Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1434/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2022-11-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Kozłowska (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.G. (G.) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 30 lipca 2021 r. nr 2401-IOV4.4103.173.2021/JM-M UNP: 2401-21-162139 w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od grudnia 2012 r. do lipca 2013 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 17 września 2021 r., J.G. (dalej: skarżąca), zastępowana przez pełnomocnika w osobie swojego syna, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia.

Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 29 grudnia 2021 r., skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 2.219,00 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.

W terminie do wykonania wskazanego zarządzenia, skarżąca przedstawiła wniosek o prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Zarządzeniem z dnia 6 lipca 2022 r. sygn. akt I SPP/Gl 77/22 referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącej o prawo pomocy bez rozpoznania. Zarządzenie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem Sądu z dnia 21 września 2022 r.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 28 września 2022 r., w piśmie z dnia 12 października 2022 r. skarżąca, zastępowana przez pełnomocnika, została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 29 grudnia 2021 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłka pocztowa zawierająca pismo z dnia 12 października 2022 r. została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 2 listopada 2022 r., w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej: P.p.s.a.).

Wpis sądowy od skargi nie został uiszczony. W odpowiedzi na wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, skarżąca złożyła kolejny wniosek o prawo pomocy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu.

Stosownie do treści art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Natomiast zgodnie z art. 230 § 2 P.p.s.a. pismami, o których mowa w § 1 są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Równocześnie, zgodnie z treścią art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Przepis art. 220 § 3 P.p.s.a., do którego odwołuje się § 1 tegoż artykułu przewiduje, iż skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

W przedmiotowej sprawie skarżąca została prawidłowo wezwana do uiszczenia wpisu od skargi. W odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I z dnia 29 grudnia 2021 r. sformułowała wniosek o przyznanie jej prawa pomocy. Wniosek ten został prawomocnie pozostawiony bez rozpoznania.

W następstwie zaistniałych okoliczności, koniecznym stało się zatem wystosowanie wezwania z dnia 12 października 2022 r., co spowodowało, że skarżąca została ponownie zobowiązana do uiszczenia wpisu od skargi, pod rygorem jej odrzucenia.

Pismo z dnia 12 października 2022 r., w którym zawarto wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 29 grudnia 2021 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 2 listopada 2022 r., w trybie art. 73 P.p.s.a. (zob. pkt 1 zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 22 listopada 2022 r.). Termin przewidziany na uiszczenie wpisu od skargi upływał skarżącej z dniem 9 listopada 2022 r. (środa). W tym terminie wpis od skargi nie został uiszczony.

Skarżąca wniosła natomiast kolejny wniosek o prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie wyznaczonym do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, nie przerywa biegu tego terminu. Kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy nie może bowiem dotyczyć etapu, w stosunku do którego prawomocnie orzeczono o braku podstaw do przyznania takiej pomocy i wywoływać skutków z mocą wsteczną (por. postanowienie NSA z 22 marca 2017 r. sygn. akt I OZ 634/17; postanowienie NSA z dnia 27 sierpnia 2019 r. sygn. akt I OZ 716/19; orzeczenia sądów administracyjnych dostępne pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Wniosek taki może natomiast objąć ewentualne przyszłe koszty sądowe ciążące na stronie postępowania. Wobec powyższego, kolejny wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych, nie zawiesił biegu terminu do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 29 grudnia 2021 r. wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W konsekwencji, skarżąca była obowiązana do uiszczenia należnej kwoty tytułem wpisu od skargi, co jednak w realiach niniejszej sprawy nie nastąpiło.

Konkludując, stwierdzić należało, iż skarga obarczona jest brakiem fiskalnym, uniemożliwiającym nadanie jej prawidłowego dalszego biegu.

W związku z powyższym, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.