Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 2972/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2004-02-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 630  Obrót towarami z zagranicą, należności celne i ochrona przed nadmiernym  przywozem towaru na polski obszar celny
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NS A Włodzimierz Zygmont po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2004r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.W. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić skargę. /-/ W. Zygmont


UZASADNIENIE

Skarżący R.W. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na postanowienie w przedmiocie stwierdzenia uchybienia (przez T.B.) terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] nr [...], pomimo, że sam nie składał odwołania od tej decyzji.

Skarżącemu przysługiwało odwołanie od powyższej decyzji do Dyrektora Izby Celnej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia (art. 221 Ordynacji podatkowej), a po wyczerpaniu toku instancji administracyjnej przysługiwałaby mu skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Według stanu prawnego z daty wydania decyzji przez organ celny II instancji, skarga podlegała odrzuceniu wskutek niewyczerpania możliwości obrony praw, która służyła skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie - Dyrektorem Izby Celnej . Skarżący nie złożył odwołania od decyzji organu celnego I instancji i dlatego skarga podlegała odrzuceniu.

Sąd wskazuje, że przez wyczerpanie środków odwoławczych (w świetle stanu prawnego obowiązującego w toku postępowania celnego w rozpatrywanej sprawie), należy rozumieć sytuację w której sprawa została w formie decyzji administracyjnej załatwiona przez organ administracyjny pierwszej i drugiej instancji w sposób merytoryczny i stronie nie przysługuje żaden środek odwoławczy przewidziany w ustawie (art. 34 ust. 2 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym). Intencją tej regulacji było, aby przed złożeniem skargi na decyzję lub postanowienie został skonsumowany tryb postępowania instancyjnego, jeżeli jest ustawowo przewidziany. Wymóg wyczerpania możliwości służących skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie nie dotyczy tylko Prokuratora i Rzecznika Praw Obywatelskich (art. 34 ust. 1 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym).

Poczynając od dnia 1 stycznia 2004r. sprawy, w których skargi zostały wniesione przed tą datą i postępowanie nie zostało zakończone (a tak jest właśnie w niniejszej sprawie), podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( art. 97 § 1). Również w powołanej ustawie dopuszczalność wniesienia skargi została uwarunkowana uprzednim wyczerpaniem administracyjnego toku instancji, definiowanego przez tę ustawę identycznie jak czyniły to przepisy dotychczasowe (art. 52 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Z tych powodów na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z przytoczonymi wyżej przepisami ustawy o przepisach wprowadzających ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd postanowił jak w sentencji.

/-/ W. Zygmont