Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 490/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2017-10-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 72, art. 62, art. 66, art. 82, art. 71
journal: Dz.U. 2017 poz 1405
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Dudek, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec (sprawozdawca), Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak, Protokolant Starszy asystent sędziego Anna Ostrowska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 3 października 2017 r. sprawy ze skargi Towarzystwa na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] marca 2017 r., znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania [...] i C. - na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 23) i art. 59 ust. 1, art. 71 ust. 2 pkt 2, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 77 ust. 1, art. 80, art. 82, art. 84. art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 353), dalej "uioś" w zw. z § 3 ust. 1 pkt 60 i ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 71) – utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta L. z dnia [...] grudnia 2016 r., znak: [...] [...]

Wskazaną decyzją organ I instancji określił środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na przebudowie Al. [...] od [...] (wraz z rondem) do skrzyżowania z ul. [...], ul. [...] od Al. [...] do wiaduktu nad Al. [...], ul. [...] od Al. [...] do skrzyżowania z ul. [...], ul. [...] od stacji benzynowej do skrzyżowania z ul. [...] i ul. [...] od skrzyżowania z Al. [...] do skrzyżowania z ul. [...] w L..

W obszernym uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że decyzja została wydana na wniosek Z. L..

Mając na uwadze konieczność oceny charakteru i rodzaju planowanego przedsięwzięcia, organ I instancji, wykonując dyspozycję przepisu art. 63 ust. 2 w zw. z 64 ust. 1 pkt 1 i 2 cyt. uioś, wystąpił do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w L. i Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. o wydanie opinii w sprawie potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w L., po uprzednim wezwaniu wnioskodawcy do uzupełnienia karty informacyjnej przedsięwzięcia, w opinii z dnia [...] listopada 2015 r. wskazał na konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko i zakres raportu. Z kolei Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w L. w piśmie z dnia [...] stycznia 2014 r. stwierdził, iż odstępuje od wydania opinii w sprawie przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia, co należy traktować jako brak zastrzeżeń.

W dniu [...] grudnia 2015 r. organ I instancji wydał postanowienie stwierdzające konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedmiotowego przedsięwzięcia oraz określając zakres raportu.

Po przedłożeniu przez inwestora raportu o oddziaływaniu na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia wezwano wnioskodawcę do złożenia wyjaśnień i uzupełnienia raportu oraz przekazano go do uzgodnienia przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. oraz Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w L.. Ponadto stosownie do przepisu art. 33 ust. 1 ustawy, wszczęto postępowanie z udziałem społeczeństwa.

Odpowiadając na wnioski organu I instancji Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w L. opinią z dnia [...] maja 2016 r. pozytywnie zaopiniował warunki realizacji przedmiotowej inwestycji określone w raporcie o oddziaływaniu na środowisko.

Z kolei Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w L. pismami z dnia [...] czerwca 2016 r., z dnia [...] lipca 2016 r. i [...] października 2016 r. wzywał wnioskodawcę do uzupełnienia raportu o oddziaływaniu na środowisko przedsięwzięcia oraz do złożenia wyjaśnień. Ostatecznie Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w L. postanowieniem z dnia [...] grudnia 2016 r. uzgodnił realizację planowanego przedsięwzięcia i określił jej warunki w zakresie ochrony środowiska. Z uwagi na to, organ I instancji ponownie zwrócił się do PPIS w L. o uzgodnienie warunków realizacji planowanego przedsięwzięcia, a organ ten opiniami z dnia [...] sierpnia 2016 r. i z dnia [...] grudnia 2016 r. podtrzymał swoje pierwotne stanowisko, przyjmując bez zastrzeżeń pod względem higienicznym i zdrowotnym warunki realizacji planowanego przedsięwzięcia.

Następnie wskazaną na wstępie decyzją organ I instancji wydał decyzję ustalającą środowiskowe uwarunkowania przedsięwzięcia.

Odwołanie od decyzji wniosło [...] i C., zarzucając naruszenie art. 37 i art. 66 ust. 5 uioś oraz art. 7, 8, 10 § 1 i 108 § 1 k.p.a. oraz art. 75 § 1-3 i § 5 ustawy Prawo ochrony środowiska. W odwołaniu wskazano, iż organ oparł swoje ustalenia na niepełnym i nierzetelnym raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, nie wyjaśnił kompleksowo stanu faktycznego i nie rozważył innych, niż wnioskowany, wariantów realizacji inwestycji oraz, że skarżące stowarzyszenie nie zostało powiadomione o wniosku inwestora o nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Podniesiono w odwołaniu również, iż organ nie wskazał na czym mają polegać nasadzenia kompensacyjne, a decyzja narusza obowiązujące przepisy przewidując wykorzystanie elementów przyrodniczych w stopniu większym, niż konieczne oraz zwalnia inwestora z obowiązku ochrony środowiska. Wskazano również, że działania polegające na usunięciu roślinności są inne, niż w przypadku analogicznych inwestycji na terenie miasta.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie uwzględniło zarzutów odwołania i wskazaną na wstępie decyzją utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

W opinii Kolegium, sporządzony raport odpowiada wymogom wynikającym z obowiązujących przepisów prawa, a organ I instancji dokonał jego wnikliwej oceny.

Kolegium podkreśliło, że tylko raport niespełniający wymagań ustalonych w art. 66 uioś nie powinien być uznany za środek dowodowy zgodny z prawem, a raport w niniejszej sprawie wymagania te spełnia. Ponadto zarzuty stawiane raportowi powinny być oparte na wykazaniu jego niezgodności z konkretnym przepisem, dlatego też postawienie postępowaniu dowodowemu, a w tym środkowi dowodowemu w postaci raportu, jedynie ogólnego zarzutu naruszenia obowiązujących przepisów czy też lakonicznie stwierdzonych wytycznych jest niewłaściwe. Ocena raportu o oddziaływaniu na środowisko jest bowiem ograniczona, ponieważ organ nie posiada specjalistycznej wiedzy, a w konsekwencji nie jest w stanie dokonać merytorycznej oceny raportu, sprawdzając prawidłowość zawartych w nim analiz i tez, nie jest w stanie dokonać sprawdzenia (badania i ustalenia) parametrów przedsięwzięcia i jego oddziaływania. Z tego względu zastrzeżenia wobec raportu powinny zostać poparte ekspertyzą, czy kontrraportem które w sposób odpowiedni wskażą wady raportu.

Skarżące Towarzystwo, w opinii Kolegium, nie przedstawiło takiego dowodu, ograniczając się do stwierdzenia, że wybrano nieprawidłowy wariant realizacji przedsięwzięcia. Wbrew temu zarzutowi, organ I instancji dokonał analizy i oceny wszystkich zaproponowanych przez wnioskodawcę wariantów wynikających z projektu i sporządzonego raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.

Kolegium nie uwzględniło również zarzutów dotyczących nierozpatrzenia zgłoszonych uwag i wniosków oraz zakresu nasadzeń rekompensacyjnych roślinności.

Kolegium podniosło, że organy obu instancji poddały analizie zgłoszone uwagi dotyczące realizacji przedsięwzięcia, w szczególności dotyczące ingerencji inwestycji w obecną roślinność i kwestie jej usunięcia oraz zastąpienia nowymi nasadzeniami.

Odnosząc się do tej kwestii, Kolegium wyjaśniło, że w obszarze realizacji inwestycji istnieje roślinność klikunasto - i kilkudziesięcioletnia. Przesadzenie takiej roślinności nie zagwarantuje w wysokim stopniu prawidłowości wzrostu w nowym miejscu, zwłaszcza w terenie zurbanizowanym, dlatego uzasadnione jest wykonanie nasadzeń nowych drzew i krzewów, o odpowiednich parametrach (określonych w stosownych decyzjach), wolnych od chorób i zmian chorobowych. Wyjaśniło, że w pierzei Al. [...] mamy do czynienia często z roślinnością o różnej strukturze, przyroście, skarłowaceniu i o nieregularnych, dość przypadkowych konarach. Posadzenie nowej roślinności oraz następnie dbałość o jej właściwy rozrost jest działaniem zasadnym.

W wyniku konsultacji społecznych zrewidowano zakres planowanej wycinki drzew i ograniczono go do niezbędnego minimum. Na obecnym etapie projektowania planowanych jest do usunięcia około 400 drzew (zgodnie z raportem dla wariantu preferowanego: Al. [...] - 89 szt., ul. [...] - 29 szt., ul. [...] i ul. [...] - 259 szt.). W ramach działań minimalizujących planowanej wycinki nastąpi nasadzenie ok. 200 drzew. Przyjęte rozwiązania będą spełniać obowiązujące przepisy prawa, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie. Minimalna szerokość pasa zieleni na jakiej można planować nasadzenia drzew w obrębie pasa drogowego wynosi zgodnie z przepisami 3 m. Dodatkowo musi być zachowana minimalna odległość sadzenia drzew od skrajni drogi 3 m. W obrębie istniejącego pasa drogowego planuje się rozbudowę infrastruktury drogowej. Ograniczona ilość miejsca oraz liczne sieci uzbrojenia terenu (telekomunikacja, gaz, kanalizacja itp.), na których nie można projektować zieleni, oraz konieczność spełnienia warunków zawartych w w/w rozporządzeniu warunkują konieczność rozwiązań przewidzianych w raporcie.

Odnosząc się do zarzutu dotyczącego nierozpatrzenia uwag i wniosków Kolegium stwierdziło, że rozpatrzono je zgodnie z przepisem art. 37 ustawy.

Wyjaśniło, że uwagi te głównie dotyczyły przyjętych rozwiązań projektowych w zakresie dróg i ścieżek rowerowych oraz organizacji ruchu w centralnej części miasta. Największy sprzeciw budziła planowana wycinka drzew i krzewów oraz ingerencja w układ urbanistyczno - architektoniczny miasta jako konsekwencja realizacji przedsięwzięcia. Rozwiązania wprowadzone na wnioski mieszkańców zostały uwzględnione w uzupełnionym raporcie o oddziaływaniu planowanej inwestycji na środowisko z grudnia 2016 roku. W dokumencie przedstawiono zakres uwzględniający możliwe do przyjęcia zmiany i wskazano, że określone działania zapewnią dotrzymanie norm zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Zostały one poprzedzone analizą ruchu pozwalającą na wyznaczenie najkorzystniejszych rozwiązań dotyczących ilości pasów ruchu, szczególnie w rejonie istniejących skrzyżowań oraz na wyznaczenie pasa dla komunikacji publicznej - buspasów. Rozwiązania projektowe wpisują się ze swoim zakresem i geometrią w podstawowe założenie jakim jest wykonanie strategicznego korytarza transportu zbiorowego w mieście L.. Obszar objęty planowaną inwestycją ma strategiczne znaczenie dla całego L. Obszaru Funkcjonalnego. Wzdłuż Al. [...] zlokalizowane są najważniejsze urzędy administracji publicznej, instytucje nauki, szkolnictwa wyższego czy kultury oraz placówki opieki zdrowotnej. Następuje więc w tym obszarze koncentracja instytucji publicznych, a także wzmożony ruch turystyczny. Al. [...], ul. [...], ul. [...] z ul. [...] stanowią element głównego korytarza komunikacyjnego centrum miasta, który jest bardzo mocno obciążony ruchem zarówno, jeśli chodzi o transport publiczny, jak i indywidualny. Implikuje to konieczność wprowadzenia zmian, które poprawią obsługę komunikacyjną w tym obszarze miasta. Rozwiązania te powinny być kompleksowe oraz dotyczyć wszystkich składowych tworzących ruch komunikacyjny tj. pieszych, rowerzystów, komunikacji zbiorowej oraz indywidualnej.

