Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1900/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-04-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6201 Prawo wykonywania zawodu lekarza, aptekarza pielęgniarki, położnej
Hasła tematyczne: Ochrona zdrowia
Skarżony organ: Rada Lekarska
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 12 ust. 5
journal: Dz.U. 1997 nr 28 poz 152
law: Ustawa z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodzie lekarza.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), , Sędzia WSA Małgorzata Miron, Asesor WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 kwietnia 2009 r. sprawy ze skargi Z. K. na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia uchwały w sprawie zawieszenia prawa wykonywania zawodu lekarza I. skargę oddala, II. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata J. O. z Kancelarii Adwokackiej przy ul. N. m. [...], [...] w W., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 250 zł (dwieście pięćdziesiąt złotych) oraz kwotę 55 zł (pięćdziesiąt pięć złotych) tytułem 22% podatku od towarów i usług łącznie kwotę 305 zł (trzysta pięć złotych).


UZASADNIENIE

Okręgowa Rada Lekarska [...] Izby Lekarskiej, po rozpatrzeniu wniosku lek. Z. K. z dnia 13 stycznia 2005r. o uchylenie uchwały Nr [..] Okręgowej Rady Lekarskiej [...] Izby Lekarskiej z dnia [..] sierpnia 2000r. w sprawie zawieszenia w prawie wykonywania zawodu, uchwałą Nr [...] z dnia [...] marca 2005r., utrzymała w mocy zaskarżoną uchwałę. Uchwała z dnia [...] sierpnia 2000r. zawieszająca Z. K. w prawie wykonywania zawodu lekarza, była przedmiotem kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z dnia 22 kwietnia 2002r., sygn. akt I SA 2738/00 oddalił skargę. Zgodnie z brzmieniem § 1 powyższej uchwały zawieszenie w prawie wykonywania zawodu lekarza nastąpiło do czasu zakończenia postępowania w sprawie orzeczenia o zdolności albo niezdolności Z. K. do wykonywania zawodu lekarza. Warunkiem zakończenia tego postępowania jest poddanie się przez skarżącego dodatkowym badaniom w Instytucie Psychiatrii i Neurologii w W. w celu bezstronnego potwierdzenia wstępnej diagnozy Komisji Lekarskiej powołanej do oceny zdolności do wykonywania zawodu, która orzekła, że Z. K. winien poddać się systematycznemu leczeniu w otwartym lub zamkniętym ośrodku psychiatrycznym.

Okręgowa Rada Lekarska [...] Izby Lekarskiej stwierdziła, że nie ustały przyczyny zawieszenia w sprawie wykonywania zawodu lekarza, bowiem nadal toczy się postępowanie w sprawie orzeczenia o zdolności albo niezdolności .Z K. do wykonywania zawodu lekarza. Brak zakończenia tego postępowania uniemożliwia skarżący Z. K., który uchyla się od poddania badaniom psychiatrycznym w Instytucie Psychiatrii I Neurologii w W. Po rozpatrzeniu odwołania Z. K. Naczelna Rada Lekarska uchwałą Prezydium z dnia [...] września 2005r. utrzymała w mocy zaskarżoną uchwałę. W uzasadnieniu Komisja Lekarska wskazała że dwukrotnie wyznaczała termin badania lek. Z.K. (27 lipca 2005r. i 24 sierpnia 2005r.), jednakże skarżący nie stawił się na żaden z wyznaczonych terminów. Biorąc pod uwagę zebraną dokumentację oraz treść korespondencji skarżącego, Prezydium Naczelnej Rady

Lekarskiej stwierdziło, że nadal istnieją przyczyny do zawieszenia Z. K. w prawie wykonywania zawodu lekarza.

