Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 1072/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2015-01-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art art 21 ust 2 pkt 2, par 2 ust 1
journal: Dz.U. 2013 poz 173
law: Ustawa z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju  Obszarów Wiejskich - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Kowalewska, Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Woźniak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Beata Radomska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 8 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi G. W. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności rolnośrodowiskowej na rok 2013 oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 10 maja 2013 roku G. W. (zwany dalej: "stroną", "skarżącym") złożył w Biurze Powiatowym w S. Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji w W. (zwana dalej: "ARiMR") wniosek kontynuacyjny (czwarta płatność) o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na 2013 rok, w którym wniósł o przyznanie płatności za realizację pakietu 1 - Rolnictwo zrównoważone w wariancie 1.1 Zrównoważony system gospodarowania do łącznej powierzchni [...] ha.

W gospodarstwie rolnym strony, w dniu 20 września 2013 roku w obecności strony, przeprowadzono kontrolę na miejscu w związku z realizowanym Programem rolnośrodowiskowym, podczas której stwierdzono, iż dla wszystkich działek rolnych zgłoszonych do płatności za 2013 r. strona nie posiada aktualnej chemicznej analizy gleby. Okoliczność powyższa spowodowała, iż zastosowano kod nieprawidłowości S7 (brak bilansu azotu lub aktualnej chemicznej analizy gleby z określeniem zawartości P,K, Mg oraz potrzebami wapnowania gleby) do wszystkich działek rolnych zgłoszonych przez stronę w ww. wniosku. Równocześnie, podczas kontroli ustalono stwierdzoną powierzchnię i roślinę dla wszystkich działek zgłoszonych w ww. wniosku. Strona uczestnicząca osobiście w powyższej inspekcji terenowej złożyła do akt kontroli pisemne oświadczenie z dnia 20 września 2013 r., w którym poinformowała, że zleciła właściwe badania gleby, które to badania są w trakcie realizacji. Dokument raportu z przedmiotowej kontroli o nr [...] został podpisany przez stronę w dniu jego sporządzenia.

W dniu 22 października 2013 roku do organu I instancji wpłynęły trzy sprawozdania Okręgowej Stacji Chemiczno - Rolniczej w S. z badań o nr [...] – [...] zawierające wyniki badań na zawartość makroelementów na użytkach rolnych gospodarstwa rolnego strony.

W złożonym w organie I instancji piśmie z dnia 24 lutego 2014 r. strona wyjaśniła, iż stwierdzona w toku ww. kontroli nieprawidłowość o kodzie S7 nie jest zgodna ze stanem faktycznym bowiem gospodarstwo rolne strony posiadało analizę gleby z terminem ważności najprawdopodobniej do 2013 roku. Wskazany dokument - zgodnie ze wskazaniem strony - został skradziony w grudniu 2009 roku, czego potwierdzenie strona zobowiązała się złożyć do akt postępowania, czego nie uczyniła.

Decyzją z dnia 28 lutego 2014 roku Nr [...] Kierownik Biura Powiatowego w S. ARiMR odmówił stronie przyznania wnioskowanej płatności rolnośrodowiskowej na rok 2013. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że odmowa przyznania ww. płatności, nastąpiła w szczególności na skutek stwierdzenia nieprawidłowości związanej z brakiem aktualnej chemicznej analizy gleby dla gospodarstwa rolnego strony, niezbędnej do corocznego opracowania planu nawozowego. Organ wskazał, że brak powyższej analizy został stwierdzony w trakcie ww. kontroli gospodarstwa rolnego strony zaś strona nie przedstawiła również chemicznej analizy gleby sporządzonej w pierwszym roku realizacji programu rolnośrodowiskowego bądź w roku poprzedzającym jego rozpoczęcie. Z uzasadnienia decyzji wynika również, iż organ I instancji rozpatrzył dowody w postaci trzech sprawozdań z analizy gleb złożonych do akt postępowania po ww. kontroli na miejscu, jednakże ich weryfikacja wskazująca na zlecenie ich przez stronę dopiero w dniu 04 października 2013 r. po kontroli na miejscu, tj. w czwartym roku realizacji przez stronę programu rolnośrodowiskowego, wpłynęła na odmowę przyznania płatności.

