Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 2217/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-02-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Justyna Wtulich po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata K.K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi T.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku celowego postanawia : przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata K.K. kwotę 120,00 zł. (sto dwadzieścia złotych) oraz kwotę 27,60 złotych (dwadzieścia siedem złotych sześćdziesiąt groszy) stanowiącą 23 % podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej łącznie kwotę 147,60 zł. (sto czterdzieści siedem złotych sześćdziesiąt groszy).


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2014 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.

Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej

w [...], na pełnomocnika skarżącej został wyznaczony adwokat – K.K.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem

z dnia 25 września 2014 r. po rozpatrzeniu skargi T.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] oddalił skargę oraz przyznał ze środków budżetowych Sądu na rzecz adwokata K.K. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 zł.

W dniu 17 listopada 2014 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga kasacyjna sporządzona przez pełnomocnika skarżącej od powyższego wyroku. W skardze kasacyjnej pełnomocnik wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu według norm prawem przepisanych, oświadczając, że nie zostały one opłacone w całości, ani w części.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 11 grudnia 2015 r. sygn. akt

I OSK 201/15 oddalił skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Po sprawdzeniu

w aktach sprawy ustalono, że pełnomocnik nie stawił się na rozprawie w dniu 11 grudnia 2015 r.

W niniejszej sprawie zważono, co następuje :

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radcy prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych

w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. Nr 461 j.t.).

W niniejszej sprawie zastosowanie ma przepis § 18 ust. 1 pkt 2 lit b

ww. Rozporządzenia. Uwzględniono przy tym treść § 22 i § 23 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1801). Z przepisów tych wynika, że pomimo tego, że niniejsze - nowe - rozporządzenie weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016 r., to jednak w sprawach wszczętych i niezakończonych przed tą datą, stosuje się przepisy dotychczasowe, do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.

Stosownie do treści ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 lit c (tj. 240,00 złotych), a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat –75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120,00 złotych.

W myśl § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawach,

w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1 należy podwyższyć o stawkę podatku od towaru

i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów

i usług, obowiązującego w dniu orzekania o tych opłatach. Obecnie stawka ta wynosi 23 %. Ponadto, wniosek pełnomocnika o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu powinien zawierać oświadczenie, o którym mowa w § 20 ww. Rozporządzenia.

Jak wynika z akt sprawy pełnomocnik z urzędu został ustanowiony przed wydanym przez Sąd w dniu 25 września 2014 r. wyrokiem, a zatem reprezentował skarżącą w pierwszej instancji. Pełnomocnik sporządził i wniósł skargę kasacyjną od od ww. wyroku Sądu. Wniosek pełnomocnika o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielanej z urzędu zawiera oświadczenie o którym mowa w § 20 ww. Rozporządzenia.

Mając na uwadze fakt, iż wyznaczony pełnomocnik sporządził i wniósł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu należało mu przyznać wynagrodzenie w wysokości 120,00 złotych powiększone o podatek od towarów i usług w kwocie 27,40 złotych – łącznie kwotę 147,40 złotych.

Z powyższych względów, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a.

w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit b wyżej powołanego Rozporządzenia orzeczono jak w sentencji.