Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 556/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2016-02-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 35 par. 1, art. 220 par. 1 i par. 3, art. 299 par. 1 i par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 15 pkt 2
journal: Dz.U. 2015 poz 1311
law: Ustawa z dnia 10 lipca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny, ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Karol Pawlicki po rozpoznaniu w dniu 03 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W skardze z dnia [...] lutego 2015 r. strona skarżąca podała adres do korespondencji w Niemczech. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] marca 2015 r. wezwano skarżącą do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce, w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis wezwania skutecznie doręczono skarżącej w dniu [...] maja 2015 r. (k. 16-17 akt sąd.).

Pismem z dnia [...] czerwca 2015 r., działający w imieniu skarżącej, [...] poinformował o cofnięciu skargi z dnia [...] lutego 2015 r. (k. 10 akt sąd.).

Mając na uwadze, że [...], z uwagi na przepis art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: "P.p.s.a."), nie mógł zostać uznany za pełnomocnika procesowego skarżącej, zarządzeniem sędziego sprawozdawcy poinformowano skarżącą o tym fakcie, wzywając jednocześnie do wyjaśnienia czy skarżąca cofa skargę (k. 15 akt sąd.). Odpis zarządzenia doręczono skarżącej w dniu [...] lipca 2015 r. (k. 20 akt sąd.).

W związku z brakiem odpowiedzi na powyższe wezwanie zarządzeniem z dnia [...] października 2015 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł. Odpis wezwania doręczono skarżącej w dniu [...] października 2015 r. (k. 28-29 akt sąd.). Do dnia [...] stycznia 2016 r. wpis od skargi nie został uiszczony (k. 31 akt sąd.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest uiszczenie wpisu sądowego. Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast stosownie do art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Niezależnie od powyższego należy wyjaśnić, że w stanie prawnym obowiązującym do dnia 22 września 2015 r. strona, mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę zagranicą, obowiązana była ustanowić w kraju pełnomocnika do doręczeń. Stosownie bowiem do art. 299 § 1 P.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym do dnia 22 września 2015 r., jeżeli strona mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę za granicą nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce, obowiązana jest wraz z wniesieniem skargi ustanowić pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce. Natomiast zgodnie z art. 299 § 2 P.p.s.a., w razie niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w § 1, sąd wzywa stronę, aby uzupełniła ten brak w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.

W dniu 22 września 2015 r. weszły w życie przepisy ustawy z dnia 10 lipca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny, ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2015, poz. 1311). Na mocy art. 15 pkt 2 powyższej nowelizacji przepis art. 299 § 1 P.p.s.a. został zmieniony i otrzymał brzmienie: "Stronie, która ma miejsce zamieszkania, miejsce zwykłego pobytu albo siedzibę w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym i nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej, sąd doręcza pisma pocztą przesyłką poleconą za potwierdzeniem odbioru lub równoważną przesyłką".

W wyniku omawianej zmiany w stosunkach między sądem polskim a stroną, mającą miejsce zamieszkania, zwykłego pobytu lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, konieczne stały się tzw. efektywne doręczenia zarówno wówczas, gdy będzie to pierwsze doręczenie (doręczenie skargi lub wniosku), jak i kolejne doręczenia w toku postępowania.

W świetle powyższego w rozpatrywanej sprawie zarządzenie o wezwaniu skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego z dnia [...] października 2015 r. zostało doręczone bezpośrednio na podany w skardze niemiecki adres i skutecznie doręczone skarżącej w dniu [...] października 2015 r. (k. 28-29 akt sąd.). Termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie z dniem [...] października 2015 r. W terminie otwartym do uiszczenia wpisu sądowego skarga nie została opłacona, co obliguje Sąd do jej odrzucenia.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.