Odbiór decyzji organu I instancji pokwitowano w dniu 05 marca 2014 roku.

Pismem z dnia 11 marca 2014 r. strona złożyła odwołanie od ww. decyzji organu I instancji. Strona nie zgadzając się w powyższym rozstrzygnięciem wskazała, że spełniła wszystkie wymogi niezbędne do uzyskania ww. płatności za 2013 r., w tym wymóg ww. badania gleby w zakresie zawartości P, K, Mg oraz potrzeb wapnowania. W uzasadnieniu odwołania strona podniosła, że w piśmie z dnia 24.02.2014 r. poinformowała o powyższym organ I instancji jak i o przyczynach braku wyników badań, które prawdopodobnie zaginęły w trakcie włamanie do mieszkania strony. Odwołujący wskazał, że jest w posiadaniu kserokopii postanowienia o umorzeniu dochodzenia w sprawie ww. włamania, jednakże kserokopii tej nie przedłożył ani w toku postępowania przed organem I instancji ani też w postępowaniu odwoławczym.

Strona wskazała także, że po dokonaniu ustaleń z doradcą rolnośrodowiskowym, który opracowała plan rolnośrodowiskowy dla strony jak i coroczne plany nawozowe, tj. z W. B., okazało się, że wyniki ww. analiz gleb znajdują się w posiadaniu ww. doradcy rolnośrodowiskowego. Na podstawie dokumentów znajdujących się u powyższego doradcy rolnośrodowiskowego strona stwierdziła, że w dniach 10-21 października 2009 r. zleciła laboratorium Katedry Gospodarki Wodnej [...] Uniwersytetu Technologicznego w S. – Zakładowi Produkcji Roślinnej i Nawadniania ww. badania gleb zaś wyniki tych badań zostały odnotowane przez R. K. w zeszycie laboratoryjnym nr [...] W załączeniu do odwołania strona załączyła kserokopie niepodpisanych i nieoznaczonych kart zawierających wyniki bliżej nieokreślonych badań bez wskazania terminu ich wykonania oraz przedmiotu i podmiotu, których dotyczą.

Decyzją z dnia 26 czerwca 2014 r. Nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu przedmiotowej decyzji organ II instancji wskazał, że istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do oceny, czy strona spełniła warunki do przyznania płatności w ramach realizacji wariantu 1.1 na podstawie rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007- 2013 (Dz. U. z 2013 r., poz.361 ze zm.), bowiem ww. rozporządzenie stanowi podstawę prawną określającą warunki i tryb udzielania producentom rolnym płatności z tytułu realizacji Programu rolnośrodowiskowego w 2013 roku.

Organ II instancji wskazał, że stosownie do brzmienia § 2 ust.1 pkt 1-4 powyższego rozporządzenia, płatność rolnośrodowiskowa jest udzielana rolnikowi, w rozumieniu art. 2 lit. a rozporządzenia nr 73/2009, jeżeli:

został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności;

łączna powierzchnia posiadanych przez niego działek rolnych w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, na których jest prowadzona działalność rolnicza, wynosi co najmniej 1 ha;

realizuje 5-letnie zobowiązanie rolnośrodowiskowe, o którym mowa w art.39 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005r. w sprawie wsparcia obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. UE L 277 z 21.10.2005, s. 1, ze. zm.), zwane "zobowiązaniem rolnośrodowiskowym", obejmujące wymogi wykraczające ponad podstawowe wymagania, w ramach określonych pakietów i ich wariantów, zgodnie z planem działalności rolnośrodowiskowej;

spełnia warunki przyznania płatności rolnośrodowiskowej w ramach określonych pakietów lub ich wariantów określone w rozporządzeniu.

