Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1757/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-01-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6151 Lokalizacja dróg i autostrad
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Minister Infrastruktury
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 10 par. 1; art. 156 par 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 5 stycznia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wójcik(spr.), Sędziowie Sędzia WSA Aneta Dąbrowska, Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Protokolant Marek Bereziński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 stycznia 2010 roku sprawy ze skargi Z. H. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Zaskarżoną przez Z. H. do Sądu decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r. Minister Infrastruktury utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] marca 2009 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r. o ustaleniu lokalizacji autostrady płatnej [...] dla odcinka O. w województwie [...] (przechodzącego przez miasto W. oraz gminy K., K., W. i D.), utrzymanej w mocy decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2003 r.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji z dnia [...] czerwca 2009 r. wskazano, że nie ma podstaw do wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r. z dwóch powodów.

Po pierwsze, sprawa w tym przedmiocie została już wcześniej rozstrzygnięta -na wniosek Z. H. z dnia 15 listopada 2005 r. - decyzją Ministra Budownictwa z dnia [...] października 2006 r., którą odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r. Organ podniósł, że nie można jeszcze raz domagać się wszczęcia postępowania w tej samej sprawie z powołaniem się na inne przyczyny nieważności. Ponowne postępowanie byłoby z góry bezprzedmiotowe dlatego, że ocena legalności mającej podlegać stwierdzeniu nieważności decyzji została dokonana poprzednio. Natomiast, jeżeli zostałoby wszczęte ponownie postępowanie nadzorcze, po czym - zamiast umorzenia wydano by nową decyzję nadzorczą, decyzja ta niezależnie od sposobu rozstrzygnięcia (odmawiająca stwierdzenia nieważności lub stwierdzająca nieważność), byłaby obciążona wadą określoną w art. 156 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej "k. p. a.", i sama podlegała stwierdzeniu nieważności.

Faktu, iż decyzja Ministra Budownictwa z dnia [...] października 2006 r. dotyczy tej samej sprawy, co ponowny wniosek Z. H. (z dnia 17 listopada 2008 r.) o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r. nie podważa to, że w piśmie z dnia 9 sierpnia 2006 r., przekazującym Z. H. decyzję Wojewody [...], omyłkowo wpisana została inna decyzja (decyzja Wojewody [...] nr [...]). Z treści decyzji Ministra Budownictwa z dnia [...] października 2006 r. jednoznacznie bowiem wynika, że dotyczy ona decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r., a nie decyzji Wojewody [...].

Po drugie, organ podniósł, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 30 września 2004 r. wydanym w sprawie sygn. akt IV SA 3348/03 oddalił skargi wniesione na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2003 r., która utrzymała w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r., wobec bezzasadności podniesionych w nich zarzutów, jak i nieujawnienia, aby zaskarżona decyzja i decyzja ją poprzedzająca, zostały wydane z naruszeniem prawa mającym wpływ na treść rozstrzygnięcia. Od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniesiono skargi kasacyjne, które w dniu 29 marca 2007 r. zostały oddalone wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie wydanym w sprawie o sygn. akt II OSK 1820/06. Zdaniem Ministra Infrastruktury nie można wszcząć postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, która wyrokiem sądu administracyjnego uznana została za zgodną z prawem.

Organ nie znalazł również podstaw do rozpatrywania zarzutu Z. H. dotyczącego naruszenia k. p. a. w związku z posiadanymi informacjami o układzie korupcyjnym dotyczącym realizacji obwodnicy Miasta W., które Z. H. dostarczyła podczas rozpatrywania odwołań od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r. gdyż decyzja ta była przedmiotem rozstrzygnięć zarówno Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, jak i Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, które uznały ją za zgodną z prawem.

Z. H. wniosła skargę na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2009 r., uzupełnioną złożonym na rozprawie pismem (k. 24-08). Skarżąca podniosła, że:

▪ organ rozpatrywał już co prawda sprawę w trybie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z [...] kwietnia 2003 r., lecz rozpatrzył ją na podstawie decyzji Wojewody [...], która nie dotyczy nieruchomości skarżącej;

▪ zaskarżona decyzja z dnia [...] czerwca 2009 r. została wydana bez możliwości swobodnego wypowiedzenia się przed jej wydaniem;

▪ zaskarżona decyzja z dnia [...] czerwca 2009 r. narusza wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wydany w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 718/03, który został wydany wcześniej niż wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie (sygn. akt II OSK 1820/06). Skarżąca podniosła, iż przytoczone w treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji wyroki Sądów nie stanowią prawa i zostały rozpatrzone w poparciu o inne dowody;

▪ organy posiadały rezerwę terenową na realizację celu publicznego, ale zabudowały je sobie domami jednorodzinnymi co obecnie skutkuje przeniesieniem ciągu komunikacyjnego na teren gospodarstwa skarżącej. Nie podjęto żadnych czynności przywracających teren rezerwy do stanu poprzedniego, a celem postępowań jest likwidacji prawa własności skarżącej.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga podlega oddaleniu, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Zaskarżona decyzja z dnia [...] czerwca 2009 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r. została wydana w wyniku wniesienia przez skarżącą wniosku o stwierdzenie jej nieważności datowanego na 17 listopada 2008 r.

