Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1417/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-11-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6462 Wzory użytkowe
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 246 i art. 247 ust. 2 oraz art. 94, art. 25 w związku z art. 100
journal: Dz.U. 2003 nr 119 poz 1117
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Protokolant referent Alberta Dybowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2018 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Urzędu Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienie prawa ochronnego na wzór użytkowy oddala skargę


UZASADNIENIE

VI SA/Wa 1417/18

Uzasadnienie

Urząd Patentowy RP decyzją z [...] kwietnia 2018 r. nr Sp. [...] na podstawie art. 246 i art. 247 ust. 2 oraz art. 94, art. 25 w związku z art. 100 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (tekst jednolity Dz. U. z 2003 r., nr 119, poz. 1117 ze zm.) oraz art. 98 k.p.c. w związku z art. 256 ust. 2 p.w.p. oddalił sprzeciw M. S. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą D. z siedzibą w W. w sprawie o unieważnienie prawa ochronnego na wzór użytkowy pt.: "Uchwyt, zwłaszcza dla budownictwa, zwłaszcza do zabezpieczania stref niebezpiecznych" nr Ru. [...] udzielonego na rzecz F. S.A. z siedzibą w K. oraz zasądził od wnoszącego sprzeciw na rzecz uprawnionego z prawa ochronnego ww. wzoru użytkowego koszty postępowania w sprawie.

Do wydania niniejszego rozstrzygnięcia doszło w następującym stanie faktycznym i pranym:

W dniu 3 czerwca 2015 r. M. S. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą D. z siedzibą w W. wystąpił do Urzędu Patentowego RP ze sprzeciwem wobec prawomocnej decyzji o udzieleniu prawa ochronnego na wzór użytkowy pt.: Uchwyt, zwłaszcza dla budownictwa, zwłaszcza do zabezpieczania stref niebezpiecznych" nr [...] na rzecz F. S.A. z siedzibą w K., z pierwszeństwem od dnia [...].08.2008 r., przy czym o udzieleniu prawa ochronnego ogłoszono dnia [...].05.2015 r. w Wiadomościach Urzędu Patentowego nr [...].

Jako podstawę swojego żądania wnoszący sprzeciw wskazał przepisy art. 94 i art. 25 w związku z art. 100 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej" (zwanej dalej "p.w.p.") wskazując, że sporny wzór nie jest przedmiotem o trwałej postaci, gdyż w zastrzeżeniu ochronnym użyto określeń nie wskazujących w sposób jednoznaczny kształtu oraz budowy elementów konstrukcji, co w szczególności dotyczy określeń "zamkniętego profilu" i "zamka" oraz wskazując na brak nowości spornego wzoru. Na potwierdzenie powyższego zgłosił dowody z dokumentów oraz z zeznań świadków.

Uprawniony, ustosunkowując się do zeznań świadka B. N. i dowodów przesłanych po przesłuchaniu tego świadka, podniósł, że przesłane przez wnioskodawcę materiały nie podważają zdolności ochronnej spornego wzoru. Podniósł, że otrzymany materiał fotograficzny w postaci 14 arkuszy zdjęć nie pozwala na ustalenie rzeczywistej daty ich wykonania, a ponadto przedmiot według spornego wzoru nie został w nich przedstawiony w sposób pozwalający na identyfikację cech wskazanych w zastrzeżeniu ochronnym.

Na rozprawie w dniu [...] kwietnia 2018 r. organ oddalił wniosek wnoszącego sprzeciw o zakreślenie mu terminu 1 miesiąca na uzyskanie od W. S.A. dokumentów potwierdzających datę pierwszego zakupu i użycia elementów zawierających przedmiotowy wzór użytkowy.

Wnioskodawca podtrzymał wcześniejszą argumentację. Stwierdził, że ujawnienie spornego wzoru potwierdzają m.in. zeznania B. N., materiały zdjęciowe, zeznania L. Z. Natomiast uprawniony wskazał, że przeprowadzone dowody niczego nie wyjaśniają. Podkreślił, że z dat podanych przy zdjęciach nie wynikają daty rzeczywistego wykonania tych zdjęć. Odnosząc się do zeznań świadka L. Z. uprawniony podkreślił, że świadek zeznał, że system [...] podlega ciągłym zmianom, przedmiotowe wzory użytkowe stanowią jedne z wielu elementów tego systemu i dlatego żaden ogólnie sformułowany dokument odnoszący się do tego systemu nie dowodzi tego, że dotyczył konkretnego spornego wzoru. Podniósł, że wnoszący sprzeciw nie przedstawił żadnych faktur zakupu, dokumentacji technicznej ani świadka, który potwierdziłby ujawnienie spornego rozwiązania w konkretnej dacie.

