Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1646/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-12-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6102 Nabycie mienia Skarbu Państwa z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez jednostki samorządu terytorialnego
Skarżony organ: Minister Skarbu Państwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska (spr.) Sędziowie : Sędzia WSA Emilia Lewandowska Sędzia WSA Gabriela Nowak Protokolant Magdalena Zając po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie nabycia mienia Skarbu Państwa z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez województwo postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r. Minister Skarbu Państwa, po rozpoznaniu odwołania Zarządu Województwa [...] od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2005 r., nr [...], uchylającej decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2000 r., nr [...] dotyczącej potwierdzenia nabycia z mocy prawa przez Województwo [...] mienia Skarbu Państwa, tj. prawa użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej stanowiącej własność Gminy [...], położonej w [...], oznaczonej jako działka [...] o pow. [...] ha (KW nr [...]), uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2005 r.

W uzasadnieniu organ drugiej instancji wskazał, że decyzją z dnia [...] sierpnia 2000 r., nr [...] Wojewoda [...] stwierdził nabycie przez Województwo [...] z mocy prawa mienia Skarbu Państwa będącego we władaniu Wojewódzkiej Stacji Pogotowia Ratunkowego SP ZOZ w [...], w skład którego wchodziło prawo użytkowania wieczystego działki nr [...] o pow. [...] m², położonej w [...] przy ul. [...].

Wnioskiem z dnia [...] czerwca 2005 r. [...] Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia wystąpił o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] sierpnia 2000 r. powołując, że pojawiły się nowe dowody w sprawie, które uniemożliwiają nabycie z mocy prawa przedmiotowej nieruchomości przez Województwo [...]. Postanowieniem z dnia [...] września 2005 r. Wojewoda [...] wznowił postępowanie zakończone decyzją ostateczną z dnia [...] sierpnia 2000 r. uznając, że przedstawione przez wnioskodawcę nowe dowody w sprawie, m.in. fakt, że w dniu 1 stycznia 1999 r. nieruchomość była we władaniu Regionalnej Kasy Chorych w [...], stanowią przesłanki do jego wznowienia.

Decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r., nr [...] Wojewoda [...] uchylił w całości swoją decyzję z dnia [...] sierpnia 2000 r., stwierdzającą nabycie przez Województwo [...] z mocy prawa mienia Skarbu Państwa będącego we władaniu Wojewódzkiej Stacji Pogotowia Ratunkowego SP ZOZ w [...], w skład którego wchodziło prawo użytkowania wieczystego działki nr [...] i odmówił nabycia tego mienia przez Województwo [...].

Wojewoda uznał, że brak jest przesłanek do przekazania Województwu [...] mienia Skarbu Państwa, na podstawie art. 60 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 z późn. zm.). Od tej decyzji odwołał się Zarząd Województwa [...] zarzucając organowi pierwszej instancji, że przedmiotowa decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego oraz przepisów kodeksu postępowania administracyjnego i wniósł o jej uchylenie.

W toku postępowania odwoławczego rozpatrując wniesione odwołanie oraz całość sprawy Minister Skarbu Państwa stwierdził, że zgodnie z art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające (...) mienie Skarbu Państwa będące we władaniu instytucji i państwowych jednostek organizacyjnych przejmowanych z dniem 1 stycznia 1999 r. przez jednostki samorządu terytorialnego na podstawie przepisów ustaw reformujących z tym dniem stało się z mocy prawa mieniem właściwych jednostek samorządu terytorialnego, chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej.

Organ drugiej instancji podkreślił, że jednym z najistotniejszych elementów składających się na przesłanki nabycia mienia w trybie art. 60 ustawy jest władanie mieniem przez przejętą z dniem 1 stycznia 1999 r. instytucję lub państwową jednostkę organizacyjną.

