Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 922/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2008-03-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 23 ust. 2
journal: Dz.U. 2004 nr 68 poz 622
law: Ustawa z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne
journal: Dz.U.UE.L 1992 nr 302 poz 1 art.66
law: Rozporządzenie Rady (EWG) NR 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. NSA Jacek Surmacz Sędziowie NSA Bożena Wieczorska /spr./ WSA Kazimierz Włoch Protokolant sek.sąd. Małgorzata Paśko po rozpoznaniu w Wydziale I Finansowym w dniu 4 marca 2008r. sprawy ze skargi "A" spółki z o.o. w Ł. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] października 2007r. nr [...] w przedmiocie odmowy unieważnienia zgłoszenia celnego - oddala skargę -


UZASADNIENIE

I SA/Rz 922/07

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia (...) października 2007r. (nr ...) – wydanym po rozpatrzeniu zażalenia spółki z o.o. " J." – z siedzibą w Ł. (zwana dalej Spółką) – Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego z dnia (...) lipca 2007r. (nr ...) odmawiające unieważnienia zgłoszenia celnego zarejestrowanego pod pozycją ewidencji OGL (...) w dniu 15 maja 2007r.

W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy wyjaśnił, iż w dniu 18 kwietnia 2007r., po przeładunku z jednej ukraińskiej cysterny kolejowej na trzy cysterny samochodowe, został zgłoszony w Oddziale Celnym Medyka – Żurawica przez agencję celną A. S.A. do procedury tranzytu – zgodnie ze zgłoszeniem MRN (...), MRN (...) – towar w postaci alkoholu etylowego skażonego, w łącznej ilości 66833 kg. Odbiorcą towaru była niemiecka firma V. GmbH. W dniu 30 kwietnia 2007 r. przedmiotowy towar ponownie został dostarczony do Oddziału Celnego Medyka-Żurawica, gdzie agencja celna A. S.A. wystąpiła z wnioskiem o zamknięcie ww. operacji tranzytowych, uzasadniając swój wniosek wycofaniem się kontrahentów z wcześniej podpisanych umów na dany towar. Z adnotacji naniesionych na listach przewozowych CMR wynikało, że powodem zwrotu towaru była jego jakość, nie odpowiadająca normom wspólnotowym. Jednocześnie A. S.A. zwróciła się z wnioskiem o wyrażenie zgody na przeładunek towaru z uwagi na zmianę odbiorcy i środków przewozowych oraz objęcie towaru procedurą tranzytu. Zgodnie z przyjętymi zgłoszeniami celnymi nr MRN (...) przedmiotowy towar tj. alkohol etylowy skażony, po raz drugi został objęty procedurą tranzytu. Towar miał zostać dostarczony do urzędu celnego przeznaczenia, tj. Oddziału Celnego I w Ł., w terminie do dnia 9 maja 2007 r. Odbiorcą towaru była spółka z o.o. J. z siedzibą w Ł..

Po dokonanym przeładunku towaru agencja celna A. S.A. złożyła wniosek o pobranie próbek towaru w celu ustalenia tożsamości towaru przed dokonaniem jego zgłoszenia do procedury dopuszczenia do obrotu dla Spółki. W powyższym wniosku wskazano kod towaru właściwy dla środków zapobiegających zamarzaniu i płynów przeciwoblodzeniowe tj. CN 38200000. Pobrane próbki (4x2 litry z każdej autocysterny) zostały przekazane do laboratorium celnego Izby Celnej .

W dniu 8 maja 2007r. agencja celna A. S.A. wystąpiła z wnioskiem o zamknięcie zgłoszeń tranzytowych z dnia 30 kwietnia 2007 r. w urzędzie celnym wyjścia, ponieważ w związku z "dobrze pojętym interesem gospodarczym" odbiorca zdecydował się na objęcie towaru procedurą gospodarczą w Oddziale Celnym Medyka-Żurawica.

