Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 1223/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2017-01-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy
Treść wyniku: stwierdzono że orzeczenie zostało wydane z naruszeniem prawa
Powołane przepisy: article: art. 61 ust. 8 pkt 1  lit. a
journal: Dz.U. 2014 poz 1146
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Woźniak, Sędziowie Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj (spr.),, Sędzia WSA Ewa Wojtysiak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Gabriela Porzezińska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 12 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi F. "M." z siedzibą w S. na rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Sz. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od wyników oceny wniosku o dofinansowanie projektu w ramach polityki spójności I. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, II. przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Urzędowi Pracy w Sz., III. zasądza od Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Sz. na rzecz F. "M." z siedzibą w S. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

1. F. "M." (dalej przywoływana jako: "Wnioskodawca" lub "Skarżąca"), ubiega się o dofinansowanie z Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Z. 2014-2020 (dalej: RPO WZ) w ramach konkursu nr [...] ogłoszonego przez Wojewódzki Urząd Pracy w S., pełniącego rolę Instytucji Pośredniczącej w ramach RPO WZ (dalej: IP RPO WZ).

2. Pismem z dnia 19 września 2016 r. IP RPO WZ poinformowała Wnioskodawcę, iż złożony przez niego projekt z uwagi na niespełnienie kryterium wykonalności został negatywnie oceniony przez KOP i tym samym nie może być wybrany do dofinansowania. W piśmie pouczono również Wnioskodawcę o przysługującym mu prawie wniesienia protestu.

3. W dniu 3 października 2016 r. Wnioskodawca wniósł do IP RPO WZ protest w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie procedury wyboru projektu.

Wnioskodawca wskazał w proteście następujące kryteria wyborów projektów, z których oceną się nie zgadza:

1) Kryterium dopuszczalności: Zgodność wsparcia.

Ponadto Wnioskodawca wskazał w proteście zarzuty o charakterze proceduralnym w zakresie przeprowadzonej oceny.

4. Pismem z dnia 31 października 2016 r., Wnioskodawca został poinformowany o przedłużeniu terminu rozpatrzenia protestu zgodnie z art. 57 ustawy wdrożeniowej.

5. Rozstrzygnięciem z dnia 25 listopada 2016 r. IP RPO WZ nie uwzględniła protestu. W uzasadnieniu Organ wskazał, iż tryb postępowania w sprawie przyznania środków na finansowanie zgłaszanych przez uprawnione podmioty projektów określa ustawa wdrożeniowa. W rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia z ubieganiem się o dofinansowanie w ramach RPO WZ, gdzie projekty spełniające kryteria wyłaniane są w drodze ogłoszonego konkursu, zgodnie z art. 39 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Każdy projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, zatwierdzonych przez Komitet Monitorujący RPO WZ (art. 37 ust. 2 ustawy wdrożeniowej). Stosownie do art. 44 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, oceny spełniania kryteriów wyboru projektów przez projekty uczestniczące w konkursie dokonuje Komisja Oceny Projektów (dalej: KOP).

Zgodnie natomiast z art. 53 ustawy wdrożeniowej, Wnioskodawcy, w przypadku negatywnej oceny jego projektu wybieranego w trybie konkursowym, przysługuje prawo wniesienia protestu w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów. Właściwą do rozpatrzenia protestu jest IP RPO WZ (art. 55 pkt 2 oraz art. 56 ust. 3 ustawy wdrożeniowej). IP RPO WZ może protest uwzględnić albo go nie uwzględniać (art. 58 ust. 1 ustawy wdrożeniowej). W przypadku uwzględnienia protestu IP RPO WZ kieruje projekt do właściwego etapu oceny albo umieszcza go na liście projektów wybranych do dofinansowania w wyniku przeprowadzenia procedury odwoławczej (art. 58 ust. 2 i 5 ustawy wdrożeniowej).

Ogłaszając konkurs nr [...] , IP RPO WZ podała informacje obejmujące dane wymagane ustawą wdrożeniową (art. 40), udostępniła również regulamin konkursu (art. 41), określający m.in. procedurę wyboru projektów. Ocena projektów podzielona jest na dwie fazy.

Organ wskazał, iż w ramach I fazy oceny dokonywana jest weryfikacja spełnienia przez projekt kryteriów dopuszczalności, wykonalności, jakości właściwych dla IOK WUP, administracyjności oraz dokonywana jest weryfikacja oczywistych omyłek, zgodnie z art. 43 ust.1 ustawy wdrożeniowej. Projekty oceniane przez IOK WUP mogą otrzymać 40% maksymalnej liczby punktów w ramach kryteriów jakości.

Do każdej z płaszczyzn oceny przyporządkowano odpowiednie kryteria, które zostały zatwierdzone przez Komitet Monitorujący. Oceny spełniania przez dany projekt poszczególnych kryteriów wyboru projektów, w ww. kolejności, dokonuje dwóch członków KOP, wybieranych w drodze losowania przeprowadzonego przez przewodniczącego KOP.

