Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1559/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-03-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Sędziowie sędzia WSA Jakub Linkowski,, asesor WSA Danuta Szydłowska (spr.), Protokolant Dominik Nowak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 marca 2006 r. sprawy ze skargi Z. D. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Prezydent miasta W. decyzją z dnia [...] marca 2005 r. nr [...] odmówił uchylenia czynności materialno-technicznej polegającej na wymeldowaniu Z. D. z pobytu stałego lokalu nr [...] przy ul. [...] w W.

Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] czerwca 2005 r. nr [...] stwierdził, że odwołanie Z. D. od powyższej decyzji zostało złożone z uchybieniem terminu i odmówił mu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu podał, iż decyzja organu I instancji zawierała prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia środka odwoławczego. Została ona wysłana listem poleconym na adres wskazany przez Z. D. i doręczona-jak wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru- w dniu 21 marca 2005 r. jego wujowi o nazwisku J. Odwołanie od tego rozstrzygnięcia mogło być wniesione do dnia 4 kwietnia 2005 r. Złożono je, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu, dopiero 30 maja 2005 r. Z przedłożonych zwolnień lekarskich wynika jedynie, iż Z. D. był niezdolny do pracy od dnia 28 lutego 2005 r. do dnia 9 marca 2005 r. a zawał serca przeszedł 28 kwietnia 2005 r. a więc już po upływie terminu do wniesienia odwołania.

W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Z. D., zwany dalej skarżącym, wniósł o pozytywne rozpatrzenie sprawy podając, iż przerwa w zwolnieniach lekarskich spowodowana była okresem Świąt Wielkanocnych a termin wniesienia odwołania był możliwy w dniu 30 maja .Dodatkowo dołączył zwolnienia lekarskie za okres od dnia 14 marca 2005 r. do dnia 23 marca 2005 r. oraz od dnia 1 kwietnia 2005 r. do dnia 13 kwietnia 2005 r. i skierowanie do szpitala datowane 1 kwietnia 2005 r.. Na rozprawie w dniu 16 marca 2006 r. oświadczył, iż leczy się psychiatrycznie a jego stan psychiczny w okresie od 14 marca 2005 r. do 21 maja 2005 r. uniemożliwiał mu złożenie odwołania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Podtrzymując dotychczasową argumentację dodał, iż, skarżący w dniu 31 marca 2005 r. wysłał listem poleconym pismo do organu a więc nie było przeszkód by w tym czasie wniósł odwołanie. Dodatkowe dokumenty mógł dołączyć w późniejszym terminie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153 z 2002 r. poz. 1269 ) sady administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm.),zwanej dalej p.p.s.a., sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną.

Badając zaskarżone postanowienie w tym zakresie Sąd uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Wśród podstawowych wymogów każdej czynności procesowej mieści się konieczność jej dokonania w określonym terminie. Stosownie do treści art. 129 § 2 k.p.a .maksymalny termin do wniesienia odwołania wynosi 14 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia stronie a gdy jest ono ogłoszone ustnie-od dnia jego ogłoszenia. Termin ten jest terminem zawitym co oznacza, iż jego przekroczenie, niezależnie od przyczyn, które to spowodowały, skutkuje zgodnie z treścią art. 134 k.p.a. koniecznością stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. Czynność taka jest wówczas bezskuteczna.

W razie uchybienia powyższego terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od ustania przyczyny prośbę o jego przywrócenie i jednocześnie dokonać czynności, dla której był on zakreślony (art. 58 § 2 k.p.a.)

Stosownie do treści art. 58 § 1 k.p.a, przesłanką przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się więc z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej nie jest zatem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa ( por. Kodeks Postępowania Administracyjnego Komentarz B. Adamiak i J. Borkowski 7.wydanie, Wydawnictwo C.H. Beck z 2005 r. str. 334 ). W konsekwencji to na stronie ciąży obowiązek uwiarygodnienia, poprzez przedstawienie stosownej argumentacji, że dochowała ona należytej staranności, jednakże dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody, niezależnej od osoby zainteresowanego i istniejącej przez cały czas, aż do wniesienia wniosku. ,

Istotą niniejszej sprawy jest w ocenie Sądu kwestia korzystania przez skarżącego ze zwolnienia lekarskiego Zaskarżone postanowienie wraz ze stosownym pouczeniem zostało doręczone pod prawidłowy adres i odebrane przez wuja skarżącego w dniu 21 marca 2005 r. Ostatecznym dniem do skutecznego wniesienia odwołania był w tej sytuacji dzień 4 kwietnia 2005 r. Bezspornym jest więc fakt, iż zaświadczenie lekarskie wystawione za okres od 28 lutego 2005 r. do 9 marca 2005 r. nie pozostaje w związku ze sprawą .Pozostałe zaświadczenia lekarskie wskazują jedynie, iż skarżący był niezdolny do pracy w dniach od 1 kwietnia 2005 r. do dnia 13 kwietnia 2005 r. Ze wskazań lekarza wynika, iż skarżący mógł chodzić, choroba nie była nagła, a ze skierowania do szpitala nie skorzystał. W 2005 r. Święta Wielkanocne przypadały w dniach 27 i 28 marca, a więc nie obejmowały przerwy w zwolnieniach. Co więcej, skarżący w dniu 31 marca 2005 r. nadał listem poleconym pismo do Urzędu W. Delegatura Biura Administracji i Praw Obywatelskich w [...] czyli bez przeszkód mógł w tej dacie złożyć również odwołanie do Wojewody [...]. Przedłożone przez skarżącego zaświadczenie z przyszpitalnej Poradni Zdrowia Psychicznego zostało wystawione już podczas trwania postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym- jest datowane na dzień 21 marca 2006 r.. Obejmuje okres do dnia 21 maja 2005 r. i jak wynika z jego treści poświadcza jedynie, iż skarżący jest pacjentem Poradni od dnia 6 września 2004 r. a choroba ma charakter przewlekły. Nie wskazuje jednak konkretnej choroby, która uniemożliwiałaby skarżącemu złożenie odwołania. Zgodnie z art. 128 k.p.a. odwołanie nie wymaga szczegółowego uzasadnienia. Wystarczy, jeśli z odwołania wynika, że strona nie jest zadowolona z wydanej decyzji. Inaczej mówiąc odwołanie jest niesformalizowanym co do treści środkiem prawnym. Strona nie jest zobowiązana uzasadniać swojego żądania ani też przedstawiać zarzutów i dowodów na jego poparcie

Reasumując powyższe rozważania brak jest podstaw do uznania, iż zaskarżone postanowienie narusza prawo .Skarżący nie wykazał, iż jego choroba miała charakter nagły, nie pozwalający na wyręczenie się inną osobą. W ocenie Sądu uchybienie terminu do wniesienia przez skarżącego odwołania od decyzji Prezydenta W z dnia [...] marca 2005 r. nastąpiło w wyniku niezachowania przez stronę należytej staranności a skarżący nie uwiarygodnił, iż uchybienie to nastąpiło bez jego winy i z trudnej do przezwyciężenia przeszkody, niezależnej od jego osoby.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art.151 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo i postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) orzekł jak w sentencji.