Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 814/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-11-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6560
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 14b par. 1-2, art. 14c par. 1-2, art. 116, art. 165a par. 1
journal: Dz.U. 2015 poz 613
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Inerowicz (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont Sędzia WSA Dominik Mączyński Protokolant ref. staż. Marta Ziewińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 listopada 2015 r. sprawy ze skargi [...] na postanowienie [...] działającego przez organ upoważniony [...] z dnia [...] r. [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wnioskiem złożonym w dniu [...] K. N. wystąpił do Dyrektora Izby Skarbowej w P. - upoważnionego przez Ministra Finansów o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r. poz. 613 ze zm. - w skrócie: "O.p.") w zakresie możliwości wydania decyzji o odpowiedzialności solidarnej członka zarządu ze spółką na podstawie art. 116 O.p.

Przedstawiając opis zdarzenia przyszłego podatnik wskazał, że osoba trzecia zarządzała spółką akcyjną. W czasie pełnienia przez nią funkcji Urząd Kontroli Skarbowej prowadził postępowanie kontrolne w spółce. Spółka otworzyła postępowanie likwidacyjne. Osoba trzecia została odwołana z funkcji członka. Do dnia odwołania z funkcji członka zarządu postępowanie kontrolne nie zostało zakończone. Spółka nie posiada żadnych zaległości, w tym podatkowych. W wyniku prowadzonego postępowania likwidacyjnego spieniężony został cały majątek spółki, spłacone bieżące zaległości, itp. Obecnie ma dojść do zakończenia postępowania likwidacyjnego, podjęta ma być uchwała o zakończeniu likwidacji i wykreśleniu Spółki z Krajowego Rejestru Sądowego.

W związku z powyższym wnioskodawca zadał organowi podatkowemu następujące pytanie: czy w przypadku wydania w wyniku zakończenia postępowania kontrolnego decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku VAT, czy też dochodowym, po zakończeniu likwidacji i wykreśleniu spółki z rejestru sądowego może być wydana decyzja o odpowiedzialności solidarnej członka zarządu ze spółką na podstawie art. 116 O.p.?

Prezentując własne stanowisko w sprawie podatnik wskazał, że w chwili jego odwołania z zarządu spółka nie posiadała zaległości wobec Skarbu Państwa z tytułu podatków, ani żadnych innych wymaganych zobowiązań wobec innych podmiotów. Wobec tego podatnik nie mógł wszcząć postępowania o ogłoszenie upadłości spółki, albowiem nie zaczął biec termin do złożenia wniosku o jej upadłość. W związku z powyższym wnioskodawca uznał, że wyłączona jest jego solidarna odpowiedzialność za zobowiązania podatkowe spółki.

Postanowieniem z dnia [...], nr [...], na podstawie art. 165a § 1 w zw. z art. 14b § 1 i art. 14h O.p., Dyrektor Izby Skarbowej w P. - działając w imieniu Ministra Finansów - odmówił wszczęcia postępowania w sprawie z wniosku K. N. z dnia [...].

W motywach rozstrzygnięcia organ stwierdził, że rozpoznawany wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej nie mieści się w zakresie określonym w art. 14b O.p., albowiem wydana na jego podstawie interpretacja rozstrzygałaby nie o skutkach podatkowych dla wnioskodawcy, lecz o kwestii uprawnień i obowiązków organu podatkowego w zakresie możliwości wydania decyzji o odpowiedzialności solidarnej członka zarządu ze spółką na podstawie art. 116 O.p. Rozstrzygnięcie takie mogłoby stanowić "ułomną interpretację indywidualną", a jej funkcja gwarancyjna (ochronna) byłaby z góry wyłączona. Uwzględniając powyższe organ stwierdził, że nie może wydać interpretacji indywidualnej i na podstawie art. 165a § 1 w zw. z art. 14h O.p. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji.

