Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 934/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2023-02-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 49e pkt 1
journal: Dz.U. 2021 poz 2351
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Sędziowie asesor sądowy WSA Marta Joanna Czubkowska (spr.) sędzia WSA Elżbieta Lemańska, Protokolant st. sekretarz sądowy Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 14 lutego 2023 r. sprawy ze skargi A. Z. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] września 2022 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki samowolnie wykonanej rozbudowy istniejącego budynku 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą jej wydanie decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] lipca 2022 roku numer [...] a także postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] maja 2022 roku numer [...]; 2. zasądza od P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. na rzecz skarżącego A. Z. kwotę 500,00 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Skarga została wywiedziona na podstawie następujących okoliczności.

W dniu 28 marca 2022 r. wpłynęło pismo S. Z. dotyczące sprawdzenia legalności wybudowanej wiaty przy stodole A. Z. zam. K. Organ nadzoru budowlanego 20 kwietnia 2022 r. przeprowadził kontrolę wybudowanej wiaty przy budynku składowym w miejscowości K. Ustalono, że właściciel działki nr geod. [...] w 2016 r. istniejącą stodołę murowaną rozbudował o wiatę drewnianą bez wymaganego pozwolenia na budowę. Organ stwierdził, że stan taki jest sprzeczny z art. 28 ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane. Brak decyzji o pozwoleniu na budowę jest samowolą budowlaną. Wobec tego zostało wszczęte postępowanie administracyjne i wyznaczono oględziny na działce z zawiadomieniem stron postępowania. W dniu 17 maja 2022 r. przeprowadzono oględziny, w czasie których ustalono, że na działce nr geod. [...], stanowiącej własność A. Z., istniejący budynek składowy - stodoła został rozbudowany o wiatę drewnianą krytą blachą bez pozwolenia na budowę. Konstrukcja nośna przybudowanej wiaty oparta jest na słupach drewnianych, więźba dachowa drewniana oparta na słupach i murłacie ściany tylnej stodoły. Wiata o wymiarach 7,10 x 6,30 m zlokalizowana jest jedną ścianą szczytową przy granicy działki. Posiada dwie ściany, jedną ścianę stanowi ściana tylna stodoły, druga ściana szczytowa przy granicy działki wypełniona deskami. Wiata nie stanowi samoistnej konstrukcji, została przybudowana do istniejącej stodoły jako rozbudowa stodoły.

Inwestor nie posiadając pozwolenia na budowę jak i zgłoszenia wykonywania robót budowlanych złożonych w Starostwie Powiatowym dopuścił się wykonania samowoli budowlanej co jest sprzeczne z art. 28 ustawy. Dlatego wykonane roboty budowlane zostały wstrzymane postanowieniem z [...] maja 2022 r. w celu prowadzenia postępowania legalizacyjnego. Jednocześnie zgodnie z art. 48 ust 3 obowiązującego Prawa budowlanego poinformowano inwestora o możliwości złożenia wniosku o legalizację wykonanej samowoli budowlanej w terminie 30 dni od dnia otrzymania postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych oraz o konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej w celu uzyskania decyzji o legalizacji obiektu budowlanego. Jednocześnie poinformowano inwestora, że nie złożenie wniosku o legalizację samowoli budowlanej będzie skutkowało wydaniem decyzji o rozbiórce wykonanej rozbudowy budynku składowego. Inwestor w terminie 30 dni od daty otrzymania postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych nie złożył wniosku o legalizację samowoli budowlanej. Niezłożenie wniosku o legalizację w wymaganym terminie zgodnie z art. 49e pkt 1 Prawa budowlanego skutkuje wydaniem przez organ nadzoru budowlanego decyzji o rozbiórce obiektu budowlanego.

Wobec powyższego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z [...] lipca 2022 r. nr [...] , działając na podstawie art. 49e pkt 1 ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 2351 ze zm.; dalej powoływana jako ustawa), nakazał inwestorowi A. Z. dokonanie rozbiórki wiaty drewnianej o wymiarach 7,10 x 6,30 m wybudowanej bez pozwolenia na budowę juko rozbudowa istniejącego budynku składowego (stodoły), na działce nr geodezyjny [...] w miejscowości K.

