Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 1389/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-09-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 141 par. 4, art. 145 par. 1 pkt 1, art. 151, art. 182 par. 2, art. 183, art. 184, art. 189
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
article: art. 8 par. 2
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: art. 35 ust. 1, art. 48, art. 51
journal: Dz.U. 2018 poz 1202
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zofia Flasińska Sędziowie: Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz (spr.) Sędzia del. WSA Piotr Broda po rozpoznaniu w dniu 13 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej M.C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 18 lutego 2021 r. sygn. akt II SA/Gl 1012/20 w sprawie ze skarg A. K., M. C. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...][...] z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku sporządzenia i przedłożenia projektu budo-wlanego zamiennego oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, wyrokiem z 18 lutego 2021 r., sygn. akt II SA/Gl 1012/20, oddalił skargi A. K. i M. C. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (WINB) z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku sporządzenia i przedłożenia projektu budowlanego zamiennego.

Powyższy wyrok zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Decyzją z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] Prezydent Miasta [...], działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 43 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2010 r., poz. 1623 ze zm.) zatwierdził projekt budowlany i udzielił A. K. (dalej: inwestor-skarżący) pozwolenia na wykonanie robót budowlanych polegających na rozbudowie pomieszczenia gospodarczego przy budynku mieszkalnym położonym w [...] przy ul. [...] [...], działka nr [...] (obręb [...] [...]), z przeznaczeniem na garaż (postawienie boksu garażowego w formie murowanej, parterowej przybudówki do komórki gospodarczej). Decyzja ta utrzymana została w mocy decyzją Wojewody [...] z dnia [...] października 2013 r. nr [...].

Decyzją z dnia [...] czerwca 2017 r. znak [...] Prezydent Miasta [...], na podstawie art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1629 ze zm.) dokonał rozgraniczenia pomiędzy działkami: nr [...] pozostającą w użytkowaniu wieczystym [...] i M. C. oraz działką nr [...] pozostającą w użytkowaniu [...] i A. K..

Pismem z dnia 4 października 2017 r. M. C. (dalej: skarżący) wniósł do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] (PINB) o przeprowadzenie czynności kontrolnych robót budowlanych zrealizowanych przez sąsiada (inwestor-skarżący) oraz wszczęcia postępowania naprawczego w związku z wykonaniem robót w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę.

PINB pismem z dnia 26 marca 2018 r. zawiadomił o wszczęciu postępowania w sprawie rozbudowy przedmiotowego pomieszczenia gospodarczego, a po jego przeprowadzeniu decyzją z dnia [...] maja 2018 r. nr [...], przywołując w podstawie prawnej art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. 2018 r., poz. 2096, dalej: k.p.a.) oraz art. 51 ust. 1 pkt 3 i art. 51 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1202 ze zm.) dalej "ustawa Prawo budowlane", stwierdzając wykonanie wymienionej rozbudowy w sposób istotnie odstępujący od projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją z dnia [...] czerwca 2013 r., nałożył na inwestora A. K. obowiązek wykonania robót budowlanych, które doprowadzą do zmniejszenia szerokości garażu w celu zlokalizowania ściany obiektu przy granicy bez naruszenia działki nr [...] oraz obowiązek sporządzenia i przedstawienia w terminie do dnia 30 września 2018 r. projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany wprowadzone w trakcie inwestycji.

W wyniku odwołania A. K., WINB decyzją z dnia [...] listopada 2018 r., nr [...], uchylił ww. decyzję organu I instancji z dnia [...] maja 2018 r. w całości oraz przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, wyrokiem z dnia 14 stycznia 2019 r. II SA/Gl 1034/18, po rozpatrzeniu sprzeciwu M. C., uchylił ww. decyzję WINB wskazując, że organ ten nie poczynił precyzyjnych zarzutów i wytycznych wobec organu I instancji.

Rozpoznając sprawę ponownie WINB, decyzją z dnia [...] maja 2019 r. uchylił w całości decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu przypomniał, że organ powiatowy przyjął zawiadomienie o zakończeniu budowy przedmiotowego budynku bez wniesienia sprzeciwu, na podstawie m.in. inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej nr [...] z dnia 23 stycznia 2015 r., a następnie wydając w 2018 r. zaskarżoną decyzję uznał, że inwestor dokonał istotnego odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego, czym naruszył przepisy art. 7, art. 77 i art. 107 § 3 k.p.a. oraz art. 36a ust. 5 ustawy Prawo budowlane. Skoro bowiem wykonane roboty na podstawie dokumentu inwentaryzacji geodezyjnej [...] nie stanowiły odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego, nie mogą być uznane za zrealizowane z istotnym odstępstwem od zatwierdzonego projektu wyłącznie z powodu wydania decyzji o rozgraniczeniu (w 2017 r.). W przypadku braku możliwości poczynienia nie budzących wątpliwości ustaleń co do legalnego wybudowania spornego obiektu, konieczne będzie zastosowanie zasady, zgodnie z którą wątpliwości nie można rozstrzygać na niekorzyść adresatów działań administracji. Organ w ponownym postępowaniu winien wezwać inwestora do przedłożenia inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej oraz wystąpić do Urzędu Miasta w [...] o udzielenie informacji czy zostały zgłoszone roboty geodezyjne pod wymienionym powyżej numerem, a także przeprowadzi rozprawę administracyjną z geodetą, który był obecny podczas kontroli przeprowadzonej przez organ powiatowy w dniu 21 stycznia 2014 r. w celu ustalenia granicy działki nr [...] oraz odległości przedmiotowego budynku od granicy, istniejących w dniu tej kontroli.

