Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1445/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-01-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Rada Gminy~Rada Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński (spr.), Sędzia WSA Anna Szymańska, Protokolant st. ref. Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi A. K. na uchwałę Rady Gminy W. z dnia [...] września 2002 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu W. w Gminie W. - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Uchwałą z dnia [...] września 2002 roku, Nr [...] Rada Gminy W. uchwalił miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla terenu W. w gminie W. Uchwała ta została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] z dnia [...] września 2002 roku Nr [...], pod poz. [...].

Na powyższą uchwałę skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, po uprzednim wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, złożył A. K.

Skarżący podniósł, że zgodnie z § 8 ust. 4 pkt 3 uchwały Rady Gminy W. z dnia [...] września 2002 roku, Nr [...] opublikowanej w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] z 2002 roku Nr [...], poz. [...] dla terenów, o których mowa w ust. 1 położonych na obszarze gdzie obowiązuje min. wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej 60% ustala się wys. zabudowy do 4,5 kond.; dla pozostałych terenów ustala się minimalną gęstość zabudowy 40 mieszkań/ha i wysokość minimalną 2,5 kondygnacji. Tymczasem treść § 8 ust. 4 pkt 3 wymienionej wyżej uchwały opublikowana w październiku 2002 roku w [...] Gazecie [...] brzmi następująco: dla terenów, o których mowa w ust. 1 położonych na obszarze gdzie obowiązuje min. wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej 60% ustala się wys. zabudowy do 4,5 kond.; dla pozostałych terenów ustala się wysokość maksymalną 25 m npt. I minimalną 2,5 kondygnacji. Istnieje więc rozbieżność miedzy tekstem uchwały opublikowanej w Dzienniku Urzędowym, a tekstem uchwały opublikowanym w [...] Gazecie [...]. Zdaniem skarżącego, wynika z tego, że do publikacji w Dzienniku Urzędowym przekazano uchwałę o innej treści, niż ta która została uchwalona. W efekcie, zdaniem skarżącego, w odniesieniu do § 8 ust. 4 pkt 3 ma miejsce tzw. "niebyt uchwały".

Skarżący podniósł również, że Wojewoda [...] obwieszczeniem z dnia 14 września 2005 roku (Dz. Urz. Woj. [...] Nr [...], poz. [...]) sprostował błąd w § 8 ust. 4 pkt 3 uchwały Rady Gminy W. z dnia [...] września 2002 roku, Nr [...] w ten sposób, że wskazał, iż zamiast wyrazów "maksymalną

Sygn. akt IV SA/Wa 1445/10

gęstość zabudowy" powinny być wyrazy "minimalną gęstość zabudowy". Zdaniem skarżącego Wojewoda nie mógł obwieszczeniem dokonać tego rodzaju sprostowania. W drodze obwieszczenia można bowiem sprostować oczywiste omyłki pisarskie, a nie brzmienie uchwalonego aktu prawa miejscowego.

W odpowiedzi na skargę Rada Miasta W. wniosła o jej oddalenie, wskazując argumenty mające przemawiać za niezasadnością skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Wbrew twierdzeniom skarżącego nie istnieje sprzeczność pomiędzy tekstem uchwały uchwalającej miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego i jej tekstem opublikowanym w Dzienniku Urzędowym. W aktach sprawy znajduje się tekst uchwały Rady Gminy W. z dnia [...] września 2002 roku, Nr [...]. Treść tej uchwały, w tym także treść § 8 ust. 4 pkt 3, jest tożsama z treścią opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Województwa [...]. Oceny tego, czy w Dzienniku Urzędowym opublikowano właściwy tekst uchwały należy dokonywać poprzez porównanie tekstu opublikowanego w Dzienniku Urzędowym z oryginałem tekstu uchwały, a nie jak to uczynił skarżący z tekstem opublikowanym w lokalnej gazecie. Rozbieżność między tekstem uchwały opublikowanym w Dzienniku Urzędowym a tekstem opublikowanym w lokalnej gazecie nie ma żadnego znaczenia prawnego i nie może być podstawą do kwestionowania prawidłowości uchwalonego przez Radę Gminy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Twierdzenie skarżącego, iż przekazano do opublikowania inny tekst uchwały od tej, która została uchwalona, zdaniem Sądu, jest pozbawione podstaw. Jak to już zostało wyżej wskazane, w aktach sprawy znajduje się tekst uchwały i jego porównanie przez Sąd z tekstem opublikowanym w Dzienniku Urzędowym pozwala stwierdzić, że są one tożsame.

