Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 922/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-09-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6152 Lokalizacja innej inwestycji celu publicznego
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 46 par. 1 pkt 4 i par. 4, art. 73, art. 178 i art. 180 w zw. z art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Mazur po rozpoznaniu w dniu 16 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D.Ż. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 2 lipca 2014 r., sygn. akt II SA/Rz 619/13 odrzucające zażalenie D.Ż. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 7 kwietnia 2014 r. w sprawie ze skargi D.Ż. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia [...] marca 2013 r., nr [...] w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia: odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 2 lipca 2014 r., sygn. akt II SA/Rz 619/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił zażalenie D.Ż. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia [...] kwietnia 2014 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku D.Ż. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi D.Ż. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia [...] marca 2013 r., nr [...] w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego.

Sąd I instancji wskazał, iż w dniu 2 maja 2014 r. D.Ż. wniósł zażalenie na ww. postanowienie z dnia 7 kwietnia 2014 r. Zarządzeniem z dnia 5 maja 2014 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia wniesionego zażalenia poprzez jego podpisanie. Wezwanie zawierało pouczenie, że czynności powyższej należy dokonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zalegającego w aktach sprawy, wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 22 maja 2014r., zatem termin przewidziany na uzupełnienie braków zażalenia upłynął z dniem 29 maja 2014r.

Pismem nadanym w Urzędzie Pocztowym w dniu 9 czerwca 2014 r. D.Ż. nadesłał jeden egzemplarz podpisanego własnoręcznie zażalenia.

Sąd I instancji zaskarżonym postanowieniem z dnia 2 lipca 2014 r. odrzucił zażalenie wskazując na treść art. art. 46 § 1 pkt 4 i art. 49 § 1Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej jako "p.p.s.a."), iż braki wniesionego zażalenia zostały uzupełnione z naruszeniem ustawowo określonego siedmiodniowego terminu, co obliguje Sąd do jego odrzucenia w oparciu o art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.

W dniu 28 lipca 2014 r., D.Ż. wniósł zażalenie na ww. postanowienie.

Zarządzeniem z dnia 30 lipca 2014 r. Przewodniczącego Wydziału II wezwano wnoszącego skarżącego do uzupełnienia wniesionego zażalenia poprzez jego podpisanie w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia zażalenia.

Jak wynika z akt sprawy, pismo zawierające zarządzenie Przewodniczącego Wydziału, wzywające do uzupełnienia braku formalnego przez podpisanie zażalenia, zostało wysłane listem poleconym w dniu 31 lipca 2014 r. na adres pełnomocnika do doręczeń. Pismo awizowano w dniu 1 sierpnia 2014 r. z powodu nieobecności pełnomocnika skarżącego w mieszkaniu powiadomiono go o pozostawieniu pisma w miejscowym urzędzie pocztowym, poprzez umieszczenie zawiadomienia w oddawczej skrzynce pocztowej. W dniu 11 sierpnia 2014 r. dokonano ponownego zawiadomienia o przesyłce pocztowej. Termin do odbioru korespondencji upłynął w dniu 18 sierpnia 2014 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis powinien być własnoręczny, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 p.p.s.a., które w tej sprawie nie występują. Podpisem jest znak ręczny określonej osoby, noszący indywidualne i powtarzalne cechy, pozwalające odróżnić go od innych i umożliwiające identyfikację osoby podpisującego oraz zbadanie autentyczności podpisu (Hanna Knysiak-Molczyk [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str. 204-205). Z powyższej definicji jednoznacznie wynika, że podpis musi być własnoręczny. W sytuacji braku własnoręcznego podpisu, sąd wzywa stronę do usunięcia braku formalnego pisma przez jego podpisanie.

Zgodnie z art. 73 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2 (§ 1). Paragraf 2 tego przepisu stanowi zaś, że zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Natomiast w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Stosownie do § 4 art. 73 p.p.s.a doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.

W przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zasadnie, zarządzeniem z dnia 30 lipca 2014 r. wezwał D.Ż. do podpisania zażalenia. Strona jednak, w zakreślonym przez sąd terminie, wymienionego braku formalnego nie uzupełniła.

Wobec niewykonania zarządzenia Sądu I instancji zażalenie na postanowienie z dnia 8 lipca 2014 r. należało uznać za obarczone brakiem formalnym.

Z tych wszystkich względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 i art. 180 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu zażalenia.