Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 49/06
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2006-05-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6045 Ochrona osób i mienia
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Korycińska po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lutego 2006 r. sygn. akt VI SA/Wa 1779/04 wzywające do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi R. K. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 30 czerwca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie cofnięcia koncesji na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług ochrony osób i mienia postanawia: – oddalić zażalenie –


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 3 marca 2005 r. sygn. akt VI SA/Wa 1779/04 Przewodniczący Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącego – R. K. - do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 30 czerwca 2004 r., Nr [...], w przedmiocie cofnięcia koncesji na prowadzenie działalności gospodarczej w przedmiocie usług ochrony osób i mienia, w wysokości 5.000 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

W wyniku wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 10 października 2005 r., sygn. akt VI SA/Wa 1779/04, zwolnił R. K. od wpisu sądowego w ¾ części, czyli w kwocie 3750 zł i jednocześnie odmówił przyznania prawa pomocy w pozostałej części. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 12 stycznia 2006 r., sygn. akt II GZ 142/05, utrzymał w mocy postanowienie Sądu I instancji.

Zarządzeniem z dnia 10 lutego 2006 r. sygn. akt VI SA/Wa 1779/04 Przewodniczący Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał R. K. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 1.250 zł od skargi na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 30 czerwca 2004 r. Nr [...]

Na to zarządzenie R. K. wniósł zażalenie, w którym zarzucił:

- naruszenie art. 231 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej: p.p.s.a., art. 233 p.p.s.a. poprzez jego błędną interpretację, art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 246 § 2 p.p.s.a. oraz art. 252 § 1 p.p.s.a.,

- naruszenie prawa materialnego, tj. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. (Dz.U. Nr 221, poz. 2193).

W uzasadnieniu zażalenia skarżący podniósł, że przy określeniu wysokości wpisu od skargi nie miał zastosowania przepis § 1 ust. 2 pkt 16 tego rozporządzenia, lecz jego § 2 ust. 4 ewentualnie § 2 pkt 2.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest oczywiście bezzasadne.

Wysokość wpisu, który zobowiązany jest uiścić skarżący od skargi została przesądzona w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 października 2005 r. Rozpoznający zażalenie na to postanowienie Naczelny Sąd Administracyjny w orzeczeniu z dnia 12 stycznia 2006 r. wyjaśnił skarżącemu, iż w sprawach skarg dotyczących koncesji, pozwoleń lub zezwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie ochrony osób i mienia wpis wynosi 5.000 zł. Ponieważ skarżący prawomocnym postanowieniem został zwolniony z wpisu od skargi w ¾ części, zobligowany jest do zapłacenia pozostałej kwoty wpisu i na taką kwotę opiewa zaskarżone zarządzenie.

Odnosząc się do argumentacji podnoszonej w zażaleniu zważyć należy, iż w zasadzie koncentruje się ona na polemice z przesądzonym już w sprawie problemem prawnym dotyczącym wysokości wpisu stałego od decyzji będącej przedmiotem przedmiotowej skargi. Zarzuty te są jednak spóźnione i nie mogą odnieść zamierzonego skutku, albowiem w istocie odnoszą się do prawomocnych orzeczeń zapadłych w tej sprawie.

Z tych względów na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.