Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 728/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2008-11-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 46a ust. 7 pkt 4
journal: Dz.U. 2008 nr 25 poz 150
law: Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska  - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Głowacki (spr.) Sędziowie : WSA Grażyna Firek WSA Renata Czeluśniak Protokolant : Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2008 r. sprawy ze skargi G. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 20 maja 2008 r., nr [...] w przedmiocie określenia środowiskowych uwarunkowań wyrażenia zgody na realizację przedsięwzięcia; skargę oddala.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] stycznia 2008r. znak: [...] Wójt Gminy, na podstawie art. 46 ust. 1 pkt 1, art. 46a ust. 1, 7 pkt 4 i ust. 7a, art. 56 ust. 2 i 8 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2006 r. Nr 129, poz. 902 ze zm.), § 3 ust. 1 pkt 63 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.) oraz art. 104 k.p.a., określił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizacje przedsięwzięcia polegającego na budowie rurociągu tłocznego wody surowej łączącego studnie ujęcia wody ze stacją wodociągową, przebiegającego przez działki nr [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...] w miejscowości L. gmina [...]. W uzasadnieniu tej decyzji organ wskazał, że postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte w dniu 28 lutego 2007 r. z wniosku Gminy. Wnioskowana inwestycja jest przedsięwzięciem wymienionym w § 3 ust. 1 pkt 63 w/w rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. Zgodnie z art. 51 ust. 3 ustawy Prawo ochrony środowiska w toku postępowania uzyskano stosowne opinie Starosty [...] oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] w przedmiocie braku potrzeby sporządzania raportu oddziaływania na środowisko. Wypełniając dyspozycje art. 48 ust. 2 ustawy Prawo ochrony środowiska Starosta [...] postanowieniem znak [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. dokonał uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] postanowieniem znak [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. dokonał uzgodnienia pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych. Ponadto organ wskazał w uzasadnieniu decyzji, że dla terenu, na którym planowane jest przedsięwzięcie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego gminy, zatwierdzony uchwałą Rady Gminy [...] nr [...] z dnia [...] r. (Dz. Urz. Woj. [...] Nr [...], poz. [...]), zgodnie z którym w granicach terenów planowanego przedsięwzięcia dopuszcza się realizację sieci i urządzeń infrastruktury technicznej.

Reasumując organ podał, że realizacja planowanego przedsięwzięcia, z racji jej charakteru, nie pociągnie za sobą zagrożeń, tym bardziej znaczących oddziaływań.

Z decyzją tą nie zgodziła się G. P. składając w terminie odwołanie i domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz przekazania sprawy do rozpatrzenia innemu wyznaczonemu przez Kolegium organowi. W odwołaniu zarzucono błędną interpretację przepisów o wyłączeniu organu poprzez przyjęcie, iż Wójt Gminy może wydawać decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia którego inwestorem i wnioskodawcą jest Gmina, czym naruszone zostały przepisy art. 24 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 25 § 1 k.p.a. Ponadto odwołująca zarzuciła naruszenie przepisów dotyczących ustalenia spadkobierców po zmarłym A. B. oraz bezzasadność decyzji w zakresie oceny, że realizacja planowanego przedsięwzięcia nie wpłynie na pogorszenie stanu środowiska.

Decyzją z dnia 20 maja 2008r, znak: [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 46 ust. 1 pkt 1, art. 46a ust. 1, 4 i 5, 7a, art. 48 ust. 2 pkt 1 i 1a i art. 56 ust. 1, 1 b, 2, 7 i 8 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (tj. Dz. U. 2008 r. Nr 25 poz. 150), § 3 ust.1 pkt 63 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz.U. z 2004r. Nr 257, poz. 2573) oraz art. 2 i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz.U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 z późn. zm.) i § 1 pkt 6 lit c rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2003r. w sprawie obszarów właściwości samorządowych kolegiów odwoławczych (Dz. U. z 2003r. Nr 198, poz. 1925), Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ wskazał, że decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach w przypadku przedsięwzięcia, o którym mowa w art. 46a ust. 7 pkt 4 ustawy Prawo ochrony środowiska, realizowanego przez gminę wydaje wójt, burmistrz lub prezydent miasta, na którego obszarze właściwości przedsięwzięcie jest realizowane (art. 46a ust. 7a ustawy).