Dalej WINB wskazał, że organ powiatowy dokonując klasyfikacji odstępstwa winien dokonać oceny stwierdzonych odstąpień od zatwierdzonego projektu budowlanego w oparciu o przepis art. 36a ustawy Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym w dacie dokonania zawiadomienia o zakończeniu budowy, uwzględniając m.in. szerokość projektowanego budynku w projekcie (3,1m) a w rzeczywistości (3,5 m). Natomiast w zakresie naruszenia granicy działki nr [...], w stosunku do której inwestor nie miał prawa dysponowania nieruchomością na cele budowlane, organ powiatowy dokładnie zbada czy została ona naruszona w wyniku robót budowlanych czy w wyniku późniejszej zmiany granic, uwzględniając przy tym inwentaryzację geodezyjną powykonawczą z dnia 23 stycznia 2015 r. oraz stanowisko geodety obecnego przy kontroli przeprowadzonej przez organ powiatowy w dniu 21 stycznia 2015 r. WINB zalecił też, aby na podstawie art. 81c ust. 1 w zw. z art. 36a ust. 6 ustawy Prawo budowlane organ powiatowy wezwał inwestora do przedłożenia kwalifikacji dokonanej przez projektanta stwierdzonych odstąpień od zatwierdzonego projektu budowlanego. W świetle tych ustaleń, w ocenie organu odwoławczego, zaskarżoną decyzję uznano za przedwczesną.

Po przeprowadzeniu ponownego postępowania PINB decyzją z dnia [...] kwietnia 2020 r. nr [...], działając na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 oraz art. 51 ust. 7 ustawy Prawo budowlane oraz art. 104 k.p.a. nałożył na inwestora obowiązek sporządzenia i przedstawienia w terminie do dnia 30 września 2020 r. projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz robót nakazanych niniejszą decyzją, mających na celu usunięcie fragmentu obiektu z terenu działki nr [...], zachowując nienaruszalność granicy działki nr [...] oraz obowiązek wykonania robót budowlanych, które doprowadzą do usunięcia z terenu działki nr [...] części obiektu zrealizowanego na terenie nr [...] przy ul. [...] [...] z naruszeniem granicy z nieruchomością przy ul. [...] [...] .

W uzasadnieniu powyższej decyzji organ stwierdził, że w wyniku dokonania pomiarów przedmiotowego garażu potwierdzono częściowe jego zlokalizowanie na działce nr [...]. Właściciel terenu Spółdzielnia [...] nie wyraziła zgody na przekroczenie granicy wymienionych działek. Następnie organ potwierdził, że obecny przebieg granicy pomiędzy działkami ustalony został decyzją Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] czerwca 2017 r. i ujawniony został obecnie w danych ewidencji gruntów i budynków. Na podstawie danych z rozprawy administracyjnej ustalono, że inwestor wybudował ścianę w granicy działki wytyczoną przez geodetę na podstawie ówcześnie dostępnych dokumentów tzn. szkicu polowego nr [...]. Jednak szerokość garażu jest niezgodna z zatwierdzonym, decyzją nr [...]z dnia [...] czerwca 2013 r., projektem budowlanym. Miała bowiem wynosić 3,10 m, natomiast wybudowany garaż posada szerokość 3,35m. Według kwalifikacji projektanta (z dnia 17 lutego 2020 r.) zwiększenie szerokości przedmiotowego garażu należy ocenić jako zmianę istotną.

Oceniając zgromadzone dowody PINB stwierdził, iż bezsprzecznie ustalono powiększenie szerokości przedmiotowego garażu w stosunku do przewidzianej w zatwierdzonym projekcie budowlanym o 25 cm, co spowodowało, że odległość pomiędzy ścianą powstałego garażu, a ścianą budynku mieszkalnego przy ulicy [...] [...] wynosi 4,3m, podczas gdy według projektu miała wynosić 4,6m i w konsekwencji mocno ogranicza zabudowę sąsiedniej nieruchomości. W ocenie organu powiatowego zmniejszenie przestrzeni zabudowy sąsiedniej działki o 6,5% stanowi istotne odstępstwo, a oceny tej nie zmienia fakt odniesienia się do przepisów obowiązujących w dacie zawiadomienia tutejszego urzędu o zakończeniu budowy przedmiotowego garażu. Zakres przedmiotowego odstępstwa dotyczy pkt 1 i pkt 2 art. 36a ustawy Prawo budowlane w ówczesnym brzmieniu, według którego było to istotne odstępstwo od zatwierdzonego projektu budowlanego. Jednak ustawa z dnia 16 grudnia 2016 r. wprowadziła zmiany do tego brzmienia przepisu i obecnie nastąpiło złagodzenie warunków dla kwalifikacji istotności odstępstwa, a ustawodawca wprowadzając liberalizację przepisów wskazał, że do postępowań naprawczych należy stosować przepisy po wprowadzonej zmianie.

