Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 250/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2010-05-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3, art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie określenia dopuszczalnego poziomu hałasu postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 22 lutego 2010 r., wniesionym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu, oznaczeni z imienia i nazwiska mieszkańcy [...], wyrazili niezadowolenie z rozstrzygnięć organów administracji publicznej w sprawie dotyczącej negatywnego oddziaływania na środowisko składu węgla T. K., zlokalizowanego w O., określając, że decyzja wydana w tej sprawie jest ostateczna, a postępowanie zostało umorzone.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, wskazując jako przedmiot zaskarżenia decyzję tegoż organu z dnia [...], nr [...], umarzającą postępowanie odwoławcze zakończone decyzją Starosty Strzeleckiego z dnia [...], nr [...], o umorzeniu wszczętego z urzędu postępowania w sprawie określenia dopuszczalnego poziomu hałasu na terenach przeznaczonych na cele mieszkaniowo – usługowe, na które oddziałuje skład opału zlokalizowany w O. przy ul. [...] (działka nr [...] z k.m. [...]). Jednocześnie Kolegium poinformowało, że decyzją z dnia [...], nr [...], uchyliło wskazaną decyzję z dnia [...] i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.

Sprawa ze skargi, wskazanego w piśmie z dnia 22 lutego 2010 r., A. S. została zarejestrowana w repertorium sądowym pod sygn. akt II SA/Op 250/10 i stanowi przedmiot niniejszego postępowania.

W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 8 kwietnia 2010 r., skarżący wezwany został do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł, jak również do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu lub zaskarżonej czynności, w szczególności, czy skarży tylko decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...], czy także decyzję tego organu z dnia [...], nr [...], w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi,

Powyższe wezwania doręczone zostały na adres skarżącego wskazany w skardze i pod tym adresem doręczone w dniu 15 kwietnia 2010 r. córce skarżącego – A. S., co potwierdziła własnoręcznym podpisem na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki.

Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżący nie uiścił wpisu od skargi, jak również nie uzupełnił jej braków formalnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

W pierwszej kolejności należy wskazać, iż przepis art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., określa wymogi formalne przewidziane dla skargi, stanowiąc, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 46 – 48 P.p.s.a.), a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności (pkt 1); oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy (pkt 2) oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego (pkt 3).

Niezachowanie wymogów formalnych skargi skutkuje, zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a., wezwaniem skarżącego przez Sąd do usunięcia jej braków w wyznaczonym terminie. W razie ich nieuzupełnienia, bądź uzupełnienia po upływie wyznaczonego terminu, Sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

Z treści skargi wniesionej przez A. S. nie wynika, jakiego konkretnie aktu, bądź czynności organu skarga ta dotyczy. Skarżący wskazał jedynie na ostateczność decyzji oraz umorzenie postępowania. W sprawie określenia dopuszczalnego poziomu hałasu na terenach, na które oddziałuje skład opału w Otmicach, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało natomiast w dniu [...] decyzję nr [...], którą umorzyło postępowanie odwoławcze dotyczące decyzji organu pierwszej instancji o umorzeniu postępowania, jak również decyzję nr [...], uchylającą decyzję pierwszoinstancyjną i przekazującą sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.

Uznać zatem należało, że skarga nie spełnia wymogu określonego w art. 57 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Stosownie więc do art. 49 § 1 P.p.s.a., wezwano skarżącego do uzupełnienia braków skargi w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu lub czynności, w szczególności zaś, czy skarży tylko decyzję nr [...], czy także decyzję nr [...].

Jednocześnie, skarżący wezwany został do uiszczenia wpisu od skargi. W myśl bowiem art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, a do takich pism należy skarga, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Według przepisu § 2 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), w sprawach skarg z zakresu ochrony środowiska i przyrody, nieobjętych wpisem stosunkowym, pobiera się wpis stały w wysokości 200 zł.

Wpis ten, stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a., winien zostać uiszczony w terminie 7 dni od doręczenia wezwania. Jego nieuiszczenie w wyznaczonym terminie, zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a., skutkuje natomiast odrzuceniem skargi.

W niniejszej sprawie, zarówno wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, jak i uiszczenia wpisu doręczone zostały w trybie art. 72 P.p.s.a., w myśl którego jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi. Skoro wezwania, w dniu 15 kwietnia 2010 r., odebrała córka skarżącego – A. S., co wynika z treści adnotacji dokonanej na pocztowym potwierdzeniu przesyłki, to doręczenie to należy uznać za skuteczne. Zakreślony przez Sąd siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia od niej wpisu, rozpoczął zatem bieg w dniu 16 kwietnia 2010 r. i upłynął z dniem 22 kwietnia 2010 r.

Pomimo prawidłowego wezwania i pouczenia o skutkach niewykonania obowiązków wynikających z wezwań, w wyznaczonym przez Sąd terminie skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi oraz nie uiścił wymaganego wpisu. Uznać tym samym należało, że w niniejszej sprawie zaistniały przesłanki odrzucenia skargi, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 P.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji.