Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 345/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2008-02-27 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Asesor WSA Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 30 stycznia 2008r. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 19 grudnia 2007r. o przedstawieniu Trybunałowi Konstytucyjnemu pytania prawnego w sprawie z Jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do złożenia zażalenia


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 19 grudnia 2007r. Sąd

I. otworzył zamkniętą rozprawę na nowo;

II. na podstawie art. 193 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne:

"Czy art. 9 ust 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r.

o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 724 z późn. zm.) jest zgodny z art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w takim zakresie w jakim upoważnia Radę Ministrów do określenia sposobu ustalania wysokości ryczałtu na zakup opału i maksymalnej wysokości ryczałtu na zakup opału dla gospodarstw domowych, których lokale mieszkalne nie są wyposażone w instalację doprowadzającą energię cieplną do celów ogrzewania, w instalację ciepłej wody oraz gazu przewodowego, stanowiącego część dodatku mieszkaniowego?" ;

III. zawiesił postępowanie w sprawie.

Skarżący R. S. w dniu 28 stycznia 2008 r. złożył zażalenie na powyższe postanowienie Sądu w pkt II dotyczącym przedstawienia Trybunałowi Konstytucyjnemu pytania prawnego oraz w pkt III dotyczącym zawieszenia postępowania w sprawie.

Sąd postanowieniem z dnia 30 stycznia 2008r. odrzucił zażalenie skarżącego w części dotyczącej przedstawienia Trybunałowi Konstytucyjnemu pytania prawnego.

Powyższe postanowienie zostało doręczone adwokatowi strony w dniu 6 lutego 2008r.

W dniu 20 lutego 2008r. R. S. złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na powyższe postanowienie wraz zażaleniem.

Sygn. akt II SA/ Sz 345/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

W myśl w art. 67 § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm./, zwaną dalej w skrócie "Ppsa", ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi strony doręcza się w toku postępowania sądowego pisma, dlatego też Sąd dokonał doręczenia postanowienia Sądu z dnia 30 stycznia 2008r.- ustanowionemu stronie na zasadzie prawa pomocy - adwokatowi. Powyższe postanowienie zostało doręczone adwokatowi skarżącemu w dniu 6 lutego 2008r. W związku z powyższym termin do wniesienia zażalenia zarówno dla skarżącego jak i jego pełnomocnika wynosił 7 dni i zakończył się w dniu 13 lutego 2008r.

Zgodnie z art. 87 § 1 Ppsa pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 Ppsa). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 Ppsa). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 Ppsa).

R. S. we wniosku z dnia 20 lutego 2008 r. o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 30 stycznia 2008r. wskazał, że otrzymał je w dniu 14 lutego 2008r. Skarżący równocześnie z przedmiotowym wnioskiem złożył zażalenie.

Skarżący nie uprawdopodobnił, że wystąpiły okoliczności wskazujące na brak jego winy w uchybieniu terminu.

Z tych względów na podstawie art. 86 § 1 Ppsa, Sąd orzekł jak na wstępie.