Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 1245/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2017-04-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 18, art. 125
journal: Dz.U. 2016 poz 599
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jednolity
article: art. 7, art. 8, art. 77 par. 1, art. 80, art. 136
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Jacek Czaja,, Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Protokolant Sekretarz sądowy Agnieszka Wojtas, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi E. G. i L. G. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia grzywny w celu przymuszenia I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego L. G. kwotę 614 (sześćset czternaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Sygn. akt II SA/Lu [...]

U Z A S A D N I E N I E

Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] października 2016 r. nr [...] – po rozpatrzeniu zażalenia E. i L. małż. G. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia grzywny w celu przymuszenia – na podstawie 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 23, ze zm. -dalej jako "k.p.a.") w związku z art. 17, art. 18, art. 23 § 1 i art. 23 § 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 599 ze zm. – dalej jako "u.p.e.a."), utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia wyjaśniono, że wszczęcie postępowania egzekucyjnego w niniejszej sprawie związane jest z faktem zakończenia postępowania administracyjnego, w którym wydana została ostateczna decyzja w rozumieniu art. 16 § 1 k.p.a. Wypełniając ustawowy obowiązek określony w art. 6 § 1 u.p.e.a. wierzyciel będący jednocześnie organem egzekucyjnym, tj. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w C., podjął kroki zmierzające do wykonania obowiązku orzeczonego w decyzji administracyjnej poprzez zastosowanie administracyjnych środków przymusu. W tym celu wysłane zostało upomnienie z dnia [...] lutego 2009 r., znak: [...] (doręczone zobowiązanym w dniu [...] lutego 2009 r.), w którym organ wezwał zobowiązanych do wykonania ciążącego obowiązku i równocześnie wskazał, że w przypadku niewykonania obowiązku wszczęta zostanie egzekucja administracyjna.

W wyniku niewywiązania się przez zobowiązanych z ciążącego na nich obowiązku w dniu [...] października 2011 r. wystawione zostały tytuły wykonawcze o nr [...] i [...], które następnie zostały w dniu [...] października 2011 r. doręczone zobowiązanym. W związku z dalszym uchylaniem się od wykonania nałożonego obowiązku Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w C., postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2012 r. znak: [...], nałożył E. i L. małż. G. grzywnę w celu przymuszenia.

W dniu [...] października 2015 r., pracownicy Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w C. przeprowadzili kontrolę realizacji obowiązku określonego w tytułach wykonawczych z dnia [...] października 2011 r. i stwierdzili, że obowiązek ten nie został wykonany. W ich ocenie ogrodzenie, którego dotyczyła nakazana stronom rozbiórka, pozostało nienaruszone. Z czynności wykonano dokumentację fotograficzną.

W piśmie z dnia [...] grudnia 2015 r. E. i L. małż. G. zwrócili się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. o umorzenie nałożonej na nich grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku rozbiórki. Zobowiązani wskazali, że przedmiotowy obowiązek został wykonany w dniach 8-9 sierpnia 2014 r., a następnie ogrodzenie odbudowano na podstawie zgłoszenia dokonanego w Starostwie Powiatowym w C. w dniu [...] sierpnia 2014 r. Wyjaśnili również, że prace rozbiórkowe wykonała Firma Handlowo-Usługowa "P." z siedzibą w T..

W dniu [...] stycznia 2016 r., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w C. wydał postanowienie znak: [...], odmawiające umorzenia grzywny w celu przymuszenia nałożonej postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2012 r. W wyniku złożonego przez E. i L. małż. G. zażalenia L. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2016 r. znak: [...] uchylił ww. postanowienie organu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ.

Po przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w C. wydał postanowienie z dnia [...] sierpnia 2016 r., znak: [...], którym ponownie odmówił umorzenia grzywny w celu przymuszenia nałożonej na E. i L. małż. G..

W zażaleniu na powyższe postanowienie E. i L. małż. G. podtrzymali twierdzenie, że obowiązek rozbiórki ogrodzenia będący przedmiotem postępowania egzekucyjnego został już przez nich wykonany.