Na powyższą uchwałę Z. K. złożył skargę do sądu administracyjnego, wywodząc, że zawieszenie w prawie wykonywania zawodu jest spowodowane wyłącznie ujawnieniem przez niego przestępstw zawodowych obciążających środowisko lekarskie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalając skargę podzielił argumentację Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej, że skarżący Z. K swoim działaniem uniemożliwia zakończenie postępowania w sprawie orzeczenia o zdolności albo o niezdolności do wykonywania zawodu lekarza stwierdził, że organy obu instancji prawidłowo przyjęły, że nie ustały przyczyny zawieszenia w prawie wykonywania zawodu lekarza.

Od powyższego wyroku Z. K. złożył skargę kasacyjną, wnosząc o jego uchylenie w całości wraz z uchwałami wydanymi w obu instancjach oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi i instancji. Naczelny Sad Administracyjny wyrokiem z dnia 16 lutego 2007r. w sprawie syg. akt II OSK 1688/06 oddalił skargę kasacyjną

Okręgowa Rada Lekarska [...] Izby Lekarskiej, po rozpatrzeniu ponownego wniosku lek. Z. K. z dnia 30 maj 2007r. uzupełnionego pismem z dnia 12 czerwca 2007r. o uchylenie uchwały Nr [...] Okręgowej Rady Lekarskiej [...] Izby Lekarskiej z dnia [...] sierpnia 2000r. w sprawie zawieszenia w prawie wykonywania zawodu, uchwałą [...] z dnia [...] kwietnia 2008r., utrzymała w mocy zaskarżoną uchwałę.

W uzasadnieniu uchwały organ wskazał, iż Z. K. wnioskiem z dnia 30 maja 2007r. wystąpił o uchylenie uchwały nr [...] Okręgowej Rady Lekarskiej [...] Izby Lekarskiej z dnia [...] sierpnia 2000r. w sprawie zawieszenia wyżej wymienionego w prawie wykonywania zawodu.

Pismem [...] Izby Lekarskiej z dnia 1 czerwca 2007r. został wezwany do uzupełnienia wniosku o pisemną informację czy poddał się badaniu psychiatrycznemu w warunkach klinicznych w Instytucie Psychiatrii i Neurologii w W. bądź w innym ośrodku klinicznym oraz został poproszony o przedstawienie ewentualnego wyniku powyższego badania.

W piśmie z dnia 12 czerwca 2007r. lek. Z. K. nie udzielił informacji czy poddał się badaniu psychiatrycznemu w warunkach klinicznych, jednocześnie z

pisma tego wynikało jednak, że wnioskodawca został poddany obserwacji

psychiatrycznej w oddziale obserwacyjno — psychiatrycznym w K. podczas

pobytu w areszcie śledczym. W tym stanie rzeczy pismem [...] Izby

Lekarskiej z dnia [...] lipca 2007r. wnioskodawca został poproszony o udzielenie

informacji czy badanie zakończyło się wydaniem opinii sądowo — lekarskiej, a w

przypadku twierdzącej odpowiedzi poproszono lekarza o złożenie tej opinii.

Ponownie także lekarz został wezwany do udzielenia jednoznacznej odpowiedzi czy

poddał się badaniu psychiatrycznemu w warunkach klinicznych.

W związku z brakiem odpowiedzi ze strony wnioskodawcy zostało do niego wysłane

w dniu 20 września 2007r. ponaglenie dotyczące uzupełnienia materiału

dowodowego o informacje wskazane w piśmie z dnia 9 lipca 1997r., gdyż

najistotniejszą informacją w niniejszej sprawie jest ustalenie czy wnioskodawca

poddał się badaniu psychiatrycznemu w warunkach klinicznych i ustalenie wyniku

tego badania.

Materiał dowodowy w sprawie nie został uzupełniony przez wnioskodawcę

Pismem z dnia 19 marca 2008r. zainteresowany został zawiadomiony o terminie

rozpatrzenia sprawy w dniu 18 kwietnia 2008r.

Zawieszenie lek. Z. K. w prawie wykonywania zawodu lekarza

stosownie do brzmienia § 1 uchwały Okręgowej Rady Lekarskiej [...] Izby

Lekarskiej Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2000r. nastąpiło do czasu zakończenia

postępowania w sprawie orzeczenia o zdolności bądź niezdolności do wykonywania

zawodu przez wyżej wymienionego lekarza.

