Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 89/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-04-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska - Urbaniak (spr.), Asesor WSA - Piotr Kraczowski, Protokolant - Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 kwietnia 2008 r. sprawy ze skargi T. G. na decyzję Dyrektora M. Oddziału Regionalnego ARIMR w W. z dnia ... września 2007 r. nr ... w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych. oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez T. G. decyzją z dnia [...] września 2007 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy zakwestionowaną decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa [...] z/s w W. z dnia [...] stycznia 2007r., na podstawie której odmówiono skarżącej przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych za 2006 r. (z sankcjami w okresie trzech lat kalendarzowych.

Powyższe decyzje wydane zostały w następującym stanie faktycznym: skarżąca T. G. w dniu 18 maja 2006r. złożyła wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych, obejmujący działki rolne o łącznej powierzchni [...] ha.

W dniu 18 sierpnia 2006 r. wystosowano wezwanie do skarżącej do złożenia wyjaśnień ze wskazaniem, że działka rolna A nie leży na graniczących ze sobą działkach ewidencyjnych.

W odpowiedzi na wezwanie z dnia 18 sierpnia 2006 r. wnioskodawczyni przesłała do BP ARiMR z/s w W. pismo z dnia 18 września 2006 r. kwestionujące zasadność ww. wezwania.

25 września 2006r. zostało skierowane do strony pismo, w którym organ wyjaśnił przyczyny dla której wnioskodawczyni otrzymała wezwanie z dnia 18 sierpnia 2006 r. Wnioskodawczyni do dnia wydania decyzji przez organ I instancji nie wyjaśniła zaistniałych nieprawidłowości

Decyzją z dnia [...] stycznia 2007 r. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa [...] z/s w W. po rozpatrzeniu wniosku, odmówił skarżącej T. G. przyznania płatności bezpośrednich na 2006 r. oraz nałożył na nią sankcje z tytułu:

* Jednolitej Płatności Obszarowej - w wysokości [...]zł

* Uzupełniającej Płatności Obszarowej - w wysokości [...] zł

W obu przypadkach kwota ta miała być potrącana z płatności pomocy, do której producent rolny jest uprawniony z tytułu wniosków składanych w ciągu 3 lat kalendarzowych następujących po roku kalendarzowym, w którym stwierdzono niezgodności. Podstawę prawną wydanej decyzji stanowił art. 3 ust.1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych ( Dz. U. z 2004r. Nr 6 poz. 40 ze zm.), art. 104 k.p.a. oraz art. 138 ust.1 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1782/ 2003 w sprawie systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IV a tego rozporządzenia oraz wykorzystania gruntów zarezerwowanych do produkcji surowców ( Dz. Urz. WE Nr L 345 z 20 listopada 2004, str.1 ze zm.) oraz art. 51 ust.2 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli przewidzianych schematów w rozporządzeniu Rady (WE) Nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. Urz. WE Nr L 141 z 30.04.2004 r., str. 18)

Pismem z dnia [...] stycznia 2007 r. T.G. złożyła odwołanie, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i orzeczenie zgodnie z wnioskiem, ewentualnie o uchylenie ww. decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie art. 7, 9, 10 §1, 77§1, 79 §1 i 2 , 81, 107 § 3 k.p.a. oraz art. 6 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru.

Decyzją z dnia [...] września 2007r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a , utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ II instancji, wyjaśnił, że odmowa przyznania płatności oraz nałożenie sankcji na okres trzech lat kalendarzowych było wynikiem postępowania administracyjnego, w którym z płatności wykluczono zadeklarowaną działkę oznaczoną przez wnioskodawczynię literą A, uznając, iż działka nie spełnia prawnych kryteriów kwalifikujących do przyznania płatności.

