Wyrok Sądu Najwyższego, sygn. akt III RN 94/01
Sąd Najwyższy
Data orzeczenia: 2002-06-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 630  Obrót towarami z zagranicą, należności celne i ochrona przed nadmiernym  przywozem towaru na polski obszar celny
Hasła tematyczne: Celne prawo
Administracyjne postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 9 ust. 1 pkt 2, art. 23 ust. 1
journal: Dz.U. 1997 nr 157 poz. 1027
law: Ustawa z dnia 11 grudnia 1997 r. o ochronie przed nadmiernym przywozem towarów na polski obszar celny.
article: art. 2, art. 7
journal: Dz.U. 1997 nr 78 poz. 483
law: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu 25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.
Teza: Przyjęcie, że decyzja wydana na podstawie art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 11 grudnia 1997 r. o ochronie przed nadmiernym przywozem towarów na polski obszar celny /Dz.U. nr 157 poz. 1027/ jest faktycznie zarządzeniem Ministra Gospodarki, oznaczałoby, że wszelkie decyzje administracyjne wydane na jej podstawie są wydane bez podstawy prawnej.

Zarządzenie Ministra, które weszło w życie w okresie obowiązywania nowej Konstytucji, nie może mieć powszechnie obowiązującego charakteru, nawet gdyby realizowało wytyczne ustawowe.

W zamkniętym systemie źródeł prawa powszechnie obowiązującego nie można uznać decyzji Ministra za akt normatywny, którego mocą można byłoby kształtować pozycję prawną niepodporządkowanych mu podmiotów. Przeciwne stanowisko prowadziłoby do wniosku, że mimo uchwalenia ustawy brak jest legalnych możliwości uruchomienia instrumentów prawnych chroniących krajowy rynek przed nadmiernym przywozem towarów.

Taka wykładnia stałaby w sprzeczności z zasadą demokratycznego państwa prawnego i legalizmu działania jego organów, wyprowadzaną z art. 2 i art. 7 Konstytucji.

TEZY

Przyjęcie, że decyzja wydana na podstawie art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 11 grudnia 1997 r. o ochronie przed nadmiernym przywozem towarów na polski obszar celny /Dz.U. nr 157 poz. 1027/ jest faktycznie zarządzeniem Ministra Gospodarki, oznaczałoby, że wszelkie decyzje administracyjne wydane na jej podstawie są wydane bez podstawy prawnej.

Zarządzenie Ministra, które weszło w życie w okresie obowiązywania nowej Konstytucji, nie może mieć powszechnie obowiązującego charakteru, nawet gdyby realizowało wytyczne ustawowe.

W zamkniętym systemie źródeł prawa powszechnie obowiązującego nie można uznać decyzji Ministra za akt normatywny, którego mocą można byłoby kształtować pozycję prawną niepodporządkowanych mu podmiotów. Przeciwne stanowisko prowadziłoby do wniosku, że mimo uchwalenia ustawy brak jest legalnych możliwości uruchomienia instrumentów prawnych chroniących krajowy rynek przed nadmiernym przywozem towarów.

Taka wykładnia stałaby w sprzeczności z zasadą demokratycznego państwa prawnego i legalizmu działania jego organów, wyprowadzaną z art. 2 i art. 7 Konstytucji.


SENTENCJA

Sąd Najwyższy w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa Wielobranżowego "H." Spółki ograniczoną odpowiedzialnością w E. na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł w W. z dnia 20 maja 1999 r. (...) w przedmiocie zarządzenia zwrotu towaru za granicę po rozpoznaniu na rozprawie rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodka Zamiejscowego w Lublinie z dnia 22 września 2000 r., I SA/Lu 647/99 - uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę NSA OZ w Lublinie.