W ramach realizacji planowanego przedsięwzięcia wymieniona zostanie nawierzchnia drogi wraz z jej konstrukcją, co niewątpliwie wpłynie na zmniejszenie oddziaływań związanych z emisją dźwięku i drgań podłoża. Zmianie ulegnie również organizacja ruchu, co przy zastosowaniu "nawierzchni cichej" spowoduje poprawę klimatu akustycznego. Zastosowana mieszanka pozwoli na poprawę jakości klimatu akustycznego na analizowanych odcinkach drogi. Według badań zastosowanie nawierzchni cichej spowoduje zmniejszenie hałasu o około 4.0 dB na styku opona- nawierzchnia. Wbrew zarzutom skarżącego, dla oceny skuteczności wprowadzonej nowej nawierzchni nie jest konieczna opinia biegłego. Tego rodzaju nawierzchnia jest obecnie stosowana powszechnie i rezultat w postaci ograniczenia emisji hałasu jest jej immanentnym skutkiem. Efekt ten można zaobserwować jako skutek wielu modernizacji dróg publicznych, a ma on charakter notoryjny. Wiarygodność ustaleń organu potwierdzają dane ujęte w raporcie. Na podstawie wykonanych prognoz i analiz rozkładu poziomu dźwięku dla terenów zlokalizowanych wzdłuż planowanej inwestycji polegającej na przebudowie istniejącej drogi w celu nadania jej lepszych parametrów, należy stwierdzić, że jej realizacja, znacząco wpłynie na poprawę klimatu akustycznego. Obecnie nawierzchnia przedmiotowej drogi publicznej jest w przeważającej części zniszczona. Planowane przedsięwzięcie związane więc będzie z wymianą zniszczonej nawierzchni na nową o zmniejszonej hałaśliwości, co wpłynie w istotny sposób na ograniczenie hałasu generowanego na styku kół pojazdów i jezdni.

Planowane przedsięwzięcie będzie realizowane w ramach istniejącego układu drogowego w mieście i wynika z konieczności wykonania strategicznego korytarza transportu zbiorowego w mieście L. oraz dotyczyć będzie istniejących ulic w osi istniejącego układu drogowego. Powierzchnia obszaru objętego zakresem planowanej inwestycji wynosi ok. 17 ha i obejmuje teren, na którym znajdują się obiekty mieszkalne i usługowe oraz budynki użyteczności publicznej. Tereny sąsiadujące z analizowaną inwestycją to: zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna i punkty usługowe, park miejski, obiekty użyteczności publicznej (szpital, kościół, tereny szkolnictwa).

Przedsięwzięcie dotyczy przebudowy istniejącego układu drogowego w centralnej części miasta L. i obejmuje następujące drogi:

1. [...] do ul. [...]) - droga powiatowa nr [...] L, klasy technicznej - G, długość odcinka wynosi ok. 1830 m. Jezdnia na przedmiotowym odcinku posiada przekrój jezdni 1x4 o łącznej szerokości 12,8 m - 13,1 m (do 15 m w rejonie skrzyżowania z ul. [...]). Po obu stronach jezdni zlokalizowane są chodniki obustronne o szerokości od 2,5 do 3,50 m oddzielone od jezdni pasem zieleni oraz szpalerem drzew. W ciągu Alei występuje 8 zatok autobusowych i 10 skrzyżowań;

2. ul. [...] (od Al. [...] do skrzyżowania z ul. [...]) - droga powiatowa nr [...] klasa techniczna drogi – G o długości ok. 700 m przekroju jedno jezdniowym szerokości 9,5 m. Po obu stronach jezdni zlokalizowane są chodniki obustronne o szerokości od 2,0 do 4,50 m oddzielone od jezdni pasem zieleni oraz szpalerem drzew. W ciągu ulicy występują 2 zatoki autobusowe i 4 skrzyżowania;

3. ul. [...] (od [...]) - droga powiatowa nr 2363L - klasa techniczna drogi – G długość ok. 680 m jezdnia o przekroju 1x4. szerokości 12,00 m (na odcinkach pomiędzy skrzyżowaniami gdzie występują poszerzenia), z chodnikami obustronnymi o szerokości zmiennej od 2,5 do 5 m odcinkowo zlokalizowanymi przy jezdni lub za pasem zieleni. W ciągu ulicy występują 3 zatoki autobusowe oraz 7 skrzyżowań;

4. ul. [...] na odcinku przebudowy posiada przekrój uliczny szerokości 6,50 m z miejscami postojowymi prostopadłymi do jezdni zlokalizowanymi pomiędzy istniejącym zadrzewieniem. Rejon projektowanego łącznika pomiędzy ul. [...] a ul. [...] stanowi zielony skwer zagospodarowany drzewami, krzewami oraz alejkami spacerowymi;

5. ul. [...] (od ul. [...] do ul. [...]) - droga powiatowa nr 2345L - klasa techniczna drogi G - długość ok. 575 m, przekrój 2x2 z pasem dzielącym zawężający się stopniowo do jednej jezdni od skrzyżowania z ul. [...] do jednej jezdni na wysokości wyjazdu ze stacji paliw. Szerokość każdej z jezdni, na odcinku dwujezdniowym, wynosi 7,00 m z pasem dzielącym szerokości ok. 8,35 m. Natomiast na odcinku jednojezdniowym szerokość jezdni jest zmienna i osiąga szerokość ok. 10,00 m. Wzdłuż ul. [...] występują obustronne ciągi piesze. Dodatkowo od skrzyżowania z ul. [...] w stronę zachodnią po południowej stronie zlokalizowany jest dwukierunkowa ścieżka rowerowa; ul. [...] - droga powiatowa nr [...] klasa techniczna drogi G - długość ok. 540 m jezdnia o przekroju jednojezdniowym szerokości 7,0 m przechodzącym w obrębie wiaduktu w przekrój 2x2. Po stronie lewej występuje chodnik szerokości 1,50 m oddzielony od jezdni pasem zieleni, po stronie prawej występuje chodnik przy jezdni z dwukierunkową ścieżką rowerową. W ciągu ulicy występuje jedno skrzyżowanie cztero-wlotowe zwykłe z sygnalizacją świetlną, (skrzyżowanie ul. [...]) oraz tunel pod ul. [...] w ciągu ul. [...].

Rozwiązania te powinny być kompleksowe oraz dotyczyć wszystkich składowych tworzących ruch komunikacyjny tj. pieszych, rowerzystów, komunikacji zbiorowej oraz indywidualnej.

Inwestycja będzie realizowana w trzech etapach: I. przebudowa Al. [...] w L. od [...] (wraz z rondem) do skrzyżowania z ul. [...] (ul. [...] od Al. [...] do wiaduktu nad Al. [...], rozbudowa kanalizacji deszczowej odprowadzającej ścieki deszczowe z ul. [...] w kierunku ul. [...] do wylotu W-11 rzeki [...] wraz z urządzeniami podczyszczającymi i dojazdem do obsługi tych urządzeń, II. rozbudowa ul. [...] w L. od Al. [...] do skrzyżowania z ul. [...], ul. [...] od stacji benzynowej do skrzyżowania z ul. [...], budowa łącznika ulic [...] i przebudowa odcinka - ul. [...] do łącznika do skrzyżowania z ul. [...], III. przebudowa ul. [...] w L. od skrzyżowania z Al. [...] do skrzyżowania z ul. [...].

Zakres prac projektowych branży drogowej obejmuje konieczność rozbudowy Al. [...] na odcinku - 1830 m, ul. [...] na odcinku - 680 m, ul. [...] na odcinku - 540 m, ul. [...] na odcinku - 700 m, ul. [...] na odcinku - 575 m, Ronda Honorowych Krwiodawców na skrzyżowaniu Al. [...] z al. [...], al. [...] oraz al. [...], budowę łącznika pomiędzy ul. [...] a ul. [...] wraz z miejscami postojowymi, przebudowę skrzyżowań w ciągu rozbudowywanych ulic, budowę pasów włączenia i wyłączenia na węźle z DK 82 w ciągu ul. [...], przebudowę i budowę zatok autobusowych, ciągu pieszo jezdnego, chodników, ścieżek rowerowych, przebudowę istniejących zjazdów indywidualnych i publicznych. K. będzie również budowa kanalizacji deszczowej, elementów ochrony środowiska (urządzeń podczyszczających przed wylotem do rzeki [...]), urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego tj. barier ochronnych, balustrad, sygnalizacji świetlnej itp., budowa murów oporowych (w rejonie ul. [...] i [...] w miejscach gdzie zagospodarowanie terenu będzie wymagało zabezpieczenia istniejących skarp), wyburzenie budynków oraz obiektów tymczasowych, przebudowa lub zabezpieczenie kolidującej infrastruktury technicznej, w szczególności: sieci energetycznej (w tym oświetlenia), gazowej, teletechnicznej, wodno-kanalizacyjnej, sieci szerokopasmowej, sieci co, itp., budowę dwóch wyświetlaczy dynamicznej informacji pasażerskiej wraz z przyłączami energetycznymi w ciągu ul. [...] na przystankach komunikacji miejskiej oraz wyznaczenie "buspasów" w ciągu Al. [...], ul. [...], ul. [...], ul. [...] i ul. [...], przebudowa trakcji trolejbusowej.

W ramach inwestycji nastąpi całkowita wymiana warstw konstrukcyjnych nawierzchni drogowej. W raporcie przeanalizowano wariant alternatywny dla niniejszego przedsięwzięcia, polegający na modyfikacji geometrii układu komunikacyjnego oraz wymianie nawierzchni drogi bez stosowania tzw. "cichej nawierzchni" (mieszanki SMA 11) przy zachowaniu zakresu przedsięwzięcia oraz osi dróg, jak dla przypadku wariantu preferowanego. Ponadto w wariancie alternatywnym zaproponowano by dla przebudowy Al. [...]: wprowadzić na jezdni buspasy wraz z pasami dla rowerów; dla rozbudowy ul. [...]: wprowadzić ruchu rowerowy jako układ mieszany, prowadzony w wydzielonej na jezdni jednokierunkowej ścieżce rowerowej. Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji, iż w wariancie alternatywnym, z uwagi na zaprojektowanie ścieżek rowerowych jako zintegrowanych z buspasami, wycinka drzew byłaby nieco mniejsza dla przebudowy Al. [...] oraz dla etapu przebudowy ul. [...], jednakże byłaby mniej korzystna ze względu na bezpieczeństwo ruchu rowerowego. Ponadto - jak wynika z raportu - realizacja przedsięwzięcia w wariancie preferowanym, z uwagi na zastosowanie środka minimalizującego oddziaływanie akustyczne w postaci tzw. "cichej nawierzchni", spowoduje większą poprawę klimatu akustycznego na analizowanym terenie, niż w wariancie alternatywnym. W zakresie emisji zanieczyszczeń do powietrza, emisji odpadów oraz emisji zanieczyszczeń do wód nie będzie istotnej różnicy między oddziaływaniami dla wariantu preferowanego do realizacji i dla wariantu alternatywnego.