Po rozpatrzeniu zażalenia L. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że nie zachodzą podstawy do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Organ drugiej instancji podzielił stanowisko Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C., zgodnie z którym wbrew twierdzeniu zobowiązanych egzekwowany obowiązek nie został dotychczas wykonany.

Organ podkreślił, że czynności kontrolne z dnia [...] października 2016 r., przeprowadzili pracownicy Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w C. posiadający uprawnienia budowlane nadawane przez Okręgową Izbę Inżynierów Budownictwa. Wbrew zatem twierdzeniu zobowiązanych, uwagi zawarte w protokole kontroli nie stanowią prywatnej opinii, a opinię obiektywną, wydaną przez pracowników państwowych, popartą doświadczeniem zawodowym oraz posiadanymi kwalifikacjami. W przedmiotowym protokole stwierdzono natomiast, że obowiązek nie został wykonany. Ponadto wskazano, że: (cyt.) "Spoiny łączące cokół ogrodzenia i słupki oraz spoiny z nimi sąsiadujące wykonane są z tego samego materiału, a ich wygląd wskazuje że zostały wykonane kilka lat temu. Brak widocznych śladów świadczących na łączenie cokołu i słupków około jednego roku temu." Zauważono również "ten sam układ cegieł w cokole ogrodzenia i słupkach jaki stwierdzono w trakcie przeprowadzonej kontroli w 2008 r." Do protokołu kontroli załączono zdjęcia stanowiące potwierdzenie powyższych ustaleń.

W ocenie organu drugiej instancji nie jest możliwe wykonanie obowiązku rozbiórki ogrodzenia (w sposób wskazany przez zobowiązanych), bez widocznych śladów łączenia odciętych elementów, czy też ponowną odbudowę cokołu (zbudowanego z cegieł), z tych samych elementów, bez pozostawienia śladów świadczących o ich rozbiórce, a następnie ich późniejszym łączeniu.

Organ podkreślił, że wykonanie obowiązku rozbiórki nie znajduje także potwierdzenia w zeznaniach świadków przesłuchanych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C.. Żadna z przesłuchiwanych osób nie mogła bowiem wprost i z całą pewnością stwierdzić, że na działce zobowiązanych dokonano rozbiórki ogrodzenia, pomimo, że stosownie do oświadczenia zobowiązanego rozbiórki dokonano w pierwszych dniach sierpnia 2014 r. (k. 209, k. 166), a odcięte ogrodzenie złożono obok (k. 155), zastępując je siatką. Brak kategorycznych stwierdzeń jest – zdaniem organu – o tyle nieprawdopodobny, że na przedmiotowej działce znajduje się sklep, z którego korzystają mieszkańcy R. , a ogrodzenie odbudowano w pierwszych dniach października 2014 r. Stan taki trwał zatem około dwóch miesięcy, lecz żadna z przesłuchanych osób nie była pewna, że wykonywano prace rozbiórkowe. Wskazywany przez zobowiązanego L. G. jako osoba pomagająca w rozbiórce R. N. zeznał, że na działce od kilku lat trwały jakieś prace budowlane, natomiast nie obserwował poczynań sąsiada (L. G.) i nie posiada wiedzy na temat ewentualnej rozbiórki ogrodzenia (k. 210).

Organ zażaleniowy wskazał również na różnice pomiędzy zeznaniami L. G. i E. P. - właścicielki firmy, która stosownie do oświadczenia własnego (k. 161), jak również oświadczenia L. G. (k. 166, k. 209), wykonała rozbiórkę przedmiotowego ogrodzenia. Według zeznań E. P. rozbiórki dokonywał jej mąż wraz z pracownikami (k. 221). Następnie tę wersję wydarzeń E. P. sprostowała w piśmie z dnia [...] lipca 2016 r. stwierdzając, że osoby uczestniczące w rozbiórce wynajął L. G., ponieważ ona prowadzi "małą firmę rodzinną i ewentualne usługi wykonuje mąż wraz z trzema synami" (k. 232). Zobowiązany zeznał z kolei, że uczestniczył w pracach rozbiórkowych osobiście, a pomocy udzielił mu sąsiad R. N. (k. 166), który – jak podkreślił ponownie organ – nie potrafił przypomnieć sobie tych prac.

