Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 402/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-11-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 647  Sprawy związane z ochroną danych osobowych
658
Hasła tematyczne: Ochrona danych osobowych
Skarżony organ: Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych
Treść wyniku: Stwierdzono bezczynność postępowania i że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa
Powołane przepisy: article: art. 35
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 149 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędziowie WSA Piotr Borowiecki, Konrad Łukaszewicz (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 16 listopada 2018 r. sprawy ze skargi A. L. na bezczynność Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy 1. stwierdza, że Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych dopuścił się bezczynności; 2. stwierdza, że bezczynność Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych na rzecz A. L. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

A. L. (zwana dalej: "Skarżącą") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w rozpatrzeniu jej wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w przedmiocie zaprzestania przetwarzania jej danych osobowych.

Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco:

Wnioskiem z dnia [...] stycznia 2017 r. Skarżąca wystąpił do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z wnioskiem o wszczęcie postępowania w związku z niezgodnym z prawem przetwarzaniem jego danych osobowych przez Dyrektora Szkoły Podstawowej Nr [...] w L.

Decyzją z dnia [...] września 2017 r. o numerze [...], Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych nakazał Dyrektorowi Szkoły Podstawowej Nr [...] w [...] usunięcie uchybień w procesie przetwarzania danych osobowych Skarżącej poprzez zaprzestanie przetwarzania jej danych osobowych pozyskanych z monitoringu w celu kontroli pracowniczej.

Pismem z dnia [...] października 2017 r. Skarżąca wystąpił z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, który zatytułowała "Sprzeciw".

W dniu 5 marca 2018 r. Skarżąca skierowała do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych ponaglenie w związku z przewlekłością w rozpatrzeniu jej wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] września 2017 r.

Pismem z dnia 16 kwietnia 2018 r. Skarżąca ponownie wywiodła ponaglenie w związku z przewlekłym załatwianiem jej sprawy.

W skardze z dnia 11 maja 2018 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca zarzuciła Generalnemu Inspektorowi Ochrony Danych Osobowych bezczynność i przewlekłość w rozpatrywaniu jej wniosku z dnia [...] października 2017 r. oraz wniosła o usunięcie tego stanu poprzez załatwienie jej sprawy.

W odpowiedzi na skargę z dnia 26 czerwca 2018 r. Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych (zwany dalej: "Prezesem Urzędu") wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazano, iż wydanie decyzji musi być poprzedzone dokładnym zbadaniem okoliczności faktycznych sprawy oraz zebraniem kompletnego materiały dowodowego. Organ wyjaśnił przy tym, iż Urząd Ochrony Danych Osobowych jest jedynym takim urzędem na całą Polskę, bez jednostek pomocniczych, czy oddziałów zamiejscowych, zaś liczba spraw jakie wpływają do niego w ciągu ostatnich kilku lat wzrosła dwukrotnie, co bezpośrednio przekłada się na obciążenie pracowników Urzędu. Konkludując organ podniósł, iż pomimo dłuższego terminu rozpatrywania sprawy, organ w żadnym razie nie uchylał się od wydania rozstrzygnięcia w sprawie, a ponadto przedsięwziął – w miarę swoich możliwości – wszelkie przewidziane prawem czynności służące wnikliwemu ustaleniu okoliczności faktycznych i zakończeniu postępowania.

W dniu 11 października 2018 r. do Sądu wpłynęło pismo Prezesa Urzędu z dnia [...] października 2018 r., którym organ poinformował, że akta administracyjne sprawy zostały uzupełnione o decyzję Prezesa Urzędu z dnia [...] października 2018 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Bezczynność organu administracji publicznej, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302; zwanej dalej: "p.p.s.a."), ma miejsce wówczas, gdy organ nie załatwił sprawy w terminie określonym w art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. ; zwanej dalej: "k.p.a.") lub w przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. (art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935), obowiązującym od dnia 1 czerwca 2017 r.).

W rozpoznawanej sprawie Skarżąca wniosła ponaglenie do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych (obecnie Szefa Urzędu) jako organu prowadzącego postępowanie (art. 37 § 3 pkt 2 k.p.a.), a następnie wywiodła skargę na bezczynność tego organu, zgodne z art. 53 § 2a p.p.s.a., co sprawia, że skarga jest dopuszczalna.

Przystępując do merytorycznego rozpoznania sprawy należy podkreślić, że z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ nie załatwił sprawy w terminie jednego miesiąca (sprawy szczególnie skomplikowanej nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania) lub gdy nie rozpoznał odwołania w ciągu miesiąca od dnia jego otrzymania lub w terminach wskazanych w przepisach szczególnych (art. 35 k.p.a.). Wynika z tego, że dla oceny zachowania organu (stwierdzenia bezczynności organu) istotny jest jedyne upływ czasu między datą wszczęcia postępowania (wniesienia odwołania) a chwilą orzekania przez Sąd w sprawie ze skargi na bezczynność. Okoliczności, które spowodowały bezczynność organu mają natomiast znaczenie dla oceny sądu, czy stwierdzona bezczynność miała charakter kwalifikowany, tj. czy była rażąca, w rozumieniu art. 149 § 1a p.p.s.a.

Z niespornych okoliczności faktycznych sprawy wynika, że w chwili wniesienia skargi (co nastąpiło w dniu 12 maja 2018 r.) Prezes Urzędu nie rozpoznał wniosku Skarżącej z dnia [...] października 2017 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy, zatem mimo upływu ponad dwóch miesięcy od dnia jego złożenia. Organ nie poinformował też Skarżącej o przyczynach zwłoki i nowym terminie załatwienia sprawy.

Stosownie do art. 149 § 1 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 (...), zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności (pkt 1), zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; (pkt 2), stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (pkt 3). Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.).

Przedstawione okoliczności faktyczne i przepisy prawne uzasadniają, w ocenie Sądu, stwierdzenie bezczynności organu. Bezczynność organu w rozpatrzeniu wniosku Skarżącej nie była jednak rażąca. Należy podkreślić, że dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ terminów załatwienia sprawy. To "przekroczenie" musi być znaczne oraz pozbawione racjonalnego uzasadnienia, niemożliwe do zaakceptowania w demokratycznym państwie prawa i wywoływać dotkliwe skutki społeczne lub indywidualne (por. wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 11 kwietnia 2018 r. o sygn. akt II SAB/Go 9/18; wyrok WSA w Łodzi z dnia 10 lipca 2018 r. o sygn. akt II SAB/Łd 73/18; orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w internetowej bazie orzeczeń pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Opóźnienie wydania rozstrzygnięcia, aczkolwiek naganne, nie jest zachowaniem godzącym w ład demokratycznego państwa prawa. Nie wywołuje też dotkliwych skutków dla Skarżącej, tym bardziej w sytuacji, gdy po wniesieniu skargi organ rozpoznał jej wniosek i wydał ostateczną decyzję w sprawie.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – działając na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. – stwierdził, że Prezes Urzędu dopuścił się bezczynności w rozpatrywaniu wniosku Skarżącej o ponowne rozpatrzenie sprawy, niemniej stwierdzona bezczynność nie była rażąca (art. 149 § 1a p.p.s.a.). O kosztach postępowania Sąd postanowił na podstawie art. 200 p.p.s.a. Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do przepisu art. 119 pkt 4 p.p.s.a.