W trakcie realizacji inwestycji emisja zanieczyszczeń do powietrza będzie wynikała głównie z prowadzonych prac budowlanych. Emisja pyłu wystąpi podczas wykonywania prac ziemnych z odsłoniętych powierzchni gruntu i w wyniku ruchu pojazdów po nieutwardzonych nawierzchniach, a emisja substancji odorotwórczych podczas wykonywania nawierzchni z materiałów bitumicznych. Wszystkie te oddziaływania będą mieć charakter niezorganizowany i krótkotrwały, a ustąpią po zakończeniu etapu realizacji inwestycji. W celu ograniczenia emisji zanieczyszczeń pyłowo - gazowych do powietrza na etapie budowy będzie zastosowany odpowiedni sprzęt budowlany. Źródłem emisji do powietrza na etapie eksploatacji drogi będzie ruch komunikacyjny. Należy zaakceptować ustalenia odnoszące się do prognozowanych emisji zanieczyszczeń do powietrza wskazane w raporcie. Analizę wykonano dla horyzontów czasowych: 2016 r., 2019 r. i 2029 r. Przeanalizowano rozkład zanieczyszczeń komunikacyjnych takich jak: benzen, amoniak, ołów, węglowodory aromatyczne, węglowodory alifatyczne, tlenek węgla , dwutlenek azotu, dwutlenek siarki, pył zawieszony PM 2,5 i pył zawieszony PM 10. Analizę stężeń substancji wykonano z uwzględnieniem tła zanieczyszczeń pozyskanego z Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w L.. Z przeprowadzonej analizy wynika, że planowane przedsięwzięcie poza granicami pasa drogowego nie będzie powodować przekroczenia dopuszczalnych norm jakości powietrza określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie poziomów niektórych substancji w powietrzu oraz rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 26 stycznia 2010 roku w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu dla analizowanych horyzontów czasowych tj. 2019 r. i 2029 r. Unowocześnienie przedmiotowej drogi publicznej oraz zachęcanie do korzystania z komunikacji zbiorowej wpłynie na poprawę jakości powietrza w obszarze jej oddziaływania. Ocena jakości powietrza opracowana przez Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w L. wykazała, że ze względu na przekroczenie 24-godz. stężeń pyłu PM 10 wg kryterium ochrony zdrowia Aglomeracja L. została zaliczona do klasy C. Zgodnie z pismem Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w L. znak: [...] z dnia [...] lipca 2016 r. wartości średnioroczne pyłu PM 10 dla rejonu planowanego przedsięwzięcia nie przekraczają poziomu dopuszczalnego. W Programie ochrony powietrza dla strefy Aglomeracja L. wskazano działania przyczyniające się do obniżenia wtórnej emisji pyłu PM 10 ze źródeł liniowych, w tym m. in. poprzez bieżące utrzymanie dróg (modernizacje, remonty). Przedmiotowa inwestycja wpłynie na poprawę stanu technicznego dróg. Wskazać należy, że emisja do powietrza wynikająca z przebudowy istniejącego układu drogowego nie będzie podlegała sumowaniu z istniejącym tłem, ale jest jego aktualną częścią, zaś sama realizacja przedsięwzięcia spowoduje upłynnienie ruchu i będzie się wiązała z mniejszą niż dotychczas emisją zanieczyszczeń z pojazdów poruszających się po omawianej trasie. Przedstawione w raporcie przekroczenia pyłu PM 2,5 spowodowane są przyjęciem do obliczeń wartości stężenia średniorocznego określonego przez Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w L., aktualnych na czas opracowania przedłożonego raportu. Zauważyć należy, że samo tło przyjęte do obliczeń przekracza wartość dopuszczalną.

Realizacja i eksploatacja przedmiotowego przedsięwzięcia związana jest z emisją hałasu do środowiska. W sąsiedztwie przedmiotowego przedsięwzięcia znajdują się tereny podlegające ochronie akustycznej takie jak: tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, tereny zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej i zamieszkania zbiorowego, tereny mieszkaniowo-usługowe, tereny związane ze stałym lub czasowym pobytem dzieci i młodzieży, teren szpitala oraz tereny rekreacyjno-wypoczynkowe. Z uwagi na brak aktu prawa miejscowego dokonano klasyfikacji terenów chronionych przed hałasem. W przypadku przedmiotowej inwestycji zachodzi także sytuacja, w której na granicy pasa drogowego znajdują się budynki, dla których zgodnie z art. 114 ust. 4 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, ochrona przed hałasem polega na stosowaniu rozwiązań technicznych zapewniających właściwe warunki akustyczne w budynkach. W fazie realizacji przedsięwzięcia emisja hałasu będzie spowodowana pracą sprzętu budowlanego, ruchem środków transportu, a także z samym procesem budowy. Poziom hałasu emitowany do środowiska będzie charakteryzował się dużą dynamiką zmian, zaś lokalizacja źródeł dźwięku będzie zmienna w czasie budowy. Z uwagi na lokalizację inwestycji w sąsiedztwie terenów objętych ochroną przed hałasem, prace najbardziej uciążliwe pod względem akustycznym będą wykonywane wyłącznie w porze dziennej. Dopuszcza się prowadzenie w porze nocnej pozostałych prac koniecznych do wykonania ze względów technologicznych oraz prac nie powodujących uciążliwego oddziaływania akustycznego Wykorzystywany sprzęt będzie spełniać stosowne wymagania w zakresie emisji hałasu do środowiska, określone dla urządzeń przeznaczonych do użytkowania na zewnątrz pomieszczeń. W celu określenia wpływu etapu eksploatacji przedsięwzięcia na klimat akustyczny terenów sąsiadujących z analizowaną inwestycją, wykonano prognozę hałasu z wykorzystaniem programu komputerowego przeprowadzającego obliczenia zgodnie z zalecaną metodą referencyjną. Obliczenia dla stanu istniejącego przeprowadzono dla roku 2016. W przypadku rozwiązań bezinwestycyjnych oraz wariantów realizacyjnych - alternatywnego i preferowanego, obliczenia przeprowadzono dla roku 2019 tj. przewidywanego roku oddania przedsięwzięcia do użytkowania oraz 2029 tj. w perspektywie 10 lat od oddania do użytkowania. W stanie istniejącym, zarówno w porze dnia, jak i porze nocy, na terenach podlegających ochronie akustycznej, znajdujących się w otoczeniu przedmiotowego przedsięwzięcia, występują przekroczenia dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku, co jest związane z obecnym złym stanem technicznym nawierzchni oraz ilością pojazdów poruszających się po drogach objętych analizą. W sytuacji rozwiązania bezinwestycyjnego, zakładającego pozostawienie stanu obecnego bez przeprowadzenia działań remontowych, prognozowane są przekroczenia dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku wynoszące w roku 2029 w porze dziennej maksymalnie do 9,5 dB, zaś w porze nocnej – 7,9 dB. W przypadku wymiany nawierzchni bez podejmowania przedmiotowej inwestycji (rozwiązanie bezinwestycyjne zakładające przeprowadzenie działań remontowych polegających na wymianie nawierzchni) prognozowane są natomiast przekroczenia poziomów dopuszczalnych (2029 r.) wynoszące odpowiednio 8,0 dB i 6,5 dB. Z prognozy hałasu wynika, że w przypadku przeprowadzenia zamierzenia inwestycyjnego bez zastosowania "cichej nawierzchni" (wariant alternatywny) przekroczenia w roku 2029 będą wynosiły w ciągu dnia do 6,7 dB, a w porze nocnej do 5,0 dB. W wariancie preferowanym z zastosowaniem "cichej nawierzchni", prognozowane przekroczenia dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku w roku 2029 dla pory dnia wyniosą 3,0 dB, dla pory nocy – 1,5 dB. Wartości te mieszczą się w granicach błędu obliczeniowego. Należy więc stwierdzić, że najmniejsze ponadnormatywne oddziaływanie akustyczne przewidywane jest w przypadku zrealizowania zamierzenia inwestycyjnego w wariancie preferowanym przez Inwestora, zakładającym wymianę nawierzchni, przebudowę układu drogowego, wprowadzenie uspokojenia ruchu oraz zastosowanie działania minimalizującego oddziaływanie akustyczne w postaci "cichej nawierzchni". Przyniesie to największą poprawę warunków akustycznych i polepszenie warunków życia oraz zmniejszenie liczby ludzi narażonych na hałas. Konsekwencją przedmiotowej inwestycji będzie więc poprawa klimatu akustycznego na analizowanym terenie w stosunku do stanu aktualnego. Z uwagi jednak na lokalizację przedmiotowego przedsięwzięcia w obszarze terenów chronionych akustycznie, a także na prognozy hałasu, przedmiotowe przedsięwzięcie wymaga określenia rzeczywistego oddziaływania w tym zakresie po zrealizowaniu inwestycji. Zasadność utworzenia ewentualnego obszaru ograniczonego użytkowania będzie zatem uzależniona od wyników analizy porealizacyjnej. Wobec powyższego, w pełni zasadnie organ I instancji nałożył na inwestora obowiązek przeprowadzenia analizy porealizacyjnej, obejmującej pomiary poziomu hałasu zgodnie z metodyką referencyjną łącznie z pomiarami rzeczywistego natężenia ruchu. Na podstawie przeprowadzonych pomiarów określona zostanie skala i zasięg akustycznego oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia. Jeżeli na podstawie przeprowadzonych pomiarów stwierdzone zostaną przekroczenia dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku oraz brak zachowania właściwych warunków akustycznych w w/w budynkach zlokalizowanych na granicy pasa drogowego, będą podjęte stosowne działania w celu zachowania obowiązujących norm. W przypadku, gdy pomimo dostępnych rozwiązań technicznych, technologicznych i organizacyjnych, standardy jakości środowiska nie będą dotrzymanie, podjęte zostaną działania mające na celu utworzenie obszaru ograniczonego użytkowania.

Na etapie realizacji inwestycji wystąpią oddziaływania w związku z emisją drgań, które mogą mieć negatywny wpływ na stan techniczny budynków położonych najbliżej terenu inwestycji, a także na przebywających w budynkach ludzi. Źródłem tych oddziaływań będzie przede wszystkim sprzęt budowlany. W celu ograniczenia tego rodzaju emisji zapewnione będą rozwiązania ograniczające oddziaływania związane z drganiami emitowanymi w czasie pracy sprzętu budowlanego na placu budowy oraz przy transporcie urządzeń i materiałów budowlanych. Dla ograniczenia możliwości pojawienia się uszkodzeń budynków oraz negatywnego oddziaływania na ludzi, w miejscach, gdzie prace prowadzone będą w pobliżu tych obiektów, nie będą stosowane urządzenia będące źródłem drgań mogących powodować zagrożenie dla struktury budynków oraz uciążliwość dla ludzi. Ponadto będą stosowane urządzenia statyczne (np. walce), oraz będzie unikać się jednoczesnej pracy ciężkich maszyn mogących powodować takie zagrożenie. Przed rozpoczęciem realizacji inwestycji będzie wykonana inwentaryzacja stanu technicznego wszystkich obiektów budowlanych znajdujących się w przewidywanym zasięgu oddziaływań dynamicznych. Na etapie eksploatacji przedsięwzięcia oddziaływania w postaci drgań nie wystąpią z uwagi na nowoczesną, masywną konstrukcję planowanych do przebudowy dróg, dzięki czemu ograniczona będzie możliwość powstawania i przenoszenia drgań do otoczenia.

