Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 1375/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2015-03-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 54,  art. 55,  art. 57
journal: Dz.U. 2013 poz 1409
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 7,  art. 10,  art. 77
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 10 marca 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas Sędziowie Sędzia WSA Tadeusz Lipiński Sędzia WSA Piotr Chybicki (spr.) Protokolant Specjalista Małgorzata Krajewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 marca 2015 roku sprawy ze skargi R. O. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie obiektu oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia "[...]", N "[..]", Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., dalej jako: k.p.a.) oraz art. 59

ust. 5 i art. 83 ust 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania R. O. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w "[...]" nr "[...]" z dnia "[...]", znak: "[...]", odmawiającej udzielenia pozwolenia na użytkowanie części obiektu budowlanego położonego na działce "[...]" w "[...]" przy "[...]", tj. stacji paliw i auto-gazu z zadaszeniem, pawilonem obsługi i pomieszczeniami znajdującymi się na parterze budynku bez klatki schodowej oraz piętra i poddasza objętych decyzjami Starosty: o pozwoleniu na budowę nr "[...]", z dnia "[...]", decyzją zmieniającą znak: "[...]" z dnia "[...]" oraz decyzją zmieniającą z dnia "[...]", nr "[...]", znak: "[..]", utrzymał w całości w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Zakwestionowana decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Wnioskiem datowanym na dzień "[...]" R. O., właściciel Przedsiębiorstwa A, zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w "[...]" o wydanie pozwolenia na użytkowanie części obiektu budowlanego, który stanowi samodzielny element, tj. stacji paliw i auto-gazu z zadaszeniem, pawilonem obsługi i pomieszczeniami znajdującymi się na parterze budynku bez klatki schodowej oraz piętra i poddasza, położonego na działce "[...]" w "[...]" przy "[...]".

Postanowieniem z dnia "[...]" PINB w "[...]" wezwał inwestora do uzupełnienia wniosku poprzez przedłożenie brakującej dokumentacji, tj.:

1. Oryginału dziennika budowy potwierdzającego przebieg i zakres robót wykonanych po wydaniu decyzji PINB z dnia "[...]" o odmowie pozwolenia na użytkowanie lub pełnomocnictwa udzielonego radcy prawnemu K. G., gdyż załączona do w/w wniosku kserokopia I tomu dziennika budowy została opatrzona jego podpisami potwierdzającymi zgodność kserokopii z oryginałem.

2. Oryginału II tomu dziennika budowy w celu udokumentowania robót prowadzonych w oparciu o decyzję zmieniającą Starosty z dnia "[...]".

3. Oryginałów dokumentów wymienionych w art. 57 ust. 1 ustawy Prawo budowlane

bądź ich odpisów.

4. Kopii świadectwa charakterystyki energetycznej budynku sporządzonego zgodnie ze złożonym wnioskiem.

5. Oświadczenia o braku sprzeciwu lub uwag ze strony organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej i Państwowej Straży Pożarnej lub aktualne stanowiska tych organów dot. stanu prawnego i faktycznego zgodnie ze złożonym wnioskiem.

6. Oświadczenia kierownika budowy (obejmującego cały zakres wprowadzonych zmian nie odstępujący w sposób istotny od zatwierdzonego projektu lub warunków pozwolenia na budowę, dokonanych podczas robót) potwierdzonego przez projektanta oraz inspektora nadzoru inwestorskiego we wszystkich branżach, w których wprowadzono nieistotne zmiany wraz z rysunkami zamiennymi potwierdzonymi przez kierownika budowy i projektanta oraz uzgodnieniami wymaganymi przepisami szczególnymi przez rzeczoznawców do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych i do spraw bezpieczeństwa i higieny pracy.

7. Inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej.

8. Kompletnego protokołu z kontroli przewodów kominowych.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w "[...]" decyzją z dnia "[...]", działając na podstawie art. 59 ust. 5 w zw. z art. 57 ust. 4 i art. 83 ust. 1 Prawa budowlanego, odmówił wydania pozwolenia na użytkowanie części obiektu budowlanego położonego na działce nr "[...]" w "[...]" przy "[...]", tj. stacji paliw i auto-gazu z zadaszeniem, pawilonem obsługi i pomieszczeniami znajdującymi się na parterze budynku bez klatki schodowej oraz piętra i poddasza, ze względów formalnych, tj. braku przedłożenia przez inwestora do wniosku o pozwolenie na użytkowanie w/w części obiektu stosownej dokumentacji określonej w ustawie oraz ich nie uzupełnienia na wezwanie organu. PINB wskazał m.in., że R. O. nie przedłożył żądanych dokumentów wymienionych w pkt 1, 4, 6 postanowienia z dnia "[...]", natomiast dokumenty określone w pkt 2 i 5 posiadały braki.

W odwołaniu od powyższej decyzji R. O. podniósł, wskazując na naruszenie przez organ art. 7, art. 8, art. 9, art. 10 i art. 75 § 1 k.p.a. oraz art. 57 ust. 1 pkt 1, 2, 3, 4, 5, 7 (w zw. z art. 50 k.p.a.), art. 57 ust. 2 i ust. 3 (w zw. z art. 50 k.p.a.) a także art. 57 Prawa budowlanego, że nie wyjaśniono na czym miała polegać

niekompletność lub nieprawidłowość złożonej przez niego dokumentacji. Ponadto wniósł o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentów załączonych do odwołania, tj. kserokopii pisma Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w "[...]" z dnia "[...]", kserokopii pisma Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w "[...]" z dnia "[...]" oraz opinii biegłego sądowego w zakresu budownictwa przy Sądzie Okręgowym

na okoliczność prawidłowości przedłożonej przez odwołującego się inwentaryzacji powykonawczej w postępowaniu przed organem pierwszej instancji.

