Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 254/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-03-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

II OZ 254 / 10 POSTANOWIENIE Dnia 25 marca 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 4 lutego 2009 r. sygn. akt II SA/Gl 485/09 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 grudnia 2009 r. sygn. akt II SA/Gl 485/09 w sprawie ze skargi K. P. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

II OZ 254 / 10

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 4 lutego 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił K. P. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 17 grudnia 2009 r., oddalającego skargę K. P. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] marca 2009 r. w przedmiocie wymeldowania.

W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż pismem złożonym osobiście w dniu 7 stycznia 2010 r. skarżący K. P. wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku wskazując, że nie został w ogóle powiadomiony przez swojego pełnomocnika z urzędu o terminie rozprawy. Jedynym pismem, jakie otrzymał od niego było pismo z dnia 18 grudnia 2009 r., doręczone skarżącemu dopiero w dniu 31 grudnia 2009 r., a informujące go m.in. o treści zapadłego rozstrzygnięcia oraz o tym, iż z uwagi na nie wskazanie przez niego numer telefonu i adresu pełnomocnik nie wie czy ma składać wniosek o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, a termin do złożenia ww. wniosku upływa w dniu 24 grudnia 2009 r. Skarżący odnosząc się do przedmiotowego pisma podniósł, iż informacje w nim zawarte są nieprawdziwe, albowiem nr telefonu podał sekretarce swojego pełnomocnika w siedzibie jego Kancelarii Adwokackiej, nadto postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2009 r. został zwolniony w całości z kosztów sądowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, odmawiając przywrócenia skarżącemu wnioskowanego terminu wskazał, iż nie uprawdopodobnił on w sposób przekonywujący tego, że uchybienie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku było przez niego niezawinione. Samo twierdzenie skarżącego, że winę za brak złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku ponosi pełnomocnik z urzędu jest niewystarczające, bowiem strona ponosi odpowiedzialność za działanie osoby trzeciej upoważnionej do wykonywania czynności procesowej, a także ponosi ryzyko niestarannego działania tej osoby. Wskazując na orzecznictwo Naczelnego Sadu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji podkreślił, iż wina strony w uchybieniu terminu, obejmuje swym zakresem również winę osoby trzeciej, upoważnionej do dokonania określonej czynności.

W tych okolicznościach sprawy należało, więc zdaniem Sądu stwierdzić, iż skarżący był winien uchybieniu terminu, gdyż nie złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nastąpiło z winy osoby trzeciej upoważnionej przez niego do reprezentowania go przed sądem administracyjnym. W sprawie nie zaszły, zatem przesłanki warunkujące przywrócenie skarżącemu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Mając powyższe okoliczności na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.) orzekł jak na wstępie.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł K. P., wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 86 § 1 zdanie 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek określonych w art. 86 i art. 87 p.p.s.a., tj. uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i art. 87 § 2 p.p.s.a.), spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony (art. 86 § 2 p.p.s.a.), dochowanie terminu do wniesienia wniosku (art. 87 § 1 p.p.s.a.) i dopełnienie uchybionej czynności (art. 87 § 4 p.p.s.a.).

Wniosek o przywrócenie terminu powinien powoływać okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminu, które zapewniają uprawdopodobnienie zasadności tego wniosku. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być przy tym oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Z brakiem winy mamy, bowiem do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu, których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu.

W rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji trafnie ocenił, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu, gdyż okoliczności podane we wniosku o przywrócenie terminu nie dają podstaw do przyjęcia, że uchybienie to było niezawinione.

Skarżący w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, adwokata T. I., któremu jak wynika z akt sprawy udzielił pełnomocnictwa (k. 56 akt). Powierzając prowadzenie swoich spraw pełnomocnikowi, tak w ramach prawa pomocy, jak i ustanowionego w sprawie z wyboru, strona winna liczyć się z tym, iż wszelkie jego działania, jak również jego zaniechania w podejmowaniu określonych czynności procesowych, będą odnosić skutek prawny wobec mocodawcy. Kwestionowanie tych okoliczności, jak również nie możność skontaktowania się przez pełnomocnika ze skarżącym nie mogły stanowić skutecznej argumentacji na poparcie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Mając powyższe względy na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił wniesione zażalenie.