Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 1197/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2013-05-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przyznania kosztów zastępstwa prawnego
Powołane przepisy: article: Art. 250, art. 258 par. 1 i par. 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: par. 19 pkt 1 w zw. z par. 18 ust. 1 pkt 1 c i par. 18 ust. 1 pkt 2 lit. b
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1348
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Damian Mataczyński po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku adwokata A.D. z dnia 10 kwietnia 2013r. w przedmiocie zasądzenia kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych postanawia odmówić przyznania wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w dniu 8 stycznia 2013r. wydał postanowienie odrzucające skargę H.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] października 2012r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego, zasiłku celowego specjalnego oraz zasiłku celowego pod warunkiem zwrotu. Adwokat A.D. będąc pełnomocnikiem H.P. ustanowionym na mocy postanowienia z dnia 12 lutego 2012r. w przedmiocie przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, w treści złożonej do akt sprawy opinii z dnia 10 kwietnia 2013r. o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyżej wskazanego postanowienia, wniósł o zasądzenie na jego rzecz kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych, albowiem nie zostały one zapłacone nawet w części.

Stosownie do art. 250 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej ppsa) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163 poz. 1348 ze zm. – dalej Rozporządzenie) w § 19 wprowadziło zasadę, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5, oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Z kolei w § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a, b, c i d Rozporządzenia ustalone zostały stawki minimalne za konkretne czynności procesowe w drugiej instancji postępowania przed sądem administracyjnym. Przepis ten przewiduje odpowiednie stawki za: sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, bądź tylko udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

W niniejszej sprawie czynnością pomocy prawnej udzielonej z urzędu, której dotyczy rozpoznawany wniosek adwokata A.D., jest sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 8 stycznia 2013r. odrzucającego skargę H.P. Zaznaczyć przy tym należy, iż zasadnicze znaczenie dla oceny wykonania przez profesjonalnego pełnomocnika występującego z urzędu obowiązku sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej ma fakt umożliwienia stronie skarżącej zapoznania się z tą opinią. Samo sporządzenie takiej opinii nie prowadzi bowiem do osiągnięcia podstawowego celu pomocy prawnej z urzędu, tj. pełnej realizacji prawa strony skarżącej do sądu, poprzez – w realiach sprawy - fachową ocenę szans na uwzględnienie żądania strony w toku postępowania sądowoadministracyjnego w II instancji. Dlatego o wykonaniu tego obowiązku przez wyznaczonego w sprawie adwokata nie świadczy przedłożenie przedmiotowej opinii do akt sprawy, a dopiero, jak to wcześniej wskazano, umożliwienie stronie skarżącej zapoznania się z tą opinią. W konsekwencji, na przyznanie kosztów tak wykonanej czynności pomocy prawnej stosownie do unormowania z Rozporządzenia pozwala dopiero wykazanie przez działającego w sprawie z urzędu profesjonalnego pełnomocnika co najmniej podjęcia przezeń starania w celu umożliwienia stronie skarżącej zapoznania się ze sporządzoną opinią o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.

W tym miejscu wskazać należy, iż w przypadku gdy pomoc prawna udzielona przez pełnomocnika ustanowionego w ramach przyznanego prawa pomocy polega na sporządzeniu dla strony opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej powinien on wykazać, że opinia ta została sporządzona i przekazana stronie. Ustalając czy pomoc prawna w tej formie została rzeczywiście udzielona stronie może poprzestać na oświadczeniu pełnomocnika (sygn. OZ 720/04 ONSAiWSA 05/5/93).

Tymczasem w aktach sprawy brak jest dowodu przedstawienia skarżącej opinii i to mimo doręczenia ustanowionemu z urzędu pełnomocnikowi wezwania do jego przedłożenia. Za powyższe potwierdzenie nie może być bowiem uznany wydruk ze strony internetowej Poczty Polskiej (k. 77 akt sądowych) dotyczący śledzenia przesyłki pocztowej o podanym nr przesyłki. W dokumencie tym brak jest bowiem oznaczenia adresata przesyłki i treści pisma. W treści złożonej do akt sprawy opinii o braku podstaw do złożenia skargi kasacyjnej brak jest również oświadczenia o zapoznaniu skarżącej z treścią opinii.

Reasumując, wobec niewykazania przez wnioskodawcę wykonania ciążącego na nim obowiązku świadczenia pomocy prawnej na rzecz skarżącej w zakresie sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, referendarz sądowy stwierdził, że jego wniosek o zasądzenie z tego tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej podlegał oddaleniu jako nieuzasadniony.

Z tych względów, na podstawie art. 257 § 1 i 2 pkt 8 ppsa postanowiono jak w sentencji.