Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 317/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2015-01-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 i art. 230
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Palus po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.W., M.W., J.W., M.W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia uznającego zażalenie na niezałatwienie w terminie sprawy rozgraniczenia nieruchomości za nieuzasadnione postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

D.W., M.W., J.W., M.W. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia uznającego zażalenie na niezałatwienie w terminie sprawy rozgraniczenia nieruchomości za nieuzasadnione.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 15 maja 2014 r. wezwano skarżących do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe zarządzenie skarżący zaskarżyli w drodze zażalenia skierowanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.

Ponadto, w dniu 26 czerwca 2014 r. D. i M. W. złożyli na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, który to został oddalony postanowieniem tut. Sądu z dnia 4 sierpnia 2014 r.

Na powyższe postanowienie D.i M.W. złożyli zażalenie, które następnie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 października 2014 r.

Ponadto, również postanowieniem z dnia 7 października 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżących na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału wzywające do uiszczenia wpisu.

W wykonaniu prawomocnego zarządzenia z dnia 15 maja 2014 r. pismami z dnia 16 października 2014 r. wezwano skarżących do uiszczenia wpisu sądowego, a wezwania w tym przedmiocie doręczono w dniu 4 listopada 2014 r. M.W. oraz D. W. – będącej także pełnomocnikiem M. W. i J.W.

W odpowiedzi na powyższe skarżący nie uiścili wymaganego wpisu. Zamiast tego D. i M. W. złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu, ponieważ skarżący nie uiścili w terminie wpisu sądowego od skargi.

Zgodnie z przepisem art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Natomiast na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

W rozpatrywanej obecnie sprawie skarżący byli zobowiązani do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł. Do uiszczenia tej opłaty wezwano skarżących w dniu 15 maja 2014 r. (k. 16 akt sądowych). Natomiast po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie przyznania D. i M. W. prawa pomocy, jak też rozpoznaniu zażalenia skarżących na zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu ponowne wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego doręczono w dniu 4 listopada 2014 r. (k. 81 i 82 akt sądowych). Trzeba zatem powiedzieć, że ostatecznie termin do uiszczenia wpisu biegł do dnia [...] r. W tym terminie wymagany wpis sądowy nie został uiszczony. Zamiast tego skarżący D. i M.W. wystosowali kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Oceniając zaistniałą sytuację faktyczną przez pryzmat obowiązującego porządku prawnego należy stwierdzić, że po zakończeniu postępowania z wniosku o przyznanie prawa pomocy sąd ma obowiązek, stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a., ponownie wezwać stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi i wyznaczyć ustawowy termin do dokonania tej czynności oraz wskazać rygor jej niewykonania. Jak trafnie podnosi się w orzecznictwie sądowym, jeżeli strona skarżąca po doręczeniu jej takiego wezwania, a przed upływem siedmiodniowego terminu do zapłacenia należnych kosztów postępowania, wystąpi do sądu z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, wówczas bieg terminu do opłacenia skargi nie zostaje przerwany. Prawomocność postanowienia w sprawie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych oznacza obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 marca 2012 r., sygn. akt II GZ 95/12; postanowienie Sądu Najwyższego z 09.12.2002 r., III RN 144/02, niepubl.). Od obowiązku tego nie zwalnia strony ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, do czego strona ma prawo w związku z art. 165 p.p.s.a.

Stanowisko takie sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela. Należy zatem w konsekwencji uznać, że ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy nie uchyla skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia dla toczącego się postępowania, nawet jeśli zostało dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu wystosowanym po wydaniu prawomocnego postanowienia (por. postanowienie NSA z 10 maja 2010 r., sygn. akt II FZ 115/10, CBOSA). Ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony w sytuacji, gdy sąd wydał uprzednio prawomocne postanowienie w tym przedmiocie, nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu. Odmienne procedowanie mogłoby doprowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy. Co za tym idzie, skutkować by to mogło nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania i trudnością w jego zakończeniu orzeczeniem rozstrzygającym sprawę co do istoty.

Skoro zatem w realiach niniejszej sprawy skarżący w osobach D.W., M.W., J.W. i M.W. nie uiścili w terminie wymaganego wpisu, złożona przez nich skarga podlegała odrzuceniu, co też orzeczono na wstępie kierując się dyspozycją z art. 220 § 3 p.p.s.a.