Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 596/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2017-07-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne: Drogi publiczne
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: oddalono wniosek o wstrzymanie postępowania administracyjnego
Powołane przepisy: article: Art. 61  par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie postępowania administracyjnego w sprawie skierowania na egzamin sprawdzający kwalifikacje do kierowania pojazdami kategorii B w sprawie skargi P. T. na czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie przypisania punktów karnych w ewidencji kierowców postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

W wniesionej skardze na czynność przypisania punktów karnych w ewidencji kierowców skarżący P. T. wniósł o wstrzymanie postępowania administracyjnego w sprawie skierowania na egzamin sprawdzający kwalifikacje do kierowania pojazdami kategorii B.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie ponieważ wskazane we wniosku "postępowanie administracyjne" w ogóle nie mogło być wstrzymane w rozumieniu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.).

Zgodnie z ww. art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Skarżący zaskarżył czynność materialno-techniczną Komendanta Wojewódzkiego Policji, polegającą na nieprawidłowym przypisaniu punktów karnych – co sam sprecyzował w piśmie z 11 lipca 2017 r. w odpowiedzi na wezwanie Sądu. Twierdzenia te zbieżne są z argumentacją skargi wskazującą, że przedmiotem zaskarżenia są czynności związane z punktacją w ewidencji kierowców. Skarżący nie zaskarżył jakichkolwiek czynności związanych ze skierowaniem na egzamin sprawdzający – Sąd ze względów formalnych nie mógł więc uwzględnić wniosku, pomimo że skierowanie na egzamin było skutkiem przekroczenia 24 punktów karnych. Są to bowiem zupełnie inne, odrębne postępowania, prowadzone przez inne organy. Zaskarżona czynność dotyczy postępowania prowadzonego przez Komendanta Wojewódzkiego Policji, natomiast w przypadku skierowania na egzamin – decyzję w trybie art. 114 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1260 z późn. zm.) wydaje starosta (w przypadku skarżącego – Prezydent Miasta).

Na marginesie Sąd zaznacza, że skarżący w żaden sposób nie uzasadnił swojego wniosku. W orzecznictwie sądów administracyjnych zwraca się natomiast uwagę, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania skarżonego aktu czy też czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dla wykazania, że zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., nie jest wystarczająca sama argumentacja o nieprawidłowościach w wydanej decyzji czy też zaskarżonej czynności. W postępowaniu dotyczącym wstrzymania wykonania aktu lub czynności Sąd nie rozpatruje bowiem zasadności samej skargi. Uzasadnienie wniosku powinno się więc odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie skarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego stwierdzenia powinny zostać poparte dokumentami, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej i majątkowej wnioskodawcy.

Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 61 § 5 p.p.s.a. – Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.