Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 1048/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2020-12-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 § 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 2 pkt 18; art. 38 ust. 1; art. 61 ust. 1, 2
journal: Dz.U. 2020 poz 818
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020 - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Tchórzewska po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.L. na informację R.D. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą [...] z dnia [...] września 2020 r. w przedmiocie negatywnej oceny wniosku o przyznanie środków finansowych na rozwój przedsiębiorczości postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W związku ze złożonym przez K.L. (dalej jako "skarżący") wnioskiem o przyznanie środków finansowych na rozwój przedsiębiorczości w ramach projektu "[...]", realizowanego przez E. [...] (jako lidera) oraz Lokalną Grupę Działania Ziemi [...]w [...]i C. [...] (jako partnerów projektu) w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...]na lata 2014-2020, w dniu 10 września 2020 r. poinformowano skarżącego, że wniosek otrzymał negatywną ocenę formalną Komisji Oceny Wniosków.

K.L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na powyższą informację, zarzucając dokonanie nieprawidłowej oceny złożonego wraz z wnioskiem biznesplanu, który zawierał błąd o charakterze jedynie formalnym oraz domagając się ponownego prawidłowego rozpatrzenia wniosku o przyznanie dofinansowania i umożliwienie uzupełnienia błędu formalnego wniosku.

W uzasadnieniu skarżący podniósł, że wysokość wsparcia na rozwój przedsiębiorczości, o które można było się ubiegać, została określona na kwotę 27.000 zł. W toku przygotowywania biznesplanu i obliczania wielu pozycji finansowych skarżący zamiast sumy 27.000 zł wpisał sumę 27.700 zł. Z tego powodu wniosek skarżącego został odrzucony bez rozpatrywania biznesplanu. Skarżący nie został wezwany do uzupełnienia wskazanego nieistotnego błędu. Ponadto decyzja o odrzuceniu wniosku powinna być dostarczona skarżącemu w formie pisemnej, wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o odwołaniu.

W odpowiedzi na skargę R.D. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą "E." wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., dalej jako "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zakres tej kontroli sprecyzowany został w przepisie art. 3 § 2 p.p.s.a., wymieniającym formy działania administracji publicznej, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego.

Zgodnie z ostatnio wymienionym przepisem kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych. Użyte w art. 3 § 3 p.p.s.a. pojęcie "przepisów ustaw szczególnych" nie może być interpretowane rozszerzająco. Kontroli sądowoadministracyjnej podlegają tylko te działania, które wyraźnie są wskazane w ustawie jako podlegające kontroli sądów administracyjnych.

Ustawą szczególną w rozumieniu powołanego wyżej przepisu jest ustawa z dnia z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2020 r. poz. 818 z późn. zm., dalej jako "ustawa wdrożeniowa").

Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Przepis art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej dotyczy negatywnej ponownej oceny projektu lub nieuwzględnienia protestu dokonanych przez instytucje organizujące konkurs, wymienione w art. 55, a więc przez instytucję zarządzającą lub instytucję pośredniczącą.

Podkreślić należy, że przez projekt należy rozumieć, stosownie do art. 2 pkt 18 ustawy wdrożeniowej - przedsięwzięcie zmierzające do osiągnięcia założonego celu określonego wskaźnikami, z określonym początkiem i końcem realizacji, zgłoszone do objęcia albo objęte współfinansowaniem UE jednego z funduszy strukturalnych albo Funduszu Spójności w ramach programu operacyjnego.

Zgodnie z art. 38 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, wybór projektów do dofinansowania następuje w trybie: 1) konkursowym; 2) pozakonkursowym; 3) o którym mowa w art. 39, art. 47, art. 54, art. 60a oraz art. 61 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych

Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, że w niniejszej sprawie skarżący jest uczestnikiem projektu "[...]", realizowanego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014-2020, Oś Priorytetowa 9 Rynek pracy, Działanie 9.3 Rozwój przedsiębiorczości.

Projekt "[...]", oznaczony numerem [...], jest realizowany przez [...], jako lidera, na podstawie umowy nr [...] zawartej z Instytucją Zarządzającą – Województwem [...], w imieniu którego działa Zarząd Województwa [...]. Beneficjentem projektu jest [...].

Projekt "[...]" zakłada przygotowanie 60 uczestników projektu do rozpoczęcia i prowadzenia działalności gospodarczej poprzez udział w szkoleniach osób, które nie posiadają odpowiedniej wiedzy i umiejętności do prowadzenia działalności gospodarczej, doradztwo oraz udzielenie dotacji i wsparcia pomostowego dla 48 z nich (§ 1 ust. 3 Regulaminu rekrutacji do projektu "[...]").