Organ podkreślił, że jak wynika ze złożonego przez stronę dnia 18.05.2006 r. wniosku, o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych lub o przyznanie płatności z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, do płatności bezpośrednich zadeklarowana została działka oznaczona literą A. Całościowa powierzchnia rolna tejże działki określona została na [...] ha, z czego:

* obszar o powierzchni rolnej [...] ha położony jest na działce o nr ewidencyjnym [...], zlokalizowanej w woj. [...], powiecie [...], gminie [...], obrębie [...];

* obszar o powierzchni rolnej [...] ha położony jest na części działki o nr ewidencyjnym [...], zlokalizowanej jak wyżej;

* obszar o powierzchni rolnej [...] ha położony jest na działce o nr ewidencyjnym [...], zlokalizowanej jak wyżej;

* obszar o powierzchni rolnej [...] ha położony jest na działce o nr ewidencyjnym [...], zlokalizowanej jak wyżej;

* obszar o powierzchni rolnej [...] ha położony jest na działce o nr ewidencyjnym [...], zlokalizowanej jak wyżej;

* obszar o powierzchni rolnej [...] ha położony jest na działce o nr ewidencyjnym [...], zlokalizowanej jak wyżej.

Działka obejmująca wyżej określone grunty zadeklarowana została przez stronę do płatności jako jednolita, o czym świadczy: oznaczenie w/w gruntów jedna literą (A), określenie całościowej powierzchni tak oznaczonej działki ([...] ha) i oznaczenie jednolitej uprawy na całej działce A (łąka).

Dyrektor [...] Oddziału ARiMR stwierdził, że z powyższej deklaracji strony wynikało, iż zgłoszony do płatności grunt rolny, o którym mowa wyżej, spełnia wymogi określone w powołanym wyżej art. 3 ust.2 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych.

Organ II instancji wyjaśnił, że w toku postępowania, po weryfikacji informacji zawartych przez stronę we wniosku, z danymi z ewidencji gruntów i budynków, organ I instancji stwierdził, iż działka A, uznana za jednolitą, takową nie jest, jako, iż nie leży na graniczących ze sobą działkach ewidencyjnych. Wezwanie w powyższym zakresie, skierowane do strony w dniu 18.08.2006 r., Nr [...], z pouczeniem o określonych w tymże wezwaniu, skutkach nie złożenia wyjaśnień, było zdaniem organu zasadne.

Organ podkreślił, że działka nie będąca zwartym obszarem gruntu rolnego, nie spełnia wymogów prawnych kwalifikujących do płatności a zatem płatność do takiej działki przysługiwać nie powinna. Podkreślił również, że powyższe zostało stronie wyjaśnione w piśmie organu I instancji z dnia 25.09.2006 r., w którym, oprócz prawnego uzasadnienia skierowanego wcześniej wezwania, organ I instancji zwrócił stronie uwagę na informację, która przekazana była przez organ stronie, jako potencjalnie ubiegającemu się o przyznanie płatności na rok 2006, producentowi rolnemu domniemując, iż informacja ta powinna być stronie znana. Do momentu wydania przez organ I instancji decyzji w sprawie, strona nie odpowiedziała na wezwanie organu, pomimo, iż, jak wyżej zostało wykazane, miała świadomość możliwości wykluczenia spornej działki z wniosku i co jest z tym związane, redukcji kwoty płatności. Zdaniem organu podniesiona w odwołaniu argumentacja strony w zakresie przyznania płatności do każdej z 6 działek ewidencyjnych- jako do 6 działek rolnych byłaby właściwą, gdyby strona zadeklarowała we wniosku do płatności, 6 oddzielnych działek rolnych, o określonych w rubryce 4 sekcji VIII strony 3 formularza wniosku (powierzchnia działki rolnej) powierzchniach rolnych i oddzielnym oznaczeniu literowym w rubryce 2 sekcji VIII strony 3 formularza wniosku {oznaczenie działki rolnej), bądź gdyby w wyjaśnieniu (odpowiedzi) na wezwanie, strona złożyła korektę do pierwotnego wniosku. Powyższe jednak nie miało miejsca a zatem organ I instancji słusznie dokonał wykluczenia spornej działki A z wniosku.

Organ II instancji wskazał, że w wyniku wykluczenia działki A, powierzchnia stwierdzona (kwalifikująca się do przyznania płatności) wyniosła:

* w odniesieniu do płatności JPO- [...] ha ( działka B z wniosku);

* w odniesieniu do płatności UPO- [...] ha ( ugór zadeklarowany na działce B, nie kwalifikuje się do płatności UPO, zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 14 marca 2006 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnościami uzupełniającymi w 2006 r. (Dz. U. Nr 42 poz. 280).

