Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 2243/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2004-10-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Małecki Sędziowie NSA Włodzimierz Zygmont /spr./ as. sąd WSA Karol Pawlicki Protokolant: st.sekr.sąd. Urszula Kosowska po rozpoznaniu w dniu 07 października 2004 r. sprawy ze skargi J.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego J.K. kwotę 10,- zł/dziesięć złotych/ tytułem zwrotu wpisu sądowego. /-/ K.Pawlicki /-/ J.Małecki /-/ W.Zygmont


UZASADNIENIE

1

Sygn. akt I SA/Po 2243/02

UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...].06.2002r. J.K. zwrócił się do Wójta Gminy P. o wydanie zaświadczenia o dochodzie z gospodarstwa rolnego, z uwzględnieniem ubytku dochodu spowodowanego poprzez degradację gruntów na skutek działalności przemysłowej, dodając, że zaświadczenie takiej treści zamierza przedłożyć w ZUS w T. wraz z wnioskiem o przyznanie zasiłku rodzinnego.

Wójt Gminy P. postanowieniem Nr [...] z dnia [...] . na podstawie art. 219 k.p.a. odmówił wydania zaświadczenia o treści żądanej przez wnioskodawcę. Uzasadniając postanowienie organ I instancji podał, że nie dysponuje żadnymi materiałami stwierdzającymi fakt degradacji czy powstanie ubytków dochodów spowodowanych degradacją gruntów wskutek działalności przemysłowej (kopalnia węgla brunatnego). Prowadzenia badań w tym zakresie nie mieści się w katalogu zadań gminy.

W zażaleniu na powyższe postanowienie J. K. domagał się wydania zaświadczenia zawierającego informacje, których zakres wskazał we wniosku.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem z dnia [...] . nr [...] wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 i art. 219 k.p.a. i art. 18 ustawy z dnia 15.11.1984r. o podatku rolnym (Dz. U. z 1993r. nr 94, poz. 431 ze zm.), utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji. Uzasadniając postanowienie organ odwoławczy sprecyzował, że przedmiotem zaświadczenia ma być dochód z gospodarstwa rolnego, które to zaświadczenie ma służyć ubieganiu się o zasiłek rodzinny, a to równoznaczne jest z przypadkiem z art. 217 § 2 pkt 1 k.p.a., w rezultacie czego, organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie potwierdzające fakty, wynikające z prowadzonej przez siebie ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu ( art. 218 § 1 k.p.a.).

Jednakże kwestia ustalania wysokości dochodów z gospodarstw rolnych została uregulowana art. 18 ustawy z dnia 15.11.1984r. o podatku rolnym (Dz.U. z 1993r. Nr 94, poz. 432 ze zm.), który stanowi, że do dnia 30 października każdego roku wysokość przeciętnego dochodu z pracy w indywidualnych gospodarstw rolnych z 1 ha przeliczeniowego ogłasza Prezes Głównego Urzędu Statystycznego. Tak też rozumiane jest pojęcie dochodu, którym posługują się przepisy dotyczące przyznawania zasiłków rodzinnych, wychowawczych i świadczeń alimentacyjnych i którego wysokość, w formie nakazu płatniczego lub zaświadczenia organu gminy, należy udokumentować ubiegając się o te świadczenia.

W skardze na J. K. wniósł o ustalenie, kto ma wydać żądane zaświadczenie podnosząc, że na terenie Gminy P. nastąpiło obniżenie plonowania gruntów na skutek działalności Kopalni Węgla , i w tym zakresie były prowadzone badania przez biegłych i Urząd Gminy w P. otrzymał wyniki tych badań.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchyla postanowienie, jako niezgodne z prawem. Powody.

Skarżący wykazał, że ma interes prawny, aby ubiegać się o wydanie za- świadczenia o rzeczywistej [podkreślenie sądu] przychodowości swojego go- spodarstwa rolnego. Sam organ odwoławczy wskazał, że skoro ma ono służyć jako dowód w postępowaniu toczącym się przed ZUS w sprawie o przyznanie zasiłku rodzinnego, przeto zachodzi stan przewidziany w z art. 217 § 2 pkt 1 k.p.a., a w takiej sytuacji organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie.

Nie zachodziły więc przeszkody, aby skarżący otrzymał zaświadczenie o wysokości dochodu z gospodarstwa, ustalonego według zasad wynikających z art. 18 ustawy o podatku rolnym (nawiązywałoby ono do danych z ewidencji, rejestrów), aczkolwiek wskazywałoby ono na dochód uśredniony przez GUS. W zasadzie takie zaświadczenie potwierdzać ma fakty wynikające przede wszystkim z prowadzonej przez gminę ewidencji, rejestrów.

Jednakże zaświadczenie takie mogło być wydane także na podstawie "in- nych danych" znajdujących się w posiadaniu gminy (art. 218 § 1 k.p.a.). Nie można wykluczyć, że kryterium "innych danych" w rozumieniu cytowanego przepisu mogłyby spełniać wskazywane w skardze wyniki badań prowadzonych przez biegłych na terenie gminy w przedmiocie obniżenie plonowania gruntów na skutek działalności kopalni węgla, które otrzymała gmina. Organy obu instancji nie wypowiedziały się wprost co do prawdziwości twierdzeń skarżącego o istnieniu takich ekspertyz, ani o ich przydatności do wydania żądanego zaświadczenia. Skarżący informował, że nie prowadzi rachunkowości podatkowej, na podstawie której można by ustalić rzeczywisty dochód osiągnięty z gospodarstwa. Rachunkowość taka mogłaby zostać zaliczona do "innych danych" i stanowić podstawę faktyczną zaświadczenia. Ponadto dopuszczalne byłoby oparcie zaświadczenia o rzeczywistej dochodowości gospodarstwa w sytuacji, gdyby z aktów prawa wynikało objęcie gminy np. stanem suszy ( o takowym mówił skarżący występując przed sądem).

Postępowanie dotyczące wydawania zaświadczeń pomimo iż stanowi rodzaj uproszczonego i w znacznym stopniu odformalizowanego, ale jednak postępowania administracyjnego, obowiązującego organy administracyjne przy wydawaniu zaświadczeń urzędowo potwierdzających stan faktyczny lub prawny. Z treści pism skarżącego znajdujących się w aktach sprawy wynika pewien brak precyzji skarżącego w formułowaniu żądań i wniosków. Organy administracyjne niezbyt wnikliwie wyjaśniały podnoszone przez skarżącego kwestie, w szczególności nie wzywały go do ich sprecyzowania i udokumentowania. Uprawniało to do stwierdzenia, że zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem art. 7, art. 87, art. 107 § 3 k.p.a.

Rozpatrując sprawę ponownie organ administracyjny będzie miał na uwadze, iż może odmówić wydania zaświadczenia w sytuacji, gdy wnoszący poda nie żąda potwierdzenia okoliczności faktycznych które nie wynikają m.in. z "innych danych" będących w posiadaniu gminy albo gdy żąda poświadczenia nieprawdy.

Dlatego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 litera c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) orzekł Sąd jak w sentencji wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 powyższej ustawy.

/-/ K. Pawlicki /-/ J. Małecki /-/ W. Zygmont