Rozpoznając sprawę organ wskazał na brzmienie przepisów regulujących prowadzone postepowanie, w tym na brzmienie art. 246 ust 1, art. 247 ust. 2 i art. 94 ust. 1 i art. 25 ust. 1, 2 i 3 ustawy Prawo własności przemysłowej.

Organ przedstawił również w sposób precyzyjny opis spornego prawa ochronnego na wzór użytkowy nr [...] i zastrzeżenia ochronne. Urząd Patentowy RP w oparciu o stan faktyczny i prawny nie podzielił zarzutu, że sporny wzór nie jest przedmiotem o trwalej postaci. W ocenie organu, wbrew twierdzeniom wnoszącego sprzeciw, określenia "zamknięty profil" i "zamek" są jednoznaczne w kontekście całego opisu. Zamknięty profil oznacza bowiem profil o przekroju zamkniętym, w szczególności przedstawiony na rysunku profil o przekroju kołowym. Natomiast zamek, jak wyjaśniono w opisie stanowi rowek o szerokości równej lub większej od 8 mm umieszczony w odległości 7 mm od brzegu gniazda barierki. Kształt uchwytu ustalony jest również jednoznacznie poprzez rysunek, który zgodnie z art. 97 ust. 2 p.w.p, stanowi nieodzowny element zgłoszenia wzoru użytkowego.

Zdaniem organu, żaden z materiałów przedłożonych przez wnioskodawcę nie świadczył o braku nowości spornego wzoru, tj. o podaniu go do publicznej wiadomości przed datą jego zgłoszenia do ochrony. Dokonując oceny tych materiałów dowodowych organ stwierdził, że:

1. otwarty notarialnie internetowy wydruk obejmujący "List referencyjny " z [...].08.2008 r. W., który dotyczy wyboru systemu [...] przez tą firmę, dotyczy ogólnie wyboru systemu [...] przez tą firmę, a nie publicznego ujawnienia konkretnych konstrukcji jego elementów;

2. wydruk ze strony firmy B. zatytułowany "Historia" jedynie wspomina o uruchomieniu w 2007 r. produkcji systemu [...] przez tą firmę, nie dotyczy natomiast publicznego ujawnienia konkretnych konstrukcji jego elementów;

3. internetowy wydruk obejmujący nieuwierzytelniony katalog "[...]", wydanie 8, 2012, nie może świadczyć o publicznym ujawnieniu konkretnych konstrukcji elementów systemu [...] przed datą ich zgłoszenia do ochrony, bowiem pochodzi z okresu po dacie pierwszeństwa spornego wzoru (zgłoszenie spornego wzoru nastąpiło dnia [...].08.2008 r.);

4. otwarty notarialnie internetowy wydruk obejmujący 2 arkusze zdjęć budowy "[...]", zawierające szereg czarnobiałych ogólnych zdjęć budowy w formacie około 23 x 16 mm, datowanych na okres luty - listopad 2008, nie ukazuje konstrukcji i nie dowodzi publicznego ujawnienia spornego wzoru przed datą jego zgłoszenia do ochrony, tj. [...].08.2008 r., bowiem żadne z tych zdjęć nie dotyczy spornego wzoru, a wszystkie zdjęcia przedstawiają ogólne widoki z budowy, na których nie można wyróżnić żadnych elementów do zabezpieczania stref niebezpiecznych;

5. 12 arkuszy niedatowanych zdjęć niewiadomego pochodzenia nie może dowodzić publicznego ujawnienia konkretnych konstrukcji elementów systemu [...], a w szczególności konstrukcji spornego wzoru, przed datą ich zgłoszenia do ochrony, tj. [...].08.2008 r" gdyż przedstawiają one bliżej niezidentyfikowane fragmenty zabezpieczeń rusztowań, na których nie można wyróżnić żadnych konkretnych elementów do zabezpieczania stref niebezpiecznych, a w szczególności nie można wyróżnić żadnej konstrukcji o cechach spornego wzoru;

