Postanowienie NSA, sygn. akt I GSK 1795/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-11-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku M. L. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej M. L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. z dnia 24 czerwca 2014 r. sygn. akt III SA/Po 1784/13 w sprawie ze skargi M. L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] października 2013 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: oddalić wniosek


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 24 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. oddalił skargę M. L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] października 2013 r. w przedmiocie podatku akcyzowego.

W wywiedzionej od tego wyroku skardze kasacyjnej, M. L. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, iż jej wykonanie w chwili obecnej może doprowadzić do wyrządzenia skarżącej znacznej szkody polegającej na pozbawieniu możliwości zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych skarżącej i osób pozostających na jej utrzymaniu lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków polegających na trwałym zaprzestaniu prowadzenia działalności gospodarczej. Skarżąca wskazał, że z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej uzyskuje przychód w kwocie 1.500 złotych miesięcznie, nie posiada żadnych nieruchomości, cennych ruchomości, oszczędności, papierów wartościowych ani innych składników majątkowych, których zbycie umożliwiałoby zaspokojenie zobowiązania stwierdzonego zaskarżoną decyzją.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.), Sąd, przed którym toczy się postępowanie kontrolujące akt lub czynność organu administracji publicznej jest uprawniony do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli w stosunku do strony – wnioskodawcy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na żądającym wstrzymania aktu administracyjnego. Podkreślić należy, iż do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Powinno zatem wskazywać na konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej spowoduje w stosunku do wnioskodawcy wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Jak bowiem wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 22 marca 2012 r., sygn. akt I FSK 182/12 "obowiązkiem sądu jest ocena argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia, nie zaś prowadzenie postępowania dowodowego co do przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a.". Zauważyć ponadto należy, że postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji prowadzi do wyłomu od zasady wykonalności decyzji, zatem strona nie może ograniczyć się w uzasadnieniu wniosku do ogólnikowego stwierdzenia, lecz precyzyjnie musi wskazać na zagrożenia płynące z wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 11 kwietnia 2012 r., sygn. akt II OSK 768/12).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt tej sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że wnioskodawczyni nie przedstawiła okoliczności, na podstawie, których możliwym byłoby stwierdzenie, że uprawdopodobnione zostało, iż wykonanie objętej skargą decyzji spowoduje wystąpienie jednej bądź obu przesłanek określonych w powołanym art. 61 § 3 p.p.s.a., a więc wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Argumentacja zawarta w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie została, bowiem poparta jakimikolwiek dokumentami źródłowymi pozwalającymi na ocenę czy istotnie wykonanie decyzji podatkowej określającej skarżącej zobowiązanie w podatku akcyzowym może spowodować wystąpienie opisanych we wniosku okoliczności wpływających na możliwość zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych skarżącej i jej rodziny oraz czy może doprowadzić do zaprzestania prowadzenia przez stronę działalności gospodarczej. Wnioskodawczyni poza wskazaniem kwoty miesięcznego przychodu nie przedstawiła dokumentów potwierdzających tę okoliczność. Powołując się zaś na możliwość pozbawienia jej i jej rodziny środków do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych nie wskazała członków rodziny pozostających z nią we wspólnym gospodarstwie domowym bądź będących na jej utrzymaniu. Nie wykazała przy tym jak kształtują są miesięczne wydatki związane z prowadzeniem gospodarstwa domowego i niezbędnym utrzymaniem jego członków. Podobnie nie uprawdopodobniła, w jaki konkretnie sposób wykonanie zaskarżonej decyzji wpłynie na prowadzoną przez nią działalności. Opisane braki wniosku powodują, że nie jest możliwym dokonanie oceny zasadności żądania wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w P. i tym samym jego uwzględnienie zgodnie z wolą skarżącej. Oceny tej nie zmienia podnoszona okoliczności, iż w toku postępowania przed Sądem I instancji, udzielono skarżącej ochrony tymczasowej, a stan sprawy, sytuacja skarżącej, nie uległa zmianie. Wobec braku przedłożenia dokumentów na poparcie argumentów zawartych w rozpoznawanym przez Naczelny Sąd Administracyjny wniosku brak jest możliwości dokonania obiektywnego porównania, czy rzeczywiście stan sprawy w zakresie okoliczności powodujących uprzednie wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zmienił się w stopniu umożliwiającym dalsze wstrzymywanie wykonania rozstrzygnięcia administracyjnego.

Na marginesie odnieś się należy do oświadczenia zawartego w uzasadnieniu wniosku o gotowości nadesłania niezbędnych dokumentów na żądanie Sądu. Przyjmując, co podniesiono w uzasadnień wniosku, że brak dokumentów spowodowany był krótkim okresem od przyjęcia sprawy i upływu terminu do wniesienia środka odwoławczego, nie było przeszkód, aby pełnomocnik skarżącej jako profesjonalista, brak ten usunął poprzez niezwłoczne złożenie odpowiednich dokumentów mających stanowić potwierdzenie okoliczności podniesionych we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji podatkowej.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.