Warunkiem zakończenia postępowania jest poddanie się przez lek. Z.

K. dodatkowym badaniom w Instytucie Psychiatrii i Neurologii w W. w

celu absolutnie bezstronnego potwierdzenia wstępnej diagnozy Komisji Lekarskiej

powołanej do oceny zdolności do wykonywania zawodu, która orzekła w dniu[...]

maja 2000 r., że lek. Z. K. winien poddać się systematycznemu leczeniu w

otwartym lub zamkniętym ośrodku psychiatrycznym.

Przyjęto, że lek. Z. K. do dnia dzisiejszego nie zgłosił się na badanie w

Instytucie Psychiatrii i Neurologii w W. lub też w innym ośrodku klinicznym,

gdyż kilkakrotnie wzywany w toku niniejszego postępowania o uzupełnienie materiału

Dowodowego, nie przedłożył opinii dotyczącej badania psychiatrycznego w ośrodku

klinicznym.

Zgodnie z art. 12 ust. 5 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (tekst jedn. Dz. U. z 2002 r. Nr 21 " poz. 204 z późn. zm), lekarz w stosunku, do którego podjęto uchwałę o zawieszeniu prawa wykonywania zawodu, może wystąpić do okręgowej rady lekarskiej o uchylenie uchwały, jeżeli ustaną przyczyny zawieszenia, nie wcześniej jednak niż po upływie 6 miesięcy od podjęcia uchwały okręgowej rady lekarskiej.

Organ stwierdził, iż nie ustały przyczyny zawieszenia w prawie wykonywania zawodu lekarza albowiem nie zostało zakończone postępowanie w sprawie orzeczenia o zdolności bądź niezdolności do wykonywania zawodu przez lek. Z. K., który do dnia dzisiejszego nie poddał się dodatkowym badaniom w Instytucie Psychiatrii i Neurologii w W. lub też w innym ośrodku klinicznym, których wyniki pozwoliłyby na wydanie orzeczenia przez komisję orzekającą w przedmiocie zdolności do wykonywania zawodu lekarza. Zatem mając na uwadze treść art. 12 ust. 5 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty brak jest, zdaniem organu, podstaw do uchylenia uchwały o zawieszeniu prawa wykonywania zawodu.

Po rozpatrzeniu odwołania Z. K. Naczelna Rada Lekarska uchwałą Prezydium z dnia [...]września 2008r Nr [...]-. utrzymała w mocy zaskarżoną uchwałę.

Organ odwoławczy wskazał, iż prawomocną uchwałą Nr [...] Okręgowej Rady Lekarskiej [...] Izby Lekarskiej z dnia [...] sierpnia 2000 r. lek. Z. K. został zawieszony w prawie wykonywania zawodu do czasu zakończenia postępowania w sprawie orzeczenia o zdolności bądź niezdolności do wykonywania zawodu. Podstawę podjęcia uchwały stanowiło orzeczenia komisji z dnia [...] maja 2000 r., w którym stwierdzono, iż lekarz dotknięty jest zespołem paranoicznym z zaburzeniami roszczeniowo-pieniaczymi, uwarunkowanymi osobowościowo i zawnioskowano o dodatkowe badanie w Instytucie Psychiatrii i Neurologii w W. w celu bezstronnego potwierdzenia diagnozy. Bezspornym jest również fakt trzykrotnego wzywania lek. Z. K. przez Okręgową Radę Lekarską (pismem z dnia I czerwca 2007 r., 9 lipca 2007 r., 20 września 2007 r.) do uzupełnienia wniosku o pisemną informację, czy poddał się badaniu psychiatrycznemu w warunkach klinicznych w Instytucie Psychiatrii i Neurologii w W., bądź w innym ośrodku klinicznym oraz został poproszony o

przedstawienie ewentualnego wyniku badania. Jednakże wezwania okazały się

bezskuteczne.