W ocenie L. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego również kwestia wynagrodzenia za wykonane prace została przedstawiona przez zobowiązanych w różny sposób. Zgodnie z oświadczeniem E. P. (k. 221), "mogło to być około [...] zł". Natomiast w oświadczeniu z dnia [...] lipca 2016 r. (k. 232), E. P. stwierdziła, że "osoby uczestniczące w rozbiórce ogrodzenia dorywczo wynajął p. G. i to on rozliczył się z nimi finansowo". Zobowiązany, L. G. stwierdził natomiast, że nie żądał faktury i nie pamięta konkretnej kwoty, ale mogło być to być ponad [...] złotych (k. 208).

Powołując się na powyższe okoliczności organ drugiej instancji uznał za zasadne stanowisko Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. o niewykonaniu obowiązku rozbiórki przedmiotowego ogrodzenia.

Odnosząc się do argumentu wskazanego przez zobowiązanych, tj. zastosowania art. 823 Kodeksu postępowania cywilnego, organ wyjaśnił, że wspomniany przepis został uchylony ustawą z dnia 10 lipca 2015 r (Dz. U. z 2015 r. poz. 1311), która weszła w życie w dniu [...] września 2016 r. Jednocześnie wskazał, że przepisy postępowania cywilnego nie mają zastosowania w niniejszym postępowaniu egzekucyjnym.

Odnośnie zarzutu, jakoby Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w C. w okresie od maja do sierpnia 2016 r. przeprowadził ponowne postępowanie egzekucyjne, organ zażaleniowy wyjaśnił, że organ egzekucyjny kontynuował postępowanie wszczęte poprzez doręczenie zobowiązanym tytułów wykonawczych w dniu [...] października 2011 r. Prowadzone postępowanie egzekucyjne nie zostało wszczęte ponownie, a czynności egzekucyjne podejmowane przez organ egzekucyjny składają się na postępowanie mające na celu wyegzekwowanie wykonania przez zobowiązanych nałożonego obowiązku. Nie ma tu zatem mowy o wszczęciu nowego postępowania egzekucyjnego, albowiem nie zaszły okoliczności wskazane w art. 26 u.p.e.a.

Przytoczone wyżej postanowienie L. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2016 r. E. i L. małż. G. zaskarżyli w całości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. W skardze podnieśli następujące zarzuty:

1) naruszenie przepisów art. 7 i art. 8 k.p.a. oraz art. 18 u.p.e.a. polegające na działaniach organu pierwszej instancji prowadzących do naruszenia zasady praworządności i zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa, polegających na odmowie umorzenia grzywy w celu przymuszenia pomimo wykonania przez E. i L. małż. G. nałożonego przez organ obowiązku rozbiórki ogrodzenia posadowionego na działce nr ewid.[...] oraz powiadomienia właściwych organów o zamiarze wykonania na nowo ogrodzenia na przedmiotowej działce - tzw. zgłoszenie;

2) naruszenie przepisów art. 6, art. 7 i art. 8 w zw. z art. 77 i art. 80 k.p.a. poprzez niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie w niniejszej sprawie materiału dowodowego oraz dowolne ustalenie, że organ pierwszej instancji zasadnie odmówił umorzenia grzywny w celu przymuszenia, odmawiając wiarygodności materiałom dowodowym przemawiającym na korzyść strony skarżącej m.in. poprzez pominięcie przez organy obu instancji faktu zlecenia i wykonania przez przedsiębiorcę z zewnątrz (profesjonalistę) usługi demontażu, a następnie ponownego posadowienia ogrodzenia na działce oznaczonej nr [...] w R. oraz uznanie za wiarygodne wyłącznie wybiórczych zeznań świadków;

3) naruszenie przepisów art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. poprzez utrzymanie w mocy postanowienia organu pierwszej instancji pomimo, że narusza ono prawo w stopniu uzasadniającym jego wyeliminowanie z obrotu prawnego.

