Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 47/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2019-05-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: *Stwierdzono, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa
Powołane przepisy: article: art. 149 par.1 i par.1a, art. 161 par.1 pkt 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka (spr.), Sędziowie: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel, Sędzia WSA Lidia Serwiniowska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 maja 2019 r. sprawy ze skargi B. K. na bezczynność Wójta Gminy Z. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. umarza postępowanie sądowoadministracyjne w zakresie zobowiązania Wójta Gminy Z. do załatwienia wniosku strony skarżącej o udostępnienie informacji publicznej; II. stwierdza, że bezczynność Wójta Gminy Z. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądza od Wójta Gminy Z. na rzecz strony skarżącej kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 6 grudni 2018 r. B. K. zwróciła się do Wójta Gminy Z. o udostępnienie informacji publicznej w postaci kserokopii zleceń wydanych przez Gminę w maju i czerwcu 2019 r., dotyczących wykonania usług i robót budowlanych, lub kserokopii rejestru takich zleceń. Chodziło o zlecenia, które nie zostały ujawnione w rejestrze umów w BIP Gminy.

Pismem z dnia 19 grudnia 2018 r. nr [...] Wójt Gminy Z. wezwał wnioskodawczynię do wykazania, że uzyskanie żądanej informacji publicznej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, ponieważ żądana informacja stanowi według organu informację publiczną przetworzoną.

Wnioskodawczyni w piśmie z dnia 27 grudnia 2018 r. odmówiła wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego, ponieważ żądana informacja stanowi według niej informację publiczną prostą.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 lutego 2019 r. na bezczynność Wójta wnioskodawczyni wniosła o zobowiązanie organu do udostępnienia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem, zarzucając naruszenie art. 61 ust. 1 i ust. 2 Konstytucji RP i art. 1 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 1 i art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Skarżąca wyjaśniła, że do dnia złożenia skargi nie została udostępniona jej żądana informacja publiczna ani też nie została wydana decyzja odmowna.

Decyzją z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] Wójt Gminy Z. odmówił wnioskodawczyni udostępnienia informacji publicznej, wskazując że żądana informacja jest informacją publiczną przetworzoną.

W odpowiedzi na skargę z dnia 8 marca 2019 r. Wójt Gminy wniósł o umorzenie postępowania lub ewentualnie o oddalenie skargi w związku z wydaniem decyzji z dnia [...] marca 2019 r. o odmowie udostępnienia informacji publicznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie wskazać należy, że dla oceny zasadności skargi na bezczynność kluczowy jest moment jej wniesienia. W sytuacji, gdy bezczynność istniała w tej dacie, lecz ustała po wniesieniu skargi postępowanie sądowe podlega umorzeniu w zakresie zobowiązania organu do wydania aktu lub dokonania czynności po myśli art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej p.p.s.a., przy jednoczesnym rozstrzygnięciu, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz ewentualnie o kwestiach wymienionych w art. 149 § 1b i § 2 p.p.s.a. W odmiennej sytuacji, tj. gdy już w dacie wniesienia skargi bezczynność nie istniała, wówczas skargę należy oddalić.

Bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie podmiot ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub prowadził postępowanie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, albo nie podjął stosownej czynności.

W sprawach dostępu do informacji publicznej zakres przedmiotowy wyznacza pojęcie informacji publicznej (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej – Dz. U. z 2018 r., poz. 1330 ze zm., dalej u.d.i.p.), zaś zakres podmiotowy - wykonywanie zadań publicznych przez adresata wniosku (art. 4 ust. 1 tej ustawy). Rzeczą organu, do którego wpływa wniosek o udostępnienie informacji publicznej jest załatwienie go w przepisany sposób, czyli udostępnienie informacji, jeśli ją wytworzył bądź jest w jej posiadaniu, albo odmowa lub umorzenie postępowania z przyczyn uregulowanych ustawą, albo wreszcie poinformowanie, że żądane dane nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy.

Nie jest sporne w niniejszej sprawie, że żądana przez skarżącą informacja stanowi informację publiczną ani też, że Wójt Gminy zobowiązany jest do udzielania informacji publicznej. Kwestią sporną jest natomiast, czy żądana przez skarżącą informacja stanowi informację publiczną przetworzoną, co wiąże się z koniecznością wykazania, że uzyskanie żądanej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.

W rozpatrywanej sprawie Sąd zobowiązany jest do oceny, czy w dniu wydania wyroku organ nadal pozostaje w bezczynności załatwienia wniosku skarżącej o udzielenie informacji publicznej. Jak wynika z akt sprawy, po wniesieniu skargi do WSA w dniu 22 lutego 2019 r., organ decyzją z dnia 4 marca 2019 r. poinformował skarżącą o odmowie udostępnienia informacji publicznej, uznając że żądana informacja stanowi informację publiczną przetworzoną, a skarżąca nie wykazała, że uzyskanie przez nią informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Decyzja ta zgodnie z zawartym w niej pouczeniem podlega odrębnemu zaskarżeniu.

Stwierdzić zatem należało, że w sytuacji, gdy - tak jak w niniejszej sprawie - zarzucany stan bezczynności ustał po dniu wniesienia skargi, ale przed jej rozpoznaniem i rozstrzygnięciem przez Sąd, to postępowanie sądowoadministracyjne, w części obejmującej zobowiązanie do załatwienia sprawy, o jakim mowa w art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a, podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (pkt I sentencji wyroku).

Umorzenie postępowania w zakresie zobowiązania organu do udostępnienia skarżącej informacji publicznej, o którą zawnioskowała, nie zwalnia sądu administracyjnego z obowiązku dokonania oceny charakteru stwierdzonej bezczynności przez ustalenie, czy miała ona miejsce z rażącym naruszeniem prawa, czy też nie, co wprost wynika z treści art. 149 § 1a p.p.s.a. Biorąc zatem pod uwagę, że w wyniku wniosku z dnia 6 grudnia 2018 r. organ wystosował wezwanie w dniu 19 grudnia 2018 r. i wydał decyzję odmawiającą udzielenia informacji publicznej w dniu [...] marca 2019 r., a więc w 10 dniu po wniesieniu skargi do WSA, stwierdzić należy, iż organ dopuścił się bezczynności, która jednak nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa, ponieważ nie wynikała z lekceważącego traktowania przez organ swoich obowiązków. Jak wyjaśnił organ w decyzji, udzielenie informacji wymagałoby przeanalizowania treści około 2.000 stron dokumentów, a w Urzędzie Gminy zatrudnionych jest na stanowiskach urzędniczych 23 pracowników. Łączne opóźnienie w wydaniu decyzji też nie było wielkie i wynosiło niespełna 2 miesiące (odmowa wykazania interesu publicznego wpłynęła do organu w dniu 27 grudnia 2018 r., termin do wydania decyzji minął w dniu 10 stycznia 2019 r). Z tych też względów Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 i art. 149 § 1a p.p.s.a., orzekł jak w pkt II sentencji wyroku.

O należnych skarżącej kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. w pkt III sentencji wyroku (wpis od skargi 100 zł).