Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 342/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-04-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1  pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Przemysław Żmich po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. W. na pismo Biura Polityki Lokalowej Urzędu Miasta W. z dnia [...] grudnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zakwalifikowania i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

G. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Biura Polityki Lokalowej Urzędu Miasta W. z dnia [...] grudnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zakwalifikowania i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu z zasobów lokalowych Miasta W. W skardze wniósł o uchylenie zaskarżonego pisma i poprzedzającego go pisma Urzędu Dzielnicy P. Miasta W. z dnia [...] października 2008 r., nr [...] odmawiającego udzielenia pomocy w postaci przyznania prawa najmu. W uzasadnieniu skargi skarżący zarzucił organom przewlekłe prowadzenie sprawy, w sposób naruszający przepisy art. 35 i 36 KPA, brak pouczenia o prawie do składania wniosków dowodowych i prawie do wypowiedzenia się co do zebranego materiału dowodowego, pominięcie przy rozpatrywaniu sprawy obecnych warunków lokalowych i stanu technicznego lokalu i brak powołania w tym zakresie biegłego, który ocenił by wpływ stanu lokalu na stan zdrowia zamieszkujący. Skarżący stwierdził, że z przepisów art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2005 r. Nr 31, poz. 266 ze zm.) wynika, że w sprawach tego rodzaju stosuje się w zakresie nieuregulowanym przepisy Kodeksu cywilnego. Regulacje tej ustawy przewidują, że przyznanie prawa najmu następuje w formie decyzji administracyjnej, a następne czynności, tj. sama czynność cywilnoprawna kończy się stosowną umową. Skarżący uważa, że pisma z dnia 28 października 2008 r. i 19 grudnia 2008 r. mają charakter decyzji administracyjnych, ponieważ art. 104 KPA nakazuje rozstrzygać sprawy obywateli w formie decyzji administracyjnych.

W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta W. wniósł o jej odrzucenie lub oddalenie. Organ wskazał, że pismo Biura Polityki Lokalowej Urzędu Miasta W. z dnia [...] grudnia 2008 r. nie jest decyzją administracyjną, czy inną czynnością w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 1 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej Ppsa, lecz oświadczeniem woli gminy z zakresu prawa cywilnego. Organ zauważył też, że skarga została wniesiona po upływie terminu 30 – dniowego, o którym mowa w art. 53 § 1 Ppsa. Odnosząc się meritum sprawy organ wskazał, że sprawa została załatwiona zgodnie z zasadami i trybem określonym w przepisach ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego oraz uchwały Rady Miasta W. z dnia [...] grudnia 2004 r., nr [...] w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy (Dz. Urz. Woj. Mazowieckiego Nr 309, poz. 9577 ze zm.), a skarżąca nie spełnia przesłanki z § 4 pkt 1 wyżej wymienionej uchwały.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga złożona w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna.

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Z § 3 art. 3 Ppsa wynika również, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

W ocenie Sądu, zaskarżone w niniejszej sprawie pismo Biura Polityki Lokalowej Urzędu Miasta W. z dnia [...] grudnia 2008 r., nr [...] nie jest decyzją administracyjną, ponieważ nie wynika to z żadnego przepisu prawa materialnego.

Sąd zauważa, że zgodnie z art. 2 i 7 Konstytucji RP organy władzy publicznej, a więc też samorządowej, obowiązane są do działania w stosunku do obywateli na podstawie i w granicach prawa. Tymczasem przepisy prawa materialnego rangi ustawowej, normujące najem publicznych lokali mieszkalnych, zawarte w ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego oraz w stosowanych odpowiednio unormowaniach Kodeksu cywilnego nie wskazują wprost na działanie organów gminy w formie decyzji administracyjnej. W tej sytuacji pismo z dnia 19 grudnia 2008 r. decyzją administracyjną być nie może.

Trzeba wskazać, że obowiązujące obecnie standardy konstytucyjne uniemożliwiają przyjęcie tzw. zasady domniemania działania organów władzy publicznej w formie decyzji, tj. uznanie, że jeżeli przepis prawa nie wskazuje, że dane sprawy indywidualne rozstrzyga się w formie decyzji administracyjnej, to trzeba przyjąć, że taka forma załatwienia sprawy winna być zastosowana.

Nie można też uznać za zasadnego stanowiska skargi, co do tego, że art. 104 KPA stanowi samodzielną podstawę prawną w niniejszej sprawie, skoro przepis ten reguluje jedynie podstawową, procesową formę załatwienia sprawy indywidualnej w ogólnym postępowaniu administracyjnym.

Zdaniem Sądu, zaskarżone do Sądu pismo Biura Polityki Lokalowej Urzędu Miasta W. z dnia [...] grudnia 2008 r., nr [...] jest jedynie zawiadomieniem skierowanym do osoby wnioskującej o najem lokalu podjętym "w wykonaniu" zaskarżalnej do sądu administracyjnego uchwały Zarządu Dzielnicy P. z dnia [...] października 2008 r. Celem tego zawiadomienia było poinformowanie wnioskodawcy o treści uchwały, podjętej na podstawie § 21 ust. 1 uchwały Rady Miasta W. z dnia [...] grudnia 2004 r., nr [...] w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta W.

Pismo to nie jest zatem rozstrzygnięciem kształtującym sytuację prawną strony postępowania administracyjnego lub innym aktem bądź czynnością, o których mowa w art. 3 § 2 Ppsa.

Skoro zawiadomienie to nie podlega kontroli sądu administracyjnego, to skargę, jako niedopuszczalną należało odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 Ppsa.