Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 168/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2008-10-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6135 Odpady
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3, art. 4, art. 57
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 21 października 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Teresa Cisyk Sędziowie: sędzia WSA Ewa Janowska sędzia WSA Krzysztof Bogusz - spr. Protokolant : st. sekretarz sądowy Katarzyna Johan po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 21 października 2008 roku sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w K. na decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie stanowiska w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia prawa w zakresie odpadów postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej przez A sp. z o.o. z siedzibą w W., Oddział w K. jest pismo Prezydenta Miasta Kędzierzyna – Koźle z dnia 19 marca 2008 r., nr [...], stanowiące odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, w szczególności zarządzenia Prezydenta Miasta Kędzierzyn – Koźle nr 2234/OSI/06 z dnia 25 maja 2006 r. w sprawie wymagań, jakie powinni spełniać przedsiębiorcy ubiegający się o uzyskanie zezwolenia w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych (Dz. Urz. Woj. Opolskiego z 2006 r. Nr 55 poz. 1731).

Zarządzenie to oparto na przepisach art. 7 ust. 3a ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.j. Dz. U, z 2005 r., Nr 236, poz. 2008) oraz § 2, § 3 i § 4 rozporządzenia Ministra środowiska z dnia 30 grudnia 2005 r. w sprawie szczegółowego sposobu określania wymagań, jakie powinien spełniać przedsiębiorca ubiegający się o uzyskanie zezwolenia ( Dz. U. z 2005 r. Nr 5, poz. 33).

W § 4 zarządzenia określono, że przedsiębiorca posiadający zezwolenie w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości na terenie Kędzierzyna – Koźla, obowiązany jest do ich przekazywania w zależności od rodzaju odpadu, do określonych miejsc ich odzysku lub unieszkodliwiania. Odpady komunalne, odpady opakowaniowe gromadzone selektywnie, odpady wielkogabarytowe, elektryczne i elektroniczne, jak również odpady budowlane zebrane na terenie gminy Kędzierzyn – Koźle, należy transportować na Miejskie Składowisko Odpadów w Kędzierzynie – Koźlu, przy ul Naftowej 7, przy czym te ostanie można również dostarczać do punktów przerobu gruzu zlokalizowanych na terenie Kędzierzyna – Koźle. W przypadku barku możliwości odbioru poszczególnych rodzajów odpadów we wskazanych miejscach, Przedsiębiorca sam powinien zapewnić sobie takie możliwości, przekazując odpady do innych miejsc ich odzysku lub unieszkodliwiania wynikających z Wojewódzkiego Planu Gospodarki Odpadami (uchwała Sejmiku Województwa Opolskiego Nr XIV/131/203 z dnia 18 listopada 2003r.).

Pismem dnia 12 lutego 2008 r. skarżąca spółka w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ( t.j. Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz.1591 z późn. zm.) wezwała Prezydenta Miasta Kędzierzyn – Koźle do zmiany § 4 zarządzenia przez zwolnienie przedsiębiorców, zajmujących się odbiorem odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, z obowiązku nieodpłatnego przekazywania odpadów wyłącznie do wskazanych w § 4 miejsc znajdujących się na terenie Kędzierzyna – Koźle, który to obowiązek uniemożliwia odpłatne zbycie odpadów, w szczególności zaś zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego, u innych recyklerów.

Odpowiadając na to wezwanie, działający z upoważnienia Prezydenta Kędzierzyna – Koźle, Kierownik Wydziału Ochrony Środowiska i Infrastruktury Urzędu Miasta Kędzierzyn - Koźle w piśmie z dnia 19 marca 2008 r. stwierdził, że Prezydent częściowo uwzględnił powyższe wezwanie poprzez zmianę § 4 ust. 1 pkt 3 zarządzenia, w ten sposób, że obowiązek dostarczania odpadów na Miejskie Składowisko Odpadów w Kędzierzynie – Koźlu, przy ul Naftowej 7, nie dotyczy już odpadów elektrycznych i elektronicznych. Zmiana ta została wprowadzona zarządzeniem Prezydenta Miasta Kędzierzyn – Koźle z dnia 13 marca 2008 r., Nr 716/OSI/08 (Dz. Urz. Woj. Opolskiego z 2008 r. Nr 32 poz. 1136). Dalej idącemu wezwaniu Prezydent odmówił racji.

