Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 262/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-10-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6149 Inne o symbolu podstawowym 614
Hasła tematyczne: Szkolnictwo wyższe
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 169 ust. 10, 11,art. 207 ust. 1, art. 196 ust. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 572
law: Ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska, Sędziowie WSA Eugeniusz Wasilewski, Sławomir Antoniuk (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Sylwia Mikuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 października 2014 r. sprawy ze skargi P. T. na decyzję Rektora [...] Uniwersytetu Medycznego z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia liczby punktów przyznawanych w toku postępowania rekrutacyjnego - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Rektor [...] Uniwersytetu Medycznego (dalej jako Rektor [...]) decyzją z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 196 ust. 4 w zw. z art. 207 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 572 ze zm.), art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., § 14 ust. 2 "Warunków i trybu rekrutacji na studia doktoranckie stacjonarne i niestacjonarne prowadzone w [...] Uniwersytecie Medycznym w roku akademickim 2013/2014" (uchwała nr [...] Senatu [...] Uniwersytetu Medycznego z dnia [...] kwietnia 2013 r.), uchylił w całości decyzję Komisji Rekrutacyjnej Studium Doktoranckiego [...] Wydziału Lekarskiego [...] z dnia [...] września 2013 r. nr [...] odmawiającą przyjęcia P. T. na czteroletnie stacjonarne studia doktoranckie na [...] Wydziale Lekarskim [...] okres od roku akademickiego 2013/2014 i orzekł o przyjęciu P. T. na czteroletnie stacjonarne studia doktoranckie na [...] Wydziale Lekarskim [...] okres od roku akademickiego 2013/2014.

Z akt administracyjnych wynika następujący stan sprawy:

Pismem z dnia [...] maja 2013 r. P. T. złożył do Dziekana [...] Wydziału Lekarskiego [...] podanie o przyjęcie na stacjonarne studia doktoranckie na [...] Wydziale Lekarskim [...] w Zakładzie [...] w roku akademickim 2013/2014.

Komisja Rekrutacyjna Studium Doktoranckiego [...] Wydziału Lekarskiego [...] decyzją z dnia [...] września 2013 r., wydaną na podstawie art. 196 i art. 207 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, art. 104 k.p.a. i § 14 "Warunków oraz trybu rekrutacji na studia doktoranckie stacjonarne i niestacjonarne prowadzone w [...] Uniwersytecie Medycznym w roku akademickim 2013/14", odmówiła przyjęcia magistra inżyniera P. T. na czteroletnie stacjonarne studia doktoranckie na [...] Wydziale Lekarskim [...] okres od roku akademickiego 2013/2014.

W uzasadnieniu decyzji Komisja Rekrutacyjna wskazała, iż warunkiem przyjęcia kandydata na studia doktoranckie przez jednostkę dydaktyczną [...] jest posiadanie odpowiedniej liczby godzin ponadwymiarowych, gwarantujących realizację pensum dydaktycznego przez doktoranta. Jednostka, do której wnioskodawca się zgłosił dysponowała odpowiednim wymiarem pensum tylko dla jednej osoby. Spośród dwóch kandydatów zgłoszonych do danej jednostki w postępowaniu rekrutacyjnym P. T. uzyskał niższą liczbę punktów - 75,1 pkt, w tym za: średnią ocen z przebiegu studiów - 40,7; znajomość języka obcego - 5; ocenę projektu pracy badawczej - 6,14; możliwość realizacji projektu pracy w jednostce - 3,51; umiejętność prezentacji projektu - 7,11; praktyki i staże zagraniczne - 4; praktyki i staże krajowe - 3,42; dotychczasowy dorobek naukowy - 5,14.

P. T. wniósł odwołanie od powyższej decyzji do Rektora [...], w którym podniósł, że z informacji uzyskanych z jednostki dydaktycznej, do której aplikował wynika, iż dysponuje ona już zwiększoną liczbą godzin dydaktycznych potrzebną do przyjęcia kolejnego doktoranta. Tym samym usunięta została przesłanka leżąca u podstaw nieprzyjęcia go na studia doktoranckie.

Rektor [...] decyzją z dnia [...] listopada 2013 r. uchylił zaskarżoną decyzję Komisji Rekrutacyjnej Studium Doktoranckiego [...] Wydziału Lekarskiego [...] i przyjął P. T. na czteroletnie stacjonarne studia doktoranckie na [...]Wydziale Lekarskim [...] na okres od roku akademickiego 2013/2014.

W motywach rozstrzygnięcia organ II instancji podał, że w dniu [...] października 2013 r. do Kierownika Studium Doktoranckiego [...] Wydziału Lekarskiego [...] płynęło pismo od kierownika Zakładu [...], w którym wymieniony kierownik stwierdził, iż dysponuje zwiększoną liczbą godzin ponadwymiarowych umożliwiających zapewnienie pensum dla dodatkowego doktoranta. W związku z powyższym odpadła podstawa do odmowy przyjęcia odwołującego się na studia. Z tych względów należało odwołanie uwzględnić.