Odnosząc się do kwestii naruszenia granicy pomiędzy omawianymi nieruchomościami organ przedstawił stwierdzone niezgodności, przyznając, że granica pomiędzy działkami ustalona została mocą decyzji z dnia [...] czerwca 2017 r. Zmieniono wówczas lokalizację punktów granicznych [...], [...][...] i [...] stanowiących podstawę wytyczenia granicy podczas tyczenia garażu. W ocenie organu I instancji fakt, że ustalenie przebiegu granicy spowodowało zmianę lokalizacji punktów granicznych już po wytyczeniu i realizacji obiektu pozostaje bez wpływu na wydane rozstrzygnięcie. Przy czym organ wykazał, że w przypadku zachowania gabarytów obiektu zgodnych z projektem budowlanym nie doszłoby do naruszenia tej granicy.

Organ uznał zatem, że garaż wybudowany został w sposób istotny odstępujący od zatwierdzonego projektu budowlanego z uwagi na znaczne zwiększenie szerokości garażu. Z uwagi zaś, że z ostatecznej decyzji o rozgraniczeniu wynika, że fragment budynku znajduje się na działce nr [...], do której inwestor nie posiada prawa dysponowania nieruchomością na cele budowlane, konieczna jest przebudowa fragmentu garażu i przedstawienie projektu budowlanego zamiennego oraz wykonanie czynności, które doprowadzą obiekt do stanu zgodnego z prawem.

W wyniku odwołania A. K. WINB, decyzją z dnia [...] czerwca 2020 r., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. uchylił decyzję organu I instancji w całości oraz na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 51 ust. 7 ustawy Prawo budowlane nałożył na inwestora A. K. obowiązek sporządzenia i przedstawienia, w terminie do 30 listopada 2020 r., projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych.

W uzasadnieniu powyższej decyzji organ wyjaśnił, że orzeczenie pierwszej instancji należało uchylić, jednakże zebrany w sprawie materiał dowodowy zezwala na wydanie rozstrzygnięcia merytorycznego. WINB nie miał wątpliwości, że w ustalonym stanie faktycznym udowodniono wystąpienie istotnego odstępstwa od projektu budowlanego w rozumieniu art. 36a ustawy Prawo budowlane w brzmieniu z daty złożenia zawiadomienia o zakończeniu budowy przedmiotowego budynku, ale wyłącznie w zakresie w jakim nastąpiła zmiana parametrów obiektu budowlanego objętego postępowaniem (jego szerokości). Nie został natomiast zdaniem organu odwoławczego potwierdzony na etapie budowania obiektu fakt przekroczenia granic działki, stąd organ ten przyjął, że w dacie złożenia zawiadomienia o zakończeniu budowy lokalizacja przedmiotowego budynku była zgodna z zatwierdzonym i pozostającym w obrocie prawnym pozwoleniem na budowę. Na dzień zakończenia budowy obiektu był on posadowiony jednie na działce objętej pozwoleniem na budowę. Nowy przebieg granicy ustalony został bowiem dopiero w 2017 r. w wyniku postępowania rozgraniczeniowego. Zmieniono wówczas lokalizację punktów granicznych. Obecnie budynek ten pozostaje więc częściowo na działce sąsiedniej. W ocenie organu odwoławczego nie doszło do tego jednak bezpośrednio w wyniku odstępstwa, lecz w związku ze zmianą przebiegu granicy między działkami. Okoliczność ta powinna być uwzględniona jednak przy sporządzeniu projektu zamiennego, gdyż inwestor nie dysponuje prawem zabudowy działki sąsiedniej i projekt zamienny nie powinien uwzględniać lokalizacji budynku poza jego nieruchomością. Zakres projektu zamiennego powinien pokrywać się pod kątem zakresu inwestycji z pozwoleniem na budowę, od którego odstąpiono i nie może obejmować działki innej niż zatwierdzona pierwotnym pozwoleniem na budowę. Projekt może i powinien natomiast obejmować zakres ewentualnych projektowanych i koniecznych robót, które należy wykonać w celu dostosowania istniejącego obiektu do stanu zgodnego z prawem.

W ocenie organu odwoławczego następcza zmiana przebiegu granicy pomiędzy działkami nie może skutkować koniecznością nakazania inwestorowi zachowania odległości określonych w przepisach techniczno-budowlanych.

Dalej organ odwoławczy stwierdził, iż pomimo, że w ustalonym stanie faktycznym nie można nakazać przesunięcia obiektu budowlanego objętego postępowaniem do granicy nieruchomości, nie oznacza jeszcze, że właścicielowi sąsiedniej działki nie przysługują wobec inwestora żadne roszczenia. Nie są to jednak roszczenia na gruncie prawa administracyjnego, lecz na gruncie prawa cywilnego. Nie może być jednak mowy o tym, że projekt zamienny może legalizować istniejący stan faktyczny, w zakresie posadowienia go na działce sąsiedniej.

Organ odwoławczy dokonując oceny decyzji organu I instancji stwierdził, że organy nadzoru budowlanego nie mogą nakładać na inwestorów, właścicieli czy zarządców nieruchomości obowiązków, które będą stanowiły nieuzasadnioną inwestycję po stronie wymienionych podmiotów. Stąd też organ ten uznał, że decyzja organu I instancji w części nakładającej obowiązek "wykonania robót budowlanych, które doprowadzą do usunięcie z terenu działki nr [...] części obiektu, który został zrealizowany na terenie nr [...] przy ulicy [...] [...] z naruszeniem granicy z nieruchomością przy ulicy [...] [...] " była wadliwa co skutkowało jej uchyleniem.