Podczas realizacji i eksploatacji planowanego przedsięwzięcia należy zapewnić właściwe gospodarowanie odpadami, zgodnie z ustawą o odpadach i jej aktami wykonawczymi, a także z przepisami szczególnymi.

Na etapie realizacji inwestycji będą powstawać odpady związane z pracami budowlanymi, ziemnymi, wycinką drzew, użytkowaniem sprzętu budowlanego i funkcjonowaniem zaplecza socjalnego dla pracowników. Ze zgromadzonej dokumentacji wynika, że zostanie zapewniona odpowiednia gospodarka wszystkimi odpadami. Odpady powstające na etapie realizacji inwestycji będą magazynowane selektywnie w wyznaczonym miejscu lub w odpowiednich pojemnikach, na zapleczu budowy. Funkcjonowanie drogi wraz z towarzyszącą jej infrastrukturą będzie powodowało emisję odpadów, których ilość i jakość będzie ściśle związana z natężeniem ruchu pojazdów poruszających się po niej i ilości uczestników. Wszystkie odpady powstające na etapie realizacji przedsięwzięcia będą przekazywane uprawnionym podmiotom zajmującym się zagospodarowaniem, zgodnie z hierarchią postępowania z odpadami określoną w ustawie o odpadach. Odpowiedni sposób zagospodarowania odpadów powstających na każdym etapie przedsięwzięcia, zapewnienie ich selektywnego magazynowania, ponownego ich użycia (w sytuacji jeśli jest to możliwe), czy też przekazywania w pierwszej kolejności do odzysku, przyczyni się do minimalizacji odpadów trafiających do unieszkodliwiania np. poprzez składowanie, co wpłynie na ograniczenie ich znaczącego negatywnego wpływu na środowisko.

Teren planowanej inwestycji położony jest w obrębie G. Z. Wód Podziemnych (GZWP) nr [...] - Niecka L. (Lublin), gdzie wysokiej jakości kredowe wody podziemne stanowią jedyne źródło zaopatrzenia ludności w wodę pitną i podlegają szczególnej ochronie. Na etapie eksploatacji przedsięwzięcia nie przewiduje się oddziaływania na wody podziemne. Na całej długości przedmiotowej inwestycji zrealizowana zostanie szczelna kanalizacja deszczowa i zastosowane zostaną urządzenia podczyszczające ścieki przed wprowadzeniem ich do odbiornika.

Przedsięwzięcie zlokalizowane będzie poza obszarem o płytkim zaleganiu wód podziemnych oraz poza strefami ochronnymi ujęć wód podziemnych. Najbliższe komunalne ujęcie wód podziemnych znajduje się na południe od ulicy [...] i na południowy-wschód od inwestycji w rejonie ulicy [...], w okolicy rzeki [...] Wody opadowe i roztopowe spływające z terenu inwestycji kierowane są i będą do miejskiej sieci kanalizacji deszczowej, która dalej odprowadza wody opadowe do odbiorników rzeki [...] i rzeki [...]. Przedmiotowa inwestycja znajduje się poza obszarami zalewowymi, jak również poza obszarami zagrożonymi podtopieniami. Głównymi przyczynami zanieczyszczania wód powierzchniowych i podziemnych na etapie realizacji inwestycji mogą być spływy wód opadowych i roztopowych z terenu budowy, wypłukiwanie zanieczyszczeń z materiałów wykorzystywanych do budowy dróg, nieodpowiednie składowanie materiałów budowlanych, niewłaściwa lokalizacja zaplecza budowy oraz brak zaplecza sanitarnego lub jego zła organizacja, zanieczyszczenia wód substancjami ropopochodnymi, wyciekającymi z maszyn budowlanych, będących w złym stanie technicznym lub w wyniku ich awarii. W celu ograniczenia możliwości wystąpienia awarii używany będzie sprzęt sprawny technicznie oraz zapewnione będą warunki techniczne w celu zabezpieczenia i usunięcia ewentualnych awarii. W przypadku składowania substancji stałych lub ciekłych stwarzających zagrożenie dla środowiska gruntowo-wodnego, będzie zapewnione odprowadzanie wód opadowych wraz z ich podczyszczaniem. Zaplecze budowy będzie wyposażone w sorbenty do usuwania ewentualnych wycieków substancji niebezpiecznych (płynów eksploatacyjnych, itp.), a w przypadku składowania substancji stałych lub ciekłych stwarzających zagrożenie dla środowiska gruntowo-wodnego, będzie zapewnione odprowadzanie wód opadowych z terenu wraz z ich podczyszczaniem.

Ścieki socjalno-bytowe, powstałe na terenie zaplecza budowy, będą gromadzone w szczelnych, przenośnych bezodpływowych zbiornikach na ścieki bytowe, czasowo opróżnianych przez firmę świadczącą usługi w tym zakresie, z wywozem ścieków do oczyszczalni.

Zgodnie z dokumentacją, na odcinkach przebudowywanych i rozbudowywanych ulic przewidziana jest szczelna kanalizacja deszczowa. Odwodnienie obejmuje ujęcie, odprowadzenie i oczyszczenie wód deszczowych spływających z terenu przedmiotowych dróg. W związku z przebudową i rozbudową dróg przewiduje się prace polegające na przebudowie systemu kanalizacji deszczowej (projektuje się nowe odcinki kanalizacji deszczowej i przebudowę istniejących kolektorów deszczowych). W wyniku zrealizowania przedsięwzięcia nastąpi unowocześnienie systemu kanalizacji deszczowej, gwarantujące zmniejszenie oddziaływania na środowisko. Biorąc pod uwagę zabezpieczania, jakie zostaną zastosowane na etapie realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia, nie przewiduje się możliwości pogorszenia stanu wód oraz nieuzyskania celów środowiskowych dla jednolitych części wód powierzchniowych i podziemnych.

Źródłem bezpośrednich negatywnych oddziaływań na etapie eksploatacji na wody powierzchniowe, a pośrednio także na wody gruntowe, mogą być zanieczyszczenia zawarte w wodach opadowych i roztopowych spływających z nawierzchni utwardzonych dróg oraz wycieki niebezpiecznych dla środowiska substancji powstających w wyniku wypadków drogowych. Skład odprowadzanych ścieków deszczowych będzie spełniać wymagania wskazane w Rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 18 listopada 2014 r. w sprawie warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzeniu ścieków do wód i do ziemi, oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego.

W ramach analizy porealizacyjnej, w celu kontroli skuteczności wybranego sposobu oczyszczania ścieków deszczowych, będą przeprowadzone badania jakości ścieków na wylocie do rzeki [...] w zakresie zawartości zawiesin ogólnych i węglowodorów ropopochodnych.

Analizowane przedsięwzięcie realizowane będzie poza obszarami objętymi ochroną na podstawie ustawy z dnia [...] kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, w tym poza obszarami Natura 2000. Roślinność występująca w rejonie planowanej inwestycji ma pochodzenie antropogeniczne - powstała w wyniku działalności człowieka i jest odzwierciedleniem zmian ekologicznych I stopnia synantropizacji tych terenów. W raporcie przedstawiono wykaz inwentaryzacyjny drzew i krzewów przeznaczonych do usunięcia, jak również wykaz zieleni przeznaczonej do zabezpieczenia przed uszkodzeniami mechanicznymi. Jak już wskazano wyżej planowana rozbudowa drogi wiąże się z usunięciem ok. 400 drzew oraz zabezpieczeniem przed uszkodzeniami mechanicznymi ok. 700 szt. Wycinka zieleni będzie ograniczona do minimum i obejmie tylko tą, która bezpośrednio koliduje z rozbudowywaną drogą i nie będzie stanowiła ograniczenia wartości przyrodniczej terenu miasta. Objęte usunięciem drzewa nie mają wymiarów pomnikowych, natomiast pozostałe zostaną zabezpieczone przed uszkodzeniami mechanicznymi. Podkreślić należy, że planowana przebudowa realizowana będzie w obrębie istniejącej sieci dróg i przebiegać będzie w całości po ich śladzie, dlatego też zakres zieleni przeznaczonej do usunięcia jest wynikiem kompromisu pomiędzy oczekiwanym usprawnieniem ruchu, a pełnionymi przez zieleń funkcjami ekologicznymi. W celu wyrównania tych strat zostaną zrealizowane nasadzenia rekompensacyjne drzew oraz krzewów ozdobnych w sposób dostosowany do uwarunkowań technicznych, ekologicznych i krajobrazowych przestrzeni miejskiej. W wyniku tych działań zostanie uporządkowana roślinność w przedmiotowym obszarze, która często ma charakter nieuporządkowany i przypadkowy. Zostaną one zrealizowane w miarę możliwości w istniejącym pasie drogowym lub na działkach będących własnością Gminy L.. Zaplanowane nasadzenia przyczynią się do odtworzenia bilansu zieleni. Wbrew stanowisku skarżącego wskazano więc w jakim zakresie i na czym będzie polegać odtworzenie usuniętej roślinności.

W celu wykluczenia lub ograniczenia negatywnych oddziaływań na szatę roślinną podczas realizacji przedsięwzięcia wszystkie prace budowlane w sąsiedztwie drzew (niepodlegających usunięciu) będą przeprowadzone zgodnie ze sztuką, ewentualnie pod nadzorem uprawnionego dendrologa. Najskuteczniejszym sposobem zabezpieczenia roślin na czas budowy, pozwalającym uniknąć urazów zarówno części nadziemnych, jak i podziemnych, jest całkowite wygrodzenie grup drzew przez zastosowanie różnego typu płatów i siatek wspartych na słupach. W miejscach, gdzie nie będzie to możliwe należy zastosować osłony przypniowe: oszalowanie pni deskami, owinięcie matą lub jutą. Zastosowane zostaną także zabiegi w celu przeciwdziałaniu utratom wody i urazom mechanicznym. Prace w sąsiedztwie drzew będą wykonywane pod nadzorem inspektora nadzoru w zakresie ochrony i pielęgnacji drzew.

Planowane przedsięwzięcie dotyczy przebudowy istniejącego układu dróg oraz usytuowania w znacznym oddaleniu od obszarów objętych ochroną, a w związku z tym należy stwierdzić, że planowana rozbudowa nie będzie powodowała oddziaływań, które mogłyby wpłynąć negatywnie na środowisko przyrodnicze chronionych obszarów. Realizacja inwestycji nie stworzy zagrożenia dla celów i przedmiotu ochrony obszarów Natura 2000. W obszarze realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia nie występują objęte ochroną gatunki roślin, grzybów, zwierząt ani też chronione siedliska.

