Postanowienie Sądu Najwyższego, sygn. akt III RN 131/98
Sąd Najwyższy
Data orzeczenia: 1999-03-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 630  Obrót towarami z zagranicą, należności celne i ochrona przed nadmiernym  przywozem towaru na polski obszar celny
Hasła tematyczne: Celne prawo
Powołane przepisy: article: art. 25 ust. 1
journal: Dz.U. 1994 nr 71 poz. 312
law: Obwieszczenie Ministra Współpracy Gospodarczej z Zagranicą z dnia 16 maja 1994 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Prawo celne.

SENTENCJA

Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi Mikołaja K. i Ireny K. na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł w Warszawie z dnia 17 lutego 1996 r. (...) w przedmiocie wymiaru cła na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 stycznia 1998 r. V SA 449/97 postanowił:

umorzyć postępowanie z rewizji nadzwyczajnej.


UZASADNIENIE

Dyrektor Urzędu Celnego w W. decyzja z dnia 24 lutego 1994 r. zawartą w Jednolitym dokumencie administracyjnym SAD (...) dokonał odprawy celnej partii warzyw i owoców sprowadzonych z Holandii przez "Frutos" - Spółkę cywilna Mikołaja K. i Ireny K. w K. Podstawą określenia wartości celnej zgłoszonego do odprawy towaru i wymiaru cła była przedstawiona przez zgłaszającego deklaracja wartości celnej oraz faktura wystawiona przez kontrahenta holenderskiego nr 99150 z dnia 22 lutego 1994 r., w której określono cenę sprzedaży zgłoszonego do odprawy celnej towaru na kwotę 7.641,40 DM. Jednakże, wobec ujawnienia, że faktyczna wartość sprowadzonego przez "Frutos" - Spółkę cywilna Mikołaja K. i Ireny K. w K. towaru była czterokrotnie wyższa, aniżeli wartość zadeklarowana w dniu odprawy celnej, Dyrektor Urzędu Celnego w W. postanowieniem z dnia 31 maja 1996 r. wznowił postępowanie w niniejszej sprawie na podstawie art. 145 par. 1 pkt 5 Kpa, a następnie decyzja z dnia 15 lipca 1996 r. (...) zmienił swoja wcześniejszą decyzję zawarta w wymienionym dokumencie SAD w części dotyczącej wartości celnej towaru i wymiaru cła, ustalając na nowo zarówno wartość celną towaru, jak i należności celne. Jednocześnie, mając na uwadze art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne /t.j. Dz.U. 1994 nr 71 poz. 312 ze zm./ w decyzji tej orzeczono, że należności celne w podwyższonej kwocie nie podlegają egzekucji. Odwołanie od tej decyzji wnieśli współwłaściciele spółki cywilnej "Frutos", w wyniku czego Prezes Głównego Urzędu Ceł decyzja z dnia 17 lutego 1997 r. (...) uchylił zaskarżona decyzję w części dotyczącej nowego wymiaru cła i w tym zakresie umorzył postępowanie z uwagi na upływ terminu określonego w powołanym przepisie Prawa celnego, natomiast w pozostałej części utrzymał w mocy zaskarżona decyzję, motywując to tym, że wznowienie postępowania celnego i ustalenie na nowo wartości celnej towaru sprowadzonego przez Spółkę z Holandii było uzasadnione w świetle zebranego materiału dowodowego przekazanego przez holenderskie służby celne. Irena i Michał K. zaskarżyli powyższą decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł w Warszawie do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 13 stycznia 1998 r. /V SA 449/97/ uchylił zaskarżoną decyzje Prezesa Głównego Urzędu Ceł w Warszawie oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Urzędu Celnego w W.

W uzasadnieniu tego wyroku Sąd stwierdził, że z uwagi na dyspozycje art. 83 ust. 1 Prawa celnego po upływie 2 lat od dnia powstania obowiązku celnego niedopuszczalne było wydanie decyzji w celu ustalenia nowej wartości celnej towaru, a która stanowi podstawę wymiaru cła.

Minister Sprawiedliwości pismem z dnia 9 września 1998 r. (...) wniósł rewizję nadzwyczajną od powyższego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 stycznia 1998 r. /V SA 449/97/ zarzucając mu rażące naruszenie art. 22 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ w związku z art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne /Dz.U. nr 75 poz. 445 ze zm./ oraz art. 11a ust. 3 ustawy z dnia 16 listopada 1994 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym /Dz.U.  nr 132 poz. 760/ i na tej podstawie wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Jednakże następnie Minister Sprawiedliwości pismem z dnia 5 lutego 1999 r. (...) cofnął powyższą rewizję nadzwyczajną.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Ponieważ wobec cofnięcia rewizji nadzwyczajnej postępowanie z rewizji nadzwyczajnej stało się w niniejszej sprawie bezprzedmiotowe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 236 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. /Dz.U. nr 78 poz. 483/ oraz art. 393[19] w związku z art. 391 i art. 355 par. 1 Kpc oraz w związku art. 10 ustawy z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego, rozporządzeń Prezydenta Rzeczypospolitej - Prawo upadłościowe i Prawo o postępowaniu układowym, Kodeksu postępowania administracyjnego, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz niektórych innych ustaw /Dz.U. nr 43 poz. 189 ze zm./ orzekł, jak w sentencji.