Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 248/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2022-12-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę w części
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Sobieralski po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. T., K. C. i W. T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 20 czerwca 2022 r., nr SKO.40.537.2022.gr w przedmiocie odmowy uchylenia, we wznowionym postępowaniu, postanowienia w sprawie ustalenia kosztów postępowania rozgraniczeniowego postanawia odrzucić skargę I. T. i K. C.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 11 sierpnia 2022 r. W. T. wniosła skargę, z której wynikało, że działa, jako pełnomocnik I. T. i K. C. Skarżąca jednoznacznie nie wskazała, czy wnosi skargę wyłącznie w imieniu własnym, czy także, jako pełnomocnik strony, ani też jednoznacznie nie oznaczyła zaskarżonego aktu.

Wobec tego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II z dnia 14 września 2022 r. została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, poprzez:

- jednoznaczne oznaczenie zaskarżonego aktu i w tym zakresie do wskazania, czy wnosi skargę tylko na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 20 czerwca 2022 r., nr SKO.40.537.2022.gr, czy także na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 30 listopada 2018 r., nr SKO.40.1764.2018.gr oraz z dnia 28 marca 2022 r., nr SKO.40.538.2022.gr,

- jednoznacznego wyjaśnienia, czy skargę wniesioną w piśmie z dnia 11 sierpnia 2022 r. wnosi wyłącznie w imieniu własnym, czy jako pełnomocnik strony. Wyjaśniono jej, że jeżeli wnosi skargę, jako pełnomocnik to należy wskazać kogo reprezentuje i złożyć do akt sprawy oryginał pełnomocnictwa procesowego lub jego wierzytelny odpis, obejmujący upoważnienie do działania w imieniu strony wnoszącej skargę przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu lub przed sądami administracyjnymi.

Ponadto skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie czterech odpisów skargi wraz z załącznikami poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych.

Wezwanie zawierało pouczenie, że niezastosowanie się do niego w wyznaczonym terminie, będzie skutkowało odrzuceniem skargi. Odnośnie natomiast do oznaczenia zaskarżonego aktu Sąd wskazał, że brak odpowiedzi na wezwanie w tym zakresie będzie skutkował przyjęciem, że skarga z dnia 11 sierpnia 2022 r. wniesiona została tylko na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 20 czerwca 2022 r., nr SKO.40.537.2022.gr.

Powyższe wezwanie zostało doręczone W. T. w dniu 22 września 2022 r. (patrz k. 139 akt sądowych).

Wezwana odpowiedziała pismem procesowym z dnia 26 września 2022 r., nadanym przesyłką pocztową w dniu 28 września 2022 r. Wskazała w nim, że wnosi skargę w imieniu własnym, jak też jako pełnomocnik swojej matki I. T. i siostry K. C. Jednocześnie przesłała dwa pełnomocnictwa w kseropkopii. Jedno z dnia 20 lutego 2020 r. od swojej matki I. T., z którego wynikało, że jest jej pełnomocnikiem w sprawie "MG-IV.6830.2.2018, zażalenia 12.07.2018 r." Drugie z dnia 12 czerwca 2021 r. od swojej siostry K. C., z którego wynikało upoważnienie do działania w imieniu siostry przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Opolu.

Skarżąca nie oznaczyła ponadto jednoznacznie aktu, na który wnosi skargę. Przesłała w załączeniu cztery kserokopie swojej skargi.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Skargi I. T. i K. C. należało odrzucić.

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.), dalej zwanej "P.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności.

Stosownie zaś do art. 47 § 1 P.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom

Natomiast zgodnie z art. 34 P.p.s.a. w toku postępowania sądowoadministracyjnego strony mogą występować osobiście lub przez swoich pełnomocników. Pełnomocnik obowiązany jest zaś przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (art. 37 § 1 P.p.s.a.). Niedołączenie do wniesionej skargi dokumentu potwierdzającego umocowanie danej osoby do występowania w charakterze pełnomocnika jest stosownie do art. 46 § 3 stanowi brak pisma procesowego, jakim jest skarga.

Niedochowanie wskazanych wyżej wymogów stanowi braki formalne skargi, do których uzupełnienia w terminie 7 dni wzywa stronę przewodniczący (art. 49 § 1 P.p.s.a.), pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

W niniejszej sprawie skarga została wniesiona przez W. T., oraz jak wskazała przez I. T. i K. C., co do których W. T. wskazała, że działa jako ich pełnomocnik. Do skargi nie zostały dołączone pełnomocnictwa, wymagane przez przepis art. 37 § 1 P.p.s.a., wobec tego W. T. została wezwana do ich nadesłania w oryginale lub uwierzytelnionej za zgodność z oryginałem kserokopii.

W. T. została także wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jednoznaczne oznaczenie zaskarżonego aktu, tu pod rygorem przyjęcia, że skarży postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 20 czerwca 2022 r., nr SKO.40.537.2022.gr, oraz poprzez nadesłanie czterech odpisów skargi.

