Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 772/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2012-11-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6560
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Liwacz Sędziowie: Sędzia WSA Izabela Najda-Ossowska Sędzia WSA Leszek Kleczkowski (spr.) Protokolant: Asystent sędziego Daniel Łuczon po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 07 listopada 2012 r. sprawy ze skargi P. P. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: 1. odrzucić skargę 2. zwrócić skarżącemu od Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy kwotę [...] zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego


UZASADNIENIE

W złożonym wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu z odpłatnego zbycia działki skarżący wskazał, że od dnia 08 października 1997 r. jest właścicielem działki nr [...] o powierzchni [...] ha oraz [...] o pow. [...] ha, którą otrzymał od rodziców na podstawie umowy darowizny. Rodzice ponadto darowali wnioskodawcy oraz siostrze zabudowaną działkę nr [...] o pow. [...] ha, każde otrzymało po udziale wynoszącym 1/2 części ww. nieruchomości. Wspomniane działki zostały przeznaczone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego na cele mieszkaniowe. W ww. dokumencie wprowadzono także minimalne powierzchnie działek budowlanych (10 arów) oraz wymogi dotyczące szerokości dróg lokalnych. Opisane unormowania

w znaczny sposób ograniczyły możliwość dokonania podziału wspomnianych nieruchomości i przeznaczenia ich na wskazany cel. Jedyną możliwością dokonania ich podziału zgodnego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego było ich scalenie, a następnie dokonanie podziału. W tym celu w dniu 23 września 2007 r. skarżący zawarł z siostrą przedwstępną umowę darowizny oraz zniesienia współwłasności wskazanych wyżej nieruchomości. Na jej podstawie zobowiązał się darować siostrze udział wynoszący [...] części działek nr [...] oraz nr [...]. W wyniku tej czynności możliwe było przygotowanie wstępnego podziału nieruchomości

i przeznaczenia ich na cele mieszkaniowe zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Po zatwierdzeniu podziału przez organ samorządu terytorialnego w dniu 13 października 2007 r. wnioskodawca podpisał z siostrą ostateczną umowę darowizny oraz zniesienia współwłasności nieruchomości w formie aktu notarialnego. W wyniku dokonanego podziału siostra otrzymała na wyłączną własność działkę niezabudowaną nr [...] o pow. [...] ha oraz udział wynoszący 1/2 części zabudowanej działki nr [...] o pow. [...] ha. Wnioskodawca zaś otrzymał niezabudowane działki o łącznej powierzchni [...] ha. Dodatkowo we współwłasności po połowie pozostała działka nr [...] o pow. [...] ha przeznaczona na drogę dojazdową do pozostałych działek, która ma być przekazana gminie. Na drogę przeznaczono także stanowiącą wyłączną własność wnioskodawcy działkę nr [...] o pow. [...] ha. Wartość działek, jakie otrzymał skarżący w wyniku zniesienia współwłasności mieści się w udziale jaki przysługiwał mu przed dokonaniem ww. czynności prawnej, a po dokonaniu darowizny w 2007 r. Zniesienie współwłasności było nieodpłatne i nie wystąpiły w związku z tym żadne spłaty i dopłaty. Wynikało to z tego, że wartości nieruchomości przypadających wnioskodawcy i siostrze, objętych współwłasnością, a następnie powstałych po podziale, były podobne. Założenie przekazania nieruchomości o podobnej wartości przyjęli wcześniej rodzice, darując dzieciom opisane wyżej nieruchomości. Ostatecznie, w dniu 13 października 2007 r. strona dokonała sprzedaży jednej ze stanowiących jej własność działek, która była przedmiotem wskazanej powyżej umowy.

W związku z tak przedstawionym stanem faktycznym wnioskodawca zadał pytanie: czy przychód ze sprzedaży działek powstałych w wyniku podziału i zniesienia współwłasności stanowi źródło przychodu, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ? Zdaniem strony, sprzedaż ta nie jest źródłem przychodu i w związku z tym nie należy opodatkować jej zryczałtowanym podatkiem dochodowym, o którym mowa w art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Interpretacją indywidualną z dnia [...] r. Minister Finansów uznał stanowisko skarżącego za nieprawidłowe.

Organ stwierdził, że przychód uzyskany w 2007 r. ze sprzedaży opisanej we wniosku działki w części nabytej w 1997 r. w drodze darowizny od rodziców i należącej do wnioskodawcy po dokonaniu darowizny na rzecz siostry nie będzie podlegał opodatkowaniu zgodnie z przepisem art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie do dnia sprzedaży upłynęło już 5 lat. Natomiast w zakresie udziału

w gruncie zbytym na rzecz siostry organ stwierdził, że różnica pomiędzy gruntem nabytym w 2007 r. w wyniku zniesienia współwłasności a udziałem, jaki przysługiwał wnioskodawcy po dokonaniu na rzecz siostry darowizny należy traktować w kategorii przysporzenia, ponieważ przypadający na jego rzecz udział we własności działek uległ powiększeniu. W konsekwencji uzyskany dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym na zasadach określonych w art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym od dnia 01 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2008 r.

