Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 333/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2006-05-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

I SA/Rz 333/06 POSTANOWIENIE Dnia 15 maja 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny I Wydział w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia Maria Serafin - Kosowska po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2006r. na posiedzeniu niejawnym spraw ze skarg spółki z o.o. S. z siedzibą w W. na decyzje Dyrektora Izby Celnej: z dnia [...] lutego 2006r. nr [...], nr [...], z dnia [...] lutego 2006r. nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], z dnia [...] lutego 2006r. nr [...], nr [...], z dnia [...] lutego 2006r. nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], w przedmiocie określenia prawidłowej kwoty podatku od towarów i usług w zgłoszeniach celnych postanawia: odrzucić skargi.


UZASADNIENIE

I SA/Rz 333/06

Uzasadnienie

W zgłoszeniach celnych dokonanych w styczniu, lutym, listopadzie i grudniu 2000r. oraz w styczniu i lutym 200Ir. spółka z o.o. S. /nazwa obecna/ wykazała importowane leki /farmaceutyki/ i podając ich określone wartości celne obliczyła w poszczególnych zgłoszeniach podatek od towarów i usług w kwotach: 1/ 137.700 zł, 2/ 152.274,80 zł, 3/ 162.484,30 zł, 4/ 7.394,20 zł, 5/ 186.136,50 zł, 6/ 40.977,90 zł, 7I 31.230,10 zł, 8/ 29.198,20 zł, 9/ 174.127,60 zł, 10/ 177.692,20 zł, 11/ 168.859,80 zł, 12/ 7.389,60 zł, 13/ 153.069,70 zł, 14/197.410,30 zł, 15/ 74,10 zł, 16/ 54.586,90 zł, 17/ 156.816,30 zł, 18/ 102.805,30 zł,19/ 1.436,90 zł, 20/ 90.515,50 zł, 21/ 168.208,05 zł, 22/ 102.319,70 zł, 23/ 117.883, 30 zł, 24/ 25.687,60 zł, 25/ 29.588,30 zł, 26/ 28.647,20 zł, 27/ 292.653 zł, 28/ 329.016,60 zł, 29/ 55.115,90 zł, 30/ 25.807,45 zł, 31/ 34.440,80 zł, 32/ 3.553,40 zł.

Przedmiotowe zgłoszenia uznane zostały przez organy celne za nieprawidłowe w zakresie określenia wartości celnej na skutek czego organy celne wydały decyzje określające te wartości w niższych kwotach niż podane w zgłoszeniach celnych, zaś skargi kasacyjne spółki z o.o. S. /zwanej dalej spółką/ od wyroków Sądu Wojewódzkiego w Rzeszowie oddalających skargi na te decyzje, oddalone zostały przez Naczelny Sąd Administracyjny; nie dotyczy to spraw zakończonych zaskarżonymi decyzjami z dnia [...] lutego 2006r. nr [...] i [...] w których organ II instancji postanowieniami z dnia 29 marca 2003r. stwierdził uchybienie przez spółkę terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu celnego I instancji w przedmiocie uznania zgłoszeń celnych za nieprawidłowe.

W związku z obniżeniem wartości celnej importowanych leków /farmaceutyków/ organ celny I instancji postanowieniami z dnia [...] marca i [...] lipca 2005r. wszczął z urzędu postępowania w sprawie określenia kwot podatku od towarów i usług w prawidłowych wysokościach i następnie wydał decyzje określające kwoty tegoż podatku, które to decyzje zostały utrzymane w mocy wskazanymi w sentencji postanowienia decyzjami organu II instancji tj. Dyrektora Izby Celnej.

W decyzjach tych /niżej podano daty i numery decyzji organu II instancji/ kwoty podatku od towarów i usług określone zostały w kwotach niższych, niż w zgłoszeniach celnych a mianowicie /w kolejności odpowiadającej kolejności kwot wymienionych na wstępie/ w kwotach odpowiednio:

