Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 820/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2018-02-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 150 par. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 201
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Woźniak, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Wojciechowska (spr.),, Sędzia WSA Ewa Wojtysiak, , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 lutego 2018 r. sprawy ze skargi R.B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 28 lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie uchybienie terminowi do wniesienia odwołania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Dyrektor Kontroli Skarbowej w S. wydał w dniu [...] r. decyzję nr [...], w której określił "P.-M." spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Z. ul. [...], dalej "spółka", z tytułu podatku od towarów i usług za:

- styczeń 2011 r. zobowiązanie podatkowe w wysokości [...] zł;

- luty 2011 r. zobowiązanie podatkowe w wysokości [...] zł;

- marzec 2011 r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym - kwotę do zwrotu na rachunek bankowy wskazany przez podatnika w wysokości [...] zł;

- kwiecień 2011 r. zobowiązanie podatkowe w wysokości [...] zł;

- maj 2011 r. zobowiązanie podatkowe w wysokości [...] zł;

- czerwiec 2011 r. zobowiązanie podatkowe w wysokości [...] zł;

- lipiec 2011 r. zobowiązanie podatkowe w wysokości [...] zł;

- sierpień 2011 r. zobowiązanie podatkowe w wysokości [...] zł;

- wrzesień 2011 r. zobowiązanie podatkowe w wysokości [...] zł;

- październik 2011 r. zobowiązanie podatkowe w wysokości [...] zł;

- listopad 2011 r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym- kwotę do zwrotu na rachunek bankowy wskazany przez podatnika w wysokości [...] zł;

- grudzień 2011 r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w wysokości [...] zł z tego: kwotę do zwrotu na rachunek bankowy wskazany przez podatnika w wysokości [...] zł oraz kwotę do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości [...] zł.

Dyrektor Izby Skarbowej w S. wydał, po rozpoznaniu odwołania spółki, decyzję nr [...], w której utrzymał w mocy ww. decyzję Dyrektora Kontroli Skarbowej w S. z dnia [...] r. Spółka nie złożyła skargi na ww. decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w D. P. pismem z dnia [...] r. skierował do Sądu Rejonowego Wydziału Gospodarczego w K. wniosek

o ogłoszenie upadłości spółki. Postanowieniem z dnia [...] r., sygn. akt.

VII GU [...] Sąd oddalił wniosek ze względu na brak majątku wystarczającego do przeprowadzenia postępowania upadłościowego

Naczelnik Urzędu Skarbowego w D. P. wydał w dniu [...] r. postanowienie nr [...], w którym umorzył postępowanie egzekucyjne wobec spółki w zakresie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2009, 2010 i 2011 r.

Naczelnika Urzędu Skarbowego w D. P. wydał w dniu [...] r. postanowienie o wszczęciu wobec R. B., dalej "skarżący", postępowania w sprawie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności ze spółką za jej zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2011 r. wraz

z odsetkami za zwłokę i kosztami egzekucyjnymi. Postanowienie wysłano na adres

w S. ul. [...] i uznano za doręczone w trybie art. 150 § 1 pkt 1 ustawy

z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201 ze zm.), dalej "o.p.".

Naczelnik Urzędu Skarbowego w D. P. wydał w dniu [...]. decyzję nr [...] o solidarnej odpowiedzialności podatkowej skarżącego za okres od dnia [...] r. do dnia [...]., jako prezesa zarządu spółki wraz ze spółką, za:

1) zobowiązanie w podatku od towarów i usług za styczeń 2011 r. - należność główna w kwocie [...]zł wraz z odsetkami za zwłokę, które na dzień wydania nin. decyzji wynosiły [...] zł;

2) kwotę nienależnie pobranego zwrotu podatku od towarów i usług za styczeń 2011 r. w wysokości [...] zł należności głównej wraz z odsetkami za zwłokę, które na dzień wydania nin. decyzji wynosiły [...] zł;

3) zobowiązanie w podatku od towarów i usług za luty 2011 r. - należność główna

w kwocie [...]zł wraz z odsetkami za zwlokę, które na dzień wydania nin. decyzji wynosiły [...] zł;

4) kwotę nienależnie pobranego zwrotu w podatku od towarów i usług za luty 2011 r., w wysokości [...] zł należności głównej wraz z odsetkami za zwłokę, które na dzień wydania nin. decyzji wynosiły [...] zł;

