Wyrok NSA, sygn. akt OSK 1499/04
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-06-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6030 Dopuszczenie pojazdu do ruchu
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Włoskiewicz ( spr. ), Sędziowie NSA Janina Antosiewicz, Małgorzata Jaśkowska, Protokolant Iwona Sadownik, po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2005 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 kwietnia 2004 r. sygn. akt 3/II SA/Łd 859/02 w sprawie ze skargi Prokuratora Rejonowego Ł.–W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia 8 maja 2002 r. (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o rejestracji pojazdu oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. decyzją z dnia 18 marca 2002 r. (...) odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Starosty W. z dnia 26 października 2000 r. - rejestrującej na podstawie zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym, bez świadectwa homologacji, jako ciężarowy uniwersalny samochód marki Honda Civic, będący własnością Macieja S., poprzednio zarejestrowany jako osobowy - i decyzję tę utrzymało w mocy decyzją z dnia 8 maja 2002 r. (...), natomiast Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - uwzględniając skargę Prokuratora Rejonowego Ł.-W. - wyrokiem z dnia 27 kwietnia 2004 r. 3/II SA/Łd 859/02 uchylił obydwie decyzje organu nadzoru.

Kolegium uznało, że - wobec niejasnej treści przepisów dotyczących rejestracji i homologacji pojazdów - nie można przyjąć, aby decyzja rejestracyjna została wydana z rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 156 par. 1 pkt 2 in fine Kpa.

Sąd uznał z kolei, że obowiązujące przepisy były dostatecznie jasne, aby interpretacja ich nie sprawiała nadmiernych trudności i można było z nich samodzielnie wyprowadzić wniosek, że zmiana rodzaju pojazdu, z osobowego na ciężarowy, zawsze wymaga uzyskania świadectwa homologacji.

Sąd uznał w szczególności, że decyzja rejestracyjna została wydana z rażącym naruszeniem art. 68 ust. 1 i 9, art. 72 ust. 1 pkt 3 i art. 78 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym /Dz.U. nr 98 poz. 602 ze zm./, par. 14 ust. 2 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 19 czerwca 1999 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów /Dz.U. nr 59 poz. 632 ze zm./ oraz par. 3 pkt 1 i 6 rozporządzenia tego Ministra z dnia 7 października 1999 r. w sprawie homologacji pojazdów /Dz.U. nr 91 poz. 1039 ze zm./, odmowa zaś stwierdzenia jej nieważności stanowi naruszenie art. 156 par. 1 pkt 2 Kpa, decyzje organu nadzoru podlegają więc uchyleniu na podstawie art. 145 par. 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./.

Sąd uznał, że ponadto decyzje organu nadzoru podlegają uchyleniu na mocy art. 145 par. 1 pkt 1b powołanej ustawy, gdyż doszło do naruszenia przepisów dającego podstawę do wznowienia postępowania ponieważ w postępowaniu nadzorczym nie brał udziału obecny właściciel pojazdu Robert Sz., który nabył pojazd od Macieja S. i przedstawiając dotychczasowy dowód rejestracyjny zarejestrował pojazd jako ciężarowy, ma więc interes prawny w rozumieniu art. 28 Kpa, i zastosowanie znajduje art. 145 par. 1 pkt 4 Kpa.

Wnosząc skargę kasacyjną Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. zarzuciło naruszenie:

"1/ art. 145 par. 1 pkt 1 lit. "b" ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez błędne przyjęcie, że organ administracji naruszył art. 145 par. 1 pkt 4 Kpa;

2/ art. 145 par. 1 pkt 1 lit. "c" ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez błędne przyjęcie, że organ administracji naruszył art. 156 par. 1 pkt 2 Kpa".

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podano, że - w odniesieniu do pierwszego zarzutu - rejestracji pojazdu dokonuje się na wniosek właściciela /art. 73 ust. 1 Prawa o ruchu drogowym/ a zatem stroną postępowania rejestracyjnego - zarazem stroną każdego postępowania dotyczącego rejestracji pojazdu - może być tylko ta osoba, nie zaś poprzedni lub kolejny właściciel pojazdu.

W odniesieniu do drugiego zarzutu podano przede wszystkim, że nawet sąd dostrzegał konieczność dokonania wykładni, natomiast odmienna od uznanej przez sąd za trafną interpretacja przepisów nie uzasadnia stanowiska o rażącym naruszeniu prawa, przy czym w chwili wydawania decyzji rejestracyjnej nie była jeszcze dostępna uchwała z dnia 23 października 2000 r. OPK 17/00 /ONSA 2001 Nr 2 poz. 62/ wyjaśniająca treść art. 69 ust. 9, art. 72 ust. 1 pkt 32 i art. 78 ust. 2 pkt 2 Prawa o ruchu drogowym w związku z par. 14 ust. 2 rozporządzenia w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Prokurator Rejonowy Ł.-W. wniósł o jej oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Jak wyjaśniono w wyroku z dnia 10 listopada 2004 r. OSK 802/04 /ONSAiWSA 2005 Nr 3 poz. 53/, "w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o zarejestrowaniu pojazdu, wydanej na rzecz poprzedniego właściciela, osoba, która nabyła od niego pojazd i jest aktualnym właścicielem tego pojazdu, zarejestrowanego już na jej rzecz, ma interes prawny w tej sprawie w rozumieniu art. 28 Kpa w związku z art. 72 ust. 1 pkt 4 i art. 78 ust. 1 ustawy z dnia 20 marca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym /Dz.U. nr 98 poz. 602 ze zm./ w brzmieniu obowiązującym przed zmianą dokonaną ustawą z dnia 6 września 2001 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym /Dz.U. nr 129 poz. 1444 ze zm./".

Pierwszy zarzut podniesiony w skardze kasacyjnej jest więc nietrafny, natomiast trafny jest drugi zarzut, chociaż okazał się nieskuteczny.

Rażące naruszenie prawa - w rozumieniu art. 156 par. 1 pkt 2 in fine Kpa - charakteryzuje się oczywistością uchybienia, która zachodzi wówczas, kiedy treść przepisu nie wymaga wykładni.

W przekonaniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przepisy Prawa o ruchu drogowym oraz rozporządzeń wykonawczych były dostatecznie jasne, i organ rejestrujący powinien wiedzieć, że homologacja jest konieczna, lecz przeczą temu przekonaniu dwie uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego - z dnia 23 października 2000 r. OPK 17/00 oraz z dnia 18 grudnia 2000 r. OPK 18/00 /ONSA 2001 Nr 3 poz. 102/ - stanowiące odpowiedzi na pytania prawne przedstawione przez samorządowe kolegia odwoławcze w podobnych sprawach.

Nie podzielając stanowiska sądu w zakresie objętym drugim zarzutem skargi kasacyjnej należy jednak uznać, że - mimo błędnego uzasadnienia - zaskarżony wyrok odpowiada prawu, gdyż decyzje nadzorcze podlegały uchyleniu w każdym razie z powodu naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania nadzorczego.

Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 - Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.