Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1891/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2012-03-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Przywrócono termin do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par 1, art.87 par 1-4
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wolas po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "G" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi "G" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 19 lipca 2011 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia : - przywrócić termin do wniesienia skargi -


UZASADNIENIE

Zaskarżona interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej (działającego z upoważnienia Ministra Finansów) z dnia 19 lipca 2011 r. została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 21 lipca 2011 r. Zawierała ona pouczenie, że przysługuje na nią skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, którą wnosi się po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację, w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa. Pouczono także, że skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W sprawie odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa została doręczona pełnomocnikowi Spółki w dniu 6 września 2011r. Zawierała ona także prawidłowe pouczenie o sposobie i trybie zaskarżenia interpretacji indywidualnej. W dniu 30 września 2011 r. Spółka skierowała skargę na interpretację indywidualną do WSA w Krakowie za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej (data wpływu 4 października 2011 r.). W dniu 6 października 2011 r. Dyrektor Izby Skarbowej zwrócił stronie dokumenty mylnie do niego skierowane (data wpływu do pełnomocnika Spółki – 10 października 2011 r.). W związku z tym, pismem z dnia 10 października 2011 r., pełnomocnik Spółki zwrócił się do Dyrektora Izby Skarbowej o przekazanie skargi do organu właściwego, tj. Dyrektora Izby Skarbowej. Do pisma została załączona skarga z dnia 30 września 2011 r. Pełnomocnik podkreślił, że skarga wniesiona za pośrednictwem organu niewłaściwego powinna być przez ten organ odesłana organowi właściwemu niezwłocznie, mając na uwadze nie tylko upływ terminu do wniesienia skargi, ale przede wszystkim konstytucyjne prawo strony do sądu. Wskazał, że organ, wbrew powszechnie obowiązującym przepisom prawa, zwrócił skargę na adres skarżącego w dniu 6 października 2011 r., tj. w ostatnim dniu terminu do jej wniesienia do organu właściwego. Prawidłowe skierowanie w tym dniu skargi do organu właściwego pozwoliłoby na zachowanie prawa strony, tj. do uznania wniesienia skargi w terminie.

Dyrektor Izby Skarbowej przekazał skargę do Dyrektora Izby Skarbowej w dniu 13 października 2011 r. (data stempla pocztowego).

Na rozprawie w dniu 9 lutego 2012 r. pełnomocnik strony skarżącej podał, że pismo z dnia 10 października 2011 r. może być potraktowane jako wniosek o przywrócenie terminu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie natomiast z treścią art. 87 §1 – 4 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Na wstępie wskazać należy, że Sąd przyjął, w oparciu o twierdzenia strony skarżącej zawarte we wniosku o przywrócenie terminu, iż zachowała ona siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Wniosek złożyła bowiem w ciągu siedmiu dni od dowiedzenia się o fakcie skierowania skargi do niewłaściwego organu. Wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu wniesiona została także skarga na w/w interpretację indywidualną. Spółka dokonała więc czynności, której nie dokonała w terminie.

Rozpoznając zatem merytorycznie wniosek o przywrócenie uchybionego przez stronę skarżącą terminu do wniesienia skargi, Sąd stwierdza, iż została spełniona przesłanka warunkująca jego przywrócenie, jaką jest uprawdopodobnienie braku winy w jego uchybieniu.

Jak podkreśla się w orzecznictwie (np. wyroki NSA: z dnia 14 stycznia 2000 r., sygn. akt I SA/Gd 794/99; Lex nr 40381; z dnia 2 lutego 2000 r., sygn. akt SA/Sz 2125/98; Lex nr 39797; z dnia 19 września 2000 r., sygn. akt I SA 1072/00; Lex nr 55307) o braku winy można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku było niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, tj. że strona nie mogła tej przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a przy tym powstała ona w czasie biegu terminu do dokonania czynności procesowej i trwała aż do wystąpienia z wnioskiem o jego przywrócenie.

Skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a., wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, natomiast na podstawie art. 54 § 1 powołanej ustawy skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego lub za pośrednictwem niewłaściwego organu administracji publicznej, sąd ten lub organ powinien przekazać sprawę właściwemu organowi, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. decyduje data nadania skargi przez sąd (lub organ) pod adres właściwego organu (patrz. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004, s. 103; Komentarz do art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX/el).

W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że strona skarżąca złożyła skargę za pośrednictwem niewłaściwego organu, tj. Dyrektora Izby Skarbowej, zamiast Dyrektora Izby Skarbowej. A zatem, jak wynika z powyższych uwag, organ ten powinien niezwłocznie przekazać skargę do organu właściwego. Sąd stoi na stanowisku, że niedopełnienie przez organ obowiązku niezwłocznego przesłania skargi właściwemu organowi administracji publicznej uzasadniać powinno przywrócenie terminu do jej wniesienia (zob. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 4 grudnia 1986 r., sygn. akt II AZP 12/86, Lex nr 11723). Skoro skarga Spółki nie została przekazana do organu właściwego, lecz w ostatnim dniu terminu do jej wniesienia zwrócona pełnomocnikowi strony skarżącej, to należało uznać, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez winy strony. Organ przekazał skargę do organu właściwego dopiero 13 października 2011 r. na wyraźny wniosek pełnomocnika Spółki.

Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł, jak w sentencji.