Dalej Organ wskazał, że przedmiotowy projekt został negatywnie oceniony podczas I fazy oceny, w ramach oceny kryteriów dopuszczalności.

W ocenie Organu spór w rozpatrywanej sprawie sprowadza się w istocie do ustalenia, czy KOP prawidłowo (zgodnie z określonymi procedurami) oceniła projekt Wnioskodawcy. Jednocześnie Organ wskazał, że treść wniosku stanowi jedyny dokument, na podstawie którego oceniany jest projekt, a każdy członek KOP samodzielnie przyznaje określoną liczbę punktów, zgodnie z kartami oceny na podstawie swojej wiedzy i doświadczenia w danym zakresie.

Kontrolując prawidłowość wydanej przez KOP oceny wniosku o dofinansowanie Organ odniósł się następujących kryteriów wyboru projektów, z których oceną Wnioskodawca się nie zgadza:

1) Kryterium dopuszczalności: Zgodność wsparcia, pkt 6.

Opis kryterium:

Ocena kryteriów dopuszczalności ma na celu wyeliminowanie wszystkich projektów, które nie mieszczą się w ramach zaplanowanego konkursu i jest dokonywana pod kątem spełniania bądź niespełniania danego kryterium (tj. przypisaniu wartości logicznych "tak" "nie" "nie dotyczy"). Ocena negatywna przynajmniej jednego kryterium skutkuje uzyskaniem negatywnej oceny przez projekt w rozumieniu art. 53 ust. 2 ustawy wdrożeniowej (jest odrzucany z dalszego postępowania konkursowego).

Zgodność wsparcia, pkt 6.

W ramach projektu dla wszystkich uczniów i wychowanków szkół gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych obligatoryjnie zaplanowano realizację doradztwa edukacyjno-zawodowego, obejmującego ocenę indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych i/lub predyspozycji osobowych do wykonywania poszczególnych zawodów (Typ projektu 1, 3-5). Organ przywołał także ocenę kryterium przez KOP i stwierdził, iż brak jednoznacznego określenia liczby uczniów gimnazjów, którzy wezmą udział w projekcie oraz rozbieżności wskazane w rozstrzygnięciu nie pozwalają na stwierdzenie, iż kryterium dopuszczalności: zgodność wsparcia, zostało spełnione.

Organ podkreślił, iż obowiązkiem Wnioskodawcy jest zawarcie i przedstawienie w sposób jasny, niebudzący wątpliwości i niewymagający domysłów ze strony osób Oceniających, wyczerpujących i konkretnych informacji na temat założeń projektu. Rolą Oceniającego nie jest bowiem domniemywanie intencji Wnioskodawcy w kwestiach wyraźnie nieopisanych we wniosku. W tym przypadku Wnioskodawca pominął istotne informacje, które wpłynęły na ocenę wniosku. W związku z powyższym zarzuty Wnioskodawcy nie zostały uwzględnione.

Organ odniósł się także do wskazanych przez Wnioskodawcę zarzutów o charakterze proceduralnym w zakresie przeprowadzonej oceny, że "Załączone do pisma karty oceny nie są podpisane przez osoby oceniające. Nie mają również wskazanego miejsca i daty dokonania oceny. Nie mamy jednoznacznej informacji, iż dokonano oceny prawidłowo, we wskazanym miejscu oraz w terminie określonym w konkursie. Rozumiemy zasadę dotycząca braku poinformowania nas o osobach oceniających wniosek jednak należałoby w tym miejscu zakleić/zakryć podpis osoby podobnie jak dokonano tego na pierwszej stronie karty oceny. Jeżeli wniosek składany był przez system LSI to powinien generować dane dotyczące miejsca, daty i osoby oceniającej. Jeżeli osoba oceniająca złożyła wniosek przez system LSI to albo powinna, podobnie jak wnioskodawca przesłać pisemną: kartę oceny lub złożyć podpis elektroniczny. Skoro nie ma podpisu na karcie oceny to powinien do karty być załączony dokument potwierdzający złożenie wniosku z podpisem elektronicznym lub przez epuap.gov.pl. Dałoby to pewność dochowania wszystkich procedur dotyczących oceny wniosku o dofinansowanie. Stan dokumentu, stanowiący załącznik do niniejszego pisma, nie daje gwarancji: dochowania wszystkich procedur oceny. Załączone dokumenty nie dają pewności co do prawidłowości przeprowadzonej oceny oraz dochowania jej terminów.

Zwracamy na to uwagę, gdyż wnioski składane do konkursu muszą te wszystkie wymogi spełniać (podpis, data złożenia) w celu dochowania wymogów formalnych. W celu pełnej transparentności oceny załączone dokumenty powinny być podpisane, w szczególności jeżeli nie były przygotowane przez osobę przygotowującą pismo".

