Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2308/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-05-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 51 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2020 poz 1333
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.
article: art. 7, 77 § 1, art. 107 § 3
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Janeczko (spr.), , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Asesor WSA Elżbieta Granatowska, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 maja 2021 r. sprawy ze skargi P. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2020 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] października 2020 r. nr [...], znak: [...], [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "[...]WINB", "organ odwoławczy"), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz.U. z 2020 r. poz. 256 z późn. zm., dalej: "k.p.a.") oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz.U z 2020 r. poz. 1333 z późn. zm.) po rozpatrzeniu odwołania P. B. ( dalej: "skarżący") od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] (dalej: "PINB", "organ I instancji", "organ powiatowy"), Nr [...] z dnia [...] maja 2020 r., znak: [...] nakazującej P. i A. B. dokonanie demontażu zewnętrznej jednostki klimatyzacyjnej - oznaczonej nr I na rysunku stanowiącym załącznik do opinii nr [...] z [...] listopada 2018 r. z wyników kontroli urządzeń grzewczo - kominowych sporządzonej przez mistrza kominiarskiego M. A., oraz przewodów i kabli od w/w urządzenia poprowadzonych do lokalu nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w [...], utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Powyższa decyzja, zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.

W dniu 3 kwietnia 2018 r. do PINB wpłynęło pismo Wspólnoty Mieszkaniowej [...] ( dalej: "Wspólnota"), którym zwrócono się o przeprowadzenie kontroli prawidłowości montażu anten i urządzeń klimatyzacyjnych na dachu budynku przy ul. [...] w [...].

W dniu 5 czerwca 2018 r. przedstawiciel organu powiatowego przeprowadził oględziny, w trakcie których stwierdzono, że na przedmiotowej nieruchomości, znajduje się 9 kondygnacyjny budynek, który użytkowany jest na podstawie decyzji [...] z [...] sierpnia 2003 r. Na dachu tego budynku, znajdują się 3 anteny wraz z okablowaniem i 7 klimatyzatorów.

PINB ustalił, że przedmiotowe urządzenia umieszczone są na kominach wentylacyjnych i przesłaniają ich wyloty. Przewody i kable do anten i klimatyzatorów leżą luźno i są prowadzone w przewodach wentylacyjnych do poszczególnych lokali. Według oświadczeń obecnych w trakcie oględzin właścicieli lokali, do lokalu nr [...] podłączony jest prawdopodobnie jeden klimatyzator usytuowany na dachu, do lokalu nr [...] podłączona jest jedna antena satelitarna i 2 klimatyzatory, do lokalu [...] podłączona jest jedna antena i prawdopodobnie 2 klimatyzatory. Na dachu widoczne są również niezidentyfikowane przewody i kable leżące na obróbce blacharskiej dachu, biegnące luzem w dół budynku do lokalu poniżej i kabel wychodzący ze świetlika do komina wentylacyjnego.

Pismem z dnia 17 lipca 2018 r., PINB wezwał właścicieli lokali nr [...] w budynku przy ul. [...] do wskazania właścicieli w/w urządzeń wraz z podaniem dokładnej ilości anten satelitarnych i klimatyzatorów przynależnych do każdego z w/w lokali.

W odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia 26 lipca 2018 r., skarżący poinformował, że jest właścicielem 2 klimatyzatorów i 1 anteny.

PINB decyzją z [...] października 2018 r. nakazał Wspólnocie dokonanie demontażu wspomnianych urządzeń oraz kabli.

[...]WINB decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2018 r., uchylił w/w rozstrzygnięcie organu powiatowego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

W odpowiedzi na wezwanie PINB, Wspólnota przedłożyła do akt sprawy opinię nr [...] z [...] lutego 2019 r. sporządzoną przez mistrza kominiarskiego D. T. (upr. nr [...]).

