Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3553/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-02-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3, art. 58 par. 1 pkt 3 i par 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 11 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Krawczak, po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa G. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od gier za kwiecień 2011 r. postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Przedsiębiorstwo G. Sp. z o.o. z siedzibą w K. (dalej zwana: "Spółką", "Skarżącą") pismem z dnia 17 października 2014 r. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] września 2014 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od gier za kwiecień 2011 r.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 12 grudnia 2014 r. pismem z 18 grudnia 2014 r. Skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 960 zł.

Jednoczenie zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 24 listopada 2014 r. pismem z 18 grudnia 2014 r. Skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez własnoręczne podpisanie skargi przez umocowaną do tego osobę w siedzibie Sądu lub nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi przez umocowaną do tego osobę oraz nadesłanie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji Spółki w dacie wniesienia skargi.

W powyższych wezwaniach zawarto pouczenia, że nieuiszczenie wpisu oraz nieuzupełnienie braków formalnych skargi w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwań spowoduje odrzucenie skargi.

Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru ww. wezwań wynika, że zostały one skutecznie doręczone Skarżącej 2 stycznia 2015 r. (k. 17 akt sądowych).

Skarżąca do 20 stycznia 2015 r. nie uiściła należnego wpisu od skargi, o czym świadczy znajdująca się w aktach sprawy notatka służbowa Oddziału Finansowo-Budżetowego (k. 20 verte akt sądowych). Skarżąca nie uzupełniła również drugiego braku formalnego skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.; dalej zwana: "P.p.s.a.") od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Do pism takich należy skarga i jeśli wnoszący skargę nie uiścił należnego wpisu, wzywa się go do jego uiszczenia. W myśl natomiast art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd.

W myśl art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Należy zauważyć, że w rozpoznawanej sprawie wezwano do uiszczenia należnego wpisu w sposób prawidłowy. W zarządzeniu zawarto pouczenie o skutkach jego niewykonania, tj. wskazano na rygor w postaci odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone Skarżącej 2 stycznia 2015 r., zatem siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu zaczął biec 3 stycznia 2015 r. i upłynął 9 stycznia 2015 r. Jak już wyjaśniono, do 20 stycznia 2015 r. Skarżąca mimo wezwania nie uiściła należnego wpisu. W zakreślonym terminie nie uzupełniła również drugiego braku formalnego skargi.

Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.