Organ podniósł, że tylko łączne spełnienie przez producenta rolnego wszystkich wymienionych w ww. § 2 przesłanek, stanowi podstawę przyznania płatności rolnośrodowiskowej. Organ odwoławczy wskazał ponadto, że zgodnie z § 12 ust. 1 rozporządzenia z dnia 13 marca 2013 r., w przypadku pakietu 1., realizowanego jak w niniejszym postępowaniu w wariancie 1.1, płatność rolnośrodowiskowa jest przyznawana do działek rolnych użytkowanych jako grunty orne, na których występują truskawki, poziomki, tytoń lub inne uprawy wymienione w ust. 1 załącznika nr 4 do rozporządzenia w ramach wariantów: upraw rolniczych, warzywnych i zielarskich pakietu 2. Rolnictwo ekologiczne zaś zgodnie z załącznikiem nr 3 do rozporządzenia "Wymogi dla poszczególnych pakietów i ich wariantów", w którym w części I. pkt 2) wśród obowiązkowych wymogów do realizacji wariantu 1.1, wskazano na konieczność opracowania co roku planu nawozowego na podstawie bilansu azotu oraz aktualnej chemicznej analizy gleby, z określeniem zawartości P, K, Mg i potrzeb wapnowania gleby, oraz realizację tego planu.

Organ odwoławczy wskazał, że ze szczególną starannością przeanalizował materiał dowodowy sprawy, na który składa się dokumentacja z kontroli na miejscu czy inne dowody złożone do akt przez stronę, min. wyjaśnienia zaistniałej sytuacji związanej z brakiem możliwości okazania aktualnej chemicznej analizy gleby. Organ stwierdził, iż brak jest podstaw do przyznania płatności za realizację pakietu 1 bowiem strona była zobowiązana do posiadania aktualnej chemicznej analizy gleby, mającej być wykorzystywaną - wraz z bilansem azotu - do corocznego sporządzania planu nawozowego, który to warunek nie został spełniony przez stronę. Organ odwoławczy podkreślił, że z uwagi na brak ww. dokumentu strona nie miała możliwości opracowania planu nawozowego, który jest sporządzany co roku z wykorzystaniem ww. analizy. Jednocześnie podniesiono, że strona, która w odwołaniu od decyzji organu I instancji wskazała na fakt posiadania wyników analiz gleb przez doradcę będącego autorem Planu rolnośrodowiskowego, nie załączyła powyższego dokumentu do odwołania bowiem kserokopie załączone do odwołania nie pozwoliły na uznanie, że dokument taki został kiedykolwiek sporządzony. Wskazany dowód stanowiący 28 kart wydruków komputerowych i kart odręcznie zapisanych nie zawierał pieczęci autora tych informacji, daty sporządzenia czy szeregu innych informacji mających znajdować się w prawidłowo sporządzonej analizie i wymaganych w wymogu dla pakietu 1. Wniosek taki, w ocenie organu, jest uzasadniony w szczególności po zestawieniu ww. kart załączonych do odwołania z dokumentem analizy sporządzonej w październiku 2013 roku, zawierającej informacje o kwasowości gleby, ocenie potrzeby wapnowania czy zawartości w analizowanych próbkach gleb trzech pierwiastków, o których mowa w części I. pkt 2) załącznika nr 3 do rozporządzenia z dnia 13 marca 2013 r., a mianowicie P - fosforu, K - potasu i Mg - magnezu. Z powyższych powodów organ odmówił mocy dowodowej dokumentowi załączonemu do odwołania od decyzji.

Organ odwoławczy wskazał także na fakt, iż strona do dnia 26 lutego 2014 roku nie informowała organu o utracie analizy chemicznej gleby, która winna była być wykorzystywana każdego roku (poczynając od roku 2010) do przygotowywania planu nawozowego dla gospodarstwa rolnego strony oraz, że strona nie udokumentowała okoliczności utraty ww. dokumentów pomimo wskazania, że jest w posiadaniu kopii postanowienia o umorzeniu dochodzenia w sprawie kradzieży.

Organ II instancji wskazał, że zgodnie z art. 21 ust. 3 ustawy z dnia 07 marca 2007 roku o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (t. j.: Dz. U. z 2013r., poz. 173, tzw. ustawy EFRROW), to Strona oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek zaś w niniejszym postępowaniu strona nie uczyniła zadość ww. obowiązkowi w zakresie wykazania okoliczności sporządzenia powyższego badania gleby w roku rozpoczęcia programu rolnośrodowiskowego przez stronę bądź w roku poprzedzającym rozpoczęcie jego realizacji oraz w zakresie okoliczności wskazanych w piśmie strony z dnia 24 lutego 2014 roku.

