Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 890/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2016-10-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 par. 5
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 12 października 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirella Ławniczak po rozpoznaniu w dniu 12 października 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania aktu w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] czerwca 2016 roku Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry; postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia 01 lutego 2016 roku o wymierzeniu kary pieniężnej w kwocie 48.000 zł.

W treści skargi sporządzonej przez radcę prawnego zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu wniosku wskazano, że żądanie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jest usprawiedliwione argumentacją dotycząca zarzutów i żądań skargi, a także brakiem jednolitego stanowiska Służby Celnej, co do charakteru gier na automatach, w tym istotnych wątpliwości, co do waloru dowodowego opinii biegłego.

Dyrektor Izby Celnej, postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2016 roku odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu postanowienia wyjaśnił, że argumentacja pełnomocnika strony skarżącej nie odnosi się do okoliczności warunkujących wstrzymanie wykonania decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2016, poz. 718, dalej: P.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego, co oznacza, że strona ma przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej.

Sąd rozstrzygając kwestię wpadkową wywołaną wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, nie bada trafności zarzutów zgłoszonych w skardze, odnośnie niezgodności zaskarżonego aktu z prawem, a jedynie dokonuje oceny wystąpienia ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ustosunkowanie się do zarzutów skargi jest zatem na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie niedopuszczalne (postanowienie NSA z dnia 3 lipca 2014 roku, o sygn. akt II OZ 661/14, publ. orzeczenia.nsa.gov.pl).

W ocenie sądu strona skarżąca nie wywiązała się należycie z obowiązku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.

Uzasadnienie wniosku zawarte w skardze abstrahuje od przesłanek udzielania ochrony tymczasowej przez sąd administracyjny. Z tych względów brak jest podstaw do przyjęcia stanowiska, że wobec skarżącej zmaterializowały się przesłanki warunkujące wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, do których to ustawodawca zaliczył niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Do akt niniejszej sprawy nie zostały złożone dokumenty odnoszące się do sytuacji finansowej i majątkowej Skarżącej. Z tych względów ochrona tymczasowa nie może zostać ustanowiona nawet, jako wynik samodzielnej oceny sądu odnośnie przesłanek uwzględnienia żądania udzielenia ochrony tymczasowej. Skoro Sąd nie dysponuje informacjami na temat aktualnej kondycji finansowej Skarżącej to nie może rzetelnie ocenić, czy wykonanie zaskarżonej decyzji - w kontekście wysokości wymierzonych kar pieniężnych - może prowadzić do wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Podkreślić również należy, że w toku postępowania egzekucyjnego zobowiązany posiada ochronę prawną z mocy prawa oraz ochronę prawną warunkowaną rozstrzygnięciem organu administracji publicznej, które umożliwia zachowanie i prowadzenie działalności gospodarczej pomimo stosowania środków egzekucyjnych. Stąd jedynie obawa przed zastosowaniem środków egzekucyjnych nie stanowi o zaistnieniu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie art. 61 §3 i §5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2016, poz. 718), postanowił jak w sentencji.