Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 817/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2018-06-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Utrzymano w mocy postanowienie/zarządzenie referendarza sądowego - SPP
Powołane przepisy: article: art. 252 par. 2 art. 257 art. 260 par. 1 par. 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 12 czerwca 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirella Ławniczak po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi R. Z. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] sierpnia 2017 roku nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej na rok 2016; postanawia utrzymać w mocy zarządzenie starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15 maja 2018 roku.


UZASADNIENIE

R. Z., pismem z dnia 01 lutego 2018 roku, została zobowiązana do usunięcia braków formalnych pisma z dnia 05 grudnia 2017 roku poprzez złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (k. 27 akt sądowych).

Skarżąca Spółka nie wykonała wezwania do złożenia wniosku o przyznanie praw pomocy na urzędowym formularzu.

Zarządzeniem z dnia z dnia 09 sierpnia 2017 roku starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącej Spółki o przyznanie prawa pomocy (k. 32-33 akt sądowych).

R. P., działający za stronę skarżącą, wniósł sprzeciw od orzeczenia referendarza sądowego. Zażądał uchylenia zarządzenia i przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wyjaśnił, że jego własna sytuacja majątkowa, a także sytuacja majątkowa Spółki uległy pogorszeniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 260 §1 i §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2017, poz. 1369 ze zm. - dalej P.p.s.a.), rozpoznając sprzeciw od orzeczenia referendarza sądowego, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie zmienia albo utrzymuje w mocy.

Wniesienie sprzeciwu wstrzymuje wykonalność orzeczenia referendarza sądowego. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu.

Wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru (art. 252 §2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Wniosek, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania (art. 257 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Analiza akt sądowych jednoznacznie wskazuje, że skarżąca Spółka prawidłowo została zobowiązana do usunięcia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy. Obowiązek procesowy złożenia wniosku na urzędowym formularzu PPPr został określony w sposób jednoznaczny, a korespondencja zawierająca wezwanie do złożenia wniosku w prawem przewidzianej formie, wraz z formularzem wniosku, została doręczona R. P. w dniu 13 lutego 2018 roku.

W tych okolicznościach nie może być mowy o braku aktualizacji obowiązku skarżącej Spółki, co do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu. Skoro skarżąca nie złożyła wniosku o prawo pomocy w prawem przewidzianej formie, to żądanie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym nie mogło otrzymać merytorycznego biegu. Wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu, pozostawia się bez rozpoznania (art. 257 P.p.s.a.).

Z powyższych względów Sąd uznaje, że wniosek o prawo pomocy należało pozostawić bez rozpoznania. W konsekwencji, na podstawie cytowanych wyżej przepisów, orzeczono jak w sentencji postanowienia.