Wbrew twierdzeniom skarżącego niezgodność tekstu opublikowanego w lokalnej gazecie z tekstem opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] nie stanowi dowodu, że doszło do przekazania do publikacji uchwały

Sygn. akt IV SA/Wa 1445/10

o innej treści od tej, która została uchwalona przez Radę Gminy. Aby formułować tak stanowcze stwierdzenie należałoby wykazać, że redakcja gazety otrzymała prawidłowy tekst uchwały i opublikowała go bez zmian. Tymczasem skarżący poza własnymi twierdzeniami nie wskazuje żądnego dowodu na to, że taka sytuacja miała miejsce. Przyczyną opublikowania w lokalnej gazecie tekstu uchwały o treści odmiennej od tekstu, który został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] mógł być błąd pracowników, którzy redagują gazetę. Mógł mieć również miejsce przypadek, że gazecie przekazano niewłaściwy tekst uchwały, a do publikacji w Dzienniku Urzędowym przekazano właściwy tekst. Twierdzenie skarżącego, iż doszło do przekazania do publikacji uchwały o innej treści od tej, która została uchwalona przez Radę Gminy, jest jedynie wyrazem subiektywnego przekonania skarżącego.

Trudno Sądowi merytorycznie odnieść się do twierdzenia skarżącego, iż w odniesieniu do § 8 ust. 4 pkt 3 ma miejsce tzw. "niebyt uchwały". Można jedynie stwierdzić, że przesłanki, w oparciu o które skarżący sformułował swój wniosek o "niebycie uchwały", jak to zostało wyżej wskazane, okazały się nieprawdziwe. Nadto stwierdzić należy, że twierdzenie skarżącego o niebycie uchwały jest wewnętrznie sprzeczne. Jeśli bowiem § 8 ust. 4 pkt 3 uchwały nie istniałby, to nie istniałaby także możliwość stwierdzenia jego nieważność, tak jak tego domagał się skarżący. Nie można bowiem stwierdzić nieważności przepisu, którego nie ma.

Argumenty skarżącego, w tym przytoczone w skardze orzecznictwo, mające wykazać, iż nie można w drodze sprostowania zmienić treści aktu prawa miejscowego są słuszne, tyle tylko, że nie mają one zastosowania w przedmiotowej sprawie. W niniejszej sprawie zaistniałą bowiem sytuacja odmienna. Dokonując publikacji uchwały Wojewoda popełnił omyłkę, w wyniku czego § 8 ust. 4 pkt 3 tejże uchwały był niezgodny z jej oryginalnym tekstem. Sprostowanie opublikowanej uchwały nie skutkowało zmianą treści tej uchwały, tylko przywróceniem jej oryginalnego brzmienia. Sprostowanie popełnionego przez Wojewodę błędu przy publikacji było więc w pełni uzasadnione.

Dokonana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny ocena zaskarżonej uchwały pozwala stwierdzić, iż przy jej uchwalaniu nie doszło do naruszenia trybu jej

Sygn. akt IV SA/Wa 1445/10

uchwalenia, jak również nie zostały naruszone wynikające z ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) zasady, które należy brać pod uwagę przy uchwalaniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Brak jest w tej sytuacji podstaw do stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały, które Sąd byłby zobowiązany wziąć pod uwagę z urzędu.

Z powyższych względów, na podstawie art. 151 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.