Organ podkreślił nadto, że w związku odwołaniem Z. K. od uchwały Nr

[...], Naczelna Rada Lekarska uchwałą Nr [...]. z dnia [...] czerwca

2008 r. powołała komisję dla dokonania oceny zdolności lekarza. Jednakże lek.

Z. K. nie stawił się na posiedzenie komisji wyznaczone na dzień 7

czerwca 2008 r.

Z tych wszystkich względów organ uznał, iż nie ustały przyczyny zawieszenia lek.

Z.i K. prawa wykonywania zawodu lekarza, bowiem nie zostało

zakończone postępowanie w sprawie orzeczenia o zdolności bądź niezdolności do

wykonywania zawodu. Lek. Z. K. nie poddał się badaniom w Instytucie

Psychiatrii i Neurologii w W.. Brak jest więc podstaw do uchylenia uchwały

Okręgowej Rady Lekarskiej Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2000 r. w sprawie

zawieszenia prawa wykonywania zawodu lekarza.

Skargę na powyższą uchwałę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł

Z. K., podnosząc, że zawieszenie w prawie wykonywania zawodu jest

spowodowane wyłącznie ujawnieniem przez niego przestępstw zawodowych innych

lekarzy, a działania organów samorządowych noszą znamiona zemsty.

W odpowiedzi na skargę. Naczelna Izba Lekarska wniosła o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 §1 pkt 1 ppsa).

W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie została uwzględniona.

Podstawą materialnoprawną rozstrzygnięcia organów stanowił art. art. 12 pkt 5 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz. U. z 2002r, Nr 21. poz. 204 ze zm.) w myśl którego,,.lekarz w stosunku do którego podjęto uchwałę o zawieszeniu

prawa wykonywania zawodu (...) może wystąpić do okręgowej rady lekarskiej o uchylenie uchwały, jeżeli ustaną przyczyny zawieszenia. (...)" W rozpoznawanej sprawie przyczyny zawieszenia nie ustały bowiem nie zostało zakończone postępowanie w sprawie orzeczenia o zdolności bądź niezdolności skarżącego do wykonywania zawodu z przyczyn leżących po stronie skarżącego.. Z orzeczenia Komisji z dnia [...] maja 2000r orzekającej w przedmiocie zdolności do wykonywania zawodu przez skarżącego wynika,«. warunkiem zakończenia postępowania jest dodatkowe badanie skarżącego w Instytucie Psychiatrii i Neurologii w W. w celu absolutnie bezstronnego potwierdzenia diagnozy. Z akt sprawy bezspornie wynika, iż skarżący nie poddał się przedmiotowemu badaniu, nie nadesłał także wyników badania psychiatrycznego przeprowadzonego w warunkach aresztu śledczego.

Nadto, co podkreśliło Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej, skarżący również nie stawił się na badanie wyznaczone w dniu 7czerwca 2008r( notatka) przez komisję powołaną uchwałą Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej dla dokonania oceny niezdolności lekarza do wykonywania zawodu lekarza.

Działaniem takim skarżący uniemożliwił zakończenie postępowania w sprawie orzeczenia o zdolności bądź niezdolności do wykonywania zawodu lekarza dlatego prawidłowo organy obu instancji przyjęły, iż nie ustały przyczyny zawieszenia w prawie wykonywania zawodu lekarza.

Mając na uwadze, iż w sprawie nie zaistniała przesłanka umożliwiająca zastosowanie normy art. 12 pkt 5 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz. U. z 2002r, Nr 21. poz. 204 ze zm.) orzeczenia organów obu instancji należy uznać za prawidłowe i nie naruszające prawa.

Odnosząc się do zarzutów skargi należy podkreślić, iż nie odnoszą się one w żadnej mierze do treści zaskarżonej uchwały co czyni chybionym ich rozważanie w niniejszym postępowaniu.

W tym stanie rzeczy, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało orzec jak w sentencji wyroku.