Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 187/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2016-08-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Odmówiono wstrzymania wykonania  decyzji w całości
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Malinowska-Grakowicz po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

J.K. (dalej jako: skarżąca) zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji w skardze na decyzję na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...]stycznia 2016 r., nr [...],

w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry.

Uzasadniając wniosek skarżąca podniosła, że odmowa udzielenia ochrony tymczasowej będzie skutkować realnym zagrożeniem dla jej dalszego bytu gospodarczego i będzie wiązało się ze znaczną szkodą oraz trudnymi do odwrócenia skutkami. Dalej wskazała, że przyznanie tymczasowej ochrony jest "efektywnie możliwe" z uwagi na to, że zaskarżona decyzja stanowi w istocie wykonanie art. 14 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (tekst jednolity Dz. U. z 2015 r. poz. 612 ze zm.). Przepis ten ma zaś charakter techniczny i jego stosowanie przez organy Państwa stanowi działanie z naruszeniem prawa europejskiego. Okoliczność ta powinna obligować sąd krajowy do udzielenia wspomnianej ochrony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity z 2016 r., Dz. U. poz. 718, ze zm., dalej jako p.p.s.a.) wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie jednak z § 3 tego przepisu, sąd może wstrzymać wykonanie takiej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Przez sformułowanie "znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" należy rozumieć taką sytuację, w której szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia ani nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do jej stanu pierwotnego. W szczególności trudnym do odwrócenia skutkiem będzie utrata rzeczy, która ze względu na swoje właściwości nie może być zastąpiona, bądź konieczność ogłoszenia upadłości przedsiębiorstwa połączonej z likwidacją jego majątku.

W postępowaniu o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracji, ciężar dowodu spoczywa zawsze na wnioskodawcy. Nie wystarczy zatem ogólny wywód strony. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej.

W niniejszej sprawie skarżąca nie wykazała, że grozi jej samej bądź jej rodzinie znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki. Nie przedstawiła żadnego materiału źródłowego a jej wywody miały charakter ogólny i nie odnosiły się do jej sytuacji majątkowej.

Na koniec wskazać należy, że art. 61 § 3 p.p.s.a. nie wiąże udzielenia ochrony tymczasowej z oceną merytoryczną aktu, którego wykonanie ma być wstrzymane. Na gruncie Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi etap ten będzie miał miejsce dopiero na odpowiednim posiedzeniu Sądu: rozprawie lub w pewnych przewidzianych ustawą przypadkach na posiedzeniu niejawnym.

Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a, Sąd orzekł jak na wstępie.