W ocenie Organu, zgodnie z Regulaminem konkursu, pkt. 4.4.1 Po zakończeniu oceny danego projektu IOK przekazuje niezwłocznie wnioskodawcy pisemną informację, która zawiera kopie wypełnionych list sprawdzających i kart oceny w postaci załączników z zastrzeżeniem, że IOK, przekazując wnioskodawcy tę informację, zachowuje zasadę anonimowości osób dokonujących oceny. Oznacza to, iż Instytucja Organizująca Konkurs (IOK) zgodnie z zasadą anonimowości nie udostępnia informacji na temat członków Komisji Oceny Projektów (KOP), którzy oceniali konkretny wniosek o dofinansowanie. Zgodne z art. 44 ust. 5 ustawy wdrożeniowej właściwa instytucja zamieszcza na swojej stronie internetowej informację o składzie komisji oceny projektów. IOK po zakończeniu oceny wniosków w ramach poszczególnych konkursów podaje do publicznej wiadomości informację o składzie KOP na stronie www.wup.pl w zakładce dotyczącej ogłoszeń i wyników naborów wniosków.

Argument Wnioskodawcy zawarty w proteście, w ocenie Organu nie znajduje uzasadnienia, ponieważ system LSI2014 nie posiada funkcji, za pomocą której możliwe byłoby przesłanie List sprawdzających wniosek o dofinansowanie projektu konkursowego w ramach RPO WZ 2014-2020 (dalej: Listy sprawdzające) do Wnioskodawcy. Funkcjonalność systemu LS12014, o której mowa powyżej jest dostępna dla instytucji i pracowników IOK zaangażowanych do prac w ramach KOP dla poszczególnych konkursów. Upoważnieni pracownicy IOK po zakończeniu każdego etapu oceny wpisują do systemu LSI2014 dane dotyczące statusu wniosku, osób oceniających, daty zatwierdzenia List sprawdzających oraz daty zatwierdzenia wniosku. Po wypełnieniu tych informacji w ww. systemie na koncie Wnioskodawcy widoczny jest jedynie status wniosku (zatwierdzony/ do poprawy/ brak środków/ odrzucony/ wycofany).

Dodatkowo, jak podniósł Organ, oryginały List sprawdzających są dostępne w siedzibie Wojewódzkiego Urzędu Pracy w S. Wnioskodawca na każdym etapie postępowania ma możliwość zweryfikowania prawidłowości postępowania IOK, dokonując w szczególności wglądu w akta sprawy, czego Wnioskodawca zaniechał. Ponadto, w treści protestu nie przedstawiono zarzutów, które wskazywałyby, iż otrzymane Listy nie dotyczą wniosku o dofinansowanie projektu, który złożył Wnioskodawca.

Organ również zauważył, iż każda Lista sprawdzająca zawiera dane na podstawie, których możliwa jest identyfikacja ocenianego wniosku o dofinansowanie, tj.: nazwa IOK, numer konkursu, numer wniosku, suma kontrolna wniosku oraz tytuł projektu i nazwa beneficjenta.

W opinii IP RPO WZ zarzuty Wnioskodawcy o charakterze proceduralnym nie znajdują uzasadnienia.

6. Niezadowolona z treści, Skarżąca złożyła skargę na rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Urzędu Pracy z dnia 25 listopada 2016 r. w przedmiocie nie uwzględnienia protestu skarżącego wniesionego dnia 3 października 2016 r. dotyczącego negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu pn. Dążymy do doskonałości (otrzymane przez Skarżącą w dniu 2 grudnia 2016 r.), wnosząc o:

1). stwierdzenie, że dokonana przez skarżony Organ ocena, iż projekt nie spełnia kryterium wykonalności a w konsekwencji nie uwzględnienie protestu skarżącego z dnia 3 października 2016 r., zostały dokonane w sposób rażąco naruszający prawo, w tym art. 37 ust. 1-5, 41 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 217) - dalej u.z.r.p.,

2). stwierdzenie, iż w treści złożonego projektu wystąpiła oczywista omyłka podlegająca poprawieniu w trybie i terminie, o którym mowa w 43 ust. 1 u.z.r.p.

3). przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez skarżony Organ,

4). o zasądzenie na rzecz Skarżącej od Organu kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi Skarżąca podniosła, iż stanowisko Organu a także dokonana arbitralnie i dowolnie ocena wniosku o dofinansowanie są nieuprawnione i naruszają art. 37 ust. 1-5, 43 ust. 1 ustawy wdrożeniowej; tym samym bezzasadne i naruszające prawo jest dalsze działanie Organu tj. negatywna ocena wniosku przez KOP oraz brak uwzględnienia protestu.

Skarżąca wskazała, że zgodnie z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. W ww. przepisie zawarto zasady ogólne dotyczące wszystkich trybów wyłaniania projektów do dofinansowania. Wymieniona zasada przejrzystości, rzetelności, bezstronności wyboru projektów oraz równości wnioskodawców w dostępie do informacji o zasadach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania dotyczy każdego etapu konkursu - począwszy do momentu przygotowywania regulaminu konkursu i formularza aplikacyjnego. Zasady te dotyczą także uzasadnienia stanowiska czy to na etapie oceny formalnej czy merytorycznej projektu jak też na etapie oceny słuszności zarzutów protestu. Zasady te mają charakter normatywny i stanowią gwarancję równego traktowania wszystkich potencjalnych beneficjentów pomocy unijnej znajdując umocowanie w zasadzie równego dostępu do pomocy, wywodzącej się z traktatowej zasady równości (art. 8 ab initio TFUE).

