Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 43/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2012-03-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Gry losowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 59 pkt 4 w zw. z art. 138 ust. 2  i art. 8
journal: Dz.U. 2009 nr 201 poz 1540
law: Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych.
article: art. 2 ust. 1 pkt 8, art. 65
journal: Dz.U. 2009 nr 168 poz 1323
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Dominiak, Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka (spr.), Sędzia WSA Jolanta Sudoł, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Beata Kaczmar, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 marca 2012 r. sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia 9 listopada 2011 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 19 listopada 2007 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej działając na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 24 ust. 1a, art. 13 ust. 3a, art. 35 ust. 1, art. 36 ust. 1 i art. 37 ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2004 r., Nr 4, poz. 27) udzielił A Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...] na okres sześciu lat.

W załączniku do przedmiotowej decyzji wskazanych zostało 317 punktów gier na automatach o niskich wygranych.

Decyzją z dnia 3 sierpnia 2010 r. znak [...] Naczelnik Urzędu Celnego działając na podstawie art. 207 § 1 i art. 210 § 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.), § 14 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 grudnia 2009 r. w sprawie urzędowego sprawdzenia (Dz. U. Nr 222, poz. 1757) oraz art. 65 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. Nr 168, poz. 1323 ze zm.) zatwierdził zmiany akt weryfikacyjnych dla punktu gier na automatach o niskich wygranych – Sklep Spożywczo – Przemysłowy [...] przy ul. [...] w K., w zakresie zawieszenia eksploatacji automatów HOT SPOT numer fabryczny [...] oraz HOT SPOT numer fabryczny [...] oraz zawieszeniem gry w w/w punkcie.

W dniu 18 marca 2011 r. w Urzędzie Celnym w G. A Sp. z o.o. złożyła zgłoszenie wznowienia działalności podlegającej szczególnemu nadzorowi podatkowemu w w/w punkcie gier na automatach o niskich wygranych - Sklep Spożywczo – Przemysłowy [...] przy ul. [...] w K.

W zgłoszeniu tym termin rozpoczęcia/wznowienia działalności określono na dzień 1 kwietnia 2011 r.

W dniu 29 marca 2011 r. funkcjonariusze Referatu Dozoru Celnego Urzędu Celnego w G. dokonali urzędowego sprawdzenia w/w punktu.

Postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2011 r. znak [...] Dyrektor Izby Celnej działając na podstawie art. 165 §1 ustawy – Ordynacja podatkowa oraz art. 59 pkt 4 w zw. z art. 138 ust. 2 i art. 8 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540) w z związku z zaprzestaniem prowadzenia działalności w w/w punkcie gier na okres powyżej 6 miesięcy wszczął postępowanie w sprawie cofnięcia zezwolenia nr [...] w części dotyczącej w/w punktu.

Po przeprowadzeniu postępowania, Dyrektor Izby Celnej w dniu 17 sierpnia 2011 r. wydał decyzję znak [...], mocą której cofnął A Sp. z o.o. zezwolenie nr [...] w części dotyczącej w/w punktu.

Jednocześnie organ dokonał ponownego określenia punktów gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...] (174 punkty).

W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia organ wskazał, że zgodnie z art. 138 ust. 2 ustawy o grach hazardowych do podmiotów posiadających zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie urządzania i prowadzenia działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych stosuje się odpowiednio art. 59 ust. 4 tej ustawy w świetle którego organ właściwy w sprawie udzielenia koncesji lub zezwolenia, w drodze decyzji, cofa koncesję lub zezwolenie, w całości lub w części, w przypadku zaprzestania lub niewykonywania przez okres dłuższy niż 6 miesięcy działalności objętej koncesją lub zezwoleniem, chyba że niewykonywanie tej działalności jest następstwem działania siły wyższej.

W stanie faktycznym sprawy przedstawiciel spółki złożył zgłoszenie wznowienia działalności podlegającej szczególnemu nadzorowi podatkowemu. Niemniej jednak złożenie zgłoszenia nastąpiło po upływie ustawowych 6 miesięcy.

W odwołaniu od w/w decyzji A Sp. z o.o. podniosła zarzut naruszenia art. 59 pkt 4 w zw. z art. 138 ust. 2 ustawy o grach hazardowych poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie w sytuacji gdy spółka zgłosiła chęć i gotowość wznowienia działalności w w/w punkcie, a która to działalność nie została wznowiona z uwagi na przewlekłe prowadzenie weryfikacji punktu przez administrację celną.

