Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1635/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-02-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 54 par 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art 138 par 2
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art 63
journal: Dz.U. 2008 nr 199 poz 1227
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak, Sędziowie sędzia WSA Piotr Korzeniowski, sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec (spr.), Protokolant ref. staż. Paweł Smulski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lutego 2015 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia "[...]" z siedzibą w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie autokontroli organu w zakresie postanowienia o uchybieniu terminu do złożenia zażalenia oddala skargę


UZASADNIENIE

IV SA/Wa 1635/14

U Z A S A D N I E N I E

Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w części przez Stowarzyszenie M; postanowieniem z dnia [...].06.2014 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. (zwane dalej SKO)

- na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchyliło postanowienie Kolegium z dnia [...] marca 2014 r., znak: [...]

- na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. w zw. z art. 63 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (zwanej dalej ustawą o.o.ś.), uchyliło w całości zaskarżone postanowienie Burmistrza L. z dnia [...] października 2013 r., znak: [...], a sprawę przekazało do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

Skarga tyczyła tylko pierwszej części tego postanowienia, co do której organ skorzystał z autokontroli. SKO podało, że w ramach autokontroli uwzględniło skargę Towarzystwa O. (zwanego dalej też T.), z siedzibą w W. z dnia [...] kwietnia 2014 r., skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na postanowienie SKO z dnia [...] marca 2014 r., nr [...], stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Burmistrza L. z dnia [...] października 2013 r., nr [...], o konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na odtworzeniu odsłoniętych mulistych i piaszczystych brzegów rzeki W. poprzez wycinkę drzew i krzewów na terenie gmin L. i J. oraz Dzielnic W.: [...] [...], [...]i [...].

Tym postanowieniem z dnia [...] października 2013 r. nr [...], Burmistrz L., w związku z prowadzonym na wniosek Zarządu Mienia W. postępowaniem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, postanowił o konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla wskazanego przedsięwzięcia, polegającego na odtworzeniu odsłoniętych mulistych i piaszczystych brzegów rzeki W. poprzez wycinkę drzew i krzewów na terenie gmin L. i J. oraz Dzielnic W.: [...], [...], [...] i [...].

Towarzystwo O., dopuszczone do udziału w tym postępowaniu na prawach strony wniosło o uzupełnienie cyt. postanowienia z dnia [...] października 2013 r., nr [...], co do rozstrzygnięcia, na podstawie art. 111 § 1 K.p.a.

Burmistrz L., uwzględnił ten wniosek, jak podało SKO i wydał postanowienie z dnia [...].12.2013 r., nr [...], rozszerzając zakres raportu o oddziaływaniu na środowisko dla przedmiotowego przedsięwzięcia.

Towarzystwo O. zażaliło to postanowienie Burmistrza L. z dnia [...] października 2013 r., a Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] marca 2014 r., nr [...], stwierdziło uchybienie ustawowego terminu do jego złożenia, liczonego stosownie do przepisu art. 111 § 2 K.p.a., w myśl którego, w przypadku wydania przez organ postanowienia uzupełniającego postanowienie, termin dla strony do wniesienia zażalenia biegnie od dnia jego doręczenia lub ogłoszenia. W uzasadnieniu swego postanowienia SKO wyjaśniło, że postanowienie Burmistrza L. z dnia [...].12.2013 r., nr [...], rozszerzające zakres raportu o oddziaływaniu na środowisko dla przedmiotowego przedsięwzięcia, zostało ogłoszone publicznie od dnia [...].12.2013 r. do dnia [...].01.2014 r." poprzez wywieszenie na tablicy ogłoszeń Urzędu Miejskiego w L., Urzędu Dzielnicy W., Dzielnicy W., Dzielnicy M., Dzielnicy P. oraz Urzędu Gminy J.. Tymczasem Towarzystwo O. złożyło zażalenie na postanowienie Burmistrza L. z dnia [...] października 2013 r., nr [...], w dniu [...].01.2014 r., o czym świadczy koperta z datą nadania w placówce pocztowej.

Postanowienie to stało się przedmiotem zaskarżenia przez Towarzystwo O. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. T. przedstawiło dowód w postaci pisma Naczelnika Wydziału Obsługi Mieszkańców dla Dzielnicy M. Urzędu W., w którym poinformowano, że rzeczone postanowienie Burmistrza L. z dnia [...].12.2013 r., nr [...], zostało wywieszone na tablicy ogłoszeń tego Urzędu na okres 14 dni, do dnia [...].01.2014 r. Skarżące przedstawiło także pismo Naczelnika Wydziału Administracyjno-Gospodarczego dla Dzielnicy P. Urzędu W., w którym również poinformowano, że przedmiotowe postanowienie organu pierwszej instancji zostało wywieszone na tablicy ogłoszeń na okres 14 dni, do dnia [...].01.2014 r.

