Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 1004/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2022-02-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi
Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 lutego 2022 r. wniosku B. L. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku fiskalnego skargi w sprawie ze skargi B. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2021 r. nr [...] [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: I. odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braku fiskalnego skargi; II. odrzucić skargę; III. zwrócić stronie skarżącej kwotę [...]zł (słownie: [...] złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi. /-/ W. Batorowicz


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] listopada 2021 r. B. L. (zwany dalej "Skarżącym") złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na decyzję, której przedmiot został opisany w rubrum niniejszego postanowienia. Wnosząc skargę, Skarżący uiścił także wpis od skargi w wysokości [...] zł.

W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie jej, gdyż nie znaleziono podstaw, aby stwierdzić, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

W toku postępowania sądowoadministracyjnego, Skarżący został wezwany do uzupełnienia braku fiskalnego skargi, poprzez uzupełnienie wpisu o [...] zł, ponieważ, w sytuacji gdy przedmiotem skargi jest sprawa z zakresu warunków zabudowy, wysokość wpisu wynosi [...] zł, co wynika z § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 535). Dostrzegając brak fiskalny skargi, zarządzeniem z dnia [...] grudnia 2021 r. Przewodniczący Wydziału II. tut. Sądu wezwał Skarżącego do uzupełnienia tego braku w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone Skarżącemu w dniu [...] stycznia 2022 r. (k. 25 akt sądowych).

Pismem z dnia [...] stycznia 2022 r. pełnomocnik Skarżącego – adw. A. K.-K. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku fiskalnego skargi o kwotę [...]zł. W uzasadnieniu wniosku, pełnomocnik wskazała, że w wyniku niefortunnego wypadku, od popołudnia [...] stycznia 2022 r. miała uraz nogi, który był na tyle poważny, że nie mogła spełnić zobowiązania Skarżącego. Pełnomocnik wskazała także, że do dnia [...] stycznia 2022 r. przebywała na zwolnieniu lekarskim, a zobowiązanie spełniła z zachowaniem siedmiodniowego terminu tj. z dniem [...] stycznia 2022 r. Tym samym, w ocenie pełnomocnika Skarżącego, ziściły się przesłanki przywrócenia terminu.

Do wniosku o przywrócenie terminu dołączono potwierdzenie wykonania przelewu z tytułu uzupełniającego wpisu od skargi, opłaty od pełnomocnictwa, dokument stwierdzający fakt udzielenia pełnomocnictwa oraz wydruk zwolnienia lekarskiego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zasługuje na uwzględnienie, a w konsekwencji skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329, zwanej dalej "p.p.s.a.") jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu. Przy czym równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Powyższe oznacza, że tylko kumulatywne spełnienie przesłanek warunkujących przywrócenie terminu może wywołać zamierzony skutek prawny.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy uznać, że nie została spełniona przesłanka uzasadniająca przywrócenie terminu do wniesienia skargi – przesłanka uprawdopodobnienia przyczyny uchybienia terminowi. Argumentacja przedstawiona we wniosku jest nieprzekonująca i należy ocenić ją jako nieuprawdopodabniającą okoliczności uchybienia terminu. Pełnomocnik Skarżącego wskazała, że uległa wypadkowi, który uniemożliwił jej spełnienie zobowiązania Skarżącego tj. uzupełnienie wpisu od skargi w wysokości [...] zł. Wypadek, któremu uległa był na tyle poważny, jej zdaniem, że nie mogła swobodnie poruszać się. Sąd w składzie orzekającym nie podzielił tego zdania, ponieważ z wydruku zwolnienia lekarskiego z portalu www.pacjent.gov.pl (k. 31-32 akt sądowych) wynika, że wskazania lekarskie nie zabraniały poruszania się pacjentce tj. pełnomocnikowi Skarżącego. Na marginesie należy wskazać, że chociaż w zwolnieniu lekarskim nie zostały podane dane osobowe pełnomocnika, to Sąd zidentyfikował ją poprzez nr NIP płatnika, podany w zwolnieniu.

