Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 11/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2011-04-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134 w zw. z art. 123 par. 1 i art. 141 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w e Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Masternak-Kubiak Sędziowie Sędzia WSA Lidia Serwiniowska (spraw.) Sędzia NSA Jolanta Sikorska Protokolant Aleksandra Markiewicz po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 19 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi A. Dz. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia oddala skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpatrzeniu zażalenia A. Dz. na pismo Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w Dz. z dnia [...] nr [...] w sprawie wezwania do skontaktowania się z pracownikiem socjalnym, na podstawie art. 134 k.p.a., stwierdziło niedopuszczalność wniesienia tego rodzaju zażalenia.

W uzasadnieniu postanowienia Kolegium wskazało, że zgodnie z art. 141 § 1 i art. 142 k.p.a., na wydane w toku postępowania postanowienia służy zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Postanowienie, na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji.

Kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na pismo nie będące postanowieniem. Pisma z dnia [...] nie można uznać za postanowienie, o którym mowa w art. 123 k.p.a. ponieważ nie zawiera jednostronnego rozstrzygnięcia dotyczącego konkretnego przedmiotu i indywidualnie określonego podmiotu. Pismo to jest jedynie wezwaniem do skontaktowania się z pracownikiem socjalnym i nie rozstrzyga żadnej kwestii. W konsekwencji nie służy na nie zażalenie.

Powyższe postanowienie A. Dz. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W skardze podniósł, że "organa samorządu terytorialnego działając w złej wierze – wyłącznie dla pozoru, usiłują wszelkimi sposobami przeprowadzić jakiś nielegalny wywiad środowiskowy, który jest nierealny z medycznego punktu widzenia (...)".

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W ocenie Sądu, Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo orzekło zaskarżonym postanowieniem o niedopuszczalności wniesionego przez skarżącego zażalenia na pismo wzywające do skontaktowania się z pracownikiem socjalnym celem ustalenia terminu przeprowadzenia wywiadu środowiskowego.

Stosownie do art. 123 § 1 k.p.a., w toku postępowania organ administracji publicznej wydaje postanowienia. Postanowienia dotyczą poszczególnych kwestii wynikających w toku postępowania, lecz nie rozstrzygają o istocie spraw, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej (art. 123 § 2 k.p.a.). W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że postanowienie jest aktem administracyjnym indywidualnym, charakteryzującym się władczością i jednostronnością rozstrzygnięcia dotyczącego konkretnego przedmiotu i indywidualnie określonego podmiotu. Postanowienia o charakterze procesowym rozstrzygają przy tym o wszystkich bieżących, doraźnych kwestiach postępowania, wyznaczając zakres jego czynności, odnosząc się do udziału stron i innych uczestników postępowania w tych czynnościach (zob. m.in. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2006, s. 555-559). Postanowienie jako akt administracyjny winno zawierać takie obligatoryjne elementy jak oznaczenie organu, datę wydania, oznaczenie strony, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie oraz pouczenie o ewentualnym trybie zaskarżenia (art. 124 § 1 k.p.a.). Należy również wskazać, że na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie wyłącznie wtedy, gdy stanowią tak przepisy k.p.a. (art. 141 § 1 k.p.a.)

Przenosząc powyższe uregulowania na grunt niniejszej sprawy powiedzieć należy, że wezwanie do skontaktowania się z pracownikiem socjalnym jest czynnością o charakterze materialno-technicznym, na którą nie przysługuje prawo wniesienia zażalenia. Zostało ono wystosowane w celu ustalenia terminu przeprowadzenia przez pracownika socjalnego wywiadu środowiskowego, w związku z wcześniej złożonymi wnioskami o pomoc społeczną. Tego rodzaju wezwanie niewątpliwie nie stanowi rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej i nie jest postanowieniem.

Po myśli art. 144 k.p.a. w sprawach nie uregulowanych w niniejszym rozdziale do zażaleń mają odpowiednio zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. Oznacza to, że w zakresie rozpatrywania zażaleń odpowiednie zastosowanie ma m.in. art. 134 k.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy, w drodze postanowienia, stwierdza niedopuszczalność odwołania (zażalenia), a postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.

Uwzględniając zatem powyższe Sąd stwierdził, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo powołało się na przepis art. 134 k.p.a. i słusznie stwierdziło niedopuszczalność wniesionego przez skarżącego zażalenia na wezwanie z dnia 15 września 2010 r., gdyż wezwanie to nie jest w ogóle postanowieniem i nie przysługuje prawo wniesienia na nie zażalenia.

Wobec tego co powiedziano Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.