Kolejno, w dniu 9 maja 2007 r. Kierownik Oddziału Celnego Medyka-Żurawica podjął decyzję o pobraniu z urzędu próbek towaru z każdej grodzi autocysterny oddzielnie, w celu zbadania oraz ustalenia czy podczas przeładunku nie doszło do manipulacji w zakresie składu chemicznego towaru.

W dniu 15 maja 2007 r. Spółka reprezentowana przez przedstawiciela pośredniego agencję celną A. S.A. złożyła w Oddziale Celnym Medyka-Żurawica zgłoszenie celne nr (...), w którym wniosła o objęcie procedurą dopuszczenia do obrotu towar w postaci środków zapobiegających zamarzaniu i płynów przeciwoblodzeniowych (koncentrat spryskiwacza szyb samochodowy), o masie brutto 66.833 kg. Strona zadeklarowała w polu 33 kod towaru CN 38200000. Do zgłoszenia celnego Spółka dołączyła m.in. sprawozdania z badań z dnia 8 maja 2007 r. przeprowadzonych przez laboratorium celne Izby Celnej, z których wynikało, iż przebadana próbka towaru może stanowić niezamarzający płyn do spryskiwaczy szyb samochodowych na bazie alkoholu etylowego i może być klasyfikowana do kodu CN 3820 0000.

W wyniku weryfikacji dokumentów dołączonych do ww zgłoszenia celnego oraz wyników badań laboratoryjnych z dnia 15 maja 2007r. (nr ...) dotyczących próbek pobranych z urzędu w dniu 9 maja 2007r. organ I instancji stwierdził znaczne różnice w zawartości środka powierzchniowo czynnego w poszczególnych (12) grodziach, począwszy od 0,01 [% m/m] do 0,11 [% m/m]. Rozbieżności takiej nie można – w ocenie organu celnego – traktować w kategoriach tzw. błędu pomiaru, tym bardziej, że towar był dwukrotnie przeładowany. Ponadto w jednej z grodzi znajduje się wyłącznie alkohol etylowy skażony, ponieważ próbka z niej pobrana nie potwierdziła właściwości substancji do obniżenia napięcia powierzchniowego wody poniżej 4,50 x 10-2 W/m, o którym mowa w uwadze nr 3 do Działu 34 Taryfy Celnej. Zawartość potencjalnego środka powierzchniowo czynnego w analizowanej próbce wynosiła 0,01 [% m/m] co jest ilością niewystarczającą do otrzymania odpowiedniej objętości 0,5% wodnego roztworu, umożliwiającego oznaczenie napięcia powierzchniowego zgodnie z ww uwagą do Taryfy Celnej.

Zróżnicowanie ilości środka powierzchniowo czynnego zostało również potwierdzone w kolejnym badaniu wykonanym przez Centralne Laboratorium Celne Izby Celnej w Warszawie; sprawozdanie z badań z dnia 5 czerwca 2007r. (....).

W piśmie z dnia 17 maja 2007r. Spółka wyjaśniła, że wg jej "przypuszczeń i ustaleń powodem stwierdzonych różnic w stężeniu środka powierzchniowo czynnego było złe wymieszanie, a najprawdopodobniej jego brak w trakcie przygotowania cysterny przez producenta". Dodała również, iż "roztankowanie cysterny kolejowej do trzech samochodowych cystern oraz późniejszy transport tego towaru nie gwarantował otrzymania jednorodnego produktu". W kolejnym piśmie z dnia 18 maja 2007r. oświadczyła, że nie była zainteresowana nabyciem alkoholu etylowego lecz tylko i wyłącznie koncentratu do spryskiwaczy o kodzie CN 38200000 i wobec powyższego uważa za celowe dokonanie unieważnienia zgłoszenia celnego z dnia 15 maja 2007r.

W dniu 23 maja 2007r. Naczelnik Urzędu Celnego zajął przedmiotowy towar do postępowania karanego w związku z podejrzeniem manipulacji w zakresie składu chemicznego alkoholu etylowego skażonego podczas jego przeładunku.