W związku z zarzutami R. O. podniesionymi w odwołaniu co do braku uszczegółowienia na czym polega niekompletność lub nieprawidłowość złożonej przez niego dokumentacji, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego umożliwił (postanowieniem z dnia "[...]") inwestorowi ponowne uzupełnienie brakującej dokumentacji lub jej doprecyzowanie z uwagi na występujące nieścisłości poprzez przedłożenie: oryginału dziennika budowy potwierdzającego przebieg i zakres robót wykonanych po dniu "[...]"; oryginału dziennika budowy robót prowadzonych w oparciu o decyzję zmieniającą

Starosty "[...]" z dnia "[...]"; świadectwa charakterystyki energetycznej sporządzonego zgodnie ze złożonym wnioskiem; oświadczenia kierownika budowy w zakresie zmian nieodstępujących w sposób istotny od zatwierdzonego projektu budowlanego lub warunków pozwolenia na budowę, dokonanych podczas robót, potwierdzonych przez projektanta oraz inspektora nadzoru inwestorskiego we wszystkich branżach, w których prowadzono nieistotne zmiany wraz z kopiami rysunków wchodzących w skład zatwierdzonego projektu budowlanego z naniesionymi zmianami; inwentaryzację geodezyjną powykonawczą; protokoły badan i sprawdzeń w zakresie: wentylacji mechanicznej, badań przewodów spalinowych, odbioru przyłącza elektrycznego, badań instalacji c.o. oraz dokumentu potwierdzającego, iż dokonano

rozruchu kotłowni.

W odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia "[...]", R. O. poinformował m.in., że w okresie od dnia "[...]" do dnia "[...]" kierownik budowy nie miał dostępu do dziennika budowy (dokumentującego roboty budowlane wykonane do dnia "[..]"), który przekazał do PINB razem z innymi dokumentami dołączonymi do wniosku (z sierpnia "[...]") o udzielenie pozwolenia na użytkowanie części obiektu. Natomiast oryginał dziennika budowy obecnie znajduje się z NSA. Roboty wykonane w oparciu o decyzję zmieniającą Starosty "[...]" z dnia "[...]" nie dotyczą części

obiektu objętej wnioskiem (z dnia "[...]") o udzielenie pozwolenia na użytkowanie. Świadectwo charakterystyki energetycznej jest prawidłowe, ponieważ budynek posiada tylko wentylację grawitacyjną, a przedłożona mapa sytuacyjno-wysokościowa z inwentaryzacją powykonawczą jest prawidłowa. Dodał, że w obiekcie nie ma wentylacji mechanicznej, a jedynie grawitacyjna, a tym samym nie ma podstaw do żądania protokołu badań wentylacji mechanicznej. Z kolei żądanie protokołu badań przewodów spalinowych jest bezzasadne, bowiem "nie ma odstępstw od dokumentacji, które uzasadniałyby uwagi i żądania organu". Odnośnie żądania organu przedłożenia protokołu odbioru przyłącza elektrycznego wskazał, że złożone dokumenty posiadają adres i miejsce przedmiotowej inwestycji.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania R. O., decyzją z dnia "[...]" utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W motywach rozstrzygnięcia organ opisał dotychczasowy przebieg postępowania, a następnie – przytoczywszy treść regulacji ustawowych – wyjaśnił, że analiza akt potwierdza złożenie przez inwestora niekompletnej dokumentacji do wniosku z dnia "[...]" o udzielenie pozwolenia na użytkowanie części obiektu, a nadto w tej przedłożonej organowi dokumentacji jest szereg braków i nieścisłości. Organ pierwszej instancji z zachowaniem procedury określonej w powołanej ustawie Prawo

budowlane, wezwał inwestora do uzupełnienia wniosku o udzielenie pozwolenia

na użytkowanie poprzez przedłożenie stosownej dokumentacji (określonej w postanowieniu z dnia "[...]"). Inwestor nie uzupełnił braków w zakreślonym terminie, tym samym zasadnym było wydanie orzeczenia przez PINB w trybie art. 59 ust. 5 w zw. z art. 57 ust. 4 i art. 57 ust. 1-3 ustawy Prawo budowlane, o odmowie udzielenia pozwolenia na użytkowanie. Wadliwe wykonanie obowiązku uzupełnienia wniosku bądź jego niewykonanie nie stwarza obowiązku dla organu ponownego zobowiązania inwestora do uzupełnienia wniosku. W takiej sytuacji organ może orzekać na podstawie dotychczas zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie. Za takim rozwiązaniem przemawia charakter postępowania w sprawie

pozwolenia na użytkowanie oraz fakt, iż takie rozwiązanie nie wywołuje w istocie

negatywnych skutków dla strony, gdyż może ona po skompletowaniu prawidłowych

dokumentów ponownie złożyć wniosek o udzielenie pozwolenia na użytkowanie. Odnosząc się zarzutów odwołania dotyczącego naruszenia art. 10 k.p.a. wskazał, że inwestor korespondował z organem pierwszej instancji, a przed wydaniem zaskarżonej decyzji odniósł się do materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie. W związku z powyższym zarzut naruszenia art. 10 k.p.a., a także pozostałe zarzuty skarżącego (dot. naruszenia przepisów k.p.a., tj.: art. 7, art. 8, art. 9 i art. 75 § 1 oraz przepisów ustawy Prawo budowlane, tj.: art. 57 ust. 1 pkt 1, 2, 3, 4, 5, 7 w zw. z art. 50 k.p.a., art. 57 ust. 2 i ust. 3 w zw. z art. 50 k.p.a., a także art. 57 ust. 4 k.p.a.) są niezasadne. Organ podniósł, że umożliwił inwestorowi uzupełnienie