W toku kolejnych oględzin przeprowadzonych przez PINB dniu 20 marca 2019 r., dokonano następujących ustaleń: komin 9 (na załączniku graficznym) zlokalizowany kabel antenowy w kanale wentylacyjnym oraz zamontowany talerz antenowy na kominie; komin 10 (na załączniku graficznym) zlokalizowany kabel antenowy w kanale wentylacyjnym; komin 7 (na załączniku graficznym) zlokalizowane przewody w kanale wywiewnym od klimatyzatorów, zamontowane dwa klimatyzatory na ścianie komina oraz jeden talerz antenowy, zlokalizowane kable antenowe w kanale wentylacyjnym skrajnym; komin 6 (na załączniku graficznym) na ścianie komina zamontowany klimatyzator, w dwóch kanałach wentylacyjnych kable antenowe oraz kabel prowadzący do świetlika; komin 5 (na załączniku graficznym) zamontowane na ścianach komina dwa klimatyzatory i talerz antenowy z anteną satelitarną, zlokalizowane przewody w wywiewce kanalizacyjnej; komin 3 (na załączniku graficznym) zlokalizowane kable zasilające klimatyzator zamontowany na ścianie komina nr 6, nie można precyzyjnie określić czy kable poprowadzone są w wywiewce kanalizacyjnej czy w kanale wentylacyjnym. Na ścianie szachtu windowego zamontowano dwa klimatyzatory (przewody wychodzą ze ściany).

W wyniku kontroli, nie udało się jednoznacznie stwierdzić, do których lokali dochodzą poszczególne przewody i kable antenowe w kanałach wentylacyjnych.

Na wezwanie PINB, Wspólnota przedłożyła do akt sprawy kolejną opinię nr [...] z [...] kwietnia 2019 r. sporządzoną przez mistrza kominiarskiego D. T.

Decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2019 r., znak: [...], PINB [...] umorzył postępowanie administracyjne w sprawie urządzeń technicznych oraz przewodów i kabli do w/w urządzeń poprowadzonych w przewodach wentylacyjnych przynależnych do lokalu nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w [...], w części dot. zewnętrznej jednostki klimatyzacyjnej oznaczonej nr I.

Po rozpoznaniu odwołania, [...]WINB decyzją Nr [...] z dnia [...].12.2019 r., znak: [...], uchylił w/w rozstrzygnięcie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

Ponownie rozpoznając sprawę, PINB decyzją Nr [...] z dnia [...].05.2020 r., nakazał P. i A. B. dokonanie demontażu zewnętrznej jednostki klimatyzacyjnej - oznaczonej nr I na rysunku stanowiącym załącznik do opinii nr [...] z [...] listopada 2018 r. z wyników kontroli urządzeń grzewczo - kominowych sporządzonej przez mistrza kominiarskiego M. A.- oraz przewodów i kabli od w/w urządzenia poprowadzonych do lokalu nr [...] w przedmiotowym budynku.

Od powyższego rozstrzygnięcia odwołanie wniósł skarżący.

Po rozpoznaniu odwołania, [...]WINB, skarżoną decyzją z dnia [...] października 2020 r., utrzymał w mocy decyzję organu I Instancji.

Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie, [...]WINB ocenił, że nałożenie wskazanego w sentencji skarżonej decyzji organu I instancji obowiązku, było zasadne.

Organ odwoławczy przytoczył treść art. 28 ust. 1 oraz art. 29 - 31 Prawa budowlanego wskazując, że katalog obiektów i robót budowlanych zawarty w art. 29 Prawa budowlanego, zwolnionych z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, zawiera wyliczenie enumeratywne, co oznacza, że wyłącznie wskazane w nim obiekty i roboty nie wymagają pozwolenia na budowę. Organ wskazał, że zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 27 w zw. z art. 30 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, wykonanie instalacji m.in. klimatyzacyjnej i telekomunikacyjnej wewnątrz użytkowanego budynku, nie wymaga pozwolenia na budowę lub zgłoszenia. [...]WINB podkreślił jednak, że nie zwalnia to organu z badania inwestycji pod kątem zgodności z przepisami.

Organ odwoławczy dodał, że z decyzji Burmistrza Gminy [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2001r. o pozwoleniu na budowę przedmiotowego budynku, nie wynika, aby w ramach planowanego przedsięwzięcia inwestycyjnego, przewidziano wyposażenie lokalu mieszkalnego nr [...] w indywidualną jednostkę klimatyzacyjną na znajdujących się na dachu budynku kominach, wchodzących w skład instalacji wentylacji mechanicznej obsługującej w/w obiekt budowlany.

W ocenie [...]WINB w odniesieniu do zamontowania spornych urządzeń technicznych na dachu przedmiotowego budynku, zastosowanie ma tryb, o którym mowa w art. 50-51 Prawa budowlanego.