Organ wskazał, że pojęcie "władania" definiuje orzecznictwo sądowe, a Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 4 grudnia 2002 r.(III RN 206/01) zdefiniował pojęcie "władanie" stwierdzając, że nabycie mienia mogło nastąpić tylko w odniesieniu do mienia będącego w użytkowaniu, zarządzie lub trwałym zarządzie. Chodzi zatem o takiego rodzaju władztwo, które dawało władającemu możliwość samodzielnego korzystania z państwowej nieruchomości zgodnie z wymaganiami prawidłowej gospodarki, czyli takich form władztwa nad mieniem Skarbu Państwa, które zawierało w sobie wiele cech właściwych do wykonywania władztwa przez właściciela.

Minister Skarbu Państwa stwierdził, że według stanu na dzień 1 stycznia 1999 r. podmiotem władającym nieruchomością była Wojewódzka Stacja Pogotowia Ratunkowego w [...].

Z kolei zgodnie z rozporządzeniem Prezesa Rady Ministrów z dnia 23 listopada 1998 r. w sprawie wykazu samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej oraz jednostek samorządu terytorialnego właściwych do przejęcia uprawnień organu, który je utworzył (Dz. U. Nr 145, poz. 941 z późn. zm.) prowadzenie Wojewódzkiej Stacji Pogotowia Ratunkowego SP ZOZ w [...] zostało przekazane z dniem 1 stycznia 1999 r. do zadań Samorządu Województwa [...]. Nabycie tego mienia powinno być jednak stwierdzone decyzją właściwego wojewody.

Minister Skarbu Państwa w toku postępowania nie stwierdził przesłanek do wznowienia postępowania w trybie art. 145 § 1 pkt. 5 kpa. Podniósł, że organ pierwszej instancji uznał, że nową, istotną przesłanką w sprawie był fakt, że działka nr [...] wraz z sąsiednią działką nr [...] zostały przekazane [...] Regionalnej Kasie Chorych w trybie art. 52 ustawy o gospodarce nieruchomościami na podstawie umowy z dnia [...] kwietnia 1999 r. w sprawie przeniesienia własności nieruchomości w celu wyposażenia osoby prawnej.

Jednakże zdaniem organu odwoławczego z powyższej umowy nie wynika, że działka o nr [...] została przekazana niniejszą umową. Z dokumentów w sprawie nie wynika również, że działka nr [...] była przekazana protokołem zdawczo-odbiorczym z dnia [...] listopada 1998 r., przez Skarb Państwa - Urząd Rejonowy w [...], Ministrowi Zdrowia i Opieki Społecznej. Protokołem tym przekazano natomiast działkę nr [...].

Minister Skarbu Państwa, biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny i prawny, nie stwierdził podstaw do utrzymania zaskarżonej decyzji w mocy i podniósł, że Wojewoda [...] oparł się na błędnych ustaleniach faktycznych w sprawie. Wskazane bowiem przez Narodowy Fundusz Zdrowia w [...] we wniosku o wznowienie postępowania fakty nie są istotne w sprawie, ponieważ nie dotyczą bezpośrednio nieruchomości objętych postępowaniem.

Na powyższą decyzję skargę w terminie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył [...] Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia w [...]. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji.

Skarżący wskazał, że w dniu [...] lipca 1998 r. Minister Zdrowia i Opieki Społecznej zwrócił się pismem do Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] o wskazanie w trybie art. 52 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. Nr 115, poz. 741) nieruchomości na terenie miasta [...], która spełniałaby warunki jako siedziba dla [...] Kasy Powszechnego Ubezpieczenia Zdrowotnego.

Jeszcze przed wystąpieniem Ministra Zdrowia Kierownik Urzędu Rejonowego w [...] robił rozeznanie w nieruchomościach wchodzących w skład zasobu Skarbu Państwa i między innymi otrzymał informację z Wojewódzkiej Stacji Pogotowia Ratunkowego w [...] z dnia [...] czerwca 1998 r. Wojewódzka Stacja w informacji podała, że przy ul. [...] są dwie nieruchomości. Jedna o pow. [...] m², druga o pow. [...] m², oznaczone odpowiednio nr ewid. [...] i [...].