W ocenie organu odwoławczego organ l instancji prawidłowo ocenił, że skala i rozmieszczenie przedsięwzięcia nie powoduje negatywnego oddziaływania na środowisko i jednocześnie zostanie utrzymana zasada zrównoważonego rozwoju miejscowości L. i S., na przewidzianym do zajęcia pod lokalizację rurociągu tłocznego terenie nie występują dobra mineralne, siedliska zwierząt, pomniki przyrody podlegające ochronie, jak również złoża surowców, opisane technologie wykonywania robót nie wpłyną negatywnie na środowisko, realizacja inwestycji nie będzie wymagała użycia dużej ilości surowców mineralnych i skalnych, paliw oraz energii i nie spowoduje naruszenia głównych elementów środowiska, przedstawione formy zabezpieczeń i rozwiązań chroniących środowisko są wystarczające, a charakter inwestycji nie wymaga szczególnych rozwiązań mających na celu zapobieganie lub kompensację szkodliwe oddziaływania na środowisko.

Odnosząc się do zarzutów zawartych odwołaniu w zakresie podstaw wyłączenia od rozpoznania sprawy organ wskazał na brzmienie art. 46a ust. 7a ustawy Prawo ochrony środowiska podkreślając, że stosownie do art. 24 i art. 25 k.p.a. wyłączenie pracownika organu administracji od udziału w postępowaniu następuje w przypadku, gdy pracownik ten jest stroną w sprawie albo pozostaje z jedną ze stron w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy może mieć wpływ na jego prawa lub obowiązki. Składając wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wójt reprezentuje gminę, która to gmina, a nie wójt, jest stroną w sprawie. Wyłączenie organu administracji publicznej następuje natomiast wyłącznie wtedy, gdy sprawa dotyczy interesów majątkowych kierownika danej jednostki administracyjnej lub organu wyższego stopnia, bądź też osób pozostających z nimi w określonych stosunkach pokrewieństwa, powinowactwa lub kurateli, przy czym z ww. interesami majątkowymi, o których mowa w art. 25 kpa, nie można utożsamiać wydatkowania środków z budżetu gminy na realizację inwestycji należących do zadań własnych gminy. Do zastosowania art. 24-25 k.p.a. konieczne jest, aby sprawa dotyczyła prywatnych interesów wójta, a przywoływane przez odwołującą orzecznictwo odnosi się do odmiennych sytuacji dotyczących wyłączenia prezydenta miasta w przypadku spraw o zwrot wywłaszczonej nieruchomości, która jest własnością tego miasta na prawach powiatu, czy też rozstrzygnięcia skierowanego do prezydenta miasta o nakazanie przywrócenia do stanu poprzedniego gruntu, którego właścicielem jest gmina.

Odnosząc się do zarzutu w zakresie ustalenia spadkobierców po zmarłym A. B. organ podał, że w przypadku śmierci strony do udziału w postępowaniu należy wezwać spadkobierców ustawowych lub testamentowych, a dopiero w przypadku trudności w ich ustaleniu lub wezwaniu do postępowania należy zawiesić postępowanie na podstawie art. 97 § 1 pkt 1 k.p.a.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie złożyła G. P. zarzucając naruszenie przepisów postępowania tj. art. 24 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 25 § 1 k.p.a. poprzez przyjęcie, że w przypadku, gdy wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach został złożony przez Gminę, wójt nie podlega wyłączeniu od rozpoznania sprawy, co miało istotny wpływ na wynik sprawy.

Uzasadniając powyższe skarżąca wskazała, że niedopuszczalne jest prowadzenie przez prezydenta miasta postępowania administracyjnego i wydanie decyzji administracyjnej w przypadku, gdy stroną tego postępowania jest gmina. Pozostawanie z gminą w stosunku zatrudnienia, a ponadto sprawowanie funkcji organu wykonawczego miasta i pełnienie funkcji jego ustawowego przedstawiciela, można uznać za pozostawanie ze stroną w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy może mieć chociażby pośredni wpływ na prawa lub obowiązki prezydenta miasta. Prezydent miasta nie może jednocześnie występować w imieniu gminy jako strony w tej sprawie i jako organ rozpoznający sprawę.