[...]WINB wyjaśnił, że tryb ten dotyczy samowolnie realizowanych robót budowlanych w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 i art. 49b Prawa budowlanego. Postępowanie w trybie art. 50-51 Prawa budowlanego, winno być prowadzone w przypadku gdy brak jest stosownego pozwolenia właściwego organu administracji publicznej lub zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych nie wymagających pozwolenia na budowę lub gdy zakres prac został przekroczony, bądź kiedy roboty nie stanowiły samowoli budowlanej.

Organ odwoławczy powołując się na orzecznictwo, wskazał, że procedując w tym trybie, organ nadzoru budowlanego zobowiązany jest w pierwszej kolejności do przeprowadzenia postępowania naprawczego, zaś w przypadku ustalenia, że nie jest możliwe doprowadzenie wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem lub też strona nie przejawia koniecznej w tym kierunku inicjatywy, organ ma obowiązek nakazać zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego.

Jeżeli okaże się, że nastąpiło naruszenie prawa niedające się usunąć, wówczas organ jest zobowiązany zastosować art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego i wydać decyzję zakazującą prowadzenia dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. Wybór pomiędzy zastosowaniem normy prawnej zawartej w art. 51 pkt 1, 2 lub 3 Prawa budowlanego, uzależniony jest od stwierdzenia w wyniku przeprowadzonego postępowania, czy możliwym jest doprowadzenie wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.

Organ odwoławczy wskazał, że jak wynika z opinii nr [...] z dnia [...] listopada 2018 r. sporządzonej przez mistrza kominiarskiego M. A. (upr. nr [...]), na dachu budynku przy kominie zainstalowane są dwie jednostki zewnętrzne klimatyzacyjne do obsługi lokalu nr [...]. Instalacja klimatyzatora nr II jest nieprawidłowa, gdyż częściowo przesłania wylot komina wentylacyjnego. W związku z powyższym zalecono przeinstalowanie w/w komina nr II w sposób nieograniczający swobody działania przewodów kominowych.

Następnie organ powołał się na opinię nr [...] z dnia [...].02.2019 r. sporządzoną przez D. T., która potwierdziła fakt zainstalowania na kominie dwóch urządzeń obsługujących lokal nr [...] oraz przesłanianie przez jeden z nich wylotów przewodów kominowych. Organ wskazał, że z opinii wynika, że sposób montażu urządzeń może spowodować uszkodzenie głowicy lub samego komina, a w związku z tym zalecono dokonanie demontażu w/w urządzeń klimatyzacyjnych z głowicy kominowej, gdyż nie jest to podpora do montażu tego typu urządzeń.

[...]WINB podkreślił, że mimo wskazania w opinii nr [...] na nieprawidłowy montaż wyłącznie klimatyzatora nr II (z uwagi na częściowe przesłanianie wylotu komina), należy zauważyć, że oba klimatyzatory Nr II i Nr I, zamontowane zostały na kominie, co w ocenie organu jest niedopuszczalne. Organ przypomniał, że w opinii nr [...] wskazano bowiem, że głowica kominowa nie może stanowić podpory dla urządzeń klimatyzacyjnych, gdyż może to spowodować uszkodzenie głowicy a nawet i samego komina. Zdaniem organu, oba klimatyzatory zamontowane zostały zatem w sposób nieprawidłowy (na głowicy komina), z tym, że klimatyzator nr II, dodatkowo jeszcze przesłania częściowo wylot komina.

Odnośnie do okablowania wspomnianych wyżej klimatyzatorów, [...]WINB zauważył, że w aktach sprawy znajdują się różne opracowania techniczne w tym zakresie. W opinii nr [...] z dnia [...] kwietnia 2019 r. sporządzonej przez D. T. wskazano, że z uwagi na zbyt dużą ilość przewodów instalacyjnych w szachcie instalacyjnym, nie sposób jest potwierdzić, które urządzenia obsługują dany lokal mieszkalny, w tym lokal nr [...]. Z kolei w opinii nr [...] z dnia [...] listopada 2018 r., M. A. podniósł, że przewody instalacyjne do lokalu nr [...] poprowadzone są szachtem instalacyjnym, w którym poprowadzony jest pion kanalizacyjny wody opadowej z dachu. Zdaniem [...]WINB, mimo, że według jednej z powyższych opinii, przewody instalacyjne nie znajdują się w przewodzie kominowym, to w przypadku konieczności demontażu obu jednostek klimatyzacyjnych, słusznym wydaje się również usunięcie przewodów do tych jednostek, ponieważ ich pozostawienie w sytuacji braku urządzenia, do którego miałyby być doprowadzone, nie znajduje logicznego uzasadnienia.