Wobec przedstawionych przez Towarzystwo O. dowodów w sprawie, SKO stwierdziło, że przedmiotowe zażalenie na postanowienie Burmistrza L. z dnia [...] października 2013 r., nr [...], zostało złożone z zachowaniem ustawowego terminu, liczonego stosownie do przepisu art. 111 § 2 K.p.a.

Wobec tego SKO - jak podało w części pierwszej postanowienia z dnia [...].06.2014 r. - uwzględniło w całości zarzuty skargi T..

W części drugiej postanowienia z [...].06.2013 r., nr [...], SKO po przeprowadzeniu merytorycznego rozpatrzenia zażalenia na postanowienie Burmistrza L. z dnia [...] października 2013 r., nr [...], uchyliło je i sprawę przekazało do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

Ta część zaskarżonego postanowienia z [...].06.2013 r., nr [...] nie stała się przedmiotem skargi Stowarzyszenia M. . Pozostawała zatem poza oceną Sądu w niniejszej sprawie.

Stowarzyszenie M., organizacja ekologiczna uczestnicząca w postępowaniu na prawach strony wniosła natomiast o uchylenie przez Sąd zaskarżonego postanowienia SKO w W. z dnia [...].06.2014 r., o [...] - w jego części dotyczącej dokonanej autokontroli - w ramach której zostało uchylone poprzednie postanowienie tego organu odwoławczego - z dnia [...] marca 2014 r. - nr [...] - na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012., poz. 270, ze zm.- zwanej dalej P.p.s.a.). Stowarzyszenie zarzuciło, że SKO prawidłowo dokonując autokontroli własnego postanowienia z dnia [...] marca 2014 r. - powinno stwierdzić jego nieważność - zgodnie z żądaniem wniesionej na to postanowienie skargi T. z dnia [...] kwietnia 2014 r.

W ocenie Stowarzyszenia, z żądania skargi Towarzystwa O. z dnia [...] kwietnia 2014 r., wniesionej na postanowienie SKO w W. nr [...] z dnia [...] marca 2014 r. (o stwierdzeniu uchybienia przez T. ustawowego terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Burmistrza L. z dnia [...] października 2013 r.), wynikało jednoznacznie, że strona skarżąca domagała się stwierdzenia nieważności (w całości) tego postanowienia.

Tymczasem w zaskarżonej w niniejszej skardze części postanowienia SKO w W. z dnia [...].06.2014 r., w której organ odwoławczy dokonał autokontroli - orzeczono o uchyleniu postanowienia własnego SKO w W. z dnia [...].03.2014 r. nr [...] - co zdaniem Stowarzyszenia - nie może być traktowane jako uwzględnienie omawianej skargi T. z dnia [...] kwietnia 2014 r.

Stowarzyszenie wskazało, iż instytucja stwierdzenia nieważności powoduje daleko dalej idące skutki prawne niż samo uchylenie danego rozstrzygnięcia. Wywiera ten skutek, że wobec późniejszych rozstrzygnięć dokonanych na podstawie postanowienia, którego nieważność została stwierdzona - orzeka się także o ich nieważności, zamiast wznowienia postępowania z przyczyn, o których jest mowa w art. 145 § 1 pkt. 8 K.p.a.

W ocenie Stowarzyszenia, uchylenie w ramach dokonanej w dniu [...] czerwca 2014 r. autokontroli postanowienia z dnia [...].06.2014 r. nie stanowi prawidłowego uwzględnienia w całości skargi T. z dnia [...] kwietnia 2014 r., wniesionej na to postanowienie.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

Skarga nie została oparta na uzasadnionych podstawach.

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz.1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 1270 ze zm.), sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. W rozpatrywanej sprawie, mając na uwadze częściowe zaskarżenie przedmiotowego postanowienia z dnia [...].06.2014 r. nr [....] – wymaga nadto podkreślenia, że w myśl art. 54 § 3 P.p.s.a. - organ, którego działanie (...) zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie (...) miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Sąd, badając legalność zaskarżonej części postanowienia SKO z dnia [...].06.2014 r., nr [...], w oparciu o powołane przepisy i w granicach sprawy doszedł do przekonania, że skarga nie jest zasadna. SKO nie naruszyło bowiem przepisów obowiązującego prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, w szczególności nie naruszyło zasad przeprowadzania autokontroli, wynikających z art. 54 § 3 P.p.s.a.

