Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 464/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-12-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony akt
Powołane przepisy: article: art. 145 par 1 pkt 1 lit c)
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Michał Sowiński (spr.), Sędzia WSA - Dariusz Czarkowski, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 1 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi [...] na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia wniosku o przyznanie pomocy bez rozpatrzenia 1) uchyla zaskarżone rozstrzygnięcie, 2) zasądza od Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz [...] kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi W. C. (dalej: skarżący lub strona) jest rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: ARiMR lub organ) z [...]grudnia 2019 r. nr [...] o pozostawieniu wniosku o przyznanie pomocy bez rozpatrzenia. Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym.

Zaskarżonym rozstrzygnięciem organ poinformował skarżącego o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku o przyznanie pomocy, z uwagi na niespełnienie warunków określonych w § 13 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 lipca 2017 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Inwestycje zapobiegające zniszczeniu potencjału produkcji rolnej" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w środki zapobiegawcze, których celem jest ograniczenie skutków prawdopodobnych klęsk żywiołowych, niekorzystnych zjawisk klimatycznych i katastrof" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 204-2020 (Dz. U. poz. 1478); dalej: "rozporządzenie wykonawcze". Rozstrzygnięcie oparto na ustaleniu, iż wniosek o przyznanie pomocy, który wpłynął do Agencji w dniu 26.11.2019 r., nie został złożony w terminie, o którym mowa w § 9 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia wykonawczego, gdyż zgodnie z datą stempla pocztowego (widniejącego na kopercie nadania) został nadany do ARiMR w dniu 25.11.2019 r. Ostatnim dniem na złożenie wniosku o przyznanie pomocy w ramach przedmiotowego poddziałania był dzień 22.11.2019 r.

Tym samym organ stwierdził, że złożenie ww. wniosku o przyznanie pomocy po wyznaczonym terminie podlega sankcji na podstawie § 13 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego, zgodnie z którym, jeżeli wniosek o przyznanie pomocy nie został złożony w terminie, o którym mowa w § 9 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia wykonawczego, Agencja pozostawia wniosek bez rozpatrzenia.

Pismem z 24 stycznia 2010 r. skarżący złożył skargę na rozstrzygnięcie o pozostawieniu wniosku o przyznanie pomocy bez rozpatrzenia. Wyjaśnił, że na poczcie w [...] otrzymał potwierdzenie nadania nr [...]ze stemplem pocztowym 22.11.2019. Zaznaczył, że w jego obecności pracownik poczty przybił również stempel pocztowy z datą 22.11.2019 na kopercie. Skarżący wskazał ponadto, że w dniu 22.11.2019 r. wystąpiła w systemie teleinformatycznym poczty w [...]awaria i wszystkie listy z dnia 22 i 23 zostały w systemie poczty zarejestrowane dopiero 25 listopada i odesłane do [...]. Do skargi dołączono potwierdzoną za zgodność z oryginałem przez pracownika Biura Powiatowego ARiMR w [...] kserokopię potwierdzenia nadania przesyłki poleconej nr [...].

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi i wyjaśnił, że na kopercie nadania, która wpłynęła do Agencji w dniu 26.11.2019 r. widnieją stemple (w ilości 4 sztuk) wskazujące wyraźnie na datę 25.11.2019 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga okazała się uzasadniona.

Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325); dalej: "p.p.s.a." uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonej decyzji (postanowienia) nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Sąd administracyjny ocenia jedynie legalność działania administracji, co oznacza, że zobowiązany jest zbadać, czy w czasie podejmowania danego aktu administracyjnego, organ administracji nie naruszył prawa. Nie każde naruszenie prawa uzasadnia wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu administracyjnego. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla taki akt w przypadku, gdy stwierdzi: 1) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; 2) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; 3) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd administracyjny stwierdza nieważność decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.) lub stwierdza wydanie decyzji z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).

Dokonana przez sąd kontrola legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia prowadzi do wniosku, że zwiera ono wady powodujące konieczność jego wyeliminowania z obrotu prawnego.

