Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 56/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2009-04-01 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 1 kwietnia 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi "GE" Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2002r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji.


UZASADNIENIE

W złożonej skardze skarżąca spółka "GE" Sp. z o.o. złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca wskazała, że otrzymała dwie inne decyzje w których nałożono zobowiązanie podatkowe w łącznej wysokości ponad 105.000 zł. Wykonanie decyzji stwarza niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody stronie skarżącej, gdyż w obecnym czasie ponosi wysokie koszty inwestycji w postaci nakładów na modernizację stacji paliw. Nakłady ponosi w całości z własnych środków, gdyż w związku z prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym banki nie chcą udzielić spółce kredytu. Skarżąca wskazała, że handel paliwami jest działalnością sezonową i okres zimowy charakteryzuje się radykalnym spadkiem obrotów. Wydatki spółki przewyższają aktualnie jej przychody i muszą być pokrywane z oszczędności których skarżąca nie ma. Utrata jakichkolwiek środków posiadanych przez spółkę, spowoduje, że utraci ona płynność finansową i nie będzie miała środków na bieżącą działalność – przede wszystkim nie będzie mogła finansować zakupu paliwa. W konsekwencji zarząd zmuszony będzie zaniechać prowadzonej inwestycji, co spowoduje utratę dotychczas poniesionych nakładów na stację paliw i konieczność zwolnienia z pracy 10 pracowników, dla których w większości praca dla skarżącej jest jedynym źródłem utrzymania ich rodzin.

Skarżąca wskazała, że nie ma żadnego ryzyka, że w przypadku odroczenia w czasie windykacji powyższych płatności, spółka może okazać się niewypłacalna. Spółka dysponuje potężnym majątkiem w postaci nieruchomości wraz ze zorganizowanymi stacjami paliw o wartości ponad 5.000.000 zł, majątek ten jest nie obciążony. Poza tym w następnym roku spółka zakończy inwestycje, co spowoduje podniesienie jej rentowności i wskaźników finansowych. Ponadto planowane jest zwiększenie obrotów zarówno w wyniku realizacji powyżej opisanej inwestycji oraz zakończenie sezonu zimowego. Skarżąca wskazała, że w związku z odsunięciem na krótki czas egzekucji podatku spowoduje umożliwienie spółce odzyskanie równowagi finansowej oraz uzyskanie takiego standingu przedsiębiorstwa, w którym zapłata podatków nie zagrozi jego podstawą ekonomicznym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. zważył co następuje: W myśl przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd, po przekazaniu mu skargi, może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zatem wnioskodawca jest zobowiązany wykazać, iż zachodzi niebezpieczeństwo zaistnienia przynajmniej jednej z dwóch wymienionych przesłanek. Należy także zaznaczyć fakultatywny charakter cyt. wyżej przepisu, który daje sądowi możliwość wstrzymania wykonania decyzji, nie obligując go do takiego wstrzymania, nawet jeżeli wystąpią przesłanki w przepisie tym wymienione.

Próbę zdefiniowania przesłanki wyrządzenia znacznej szkody podjął NSA w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04 (niepubl.), stwierdzając, że chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu.

Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie skarżąca nie wykazała wystąpienia którejkolwiek z przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu swojego wniosku skarżąca co prawda wskazała, że prowadzone są inwestycje oraz, że z uwagi na wszczęte postępowanie egzekucyjne banki nie chcą udzielić kredytu. Powyższe jednak nie oznacza, że zapłata zobowiązania określonego w decyzji może wyrządzić znaczne szkody. Z jednej strony skarżąca wskazuje, że z własnych środków finansowych prowadzi inwestycje, a następnie wskazuje, że zajęcie środków jakichkolwiek spowoduje brak środków na bieżącą działalności. W ocenie Sądu nie sposób uznać, że pierwszeństwo zapłaty podatków przed ponoszeniem wydatków na inwestycję może spowodować wyrządzenie znacznej szkody. W ocenie Sądu nie zachodzi niebezpieczeństwo zwolnienia pracowników tylko z tego względu, że organ wyegzekwuje należności podatkowe, szczególnie w sytuacji na którą wskazuje strona skarżąca - zwiększenia planowanych wpływów z działalności chociażby z uwagi na zakończenie sezonu zimowego.

W ocenie Sądu nie została wykazana również druga przesłanka wstrzymania zaskarżonej decyzji, a to spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jeżeli skarga zostanie uznana za zasadną i zaskarżona decyzja zostanie wyeliminowana z obrotu prawnego, wyegzekwowana należność zostanie zwrócona. W niniejszej sprawie nie zachodzi niebezpieczeństwo utraty wyegzekwowanego świadczenia.

W świetle powyższych ustaleń, Sąd uznał iż nie zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.