6. otwarty notarialnie internetowy wydruk dotyczący budowy "[...]" w G. z czasem realizacji II/2008 - I/2010, zawierające pięć czarnobiałych ogólnych zdjęć budowy w formacie około 23 x 16 mm, nie ukazuje konstrukcji i nie dowodzi publicznego ujawnienia spornego wzoru przed datą jego zgłoszenia do ochrony, tj. [...].08.2008 r., bowiem żadne z tych zdjęć nie dotyczy spornego wzoru, a wszystkie zdjęcia przedstawiają ogólne widoki z budowy, na których nie można wyróżnić żadnych elementów do zabezpieczania stref niebezpiecznych;

7. 8 arkuszy niedatowanych zdjęć niewiadomego pochodzenia nie może dowodzić publicznego ujawnienia konkretnych konstrukcji elementów systemu [...], a w szczególności konstrukcji spornego wzoru, przed datą ich zgłoszenia do ochrony, tj. [...].08.2008 r., gdyż przedstawiają one bliżej niezidentyfikowane fragmenty zabezpieczeń rusztowań, na których nie można wyróżnić żadnych konkretnych elementów do zabezpieczania stref niebezpiecznych, a w szczególności nie można wyróżnić żadnej konstrukcji o cechach spornego wzoru;

8. artykuł z czasopisma "Inżynier Budownictwa" 7/8 2008 pt: "[...]" dotyczy ogólnie systemu [...], a nie publicznego ujawnienia konkretnych konstrukcji jego elementów, a w szczególności nie ujawnia on konstrukcji o zastrzeganych cechach spornego wzoru;

9. 13 arkuszy nieuwierzytelnionych, niedatowanych zdjęć niewiadomego pochodzenia z nałożonymi na te zdjęcia tabelkami ich właściwości nie dowodzi publicznego ujawnienia spornego wzoru przed datą jego zgłoszenia do ochrony, gdyż nie są one w żaden sposób powiązane z nałożonymi na te zdjęcia tabelkami ich właściwości wytworzonymi przez wnoszącego sprzeciw, a więc nie można stwierdzić czy te tabelki odnoszą się do zdjęć, na których zostały umieszczone, a ponadto nie wskazują one na okoliczności podania ich do wiadomości publicznej i nie wskazują wszystkich cech ukazywanych konstrukcji, przy czym brak uwierzytelnienia tych zdjęć sprawia także, że nie są one wiarygodnym odzwierciedleniem oryginałów. Niezależnie od powyższego, żadne z tych zdjęć nie ujawnia kompletnej konstrukcji o cechach spornego wzoru;

10. internetowy wydruk obejmujący nieuwierzytelniony katalog "Combisafe Handbook 2010", nie może świadczyć o publicznym ujawnieniu spornego wzoru przed datą jego zgłoszenia do ochrony, bowiem pochodzi z okresu po dacie pierwszeństwa spornego wzoru (zgłoszenie spornego wzoru nastąpiło dnia [...].08.2008 r.), a ponadto nie ujawnia żadnej konstrukcji o zastrzeganych cechach spornego wzoru.

Nadesłane przez wnoszącego sprzeciw, wyżej omówione materiały, w postaci 13 arkuszy nieuwierzytelnionych, niedatowanych zdjęć niewiadomego pochodzenia z nałożonymi na te zdjęcia tabelkami ich właściwości oraz internetowego wydruku obejmującego nieuwierzytelniony katalog "Combisafe Handbook 2010" nie mogą w ocenie organu stanowić wypełnienia zobowiązania podjętego na rozprawie w dniu [...].10.2016 r. do nadesłania w terminie jednego miesiąca okazywanych na rozprawie zdjęć wraz z informacją o dacie ich powstania oraz katalogów, o których mówił świadek B. N.