5) kwotę nienależnie pobranego zwrotu w podatku od towarów i usług za marzec

2011 r. w kwocie [...]zł wraz z odsetkami za zwłokę, które na dzień wydania nin. decyzji wynosiły [...] zł;

6) zobowiązanie w podatku od towarów i usług za kwiecień 2011 r. - należność główna w kwocie [...]zł wraz z odsetkami za zwłokę, które na dzień wydania nin. decyzji wynoszą [...] zł, kwotę nienależnie pobranego zwrotu w podatku od towarów

i usług za kwiecień 2011 r. w wysokości [...] zł należności główniej wraz

z odsetkami za zwłokę, które na dzień wydania nin. decyzji wynosiły [...] zł;

7) zobowiązanie w podatku od towarów i usług za maj 2011 r. - należność główna

w kwocie [...] zł wraz z odsetkami za zwłokę, które na dzień wydania nin. decyzji wynosiły [...] zł;

8) kwotę nienależnie pobranego zwrotu w podatku od towarów i usług za maj 2011 r. w wysokości [...] zł należności głównej wraz z odsetkami za zwłokę, które na dzień wydania nin. decyzji wynosiły [...] zł;

9) zobowiązanie w podatku od towarów i usług za czerwiec 2011 r. - należność główna w kwocie [...]zł wraz z odsetkami za zwłokę, które na dzień wydania nin. decyzji wynosiły [...] zł;

10) kwotę nienależnie pobranego zwrotu w podatku od towarów i usług za czerniec 2011 r. w wysokości [...] zł należności głównej wraz z odsetkami za zwłokę, które na dzień wydania nin. decyzji wynosiły [...] zł;

11) zobowiązanie w podatku od towarów i usług za lipiec 2011 r. - należność główna

w kwocie [...]zł wraz z odsetkami za zwłokę, które na dzień wydania nin. decyzji wynosiły [...] zł;

12) kwotę nienależnie pobranego zwrotu w podatku od towarów i usług za lipiec 2011 r., w wysokości [...] zł należności głównej wraz z odsetkami za zwłokę, które na dzień wydania nin. decyzji wynosiły [...] zł;

13) zobowiązanie w podatku od towarów i usług za sierpień 2011 r. - należność główna w kwocie [...]zł wraz z odsetkami za zwłokę, które na dzień wydania nin. decyzji wynosiły [...] zł;

14) kwotę nienależnie pobranego zwrotu w podatku od towarów i usług za sierpień 2011 r. w wysokości [...] zł należności głównej wraz z odsetkami za zwłokę, które na dzień wydania nin. decyzji wynosiły [...] zł;

15) zobowiązanie w podatku od towarów i usług za wrzesień 2011 r. - należność główna w kwocie [...]zł wraz z odsetkami za zwłokę, które na dzień wydania

nin. decyzji wynosiły [...] zł;

16) kwotę nienależnie pobranego zwrotu w podatku od towarów i usług za wrzesień 2011 r. w wysokości [...] zł należności głównej wraz z odsetkami za zwłokę, które na dzień wydania nin. decyzji wynosiły [...] zł;

17) zobowiązanie w podatku od towarów i usług za październik 2011 r. - należność główna w kwocie [...]zł wraz z odsetkami za zwłokę, które na dzień wydania

nin. decyzji wynosiły [...] zł;

18) kwotę nienależnie pobranego zwrotu w podatku od towarów i usług za październik 2011 r. w wysokości [...] zł należności głównej wraz z odsetkami za zwłokę, które na dzień wydania nin. decyzji wynosiły [...] zł;

19) kwotę nienależnie pobranego zwrotu w podatku od towarów i usług za listopad

2011 r. w kwocie [...]zł wraz z odsetkami za zwłokę, które na dzień wydania nin. decyzji wynosiły [...] zł;

20) koszty egzekucyjne w wysokości [...] zł związane z prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym w zakresie ww. zaległości podatkowych spółki. Decyzja została wysłana na adres w S. ul. [...] i uznana za doręczoną w trybie art. 150 § 1 pkt 1 o.p. z dniem [...] r.

Skarżący złożył wniosek z dnia [...] r. o doręczenie mu ww. decyzji i Naczelnik Urzędu Skarbowego w D. P. przekazał mu jej kopię na adres w [...] w dniu [...] r.

Skarżący złożył pismem z dnia [...] r. odwołanie od ww. decyzji,

w którym podał, że zamieszkuje w [...] i przedmiotowa decyzja nie została mu doręczona. Wskazał, że adres w S. nie był aktualny, o czym organ wiedział, gdyż inspektor kontroli skarbowej postanowienie o przedstawieniu mu zarzutów

w sprawie karnej skarbowej wysyłał na adres w [...], gdzie skarżący zamieszkuje. Podał, że w okresie objętym decyzją był prezesem spółki, lecz z uwagi na stan zdrowia odszedł na emeryturę i zamieszkał w [...]. Wskazał, że w okresie pełnienia przez niego funkcji członka zarządu spółka nie miała żadnych zaległości podatkowych za 2011 r. i nie było podstaw do zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości czy też postępowania zapobiegającego ogłoszeniu upadłości w postaci postępowania układowego, zaś podatki były regularnie płacone. Skarżący oświadczył, że obecnie nie posiada żadnych oszczędności ani też zbywalnego majątku, który mógłby zostać spieniężony. W sierpniu 2005 r. wrócił do Polski i jako posiadający obywatelstwo polskie zakupił bazę paliwową w Z. przy ul. [...], wydając całe życiowe oszczędności i zaciągnięty w [...]

Po zakupie bazy dokonał szeregu modernizacji i napraw, które były niezbędne do prawidłowego prowadzenia działalności w związku z ciągle zmieniającymi się przepisami i zaleceniami Unii Europejskiej. Na wyżej wymienione modernizacje wydał [...], które finansował z kolejnego kredytu zaciągniętego w B. S.. Jest osobą w podeszłym wieku ([...]), na stałe mieszkającą na terenie [...] i utrzymującą się ze skromnej emerytury przesyłanej przez polski zakład ubezpieczeń społecznych w wysokości [...] zł.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wydał w dniu [...] r. postanowienie nr [...], w którym stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania przez skarżącego.

Organ odwoławczy przedstawił stan faktyczny w sprawie i przytoczył treść

art. 148, art. 150 § 1, § 1a i § 2 o.p. organ odwoławczy wskazał, że podstawowym aktem prawnym w przedmiotowym zakresie jest ustawa z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (Dz. U. z 2016 r., poz. 476). Ustawa ta przewiduje, że podatnik winien wskazać, m. in., swoje miejsce zamieszkania i jeżeli zaistnieją ku temu podstawy dokonywać aktualizacji. Do 31 grudnia 2011 r. podatnik miał obowiązek aktualizacji wynikający z art. 9 ust. 1 pkt 2 tej ustawy (NIP-3), a obecnie obowiązująca ustawa osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej umożliwia aktualizację na podstawie art. 5 ust. 5 (ZAP-3). Dla podmiotów prowadzących działalność gospodarczą przewidziano zaś obowiązkowy wpis do Centralnej Ewidencji Działalności Gospodarczej, utworzonej na podstawie art. 23 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1829), dalej zwanej "CEIDG". Organ odwoławczy podał, że dane wynikające z tych rejestrów są wykorzystywane przez organy podatkowe i nie można oczekiwać, że organ podatkowy każdorazowo będzie prowadził postępowanie w celu ustalenia adresu strony.

Organ odwoławczy podał, że przedmiotową decyzję uznano za doręczoną prawidłowo w trybie art. 150 o.p. Organ odwoławczy wskazał, że doręczenie skarżącemu kopii przedmiotowej decyzji nie mogło otworzyć ponownie mu drogi do jej zaskarżenia. Organ odwoławczy podał, że zgodnie z art. 223 § 1 o.p., skoro organ podatkowy doręczył przedmiotową decyzję skarżącemu w dniu [...] r., to ustawowy termin do wniesienia odwołania od tej decyzji upłynął z dniem 24 mają

2016 r. W niniejszej sprawie skarżący złożył odwołanie w dniu [...] r. (data nadania pisma w niemiecki urzędzie pocztowym – art. 12 § 6 pkt 2 o.p.) z uchybieniem terminu z art. 223 § 1 o.p.

