Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 1210/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-02-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Rada Miasta~Rada Miasta
Treść wyniku: Odmówiono dokonania wykładni wyroku Sądu
Powołane przepisy: article: art. 158 w zw. z art. 193
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Leszek Kiermaszek Sędziowie Sędzia NSA Tomasz Zbrojewski Sędzia del. WSA Mirosław Gdesz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku T. sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie o wykładnię wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2022 r. sygn. akt II OSK 1210/19 wydanego po rozpoznaniu sprawy ze skargi kasacyjnej Miasta Kołobrzeg od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 12 grudnia 2018 r. sygn. akt II SA/Sz 1025/18 w sprawie ze skargi T. sp. z o.o. z siedzibą w W. na uchwałę Rady Miasta Kołobrzeg z dnia 18 lutego 2008 r. nr XVIII/242/08 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części obszaru miasta Kołobrzeg – Uzdrowisko Wschód postanawia: odmówić dokonania wykładni wyroku.


UZASADNIENIE

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 24 maja 2022 r., sygn. akt II OSK 1210/19, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Miasta Kołobrzeg od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 12 grudnia 2018 r. sygn. akt II SA/Sz 1025/18 w sprawie ze skargi T. sp. z o.o. z siedzibą w W. na uchwałę Rady Miasta Kołobrzeg z dnia 18 lutego 2008 r. nr XVIII/242/08 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części obszaru miasta Kołobrzeg – Uzdrowisko Wschód, uchylił zaskarżony wyrok w całości (punkt 1), stwierdził nieważność załącznika nr 1 do zaskarżonej uchwały w części oznaczonej symbolem 20U w zakresie w jakim załącznik ten ustala linie zabudowy z wyjątkiem linii zabudowy wzdłuż ul. [...] i ul. [...], w pozostałym zakresie skargę oddalił (punkt 2) oraz odstąpił od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania sądowego w całości (punkt 3).

Pismem z 4 stycznia 2023 r. T. sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła o dokonanie wykładni orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego w odniesieniu do uzasadnienia wyroku. We wniosku wskazano, że wątpliwość co do treści uzasadnienia wyroku dotyczy kwestii, czy przedmiotowy wyrok NSA stwierdza utrzymanie nieprzekraczalnych linii zabudowy wzdłuż ulicy [...] i [...] tj. linii równoległych do tych ulic na odcinkach opisanych literami [...] i [...] wskazanych w załączniku nr 1 oraz czy pozostałe nieprzekraczalne linie zabudowy na odcinkach opisanych literami [...], [...] i [...] wskazanych w załączniku nr 1, które nie są liniami zabudowy usytuowanymi wzdłuż ulicy [...] i [...], zostały uznane za nieważne w przedmiotowym wyroku NSA.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 158 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259, dalej Ppsa) sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.

W orzecznictwie ukształtowane jest stanowisko, że konieczność dokonania wykładni wyroku (sentencji i uzasadnienia) zachodzi wówczas, gdy jego treść jest niejasna i z tego powodu może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, sposobu jego wykonania oraz zakresu powagi rzeczy osądzonej (zob. postanowienie NSA z 22 stycznia 2015 r., sygn. akt II OZ 22/15). Wykładnia nie może prowadzić ani do nowego rozstrzygnięcia, ani do uzupełnienia rozstrzygnięcia poprzez przytoczenie nowej argumentacji, poszerzenia dotychczasowych motywów lub modyfikacji pierwotnego poglądu (postanowienie NSA z 11 kwietnia 2014 r., sygn. akt I OSK 662/09).

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego treść wyroku z 24 maja 2022 r. jest jasna, nie nastręcza trudności w prawidłowym odczytaniu stanowiska i poglądu Sądu w omawianych kwestiach, stąd wbrew wnioskującemu o wykładnię nie zachodzi potrzeba rozstrzygania wątpliwości co do jego treści. W sentencji wyroku jest bowiem jednoznacznie mowa o liniach zabudowy wzdłuż ulic, a nie o fragmentach linii zabudowy równoległych do ulic.

Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 158 w zw. z art. 193 Ppsa orzekł, jak w sentencji postanowienia.