1/ 89.505 zł - z dnia [...] lutego 2006r. nr [...],

2/ 98. 978,50 zł - z dnia [...] lutego 2006r. nr [...],

3/ 119.895,60 zł - z dnia [...] lutego 2006r. nr [...],

4/ 4.806,20 zł - z dnia [...] lutego 2006r. nr [...],

5/ 120.988,80 zł - z dnia [...] lutego 2006r. nr [...],

6/ 39.312,40 zł - z dnia [...] lutego 2006r. nr [...],

7/ 20.299,50 zł - z dnia [...] lutego 2006r. nr [...],

8/ 18.978,80 zł - z dnia [...] lutego 2006r. nr [...],

9/ 122.327,60 zł - z dnia [...] lutego 2006r. nr [...],

10/ 118.899,60 zł - z dnia [...] lutego 2006r. nr [...],

11/ 109.758,90 zł - z dnia [...] lutego 2006r. nr [...],

12/ 4.803,20 zł - z dnia [...] lutego 2006r. nr [...],

13/ 107.849,10 zł- z dnia [...] lutego 2006r. nr [...],

14/ 137.398,40 zł - z dnia [...] lutego 2006r. nr [...],

15/ 48,20 zł - z dnia [...] lutego 2006r. nr [...],

16/ 47.400,10 zł - z dnia [...] lutego 2006r. nr [...],

17/ 108.623,70 zł - z dnia [...] lutego 2006r. nr [...],

18/ 66.823,50 zł - z dnia [...] lutego 2006r. nr [...],

19/ 934 zł - z dnia [...] lutego 2006r. nr [...],

20/ 58.835,10 zł - z dnia [...] lutego 2006r. nr [...],

21/ 109.335, 20 zł - z dnia [...] lutego 2006r. nr [...],

22/ 73.509,10 zł - z dnia [...] lutego 2006r. nr [...],

23/ 76.624.20 zł - z dnia [...] lutego 2006r. nr [...],

24/ 19.265, 80 zł - z dnia [...] lutego 2006r. nr [...],

25/ 29.586,80 zł - z dnia [...] lutego 2006r. nr [...],

26/ 19.194.70 zł - z dnia [...] lutego 2006r. nr [...],

27/ 216.794,50 zł - z dnia [...] lutego 2006r. nr [...],

28/ 230.480 zł - z dnia [...] lutego 2006r. nr [...],

29/ 46.903,40 zł - z dnia [...] lutego 2006r. nr [...],

30/ 16.774,80 zł - z dnia [...] lutego 2006r. nr [...],

31/ 22.386.60 zł - z dnia [...] lutego 2006r. nr [...],

32/ 2.309,70 zł -z dnia [...] lutego 2006r. nr [...],

Spółka z o.o. S. - w imieniu której działa ustanowiony pełnomocnik adwokat - złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargi na wszystkie przedmiotowe decyzje organu II instancji wnosząc o uchylenie tychże decyzji - oraz decyzji organu I instancji - jako opartych na błędnej podstawie prawnej, bo w istocie takiej podstawy brak a nadto wydanej z naruszeniem przepisów o przedawnieniu oraz przepisów postępowania. Odnośnie wartości przedmiotu zaskarżenia w poszczególnych skargach zawarto sformułowanie: "Wartość przedmiotu zaskarżenia: nie dotyczy", nie uiszczono też jakiejkolwiek opłaty sądowej /wpisu/ od żadnej ze skarg; w odpowiedziach na skargi Dyrektor Izby Celnej odnośnie wartości przedmiotu sporu również zawarł stwierdzenie: " nie dotyczy".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 230 i art. 231 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 z późn. zm./ - powoływanej dalej jako p.s.a.- od skargi wniesionej do sądu administracyjnego I instancji powinien być uiszczony wpis, który w przypadku gdy przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, jest wpisem stosunkowym, natomiast w pozostałych sprawach jest wpisem stałym. Jeśli od skargi należny jest wpis stosunkowy i nie zostanie on uiszczony, to sąd ma obowiązek wezwać skarżącego o jego uiszczenie bez względu na to, czy skargę wnosi strona samodzielnie, czy też działający w jej imieniu pełnomocnik w tym także będący radcą prawnym lub adwokatem. Natomiast w przypadku, gdy skarga taka podlega wpisowi stałemu, to o jego uiszczenie sąd wzywa stronę lub działającego w jej imieniu pełnomocnika niebędącego radcą prawnym lub adwokatem / art. 220 § 1 p.s.a./. Jeśli jednak skarga od której należny jest wpis stały, wnoszona jest przez adwokata lub radcę prawnego a wpis taki nie zostanie uiszczony zgodnie z treścią art. 219 § 1 p.s.a tj. przy wniesieniu tejże skargi do sądu, to sąd na podstawie art. 221 p.s.a. zobowiązany jest do jej odrzucenia bez uprzedniego wzywania o jego uiszczenie. Wprawdzie według unormowania zawartego w § 5 ust. 2 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 221 poz. 2193/ wpis traki tj. wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie po przekazaniu skargi sądowi, jednakże Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 7 marca 2006r. sygn. SK 11/05 /Dz.U. nr 45 poz. 322 z dnia 17 marca 2006r./ orzekł, iż powołany bezpośrednio wyżej przepis jest niezgodny z art. 221 p.s.a. oraz z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W wyroku tym Trybunał orzekł także , iż art. 219 § 2 i art. 221 p.s.a. są zgodne z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, zaś art. 180 p.s.a. jest zgodny z art. 45 ust.l i art. 78 Konstytucji RP.