W zażaleniu z dnia [...] podatnik wniósł o uchylenie powyższego postanowienia zarzucając naruszenie art. 165a § 1 w zw. z art. 14b § 1 i art. 116 § 2 O.p. poprzez przyjęcie, że wniosek o wydanie interpretacji nie dotyczył sfery uprawnień i obowiązków wnioskodawcy, lecz sfery kompetencji organu podatkowego.

Postanowieniem z [...], nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej w P. - działając w imieniu Ministra Finansów, jako organ II instancji, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

W motywach rozstrzygnięcia organ odwoławczy, akcentując istotę i charakter interpretacji podatkowych wydawanych w indywidualnych sprawach, wyjaśnił, że instytucja ta opiera się na przyznaniu podatnikowi prawa do pytania o zakres i sposób stosowania przepisów normujących dowolny podatek w indywidualnej sprawie tego podatnika. A zatem, przedmiotem pytania mogą być tylko takie przepisy prawa podatkowego, które zawierają normy adresowane do wnioskodawcy (do których mógłby się on zastosować). Wyjaśniono także, że treść wniosku wyznacza przedmiotowy zakres postępowania interpretacyjnego.

Dokonując ponownej analizy treści wniosku z dnia [...], organ podatkowy stwierdził, że celem podatnika jest otrzymanie interpretacji indywidualnej, w której organ dokona oceny możliwości wydania decyzji o odpowiedzialności solidarnej członka zarządu ze spółką na podstawie art. 116 O.p. Wobec tego organ uznał, że wydając interpretację w istocie musiałby przesądzić, w jaki sposób ma działać inny organ podatkowy w ramach przysługujących mu kompetencji.

Podkreślono, że instytucja interpretacji indywidualnych prawa podatkowego nie została wprowadzona w celu dokonywania oceny prawidłowości postępowania innych organów prowadzących np. kontrolę podatkową, czynności sprawdzające bądź też postępowanie podatkowe. Ponadto zaznaczono, że podstawą wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania nie było to, że przedmiotem interpretacji miał być przepis art. 116 O.p., lecz treść sformułowanego przez podatnika pytania, z którego wyraźnie wynikało, że intencją wnioskodawcy jest uzyskanie interpretacji oceniającej kompetencje/uprawnienia innego organu podatkowego (możliwość wydania decyzji o odpowiedzialności solidarnej członka zarządu ze spółką). Zdaniem organu, w żaden sposób z treści wniosku nie wynikało, aby intencją podatnika było uzyskanie interpretacji w zakresie jego obowiązków lub praw podatkowych.

W skardze z dnia [...] złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu K. N. wniósł o uchylenie powyższego postanowienia, a także o zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie art. 165a § 1 w zw. z art. 14b § 1 i art. 116 § 2 O.p. poprzez przyjęcie, iż wniosek o wydanie interpretacji nie dotyczył sfery uprawnień i obowiązków wnioskodawcy, lecz sfery kompetencji organu podatkowego.