Jak wskazała Skarżąca, zasada przejrzystości reguł oceny projektów wymieniona w art. 37 ust. 1 ustawy ma charakter instrumentalny w stosunku do zasady równości, formułując wobec instytucji zarządzającej nakaz jasnego, precyzyjnego i dostępnego dla wszystkich wnioskodawców (beneficjentów) określenia kryteriów kwalifikowania projektów. Przejrzystość realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów. Rzetelność związana jest natomiast z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi wdanym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru (por. Komentarz do art. 37 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, J. Jaśkiewicz, publ. e/LEX).

Skarżąca podnosi, że WUP nie sprostał wymaganiom nałożonym mocą wskazanego powyżej art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. W tym zakresie Skarżąca podtrzymuje w całości swoje stanowisko przedstawione w proteście złożonym dnia 3 października 2016 r.

Ponadto wskazała, że zgodnie z art. 43 ust. 1 u.z.r.p., w razie stwierdzenia we wniosku o dofinansowanie projektu braków formalnych lub oczywistych omyłek właściwa instytucja wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku lub poprawienia w nim oczywistej omyłki w wyznaczonym terminie nie krótszym niż 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Powyższe pozostaje obowiązkiem instytucji przeprowadzającej konkurs. Zgodnie z treścią złożonego wniosku o dofinansowanie projektu Skarżąca wskazała jednoznacznie, iż zajęciami orientacji zawodowej zostaną objęci wszyscy uczniowie Gimnazjum objęci projektem w okresie jego trwania. Zgodnie z zapisami dokumentacji konkursowej, w ramach projektu dla wszystkich uczniów i wychowanków szkół gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych obligatoryjnie zaplanowano realizację doradztwa edukacyjno-zawodowego, obejmującego ocenę indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych i/lub predyspozycji osobowych do wykonywania poszczególnych zawodów (Typ projektu 1,3-5) (str. 26). W tej samej tabeli w kolumnie Opis znaczenia kryterium znajduje się następująca informacja: Ad. 6 Wnioskodawca zobligowany jest do zapewnienia udziału w doradztwie edukacyjno - zawodowym 100% uczniów i wychowanków szkół gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych uczestniczących w projekcie (rozumianych jako uczestników projektu). Zgodnie natomiast z treścią art. 37 ust. 5 ustawy wdrożeniowej właściwa instytucja może wymagać od wnioskodawcy wyłącznie informacji i dokumentów niezbędnych do oceny spełniania kryteriów wyboru projektów. Stąd, informacja przedstawiona przez Skarżącą powinna być wystarczająca dla oceny spełniania kryterium dopuszczalności. Ponadto, w treści zadania Doradztwo zawodowe dla uczniów Gimnazjów Gminy G., Skarżąca wskazała prawidłowo liczbę uczestników zadania – [...] osób. Analogiczna liczba wskazana jest w pkt. E1 projektu E.1 WSKAŹNIKI PRODUKTU - Liczba uczniów objętych doradztwem edukacyjno-zawodowym. Wpis z kolei w treści opisu zadania 7 - Doradztwo zawodowe dla uczniów Gimnazjów Gminy G. (łącznie [...] , [...] ) stanowi oczywistą omyłkę pisarską, podlegającą sprostowaniu, co wynika choćby z faktu, iż pozostałe zapisy w tym zakresie pozostają spójne ([...] osób). Co więcej, liczby (łącznie [...], [...]), czyli [...] osób stanowią większą liczbę osób, niż wskazana przez Skarżącą łączna liczba uczniów gimnazjów ([...] osób). W tym miejscu Skarżąca podniosła, iż Konkurs jest postępowaniem służącym wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów albo spełniły kryteria wyboru projektów i: uzyskały wymaganą liczbę punktów albo uzyskały kolejno największą liczbę punktów, w przypadku gdy kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na objęcie dofinansowaniem wszystkich projektów, o których mowa w pkt 1 (art. 39 u.z.r.p.). Postępowanie zaś WUP, w ocenie Skarżącej, nosi znamiona nadmiernego formalizmu, który nie może stanowić celu samego w sobie. Obowiązkiem WUP w przypadku stwierdzenia oczywistych omyłek w projekcie (a z taką mamy do czynienia w naszej sytuacji) jest wezwanie wnioskodawcy do poprawienia w nim oczywistej omyłki w wyznaczonym terminie nie krótszym niż 7 dni. WUP zadaniu temu nie sprostał.

