Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1330/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2017-01-03 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 247
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder po rozpoznaniu w dniu 3 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi Z. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Z. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] stwierdzające niedopuszczalność odwołania od decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r. w przedmiocie cofnięcia skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami według kategorii C, C+E, D, D+E, B+E prawa jazdy.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia [...] r. (doręczonym w dniu [...] r.) skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zakreślony w wezwaniu termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął bezskutecznie z dniem [...] r.

W dniu [...] r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej powoływanej jako "p.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (art. 245 § 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (art. 245 § 3).

Z. K. wniósł w przedmiotowej sprawie żądanie przyznania mu prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

Stosownie jednak do treści art. 247 powołanej ustawy, prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi.

O oczywistej bezzasadności skargi można mówić wówczas, gdy bez konieczności dokonywania głębszej analizy stanu faktycznego i prawnego sprawy, jest zupełnie oczywiste, iż skarga nie może zostać uwzględniona, przy czym stwierdzenie przez sąd oczywistej bezzasadności skargi powoduje, że skarga taka podlegać będzie oddaleniu bądź odrzuceniu. Przepis art. 247 p.p.s.a. nie różnicuje przyczyn bezzasadności. Należy zatem stwierdzić, że prawo pomocy nie przysługuje zarówno w razie oczywistej bezzasadności skargi z przyczyn procesowych jak i z przyczyn wynikających z przepisów materialnoprawnych (por. J. P. Tarno. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wyd. 2, s.509.).

W niniejszej sprawie zachodzi sytuacja oczywistej bezzasadności skargi z przyczyn procesowych.

Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Opłatą sądową jest między innymi wpis od skargi (art. 212 § 1 p.p.s.a.). Skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu (art. 220 § 3).

Zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II w przedmiocie wezwania do uiszczania w terminie 7 dni wpisu od skargi doręczono skarżącemu w dniu 2 grudnia 2016 r. Termin do uiszczenia wpisu upłynął zatem skarżącemu z dniem 9 grudnia

2016 r. Do tego dnia skarżący mógł skutecznie uiścić należną opłatę sądową, czego nie uczynił. Rozpoznawany wniosek o przyznanie prawa pomocy Z. K. złożył już po upływie wskazanego terminu, tj. w dniu 15 grudnia 2016 r.

Wniosek o przyznanie prawa pomocy jest jednakże skuteczny od momentu jego wniesienia i nie obejmuje zwolnienia od kosztów do uiszczenia których strona obowiązana była przed jego złożeniem (zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2004 r. sygn. akt FZ 125/04. Lex nr 799442). Wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony po upływie terminu do uiszczenia wpisu nie wpływa zatem na obowiązek uiszczenia tej opłaty (zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 czerwca 2011 r. sygn. akt I GSK 805/11. Lex nr 821303). Skoro więc skarżący nie uiścił wpisu od skargi w zakreślonym terminie, a wniosek o przyznanie prawa mocy w zakresie obejmującym m. in. zwolnienie od kosztów sądowych złożył po upływie terminu do uiszczenia wpisu, skarga jako nie opłacona będzie podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Skarga nieopłacona w terminie jest oczywiście bezzasadna z przyczyn procesowych.

Z tego względu na podstawie art. 247 p.p.s.a. należało odmówić przyznania prawa pomocy - z uwagi na oczywistą bezzasadność skargi, o czym Sąd orzekł na wstępie.