W piśmie z dnia 11 czerwca 2007 r. uzupełnionym pismem z dnia 22 czerwca 2007 r., Spółka wniosła o unieważnienie zgłoszenia celnego z dnia 15 maja 2007 r. nr (...) na podstawie art. 66 ust. 1 zdanie 1 i ust. 3 Wspólnotowego Kodeksu Celnego (zwanego dalej WKC) z uwagi na omyłkowe zgłoszenie towaru do procedury dopuszczenia do obrotu.

Postanowieniem z dnia (...) lipca 2007 r. (nr ....) Naczelnik Urzędu Celnego odmówił unieważnienia ww. zgłoszenia celnego z uwagi na fakt, iż Spółka nie przedstawiła żadnych dowodów świadczących o omyłkowym zgłoszeniu towaru do procedury dopuszczenia do obrotu. W zażaleniu na powyższe postanowienie Spółka zarzuciła naruszenie art. 66 WKC polegające na jego błędnej wykładni i w konsekwencji niewłaściwym zastosowaniu przez organ I instancji oraz art. 124 § 2 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego uzasadnienia zaskarżonego postanowienia.

Utrzymując w mocy zaskarżone postanowienie organ odwoławczy wskazał, iż stosownie do treści art. 66 ust. 1 zdanie 1 WKC jeżeli zgłaszający przedstawi dowód, że towar został zgłoszony omyłkowo do procedury celnej właściwej temu zgłoszeniu lub że w wyniku zaistnienia szczególnych okoliczności objęcie towaru procedurą celną do której został zgłoszony, nie jest już dalej uzasadnione, organy celne, na wniosek zgłaszającego unieważniają już przyjęte zgłoszenie. W ocenie organu, powyższe unormowanie oznacza, iż zgłoszenie celne może zostać unieważnione przed zwolnieniem towarów, o ile zgłaszający przedstawi dowód potwierdzający, że towar został omyłkowo zgłoszony do procedury celnej, bądź objęcie towaru wnioskowaną w zgłoszeniu procedurą celną z powodu zaistnienia szczególnych okoliczności jest nieuzasadnione. Spółka wniosła o unieważnienie zgłoszenia celnego z dnia 15 maja 2007r. wyłącznie z uwagi na omyłkowe zgłoszenie towaru do procedury dopuszczenia do obrotu. W uzasadnieniu wniosku Spółka podniosła, iż "objęła w posiadanie zgłoszony towar" w dniu 30 kwietnia 2007r. – to jest po wprowadzeniu go na obszar celny Wspólnoty Europejskiej – na podstawie faktury pro-forma z dnia 30 kwietnia 2007r. nr 10010504 wystawionej przez właściciela towaru – niemiecką spółkę V. GmbH w L. Spółka przyznała, iż przyczyną objęcia przez nią w posiadanie przedmiotowego towaru był fakt, że towar nie został dopuszczony do obrotu w miejscu przeznaczenia umówionym pomiędzy nadawcą – L., a odbiorcą – V. GmbH, to jest na terenie Niemiec. Przyczyną zakwestionowania towaru przez niemiecki organ celny była jego zła jakość nieodpowiadająca przepisom obowiązującym w Niemczech. V. GmbH zapewniła Spółkę, iż towar spełnia warunki do sklasyfikowania go w dziale 38 Taryfy celnej jako koncentrat spryskiwacza szyb samochodowych, gdyż taki towar znajduje się w cysternach. Spółka stwierdziła, iż dokonując zgłoszenia działała pod wpływem błędu, gdyż "umówionym towarem" wymagającym zgłoszenia do procedury dopuszczenia do obrotu był koncentrat płynu do spryskiwacza szyb samochodowych. Tym samym towar niespełniający warunków określonych dla tej klasyfikacji nie powinien zostać dopuszczony do obrotu jako "towar nie zamówiony przez odbiorcę".