W ramach projektu "Nowe otwarcie" przewidziane jest przyznanie środków finansowych w postaci dotacji bezzwrotnej na rozpoczęcie działalności gospodarczej dla 48 uczestników, którzy ukończyli etap szkoleniowo – doradczy i uzyskali zaświadczenie lub złożyli oświadczenie, zgodnie z którym posiadają odpowiednią wiedzę i umiejętności do prowadzenia działalności gospodarczej. Wparcie finansowe przyznawanej jest na zasadzie konkursu wniosków – 40 dotacji udzielonych za najwyżej ocenione biznesplany oraz 8 dotacji przyznanych w drodze odwołań od decyzji Komisji (§ 2 ust. 1 i 2 Regulaminu przyznawania wsparcia na rozwój przedsiębiorczości do projektu "[...]").

W Wytycznych programowych dotyczących systemu wdrażania Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...]na lata 2014-2020 w zakresie Europejskiego Funduszu Społecznego oraz w Regulaminie konkursu nr [...] zdefiniowano pojęcie beneficjenta i uczestnika projektu. Beneficjent to podmiot, o którym mowa w art. 2 pkt 10 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 320, dalej jako "rozporządzenie ogólne").

W myśl powołanego przepisu, beneficjent oznacza podmiot publiczny lub prywatny lub osobę fizyczną, odpowiedzialne za inicjowanie lub zarówno inicjowanie, jak i wdrażanie operacji, oraz

a) w kontekście pomocy państwa - podmiot, który otrzymuje pomoc, z wyjątkiem przypadku gdy kwota pomocy dla poszczególnych przedsiębiorstw jest niższa niż 200 000 EUR, w którym to przypadku dane państwo członkowskie może zadecydować, że beneficjentem jest podmiot udzielający pomocy, bez uszczerbku dla rozporządzeń Komisji (UE) nr 1407/2013, (UE) nr 1408/2013 i (UE) nr 717/2014; oraz

b) w kontekście instrumentów finansowych na mocy części drugiej tytuł IV niniejszego rozporządzenia - podmiot, który wdraża instrument finansowy lub, w stosownych przypadkach, fundusz funduszy.

Uczestnik projektu to osoba fizyczna lub podmiot w rozumieniu Wytycznych w zakresie monitorowania postępu rzeczowego realizacji programów operacyjnych na lata 2014-2020, bezpośrednio korzystające z interwencji EFS.

Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy stwierdzić należy, że skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej przysługiwałaby beneficjentowi, występującemu pod nazwą [...], w przypadkach, o których mowa w przywołanym przepisie. W sprawach związanych z otrzymywaniem dofinansowania ustawodawca przewidział możliwość wniesienia przez beneficjentów skargi do sądu administracyjnego tylko w przypadkach określonych w art. 61 ustawy wdrożeniowej, to jest odnośnie etapu obejmującego ocenę projektu. Ustawodawca nie przewidział natomiast kognicji sądów administracyjnych w zakresie procesu realizowania projektów w odniesieniu do uczestników projektów.

Wymaga podkreślenia, że skarżący nie jest beneficjentem, ale jest uczestnikiem projektu "[...]" i w ramach projektu ubiegał się o przyznanie środków finansowych na rozwój przedsiębiorczości. Złożony przez skarżącego wniosek został negatywnie oceniony w ramach oceny formalnej, w związku ze stwierdzeniem, że wskazana w biznesplanie wnioskowana kwota dofinansowania nie jest mniejsza bądź równa maksymalnej kwocie środków na rozwój przedsiębiorczości założonej w projekcie beneficjenta. Skarżącego, jako uczestnika projektu, poinformowano drogą elektroniczną w dniu 10 września 2020 r. o negatywnej ocenie formalnej wniosku. Tę właśnie informację skarżący uczynił przedmiotem skargi do sądu administracyjnego.

Jednakże, jak wskazano już wyżej, status uczestnika, o którym mowa w Wytycznych, w Regulaminie przyznawania środków finansowych na rozwój przedsiębiorczości do projektu "[...]" i Regulaminie rekrutacji uczestników do projektu "[...]" nie jest tożsamy z beneficjentem.

Procedura odwoławcza przewidziana jest dla uczestnika w przypadkach określonych w stanowiących załącznik nr 12 do Regulaminu konkursu Standardach udzielania wsparcia na rozwój przedsiębiorczości w ramach Działania 9.3. Rozwój przedsiębiorczości Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...]na lata 2014-2020 oraz w Regulaminie przyznawania środków finansowych na rozwój przedsiębiorczości do projektu "[...]" (§ 3 Regulaminu) i Regulaminie rekrutacji uczestników do projektu "[...]". Procedura ta nie przewiduje jednak prawa wniesienia przez uczestnika skargi do sądu administracyjnego. Wynika to wprost z wyżej wymienionych regulacji.

Zaskarżona w niniejszej sprawie informacja z dnia 10 września 2020 r. nie stanowi informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej w rozumieniu art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, jak też nie jest aktem wymienionym w art. 3 § 2 p.p.s.a. Brak też jest przepisów szczególnych, które przewidywałyby w tego rodzaju sprawach sądową kontrolę.

W myśl art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Z omówionych wyżej przyczyn sytuacja tego rodzaju ma miejsce w niniejszej sprawie.

W konsekwencji i na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na odrzucił skargę.