Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 902/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-09-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Mirosława Kowalska, Sędzia WSA - Bogusław Cieśla(spr.), Sędzia WSA - Ewa Machlejd, Protokolant - Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 września 2008r. sprawy ze skargi M.W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. skargę oddala


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] postanowieniem Nr [...] z dnia [...] października 2007r. na podstawie art. 81 c ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.) oraz art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) po ponownym rozpatrzeniu sprawy dotyczącej realizacji budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr ew. [...] przy ulicy [...] w M. w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem – nałożył na A. i A. L. obowiązek sporządzenia i przedłożenia w inspektoracie: oceny technicznej wykonanych robót zawierającej ustalenia dotyczące zgodności wykonanych robót z przepisami prawa, oraz z obowiązującymi normami. W przypadku stwierdzenia, że wykonane roboty nie spełniają wymogów określonych w przepisach lub normach wymagane opracowanie winno zawierać zakres robót niezbędnych do wykonania w celu ich doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem w terminie 30 dni od dnia, w którym postanowienie będzie ostateczne.

W uzasadnieniu postanowienia organ I instancji wskazał, że decyzją Nr [...] z dnia [...].12.99r. Wojewoda [...] stwierdził nieważność decyzji Burmistrza Miasta M. Nr [...] z dnia [...].07.98r zatwierdzającej projekt budowlany i zezwalającej A. i A. L. na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na terenie działki nr ew. [...] w M. przy ulicy [...].

Przeprowadzone przez organ w dniu [...].10.2007r. oględziny budynku wykazały, że do wykonania wszystkich robót budowlanych pozostały jedynie drobne roboty wykończeniowe. A. L. przedstawił zaświadczenie Urzędu Miejskiego w M. z dnia [...].08.99r o przyjęciu do częściowego użytkowania budynku. Inwestor przedstawił również dziennik budowy z którego wynikało, że roboty zostały rozpoczęte [...].07.1998r., decyzja o pozwoleniu na budowę w tym czasie była decyzją ostateczną.

Mając powyższe na uwadze, organ stwierdził, że skoro inwestor prowadził roboty budowlane na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, która została następnie wyeliminowana z obrotu prawnego, to nie może być on traktowany jako osoba dopuszczająca się samowoli budowlanej, lub jako osoba która prowadzi roboty budowlane bez pozwolenia na budowę i nie ma w tej sprawie zastosowania przepis art. 48 Prawa Budowlanego. Uznając przedmiotową budowę jako przypadek inny niż określony w art. 48 – Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził możliwość jej legalizacji i nałożył na inwestora wymienione w postanowieniu obowiązki. Nakazana ocena techniczna pozwoli zdaniem organu określić wykonane roboty pod względem ich zgodności z przepisami prawa i wydać potem stosowną decyzję.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył M. W. podnosząc, iż jest niezadowolony z rozstrzygnięcia sprawy "nielegalnej" budowy a nałożone obowiązki zmierzające do legalizacji wykonanego budynku nie są zgodne z przepisami obowiązującego Prawa budowlanego.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem nr [...] z dnia [...] kwietnia 2008 r. na podstawie art. 134, w związku z art. 144, ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000r., Nr 98 poz. 1071 z późn. zm.) oraz na podstawie art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016) stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przez M. W. zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] Nr [...] z dnia [...].10.2007r.

W uzasadnieniu organ wskazał, że kontrola dopuszczalności zażalenia oraz terminowość jego wniesienia jest pierwszą czynnością, jaką podejmuje organ odwoławczy po jego otrzymaniu. Zgodnie z art. 141 § 2 Kpa, zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie - od dnia jego ogłoszenia stronie. Z treści postanowienia organu nadzoru budowlanego I instancji wynika, że strona została prawidłowo pouczona o terminie do wniesienia zażalenia. Postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] Nr [...] z dnia [...].10.2007r. zostało doręczone M. W. w dniu [...].10.2007r. czego dowodem jest zwrotne potwierdzenie odbioru. Termin do wniesienia zażalenia wynosił 7 dni i upłynął [...].10.2007r.

Natomiast zażalenie M. W. na to postanowienie zostało nadane w urzędzie pocztowym w dniu [...].10.2007r. W przypadku nadania zażalenia w polskiej placówce pocztowej terminem wniesienia zażalenia jest dzień jego nadania (data stempla pocztowego).

Poza tym organ podniósł, że M. W. nie złożył prośby o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia i termin ten nie został przywrócony przez organ II instancji. W tym stanie rzeczy stwierdził, że zażalenie wniesiono po upływie terminu przewidzianego prawem. Uchybienie ustawowego terminu do wniesienia zażalenia powoduje bezskuteczność zażalenia, czego następstwem jest ostateczność postanowienia organu I instancji. Rozpatrzenie zażalenia wniesionego po upływie terminu byłoby niedopuszczalne, gdyż postępowanie zażaleniowe odnosiłoby się do postanowienia ostatecznego.

Skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył M. W. podnosząc, że od roku 2000 dąży do zgodnego z prawem rozwiązania problemu nielegalnej budowy. Tymczasem organ wydał zaskarżone przez niego postanowienie, które w ogóle nie odnosi się do merytorycznej oceny przedmiotowej budowy.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje .

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W świetle powołanego przepisu ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Ponadto Sąd Administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego.

Zgodnie z art. 134 § 1 ww. ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.

Skarga analizowana pod tym kątem podlega oddaleniu, bowiem zaskarżone postanowienie zostało wydane zgodnie z przepisami prawa.

Uchybienie terminu do wniesienia zażalenia ma miejsce wówczas, gdy zostanie wniesione po upływie przewidzianego w art. 141 § 2 k.p.a. 7-dniowego terminu. Każde, nawet nieznaczne przekroczenie tego terminu stanowi jego uchybienie. Jest to bowiem okoliczność obiektywna.

Zwrotne potwierdzenie odbioru przez skarżącego postanowienia wydanego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz data stempla pocztowego na kopercie zawierającej zażalenie na to postanowienie dowodzą, że skarżący uchybił o jeden dzień terminowi do jego wniesienie. W tej sytuacji stwierdzić należy, że postępowanie odwoławcze było przeprowadzone prawidłowo. Składa się ono bowiem z fazy wstępnej i fazy wydania rozstrzygnięcia merytorycznego.

We wstępnej fazie, organ odwoławczy jest obowiązany ustalić, czy zażalenie jest dopuszczalne i czy zostało wniesione w terminie. Obowiązek ten nakłada na organ przepis art. 134 k.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania (zażalenia) i postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Treść art. 134 k.p.a. będącego bezwzględnie obowiązującą normą prawną wskazuje na związany charakter rozstrzygnięcia (zwrot "organ... stwierdza") nie pozostawia organowi odwoławczemu jakiejkolwiek sfery uznania.

Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) skargę jako niezasadną oddalił.