Organ odwoławczy, podzielił stanowisko PINB, zgodnie z którym w świetle przepisów § 146 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, §19 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16.08.1999r. w sprawie warunków technicznych użytkowania budynków mieszkalnych, § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 07.06.2010r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów, przeprowadzenie jakichkolwiek przewodów w kanałach wentylacyjnych jest niedopuszczalne, bowiem taki stan może przyczynić się do rozprzestrzenienia się ognia jako źródło palnej izolacji lub jako przeszkoda, na której gromadzą się palne zanieczyszczenia. Ponadto umieszczone w kanałach wentylacyjnych przewody, powodują zmniejszenie ich przekroju (co ogranicza ich drożność i zaburzać może prawidłową pracę wentylacji), a także stanowią utrudnienie w czyszczeniu przewodów wentylacyjnych.

W ocenie [...]WINB niezgodność z w/w przepisami rozporządzeń, nie pozwala na zalegalizowanie kwestionowanych urządzeń w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2 lub 3 Prawa budowlanego. Brak możliwości legalizacji wynika w ocenie organu z naruszenia obowiązujących przepisów technicznych.

[...]WINB ocenił, że organ I instancji, prawidłowo określił adresatów nałożonych obowiązków. Organ wskazał, że krąg podmiotów zobowiązanych do ich wykonania na swój koszt, określony został w art. 52 Prawa budowlanego wymieniając inwestora, właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego. Organ podkreślił jednak, że wymienienie trzech kategorii podmiotów zobowiązanych do usunięcia skutków samowoli budowlanej nie oznacza, że obowiązek dokonania czynności obciąża te podmioty solidarnie. Kolejność podmiotów wskazanych w powołanym przepisie nie jest bowiem przypadkowa, zaś obowiązki te, winny być w pierwszej kolejności nałożone na inwestorów - właścicieli spornych urządzeń technicznych. Organ wskazał, że własność przedmiotowych urządzeń potwierdzona została w pisemnych oświadczeniach z dnia 26 lipca 2018 r. oraz 10 czerwca 2019 r.

[...]WINB ocenił, że organ powiatowy prawidłowo przeprowadził postępowanie dowodowe i ocenił zebrane dowody zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Skarżący nie zgadzając się z powyższą decyzją, złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Zaskarżonej decyzji, skarżący zarzucił:

1. naruszenie art. 51 Prawa budowlanego poprzez wydanie decyzji nakazującej demontaż urządzenia, podczas gdy można było przeprowadzić postępowanie naprawcze;

2. naruszenie § 146 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie przez błędne przyjęcie, że wskazany przepis ma zastosowanie w niniejszej sprawie pomimo tego, że nie reguluje on kwestii, które są sporne w przedmiotowej sprawie;

3. naruszenie § 19 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 16 sierpnia 1999 roku w sprawie warunków technicznych użytkowania budynków mieszkalnych przez błędne przyjęcie, że wskazany przepis ma zastosowanie w niniejszej sprawie pomimo tego, że nie reguluje on kwestii, które są sporne w przedmiotowej sprawie,

4. naruszenie § 4 ust.1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 7 czerwca 2010 roku w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów z uwagi na to, że akt ten nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie, gdyż wszedł w życie już po montażu spornego urządzenia.

Ponadto zarzucił naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy:

1. naruszenie art. 6 k.p.a. polegające na nakazaniu demontażu przewodów pomimo stwierdzenia przez organ prawidłowości ich instalacji;

2. naruszenie art. 7 i 77 § 1 k.p.a. polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego oraz niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy;

3. naruszenie art. 8 i 107 § 3 k.p.a. przez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji z uwagi na zawarcie w nim ogólnych stwierdzeń, które uniemożliwiają ocenę które działania są zdaniem organu niezgodne z prawem, jakie przepisy i w jakim zakresie zostały naruszone w ramach każdego z tych działań co uniemożliwia dokonanie kontroli zaskarżonej decyzji i skuteczną realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa;

4. naruszenie art. 78 § 1 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie składanych przez niego wniosków dowodowych oraz brak uzasadnienia nieuwzględnienia tych wniosków w Decyzji PINB oraz w Decyzji WINB;

5. naruszenie art. 79a § 1 k.p.a. poprzez niewykonanie obowiązku tam wskazanego.

Skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w całości ewentualnie jej uchylenie oraz zobowiązanie organu do wydania decyzji lub postanowienia i wskazanie szczegółowych warunków technicznych instalacji urządzeń i podłączenia ich do zainstalowanych już przewodów elektrycznych i przewodów cieplnych, mając na uwadze zachowanie ich funkcjonalności i możliwie niskie koszty.

Podniesione w skardze zarzuty, znalazły rozwinięcie w jej uzasadnieniu.

W pierwszej kolejności skarżący podniósł, że organy obu instancji błędnie określają przedmiot postępowania jako "jednostkę klimatyzacyjną" lub "klimatyzator", podczas gdy jest to pompa ciepła, która wraz z kablami zasilającymi i przewodami cieplnymi została zainstalowana w trakcie wznoszenia budynku.

Zdaniem skarżącego, w rozpoznawanej sprawie istnieje możliwość przeprowadzenia postępowania naprawczego. Nawet bowiem jeśli hipotetycznie przyjąć, że montaż nie jest prawidłowy, zmiana umiejscowienia pompy ciepła i podłączenie jej do istniejących przewodów elektrycznych i cieplnych jest technicznie i funkcjonalnie możliwa bez istotnych nakładów - wystarczy ją np. zainstalować na dedykowanych podporach bezpośrednio na powierzchni dachu. W istniejącym stanie faktycznym wystarczającym było więc nakazanie wykonania określonych czynności lub robót budowlanych zgodnie z art. 51 ust. pkt 2 Prawa budowlanego, podczas gdy organy przyjęły najbardziej drastyczny i uciążliwy dla strony sposób załatwienia sprawy.

Skarżący podniósł także, że w uzasadnieniach kwestionowanych decyzji pojawiają się ogólnie wskazane akty prawne, które zdaniem WINB i PINB zostały naruszone, jednak naruszenia te są wskazane ogólnikowo, bez wyartykułowania w sposób zrozumiały na czym naruszenie prawa dokładnie polegało.

W ocenie skarżącego, montaż spornego urządzenia nie narusza żadnego z powołanych przez organy przepisów, a ponadto rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 7 czerwca 2010r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów nie obowiązywało dniu montażu spornego urządzenia oraz kabli i przewodów do niego, a w konsekwencji nie może mieć ono zastosowania w przedmiotowej sprawie.

Skarżący podniósł, że okablowanie spornego urządzenia nie biegnie kanałami dymowymi, czy kanałami wentylacyjnymi. Przewody instalacyjne poprowadzone są szachtem instalacyjnym, obok pionu kanalizacyjnego i nie są poprowadzone przewodami kominowymi. Urządzenie zainstalowane jest również w sposób, który w żaden sposób nie ogranicza dostępu do przewodów kominowych w celu czyszczenia i okresowej kontroli oraz nie stwarza zagrożenia.

W ocenie skarżącego, jedyną sporną kwestią w niniejszej sprawie jest ustalenie czy urządzenie może być zainstalowane na ścianie, która stanowi jednocześnie obudowę szachtu instalacyjnego, podczas gdy żaden przepis tego nie zabrania.

Odnośnie do obowiązku demontażu przewodów i kabli przeprowadzonych do pompy ciepła, skarżący podniósł, że w uzasadnieniu nie zostały wskazane jakiekolwiek naruszenia prawa w związku z ich instalacją, zaś organy nie mają uprawnień do wydawania decyzji nakazujących określone zachowanie, nie mając ku temu podstaw prawnych.

Ponadto skarżący podniósł, że nie zostały uwzględnione złożone przez niego wnioski dowodowe.

W odpowiedzi na skargę [...]WINB wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko przyjęte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przedmiotem kontroli jest badanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy, nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.

Skarga podlega oddaleniu, bowiem kontrolując legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o powyższe kryteria, Sąd uznał, że odpowiada ono prawu.

Przedmiotem kontroli Sądu w rozpoznawanej sprawie, jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] października 2020 r. utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z [...] maja 2020 r. nakazującą – trybie art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, dokonanie demontażu zewnętrznej jednostki klimatyzacyjnej oznaczonej nr I na rysunku stanowiącym załącznik do opinii nr [...] z [...] listopada 2018 r. z wyników kontroli urządzeń grzewczo - kominowych sporządzonej przez mistrza kominiarskiego M. A., oraz przewodów i kabli od w/w urządzenia poprowadzonych do lokalu nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w [...].