Wskazał również, że różnica procentowa pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną do przyznania płatności ([...] ha - JPO i [...] ha- UPO) a powierzchnią stwierdzoną w wyniku postępowania ( [...] ha- JPO i [...] ha - UPO), liczona w stosunku do powierzchni stwierdzonej, wyniosła:

* w przypadku płatności JPO- 509,49% powierzchni stwierdzonej

* w przypadku płatności UPO- przekracza 50 % powierzchni stwierdzonej.

Organ wskazał, że w związku z powyższym odmówiono stronie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych oraz, że podstawę naliczenia sankcji z tytułu Jednolitej Płatności Obszarowej (JPO) stanowił art. 138 ust.1 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004r., natomiast podstawę odmowy przyznania płatności i nałożenia sankcji z tytułu Uzupełniającej Płatności Obszarowej (UOP) stanowił art. 51 ust.2 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r.

W dniu 1 października 2007 r. T. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję, wnosząc o jej uchylenie Podobnie jak w odwołaniu skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, które miało istotny wpływ na wynik przedmiotowej sprawy, a mianowicie przepisów art. art. 7, 8, 9, 10, 77 § 1 i 81 k.p.a., oraz przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru (Dz.U. z 2004 r. Nr 6 poz. 40 z późn. zm.).

Skarżąca m.in. podkreśliła, iż zarówno decyzja organu I instancji, jaki decyzja organu odwoławczego pozbawione są podstawy prawnej upoważniającej do wydania decyzji odmawiającej (i decyzji utrzymującej ją w mocy) przyznania płatności bezpośrednich do gruntów w przedmiotowej sprawie. Wskazała, iż przesłanki (warunki) przyznania tych płatności określone są w sposób jednoznaczny w art. 2 ust. 2 ww. ustawy o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru.

Zdaniem T. G. każda z 6 działek rolnych, zadeklarowanych do przyznania płatności w przedmiotowej sprawie, w stosunku do których odmówiono przyznania płatności, spełnia ww. warunki. Skarżąca podkreśliła, że w sposób jednoznaczny przyznał to również organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji oraz że jedynym powodem odmowy przyznania płatności jest jednakże brak zadeklarowania tych działek jako 6 oddzielnych działek rolnych. W ocenie skarżącej taki powód odmowy (pomijając odpowiedzialność obu organów za ten stan rzeczy) nie znajduje żadnego uzasadnienia prawnego w przepisach cyt. ustawy, a w szczególności w przepisie jej art. 2 ust. 2, oraz w powołanej w zaskarżonej decyzji podstawie prawnej, a mianowicie art. 3 ust. 1 tej ustawy. W istocie obie decyzje w przedmiotowej sprawie (decyzja organu I instancji i decyzja zaskarżana) obarczone są wadą określoną w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

Następnie skarżąca zarzuciła organowi to, że nie wezwał jej do złożenia korekty deklaracji.

W dalszej części uzasadnienia skarżąca podkreśliła, że z brzmienia przepisu art. 2 ust. 2 ww. ustawy o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru nie wynika w sposób jednoznaczny, że działki tworzące działkę rolną muszą mieć wspólną granicę. Ustawodawca posługuje się bowiem określeniem "zwarty obszar gruntu rolnego", co może być również rozumiane jako zwarty w sensie gospodarczym, a zatem bez konieczności tworzenia go przez działki graniczące ze sobą.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, powtarzając argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem

zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak, związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Oceniając zarówno decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, jak i utrzymaną nią w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa [...] z/s w W. stwierdzić należy, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd nie dopatrzył się bowiem ani naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, ani innych naruszeń przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Skarżąca T. G. ubiegała się o przyznanie płatności bezpośredniej do gruntów rolnych w rozumieniu - obowiązującej w dacie rozstrzygania - ustawy z dnia 18 grudnia 2003r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych ( Dz. U. z 2004r., Nr 6, poz. 40 ze zm.). Decyzję w sprawie płatności, zgodnie z art. 3.ust. 1. powołanej ustawy na wniosek producenta rolnego podejmował właściwy ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę wnioskodawcy kierownik biura powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Jednocześnie w związku z członkostwem Polski w Unii Europejskiej, bezpośrednie zastosowanie w niniejszej sprawie miały akty normatywne wydawane przez organy Unii Europejskiej tj. Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1782/ 2003 w sprawie systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania gruntów zarezerwowanych do produkcji surowców ( Dz. Urz. WE Nr L345 z 20 listopada 2004, str.1 ze zm.) oraz Rozporządzenie Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. Urz. UE L 141 z dnia 30 kwietnia 2004). Określają one zasady przyznawania dopłat bezpośrednich do gruntów, ale także upoważniają organy państwowe do stosowania sankcji krajowych przeciwko producentom ( m.in. pkt 55-57 preambuły i art. 75 rozporządzenia nr 796/2004).

