Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 574/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2017-06-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3, art. 61 par. 5, art. 61 par. 1,
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Bukowiecka – Kleczaj po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Uzasadnienie :

Decyzją z dnia [...] r., nr [...] Z. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] nakazującą R.B. rozbiórkę samowolnie wybudowanego zbiornika bezodpływowego na nieczystości płynne zlokalizowanego na działce nr [...] w W. przy ul. [...].

R.B. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na opisaną wyżej decyzję ostateczną oraz wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Jednocześnie oświadczył, że na przedmiotowej działce nr [...] prowadzi działalność gospodarczą polegającą na wynajmowaniu domków letniskowych, która to działalność stanowi jedyne źródło utrzymania jego rodziny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje :

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie

o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oznacza, że chodzi o taką szkodę (majątkową i niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do poprzedniego stanu. Trudne zaś do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości.

Co do zasady prawdopodobieństwo zaistnienia szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków powinno wynikać z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jednakże sąd administracyjny rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności nie może pominąć oczywistych, wynikających z akt sprawy okoliczności, które jednoznacznie przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonych aktu lub czynności, funkcjonujących w obrocie prawnym (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lutego 2013 r., sygn. akt II OZ 64/13, LEX nr 1282987).

Sąd dokonując oceny wniosku skarżącego uznał, że z uwagi na charakter sprawy zachodzą przesłanki wymienione w art. 61 § 3 powołanej ustawy, uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Analiza okoliczności niniejszej sprawy przesądza o tym, że wykonanie decyzji nakazującej dokonanie skarżącemu rozbiórki zbiornika bezodpływowego o pojemności [...] litrów rodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a także może narazić stronę na powstanie znacznej szkody.

Z uwagi bowiem na sam charakter nałożonego obowiązku, skutkiem jego wykonania byłaby istotna i względnie trwała zmiana rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego nastąpić mógłby po dłuższym okresie po zastosowaniu dodatkowego nakładu sił i środków ze strony skarżącego. Wykonanie nakazu rozbiórki prowadzi do likwidacji obiektu i zazwyczaj do zniszczenia części użytych do budowy materiałów budowlanych.

Należy podzielić pogląd prezentowany w orzecznictwie sądów administracyjnych, że rozbiórka obiektu budowlanego, niezależnie od jego wielkości i wartości materialnej, z samej istoty tej czynności powoduje trudne do odwrócenia skutki jak i potencjalnie wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 kwietnia 2005 r. sygn. akt II OZ 276/05, postanowienie NSA z dnia 9 stycznia 2014 r. sygn. akt II OSK 3035/13, postanowienie NSA z dnia 13 sierpnia 2013 r. sygn. akt II OSK 1805/13, orzeczenia dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Niezależnie od powyższego Sąd uznał, że za zastosowaniem w niniejszej sprawie ochrony tymczasowej przemawia również fakt, że wskazany obiekt wykorzystywany jest do prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej, stanowiącej jedyne źródło utrzymania jego rodziny.

W tym stanie rzeczy należało uwzględnić wniosek i orzec, na podstawie art. 61 § 3 oraz art. 61 § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak w postanowieniu.