Decyzja Rektora [...] z dnia [...] listopada 2013 r. stała się przedmiotem skargi wniesionej przez P. T. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie "w zakresie dotyczącym liczby punktów przyznanych w toku postępowania rekrutacyjnego". W skardze wymieniony zasygnalizował możliwość nieprzyznania mu w procesie rekrutacyjnym należnej liczby punktów za dorobek naukowy, projekt badawczy i rozmowę kwalifikacyjną. Skarżący wniósł także o zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Rektor [...] wniósł o jej oddalenie.

Odnosząc się do zarzutów skargi organ II instancji wyjaśnił, iż zgodnie z § 5 ust. 6 załącznika do uchwały nr [...] Senatu [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r., podstawą zakwalifikowania do przyjęcia na studia doktoranckie jest liczba punktów uzyskana przez kandydata. Zasady przyznawania punktów za poszczególne elementy postępowania kwalifikacyjnego na studia doktoranckie określają szczegółowe zasady kwalifikacyjne znajdujące się w załączniku nr 1 "Kwestionariusz oceny kandydata na studia doktoranckie". Zgodnie z powyższymi zasadami została przeprowadzona kwalifikacja kandydata P. T. Skarżący nie wskazał, czym uzasadnia swój zarzut (podejrzenie nieprzyznania należnej liczby punktów w postępowaniu kwalifikacyjnym), w związku z tym organ nie mógł się merytorycznie ustosunkować do podniesionego zarzutu.

Niezależnie od powyższego Rektor [...] podniósł, iż skarżący zaskarżoną decyzją został przyjęty na studia, na które aplikował. W postępowaniu kwalifikacyjnym uzyskał wystarczającą liczbę punktów do przyjęcia na te studia.

W piśmie procesowym z dnia [...] października 2014 r. skarżący uzupełnił skargę podnosząc, iż w niniejszej sprawie szczególne wątpliwości budzi fakt, że każdy z członków komisji miał do wypełnienia tabelę, w którą wpisywał osiągnięcia doktoranta i swoje oceny. W rezultacie publikacja kandydata była przez jednego członka komisji oceniona odmiennie niż przez drugiego, trzeciego, itd. Przy tym członkowie komisji rekrutacyjnej wypełniali tabelę w trakcie rozmowy kwalifikacyjnej, nie mając podanych uprzednio informacji na temat dorobku kandydata. Zatem dorobek oceniany był tylko na podstawie wrażenia z krótkiej rozmowy kwalifikacyjnej. Na podstawie ocen poszczególnych członków komisji rekrutacyjnej wyciągano wartości średnie dla całej komisji. Tymczasem poszczególne składowe dorobku naukowego kandydata powinny być ustalone uprzednio przez komisję rekrutacyjną. Z uzyskanych do wglądu materiałów rekrutacyjnych wynika, że między ocenami poszczególnych elementów dorobku naukowego przez poszczególnych członków komisji są znaczne różnice. Takie zróżnicowanie nie powinno występować w obszarze oceny: udział w konferencji, publikacja, itp. Wskazane elementy powinny być oceniane jednakowo przez każdego z członków komisji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem. Wzruszenie zaskarżonego rozstrzygnięcia następuje w razie, gdy przedmiotowa kontrola wykaże naruszenie przepisów prawa materialnego lub postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy.

Skarga oceniana, zgodnie z podanymi kryteriami kontroli, nie zasługuje na uwzględnienie albowiem nie można czynić organowi zarzutu naruszenia prawa w sposób istotny dla końcowego załatwienia sprawy.

Ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2012 r., poz. 572 ze zm.), kontroli pod względem zgodności z prawem poddała decyzje organów uczelni m.in. w indywidualnych sprawach studentów i doktorantów a także osób ubiegających się o uzyskanie statusu studenta lub doktoranta. Zgodnie bowiem z art. 207 ust. 1 ww. ustawy do decyzji, o których mowa w art. 169 ust. 10 i 11 oraz art. 196 ust. 3, decyzji podjętych przez organy uczelni, kierownika studiów doktoranckich lub dyrektora jednostki naukowej w indywidualnych sprawach studentów i doktorantów, a także w sprawach nadzoru nad działalnością uczelnianych organizacji studenckich oraz samorządu studenckiego i doktoranckiego, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) oraz przepisy o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego.

Zawarty w Rozdziale 3 studia doktoranckie Działu IV Prawa o szkolnictwie wyższym art. 196 ust. 2 stanowi, że rekrutacja na bezpłatne studia doktoranckie odbywa się w drodze konkursu. Warunki i tryb rekrutacji na studia doktoranckie oraz ich formy określa w uczelni senat, a w jednostce naukowej - rada naukowa jednostki. Przepis art. 169 ust. 5 stosuje się odpowiednio. Uchwałę podaje się do publicznej wiadomości nie później niż do dnia 30 kwietnia roku kalendarzowego, w którym rozpoczyna się rok akademicki, którego uchwała dotyczy (art. 196 ust. 2 ustawy).

