Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 267/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2009-06-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6146 Sprawy uczniów
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 60, art. 161 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 29 czerwca 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Bohdanowicz po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prokuratora Okręgowego na uchwałę Rady Gminy z dnia [...]r., nr XXVIII/124/05 w sprawie regulaminu udzielania pomocy materialnej o charakterze socjalnym postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne.


UZASADNIENIE

Prokurator Okręgowy złożył skargę na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] marca 2005 roku, nr XXVIII/124/05 w sprawie regulaminu udzielania pomocy materialnej o charakterze socjalnym.

Uzasadniając swoje stanowisko Prokurator Okręgowy wskazał, iż § 7 ust. 2 wskazanej powyżej uchwały rażąco narusza prawo tj. art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. Nr 142 poz. 1591 z 2001 roku z późn. zm.) poprzez przyznanie wójtowi uprawnienia do imiennego upoważniania pracowników gminnych jednostek organizacyjnych innych niż urząd gminy do wydawania decyzji administracyjnych w przedmiocie przyznawania świadczeń pomocy materialnej o charakterze socjalnym, pomimo braku upoważnienia ustawowego do rozszerzania przez rade gminy określonego w art. 39 ust 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym kręgu podmiotów, którym wójt udzielić może upoważnienia do wydawania decyzji administracyjnych w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej.

Z uwagi na powyższe Prokurator Okręgowy wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały, w części obejmującej § 7 ust. 2.

Uchwałą nr XXX/156/09 z dnia [...] maja 2009 roku, Rada Gminy uwzględniając w całości skargę Prokuratora Okręgowego, uchyliła § 7 ust. 2 zaskarżonej uchwały a także zapis zawarty w § 15 ust. 3 uchwały : "szczegółowe warunki, jakie powinno spełniać rozliczenie zwrotu wydatków z tytułu pomocy rzeczowej, zostaną uregulowane w odrębnym zarządzeniu wójta".

Z uwagi na uwzględnienie skargi przez Radę Gminy, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału, wezwano stronę skarżącą do wskazania aktualnego stanowiska w sprawie.

Pismem z dnia 1 czerwca 2009 roku Prokurator Okręgowy, zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) cofnął przedmiotową skargę i na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniósł o umorzenie niniejszego postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Cofnięcie skargi przez Prokuratora Okręgowego należało uznać za skuteczne.

Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej zwanej p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę, przy czym jej cofnięcie wiąże sąd. Sąd może uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne tylko wtedy, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (art. 60 p.p.s.a.).

Rada Gminy działając w trybie autokontroli uwzględniła w całości skargę Prokuratora Okręgowego i [...] maja 2009 roku podjęła uchwałę nr XXX/156/09 zmieniającą w zakwestionowanym przez Prokuratora Okręgowego zakresie uchwałę nr XXVIII/124/05 z dnia [...] marca 2005 roku, a zatem Rada Gminy postąpiła zgodnie ze stanowiskiem strony skarżącej. W tej sytuacji Prokurator Okręgowy oświadczył, iż cofa skargę.

Jednocześnie w sprawie nie zachodzą okoliczności przewidziane w art. 60 in fine p.p.s.a., obligujące sąd do uznania, że cofnięcie skargi jest czynnością niedopuszczalną.

W konsekwencji należało postępowanie umorzyć zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.