Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 200/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2008-09-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Palus (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz, Sędzia NSA Julia Szczygielska, Protokolant Szymon Krzyszczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 4 września 2008r. sprawy ze skargi E. i W. W. na pismo Starosty Powiatowego w G. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na przebudowę garażu na lokal usługowy postanawia: 1. odrzucić skargę 2. zwrócić skarżącym uiszczony wpis od skargi w kwocie 200zł (dwieście złotych)


UZASADNIENIE

Starosta G. decyzją z dnia [...] r. (znak [...]), zatwierdził projekt budowlany i udzielił na rzecz A.M. pozwolenia na przebudowę garażu na lokal usługowy - warsztat mechaniki pojazdowej, rozbudowę o garaż z częścią socjalną oraz nadbudowę pomieszczeń mieszkalnych budynku mieszkalnego jednorodzinnego w G. przy ul. [...] (dz. nr ewid. 892 obr.H.).

Wnioskiem z dnia 22 czerwca 2005 r. E. i W.W. wystąpili do Wojewody D., o stwierdzenie nieważności wymienionej wyżej decyzji.

Wojewoda D. decyzją z dnia [...] r. (Nr [...]), odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności powyższej decyzji Starosty G. z uwagi na brak posiadania przez wnioskodawców przymiotu strony w rozumieniu art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego.

W toku postępowania, po uchyleniu powyższej decyzji przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego Wojewoda D. decyzją z dnia [...] r. (Nr [...]), odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności omawianej decyzji Starosty G..

Po uchyleniu powyższej decyzji przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego Wojewoda D. decyzją z dnia [...] r. ([...]), umorzył postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty G. z dnia [...] r.

W dniu 15 października 2007 r. skarżący skierowali do Starosty G. pismo, oznaczone jako "odwołanie powtórne" od decyzji z dnia [...] r.

Pismem z dnia 30 października 2007 r. Starosta Powiatowy poinformował skarżących, że nie jest dopuszczalne ponowne odwołanie od tej samej decyzji. Organ wyjaśnił, że postępowanie odwoławcze od decyzji Starosty G. z dnia [...] r. było prowadzone przez Wojewodę D.. Wojewoda D. decyzją z dnia [...] r. ([...]), umorzył postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności tej decyzji, ponieważ skarżący nie posiadają przymiotu strony. Starosta nadto poinformował skarżących, że od decyzji Wojewody D. służy stronom postępowania odwołanie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. za pośrednictwem Wojewody D. w terminie czternastu dni, od dnia otrzymania decyzji.

Powyższe pismo stało się przedmiotem skargi E.W. i W.W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12.11.2007 r.

W odpowiedzi na skargę Starosta wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

W świetle art. 3 § 2 pkt. 1 - 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami - zwanej dalej u.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz inne niż wyżej określone akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 u.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych.

Zgodnie z powszechnie podzielanymi poglądami doktryny, skargę do sądu administracyjnego wnosi się na każdą decyzję, która stanowi oświadczenie woli wywierające skutki prawne w sferze stosunku materialnoprawnego, a zatem jest władczym, jednostronnym przejawem woli organu administracji publicznej (lub też innego podmiotu sprawującego w zaleconym mu zakresie funkcje administracji publicznej), rozstrzygającym sprawę administracyjną, skierowanym do oznaczonego indywidualnie adresata. Wyżej przytoczone przepisy umożliwiają również zaskarżenie do sądu administracyjnego aktów i czynności tych jednostek, które z mocy przepisów szczególnych uprawnione są do prowadzenia działalności mieszczącej się zakresie pojęcia "działalności publicznej" oraz inne niż decyzje lub postanowienia akty lub czynności mieszczące się w tym zakresie, które dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Warszawa 2005, str. 49 - 62).

Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, skarżący złożyli wniosek o stwierdzenie nieważności Starosty G. z dnia [...] r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na przebudowę garażu. Wojewoda D. decyzją z dnia [...] r., umorzył postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty G. z dnia [...] r. Pismem z dnia 30 października 2007 r. Starosta Powiatowy poinformował skarżących, że nie jest dopuszczalne ponowne odwołanie od tej samej decyzji, a pismo to stało się przedmiotem skargi w niniejszej sprawie.

Sąd zauważa, że wskazanego powyżej pisma informacyjnego Starosty Powiatowego, określanego przez skarżących, ale i sam organ w odpowiedzi na skargę, jako "decyzja", nie można kwalifikować jako orzeczenia wydanego w indywidualnej sprawie administracyjnej, rozstrzyganej w formie decyzji administracyjnej.

O tym, czy określone pismo jest decyzją administracyjną, przesądza w pierwszej kolejności fakt, czy zawiera ono niezbędne, charakterystyczne elementy właściwe dla decyzji administracyjnej.

Zgodnie z art. 107 § 1 kpa decyzja powinna zawierać: oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji. Decyzja, w stosunku do której może być wniesione powództwo do sądu powszechnego lub skarga do sądu administracyjnego, powinna zawierać ponadto pouczenie o dopuszczalności wniesienia powództwa lub skargi. W orzecznictwie NSA utrwalił się pogląd, że spośród wyżej wymienionych składników decyzji w przypadku naruszeń formy prawnej, jako minimum elementów traktuje się cztery składniki tj.: określenie autora, adresata, rozstrzygnięcie, podpis osoby reprezentującej organ (por. wyrok NSA z dnia 20.07.1981 o sygn. akt SA 1163/81 publ. OSPiKA 1982, Nr 9 - 10, poz. 169 oraz wyrok NSA z 30.07.1982 o sygn. akt I SA 547/82, niepubl.).

Pismo Starosty Powiatowego z dnia 30 października 2007 r. zawiera jedynie informację o niedopuszczalności ponownego odwołania od tej samej decyzji administracyjnej wydanej przez Wojewodę D..

Należy podkreślić, że pismo to nie zawiera wiążących rozstrzygnięć administracyjnych, zostało sporządzone i doręczone skarżącym w ramach realizacji obowiązku Starosty Powiatowego w G. wynikającego z art. 9 kpa, a nie w zakresie władczego, jednostronnego rozstrzygnięcia administracyjnego o prawach bądź obowiązkach strony. Pismo to jednocześnie nie jest inną czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zdaniem Sądu nie mieści się wobec tego w katalogu spraw podlegających kognicji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, którą określają wymienione na wstępie przepisy art. 3 u.p.s.a.

W tym stanie sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 u.p.s.a. odrzucił skargę, jako niedopuszczalną.