dokumentacji wymagającej dołączenia do wniosku o pozwolenie na użytkowanie (opisując szczegółowo w postanowieniu z dnia "[...]" na czym

polegają uchybienia). Jednak inwestor zamiast spełnić swój obowiązek w zakreślonym terminie i przedłożyć żądane dokumenty, w piśmie z dnia "[...]" podjął polemikę z organem. Odnosząc się do zarzutów zawartych w powyższym piśmie WINB wyjaśnił, że wezwaniem objęte było żądanie przedłożenia dziennika budowy dokumentującego wykonane roboty nie do dnia "[...]" (który to dziennik budowy znajduje się obecnie w NSA) ale po tej dacie. Inwestor powinien wystąpić

do organu administracji architektoniczno - budowlanej o wydanie kolejnego tomu dziennika budowy (który dokumentowałby roboty wykonane po dniu "[...]"). Porównanie mapy sytuacyjno-wysokościowej obrazującej stan zagospodarowania terenu aktualny na dzień "[...]" (stanowiący załącznik do wniosku o pozwolenie na użytkowanie złożony w PINB w "[...]" w dniu "[...]"), z mapą sytuacyjno - wysokościową obrazującą stan zagospodarowania działki na dzień "[...]" na terenie stacji paliw, prowadzi do wniosku, iż były w tym czasie wykonywane roboty budowlane. Żądanie oryginału II tomu dziennika budowy wydanego w dniu "[...]" dot. zmiany konstrukcji balkonu wynika z tego, iż analiza akt potwierdza, że balkon ten został już wykonany. Z kolei zatwierdzony decyzją zmieniającą Starosty "[...]" z dnia "[...]" projekt budowlany

w zakresie konstrukcji balkonu zawiera również położenie: rurociągów paliwowych, wlewu paliwa, zbiorników na paliwo i gaz. Zestawiając fakt, iż zakresem wniosku o pozwolenie na użytkowanie z dnia "[...]" objęte jest również zagospodarowanie terenu, brak dziennika budowy dotyczącego realizacji w/w robót stanowi uchybienie kompletności wniosku. Organ wskazał, że brak inwentaryzacji geodezyjno - powykonawczej uniemożliwia ustalenie wielkości zrealizowanego obiektu, wzajemnych odległości poszczególnych elementów zagospodarowania terenu, ich odległości od granic działki, jak również zgodności zrealizowanego zagospodarowania z projektem budowlanym. W odniesieniu do żądania przedłożenia protokołów badań i sprawdzeń wskazano, że z oświadczenia kierownika robót i załączonych do tego oświadczenia rysunków (dołączonych do wniosku

o pozwolenie na użytkowanie z dnia "[...]"), powstały nowe przewody nie objęte zatwierdzonym projektem budowlanym. Nadto w budynku, tak jak to wskazuje kierownik budowy istnieje wentylacja wymuszona, kontroli której zgodnie z przepisami ustawy Prawo budowlane nie może przeprowadzać ani też badać mistrz kominiarski. Z kolei fakt istnienia wentylacji mechanicznej potwierdza projekt budowlany

z zakresu instalacji elektrycznych. Podniesiono, że poddając analizie mapę sytuacyjno – wysokościową załączoną do wniosku o udzielenie pozwolenia na użytkowanie z dnia "[...]" z projektem zagospodarowania terenu, można w sposób jednoznaczny stwierdzić, iż inwestor nie wykonał odprowadzenia wód opadowych w sposób jaki przewidywał projekt budowlany. Również nie wykonano odprowadzenia wód opadowych z terenu, na którym powinna być umiejscowiona zlewnia paliwa oraz miejsce postojowe dla cysterny w trakcie opróżniania zbiornika w sposób określony projektem. Dodatkowo, inwestor nie przedstawił dokumentów świadczących, o usunięciu uprzednio stwierdzonych nieprawidłowości tj. w czasie prowadzenia postępowania w sprawie wydania pozwolenia na użytkowanie stacji paliw z wniosku złożonego przez inwestora z dnia "[...]". W odniesieniu do oceny dokonanej przez biegłego sądowego mgr inż. J. R. organ zaznaczył, iż okres, w którym wykonano opinię (miesiąc "[...]") nie stwarzał możliwości określenia czy nastąpiło istotne odstępstwo od zatwierdzonego projektu lub innych warunków pozwolenia na budowę w zakresie projektu zagospodarowania terenu, a w szczególności do ustalenia powierzchni biologicznie czynnej z uwagi na zalegający na terenie budowy śnieg. Konkludując organ podniósł, że nie sposób również traktować odstępstw związanych z powstaniem baru gastronomicznego jako odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego wymagającego jedynie wskazania w oświadczeniu kierownika budowy. Natomiast w odniesieniu do wniosku dowodowego o przeprowadzenie oględzin wskazał, iż na obecnym etapie postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie tj. analizie formalnej dokumentacji dołączonej do wniosku (który jest ściśle określony w przepisach ustawy Prawo budowlane), organ nie ma możliwości przeprowadzenia oględzin.