W pierwszej kolejności wskazać należy, że organy prawidłowo zastosowały w rozpoznawanej sprawie tryb określony w art. 50-51 Prawa budowlanego.

Zgodnie bowiem z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 października 2016 r., II OPS 1/16 ( opubl. ONSAiWSA 2017/1/2 ), do robót budowlanych i obiektów budowlanych, które nie wymagają uzyskania pozwolenia na budowę i nie są objęte obowiązkiem zgłoszenia mogą być stosowane przepisy art. 50 ust. 1 pkt 2 lub pkt 4 in fine ustawy z 7.07.1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2016 r. poz. 290 ze zm.), a także art. 51 ust. 7 tej ustawy, jeżeli roboty budowlane zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1 pkt 2 lub pkt 4 in fine.

Jak trafnie wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 7 lutego 2013 r., sygn. akt II OSK 1877/11, LEX nr 135844, decyzje, o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, nakazujące zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego, wydaje właściwy organ nadzoru budowlanego w sytuacjach, gdy nie ma możliwości doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem wykonywanych bądź już wykonanych robót budowlanych, o czym mowa w pkt 2 i 3 ust. 1 art. 51 Prawa budowlanego. Innymi słowy, gdy brak jest technicznej i prawnej możliwości doprowadzenia danego obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem w drodze decyzji, o których mowa w pkt 2 i 3 ust. 1 art. 51 Prawa budowlanego.

W rozpoznawanej sprawie, niezgodność ta dotyczyła przepisów techniczno – budowlanych, w tym warunków bezpieczeństwa.

Zgodnie z § 19 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 16 sierpnia 1999 r. w sprawie warunków technicznych użytkowania budynków mieszkalnych (Dz. U. z 1999 r., Nr 74 poz. 836 ze zm.), sposób użytkowania przewodów i kanałów dymowych, spalinowych oraz wentylacyjnych powinien: 1) być zgodny z założeniami projektu tych przewodów i kanałów, 2) uniemożliwiać ograniczenie lub utratę ich drożności i szczelności, 3) zapewniać bezpieczeństwo użytkowników lokalu, 4) zapewniać bezpieczeństwo oraz ochronę interesów użytkowników innych lokali, do których przylegają te przewody i kanały.

W myśl § 146 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2019r., 1065) wyloty przewodów kominowych powinny być dostępne do oczyszczenia i okresowej kontroli, z uwzględnieniem przepisów § 308.

Zgodnie z treścią § 4 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 07 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. z 2010r., Nr 109, poz. 719) w obiektach i na terenach przyległych do nich jest zabronione wykonywanie czynności, które mogą spowodować pożar, jego rozprzestrzenianie się poprzez użytkowanie instalacji, urządzeń w sposób niezgodny z przeznaczeniem albo warunkami określonymi przez producenta bądź niepoddawanych okresowym kontrolom, o zakresie i częstotliwości wynikającej z przepisów prawa budowlanego, jeżeli może się to przyczynić do powstania pożaru, wybuchu lub rozprzestrzenienia ognia.

Z treści opinii D. T. z dnia [...] lutego 2019 r. i [...] kwietnia 2019 r., a także z opinii M. A. z [...] listopada 2018 r., ewidentnie wynika, że przewody do kwestionowanego urządzenia, nie zostały poprowadzone kanałem wentylacyjnym, lecz szachtem instalacyjnym, którym poprowadzony jest pion kanalizacyjny wody opadowej.

Montaż przewodów, który nie wzbudził zastrzeżeń organu odwoławczego, nie uchyla natomiast naruszenia przepisów technicznych i zasad bezpieczeństwa. Decydujące znaczenie, ma bowiem w tym zakresie nie sposób poprowadzenia przewodów, lecz sposób montażu będącego przedmiotem sprawy urządzenia.

Z opinii M. A. nr [...] z dnia [...] listopad 2018 r., wynika bowiem, że oba klimatyzatory obsługujące lokal skarżącego, w tym będący przedmiotem sprawy klimatyzator nr I, zamontowano na kominie, co może spowodować uszkodzenie głowicy lub samego komina. Zamontowanie obu urządzeń na głowicy komina, potwierdza również opinia D. T. z dnia [...] lutego 2019 r.