W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Minister Finansów stwierdził brak podstaw do zmiany wydanej interpretacji indywidualnej.

W skardze strona wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji z powodu jej niezgodności z prawem oraz uznanie za prawidłowe przedstawionego we wniosku stanowiska. Skarżący wydanej interpretacji zarzucił naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych polegającą na przyjęciu, że na podstawie powołanych przepisów zobowiązany jest do zapłaty zryczałtowanego podatku dochodowego z tytułu zbycia działki.

Zdaniem skarżącego, w przedmiotowej sprawie znaczenie ma fakt, że nabycie nieruchomości nastąpiło w dniu 08 października 1997 r., a zbycie jej części w dniu 13 października 2007 r., a więc po ponad 10 latach od nabycia. W konsekwencji, mając na uwadze art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, sprzedaż działek powstałych w wyniku podziału i zniesienia współwłasności nie jest źródłem przychodu i w związku z tym nie należy opodatkować jej zryczałtowanym podatkiem dochodowym, o którym mowa w art. 30e ww. ustawy. Czynność prawna dokonana w dniu 13 października 2007 r. między nim a siostrą miała na celu jedynie scalenie nieruchomości w celu dokonania podziału nieruchomości zgodnego z planem zagospodarowania przestrzennego oraz dostosowanie stanu posiadania nieruchomości do wymogów wynikających ze wskazanego dokumentu.

Ponadto skarżący wskazał, że w 1997 r. nabył od rodziców nieruchomości

o łącznej pow. [...] ha, zaś po zniesieniu współwłasności jego stan posiadania wynosi [...] ha, a więc jest mniejszy od udziału w momencie otrzymania nieruchomości od rodziców. Tym samym skarżący uznał za bezpodstawne twierdzenie organu, że jego udział uległ przysporzeniu. Zdaniem strony, poza niewłaściwym wyliczeniem powierzchni nieruchomości organ podatkowy nieprawidłowo ocenił zawarte transakcje, albowiem w dniu 23 września 2007 r. zawarł z siostrą przedwstępną umowę darowizny

i zniesienia współwłasności, której celem było dokonanie podziałów geodezyjnych nieruchomości. Nie skutkowała ona przeniesieniem własności, więc - jego zdaniem - nie może być oceniana w kategoriach przysporzenia. Zmiana stosunków własnościowych nastąpiła dopiero na mocy postanowień umowy z 13 października 2007 r. Z zestawienia wskazanych w niej nieruchomości, powstałych na skutek dokonanego podziału,

z powierzchniami nieruchomości nabytych w 1997 r. niezbicie wynika, że

w przedmiotowej sprawie nie nastąpiło przysporzenie na jego rzecz.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, w całości podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

W rozpatrywanej sprawie we wniosku o interpretację z dnia 23 lutego 2012 r. strona wskazała, że w drodze darowizny od rodziców w dniu 8 października 1997 r. otrzymała na wyłączną własność działki nr: 355 o powierzchni 0,72 ha oraz 345

o powierzchni 0,28 ha. Ponadto, rodzice darowali skarżącemu i siostrze strony zabudowaną działkę nr 347 o pow. 0,29 ha na zasadzie współwłasności. Dalej podatnik wskazał, że w dniu 23 września 2007 r. zawarł ze siostrą przedwstępną umowę darowizny oraz zniesienia współwłasności, zaś w dniu 13 października 2007 r. — umowę ostateczną, w wyniku której darował siostrze udział wynoszący 1/2 części działek 355 oraz 345. Następnie w ramach tej samej umowy dokonano zniesienia współwłasności w ten sposób, że siostra otrzymała na wyłączną własność działkę

nr 822 o pow. 0,0902 ha oraz udział wynoszący 1/2 części działki nr 825 o pow. 0,0922 ha, natomiast skarżący otrzymał działki o łącznej powierzchni 1,0573 ha.

W dniu 13 października 2007 r. skarżący dokonał sprzedaży jednej ze stanowiących jego własność działek, która była przedmiotem wskazanej powyżej umowy.

W związku z przedstawionym stanem faktycznym strona zadała pytanie, czy przychód uzyskany ze sprzedaży działek powstałych w wyniku podziału i zniesienia współwłasności stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej u.p.d.f.) ?

Według skarżącego powyższa sprzedaż nie jest źródłem przychodu i nie należy jej opodatkowywać według art. 30e u.p.d.f. Nabycie bowiem nieruchomości nastąpiło

w dniu 8 października 1997 r., zaś zbycie jej części w dniu 13 października 2007 r.,

a więc po ponad 10 latach od nabycia.