W skardze wywiedzionej do tut. Sądu na decyzję WINB z dnia "[...]" R. O. - Przedsiębiorstwo A zarzucił jej naruszenie:

- naruszenie art. 7 k.p.a w zw. z art. 8 k.p.a. oraz art. 9 k.p.a, art. 10 k.p.a., jak również art. 75 § 1 k.p.a., poprzez ich wadliwe zastosowanie, polegające na: zaniechaniu podjęcia z urzędu wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, w tym zaniechaniu wystąpienia do Naczelnego Sądu Administracyjnego o przekazanie do akt niniejszej sprawy oryginału dziennika budowy, ewentualnie jego poświadczonego odpisu, zaniechanie dokonania oględzin oryginału dziennika budowy w zakresie jego tomu II w miejscu prowadzenia robót, których przedmiotowy dziennik budowy dotyczy (z uwagi na niedopuszczalność złożenia do akt sprawy oryginału tego dokumentu w związku z prowadzeniem inwestycji w zakresie, którego dotyczy tom II dziennika budowy),

- zaniechanie zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, w szczególności dokonanie w sposób dowolny oceny materiału dowodowego w zakresie w jakim został on zgromadzony, co w następstwie prowadziło do uznania, że skarżący nie złożył wszelkich dokumentów wymaganych na potrzeby wydania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu oraz, że dokumenty złożone przez skarżącego nie spełniają wymogów przewidzianych przepisami prawa,

jak również, że w obiekcie znajduje się wentylacja wymuszona (mechaniczna), uznanie, że wymagane było dokonanie: sprawdzenia instalacji paliwowej przez osobę pełniącą samodzielną funkcję w budownictwie w zakresie instalacji paliwowej, dalszych sprawdzeń przez Państwową Straż Pożarną, Czy Państwową Stację Sanitarno-Epidemiologiczną (Sanepid), oraz bezzasadnym uznaniu, że roboty zostały wykonane niezgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym,

- naruszenie art. 59a ust. 1 w zw. z art. 57 ust. 6 ustawy Prawo budowlane (w zw. z art. 19 k.p.a.), przez ich wadliwe zastosowanie, polegające na pominięciu

okoliczności, że postępowanie prowadzone na skutek złożenia wniosku o pozwolenie na użytkowanie obiektu ma na celu wyłącznie ustalenie, czy budowa obiektu, objętego wnioskiem o pozwolenie na użytkowanie, prowadzona była zgodnie z ustaleniami i warunkami określonymi w pozwoleniu na budowę, co prowadziło do wykroczenia przez organ poza granice postępowania ,a w następstwie wydanie zaskarżonego rozstrzygnięcia,

- art. 59 ust. 5 w zw. z art. 57 ust. 1 pkt 1, 2, 3, 4, 5, 7 ustawy Prawo

budowlane w zw. z art. 57 ust. 2 i ust. 3 w zw. z art. 57 ust. 4 ustawy

Prawo budowlane, w zw. z art. 50 k.p.a., przez ich wadliwe zastosowanie w stanie

faktycznym sprawy, polegające na bezzasadnym uznaniu, że ziściły się przesłanki do wydania przez organ decyzji odmawiającej pozwolenia na użytkowanie, co prowadziło do wydania zaskarżonej decyzji.

Wskazując na powyższe wniósł o uchylenie zaskarżonej, jak też poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, w całości podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji, wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647). Zakres kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), z którego wynika, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W myśl art. 145 § 1 p.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. W myśl art. 151 P.p.s.a Sąd oddala skargę w razie jej nieuwzględnienia.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż Sąd nie stwierdził naruszenia przepisów prawa wyżej przedstawionych.

Stan faktyczny sprawy ustalony w postępowaniu administracyjnym odpowiada wymogom wynikającym z przepisów prawa. Sąd uznaje, że tak ustalony stan faktyczny może być podstawą faktyczną wyrokowania.

Stosownie do art. 54 ustawy Prawo budowlane do użytkowania obiektu budowlanego, na którego wzniesienie jest wymagane pozwolenie na budowę, można przystąpić, z zastrzeżeniem art. 55 i art. 57, po zawiadomieniu właściwego organu o zakończeniu budowy, jeżeli organ ten, w terminie 21 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, nie zgłosi sprzeciwu w drodze decyzji.

Stosownie do art. 57 ust. 1 ustawy Prawo budowlane do zawiadomienia o zakończeniu budowy obiektu budowlanego lub wniosku o udzielenie pozwolenia na użytkowanie inwestor jest obowiązany dołączyć:

1) oryginał dziennika budowy;

2) oświadczenie kierownika budowy:

a) o zgodności wykonania obiektu budowlanego z projektem budowlanym i warunkami pozwolenia na budowę oraz przepisami,

b) o doprowadzeniu do należytego stanu i porządku terenu budowy, a także - w razie korzystania - drogi, ulicy, sąsiedniej nieruchomości, budynku lub lokalu;

3) oświadczenie o właściwym zagospodarowaniu terenów przyległych, jeżeli eksploatacja wybudowanego obiektu jest uzależniona od ich odpowiedniego zagospodarowania;

4) protokoły badań i sprawdzeń;

5) inwentaryzację geodezyjną powykonawczą;

6) potwierdzenie, zgodnie z odrębnymi przepisami, odbioru wykonanych przyłączy;

7) w przypadku drogi w transeuropejskiej sieci drogowej:

a) wynik audytu bezpieczeństwa ruchu drogowego, o którym mowa w art. 24l ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych,

b) uzasadnienie zarządcy drogi, o którym mowa w art. 24l ust. 4 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych.

W razie zmian nieodstępujących w sposób istotny od zatwierdzonego projektu lub warunków pozwolenia na budowę, dokonanych podczas wykonywania robót, do zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, należy dołączyć kopie rysunków wchodzących w skład zatwierdzonego projektu budowlanego, z naniesionymi zmianami, a w razie potrzeby także uzupełniający opis. W takim przypadku oświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a, powinno być potwierdzone przez projektanta i inspektora nadzoru inwestorskiego, jeżeli został ustanowiony – art. 57 ust. 2 ustawy Prawo budowlane.