Tymczasem, jak podnosi KOP - I oceniający - Nie ma możliwości zweryfikowania, czy Beneficjent w ramach projektu dla wszystkich uczniów i wychowanków szkół gimnazjalnych obligatoryjnie zaplanował realizację doradztwa edukacyjno - zawodowego, obejmującego ocenę indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych i/lub predyspozycji osobowych do wykonywania poszczególnych zawodów. Beneficjent planuje objąć wsparciem 3 gimnazja, gdzie łączna liczba uczniów wynosi [...] osób. Beneficjent przedstawił inną liczbę uczniów objętych doradztwem edukacyjno - zawodowym we wskaźnikach projektu punkt E.1 ([...] osób), II oceniający - W treści wniosku o dofinansowanie Projektodawca przedstawił informacje, że wsparciem zostaną objęci uczniowie 3 gimnazjów działających na terenie Gminy G., nie wskazano jednak konkretnej liczby uczniów, którzy zostaną objęci wsparciem w ramach projektu. Z danych widniejących w częściach D.2 wynika, iż w trzech Gimnazjach uczy się łącznie [...] uczniów, natomiast wskaźnik "liczba osób objętych doradztwem zawodowym" wynosi 415 uczniów. Powyższe, w ocenie Skarżącej jasno dowodzi nie zrozumienia przez oceniających kryterium dopuszczalności. Wnioskodawca zobligowany jest do zapewnienia udziału w doradztwie edukacyjno - zawodowym 100% uczniów i wychowanków szkół gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych uczestniczących w projekcie (rozumianych jako uczestników projektu), ponieważ liczbę osób objętych doradztwem edukacyjno - zawodowym odnosi się do łącznej liczby uczniów gimnazjów, nie natomiast liczby uczniów gimnazjów objętych wsparciem (rozumianych jako uczestników projektu).

Zapisy dokonane we wniosku o dofinansowanie mają na uwadze fakt, iż projekt będzie dopiero realizowany w związku z czym nie ma możliwości w dniu złożenia wniosku jednoznacznie określić liczbę gimnazjalistów objętych projektem. Dane liczbowe podane we wniosku są danymi dotyczącymi obecnego okresu i mogą ulec zmianie. Stąd zapisy we wniosku o objęciu wszystkich gimnazjalistów wskazujący na świadomość znajomości kryteriów dostępu złożoną pod rygorem odpowiedzialności karnej. Z uwagi na to ocena kryterium dostępu na podstawie danych liczbowych jest niewłaściwa ponieważ może zdarzyć się, iż liczba gimnazjalistów będzie niższa lub wyższa niż deklarowana w projekcie. Jest to podejście niezasadne merytorycznie gdyż niemożliwe jest do określenia jednoznacznie ile osób z gimnazjów zgłosi się do projektu gdyż nie wiemy ile osób będzie uczyło się w gimnazjach w przyszłych latach szkolnych.

W odpowiedzi na protest WUP wskazuje, iż łącznie wsparciem zostanie objętych [...] ([...] [..]) uczennic i uczniów szkół, jednocześnie wskazując, iż nie wskazano, że zadeklarowano wsparcie 80% uczniów gimnazjów. Skarżąca przypomniała, że gimnazja są również szkołami, stąd zapis poczyniony we wniosku jest jasny i precyzyjny, zaś próba jego dezawuowania przez WUP jest niedopuszczalna w świetle art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej zgodnie z którym właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Podsumowując, w ocenie Skarżącej wskazane powyżej naruszenia przepisów postępowania miały istotny wpływ na wynik sprawy. Błędne ustalenia faktyczne spowodowały, iż projekt nie został dopuszczony do II etapu oceny merytorycznej i nie został wybrany w/w projektu do dofinansowania z uwagi na nie spełnienie kryterium dopuszczalności. Ocena Organu wolna od wad skutkowałaby uznaniem, iż został spełniony warunek dopuszczalności i dokonaniem wyboru projektu do realizacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje.

7. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, ze zm.) –dalej jako: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w art. 3 § 2 p.p.s.a. Stosownie do art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Do ustaw szczególnych, przewidujących kontrolę sądów administracyjnych sprawowaną w stosunku do działania organów administracji publicznej zaliczyć trzeba niewątpliwie ustawę wdrożeniową.

Ustawa wdrożeniowa określa zasady realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, podmioty uczestniczące w realizacji tych programów i polityki oraz tryb współpracy między nimi (art. 1 ust. 1 ustawy wdrożeniowej). W treści art. 38 ust. 1 ustawy wdrożeniowej ustawodawca przewidział, że wybór projektów do dofinansowania następuje w trybie konkursowym oraz pozakonkursowym.

W trybie konkursowym wniosek o dofinansowanie projektu jest składany w ramach konkursu organizowanego i przeprowadzanego przez właściwą instytucję (art. 39 ustawy wdrożeniowej). Zgodnie z art. 39 ust. 2 ustawy wdrożeniowej konkurs jest postępowaniem służącym wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów albo spełniły kryteria wyboru projektów i:

1) uzyskały wymaganą liczbę punktów albo

2) uzyskały kolejno największą liczbę punktów, w przypadku gdy kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na objęcie dofinansowaniem wszystkich projektów, o których mowa w pkt 1.

