Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1249/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-03-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6074 Przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart Sędziowie NSA Cezary Pryca Asesor WSA Maria Tarnowska /spr./ Protokolant Lucyna Picho po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 marca 2006 r. sprawy ze skargi T. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nabycia prawa własności gruntu oddala skargę.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., decyzją z dnia [...] kwietnia 2005 r., po rozpatrzeniu odwołania T. B. od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] marca 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nabycia z mocy prawa własności gruntu położonego w W. przy ul. [...], oznaczonego w ewidencji gruntów jako działka ewidencyjna nr [...] z obrębu [...] o powierzchni [...] m² - utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ podał, że Prezydent W. w uzasadnieniu decyzji stwierdził, że przedmiotowa nieruchomość została oddana w użytkowanie wieczyste w celu zabudowy pawilonem branży akcesoria samochodowe i do dnia wydania zaskarżonej decyzji cel oddania gruntu w użytkowanie wieczyste nie uległ zmianie. Ponieważ ustawa o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości stanowi, że osoby fizyczne będące użytkownikami wieczystymi nieruchomości zabudowanych na cele mieszkaniowe lub stanowiących nieruchomości rolne nabywają własność tych nieruchomości, nie jest możliwe stwierdzenie nabycia własności tej nieruchomości.

Z ustaleń Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. wynika, że uprawnienie, o którym mowa w art. 1 ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa nieruchomości (Dz. U. Nr 113, poz. 1209 z późn. zm.), przysługuje osobom fizycznym, będącym użytkownikami wieczystymi lub współużytkownikami wieczystymi nieruchomości zabudowanych na cele mieszkaniowe, a w myśl ust. 2 tego artykułu, prawo własności nieruchomości nabywają także osoby fizyczne będące następcami prawnymi osób, o których mowa w ust. 1.

Organ stwierdził, że przedmiotowa nieruchomość została oddana w użytkowanie wieczyste umową notarialną z dnia [...] grudnia 1981 r. W § 5 tej umowy stwierdzono, że plan zagospodarowania przestrzennego terenu jako sposób korzystania z działki przewiduje jej zabudowę pawilonem branży akcesoria samochodowe, a budowę pawilonu użytkownicy wieczyści mają obowiązek rozpocząć w ciągu 2 lat, a zakończyć w ciągu 4 lat od daty podpisania umowy.

Zdaniem organu, obecnie nieruchomość wykorzystywana jest na prowadzenie warsztatu ślusarskiego, a zatem nie jest zabudowana na cele mieszkaniowe, niezależnie od urządzenia w nim prowizorycznego pomieszczenia mieszkalnego, i fakt ten uniemożliwia nabycie prawa własności gruntu.

Przepisy ustawy o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości nie przewidują nabycia prawa własności gruntu, jeżeli nie zostały spełnione kryteria ustalone w ustawie, a zatem nie mają znaczenia inne czynniki, podnoszone przez użytkownika wieczystego.

Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł T. B., zarzucając, że decyzja i jej uzasadnienie nie są oparte o rzeczywiste fakty; twierdził, że część mieszkalna pawilonu została zakończona wraz z częścią usługowo – produkcyjną, obie części mają to samo zadaszenie; integralną częścią pawilonu jest mieszkanie, a prowizoryczna jest jedynie część instalacji elektrycznej i ogrzewania; skarżący podniósł również, że wydział architektury w piśmie z dnia 28 lipca 1987 r. stwierdził, że budynek został wykonany zgodnie z decyzją o pozwoleniu na budowę z dnia [...] września 1981 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

Skarga jest bezzasadna. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skarga nie mogła być uwzględniona, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest odmowa stwierdzenia nabycia z mocy prawa własności gruntu położonego w W., szczegółowo opisanego w zaskarżonej decyzji.

Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte wskutek wniosku T. B.o nabycie prawa własności gruntu położonego w W. przy ul. [...].

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., decyzją z dnia [...] kwietnia 2005 r. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] marca 2005 r. odmawiającą stwierdzenia nabycia z mocy prawa własności gruntu położonego w W. przy ul. [...], oznaczonego w ewidencji gruntów jako działka ewidencyjna nr [...] z obrębu [...] o powierzchni [...] m².

Zgodnie z art. 1 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości (Dz. U. Nr 113, poz. 1209 z późn. zm.), osoby fizyczne będące w dniu 26 maja 1990 r. oraz w dniu wejścia w życie ustawy użytkownikami wieczystymi lub współużytkownikami wieczystymi nieruchomości zabudowanych na cele mieszkaniowe lub stanowiących nieruchomości rolne, nabywają z mocy prawa własność tych nieruchomości z dniem, w którym decyzja o nabyciu prawa własności nieruchomości stała się ostateczna.

Prawidłowo organ uznał, że nieruchomość wykorzystywana jest na prowadzenie warsztatu ślusarskiego. Warsztat ten został wybudowany stosownie do § 5 umowy notarialnej z dnia [...] grudnia 1981 r. o oddaniu tej nieruchomości w użytkowanie wieczyste, i zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego terenu, który jako sposób korzystania z działki przewidywał jej zabudowę pawilonem branży akcesoria samochodowe. Wobec powyższego nie można przyjąć, że nieruchomość została zabudowana na cele mieszkaniowe, a urządzenie w tym pawilonie prowizorycznego pomieszczenia mieszkalnego, nie zmienia faktu, że wybudowany pawilon branży akcesoria samochodowe nie jest nieruchomością zabudowaną na cele mieszkaniowe, o której mowa w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 2001 r.

Sąd podziela stanowisko organu, że powyższa okoliczność wyklucza nabycie prawa własności gruntu przez użytkownika wieczystego, ponieważ ustawa z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości nie przewiduje możliwości nabycia prawa własności gruntu, jeżeli nie zostały spełnione kryteria ściśle określone w ustawie.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.