Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 74/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-02-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3, art. 193
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Edyta Anyżewska po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku R. K. sp. z o.o. z siedzibą w P. o wstrzymanie wykonania decyzji Burmistrza Miasta P. z dnia 25 września 2007 r. nr [...] (organ pierwszej instancji) w sprawie ze skargi kasacyjnej R. K. sp. z o.o. z siedzibą w P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 11 września 2008 r. sygn. akt I SA/Gd 254/08 w sprawie ze skargi R. K. sp. z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia 22 stycznia 2008 r. nr sygn. akt [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe w podatku od nieruchomości postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji.


UZASADNIENIE

W dniu 20 stycznia 2009 r. wpłynęła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarga kasacyjna R. K. sp. z o.o. z/s w P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 11 września 2008 r. (sygn. akt I SA/Gd 254/08). Wyrokiem tym oddalono skargę strony na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. (z dnia 22 stycznia 2008 r.) w przedmiocie odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości podatkowe w podatku od nieruchomości.

W skardze kasacyjnej zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Burmistrza Miasta P. z dnia 25 września 2007 r., którą zaskarżona do Sądu wojewódzkiego decyzja organu odwoławczego utrzymała w mocy.

W motywach wniosku spółka wywiodła, że objęta w/w decyzją kwota (należność główna – 57.651 zł oraz odsetki – 3.679,50 zł) stanowi prawie cały obrót spółki i obciążać będzie w całości dochód spółki z kilku miesięcy. Zajęcie takiej kwoty (egzekucja z rachunku bankowego spółki), w wyniku wadliwej decyzji organu, spowoduje paraliż przedsiębiorstwa, wstrzymanie produkcji oraz wypłat dla pracowników.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Rozpoznając niniejszy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu pierwszej instancji należy podkreślić na wstępie, że jego uzasadnienie zostało sformułowane w analogiczny sposób, jak motywy pierwszego wniosku spółki w tym przedmiocie, zawartego w skardze do Sądu wojewódzkiego (por. karta nr 8 akt o sygn. I SA/Gd 254/08).

W prawomocnym postanowieniu z dnia 14 kwietnia 2008 r. (por. karty nr 21 i n. w/w akt), oddalającym pierwszy wniosek strony, Sąd wojewódzki wyjaśnił (wspierając się w tym zakresie utrwalonymi poglądami judykatury), iż:

- po pierwsze, nie stanowi przesłanki wstrzymania wykonania decyzji w ujęciu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej P.p.s.a., przekonanie strony o merytorycznej zasadności jej skargi (na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie jest możliwe badanie zasadności skargi);

- po drugie, we wniosku należy uprawdopodobnić przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji, przez co należy rozumieć przytoczenie okoliczności wskazujących na to, że wykonanie decyzji wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Mając powyższe na względzie Sąd pierwszej instancji stwierdził, że spółka wskazując, iż wyegzekwowanie kwoty, objętej decyzją organu niższego stopnia, grozi jej niepowetowaną stratą ponieważ kwota ta stanowi cały obrót spółki i obciążać będzie w całości dochód spółki z kilku miesięcy, w żaden sposób tych twierdzeń nie uprawdopodobniła. Przy tym informacji w zakresie bieżącej sytuacji finansowej spółki nie dostarczają również akta administracyjne sprawy. Jednocześnie Sąd wojewódzki podkreślił, że na weryfikację okoliczności, wskazanych przez spółkę we wniosku, pozwoliłaby analiza bieżących sprawozdań finansowych spółki.

Naczelny Sąd Administracyjny zauważa w związku z powyższym, że powołując w obecnie rozpoznawanym wniosku w zasadzie takie same okoliczności faktyczne, jak te przytoczone w pierwszym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, spółka w dalszym ciągu – mimo uwagi poczynionej przez Sąd wojewódzki – nie podaje faktów (w szczególności danych bilansowych), które pozwoliłyby na przyjęcie, iż egzekucja kwoty objętej decyzją organu pierwszej instancji mogłaby doprowadzić do "paraliżu przedsiębiorstwa, wstrzymania produkcji i wypłat dla pracowników". Bez danych obrazujących kondycję finansową spółki twierdzenia te pozostają gołosłowne.

W związku z powyższym ocena wyrażona w przytoczonym wyżej postanowieniu Sądu wojewódzkiego pozostaje aktualna również w odniesieniu do obecnie rozpoznawanego wniosku strony, stąd też Sąd kasacyjny wyraża takie samo stanowisko w tym zakresie.

Przypomnieć należy, że z mających zastosowanie do wniosku strony art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a. wynika, że wnioskodawca powinien uprawdopodobnić istnienie przesłanek określonych w pierwszym z w/w przepisów. Zgodnie bowiem z tymi przepisami, Naczelny Sąd Administracyjny może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z uwagi na to, że art. 61 § 3 P.p.s.a. formułuje nieostre kryteria ocenne, szczególnie istotne jest możliwie najbardziej dokładne ustalenie rzeczywistej sytuacji wnioskodawcy Pamiętać bowiem trzeba, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji stanowi odstępstwo od generalnej zasady jej wykonalności (por. art. 61 § 1 P.p.s.a.).

W tym stanie rzeczy argumentacja służąca uprawdopodobnieniu, że wykonanie decyzji wywołałoby trudne do odwrócenia skutki lub znaczną szkodę, musi być dokładna i wyczerpująca (por. post. NSA z dnia 15 grudnia 2005 r., sygn. akt I FZ 633/05, niepubl.). Skoro bowiem podstawą ustaleń faktycznych, pozwalających Sądowi na podjęcie rozstrzygnięcia w w/w przedmiocie, są okoliczności wskazane przez wnioskodawcę, to powinna być to informacja kompletna, pozwalająca na zobrazowanie realnej sytuacji strony (por. post. NSA z dnia 6 lutego 2007 r., sygn. akt I FZ 684/06, niepubl.).

Nie można uznać za uprawdopodobnione, przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a., w oparciu o ogólnikowe twierdzenia wnioskodawcy, bez ich rzetelnego uzasadnienia, co uczyniła spółka w przedmiotowym wniosku.

Z tych względów orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a.