Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 484/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2018-03-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3, art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na postanowienie Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 26 lipca 2017 r., nr [...] w przedmiocie wstrzymania robot budowlanych postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

K. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę, zawartą w piśmie z dnia 29 sierpnia 2017 r., wskazując, że przedmiotem skargi jest decyzja o znaku [...], wydana przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W skardze zawarty został wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.

W piśmie z dnia 12 września 2017 r. skarżąca poinformowała, że skarga dotyczy decyzji wydanej przez Wojewódzki Inspektorat Nadzoru Budowlanego z dnia 27 lipca 2017 r.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 9 października 2017 r. skarżąca została wezwana do jednoznacznego oznaczenia zaskarżonego aktu i wskazania, czy jest to decyzja, czy postanowienie oraz podanie numeru i daty wydania tego aktu. W szczególności wyjaśnienie, czy wnosi skargę na postanowienie Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 26 lipca 2017 r., nr [...], czy też – jak wskazała w skardze z dnia 12 września 2017 r. wnosi skargę na decyzję wydaną przez Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 27 lipca 2017 r., a jeśli tak, to o wskazanie także numeru decyzji, a nie tylko numeru sprawy, której dotyczy. Skarżąca została poinformowana, że brak odpowiedzi na powyższe wezwanie, w terminie 7 dni od dnia jego otrzymania, będzie skutkował przyjęciem, że skarga dotyczy postanowienia Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 26 lipca 2017 r., nr [...], utrzymującego w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie nyskim z dnia 9 lutego 2017 r., nr [...].

Powyższe wezwanie zostało przesłane na adres podany w skardze i pod tym adresem doręczone skarżącej w dniu 30 października 2017 r. za pisemnym pokwitowaniem na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru (k. 19 akt sądowych).

Skarżąca nie udzieliła odpowiedzi na powyższe wezwanie.

Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2017 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu pozostawił bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy z powodu niezłożenie przez skarżąca w wyznaczonym terminie wniosku na właściwym formularzu.

W związku z powyższym, w wykonaniu zarządzeń Przewodniczącej Wydziału II tut. Sądu z dnia 17 stycznia 2018 r., skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dwóch odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe wezwania zostały doręczone skarżącej w dniu 2 lutego 2018 r., co wynika z adnotacji na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru (k. 33 a. sąd.).

W aktach sprawy brak jest dowodu świadczącego o nadesłaniu odpisów skargi, jak również nie został uiszczony wpis od skargi, co potwierdza zapisek urzędowy z dnia 6 marca 2018 r. (k. 37 a. sąd.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Na wstępie należy wskazać, że przed merytorycznym rozpoznaniem skargi Sąd w pierwszej kolejności bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, jakie zostały wymienione enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., do których należy nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3).

Zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymogi stawiane wszystkim pismom procesowym w postępowaniu sądowoadministracyjnym reguluje przepis art. 46 § 1 P.p.s.a. W odniesieniu do braków formalnych skargi podać trzeba, że w myśl art. 47 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., do skargi należy dołączyć jej odpisy dla doręczenia ich pozostałym stronom postępowania. Jak stwierdzono w uchwale składu siedmiu sędziów NSA, niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd (por. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, dostępna na stronie internetowej - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W uzasadnieniu tej uchwały zaakcentowano, że wymogi określone w art. 47 P.p.s.a. należy traktować na równi z wymogami pisma, o których mowa w art. 46 P.p.s.a., a niedołączenie przez skarżącego odpisu skargi w sposób oczywisty wywiera wpływ na sytuację procesową pozostałych stron postępowania i jest brakiem, który uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu.

Uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego posiada tzw. ogólną moc wiążącą, wynikającą z art. 269 § 1 P.p.s.a., który nie pozwala żadnemu składowi sądu administracyjnego rozstrzygnąć innej sprawy w sposób sprzeczny ze stanowiskiem zawartym w uchwale powiększonego składu NSA. Według bowiem tego przepisu, jeżeli jakikolwiek skład sądu administracyjnego rozpoznający sprawę nie podziela stanowiska zajętego w uchwale składu siedmiu sędziów, całej Izby albo w uchwale pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego, przedstawia powstałe zagadnienie prawne do rozstrzygnięcia odpowiedniemu składowi.

Według art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z mocy art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Obok wyżej wskazanych przesłanek dopuszczalności skargi, warunkiem jej skutecznego wniesienia do sądu administracyjnego jest również - stosownie do treści art. 230 P.p.s.a. - uiszczenie od niej wpisu. Zgodnie z tą regulacją, od pism wszczynających postępowanie, do jakich należy skarga, pobiera się wpis, który w myśl § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, z późn. zm.), w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, jest wpisem stałym i bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi 100 zł;

Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i § 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§3).

Z przytoczonych dotychczas regulacji wynika, że niezachowanie wymogów formalnych, jak również nieuiszczenie wpisu od skargi, może skutkować wezwaniem przez Sąd do uzupełnienia braków oraz do uiszczenia wpisu w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawą odrzucenia skargi jest art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie, a także art. 220 § 3 P.p.s.a., będący przepisem szczególnym w stosunku do ogólnej normy z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i stanowiący samodzielną podstawę prawną, w myśl którego sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. Aby zatem ustrzec się przed skutkiem w postaci odrzucenia skargi, strona wezwana w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. i art. 220 § 1 P.p.s.a., powinna w przewidzianym do tego terminie uzupełnić braki formalne w sposób wskazany w wezwaniu, a także uiścić wpis w wymaganej wysokości.

W niniejszej sprawie Sąd wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu, a także do uzupełnienia braku formalnego skargi przez nadesłanie dwóch odpisów skargi. Wezwania Sądu, zakreślające termin wraz ze wskazaniem skutków jego niedochowania, zostały doręczone skarżącej w dniu 2 lutego 2018 r., co jednoznacznie wynika z adnotacji uwidocznionych na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru. W tych okolicznościach zakreślony przez Sąd siedmiodniowy termin do wykonania przez skarżących wezwania o uzupełnienie braków formalnych skargi oraz o uiszczenie wymaganego wpisu rozpoczął bieg w dniu 3 lutego 2018 r. i upłynął z dniem 9 lutego 2018 r. (piątek).

Dowody zgromadzone w sprawie świadczą, że we wskazanym przez Sąd terminie, pomimo prawidłowego wezwania i pouczenia o skutkach jego niewykonania, w zakreślonym terminie, a nawet do dnia wydania niniejszego postanowienia, nie uiszczono wpisu od skargi i nie przedłożono wymaganej liczby jej odpisów.

Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.