Odwołanie od tej decyzji wniósł A. Z. i podniósł, że każda wiata spełniająca warunki określone hipotezą normy prawnej z art. 29 ust. 1 pkt 2 Prawo budowlane nie wymaga pozwolenia na budowę. W ustawie - Prawo pudowlane pojęcie wiaty nie istnieje choć w wielu przepisach się nim posłużono. Na gruncie orzecznictwa przyjęty został pogląd, że za podstawowe cechy obiektu pozwalające na uznanie go za wiatę uznać należy posiadanie fundamentów, dachu, nieposiadanie ścian oraz posadowienie budowli na słupach, stanowiących podstawowy element konstrukcyjny. Wiatę od budynku odróżnia przede wszystkim to, że jest ona pozbawiona wszystkich albo większości przegród zewnętrznych, a także najczęściej jej podstawowym elementem konstrukcyjnym na którym osadzony jest dach, są słupy wiążące budowlę z gruntem. Stąd zasadniczym kryterium zakwalifikowania danego obiektu jako wiaty jest stwierdzenie, że obiekt nie jest zamknięty, a więc nie jest obudowany ze wszystkich albo z większości stron. Budynek wolno stojący to taki, który jest samodzielny z punktu widzenia technicznego, użytkowego i funkcjonalnego, ujętych łącznie. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. ustalił, że na działce nr 61 istnieje wiata drewniana o wymiarach 7,10 x 6,30 m Zdaniem odwołującego skoro posłużono się pojęciem "wiaty" należy przyjąć, że obiekt spełnia kryteria zakwalifikowania go jako wiaty. Powierzchnia jego nie przekracza 50 m2, tym samym zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa nie jest wymagane pozwolenie na budowę tejże wiaty. Przedmiotowa wiata jest budowlą samodzielną, opartą na słupach a nie na murłacie stojącej obok stodoły. Organ bez niezbędnego sprzętu (drabiny) nie był w stanie stwierdzić, że jest inaczej, a zdjęcia wykonane z poziomu gruntu nie odzwierciedlają stanu faktycznego. Wskazując na powyższe odwołujący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji.

P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z [...] września 2022 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podzielono stanowisko organu pierwszej instancji, że budowa przedmiotowej wiaty wymagała pozwolenia na budowę, gdyż stanowi ona rozbudowę budynku składowego (stodoły). Następnie wskazano, że kwestionowana decyzja rozbiórkowa jest konsekwencją nie złożenia przez inwestora wniosku o legalizację. Organ podniósł, że w postanowieniu o wstrzymaniu budowy poinformowano inwestora o możliwości i terminie złożenia wniosku o legalizację oraz o konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej w celu uzyskania decyzji o legalizacji. Organ pierwszej instancji poinformował również, że niezłożenie wniosku o legalizację skutkować będzie wydaniem decyzji nakazującej rozbiórkę. Zażalenia na ww. postanowienie nie złożyła żadna ze stron postępowania. Postanowienie organu pierwszej instancji jest ostateczne i podlega wykonaniu.

Z uwagi na niezłożenie przez inwestora w wymaganym terminie - 30 dni od daty, kiedy postanowienie o wstrzymaniu budowy stało się ostateczne (tj. do dnia 23 czerwca 2022 r.) - wniosku o legalizację organ powiatowy zasadnie nałożył obowiązek rozbiórki samowolnej rozbudowy budynku składowego (stodoły) - drewnianej wiaty o wymiarach ok. 7,10 x 6,30 m, na działce oznaczonej nr geodezyjnym [...] w m. K., gm. G.

Odnosząc się do zarzutu niewłaściwego ustalenia, że wiata jest nie jest samodzielną budowlą, która w myśl art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy nie wymaga pozwolenia na budowę, uznano go za chybiony. W oparciu o zgromadzony materiał dowodowy organ odwoławczy ocenił, że przedmiotowa wiata (o powierzchni zabudowy 7,10 m x 6,30 m = 44,73 m2) nie jest samodzielnym obiektem budowlanym, została wybudowana przy istniejącej stodole i konstrukcyjnie jest z nią powiązana. Zatem stanowi jej rozbudowę. Podkreślono, że wykonanie rozbudowy budynku składowego (stodoły) o wiatę nie podlega wyłączeniom określonym w art. 29-30 ustawy, a wymaga uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, której inwestor nie okazał. Na marginesie podkreślono, że wskazywany przez odwołującego przepis art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy, nie ma zastosowania w niniejszej sprawie. Końcowo organ podniósł, że legalizacja samowoli budowlanej jest prawem, a nie obowiązkiem inwestora. Z prawa tego inwestor może, ale nie musi skorzystać, co ma miejsce w niniejszej sprawie. Wszelkie koszty związane z powstaniem obiektu budowlanego jak i likwidacją skutków samowoli budowlanej ponosi inwestor.

Skargę od tej decyzji do sądu administracyjnego wniósł A. Z. i zarzucił naruszenie art. 7, 8, 77 K.p.a. polegające na braku podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia, czy rzeczywiście wiata nie jest konstrukcją samodzielną.