Ustawodawca w treści art. 41 ustawy wdrożeniowej wskazał, że właściwa instytucja przeprowadza konkurs na podstawie określonego przez siebie regulaminu. Przepis art. 41 ust. 2 ustawy wdrożeniowej reguluje zakres regulaminu konkursu i przewiduje, że określa on m.in.: termin, miejsce i formę składania wniosków o dofinansowanie projektu i sposób uzupełniania braków formalnych oraz poprawiania oczywistych omyłek (pkt 4); kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia (pkt 7); środki odwoławcze przysługujące wnioskodawcy (pkt 10).

Wnioskodawcy w przypadku negatywnej oceny projektu wybieranego w trybie konkursowym, przysługuje prawo wniesienia protestu w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełnienia kryteriów wyboru projektów (art. 53 ust. 1 ustawy wdrożeniowej).

Protest jest rozpatrywany przez właściwą instytucję zarządzającą, albo pośredniczącą – jeżeli została ustanowiona dla danego programu operacyjnego i instytucja zarządzająca powierzyła jej zadania w tym zakresie na podstawie porozumienia albo umowy, o których mowa w art. 10 ust. 1.

Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. Na podstawie art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej w wyniku rozpoznania skargi sąd może:

1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że: a) ocena projektu została przeprowadzona

w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1;

2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia;

3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe.

Kontrolując zgodność z prawem wydanej przez Instytucję Pośredniczącą oceny wniosku o dofinansowanie, sąd administracyjny bierze pod uwagę zasady dokonywania tej oceny, wynikające z obowiązujących przepisów prawa oraz z przyjętych na ich podstawie w ramach poszczególnych programów operacyjnych procedur wyłaniania projektów.

W ustawie wdrożeniowej w art. 37 ust. 1, ustawodawca wskazał,

że Instytucja Pośrednicząca przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania.

Zaskarżone do sądu administracyjnego rozstrzygnięcie powinno uwzględniać regulacje zamieszczone w ustawie wdrożeniowej, jako aktu powszechnie obowiązującego. Ponadto podkreślić należy, że regulamin konkursu jest dokumentem systemu realizacji, a jego treść nie może być sprzeczna z przepisami prawa powszechnie obowiązującego oraz wytycznymi horyzontalnymi i wytycznymi programowymi (por. J. Jaśkiewicz, Komentarz do art. 41 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, LEX).

Uwzględniając powyższe sąd administracyjny przeprowadza kontrolę pod kątem zgodności zakwestionowanej oceny z przepisami prawa materialnego oraz z przepisami postępowania.

W niniejszej sprawie w wyniku przeprowadzonej oceny sprawy Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

8. Przede wszystkim należało się zgodzić ze Skarżącą, iż w sprawie doszło do naruszenia art. 37 ustawy wdrożeniowej. Jak już wskazano w myśl tego przepisu (art. 37 ust. 1) właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. W myśl zaś ust. 2 projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, zatwierdzonych przez komitet monitorujący, zgodnych z warunkami określonymi w art. 125 ust. 3 lit. a rozporządzenia ogólnego.

Wskazany wyżej artykuł 125 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) NR 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności

i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz.U.UE L z dnia 20 grudnia 2013 r.) – dalej "rozporządzenie ogólne" zatytułowany "Funkcje instytucji zarządzającej" w ust. 3 lit. a, stanowi, że w odniesieniu do wyboru operacji instytucja zarządzająca sporządza i po zatwierdzeniu, stosuje odpowiednie procedury wyboru i kryteria, które:

(i) zapewniają, że operacje przyczynią się do osiągnięcia celów szczegółowych

i rezultatów odpowiednich priorytetów;

(ii) są niedyskryminacyjne i przejrzyste;

(iii) uwzględniają ogólne zasady ustanowione w art. 7 i 8;

Jednym z elementów zapewniających bezstronność i przejrzystość procedury są przepisy art. 60 i 49 ust. 7 ustawy wdrożeniowej, przewidujące obowiązek wyłączenia określonych osób od udziału w sprawie.

Zgodnie z art. 60 ustawy wdrożeniowej w rozpatrywaniu protestu, w weryfikacji, o której mowa w art. 56 ust. 2, a także w ponownej ocenie, o której mowa w art. 58 ust. 3, nie mogą brać udziału osoby, które były zaangażowane w przygotowanie projektu lub jego ocenę. Przepis art. 24 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.

Z kolei w myśl art. 49 ust. 7 ustawy wdrożeniowej do eksperta stosuje się odpowiednio przepisy art. 24 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

Wskazać nadto należy, że w myśl art. 50 ustawy wdrożeniowej do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów.

Z kolei jak stanowi art. 67 ustawy wdrożeniowej do procedury odwoławczej nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów.