Organ odwoławczy nie uznał powyższych argumentów i stwierdził, iż towar nie został omyłkowo zgłoszony do procedury dopuszczenia do obrotu. Z wniosku Spółki oraz z akt sprawy nie wynika bowiem, aby towar został omyłkowo zamiast innych towarów zgłoszony do procedury dopuszczenia do obrotu lub, aby towar ten miał zostać objęty inną procedurą celną. Jako dowód omyłkowego zgłoszenia towaru do procedury celnej Spółka przedstawiła wyłącznie pisma Spółki V. GmbH z dnia 24 kwietnia 2007r. skierowane do S. GmbH oraz z dnia 21 maja 2007r. skierowane do Spółki, z których jedynie wynika, że jakość towaru (etanolu skażonego) nie odpowiada normom wspólnotowym i z tego powodu Spółka V. GmbH zdecydowała się zwrócić ten towar ukraińskiemu producentowi. Organ odwoławczy podkreślił ponadto, że towar ten był dwukrotnie zgłaszany do procedury tranzytu jako alkohol etylowy skażony. Również w drogowych listach przewozowych CMR, ukraińskim świadectwie pochodzenia nr 096685 i świadectwie jakości nr 8 towar był określany jako alkohol etylowy skażony, a nie koncentrat płynu do spryskiwacza szyb. Ponadto Spółka V. GmbH określiła towar na fakturze pro-forma z dnia 30 kwietnia 2007r. jako alkohol etylowy skażony i wskazała kod Taryfy Celnej 22072000 właściwy dla alkoholu etylowego skażonego. Dodatkowo organ odwoławczy zauważył, że Spółka złożyła wniosek o unieważnienie zgłoszenia celnego dopiero po upływie 27 dni od dnia złożenia zgłoszenia celnego, gdy były już znane wyniki badań dwóch laboratoriów celnych.

Organ odwoławczy nie podzielił stanowiska Spółki, iż w świetle art. 66WKC organ celny nie jest uprawiony do badania zasadności żądania unieważnienia zgłoszenia celnego, a w przypadku zaistnienia wskazanych w tym przepisie przesłanek jest zobligowany do unieważnienia zgłoszenia celnego. Zdaniem Dyrektora Izby Celnej organ celny jest zobligowany do badania zasadności żądania unieważnienia zgłoszenia celnego, o czym świadczy redakcja art. 66 WKC, a w szczególności użycie słowa "jeżeli".

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie Spółka zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, w tym w szczególności art. 66 WKC i art. 23 ust. 2 Prawa celnego, polegające na jego błędnej wykładni i w konsekwencji niewłaściwym zastosowaniu i wniosła o jego uchylenie.

W uzasadnieniu skargi Spółka zarzuciła, iż organy celne w sposób sprzeczny z oczywistymi faktami zinterpretowały jej zachowanie w związku ze zgłoszeniem towaru do odprawy celnej. W szczególności pominięto okoliczność, że "zawsze przedmiotowy towar sprowadzany z Ukrainy jest oznaczany jako alkohol etylowy skarżony, z kodem CN 2207 20000. Dopiero po wjechaniu przedmiotowego towaru na polski (wspólnotowy) obszar celny należy wystąpić o przeprowadzenie badań, celem uzyskania zmiany kodu celnego na CN 38200000, a następnie po uzyskaniu wyników badań potwierdzających, iż nie jest to alkohol skarżony, dokonuje się zgłoszenia do odprawy celnej". Wynik pierwszego badania składu chemicznego pobranych próbek w pełni uzasadniał wystąpienie o zmianę kodu celnego na CN 38200000. Po uzyskaniu wyników badań potwierdzających, iż nie jest to alkohol skarżony dokonano zgłoszenia celnego.