W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że nie zgadza się z decyzjami obydwu instancji i zarzuca im ponad wszystko nie wyczerpujące rozpatrzenie sprawy, przyjęcie za istotne tylko tych dowodów świadczących, że powstała budowla nie jest wiatą. Organ pierwszej instancji niesłusznie uznał, że elementami składowymi (podporami dachu) są murłat stodoły i pięć "słupów", które w rzeczywistości służą jedynie do zabezpieczenia suszonego drewna. Na zdjęciach wykonanych przez PINB widać, że nie stanowią one żadnego podparcia dla konstrukcji dachu. Konstrukcja oparta na tych kołkach o średnicy ok. 7 cm, byłaby niestabilną i niemożliwą. W oparciu o te kołki dokonano też pomiaru powierzchni wiaty co oznacza, że w przypadku usunięcia bądź dołożenia drewna wiata zmieni swoją powierzchnię zabudowy. Tymczasem, faktycznie dach wiaty oparty jest od czoła na dwóch słupach betonowych trwale związanych z gruntem i sześciu słupach podpierających krokwie przy ścianie stodoły. Do betonowych słupów przytwierdzony jest murłat o wymiarach 24 x 16 cm i długości 5,8 m, na którym zgodnie ze sztuką ciesielską oparto krokwie. Powierzchnia zabudowy wiaty w zarysie słupów wynosi 35 m2. Na zdjęciach widać, że słupy podpierają krokwie, ale tego organ nie uznał za podpory, a podporami uznał kołki, które do ścian bocznych krokwi są przykręcone aby zabezpieczać suszone drewno. Skarżący podniósł, że liczył na to, że te nieprawidłowości wychwyci organ odwoławczy, ale ten ograniczył się jedynie do powielenia wniosków PINB. Krokwie wiaty zachodzące na murłat stodoły w żaden sposób nie są na nim oparte. Dachy stodoły i wiaty mają różne kąty nachylenia i zastosowano takie rozwiązanie techniczne by odprowadzić wodę z dachu stodoły. Krokwie wiaty, jak zauważył organ drugiej instancji są "podcięte" po to, żeby nie naruszać konstrukcji dachu stodoły (nie odrywać łat, a umieścić je pod łatą). Zdjęcia wykonane z poziomu gruntu przez PINB nie oddają stanu faktycznego.

Wskazując na powyższe naruszenia skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 14 lutego 2023 r. pełnomocnik organu podkreślił, że sporna wiata bezsprzecznie jest powiązana z budynkiem gospodarczym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje.

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Istota sporu sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy organy nadzoru budowlanego zasadnie nałożyły na skarżącego – A. Z. obowiązek rozbiórki samowolnie wykonanej rozbudowy istniejącego budynku składowego (stodoły) - wiaty drewnianej o wymiarach około 7,10 x 6,30 m, na działce nr geod. [...] w m. K., gm. G.

Rozważania w tym zakresie należy rozpocząć od oceny postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z [...] maja 2022 r. nr [...] , które nie podlegało kontroli instancyjnej jak i w konsekwencji sądowej. Tymczasem to treść tego postanowienia zdeterminowała treść zaskarżonych w sprawie rozstrzygnięć, albowiem zgodnie z art. 48 ust. 1 pkt 1 – ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 2351 ze zm.; dalej powoływana jako ustawa) w sytuacji samowolnego wybudowania obiektu budowlanego, na którego budowę wymagane było pozwolenie na budowę, organ nadzoru budowlanego wydaje postanowienie o wstrzymaniu budowy. W postanowieniu wstrzymującym budowę organ nadzoru budowlanego informuje o możliwości złożenia wniosku o legalizację obiektu budowlanego lub jego części oraz o konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej w celu uzyskania decyzji o legalizacji obiektu budowlanego lub jego części oraz o zasadach obliczania opłaty legalizacyjnej. Zgodnie z art. 48a ust. 1 i 3 ustawy, procedurę legalizacji obiektu budowlanego wzniesionego bez wymaganego przepisami prawa pozwolenia na budowę rozpoczyna złożenie, w terminie 30 dni od dnia otrzymania postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych przy obiekcie, wniosku o legalizację, a w przypadku wniesienia zażalenia 30 - dniowy termin biegnie od dnia, w którym to postanowienie stało się ostateczne. Jak przy tym wynika z art. 49e pkt 1 ustawy, organ nadzoru budowlanego wydaje decyzję o rozbiórce obiektu budowlanego lub jego części w przypadku niezłożenia wniosku o legalizację w wymaganym terminie.