Ponieważ w wyroku tym Trybunał nie określił terminu utraty mocy obowiązującej wskazanego wyżej niekonstytucyjnego przepisu Rozporządzenia / art. 71 ust.2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997r. o Trybunale Konstytucyjnym -Dz. U. nr 102 poz. 643 z późn. zm./, to zgodnie z art. 190 ust. 3 Konstytucji RP, wyrok ten wchodzi w życie z dniem ogłoszenia czyli z dniem 17 marca 2006r. /art. 79 ust. 1 cyt. ustawy o Trybunale Konstytucyjnym, art. 6 ust. 1, art. 8, art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2000r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych - Dz.U. nr 190 poz. 1606 z 2005r. z późn. zm./.

W niniejszych sprawach skargi przesłane zostały do organu II instancji w dniach 29 i 31 marca 2006r. /data nadania pocztowego/ a więc niewątpliwie po dacie ogłoszenia powołanego wyżej wyroku i - jak wskazano wyżej - w skargach tych nie wskazano należności pieniężnej jako wartości przedmiotu zaskarżenia a strona skarżąca kwestionuje w ogóle dopuszczalność określania podatku od towarów i usług w kwocie niższej niż wskazana w zgłoszeniu celnym i zapłaconej przez nią w tej wyższej kwocie. Zaskarżonymi decyzjami utrzymano w mocy /lub zmieniono/ decyzje organu I instancji jedynie określające kwoty tego podatku w niższej kwocie, niż obliczono to w zgłoszeniach celnych, przy czym z akt spraw wynika, że kwoty zostały zapłacone w wysokościach wskazanych w zgłoszeniach celnych.

W związku z tym w ocenie Sądu przyjąć należy, że w niniejszych sprawach istotnie przedmiotem zaskarżenia nie są należności pieniężne jako określony do zapłaty podatek w rozumieniu art. 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 8 poz. 60 z 2005r. z późn. zm./ czyli świadczenie pieniężne na rzecz Skarbu Państwa. Strona skarżąca na mocy zaskarżonych decyzji nie jest bowiem ani zobowiązana do zapłaty określonych kwot, ani też nie domaga się ona /w tym postępowaniu/ zwrotu na swoją rzecz jakiejkolwiek kwoty a określenie przez organy celne prawidłowej - według ich oceny – kwoty podatku od towarów i usług jest wprawdzie wyrażone w pieniądzu ale w okolicznościach niniejszej sprawy oznacza, że do takiej wysokości skarżąca prawidłowo spełniła już swój obowiązek podatkowy. Zauważyć jednak przy tym należy, że według uregulowań zawartych w poprzednio obowiązującej ustawie z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług /Dz.U. nr 11 poz. 50 z późn. zm./, jak i w obecnie obowiązującej ustawie z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług /Dz.U. nr 54 poz. 535 z późn. zm./, podatek ten w przypadku importu jest równocześnie podatkiem naliczonym w kwocie wynikającej z dokumentu celnego /odpowiednio: art. 19 ust.2, art. 86 ust. 2 pkt.2/. W związku z tym podatnikowi - co do zasady - przysługuje prawo do obniżenia o tę kwotę podatku należnego i wobec tego jego wysokość jest elementem ogólnego określenia zobowiązania lub podatnika za okres rozliczeniowy w tym podatku.

Wobec powyższego przyjąć należy, że w niniejszych sprawach od skarg należny był wpis stały, przy czym nie był to wpis wskazany w § 2 ust.3 pkt. 12 cyt. Rozporządzenia tj. w kwocie 500 zł z zakresu zobowiązań podatkowych, lecz wpis określony w § 2 ust. 6 tj. w kwocie 200 zł należny w sprawach skarg niewymienionych w § 2 ust. 1 - 5. Zobowiązanie podatkowe dotyczy bowiem zapłaty przez podatnika na rzecz Skarbu Państwa itd. podatku w określonej kwocie, terminie i miejscu /art. 5 cyt. Ordynacji podatkowej/ a w niniejszych sprawach przedmiotem zaskarżenia nie jest zobowiązanie spółki do zapłaty jakiejkolwiek kwoty. W ocenie Sądu nie byłoby uzasadnione traktowanie różnicy pomiędzy podatkiem zapłaconym przez stronę skarżącą według zgłoszenia celnego a podatkiem określonym obecnie w decyzjach jako należności pieniężnej, skoro jest to różnica dodatnia w tym znaczeniu, że skarga nie kwestionuje tej wyższej kwoty już zapłaconej a samo postępowanie zostało wszczęte z urzędu, zaś rozliczenie podatku za dany okres rozliczeniowy nie może być dokonane przez organ celny, lecz przez organ podatkowy /w szczególności także w zakresie ewentualnego zwrotu podatku - art. 39 cyt. ustawy z dnia 11 marca 2004r./.

W uwzględnieniu naprowadzonych wyżej okoliczności, Sąd w oparciu o art. 221 w związku z art. 220 § 3 i art. 219 p.s.a. postanowił o odrzuceniu wymienionych wyżej skarg spółki.