Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 904/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-02-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6560
6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 3 pkt 1 i 2, art. 14b par. 1, art. 14h,  art. 120, art. 121 par. 1, art. 165a par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.
article: art. 111 ust. 3a pkt 6 i pkt 8, art. 111 ust. 7a
journal: Dz.U. 2011 nr 177 poz 1054
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity
article: par. 6 pkt 7-8
journal: Dz.U. 2013 poz 363
law: Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 14 marca 2013 r. w sprawie kas rejestrujących
article: art. 135, art. 145 par. 1 lit. c, art. 200, art. 205 par. 4
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Ratajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 05 lutego 2015r. sprawy ze skargi A Spółka Akcyjna na postanowienie Ministra Finansów działającego przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wydania pisemnej interpretacji prawa w zakresie braku obowiązku przechowywania raportów fiskalnych (dobowych, miesięcznych) w formie papierowej w przypadku stosowania kas z elektronicznym zapisem kopii I. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Ministra Finansów działającego przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...]; II. zasądza od Ministra Finansów działającego przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącej spółki kwotę [...] zł ( [...] ) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

I SA/Po 904/14

Uzasadnienie

W dniu [...] marca 2014 r. [...] Spółka akcyjna w [...], reprezentowana przez pełnomocnika złożyła wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego zakresie braku obowiązku przechowywania raportów fiskalnych (dobowych, miesięcznych) w formie papierowej w przypadku stosowania kas z elektronicznym zapisem kopii.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

[...] S.A. (dalej: Spółka, Wnioskodawca) prowadzi działalność w zakresie detalicznej sprzedaż) towarów handlowych poprzez sieć sklepów na terenie całej Polski. Sprzedaż detaliczna prowadzona jest w niemal 2400 sklepach Spółki, a każda transakcja sprzedaży dokonywanej na rzecz osób, klientów sklepu rejestrowana jest za pośrednictwem kasy rejestrującej (drukarki fiskalnej) i potwierdzana paragonem fiskalnym. Wnioskodawca prowadzi działalność przy użyciu około 12 tysięcy kas rejestrujących.

Spółka rozlicza podatek należny VAT z tytułu sprzedaży towarów w sklepach na podstawie obrotu ujmowanego w odpowiednich rejestrach, przy czym obrót ten obejmuje w szczególności transakcje zarejestrowane na kasach rejestrujących i ujmowane w ramach raportów dobowych. Kasy rejestrujące posiadane przez Wnioskodawcę są połączone z kompatybilnym systemem komputerowym Spółki. Informacje o transakcjach sprzedażowych w momencie ich realizacji są przesyłane do programu [...], a po zakończeniu każdego dnia pracy z programu [...] do systemu finansowo-księgowego [...].

Spółka posiada kasy z elektronicznym zapisem kopii, tzn. takie, w których kopie paragonów oraz raportów powstających w module fiskalnym są zapisywane bezpośrednio w pamięci kasy rejestrującej w module kopii elektronicznej (w przypadku paragonów oraz raportów dobowych, miesięcznych lub pozostałych) na informatycznych nośnikach danych znajdujących się w Centrum Przetwarzania Danych Spółki z siedzibą w [...]. Przechowywanie raportów na ww. nośnikach będzie zapewniało dostęp do danych wynikających z tych dokumentów oraz możliwość odczytu raportów i zweryfikowania ich treści przez pracowników Spółki lub kontrolujących, jednocześnie gwarantując ich autentyczność (tj. pewność, że zostały one wygenerowane przez Spółkę) i integralność treści (tj. pewność, że w raportach nie zostaną zmienione żadne dane) do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Kasy rejestrujące posiadane przez Spółkę spełniają wymogi określone w Rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 27 sierpnia 2013 r. sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące.

Spółka również zwróciła uwagę, że ze względu na skalę prowadzonej działalności przechowywanie raportów fiskalnych wygenerowanych przez kasy rejestrujące przez okres kilku lat tj. do momentu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, w formie papierowej stwarzałoby dla niej wiele problemów, tj. wiązałoby się z wysokimi kosztami, angażowałoby czas pracowników oraz ze względu na ilości tych dokumentów rodziłoby ryzyko pomyłek w ewidencji i archiwizowaniu dokumentów.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym w przypadku posiadania przez Spółkę kas z elektronicznym zapisem kopii (tj. takich jak wskazano w stanie faktycznym) nie jest konieczne dodatkowe przechowywanie dobowych, miesięcznych oraz pozostałych raportów fiskalnych generowanych przez te kasy w formie papierowych wydruków, o ile są one przechowywane w module fiskalnym w pamięci kas rejestrującej (raporty dobowe), bądź na innym informatycznym nośniku danych (raporty dobowe, miesięczne i pozostałe), w sposób wskazany w stanie faktycznym?

Postanowieniem z [...] czerwca 2014 r. znak [...], Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, działający w imieniu Ministra Finansów, odmówił wszczęcia postępowania w sprawie udzielenia interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie braku obowiązku przechowywania raportów fiskalnych (dobowych, miesięcznych) w formie papierowej w przypadku stosowania kas z elektronicznym zapisem kopii. Podstawą wydania postanowienia był między innymi przepis art. 165a § 1 w zw. z art. 14b § 1 i art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm. dalej: O.p.).