Ponadto, o braku zdolności ochronnej spornego wzoru, zdaniem organu, nie może świadczyć dowód z przesłuchania w charakterze świadka B. N. Świadek ten zeznawał na rozprawie, że nie pamięta, czy przed sierpniem 2008 r. spotkał się z którymkolwiek z okazywanych mu rozwiązań na budowach. Organ stwierdził, że takie zeznania trudno uznać za wiarygodne i mogące stanowić samodzielną podstawę do unieważnienia spornego prawa tym bardziej, że świadek ten przyznał, że oceny identyczności czy podobieństwa okazywanych mu rozwiązań dokonał głównie przez pryzmat użyteczności i przeznaczenia, przy czym należy wskazać, że przedmiotem oceny w przypadku wzoru użytkowego jest zespół zastrzeganych cech konstrukcyjnych dotyczących kształtu, budowy lub zestawienia tego wzoru. Tak więc świadek nie potwierdził publicznego ujawnienia spornego rozwiązania w konkretnej dacie przed datą jego zgłoszenia do ochrony, tj. [...].08.2008 r.

O braku zdolności ochronnej spornego wzoru nie może świadczyć także dowód z przesłuchania w charakterze świadka L. Z. Świadek ten zeznawał na rozprawie, że nie pamięta kiedy sporne rozwiązanie zostało mu okazane na jednym ze spotkań w siedzibie firmy W. S.A. Oświadczył, że jego zdaniem spotkania pomiędzy firmami W. i B. były przeznaczone tylko dla zaproszonych gości. Również ten świadek nie potwierdził więc publicznego ujawnienia spornego rozwiązania w konkretnej dacie przed datą jego zgłoszenia do ochrony, tj. [...].08.2008 r.

Wobec powyższego, organ stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie brak było podstaw do uznania, że sporny wzór użytkowy nie spełniał wymogu nowości w dacie zgłoszenia.

W sprzeciwie uruchamiającym obecną sprawę wnoszący sprzeciw zgłosił wniosek o wystąpienie przez Urząd Patentowy RP do W. S.A. o podanie informacji, który przedmiotowy wzór użytkowy był stosowany na inwestycjach realizowanych przez ww. firmę.

Na rozprawie w dniu [...] kwietnia 2017 r. wnoszący sprzeciw został poinformowany, że organ z uwagi na kontradyktoryjny charakter postępowania nie będzie występował do W. S.A. o podanie żądanych informacji, albowiem inicjatywa dowodowa spoczywa na stronie, która może samodzielnie zwrócić się do ww. spółki w celu uzyskania niezbędnych informacji a następnie przedłożyć je do akt sprawy.

Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2017 r. organ na podstawie art. 2553 ust. 5 p.w.p. wyznaczył stronom termin 3 miesięcy na podanie wszystkich twierdzeń i dowodów pod rygorem ich pominięcia.

W piśmie z dnia 27 listopada 2017 r. składający sprzeciw wystąpił z wnioskiem o zakreślenie mu terminu jednego miesiąca na uzyskanie od W. S.A. dokumentów potwierdzających datę pierwszego zakupu i użycia elementów zawierających przedmiotowy wzór użytkowy. Powyższy wniosek strona uzasadniła treścią zeznań świadka Z. Powyższy wniosek dowodowy na rozprawie w dniu [...] kwietnia 2018 r. został przez organ jako spóźniony oddalony.

Następnie skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której wniósł o:

1) uchylenie przedmiotowej decyzji w całości;

2) zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych,

3) a ponadto na podstawie art. 106 § 3 ppsa wniósł o dopuszczenie uzupełniającego dowodu z protokołu z rozprawy w dniu [...] stycznia 2018 r. w sprawach Sp. [...], Sp.[...], Sp.[...], Sp. [...] zawierającego zeznania świadka L. Z.- na okoliczność braku nowości wzoru użytkowego [...].

Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie:

1) przepisów prawa materialnego, a mianowicie:

a. niewłaściwe zastosowanie art. 94 ust. 1 i 2 upwp poprzez uznanie, iż zastrzeżenia ochronne wzoru użytkowego pt. "Uchwyt, zwłaszcza dia budownictwa, zwłaszcza do zabezpieczania stref niebezpiecznych" [...] wskazują na trwałą postać użytecznego rozwiązania o charakterze technicznym;

b. niewłaściwe zastosowanie art. 94 ust. 1 upwp poprzez uznanie, iż rozwiązanie będące przedmiotem wzoru użytkowego pt. "Uchwyt, zwłaszcza dla budownictwa, zwłaszcza do zabezpieczania stref niebezpiecznych" [...] jest rozwiązaniem nowym, podczas gdy było używane w ramach systemu [...] przed datą jego zgłoszenia;

2) przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:

a. art. 2553 ust. 5 upwp, poprzez bezpodstawne oddalenie wniosku skarżącego o zakreślenie mu terminu jednego miesiąca na uzyskanie od W. S.A. z siedzibą w W. przy ul. [...] 32 ([...]) dokumentów potwierdzających datę pierwszego zakupu i użycia elementów zawierających wzór użytkowy [...];

b. art. 7, 77 § 1, 80, 107 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 1960 r. Nr 30 poz. 168 z późn. zm., dalej: "kpa") poprzez dowolne i błędne ustalenie stanu faktycznego i prawnego sprawy, zaniechanie dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz zaniechanie rozpatrzenia materiału dowodowego zgromadzonego w tej sprawie, co doprowadziło do wydania decyzji potwierdzającej objęcie ochroną rozwiązania, które nie spełnia przesłanek wzoru użytkowego.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta, w myśl § 2 ww. artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sąd administracyjny bada czy zaskarżona decyzja, postanowienie, akt bądź inna czynność z zakresu administracji publicznej nie naruszają przepisów postępowania oraz czy wydane zostały zgodnie z prawem materialnym.

Poza tym podkreślenia wymaga, że sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą z zastrzeżeniem art. 57a (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm. dalej p.p.s.a.).

W niniejszej sprawie M. S. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą D. zgodnie z art. 246 § 1 p.w.p. złożył sprzeciw wobec prawomocnej decyzji Urzędu Patentowego RP o udzieleniu prawa ochronnego na wzór użytkowy pt.: "Uchwyt, zwłaszcza dla budownictwa, zwłaszcza do zabezpieczania stref niebezpiecznych" nr [...] na rzecz F. S.A. z siedzibą w K. z pierwszeństwem od dnia [...] sierpnia 2008 r. zarzucając naruszenie art. 94, art. 25 w zw. z art. 100 p.w.p.

Wobec tego, że uprawniony w odpowiedzi na zawiadomienie podniósł, że sprzeciw jest bezzasadny, sprawa po myśli art. 247 ust. 2 p.w.p. została przekazana do rozstrzygnięcia w postępowaniu spornym o unieważnienie prawa do spornego wzoru użytkowego (art. 255 ust. 1 pkt. 9 p.w.p.).

Spornemu rozwiązaniu wnoszący sprzeciw zarzucił brak trwałej postaci użytecznego rozwiązania o charakterze technicznym jak również brak nowości, które to cechy składają się na definicję wzoru użytkowego, zawartą w art. 94 ust. 1 p.w.p. Zgodnie bowiem z tym przepisem wzorem użytkowym jest (konkretnie) nowe i użyteczne rozwiązanie o charakterze technicznym dotyczące kształtu, budowy lub zestawienia (jednego) przedmiotu o trwałej postaci, wyróżnionego cechami znamiennymi a więc dowód braku jego nowości wymaga przedstawienia wyczerpującego rozważania o wszystkich jego zastrzeganych cechach, a zwłaszcza o jego cechach znamiennych.

Rozwiązania nie uważa się za nowe, jeśli jest częścią stanu techniki, zgodnie z art. 25 ust. 1 powołanej ustawy Prawo własności przemysłowej, mającym odpowiednie zastosowanie do wzorów użytkowych na mocy art. 100 tej ustawy.

Stan techniki został zdefiniowany ust. 2 i 3 w art. 25 ustawy Prawo własności przemysłowej w sposób następujący:

a) przez stan techniki rozumie się wszystko to, co przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania patentu, zostało udostępnione do wiadomości powszechnej w formie pisemnego lub ustnego opisu, przez stosowanie, wystawienie lub ujawnienie w inny sposób;

b) za stanowiące część stanu techniki uważa się również informacje zawarte w zgłoszeniach wynalazków lub wzorów użytkowych, korzystających z wcześniejszego pierwszeństwa, nieudostępnione do wiadomości powszechnej, pod warunkiem ich ogłoszenia w sposób określony w ustawie.

