Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1425/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-11-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87 par. 2, art. 184 w zw. z art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge-Lissowska po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 września 2014 r. sygn. akt I SA/Wa 1390/11 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi K.S. i J.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie podziału nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił K.S. przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku tego Sądu z dnia 23 kwietnia 2014 r. W uzasadnieniu Sąd podniósł, iż we wniosku o przywrócenie terminu skarżąca wskazała, że chorowała w okresie, kiedy winna zostać złożona skarga, a ponadto nie miała środków na ustanowienie pełnomocnika, celem sporządzenia środka zaskarżenia. Sąd podkreślił, iż wraz z wnioskiem skarżąca nie wniosła skargi kasacyjnej, w związku z czym – pismem z dnia 31 lipca 2014 r. – wezwano skarżącą do uzupełnienia, w ciągu 7 dni, braków wniosku poprzez złożenie skargi kasacyjnej oraz dokumentów potwierdzających chorobę. Wezwanie to doręczone zostało skarżącej w dniu 5 sierpnia 2014 r., jednak w zakreślonym terminie nie zostało ono wykonane. W związku z tym Sąd uznał, iż skarżąca nie wykazała braku winy w uchybieniu terminu, a ponadto nie uzupełniła braków wniosku o przywrócenie terminu, zatem brak było podstaw do jego uwzględnienia.

Zażalenie na to postanowienie wniosła K.S., domagając się jego uchylenia i przywrócenia uchybionego terminu. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, iż nie mogła wykonać wezwania Sądu I instancji, w zakresie złożenia skarg kasacyjnej, z uwagi na krótki termin w nim zakreślony. Ponadto podniosła, iż leczyła się we własnym zakresie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Przywrócenie uchybionego terminu, zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), możliwe jest jedynie w wypadku, gdy uchybienie nastąpiło bez winy strony. Art. 87 § 2 tej ustawy składa obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu na stronę, która domaga się przywrócenia terminu do dokonania czynności w postępowaniu.

W przedmiotowej sprawie K.S. wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Sąd ten, z uwagi na niezałączenie do wniosku skargi kasacyjnej, wezwał skarżącą do uzupełnienia tego braku, a także do udokumentowania twierdzeń o przebytej przez skarżącą chorobie, która miała być przeszkodą w terminowym wykonaniu czynności procesowe. Sąd zakreślił stronie 7-dniowy termin na wykonanie wezwania, jednak w terminie tym skarżąca nie uzupełniła braków wniosku. Zdaniem Sądu I instancji oznaczało to, iż skarżąca nie wykazała braku swojej winy w uchybieniu, a nieuzupełnienie braków formalnych wniosku dodatkowo czyniło go bezzasadnym. Stanowisko to uznać trzeba za w pełni zasadne. Skarżąca nie wykazała bowiem w żaden sposób, iż nie mogła dokonać czynności w ustawowym terminie, a niemożność – z powodów finansowych – ustanowienia pełnomocnika, celem sporządzeni skargi kasacyjnej, nie jest w żadnym razie okolicznością, o jakiej mowa w art. 86 §1 P.p.s.a.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.