W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu pierwszej instancji, a także o zasądzenie na ich rzecz skarżących kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi skarżący stwierdzili, że niezrozumiałym pozostaje kwestionowanie przez organy obu instancji stanu technicznego i sposobu ponownego wykonania przedmiotowego ogrodzenia. Podkreślili, że w istocie ogrodzenie rozebrane zostało w dniach 8 - [...] sierpnia 2014 r., zaś czynności kontrolne przeprowadzone zostały dopiero w dniu [...] października 2015 r. tj. blisko rok i trzy miesiące po przeprowadzonych pracach. Z kolei zgłoszenia budowy nowego ogrodzenia skarżący dokonali w dniu [...] sierpnia 2014 r. i w tym samym dniu zgłoszenie to zostało przyjęte bez sprzeciwu. Następnie w efekcie otrzymanej akceptacji Dyrektora Wydziału Budownictwa i Ochrony Środowiska, na początku października 2014 r. zobowiązani zlecili odbudować pierwotne ogrodzenie, w tożsamym miejscu, z tych samych materiałów, przy zastosowaniu identycznych rozwiązań konstrukcyjnych.

Skarżący zaznaczyli, że przedmiotowe ogrodzenie sąsiaduje z chodnikiem biegnącym wzdłuż drogi publicznej. Obok czynników atmosferycznych, jak opady deszczu, śniegu, mróz i promienie słoneczne, ogrodzenie narażone więc było i nadal jest na uszkodzenia (w wyniku opierania o ogrodzenie rowerów, przywiązywania psów itp.). Jednocześnie skarżący nie mają wpływu na porastający na ogrodzeniu od strony północnej mech.

W ocenie skarżących trudno tym samym ocenić wyłącznie w oparciu o przeprowadzone oględziny, kiedy sporne ogrodzenie zostało posadowione. Stanowisko przyjęte przez organy obu instancji, w świetle rzeczywistego stanu faktycznego sprawy, pozostaje dla skarżących krzywdzące. Zachodzą bowiem przesłanki uzasadniające umorzenie wymierzonej grzywny w celu przymuszenia.

W odpowiedzi na skargę L. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna. Zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie organu pierwszej instancji naruszają bowiem prawo w stopniu uzasadniającym ich uchylenie.

Przedmiotem kontrolowanych rozstrzygnięć jest kwestia umorzenia na wniosek E. i L. małż. G. z dnia [...] grudnia 2015 r. grzywny w celu przymuszenia, nałożonej na skarżących postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C., z dnia [...] sierpnia 2012 r. znak: [...], wydanym w ramach postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych z dnia [...] października 2011 r. o nr odpowiednio [...] i [...], dotyczącego obowiązku rozbiórki ogrodzenia działki nr ewid.[...] w miejscowości R., usytuowanego od strony ul. [...] (droga wojewódzka nr [...]), nałożonego na skarżących decyzją ostateczną ww. organu z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] Z akt sprawy wynika, że przedmiotowa grzywna o charakterze środka egzekucyjnego nie została przez zobowiązanych uiszczona, co skutkowało wszczęciem przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. na podstawie wystawionych przez wierzyciela (Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C.) w dniu [...] lutego 2015 r. tytułów wykonawczych egzekucji należności pieniężnej.

W świetle art. 125 § 1 u.p.e.a. zasadniczą, a w istocie również jedyną przesłanką umorzenia nałożonej, a nieuiszczonej lub nieściągniętej grzywny w celu przymuszenia, jest wykonanie obowiązku określonego w tytule wykonawczym. § 2 powołanego artykułu stanowi jednocześnie, że postanowienie w sprawie umorzenia grzywny wydaje organ egzekucyjny na wniosek zobowiązanego. Na postanowienie o odmowie umorzenia grzywny służy zażalenie.

W konsekwencji istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do ustalenia, czy zobowiązani wykonali dotychczas obowiązek rozbiórki ogrodzenia wynikający ze skierowanych do nich tytułów wykonawczych z dnia [...] października 2011 r.

