Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SAB/Rz 111/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2016-02-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: Stwierdzono, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa
Zobowiązano do dokonania czynności
Oddalono skargę w części
Powołane przepisy: article: art. 149 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 1 i art. 13
journal: Dz.U. 2014 poz 782
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Krystyna Józefczyk Sędziowie NSA Małgorzata Wolska WSA Magdalena Józefczyk /spr./ Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 10 lutego 2016 r. sprawy ze skargi P. G. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy [....] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej I. zobowiązuje Burmistrza Miasta i Gminy [...] do rozpatrzenia wniosku P. G. z dnia [...] października 2015 r. odnośnie pytań 1, 2, 3 z załącznika nr 1 w terminie 14 dni od dnia zwrotu akt sprawy organowi; II. w pozostałym zakresie skargę oddala; III. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; IV. zasądza od Burmistrza Miasta i Gminy [...] na rzecz skarżącego P. G. kwotę 100 zł /słownie: sto złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

W dniu 23 grudnia 2015 r. wpłynęła do Sądu skarga PG na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy [.] w sprawie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 28 października 2015 r. Skarżący zarzuca naruszenie przez Burmistrza przepisów art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 i art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o odstępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2015 r., poz. 2058 - publikator aktualny na dzień wyrokowania.) dalej zwaną ustawą. Domagał się uzupełnienia przez ten organ opracowanej przez siebie tabeli poprzez udzielenie odpowiedzi na 4 pytania, według następującego opracowania:

|PYTANIE |ODPOWIEDŹ GMINY |

|Proszę wskazać poprzez podanie nr ewidencyjnych działek na których wymienionych w umowie |(proszę o wpisanie nr ew. działek) |

|na roboty budowlane wybudowano 86,5 m2 bieżni rekreacyjnej z asfaltu. Przykładowa | |

|odpowiedź: nr 52 obręb [.]. | |

|Proszę wskazać poprzez podanie nr ewidencyjnych działek na których wymienionych w umowie |(proszę o wpisanie nr ew. działek) |

|na roboty budowlane wybudowano 60 m2 ścieżki z kruszywa Plazadur. Przykładowa odpowiedź: | |

|nr 52 obręb [.]. | |

|Czy zakres dodatkowy został wykonany na działkach o nr ewidencyjnych nie objętych |(proszę wpisać TAK lub NIE) |

|zgłoszeniem na budowę. Proszę odpowiedzieć TAK lub NIE. | |

|Kto sporządził niniejszą informację? Proszę o wskazanie imienia, nazwiska i zajmowanego |(proszę podać imię, nazwisko, stanowisko |

|stanowiska osoby która sporządziła niniejszą informację. |osoby wypełniającej tabelę) |

Ja niżej podpisany oświadczam, że informację podane w niniejszej tabeli są prawdziwe:

|Imię i nazwisko | |

|Funkcja | |

|Podpis | |

Wniosek - jak podaje skarżący, nie został przez Burmistrza rozpoznany, a poinformowano go jedynie o tym, że nie ma możliwości zastosowania do niego przepisów usatwy, z czym się nie zgadza. Wobec tego domaga się zobowiązania organu do rozpoznania wniosku i orzeczenia o kosztach postępowania.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz wniósł o jej oddalenie i orzeczenie o kosztach postępowania. Wyjaśnił, że uzupełnienie tabeli opracowanej przez wnioskodawcę nie było możliwe, gdyż organ nie dysponuje dokumentami, na podstawie, których możliwe byłoby udzielenie stosownych odpowiedzi. Żądanie złożenia zaś oświadczenia określonej treści nie znajdowało oparcia w ustawie.