W. T. odebrała wezwanie do uzupełnienia wyżej wymienionych braków formalnych skargi w dniu 22 września 2022 r. Termin zatem do uzupełnienia przez nią braków formalnych skargi rozpoczął bieg w dniu 23 września 2022 r. i upłynął w dniu 29 września 2022 r. Skarżąca odpowiedziała na wezwanie pismem procesowym z dnia 26 września 2022 r., nadesłanym w dniu 28 września 2022 r.

W. T. przesłała pełnomocnictwa od swojej matki I. T. i siostry K. C., należy ona zatem w stosunku do nich do kręgu osób wymienionych w art. 35 § 1 P.p.s.a, mogących działać w sprawie jako pełnomocnik strony. Nadesłane pełnomocnictwa nie zostały jednak po pierwsze nadesłane w oryginale, ani w uwierzytelnionej kserokopii, ponadto nie wynika z nich upoważnienie do działania w imieniu mocodawczyń przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu, ani przed sądami administracyjnymi. Ponadto jak wynika z akt sądowych (m.in. z nadesłanej przez W. T. kserokopii karty zgonu k. 79 akt sądowych) i treści postanowienia SKO w Opolu z dnia 20 czerwca 2022 r., I. T. zmarła w dniu [...] 2021 r., a spadek po niej, zgodnie z aktem poświadczenia dziedziczenia z dnia 28 kwietnia 2022 r., Repertorium [...] Nr [...] nabyły z mocy ustawy W. T. i K. C.

Skoro zatem I. T. zmarła [...] 2021 r., to w chwili wniesienia skargi do Sądu skarżąca już nie żyła. Tym samym w momencie wniesienia przez jej córkę W. T., podającą się za jej pełnomocnika skargi, skarżąca I. T. nie posiadała zdolności sądowej, a brak ten ma charakter nieusuwalny. Co więcej, zgodnie z art. 43 P.p.s.a. w razie śmierci strony albo utraty przez nią zdolności sądowej pełnomocnictwo wygasa. Pełnomocnik nie był zatem należycie umocowany do wniesienia skargi w imieniu skarżącej. Nie znajdzie w sprawie niniejszej zastosowania zdanie drugie przywołanego przepisu, w myśl którego pełnomocnik procesowy działa aż do czasu zwieszenia postępowania, bowiem w opisanych okolicznościach w ogóle nie można mówić o skutecznym wszczęciu postępowania sądowego z uwagi na fakt, że skarżąca I. T. zmarła jeszcze przed wniesieniem skargi do Sądu. a więc nie mogła zostać w jej imieniu skutecznie wniesiona skarga.

W. T. nie oznaczyła jednoznacznie, jaki akt jest przedmiotem jej skargi, zatem zgodnie z pouczeniem zawartym w wezwaniu Sąd przyjął, że jest to postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 20 czerwca 2022 r., nr SKO.40.537.2022.gr.

Skarżąca nadesłała także cztery egzemplarze skargi, ale jedynie w kserokopii. Sąd, podzielając pogląd wyrażony w orzecznictwie sądowym (patrz: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 czerwca 2022 r., sygn. akt II OZ 332/22 i w nim przywołane, dostępne na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl), w którym wskazano, że "W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjne przyjmuje się, że w sytuacji gdy wezwanie Sądu zostało wykonane w ten sposób, że strona lub jej pełnomocnik nadesłali kserokopie, a więc egzemplarze odpowiadające treści złożonego środka zaskarżenia, a jedynie nie poświadczono ich za zgodność z oryginałem, to jego odrzucenie byłoby dotknięte nadmiernym formalizmem. Odrzucenie takiego pisma nie znajduje uzasadnienia w treści art. 47 § 1 w zw. z art. 49 P.p.s.a., ponieważ nie ma przeszkód, żeby pismo, mimo wspomnianych niedociągnięć, mogło otrzymać prawidłowy bieg (por. postanowienia NSA: z 27 sierpnia 2020 r. II OZ 463/20; z dnia 18 sierpnia 2020 r. II OZ 472/20; z 12 lutego 2020 r. II OZ 134/20; z 25 września 2019 r. II OZ 810/19; z 21 czerwca 2018 r. II OZ 619/18; z 6 września 2017 r. II OZ 857/17; z dnia 2 grudnia 2021 r., sygn. II OZ 857/21), uznał, że w sytuacji gdy nadesłane opisy pisma, niepoświadczone za zgodność z oryginałem, nie budzą wątpliwości co do ich zgodności z treścią pisma procesowego, brak jest podstaw do przyjęcia, że uchybienie to uniemożliwia nadanie pismu (skardze) dalszego biegu.

W. T. nie uzupełniła zatem braków formalnych skargi w zakresie przedłożenia pełnomocnictwa do działania w imieniu I. T. i K. C., przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu, czy w ogóle przed sądami administracyjnymi, ponadto I. T. zmarła przed wniesieniem skargi.

Wobec powyższych ustaleń skarga I. T. i K. C. podlegały odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia.