Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 945/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-07-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6193 Funkcjonariusze Straży Granicznej
Skarżony organ: Komendant Straży Granicznej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Anna Mierzejewska (spr.), Asesorzy WSA Przemysław Szustakiewicz, WSA Janusz Walawski, Protokolant - Wojciech Berezowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lipca 2005 r. sprawy ze skargi W. K. na postanowienie Komendanta Głównego Państwowej Straży Granicznej z dnia [...] marca 2005 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie dodatku do uposażenia 1) uchyla zaskarżone postanowienie 2) zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu w całości


UZASADNIENIE

Komendant [...] Oddziału Służby Granicznej, rozkazem personalnym Nr [...] z dnia [...] lipca 2004 r., na podstawie § 7 ust. 8 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 maja 2002 r. w sprawie uposażenia zasadniczego oraz dodatków do uposażenia funkcjonariuszy Straży Granicznej /Dz.U. Nr 67, poz. 622/ funkcjonariuszowi w służbie stałej W. K. obniżył dodatek służbowy od dnia [...] września 2004 r., na czas nieokreślony do wysokości odpowiadającej I kategorii dodatku z mnożnikiem 0,05 kwoty bazowej.

W uzasadnieniu rozkazu personalnego podał, że obniżenie dodatku służbowego nastąpiło w związku z niewykonywaniem czynności służbowych.

Rozkaz personalny został doręczony W. K. w dniu [...] sierpnia 2004 r.

Odwołanie /nazwane zażaleniem/ od rozkazu personalnego Nr [...] z dnia [...] lipca 2004 r. w/w złożył w dniu [...] lutego 2005 r. i wniósł o jego uchylenie.

W uzasadnieniu odwołania wskazał, że na podstawie § 7 ust. 8 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 maja 2002 r. w sprawie uposażenia zasadniczego oraz dodatków do uposażenia funkcjonariusza Straży Granicznej /Dz.U. 67, poz. 622/, przyznana kategoria nie może być obniżona w przypadku ustania przesłanek, które uzasadniały przyznanie jej w dotychczasowej wysokości, jego zdaniem obniżenie dodatku służbowego z powodu niewykonywania przez niego obowiązków służbowych jest niezasadne, gdyż w chwili obecnej niewykonywanie tych obowiązków jest od niego niezależne. Fakt, że odwołanie składa w dniu [...] lutego 2005 r. uzasadnia tym, że do dnia [...] stycznia 2005 r. przebywał w areszcie śledczym i nie miał dostępu do przepisów prawnych.

Komendant Główny Straży Granicznej postanowieniem Nr [...] z dnia [...] marca 2005 r., na podstawie art. 134 Kpa , po rozpatrzeniu odwołania od decyzji rozkazu personalnego Nr [...] Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z dnia [...] lipca 2004 r. w sprawie obniżenia dodatku służbowego, stwierdził niedopuszczalność odwołania wobec uchybienia terminu do jego wniesienia.

W uzasadnieniu postanowienia podał, że rozkaz personalny z dnia [...] lipca 2004 r., został doręczony W. K. dnia [...] sierpnia 2004 r., zawierał pouczenie o przysługujących prawach złożenia odwołania do Komendanta Głównego Straży Granicznej w terminie 14 dni od dnia doręczenia rozkazu.

Warunkiem skuteczności wniesienia odwołania jest zachowanie terminu do jego wniesienia, a termin ten minął [...] sierpnia 2004 r.

Wraz z odwołaniem skarżący nie złożył wniosku przywrócenie terminu.

Wobec powyższych okoliczności na podstawie art. 134 Kpa organ odwoławczy stwierdza, w drodze postanowienia, niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do jego wniesienia.

Powyższe postanowienie stało się przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

W skardze W. K. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

W uzasadnieniu skargi podał, że do dnia [...] stycznia 2005 r., przebywał w areszcie śledczym, gdzie nie miał dostępu do aktów prawnych, na podstawie których została wydana zaskarżona przez niego decyzja.

W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Straży Granicznej wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Analizując skargę w tym zakresie Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżone postanowienie nie może się ostać z powodu naruszenia przepisów postępowania mającego wpływ na wynik postępowania.

Zgodnie z treścią art. 134 Kpa "organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania"

"Niedopuszczalność odwołania", oraz "uchybienie terminu do wniesienia odwołania" są to dwie odrębne instytucje procesowe. Niedopuszczalność odwołania może wynikać z przyczyn o charakterze przedmiotowym jak również podmiotowym. Przyczyny przedmiotowe obejmują przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki braku możliwości zaskarżenia decyzji w toku instancji.

Niedopuszczalność odwołania z przyczyn podmiotowych obejmuje, sytuacje wniesienia odwołania przez osobę niemającą legitymacji do wniesienia tego środka zaskarżenia zgodnie z art. 28 kpa albo przez stronę niemającą zdolności do czynności prawnych przewidzianych w art. 30 § 2 Kpa lub odwołanie zawiera braki formalne na przykład wynikające z art. 64 Kpa.

Żadna z wyżej wymienionych podstaw niedopuszczalności odwołania nie zaistniała w sprawie niniejszej.

W uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] marca 2005 r. organ orzekający stwierdził, że skarżący złożył odwołanie po upływie przewidzianego ustawą terminu.

Odwołanie wniesione po upływie terminu do wniesienia odwołania jest odwołaniem wniesionym po upływie terminu a nie jest niedopuszczalne w rozumieniu art. 134 Kpa, bowiem termin ten może być stronie przywrócony na jej żądanie.

Artykuł 134 Kpa jest normą bezwzględnie obowiązującą co oznacza, że organ w przypadku złożenia odwołania z uchybieniem 14-dniowego terminu, nie ma innej możliwości, jak stwierdzenie uchybienia terminowi do dokonania takiej czynności przez strony.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 145 § 1 pkt lit c i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm./ Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.