W piśmie z dnia 4 stycznia 2016 r. skarżący zaoponował przeciwko stanowisku Burmistrza, jakoby ten nie dysponował odpowiednimi dokumentami, na podstawie których mógłby udzielić odpowiedzi na zadane pytania, gdyż posiada m.in. mapę inwentaryzacji powykonawczej, projekt architektoniczno-budowlany, protokół odbioru, dziennik budowy i faktury za wykonane roboty budowlane. Nie do przyjęcia jest teza, jakoby organ nie wiedział, na jakich działkach zrealizowano inwestycję. Ponadto informacje takie musiał posiadać ubiegając się do unijne dofinansowanie tego przedsięwzięcia, za które zapłacono środkami publicznymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Istota sądowej kontroli administracji publicznej sprowadza się do ustalenia czy w określonym przypadku, jej organy dopuściły się kwalifikowanych naruszeń prawa. Sąd administracyjny sprawuje swą kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej – art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.). Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwana dalej p.p.s.a.). Należy dodać, że Sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Ponadto Sąd na podstawie art. 135 p.p.s.a. uprawniony jest stosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.

Skarga została rozpoznana przez WSA w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a. W myśl tej regulacji, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.

Na mocy art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 r. poz. 782 zwana dalej ustawą), udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. W świetle ugruntowanego stanowiska sądów administracyjnych pozostawanie w bezczynności przez podmiot obowiązany do udostępnienia informacji publicznej w rozumieniu ustawy, oznacza niepodjęcie przez ten podmiot, w terminie wskazanym w wyżej przytoczonym przepisie stosownych czynności. Do tych czynności należy albo udostępnienie informacji, co odbywa się w drodze czynności materialno – technicznej, albo też wydanie decyzji o odmowie jej udzielenia lub decyzji o umorzeniu postępowania (zob. wyrok WSA w Krakowie z dnia 25 października 2012 r., sygn. akt II SAB/Kr 122/12). Na równi z niepodjęciem tego rodzaju czynności orzecznictwo traktuje przedstawienie informacji innej niż ta, której oczekuje wnioskodawca, informacji niepełnej lub też nieadekwatnej do treści wniosku, co może powodować uzasadnione wątpliwości adresata odpowiedzi co do tego, czy organ w ogóle udzielił odpowiedzi na jego wniosek (zob. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 10 stycznia 2013 r., sygn. akt II SAB/Sz 51/12). Niepodjęcie czynności udostępnienia informacji lub niewydanie decyzji administracyjnej rozpoznającej wniosek w terminie 14 dni od dnia wpływu wniosku uzasadnia ocenę zachowania organu w kategorii bezczynności. Stwierdzenie stanu bezczynności zobowiązuje sąd administracyjny do zastosowania art. 149 § 1 p.p.s.a. Przedmiotem skargi w rozpatrywanej sprawie, jest bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy [.] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Stan bezczynności organu administracji publicznej występuje wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 4 marca 2003 r., IV SAB/Wa 109/07).

W niniejszej sprawie skarżący zawarł pytania do Burmistrza Miasta i Gminy [.] w załączniku nr 1 do wniosku z dnia 28 października 2015 r. w formie tabeli podając równocześnie wzory odpowiedzi, według których winna zostać udzielona.

Skarżący domaga się udzielenia informacji poprzez podanie działek ewidencyjnych wymienionych w umowie na roboty budowlane, na których wybudowano 86,5 m2 bieżni rekreacyjnej z asfaltu; podanie nr działek ewidencyjnych wymienionych w umowach o roboty budowlane, na których wybudowano 60 m2 ścieżki z kruszywa plazadur; czy na działkach nieobjętych zgłoszeniem na budowę został wykonany zakres dodatkowy.

Zgodnie bowiem z art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a oraz pkt 5 lit. c ustawy, informację publiczną stanowią dane publiczne zawarte w dokumentach urzędowych w zakresie jakiegokolwiek dysponowania majątkiem jednostki samorządu terytorialnego lub dokumentach urzędowych, których treść ma wpływ na majątek jednostki samorządu terytorialnego. Stosownie zaś do art. 6 ust. 2 u.d.i.p., dokumentem urzędowym w rozumieniu tej ustawy jest treść oświadczenia woli lub wiedzy, utrwalona i podpisana w dowolnej formie przez funkcjonariusza publicznego w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego, w ramach jego kompetencji, skierowana do innego podmiotu lub złożona do akt sprawy. Funkcjonariuszem publicznym niewątpliwie jest wójt, burmistrz lub prezydent miasta wykonujący swoje kompetencje w zakresie obejmującym reprezentowanie gminy w obrocie prawnym.

