Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 124/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2013-01-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. R. na bezczynność Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. w przedmiocie publikacji decyzji ostatecznej na wniosek z dnia [...] r. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 28 listopada 2012 r. Z. R., dalej: skarżący, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. w przedmiocie publikacji decyzji ostatecznej na swój wniosek z dnia [...] października 2012 r. Wskazał, że w dniu 17 października 2012 r. złożył w MOPS we W. pismo nazwane "wezwaniem", w którym domagał się natychmiastowego przyznania i wypłaty zasiłku okresowego i celowego na swój wniosek z dnia [...] września 2012 r. oraz zmiany decyzji ostatecznych z dnia [...] października 2012 r. (nr [...] i nr [...]).

W odpowiedzi na skargę Kierownik MOPS we W. wskazał, że pismem z dnia 20 września 2012 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie pomocy w formie zasiłku okresowego i zasiłków celowych. Decyzjami z dnia [...] października 2012 r. (nr [...] i nr [...]) odmówiono skarżącemu pomocy w formie zasiłków. Decyzje te skarżący odebrał w dniu 17 października 2012 r. Następnie pismem z dnia 17 października 2012 r. skarżący wezwał Ośrodek do wypłaty świadczeń na swój wniosek z dnia 20 września 2012 r. W związku z niezadowoleniem skarżącego z rozstrzygnięcia Ośrodek przesłał całość dokumentacji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest niedopuszczalna.

Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, orzekając w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego oraz organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Oznacza to, że bezczynność wskazana w pkt 8) może dotyczyć jedynie sytuacji, w których organ nie wydaje decyzji administracyjnych, niektórych postanowień (w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także rozstrzygających co do istoty, ponadto wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie) oraz innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Przy czym w literaturze przyjmuje się, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności (T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004, s. 84).

Tymczasem w niniejszej sprawie skarżący otrzymał decyzje z dnia [...] października 2012 r., co potwierdził w skardze a z odpowiedzi na skargę wynika, że od decyzji tych wniósł odwołanie.

Żądanie zaś skarżącego dotyczące stwierdzenia bezczynności organu w przedmiocie "publikacji decyzji", wykracza poza zakres kompetencji sądu administracyjnego.

W tym stanie rzeczy wniesiona skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.