Organ podatkowy stanowisko to uznał za nieprawidłowe i stwierdził, że przychód uzyskany w 2007 r. ze sprzedaży opisanej we wniosku działki w części nabytej

w 1997 r. w drodze darowizny od rodziców i należącej do wnioskodawcy po dokonaniu darowizny na rzecz siostry nie będzie podlegał opodatkowaniu, gdyż zgodnie

z przepisem art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) u.p.d.f., źródłem przychodu nie jest zbycie dokonane po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie. Natomiast dochód uzyskany z odpłatnego zbycia gruntu w części nabytej

w 2007 r. w drodze zniesienia współwłasności podlega opodatkowaniu podatkiem według stawki 19 % na zasadach określonych w art. 30e u.p.d.f., w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2007r.

Zdaniem Sądu organ podatkowy trafnie przyjął, że w rozpatrywanej sprawie chodzi o opodatkowanie dochodu ze sprzedaży działki w dniu 13 października 2007 r. Wprawdzie pytanie skarżącego dotyczy dochodu uzyskanego ze sprzedaży działek, jednak we wniosku o interpretację strona wyraźnie wskazała, że dokonała sprzedaży tylko jednej działki w dniu 13 października 2007 r. O sprzedaży i terminie sprzedaży innych działek skarżący nie wspomina. Zatem ze stanu faktycznego nie wynika, aby skarżący dokonał sprzedaży jakiś innych działek. Organ podatkowy może formułować oceny jedynie w odniesieniu do stanu faktycznego przedstawionego przez podatnika.

Podkreślenia wymaga, że identyczny stan faktyczny i taką samą jego ocenę skarżący przedstawił we wcześniejszym wniosku o wydanie interpretacji z dnia 17 maja 2011 r. (uzupełnionym pismem z dnia 12 maja 2011 r.). Wówczas interpretacją indywidualną z dnia [...] r., [...] Minister Finansów, przywołując treść art. 10 ust. 1 pkt 8 oraz art. 30e u.p.d.f., z tych samych względów co obecnie nie podzielił stanowiska strony i wydał, identyczne, jak teraz, rozstrzygnięcie. Wyrokiem z dnia 1 grudnia 2011 r., I SA/Bd 685/11 WSA w Bydgoszczy oddalił skargę na powyższą interpretację (skarżący złożył wniosek o uzasadnienie wyroku z przekroczeniem ustawowego terminu). Wyrok ten stał się prawomocny z dniem 3 stycznia 2012 r. Wprawdzie zadane wówczas pytanie, jak wynika z akt sprawy I SA/Bd 685/11 brzmiało: czy sprzedaż działki (tej w dniu 13 października 2007 r.) powstałej w wyniku podziału i zniesienia współwłasności należy opodatkować zryczałtowanym podatkiem dochodowym, o którym mowa w art. 30e u.p.d.f. ?, a zatem różni się od zadanego obecnie z uwagi na powołanie w pytaniu innego przepisu - art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.f., jednakże istota sprawy przedstawiona w obydwóch wnioskach o wydanie interpretacji jest taka sama. Chodzi mianowicie o to, czy sprzedaż działki powstałej w wyniku dokonanego w 2007 r. zniesienia współwłasności i podziału, podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zachodzi zatem tożsamość przedmiotowa obydwu spraw.

Należy również podkreślić, że w rozpatrywanej sprawie treść wniesionej przez stronę skargi jest identyczna z treścią skargi wniesionej w sprawie I SA/Bd 658/11,

w której zapadł prawomocny wyrok. W obydwóch skargach strona domaga się uznania jej stanowiska za prawidłowe.

W myśl art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., Nr 270), zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została prawomocnie osądzona. Zgodnie z tym przepisem odrzuceniu podlega skarga w sprawie, w której ze względu na tożsamość przedmiotową (tożsamość sprawy) i tożsamość podmiotową (tożsamość stron) wydany został prawomocny wyrok (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red.

R. Hausera, M. Wierzbowskiego, Warszawa 2011, s. 317). Tożsamość podmiotowa odnosi się do stron, o których mowa w art. 32 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 3 lipca 2008 r., I GSK 255/08). Zgodnie z tym przepisem w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi.

Konkludując, przesłanki wynikające z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. zostały spełnione. Pomiędzy obydwiema sprawami zachodzi zarówno tożsamość przedmiotowa, jak

i podmiotowa. Ponadto sprawa objęta niniejszą skargą została już prawomocnie osądzona.

Z tych względów skarga, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., podlega odrzuceniu. Zwrotu uiszczonego wpisu dokonano na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

I. Najda-Ossowska T. Liwacz L. Kleczkowski