Analizowane przedsięwzięcie stanowić będzie przebudowę i rozbudowę istniejących dróg zlokalizowanych w centrum miasta L. - w krajobrazie kulturowym, historycznie ukształtowanym w wyniku działalności człowieka, zawierającym wytwory cywilizacji oraz elementy przyrodnicze. Inwestycja przebiegać będzie w większości po śladzie istniejących dróg, wzdłuż których występuje gęsta i zwarta zabudowa mieszkaniowo-usługowa oraz bardzo liczne zadrzewienia przydrożne. Dodatkowe zajęcie terenu będzie miało miejsce w rejonie projektowanych buspasów, pasów dla relacji lewoskrętnej, łącznika ulic [...], ul. [...] (której oś przesunięta zostanie w kierunku wschodnim) oraz chodników i ścieżek rowerowych. Na potrzebę utworzenia nowej infrastruktury wyburzony zostanie jeden budynek przy Al. [...] oraz usunięte zostaną drzewa i krzewy.

W wyniku realizacji przedsięwzięcia nastąpią zmiany w lokalnym krajobrazie poszczególnych ulic, wynikające z przekształcenia organizacji ruchu, przebudowy chodników, budowy ścieżek rowerowych oraz z ingerencji w istniejącą zieleń. Zieleń występująca wzdłuż planowanych do przebudowy ulic, zwłaszcza wysoka, stanowi ważny element lokalnego krajobrazu oraz kształtuje powiązania wizualne przestrzeni. Projekt przebudowy przedmiotowych ulic uwzględnia konieczność zachowania możliwie jak największej ilości istniejącej zieleni.

Przedmiotowe przedsięwzięcie będzie źródłem emisji gazów cieplarnianych i ich prekursorów zarówno na etapie realizacji, jak i eksploatacji. Na etapie realizacji emisja będzie związana ze spalaniem paliw sprzętu budowlanego i transportowego. W celu ograniczenia tej emisji zostaną zastosowane energooszczędne maszyny, ograniczone zostanie zużycie paliwa, do niezbędnego minimum operacje wykonywane przez pojazdy budowlane, maksymalnie wykorzystywana będzie pojemność przewozowa pojazdów transportowych oraz ograniczone do minimum eksploatowanie pojazdów na biegu jałowym. Emisje gazów cieplarnianych do atmosfery z tych źródeł będą miały charakter nieciągły i ustąpią po zakończeniu prac budowlanych.

Na etapie eksploatacji przedsięwzięcia emisja gazów cieplarnianych i ich prekursorów związana będzie z ruchem pojazdów. Z uwagi na fakt, że przedmiotowe przedsięwzięcie ma na celu upłynnienie ruchu oraz zmniejszenie jego natężenia w kolejnych latach po oddaniu inwestycji do użytkowania m. in. w wyniku ograniczenia liczby pasów ruchu dostępnych dla pojazdów osobowych oraz wprowadzenie buspasów dla transportu publicznego, prognozuje się, że emisja gazów cieplarnianych po przeprowadzeniu zamierzenia inwestycyjnego, nie ulegnie pogorszeniu w stosunku do stanu obecnego.

Wskazać należy, że ruch pojazdów skumulowany na Al. [...], stanowiących główną arterię komunikacyjną miasta w tym rejonie, na jednym tylko pasie ruchu w każdym z kierunków, będzie źródłem skumulowanej emisji zanieczyszczeń związanych z emisją spalin. Dodatkowe jego ograniczenie wobec stanu obecnego przy jednoczesnym niewyeliminowaniu konieczności dojazdu ludności do obiektów użyteczności publicznej, szkół, urzędów i innych instytucji (niemożliwe jest bowiem ich przeniesienie z tego obszaru miasta) ewidentnie spowodowuje negatywne dla środowiska konsekwencje. W związku z tym inwestor powinien wdrożyć działania zmierzające do ograniczenia lub eliminacji tych negatywnych oddziaływań. Mając na uwadze ustalenia projektowane Inwestor powinien dopuścić możliwość korzystania z buspasów także pojazdów indywidualnych przewożących co najmniej dwie osoby, w określonych godzinach w ciągu doby (okresy wzmożonego ruchu) lub też w całym horyzoncie dobowym, przy zachowaniu uprzywilejowania korzystania z buspasów przez pojazdy komunikacji zbiorowej. Ponadto należy rozważyć wyeliminowanie z projektu zbyt dużej liczby azylów na przejściach dla pieszych wyposażonych w sygnalizację świetlną (obecną lub projektowaną). Ich budowa w sytuacji ograniczenia i spowolnienia ruchu wydaje się niecelowa. W sytuacji zmniejszenia ruchu i prędkości pojazdów w całym objętym niniejszym postępowaniem obszarze, korzystanie z przejść dla pieszych, także przez osoby starsze i niedołężne, będzie możliwe w wystarczającym stopniu przy wykorzystaniu odpowiedniej sekwencji czasowej sygnalizacji świetlnej. Cel ten nie wymaga więc budowy azylów, które w dodatkowy sposób ograniczą ruch pojazdów, a ich późniejsze wyeliminowanie nie będzie możliwe. Spowolnienie ruchu generować będzie większą emisję spalin. W opinii Kolegium niezbędne zmiany powinny zostać wprowadzone do projektu przedsięwzięcia.

W ramach realizacji inwestycji z uwagi na planowaną zabudowę terenów zielonych (trawników i zieleni miejskiej), nieznacznie zwiększy się powierzchnia uszczelniona. Projekt uwzględnia te zmiany poprzez zaprojektowanie podziemnych zbiorników retencyjnych, w związku z czym warunki odprowadzania wód opadowych do odbiorników nie ulegną pogorszeniu. W przypadku nieodpowiednich warunków atmosferycznych, porywistych wiatrów zagrożenie dla użytkowników drogi i terenów przyległych mogą stanowić spadające na drogę konary lub drzewa. Jednakże, jak już wskazano wyżej, w ramach realizacji przedsięwzięcia, nastąpi przebudowa i uporządkowanie drzewostanu, w tym eliminacja części starszych i słabych drzew z bezpośredniego sąsiedztwa pasa drogowego.

W bezpośrednim sąsiedztwie przedmiotowej inwestycji zlokalizowanych jest 10 obiektów wpisanych do rejestru zabytków i obszarów zabytkowych. Przedmiotowe przedsięwzięcie wkracza także w granice lub znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie nieruchomych zabytków archeologicznych ujętych w wojewódzkiej ewidencji zabytków. W przypadku odkrycia w trakcie realizacji inwestycji potencjalnych przedmiotów zabytkowych podjęte zostaną odpowiednie działania zabezpieczające i zawiadomione zostaną służby konserwatorskie.

Przedmiotowe przedsięwzięcie nie jest obiektem o zwiększonym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej.

Planowana inwestycja znajduje się w znacznej odległości od granicy państwa i nie przewiduje się, aby jej oddziaływanie wykraczało poza terytorium kraju. Charakter i skala przedsięwzięcia wykluczają możliwość wystąpienia oddziaływania o znacznej wielkości lub złożoności. Przedsięwzięcie nie wywrze istotnego oddziaływania na środowisko zarówno podczas realizacji, jak i eksploatacji. Oddziaływania powstałe na etapie realizacji będą krótkotrwałe i lokalne. W okresie eksploatacji przedsięwzięcie nie będzie powodować przekroczeń standardów jakości powietrza, nie przewiduje się znaczącego negatywnego wpływu na środowisko związanego z emisją odpadów oraz istotnego oddziaływania na klimat akustyczny.

Konkludując Kolegium stwierdziło, iż biorąc od uwagę zgromadzony materia! dowodowy, opinie organów współdziałających, po dokonaniu analizy i oceny bezpośredniego oraz pośredniego wpływu inwestycji na środowisko, możliwości oraz sposobów zapobiegania i ograniczania negatywnego oddziaływania na środowisko oraz po zrealizowaniu przez wnioskodawcę wszystkich warunków określonych w wydanej decyzji organów obu instancji, a także zawartych w przedłożonych dokumentach, planowane przedsięwzięcie będzie zgodne z wymaganiami przepisów o ochronie środowiska, a jego oddziaływanie na komponenty środowiska będzie minimalne. Określenie parametrów planowanego przedsięwzięcia i analizę jego oddziaływania oparto o obliczenia wykonane na podstawie obowiązujących przepisów. Realizacja przedmiotowego przedsięwzięcia ma na celu poprawę klimatu akustycznego, transportu drogowego, związana jest z realizacją celów zmierzających do poprawy warunków środowiska.

W odniesieniu do planowanej inwestycji nie stwierdzono konieczności przeprowadzenia powtórnej oceny oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1, gdyż zebrane w toku postępowania dowody wykazały jednoznacznie brak negatywnego oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie T. L. wniosło o uchylenie decyzji organów obu instancji, zarzucając ich wydanie z naruszeniem: art. art. 7, 10, 15, 77 § 1, 107 § 2 kpa w zw. z art. 37, 85 ust. 1 i 2 pkt 1 lit. a uioś i art. 75 § 5 uioś (poprzez nienależyte wyjaśnienie okoliczności sprawy i niewyczerpujące uzasadnienie decyzji), art. 84 § 1 kpa (poprzez dokonanie przez organ II instancji merytorycznej oceny raportu podczas, gdy ocena taka mogła być dokonana jedynie przez biegłego), art. 108 § 1 kpa (poprzez nadanie przez organ I instancji decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, pomimo braku spełnienia ustawowych przesłanek), art. 37 uioś, art. 80 ust. 1 pkt 3 uioś i art. 85 ust. 1 i 2 pkt 1 lit. a (poprzez nierozpatrzenie uwag i wniosków zgłoszonych przez społeczeństwo i nieodniesienie się do tych uwag i ich nieuwzględnienie); art. 66 ust. 5 uioś (poprzez uznanie za prawidłowy raport o oddziaływaniu na środowisko, który nie spełnia ustawowych przesłanek); art. 80 ust. 1 pkt 3 uioś (poprzez wydanie zaskarżonej decyzji z pominięciem wyników postępowania z udziałem społeczeństwa); art. 75 §5 poś poprzez brak określenia zakresu kompensacji przyrodniczej w treści decyzji.

W uzasadnieniu skargi skarżący zarzucił, że decyzja została wydana w oparciu o wadliwy raport, a w postępowaniu nie zagwarantowano właściwego udziału stronom oraz społeczeństwu.

Podniósł, że decyzja nie zawiera wszystkich składników wymaganych przepisami prawa, w szczególności w uzasadnieniu decyzji brak informacji o tym w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę i w jakim zakresie zostały uwzględnione uwagi i wnioski zgłoszone przez stronę i społeczeństwo.