W argumentacji skargi skarżący podniósł, że spornym postanowieniem organ uchylił się od wydania interpretacji indywidualnej, wskazując, iż przedmiot wniosku, w szczególności zaś pytanie, czy może być wydana decyzja o odpowiedzialności podatkowej wnioskodawcy za zobowiązania osoby trzeciej, dotyczy nie prawa i obowiązków podatkowych wnioskodawcy, lecz kompetencji organu podatkowego. Zdaniem skarżącego stanowisko organu jest błędne i miało na celu odmowę wydania wnioskodawcy interpretacji i pozbawienie go jej gwarancyjnej funkcji. Opisana we wniosku sytuacja wraz z oceną prawną dotyczy zastosowania przepisów o charakterze materialnym dotyczących prawa i obowiązków wnioskodawcy. Sformułowanie pytania, czy może być wydana decyzja w sposób oczywisty nie odnosiła się do kompetencji organu podatkowego, który zawsze i wszędzie może wydać każdą, nawet pobawioną jakiegokolwiek sensu i podstawy prawnej decyzję, lecz do tego, czy zaistnieją przesłanki do wydania takiej decyzji. W tym zakresie, w ocenie skarżącego, wniosek o wydanie interpretacji indywidulanej był zgodny z art. 14b § 1 O.p. i nie zaistniała przesłanka odmowy wszczęcia postępowania przewidziana w art. 165a § 1 O.p. Ponadto autor skargi podniósł, że pracownicy organu posiadają wiedzę umożliwiająca zrozumienie pytania zadanego przez podatnika w sposób wystarczający aby wyinterpretować z niego problem prawnych dotyczący sytuacji prawnej podatnika zasługującej na rozstrzygnięcie w drodze decyzji wskazującej na sposób interpretacji przepisów prawa podatkowego.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał w całości stanowisko i argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem skargi jest stanowisko Ministra Finansów przedstawione w zaskarżonym postanowieniu, zgodnie z którym, ocena stanowiska skarżącego, w trybie postępowania dotyczącego wydania interpretacji indywidualnej, nie jest możliwa. Organ interpretacyjny uznał bowiem, że odpowiadając na postawione we wniosku pytanie w istocie musiałby przesądzić, w jaki sposób ma działać inny organ podatkowy w ramach przysługujących mu kompetencji (możliwość wydania decyzji o odpowiedzialności solidarnej członka zarządu ze spółką). Zaznaczył, że z treści wniosku nie wynikało w żaden sposób, aby intencją skarżącego było uzyskanie interpretacji w zakresie jego obowiązków lub praw podatkowych. Organ podkreślił nadto, że wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej nie mieścił się w zakresie określonym w art. 14b O.p.

Według przeciwnego poglądu skarżącego, zadaniem organu w niniejszej sprawie było rozwianie wątpliwości podatnika, czy w opisanym we wniosku zdarzeniu przyszłym zaistnieją przesłanki do wydania decyzji o odpowiedzialności solidarnej członka zarządu ze spółką na podstawie art. 116 O.p. W jego przekonaniu, opisana we wniosku sytuacja wraz z oceną prawną dotyczy zastosowania przepisów o charakterze materialnym określających prawa i obowiązki podatnika (skarżącego).

W ocenie Sądu stanowisko organu interpretacyjnego wyrażone w zaskarżonym postanowieniu jest prawidłowe, a przeciwna argumentacja skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie niniejszych rozważań zwrócić należy uwagę na charakter postępowania wywołanego wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego, cel wydania interpretacji indywidualnej i jej istotne cechy. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się m.in., że indywidualna interpretacja prawa podatkowego nie jest aktem administracyjnym, a więc nie rozstrzyga o prawach i obowiązkach jej adresata. Jest to czynność, która nie dotyczy uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a tylko o nich się wypowiada. Polega ona bowiem wyłącznie na udzieleniu informacji, nie wiąże się z przyznaniem, stwierdzeniem albo uznaniem uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego nie tworzy w stosunku do jej adresata jakichkolwiek prawnie znaczących uprawnień i/lub obowiązków. Tworzy jedynie stan udzielenia informacji o możliwościach stosowania i wykładni prawa, do której jej adresat może się zastosować, choć niewątpliwie nie ma takiego obowiązku. Z istoty interpretacji wynika zatem, że nie rodzi ona dla zainteresowanego wiążących skutków prawnych. Zastosowanie się do interpretacji zależy od woli zainteresowanego. Dopiero zastosowanie się do indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego przez jej adresata może spowodować powstanie ochrony prawnej - na podstawie art. 14k i art. 14m O.p. - i to wyłącznie w przypadku zmiany lub uchylenia interpretacji, do której zainteresowany się zastosował, lub nieuwzględnienia jej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej. Indywidualne interpretacje przepisów prawa podatkowego nie mają też mocy formalnie wiążącej w stosunku do organów podatkowych. Uchylenia przez sąd administracyjny indywidualnej interpretacji prawa podatkowego nie można zasadnie oceniać jako rozstrzygnięcia, z punktu widzenia obowiązującego prawa, korzystnego lub niekorzystnego. Uchyleniu podlega bowiem w istocie wyłącznie informacja o możliwości zastosowania i wykładni określonych przepisów prawa, która nie miała mocy formalnie wiążącej ani w stosunku do zainteresowanego ani też w relacji do stosujących prawo organów podatkowych. Na etapie uzyskiwania interpretacji dochodzi jedynie do niewiążącej "wymiany poglądów" na możliwość zastosowania konkretnych przepisów prawa podatkowego do pewnego stanu faktycznego (por. wyrok NSA z dnia 3 czerwca 2014 r., sygn. akt II FSK 1550/12, dostępny na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl i powołane tam orzecznictwo).