Podkreślić należy, że obowiązkiem organu administracji, wyrażonym w przepisach art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., stosowanych odpowiednio w postępowaniu egzekucyjnym (art. 18 u.p.e.a.), jest podjęcie wszelkich kroków zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Organ administracji jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy i na podstawie całokształtu materiału dowodowego ocenić, czy dana okoliczność został udowodniona. Obowiązki te ciążą również na organie drugiej instancji, który, stosownie do dyspozycji art. 136 k.p.a., może przeprowadzić uzupełniające postępowanie dowodowe. Organy są przy tym zobowiązane do prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej (art. 8 k.p.a.).

W ocenie Sądu opisane wyżej reguły postępowania nie zostały w niniejszej sprawie zachowane. Wyrażona w zaskarżonych postanowieniach ocena stanu faktycznego ma charakter dowolny, zaś stanowisko organów, iż sporny obowiązek rozbiórki nie został przez skarżących dotychczas wykonany, a tym samym, że nie zachodzą podstawy do umorzenia grzywny nałożonej celem przymuszenia do wykonania tego obowiązku, nie znajduje wystarczającego potwierdzenia w materiale dowodowym.

Bezspornym pozostaje, że w miejscu usytuowania ogrodzenia objętego obowiązkiem rozbiórki określonym w tytułach wykonawczych z dnia [...] października 2011 r., obecnie znajduje się ogrodzenie. W świetle wyjaśnień skarżących istniejące obecnie ogrodzenie powstało już jednak po dokonaniu nakazanej rozbiórki wcześniejszego ogrodzenia (w ramach jego odbudowy) i nie może być uznane za przedmiot egzekwowanego obowiązku.

Zdaniem Sądu przeprowadzone w sprawie postępowanie dowodowe, wbrew stanowisku organów, nie wykazało, jakoby powyższe twierdzenie było pozbawione podstaw. Nie budzi bowiem wątpliwości, że E. i L. małż. G. w dniu [...] sierpnia 2014 r. dokonali w Starostwie Powiatowym w C. zgłoszenia zamiaru budowy (nowego) ogrodzenia, w tym samym miejscu, co ogrodzenie objęte egzekwowanym nakazem rozbiórki (tj. m.in. na działce nr ewid.[...] w miejscowości R., od strony ul. [...] - drogi wojewódzkiej nr [...]). Zgłoszenie to – jak wynika z akt sprawy – zostało przyjęte bez sprzeciwu i tym samym uprawniało E. i L. małż. G. do realizacji opisanej w nim inwestycji.

Twierdzenie zobowiązanych, iż przed realizacją nowego ogrodzenia na podstawie ww. zgłoszenia, dokonali oni "w pierwszych dniach sierpnia 2014 r." rozbiórki wcześniej istniejącego ogrodzenia, w sposób zasadniczy wzmacnia natomiast okoliczność, że w piśmie z dnia [...] sierpnia 2014 r., skierowanym do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C., informowali oni o wykonaniu przedmiotowego obowiązku, precyzując przy tym okres jego realizacji jako 8-9 sierpnia 2011 r. Jakkolwiek ww. pismo, załączone do akt sprawy (k. 124 akt adm. I inst.), nie zostało opatrzone prezentatą organu nadzoru budowlanego, a dodatkowo z akt sprawy wynika, że zostało ono omyłkowo skierowane do Urzędu Skarbowego w C., to jednak w świetle notatki służbowej z dnia [...] września 2015 r. sporządzonej przez Inspektora tego Urzędu P. E. (k. 143 akt adm.), a także pisma Poczty Polskiej S.A. – Biura Ładu Korespondencyjnego i Zgodności Działu Operacyjnego w Ł. z dnia [...] lipca 2015 r. znak: BŁKZ DO [...] nie może budzić wątpliwości, że w dniu [...] sierpnia 2014 r. przedmiotowe pismo zostało Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w C. przekazane.

