzeczonych urządzeń przez Pana A. W., kończąc na płatnościach dokonywanych gotówką, bez wydawania pokwitowań odbioru gotówki, jak i płatnościach bezgotówkowych, miały na celu uwiarygodnienie udziału Skarżącej i E. w świadczeniu dostaw.

W kontekście powyższych ustaleń organ podatkowy zasadnie uznał, że Pan B.O, faktycznie zajmujący się sprawami Skarżącej i Pan B. B. - P. T. Sp. zo.o. i N. Sp. z o.o. znali się i mając wiedzę o dotacjach unijnych na innowacyjne maszyny i urządzenia kreowali "transakcje" zakupu i sprzedaży urządzeń/maszyn (z zeznań wyłania się to, że duży odsetek kosztów pokryty był środkami unijnymi). Należy mieć ponadto na względzie zeznania Prezesa Zarządu E. Sp. z o.o. - Pana S. K., który do protokołu przesłuchania świadka zeznał m.in., że "W. B. prowadził jakąś pokrewną działalność do spółki E.; kolegowali się z A. B.. Pan W. B. konstruował maszyny i nimi handlował; spawali balustrady to była firma BB STAL - tam też byłem zatrudniony przez jakiś czas". Zatem, skoro Pan W. B. zajmował się zawodowo "konstruowaniem maszyn", pozbawione sensu ekonomicznego było "dokonywanie" zakupu maszyn u pośrednika tj. Skarżącej. Powyższe potwierdza nierzetelność transakcji pomiędzy E. Sp. z o.o. a Skarżącą, Skarżącą a T. Sp. z o.o. oraz Skarżącą a S. z o.o.

W zakresie faktury nr [...] z dnia [...] r. wystawionej przez Skarżącą na rzecz firmy P. L. S.A. wskazać należy, iż do transakcji w ogóle nie doszło, a mimo to Skarżąca ujęła transakcję w swoim rachunku księgowym i podatkowym.

Ze Spółkami, które uczestniczyły w kreowaniu transakcji niezgodnych z rzeczywistością brak było kontaktu (E. Sp. z o.o., R Sp. z o.o., [...] S.A., A. C. Sp. z o.o., N. Sp. z o.o., T. Sp. z o.o.), niektóre z nich pozostają bez prawnej reprezentacji, co skutkowało niemożliwością przeprowadzenia czynności sprawdzających, kontroli podatkowych, pozyskania od nich wyjaśnień.

Zdaniem Sądu organy przekonująco wykazały, że nie miały miejsca transakcje między Spółką E. a Skarżącą oraz między Skarżącą a Spółkami P. L., S. i T., udokumentowane zakwestionowanymi przez organ w decyzji fakturami VAT. Zebrany materiał dowodowy nie potwierdził rzeczywistego udziału Skarżącej w deklarowanych przez nią transakcjach. Zgromadzony materiał dowodowy nie wykazał wykonania urządzeń, opisanych w fakturach VAT wystawionych przez E. Sp. z o.o. na rzecz Skarżącej, przez co należy uznać, że wystawione faktury na rzecz P. L. S.A., S. z o.o. i T. Sp. z o.o. są fakturami, stwierdzającymi usługi, które nie zostały wykonane przez Skarżącą.

Dlatego organ na podstawie art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p. zasadnie nie uznał za koszt uzyskania przychodów roku 2017 kwoty [...]zł wynikającej z nierzetelnych faktur VAT wystawionych przez E. Sp. z o.o., dokumentujących wykonanie kompletnych maszyn i urządzeń

7. Niezasadny jest też zarzut naruszenia art. 12 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 3 u.p.d.o.p. poprzez uznanie otrzymanych środków finansowych za przychody w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p. zamiast za przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej określonej w art. 12 ust. 3 tej ustawy. odniesieniu do przychodów jako podstawę rozstrzygnięcia mają zastosowanie przepisy art. 12 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Skoro kwestionowane faktury VAT nie dokumentują sprzedaży "kompletnych maszyn i urządzeń" przez Skarżącą, to kwot wynikających z tych faktur nie można uznać za przychód z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 12 ust. 3 u.p.d.o.p.