W uzasadnieniu odwołania wskazano, że początkowo organ celny podjął stosowne czynności przeprowadzając w dniu 29 marca 2011 r. urzędowe sprawdzenie punktu zakończone wynikiem pozytywnym. Następnie zaś, zamiast wydać orzeczenie w sprawie wniosku z dnia 18 marca 2011 r. organ popadł w wielomiesięczną bezczynność nie realizując w tej sprawie jakichkolwiek działań. W sprawie organ mógł z kolei wydać orzeczenie zatwierdzające zmiany akt weryfikacyjnych, orzeczenie odmawiające takiego zatwierdzenia lub orzeczenie wzywające do zapewnienia warunków niezbędnych do przeprowadzenia urzędowego sprawdzenia, z wyznaczeniem nowej daty realizacji tej czynności.

W istocie więc w sprawie wykreowano niekorzystną dla strony sytuację faktyczną, która prowadziła do wydania finalnego, niezasadnego rozstrzygnięcia.

Decyzją z dnia 9 listopada 2011 r. znak [...] Dyrektor Izby Celnej działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy – Ordynacja podatkowa oraz art. 59 pkt 4 w zw. z art. 138 ust. 2 i art. 8 ustawy o grach hazardowych utrzymał w mocy własną decyzję z dnia 17 sierpnia 2011 r.

W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że to sama spółka stworzyła dla siebie niekorzystną sytuację faktyczną, gdyż zgłoszenie rozpoczęcia/wznowienia działalności skierowane do Naczelnika Urzędu Celnego zostało złożone w dniu 18 marca 2011 r., a więc po upływie w/w 6 – miesięcznego terminu ustawowego. Decyzja z dnia 3 sierpnia 2010 r. zawieszająca eksploatację oraz zawieszenie działalności w spornym punkcie została bowiem odebrana przez przedstawiciela spółki w dniu 16 września 2010 r. Przedmiotowy 6 – miesięczny termin określony w art. 59 pkt 4 ustawy o grach hazardowych upłynął zatem w dniu 16 marca 2011 r.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku A Sp. z o.o. wniosła o uchylenie wydanych w sprawie rozstrzygnięć oraz o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego.

Decyzji Dyrektora Izby Celnej spółka zarzuciła naruszenie art. 59 pkt 4 w zw. z art. 138 ust. 2 ustawy o grach hazardowych poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie w sytuacji gdy spółka zgłosiła chęć i gotowość wznowienia działalności w spornym punkcie, a która to działalność nie została wznowiona z uwagi na przewlekłe prowadzenie weryfikacji punktu przez administrację celną nie zakończone wydaniem jakiegokolwiek merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie.

W uzasadnieniu skargi wskazano m.in., że od dnia 18 marca 2011 r. strona winna być traktowana tak jakby prowadziła działalność w spornym punkcie gier albowiem zrealizowane zostały wszystkie obciążające spółkę obowiązki związane z wznowieniem działalności gospodarczej. Tym samym w dniu 15 kwietnia 2011 r., to jest w dacie wszczęcia postępowania w niniejszej sprawie, nie istniał stan faktyczny uzasadniający twierdzenie o ziszczeniu się przesłanki określonej w art. 59 pkt 4 ustawy o grach hazardowych. W istocie zatem rozstrzygnięcia wydane w sprawie należy uznać za nieprawidłowe.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany swojego wcześniejszego stanowiska.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Oznacza to, iż w ramach dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać legalność rozstrzygnięcia zapadłego w danym postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami prawa procesowego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie jego podjęcia.

Postępowanie przed sądami administracyjnymi prowadzone jest zaś na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270). W myśl art. 134 § 1 w/w aktu normatywnego sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W związku z taką regulacją normatywną sąd rozpoznając skargę na decyzję administracyjną nie jest związany granicami skargi, a jedynie zakresem rozstrzygnięcia objętego decyzją. W tej sytuacji, dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji, czyli jej zgodności z prawem, władny jest uwzględnić skargę także ze względu na inne uchybienia niż te, które podnosiła w skardze strona.

Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w omawianym zakresie i w oparciu o w/w kryterium, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie Sąd nie dopatrzył się bowiem naruszenia przepisów prawa materialnego ani procesowego w stopniu skutkującym koniecznością wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego.