Odnosząc się natomiast do charakteru postępowania interpretacyjnego z punktu widzenia podatnika, zwrócić należy uwagę, że w celu zabezpieczenia swojego interesu prawnego, zainteresowany (wnioskodawca) ma prawo oczekiwać wyjaśnienia przez właściwy organ nasuwającej wątpliwości regulacji ukształtowanej przepisami prawa podatkowego. Dlatego w orzecznictwie akcentuje się także, że instytucja indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego pełni dwie funkcje, tj.:

1) informacyjną, ponieważ ma na celu usunięcie ewentualnych wątpliwości, co do prawno-podatkowych skutków dotyczących zastosowania konkretnego przepisu prawa podatkowego w konkretnym stanie faktycznym oraz

2) gwarancyjną, ponieważ chroni podmiot, który zastosował się do wydanej w jego sprawie interpretacji indywidualnej przed ewentualnymi negatywnymi skutkami wynikającymi z zastosowania się do jej treści.

Ponadto wskazuje się też, że wniosek zainteresowanego o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, składany w jego indywidualnej sprawie, może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych (art. 14b § 2 O.p.). Stosownie zaś do art. 14b § 3 tej ustawy, składający wniosek obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ wydający interpretację indywidualną dokonuje oceny stanowiska wnioskodawcy i przedstawia jej uzasadnienie prawne, a w przypadku oceny negatywnej - wskazuje stanowisko prawidłowe wraz z uzasadnieniem prawnym (art. 14c § 1 - § 2 O.p.). Podkreśla się ponadto, że pojęcie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego, którym posługują się przepisy O.p., nie jest tożsame z pojęciem wykładni prawa, ani też nawet interpretacji rozumianej, jako wynik przeprowadzonej wykładni. Postępowanie, które jest prowadzone w sprawie wydania pisemnej interpretacji prawa podatkowego jest postępowaniem, w którym organ uprawiony do jej wydania ma udzielić podatnikowi informacji w zakresie zastosowania i wykładni prawa podatkowego w przedstawionym przez podatnika stanie faktycznym sprawy. To, że przedstawiony stan faktyczny może odnosić się do przyszłości i zdarzeń przyszłych powoduje, że każdorazowo jest stanem hipotetycznym. Podatnik zadaje pytanie, jakie konsekwencje podatkowe miałoby jego działanie, gdyby takowego się podjął. W związku z powyższym organy podatkowe w istocie nie stosują przepisów prawa podatkowego, których wyjaśnienia treści domaga się wnioskodawca, a jedynie wskazują, czy dany przepis znajduje lub nie zastosowanie w opisanych we wniosku okolicznościach (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I SA/Gl 657/13, dostępny na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl).

Należy także zaznaczyć, że interpretacja indywidualna nie jest uniwersalnym instrumentem, mającym na celu rozwianie wątpliwości podatnika dotyczących interpretacji jakichkolwiek przepisów prawa (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 28 maja 2012 r., sygn. akt III SA/Wa 2658/11, dostępny na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl), zaś Minister Finansów nie ma obowiązku udzielania porad prawnych, tym bardziej, że kompetencje z tego zakresu nie wynikają z norm obowiązującego prawa (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 14 marca 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 2159/12, dostępny na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl).

