Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 741/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2016-09-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i 5
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Sachajko po rozpoznaniu w dniu [...] września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi M. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...], w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] czerwca 2016 r. M. W., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Poznaniu skargę na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Celnej.

Skarżąca wniosła także o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że brak wstrzymania wykonalności decyzji skutkować będzie realnym zagrożeniem dla dalszego bytu gospodarczego skarżącej i wiążącą się z tym znaczną szkodą oraz trudnymi do odwrócenia skutkami.

Skarżąca stwierdziła, że biorąc pod uwagę jej sytuację finansową, zobrazowaną w deklaracji podatkowej PIT-36 i PIT/B, nie ma ona możliwości uiszczenia wymaganej zaskarżoną decyzją kwoty [...]zł, bez jednoczesnego spowodowania istotnego uszczerbku w jej stanie majątkowym, a tym samym w codziennej egzystencji. Z dokumentacji wynika, że w 2014 r. strata netto z prowadzonej przez skarżącą działalności gospodarczej wyniosła łącznie – [...] zł. Osiągnięty przez skarżącą dochód z tytułu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej w roku 2014 r. wyniósł [...] zł, jednak koszty uzyskania przychodu w danym roku podatkowym wyniosły [...] zł, wskutek czego przekroczyły zasadniczo uzyskany przychód za rok podatkowy 2014 oraz nie pozwoliły skarżącej na wypracowanie dochodu podlegającego opodatkowaniu na zasadach ogólnych. Wymierzona kara pieniężna znacznie przekracza uzyskiwane przez nią dochody. W takiej sytuacji udzielenie ochrony tymczasowej jest konieczne dla zapewnienia skarżącej egzystencji na przynajmniej minimalnym poziomie.

Skarżąca podkreśliła, że zapłata kary pieniężnej doprowadzi do pogorszenia jej sytuacji życiowej.

Postanowieniem z dnia [...] lipca 2016 r. Dyrektor Izby Celnej odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.

Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 t.j.) – dalej: "p.p.s.a." wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., może być udzielona stronie skarżącej ochrona tymczasowa, poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość.

Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na skarżącym spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia, że w jego sytuacji zachodzą okoliczności wskazane w powołanym powyżej przepisie.

Skarżąca nie wykazała, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Przede wszystkim nie wskazała konkretnych okoliczności, z których wynika, że jej aktualna sytuacja finansowa jest trudna. Tymczasem do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam wywód strony. Skarżąca powinna bowiem poprzeć swoje twierdzenia dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej np. odpisami z zeznań rocznych podatkowych, deklaracji VAT-7, bilansu, rachunku zysku i strat oraz sprawozdania finansowego (tak: J.P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz.", Warszawa 2006r., s. 188), czego skarżąca w rozpatrywanej sprawie nie uczyniła, a sąd nie miał obowiązku działania z urzędu i wyręczania skarżącej, która wprawdzie załączyła do wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji deklaracje podatkowe PIT-36 i PIT/B za 2014 r., jednak nie podała żadnych informacji o wielkości swojego majątku, np. czy w skład majątku wchodzą jakieś nieruchomości, przedmioty wartościowe, oszczędności, jaki jest stan majątkowy osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym. Brak jest również informacji odnośnie przychodu skarżącej w 2015 r.

Na podstawie wniosku strony i złączonych do niego dokumentów nie sposób ustalić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dopiero bowiem porównanie wydatków skarżącej z jej majątkiem czynnym mogłoby pozwolić ustalić jakie skutki w odniesieniu do sytuacji finansowej skarżącej i osób pozostających na jej utrzymaniu wywoła wykonanie decyzji.

Kwestia zgodności bądź braku zgodności z prawem zaskarżonej decyzji nie może być badana w toku postępowania wpadkowego, jakim jest postępowanie z wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Przesłanki umożliwiające to wstrzymanie w postępowaniu sądowoadministracyjnym (art. 61 § 3 p.p.s.a.) nie odwołują się w żaden sposób do merytorycznej zasadności działań podjętych w toku postępowania podatkowego. Stąd powołanie się przez skarżącą m. in. na to, że decyzja jest rażąco nieprawidłowa - nie mogło doprowadzić do pożądanego skutku w postaci wstrzymania wykonania decyzji.

Reasumując na podstawie zawartych we wniosku ogólnikowych stwierdzeń dotyczących sytuacji skarżącej, sąd nie mógł uznać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Wobec powyższego, sąd na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 61 § 5 i art. 16 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.