Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 526/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-03-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Magdalena Bosakirska po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia W. G. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 grudnia 2014 r., sygn. akt I GZ 526/14 w zakresie sprostowania z urzędu oczywistej omyłki postanawia: odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 19 grudnia 2014 r., sygn. akt I GZ 526/14, sprostował z urzędu oczywistą omyłkę w sentencji postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 listopada 2014 r. o sygn. akt I GZ 526/14 w sprawie z zażalenia W. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 12 czerwca 2014 r. sygn. akt I SA/Kr 642/12, odrzucające skargę kasacyjną w sprawie ze skarg W. G. na postanowienia Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] lutego 2012 r. oraz z dnia [...] marca 2012 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażaleń w sprawie podatku akcyzowego.

Na powyższe postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego W. G. wniósł zażalenie, domagając się jego uchylenia oraz "rozpoznania skargi według pierwotnego wniosku". Wnoszący zażalenie nie zgodził się z postanowieniem NSA, gdyż w jego ocenie nie stanowi ono rozstrzygnięcia poddanych sądowi kwestii, będąc wyłącznie rozpoznaniem wpadkowych kwestii proceduralnych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest niedopuszczalne.

Stosownie do regulacji zawartej w art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; powoływanej dalej jako: p.p.s.a.) zażalenie przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Z przepisu tego wynika, że zażalenie jest, obok skargi kasacyjnej, środkiem odwoławczym, który wnosi się do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Z kolei z treści art. 15 § 1 pkt 1 i art. 173 § 1 p.p.s.a. wynika, że Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznawania środków odwoławczych, tj. skarg kasacyjnych i zażaleń od wyroków i postanowień wojewódzkich sądów administracyjnych stosownie do przepisów tej ustawy. Natomiast wskazana ustawa procesowa w żadnym przepisie nie dopuszcza możliwości rozpoznawania skargi kasacyjnej bądź zażalenia od orzeczeń wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny, bowiem z chwilą wydania stają się one prawomocne.

Zgodnie zaś z art. 168 § 1 p.p.s.a., orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. W myśl przepisów działu IV rozdziału 1 i 2 p.p.s.a. środki odwoławcze przysługują od orzeczeń wydanych przez wojewódzkie sądy administracyjne, natomiast orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego, jako ostateczne, nie podlegają zaskarżeniu i są prawomocne od chwili ich ogłoszenia bądź podpisania sentencji w przypadku orzeczenia wydanego na posiedzeniu niejawnym.

Zaskarżone postanowienie z dnia 19 grudnia 2014 r. zostało doręczone skarżącemu wraz z pouczeniem, iż jest ono ostateczne i nie podlega zaskarżeniu.

W tym stanie rzeczy - skoro przedmiotem zażalenia jest postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego – zażalenie jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 i 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.