Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1410/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2021-05-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 136  ust. 1
journal: Dz.U. 2011 nr 30 poz 151
law: Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Maria Zawadzka Sędziowie: SWSA Hanna Knysiak-Sudyka ASR WSA Marta Kisielowska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 maja 2021 r. sprawy ze skargi A. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 października 2020 r., nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia 9 października 2020 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] 2020 r. o zatrzymaniu A. R. (dalej: "skarżąca") prawa jazdy kategorii B do czasu wykazania się posiadaniem wymaganych kwalifikacji niezbędnych do kierowania pojazdami. Podstawę prawną decyzji stanowił art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy Kodeks karny oraz innych ustaw (Dz. U. z 2015 r., poz. 541, dalej: "ustawa o zmianie k.k."), art. 136 ust. 1 ustawy z dnia 5 stycznia o kierujących pojazdami (t. j. Dz. U. z 2020 r., poz. 1238 ze zm., dalej: "u.k.p.") oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm.). Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Pismami z dnia 6 lipca 2020 r. Komendant Wojewódzki Policji wniósł o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji skarżącej do kierowania pojazdami oraz skierowanie skarżącej na badania psychologiczne. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że skarżąca otrzymała łącznie 36 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego w okresie od 12 sierpnia 2019 r. do 14 listopada 2019 r.

Decyzją z dnia [...] 2020 r. Prezydent Miasta orzekł o zatrzymaniu prawa jazdy kategorii B do czasu wykazania się przez skarżącą posiadaniem wymaganych kwalifikacji niezbędnych do kierowania pojazdami. Decyzji na podstawie art. 102 ust. 1c u.k.p. oraz art. 108 § 1 k.p.a. organ nadał rygor natychmiastowej wykonalności. W uzasadnieniu wskazał, że 6 lipca 2020 r. Komendant Wojewódzki Policji wystąpił z wnioskami o sprawdzenie kwalifikacji skarżącej do kierowania pojazdami w zakresie kategorii B oraz skierowanie skarżącej na badanie psychologiczne. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że w okresie od 12 sierpnia 2019 r. do 14 listopada 2019 r. skarżąca otrzymała łącznie 36 punktów karnych za naruszenie przepisów drogowych. Organ powołał się na art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy o zmianie k.k., zgodnie z którym starosta wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem w przypadku przekroczenia liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Zwrot zatrzymanego prawa jazdy nastąpi po ustaniu przyczyny zatrzymania, tj. po uzyskaniu pozytywnego wyniku kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji do kierowania pojazdami.

W odwołaniu skarżąca zarzuciła, że decyzja jest skrajnie krzywdząca, niezgodna ze stanem faktycznym i wydana w związku z błędnie przyjętą kwalifikacją czynów.

Decyzją z dnia 9 października 2020 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta. W uzasadnieniu wskazało, że starosta wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem w przypadku przekroczenia liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t. j. Dz. U. 2020 r., poz. 110 ze zm., dalej: "p.r.d."). Kolegium podniosło, że art. 130 p.r.d. przestał obowiązywać z dniem 4 czerwca 2018 r., jednakże w przypadku naruszenia przepisów ruchu drogowego popełnionych przed dniem określonym w komunikacie, o którym mowa w art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych ustaw (Dz. U. 2018 r., poz. 957), które skutkowałoby przekroczeniem liczby 24 punktów, a w przypadku kierowców, którzy dopuścili się naruszeń w okresie jednego roku od wydania po raz pierwszy prawa jazdy – liczby 20 punktów, stosuje się tryb postępowania oraz skutki według stanu prawnego na dzień popełnienia naruszenia powodującego przekroczenie dopuszczalnej liczby punktów. W tym celu Policja nadal może przetwarzać dane zgromadzone w trybie art. 130 p.r.d. Organy administracyjne są związane treścią ewidencji, w której ujawnione są punkty karne za przekroczenie przepisów ruchu drogowego, a w przypadku skarżącej z ewidencji wynika, że uzyskała ona 36 punktów karnych za naruszenia przepisów ruchu drogowego).