W związku z powyższym organ odwoławczy nie dał wiary wyjaśnieniom strony, która w piśmie z dnia 24 lutego 2014 roku i odwołaniu od decyzji Nr [...] stwierdziła, iż obowiązująca dla 2013 roku analiza chemiczna gleby została jej skradziona.

Pismem z dnia 28 lipca 2014 r. (nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 28 lipca 2014 r.) strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na powyższą decyzję organu II instancji wnosząc jednocześnie o przeprowadzenie dowodów z dokumentów załączonych do skargi na okoliczności w niej wskazane.

Skarżący zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

1. art. 7, 77 § 1 i 80 ustawy z dnia 4 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 267 ze zm., zwany dalej: "k.p.a.") wyrażającą się w braku wszechstronnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz zaniechaniu dążenia do ustalenia zgodnego z prawdą stanu faktycznego sprawy oraz braku rozpatrzenia całego materiału dowodowego zgodnie z zasadami logiki i zasadami doświadczenia życiowego, skutkującą niezasadnym uznaniem, iż Skarżący nie posiadał prawidłowo sporządzonych planów nawozowych, podczas gdy:

a) ze zgromadzonych w aktach sprawy 28 kart analiz wynika, iż jest to analiza

chemiczna gleb w gospodarstwie Skarżącego wykonana w 2009 r. i zawarta w zeszycie laboratoryjnym nr [...] Katedry Gospodarki Wodnej ZUT w S, , Zakład Produkcji Roślinnej i Nawadniania,

b) ze składanych wyjaśnień wynika, że mimo dokonania kradzieży w roku 2009 wraz z innymi dokumentami Skarżącego analizy chemicznej gleby, była ona w posiadaniu podmiotu dokonującego corocznie opracowywania aktualnego planu nawozowego, na której opierał on swoje obliczenia dawek nawozów.

2. art. 6 k.p.a w zw. z art. 21 ust. 2 1. ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, 8 k.p.a., art. 11 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 140 k.p.a. poprzez nie ustosunkowanie się w uzasadnieniu decyzji w sposób logiczny do wszystkich argumentów podnoszonych przez skarżącego odwołaniu od decyzji organu I instancji i w trakcie postępowania.

W uzasadnieniu zarzutów skargi skarżący wskazał, że organ II instancji błędnie uznał, iż zgromadzona w aktach sprawy dokumentacja nie wskazuje na sporządzenie przez skarżącego analizy niezbędnej do sporządzenia aktualnego planu nawozowego dla gospodarstwa rolnego strony oraz, że organ II instancji nie wskazał, jakie elementy powinna zawierać prawidłowa analiza gleb. W ocenie strony porównanie analizy z roku 2009 do kolejnej analizy nie przemawia za faktem, że analiza z 2009 roku nie spełnia wymogów określonych rozporządzeniem rolnośrodowiskowym. Skarżący wskazał również, że Sąd może na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Tym samym – jak wskazał skarżący, "oświadczenie osoby sporządzającej analizę w roku 2009, przy braku wyjaśnienia w rozstrzygnięciu organów elementów klasyfikujących analizę jest niezbędne do dokonania oceny prawidłowości sporządzenia planu nawozowego. Również z powyższego powodu za zasadne uznać należy, przeprowadzenie dowodu z pisma Zachodniopomorskiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego w Barzkowicach oraz Terenowego Zespołu Doradców wskazujących, że przygotowana w roku 2009 analiza pozwala na wykonywanie planu nawożenia przez okres do 5 lat od daty jej wykonania, ponieważ powyższa analiza została pominięta w zaskarżonym rozstrzygnięciu".

Skarżący wskazał, że wbrew ustaleniom organów, posiadał plany nawozowe opracowane zgodnie z wymogami określonymi rozporządzeniem rolnośrodowiskowym.

Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, w odpowiedzi na ww. skargę, pismem z dnia 28 sierpnia 2014 r., wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując dotychczasowe stanowisko w przedmiotowej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej przez badanie zgodności zaskarżonych decyzji z prawem. W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania

(art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: "P.p.s.a.").

Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji z punktu widzenia wskazanych kryteriów, Sąd nie stwierdził naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy jak też przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.

W sprawie istota sporu sprowadza się do ustalenia, czy prawidłowo organ uznał, że skarżący nie spełnił warunku do przyznania kontynuacyjnej płatności rolnośrodowiskowej za 2013 r. w ramach realizacji wariantu 1.1. w postaci posiadania ww. aktualnej analizy chemicznej gleby niezbędnej do corocznego opracowania planu nawozowego, sporządzonej w roku rozpoczęcia przez skarżącego programu rolnośrodowiskowego bądź w roku poprzedzającym jego rozpoczęcie. Uznanie, że skarżący powyższej analizy nie posiadał prowadzi bowiem do wniosku, że skarżący nie posiadał prawidłowo sporządzonego, corocznego planu nawozowego dla działek rolnych zgłoszonych do ww. płatności rolnośrodowiskowej za 2013 r.

I. W pierwszej kolejności wskazać należy, że podstawą materialnoprawną rozpatrywanej sprawy jest ustawa z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 173, zwana dalej w skrócie: "ustawą"), a także rozporządzenie wykonawcze do tego aktu w postaci rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013 (Dz. U. z 2013 r., poz. 361 ze zm., zwane dalej: "rozporządzeniem z 13 marca 2013 r.").

Podkreślić należy także, że w postępowaniu o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej organy zobowiązane są, na podstawie art. 21 ust. 2 pkt 2) Ustawy do wyczerpującej rozpatrzenia całego zgromadzonego materiału dowodowego.

W § 2 ust. 1 rozporządzenia z 13 marca 2013 r. Minister określił, iż płatność rolnośrodowiskową przyznaje się rolnikowi w rozumieniu art. 2 lit. a rozporządzenia

nr 73/2009, zwanemu dalej "rolnikiem", jeżeli:

1) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności;

2) łączna powierzchnia posiadanych przez niego działek rolnych w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, na których jest prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 2 lit. c rozporządzenia nr 73/2009, zwanych dalej "działkami rolnymi", wynosi co najmniej 1 ha;

3) realizuje 5-letnie zobowiązanie rolnośrodowiskowe, o którym mowa w art. 39 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. UE L 277 z 21.10.2005, str. 1, z późn. zm.), zwane dalej "zobowiązaniem rolnośrodowiskowym", obejmujące wymogi wykraczające ponad podstawowe wymagania, w ramach określonych pakietów i ich wariantów, zgodnie z planem działalności rolnośrodowiskowej;

4) spełnia warunki przyznania płatności rolnośrodowiskowej w ramach określonych pakietów lub ich wariantów określone w rozporządzeniu.

Zgodnie zaś § 2 ust. 1 rozporządzenia z dnia 13 marca 2013 r. zawartość planu działalności rolnośrodowiskowej jest określona w załączniku nr 1 do rozporządzenia zaś zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 1) zobowiązanie rolnośrodowiskowe jest realizowane w ramach co najmniej jednego z następujących pakietów: 1) Pakiet 1. Rolnictwo zrównoważone zaś rolnik realizujący zobowiązanie rolnośrodowiskowe przestrzega innych wymogów określonych dla danego pakietu lub wariantu (§ 4 ust. 2 pkt 3) a wymogi dla poszczególnych pakietów i ich wariantów są określone w załączniku nr 3 ww. do rozporządzenia (§ 4 ust.3).