Odnosząc się natomiast do przeprowadzonej przez PINB oceny zmiany parametrów przedmiotowego obiektu WINB stwierdził, że zasadnie została ona uznana jako istotne odstępstwo od zatwierdzonego projektu pierwotnego. Nie jest to bowiem inny obiekt, jest to obiekt tożsamy z oznaczonym w pierwotnym pozwoleniu na budowę, ale wybudowany z istotnym odstępstwem w postaci zmiany jego szerokości.

Skargi na powyższą decyzję złożyli A. K. oraz M. C..

A. K. zarzucił ww. decyzji naruszenie art. 7 w zw. z art. 77 § 1, art. 78 § 1 i § 2 oraz art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. oraz art. 36a ust. 5 ustawy Prawo budowlane, a także art. 51 ust. 1 pkt cyt. ustawy, gdyż według jego opinii budynek został wzniesiony w pierwotnej granicy działki nr [...] i w konsekwencji nie zachodzą przesłanki do zastosowania tej normy. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych powtórzył stanowisko prezentowane w toku postępowania odwoławczego, wskazując, iż w sprawie winny znaleźć zastosowanie przepisy prawa cywilnego, a sprawa winna być rozpatrywana przez sąd powszechny.

M. C. zarzucił natomiast ww. decyzji naruszenie art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane poprzez jego niezastosowanie, czyli nienałożenie obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem oraz art. 8 § 2 oraz art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez niezastosowanie lub błędne zastosowanie i uchylenie decyzji organu powiatowego.

W odpowiedziach na powyższe skargi organ odwoławczy wniósł o ich oddalanie, podtrzymując stanowisko zajęte w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, oddalając wniesione skargi na podstawie art. 151 p.p.s.a. w uzasadnieniu wyroku, podkreślił, że w świetle zgromadzonego w sprawie materiału w sposób bezsporny ustalono, że przedmiotowy garaż powstał na podstawie decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] czerwca 2003 r. z istotnym odstępstwem od zatwierdzonego projektu budowlanego i zawartych w niej warunków w zakresie szerokości przedmiotowego obiektu (3,35 m zamiast planowanych 3,10 m). Według kwalifikacji projektanta obiektu (z dnia 17 lutego 2020 r.) zwiększenie szerokości przedmiotowego garażu należy ocenić jako zmianę istotną. Poza sporem pozostaje także zdaniem Sądu fakt, obecnie garaż ten narusza granicę ustaloną pomiędzy działką skarżącego – uczestnika i skarżącego – inwestora. Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, iż granica ta pomiędzy tymi działkami ustalona została decyzją Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] czerwca 2017 r., czyli już po zakończeniu budowy przedmiotowego garażu, tj. po przyjęciu przez PINB bez sprzeciwu zawiadomieniu inwestora o zakończeniu rozbudowy. Niezaprzeczalnym jest zatem, iż wobec wybudowania przedmiotowego garażu o powiększonej szerokości doszło do odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego. Zasadnie zatem orzekające w sprawie organy zastosowały w sprawie procedurę przewidzianą w art. 51 ust. 1 pkt. 3 ustawy Prawo budowlane. Z kolei ocena, czy stwierdzone odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego ma charakter odstępstwa istotnego należy ocenić mając na uwadze postanowienia art. 36a ust. 5 ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym w dacie dokonania zawiadomienia o zakończeniu budowy. Przywołując treść tego przepisu z tej daty i odwołując się do orzecznictwa sądowoadministracyjnego Sąd wskazał, że dominuje w nim podgląd, iż stwierdzenie przez organ odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego w zakresie wymienionych w przepisie art. 36a parametrów nie musi automatycznie zostać uznane za "istotne odstąpienie" w rozumieniu tego przepisu. Treść przepisu pozostawia organom nadzoru budowlanego pewien margines uznaniowości. Z kolei zgodnie z ust. 6 tego przepisu to projektant dokonuje kwalifikacji stwierdzonego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego klub innych warunków pozwolenia. Nieistotne odstąpienie nie wymaga uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. W niniejszym przypadku jednak projektant w piśmie z dnia 17 lutego 2020 r. oświadczył, iż stwierdzone przekroczenie szerokości wybudowanego w stosunku do projektowanego obiektu – kwalifikuje zmianę jako istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu. Według tej opinii, aby zmiana zakwalifikowana została jako nieistotna odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego, szerokość wykonanego obiektu nie może przekroczyć 2% szerokości projektowanej. W tym konkretnym przypadku szerokość ta według projektu miała wynosić 3,10m, natomiast wybudowany garaż posiada szerokość 3,35m. Tak więc powiększenie szerokości przedmiotowego garażu w stosunku do przewidzianej w zatwierdzonym projekcie budowlanym nastąpiło o 25 cm. Spowodowało to, że odległość pomiędzy ścianą powstałego garażu, a ścianą budynku mieszkalnego przy ulicy [...] [...] wynosi 4,3m, podczas gdy według projektu miała wynosić 4,6m. Wobec zatem bezspornego ustalenia przez organ istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego bądź innych warunków pozwolenia na budowę zasadnym stało się w ocenie Sądu wydanie decyzji w trybie art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane. Z brzmienia powołanego przepisu jednoznacznie wynika, że nałożenie obowiązku sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego jest obligatoryjne, podczas gdy nałożenie obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych jest fakultatywne, jeżeli wynika to z okoliczności i potrzeb danej sprawy. Wprawdzie PINB decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2020 r., nałożył na inwestora obowiązek sporządzenia i przedstawienia w terminie do dnia 30 września 2020 r. projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych a także obowiązek wykonania robót budowlanych, które doprowadzą do usunięcia z terenu działki nr [...] części obiektu, który został zrealizowany naruszeniem granicy, ale powyższa decyzja zmieniona została decyzją organu II instancji, który uchylając decyzję organu I instancji w całości, na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 51 ust. 7 ustawy Prawo budowlane nałożył na inwestora obowiązek sporządzenia i przedstawienia, w określonym terminie, projektu budowlanego zamiennego uwzgledniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych. Wskazał jednak przy tym, że projekt zamienny nie może prowadzić do legalizacji istniejącego stanu faktycznego, w zakresie posadowienia go na działce sąsiedniej. Zasadnie przy tym zdaniem Sądu organ odwoławczy przypomniał, że nie został potwierdzony na etapie budowania obiektu fakt przekroczenia granicy działki, co przesądziło o przyjęciu ustalenia, że w dacie złożenia zawiadomienia o zakończeniu budowy lokalizacja przedmiotowego budynku była zgodna z zatwierdzonym i pozostającym w obrocie prawnym pozwoleniem na budowę. Na dzień zakończenia budowy obiektu był on posadowiony jedynie na działce objętej pozwoleniem na budowę. Nowy przebieg granicy ustalony bowiem został dopiero w 2017 r. w wyniku postępowania rozgraniczeniowego, kiedy zmieniono lokalizację punktów granicznych, w efekcie czego obecnie budynek ten pozostaje częściowo na działce sąsiedniej. Sąd podzielił stanowisko organu odwoławczego, że nie doszło do tego bezpośrednio w wyniku odstępstwa, lecz w związku ze zmianą przebiegu granicy między działkami, która nastąpiła po zakończeniu budowy. Okoliczność ta powinna być obecnie uwzględniona jednak przy sporządzaniu projektu zamiennego, gdyż inwestor nie dysponuje prawem zabudowy działki sąsiedniej i projekt zamienny nie powinien uwzględniać lokalizacji budynku poza nieruchomością inwestora. Zakres projektu zamiennego powinien pokrywać się pod kątem zakresu inwestycji z pozwoleniem na budowę, od którego odstąpiono i nie może obejmować działki innej niż zatwierdzona pierwotnym pozwoleniem na budowę. Projekt może i powinien natomiast obejmować zakres ewentualnych projektowanych i koniecznych robót, które należy wykonać w celu dostosowania istniejącego obiektu do stanu zgodnego z prawem.

