Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 440/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2007-10-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 62 par. 4
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
article: art. 54 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz, Sędziowie Asesor WSA Wojciech Kręcisz,, NSA Anna Kwiatek (sprawozdawca), Protokolant Stażysta Kamil Rutkowski, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 19 października 2007 r. sprawy ze skargi P. S. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zaliczenia wpłat na poczet zaległości z tytułu podatku od towarów i usług I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] II. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz P.S. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...], sprostowanym postanowieniem z dnia [...], Dyrektor Izby Celnej, po rozpoznaniu zażalenia P. S., uchylił w całości własne postanowienie z dnia [...] w przedmiocie zaliczenia wpłat w łącznej kwocie 31.071,70 zł na zaległości w podatku od towarów i usług z tytułu importu oraz odsetki od tych zaległości i dokonał w inny sposób zaliczenia powyższej kwoty wpłat na zaległości podatkowe z tego tytułu i należne od nich odsetki za zwłokę.

Z akt sprawy i uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że zaległość podatkowa w podatku od towarów i usług ciążyła na skarżącym z tytułu sprowadzenia na polski obszar celny odzieży używanej w 1999 r.

Należny od tych czynności podatek od towarów i usług określił Urząd Skarbowy decyzjami z dnia [...] Nr [...] doręczonymi podatnikowi w dniu [...].

Odwołania od powyższych decyzji o numerach [...] wpłynęły do Izby Skarbowej w dniu [...] , a od decyzji [...] – w dniu [...] i w związku z tym, organ w zaskarżonym postanowieniu przyjął, iż termin do załatwienia odwołań od decyzji urzędu skarbowego o numerach [...] upłynął w dniu [...] , a od decyzji nr [...] – w dniu [...] , stosownie do art. 139 § 3 Ordynacji podatkowej (Dz.U. 2005 Nr 8, poz. 60 ze zm.).

W zaskarżonym postanowieniu organ wskazał, że postanowieniami z dnia [...] Izba Skarbowa, po rozpoznaniu zażaleń na postanowienia Urzędu Skarbowego odmawiające zawieszenia postępowania podatkowego, uchyliła te postanowienia i zawiesiła postępowanie odwoławcze powadzone w sprawach odwołań od decyzji Urzędu Skarbowego o numerach [...], a podjęcie tych postępowań nastąpiło w dniu [...] po doręczeniu podatnikowi postanowień Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] (jako organu właściwego rzeczowo do prowadzenia postępowań odwoławczych w tych sprawach począwszy od 1 września 2003 r. – art. 24, art. 31 ust. 3 i art. 40 ustawy o utworzeniu Wojewódzkich Kolegiów Skarbowych ... - Dz.U. 2003 r. nr 137, poz. 130 2 ) o podjęciu zawieszonych postępowań.

Decyzje ostateczne w przedmiocie wymiaru zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług z tytułu dokonanych w 1999 r. czynności importu towarów podjęte zostały przez Dyrektora Izby Celnej w dniu (...) i (...) i doręczone podatnikowi w dniu (...)

W związku z powyższymi ustaleniami, w zaskarżonym postanowieniu organ uznał, że rozpoznanie odwołania od decyzji Urzędu Skarbowego nr [...] nastąpiło z przekroczeniem terminu określonego w art. 139 § 3 Ordynacji podatkowej, stąd zgodnie z art. 54 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej, odsetek od wynikającej z tej decyzji zaległości podatkowej nie nalicza się w okresie od dnia 8 marca 2003 r. , do dnia 20 grudnia 2004 r. W tym zakresie organ uznał zasadność zarzutu podniesionego w zażaleniu na postanowienie z dnia [...], co miało wpływ na jego uchylenie.

Dokonując ponownego zaliczenia wpłat na poczet zaległości wynikających z decyzji Urzędu Skarbowego o numerach [...], organ wskazał, że postępowania odwoławcze od tych decyzji nie zostały wprawdzie zakończone w terminie określonym w art. 139 § 3 Ordynacji podatkowej (upłynął w dniu 18 lutego 2003 r.), jednakże zawieszenie tych postępowań nastąpiło na wniosek strony (w rozpoznaniu zażaleń na postanowienia o odmowie zawieszenia wydane przez urząd skarbowy), stąd wstrzymanie biegu odsetek od tych zaległości podatkowych miało miejsce od dnia 19 lutego 2003 r. do dnia 27 lutego 2003 r. i od dnia 31 marca 2004 r. do dnia 20 grudnia 2004 r. W ocenie organu, ustalenie wskazujące, że postępowania odwoławcze w tych sprawach nie zostały zawieszone z urzędu, wykluczało zastosowanie art. 54 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej.