W skardze sądowoadministracyjnej skarżąca spółka zaskarżyła "decyzję Prezydenta Miasta Kędzierzyn – Koźle z dnia 19 marca 2008 r., Nr [...]", zawierającą opisane wyżej stanowisko organu w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia prawa w zakresie obrotu odpadami.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu.

Stosownie do treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sądy administracyjne zostały powołane do sprawowania kontroli nad działalnością administracji publicznej, która obejmować ma orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Sądy te orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i wówczas stosują środki określone w tych przepisach.

Ponadto stosownie do treści art. 4 P.p.s.a do zadań sądów administracyjnych należy również rozstrzyganie sporów o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, jak również sporów kompetencyjnych między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.

Podkreślić należy, iż powyższe wyliczenie ma charakter zupełny, a co za tym idzie sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpatrywania skarg na akty lub czynności organów administracji publicznej, które nie zostały wyraźnie wskazane w przywołanych wyżej przepisach.

Zgodnie natomiast z treścią art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz.1591 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

Mając na względzie przytoczone wyżej regulacje prawne, zauważyć wypada, iż w przedmiotowej sprawie Prezydent Miasta Kędzierzyn – Koźle w dniu 25 maja 2006 r. wydał zarządzenie nr 2234/OSI/06 w sprawie wymagań, jakie powinni spełniać przedsiębiorcy ubiegający się o uzyskanie zezwolenia w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych (Dz. Urz. Woj. Opolskiego z 2006 r. Nr 55 poz. 1731). A sp. z o.o. korzystając z przyznanego jej przepisem art. 101 ustawy uprawnienia, wezwała organ do usunięcia naruszeń prawa. Wezwanie to było przesłanką do zaskarżenia cytowanego wyżej zarządzenia z dnia 25 maja 2006 r. do sądu administracyjnego. Wbrew jednak precyzyjnej treści przepisu art. 101 ustawy, skarżąca uczyniła przedmiotem skargi do Sądu nie zarządzenie Prezydenta, jako akt prawa miejscowego, lecz odpowiedź organu z dnia 19 marca 2008 r., którą – na potrzeby skargi – nazwała decyzją.

Przepis art. 57 P.p.s.a. określa wymogi jakie spełniać powinna skarga wniesiona do sądu administracyjnego. Zaznaczyć należy, iż chociaż w doktrynie przyjęto, że skarga ta w dużej mierze ma być pismem odformalizowanym (w komentarzu do art.57 P.p.s.a. [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz Zakamycze, 2006, wyd. II.), to jednak musi zawierać pewne elementarne treści, które wskażą sądowi zakres rozstrzygania. Zgodnie bowiem z przepisem art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Aby zatem te granice kognicji sądu zostały wyznaczone, strona na podstawie art. 57 § 1 i 3 P.p.s.a. wskazać powinna: zaskarżoną decyzję, postanowienie, albo inny akt lub czynność, organ, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, a także naruszenie prawa lub interesu prawnego. Uregulowanie art. 134 § 1 P.p.s.a. nie jest bowiem tożsame z nałożeniem na Sąd obowiązku samodzielnego poszukiwania przejawów działalności organów administracji, którymi prawa strony mogłyby zostać naruszone.

Sąd mając określony przez stronę przedmiot zaskarżenia bada w pierwszym rzędzie, czy stosownie do powołanych wyżej przepisów art. 3 i 4 P.p.s.a skarga jest dopuszczalna na wskazany przez skarżącego akt. Jeżeli więc strona – tak jak miało to miejsce w niniejszej sprawie – przedmiotem skargi uczyni akt nie mieszczący się w tym wyliczeniu, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. taką skargę odrzuca.

Z tych względów należało orzec jak w postanowieniu.