Podzielono pogląd organu odwoławczego, że następcza zmiana przebiegu granicy pomiędzy działkami nie może skutkować koniecznością nakazania inwestorowi zachowania odległości określonych w przepisach techniczno- budowlanych. Okoliczność związana z pierwotnym posadowieniem obiektu na działce odwołującego, a następnie geodezyjne wyznaczenie granic działek o innym niż dotychczasowy przebiegu, przesądza o tym, że w aktualnym stanie faktycznym inwestor, sporządzający projekt budowlany zamienny z uwagi na stwierdzone istotne odstąpienie polegające na zmianę parametrów budynku, musi zwrócić uwagę na to, że przedłożony projekt zamienny nie może przewidywać lokalizacji obiektu na działce, do której nie ma on prawa dysponowania na cele budowlane i która nie była objęta pierwotnym pozwoleniem na budowę. Zasadnie przy tym, zdaniem Sądu, organ odwoławczy stwierdził, iż pomimo, iż w ustalonym stanie faktycznym nie można nakazać przesunięcia obiektu budowlanego objętego postępowaniem do granicy nieruchomości, to nie oznacza to jeszcze, że właścicielowi sąsiedniej działki nie przysługują wobec inwestora żadne roszczenia. Nie są to jednak roszczenia na gruncie prawa administracyjnego, lecz na gruncie prawa cywilnego.

Sąd podkreślił, że projekt budowlany zamienny musi być opracowaniem dotyczącym całości inwestycji. Nie może on dotyczyć jedynie zmian stanowiących istotne odstępstwa. Co oczywiste, zmiany te powinny być uwzględnione w opracowaniu, lecz nie mogą stanowić jego wyłącznego przedmiotu. Zatwierdzeniu w trybie art. 51 ust. 4 ustawy Prawo budowlane podlega bowiem projekt budowlany zamienny, nie zaś projekt budowlany pierwotny wraz z dokumentacją projektową dotyczącą zmian stanowiących istotne odstąpienia od pierwotnego projektu budowlanego. Wobec powyższego w całości nie podzielono zarzutów skarżącego inwestora.

Za nietrafne uznano także zarzuty drugiej skargi w zakresie braku rozstrzygnięcia w trybie art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane o obowiązku wykonania określonych czynności zmierzających do usunięcia części garażu zlokalizowanego na jego działce. Trafnie, zdaniem Sądu, organ odwoławczy podkreślił, że organy nadzoru budowlanego nie mogą nakładać na inwestorów obowiązków stanowiących nieuzasadnioną inwestycję, tym bardziej mając wątpliwość co do technicznej możliwości jej wykonania. Ewentualne usunięcie fragmentu obiektu usytuowanego na działce skarżącego musi być poprzedzone zbadaniem technicznej takiej możliwości (np. zbadaniem stabilności konstrukcji obiektu) i winno wynikać z projektu budowlanego zamiennego. Pozostałe podniesione zarzuty rzekomego naruszenia przepisów postępowania przez orzekające organy również są w ocenie Sądu bezzasadne - organ wszechstronnie i dokładnie zbadał bowiem wszystkie okoliczności faktyczne istotne dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, dokładnie i wyczerpująco zgromadził materiał dowodowy i rzetelnie go ocenił.

