Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1775/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-03-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6299 Inne o symbolu podstawowym 629
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Aneta Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi K. M. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu wniosku wniosku K. M. o przywrócenie terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 grudnia 2012 r. postanawia: odmówić przywrócenia terminu


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 12 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę K. M. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] września 2011 r. w przedmiocie zwrotu wniosku.

Skarżąca w dniu 4 stycznia 2013 r. wniosła o doręczenie sentencji wyroku z 12 grudnia 2012 r. wraz z uzasadnieniem, uiszczając opłatę kancelaryjną w kwocie 10 złotych.

Sąd doręczył skarżącej odpis sentencji wyroku zgodnie z wnioskiem w dniu 14 stycznia 2013 r. oraz poinformował, że żadna ze stron nie złożyła wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z 12 grudnia 2012 r.

W dniu 14 stycznia 2013 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww wyroku. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu skarżąca podniosła, że w postępowaniu sądowym występowała bez adwokata czy radcy prawnego, tj. bez pomocy prawnej. Skarżąca podkreśliła, że nie znała procedury sądowej i uważała, że dopiero po doręczeniu jej przez Sąd odpisu sentencji wyroku (co faktycznie nastąpiło na jej wniosek w dniu 14 stycznia 2013 r.), rozpocznie bieg terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

W wykonaniu zarządzenia sędziego sprawozdawcy z 25 stycznia 2013 r. wezwano skarżącą K. M. do usunięcia braku formalnego ww wniosku - w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania - przez dokonanie czynności, której skarżąca uchybiła, tj. wystąpienia z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 12 grudnia 2012 r. Skarżąca - w zakreślonym terminie - uzupełniła brak formalny wniosku o przywrócenie terminu.

Sąd zważył co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 oraz art. 87 § 1, § 2 i § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) -zwanej dalej: P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu; pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu; we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu; równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie;

Przywrócenie terminu jest więc możliwe gdy zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki:

1) strona złoży wniosek o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu;

2) strona uprawdopodobni brak winy w uchybieniu terminu;

3) strona dopełni czynności, dla której określony był termin jednocześnie ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu.

W ocenie Sądu skarżąca spełniła przesłanki wskazane w pkt 1 i 3, tj. złożyła wniosek o przywrócenie terminu w ustawowym terminie (licząc od dnia 14 stycznia 2012 r.), czyli od dnia, w którym doręczono skarżącej odpis sentencji wyroku z 12 grudnia 2012 r. oraz dopełniła czynności, której przywrócenia terminu się domagała (złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku). Natomiast nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z 12 grudnia 2012 r., czyli nie spełniła wymienionej w pkt 2 przesłanki ustawowo wymaganej do przywrócenia terminu.

Strona uchybiająca terminowi musi uprawdopodobnić, że pomimo swej należytej staranności nie mogła, z uwagi na niezależną od niej przeszkodę, dokonać w terminie danej czynności w postępowaniu. Wynika stąd, iż konieczną przesłanką przywrócenia terminu jest kryterium braku winy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić tylko wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody, z powodu której uchybiła terminowi, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Natomiast w razie, gdy ustalone przez sąd okoliczności uchybienia świadczą o zachowaniu się strony, noszącym znamiona winy – w jakiejkolwiek jej postaci, a zatem także polegającej na niedbalstwie - sąd nie może dokonać przywrócenia uchybionego terminu, zaś czynność procesowa podjęta przez stronę po jego upływie pozostaje bezskuteczna. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z wykorzystaniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o własne interesy i nawet przy braniu pod uwagę uchybień spowodowanych lekkim niedbalstwem.

Sąd - mając na względzie powyższe wywody – stanął na stanowisku, iż wniosek skarżącej o przywrócenie terminu nie zawiera danych wskazujących na brak zawinienia w uchybieniu terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww orzeczenia. Innymi słowy skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do dokonania wyżej wymienionej czynności w postępowaniu sądowym. Skarżąca nie zadbała w sposób należyty o własne interesy, nie dochowała należytej staranności, aby wystąpić z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku z 12 grudnia 2012 r., którym oddalono skargę (art. 141 § 2 P.p.s.a.).

Należy podkreślić, że skarżąca została prawidłowo zawiadomiona o terminie rozprawy wyznaczonej na dzień 12 grudnia 2012 r. Zawiadomienie o rozprawie, doręczone skarżącej 11 października 2012 r., zawierało: pouczenie o treści art. 140 § 2 P.p.s.a. (dotyczące doręczenia odpisu sentencji osobie pozbawionej wolności); pouczenie o treści art. 141 § 2 P.p.s.a., który stanowi, że w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku (...); pouczenie, że zgłoszenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku po upływie tego terminu, jak również złożenie wniosku przed ogłoszeniem wyroku, są czynnościami bezskutecznymi. Nadto, iż zgłoszenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku stanowi warunek zaskarżenia orzeczenia Sądu pierwszej instancji. Pouczenie to wyraźnie wskazywało kiedy Sąd doręcza z urzędu odpis sentencji wyroku. Zatem gdyby skarżąca dokładnie zapoznała się z jego treścią, czyli zachowała staranność osoby należycie dbającej o swoje interesy, wówczas dokonałaby czynności w postaci zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia w ustawowym terminie.

Za przywróceniem terminu nie może także przemawiać argumentacja wniosku dotycząca działania w sprawie bez pomocy prawnej profesjonalnego pełnomocnika. Skarżąca bowiem w wezwaniu z 10 listopada 2011 r. (doręczonym 16 listopada 2011 r.) o uzupełnienie braku formalnego skargi przez nadesłanie jej odpisów, została pouczona o prawie wystąpienia z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy obejmującym m. in. ustanowienie pełnomocnika z urzędu będącego radcą prawnym lub adwokatem. Z prawa tego nie skorzystała.

W przedstawionych okolicznościach Sąd uznał, że postępowanie skarżącej świadczy o zachowaniu noszącym znamiona winy, a w konsekwencji o braku przesłanki uzasadniającej przywrócenie terminu do dokonania omawianej czynności procesowej.

Mając powyższe na względzie Sąd - na mocy art. 86 § 1 i art. 87 § 2 P.p.s.a. – orzekł jak w sentencji postanowienia.