Podstawą materialno prawną zaskarżonej decyzji jest art. 59 ust. 5 Prawa budowlanego, który określa, że rozpoznając wniosek o udzielenie pozwolenia na użytkowanie, organ w przypadkach opisanych w tym przepisie wydaje decyzję o odmowie udzielenia pozwolenia na użytkowanie, co jednak nie kończy postępowania dotyczącego obiektu budowlanego. Uzyskanie pozwolenia na użytkowanie obiektu jest końcowym etapem procesu inwestycyjnego, sprawdzającym zrealizowany obiekt pod względem jego realizacji w zgodności z pozwoleniem na budowę. Konsekwencją udzielenia pozwolenia na użytkowanie jest stwierdzenie przez organ, że proces budowlany został zakończony prawidłowo i powstał obiekt budowlany zgodny z projektowanym obiektem. Z art. 59 ust. 1 ustawy wynika, że właściwy organ wydaje decyzję w sprawie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego po sprawdzeniu m.in. zgodności obiektu budowlanego z projektem architektoniczno - budowlanym. Stosownie do art. 59 ust. 5 ustawy właściwy organ odmawia wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego w przypadku niespełnienia wymagań określonych w ust. 1 (przeprowadzenie obowiązkowej kontroli) i w art. 57 ust. 1 -4. Przepisy art. 51 stosuje się odpowiednio. Treść przepisu art. 59 ust. 5 Prawa budowlanego prowadzi do wniosku, że w przypadku, gdy inwestor dokonał istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę nie może oczekiwać, że otrzyma pozwolenie na użytkowanie bez doprowadzenia obiektu do stanu zgodne z prawem. jeżeli inwestor nie spełnił wymagań określonych w art. 59 ust. 1 i art. 59 ust. 5 Prawa budowlanego to właściwy organ jest zobowiązany do odmowy udzielenia pozwolenia na użytkowanie.

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, którą utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego odmawiającą wydania pozwolenia na użytkowanie części obiektu budowlanego ze względów formalnych, tj. braku przedłożenia przez inwestora do wniosku o pozwolenie na użytkowanie części obiektu stosownej dokumentacji określonej w ustawie oraz ich nie uzupełnienia na wezwanie organu.

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że wnioskiem datowanym na dzień "[...]" R. O., właściciel Przedsiębiorstwa A, zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w "[...]" o wydanie pozwolenia na użytkowanie części obiektu budowlanego. Postanowieniem z dnia "[...]" PINB w "[...]" wezwał inwestora do uzupełnienia wniosku poprzez przedłożenie brakującej dokumentacji, a następnie decyzją z dnia "[...]", działając m.in. na podstawie art. 57 ust. 4 Prawa budowlanego, odmówił wydania pozwolenia na użytkowanie części obiektu budowlanego. Postanowieniem z dnia "[..]" Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego umożliwił inwestorowi ponowne uzupełnienie brakującej dokumentacji. W piśmie z dnia "[...]", R. O. podjął polemikę z żądaniami organu.

Przepis art. 57 ust. 4 ustawy Prawo budowlane przewiduje dla inwestora obowiązek polegający na tym, że w razie złożenia zawiadomienia o zakończeniu budowy z brakami i nieścisłościami, dostrzeżonym przez organ przyjmujący zawiadomienie, inwestor jest obowiązany uzupełnić określone dokumenty. Wskazanemu obowiązkowi inwestora odpowiada obowiązek organu, że w przypadku stwierdzenia braków zawiadomienia winien wezwać wnoszącego zawiadomienie do uzupełnienia braków. Od tego obowiązku organ byłby zwolniony, gdyby już z samego zawiadomienia, bez uzupełnienia jego braków wynikało, że zachodzą niebudzące wątpliwości przesłanki do wniesienia sprzeciwu. Słusznie więc przyjmuje się w orzecznictwie, że uzupełnienie braków zawiadomienia otwiera dla organu termin do wniesienia sprzeciwu, niewykonanie natomiast wezwania powoduje, że zawiadomienie staje się bezskuteczne, czyli prawnie powstaje taka sytuacja, jakby w ogóle nie zostało ono dokonane. Tylko wówczas inwestor może ponownie dokonać zawiadomienia i powinien to uczynić po uzupełnieniu wymaganych dokumentów.

Rozpatrując sprawę w postępowaniu odwoławczymi organ za podstawę rozstrzygnięcia przyjął fakt, że inwestor w dalszym ciągu nie przedłożył kompletu dokumentów, pomimo wezwania go do ich uzupełnienia. Sąd stwierdza, że żądanie uzupełnienia dokumentów określonych w wezwaniu wynikało z ustalonego w sprawie stanu faktycznego sprawy zakreślonego przez art. 57 ust. 1 – 3 p.b. Ów stan faktyczny ustalony przez organy Sąd akceptuje uznając, że przedłożona przez wnioskodawcę dokumentacja była niekompletna oraz zwierała braki i nieścisłości. I tak R. O. nie przedłożył oryginału dziennika budowy potwierdzającego przebieg i zakres robót budowlanych wykonanych po wydaniu przez PINB decyzji nr "[...]" z dnia "[...]" o odmowie pozwolenia na użytkowanie. Nie przedłożył także oryginału II tomu dziennika w celu udokumentowania robót prowadzonych w oparciu o decyzję zmieniającą Starosty "[...]" nr "[...]" z dnia "[...]", mimo, że we wniosku o udzielenie pozwolenia na użytkowanie z dnia "[...]" wskazał, że roboty budowlane zostały wykonane także w oparciu o w/w decyzję i zatwierdzony nią projekt budowlany. Tymczasem z przedłożonej kserokopii dziennika budowy wynikało, że roboty zostały zakończone do dnia "[...]" ( data ostatniego wpisu w dzienniku budowy ).

