Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1797/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-02-24 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: oddalono wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.L. na uchwały Rady Gminy Tarnów z dnia 28 października 2015 r., nr XL/478/2014 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: oddalić wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi


UZASADNIENIE

M. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę uchwały Rady Gminy T. z 28 października 2015 r., nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 2 stycznia 2015 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości [...] zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 14 stycznia 2015 r. Mimo upływu zakreślonego terminu, skarżący nie wykonał zarządzenia. Natomiast w dniu 28 stycznia 2015 r. zwrócił się o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu (złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy), wyjaśniając, że nie wpłacił żądanej kwoty ponieważ jest rencistą i nie posiada nawet wystarczających środków na cele bytowe, ponadto niemożność dopełnienia czynności w terminie wynikała z choroby, na okoliczność czego "przedłoży odpowiednie zaświadczenie lekarskie".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) - dalej jako p.p.s.a, sąd postanowi przywrócenie terminu, jeśli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. W myśl art. 87 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Wskazać również należy, iż w nauce prawa i w orzecznictwie do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się z reguły: przerwę w komunikacji, powódź, pożar, inną katastrofę, nagłą chorobę strony przy równoczesnej niemożliwości wyręczenia się inną osobą, mylne poinformowanie strony o sposobie i terminie wniesienia środka zaskarżenia ("Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" pod red. T. Wosia, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis 2005, str. 333). Są to okoliczności tego rodzaju, że nie tylko utrudniają, ale faktyczne uniemożliwiają złożenie pisma procesowego nawet przy zachowaniu największej możliwej staranności.

Zdaniem sądu, skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w niewniesieniu wpisu od skargi w terminie. Wskazał co prawda, że bezpośrednią przeszkodę dopełnienia czynności stanowiło pogorszenie stanu zdrowia jednak– wbrew temu co napisał we wniosku - nie przedłożył żadnego zaświadczenia lekarskiego, ani innego dokumentu wskazującego na wystąpienie u niego opisywanych we wniosku problemów zdrowotnych, a które uniemożliwiłyby dokonanie czynności w terminie, czy też skorzystanie z pomocy innych osób. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, że na okoliczność zaistnienia nagłej choroby uniemożliwiającej prowadzenie spraw i dokonywanie czynności powinno być przedstawione stosowne zaświadczenie lekarskie (por. postanowienie z 26 sierpnia 2014 r., sygn. I FZ 248/14; zob. postanowienie z 17 października 2013 r., sygn. akt I FZ 397/13; postanowienie z 3 października 2013 r., sygn. akt I FZ 410/13).

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., sąd orzekł jak w sentencji.