Fakt, że czynności wykazane w fakturach wystawionych przez Spółkę na rzecz P. L. S.A., S. z o.o. i T. Sp. z o.o., na podstawie których doszło do wpływu pieniędzy, nie zostały faktycznie wykonane, skutkuje wprost przyjęciem, iż są to faktury "fikcyjne", a w konsekwencji, iż przysporzenie majątkowe, które uzyskała spółka, nie miało za źródło działalności gospodarczej. Skoro wpływy zostały uzyskane – to stanowią przychód, na ogólnej podstawie z art. 12 ust. 1 pkt 1 – jako otrzymane pieniądze.

Wobec tego Spółka wykazując jako przychód z działalności gospodarczej kwoty wynikające z nierzetelnych faktur zawyżyła przychody roku 2017 r. z art. 12 ust. 3 u.p.d.o.p. o łączną kwotę [...]zł, czym naruszyła art. 12 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, poprzez wystawienie faktur VAT na rzecz P. L. S.A., S. z o.o. i T. Sp. z o.o., które nie dokumentowały rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, w nich opisanych.

Natomiast wpływ środków pieniężnych w łącznej kwocie [...]zł na rachunek bankowy Spółki w 2017 r., od S. z o.o. i T. Sp. z o.o., stosownie do art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym uznać należy za przychody roku 2017 jako otrzymane pieniądze. W toku postępowania osoby reprezentujące wymienione w łańcuchu współpracy Spółki nie ujawniły rzeczywistej istoty wzajemnych relacji i rozliczeń ani tytułu prawnego transferu środków pieniężnych. Zatem organy nie mogą podważać zasadności wzajemnych rozliczeń w wyniku których Spółka – jak sama twierdzi i wykazuje w dokumentacji - otrzymała transfer pieniędzy.

W tym stanie rzeczy kwalifikacja do poszczególnych źródeł przychodów środków otrzymanych na podstawie spornych faktur i wynikające z tego konsekwencje podatkowe zostały prawidłowo zakwalifikowane przez organ pierwszej instancji.

Skarżąca w skardze zarzuciła, że organy podatkowe bezpodstawnie zaliczyły do przychodów kwotę podatku należnego z faktur VAT sprzedaży wystawionych przez Skarżącą na rzecz S. z o.o. i T. Sp. z o.o. Zarzut ten jest zdaniem Sądu bezzasadny.

Art. 12 ust. 4 pkt 9 u.p.d.o.p., wyłączający z przychodów z opodatkowania podatkiem dochodowym, wartość należnego podatku od towarów i usług nie znajduje zastosowania. Skoro bowiem zakwestionowane faktury VAT wystawione przez Skarżącą na rzecz S. E. L. P. S.. z o.o. i T. Sp. z o.o. nie dokumentują rzeczywistych transakcji, to i wykazany w nich "podatek" nie był w istocie kwotą należnego podatku od towarów i usług. Zarazem nie był także przychodem z działalności gospodarczej w rozumieniu art. 12 ust. 3 u.p.d.o.p. Przepis art. 12 ust. 3 u.p.d.o.p. dotyczy rzetelnych faktur VAT i realnych transakcji, podobnie jak art. 12 ust. 4 pkt 9 u.p.d.o.p. dotyczy należnego w świetle ustawy podatku od towarów i usług, a nie kwoty wykazanej jako podatek na nierzetelnej fakturze.

Dlatego też, otrzymane pieniądze w całości stanowią przychód podatkowy Skarżącej, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy.

