Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 440/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-03-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6145 Sprawy dyrektorów szkół
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art 101 ust 1
journal: Dz.U. 2013 poz 594
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - tekst jednolity.
article: art 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 11 marca 2014 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2014 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej W. J. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 grudnia 2013 roku, sygn. akt VIII SA/Wa 867/13 o odrzuceniu skargi W. J. na zarządzenie Prezydenta Miasta Radomia z dnia 6 czerwca 2012 r., nr 2471/2012 w przedmiocie powołania komisji konkursowej postanawia: oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem o sygn. akt VIII SA/Wa 867/13 z dnia 12 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę W. J. na zarządzenie Prezydenta Miasta Radomia z dnia 6 czerwca 2012 r., nr 2471/2012 w przedmiocie powołania komisji konkursowej.

Postanowienie to zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

W dniu 6 czerwca 2012 r. Prezydent Miasta Radomia (dalej jako organ) wydał zarządzenie nr 2471/2012 w sprawie powołania komisji konkursowych w celu wyłonienia kandydatów na stanowiska dyrektorów publicznych szkół i placówek w Radomiu prowadzonych przez Gminę Miasta Radomia.

Skargę na powyższe zarządzenie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł W. J. (dalej jako skarżący).

Pismem z 26 listopada 2013 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie, czy przed wniesieniem skargi wzywał organ do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594, zwana dalej ustawą o samorządzie gminnym).

W dniu 3 grudnia 2013 r. do Sądu wpłynęło pismo procesowe pełnomocnika skarżącego, do którego dołączył kopie pism skarżącego kierowanych do Prezydenta i Wiceprezydenta Miasta Radomia z 2 marca 2010 r., 10 maja 2012 r. oraz z 13 lipca 2012 r.

Sąd pierwszej instancji stwierdził, że w niniejszej sprawie przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego skarżący nie dopełnił trybu warunkującego skuteczne zaskarżenie zarządzenia organu. Wprawdzie odpowiadając na wezwanie Sądu z 26 listopada 2013 r. pełnomocnik skarżącego dołączył kopie pism skarżącego skierowanych do organu, jednak z ich treści, jak również dat – w dużej części sprzed wydania zaskarżonego zarządzenia, nie wynika, zdaniem tegoż Sądu, by skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa.

W skardze kasacyjnej W. J. zaskarżono w całości ww. postanowienie i zarzucono:

1. naruszenie przepisów prawa postępowania:

art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, poprzez błędną jego wykładnię i przyjęcie, że skarżący nie dopełnił obowiązku wezwania organu do usunięcia stanu niezgodnego z prawem,

art. 58 § 1 pkt 3 oraz 6 P.p.s.a., poprzez odrzucenie skargi skarżącego.

3. Zarzucono także błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych przez WSA w Warszawie za podstawę wydania orzeczenia co do tego, że skarżący zobowiązany przepisami prawa do wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego - nie wypełnił dyspozycji ustawy w okolicznościach jednoznacznego stanowiska skarżącego co do wytykania organowi uchybień od czasu powzięcia informacji o zamiarach organu i bogatej korespondencji pomiędzy skarżącym i organem przed wniesieniem skargi do WSA z której wynikało dążenie skarżącego do doprowadzenia działań organu do zachowań zgodnych z prawem, a także niezadowolenie skarżącego z zachowań organu niezgodnych z prawem - co winno skutkować wdrożeniem przez organ procedury naprawczej, która nie zaistniała.

Wskazując na powyższe i na uzasadnienie skargi kasacyjnej strona skarżąca wniosła o:

uchylenie zaskarżonego wyroku oraz poprzedzających wyrok decyzji organów I i II instancji,

zasądzenie na rzecz skarżącej od organu kosztów postępowania przed WSA w Warszawie Wydział Zamiejscowy w Radomiu i NSA - według norm przepisanych i oświadcza, że koszty takie nie zostały zapłacone ani w części ani w całości.

W odpowiedzi Prezydenta Miasta Radomia na skargę kasacyjną wniesiono o:

1. odrzucenie skargi kasacyjnej w całości, ewentualnie oddalenie skargi kasacyjnej w całości,

2. zasądzenie na rzecz organu kosztów postępowania kasacyjnego wg norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie zauważyć należy, że Sąd odwoławczy, na podstawie art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej P.p.s.a.), rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej. Oznacza to, że nie dokonuje na nowo kontroli legalności decyzji, lecz bada naruszenie prawa przez Sąd pierwszej instancji i tylko w takim zakresie jak zarzuca to skarga kasacyjna. Z urzędu Naczelny Sąd Administracyjny bierze pod rozwagę tylko nieważność postępowania, której przesłanki określone w art. 183 § 2 powołanej ustawy nie wystąpiły w tej sprawie. W takiej sytuacji Sąd odwoławczy ocenia tylko zasadność zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej.

Rozważając podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty Sąd stwierdził, że za nieuzasadnione uznać trzeba twierdzenie o naruszeniu i niewłaściwej wykładni art. 101 ustawy o samorządzie gminnym. Ustawa ta przewiduje możliwość zaskarżenia do Sądu Administracyjnego uchwał podjętych przez organy gminy. Art. 101 ust. 1 tej ustawy określa, że skargę na uchwałę (lub zarządzenie) organu gminy może wnieść każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą. Zgodnie z powołanym przepisem, zaskarżyć uchwałę (lub zarządzenie) organów gminy można dopiero po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie takie, zgodnie z ustalonym w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądem, ma charakter surogatu środka zaskarżenia wnoszonego na akty organów administracji i jest niezbędnym elementem uznania dopuszczalności skargi kierowanej do sądu. Wezwanie takie musi więc spełniać przynajmniej minimum wymogów stawianych pismu, będącemu środkiem odwoławczym składanym w postępowaniu administracyjnym. W przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie słusznie uznał, że żadne z pism kierowanych przez skarżącego do organów administracji, nie mogło być uznane za takie wezwanie. Dodatkowo należy wskazać, co trafnie również zauważył Sąd pierwszej instancji, że z dat tych pism wynika, iż pochodziły one w dużej części sprzed wykonania zaskarżonego zarządzenia.

Dlatego też prawidłowo Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ustalił stan faktyczny sprawy i zasadnie odrzucił skargę W. J., z uwagi na niewyczerpanie przez niego wszystkich przysługujących w toku postępowania środków zaskarżenia, a postanowienie wydane w tym przedmiocie wydane zostało zgodnie z prawem, co czyni niezasadnym zarzut naruszenia art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.

Nie znajdując zatem usprawiedliwionych podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

O kosztach postępowania Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł, ponieważ zgodnie z art. 209 P.p.s.a. o zwrocie kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 P.p.s.a. Zgodnie z powyższą zasadą Naczelny Sąd Administracyjny obowiązany jest rozstrzygać o kosztach postępowania kasacyjnego w orzeczeniu wydanym w wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej od wyroku, natomiast w niniejszej sprawie została rozpoznana skarga kasacyjna od postanowienia o odrzuceniu skargi.