Stowarzyszenie zarzuciło:

- nieracjonalny wariant alternatywny oraz niedopuszczalny wariant bezinwestycyjny. Wskazało, że nieracjonalność wariantu bezinwestycyjnego polega na tym, że celowo zastosowano w nim gorsze rozwiązania technologiczne i organizacyjne, niż w wariancie preferowanym przez inwestora, podczas gdy w istocie brak przeciwwskazań, by w obu wariantach zastosować takie same rozwiązania. W wariancie preferowanym założono mianowicie prędkość ruchu 40 km/godz, natomiast w wariancie bezinwestycyjnym 50km/godz, co doprowadziło do uznania, że wariant bezinwestycyjny nie spełnia norm hałasu. Nieracjonalność wariantu racjonalnego, polega natomiast na tym, że przewiduje największą wycinkę zieleni, co powoduje konflikty społeczne. Organ nie uwzględnił wniosku Stowarzyszenia o przeanalizowanie odmiennego wariantu bezinwestycyjnego, opartego o posiadaną przez urząd dokumentację;

- absurdalne wdrożenie rozwiązania preferowanego przez inwestora, którego celem jest zmniejszenie przepustowości poprzez poszerzenie drogi - dobudowanie nowych pasów ruchu;

- posługiwanie się nieproporcjonalnymi wskaźnikami - niezależnie czy różnice względne są duże czy małe, wartości skrajne otrzymują maksymalne i minimalne wartości punktów. Przykładowo w analizie brak wycinek drzew oznacza 1 punkt, najwięcej wycinek (404 drzewa) oznacza 3 punkty a wartość pośrednia (377 drzew) - 2 punkty. Dodatkowo w analizie posłużono się wskaźnikami, które są oceniane pozytywnie, gdy są niezgodne z celami przebudowy. W analizie lepsza jest mniejsza przepustowość, pomimo że celem przebudowy jest jej zwiększenie, a rażącym przykładem jest zastosowanie kryterium bezpieczeństwa pieszych i rowerzystów. Faktycznie przebudowa w niewielkim stopniu wpłynie na bezpieczeństwo pieszych, miejsca, w których koncentrują się wypadki to przejścia dla pieszych, a w obrębie przedsięwzięcia większość przejść dla pieszych obecnie posiada sygnalizację świetlną, budowa nie wpłynie więc na podniesienie bezpieczeństwa pieszych. Ponadto w analizie dwa kryteria - prognoza ruchu i zanieczyszczenie powietrza zależą od jednej zmiennej - ilości pojazdów poruszających się po ulicy, co jest wadliwe. Stowarzyszenie przedstawiło własną analizę wielokryteriową, jednak organ II instancji nie uwzględnił tego dowodu;

- brak w raporcie ilości i lokalizacji nasadzeń rekompensujących usuniętą roślinność, które zostało tylko ogólnie przewidziane w pkt 30 raportu. Poza tym tylko część nasadzeń przedstawiono w części graficznej (drzewa), przy czym część wskazanych lokalizacji nie nadaje się do nasadzenia drzew z powodu innych istniejących wysokich drzew, nie przewidziano także żadnych nasadzeń rekompensujących w miejsce wyciętych krzewów. Decyzja organu I instancji ogranicza się w tym zakresie do stwierdzenia "należy wprowadzić rekompensujące nasadzenia drzew oraz krzewów ozdobnych, o funkcji ochronnej i ozdobnej, w sposób dostosowany do uwarunkowań technicznych, ekologicznych i krajobrazowych przestrzeni miejskiej". Nie określono ani wielkości ani lokalizacji nasadzeń kompensacyjnych, ani w żaden inny sposób nie sprecyzowano jej zakresu, ograniczając się jedynie do określenia funkcji tych nasadzeń. Tak ogólny zapis w decyzji sprawia, że nie może on być egzekwowalny;

- zbyt niskie wyniki prognozowanych poziomów hałasu, gdyż z badań naukowych wynika, że ciche nawierzchnie z czasem tracą swoje właściwości, co nie zostało uwzględnione w prognozach, a organ nie powołał biegłego w tym zakresie. Z badań tych wynika znaczny spadek wartości tłumiących cichych nawierzchni w perspektywie czasu. W perspektywie roku o 1dB(A), natomiast w perspektywie kilku lat nawet o 6dB(A). Autorzy raportu wskazując na prawidłowość swoich prognoz powołują się na badania dot. pomiarów hałasu na świeżo wykonanej drodze, które nie są miarodajne. Stowarzyszenie zarzuciło, że organ bezzasadnie uznał dowody skarżącego za bezwartościowe, jako przedstawione nie przez specjalistów. Skarżący wskazał, że do opracowania raportu nie potrzebne były żadne kwalifikacje ani uprawnienia. Skarżący jest natomiast organizacją ekologiczną o ponad 20 letnim doświadczeniu, zaś dane dot. cichych nawierzchni podane były na podstawie literatury specjalistycznej przez absolwenta budownictwa drogowo-mostowego. Organ II instancji nie rozpoznał jako dowodu także przedstawionej analizy wielokryteriowej, chociaż jest racjonalna, logiczna i oparta o dane przedstawione w Raporcie;

- naruszenie art. 107 § 3 kpa poprzez brak należytego uzasadnienia rygoru natychmiastowej wykonalności – niedopuszczalne jest bowiem nadanie rygoru tylko w tym celu, by przyśpieszyć wydawanie decyzji. Ogólną zasadą postępowania administracyjnego jest szybkość działania organów, co nie oznacza nadawania rygoru każdej decyzji. Ponadto organ I instancji nie poinformował skarżącego o wpłynięciu wniosku inwestora o wydanie rygoru natychmiastowej wykonalności, a więc nie mógł się odnieść do tego wniosku.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Kierując się powyższymi kryteriami Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.

Materialnoprawną podstawę zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2013 r. poz. 1235 ze zm.), dalej "uioś".

W myśl z art. 71 ust. 1 uioś decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. Uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko (ust.2).

Rodzaje przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko i rodzaje przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko określa Rada Ministrów w drodze rozporządzenia (art. 60 uioś).

Przepis § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2010 r. nr 213, poz. 1397), zwanego dalej "rozporządzeniem" wymienia szczegółowo rodzaje przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, z kolei przepis § 3 tego rozporządzenia określa przedsięwzięcia mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Do tych ostatnich przedsięwzięć należą m.in. "drogi o nawierzchni twardej o całkowitej długości przedsięwzięcia powyżej 1 km inne niż wymienione w § 2 ust. 1 pkt 31 i 32 oraz obiekty mostowe w ciągu drogi o nawierzchni twardej, z wyłączeniem przebudowy dróg oraz obiektów mostowych, służących do obsługi stacji elektroenergetycznych i zlokalizowanych poza obszarami objętymi formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-5, 8 i 9 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody" (§ 3 pkt 60 rozporządzenia). Do takich przedsięwzięć należą również przedsięwzięcia polegające na rozbudowie, przebudowie lub montażu realizowanego lub zrealizowanego przedsięwzięcia wymienionego w ust. 1, z wyłączeniem przypadków, w których ulegająca zmianie lub powstająca w wyniku rozbudowy, przebudowy lub montażu część realizowanego lub zrealizowanego przedsięwzięcia nie osiąga progów określonych w ust. 1, o ile progi te zostały określone (§ 3 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia).

Prawidłowo zatem organ zakwalifikował inwestycję w niniejszej sprawie do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, o których mowa w przytoczonym powyżej § 3 ust. 1 pkt 60 rozporządzenia.

Stosownie zaś do art. 59 ust. 1 pkt 2 uioś - przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 uioś. Przepis ten stanowi, iż obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach uwzględniając łącznie uwarunkowania dotyczące rodzaju i charakterystyki przedsięwzięcia, usytuowania przedsięwzięcia, rodzaju i skali możliwego oddziaływania przedsięwzięcia.

W niniejszej sprawie organ I instancji, po uzyskaniu opinii Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w L. i Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L., postanowieniem z dnia [...] grudnia 2015 r. stwierdził obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedmiotowego przedsięwzięcia, określając jednocześnie zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.

Przez "ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko" rozumie się – zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 8 uioś - postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia, obejmujące w szczególności weryfikację raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, uzyskanie wymaganych ustawą opinii i uzgodnień, zapewnienie możliwości udziału społeczeństwa w postępowaniu.

W ramach postępowania w niniejszej sprawie przeprowadzono ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w oparciu o zapisy raportu o oddziaływaniu przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko na potrzeby niniejszego postępowania, sporządzonego w grudniu 2016 r. na zlecenie inwestora, który organy prawidłowo oceniły jako zgodny z wyznaczonym zakresem oraz odpowiadający w pełni wymogom art. 66 uioś. Przepis ten stanowi, że raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko powinien zawierać informacje umożliwiające analizę kryteriów wymienionych w art. 62 ust. 1 oraz zawierać:

1) opis planowanego przedsięwzięcia, a w szczególności:

a) charakterystykę całego przedsięwzięcia i warunki użytkowania terenu w fazie budowy i eksploatacji lub użytkowania,

b) główne cechy charakterystyczne procesów produkcyjnych,

c) przewidywane rodzaje i ilości emisji, w tym odpadów, wynikające z funkcjonowania planowanego przedsięwzięcia,

d) informacje o różnorodności biologicznej, wykorzystywaniu zasobów naturalnych, w tym gleby, wody i powierzchni ziemi,

e) informacje o zapotrzebowaniu na energię i jej zużyciu,

f) informacje o pracach rozbiórkowych dotyczących przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko,

g) ocenione w oparciu o wiedzę naukową ryzyko wystąpienia poważnych awarii lub katastrof naturalnych i budowlanych, przy uwzględnieniu używanych substancji i stosowanych technologii, w tym ryzyko związane ze zmianą klimatu;

2) opis elementów przyrodniczych środowiska objętych zakresem przewidywanego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko, w tym:

a) elementów środowiska objętych ochroną na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody oraz korytarzy ekologicznych w rozumieniu tej ustawy,

b) właściwości hydromorfologicznych, fizykochemicznych, biologicznych i chemicznych wód;

2a) wyniki inwentaryzacji przyrodniczej, przez którą rozumie się zbiór badań terenowych przeprowadzonych na potrzeby scharakteryzowania elementów środowiska przyrodniczego, jeżeli została przeprowadzona, wraz z opisem zastosowanej metodyki; wyniki inwentaryzacji przyrodniczej wraz z opisem metodyki stanowią załącznik do raportu;

2b) inne dane, na podstawie których dokonano opisu elementów przyrodniczych;

3) opis istniejących w sąsiedztwie lub w bezpośrednim zasięgu oddziaływania planowanego przedsięwzięcia zabytków chronionych na podstawie przepisów o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami;

3a) opis krajobrazu, w którym dane przedsięwzięcie ma być zlokalizowane;

3b) informacje na temat powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć realizowanych, zrealizowanych lub planowanych, dla których wydano decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, znajdujących się na terenie, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia, oraz w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia lub których oddziaływania mieszczą się w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia - w zakresie, w jakim ich oddziaływania mogą prowadzić do skumulowania oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem;

4) opis przewidywanych skutków dla środowiska w przypadku niepodejmowania przedsięwzięcia, uwzględniający dostępne informacje o środowisku oraz wiedzę naukową;

5) opis wariantów uwzględniający szczególne cechy przedsięwzięcia lub jego oddziaływania, w tym:

a) wariantu proponowanego przez wnioskodawcę oraz racjonalnego wariantu alternatywnego,

b) racjonalnego wariantu najkorzystniejszego dla środowiska

- wraz z uzasadnieniem ich wyboru;

