Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt II SAB/Ol 51/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2019-10-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
658
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 150 par. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Dnia 10 października 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Tadeusz Lipiński (spr.) Sędziowie sędzia WSA Marzenna Glabas sędzia WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 10 października 2019 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi spółki A na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie wznowienia postępowania dotyczącego sporządzenia zamiennego projektu budowlanego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z "[...]" Starosta zatwierdził projekt budowlany

i udzielił inwestorowi pozwolenia na budowę hali garażowej na samochody ciężarowe

z przyłączem elektroenergetycznym, na działce nr "[...]", obręb A miasta A.

Następnie, decyzją z "[...]" Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowaneg (dalej: PINB, organ pierwszej instancji) nałożył na inwestora obowiązek sporządzenia i przedłożenia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych budowanej hali garażowej

w terminie do 31 maja 2019 r.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej WINB, organ odwoławczy), po rozpoznaniu odwołania spółki A (dalej: skarżąca, spółka) od powyższej decyzji PINB, decyzją z "[...]", utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Skarżąca wnioskiem z 16 marca 2019 r. zwróciła się do PINB o uzupełnienie materiału dowodowego w sprawie zakończonej decyzją tego organu z "[...]" i ustalenie daty rozpoczęcia robót budowlanych przy budowie hali oraz określenie wysokości tego obiektu, a następnie wydanie decyzji na podstawie poczynionych ustaleń.

Dnia 17 kwietnia 2019 r. spółka wniosła do WINB ponaglenie, zarzucając, że PINB nie wszczął postępowania w przedmiotowej sprawie. Podniosła, że poinformowała ten organ

o nowych odwodach w sprawie. Wskazała m.in. na konieczność zbadania czy zastosowano właściwy tryb legalizacji samowoli budowalnej, a ponadto stwierdziła, że zaistniały przesłanki do wznowienia postępowania w tej sprawie z uwagi na fałszerstwo dowodu.

Postanowieniem z "[...]" WINB stwierdził brak bezczynności PINB

w prowadzonym postępowaniu administracyjnym.

Decyzją z "[...]" PINB umorzył postępowanie w sprawie prawidłowości rozpoczęcia robót budowlanych na opisanej wyżej działce.

W złożonym 1 czerwca 2019 r. odwołaniu spółka zarzuciła m.in., że PINB nie uwzględnił jej wniosków dowodowych i nie wyjaśnił wszystkich okoliczności związanych

z rozpoczęciem robót, a także uzasadnił decyzję sprzecznie z wykładnią art. 145 § 1 pkt 5 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096, z późn. zm.), dalej k.p.a.

Tego dnia skarżąca wniosła również do WINB ponaglenie w sprawie dotyczącej jej wniosku o ponowne wszczęcie postępowania, podnosząc, że pomimo upływu ponad

2 miesięcy PINB nie wznowił postępowania w sprawie ani nie odmówił jego wszczęcia.

Postanowieniem z "[...]" WINB stwierdził brak bezczynności PINB

w prowadzonym postępowaniu administracyjnym.

19 czerwca 2019 r. spółka wniosła do tut. Sądu skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez PINB. Wniosła o zobowiązanie PINB do wznowienia postępowania administracyjnego w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi i przeprowadzenia rzetelnego postępowania w sprawie. Skarżąca zażądała też zobowiązania PINB do ukarania pracownika winnego niezałatwienie sprawy w terminie. Ponadto wniosła o stwierdzenie czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, wymierzenia organowi grzywny na postawie art. 149 § 2 p.p.s.a w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarżąca stwierdziła m.in., że 16 marca 2019 r. złożyła wniosek do PINB o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją tego organu

z "[...]", która następnie została utrzymana w mocy przez WINB. Zarzuciła, że mimo wniesienia ponaglenia, WINB także nie odniósł się do istoty sprawy. Stwierdziła, że PINB powinien był przesłać przedmiotowy wniosek wraz z aktami sprawy organowi wyższej instancji, czego jednak nie uczynił mimo upływu 3 miesięcy.

W odpowiedzi na skargę PINB wniósł o jej oddalenie, jako niezasadnej. Stwierdził, że wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wydaniem decyzji ostatecznej jest

w kompetencji organu drugiej instancji, który jest w posiadaniu całości akt sprawy, w tym wszystkich wniosków skarżącego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Skarga na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez PINB

w rozpatrzeniu wniosku skarżącej z 16 marca 2019 r. nie jest zasadna.

Uprawnienie sądów administracyjnych do oceny tego rodzaju skargi daje art. 3 § 2

pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., który stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność w wydaniu decyzji administracyjnej lub postanowienia, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie bądź postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty.

Uwzględniając skargę na bezczynność sąd orzeka na podstawie art. 149 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd:

1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;

2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;

3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.

Skarżąca wniosła o zobowiązanie PINB do wznowienia postępowania w sprawie dotyczącej nakazania inwestorowi wykonania określonych czynności w trybie art. 50

– art. 51 Prawa budowlanego.

Jak wynika z art. 149 k.p.a., wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia, które stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy, zaś odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze zaskarżalnego zażaleniem postanowienia. Zgodnie natomiast z art. 150 § 1 k.p.a. organem administracji publicznej właściwym w sprawach wymienionych w art. 149 jest organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji.

W sprawie, w której skarżąca domaga się wszczęcia postępowania, bezspornie decyzja organu pierwszej instancji podlegała kontroli instancyjnej. Decyzja PINB

z "[...]", po rozpoznaniu odwołania spółki, została utrzymana w mocy decyzją WINB z "[...]". Wobec powyższego, PINB nie mógł wszcząć i prowadzić postępowania wznowieniowego w sprawie będącej przedmiotem zainteresowania skarżącej.

W konsekwencji, Sąd nie może zobowiązać PINB do załatwienia wniosku skarżącej z 16 marca 2019 r.

Nie można także uwzględnić żądania skarżącej zobowiązania PINB do przesłania organowi wyższej instancji przedmiotowego wniosku, gdyż akta sprawy były przekazywane do WINB z uwagi na wnoszone przez spółkę ponaglenia i odwołania, na co wskazano także w skardze. O ile przedmiotowy wniosek jest nieprecyzyjny i nie wynika

z jego treści jednoznacznie, czego domaga się skarżąca, to w kierowanym wprost do WINB ponagleniach z 17 kwietnia 2019 r. i 1 czerwca 2019 r. skarżąca stwierdziła wyraźnie, że żąda wznowienia postępowania w przedmiotowej sprawie. Rozpoznając więc sprawę z ponagleń wnoszonych przez skarżącą WINB dysponował przedmiotowym wnioskiem i powziął wiedzę o rzeczywistej intencji skarżącej.

Z uwagi na powyższe, działań procesowych podejmowanych przez PINB w związku

z pismami skarżącej nie można ocenić jako przewlekłych, tym bardziej, że

z przedmiotowego wniosku, skierowanego do niewłaściwego organu, nie wynika, że skarżąca żąda wznowienia postępowania.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę należało oddalić.