Podkreślić należy również, że zgodnie z załącznikiem nr 3 do ww. rozporządzenia z 13 marca 2013 r. "WYMOGI DLA POSZCZEGÓLNYCH PAKIETÓW I ICH WARIANTÓW" obowiązkowym wymogiem przy realizacji pakietu 1. Rolnictwo zrównoważone wariantu 1. jest opracowanie co roku planu nawozowego na podstawie bilansu azotu oraz aktualnej chemicznej analizy gleby, z określeniem zawartości P, K, Mg i potrzeb wapnowania gleby, oraz realizacja tego planu (cz. I pkt 2 załącznik nr 3 do rozporządzenia z dnia 13 marca 2013 r.) oraz zgodnie z cz. I. pkt 5 ww. załącznika, nieprzekraczanie, z tolerancją do 10%, maksymalnej dawki azotu pochodzącego z nawozów naturalnych, kompostów i nawozów mineralnych wynoszącej:

a) 150 kg/ha na gruntach ornych,

b) 120 kg/ha na trwałych użytkach zielonych

- lecz nie więcej niż maksymalna dawka azotu takiego pochodzenia, określona w programie działań mających na celu ograniczenie odpływu azotu ze źródeł rolniczych na obszarze szczególnie narażonym, na którym jest położone, chociażby w części, gospodarstwo rolne rolnika, pomniejszona o 10% na gruntach ornych i o 40% na trwałych użytkach zielonych.

W związku z powyższym uznać należy, że skarżący, który w przedmiotowej sprawie wniósł o przyznanie rolnośrodowiskowej płatności kontynuacyjnej za 2013 r. za realizację pakietu 1 - Rolnictwo zrównoważone w wariancie 1.1 Zrównoważony system gospodarowania do łącznej powierzchni 87,16 ha, zobowiązany był spełnić warunek określony w ww. załączniku nr 3 do rozporządzenia z dnia 13 marca 2013 r. cz. I pkt 2 i 5, tj. opracowywać w każdym kolejnym roku realizacji ww. programu plan nawozowy na podstawie bilansu azotu oraz aktualnej chemicznej analizy gleby, z określeniem zawartości P, K, Mg i potrzeb wapnowania gleby, oraz plan ten realizować jak i nie przekraczać powyższej maksymalnej dawki azotu pochodzącego z nawozów naturalnych, kompostów i nawozów mineralnych.

W przedmiotowej sprawie, w czasie kontroli na miejscu dokonanej w gospodarstwie skarżącego i w jego obecności w dniu 20 września 2013 r. kontrolujący stwierdzili brak sporządzonej przez skarżącego aktualnej analizy chemicznej gleby z określeniem zawartości P,K, Mg i potrzeb jej wapnowania zaś skarżący w dniu 20 września 2013 r. oświadczył w formie pisemnej, że analizę taką zlecił i jest ona w trakcie realizacji. Przesłane organowi I instancji sprawozdania z badań nr [...] , nr [...] oraz nr [...] sporządzone przez Okręgową Stację Chemiczno – Rolniczą w S. w dniach 04-10 października 2013 r. na zlecenie skarżącego z dnia 04 października 2013 r. nie potwierdziły jednakże ww. oświadczenia skarżącego. Z treści przedmiotowych sprawozdań jednoznacznie wynika, że skarżący zlecił ich wykonanie dopiero w dniu 04 października 2013 r., tj. już po ww. kontroli w gospodarstwie skarżącego, oraz że zostały one sporządzone w dniach 04 - 20 października 2013 r., tj. już po ww. kontroli w gospodarstwie skarżącego.

Zasadnie zatem organy uznały, że skarżący na dzień kontroli ww. analizy (badań gleby) nie posiadał a tym samym nie mógł posiadać ww. planu nawozowego, którego celem jest realizacja obowiązku nie przekraczania maksymalnej dawki azotu pochodzącego z nawozów.