8. Ostatnią kwestią sporną jest kwalifikacja prawna wydatków w łącznej kwocie [...]zł wynikających z faktur VAT nr [...] z dnia [...] i nr [...] z dnia [...] r. (t. III, k. 344-345) wystawionych przez L. Sp. z o.o. dla Skarżącej, w treści których wpisano "L. - zintegrowany system zarządzania firmą - licencja systemu". Organ kierując się treścią art. 15 ust. 1 u.p.d.u.p. nie uznał ich za koszty uzyskania przychodów roku 2017. Na podstawie zakwestionowanych faktur miało nastąpić nabycie usług od L. , jednak zdaniem organu, nie miało to miejsca. Organ opiera się w szczególności na tym, że spółka nie świadczyła na rzecz spółki [...] sp. z o.o. usług, które funkcjonalnie można byłoby powiązać z usługami rzekomo wykonanymi na rzecz Skarżącej podstawie faktury wystawionej przez L. mimo że Skarżąca sama takiego przyporządkowania dokonała (wyjaśnienia B. O.). Faktury wystawione przez Skarżącą na rzecz L. dotyczą sprzedaży czyszczarki laserowej oraz zestawu do czyszczenia mikro granulkami suchego lodu, a nie systemu L..

Należy odnotować, że Pan B.O był prezesem L. , jak też faktycznie zarządzał Skarżącą.

W wyjaśnieniach z [...] r. Pan B. O. występując w imieniu Skarżącej w zakresie transakcji ze Spółką L. wskazał, że Skarżąca wykorzystuje do realizacji swoich celów oprogramowanie L. , zakupione od Spółki L. na podstawie faktury VAT nr [...]. Jest to jednocześnie oprogramowanie służące do prezentacji jego możliwości potencjalnym przyszłym klientom (możliwość do sprzedaży licencji oprogramowania i zarobkowania na pośrednictwie w handlu tym oprogramowaniem). W kolejnych działaniach Skarżąca przygotowała się do realizacji transakcji z [...] Sp. z o.o., wystawiła fakturę sprzedaży nr [...], która potem została skorygowana (faktura VAT nr [...] -1. III, k. 256-258). Z racji tego, że przedmiotem tej transakcji miał być system L., Spółka zakupiła ten system od L. fakturą VAT nr [...]. Jak się później okazało klient nie otrzymał leasingu na realizację całości transakcji, w związku z czym do transakcji nie doszło i stąd faktura korygująca. Licencja systemu L. pozostała jednak na stanie Spółki powodując sporą stratę w wyniku finansowym na koniec 2017 roku.

Występując z kolei w imieniu L. Sp. z o.o. (w której jest Prezesem Zarządu) Pan B. O. w piśmie [...] r. (t. V, k. 764-786) wskazał, że przedmiotowe faktury były wystawione za zakup systemu informatycznego do zarządzania firmą (system ERP) autorem, którego jest Spółka L. . Według wyjaśnień Prezesa Spółki L. Pana B. O. pierwszy system (sprzedaż udokumentowana fakturą VAT nr [...]) był zakupem na potrzeby własne Skarżącej oraz jako system prezentacyjny dla potencjalnych klientów. P. Skarżąca nie ma potrzeby posiadania wszystkich modułów systemu, a jednocześnie posiadała potencjał handlowy do sprzedaży systemu innym klientom - otrzymała pełen pakiet narzędzi dostępnych w ramach systemu z wysokim, ponad 50% rabatem. Z kolei system (sprzedaż udokumentowana fakturą VAT nr [...]) -jak twierdzi Pan B. O. - był przeznaczony do odsprzedaży - transakcja dotyczyła modułów: kontrahenci, sprzedaż, zakupy, rozliczenia, produkty, magazyn, oferty, zamówienia wewnętrzne, zamówienia do dostawców, projekty, produkcja, CMR, serwis, CMS, marketing, windykacja, urlopy, kalendarz, obsługa poczty email i raporty. Cena sprzedaży dla klienta końcowego wskazanych modułów opiewa na kwotę [...]zł netto, przy czym został zastosowany rabat handlowy, który miał pozwolić spółce zarobić na sprzedaży systemu wg cen z naszego cennika - dzięki narzuceniu marży.

