Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 1490/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2018-02-23 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: odmówiono przyznania wynagrodzenia
Powołane przepisy: article: art 250 §1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie - Aleksandra Jawoszek po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata J. D. o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi L. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] listopada 2014 r. znak [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej z tytułu podatku dochodowego z odpłatnego zbycia nieruchomości za 2009 rok p o s t a n a w i a: odmówić przyznania ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na rzecz adwokata J. D. wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

Sygn. akt I SA/Sz [...]

U Z A S A D N I E N I E

Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 12 stycznia 2015 r. ustanowił dla skarżącego L. W. adwokata z urzędu.

Pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego Okręgowa Rada Adwokacka

w S. wyznaczyła adwokata J. D., który reprezentował skarżącego w postępowaniu przez Sądem I instancji, zakończonym wyrokiem z dnia

16 września 2015 r. uchylającym zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. Pełnomocnik otrzymał wynagrodzenie za tę pomoc prawną

w kwocie [...]zł.

Pismem z dnia 11 grudnia 2015 r. pełnomocnik skarżącego złożył odpowiedź na skargę kasacyjną organu od ww. wyroku, w którym wniósł o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 16 stycznia 2018 r., sygn. akt II FSK [...] uchylił zaskarżony wyrok w całości i oddalił skargę skarżącego na wyżej powołaną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. Podczas rozprawy przed NSA pełnomocnik skarżącego, zgłosił do protokołu rozprawy wniosek o przyznanie wynagrodzenia za udzielenie pomocy prawnej przyznanej z urzędu (protokół z rozprawy k. 122 – 123 akt sądowych).

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej zwanej: p.p.s.a., wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

W niniejszej sprawie zastosowanie znajdują zasady określone w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1801, zwane dalej rozporządzeniem), w zw. z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2016 r. poz. 1714).

Zgodnie z § 3 rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej zawiera oświadczenie, że opłata nie została zapłacona w całości lub w części.

W tym miejscu należy wskazać, że przepis § 3 rozporządzenia statuuje podstawową zasadę zawartości wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, w myśl której warunkiem koniecznym ich przyznania jest złożenie oświadczenia, że opłata nie została zapłacona w całości lub w części. Brak stosownego oświadczenia stanowi nieusuwalny brak wniosku, skutkujący odmową przyznania wynagrodzenia. Tym samym aktualność zachowały poglądy judykatury i doktryny prezentowane w tym przedmiocie pod rządami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 461).

Sformułowanie § 3 rozporządzenia nie pozostawia więc wątpliwości, że oświadczenie, iż opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części, powinno być wyraźnie sformułowanie we wniosku adwokata o przyznanie od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy udzielonej stronie postępowania z urzędu (por. postanowienie SN z 23 lutego 2012 r., V CZ [...], LEX nr 1215161). Brak takiego oświadczenia wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia (por. postanowienie SN z 22 października 2015 r., II UZ [...], LEX nr 1827133, postanowienia NSA z dnia 13 sierpnia 2014 r., II OZ [...]; z dnia 25 marca 2014 r., I FZ [...]; z dnia 8 grudnia 2009 r., II GZ [...], z dnia 25 marca 2009 r., II FZ [...], z dnia 28 sierpnia 2008 r., I OZ [...], z dnia 18 czerwca 2008 r., I OZ [...], wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2006 r., II FSK [...], dostępne na strownie [...]).

Oświadczenie powyższe jest obligatoryjnym elementem wniosku, a jego niezłożenie stanowi brak, który nie podlega uzupełnieniu na wezwanie sądu w trybie art. 49 p.p.s.a., gdyż nie jest pismem w rozumieniu art. 45-48 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 8 grudnia 2009 r., II GZ [...], LEX 582846, postanowienie WSA w Warszawie z 15 grudnia 2008 r., II SA/Wa [...], LEX nr 964295).

W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącego w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł o "zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych", a następnie na rozprawie przed NSA zgłosił wniosek o "przyznanie wynagrodzenia za udzielenie pomocy prawnej przyznanej z urzędu", jednakże żaden z wniosków nie zawiera oświadczenia, że wynagrodzenie nie zostało zapłacone w całości lub w części.

Z tych względów starszy referendarz sądowy, na podstawie art. 250 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.