Pełnomocnik Skarżącego rzeczywiście miała wystawione zwolnienie lekarskie na okres jaki wskazała tj. [...]. Wskazanie lekarskie nie czyniło przeciwskazań w zakresie poruszania się – "chory może chodzić". Zwolnienie lekarskie wyraźnie wskazuje, że pełnomocnik Skarżącego mogła poruszać się, a w związku z tym, mogła spełnić zobowiązanie Skarżącego. Nawet jeśli uraz był na tyle dolegliwy, nic nie stało to na przeszkodzie, aby pełnomocnik udzieliła dalszego pełnomocnictwa innej osobie do wykonania zobowiązania Skarżącego.

Sąd w składzie orzekającym stwierdza, że pełnomocnik Skarżącego wykazała się niedbałością w zakresie reprezentowania swojego mandanta. Należy zauważyć, że ustanowienie pełnomocnika profesjonalnego – adwokata oznacza konieczność ponoszenia wszelkich skutków, jakie z tego faktu wynikają. To stanowisko jest powszechnie akceptowane w orzecznictwie. Z momentem ustanowienia pełnomocnika staje się on podmiotem wszystkich praw i obowiązków procesowych strony pozostających w zakresie pełnomocnictwa. Czynności pełnomocnika wywołują skutki dla mocodawcy (zob. np. wyrok WSA w Białymstoku z dnia 15 listopada 2016 r., sygn. akt II SA/Bk 596/16, postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 1 października 2021 r., sygn. akt II SA/Po 617/21, dostępne na stronie: https://orzeczenia.nsa.gov.pl – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, zwana dalej "CBOSA").

Umocowanie pełnomocnika występującego w imieniu Skarżącego przenosi obowiązek dochowania należytej staranności prawidłowego reprezentowania mocodawcy. Dotyczy to wszystkich czynności podejmowanych w toku postępowania sądowego. Ponieważ ta odpowiedzialność spada na pełnomocnika, to efekt jego działań, a także zaniechań wywołuje skutki, tak jakby tych działań, czy zaniechań dokonał Skarżący.

Zaniedbanie ze strony pełnomocnika obciąża zatem Skarżącego. Rolą starannego pełnomocnika jest prowadzenie wykonywanie wszystkich zobowiązań Sądu, aby skardze mógł być nadany dalszy bieg i, aby ostatecznie została rozpoznana merytorycznie w postępowaniu sądowym. Tego wniosku nie można wyciągnąć w odniesieniu do pełnomocnika Skarżącego w niniejszej sprawie. Zaniedbanie pełnomocnika doprowadziło Sąd w składzie orzekającym do wniosku, że przywrócenie terminu do uzupełnienia braku fiskalnego skargi jest niedopuszczalne, stąd w odniesieniu do wniosku pełnomocnika Skarżącego z dnia [...] stycznia 2022 r. orzeczono jak w pkt I. sentencji postanowienia, na podstawie art. art. 86 § 1 zdanie 2 p.p.s.a.

Konsekwencją odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braku fiskalnego skargi jest to, że skardze nie można nadać dalszego biegu, a to wyczerpuje hipotezę normy prawnej z art. 220 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Skarżący uzupełnił brak fiskalny, jednakże po upływie terminu. Wzywając Skarżącego do uzupełnienia braku, Sąd pouczył go o konsekwencjach niewywiązania się z tego obowiązku – odrzucenie skargi. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny, co z kolei Sąd w składzie orzekającym w pełni aprobuje, uiszczenie wpisu po terminie jest równoznaczne z jego nieuiszczeniem (postanowienie NSA z dnia 4 października 2011 r., sygn. akt II OSK 1985/11, dostępne w CBOSA).

Wobec nieuiszczenia wpisu od skargi, podlegała ona odrzuceniu, o czym orzeczono w pkt II. sentencji postanowienia na podstawie art. 220 § 3 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a.

Uiszczony wpis z kolei podlegał zwrotowi na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Powołany przepis stanowi: "Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy". W związku z odrzuceniem skargi, wpis w kwocie łącznej [...] zł zwrócono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w związku z art. 232 § 2 p.p.s.a., o czym orzeczono w pkt III. sentencji postanowienia.

/-/ W. Batorowicz