6) określenie przewidywanego oddziaływania analizowanych wariantów na środowisko, w tym również w przypadku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej i katastrofy naturalnej i budowlanej, na klimat, w tym emisje gazów cieplarnianych i oddziaływania istotne z punktu widzenia dostosowania do zmian klimatu, a także możliwego transgranicznego oddziaływania na środowisko, a w przypadku drogi w transeuropejskiej sieci drogowej, także wpływu planowanej drogi na bezpieczeństwo ruchu drogowego;

6a) porównanie oddziaływań analizowanych wariantów na:

a) ludzi, rośliny, zwierzęta, grzyby i siedliska przyrodnicze, wodę i powietrze,

b) powierzchnię ziemi, z uwzględnieniem ruchów masowych ziemi, i krajobraz,

c) dobra materialne,

d) zabytki i krajobraz kulturowy, objęte istniejącą dokumentacją, w szczególności rejestrem lub ewidencją zabytków,

e) formy ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, w tym na cele i przedmiot ochrony obszarów Natura 2000, oraz ciągłość łączących je korytarzy ekologicznych,

f) elementy wymienione w art. 68 ust. 2 pkt 2 lit. b, jeżeli zostały uwzględnione w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko lub jeżeli są wymagane przez właściwy organ,

g) wzajemne oddziaływanie między elementami, o których mowa w lit. a-f;

7) uzasadnienie proponowanego przez wnioskodawcę wariantu, z uwzględnieniem informacji, o których mowa w pkt 6 i 6a;

8) opis metod prognozowania zastosowanych przez wnioskodawcę oraz opis przewidywanych znaczących oddziaływań planowanego przedsięwzięcia na środowisko, obejmujący bezpośrednie, pośrednie, wtórne, skumulowane, krótko-, średnio - i długoterminowe, stałe i chwilowe oddziaływania na środowisko, wynikające z:

a) istnienia przedsięwzięcia,

b) wykorzystywania zasobów środowiska,

c) emisji;

9) opis przewidywanych działań mających na celu unikanie, zapobieganie, ograniczanie lub kompensację przyrodniczą negatywnych oddziaływań na środowisko, w szczególności na formy ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, w tym na cele i przedmiot ochrony obszaru Natura 2000, oraz ciągłość łączących je korytarzy ekologicznych, wraz z oceną ich skuteczności odpowiednio na etapach realizacji, eksploatacji i likwidacji przedsięwzięcia;

10) dla dróg będących przedsięwzięciami mogącymi zawsze znacząco oddziaływać na środowisko:

a) określenie założeń do:

– ratowniczych badań zidentyfikowanych zabytków znajdujących się na obszarze planowanego przedsięwzięcia, odkrywanych w trakcie robót budowlanych,

– programu zabezpieczenia istniejących zabytków przed negatywnym oddziaływaniem planowanego przedsięwzięcia oraz ochrony krajobrazu kulturowego,

b) analizę i ocenę możliwych zagrożeń i szkód dla zabytków chronionych na podstawie przepisów o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, w szczególności zabytków archeologicznych, w sąsiedztwie lub w bezpośrednim zasięgu oddziaływania planowanego przedsięwzięcia;

10a) dla instalacji do spalania paliw w celu wytwarzania energii elektrycznej, o elektrycznej mocy znamionowej nie mniejszej niż 300 MW ocenę gotowości instalacji do wychwytywania dwutlenku węgla, określoną na podstawie analizy:

a) dostępności podziemnych składowisk dwutlenku węgla,

b) wykonalności technicznej i ekonomicznej sieci transportowych dwutlenku węgla;

11) jeżeli planowane przedsięwzięcie jest związane z użyciem instalacji, porównanie proponowanej technologii z technologią spełniającą wymagania, o których mowa w art. 143 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska;

11a) odniesienie się do celów środowiskowych wynikających z dokumentów strategicznych istotnych z punktu widzenia realizacji przedsięwzięcia;

12) wskazanie, czy dla planowanego przedsięwzięcia jest konieczne ustanowienie obszaru ograniczonego użytkowania, o którym mowa w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, oraz określenie granic takiego obszaru, ograniczeń w zakresie przeznaczenia terenu, wymagań technicznych dotyczących obiektów budowlanych i sposobów korzystania z nich; nie dotyczy to przedsięwzięć polegających na budowie lub przebudowie drogi oraz przedsięwzięć polegających na budowie lub przebudowie linii kolejowej lub lotniska użytku publicznego;

13) przedstawienie zagadnień w formie graficznej;

14) przedstawienie zagadnień w formie kartograficznej w skali odpowiadającej przedmiotowi i szczegółowości analizowanych w raporcie zagadnień oraz umożliwiającej kompleksowe przedstawienie przeprowadzonych analiz oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko;

15) analizę możliwych konfliktów społecznych związanych z planowanym przedsięwzięciem;

16) przedstawienie propozycji monitoringu oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na etapie jego budowy i eksploatacji lub użytkowania, w szczególności na formy ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, w tym na cele i przedmiot ochrony obszaru Natura 2000, oraz ciągłość łączących je korytarzy ekologicznych, oraz informacje o dostępnych wynikach innego monitoringu, które mogą mieć znaczenie dla ustalenia obowiązków w tym zakresie;

17) wskazanie trudności wynikających z niedostatków techniki lub luk we współczesnej wiedzy, jakie napotkano, opracowując raport;

18) streszczenie w języku niespecjalistycznym informacji zawartych w raporcie, w odniesieniu do każdego elementu raportu;

19) podpis autora, a w przypadku gdy wykonawcą raportu jest zespół autorów - kierującego tym zespołem, wraz z podaniem imienia i nazwiska oraz daty sporządzenia raportu;

19a) oświadczenie autora, a w przypadku gdy wykonawcą raportu jest zespół autorów - kierującego tym zespołem, o spełnieniu wymagań, o których mowa w art. 74a ust. 2, stanowiące załącznik do raportu;

20) źródła informacji stanowiące podstawę do sporządzenia raportu.

1a. Każdy z analizowanych wariantów drogi, w przypadku drogi w transeuropejskiej sieci drogowej, musi być dopuszczalny pod względem bezpieczeństwa ruchu drogowego.

1b. Przy porównaniu wariantów uwzględnia się wpływ na środowisko w związku:

1) z pracami rozbiórkowymi dotyczącymi przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko;

2) z gospodarką odpadami;

3) ze stosowaniem danych technologii lub substancji.

Zasadnie organy obu instancji uznały, że przedstawiony przez inwestora w niniejszej sprawie raport zawiera wszystkie te elementy, jest bardzo szczegółowy, nie zawiera niespójności czy błędów logicznych, a przedstawione w raporcie warunki realizacji przedsięwzięcia i projektowane rozwiązania chroniące środowisko zostały zaproponowane racjonalnie i adekwatnie do charakteru i skali oddziaływania inwestycji na środowisko.

Zgodnie z wymogiem art. 77 ust. 1 uioś organ prowadzący postępowanie w sprawie uzgodnił warunki realizacji przedsięwzięcia z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska w L., który postanowieniem z dnia [...] grudnia 2016 r. określił warunki tej realizacji, jak również uzyskał opinię sanitarną Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. z dnia [...] maja 2016 r. (podtrzymaną w pismach z dnia [...] sierpnia 2016 r. i [...] grudnia 2016 r.) określającą warunki realizacji przedsięwzięcia, które w całości zostały uwzględnione przez organ.

W postępowaniu zapewniono udział stronom i społeczeństwu zgodnie z wymogami uioś, w tym przez obwieszczenie zgodnie z przepisem art. 74 ust. 3 uioś i art. 49 k.p.a. Obwieszczenia o poszczególnych etapach postępowania i wydawanych aktach administracyjnych zamieszczane były na tablicy ogłoszeń organu I instancji oraz w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Miasta L., a ponadto zgodnie z art. 21 ust. 2 uioś, dane o dokumentach zawierających informacje o środowisku i jego ochronie zostały zamieszczone w publicznie dostępnym wykazie danych o dokumentach zawierających informację o środowisku i jego ochronie. Zgodnie z art. 33 ust. 1 u.u.i.ś. została wszczęta procedura z udziałem społeczeństwa. Obwieszczeniem ogłoszono konsultacje społeczne oraz przystąpiono do przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedmiotowej inwestycji. W terminie 21 dni od daty podania do publicznej wiadomości informacji o zamieszczeniu w publicznie dostępnym wykazie danych o wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz o możliwości składania uwag i wniosków w sprawie objętej niniejszą decyzją do organu I instancji wpłynęły uwagi i wnioski od społeczeństwa oraz stron postępowania dotyczące przedmiotowej inwestycji, do których organ się odniósł.

Następnie organ wydał decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach. Decyzja ta spełnia wymogi przewidziane w przepisie art. 82 ust. 1 uioś, albowiem zawiera wszystkie elementy w nim określone.

Zgodnie z tym przepisem - w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, wydawanej po przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, właściwy organ:

1) określa:

a) rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia,

b) istotne warunki korzystania ze środowiska w fazie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich,

c) wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w dokumentacji wymaganej do wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1, w szczególności w projekcie budowlanym, w przypadku decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10, 14, 18 i 23,

d) wymogi w zakresie przeciwdziałania skutkom awarii przemysłowych, w odniesieniu do przedsięwzięć zaliczanych do zakładów stwarzających zagrożenie wystąpienia poważnych awarii w rozumieniu ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska,

e) wymogi w zakresie ograniczania transgranicznego oddziaływania na środowisko w odniesieniu do przedsięwzięć, dla których przeprowadzono postępowanie w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko,

f) gotowość instalacji do wychwytywania dwutlenku węgla w przypadku instalacji do spalania paliw w celu wytwarzania energii elektrycznej, o elektrycznej mocy znamionowej nie mniejszej niż 300 MW;

2) w przypadku gdy z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynika potrzeba:

a) wykonania kompensacji przyrodniczej - stwierdza konieczność wykonania tej kompensacji,

b) unikania, zapobiegania, ograniczania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko - nakłada obowiązek tych działań,

c) monitorowania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko - nakłada obowiązek monitorowania, określając jego zakres, termin i obowiązki co do przedłożenia informacji o jego wynikach regionalnemu dyrektorowi ochrony środowiska, organowi wydającemu decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach oraz, gdy jest to uzasadnione, wskazuje inne organy, którym należy przedłożyć wyniki, spośród następujących:

– wójt, burmistrz lub prezydent miasta,

– starosta,

– marszałek województwa,

– wojewódzki inspektor ochrony środowiska;

3) w przypadku, o którym mowa w art. 135 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, stwierdza konieczność utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania;

4) przedstawia stanowisko w sprawie konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10, 14 i 18, z zastrzeżeniem pkt 4a i 4b;

4a) nakłada obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę dla inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej lub inwestycji jej towarzyszącej, o których mowa w ustawie z dnia 29 czerwca 2011 r. o przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie obiektów energetyki jądrowej oraz inwestycji towarzyszących;

4b) może nałożyć obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania pozwolenia na prace przygotowawcze, o których mowa w ustawie z dnia 29 czerwca 2011 r. o przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie obiektów energetyki jądrowej oraz inwestycji towarzyszących;

5) może nałożyć na wnioskodawcę obowiązek przedstawienia analizy porealizacyjnej, określając jej zakres i termin przedstawienia oraz wskazując inne organy, którym także należy ją przedstawić;

6) w przypadku stwierdzenia konieczności utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania - nakłada obowiązek wykonania analizy porealizacyjnej, określając jej zakres i termin przedstawienia oraz wskazując inne organy, którym także należy ją przedstawić.