Skargą kasacyjną M. C. zaskarżył powyższy wyrok w części oddalającej jego skargę, zarzucając mu naruszenie:

I. na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a. przepisów prawa materialnego, a to art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w zakresie, w jakim nie nałożono na inwestora obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem, pomimo zaistnienia ku temu przesłanek wynikających z okoliczności sprawy, a jedynie nałożono na inwestora obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu zamiennego;

II. na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. przepisów postępowania, mających istotny wpływ na wynik sprawy, a to:

a) art. 141 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) poprzez sporządzenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uzasadnienia wyroku, które jest w najistotniejszych dla oceny sprawy kwestiach bardzo lakoniczne i ogólne, a także nie zawiera szczegółowego wskazania przyczyn, dla których zarzuty zawarte w skardze nie zasługują na uwzględnienie i w konsekwencji uniemożliwia kontrolę instancyjną orzeczenia oraz odniesienia się do toku rozumowania Sądu przez skarżącego;

b) art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c p.p.s.a. w zw. z art. 8 § 2 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i odstąpienie bez uzasadnionej przyczyny od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym, co skutkowało nie nałożeniem na inwestora obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem i w konsekwencji niesłusznym oddaleniem skargi.

Z uwagi na powyższe zarzuty w skardze kasacyjnej wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w części oddalającej skargę skarżącego M. C. i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Jednocześnie skarżący kasacyjnie oświadczył, że zrzeka się rozpoznania skargi kasacyjnej na rozprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wnoszący kasację zrzekł się rozprawy, a organ nie zażądał przeprowadzenia rozprawy. Zachodziła zatem podstawa z art. 182 § 2 p.p.s.a., do rozpoznania skargi kasacyjnej na posiedzeniu niejawnym.

Przechodząc do merytorycznego rozpoznania podniesionych we wniesionym środku odwoławczym zarzutów trzeba wyjaśnić, że stosownie do brzmienia art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, której podstawy zostały ujęte w art. 183 § 2 p.p.s.a., jak też podstawy odrzucenia skargi lub umorzenia postępowania przed sądem wojewódzkim (art. 189 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie nie występują te przesłanki, zatem Naczelny Sąd Administracyjny był związany zarzutami skargi kasacyjnej. Natomiast tak rozpoznawana skarga kasacyjna nie zasługiwała na uwzględnienie.

W rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji oceniał legalność ostatecznej decyzji WINB wydanej na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane nakładającej na inwestora obowiązek sporządzenia i przedstawienia w terminie do 30 listopada 2020 r. projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót, wobec odstąpienia przez niego od warunków udzielonego pozwolenia na budowę objętego decyzją Prezydenta Miasta [...] z [...] czerwca 2013 r. nr [...]. a dot. rozbudowy pomieszczenia gospodarczego przy budynku mieszkalnym położonym w [...] przy ul. [...] [...], działka nr [...] z przeznaczeniem na garaż.

W postępowaniu tym nie jest kwestionowane, iż inwestor w sposób istotny odstąpił od warunków udzielonego pozwolenia na budowę dokonując przede wszystkim powiększenia szerokości przedmiotowego garażu w stosunku do przewidzianej w zatwierdzonym projekcie budowlanym o 25 cm (z planowanej szerokości 3,10 m do faktycznie wykonanej 3,35 m). Spowodowało to, że odległość pomiędzy ścianą powstałego garażu, a ścianą budynku mieszkalnego przy ulicy [...] [...] wynosi 4,3 m, podczas gdy według projektu miała wynosić 4,6 m. Zwiększenie szerokości przedmiotowego garażu nastąpiło o więcej niż dopuszczalne w sprawie 2 % (w tym wypadku dopuszczalne było to 6 cm a nastąpiło o 25 cm) stąd dokonana w tym zakresie zmiana uznana została za istotną. Nie jest także sporne, w realiach tego postępowania, iż aktualnie przedmiotowy budynek garażu, przekroczył granice działki inwestora nr [...] i znajduje się częściowo na terenie działki [...] (obszar o pow. 0,44 m²) co do której inwestor nie posiada prawa dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Niemniej jednak w dacie złożenia zawiadomienia o zakończeniu budowy w 2015 r. lokalizacja przedmiotowego budynku (oddanego do użytkowania z dniem 18 lutego 2015 r.) była zgodna z zatwierdzonym i pozostającym w obrocie prawnym pozwoleniem na budowę. Na dzień zakończenia budowy obiektu był on posadowiony jedynie na działce objętej pozwoleniem na budowę. Nowy przebieg granicy ustalony bowiem został dopiero decyzją Prezydenta Miasta [...] z [...] czerwca 2017 r. w wyniku postępowania rozgraniczeniowego, kiedy zmieniono lokalizację punktów granicznych, w efekcie czego budynek garażu pozostaje częściowo na działce sąsiedniej. Niemniej jednak do naruszenia granic działki nr [...] nie doszło w wyniku odstępstwa, lecz w związku ze zmianą przebiegu granicy między działkami, która nastąpiła po zakończeniu budowy.

