Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 481/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2011-08-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Niedzielski po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa "P" Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za marzec, kwiecień, maj i czerwiec 2010 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Skarżąca Spółka Przedsiębiorstwo "P" Sp. z o.o. wniosła do tut. Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] wydaną w przedmiocie podatku akcyzowego za marzec, kwiecień, maj i czerwiec 2010 r.

W złożonej skardze pełnomocnik skarżącej Spółki zawarł wniosek

o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, iż aktualnie Spółka znajduje się w trudnej sytuacji finansowej i wykonanie wszystkich przedmiotowych decyzji w sprawie podatku akcyzowego może doprowadzić do pozbawienia Spółki możliwości regulowania zobowiązań, a następnie doprowadzić do ogłoszenia upadłości Spółki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje

na uwzględnienie. Wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu, jednakże w myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjny (Dz. U. nr 153, poz. 1270

ze zm.) – dalej P.p.s.a., Sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych

do odwrócenia skutków. Przepis ten zawiera więc dwie alternatywne przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu przez sąd administracyjny. Są nimi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, jak też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i mogą wystąpić łącznie lub oddzielnie. Pojęcie "znacznej szkody" oznacza każdą szkodę zarówno majątkową jak też niemajątkową, bowiem przepis ustawy nie różnicuje rodzaju szkód które mogą być wyrządzone w przypadku nie wstrzymania wykonania decyzji.

Nadto zdaniem Sądu szkoda musi być tego rodzaju, iż nie da się ona wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.

Nastąpi to w przypadku zagrożenia utraty przedmiotu świadczenia, który jest niemożliwy do zastąpienia innym przedmiotem, którego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, a także gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu, czy też spowodowałoby to zakończenie prowadzonej działalności gospodarczej i utratę przez stronę skarżącą jedynego źródła utrzymania dla niej i jej rodziny.

Dla należytego rozpoznania wniosku koniecznym jest wskazanie przez stronę

we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody

lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Skarżący winien więc wskazać na konkretne zdarzenia, czy też okoliczności świadczące o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Brak tych elementów uniemożliwia merytoryczną ocenę wniosku

(por. postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65 / 04 niepubl. ).

Z konstrukcji art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, że to na stronie skarżącej spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, tak aby przekonać Sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Ponadto, orzeczenie dotyczące wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ma charakter fakultatywny, a więc Sąd może, a nie musi wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, nawet w sytuacji, gdy występują w sprawie przesłanki od zaistnienia których ustawodawca uzależnia takie wstrzymanie. W świetle powyższego należy stwierdzić, że przedmiotowej sprawie nie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. Lakoniczne stwierdzenie pełnomocnika skarżącej Spółki sprowadzające się do twierdzenia, iż wykonanie decyzji może doprowadzić do upadłości Spółki, w ocenie Sądu nie uzasadnia przyznania ochrony tymczasowej. W konstrukcyjnym pojęciu szkody, ważną rolę odgrywa tzw. związek przyczynowo skutkowy, czyli określenie relacji między określonym zdarzeniem

a powstałą szkodą. Takiego związku skarżąca Spółka nie wykazała. Pełnomocnik skarżącej Spółki nie wskazał na konkretne zdarzenia (okoliczności), które świadczyłyby o zasadności złożonego wniosku. Ugruntowany jest bowiem pogląd, iż we wniosku o wstrzymanie nie wystarczy samo powtórzenie treści przepisu, lecz uzasadnienie winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione

(zob. m.in. B. Dauter w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Warszawa 2009, s. 206.). Ponadto, wywody zawarte we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu powinny także zostać połączone z niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych oraz skonkretyzowanych wystarczająco danych obrazujących sytuację strony, zwłaszcza jej stan finansowy i majątkowy (vide: m.in. postanowienie NSA z dnia 16 kwietnia 2009 r., II GSK 257/09, LEX nr 575347), czego w niniejszym postępowaniu zabrakło. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. orzekł

jak w sentencji.