Z kolei przedłożona kopia świadectwa charakterystyki energetycznej obiektów nie uwzględniała wentylacji mechanicznej, a ponadto zawierała istotne, względem wniosku i zatwierdzonego projektu budowlanego, odstępstwo odnośnie kubatury obiektu.

Natomiast oświadczenia Komendanta Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej z dnia "[...]", oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia "[...]" nie uwzględniały wykonania ściany oddzielenia przeciwpożarowego wykonanej po czynnościach kontrolno-rozpoznawczych z dnia "[...]".

Przedłożone oświadczenie kierownika budowy – art. 57 ust. 1 pkt 2 lit a) p.b. – nie było potwierdzone przez projektant i inspektora nadzoru budowlanego, jeśli został ustanowiony, po myśli art. 57 ust. 2 p.b. statuującego powinności inwestora i wskazanych powyżej uczestników procesu budowlanego w sytuacji zmian nieodstępujących w sposób istotny od zatwierdzonego projektu lub warunków pozwolenia na budowę. Nieodstępujące w sposób istotny zmiany dotyczyły braku wzmianki o wykonaniu dodatkowej: instalacji wentylacji mechanicznej, przewodów wentylacyjnych w pomieszczeniach nr 1, 2, 3, 4, 5, 6 ( numeracja wg oznaczeń na rysunku zamiennym ), przewodów kominowych, przewodu kominowego w innym miejscu niż przewidywał projekt zamienny, braku wzmianki o zgodzie na odstępstwa od warunków technicznych w zakresie wejścia do pomieszczenia nr 1 i 11 ( pominięcie wymogu § 63 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ), brak określenia funkcji poszczególnych pomieszczeń ( umiejscowienie kuchni, zmywalni naczyń stołowych, przygotowalni wstępnej ) na rysunkach zamiennych.

Mapa sytuacyjno-wysokościowa również nie może być uznana za inwentaryzację geodezyjną powykonawczą zgodą z wymaganiami określonymi w art. 43 p.b. ( zobrazowanie położenia obiektów na gruncie ) oraz § 17 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budowlanej z dnia 21 lutego 1995r. w sprawie rodzaju i zakresu opracowań geodezyjno-kartograficznych oraz czynności geodezyjnych obowiązujących w budownictwie ( przestrzenne rozmieszczenie elementów zagospodarowania działki lub terenu ), gdyż na podstawie przedłożonego dokumentu nie sposób określić położenia obiektów na gruncie, tj. wielkości elementów zagospodarowania działki ( szerokości, wysokości ), wzajemnych ich odległości oraz usytuowania tych elementów od granicy działki, jak i rzędnych ich posadowienia.

Ponadto inwestor nie przedstawił protokołu badań wentylacji mechanicznej, natomiast protokół badań przewodów spalinowych przedstawiony przez mistrza kominiarskiego stwierdzający zgodność z projektem pozostaje w sprzeczności z oświadczeniem kierownika budowy i załączonymi do oświadczenia rysunkami z naniesionymi zmianami, gdyż powstały nowe przewody nie ujęte w projekcie, a poza tym zmieniono lokalizację przewodu kominowego. Brak także protokółu odbioru przyłącza elektrycznego, gdyż za takowy nie może być uznane oświadczenie o gotowości instalacji przyłączeniowej z dnia "[...]" oraz umowa kompleksowa sprzedaży energii elektrycznej z dnia "[...]". Inwestor nie przedłożył także protokołu badań instalacji c.o. oraz dokumentu potwierdzającego dokonanie rozruchu kotłowni.

Sąd w pełni akceptuje stanowisko organu, że po "[...]" ( porównanie mapy sytuacyjno-wysokościowej obrazującej stan zagospodarowania działki w dniu "[...]", będącej załącznikiem do wniosku o pozwolenia na użytkowanie złożonym w PINB w dniu "[...]", z mapą sytuacyjno-wysokościową obrazującą stan zagospodarowania terenu w dniu "[...]") na terenie stacji paliw były prowadzone roboty budowlane w zakresie: - rozbiórki zjazdu z terenu stacji, a następnie wykonanie trawników oraz zjazdu o innym kształcie i rzędnych niż uprzednio - demontażu wpustu ulicznego oraz przykanalika do studzienki o rzędnych 129, 64/126, 54 – demontażu przyłącza kanalizacji deszczowej odprowadzającego wody opadowe z budynku do studzienki o powyższych rzędnych – rozbiórki nawierzchni z polbruku w obszarze pomiędzy budynkiem, zbiornikami gazu, a ogrodzeniem, a następnie wykonaniem w tym miejscu trawnika - rozbiórki balkonu - wykonania ściany przeciwpożarowej pomiędzy garażami na działkach nr "[...]", a wiatą stacji paliw - rozbiórki nawierzchni z polbruku w obrębie wjazdu na stacji wykonanie trawnika w tym miejscu oraz pylonu informacyjnego - rozbiórki nawierzchni w obrębie studni o rzędnych 130,3/126,3, a następnie obniżenie nawierzchni do poziomu 130,08 – rozebrania nawierzchni oraz pylonu w obrębie oczka wodnego, a następnie wykonanie w tym miejscu trawnika rozbiórki wlewu paliwa i rurociągów technologicznych i ich następcze wykonanie w odległości ok. 2,5 m względem poprzedniego położenia – wykonania wpustu ulicznego oraz połączenia ze studzienką 130,3/128,18.

Organy zasadnie mogły żądać oryginału II tomu dziennika budowy wydanego w dniu "[...]" dotyczącego zmiany konstrukcji balkonu, gdyż decyzja zmieniająca nr "[...]" Starosty "[...]" z dnia "[...]" ingerowała w zagospodarowanie działki objętej zakresem wniosku z dnia "[...]", czego potwierdzeniem jest projekt budowlany zatwierdzony w/w decyzją zmieniającą.

