Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 23/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2005-03-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 58
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Teza: Organ wzywając stronę do określonej czynności w trybie art. 9 kpa winien terminy upływu okresu liczyć od daty tego wezwania.

TEZY

Organ wzywając stronę do określonej czynności w trybie art. 9 kpa winien terminy upływu okresu liczyć od daty tego wezwania.


SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stanisław Prutis, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr), Protokolant Jarosław Sacharczuk, po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2005 r. sprawy ze skargi A. P. M. na postanowienie Wojewody P. z dnia [...] listopada 2004 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie statusu bezrobotnego i przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych I. uchyla zaskarżone postanowienie. II. orzeka, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. III. przyznaje od Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku) na rzecz adwokata J. B. kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

Na wniosek Pana A. P. M. z dnia [...] października 2004 roku

w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty Powiatu B. z dnia [...] września 2004 roku, nr [...] – Wojewoda P. postanowieniem z dnia [...] listopada 2004 roku, nr [...] – odmówił przywrócenia terminu, uznając że wniosek wpłynął po upływie terminu, tym samym nie spełniono przesłanek z art. 58 § 2 kpa.

Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w B. za pośrednictwem organu wywiódł Pan A. P. M., zarzucając błędne przyjęcie, że wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony po upływie czasu przewidzianego w przepisach prawa. Skarżący polemizował także z treścią merytorycznej decyzji Starosty Powiatu B. z dnia 24 września 2004 roku.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda P., wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W konkretnej sprawie doszło, zdaniem Sądu, do naruszenia art. 58 kpa, bowiem

w świetle zebranego materiału dowodowego – nie można uznać, że wniosek skarżącego

o przywrócenie terminu do złożenia odwołania został wywiedziony także po terminie.

Sąd podzieliłby stanowisko organu, że powyższy wniosek winien być zgłoszony wraz z odwołaniem w dniu [...] października 2004 roku – gdyby nie pismo z dnia

[...] października 2004 roku (k. 10 – akt administracyjnych), skoro więc sam organ administracyjny w myśl art. 9 kpa informuje stronę i poucza o niezbędności wniesienia wniosku o przywrócenie terminu – to organ konsekwentnie powinien – liczyć termin określony w art. 58 § 2 kpa od daty otrzymania wyżej wymienionego pisma przez skarżącego.

W świetle powyższego wniesienie wniosku przez Pana A. P. M.

w dniu [...] października 2004 roku – jest zgodne z treścią art. 58 § 2 kpa.

Dlatego też organ musi rozpoznać merytorycznie przesłanki dotyczące przyczyn złożenia odwołania po terminie od decyzji Starosty Powiatu B. z dnia

[...] września 2004 roku.

Mając powyższe na względzie Sąd uchylił zaskarżone postanowienie na podstawie

art. 145 § 1 pkt 1 a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z 2002 roku), rozstrzygając jednocześnie w myśl art. 152 powyżej wymienionej ustawy w jakim zakresie zaskarżony akt ma być wykonany, o kosztach zaś orzekając na zasadzie art. 250 tejże ustawy.