Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SO/Wa 6/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-03-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny -art.55 ustawy PoPSA
Powołane przepisy: article: art. 54 par. 2, art. 55 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 21
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA: - Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku L. D. o wymierzenie grzywny Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w sprawie ze skargi L. D. na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w przedmiocie dostępu do informacji publicznej postanawia wymierzyć Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego grzywnę w wysokości 5 000,00 zł (pięciu tysięcy złotych).


UZASADNIENIE

W dniu 4 lutego 2008 r. L. D. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie grzywny Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego za niezastosowanie się do obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, to jest za nieprzekazanie Sądowi skargi z dnia 19 grudnia 2007 r. na bezczynność tego organu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.

Uzasadniając przedmiotowe żądanie skarżący podniósł, że w dniu 12 listopada 2007 r., w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), wystąpił do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego o udostępnienie informacji publicznej w przedmiocie przeprowadzonej kwerendy zbiorów V-go Oddziału Muzeum Narodowego. W związku z uchybieniem przez organ wszelkim terminom ustawowym wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, której organ nie przekazał Sądowi, tym samym naruszając obowiązek wynikający z art. 54 § 2 ppsa.

Do wniosku z dnia 4 lutego 2008 r. L. D. dołączył między innymi kopię opisanego wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 12 listopada 2007 r. oraz kopię skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w przedmiocie rozpatrzenia tego wniosku, na której widoczna jest data wpływu do sekretariatu Ministra w dniu 19 grudnia 2007 r.

Przy piśmie z dnia 6 lutego 2008 r. odpis wniosku o wymierzenie grzywny przesłano Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego celem ustosunkowania się w terminie 14 dni. W odpowiedzi z dnia 26 lutego 2008 r., podpisanej przez Dyrektora Departamentu Dziedzictwa Narodowego Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, odniesiono się do kwestii braku reakcji organu na wniosek L. D. o udzielenie informacji publicznej. Organ nie ustosunkował się do wniosku skarżącego o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi z dnia 19 grudnia 2007 r. wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 ppsa). Będący przepisem szczególnym, art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej ogranicza termin przewidziany w ustawie procesowej do piętnastu dni od dnia otrzymania skargi przez organ. Zatem w sprawach dotyczących dostępu do informacji publicznej ustawodawca postawił organom, których działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi, wyższe wymagania pod względem terminu przewidzianego na sporządzenie odpowiedzi na skargę i przesłanie jej do sądu wraz z aktami sprawy, niż - co do zasady określonej w art. 54 § 2 ppsa - w innych sprawach.

Stosownie do treści art. 55 § 1 ppsa w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

W przedmiotowej sprawie przesłanki określone w powołanym przepisie zostały spełnione.

Skarga L. D. wpłynęła do organu w dniu 19 grudnia 2007 r. Zatem do dnia doręczenia Ministrowi odpisu wniosku z dnia 4 lutego 2008 r. o ukaranie grzywną (11 lutego 2008 r. - zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się na karcie 18 akt sądowych) upłynęło 54 dni, a do dnia rozpoznania przedmiotowego wniosku kolejnych 49 dni. W tym czasie organ nie nadesłał do Sądu skargi z dnia 19 grudnia 2007 r. na bezczynność wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Mimo wniosku Sądu, w żaden sposób nie usprawiedliwił również swojego zaniechania w tym zakresie.

Niewywiązanie się przez organ z obowiązku nałożonego przez ustawodawcę w art. 54 § 2 ppsa uzasadnia zastosowanie dyspozycji normy zawartej w art. 55 § 1 ppsa. Prawie trzymiesięczne opóźnienie oraz brak jego usprawiedliwienia są okolicznościami wpływającymi na wysokość wymierzonej grzywny.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 55 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.