W zakresie wentylacji mechanicznej organ słusznie uznał, że wymagany jest uzupełniający rysunek z oświadczeniem kierownika budowy z uwagi na powstanie pomieszczenia oraz wydzielonej ubikacji dla personelu po myśli § 33 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy oraz § 85 pkt 7 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2022r, w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Należy zgodzić się także z poglądem organów, że dokumentacja geodezyjno-powykonawcza, sporządzona w wyniku geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej, powinna zawierać dane umożliwiające wniesienie zmian na mapę zasadniczą do ewidencji gruntów i budynków oraz do ewidencji sieci uzbrojenia terenu ( wg § 20 w/w rozporządzenia ). Natomiast w oparciu o przedłożoną przez skarżącego mapę sytuacyjno-wysokościową nie sposób określić położenia obiektów na gruncie, gdyż tego rodzaju mapa jest dokumentem powstałym ( po wniesieniu zmian na mapę zasadniczą ) w wyniku geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej, czyli wskutek analizy dokumentacji źródłowej określającej w/w parametry.

Zasadne było także żądanie przedłożenia protokołu badań i sprawdzeń w zakresie wentylacji ( z oświadczenia kierownika budowy dołączonego do wniosku z dnia 20 maja 2014r. wynika, że powstały nowe przewody wentylacyjne nie objęte zatwierdzonym projektem budowlanym, zaś zgodności wentylacji wymuszonej z art. 62 ust. 6 pkt 1 p.b. nie może przeprowadzić mistrz kominiarki, lecz osoba posiadająca uprawnienia budowlane.

Uzasadnione jest również stanowisko organów o niewykonaniu odprowadzania wód opadowych spod wjazdu pod wiatę oraz z terenu, na którym winna być umiejscowiona zlewni paliwa i miejsce postojowe dla cysterny w trakcie opróżniania zbiornika.

Sąd podziela stanowisko organów co do oceny dowodowej opinii wykonanej przez biegłego sądowego mgr. inż. J. R.

Sąd w pełni uznaje ocenę organu, że odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego nie miały charakteru nieodstępujących w sposób istotny w rozumieniu art. 57 ust. 2 p.b., jak uznaje inwestor. Powyższe wynika z faktu zmiany dróg ewakuacyjnych poprzez wydzielenie pomieszczeń kuchni, zaplecza socjalnego, magazynów, wydzielenie z projektowanej sali sprzedaży baru z częścią konsumpcyjną, wskutek czego zmienił się kierunek ewakuacji, a tym samym przepisy przeciwpożarowe. Natomiast w zakresie przepisów BHP i warunków higieniczno-sanitarnych istnieje konieczność zapewnienia pomieszczeń higieniczno-sanitarnych dla obsługi stacji, a za takowe pomieszczenie nie może być uznane pomieszczenie nr 7 ( " kącik socjalny " pod schodami ), jako, że nie posiada normatywnej wysokości 2,5 m, stosownie do § 77 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych.

W konsekwencji należy uznać za zasadne stanowisko organu, że odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego mają charakter istotny ( art. 36a ust. 5 pkt 1 p.b. ( zakres objęty projektem zagospodarowania działki lub terenu ) i ust. 5 w/w artykułu in fine ( wymaga uzyskania opinii ).

W tej mierze należy podać, że w przypadku prowadzenia robót budowlanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę zastosowanie znajdzie art. 50 ust. 1 pkt 4 p.b. obligujący właściwy organ do wstrzymania postanowieniem prowadzenia owych robót, a następnie przed upływem 2 miesięcy od wydania w/w postanowienia nałożenie, w stosownym terminie, obowiązku sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian. ( art. 51 ust. 1 pkt 3 p.b. ). Następnie po upływie terminu lub na wniosek inwestora, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, i wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo - jeżeli budowa została zakończona – o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego. W decyzji tej nakłada się obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. ( art. 51 ust. 4 p.b. ). Z przywołanymi przepisami skorelowany pozostaje art. 59 ust 5 p.b. zd. drugie nakazujący stosować odpowiednio art. 51 w/w ustawy w sytuacji odmowy wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego w przypadku niespełnienia wymagań określonych m. in. w art. 57 ust. 1 -4 p.b. Z powyższego zatem w sposób oczywisty wynika, że w razie wykonania obiektu budowlanego z istotnymi odstępstwami zachodzi podstawa do odmowy udzielenia pozwolenia na użytkowanie, a następnie odpowiedniego zastosowania art. 51 Prawa budowlanego. Naczelny Sąd Administracyjny w kwestii wykładni przepisu art. 59 ust. 5 w związku z przepisami art. 51 p.b. stwierdził, że zarówno brzmienie tego przepisu jak i jego cel zdają się nie pozostawiać wątpliwości, że inwestor, który dokonał istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę nie może oczekiwać, że otrzyma pozwolenie na użytkowanie bez doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem. Jeżeli zatem - stosownie do brzmienia przepisu art. 59 ust. 5 p.b. inwestor nie spełnił wymagań określonych w art. 59 ust. 1 i w art. 57 ust. 1-4 tego Prawa, właściwy organ jest zobowiązany do odmowy wydania pozwolenia na użytkowanie (wyrok z dnia 16 stycznia 2009 r., II OSK 1882/07 opubl. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl). To zaś, że w takiej sytuacji stosuje się odpowiednio przepisy art. 51 prawa budowlanego nie oznacza, że organ winien z urzędu podjąć działania mające na celu doprowadzenie istniejącego stanu faktycznego do zgodnego z prawem – jak tego w istocie domaga się skarżący - i dopiero gdy to nie nastąpi odmówić pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego. Gdyby tak miało być ustawodawca nie odsyłałby do "odpowiedniego" stosowania art. 51 Prawa budowlanego, tylko wskazałby na odesłanie "wprost". W przekonaniu tym utwierdza redakcja art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego (tak w/w wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 stycznia 2009 r., sygn. akt II OSK 1882/07, opub. w LEX nr 537750). Zatem stwierdzić, że wydanie decyzji opartej na art. 51 ust. 1 pkt 3 p.b. winno poprzedzać decyzję o pozwoleniu na użytkowanie dla obiektu w odniesieniu, do którego zaistniały warunki, o jakich stanowi art. 51 Prawa budowlanego. Jak stwierdził to Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 27 kwietnia 2010 r., sygn. akt II OSK 660/2009, opub. w LexPolonica nr 2249281)"dla wydania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, czy to dla całego obiektu, czy też dla jego części, koniecznym jest posiadanie przez inwestora decyzji zatwierdzającej projekt budowlany, a w przypadku braku takiej decyzji, będzie to decyzja zatwierdzająca projekt zamienny". Zatem bak decyzji w przedmiocie zatwierdzenia projektu zamiennego w postępowaniu naprawczym uniemożliwia wydanie pozytywnej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego, ale tylko do czasu pozytywnego dla inwestora zakończenia postępowania naprawczego (z art. 51 Prawa budowlanego). W tym sensie wniosek inwestora o udzielenie pozwolenia na użytkowanie jest przedwczesny. Zatem inwestor ma możliwość ponownego złożenia wniosku o udzielenia pozwolenia na użytkowanie obiektu kiedy ustanie wspomniana wyżej przeszkoda, tj. przeprowadzi skutecznie proces naprawczy, o którym mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3 p.b. W sprzeczności z wyżej powołanymi przepisami byłby pogląd dopuszczający prowadzenie równoległe postępowania naprawczego i postępowania o wydanie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego.

