Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 223/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-06-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 230 par. 1, art. 230 par. 2, art. 231
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2003 nr 221 poz 2193
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi
article: art. 45 ust. 1, art. 87 ust. 1
journal: Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
law: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jolanta Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. K. na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 13 lutego 2017 r., sygn. akt I SA/Sz 146/17 w sprawie ze skargi B. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia 23 stycznia 2017 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2016 r. oraz nadpłaty w tym podatku postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 13 lutego 2017 r., sygn. akt I SA/Sz 146/17, Przewodniczący Wydziału wezwał B. K. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia 23 stycznia 2017 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2016 r. oraz nadpłaty w tym podatku w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych), stosownie do § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej jako: "Rozporządzenie RM"). Przewodniczący Wydziału pouczył, że wskazaną kwotę należy uiścić w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi.

Skarżący wniósł zażalenie, kwestionując podstawę ustalenia wpisu sądowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016 poz. 718 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a") od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Zgodnie z art. 231 P.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały. Z kolei wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z § 1 pkt 1 tego rozporządzenia wpis stosunkowy wynosi 4% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł, jeżeli wysokość należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem wynosi do 10.000 zł. W niniejszej sprawie zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta S., którą ustalono skarżącemu podatek od nieruchomości za 2016 r. w wysokości 244 zł. Niewątpliwie więc przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, dlatego uzasadniony jest wpis stosunkowy. Natomiast zważywszy na fakt, że wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 244 zł przepisem właściwym do ustalenia wysokości wpisu jest § 1 pkt 1 Rozporządzenia RM.

W świetle przedstawionych uwag zaskarżone zarządzenie, którym wezwano do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł, należało uznać za odpowiadające prawu.

Odnosząc się natomiast do zarzutu sformułowanego przez skarżącego w zażaleniu, wskazać należy, że art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. Nr 78, poz. 483, ze. zm., dalej jako: "Konstytucja RP"), który stanowi, że każdy ma prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd, wyraża co prawda zasadę prawa do sądu, jednakże nie ma ona charakteru absolutnego (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 czerwca 2008 r., sygn. akt II OZ 633/08, publ. CBOSA, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Realizacja tej zasady zależna jest od różnych wymogów proceduralnych, jak np. odpowiedni termin dokonywania czynności, uiszczenie wpisu w prawidłowej wysokości (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lipca 2008 r., sygn. akt I FZ 307/08, publ. CBOSA, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Sam obowiązek uiszczenia wpisu (podobnie jak pozostałe przepisy proceduralne) nie jest nigdy interpretowany jako niedozwolone ograniczenie powszechnego prawa do sądu. Ponadto podkreślić należy, że obowiązek ponoszenia kosztów postępowania przed sądami administracyjnymi ustanowiony został ustawą (art. 230 § 1 i § 2 P.p.s.a.), natomiast wysokość wpisów reguluje rozporządzenie, które jest aktem normatywnym wydanym na podstawie szczegółowego upoważnienia zawartego w ustawie i w celu jej wykonania. Ponadto, co wymaga podkreślenia zgodnie z art. 87 ust. 1 Konstytucji RP rozporządzenie jest źródłem prawa powszechnie obowiązującego w Rzeczpospolitej Polskiej. Z tego względu nie można przyznać racji skarżącemu, że żądanie uiszczenia wpisu z powołaniem się na rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest niezgodne z prawem.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.