9. Jak wynika z powyższych uregulowań, ustawodawca, co do zasady wyłączył w przedmiotowych procedurach zastosowanie kodeksu postępowania administracyjnego, lecz nie uczynił tego w stosunku do jego przepisów dotyczących wyłączenia pracowników. Zdaniem Sądu powyższy wyjątek uczyniono celem zapewnienia realizacji zasady przejrzystości, wynikającej z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Jednak aby zgodnie z wskazanym art. 37 ust. 1 wybór projektów do dofinansowania następował w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewniał wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania, Skarżąca winna mieć zapewnioną realną możliwość skontrolowania czy osoby podlegające wyłączeniu od udziału w sprawie rzeczywiście zostały z niego wyłączone.

Zapewnienie tej kontroli, a przez to też realizacja zasady przejrzystości, winny nastąpić w realiach rozpoznawanej sprawy, poprzez przekazanie Skarżącej wiedzy o osobach oceniających projekt. Nie mogło to nastąpić przez wgląd do akt sprawy na podstawie kodeksu postępowania administracyjnego, albowiem zawarte w art. 50 i art. 67 ustawy wdrożeniowej uregulowania nie pozwalają na zastosowanie art. 73 K.p.a.

Zgodnie natomiast z art. 37 ust. 6 ustawy wdrożeniowej (...) dokumenty wytworzone lub przygotowane w związku z oceną dokumentów i informacji przedstawianych przez wnioskodawców do czasu rozstrzygnięcia konkursu albo zamieszczenia informacji, o której mowa w art. 48 ust. 6, nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2015 r. poz. 2058 oraz z 2016 r. poz. 34).

Zatem wobec treści art. 50 i art. 67 ustawy wdrożeniowej Skarżąca nie mogła skorzystać z wglądu do akt sprawy na podstawie Kodeksu postępowania administracyjnego (w tym dowiedzieć się o osobach oceniających i skontrolować czy podlegały one wyłączeniu), zaś na podstawie 37 ust. 6 ustawy wdrożeniowej informacje takie mogła uzyskać dopiero po rozstrzygnięciu konkursu i to w trybie dostępu do informacji publicznej.

Organ zaś, mimo podnoszonych twierdzeń, iż dostęp taki istniał, a tylko Skarżąca z niego nie skorzystała, nie wskazał w myśl jakiej procedury miałoby to nastąpić. Co więcej, mając na uwadze konieczność realizacji zasady przejrzystości wyboru projektów, zdaniem Sądu nie można w tym względzie nakładać na Skarżącą obowiązku podejmowania jakichkolwiek dodatkowych czynności w celu uzyskania tych informacji, czy oczekiwać dodatkowej aktywności w postaci np. składania wniosków o udzielenie informacji o osobach oceniających, albowiem to do Organu należało zapewnienie realizacji tej zasady.

Zatem stanowiąc Regulamin konkursu Instytucja Pośrednicząca winna była mieć na uwadze wymaganą przez art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej oraz art. 125 rozporządzenia ogólnego przejrzystość rzetelność i bezstronność procedur.

10. Jak wskazuje NSA w wyrokach o sygn. akt NSA II GSK 3367/16 z dnia 4 sierpnia 2016 r. oraz II GSK 3435/16 z dnia 4 sierpnia 2016 r. (dostępne w bazie orzeczeń: http://orzeczenia.nsa.gov.pl) - przepisy powyższe statuują zasady ogólne wyłaniania projektów do dofinansowania to jest przejrzystość, rzetelność, bezstronność. Zdaniem NSA naruszenie którejkolwiek z tych zasad stanowi naruszenie zasady równego dostępu do pomocy.

Jak wyjaśnia także m.in. przytoczone wyżej orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, regulamin konkursu jest dokumentem systemu realizacji (w myśl art. 6 ust. 2 ustawy wdrożeniowej), a więc jego treść nie może być sprzeczna

z przepisami prawa powszechnie obowiązującego oraz wytycznymi horyzontalnymi i wytycznymi programowymi. NSA wskazuje także, że wobec powyższego, skoro właściwa instytucja, o której mowa w art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej przeprowadza konkurs na podstawie określonego przez siebie regulaminu, to nie oznacza to jednak, iż ma ona nieograniczone w tym zakresie pole działania. NSA podkreślił też, że pominięcie któregokolwiek obligatoryjnego elementu w treści regulaminu stanowi istotne naruszenie prawa, w rozumieniu art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy wdrożeniowej.

11. W niniejszej sprawie Instytucja Pośrednicząca ustanowiła Regulamin Konkursu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Z. 2014-2020. Oś priorytetowa VIII Edukacja. Działanie 8.3. Wsparcie szkół i placówek prowadzących kształcenie ogólne oraz uczniów uczestniczących w kształceniu podstawowym, gimnazjalnym i ponadgimnazjalnym w ramach S. ZIT dla S. O. M. Konkurs nr: [...].

W myśl pkt 4.4.1. Regulaminu konkursu ustanowionego przez Instytucję Pośredniczącą, po zakończeniu oceny danego projektu IOK (Instytucja Organizująca Konkurs) przekazuje niezwłocznie wnioskodawcy pisemną informację, która zawiera kopie wypełnionych list sprawdzających w postaci załączników, z zastrzeżeniem, że IOK WUP, przekazując wnioskodawcy tę informację, zachowuje zasadę anonimowości osób dokonujących oceny.

