Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 226/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2008-06-03 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Ustanowiono radcę prawnego
Powołane przepisy: article: art. 245 par. 1 i par. 2, art. 246 par. 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - P.p.s.a.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 3 czerwca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia NSA – Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. i B. S. o przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia radcy prawnego w sprawie z Ich skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki p o s t a n a w i a ustanowić radcę prawnego.


UZASADNIENIE

Pismem dnia 8 lutego 2007 r. M. i B.S. wnieśli skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia (...(, w przedmiocie nakazu rozbiórki.

Po przeprowadzeniu postępowania zainicjowanego wnioskiem skarżących z dnia 6 kwietnia 2007 r. o przyznanie prawa pomocy oraz rozpoznaniu zażalenia stron na postanowienie Wojewódzkiego Sąd Administracyjny w S. z (...( o odmowie przyznania prawa pomocy, postanowieniem z dnia (...(, Sąd uchylił postanowienie z (...( oraz przyznał skarżącym prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Podejmując powyższe rozstrzygnięcie, Sąd uwzględnił oświadczenie stron, że aktualnie nie uzyskują żadnych dochodów i utrzymują się z pomocy rodziny oraz przedłożone przez wnioskodawców dokumenty, z których wynika, iż ze względu na sytuację finansową nie uiszczają należności związanych z utrzymaniem swych nieruchomości, w związku z czym wszczęto wobec nich postępowanie egzekucyjne. Sąd uznał, iż dołączone do zażalenia dokumenty potwierdzają sytuację materialną skarżących, którą opisali we wniosku o przyznanie prawa pomocy i uprawniają do przyznania im prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Wyrokiem z dnia (...(, Sąd oddalił skargę M. i B.S. Odpis wyroku wraz ze sporządzonym na wniosek skarżących uzasadnieniem, doręczono stronom w dniu 16 kwietnia 2008 r.

W dniu 14 maja 2008 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) skarżący wnieśli do Sądu skargę kasacyjną od ww. wyroku oraz wniosek o przyznanie prawa pomocy, obejmujący ustanowienie radcy prawnego. We wniosku tym skarżący powołali się na okoliczność wcześniejszego przyznania im prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych oraz oświadczyli, iż (cyt.): "Obecnie nasza sytuacja finansowa nie uległa zmianie".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 245 § 1 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DzU Nr 153, poz. 1271 ze zm.), dalej zwanej "P.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1).

Rozpatrując wniosek skarżących o przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia radcy prawnego, Sąd przeanalizował sytuację majątkową oraz osobistą skarżących. Dokonując tej oceny, Sąd uwzględnił zarówno okoliczności wskazane we wniosku, jak i wynikające z akt sądowoadministracyjnych, oraz fakt, iż postanowieniem z dnia (...( Sąd zwolnił skarżących od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w sprawie. W świetle powyższego Sąd stwierdził, że wniosek skarżących zasługuje na uwzględnienie, albowiem nie są oni w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

W tym stanie sprawy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.