Sporna pomiędzy stronami pozostaje rzeczywista data złożenia wniosku o przyznanie pomocy. Postawą wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia było ustalenie organu, że wniosek strony został wniesiony – nadany w Urzędzie Pocztowym w [...] w dniu 25 listopada 2019 r., a zatem z uchybieniem terminu, o którym mowa w § 9 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia wykonawczego. Ustalenia tego organ dokonał na podstawie stempla pocztowego na kopercie zawierającej wniosek. Temu stanowisku, w ocenie sądu, przeczą dowody przedstawione przez skarżącego i dołączone do skargi.

W pierwszej kolejności należy zauważyć, że co najmniej wymagające dodatkowego wyjaśnienia pozostaje kwestia daty nadania ww. przesyłki rejestrowanej. Wskazany przez skarżącego dowód nadania przesyłki rejestrowanej przeczy dokonanym przez organ na podstawie datownika zamieszczonego na kopercie ustaleniom związanym z datą nadania przesyłki rejestrowej, gdyż z przedstawionego przez stronę dowodu jednoznacznie wynika, iż przesyłka została nadana w ostatnim dniu na złożenie wniosku, a więc w terminie. W tym miejscu należy zwrócić uwagę, że to właśnie dowód nadania przesyłki rejestrowanej nr [...] ma moc dokumentu urzędowego, jakiej to mocy nie posiada datownik na kopercie, czy też informacja ze strony internetowej, która to informacja ma charakter jedynie poglądowy – o czym wprost stanowią informacje znajdujące się na tej stronie internetowej.

Zgodnie z art. 17 ustawy z dnia 23 października 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2018 r. poz. 2188, z późn. zm.); dalej: "Prawo pocztowe" potwierdzenie nadania przesyłki rejestrowanej lub przekazu pocztowego wydane przez placówkę pocztową operatora wyznaczonego ma moc dokumentu urzędowego.

W związku z powyższym, co najmniej przedwczesne było przyjęcie przez organ daty 25 listopada 2019 r. jako daty nadania wniosku. W ocenie sądu, wbrew twierdzeniom organu zawartym w odpowiedzi na skargę, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy może dowodzić, że strona nadała przesyłkę w terminie, tj. w dniu 22 listopada 2019 r., czego ewidentnym dowodem jest potwierdzenie nadania przesyłki rejestrowanej, będące dowodem urzędowym. Oczywiście sąd widzi sprzeczności pomiędzy datownikiem znajdującym się na kopercie i datownikiem znajdującym się na dowodzie nadania, jednakże tych wątpliwości w żaden sposób nie można interpretować na niekorzyść strony skarżącej i co najwyżej mogą być one przedmiotem postępowania reklamacyjnego zainicjowanego przez podmioty wskazane w art. 92 ust. 1 Prawa pocztowego.

W tych okolicznościach sprawy sąd uznał, że zaskarżone rozstrzygnięcie wydane zostało z naruszeniem przepisów postępowania mających wpływ na wynik sprawy. Organ przedwcześnie bowiem przyjął datę 25 listopada 2019 r., jako datę nadania wniosku. Sąd uznał, że zaskarżone rozstrzygnięcie wydane zostało z naruszeniem art. 27 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014–2020 (Dz. U. z 2020 r. poz. 217) przy czym stwierdzone uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Ponownie rozpoznając sprawę organ albo przyjmie za wiarygodny dowód nadania przedstawiony przez stronę i wyda merytoryczne rozstrzygnięcie albo też zwróci się z reklamacją przesyłki pocztowej, do czego posiada uprawnienie mocą przepisu art. 92 ust. 1 pkt 2 Prawa pocztowego (przesyłka została doręczona do adresata) i w zależności od dokonanego ustalenie podejmie stosowne rozstrzygnięcie.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 146 § 1 p.p.s.a. zaskarżone rozstrzygnięcie zostało uchylone. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a.