Skarżąca Spółka podkreśliła, że działała pod wpływem błędu w chwili dokonania zgłoszenia celnego, albowiem "umówionym towarem wymagającym zgłoszenia do procedury dopuszczenia do obrotu był koncentrat płynu do spryskiwania szyb samochodowych. Tym samym towar nie spełniający warunków określonych dla tej klasyfikacji nie powinien zostać dopuszczony do obrotu jako towar nie zamówiony przez odbiorcę". Występując o unieważnienie zgłoszenia celnego Spółka wskazała, że nie jest zainteresowana nabyciem towaru nie spełniającego oczekiwanych wymogów.

Spółka podniosła również, że organy celne dysponują trzema wynikami badań, przy czym dwa z nich różnią się od wyników badania pierwotnego. W tej sytuacji podstawowa przesłanka uzasadniająca unieważnienie zgłoszenia celnego jest oczywista i jednoznaczna.

Skarżąca Spółka podtrzymała prezentowane w zażaleniu stanowisko, iż organ celny nie jest uprawniony do badania zasadności żądania unieważnienia zgłoszenia celnego. Zgodnie z treścią art. 66 WKC w przypadku zaistnienia wskazanych w przepisie art. 66 WKC przesłanek, organ celny jest zobligowany, a nie uprawniony do unieważnienia zgłoszenia celnego. Z zaskarżonego postanowienia nie wynika, że Spółka nie spełniła przesłanek upoważniających do żądania unieważnienia zgłoszenia celnego.

Spółka podniosła ponadto, że wbrew twierdzeniom organu odwoławczego żaden przepis nie ogranicza w czasie możliwości skutecznego złożenia wniosku o unieważnienie zgłoszenia celnego.

Skarżąca Spółka zarzuciła także, iż organy celne nie uwzględniły jej wniosku o przeprowadzenie czwartego badania składu chemicznego przedmiotowego towaru.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Dyrektor Izby Celnej zaprzeczył, jakoby organy celne odmówiły wyrażenia zgody na pobranie próbek po raz czwarty. Skarżąca Spółka z takim wnioskiem w ogóle nie wystąpiła. Wniosek taki złożyła spółka V. GmbH, która nie jest stroną w niniejszym postępowaniu. Jednocześnie organ celny I instancji wyraził gotowość udostępnienia zgłaszającemu tj. A. S.A. zabezpieczonych próbek "świadek" z dwóch wcześniej pobranych próbobrań tego samego towaru z cystern drogowych. Zarówno skarżąca Spółka jak i zgłaszająca A. S.A. z możliwości takiej nie skorzystały.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Skarga jest nieuzasadniona.

Wspólnotowy Kodeks Celny przyjął generalnie zasadę, iż objęcie towaru daną procedurą celną następuje na wniosek zgłaszającego, który w sposób sformalizowany tj. w wymaganej formie oraz w określony sposób wyraża zamiar objęcia towaru określoną procedurą celną (zgłoszenie celne). W doktrynie zgłoszenie celne traktowane jest jako deklaracja (oświadczenie) wiedzy zgłaszającego – złożone wobec organu celnego – odnośnie zgłaszanego towaru, które zawiera m.in. rodzaj deklarowanego towaru, jego ilość, wartość, pochodzenie oraz klasyfikację taryfową, a także podpis zgłaszającego. Charakter prawny zgłoszenia celnego jako oświadczenia wiedzy zaopatrzonego podpisem zgłaszającego sprawia, że zgłaszający jest odpowiedzialny za prawdziwość informacji zawartych w zgłoszeniu i autentyczność załączonych do niego dokumentów. Potwierdza to treść art. 199 rozporządzenia Komisji nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania WKC (Dz.U. UE L.93.253.1), zgodnie z którym złożenie w urzędzie celnym zgłoszenia podpisanego przez zgłaszającego lub przez jego przedstawiciela czyni go odpowiedzialnym, zgodnie z obowiązującymi przepisami, za: prawdziwość informacji podanych w zgłoszeniu, autentyczność załączonych dokumentów oraz przestrzeganie wszelkich obowiązków odnoszących się do objęcia danych towarów odpowiednią procedurą.