Podkreślić także należy, że jednocześnie w toku postępowania odwoławczego skarżący oświadczył, że wykonał przedmiotowe badania gleb zgłoszonych do programu rolnośrodowiskowego "w stosownym terminie zgodnie z obowiązkiem" i wskazał, że "wyjaśniał, że prawdopodobnie wyniki badań zginęły w trakcie włamania do mojego mieszkania". Wskazał także, że jest w posiadaniu kserokopii postanowienia o umorzeniu dochodzenia, której jednakże nie załączył w postępowaniu zarówno przed organem I jak i II instancji. Skarżący oświadczył ponadto, że ww. badania zlecił w dniach 10-21 października 2009 r. laboratorium Katedry Gospodarki Wodnej [...] Uniwersytetu Technologicznego w S. – Zakład Produkcji Roślinnej i Nawadniania o czym przypomniał skarżącemu W. B., który opracowywał dla skarżącego plan działalności rolnośrodowiskowej i coroczne plany nawozowe. Na dowód powyższego skarżący załączył do odwołania 28 stron kserokopii wydruków komputerowych i odręcznie zapisanych kart, które w ocenie Sądu zasadnie nie zostały uznane przez organ odwoławczy ani jako ww. badanie gleby ani też jako dowód jego sporządzenia przez skarżącego. Zauważyć bowiem należy, że załączone do odwołania kserokopie kart, jak słusznie podniósł organ odwoławczy, nie zawierają ani danych podmiotu, na rzecz którego zostały sporządzone, ani danych sporządzającego. Nie wskazują również przedmiotu badania jak też jakichkolwiek założeń badań i ich wyników. W ocenie Sądu, argumenty skarżącego zawarte w uzasadnieniu zarzutów skargi sprowadzające się do twierdzenia, że organ powinien wskazać jakie elementy powinna zawierać ww. analiza dotycząca badania gleby aby wykazać zasadność odmowy uznania ww. 28 kart załączonych do odwołania za przedmiotowe badanie, wobec ogólnej treści zawartej w przedmiotowych załącznikach uniemożliwiającej jakąkolwiek ich kwalifikację, uznać należało za niezasadne. Powyższe jest tym bardziej uzasadnione, że skarżący w postępowaniu przez organem I jak i II instancji nie naprowadził i nie przedłożył jakichkolwiek innych dowodów, które potwierdziły by stanowisko skarżącego pomimo, że oświadczał on, że dowodami takimi dysponuje.

W świetle powyższych okoliczności Sąd uznaje, że organ II instancji dokonał prawidłowej i wszechstronnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i "nie zaniechał dążenia do ustalenia zgodnego z prawdą stanu faktycznego" uwzględniając wszelkie wnioski dowodowe zgłaszane przez skarżącego. Ponadto, w ocenie Sądu, dokonana przez organy ocena zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego dokonana została zgodnie z zasadami logiki i doświadczenia życiowego. Organ II instancji zasadnie przyjął, że załączone przez skarżącego do odwołania od decyzji organu I instancji 28 kart nie stanowią analizy chemicznej gleb w gospodarstwie rolnym skarżącego. W ocenie Sądu zasadnie, w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, organy uznały, że oświadczenia skarżącego w przedmiocie kradzieży ww. analizy w 2009 r. nie mogły zostać uznane jako dowód sporządzenia przez skarżącego przedmiotowej analizy, tym bardziej wobec faktu, że skarżący oświadczając, że jest w posiadaniu dowodów na okoliczność ww. kradzieży dowodów tych organom nie przedłożył.

W związku z powyższym Sąd nie podzielił zarzutów skargi dotyczących naruszenia przez organy przepisów art. 7, 77§ 1 i art. 80 k.p.a. bowiem ponownie należy wskazać, na co zasadnie zwrócił uwagę organ II instancji, że w postępowaniu o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej organy zobowiązane są, na podstawie art. 21 ust. 2 pkt 2) ww. ustawy z dnia 07 marca 2007 roku o wspierani rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (t.j. Dz.U. z 2013r, poz. 173) do wyczerpującej rozpatrzenia całego zgromadzonego materiału dowodowego. Organy uczyniły zadość obowiązkom wskazanym w powyższych przepisach, w szczególności, w ocenie Sądu, organ w zaskarżonej decyzji prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy, opierając się na zebranym materiale dowodowym, ocenionym we wzajemnym powiązaniu poszczególnych dowodów. Ocena dokonana przez organ zgodna jest z zasadą swobodnej oceny dowodów, a wypływająca z tej oceny konkluzja ma walor logiczności. Wbrew zarzutom skargi podjęto wszelkie niezbędne działania w zakresie ustalenia stanu faktycznego sprawy, opierając się na zebranym w toku prowadzonego postępowania dowodach zgodnie z regułą określoną w ww. art. 21 ust. 2 pkt 2) powyższej ustawy z dnia 07 marca 2007 roku. Dodać przy tym należy, że organ odwoławczy przekonująco wyeksponował w zaskarżonym rozstrzygnięciu istnienie dostatecznych podstaw do wydania zaskarżonego orzeczenia oraz prawidłowo zastosował obowiązującą regulację prawną. Wbrew zarzutom podniesionym w skardze, w niniejszej sprawie postępowanie dowodowe zostało przeprowadzone w zakresie pozwalającym na stwierdzenie, że podjęte zostały wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy działając w granicach normy art. 21 ust. 2 pkt 2) ww. ustawy z dnia 07 marca 2007 r. Organ II instancji w zaskarżonym rozstrzygnięciu poddał analizie wszystkie dowody, a w uzasadnieniu przedstawił w sposób spójny i przekonujący wyniki ich oceny. Podkreślić przy tym należy, że odmienna od woli skarżącego ocena zgromadzonego materiału dowodowego nie może świadczyć o naruszeniu przez organ art. 7, 77 i 80 k.p.a., tym bardziej, że strona w toku postępowania - negując ustalenia faktyczne dokonane przez organy - nie przedłożyła żadnych wiarygodnych i materialnych dowodów potwierdzających, że stan faktyczny ustalony został przez organy w sposób nieprawidłowy.

