Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 564/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2010-08-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Zasądzono zwrot wpisu sądowego
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1  pkt 3 w zw. z  art. 49
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA – Anna Moskała po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2010 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi "A" sp. z o.o., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W., z dnia [...] r., Nr [...], w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych, postanawia: I. odrzucić skargę II. zwrócić stronie skarżącej kwotę [...] zł ([...]) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej we W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Dolnośląskiego Urzędu Skarbowego we W. wydaną w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych

Skargę na powyższe rozstrzygnięcie złożyło, w dniu [...] r., działające przez pełnomocnika przedsiębiorstwo "A" sp. z o.o. (zwane dalej stroną skarżącą).

W dniu [...] r. strona skarżąca uiściła wpis sądowy od skargi w kwocie [...] zł.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału, pismem z dnia [...] r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, poprzez nadesłanie odpisu pełnego z KRS - oryginału, bądź też kopii poświadczonej przez pełnomocnika, zgodnie z wymogami dotyczącymi poświadczania dokumentów (celowe podkreślenie Sądu).

Pouczono jednocześnie pełnomocnika o skutkach prawnych nieusunięcia opisywanych braków w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania.

Wezwanie w tej sprawie doręczono skutecznie pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu [...] r. (zwrotne potwierdzenie odbioru).

W dniu [...] r. pełnomocnik skarżącego złożył wraz z pismem przewodnim kserokopię odpisu z KRS, aktualnego na dzień [...] r., opatrzonego jedynie pieczęciami "za zgodność z oryginałem" oraz "Adwokat M.M.".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu wobec nieuzupełnienia braków formalnych, pomimo skutecznego wezwania.

Przepis art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." zakreśla wymogi formalne skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym, wskazując, że powinna ona odpowiadać ogólnym wymaganiom pism w postępowaniu sądowym, a ponadto określa szczególne warunki jakim skarga powinna czynić zadość. Spełnienie wszystkich wskazanych wymogów determinuje skuteczność tego środka zaskarżenia, albowiem jedynie prawidłowa i kompletna skarga może stać się przedmiotem merytorycznych rozważań sądu. Kontrola w tym zakresie należy do przewodniczącego, który – w rozpoznawanej sprawie – zauważył brak w zakresie udokumentowania umocowania do reprezentowania strony skarżącej.

Przepis art. 34 p.p.s.a. stanowi, że strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony (art. 37 § 1 p.p.s.a.).

Niezałączenie prawidłowo sporządzonego dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (oryginału, czy też poświadczonego odpisu przez uprawnioną do tego osobę) stanowi brak formalny skargi., który można jednak konwalidować w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Według przywołanego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuci skargę, gdy w wyznaczonym przez przewodniczącego terminie nie uzupełniono jej braków formalnych, przy czym przewidziany, siedmiodniowy termin jest terminem ustawowym, a zatem nie może być przez przewodniczącego skracany, ani przedłużany (postanowienie SN z dnia 20 stycznia 1967 r., I CZ 149/66, OSNCP 1967, Nr 9, poz. 158).

Przepis art. 4 ust. 1b ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2009, Nr 146 poz. 1188 ze zm.) zwanej dalej "prawo o adwokaturze", przydaje adwokatowi uprawnienie do sporządzania poświadczeń odpisów dokumentów za zgodność z okazanym oryginałem w zakresie określonym odrębnymi przepisami. Omawiany przepis przewiduje jednocześnie sposób poświadczenia dokumentów, określając niezbędne elementy prawidłowo sporządzanego odpisu, którymi są: podpis adwokata, data oraz oznaczenie miejsca sporządzenia, a na żądanie - również godzina dokonania czynności. Jeżeli dokument zawiera cechy szczególne (dopiski, poprawki lub uszkodzenia) adwokat stwierdza to w poświadczeniu.

Odpis dokumentu uprawniającego do reprezentowania strony skarżącej, o którym mowa w art. 37 § 1 p.p.s.a. winien być zatem sporządzony zgodnie z omówionymi już wymogami z art. 4b ust. 1 prawa o adwokaturze. Nieprawidłowo uwierzytelniony odpis (niezwierający niezbędnych elementów) nie może zostać uznany za wystarczający dokument umocowujący do działania w imieniu strony.

Skoro zatem niewłaściwie potwierdzonej kopii odpisu z KRS nie można uznać (na potrzeby postępowania sądowoadministracyjnego) za surogat oryginału, to stwierdzić należy, że przesłanie takiego dokumentu - nawet w zakreślonym terminie - nie jest uzupełnieniem braków formalnych zgodnie z wymogami wezwania z dnia [...] r., w którym w sposób wyraźny i jednoznaczny wskazano jak należy owe braki formalne skargi uzupełnić.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 p.p.s.a. skarga, wobec nieuzupełnienia braków formalnych, podlega odrzuceniu.

Rozstrzygnięcie zawarte w punkcie drugim niniejszego postanowienia znajduje oparcie w treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.