Rekrutację przeprowadzają komisje rekrutacyjne powołane przez kierownika jednostki organizacyjnej uczelni lub dyrektora jednostki naukowej. Komisje rekrutacyjne podejmują decyzje w sprawach przyjęcia na studia doktoranckie (art. 196 ust. 3 ustawy).

Od decyzji komisji rekrutacyjnej służy odwołanie, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji, odpowiednio do rektora lub dyrektora jednostki naukowej. Podstawą odwołania może być jedynie wskazanie naruszenia warunków i trybu rekrutacji na studia doktoranckie, o których mowa w ust. 2. Decyzja rektora lub dyrektora jednostki naukowej jest ostateczna (art. 196 ust. 4).

Wyniki postępowania rekrutacyjnego są jawne (art. 196 ust. 5).

Z przedstawionych akt postępowania w sprawie rekrutacji skarżącego na studia doktoranckie wynika, że powołaną w podstawie i uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Rektora [...] uchwałą Senatu [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] określono warunki i tryb rekrutacji kandydatów na I rok studiów doktoranckich w roku akademickim 2013/2014.

Przepis § 4 ww. uchwały przewiduje, że postępowanie rekrutacyjne obejmuje: 1) złożenie przez osobę ubiegającą się o przyjęcie na studia wymaganych dokumentów, o których mowa w § 5 ust. 1 i 2; 2) ocenę projektu badawczego; 3) rozmowę kwalifikacyjną; 4) egzamin z języka obcego; 5) ustalenia i ogłoszenie listy osób przyjętych na studia. Zgodnie z § 5 ust. 5 i 6 powołanej uchwały, postępowanie kwalifikacyjne obejmuje: średnią ocen ze studiów wyliczoną na podstawie załącznika do dyplomu, wiadomości z zakresu specjalności, w której kandydat zamierza otworzyć przewód doktorski, znajomość języka obcego, dotychczasowy dorobek naukowy, walor naukowy planowanej pracy i możliwości jej realizacji. Podstawą zakwalifikowania do przyjęcia na studia doktoranckie jest liczba punktów uzyskanych przez kandydata. W świetle § 12 ust. 1 tej uchwały, w przypadku, gdy liczba osób ubiegających się o przyjęcie na studia jest większa niż limit, ustalony zgodnie z § 11 ust. 1 (ustalany zarządzeniem Rektora), na studia przyjęte zostaną osoby, które w toku postępowania rekrutacyjnego uzyskały największą liczbę punktów.

Wynikający z art. 207 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym obowiązek odpowiedniego stosowania w postępowaniu rekrutacyjnym, w tym na studia doktoranckie, przepisów kodeksu postępowania administracyjnego kreuje obowiązek dokładnego i wyczerpującego w rozumieniu art. 7 i 77 k.p.a. wyjaśnienia stanu faktycznego w zakresie niezbędnym do załatwienia sprawy - wydania decyzji w przedmiocie przyjęcia lub odmowy przyjęcia na studia. Organ Uczelni winien poczynić ustalenia odzwierciedlone w zebranym materiale i w uzasadnieniu decyzji (art. 107 § 3 k.p.a.).

Z akt sprawy wynika, iż w niniejszej sprawie Rektor [...] w pełni respektował przedstawione powyżej reguły procesowe. Bezspornie w postępowaniu rekrutacyjnym skarżący uzyskał 75,7 pkt, podczas gdy wyznaczony limit przyjęć na studia doktoranckie określono na 60 pkt. Ustalono także w toku postępowania odwoławczego, iż kierownik Zakładu [...] otrzymał zwiększoną liczbę godzin ponadwymiarowych umożliwiających zapewnienie pensum dla dodatkowego doktoranta. Tymczasem to brak przedmiotowego pensum i uzyskanie przez skarżącego w postępowaniu rekrutacyjnym mniejszej liczby punktów od kontrkandydata legło u podstaw wydania przez organ I instancji – Komisję Rekrutacyjną decyzji odmownej dla strony. Ustalenia organu II instancji pozwoliły stwierdzić, iż skarżący spełnił wszystkie wymagane przepisami Uczelni wymogi warunkujące przyjęcie na wnioskowane przez niego studia doktoranckie. Biorąc pod uwagę, iż organ odwoławczy winien uwzględniać zmianę stanu fatycznego strawy w dacie orzekania, Rektor [...] prawidłowo za podstawę rozstrzygnięcia przyjął art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. i wydał decyzję reformatoryjną o przyjęciu P. T. na studia doktoranckie.

Wobec powyższego bez większego znaczenia dla końcowego rozstrzygnięcia sprawy pozostaje kwestia niejednakowej oceny dorobku naukowego przez członków Komisji Rekrutacyjnej. Biorąc pod uwagę, iż skarżący został przyjęty na studia doktoranckie i tylko w tym przedmiocie rozstrzygnął Rektor [...] zaskarżoną decyzją, a Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu (art. 134 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), co w niniejszej sprawie nie miało miejsca, należy stwierdzić, iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa w sposób mający, czy też choćby mogący mieć wpływ na wynik sprawy.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.