W rozstrzygnięciu zaskarżonego postanowienia organ wskazał, że dokonał proporcjonalnego zaliczenia wpłat z dnia 25 stycznia 2005 r. , z dnia 8 lipca 2005 r. oraz dnia 14 listopada 2005 r. na poczet zaległości i odsetek wynikających z decyzji Urzędu Skarbowego o numerach: [...] do [...] oraz [...], z uwzględnieniem wcześniej wskazanych okresów nienaliczania odsetek za zwłokę od zaległości wynikających z decyzji urzędu. Wyjaśnił również, że co do wynikającej z rozliczenia wpłat nadpłaty w kwocie 1.379,80 zł wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie P. S. wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia zarzucając naruszenie art. 54 § 1 pkt 4 oraz art. 54 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej poprzez uznanie, że w stosunku do zaległości wynikających z decyzji Urzędu Skarbowego o numerach [...] i [...] nie ma zastosowania zawieszenie naliczania odsetek za zwłokę w okresie od 27 lutego 2003 r. do 31 marca 2004 r. mimo braku wniosku strony o zawieszenie postępowania odwoławczego oraz wadliwe ustalenie wysokości zaległości podatkowych i w konsekwencji błędne rozliczenie dokonanych wpłat. Nastąpiło to wskutek ujęcia jako zaległości rozliczanej przez Dyrektora Izby Celnej nieznanej skarżącemu zaległości z decyzji [...] oraz z decyzji [...], które wyegzekwowane zostały przez Naczelnika Urzędu Skarbowego wskutek wszczęcia egzekucji przed zmianą w 2003 r. właściwości rzeczowej organów podatkowych i celnych, a także ujęcia jako zaległości podatkowej należności z decyzji [...] uchylonej w postępowaniu odwoławczym decyzją Dyrektora Izby Celnej z [...] Nr [...].

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił, że wskazana w skardze kwota zaległości podatkowej (.2.527 zł) wynika z decyzji Urzędu Skarbowego z dnia [...] Nr [...], , [...] i [...] objętych decyzją ratalną Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] Nr [...], która to kwota przejęta została przez Izbę Celną [...] w związku ze zmianą właściwości rzeczowej organu podatkowego. W zakresie zarzutu nieuwzględnienia w rozliczeniu nadpłaty w kwocie 1.129 zł stwierdzonej decyzją Dyrektora Izby Celnej wyjaśnił, że zgodnie z art. 39 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. 2004 r., Nr 54, poz. 535 ze zm.) organem właściwym do stwierdzenia tej nadpłaty był Naczelnik Urzędu Skarbowego

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna, gdyż zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie z dnia [...] wydane zostały z naruszeniem prawa.

Zasadny jest zarzut skargi, że dokonując rozliczenia wpłat na poczet przyjętych do realizacji zaległości podatkowych Dyrektor Izby Celnej bezzasadnie i z naruszeniem art. 31 ust. 1 ustawy o utworzeniu Wojewódzkich Kolegiów Skarbowych oraz o zmianie niektórych ustaw regulujących zadania i kompetencje organów ... (Dz.U. 2003 r., Nr 137, poz. 1302), uznał, iż uprawniony jest do poboru w drodze egzekucji zaległości podatkowych P. S. wynikających z decyzji Urzędu Skarbowego z dnia [...] o numerach [...] i [...] w sytuacji, gdy z akt sprawy wynika (k.15 akt podatkowych), iż w stosunku do tych zaległości postępowanie egzekucyjne wszczął przed zmianą właściwości rzeczowej naczelnik Urzędu Skarbowego doręczając zobowiązanemu w dniu 12 kwietnia 2003 r. tytuły wykonawcze obejmujące te zaległości.

Informację wynikającą z akt sprawy potwierdza zaświadczenie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...], załączone do skargi.