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika zarzuciła naruszenie przepisów postępowania:

- art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a. poprzez brak wszechstronnego rozpatrzenia zebranego materiału dowodowego, w szczególności poprzez nieuzasadnioną odmowę uznania wiarygodności wersji zdarzeń wskazanej przez skarżącą oraz pominięcie faktu doręczenia korespondencji do skarżącej na niewłaściwy adres;

- art. 64 § 1 k.p.a. poprzez niewłaściwe doręczanie mandatów i innych pism w przedmiotowej sprawie, tym samym naruszenie prawa do obrony skarżącej, co stanowi istotne naruszenie prawa;

- art. 64 § 2 k.p.a. "wezwać zgłaszającego do uzupełnienia braku w terminie 7 dni, poprzez wykazanie, że osoba ewentualnie podpisana na potwierdzeniach odbioru jest uprawniona do reprezentowania skarżącej, przesłuchanie w charakterze świadka dzielnicowego, który w sposób zwyczajowo i grzecznościowo przyjęty informował telefonicznie skarżącą o konieczności odbioru korespodencji";

- błąd w ustaleniach faktycznych poprzez nieprawidłowe przyjęcie wbrew ogólnie dostępnym w Internecie dowodom, że opisane zdarzenie było kolizją i tym samym ukaranie skarżącej za czyny, których nie popełniła.

W oparciu o wskazane zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania ewentualnie o uchylenie decyzji w całości i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez zmianę zaskarżonej decyzji i jej uchylenie w całości.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie.

Pismem z dnia 15 marca 2021 r. pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o przeprowadzenie dowodów z nagrań wideo ze zdarzeń z dnia 6 listopada oraz 14 listopada 2019 r. oraz o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu komunikacji na okoliczność ustalenia z jaką prędkością poruszał się kierowca nagrywający filmiki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 145 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") sąd administracyjny uwzględnia skargę na decyzję, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy albo stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji w całości lub części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy wynika z treści art. 134 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z tą regulacją, sąd rozpoznając skargę nie jest związany zarzutami, podstawą prawną ani formułowanymi przez strony wnioskami. W świetle przywołanych regulacji, sąd administracyjny dokonując kontroli rozstrzygnięć organów administracji, kieruje się wyłącznie kryterium legalności, czyli zgodności z przepisami prawa materialnego i procesowego. Oznacza to, że w ramach takiej kontroli sąd nie może kierować się względami słuszności czy zasadami współżycia społecznego.

Kontrola legalności zaskarżonej decyzji przeprowadzona w tak określonych granicach wykazała, że odpowiada ona wymogom prawa, a zatem skarga zasługiwała na oddalenie.

Zgodnie z art. 7 ustawy o zmianie k.k. do dnia wskazanego w komunikacie, który minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej, określającego termin wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzenie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach, o których mowa rozdziale 15 ustawy zmienianej w art. 5 (czyli: u.k.p.) : starosta wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem w przypadku przekroczenia liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 4 (czyli: p.r.d.). Z kolei zgodnie z art. 5 ust. 7b ustawy zmieniającej k.k., to administrator centralnej ewidencji kierowców przekazuje staroście informacje w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 4 i 5, będące podstawą wydania decyzji administracyjnej o zatrzymaniu prawa jazdy.

Zgodnie z art. 136 ust. 1 u.k.p., w przypadku gdy naruszenia przepisów ruchu drogowego popełnione przed dniem określonym w komunikacie, o którym mowa w 13 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 957 oraz z 2019 r. poz. 730), skutkowały przekroczeniem liczby 24 punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego, a w przypadku kierowców, którzy dopuścili się tych naruszeń w okresie jednego roku od wydania po raz pierwszy prawa jazdy - liczby 20 punktów, stosuje się tryb postępowania oraz skutki według stanu prawnego na dzień popełnienia naruszenia powodującego przekroczenie dopuszczalnej liczby punktów. W tym celu Policja może przetwarzać dane zgromadzone w trybie art. 130 p.r.d. Podkreślić należy, że art. 130 p.r.d. został uchylony z dniem 4 czerwca 2018 r.

