Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 563/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2012-10-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: przyznano prawo pomocy w całości
Powołane przepisy: article: art. 260, art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu w dniu 22 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B.I. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie na rzecz skarżącej adwokata w sprawie ze skargi B.I. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2012r. Nr [...] w przedmiocie świadczenia pieniężnego postanawia ustanowić na rzecz skarżącej adwokata.


UZASADNIENIE

B.I. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2012r. Nr [...] w przedmiocie świadczenia pieniężnego. Następnie, skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy, w zakresie obejmującym ustanowienie na rzecz skarżącej adwokata, w związku z którym skarżąca, zarządzeniem z 27 sierpnia 2012r. wezwana została do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy, poprzez wypełnienie przesłanego skarżącej urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPF) i odesłanie go w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

Z uwagi na złożenie przez skarżącą wypełnionego formularza PPF z uchybieniem terminu, zarządzeniem z 25 września 2012r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy pozostawił wniosek skarżącej bez rozpoznania.

Od powyższego zarządzenia skarżąca wniosła sprzeciw.

Jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy formularza PPF, skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, osiągając dochód ze świadczenia emerytalnego w wysokości [...] zł. Skarżąca nie zadeklarowała przy tym żadnego posiadanego majątku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 260 ustawy z 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270, dalej powoływanej jako "p.p.s.a."), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym.

Wskazać należy, ze przesłanki przyznania przez Sąd prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym określono wart. 246 § 1 i 2 p.p.s.a., zgodnie, z którym przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym natomiast, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z treści powyższego przepisu wynika, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne do uwzględnienia wniosku, spoczywa na wnioskodawcy, który powinien wykazać, że istnieją przesłanki pozytywne dla przyznania prawa pomocy. Zwrócić ponadto uwagę należy, że wniosek o prawo pomocy może być złożony w każdym czasie.

Jak wynika z informacji zawartych w formularzu PPF, przedłożonym przez skarżącą, skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, osiągając dochód ze świadczenia emerytalnego w wysokości [...] zł. Mimo, iż skarżąca nie podała żadnych szczególnych okoliczności uzasadniających przyznanie jej prawa pomocy, zwrócić uwagę należy, iż kwota, którą comiesięcznie dysponuje skarżąca niższa jest od kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę, które od dnia 1 styczna 2012r. wynosi 1.500 zł, co wynika z § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 13 września 2011 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2012 r. (Dz. U. Nr 192 poz. 1141), wydanego na podstawie art. 2 ust. 5 ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U. Nr 200, poz. 1679 ze zm.), co uzasadnia przyznacie pomocy w zakresie żądanym przez stronę.

Stwierdzić zatem należy, że skarżąca spełnia warunki przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie, w związku z czym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.