Z treści tych przepisów wynika, że skutkiem uznania przez organ nadzoru budowlanego, że dany obiekt budowalny powstał w warunkach samowoli budowlanej jest wydanie postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych i poinformowanie o możliwości złożenia wniosku o legalizację. Niezłożenie w terminie wniosku o legalizację skutkuje wydaniem decyzji o nakazie rozbiórki.

Koniecznym stało się więc w pierwszej kolejności skontrolowanie ustaleń leżących u podstaw uznania, że sporny obiekt budowlany powstał w warunkach samowoli budowlanej. Kontrola postanowienia z 24 maja 2022 r. możliwa jest na mocy art. 135 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259; dalej: "P.p.s.a."), zgodnie z którym sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Na podstawie tego przepisu, po zaistnieniu określonych okoliczności, sąd pierwszej instancji ma obowiązek odnieść się do wszystkich postępowań (w tym rozstrzygnięć w nich wydanych) w granicach danej sprawy bez względu na to, w jakim trybie to postępowanie się toczy. Chodzi więc o wszystkie akty lub czynności podjęte w danej sprawie, a nie tylko o konkretny, zaskarżony akt lub czynność będące przedmiotem bezpośredniej kontroli sądu administracyjnego. Przepis ten uszczegóławia zasadę niezwiązania wojewódzkiego sądu administracyjnego granicami skargi, upoważniając ten sąd do orzekania także o aktach lub czynnościach niezaskarżonych rozpoznawaną skargą, ale wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w danej sprawie administracyjnej (M. Jagielska, J. Jagielski, R. Stankiewicz, M. Grzywacz, Komentarz do art. 135 (w:) R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wyd. 7, Warszawa 2021; pub. Legalis).

W rozpoznawanej sprawie podstawą wydania postanowienia z [...] maja 2022 r. o wstrzymaniu robót budowlanych i poinformowania inwestora o możliwości złożenia wniosku o legalizację było przyjęcie, że wybudowanie spornego obiektu (wiaty) wymagało uzyskania pozwolenia na budowę, albowiem na stanowi on samoistnej konstrukcji tylko rozbudowę istniejącej na działce stodoły. Organ do takiego wniosku doszedł na podstawie wyników oględzin, które przeprowadził w dniu 17 maja 2022 r. Ustalono, że wiata ma wymiary 7,10 x 6,30 m (powierzchnia zabudowy 44,73 m 2). Posiada dwie ściany, jedną ścianę stanowi ściana tylna stodoły, druga ściana szczytowa przy granicy działki wypełniona deskami. Konstrukcja nośna oparta jest na słupach drewnianych. Pokryta jest blachą a drewniana więźba dachowa oparta jest na słupach i murłacie ściany tylnej stodoły. Zgodnie zaś z art. 28 ust. 1 ustawy, roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29 - 31. Rozbudowa budynku składowego (stodoły) o wiatę nie podlega tym wyłączeniom i wymaga pozwolenia na budowę, którego inwestor nie okazał.

Odnosząc się do powyższego stwierdzić należy, że sąd nie akceptuje stanowiska organu, że inwestor dokonał samowoli budowlanej polegającej na rozbudowie stodoły. Zdaniem sądu, wybudowany obiekt stanowi samoistną wiatę i tym samym nie doszło do rozbudowy istniejącego budynku - stodoły. Wprawdzie pojęcie wiaty, którym posługuje się art. 29 ust. 2 pkt 2 ustawy, nie zostało zdefiniowane na gruncie ustawy – Prawo budowlane. Jednakże należy przyjąć, że podstawowe cechy obiektu (budowli) pozwalające na uznanie go za wiatę to posiadanie fundamentów, dachu, nieposiadanie ścian oraz posadowienie budowli na słupach (vide: wyrok NSA z 16 lutego 2016 r., II OSK 1481/14, LEX nr 2037381). Bez znaczenia pozostaje przy tym fakt wybudowania wiaty w bezpośrednim zbliżeniu do stodoły, wiata może bowiem przylegać do budynku, jak również może mieć wspólny z budynkiem dach, gdyż jest to rozwiązanie racjonalne z ekonomicznego punktu widzenia (vide: wyrok NSA z 10 maja 2011 r., II OSK 794/10, LEX nr 1081901). Wiata może również posiadać ściany, ale nie ze wszystkich stron ( vide: wyrok NSA z 25 kwietnia 2017 r., II OSK 1930/15, LEX nr 2298998). Istotne z punktu widzenia kwalifikacji obiektu, jest natomiast ustalenie funkcji jaką pełni dany obiekt budowlany. Jak wynika z niekwestionowanych w sprawie ustaleń organów, jest to funkcja właściwie gospodarcza, co również nie wyklucza zakwalifikowania spornego obiektu jako wiaty (wiata służy do przechowywania drewna i maszyn rolniczych).