Kierownik Urzędu Rejonowego w [...] w piśmie do Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia [...] lipca 1998 r. poinformował, że przeznaczył na siedzibę Kasy [...] części nieruchomości nr [...] - czyli całość nieruchomości użytkowanej przez Wojewódzką Stację Pogotowia Ratunkowego (budynek [...] na działce nr [...] i budynek [...] usytuowany częściowo na działce nr [...], a częściowo na działce nr [...]).

Skarżący podniósł, że powyższe stanowisko Kierownika Urzędu Rejonowego potwierdził Wojewoda [...] w piśmie z dnia [...] września 1998 r. skierowanym do Dyrektora Wojewódzkiej Stacji Pogotowia Ratunkowego. Ponadto pismem z tej samej daty, Wojewoda nakazał Kierownikowi dokonanie odpowiednich zmian zmieniających zarząd nad tą nieruchomością.

Skarżący podniósł, że na wyposażenie Regionalnej Kasy Chorych w [...] została przekazana nieruchomość protokołem zdawczo-odbiorczym z dnia [...] listopada 1998 r. Stronami protokołu byli: przedstawiciel Skarbu Państwa Z-ca Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] i przedstawiciel Ministra Zdrowia działając na rzecz tworzonej Kasy Chorych. W protokole zdawczo-odbiorczym wykazano m.in. budynek [...] o pow. [...] m². Błędem protokołu było, że nie określił na jakich działkach jest on usytuowany.

Skarżący wskazał, że jeszcze przed sporządzeniem protokołu zdawczo-odbiorczego, tj. w dniu [...] listopada 1998 r. Wojewódzka Stacja Pogotowia Ratunkowego i [...] Kasa zawarły umowę, na mocy której Regionalna Kasa zobowiązywała się umożliwić funkcjonowanie Wojewódzkiej Stacji na [...] piętrze budynku, w [...] oraz [...] budynku [...]. Umowa ta stanowiła wykonanie decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 1998 r., który był wtedy dla Wojewódzkiej Stacji organem prowadzącym.

W ocenie skarżącego z wyżej wymienionych dokumentów jednoznacznie wynika, że Skarb Państwa w trybie art. 52 ustawy o gospodarce nieruchomościami na wniosek Ministra Zdrowia wskazał na siedzibę Regionalnej Kasy Chorych [...] części nieruchomości oznaczonej numerem ewidencyjnym [...], położonej przy ulicy [...] oraz działkę oznaczoną nr [...], położoną przy ulicy [...].

Zgodnie ze wskazaniem nastąpiło także przekazanie pełnomocnikowi Ministra Zdrowia całej nieruchomości Wojewódzkiej Stacji Pogotowia Ratunkowego, a więc [...] części nieruchomości z budynkiem Wojewódzkiej Stacji (działka [...]) oraz z budynkiem [...] położonym częściowo na działce nr [...], a częściowo na działce [...] - protokół zdawczo-odbiorczy z dnia [...] listopada 1998 r.

Skarżący podniósł, że na podstawie powyższych dokumentów i formalnego przekazania obydwu nieruchomości sporządzony został akt notarialny z dnia [...] kwietnia 1999 r., w którym także wymieniony został budynek [...] o pow. [...] m². Powołał się na podniesione znaczne nakłady na adaptację dawnego budynku [...].

Skarżący podniósł, że w dacie wskazania nieruchomości na potrzeby Regionalnej Kasy Chorych oraz w dacie przekazywania nieruchomości protokołem zdawczo-odbiorczym Skarbowi Państwa do działki [...] o pow. [...] m², położonej przy ulicy [...] przysługiwało prawo wieczystego użytkowania.

W tej sytuacji, w ocenie skarżącego, przedłożenie Wojewodzie [...] przez Urząd Marszałkowski Województwa [...] w 2000 r. dokumentacji, z której wynikało, że działka [...] o pow. [...] m² przed 1 stycznia 1999 r. pozostawała we władaniu Wojewódzkiej Stacji Pogotowia Ratunkowego w [...] nie odpowiadało prawdzie. W karcie inwentaryzacyjnej stanowiącej załącznik do decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2000 r. nie uwidoczniono budynku [...].