Organ podatkowy w trakcie kontroli podatkowej ustalił, że faktura VAT nr [...] z [...] r. wystawiona przez Skarżącą na rzecz [...] Sp. z o.o., ul. [...], [...] Z., NIP: [...], dotyczy sprzedaży: czyszczarki laserowej F. L. C. - 1 szt., netto [...] zł, podatek VAT [...] zł oraz zestawu do czyszczenia mikro granulkami suchego lodu CCS Plus -1 szt, netto [...] zł., podatek VAT [...] zł, która to została skorygowana fakturą VAT [...] z [...].12.2017 r. Zeznając do protokołu przesłuchania świadka z [...] r. Pan B.O. wskazał, że jest wykonawcą przedmiotowego systemu zarządzania firmą L. (jest właścicielem tego systemu i wniósł go do Spółki L. jako aport), system był zachętą dla klienta. Jako powód rezygnacji z powyższej transakcji Pan B. O. wskazał, że klient "nie dostał leasingu".

Przedmiotem transakcji wynikających z faktur wystawionych przez Skarżącą na rzecz Spółki [...] są: czyszczarka laserowa oraz zestaw do czyszczenia mikrogranulkami suchego lodu, a nie system L. - jak wskazał Pan B.O. w wyjaśnieniach z [...].11.2018 r.

Biorąc pod uwagę rozbieżności wynikające z treści opisanych wyżej faktur, inny przedmiot transakcji wskazany w fakturze \/AT nr [...] z [...] r. wystawionej przez L. Sp. z o.o. na rzecz Skarżącej tj. system L. a inny przedmiot transakcji odsprzedaży przez Skarżącą tego systemu wskazany na fakturze VAT nr [...] z [...] r. wystawionej na rzecz [...] Sp. z o.o. tj. czyszczarka i zestaw do czyszczenia – organ zasadnie odmówił wiarygodności wyjaśnieniom i zeznaniom Pana B. O.

Dodać można, że L. Sp. z o.o. wynika, że z dniem [...] r. została wykreślona na podstawie art. 97 ust. 15 i 15a ustawy o VAT. Spółka L. deklarowała jedynie nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy (wyjątek stanowi deklaracja VAT-7 za [...], w której zadeklarowano podatek VAT do zapłaty).

Z kolei z Krajowego Rejestru Sądowego wynika, że [...] Sp. z o.o. została zarejestrowana [...] r., jako adres Spółki [...] w KRS widnieje tylko miejscowość Z..

Rację ma organ, że treść faktur (sprzedaży) podważa tezę Skarżącej o tym, że wykazany na fakturze zakup od L. służył działalności gospodarczej. Nie ma zaś innych niż faktura dowodów na nabycie i potencjalne choćby korzyści z nabycia zintegrowanego systemu zarządzania firmą od Spółki L. udokumentowanego fakturami VAT nr [...] z [...] r. i nr [...] z [...] r.

Pan B.O. wyjaśnił, że Skarżąca wykorzystuje do realizacji swoich celów oprogramowanie L., ale jest to jednocześnie oprogramowanie służące prezentacji jego możliwości potencjalnym klientom. Przy czym nie wskazał innych klientów, którym Skarżąca sprzedała czy też oferowała sprzedaż systemu zarządzania firmą.

Organ zasadnie zauważył, że w świetle ustaleń dowodowych Skarżąca dokonuje zakupu towarów oraz usług podlegających dalszej odsprzedaży, nie wykonuje usług własnymi pracownikami, nie zatrudnia pracowników (poza Prezesem Zarządu Panią D. P.), a zatem zakup zintegrowanego systemu zarządzania firmą - nie jest związany z prowadzoną działalnością, a Skarżąca nie wykazała, że wykorzystuje program L. do wykonywania bieżącej działalności, czy też będzie go wykorzystywała w dalszej działalności.