Artykuł 16 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym i niektórych innych ustaw (Dz. U. 2018, poz. 957) stanowi, że przepis art. 130 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, stosuje się do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzenie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach, o których mowa w art. 130 ustawy zmienianej w art. 1. 2. Minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w ust. 1. Komunikat ogłasza się w terminie co najmniej 3 miesięcy przed dniem wdrożenia rozwiązań technicznych określonym w tym komunikacie.

Należy jednak mieć na względzie, ze zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 957), do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie staroście informacji z centralnej ewidencji kierowców, w przypadkach, o których mowa w art. 102 ust. 1 pkt 4 i 5 ustawy zmienianej w art. 2, przepisu art. 102 ust. 1b ustawy zmienianej w art. 2 nie stosuje się.

W sprawie bezspornym było skarżąca za naruszenie przepisów ruchu drogowego otrzymała w okresie od 12 sierpnia do 14 listopada 2018 r. łącznie 36 punktów karnych, a Komendant Wojewódzki Policji zwrócił się o skierowanie skarżącej na badania psychologiczne oraz wystąpił o sprawdzenie kwalifikacji skarżącej do kierowania pojazdami. Niespornym również jest, że do czasu wydania rozstrzygnięcia przez organ II instancji, Minister Cyfryzacji nie określił terminu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzenie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach. W rezultacie w niniejszej sprawie zastosowanie znajdywał m. in. art. 136 ust. u.k.p. oraz art. 130 u.p.d.

W świetle powyższego organy I i II instancji zasadnie ustaliły fakt obowiązywania przepisów materialnoprawnych stanowiących podstawę do wydania decyzji, w świetle których w przypadku przekroczenia liczby punktów o 24 starosta wydaje decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy. Nie budzi także jakichkolwiek wątpliwości stanowisko orzekających w sprawie organów, że w postępowaniu o zatrzymanie prawa jazdy nie bada się, czy organy kontroli ruchu drogowego dokonały właściwej kwalifikacji zachowań kierowcy, ani też czy stwierdzonym naruszeniom przepisów ruchu drogowego przypisano w ewidencji kierowców naruszających przepisy właściwą liczbę punktów. W tym zakresie właściwy jest Komendant Wojewódzki Policji, którego działania ewidencyjne mogą być poddane jedynie kontroli sądu administracyjnego w drodze wniesienia skargi na czynności tego organu. W przypadku, gdy w ewidencji wpisy tymczasowe staną się wpisami ostatecznymi i przekroczona zostanie liczba 24 punktów, komendant wojewódzki Policji zobligowany jest do skierowania do starosty odpowiedniego wniosku, zaś starosta po otrzymaniu tego wniosku zobowiązany jest do wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy. W tym świetle zarzuty skarżącej dotyczącej błędu w ustaleniach faktycznych, czy naruszenia przepisów dotyczących doręczania mandatów, czy też wersji zdarzeń prezentowanej przez skarżącą a dotyczącej zasadności wystawienia mandatów nie mogły być badane przez organy orzekające sprawie, ponieważ były one w tym zakresie związane rozstrzygnięciami organów Policji.

Zasadnie zatem, zgodnie z przepisami prawa obowiązującymi w momencie orzekania organy orzekły o zatrzymaniu prawa jazdy skarżącej.

Sąd nie dopatrzył się w działach organu I, ani II instancji naruszeń prawa materialnego, ani procesowego w rozumieniu art. 145 p.p.s.a., które mogłyby skutkować wyeliminowaniem decyzji z obrotu prawnego.

Wskazać należy, że zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania. W postępowaniu sądowo-administracyjnym nie jest dopuszczalne przeprowadzenie dowodu z nagrań wideo, opinii biegłego, ani też z przesłuchania świadków, a zatem Sąd nie miał podstaw prawnych do przeprowadzenia dowodów wskazanych w piśmie z dnia 15 marca 2021 r.

Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.