Postanowienie NSA, sygn. akt III FZ 306/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-08-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 176 par. 1,2, art. 178, art. 184, art. 197 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Stachurski po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia G. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 kwietnia 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 529/20 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 sierpnia 2020 r. w sprawie ze skargi G. Z. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 24 grudnia 2019 r. nr 1401-IEE1.711.1.403.2019.2.KO w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 12 kwietnia 2022 r., III SA/Wa 529/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną G. Z. (dalej jako: "skarżący") od wyroku WSA w Warszawie z 6 sierpnia 2020 r. oddalającego skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 24 grudnia 2019 r., nr 1401-IEE1.711.1.403.2019.2.KO, w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne oraz zwrócił skarżącemu wpis sądowy od skargi kasacyjnej. Powodem odrzucenia skargi kasacyjnej było nieusunięcie w wyznaczonym terminie braku formalnego, w postaci wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy.

Pismem z 28 kwietnia 2022 r. skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika, zaskarżył powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie w całości i podnosząc zarzut naruszenia art. 176 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm., dalej jako: "p.p.s.a."), poprzez przyjęcie, że strona skarżąca w złożonej skardze kasacyjnej nie złożyła wniosku o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu sią rozprawy, a tym samym przedmiotowa skarga dotknięta została brakami formalnymi. W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik wskazał, że w punkcie II skargi kasacyjnej jest wniosek o przeprowadzenie rozprawy, a w razie zaistnienia podstaw, rozpoznanie skargi na posiedzeniu niejawnym w myśl art. 182 § 1 p.p.s.a. Tym samym bezspornym jest, że skarżący dopełnił wymogu, o którym mowa w art. 176 §2 p.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 176 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna zawierać: 1) oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części; 2) przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie; 3) wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. W § 2 tego artykułu wskazano natomiast, że poza ww. wymaganiami, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy.

W skardze kasacyjnej z 4 maja 2021 r. jej autor wskazał, że wnosi o cyt.: "przeprowadzenie rozprawy, a w razie zaistnienia podstaw, rozpoznanie skargi na posiedzeniu niejawnym w myśl art. 182 par. 1 p.p.s.a.". Należy jednak zauważyć, że Naczelny Sąd Administracyjny w wydanym w tej sprawie postanowieniu z 9 grudnia 2021 r., III FSK 4726/21 (k.134-135), uznał tak sformułowany wniosek skargi kasacyjnej co do preferowanego trybu rozpoznania skargi kasacyjnej za niejasny i na tej podstawie zwrócił skargę kasacyjną Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie celem usunięcia dostrzeżonego w tym zakresie braku. Powołanym postanowieniem NSA przesądził zatem prawomocnie, że skarga kasacyjna zawiera wspomniany brak formalny i kwestia ta nie może być przedmiotem ponownej oceny. W tej sprawie ocenie podlega to, czy strona skarżąca uzupełniła ten brak w wyznaczonym terminie.

Jak wynika z akt sprawy, zarządzeniem z 21 lutego 2022 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany "do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej, poprzez zawarcie jednoznacznego wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy (art. 176 § 2 p.p.s.a.)". Zarządzenie to zostało doręczone pełnomocnikowi 8 marca 2022 r., a zatem termin wyznaczony do uzupełnienia braku upływał 15 marca 2022 r. Tymczasem pismo stanowiące uzupełnienie braku skargi kasacyjnej pełnomocnik strony złożył 17 marca 2022 r., poprzez nadanie w placówce pocztowej. W tej sytuacji sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił, że brak skargi kasacyjnej nie został uzupełniony w terminie. Wydane w tym zakresie postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej nie narusza art. 178 w zw. z art. 176 § 2 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie

art. 184 i art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.