Zdaniem Sądu wskazana regulacja Regulaminu konkursu, nakazująca zachowanie zasady anonimowości osoby dokonującej ocenę stoi w sprzeczności zarówno z zapisami art. 37 ust. 1 ustawy jak i art. 125 rozporządzenia ogólnego nakazującymi ukształtowanie procedury konkursowej w sposób przejrzysty.

Należy zauważyć, że w efekcie powyższego nie tylko Wnioskodawca nie został poinformowany o tym kim były osoby oceniające jego projekt i czy podlegały wyłączeniu na podstawie przepisów ustawy, ale także wiedzy takiej nie uzyskał Sąd rozpoznający skargę. Organ bowiem mimo zarzutów skargi dotyczących wyboru projektów w sposób nieprzejrzysty, uniemożliwiający weryfikację osób oceniających projekt, nie przedłożył żadnych dokumentów umożliwiających Skarżącej i Sądowi weryfikację, czy osoby te w istocie podlegały wyłączeniu od udziału w sprawie. Niewystarczające w tym przypadku jest zapewnienie Organu, w rozstrzygnięciu nieuwzględniającym protestu, że procedurę oceny przeprowadzono w sposób przejrzysty i bezstronny, nie pozwala ono bowiem ani Skarżącej ani Sądowi na realną kontrolę stanu faktycznego zaistniałego w niniejszej sprawie.

Zignorowanie więc w Regulaminie konkursu, a w efekcie także przez Organ przy ocenie projektu zasady przejrzystości, wynikającej z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, poprzez ukrycie w informacji przesłanej Skarżącej danych osób oceniających projekt, co wyłączyło możliwość skontrolowania czy podlegały one wyłączeniu od udziału w sprawie, należało uznać za istotne naruszenie prawa, w rozumieniu art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a. ustawy wdrożeniowej.

12. Trzeba tu też wskazać, że w podobnym tonie wypowiadały się już sądy administracyjne np. w prawomocnych wyrokach WSA w Krakowie o sygn. akt. I SA/Kr 432/16 z dnia 14.09.2016 r., jak i wyroku o sygn. akt I SA/Kr 649/16 z dnia 31.08.2016 r., a także tutejszy Sąd, jak choćby w orzeczeniu o sygn. akt I SA/Sz 1043/16 (wszystkie wyroki dostępne w bazie orzeczeń: http://orzeczenia.nsa.gov.pl)

W powyższych wyrokach Sąd, wskazując na treść uregulowań 60 ustawy wdrożeniowej (dotyczącego kwestii wyłączenia), zwrócił uwagę, że praktyka ukrywania danych personalnych osób zaangażowanych w przygotowanie projektu lub jego ocenę nie może w świetle powyższych przepisów być akceptowana.

Wskazać też należy, iż w prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie o sygn. akt III SA/Lu 583/16 z dnia 31.05.2016 r. oraz w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie o sygn. akt III SA/Lu 663/16 z dnia 07.06.2016 r. uznano, że naruszenie przepisów dotyczących wyłączenia osoby od udziału w sprawie, stanowiących, że w rozpatrywaniu protestu nie mogą brać udziału osoby, które były zaangażowane w przygotowanie projektu lub jego ocenę, stanowi podstawę do uwzględnienia skargi i stwierdzenia, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, w związku z czym przekazano sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1.

Tymczasem w badanej sprawie, jak już wskazywano, osób oceniających projekt Instytucja Pośrednicząca nie ujawniła nawet na etapie postępowania sądowoadministracyjnego.

13. Tylko na marginesie Sąd wskazuje, że za wątpliwe w okolicznościach rozpoznawanej sprawy, można uznać czy Wnioskodawca w istocie otrzymał oceny projektu, skoro przesłano mu kopie list sprawdzających z ukrytymi danymi oceniających, a dodatkowo przez nich nie podpisane, pomimo iż wzór listy sprawdzającej załączony do Regulaminu konkursu przewidywał podpisanie listy przez oceniającego.

14. Rozpatrując ponownie sprawę Instytucja Pośrednicząca będzie miała na uwadze wyrażone w niniejszym uzasadnieniu wskazania, wynikające z rozważań Sądu oraz zamieszczoną w nich ocenę prawną, winno to skutkować ujawnieniem Skarżącej danych identyfikujących osoby oceniające projekt, co pozwoli na realizację zasady przejrzystości wynikającej z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej i ocenę czy nie podlegały one wyłączeniu od udziału w sprawie. Jednocześnie Sąd uznał, że w takim stanie rzeczy przedwczesne byłoby ustosunkowywanie się do pozostałych zarzutów skargi.

15. Mając powyższe na uwadze, Sąd na zasadzie normy art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a) ustawy wdrożeniowej orzekł, jak w sentencji wyroku.

16. O kosztach postępowania Sąd orzekł zgodnie z art. 200 p.p.s.a. i art. 205 p.p.s.a.