Kluczowa dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy jest okoliczność, czy w stosunku do decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r. było uprzednio prowadzone postępowanie w sprawie stwierdzenia jej nieważności. Przeprowadzenie takiego postępowania i wydanie decyzji w sprawie stwierdzenia nieważności czyni niedopuszczalnym ponowne wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności tej samej decyzji, ponieważ ocena legalności mającej podlegać stwierdzeniu nieważności decyzji zostałaby w takiej sytuacji dokonana poprzednio. Wydanie ponownej decyzji w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji już uprzednio badanej przez organ nadzorczy w tym trybie stanowiłoby przesłankę do stwierdzenia jej nieważności, gdyż byłaby ona obciążona wadą określoną w art. 156 § 1 pkt 3 k. p. a. Zgodnie z art. 156 § 1 pkt 3 k. p. a. organ stwierdza bowiem nieważność decyzji, która dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną.

Analizując pod tym kątem akta sprawy Sąd podzielił stanowisko organu, że skarżąca złożyła już uprzednio wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r. (datowany na 15 listopada 2005 r.), który rozpatrzony został poprzez wydanie decyzji Ministra Budownictwa z dnia [...] października 2006 r. o odmowie stwierdzenia jej nieważności. Okoliczność ta przesądza o niemożności ponownego wszczęcia postępowania nieważnościowego z powodów, o których mowa powyżej.

Zbadanie przez Ministra Budownictwa w decyzji z dnia [...] października 2006 r. ewentualnego występowania przesłanek z art. 156 § 1 k. p. a. uniemożliwia ponowne wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r. Nie można więc jeszcze raz domagać się wszczęcia postępowania w tej samej sprawie z powołaniem się na inne lub tożsame jak we wcześniejszym wniosku przyczyny nieważności (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 marca 2003 r., sygn. akt I 2038/01, LEX nr 121768).

W związku z tym istniała przeszkoda w ponownym wszczęciu postępowania o stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r. Prawidłowa jest zatem zaskarżona decyzja Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2009 r. odmawiająca wszczęcia tego postępowania.

Sąd podziela stanowisko organu, że błąd w piśmie p. o. Dyrektora Departamentu Ładu Przestrzennego Ministerstwa Budownictwa z dnia 9 sierpnia 2008 r. polegający na wpisaniu decyzji Wojewody [...] zamiast decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r. nie zmienia faktu, że decyzja Ministra Budownictwa z dnia [...] października 2006 r. dotyczy tej samej sprawy, co ponowny wniosek Z. H. datowany na 17 listopada 2008 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r.

Odnośnie zarzutu skarżącej, iż zaskarżona decyzja z dnia [...] czerwca 2009 r. została wydana bez możliwości swobodnego wypowiedzenia się przed jej wydaniem podnieść należy, że w orzecznictwie sądowym przyjmuje się zgodnie, że dopiero wykazanie przez skarżącego, że naruszenie przez organ zasady czynnego udziału strony w postępowaniu administracyjnym poprzez niepowiadomienie jej o zgromadzeniu materiału dowodowego i możliwości zapoznania się z tym materiałem oraz o możliwości składania wniosków dowodowych, uniemożliwiło stronie podjęcie konkretnie wskazanej czynności procesowej, a także wykazanie, że uchybienie to miało istotny wpływ na wynik sprawy, daje podstawy do przyjęcia, że doszło do naruszenia art. 10 § 1 k. p. a. (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 30 stycznia 2009 r., II SA/Op 15/08, LEX nr 519812). Skarżąca takiej okoliczności nie wykazała, więc uznać należy, że nie doszło do naruszenia art. 10 § 1 k. p. a.

Na marginesie wskazać należy, iż skargi na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2003 r., która utrzymała w mocy kwestionowaną decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r. zostały oddalone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 30 września 2004 r. wydanym w sprawie o sygn. akt IV SA 3348/03. Skargi kasacyjne od powyższego wyroku zostały oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 29 marca 2007 r. wydanym w sprawie o sygn. akt II OSK 1820/06. Prawomocne oddalenie skarg na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2003 r. świadczy o tym, iż zarówno ta decyzja, jak i utrzymana przez nią w mocy, a kwestionowana w badanym postępowaniu administracyjnym decyzja Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r., nie są obarczone wadami uzasadniającymi stwierdzenie nieważności.

Mając na uwadze powyższe Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).