Przyjmując zatem, że mamy do czynienia z obiektem stanowiącym samoistną wiatę, wskazać należy, że zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 2c w zw. z art. 30 ust. 1 pkt 1 obowiązującym w chwili jej budowy (2006 r.) nie było wymagane ani pozwolenie na budowę, ani zgłoszenie do organu architektoniczno-budowlanego, pod warunkiem, że oprócz odpowiedniej powierzchni zabudowy zostały spełnione pozostałe przesłanki (tj. Dz.U. z 2016 r., poz. 290 ze zm.). Z treści art. 29 ust. 1 pkt 2c wynikało, że pozwolenia na budowę nie wymaga budowa wiat o powierzchni zabudowy do 50 m2, sytuowanych na działce, na której znajduje się budynek mieszkalny lub przeznaczonej pod budownictwo mieszkaniowe, przy czym łączna liczba tych wiat na działce nie może przekraczać dwóch na każde 1000 m2 powierzchni działki. Jednocześnie w art. 30 ust. 1 pkt 1 dotyczącym zgłoszenia nie wymieniono budowy takich wiat.

Sąd dokonał analizy przepisów ustawy – Prawo budowlane dotyczących budowy wiat, począwszy od 2016 r. do chwili obecnej. Wiaty spełniające ww. warunki konsekwentnie były zwolnione przez ustawodawcę z reglamentacji prawa budowlanego. W 2017 r. regulacja dotycząca wiat zawarta była też w art. 29 ust. 1 pkt 2c który interpretowany w zw. z art. 30 ust. 1 pkt 1 także prowadził do wniosku, że taka budowa zwolniona jest zarówno z pozwolenia na budowę jak i zgłoszenia (t.j. z 2017 r., poz. 1332 ze zm.). Zmiana tej regulacji, ale tylko redakcyjna, została dokonana w 2021 r. w ten sposób, że w art. 29 ust. 2 pkt 2 wprost zapisano, że nie wymaga decyzji o pozwoleniu na budowę oraz zgłoszenia, o którym mowa w art. 30 budowa przedmiotowych wiat.

Zastosowanie tej regulacji w sprawie niniejszej wymaga poczynienia dodatkowych ustaleń, albowiem ze stanu faktycznego wynika jedynie, że powierzchnia użytkowa wiaty nie przekracza 50 m2. Nie wynika natomiast czy na działce znajduje się budynek mieszkalny oraz czy są jeszcze jakieś wiaty.

W świetle powyższego jeszcze raz stwierdzić należy, że stanowisko organów odnośnie tego, że wiata stanowi rozbudowę stodoły nie zasługuje na uwzględnienie. Natomiast przyjęcie, że stanowi konstrukcję samoistną wymaga poczynienia dodatkowych ustaleń. W ponownie prowadzonym postępowaniu organy uzupełnią materiał dowody o ustalenia dotyczące tego czy wiata spełnia warunki, które wyłączają ją spod reglamentacji prawa budowlanego. W zależności od ustaleń organy albo umorzą postępowanie legalizacyjne, albo zastosują właściwy tryb legalizacyjny w przypadku samowolnej budowy wiaty. Przy czym jeżeli budowa przedmiotowej wiaty nie będzie spełniać przedmiotowych warunków, należy przyjąć że jej budowa wymagała pozwolenia na budowę. Aktualnie obowiązuję przepisy nie różnicują postępowania legalizacyjnego w zależności od tego czy budowa została dokonana bez wymaganego pozwolenia na budowę, czy bez wymaganego zgłoszenia – art. 48 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy. W inny sposób natomiast ustala się wysokość opłaty legalizacyjnej. W przypadku budowy wymagającej decyzji o pozwoleniu na budowę opłatę tę oblicza się zgodnie z art. 59f, z tym że stawka opłaty podlega pięćdziesięciokrotnemu podwyższeniu – art. 49d ust. 1 ustawy. Natomiast w przypadku budowy bez zgłoszenia opłata naliczana jest ryczałtowo - art. 49d ust. 2 lit. a i b – i w zależności o rodzaju inwestycji wynosi 5000 zł albo 2500 zł.

Mając powyższe na uwadze, sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 P.p.s.a. w pkt 1 uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji z 11 lipca 2022 r. a także postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kolnie z 24 maja 2022 r. O kosztach postępowania na które składa się kwota 500 zł tytułem opłaty sądowej od skargi sąd orzekł w pkt 2 wyroku na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 P.p.s.a.