W pierwszej kolejności stwierdzić należy, że skarga wywiedziona przez T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) w W. Nr [...] z dnia [...] marca 2014 r. - o stwierdzeniu uchybienia terminu do złożenia przez T. zażalenia na postanowienie Burmistrza L. z dnia [...] października 2013 r. nr [...], uzupełnione postanowieniem własnym tego organu - z dnia [...] grudnia 2013 r. - o konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na odtworzeniu mulistych i piaszczystych brzegów rzeki W. poprzez wycinkę drzew i krzewów na terenie gmin L. i J. oraz czterech dzielnic m. W.: W., M., W. i P., w podsumowaniu żądania dopuszczała zarówno stwierdzenie nieważności przedmiotowego postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu, jak i jego uchylenie. Wobec tego, jakkolwiek T. – co wynika z treści tamtej skargi - przede wszystkim wnosił o stwierdzenie jego nieważności, to ostatecznie dopuszczał również możliwość jego uchylenia przez organ.

Skarżącemu Stowarzyszeniu umknęło, że T. w konkluzji zawarł sformułowanie, że "po stwierdzeniu nieważności lub uchyleniu w całości przez tut. Sąd zaskarżonego Postanowienia Nr [...] - o stwierdzeniu uchybienia terminu do złożenia przez T. zażalenia - organ odwoławczy (SKO w W.) winien wydać swoje ostateczne postanowienie - o charakterze kasacyjnym, reformacyjnym, bądź też o utrzymaniu w mocy postanowienia organu I instancji z dnia [...] października 2013r. o stwierdzeniu konieczności przeprowadzenia O. (na podstawie art. 138 KPA, w związku z art. 144 KPA)".

Alternatywnie sformułowane żądanie skargi uprawniało SKO do uchylenia postanowienia własnego z dnia [...].03.2014 r. Takie też rozstrzygnięcie było w istocie, w ocenie Sądu, uzasadnione zważywszy, że argumentacja wskazująca na wadliwość owego postanowienia SKO z dnia [...].03.2014 r. i wykazująca zachowanie przez T. terminu przewidzianego na wniesienie zażalenia na przedmiotowe postanowienie Burmistrza L. z dnia [...].10.2013 r. nie mogła prowadzić do stwierdzenia jego nieważności, a jedynie dawała podstawy do jego uchylenia, co zasadnie uczyniło SKO w zaskarżonej części postanowienia z dnia [...].06.2014 r., nr [...].

Nie jest zatem trafny zarzut, iż SKO nieprawidłowo przeprowadziło autokontrolę w części pierwszej zaskarżonego postanowienia z [...].06.2014 r. (pierwszy myślnik).

Co do podniesionej w skardze kwestii braku uwzględnienia owej skargi T. w całości, należy jeszcze raz wskazać, że organ w drugiej części sentencji postanowienia z [...].06.2014 r. (drugi myślnik) - na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. w zw. z art. 63 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (zwanej dalej ustawą o.o.ś.), uchyliło w całości zaskarżone postanowienie Burmistrza L. z dnia [...] października 2013 r., znak: [...], a sprawę przekazało do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

O to wnosiło właśnie T.. Prawidłowość tego rozstrzygnięcia, z uwagi na niezaskarżenie go, nie podlega natomiast ocenie Sądu w niniejszej sprawie.

Raz jeszcze zatem należy podkreślić, że w ocenie Sądu, mylne ustalenie okresu wywieszenia postanowienia Burmistrza L. z dnia [...].12.2013 r., nr [...], na tablicy ogłoszeń tego Urzędu na okres 14 dni, który to termin upływał w dniu 31.01.2014 r., a nie wcześniej – jak to błędnie przyjęło SKO - nie stanowiło rażącego naruszenia prawa. Było to natomiast uchybienie, będące naruszeniem przepisów postępowania, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Jednocześnie wymaga zaznaczenia, że mimo, iż SKO kwestionowane postanowienie (w zaskarżonej części objętej autokontrolą organu, ona bowiem podlegała ocenie Sądu) doręczyło jedynie T., należało uznać za uprawnioną skargę Stowarzyszenia M. Społeczne, ponieważ Stowarzyszenie to dopuszczone zostało do udziału w postępowaniu głównym, w którym postanowiono o konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla wskazanego przedsięwzięcia, polegającego na odtworzeniu odsłoniętych mulistych i piaszczystych brzegów rzeki W. poprzez wycinkę drzew i krzewów na terenie gmin L. i J. oraz Dzielnic m. W.: W., M., P. i W..

Z przytoczonych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 1270 ze zm.) - orzekł jak w sentencji.