W rozpoznawanej sprawie skarżąca T. G. złożyła wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich na rok 2006r., obejmując zgłoszeniem działki o łącznej powierzchni [...] ha. W trakcie postępowania administracyjnego po weryfikacji informacji zawartych przez stronę we wniosku z danymi z ewidencji gruntów i budynków ustalono, iż działka A, uznana za jednolitą, takową nie jest, jako, iż nie leży na graniczących ze sobą działkach ewidencyjnych.

Zdaniem Sądu organ prawidłowo stwierdził, że działka nie będąca zwartym obszarem gruntu rolnego nie spełnia wymogów prawnych kwalifikujących do płatności a zatem płatność do takiej działki przysługiwać nie powinna. W ocenie Sądu organ dokonał prawidłowej wykładni sformułowania "zwarty obszar gruntu rolnego". Z resztą kwestia wykładni ww. sformułowania nie budzi wątpliwości w dotychczasowym orzecznictwie sadów administracyjnych Zdaniem Sądu przyjęcie innej wykładni byłoby sprzeczne z celami ustawy. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż organ słusznie dokonał wykluczenia spornej działki A z wniosku.

W przedmiotowej sprawie wykluczenie spornej działki spowodowało, że powierzchnia działek rolnych uprawniających do otrzymana płatności, jest znacznie mniejsza niż zadeklarowana przez skarżącą we wniosku

Różnica procentowa pomiędzy powierzchniami wyniosła w przypadku płatności JPO-509,49 % powierzchni stwierdzonej a w przypadku płatności UPO- przekracza 50 % powierzchni stwierdzonej.

Z tego względu w przekonaniu składu orzekającego organy zarówno I jak II instancji prawidłowo zastosowały art.138 ust.1 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004r. oraz art. 51 ust.2 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. Przepisy te - wbrew zarzutom skarżącej -prawidłowo zostały powołane jako podstawa prawna rozstrzygnięcia. Zgodnie z art.138 ust.1 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1973/2004 jeżeli w wyniku kontroli administracyjnej bądź kontroli na miejscu wykryte zostanie, iż ustalona różnica między zadeklarowanym a stwierdzonym obszarem w rozumieniu art. 2 punkt 22 rozporządzenia (WE) nr 796/2004 przekracza (...) 30 % stwierdzonego obszaru, za przedmiotowy rok nie przyznaje się żadnej pomocy. Jednocześnie jeżeli ta różnica przekracza 50 %, rolnik jest wykluczany ponownie z przywileju uzyskania premii do kwoty, która odpowiada różnicy między obszarem zadeklarowanym a stwierdzonym. Taka kwota jest odejmowana z wypłat pomocy, do której rolnik jest uprawniony na podstawie wniosków składanych przez niego w ciągu trzech lat kalendarzowych po upływie roku kalendarzowego, w którym wykryto tę różnicę. Stosownie zaś do treści art. 51 ust.2 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 w sytuacji gdy dla całkowitego zatwierdzonego obszaru objętego pojedynczym wnioskiem, z wyjątkiem skrobiowych odmian ziemniaka i ich nasion zgodnie z odpowiednio art. 93 i 99 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, obszar zadeklarowany przekracza obszar zatwierdzony zgodnie z art. 50 ust. 3 do 5 niniejszego rozporządzenia o więcej niż 30 %, pomoc, do której rolnik byłby uprawniony zgodnie z art. 50 ust. 3 do 5 niniejszego rozporządzenia nie zostanie przyznana na dany rok kalendarzowy w ramach tych programów pomocowych. Jeśli różnica ta przekracza 50 %, rolnik będzie również wyłączony z otrzymywania pomocy do wysokości równej kwocie odpowiadającej różnicy między obszarem zadeklarowanym a zatwierdzonym zgodnie z art. 50 ust. 3 do 5. Kwota ta podlega kompensacji dopłatami w ramach jakichkolwiek programów pomocowych, o których mowa w tytułach III i IV rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, do których dany rolnik jest uprawniony w kontekście wniosków złożonych w ciągu trzech lat kalendarzowych następujących po roku kalendarzowym wykrycia różnicy. Jeśli dopłaty nie pozwalają na pełną kompensatę tej kwoty, pozostałe saldo zostaje anulowane.