Skarżący zwrócił uwagę, że z umowy z [...] listopada 1998 r. wynika jednoznacznie, że to Kasa Chorych udostępniła Wojewódzkiej Stacji pomieszczenia w budynku i budynku [...] do czasu zakończenia przeprowadzki do remontowanego dla Stacji budynku przy ul. [...]. Świadczy to, że już w dacie podpisania umowy, tj. [...] listopada 1998 r. Wojewódzka Stacja nie władała działką nr [...] w taki sposób aby były spełnione przesłanki określone w art. 60 ust. 1 ustawy z 13 października 1998 r.

Skarżący podniósł, że w ewidencji gruntów uwidoczniony jest i naniesiony na mapy budynek [...] od 1974 r., jeszcze przed podziałem działki nr [...].

W ocenie skarżącego sporządzona dokumentacja przez Urząd Marszałkowski nie odpowiada ani stanowi faktycznemu ani prawnemu.

Skarżący Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia zarzucał, że działka nr [...] nie pozostawała w dniu 31 grudnia 1998 r. we władaniu Wojewódzkiej Stacji Pogotowia Ratunkowego SP ZOZ w [...], a ponadto nieruchomość ta nie została wykazana w wykazie stanowiącym załącznik do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 23 listopada 1998 r. (Dz. U. Nr 145, poz. 941 z późn. zm.). W wykazie umieszczono natomiast nieruchomość położoną przy ulicy [...].

W tej sytuacji decyzja Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2000 r. wydana została z naruszeniem przepisów ustawy reformującej administrację publiczną.

Skarżący podniósł, że w decyzji z dnia [...] grudnia 2005 r. Wojewoda [...] szeroko opisał przedstawione dokumenty, ocenił je i przyznał, że w ich świetle nie zostały spełnione przesłanki określone w art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r., bowiem wojewódzka jednostka samorządowa nie władała działką [...] w sposób określony w tym przepisie. Jest to w ocenie skarżącego decyzja prawidłowa.

Skarżący zarzucił również, że organ drugiej instancji w swoim orzeczeniu zignorował zgromadzone dowody i nie dokonał ich oceny w uzasadnieniu zgodnie z

art. 107 § 3 kpa. Nie wskazał dlaczego odmówił im wiarygodności i mocy dowodowej. Skoncentrował się na interpretacji przepisów, a nie na ustaleniach faktycznych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Odnosząc się do zarzutów skargi organ wskazał, że z dokumentów złożonych jako załączniki do skargi nie wynika, aby działka [...] została przekazana protokołem zdawczo-odbiorczym przez Skarb Państwa - Urząd Rejonowy w [...] Ministrowi Zdrowia i Opieki Społecznej. Również umowa zawarta w dniu [...] listopada 1998 r. pomiędzy Wojewódzką Stacją Pogotowia Ratunkowego w [...] a Regionalną Kasą Chorych nie dotyczy działki nr [...]. Działka nr [...] położona jest w [...] przy ul. [...] i nieruchomość ta jest wpisana do księgi wieczystej KW nr [...]. W dokumentach dołączonych do skargi wskazana jest wyłącznie nieruchomość położona na działce nr [...] przy ul. [...] w [...], dla której Sąd Rejonowy w [...] prowadzi księgę wieczystą KW nr [...].

W związku z powyższym Minister Skarbu Państwa wydając w dniu [...] sierpnia 2006 r. zaskarżoną decyzję stwierdził, że w przedmiotowej sprawie nie wystąpiły przesłanki do wznowienia postępowania w trybie art. 145 § 1 pkt. 5 kpa.