Ponadto należy zaznaczyć, że choć w art. 14b § 1 O.p. mowa jest o tym, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydaje się na wniosek zainteresowanego, w jego indywidualnej sprawie, to błędne jest rozumienie tego przepisu w ten sposób, że każdy wniosek podatnika o wydanie interpretacji podatkowej w jego indywidualnej sprawie zobowiązuje organ podatkowy do wydania takiej interpretacji. Leżące u podstaw wprowadzenia instytucji interpretacji indywidualnych prawo podatnika do uzyskania informacji o sposobie rozumienia określonych przepisów prawa podatkowego nie ma bowiem charakteru absolutnego. Jego realizacja nie jest bezwarunkowa, a wręcz przeciwnie, obwarowana została przez ustawodawcę pewnymi przesłankami, na jakich prawo to może znaleźć swój wyraz w procesowej formie pisemnej interpretacji podatkowej w indywidualnej sprawie podatnika. Warunki te, to nie tylko wymogi formalne wniosku o jej udzielenie, jak obowiązek wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz przedstawienie własnego stanowiska, ale w równym stopniu także kryteria materialnoprawne, tj. związane m.in. z tym, o co pyta podatnik. To właśnie ta ostatnia kwestia stanowiła w sprawie zasadniczą oś sporu między stronami.

W ocenie Sądu użyte w art. 14b § 1 O.p. pojęcie przepisów prawa podatkowego można rozumieć szeroko, tj. jako odnoszące się także do przepisów procesowych (a nie tylko materialnoprawnych), niemniej jednak nie można stracić z pola widzenia - istotnego na gruncie indywidualnych interpretacji podatkowych - aspektu, że ich przedmiotem mogą być tylko takie przepisy, których potencjalnym adresatem jest podatnik, a nie organ podatkowy. Konstatacja ta pozostaje w zgodzie z ratio legis wprowadzenia omawianej instytucji do O.p. Zaznaczyć w tym miejscu jeszcze raz należy, że celem interpretacji indywidualnej jest wskazanie, czy wnioskodawca prawidłowo postrzega - na gruncie prawa podatkowego - skutki prawne przedstawionego przez niego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, a w przypadku błędnego stanowiska wnioskodawcy wskazanie stanowiska prawidłowego wraz z uzasadnieniem prawnym (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 22 lipca 2014 r., sygn. akt I SA/Gd 517/14, LEX nr 1499912).

Zdaniem Sądu, trafnie organ interpretacyjny wywodzi, że sformułowane we wniosku pytanie nie dotyczyło wątpliwości w zakresie prawnopodatkowej oceny zdarzenia przyszłego, lecz zapewnienia skarżącemu gwarancji, że w przedstawionych okolicznościach faktycznych nie zajdą przesłanki do wydania przez inny organ podatkowy decyzji o odpowiedzialności solidarnej członka zarządu ze spółką na podstawie art. 116 O.p.

Istotną okolicznością w realiach badanej sprawy jest również to, że zastosowanie przepisu art. 116 O.p. pozostaje w ścisłym związku z wynikami postępowania egzekucyjnego prowadzonego względem innego podmiotu (spółki) i ma miejsce na etapie postępowania podatkowego. Tymczasem procedura wydawania indywidualnych interpretacji podatkowych ma charakter autonomiczny względem postępowania podatkowego. Jej celem nie jest dążenie do tzw. prawdy obiektywnej, lecz wyjaśnienie sposobu zastosowania określonych przepisów prawa podatkowego na tle okoliczności faktycznych przedstawionych we wniosku. Podkreślenia jednakże wymaga, że zakres przepisów prawa materialnego, których wykładni dokonuje organ podatkowy w procesie stosowania prawa w toku postępowania podatkowego oraz przepisów, których wykładni dokonuje się w procesie wydawania indywidualnych interpretacji, o których mowa w art. 14b § 1 O.p., powinien być taki sam, gdyż tylko wtedy możliwe jest zrealizowanie podstawowego celu jakiemu służyć ma interpretacja indywidualna, którym jest ochrona prawna wynikająca z zastosowania się wnioskodawcy do wydanej interpretacji (por. wyrok NSA w Warszawie z dnia 5 kwietnia 2012 r., sygn. akt I FSK 1070/11, dostępny na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl).