W kontekście ustalonego stanu faktycznego przez organ II instancji brak jest podstaw do stwierdzenia, że organ II utrzymując decyzję organu I instancji w mocy naruszył przepis art. 138 § 1 k.p.a. Materiał dowodowy sprawy oraz treść uzasadnienia zaskarżonej decyzji prowadzą do wniosku, że organy obu instancji przeprowadziły postępowanie wyjaśniające we własnym zakresie czemu dały wyraz w motywach zaskarżonej decyzji. Jedną z przyczyn utrzymania w mocy istoty rozstrzygnięcia była konieczność przeprowadzenia postępowania naprawczego w trybie art. 51 Prawa budowlanego, która stanowi barierę do wydania pozwolenia na użytkowanie przed zakończeniem rzeczonego postępowania naprawczego.

Dostrzec jednak wypada, że ocena istotnych odstępstw od zatwierdzonego pozwolenia na budowę i innych warunków pozwolenia na budowę została dokonana w oparciu o przedłożone przez R. O. dokumenty, które były niekompletne, posiadały braki i nieścisłości. O ile dokonana przez WINB ocena (nie)istotności owych odstępstw jest kwestią interpretacji przedmiotowych dokumentów, o tyle nieprzedłożenie przez wnioskodawcę kompletnych, nie obarczonych brakami i nieścisłościami dokumentów, o których mowa w art. 5 ust. 1 – 3 p.b., jest kwestią faktu. Okoliczności tej nie przeczy sam skarżący, kwestionuje tylko prawo organów do żądania owych dokumentów. Zważyć jednak należy, że rodzaj owych dokumentów jest określony w/w przepisem prawa, a zatem nie ma nić wspólnego z uznaniowością organu w tym zakresie. W ocenie Sądu analiza wniosku R. O. z dnia "[...]" o udzielenie pozwolenia na użytkowanie wraz z załącznikami w pełni uzasadniała, w kontekście art. 57 ust. 1-3 p.b., wezwanie inwestora do przedłożenia dokumentów, w zakresie i rodzaju wskazanym w obu postanowieniach organów z dnia "[...]" i z dnia "[...]". W tej sytuacji kontestowanie przez skarżącego prawa do żądania rzeczonych dokumentów, abstrahując od przyczyny tego stanu rzeczy, nie może być oceniane inaczej, niż jako podważanie legalności ( treści ) instytucji pozwolenia na użytkowanie. Z całą pewnością surogatem owej powinności, z założenia, nie może być polemika inwestora z prawnymi przesłankami zadośćuczynienia żądaniu wnioskodawcy. Nie sposób bowiem akceptować sytuacji, że to inwestor w istocie będzie współdecydował o udzieleniu pozwolenia na użytkowanie. Tego rodzaju procesowa postawa, w ocenie Sądu, z przyczyny zasadniczej, nie może zasługiwać na aprobatę. Reasumując nieprzedłożenie przez inwestora wymaganych prawem dokumentów jest wystarczającą przesłanką do odmowy udzielenia pozwolenia na użytkowanie, co wynika wprost z art. 59 ust. 5 p.b. Tego rodzaju sytuacja zaistniała w przedmiotowej sprawie i stanowiła samoistny, wystarczający powód do odmowy udzielenia pozwolenia na użytkowanie.

Powyższe argumenty powodują, że zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów postępowania w tym art. 8, art. 9, art. 10, art. 75 § 1 i art. 106 § 3 k.p.a. nie zasługiwały na uwzględnienie. Za bezzasadne Sąd uznał również zarzuty dotyczące naruszenia art. 57 i art. 59a Prawa budowlanego.

Z tych przyczyn Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił jako niezasadną.