W opinii Ministra Skarbu Państwa Wojewoda [...] wydając decyzję z dnia

[...] sierpnia 2000 r. prawidłowo ustalił, że mienie Skarbu Państwa - w przedmiotowej sprawie działka nr [...], znajdowało się we władaniu Wojewódzkiej Stacji Pogotowia Ratunkowego SP ZOZ w [...], a tym samym zostały spełnione przesłanki z art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 z późn. zm.).

Skoro więc z dokumentów przedstawionych przez [...] Oddział Wojewódzki NFZ nie wynika, aby w dniu 1 stycznia 1999 r. podmiotem władającym przedmiotową nieruchomością był podmiot inny niż Wojewódzka Stacja Pogotowia Ratunkowego w [...], to należy uznać, że decyzja Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2000 r. była decyzją prawidłową i nie istniały przesłanki do jej uchylenia.

Odnosząc się do zarzutów strony skarżącej dotyczących naruszenia przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, w tym art. 107 § 3 kpa poprzez brak wskazania przyczyn, dla których organ drugiej instancji odmówił wiarygodności wskazanym przez skarżącego dowodom Minister Skarbu Państwa wskazał, że w decyzji z dnia [...] sierpnia 2006 r. wyraźnie podano przyczyny, dla których stwierdzono dlaczego dowody przedstawione przez stronę, m.in. umowa zawarta w dniu [...] listopada 1998 r. pomiędzy Wojewódzką Stacją Pogotowia Ratunkowego w [...] a Regionalną Kasą Chorych w [...] oraz protokół zdawczo-odbiorczy z dnia [...] listopada 1998 r. podpisany pomiędzy Skarbem Państwa - Urzędem Rejonowym w [...] a Ministrem Zdrowia i Opieki Społecznej nie potwierdzają wniosków, które strona przedstawia w skardze.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego.

Jednakże warunkiem dokonania powyższej kontroli jest wniesienie skargi przez uprawniony podmiot. Tymczasem w niniejszej sprawie skarga została wniesiona przez [...] Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia, a skargę opatrzyła podpisem dyrektor tego Oddziału, E. F. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] października 2006 r. dyrektor E. F. została wezwana pod rygorem odrzucenia skargi do wykazania umocowania do działania w niniejszej sprawie w imieniu skarżącego. W odpowiedzi na wezwanie nadesłała poświadczony - za zgodność - odpis pełnomocnictwa udzielonego jej w dniu [...] sierpnia 2004 r. przez Zarząd Narodowego Funduszu Zdrowia (k [...]). Wobec tego, że organ - Zarząd Narodowego Funduszu Zdrowia (w wyniku zmiany ustawy), nie istniał już w dacie składania skargi, zarządzeniem sędziego z dnia [...] grudnia 2006 r. dyrektor E. F. ponownie została wezwana do wykazania umocowania do złożenia niniejszej skargi w imieniu Narodowego Funduszu Zdrowia (k [...]). Odpowiadając na powyższe wezwanie, obecny Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia, M. W., w piśmie z [...] grudnia 2006 r. stwierdził, że zgodnie z art. 98 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. Nr 210, poz. 2135 ze zm.) dyrektorzy oddziałów wojewódzkich stali się organami Funduszu i działają na podstawie powołanej ustawy, a nie otrzymywanych pełnomocnictw. Do pisma dołączył akty powołania na stanowisko dyrektora Oddziału: swój z dniem [...] listopada 2006 r. i E. F. z dniem [...] grudnia 2004 r.

Na rozprawę w dniu [...] grudnia 2006 r. stawiła się radca prawny M. D. i złożyła pełnomocnictwo od Prezesa do reprezentowania Narodowego Funduszu Zdrowia. Poparła skargę i oświadczyła, że potwierdza czynności dokonane przez Dyrektora Narodowego Funduszu Zdrowia, w tym wniesioną skargę, jako czynności dokonane przez Narodowy Fundusz Zdrowia.

Wskazać należy, że zgodnie z art. 96 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U.