W ocenie Sądu, takie informacje związane z inwestycjami realizowanymi przez gminę stanowią informację publiczną, która należało udzielić, a jeżeli organ miał wątpliwości, winien w terminie 14 dni zwrócić się do wnioskodawcy o sprecyzowanie zapytania. W piśmie z dnia 10 listopada 2015 r. organ poinformował, że żądanej przez skarżącego informacji nie można zastosować ustawy o dostępie do informacji publicznej. Jeżeli organ miał wątpliwości, co do terenu, na którym były realizowane inwestycje gminne winien to wyjaśnić z wnioskodawcą. Nie do zaakceptowania jest stanowisko organu zawarte w odpowiedzi na skargę, że nie posiada dokumentów, na podstawie, których można jednoznacznie wskazać numery ewidencyjne działek, wymienionych w zgłoszeniu o przystąpieniu do wykonywania robót budowlanych, na których wykonany został zakres dodatkowych robót. Organ realizujący inwestycje ze środków publicznych również w procedurze zgłoszenia wykonania robót budowlanych musi dysponować pełną wiedza, na jakich działkach takie roboty zostały wykonane. Jest to informacja publiczna, bowiem spełnia kryteria, o których mowa w art. 6 ustawy..

Z tych przyczyn Sąd na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zobowiązał Burmistrza Miasta i Gminy [.] do rozpatrzenia wniosku w terminie 14 dni od dnia zwrotu akt sprawy.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 i 2 ustawy, przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się jedynie do decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej. Przepisy k.p.a. nie mają zastosowania do pozostałych czynności podejmowanych w trybie wyżej wymienionej ustawy, które mają charakter czynności materialno-technicznych w rozumieniu przepisu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Celem postępowania o udzielenie informacji publicznej nie jest załatwianie sprawy administracyjnej w rozumieniu art. 1, art. 104 § 1 i art. 107 § 1 k.p.a. Udostępnienie informacji publicznej nie jest ani przyznaniem praw lub nałożeniem obowiązków określonym prawem administracyjnym, ani też potwierdzeniem takich praw lub obowiązków. Postępowanie, którego przedmiotem jest żądanie udostępnienia informacji publicznej jest odrębnym postępowaniem o charakterze administracyjnym, ale zasadniczo innym niż jurysdykcyjne postępowanie administracyjne określone w szczególności w art. 36 - 38 i art. 61-126 k.p.a. Tym samym, postępowanie to kończy się, co do zasady, udostępnieniem wnioskowanej informacji, czyli podjęciem przez zobowiązany organ czynności technicznej. Przy tak prowadzonym postępowaniu nie ma podstaw do chociażby odpowiedniego stosowania przepisów k.p.a.

W ocenie Sądu nie stanowi natomiast informacji publicznej, kto przygotowywał tę informację, bowiem zgodnie z art. 31 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2015 r. poz. 1515 ze zm.) wójt kieruje bieżącymi sprawami gminy oraz reprezentuje ją na zewnątrz. Dlatego też żądanie informacji poza wymienionymi w pkt 1 sentencji wyroku Sąd uznał, że nie mają cech informacji publicznej i w tym zakresie skargę oddalił na podstawie art. 151 p.p.s.a.

W realiach niniejszej sprawy Sąd uznał, że bezczynność organu nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa.

Stosownie do art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Przepis ten był podstawą do przynaga skarżącemu kosztów postępowania od organu wobec uznania skargi za zasadną. Przepis ten nie stanowi podstawy do przyznania kosztów organowi (wniosek w odpowiedzi na skargę) chyba, że organ jest skarżącym.