Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SAB/Po 20/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-06-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 60
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Jerzy Stankowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi K. S. na bezczynność Burmistrza M. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia 1. umorzyć postępowanie, 2. zwrócić stronie cały uiszczony wpis od skargi w kwocie 100,00 (sto) złotych.


UZASADNIENIE

K. S. (dalej wnioskodawca) podaniem z [...] lipca 2013 r. zwrócił się do Burmistrza M. (dalej Burmistrz) o udzielenie informacji publicznej dotyczącej danych firm lub osób nie będących pracownikami Urzędu a przygotowujących projekt miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w latach 2008-2012 a także przesłanie kopii umów zawartych z tymi podmiotami.

W odpowiedzi Burmistrz pismem z [...] sierpnia 2013 r., nr [...], poinformował wnioskodawcę, że dla przedmiotowych zamówień z uwagi na to, że ich wartość nie przekraczała wyrażonej w złotych równowartości kwoty 14.000 euro, nie stosowano ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz.U. 2013, poz. 907 ze zm.).

Dla umów nie zawieranych w trybie zamówień publicznych, zgodnie z ustawą z 6 września 2001 r. o dostępnie do informacji publicznej (Dz.U. 2001 r., nr 112, poz. 1198 ze zm., dalej udip), prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Dlatego Burmistrz przedstawił jedynie wykaz sporządzonych miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego oraz projektantów tych dokumentów planistycznych posiadających odpowiednie przygotowanie zawodowe, nie załączając kopii umów na opracowanie poszczególnych planów.

Podaniem z [...] września 2013 r. wnioskodawca ponowił żądanie udzielenia pełnej informacji dotyczącej danych firm lub osób nie będących pracownikami Urzędu a przygotowujących projekt miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w latach 2008-2012, a także przesłanie umów zawartych z tymi podmiotami.

Burmistrz w odpowiedzi z [...] października 2013 r., nr [...], wskazał że zgodnie z art. 5 ust. 2 udip, prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ze względu na wskazane ograniczenia Burmistrz wystąpił do tych podmiotów o udzielenie zgody na udostępnienie treści zawartych z nimi umów i dopiero po uzyskaniu ich pozytywnych opinii zostaną przedstawione wnioskodawcy żądane dokumenty.

Dnia [...] stycznia 2014 r. pracownik Urzędu Miasta i Gminy przesłał wnioskodawcy w formie elektronicznej pięć umów na sporządzenie miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego.

Dnia [...] stycznia 2014 r. wnioskodawca odpowiadając na powyższą korespondencję zwrócił się o przekazanie pozostałych umów z okresu 2008-2012 r., ponawiając następnie swoje żądanie w formie elektronicznej dnia 21 stycznia 2014 r.

Dnia [...] stycznia 2014. pracownik Urzędu Miasta i Gminy poinformował wnioskodawcę, że zostały Jemu udostępnione umowy zawarte z tymi osobami, które wyraziły zgodę na ich ujawnienie, powołując się w pozostałym zakresie na art. 5 ust. 2 udip.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu (dalej WSA) z [...] lutego 2014 r. wnioskodawca (dalej zwany skarżącym) zarzucił Burmistrzowi naruszenie art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP i art. 1 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 i art. 13 ust. 1 oraz art. 16 ust. 1 udip przez nieudostępnienie informacji publicznej zgodnie z treścią wniosku z 22 lipca 2013 r. wnosząc o zobowiązanie Burmistrza do dokonania czynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Opisując dotychczasowy przebieg postępowania skarżący zwrócił uwagę, że Burmistrz nie odniósł się w ogóle do żądania udostępnienia Jemu danych osób fizycznych składających wnioski do planu zagospodarowania. Odmawiając udzielenia tej informacji Burmistrz nie wydał decyzji administracyjnej. Organ pozostaje w bezczynności przez nieudostępnienie informacji w zakresie żądanym we wniosku oraz nie wydając decyzji administracyjnej przy ewentualnym zaistnieniu w ocenie organu przesłanek negatywnych udzielenia informacji. Poza tym, zdaniem skarżącego w niniejszej sprawie nie zaistniała przesłanka wyłączająca udzielenie informacji publicznej w postaci tajemnicy przedsiębiorcy o której stanowi art. 5 ust. 2 udip (k. 4-6 akt sądowych).

W odpowiedzi na skargę z [...] marca 2014 r. Burmistrz wniósł o jej odrzucenie z uwagi na brak wyczerpania trybu zaskarżenia przed wniesieniem skargi do sądu. Poza tym Burmistrz wyjaśnił, że podjął efektywne czynności w sprawie nie pozostając w stanie bezczynności. Nie można o niej mówić tylko dlatego, że realizacja wniosku o udostępnienie informacji publicznej w niewielkiej części nastąpiła nie po myśli wnioskodawcy. Zamierzonego skutku nie mogą także wywołać próby dowodzenia przez skarżącego, że tajemnica przedsiębiorcy nie została zastrzeżona na etapie przekazania dokumentacji do organu administracji publicznej, ponieważ sąd administracyjny nie jest uprawniony do oceny czy tajemnica przedsiębiorcy została zastrzeżona (k. 16 akt sądowych).

Pismem z 12 maja 2014 r. skarżący wniósł o cofnięcie skargi wyjaśniając, ze otrzymał decyzję odmowną w kwestii rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej (k. 32 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej ppsa) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Skarżący może rozporządzać skargą również po jej wniesieniu, ponieważ Jego oświadczenie w tej kwestii jest, co do zasady, wiążące dla sądu. Można odmówić uwzględnienia żądania skarżącego dopiero w sytuacji, gdy zostanie stwierdzone naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub stanowiące przyczynę wznowienia postępowania przed organem administracji publicznej (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012 r., s. 221, uw 2).

W niniejszej sprawie skarżący skorzystał z przysługującego Jemu uprawnienia do rozporządzania skargą. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ppsa, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W rozpoznawanej sprawie nie zaistniała którakolwiek ze wskazanych powyżej ujemnych przesłanek, uniemożliwiających cofnięcie skargi.

W punkcie 1 Sąd działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ppsa umorzył postępowanie sądowoadministracyjne.

W punkcie 2 Sąd, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa, orzekł o zwrocie Skarżącemu uiszczonego wpisu od skargi w kwocie 100,00 złotych (k. 22 akt sądowych).

MZ