Organ celny po sprawdzeniu zgodności i kompletności informacji przedstawionych w zgłoszeniu celnym i załączonych do niego dokumentach, przyjmuje zgłoszenie celne, co powoduje objęcie z mocy prawa zgłoszonego towaru wnioskowaną procedurą celną od dnia przyjęcia zgłoszenia celnego.

Dopiero po przyjęciu zgłoszenia celnego organ celny może przystąpić do jego weryfikacji.

Przyjęte już zgłoszenie celne może zostać unieważnione. Unieważnienie zgłoszenia celnego dokonuje organ celny, który przyjął to zgłoszenie, działając na wniosek zgłaszającego i – co do zasady – przed zwolnieniem towaru. Unieważnienie zgłoszenia celnego powoduje całkowite unicestwienie bytu materialnego i prawnego takiego zgłoszenia, czyli wycofania się zgłaszającego z zamiaru objęcia towaru określoną procedurą celną. Jest to rozwiązanie o charakterze wyjątkowym i ustawodawca wspólnotowy przewidział – w art. 66 WKC – tylko dwie sytuacje, w których dopuszczalny jest wniosek o stwierdzenie nieważności zgłoszenia celnego. Pierwsza sytuacja ma miejsce gdy towar omyłkowo zostanie zgłoszony do procedury celnej właściwej temu zgłoszeniu celnemu i druga sytuacja – gdy w wyniku zaistnienia szczególnych okoliczności objęcie towaru procedurą celną, do której został zgłoszony, nie jest już uzasadnione. W obu przypadkach zgłaszający ma obowiązek odpowiednio: udowodnienia omyłkowego dokonania zgłoszenia celnego lub wykazania szczególnych okoliczności, które spowodowały brak zasadności dla wnioskowanej procedury celnej.

W niniejszej sprawie Spółka z o.o. J. – działająca przez przedstawiciela pośredniego – agencję celną A. S.A. zgłosiła w dniu 15 marca 2007r. na podstawie (...) do procedury dopuszczenia do obrotu na obszarze WE towar w postaci środków zapobiegających zamarzaniu i płynów przeciwoblodzeniowych, koncentrat spryskiwacza szyb samochodowych. Zgłoszenie celne zostało przyjęte.

W piśmie z dnia 11 czerwca 2007r. uzupełnionym pismem z dnia 22 czerwca 2007r. Spółka wniosła – na podstawie art. 66 ust. 1 zd. 1 i ust. 3 WKC – o stwierdzenie nieważności ww zgłoszenia celnego, ze względu na "omyłkowe zgłoszenie towaru do procedury dopuszczenia do obrotu".

Orzekające w sprawie organy celne odmówiły stwierdzenia nieważności zgłoszenia celnego ze względu na to, że strona nie przedstawiła żadnych dowodów potwierdzających omyłkowe zgłoszenie towaru do procedury dopuszczenia do obrotu tj. że towar faktycznie został omyłkowo zgłoszony zamiast innego towaru do procedury dopuszczenia do obrotu, ani też że towar ten miał zostać objęty inną procedurą celną. Dowodem takim nie są – w ocenie organów celnych – dołączone do wniosku pismo spółki V. GmbH z dnia 24 kwietnia 2007r. skierowane do S. GmbH, ani też z dnia 21 maja 2007r. skierowane do skarżącej Spółki, z których wynika, że jakość towaru, którym jest etanol skarżony, nie odpowiada normom wspólnotowym i że z tego powodu spółka V. GmbH dokonała zwrotu tego towaru firmie ukraińskiej.

