Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 937/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-10-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184, 197 par. 1 i 2, 193 oraz 198, art. 220 par. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Arkadiusz Despot - Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 10 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. B. na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 17 lipca 2018 r. sygn. akt II SA/Gd 317/18 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi Z. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 17 lipca 2018 r., sygn. akt II SA/Gd 317/18, Przewodnicząca Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej p.p.s.a.) wezwała pełnomocnika skarżącego, adwokata A. T., do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r., nr [...], w kwocie 500 zł, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.; dalej: rozporządzenie).

Pełnomocnik skarżącego otrzymał odpis tego zarządzenia w dniu 6 sierpnia 2018 r. W dniu 13 sierpnia 2018 r. adwokat wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie.

W zażaleniu pełnomocnik Z. B. zarzucił błędne ustalenie wysokości wpisu sądowego i wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia. W uzasadnieniu zawarto, że wpis został ustalony na podstawie § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia, który nie może mieć zastosowania do spraw prowadzonych na podstawie Prawa budowlanego z 1974 r. Zgodnie bowiem z art. 103 ust. 2 Prawa budowlanego zastosowanie w tych sprawach mają przepisy dotychczasowe, co oznacza, że dla ustalenia wysokości wpisu w postępowaniu sądowoadministracyjnym mają zastosowanie przepisy obowiązujące w dniu 1 stycznia 1995 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo (skargę), aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należy wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (§ 3).

W niniejszej sprawie Przewodnicząca Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku prawidłowo zastosowała powyższy przepis wzywając pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r., nr [...]. Trafnie określono również wysokość należnego wpisu w kwocie 500 zł, powołując się na § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia. Zaskarżoną skargą decyzją z dnia [...] kwietnia 2018 r., nr [...], [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji nakazującą rozbiórkę Z. B. obiektu budowlanego. Jest to niewątpliwie decyzja z zakresu budownictwa i architektury, dlatego wysokość wpisu została prawidłowo określona na podstawie § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia.

Strona skarżąca nie korzysta również z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych, o którym mowa w art. 239 § 1 pkt 1 - 3, art. 239 § 2 i art. 240 p.p.s.a.

Z kolei zawarty w skardze wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych zarządzeniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 28 czerwca 2018 r. został pozostawiony bez rozpoznania. Skarżący nie zaskarżył tego zarządzenia, jest zatem zobowiązany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości określonej w zaskarżonym zarządzeniu.

Powołany w zażaleniu art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2018 r. poz. 1202 ze zm.) stanowi, że przepisu art. 48 nie stosuje się do obiektów, których budowa została zakończona przed dniem wejścia w życie ustawy lub w stosunku do których przed tym dniem zostało wszczęte postępowanie administracyjne. Do takich obiektów stosuje się przepisy dotychczasowe. Przepis ten ogranicza zatem zakres spraw, w stosunku do których zgodnie z jego ust. 1 mają zastosowanie przepisy ustawy Prawo budowlane z 1994 r. Przepis ten nie wyłącza, jak błędnie wskazuje się w zażaleniu, stosowania do spraw rozstrzyganych na podstawie Prawa budowlanego z 1974 r. przepisów regulujących postępowanie przed sądami administracyjnymi, w tym przepisów rozporządzenia dotyczącego wpisów sądowych pobieranych w tym postępowaniu.

Z tych też względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2, art. 193 oraz art. 198 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu zażalenia.