Pani Prezes Zarządu - D. P., podczas przesłuchania ([...] r.) zeznała, że wszystkie czynności związane z działalnością Skarżącej wykonywał Pan B. O., sama nie miała określonych zadań. Pan B. O. jest zaś jednocześnie właścicielem firmy [...] B. O. oraz Prezesem Zarządu i jednym ze wspólników Spółki L. Sp. z o.o. (zgodnie z wpisami w KRS w okresie od [...] r. do [...] r. był jedynym udziałowcem), które to firmy prowadzą działalność w zakresie usług informatycznych. Niezrozumiałe jest zatem, że skoro Pan B. O. jest Prezesem Spółki L. i w 2017 r. był jedynym wspólnikiem Spółki L. oraz wykonawcą systemu zarządzania firmą, nie sprzedał systemu L. bezpośrednio Spółce [...]. Sprzedając system L. za pośrednictwem Skarżącej, narażał się na utratę części zysków. W rozpatrywanej sprawie poza spornymi fakturami nr [...] z [...] r. i [...] z [...] r, i ogólnymi wyjaśnieniami Pana B. O., Skarżąca nie przedstawiła żadnych dowodów potwierdzających związek nabycia przez Skarżącą zintegrowanego systemu zarządzania licencją L. z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p. stanowił zatem właściwą podstawę (a contrario) do nieuznania za koszt uzyskania przychodów kwoty [...]zł wynikającej z faktur VAT nr [...] z dnia [...] r. i nr [...] z dnia [...] r. wystawionych przez L. Sp. z o.o. dokumentujących zakup zintegrowanego systemu zarządzania firmą - licencja systemu. Nie jest spełniony podstawowy warunek, o którym mowa w art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p., tj. nie można stwierdzić, aby wydatki zostały dokonane w celu osiągnięcia przychodu, zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Końcowo należy zauważyć, co eksponuje organ w decyzji, że na podstawie materiału dowodowego ustalono, iż osoby będące właścicielami lub reprezentujące (zarządzające) zaangażowane w zakwestionowane transakcje podmioty były powiązane osobowo, rodzinnie, zawodowo i towarzysko. Przekonująca jest teza organu, że osoby faktycznie zarządzające Skarżącą oraz L. - Pan B.O. oraz Spółkami E. i T. jak: Pan W. B., Pan B. B. (bracia), Pan A. B. (kolega braci B. i brat Pani M. B.) wykorzystywały w/w podmioty do wystawiania faktur dokumentujących czynności, które faktycznie nie zostały dokonane w ramach stworzonego łańcucha zakupu towarów i usług w przedmiocie (projekt "g.t.", wykonanie i montaż "kompleksowych maszyn i urządzeń"). Celem stworzenia obrazu rzeczywistych zdarzeń gospodarczych Spółka posługiwała się dokumentami w postaci: faktur, zamówień, umów, protokołów odbioru prac przedłożonymi w Urzędzie Marszałkowskim Województwa [...], mającymi potwierdzać "rzekome" transakcje. Natomiast poszczególne podmioty uczestniczące w łańcuchu transakcji posługiwały się jedynie fakturami i sformułowanymi bardzo ogólnie umowami, a dla urzeczywistnienia transakcji dokonywały pomiędzy sobą płatności gotówkowych i bezgotówkowych (przelewy bankowe).

W świetle tego co wyżej powiedziano, zarzuty Skarżącej dotyczące naruszenia art. 191 Ordynacji podatkowej w związku art. 121 § 1 oraz art 187 § 1 O.p. są bezpodstawne. Ustalenia w sprawie zostały bowiem dokonane na podstawie materiału dowodowego, zebranego w sposób wyczerpujący, po starannie przeprowadzonym postępowaniu w wyniku którego podjęto wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego i wnikliwego wyjaśnienia stanu faktycznego. Organy podatkowe prawidłowo oceniły zebrany materiał dowodowy.

Tzw. dobra wiara podatnika przy zawieraniu transakcji handlowych, na która powołuje się Skarżąca, nie ma wpływu na wymiar podatku dochodowego od osób prawnych, ani też na prawo do zaliczania określonych wydatków do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p.

9. Z podanych wyżej powodów Sąd nie stwierdził ani zarzucanych w skardze naruszeń prawa procesowego i materialnego, ani też innych niż zarzucane uchybień, które powinny skutkować uchyleniem lub stwierdzeniem nieważności zaskarżonej decyzji. Wobec tego zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, a skargę jako nieuzasadnioną należało oddalić na podstawie art. 151 P.p.s.a.