Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SAB/Wa 12/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-06-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
658
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2 w zw. z art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła- Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 czerwca 2015r. po rozpoznaniu wniosku L. M. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi L. M. R. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] postanawia: przyznać L. M. R. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

W dniu 10 kwietnia 2015r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez L. R. formularz wniosku PPF o przyznanie prawa pomocy, w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych.

W związku z niewystarczającymi danymi do rozpoznania złożonego wniosku zarządzeniem z dnia 21 maja 2015r. wezwano wnioskodawczynię do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez podanie:

- wysokości uzyskiwanej renty,

- czy prowadzi działalność gospodarczą, jeśli tak należało wskazać jakiego rodzaju oraz podać dochody uzyskiwane z tego tytułu z trzech ostatnich miesięcy,

- w jakiej wysokości miesięcznie uzyskuje pomoc finansową od syna,

- jakie ponosi koszty związane z utrzymaniem mieszkania w którym zamieszkuje (czynsz, gaz, opłaty za energię, telefon itp.), należało je wyszczególnić i podać ich wysokość,

- orientacyjnie wysokości kwoty pieniężnej jaką przeznacza miesięcznie na bieżące wydatki codziennego utrzymania (żywność, odzież, leki itp.),

-czy obecnie jest zadłużona u osób prywatnych lub w bankach, jeśli tak wskazać

u kogo, na jaką kwotę i w jakiej wysokości miesięcznie ewentualnie spłaca zadłużenie,

-skąd posiada bądź zamierza posiadać środki finansowe na koszty związane

z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru.

Powyższe należało wykonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem rozpoznania wniosku w oparciu o posiadane dokumenty.

W wykonaniu powyższego wezwania wnioskodawczyni nadesłała w dniu

28 maja 2015r. do Sądu kolejny formularz PPF w którym przedstawiła swoją sytuację finansową, majątkową i rodzinną.

W niniejszej sprawie zważono co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest

w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a )

Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 p.p.s.a. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny.

Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy.

W niniejszej sprawie mając na względzie dane przedstawione w formularzach uznano, iż wnioskodawczyni wykazała w nich, że spełnia ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych .

Z uzupełnionych formularzy wniosków o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Podała, że utrzymuje się z dochodów uzyskiwanych z tytułu renty w wysokości 800,00 złotych miesięcznie.

Wnioskodawczyni wyjaśniła, że nie prowadzi działalności gospodarczej, gdyż nie jest zdolna do pracy. Pomaga jedynie synowi w prowadzeniu małej gastronomii.

Z tego tytułu uzyskuje nieregularny udział w wypracowanym dochodzie. Oświadczyła, że za ostatnie trzy miesiące uzyskała 600,00 złotych. Wnioskodawczyni podała, że uzyskuje pomoc od syna w naturze i finansowo po 200,00 - 300,00 złotych miesięcznie. Wyszczególniła, że ponosi następujące miesięczne wydatki tj. opłatę za gaz ok. 30,00 złotych, opłatę za prąd 70,00 złotych, opłatę za telefon 70,00 złotych

+ UPC, internet, kablówka ok. 100,00 złotych, opłatę za czynsz 520,00 złotych. Na bieżące potrzeby życia codziennego tj. zakup żywności, odzieży, leków wydaje ok. 480,00 złotych miesięcznie. Podniosła, że brakuje jej środków na bieżące potrzeby.

Wnioskodawczyni oświadczyła, że posiada mieszkanie o pow. 60 m². Zaznaczyła, że syn jest żonaty i nie prowadzi z nią wspólnego gospodarstwa domowego. Skarżąca wyjaśniła, że kwestia pełnomocnika będzie do decyzji syna, gdyż ona nie ma takiej możliwości.

Z podanych danych przez wnioskodawczynię i akt sprawy wynika, że jest zadłużona w związku z toczącym postępowaniem egzekucyjnym w przedmiocie wyegzekwowania od niej obowiązku wynikającego z decyzji organu powiatowego

z dnia [...] sierpnia 2013r.

Mając na względzie powyższe dane uznano, że wnioskodawczyni kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie tj. zwolnienia od kosztów sądowych. Dochody uzyskiwane przez wnioskodawczynię są niewielkie, wystarczają jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Stwierdzono zatem, że sytuacja materialna wnioskodawczyni w jakiej się znajduje, nie pozwala jej na ponoszenie kosztów sądowych bez uszczerbku w koniecznym dla siebie utrzymaniu.

Z powyższych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.