Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SAB/Łd 31/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2015-12-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 14 grudnia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Janicki po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2015 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. w przedmiocie odmowy zapoznania się z dokumentami wyłączonymi z akt sprawy i niewydaniu postanowienia w tym zakresie p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić na rzecz strony skarżącej - M. P. z funduszu Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę 100 zł (sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi zaksięgowaną 12 października 2015 roku, pod pozycją 4338.


UZASADNIENIE

M. P. wniósł skargę na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. w przedmiocie odmowy zapoznania się z dokumentami wyłączonymi z akt sprawy i niewydaniu postanowienia w tym zakresie.

W uzasadnieniu wyjaśnił, że w dniu 23 września 2015 roku zapoznał się z aktami prowadzonego postępowania kontrolnego i stwierdził, że w aktach brak jest dokumentów w postaci wezwań 10 świadków, po czym zażądał ich udostępnienia. W odpowiedzi otrzymał postanowienie o wyłączeniu z akt sprawy wskazanych dokumentów, jednak nie otrzymał postanowienia o odmowie zapoznania się z wyłączonymi dokumentami do wydania którego organ był zobligowany.

Wskazał, że w dniu 24 września 2015 roku wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa i wydania takowego postanowienia, po czym w dniu 30 września 2015 roku złożył ponaglenie, stosownie do art. 141 Ordynacji podatkowej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł alternatywnie o jej odrzucenie lub oddalenie, wskazując, że skarżący nie zachował terminów dotyczących środków, które służyły mu przed wniesieniem skargi do sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Z akt sprawy wynika, iż skarżący pismem z dnia 30 września 2015 roku (data wpływu do organu 14 października 2015 roku) na podstawie art. 141 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 roku, poz. 613 ze zm.) wniósł do Dyrektora Izby Skarbowej ponaglenie na niezałatwienie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. przedmiotowej sprawy.

Następnie pismem z dnia 9 października 2015 roku (data wpływu do organu 14 października 2015 roku) skierował skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na bezczynność organu w przedmiotowym zakresie.

W opinii sądu wniesienie skargi, przed rozpatrzeniem ponaglenia przez organ wyższego stopnia bądź Ministra Finansów w przypadkach, o których mowa w art. 141 § 1 o.p., narusza przepisy regulujące tryb wnoszenia skargi na bezczynność organów administracji publicznej.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Art. 52 § 2 p.p.s.a. stanowi zaś, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Użyty w tym przepisie zwrot "taki jak" wskazuje, że zawarte w nim wyliczenie ma charakter przykładowy. W wypadku skargi na bezczynność środkami zaskarżenia będą zatem: zażalenie przewidziane w art. 37 § 1 k.p.a. oraz ponaglenie z art. 141 § 1 o.p. (por. W. Chróścielewski, "Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego", PiP 2004, z. 3, s. 65).

W rozpoznawanej sprawie skarżący przed wniesieniem skargi do sądu, pismem z dnia 30 września 2015 roku, wystąpił do Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z ponagleniem, a następnie przed uzyskaniem stanowiska tego organu wniósł skargę na bezczynność.

Zarówno w doktrynie (vide B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", LEX, 2009, wyd. III, s. 172, a także C. Kosikowski, L. Etel, R. Dowgier, P. Pietrasz, S. Presnarowicz, M. Popławski "Ordynacja podatkowa. Komentarz", LEX, 2009, wyd. III – komentarz do art. 141 o.p. teza 6), jak i w orzecznictwie (por. postanowienie NSA z dnia z dnia 14 lutego 2006 r., w sprawie o sygn. akt I FSK 588/05, LEX nr 193106) akcentuje się, że samo wniesienie środka zaskarżenia nie jest równoznaczne ze spełnieniem warunku, o którym mowa w art. 52 § 1 p.p.s.a. O spełnieniu tego warunku można bowiem mówić dopiero po rozpoznaniu wniesionego środka zaskarżenia przez organ administracji publicznej. Powyższe oznacza, że warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu podatkowego jest nie tylko złożenie ponaglenia w trybie art. 141 § 1 o.p., ale także jego rozpatrzenia przez właściwy organ. Zatem złożenie skargi przed uzyskaniem stanowiska Dyrektora Izby Skarbowej naruszało art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. i czyniło to pismo przedwczesnym.

Mając na uwadze powyższe, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. odrzucił skargę, zaś stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł o zwrocie wpisu sądowego.

Ake.