Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1557/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-09-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 650  Sprawy świadczeń społecznych w drodze wyjątku
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski po rozpoznaniu w dniu 8 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.K. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. sygn. akt II SA 4268/03 w sprawie ze skargi G. K. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] października 2003 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia: - odrzucić skargę -


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 20 kwietnia 2004 r. sygn. akt II SA 4268/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę G. K. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] października 2003 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku.

W dniu [...] czerwca 2006 r. skarżąca G. K. wniosła do Sądu pismo, w którym zwróciła się o ponowne rozpoznanie sprawy o "rentę na drodze wyjątku".

Następnie pismem z dnia [...] sierpnia 2006 r. sprecyzowała powyższy wniosek wyjaśniając, że jest to skarga o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem z dnia 20 kwietnia 2004 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W piśmie z dnia [...] sierpnia 2006 r. Sąd pouczył skarżącą, iż stosownie do treści art. 279 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać – oprócz oznaczenia zaskarżonego orzeczenia – także podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia.

Podstawę wznowienia określają przepisy art. 271, 271 i 273 wymienionej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do wspomnianych przepisów można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności, jeżeli:

- w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia,

- strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania.

Ponadto, można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie, jak również na tej podstawie, że orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym lub orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa.

Zgodnie z art. 280 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, natomiast w braku jednego z tych wymagań Sąd odrzuca wniosek.

Pomimo pouczenia G. K. nie wskazała podstaw skargi o wznowienie postępowania. Zarówno z wniosku skarżącej, jak i analizy akt nie wynika, aby w przedmiotowej sprawie występowały ustawowe podstawy wznowienia. To z kolei oznacza, że ze względu na brak przewidzianych prawem wymagań, wniosek – jako niedopuszczalny – podlega odrzuceniu.

Z tych też względów Sąd na podstawie art. 280 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił, jak w sentencji.