W tym stanie faktycznym sprawy skarga kasacyjna nie kwestionuje samego faktu prawidłowości zobowiązania inwestora do wykonania obowiązku sporządzenia i przedłożenia projektu budowlanego zamiennego w trybie art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlanego, lecz zarzuca niewłaściwe zastosowanie ww. przepisu poprzez nienałożenie na inwestora obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem, pomimo, jak zaznaczono, zaistnienia ku temu przesłanek wynikających z okoliczności sprawy.

Z art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane wynika, że organ nadzoru budowlanego - w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę - nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian. Przepis ten znajduje zastosowanie, gdy roboty budowlane prowadzone są na podstawie ważnego pozwolenia na budowę, ale jednocześnie organy stwierdziły, że doszło do istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę.

W rozpatrywanej sprawie, co wyżej podniesiono, nastąpiło istotne odstąpienie od warunków udzielonego inwestorowi pozwolenia na budowę, zatem nie było podstawy, aby legalność prowadzonych robót oceniać w kontekście art. 48 ustawy Prawo budowlane.

W zakresie dopuszczenia się przez inwestora istotnych odstąpień od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę, organ określa jedynie kierunek działań inwestora, pozostawiając mu przy tym swobodę w zakresie sposobu doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem. Jak zwracano uwagę w orzecznictwie, obowiązkiem projektanta jest opracowanie projektu zamiennego zgodnie z przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, a także w sposób zapewniający doprowadzenie wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem. Projekt budowlany zamienny powinien przy tym uwzględniać zmiany wynikające z wykonanych już robót budowlanych. Obowiązkiem organu jest sprawdzenie projektu zamiennego w zakresie objętym regulacją art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, mającą odpowiednie zastosowanie na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane. Organ administracji nie ma bowiem możliwości przed sporządzeniem projektu budowlanego zamiennego przeprowadzenia pełnej oceny dokonanych robót budowlanych pod względem ich zgodności z prawem. Do dokonania tej oceny niezbędne jest zaś wykonanie przez uprawnioną osobę projektu zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas zrealizowanych robót. Obowiązkiem projektanta jest opracowanie projektu zamiennego w sposób zgodny z przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, a także zapewniający doprowadzenie wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem (por. wyroki NSA z 28 września 2011 r. II OSK 1386/10 oraz z 23 kwietnia 2013 r. II OSK 1420/12).

Zauważyć trzeba, iż konstrukcja art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane daje organowi orzekającemu w sprawie dwa uprawnienia: pierwsze - do nałożenia obowiązku sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych – co nastąpiło w tej sprawie i drugie - nałożenia wykonania określonych czynności lub robót budowlanych. Z brzmienia tego przepisu wynika zatem, iż o ile nałożenie pierwszego obowiązku jest obligatoryjne, to drugiego już tylko fakultatywne i uzależnione od zaistniałych potrzeb konkretnej sprawy - "w razie potrzeby" (por. wyrok NSA z 23 kwietnia 2013 r. II OSK 2571/11).

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego okoliczności tej sprawy, chociaż potwierdziły, iż wykonane roboty przy budynku garażu w sposób istotny odbiegały od zatwierdzonego projektu w zakresie szerokości obiektu, to jednak kwestia następczego ujawnienia zmiany granic działek już po przyjęciu przez organ zawiadomienia o zakończeniu budowy i oddania tego garażu do użytkowania (na dzień zakończenia budowy obiekt posadowiony był na działce objętej pozwoleniem, pozostającym do tego w obrocie prawnym), co słusznie przyjął organ odwoławczy, nie uzasadniała nałożenia na inwestora w ramach art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane dodatkowo obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.

To, że po dokonaniu zmiany granic w 2017 r. część wybudowanego garażu znalazła się częściowo na terenie działki [...] (obszar o pow. 0,44 m²) co do której inwestor nie posiada prawa dysponowania nieruchomością na cele budowlane, zdaniem NSA jest okolicznością, która nie ma wpływu na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie. Funkcją postępowania naprawczego prowadzonego przez organy nadzoru budowlanego nie jest bowiem sprawowanie ochrony właściciela działki sąsiedniej przed wkraczaniem w jego sferę praw cywilnych (zob. wyrok NSA z 7 maja 2014 r., II OSK 2894/12). Celem postępowania naprawczego jest doprowadzenie wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, ale w aspekcie przepisów prawa administracyjnego a nie cywilnego. Kwestie z zakresu prawa własności związane z jego naruszeniem, jak słusznie podniósł w zaskarżonej decyzji organ nadzoru budowlanego, leżą poza zakresem jego właściwości i mogą być dochodzone wyłącznie przed sądem powszechnym.

