Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1766/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2013-10-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1  pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w dniu 21 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.R. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w P. działającego w imieniu Ministra Finansów z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Skarbowej w P. działający w imieniu Ministra Finansów, po rozpatrzeniu wniosku M. R. (dalej: skarżąca) z dnia 29 kwietnia 2013 r., uzupełnionym w dniu 23 lipca 2013 r., wydał w dniu[...]r. interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego w zakresie opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych przychodów otrzymanych za przymusową pracę w Austrii. Wskazana interpretacja wraz z pouczeniem o terminie i trybie jej zaskarżenia została doręczona skarżącej w dniu 5 sierpnia 2013 r.

Pismem wniesionym w dniu 19 sierpnia 2013 r. skarżąca złożyła skargę na powyższą interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w P. wniósł o odrzucenie skargi, z uwagi na fakt, że nie została ona poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie. Natomiast jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia – tak jak w niniejszej sprawie - skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4) i 4a) można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 p.p.s.a.). Powołany wyżej art. 3 § 2 pkt 4) p.p.s.a. dotyczy pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach.

Z przywołanego unormowania wynika, że przed wniesieniem skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, skarżący winien uprzednio wezwać na piśmie właściwy organ w terminie czternastu dni od dnia, w którym dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu tej interpretacji, do usunięcia naruszenia prawa.

Stosownie natomiast do art. 53 § 2 p.p.s.a. w przypadku, o którym mowa w art. 52 § 3, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

Z treści zacytowanych przepisów wynika zatem, że wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa jest jednym z istotnych elementów, którego brak oznacza, że skarga wniesiona do sądu z pominięciem tego obowiązku, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6) p.p.s.a. jako niedopuszczalna z innych przyczyn.

W rozpoznawanej sprawie, co potwierdzają przekazane przez Dyrektora Izby Skarbowej w P. akta, skarżąca, będąc prawidłowo pouczona o prawie i trybie wniesienia skargi do tut. Sądu, nie dopełniła obowiązku wynikającego z art. 52 § 3 p.p.s.a., tj. nie wezwała organu intepretującego do usunięcia naruszenia prawa.

Oznacza to, że skarżąca przed wniesieniem przedmiotowej skargi nie wyczerpała trybu zaskarżenia przewidzianego dla pisemnych interpretacji indywidulanych przepisów prawa podatkowego. W konsekwencji, tak wniesiona skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 52 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.