Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 196/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2006-05-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Ewidencja gruntów
Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par/ 1 pkt 6 i par. 3 w zw. z art 52 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: AWSA Jolanta Ewa Wojtyna po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Cz. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] stycznia 2006 roku, znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Wójt Gminy T. z dnia [...] maja 1999 roku, znak [...] - postanawia - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] maja 1999 roku, znak [...] Wójt Gminy T. nie uwzględnił wniosku J. N. i odmówił wprowadzenia zmiany powierzchni działek o nr 266 i 267 w operacie ewidencji gruntów obrębu G. gmina T., poprzez wykazanie powierzchni działki nr 266 jako 0,29ha w miejsce dotychczasowej 0,24ha. Przedmiotowa decyzja stała się ostateczna w dniu 14 czerwca 1999 roku.

Pismem z dnia 13 listopada 2001 roku, skierowanym do Wójta Gminy T. K. Cz. zakwestionowała wyżej wskazaną decyzję z dnia [...] maja 1999 roku. W dniu 19 listopada 2001 roku przedmiotowe pismo zostało przekazane Staroście J. jako organowi właściwemu do jego rozpoznania. Ponadto pismami z dnia 26 stycznia i 25 kwietnia 2002 roku K. Cz. domagała się sprostowania powierzchni działki o nr 267, stanowiącej jej własność.

Decyzją z dnia [...] maja 2002 roku, znak [...] Starosta J. odmówił wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów obrębu G. gmina T. dotyczących konfiguracji granic i powierzchni działki o nr ewid. 267.

W wyniku rozpatrzenia odwołania K. Cz., P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w R., decyzją z dnia [...] września 2002 roku, nr [...] uchylił wyżej wymienioną decyzję Starosty J. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Tłumacząc motywy rozstrzygnięcia organ wskazał w uzasadnieniu decyzji, iż pismo K. Cz. z dnia 13 listopada 2001 roku należało potraktować jako wniosek o wzruszenie ostatecznej decyzji Wójta

Gminy T. z dnia [...] maja 1999 roku, znak [...]. Dlatego też dla właściwego jego rozpoznania konieczne jest ustalenie ze stroną właściwego trybu nadzwyczajnego.

Wzmiankowaną decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w R. z dnia [...] września 2002 roku K. Cz. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, jednakże z uwagi na cofnięcie skargi, sąd postanowieniem z dnia 14 grudnia 2004 roku, sygn. akt SA/Rz 2290/02 umorzył postępowanie.

Realizując zalecenia wynikające z decyzji z dnia [...] września 2002 roku Starosta J. wyznaczył na dzień 2 listopada 2005 roku rozprawę administracyjną na gruncie. Organ wezwał do udziału w sprawie właścicielki tych nieruchomości. Ze spisanego na gruncie protokołu rozprawy z dnia 2 listopada 2005 roku wynika, iż zarówno K. Cz. jak i J. N. wnoszą o stwierdzenie nieważności decyzji Wójta Gminy T. z dnia [...] września 1999 roku, nr [...].

Z powyższych względów Starosta J. przekazał sprawę do rozpoznania P. Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. W wyniku jej rozpoznania wyżej wymieniony organ, decyzją z dnia [...] stycznia 2006 roku, znak [...] odmówił stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji Wójta Gminy T. z dnia [...] maja 1999 roku, znak [...].

Decyzją ta została doręczona K. Cz. oraz J. N. wraz ze stosownym pouczeniem, iż przysługuje od niej odwołanie do Głównego Geodety Kraju, które należy wnieść w terminie 14 dni liczonym od dnia jej doręczenia.

W dniu 7 lutego 2006 roku K. Cz. zaskarżyła wyżej wymienioną decyzję z dnia [...] stycznia 2006 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. W swej skardze jednoznacznie stwierdziła, iż w jej ocenie do rozpoznania odwołania od wzmiankowanej decyzji właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, a nie jak w niej wskazano Główny Geodeta Kraju.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), dalej jako P.p.s.a., skuteczność wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego uzależniona jest od wcześniejszego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W sytuacji gdy ów wymóg nie został spełniony, skarga jako niedopuszczalna ulega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.

Decyzja wydana w trybie art. 158 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. 2000 r. Nr 98 poz. 1071, powoływanej dalej jako kpa), bez względu na istotę rozstrzygnięcia, jest orzeczeniem wydanym w odrębnym postępowaniu administracyjnym i wobec tego podlega ona weryfikacji w toku instancji, w trybach nadzwyczajnych i zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Skuteczność wniesienia skargi do sądu uzależniona jest od wcześniejszego wniesienia odwołania, gdy ono służyło, albo od złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W niniejszej sprawie skarżącej, od zaskarżonej decyzji przysługiwało odwołanie do Głównego Geodety Kraju - stosownie do treści art. 7a pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jednolity: Dz. U. 2005 r. Nr 240 poz. 2027). O fakcie tym skarżąca została pouczona dołączonym do decyzji pismem. Wbrew jego treści skarżąca wniosła skargę Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Rzeszowie.

Podsumowując należy więc stwierdzić, iż K. Cz. nie wyczerpała toku instancji warunkującego dopuszczalność jej skargi.

Mając powyższe na uwadze sąd w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a. odrzucił skargę.