W ocenie Sądu, kwestionowana w niniejszej sprawie decyzja zawiera wszystkie elementy wskazane w przytoczonym wyżej przepisie i uwzględnia wyniki raportu oraz warunki określone przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w L..

Załącznikiem do decyzji jest charakterystyka przedsięwzięcia, która jest odzwierciedleniem Karty informacyjnej przedsięwzięcia (art. 3 ust. 1 pkt 5 uioś), zawierającej podstawowe informacje o przedsięwzięciu.

W decyzji określono szczegółowo warunki wykorzystywania terenu w fazie realizacji, eksploatacji i użytkowania przedsięwzięcia, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich. Ustalono również wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w dokumentacji wymaganej do wydania decyzji pozwolenia na budowę, o której mowa w art. 72 ust. 1 uioś.

W ocenie Sądu, organy administracji obu instancji rozstrzygając sprawę - wbrew stanowisku skarżącego - w weryfikowanym postępowaniu, zgodnie z regułami wynikającymi z art. 7 kpa i art. 77 § 1 kpa, dokonały wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności stanu faktycznego.

Zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie.

Ich istota sprowadza się przede wszystkim do zakwestionowania przewidzianej wycinki drzew rosnących wzdłuż objętych inwestycją ulic.

Stowarzyszenie podnosi, że usunięcie tak dużej ilości drzew (ok. 400) nie jest usprawiedliwione i jest to kwestia, która wzbudzała najwięcej konfliktów społecznych.

Podnosi, że do zrealizowania celu inwestycji taka wycinka nie była konieczna.

Celem inwestycji jest m.in. zmniejszenie hałasu i zanieczyszczenia powietrza, czego – jego zdaniem - zatwierdzony wariant przedsięwzięcia nie zapewni, a jednocześnie spowoduje wycięcie bardzo dużej liczby drzew.

Skarżący wskazał, że w związku z tym wnosił o "przeanalizowanie odmiennego wariantu bezinwestycyjnego, opartego o posiadaną przez urząd dokumentację".

Skarżący w istocie domaga się zmodyfikowania spornego przedsięwzięcia, do czego organ wydający decyzję środowiskową nie jest uprawniony. Do wprowadzania zmian w planowanym przedsięwzięciu uprawniony jest wyłącznie inwestor – do kompetencji organu należy natomiast przeprowadzenie postępowania z udziałem społeczeństwa i oceny czy przedsięwzięcie w formie przedstawionej przez inwestora nie będzie znacząco negatywnie oddziaływać na środowisko. Jeśli wyniki tego postępowania prowadzą do wniosku, że dana inwestycja przedstawiona przez inwestora będzie znacząco negatywnie oddziaływać na środowisko organ może odmówić wydania środowiskowych uwarunkowań albo wydać decyzję pozytywną zobowiązując jednocześnie inwestora do działań zapobiegających takiemu oddziaływaniu. Organ nie może natomiast domagać się od inwestora modyfikacji przedsięwzięcia.

Trudno przyjąć argumentację skarżącego, że wyniki raportu są wadliwe. Raport jest wprawdzie dowodem, podlegającym ocenie, jak każdy inny dowód, a przepisy nie wymagają, by był sporządzony przez biegłych. Niewątpliwie jednak jego sporządzenie, ze względu na wymaganą w art. 66 uioś zawartość, wymaga specjalistycznej wiedzy i umiejętności. Raport w niniejszej sprawie został sporządzony przez 6 specjalistów, jest jasny i zrozumiały. Nie ma podstaw do zakwestionowania jego treści - ani bowiem organ, ani sąd nie posiadają wiadomości specjalnych, dlatego mając na uwadze, że raport w niniejszej sprawie został sporządzony przez zespół specjalistów i zawiera on wszystkie elementy, a więc jest kompletny, a sposób sformułowania wniosków w nim zawartych jest jasny i logiczny, nie ma podstaw do podważenia wiarygodności tego raportu.

Skarżący podnosi, że raport jest wadliwy - zarzuca nierzetelną analizę wielokryteriową w raporcie (w analizie posłużono się nieproporcjonalnymi wskaźnikami i przyjęto, że od jednej zmiennej – ilości pojazdów – zależy zarówno prognoza ruchu, jak i zanieczyszczenie powietrza) i to, że organ nie odniósł się do takiej analizy przedstawionej przez skarżącego. Skarżący podnosił w toku postępowania, że ciche nawierzchnie, które przewidziano w zatwierdzonym projekcie z czasem tracą swoje właściwości, co nie zostało w ogóle uwzględnione przez autorów raportu. Doprowadziło to do ustalenia zbyt niskich prognozowanych poziomów hałasu. Odnosząc się do tego zarzutu stwierdzić należy, że sąd nie posiada wiadomości specjalistycznych do tego, by przyjętą przez autorów raportu metodologię obliczeń kwestionować, nie ma także dostatecznej wiedzy, by porównać przedstawioną przez skarżącego analizę wielokryteriową, takich kompetencji nie ma też organ. W interesie skarżącego leżało przedstawienie stosownego opracowania, mającego co najmniej podobną do raportu postać, sporządzonego przez osobę bądź osoby posiadające wiedzę specjalistyczną. Wobec kompletnego obszernego opracowania jakim jest złożony przez inwestora raport, powoływanie się przez skarżącego na ogólnodostępne badania naukowe, nie mogło być uznane przez organ za wystarczające do podważenia wiarygodności raportu.

Jednocześnie stwierdzić należy, że wbrew zarzutom, raport podlega ocenie przez organ i takiej oceny organ w niniejszej sprawie dokonał. Nie jest wymagane natomiast, by w każdym przypadku, gdy raport jest kwestionowany, konieczne było powoływane biegłego. Taka konieczność zachodzi tylko wówczas, gdy istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do rzetelności raportu, jego spójności, logiczności. Taka sytuacja nie ma natomiast miejsca w niniejszej sprawie, nie zachodziła więc potrzeba powoływania biegłego. Wobec tego nie można organowi zarzucić naruszenia art. 84 § 1 kpa, a także przepisów postępowania związanych z oceną raportu tj. art.7, 77 § 1, art. 107 § 1 i 3 kpa, 78 § 1, 136 kpa.

Skarżący podnosi również zarzuty dotyczące samej decyzji – jej sentencji i uzasadnienia. Zarzuca, że decyzja nie przewiduje ilości nasadzeń zastępczych tj. brak określenia zakresu kompensacji przyrodniczej, co stanowi - zdaniem skarżącego - naruszenie art. 75 uioś. Odnosząc się do tego zarzutu stwierdzić należy, że decyzja zawiera w pkt 34 warunek, że "należy wprowadzić rekompensujące nasadzenie drzew oraz krzewów ozdobnych, o funkcji ochronnej i ozdobnej, w sposób dostosowany do uwarunkowań technicznych, ekologicznych i krajobrazowych przestrzeni miejskiej".

Jest to sformułowanie wypełniające dyspozycję art. 82 ust. 1 pkt 2 lit. "a" uioś, które – jak wynika z treści tego przepisu, wyżej przytoczonego – " w przypadku, gdy z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynika potrzeba wykonania kompensacji przyrodniczej – stwierdza konieczność wykonania tej kompensacji".

Kwestia ilości nasadzeń, sposobu rozmieszczenia drzew zastępczych należy do organu wydającego zezwolenie na usunięcie drzew, wydawanym na podstawie art. 83 d ustawy z dnia [...] kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz.2134 ze zm.). To w tym kolejnym postępowaniu będzie rozstrzygana kwestia, czy wszystkie usunięte drzewa będą zastąpione nowymi drzewami. Z raportu wynika, że inwestor zaproponował ok. 200 nasadzeń zastępczych i autorzy raportu dokonując oceny wpływu inwestycji na środowisko uznali, że taka propozycja jest wystarczająca dla zapewnienia ochrony środowiska. Stwierdzić jednak należy, że nie oznacza to, że faktycznie zostanie dokonanych tylko 200 nasadzeń zastępczych. Jak podniesiono wyżej, inwestycja musi być poprzedzona postępowaniem w przedmiocie zezwolenia na usunięcie drzew, w którym organ uwzględnia wprawdzie warunki określone w decyzji środowiskowej, co wynika wprost z art. 83 d ust. 6 ustawy o ochronie przyrody - ale kieruje się celami tej ustawy, którymi jest – zgodnie z jej art. 2 ust. 2 m.in. ochrona walorów krajobrazowych, zieleni w miastach i wsiach oraz zadrzewień. Oznacza to, że organ wydający zezwolenie na usunięcie drzew lub krzewów, w związku z przedmiotową inwestycją będzie miał nie tylko prawo, ale również obowiązek ocenić w odniesieniu do każdego drzewa osobno, czy ze względu na konieczność ochrony tych walorów niezbędne jest nasadzenie zastępcze. Faktycznie więc nasadzeniami zastępczymi może być objętych nie tylko 200 drzew (zgodnie z propozycją inwestora), ale znacznie więcej, o ile konieczność taka zostanie potwierdzona przez organ wydający zezwolenie na usunięcie drzew.

Z tych względów nie jest zasadny zarzut dotyczący naruszenia art. 75 § 5 uioś w zw. z art. 66 ust. 5 uioś. Decyzja wskazuje bowiem obowiązek kompensacji przyrodniczej, przy czym zakres tego obowiązku określa ogólnie, co jest dopuszczalne, skoro doprecyzowanie tej kompensacji nastąpi na kolejnych etapach inwestycji.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że organy administracji prawidłowo i wyczerpująco przeprowadziły postępowanie w niniejszej sprawie, rozważając wszystkie okoliczności mające znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Z zebranego materiału dowodowego, w szczególności z raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko wynika, że inwestycja nie tylko nie będzie powodować znaczącego negatywnego oddziaływania na środowisko, ale poprawi klimat akustyczny i spowoduje zmniejszenie zanieczyszczeń. W celu zaś złagodzenia skutków związanych z wycinką drzew, przewiduje kompensację przyrodniczą.

Wbrew zarzutom skargi, organ I instancji odniósł się zarówno w uzasadnieniu decyzji środowiskowej, jak i w toku postępowania do zgłoszonych przez strony uwag do raportu, a organ II instancji odniósł się do argumentów odwołania – organy nie naruszyły więc w istotny sposób art. 107 § 3 kpa, a organ odwoławczy ponadto art. 15 kpa.

Odnosząc się natomiast do zarzutu dotyczącego rygoru natychmiastowej wykonalności nadanego decyzji przez organ I instancji na podstawie art. 108 § 1 kpa stwierdzić należy, że organ prawidłowo uzasadnił to rozstrzygnięcie wskazując na konieczność jak najszybszej realizacji inwestycji z uwagi na poprawę bezpieczeństwa ruchu drogowego i zdrowia mieszkańców L.. Są to okoliczności uzasadniające ważny interes społeczny, a więc zachodzą przesłanki z art. 108 § 1 kpa.

Z tych względów Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz.1369).