W ocenie Sądu stanowisko organów celnych co do braku dowodu uzasadniającego stwierdzenie nieważności zgłoszenia celnego jest prawidłowe. Z przedstawionych przez Spółkę dowodów, a także z akt sprawy nie wynika, aby przedmiotem zgłoszenia celnego dokonanego w dniu 15 maja 2007r. był towar, który został zgłoszony zamiast innego towaru. Wprost przeciwnie, z przedstawionych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia faktów, znajdujących potwierdzenie w materiale dowodowym sprawy, wynika jednoznacznie, że towar wprowadzony na teren WE w dniu 30 kwietnia 2007r. i objęty dwukrotnie procedurą tranzytu oraz dwukrotnie przeładowany pod nadzorem celnym jest tożsamy z towarem zgłoszonym przez skarżącą Spółkę do procedury dopuszczenia do obrotu w dniu 15 maja 2007r. Twierdzenie Spółki, zaprezentowane we wniosku o stwierdzenie nieważności zgłoszenia celnego, iż "umówionym towarem wymagającym zgłoszenia do procedury dopuszczenia do obrotu był koncentrat płynu do spryskiwania szyb" nie znajduje potwierdzenia w materiale dowodowym, a na istnienie "umowy" dotyczącej koncentratu płynu do spryskiwania szyb Spółka nie wskazywała. Wprost przeciwnie, w aktach sprawy znajduje się faktura pro-forma z dnia 30 kwietnia 2007r. wystawiona przez spółkę V. GmbH dla skarżącej Spółki, której przedmiotem jest alkohol etylowy skażony.

Tym samym brak jest podstaw do przyjęcia, iż towar zgłoszony w dniu 15 maja 2007r. do procedury dopuszczenia do obrotu został zgłoszony omyłkowo zamiast innego towaru, jak również brak jest podstaw do przyjęcia, iż towar ten omyłkowo został objęty inną procedurą, niż właściwa dla tego towaru.

Problemem spornym między stronami, który nie może być jednak rozstrzygnięty w sprawie o stwierdzenie nieważności zgłoszenia celnego jest klasyfikacja taryfowa przedmiotowego towaru. Ewentualne błędy w taryfikacji nie mogą być utożsamiane z omyłkowym zgłoszeniem towaru do procedury celnej, o którym mowa w art. 66 WKC. Tym samym Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela stanowisko wyrażone w wyroku WSA w Białymstoku (sygn. akt I SA/Bk 353/2006 LEX Polonica nr 1738213), iż użyte w art. 66 ust. 1 WKC określenie omyłkowo zgłoszony dotyczy omyłkowego zgłoszenia do obrotu, a nie błędów w taryfikacji.

Biorąc powyższe wywody pod uwagę Sąd stwierdził, iż zarzut naruszenia art. 66 WKC jest bezzasadny.

Skoro Sąd podzielił stanowisko orzekających w sprawie organów, że w sprawie nie zaistniały przesłanki, o których mowa w art. 66 ust. 1 WKC, to tym samym zbędne jest rozważanie – o co wnosi skarga – czy w przypadku spełnienia przesłanek, o których mowa w art. 66 ust. 1 WKC organ celny jest zobligowany czy uprawniony do unieważnienia zgłoszenia celnego.

Bezzasadny jest również zarzut naruszenia art. 23 ust. 2 Prawa celnego. Zaskarżone postanowienie nie zostało wydane na jego podstawie. Art. 23 ust. 2 Prawa celnego dotyczy sytuacji, w której organ celny weryfikując nieprawidłowe dane zadeklarowane w zgłoszeniu celnym, wydaje decyzję określającą kwotę wynikającą z długu celnego lub rozstrzyga o nadaniu towarowi właściwego przeznaczenia celnego zgodnie z przepisami prawa celnego, podczas gdy przedmiotem rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie była wyłącznie odmowa stwierdzenia nieważności zgłoszenia celnego.

Jako nie mające żadnego znaczenia dla kierunku rozstrzygnięcia Sąd uznał zarzuty dotyczące nie uwzględnienia wniosku o kolejne badanie składu chemicznego towaru czy też braku ograniczenia w czasie możliwości złożenia wniosku o stwierdzenie nieważności zgłoszenia celnego.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) orzekł jak w sentencji.