Organ odwoławczy podał, że z akt wynikały następujące adresy: adres w S. - jako miejsce zamieszkania skarżącego; adres w Z. ul. [...] adres posiadanego przez niego mienia ustalony przez kontrolę skarbową w 2014r.; adres w N.- adres zamieszkania skarżącego, wynikający z treści decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] r. wydanej w stosunku

do spółki (k.25,32,64). Organ odwoławczy podał, że adres zamieszkania skarżącego

w S. wprowadzono do ewidencji organu podatkowego, na podstawie złożonego VAT-1 z datą [...] r. Aktualizacji powyższego adresu zamieszkania dokonano od dnia [...] r., na adres w [...] na podstawie zgłoszenia ZAP-3. Organ odwoławczy wskazał, że osoba, która nie poinformuje właściwego organu podatkowego o zmianie miejsca zamieszkania, musi liczyć się z tym, że organ będzie skutecznie posługiwał się jej starym adresem. I to zarówno przy wysyłaniu korespondencji, jak i ustalaniu właściwości miejscowej organu uprawnionego do korespondencji. Brak aktualizacji adresu powoduje, że korespondencja (włącznie

z postanowieniem o wszczęciu postępowania) jest kierowana na adres zamieszkania. W ocenie organu odwoławczego, skierowanie korespondencji na adres zamieszkania skarżącego, figurujący w ewidencji podatników na podstawie dokonanego przez niego zgłoszenia było prawidłowe. Tym samym nie naruszono, według organu odwoławczego, art. 148 § 1 w związku z art. 150 § 2 o.p. Organ odwoławczy podał, że podanie adresu w [...] pracownikowi organu kontroli skarbowej nie skutkowało wobec organu I instancji, który był jednostką odrębną, zaś dane wynikające z ww. rejestrów nie zostały przez skarżącego zaktualizowane.

Skarżący złożył skargę na ww. postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie i wniósł o jego uchylenie oraz uznanie, że odwołanie od tej decyzji złożył w terminie. Zarzucił organowi naruszenie art. 121, art. 122, art. 180 i art. 187 § 1 o.p. Skarżący podtrzymał swoje stanowisko, że odwołanie od przedmiotowej decyzji złożył w terminie po doręczeniu mu tej decyzji na adres jego zamieszkania w [...]. Wskazał, że adres w S., na który organ podatkowy doręczył ww. decyzję był nieaktualny, o czym organ wiedział.

W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w s k a z a ł, co następuje:

Spór w sprawie dotyczy terminu doręczenia przedmiotowej decyzji.

Zgodnie z art. 12 § 1 o.p., jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. Stosownie do art. 12 § 6 pkt 2 o.p., termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia [...] r. - Prawo pocztowe

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1113, 1250, 1823 i 1948) lub w placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub otrzymane przez polską placówkę pocztową operatora wyznaczonego po nadaniu w państwie spoza Unii Europejskiej albo złożone w polskim urzędzie konsularnym.

Na podstawie art. 223 § 1 o.p., odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał decyzję.

Odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie (art. 223 § 2 pkt 1 o.p.).

Zdaniem skarżącego, termin do złożenia przez niego odwołania od przedmiotowej decyzji został zachowany, gdyż ww. decyzję otrzymał od organu podatkowego dopiero w dniu [...] r. na swój adres zamieszkania

w [...], zaś odwołanie złożył w dniu [...] r. za pośrednictwem niemieckiego urzędu pocztowego.

W ocenie organu odwoławczego, doręczenie przedmiotowej decyzji nastąpiło

w dniu [...] r. w trybie art. 150 o.p. na adres w S..

Zgodnie z art. 148 § 1 o.p., pisma doręcza się osobom fizycznym pod adresem miejsca ich zamieszkania albo pod adresem do doręczeń w kraju.

Stosownie do art. 150 § 1 o.p., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 o.p., operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia

23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego.

Zawiadomienie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1, wraz

z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy

w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, lub miejsca wskazanego jako adres do doręczeń w kraju, na drzwiach jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe bądź

w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 150 § 2 o.p.).

W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż

14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 150 § 3 o.p.).

W przypadku niepodjęcia pisma, doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 150 § 4 o.p.).

Brzmienie ww. przepisów wprowadzono w dniu 1 stycznia 2016 r. ustawą z dnia 10 września 2015 r. Zmiana ustawy Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2015 r. poz.1649) i mają one zastosowanie w niniejszej sprawie.