Zaskarżona decyzja została wydana na podstawie art. 59 pkt 4 ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych, zgodnie z którym organ właściwy w sprawie udzielenia koncesji lub zezwolenia, w drodze decyzji, cofa koncesję lub zezwolenie, w całości lub w części, w przypadki zaprzestania lub niewykonywania przez okres dłuższy niż 6 miesięcy działalności objętej koncesją lub zezwoleniem, chyba że niewykonywanie tej działalności jest następstwem działania siły wyższej.

W niniejszej sprawie okolicznością niesporną był fakt, że w punkcie – Sklep Spożywczo – Przemysłowy [...] przy ul. [...] w K. spółka przez okres dłuższy niż 6 miesięcy nie prowadziła działalności.

W następstwie wniosku spółki z dnia 22 lipca 2010 r. Naczelnik Urzędu Celnego wydał bowiem decyzję zawieszającą działalność w w/w punkcie. Decyzja ta odebrana została przez przedstawiciela spółki w dniu 16 września 2010 r. (vide: k. [...] akt administracyjnych), co oznacza, że od tego dnia liczyć należy 6 miesięczny materialno - prawny termin wskazany w art. 59 pkt 4 ustawy o grach hazardowych.

Zgłoszenie rozpoczęcia/wznowienia działalności do Urzędu Celnego w G. wpłynęło z kolei 18 marca 2011 r., a więc z przekroczeniem w/w terminu zawitego.

Przepis art. 59 pkt 4 ustawy o grach hazardowych jest skonstruowany w ten sposób, że cofnięcie zezwolenia nie zależy w żaden sposób od uznania administracyjnego, lecz od zaistnienia przesłanki w postaci zaprzestania lub niewykonywania przez okres dłuższy niż 6 miesięcy działalności.

Jedynym wyjątkiem od obowiązku zastosowania tego przepisu przez organ administracji publicznej jest ustalenie, że zaprzestanie bądź niewykonywanie tej działalności jest następstwem siły wyższej. Analiza stanu faktycznego sprawy prowadzi do konkluzji, iż zaprzestanie prowadzenia działalności w wymienionym punkcie gry nie było spowodowane siłą wyższą, rozumianą jako zdarzenie zewnętrzne w stosunku do powołującego się na nią podmiotu.

Odnosząc się z kolei do zarzutów sformułowanych w skardze uznać należy, że są one niezasadne.

Skarżąca stawia bowiem tezę, że to opieszałość organów administracji celnej w podejmowaniu rozstrzygnięć w przedmiocie zatwierdzenia akt weryfikacyjnych zaistniała po dacie 18 marca 2011 r. stanowiła samoistne źródło niezasadnych rozstrzygnięć w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier.

W ocenie Sądu taka argumentacja nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżąca w swoich rozważaniach pomija bowiem zupełnie w pełni obiektywną okoliczność uchybienia w/w 6 – miesięcznemu terminowi na wznowienie działalności w zakresie gier na automatach, która to okoliczność – na co słusznie zwrócił uwagę Dyrektor Izby Celnej w decyzjach z dnia 17 sierpnia i 9 listopada 2011 r. - ma w realiach rozpatrywanej sprawy priorytetowe znaczenie. Przekazanie dokumentacji przez Naczelnika Urzędu Celnego do Dyrektora Izby Celnej w następstwie pisma tego pierwszego organu z dnia 5 kwietnia 2011 r. nie ma zaś znaczenia dla oceny słuszności wydanych w sprawie rozstrzygnięć.

Pismo z dnia 5 kwietnia 2011 r. oraz działania Naczelnika Urzędu Celnego polegające na przekazaniu dokumentacji nie stanowiły bowiem "przekazania akt sprawy organowi wyższej instancji" (co sugeruje skarżąca), gdyż w tym okresie czasu organy administracji celnej nie prowadziły postępowania w przedmiocie cofnięcia zezwolenia w oparciu o dyspozycję art. 59 pkt 4 ustawy o grach hazardowych. Działania te poczytywać zaś należy wyłącznie jako przejaw racjonalnego współdziałania organów administracji celnej. Przedmiotowe współdziałanie organów administracji celnej z oczywistych względów ukierunkowane było na załatwienie określonej sprawy zgodnie z właściwością rzeczową i funkcjonalną organów administracji celnej i jako takie znajdowało swoje pełne umocowanie w dyspozycji art. 2 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej.

W reasumpcji, wobec uznania, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego ani procesowego w stopniu skutkującym koniecznością wyeliminowania jej z obrotu prawnego, Sąd na mocy art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił wniesioną skargę, o czym orzeczono jak w sentencji.