Wskazując na powyższe skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji jaki i decyzji organu l instancji i przekazania sprawy do rozpatrzenia innemu organowi administracji, jako organowi I instancji.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.), uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Wady, skutkujące koniecznością uchylenia decyzji, stwierdzeniem jej nieważności bądź wydania decyzji z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. Natomiast w wypadku nieuwzględnienia skargi, sąd, w myśl art. 151 p.p.s.a., skargę oddala.

Skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu.

W ocenie Sądu zarówno zaskarżona decyzja, jak i utrzymana nią w mocy decyzja organu pierwszej instancji, odpowiadają przepisom prawa.

W pierwszej kolejności trzeba wskazać, iż Sąd nie dopatrzył się uchybień w stosowaniu przepisów postępowania, które zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Postępowanie, poprzedzające wydanie kontrolowanych aktów administracyjnych, zostało przeprowadzone w sposób zgodny z przepisami procesowymi, zawartymi w k.p.a. Stronom zapewniono możliwość czynnego udziału w sprawie, zaś postępowanie wyjaśniające czyni zadość wymogom art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. W szczególności w sposób prawidłowy ustalono spadkobierców po zmarłym A. B., na co wskazuje oświadczenie M. B. z 8 sierpnia 2007r. (k. 21 akt adm. l instancji), które nie budziło wątpliwości ani nie też było przez strony kwestionowane w zakresie w jakim wskazuje określony krąg spadkobierców. Ponadto zaskarżona decyzja spełnia wymogi zawarte w art. 107 § 3 k.p.a. w zakresie prawidłowości sporządzenia uzasadnienia i odniesienia się w nim do zarzutów zawartych w odwołaniu. Sąd nie znalazł również żadnych uchybień przy zastosowaniu przepisów prawa materialnego, które zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a mogłoby być podstawą uchylenia zaskarżonej decyzji.

Wbrew twierdzeniom skarżącej w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym nie zostały naruszone przepisy art. 24 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 25 § 1 k.p.a., ponieważ obowiązujący w dniu wydawania decyzji art. 46a ust. 7 pkt 4 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska wskazuje expressis verbis, że w przypadku przedsięwzięcia, o którym mowa w ust. 7 pkt 4, realizowanego przez gminę decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach wydaje wójt, burmistrz lub prezydent miasta, na którego obszarze właściwości przedsięwzięcie jest realizowane.

Treść powyższego przepisu jednoznacznie przesądza, że skoro ustawodawca w rozpoznawanej w niniejszym postępowaniu sprawie przyznał kompetencję wójtowi, to tym samym uznał, iż nie można podnosić z racji sprawowania powyższej funkcji zarzutu braku bezstronności i braku obiektywizmu. W związku z powyższą jednoznaczną i nie nasuwającą żadnych wątpliwości interpretacyjnych regulacją prawną za bezzasadne należy uznać zarzuty skarżącej sprowadzające się do wniosku, że samo sprawowanie funkcji organu wykonawczego gminy i pełnienie funkcji jego ustawowego przedstawiciela oznacza pozostawanie ze stroną w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy może mieć chociażby pośredni wpływ na prawa lub obowiązki wójta gminy. Za stanowiskiem powyższym przemawia tu w sposób oczywisty zasada racjonalnego ustawodawcy. Jednocześnie skarżąca oprócz powołania się na sam fakt sprawowania funkcji organu wykonawczego nie wskazała na zaistnienie innych przesłanek określonych precyzyjnie w art. 24 k.p.a. oraz art. 25 k.p.a., mogących być podstawą wyłączenia pracownika organu administracji publicznej od udziału w postępowaniu czy też samego organu administracji publicznej przy załatwianiu załatwienia sprawy dotyczącej interesów majątkowych jego kierownika lub osób pozostających z tym kierownikiem w określonych stosunkach.

Mając powyższe na uwadze, Sąd skargę oddalił, za podstawę przyjmując art. 151 p.p.s.a.