W świetle zatem zgromadzonych w sprawie dowodów, w tym opinii wydanych przez osoby posiadające wiedzę specjalistyczną, nie budzi wątpliwości, że nieprawidłowy montaż klimatyzatora nie zapewnia bezpieczeństwa użytkowników lokali w przedmiotowym budynku (§19 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 16 sierpnia 1999 r. w sprawie warunków technicznych użytkowania budynków mieszkalnych (Dz. U. z 1999 r., Nr 74 poz. 836 ze zm.), utrudnia dostęp do wylotów przewodu kominowego, a tym samym przeprowadzanie jego okresowych przeglądów ( § 146 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2019r., 1065) oraz stanowi wykonanie w obiekcie będącym przedmiotem postępowania czynności mogących spowodować pożar poprzez użytkowanie komina w sposób niezgodny z jego przeznaczeniem ( § 4 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 07 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. z 2010r., Nr 109, poz. 719).

Odnosząc się do zarzutów skargi, wskazać należy, że nie ma znaczenia w rozpoznawanej sprawie, czy zainstalowane urządzenie jest pompą ciepła ( jak wskazał skarżący ), czy też stanowi zewnętrzną jednostkę klimatyzacyjną ( takiego określenia użyto w opiniach), bowiem zagrożenie dla użytkowników budynku, nie wynika z rodzaju i przeznaczenia przedmiotowego urządzenia, lecz z jego nieprawidłowego montażu na kominie.

Niezasadny jest także podniesiony w skardze zarzut naruszenia § 4 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 07 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. z 2010r., Nr 109, poz. 719) z uwagi na to, że akt ten nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie, gdyż wszedł w życie już po montażu spornego urządzenia. Zgodnie bowiem z treścią § 45 powyższego rozporządzenia, w stosunku do budynków wzniesionych zgodnie z ustawą z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane oraz aktami wykonawczymi, wydanymi na podstawie tej ustawy nie stosuje się kryteriów określonych w § 16 ust. 2 mówiących o okolicznościach uznania budynku istniejącego za zagrażający życiu ludzi. Pozostałe przepisy rozporządzenia, w tym kwestionowany § 4 ust. 1 , będą miały zatem zastosowanie w rozpoznawanej sprawie.

Niezasadne są także zarzuty skargi dotyczące możliwości legalizacji spornego urządzenia. Wskazany w skardze przepis z art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, nie znajdzie bowiem zastosowania w sytuacji przeniesienia spornego urządzenia i zamontowania go na dachu na dedykowanych podporach. Działanie takie stanowi bowiem faktyczną rozbiórkę urządzenia (co nakazał organ), a następnie jego ponowny montaż w innym miejscu.

Prawidłowy jest także w ocenie Sądu nakaz rozbiórki w odniesieniu do demontażu, opisanych urządzeń kabli i przewodów, które stanowią przecież integralną część przedmiotowego urządzenia podlegającego rozbiórce.

Należy także stwierdzić, że organy w sposób prawidłowy przeprowadziły postępowanie wyjaśniające zgodnie z podstawowymi zasadami postępowania określonymi w przepisach art. 7 k.p.a.-zasadą ustalenia prawdy obiektywnej, art. 77 § 1 k.p.a.-zasadą zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sprawie oraz art. 107 § 3 k.p.a. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełnia wymogi prawidłowo sporządzonego uzasadnienia, o czy mowa w przepisie art. 107 § 3 k.p.a., ponieważ organ ustalił pełny stan faktyczny sprawy, odniósł się do zarzutów skarżącego i w oparciu o zebrany materiał dowodowy dokonał ustaleń prawnych wskazując i wyjaśniając zastosowanie przepisów prawa materialnego stanowiących podstawę rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonej decyzji.

Ustalenia organu poprzedzone zostały oględzinami spornych urządzeń oraz poparte wspomnianymi wcześniej opiniami specjalistów posiadających wymagane uprawnienia - mistrzów kominiarskich D. T. i M. A.

Biorąc pod uwagę ustalony w sprawie stan faktyczny oraz zastosowane przepisy, nie miały wpływu na wynik sprawy wnioskowane przez skarżącego dowody dotyczące sposobu instalacji urządzeń, ich rozmiarów, wagi i odległości od ściany w jakiej zostały zainstalowane, czy wykonania opinii technicznych oraz prawnych, a także badań i pomiarów.

Z tych względów, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.