Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 447/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2020-06-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6205 Nadzór sanitarny
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Przywrócono termin do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1 w zw. z art. 87 par. 2,
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 59 par. 2
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie Wojewódzki Inspektor Sanitarny z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

Uzasadnienie :

Wojewódzki Inspektor Sanitarny postanowieniem z dnia [...] odmówił M. S. przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie znak [...] numer [...] z dnia [...] w sprawie zajęcia stanowiska co do zgłoszonych przez ww. zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej

w oparciu o tytuł wykonawczy nr [...] z dnia [...]

W powyższym rozstrzygnięciu, doręczonym stronie w dniu 23 stycznia 2020 r. wskazano, że od postanowienia służy zażalenie do Głównego Inspektora Sanitarnego w W., za pośrednictwem Wojewódzki Inspektor Sanitarny w terminie 7 dni od dnia doręczenia.

M. S. zgodnie z pouczeniem złożył zażalenie na postanowienie organu z dnia [...] r. do Głównego Inspektora Sanitarnego w W.. Organ ten, postanowieniem z dnia [...] nr [...] stwierdził niedopuszczalność zażalenia wyjaśniając, że postanowienie z dnia [...] jest ostateczne i nie służy na nie zażalenie.

Pismem z dnia 6 maja 2020 r. (nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 7 maja 2020 r.) M. S., za pośrednictwem organu, wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie Wojewódzki Inspektor Sanitarny z dnia [...] nr [...]

w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia.

W uzasadnieniu wniosku wyjaśnił, że w dniu 5 maja 2020 r. otrzymał poradę prawną od adwokata, w której poinformowano go, iż sporządzenie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] stwierdzające niedopuszczalność zażalenia będzie bezzasadne. Z odpowiedzi od adwokata dowiedział się, że właściwą drogą dalszego postępowania z uwagi na błędne pouczenie przez Wojewódzki Inspektor Sanitarny w postanowieniu z dnia [...] co do środka odwoławczego (pouczono o odwołaniu do Głównego Inspektora Sanitarnego, a winno być pouczenie o skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie) jest właśnie wniesienie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi z jednoczesnym wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie od postanowienia z dnia [...]. odmawiającego przywrócenie terminu w sprawie [...].

W jego ocenie, uchybienie co do wniesienia skargi w terminie 30 dni od daty doręczenia do (dzień doręczenia 23 stycznia 2020 r.) postanowienia Wojewódzki Inspektor Sanitarny z dnia [...] jest usprawiedliwione, skoro organ ten błędnie pouczył o środku odwoławczym. Zaznaczył także, że dochował 7-dniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi.

Do wniosku załączył: skargę na postanowienie Wojewódzki Inspektor Sanitarny z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia, kserokopie postanowienia Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] oraz postanowienia Wojewódzki Inspektor Sanitarny z dnia [...] r. jak i pismo od adwokata z dnia 5 maja 2020 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325), zwanej dalej "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie

z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).

W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie wniosek zasługuje na uwzględnienie, gdyż wszystkie wskazane wymogi zostały spełnione.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że złożenie wniosku w dniu 7 maja

2020 r. nastąpiło z zachowaniem siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a., skoro o przyczynie uchybienia Skarżący dowiedział się z pisma adwokata sporządzonego i otrzymanego w dniu 5 maja 2020 r. Spełniony został również warunek z art. 87 § 4 p.p.s.a., albowiem wniosek złożono wraz ze skargą. Ponadto Skarżący wykazał również brak winy w niedochowaniu terminu do wniesienia skargi.

Brak winy oznacza sytuację, w której wystąpiły niezależne od strony i niemożliwe do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Przywrócenie terminu jest więc dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie (por. postanowienie NSA z dnia 12 lutego 2015 r., sygn. akt I OZ 91/15, lex nr 1643289). Przywrócenie terminu nie jest zatem możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.

Na gruncie rozpoznawanej sprawy Skarżący jako przyczynę uchybienia terminu do wniesienia skargi wskazał na błędne pouczenie go przez organ w rozstrzygnięciu z dnia [...] r. o środku zaskarżenia.

Zdaniem Sądu, powyższa okoliczność znajduje potwierdzenie w aktach sprawy i dowodzi braku winy Skarżącego w niedochowaniu przez niego terminu do złożenia skargi.

Jak wynika z analizy nadesłanej do Sądu dokumentacji, Wojewódzki Inspektor Sanitarny pouczył Skarżącego o prawie wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia [...]. odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie znak [...] nr [...] z dnia [...] w sprawie zajęcia stanowiska co do zgłoszonych przez stronę zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej w oparciu o tytuł wykonawczy nr [...] z dnia [...] Tymczasem, na powyższe postanowienie nie przysługuje w trybie administracyjnym jakikolwiek środek odwoławczy, lecz skarga do sądu administracyjnego. Na mocy bowiem art. 59 § 2 k.p.a. o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia. Użyte w art. 59 § 2 k.p.a. sformułowanie "postanawia ostatecznie" wskazuje, że od postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania (wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy) lub zażalenia, zażalenie nie przysługuje. Postanowienie takie, jako kończące postępowanie, podlega zaskarżeniu do wojewódzkiego sądu administracyjnego (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 19 czerwca 2019 r. sygn. akt II SA/Kr 436/19, wyrok dostępny w Internecie w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

Podkreślenia wymaga, że wskutek błędnego pouczenia zawartego

w postanowieniu z dnia [...] Skarżący złożył zażalenie do Głównego Inspektora Sanitarnego, zamiast skargę do WSA w Szczecinie. Skargę złożył dopiero po otrzymaniu postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność tego zażalenia i opinii prawnej od adwokata co do zasadności jego skarżenia jaki i dalszej drogi postępowania. Powyższe dowodzi tego, że niewątpliwie niedotrzymanie ustawowego trzydziestodniowego terminu, przewidzianego do zaskarżenia postanowienia z dnia [...] do sądu administracyjnego z całą pewnością nie zostało przez Skarżącego zawinione, skoro skarga była spóźniona wobec błędnego pouczenia zawartego w kwestionowanym rozstrzygnięciu.

Z tych względów, Sąd działając na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a., orzekł jak na wstępie.