Odnosząc się do kwestii samego zredagowania pytania zawartego we wniosku o udzielenie interpretacji podatkowej, Sąd stwierdza, że prawidłowo organ interpretacyjny wywiódł, iż istota tego pytania nie sprowadzała się do oceny, czy skarżący będzie mógł zostać pociągnięty do odpowiedzialności solidarnej za zobowiązania podatkowe spółki, lecz do uzyskania przez niego gwarancji, że - na tle przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego - nie zostanie wydana decyzja o odpowiedzialności solidarnej członka zarządu ze spółką na podstawie art. 116 O.p. Uwzględniając powyższe Sąd podziela stanowisko organu podatkowego, że tak sformułowane pytanie, a w konsekwencji, wyrażona na jego tle własna, prawnopodatkowa ocena podatnika, przesądzały o niedopuszczalności - w sprawie - wszczęcia oraz wydania indywidualnej interpretacji podatkowej.

Zauważyć ponadto należy, że treść wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej wyznacza przedmiotowy zakres postępowania interpretacyjnego, co oznacza, że wydający interpretację organ podatkowy związany jest merytorycznie zakresem problemu prawnego, jaki podatnik przedstawi we wniosku. Innymi słowy, organ podatkowy uprawniony jest do wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wyłącznie w zakresie wynikającego z wniosku - przedmiotu sprawy, który zakreślają: pytanie i stanowisko prawne zainteresowanego, dotyczące możliwości zastosowania i wykładni prawa podatkowego w relacji do przedstawionego w tym wniosku stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Zdaniem Sądu, nie budzi żadnych wątpliwości, że tak rozumiany zakres przedmiotowy wniosku, jaki złożył skarżący, nie mieści się w zakresie normatywnym, wynikającym z treści art. 14b § 1 i § 2 O.p. W związku z tym za słuszne należy uznać stwierdzenie przez organ interpretacyjny, że odpowiedź na postawione we wniosku pytanie sprowadzałaby się w istocie do rozstrzygania, a nawet przesądzenia, w jaki sposób ma działać inny organ podatkowy w ramach przysługujących mu kompetencji (możliwość wydania decyzji o odpowiedzialności solidarnej członka zarządu ze spółką). Natomiast - jak już wyżej wskazano - przepis art. 116 O.p. znajduje zastosowanie w toku postępowania podatkowego, na tle ściśle określonych okoliczności faktycznych, których ustalenie stanowi następstwo określonych ustaleń dowodowych. Tymczasem, na gruncie przepisów normujących zasady wydawania indywidualnych interpretacji podatkowych, organy podatkowe nie są uprawnione do ustalania i dowodowego weryfikowania stanu faktycznego przedstawionego we wniosku, ich rozstrzygnięcie nie ma charakteru władczego, a sama interpretacja nie przesądza o treści przyszłego rozstrzygnięcia podatkowego.

W kontekście poczynionych wyżej rozważań Sąd stwierdza, że podniesione w skardze zarzuty naruszenia art. 165a § 1 w zw. z art. 14b § 1 i art. 116 § 2 O.p. są bezzasadne.

W podsumowaniu przeprowadzonej kontroli zaskarżonego aktu Sąd uznał, że organ interpretacyjny właściwie zastosował przepisy art. 165a § 1 w zw. z art. 14b § 1 i art. 14h O.p., albowiem złożony przez skarżącego wniosek nie spełniał wymogów warunkujących wszczęcie postępowania w sprawie wydania interpretacji podatkowej w indywidualnej sprawie.

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.