Niemniej jednak należy wyraźnie zaznaczyć, iż w okolicznościach tej sprawy obowiązkiem projektanta jest uwzględnienie w sporządzonym projekcie zmian wynikających z wykonanych robót budowlanych, a także obowiązujących przepisów oraz zasad wiedzy technicznej, w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z obowiązującym prawem. Celem postępowania naprawczego prowadzonego w trybie art. 51 omawianej ustawy jest doprowadzenie inwestycji do stanu zgodności z prawem. Nie można wobec tego uznać, że sam fakt przedłożenia projektu zamiennego legalizuje roboty budowlane wykonane z istotnymi odstępstwami od pozwolenia na budowę i nakłada na organ obowiązek wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu zamiennego. Dopiero treść przedłożonego przez inwestora projektu budowlanego zamiennego stanowić może wyznacznik dalszego postępowania organów nadzoru budowlanego. Natomiast istotne jest to, iż na kolejnym etapie tej procedury organ nadzoru budowanego ocenia zgodność projektu zamiennego i właśnie na tym etapie zatwierdzenia projektu budowlanego zmiennego przedłożonego przez inwestora w wyniku wykonania obowiązków nałożonych na niego decyzją uprzednio wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, badanie tytułu prawnego inwestora do nieruchomości nie jest wyłączone - patrz wyrok NSA z [...] czerwca 2019 r. II OSK 2108/17. Generalnie bowiem nie ma podstaw prawnych do tego, aby z kompetencji organów nadzoru budowlanego prowadzących postępowanie w trybie przepisów art. 50-51 ustawy Prawo budowlane wyłączyć uprawnienie do badania, czy inwestor posiada prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane - patrz wyrok NSA z [...] czerwca 2019 r. II OSK 2108/17. Należy w tym miejscu zgodzić się z twierdzeniem Sądu pierwszej instancji, iż ewentualne usunięcie fragmentu obiektu usytuowanego na działce skarżącego – uczestnika postępowania, musi być poprzedzone zbadaniem technicznej takiej możliwości i winno wynikać z projektu budowlanego zamiennego.

Tym samym zarzut skargi kasacyjnej naruszenia art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w zakresie, w jakim nie nałożono na inwestora obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem, pozostaje nieusprawiedliwiony.

Nie jest także usprawiedliwiony zarzut naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 141 § 4 p.p.s.a. Przepis art. 141 § 4 p.p.s.a. określa niezbędne elementy uzasadnienia, a zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem zarzut jego naruszenia uznaje się za zasadny, jeżeli pisemne motywy orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego nie zawierają stanowiska co do stanu faktycznego przyjętego za podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia, a także gdy uzasadnienie zaskarżonego wyroku zostało sporządzone w sposób uniemożliwiający przeprowadzenie jego kontroli przez Naczelny Sąd Administracyjny (por. uchwała NSA z dnia 15 lutego 2010 r., II FPS 8/09, wyrok NSA z dnia 6 kwietnia 2022 r. II GSK 1854/18). W rozpoznawanej sprawie nie mamy do czynienia z żadnym z tych przypadków. Uzasadnienie zaskarżonego wyroku zawiera wszystkie prawem przewidziane elementy, zostało sporządzone w sposób umożliwiający kontrolę instancyjną, w szczególności pozwala jednoznacznie ustalić przesłanki, jakimi kierował się Sąd pierwszej instancji. Poza tym Sąd pierwszej instancji odniósł się do zarzutu naruszenia art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane w sposób opisany w skardze. Przede wszystkim w motywach zaskarżonego wyroku , co wyżej wykazano, Sąd pierwszej instancji dokonał prawidłowej oceny zastosowania normy art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane w postępowaniu naprawczym mając na uwadze okoliczności tej sprawy. Z wywodów Sądu wynika, dlaczego w jego ocenie nie doszło do naruszenia prawa wskazanego w skardze (skargach) i co stanowiło podstawę prawną rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym wyroku. To, że stanowisko to okazało się niezgodne z oczekiwaniami skarżącego nie może stanowić o skuteczności zarzutu naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, brak szczegółowego odniesienia się przez wojewódzki sąd administracyjny do wszystkich zarzutów zawartych w skardze i skoncentrowanie się tylko na istotnych kwestiach, nie jest wadliwe, o ile te kwestie mają znaczenie dla rozstrzygnięcia, a wątki pominięte mają jedynie charakter uboczny i nie rzutują na wynik sprawy (por. wyrok NSA z [...] czerwca 2004 r., FSK 2633/04; wyrok NSA z 12 czerwca 2014 r., I OSK 2721/13). W niniejszej sprawie Sąd odniósł się do poruszonej w skardze kwestii w wystarczający sposób tak, iż nie można skutecznie wskazywać na naruszenie ww. normy prawa procesowego. Tym samym zarzut skargi kasacyjnej w powyższym zakresie jest całkowicie chybiony.

Mając na uwadze dotychczasowe rozważania, stwierdzić należy, iż również niezasadny jest zarzut skargi kasacyjnej naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 8 § 2 k.p.a. Wbrew temu zarzutowi w realiach tej sprawy nie było uzasadnionych przesłanek do zastosowania konstrukcji prawnej z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a., b. i c. p.p.s.a. albowiem nie doszło do naruszenia prawa materialnego jak i przepisów postępowania, mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy, uzasadniających zastosowanie tej normy prawa procesowego. Nie było również przesłanek uzasadniających naruszenia prawa uzasadniających wznowienie postępowania - skarga kasacyjna w tym zakresie nie przedstawia wymaganej argumentacji. Stąd też właściwie uznano, że skoro zaskarżona decyzja odpowiada prawu to należało wniesioną skargę skarżącego – uczestnika postępowania, oddalić na podstawie art. 151 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny w pełni podziela to stanowisko.

Tym samym podniesione w skardze kasacyjne zarzuty jako nieusprawiedliwione nie mogły doprowadzić do uchylenia zaskarżonego wyroku zgodnie z wnioskami wniesionego środka odwoławczego.

Podsumowując, w ocenie Sądu odwoławczego, żaden z zarzutów skargi kasacyjnej nie zasługiwał na uwzględnienie. Dlatego, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 182 §2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji, o oddaleniu wniesionej skargi kasacyjnej.