Wobec powyższych okoliczności nie sposób formułować zastrzeżeń prawnych względem działań skarżących, jeżeli na piśmie informowali oni organ egzekucyjny - będący jednocześnie wierzycielem egzekwowanej rozbiórki ogrodzenia - o wykonaniu przedmiotowego obowiązku, a następnie (zgodnie z ich wyjaśnieniami dopiero na początku października 2014 r.) na podstawie skutecznie dokonanego zgłoszenia, a zatem po spełnieniu wszelkich wymogów prawnych, kierując się zaufaniem do organów władzy publicznej przystąpili do realizacji nowego ogrodzenia, w istocie odbudowując ogrodzenie poprzednie. Powinnością Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. było natomiast dokonanie kontroli realizacji obowiązku rozbiórki niezwłocznie po otrzymaniu informacji w tym przedmiocie. Takie działanie, podjęte jeszcze przed przystąpieniem przez skarżących w październiku 2014 r. do budowy nowego ogrodzenia, pozwoliłoby niewątpliwie na zweryfikowanie w sposób niebudzący wątpliwości kwestii wywiązania się z egzekwowanego obowiązku rozbiórki. Zaniechanie organu w tym zakresie nie może natomiast obciążać zobowiązanych. Wskazane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia rozbieżności i konsekwencje w zgromadzonym materiale dowodowych nie mogą być w tej sytuacji tłumaczone na niekorzyść skarżących.

Należy ponadto zauważyć, że żaden ze świadków przesłuchanych w toku niniejszego postępowania nie zaprzeczył w sposób jednoznaczny, że ogrodzenie działki nr ewid.[...] do strony ul. [...] zostało rozebrane. Wręcz przeciwnie, każdy z przesłuchanych świadków potwierdził, że na działce tej w okresie od sierpnia do października 2014 r. wykonywane były roboty budowlane. Okoliczność, iż część z przesłuchanych świadków nie mogła precyzyjnie określić charakteru tych robót (potwierdzić, że obejmowały one również rozbiórkę poprzedniego ogrodzenia), nie może być w tym wypadku, zdaniem Sądu, uznana za wystarczającą podstawę do zaprzeczenia twierdzeniu zobowiązanych. Również rozbieżności dotyczące ustalenia osoby, która fizycznie rozbiórki tej dokonała, nie podważają jej wykonania w ogóle.

Także okoliczność, że istniejące aktualnie ogrodzenie działki nr ewid.[...] od strony ul. [...] wykonane jest z materiałów, które noszą ślady kilkuletniego zużycia, nie uzasadniają stanowiska, że jest to w istocie to samo ogrodzenie, które stało się przedmiotem nakazu rozbiórki orzeczonego decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] O tożsamości obu tych ogrodzeń nie przesądza również taki sam układ cegieł w cokole ogrodzenia i w słupkach, co stwierdzono podczas kontroli w dniu [...] października 2016 r. Oczywistym jest bowiem, że skarżący po dokonaniu rozbiórki poprzedniego ogrodzenia mogli jego elementy konstrukcyjne wykorzystać przy późniejszej odbudowie ogrodzenia na podstawie zgłoszenia (co też zresztą potwierdzają ich wyjaśnienia), jak też wybudować nowe ogrodzenie o wyglądzie i kształcie będącymi odwzorowaniem ogrodzenia poprzedniego.

Podsumowując stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie organu pierwszej instancji z dnia [...] sierpnia 2016 r. zostały wydane z naruszeniem powołanych wyżej przepisów postępowania, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy został przez organy obu instancji oceniony w sposób błędny, albowiem nie potwierdza on stanowiska, iż skarżący nie wykonali dotychczas obowiązku rozbiórki ogrodzenia określonego w skierowanych do nich tytułach wykonawczych nr [...] i [...] z dnia [...] października 2011 r. Ustalone dotychczas okoliczności sprawy przemawiają natomiast w tym względzie na korzyść skarżących, czyniąc orzeczoną odmowę umorzenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania przedmiotowego obowiązku niezasadną. Ponownie rozpatrując sprawę Powiatowy Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. uwzględni przedstawione wyżej uwagi i wnioski.

Z tych wszystkich względów Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), orzekł jak w pkt I sentencji wyroku.

Orzeczenie o zasądzeniu na rzecz skarżącego L. G. zwrotu kosztów postępowania, zawarte w pkt II sentencji wyroku, znajduje natomiast uzasadnienie w art. 200 i art. 205 § 2 powyższej ustawy.