Nr 210, poz. 2135 ze zm.) Narodowy Fundusz Zdrowia jest państwową jednostką organizacyjną posiadającą osobowość prawną. Przepis ten należy odnieść do art. 25

§ 1 i art. 26 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej "ppsa"), które stanowią, że osoba prawna ma zdolność sądową, a także zdolność procesową.

Zaznaczyć należy, że osoba prawna działa poprzez swoje organy, lecz uprawnienia danego organu osoby prawnej do działania w jej imieniu wynikają z przepisów określających ustrój osoby prawnej. Jednakże działania organu osoby prawnej mogą być traktowane jako działania samej osoby prawnej tylko wtedy, gdy mieszczą się w granicach kompetencji danego organu określonych w przepisach ustawy (lub w wydanym na jej podstawie statucie). Jak wyżej zaznaczono, skarga w niniejszej sprawie została złożona przez [...] Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia, który będąc jednostką wewnętrznej organizacji osoby prawnej, jaką jest Narodowy Fundusz Zdrowia, nie ma zdolności sądowej i zdolności procesowej.

Dyrektorzy oddziałów wojewódzkich Funduszu są wprawdzie jego organami - zgodnie z art. 98 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r.- jednakże z zakresu zadań dyrektorów oddziałów, które zostały określone w przepisie art. 107 ust. 5 wyżej powołanej ustawy nie wynika, że są oni uprawnieni do reprezentowania Narodowego Funduszu Zdrowia na zewnątrz, a przez to do występowania w jego imieniu do sądu administracyjnego. Podnieść trzeba, że przepis art. 107 ust. 5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. w sposób enumeratywny określa zadania dyrektorów, co ustawa zawiera w określeniu, do zadań (...) należy", a nie "w szczególności należy". Z kolei jak wynika z przepisu art. 102 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz § 4 ust. 1 pkt 5 statutu (załącznik do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 września 2004 r. w sprawie nadania statutu Narodowemu Funduszowi Zdrowia Dz. U. Nr 213, poz. 2161) działalnością Funduszu kieruje Prezes, który reprezentuje fundusz na zewnątrz. Wobec powyższego jedynie prezes lub organy bądź osoby przez niego umocowane są uprawnione do złożenia skargi do sądu oraz do reprezentowania Funduszu w postępowaniu sądowym. Dyrektor E. F. takich umocowań w sprawie nie miała, a poza tym niniejsza skarga nie została złożona przez osobę prawną - Narodowy Fundusz Zdrowia, lecz przez jego komórkę organizacyjną, jaką jest oddział wojewódzki, czyli podmiot nie mający zdolności sądowej. Wobec powyższego Sąd uznał, że nieskuteczna była konwalidacja skargi dokonana przez radcę prawnego M. D. Zważyć należy, że konwalidacja możliwa byłaby w sytuacji, gdyby jako strona skarżąca wskazany był Narodowy Fundusz Zdrowia, a skarga podpisana była przez :

1) osobę nie umocowaną przez organ osoby prawnej (Prezesa);

2) organ osoby prawnej, jednakże w sytuacji, gdy organ nie ma umocowania ustawowego lub statutowego do reprezentacji osoby prawnej;

3) organ osoby prawnej wprawdzie uprawniony ustawowo do działania w imieniu tej osoby, lecz w składzie organu wystąpiłyby braki uniemożliwiające jego działanie.

W niniejszej sprawie taka sytuacja nie wystąpiła, gdyż w skardze jako strona wskazany został oddział osoby prawnej, a nie osoba prawna.

Podnieść należy, że na ocenę zdolności sądowej nie ma wpływu to, że postępowanie administracyjne zostało wszczęte i prowadzone na wniosek [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia. Sąd bowiem z urzędu ma obowiązek badać zdolność sądową i procesową strony, a tylko w przypadku złożenia skargi przez podmiot mający taką zdolność, skarga podlega merytorycznemu rozpoznaniu.

Mając powyższe na uwadze Sąd z mocy art. 58 § 1 pkt 5 i § 3 ppsa orzekł jak w postanowieniu.