Zaliczenie wpłat na poczet zaległości podatkowych do realizacji których Dyrektor Izby Celnej nie był uprawniony, stanowiło naruszenie art. 31 ust. 1 ustawy o utworzeniu Wojewódzkich Kolegiów Skarbowych w związku z art. 62 § 4 Ordynacji podatkowej i, jak wynika z argumentacji organu zawartej w odpowiedzi na skargę, było skutkiem wadliwego wykonania § 43 ust. 2 i ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 października 2003 r. w sprawie zasad rachunkowości i planu kont dla prowadzenia ewidencji podatków i niepodatkowych należności budżetowych przez organy podatkowe ...(Dz.U. Nr 187, poz. 1827).

Uzasadniony jest również zarzut bezpodstawnego zwiększenia zaległości podatkowych rozliczanych dokonanymi wpłatami o zaległość mającą wynikać z decyzji Urzędu Skarbowego Nr [...] (k. 235 akt podatkowych) w sytuacji, gdy decyzja ta została uchylona w całości ostateczną decyzją Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] (k.50 akt podatkowych) stwierdzającą równocześnie nadpłatę w podatku od towarów i usług w kwocie 1.129 zł z tytułu importu dokonanego w dniu [...] Nie może być wątpliwości, że po dacie doręczenia podatnikowi decyzji ostatecznej w sprawie (w dniu 20 grudnia 2004 r.), decyzja Urzędu Skarbowego nr [...], jako nieistniejąca w obrocie prawnym, nie podlegała wykonaniu, a organ podatkowy związany jest rozstrzygnięciem zawartym w decyzji ostatecznej (art. 212 Ordynacji podatkowej).

Trafny jest też zarzut skargi, że dokonane, na podstawie art. 62 § 4 Ordynacji podatkowej, zaliczenie wpłat na poczet zaległości podatkowych i odsetek z tytułu zobowiązań ustalonych decyzjami Urzędu Skarbowego o numerach [...] i [...] z naruszeniem art. 54 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej, nie uwzględnia nienaliczania odsetek za zwłokę w okresie od dnia 27 lutego 2003 r. do dnia 30 marca 2004 r.

Z akt sprawy wynika (k.155 akt podatkowych), że przed wydaniem zaskarżonego postanowienia organ nie dokonywał samodzielnych ustaleń w przedmiocie okresów nienaliczenia odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych z tytułu zobowiązań ustalonych tymi decyzjami.

Z przekazanych na etapie postępowania sądowoadministracyjnego akt organu odwoławczego (k. 156-243 akt podatkowych) wynika zaś, że przedmiotem postanowień Izby Skarbowej z dnia [...] było zawieszenie postępowania podatkowego w sprawie ustalenia podatku od towarów i usług z tytułu importu prowadzonego do dnia 29 listopada 2002 r. przez Urząd Skarbowy . Postanowienia te wydane zostały w wyniku rozpoznania zażaleń skarżącego na postanowienia Urzędu Skarbowego z dnia [...] o odmowie zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia podatku od towarów i usług z tytułu importu. Organ odwoławczy uchylając postanowienia organu I instancji i zawieszając "przedmiotowe postępowanie " – czyli prowadzone przez organ I instancji, faktycznie wydał postanowienia bezprzedmiotowe, gdyż w dacie ich wydania organ I instancji nie prowadził już postępowań "w sprawie ustalenia podatku od towarów i usług od sprowadzonej z zagranicy odzieży używanej". Nie może być sporu co do faktu, że w dacie wydania przez Izbę Skarbową postanowień o zawieszeniu postępowań, w toku których organ I instancji odmówił ich zawieszenia, postępowania te były zakończone wydaniem decyzji.

Okoliczności te wynikały już z informacji Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] (k. 143 akt podatkowych), a ich błędna ocena przesądziła o dowolnym ustaleniu, że w toku postępowań odwoławczych od decyzji Urzędu Skarbowego podjęte były postanowienia o zawieszeniu postępowań odwoławczych.

Błędne przekonanie organu odwoławczego, że zawiesił (w dodatku na wniosek strony) postępowanie przez siebie prowadzone, nie mogło mieć wpływu na ocenę tego postępowania, jako prowadzonego z naruszeniem art. 139 § 3 Ordynacji podatkowej.

Z tych względów, na podstawie art. 135 i art. 145 § 1 pkt 1 lit.a ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2002 r. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), orzeczono jak w sentencji.

Orzeczenie o kosztach ma podstawę art. 200 i art. 205 § 2 § 3 powyższej ustawy oraz w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie ...(Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).