Sąd zauważa również, że w jego ocenie, organy uczyniły zadość obowiązkom wskazanym przepisach art. 6 k.p.a. w zw. z art. 21 ust. 21 ww. Ustawy z dnia 7 marca 2007 r. , art. 8 k.p.a., art. 11 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 140 k.p.a. Organy w uzasadnieniu wydanych w przedmiotowej sprawie decyzji wskazały wszelkie zgromadzone dowody, wyniki ich oceny oraz powody, dla których odmówiły poszczególnym dowodom mocy dowodowej, wskazały i wyjaśniły przepisy prawa, które stanowiły podstawę wydanego w sprawie rozstrzygnięcia oraz wskazały w sposób wyczerpujący motywy odmowy przyznania skwarzącemu kontynuacyjnej płatności rolnośrodowiskowej za 2013 r.

Reasumując powyższe rozważania uznać należy, że stwierdzone przez organ nieprawidłowości dotyczące braku spełnienia przez skarżącego warunków uprawniających do przyznania kontynuacyjnej płatności rolnośrodowiskowej za 2013 r. uprawniały organ do odmowy przyznania przedmiotowej płatności.

Odnosząc się do wniosków dowodowych skarżącego zgłoszonych w skardze złożonej w przedmiotowej sprawie Sąd oddalił powyższe wnioski dowodowe jako nie mieszczące się w pojęciu dowodów uzupełniających w niniejszej sprawie stosownie do art. 106 § 3 P.p.s.a. Podkreślenia wymaga, iż z uwagi na zakres kontroli administracji publicznej przez sądy administracyjne sądy te co do zasady nie prowadzą postępowania dowodowego i nie orzekają merytorycznie. Innymi słowy nie rozpoznają sprawy administracyjnej co do jej istoty, lecz oceniają, czy organy prowadzące postępowanie administracyjne prawidłowo stosowały przepisy prawa materialnego oraz przepisy postępowania (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 stycznia 2006 r., sygn. II FSK 230/05, dostępny w bazie orzeczeń: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd administracyjny - jak to wynika z art. 133 § 1 p.p.s.a. - orzeka na podstawie akt sprawy i tylko wyjątkowo, o ile zachodzą przesłanki z art. 106 § 3 p.p.s.a., może przeprowadzić uzupełniający dowód z dokumentów (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 marca 2005 r., sygn. OSK 1216/04, dostępny jw.). Celem postępowania dowodowego prowadzonego ewentualnie przez Sąd w trybie art. 106 § 3 p.p.s.a. nie jest ustalenie stanu faktycznego sprawy administracyjnej lecz ocena, czy organy ustaliły ten stan zgodnie z regułami obowiązującymi w procedurze administracyjnej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 grudnia 2013 r. o sygn. akt I OSK 308/13 dostępny w bazie orzeczeń: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Mając na względzie powyższe ustalenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę jako niezasadną.