W ocenie Sądu, organ odwoławczy przywołał błędnie poprzednie brzmienie

art. 150 o.p., jednakże ta okoliczność nie miała wpływu na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie. Podkreślić należy, że powołana wyżej ustawa z dnia 10 września 2015 r. zawierała przepisy przejściowe, w tym art. 22, zgodnie z którym do odpowiedzialności podatkowej osób trzecich z tytułu zaległości podatkowych powstałych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1,

w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy. Jednakże przepis ten dotyczył przepisów prawa materialnego, tj. art. 116 o.p., a nie przepisów procesowych dotyczących doręczeń, które to weszły w życie z dniem 1 stycznia 2016 r. i obowiązywały w dacie wydania przez organ podatkowy przedmiotowej decyzji. Wskazuje na to systematyka ustawy z dnia 10 września 2015 r., np. po art. 22 w art. 24 uregulowano instytucję pełnomocnictwa w okresie przejściowym.

Sąd podzielił stanowisko organu odwoławczego, że przedmiotowa decyzja została skarżącemu prawidłowo doręczona w dniu 10 maja 2016 r. (wtorek) w trybie art. 150 § 4 o.p., tj. z upływem czternastodniowego okresu przechowywania przedmiotowej decyzji przez stosowny urząd pocztowy. Analiza zwrotnego potwierdzenia doręczenia przedmiotowej decyzji wskazała, że zawierało ono oznaczenia dat dokonania dwóch awiz oraz stosowne dodatkowe oznaczenia.

Okoliczność, że organ odwoławczy w treści uzasadnienia wskazał jako datę doręczenia decyzji dzień [...] r. (oprócz wskazania dnia [...] r.), zdaniem Sądu, nie miał wpływu na rozstrzygnięcie sprawy. Sąd uznał ten fakt za omyłkę pisarską.

Sąd wskazał, że doręczona decyzja, nawet w trybie art. 150 o.p. wywołuje skutki prawne w postaci otwarcia terminu do złożenia przez stronę odwołania. Tym samym doręczenie skarżącemu kopii przedmiotowej decyzji w terminie późniejszym nie miało wpływu na termin do złożenia odwołania, który w owym czasie już upłynął. Doręczenie kopii przedmiotowej decyzji nie otworzyło skarżącemu ponownie terminu do złożenia

od niej odwołania. Zdaniem Sądu, wobec doręczenia skarżącemu przedmiotowej decyzji w dniu [...] r. ustawowy termin do wniesienia od niej odwołania upłynął z dniem 24 mają 2016 r. Tym samym prawidłowo organ odwoławczy uznał,

że wniesione przez skarżącego odwołanie nastąpiło z uchybieniem terminu do jego złożenia.

Zdaniem Sądu, organ podatkowy doręczył przedmiotową decyzję na adres widniejący w stosownych rejestrach jako adres zamieszkania podatnika, było to zgodne z art. 148 o.p. Fakt, że skarżący zamieszkuje na stałe w [...] nie był znany organowi podatkowemu w dniu wydania niniejszej decyzji. Adres zamieszkania

w [...] skarżący zaktualizował w stosownych rejestrach dopiero [...] r. Okoliczność, że w decyzji organu kontroli skarbowej z dnia [...] r., w której spółce określono stosowne zobowiązania w podatku od towarów i usług za poszczególne okresy wskazano, że w postępowaniu podatkowym zawnioskowano

o przeprowadzenie dowodu z zeznań skarżącego jako świadka zamieszkującego

w [...] oraz iż inspektor kontroli skarbowej, przedstawiając skarżącemu zarzuty w sprawie karnej skarbowej wysłał stosowne postanowienie do niego na adres

w [...] nie miała, zdaniem Sądu, żadnego znaczenia dla rozpoznania niniejszej sprawy. Wskazać należy, że organ podatkowy (Naczelnik Urzędu Skarbowego

w D. P.) i Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w S. oraz inspektor kontroli skarbowej (organy istniejące na dzień wydania przedmiotowej decyzji) byli niezależnymi od siebie organami administracji. Nie można zgodzić się ze stanowiskiem skarżącego, że o jego fakcie zamieszkania w [...] wiedział organ podatkowy w dniu wydania przedmiotowej decyzji, skoro ta wiedza była znana wówczas organom kontroli skarbowej. Wzmianka w decyzji organu kontroli skarbowej

o zamieszkaniu skarżącego w [...], mimo posiadania tej decyzji przez organ podatkowy, w ocenie Sądu, nie zastępuje właściwych aktualizacji danych, do których zobowiązany był skarżący jako podatnik i których zaniedbał.

Wobec powyższych rozważań Sąd uznał zarzuty skargi za niezasadne.

Sąd uznał, że organ podatkowy nie naruszył przepisów prawa materialnego, ani przepisów postępowania, które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), oddalił skargę.