Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2269/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-09-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Michał Sowiński po rozpoznaniu w dniu 16 września 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenie wysokości dotacji przypadającej do zwrotu postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

M.B. (dalej "Strona" lub "Skarżąca") złożyła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z [...] czerwca 2016 r. nr [...], w przedmiocie ustalenia wysokości dotacji przypadającej do zwrotu w kwocie 4.884,24 zł. W treść skargi zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W jego uzasadnieniu skarżąca podniosła, że zwrot dotacji w kwocie ponad 5 tys. złotych jest kwotą na tyle znaczącą, że podjęcie przez uprawniony organ działań zmierzających do jej natychmiastowego odebrania skutkować będzie po stronie skarżącej nieodwracalnymi konsekwencjami. Przystąpienie przez organ do wykonania decyzji spowoduje, co podkreśliła skarżąca zajęcie rachunków bankowych przedszkola i wstrzymanie bieżącej działalności przedszkola i możliwości regulowania podstawowych zobowiązań finansowych, w tym wynagrodzeń pracowniczych.

Prowadząc przedszkole, jak zaznaczyła autorka wniosku wydatkuje ona na bieżąco przekazaną jej dotację, podobnie jak dochody uzyskiwane z innej działalności i przeznacza na rozwój działalności dydaktycznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm. - dalej powoływanej jako "p.p.s.a."), zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Oznacza to, że chodzi o taki uszczerbek (majątkowy lub niemajątkowy), który nie będzie mógł być usunięty przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego surogat w postaci sumy pieniężnej nie przedstawiałby znaczenia dla skarżącego, albo gdyby zachodziło zagrożenie życia lub zdrowia.

W pierwszej kolejności zaznaczyć należy, iż uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w ocenie Sądu jest niewystarczające aby uznać jego zasadność. Skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika nie udokumentowała bowiem w żadnym stopniu swojej sytuacji finansowej podnosząc jedynie, iż zapłata określonej decyzją kwoty może spowodować "nieodwracalne konsekwencje" w postaci wstrzymania bieżącej działalności, regulowania podstawowych zobowiązań finansowych, w tym wynagrodzeń pracowniczych. Nie dołączono do wniosku żadnej informacji finansowej obrazującej stan majątkowy skarżącej, co pozwolić mogłoby na ocenę powoływanych przez nią okoliczności. Z tego względu Sąd nie miał możliwości zbadania, czy faktycznie ewentualna egzekucja kwoty wskazanej w zaskarżonej decyzji mogła by spowodować skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.

W ocenie Sądu zabrakło spójnej argumentacji, informacji dotyczących średnich miesięcznych przychodów prowadzonego przedszkola, kosztów jego utrzymania, czy stałych wydatków (np. czynsz, opłaty za ogrzewanie w sezonie grzewczym, wynagrodzenia dla pracowników) popartej dowodami w postaci dokumentów odzwierciedlających sytuację majątkową skarżącej np. podatkowej księgi przychodów i rozchodów; wyciągów i wykazów z posiadanych rachunków bankowych, czy tez informacji dotyczących obciążeń finansowych itp., które mogłyby potwierdzić możliwość zaistnienia okoliczności wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Podczas gdy Sąd nie jest zobowiązany do poszukiwania takich okoliczności (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 6 lutego 2009, sygn. akt II FZ 39/09; z 25 lipca 2008r., sygn. akt II OZ 766/08).

Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie, Strona nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby wyrządzić jej znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki, ponieważ wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie został uzasadniony. Użyte w art. 61 § 3 p.p.s.a. do opisu przesłanek pojęcia nieostre wymagają skonkretyzowania w postaci argumentacji wnioskodawcy, a gdy okaże się to konieczne, zobrazowania opisanej we wniosku sytuacji za pomocą odpowiednich dokumentów.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji postanowienia.