Wbrew twierdzeniom skargi Urząd Patentowy RP dokonał wszechstronnej oceny materiału dowodowego w sprawie i do ustalonego stanu faktycznego w sprawie zastosował właściwe przepisy prawa materialnego. Urząd wnikliwie ocenił każdy dowód złożony przez skarżącego i w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji zawarł obszerne rozważania dotyczące zarzutów sformułowanych przez stronę.

Nie doszło zatem do naruszenia art. 7, 77 § 1, 80, 107 § 1 i 3 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Należy podkreślić, że Urząd Patentowy RP, w ślad za orzecznictwem sądów administracyjnych, trafnie przyjął, że postępowanie o unieważnienie wzoru użytkowego jako postępowanie sporne odznacza się kontradyktoryjnością, która zakłada aktywność dowodową stron, zwłaszcza wnioskodawcy dla wykazania zasadności zgłoszonych zarzutów związanych z żądaniem unieważnienia prawa ochronnego. Z tego względu niezasadne jest twierdzenie strony o naruszeniu przez organ art. 2553 ust. 5 p.w.p. poprzez bezpodstawne oddalenie wniosku skarżącego o zakreślenie mu terminu jednego miesiąca na uzyskanie od W. S.A. z siedzibą w W. dokumentów potwierdzających datę pierwszego zakupu i użycia elementów zawierających wzór użytkowy [...]. Należy bowiem nadmienić, że postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2017 r. w oparciu o art. 2553 ust. 5 p.w.p. organ wyznaczył stronom termin 3 miesięcy na podanie wszystkich twierdzeń i dowodów pod rygorem ich pominięcia. Po upływie powyższego terminu w piśmie z dnia 27 listopada 2017 r. składający sprzeciw wystąpił z wnioskiem o zakreślenie mu terminu jednego miesiąca na uzyskanie od W. S.A. dokumentów potwierdzających datę pierwszego zakupu i użycia elementów zawierających przedmiotowy wzór użytkowy. Zdaniem Sądu, organ prawidłowo oddalił wniosek dowodowy skarżącego. Twierdzenie strony, ze o zakupie i użyciu przez firmę W. produktów wytwarzanych według spornego wzoru dowiedziała się dopiero w trakcie przesłuchania świadka Z. nie znajduje potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym. Strona bowiem już w skardze wnioskowała o wystąpienie przez Urząd do W. S.A. o podanie analogicznych informacji. Wobec negatywnej odpowiedzi organu już na etapie wstępnym mogła sama wystąpić z inicjatywą dowodową w powyższym zakresie.

Zdaniem Sądu, na uwzględnienie nie zasługuje zarzut naruszenia prawa materialnego, tj. art. 94 ust. 1 i 2 p.w.p. W zaskarżonej decyzji organ podał przekonujące argumenty na potwierdzenie, iż rozwiązanie stanowi trwałą postać użytecznego rozwiązania o charakterze technicznym. Organ wyjaśnił, że zamek stanowi rowek o szerokości równej lub większej od 8 mm. umieszczony w odległości 7 mm. od brzegu gniazda barierki. Kształt całego uchwytu ustalony jest również jednoznacznie poprzez rysunek, który zgodnie z art. 97 ust. 2 p.w.p. stanowi nieodzowny element zgłoszenia wzoru użytkowego, na którym to rysunku odnośnik 10 wskazuje, ze rowek ten znajduje się wewnątrz gniazda.

Odnosząc się do zarzucanego przez skarżącego braku nowości spornego rozwiązania Sąd wskazuje, że organ odniósł się wnikliwie do wszystkich materiałów dowodowych przedstawionych przez stronę. Omówione przez organ wydruki, artykuły i katalogi z przyczyn podanych przez organ, z czym Sąd się zgadza, nie mogą stanowić ani z osobna ani łącznie dowodu na okoliczność publicznego ujawnienia spornego wzoru przed datą jego pierwszeństwa. Braku nowości rozwiązania nie potwierdziły również zeznania świadka L. Z., który podał, że nie pamięta, kiedy sporne rozwiązanie zostało ,mu okazane na jednym ze spotkań w siedzibie firmy W. S.A., w którym uczestniczyły tylko zaproszone osoby. Z tych względów nie może być mowy o publicznym ujawnieniu spornego rozwiązania w konkretnej dacie.

Z tych wszystkich względów wobec niezasadności zarzutów skargi Sąd orzekł o jej oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.