Z powołanych przepisów wynika, więc iż producent rolny w związku z ustalonymi nieprawidłowowściami nie tylko wyłączony zostaje z przyznania płatności za dany rok,

ale nałożona na niego zostaje sankcja w postaci wyłączenia z otrzymywania pomocy do wysokości równej kwocie odpowiadającej różnicy między obszarem zadeklarowanym a zatwierdzonym. Wyliczona kwota podlega kompensacji dopłatami w ramach jakichkolwiek programów pomocowych, do których dany rolnik jest uprawniony w kontekście wniosków złożonych w ciągu trzech lat kalendarzowych następujących po roku kalendarzowym wykrycia różnicy. Jeśli dopłaty nie pozwalają na pełną kompensatę tej kwoty, pozostałe saldo zostaje anulowane.

Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia zarzutów odnoszących się do naruszenia przez organ przepisów art. 9 i 10 k.p.a. Z zasady czynnego udziału strony w postępowaniu administracyjnym wyrażonej w art. 10 § 1 k.p.a dla organu administracji publicznej wynikają dwojakiego rodzaju obowiązki: po pierwsze - obowiązek zapewnienia stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania; po drugie - obowiązek umożliwienia stronie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań Korelatem wskazanych obowiązków organu będą uprawnienia strony postępowania polegające na prawie do czynnego udziału oraz prawie do wypowiedzenia się co do materiału dowodowego. Jak wynika z akt sprawy skarżącej w toku postępowania administracyjnego zapewniono czynny udział.

Odnośnie zarzutu naruszenia przez organ postanowień art. 9 k.p.a. poprzez niepoinformowanie producenta rolnego o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogły mieć wpływ na ustalenie jego praw i obowiązków, należy zwrócić uwagę , że składając wniosek o przyznanie płatności skarżąca podpisała oświadczenie w części IX wniosku odnośnie znajomości zasad przyznawania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych.

Odnośnie zarzutu dotyczącego nie wezwania skarżącej przez organ do złożenia korekty deklaracji na wstępnie należy podkreślić, że zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia Komisji (UE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz.U.UE.L.04.141.18), mającego zastosowanie w sprawie w związku z art. 1 ustawy o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych, pojedynczy wniosek zostanie złożony w terminie ustalonym przez Państwo Członkowskie, lecz nie później niż do 15 maja.

Według zaś art. 15 ust. 2 i 3 powołanego rozporządzenia Komisji (UE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r., poprawki [wniosku] zostaną pisemnie zadeklarowane właściwym władzom najpóźniej do 31 maja. Jeśli właściwe władze poinformowały rolnika o nieprawidłowościach w pojedynczym wniosku lub jeśli powiadomiły go o zamiarze przeprowadzenia kontroli na miejscu i jeśli ta kontrola ujawni nieprawidłowości, poprawki zgodnie z ust. 1 nie będą zatwierdzone w odniesieniu do działek rolnych, w przypadku których wykryto nieprawidłowości.

Natomiast, zgodnie z art. 19 powołanego rozporządzenia Komisji (UE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r., wniosek pomocowy może być skorygowany w każdym momencie po jego złożeniu, w przypadku gdy właściwe władze wykryją oczywiste błędy.

Zmiany w korekcie wniosku, dotyczące ilości działek rolnych, ich powierzchni i rodzajów użytków nie mogą być traktowane jako oczywiste błędy w rozumieniu powołanego art. 19 rozporządzenia Komisji (UE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r., skoro opisują w części inny stan faktyczny, niż stan wykazany w pierwotnej treści wniosku. W niniejszej sprawie skarżąca pismem z dnia 18 sierpnia 2006 r. została poinformowana przez organ o nieprawidłowościach wniosku zatem nie mogła złożyć korekty wniosku z zakresie ilości działek ewidencyjnych.

Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.