Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 1042/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2014-12-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Pełnomocnik procesowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Przyznano pełnomocnikowi wynagrodzenie za zastępstwo prawne w ramach prawa pomocy
Powołane przepisy: article: § 18 ust. 1 pkt 1 lit a i pkt 2 lit. b) w zw. z § 6 pkt 5 i w zw. z § 2 ust. 1 i ust. 3
journal: Dz.U. 2013 poz 461
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb  Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - tekst jednolity
article: art. 205 § 2 i art. 258 § 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. W. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie ze skargi kasacyjnej A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 20 czerwca 2013 r., sygn. akt III SA/Łd 1042/12 w sprawie z jej skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu p o s t a n a w i a: przyznać adwokatowi M. W., prowadzącemu Kancelarię Adwokacką w Ł., przy ul. A., kwotę 492 (czterysta dziewięćdziesiąt dwa) złote, zawierającą podatek od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej A. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł., za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej i nakazać wypłacenie powyższej kwoty adwokatowi M. W. z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi R.A.


UZASADNIENIE

III SA/Łd 1042/12

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 20 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu.

Uprzednio skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienia adwokata, załączając wypełniony formularz wniosku na druku "PPF". Postanowieniem z dnia 10 maja 2013 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata.

Okręgowa Rada Adwokacka w Ł., w piśmie z dnia 16 maja 2013 r., poinformowała o delegowaniu jako pełnomocnika z urzędu do reprezentowania skarżącego w niniejszej sprawie – adwokata M. W.

Adwokat M. W., działając w imieniu skarżącej Spółki, wniósł w dniu 22 sierpnia 2013 r. – za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi – sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną od wyroku tegoż Sądu z dnia 20 czerwca 2013 r. W treści skargi kasacyjnej pełnomocnik sformułował wniosek o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącej oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone przez mocodawczynię w całości, ani w części.

Z protokołu rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym z dnia 17 lipca 2014 r. wynikało, że pełnomocnik nie uczestniczył w rozprawie przed NSA.

Referendarz Sądowy zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

W myśl § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tj. Dz. U. z 2013 r., poz. 461) stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – stawkę obliczoną na podstawie § 6 tego rozporządzenia. Paragraf 6 pkt 5 stanowi, że stawka minimalna przy wartości przedmiotu sprawy w przedziale 10.000 – 50.000 zł (wartość przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie wynosiła 17.050 zł) wynosi 2.400 zł. Ustęp 1 pkt 2 lit b powoływanego rozporządzenia stanowi natomiast, że za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka ta wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, nie mniej jednak niż 120 zł.

W niniejszej sprawie, w treści skargi kasacyjnej pełnomocnik skarżącej Spółki adwokat M. W. sformułował wniosek o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone przez mocodawczynię w całości, ani w części.

Jednocześnie z akt sprawy wynikało, że pełnomocnik skarżącej Spółki przygotował i wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu I instancji, nie występował jednakże bezpośrednio na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Ustalając koszty udzielonej skarżącemu przez pełnomocnika z urzędu pomocy prawnej w postaci przygotowania opinii o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej referendarz sądowy dokonał ich miarkowania. Zgodnie bowiem z § 2 ust. 1 powoływanego rozporządzenia, zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, bierze się pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Miarkując koszty należało mieć zatem na uwadze okoliczność, że w III Wydziale tutejszego Sądu adwokat M. W. został wyznaczony pełnomocnikiem z urzędu skarżącej Spółki w kilkudziesięciu sprawach. Wszystkie te sprawy dotyczą zapłaty podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego pojazdu. Stan faktyczny i prawny jest w nich prawie identyczny jak w niniejszej sprawie. Podobnie rzecz ma się z przygotowaniem i wniesieniem skargi kasacyjnej, albowiem i w tym przypadku kolejne skargi kasacyjne wnoszone do NSA opierały się na tych samych podstawach i pełnomocnik używał w nich tych samych argumentów. W praktyce każda kolejna skarga kasacyjna była powtórzeniem argumentacji zawartej w pierwszej wniesionej skardze kasacyjnej. Okoliczności te uzasadniały przyznanie wynagrodzenia w kwocie 400 zł, podwyższonego o właściwą stawkę podatku od towarów i usług. W tym zakresie odwołać się można do orzecznictwa sądów administracyjnych, które w swoich orzeczeniach niejednokrotnie istotnie miarkowały koszty pełnomocnika z uwagi na ustalony nakład pracy - por. wyrok NSA z dnia 7 lipca 2009 r., II FSK 371/08, wyrok WSA w Łodzi z dnia 10 października 2012 r., III SA/Łd 375/12.

Z tych też względów, działając na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit a i pkt 2 lit. b) w zw. z § 6 pkt 5 i w zw. z § 2 ust. 1 i ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz na podstawie art. 205 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w związku z art. 258 § 2 pkt 8 ww. ustawy, orzeczono jak w postanowieniu.

R.A.