W uzasadnieniu Organ stwierdził, że ocena stanowiska Wnioskodawcy w powyższym zakresie - w trybie postępowania dotyczącego wydania interpretacji indywidualnej - nie jest możliwa. Na podstawie obowiązujących przepisów prawa, nie ma bowiem podstaw do merytorycznego rozpatrzenia wniosku z uwagi na fakt, że kwestia będąca przedmiotem pytania nie została uregulowana w ustawie o podatku od towarów i usług, ani w aktach wykonawczych do tej ustawy. Skoro zatem ww. przepisy nie wskazują w żaden sposób wymaganej formy przechowywania kopii dokumentów fiskalnych, Organ nie może udzielić interpretacji indywidualnej w tym zakresie. Udzielając odpowiedzi na pytanie Spółki, Organ musiałby de facto dokonać w szczególności oceny opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, a nie przepisów prawa, które stanowią przedmiot wydawanych interpretacji podatkowych.

Na powyższe postanowienie Spółka, reprezentowana przez doradcę podatkowego złożyła zażalenie, wnosząc o jego uchylenie.

Postanowieniem z [...] lipca 2014 r. znak [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, działający w imieniu Ministra Finansów utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

W uzasadnieniu Organ podkreślił, że wydając interpretacje indywidualne jest związany ograniczeniami wynikającymi z rozdziału 1a O.p. Nadto wskazał, że należy mieć na względzie szczególny charakter postępowania w sprawie wydawania interpretacji indywidualnych. Postępowanie w sprawie wydawania interpretacji indywidualnych, z uwagi na przedmiot i charakter wydawanych w jego toku rozstrzygnięć, jest postępowaniem szczególnym, odrębnym, do którego nie mają bezpośredniego zastosowania inne (poza wskazanymi w ustawie ) przepisy ustawy Ordynacja podatkowa.

Nadto wskazując na przepisy art. 14b § 1 i art. 14c § 1-2 w zw. z art. 14h O.p., Organ podniósł, że za kluczowy element instytucji interpretacji indywidualnej należy uznać ocenę stanowiska Wnioskodawcy pod kątem jego prawidłowości.

Po pierwsze należy zwrócić uwagę na ograniczenie przedmiotowe kompetencji organu podatkowego wynikające z art. 14b § 1 O.p. do przepisów prawa podatkowego w rozumieniu art. 3 pkt 2 O.p.( tj. przepisów ustaw podatkowych, postanowień ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej, a także przepisów aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych).

Znaczenie terminu "ustawy podatkowe" wyjaśnia natomiast art. 3 pkt 1 O.p. Na jego mocy, ilekroć w ustawie jest mowa o ustawach podatkowych, należy przez to rozumieć ustawy dotyczące podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych określające podmiot, przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawę opodatkowania, stawki podatkowe oraz regulujące prawa i obowiązki organów podatkowych, podatników, płatników i inkasentów, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich.

Po drugie, należy wziąć pod uwagę całokształt rozwiązań konstrukcyjnych przyjętych przez ustawodawcę w rozdziale 1a O.p., a także cel, jaki przyświecał ustawodawcy przy wprowadzaniu przepisów regulujących instytucję interpretacji indywidualnych.

W ocenie Organu wolno mu dokonywać wykładni tylko tych przepisów, które zawierają akty prawne wymieniono rodzajowo w art. 3 pkt 2 O.p.

Organ podkreślił jednak, że samo wskazanie przepisu prawa podatkowego, jako budzącego wątpliwości interpretacyjne, nie zawsze jest wystarczające do uzyskania interpretacji.

Nadto Organ podniósł, że z § 6 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 marca 2014 r. w sprawie kas rejestrujących (Dz. U. 2013 r. poz. 363 dalej: rozporządzenie) wynika, że podatnicy, prowadząc ewidencję przechowują kopie dokumentów fiskalnych przez okres wymagany w ustawie oraz w Ordynacji podatkowej zgodnie z warunkami określonymi w ustawie o rachunkowości.

Natomiast w świetle §1 pkt 12 rozporządzenia - przez paragon fiskalny rozumie się wydrukowany przez kasę dla nabywcy w momencie sprzedaży dokument potwierdzający dokonaną transakcję sprzedaży.

Ponadto, w myśl § 1 pkt 19 rozporządzenia – przez raport fiskalny rozumie się dokument fiskalny zawierający dane sumaryczne o obrocie i kwotach podatku za daną dobę lub wybrany okres w ujęciu według poszczególnych stawek podatku oraz sprzedaży zwolnionej od podatku.

Podatnicy są zobowiązani przechowywać ewidencje prowadzone dla celów rozliczania podatku oraz wszystkie dokumenty, w szczególności faktury, związane z rozliczeniem do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego ( art. 112 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – Dz. U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 ze zm. dalej: ustawa o VAT).

Organ podniósł, że w żadnym miejscu zaskarżonego postanowienia nie stwierdził, że § 6 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia nie stanowi przepisu prawa podatkowego. Stwierdził bowiem tylko, że przepis ten wskazuje jedynie na obowiązki podatnika, natomiast w odniesieniu do warunków przechowywania kopii tych dokumentów – odnosi się do przepisów ustawy o rachunkowości.

W rezultacie wskazano tylko, że przepisy rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących nie rozstrzygają w żaden sposób wymaganej formy przechowywania kopii dokumentów fiskalnych. Natomiast kwestię będącą przedmiotem pytania rozstrzyga ustawa o rachunkowości.

Organ nie może udzielić interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie braku obowiązku przechowywania raportów fiskalnych (dobowych, miesięcznych) w formie papierowej w przypadku stosowania kas z elektronicznym zapisem kopii, bowiem kwestię tą rozstrzyga ustawa o rachunkowości, która nie wypełnia przesłanek ustawy podatkowej określonej w art. 3 pkt 1 O.p.

Analiza przesłanek odmowy wszczęcia postępowania, wskazanych w art. 165a § 1 O.p., w związku z przepisami tej ustawy regulującymi postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej, prowadzi do wniosku, że okoliczności uniemożliwiające wydanie prawidłowej, w tym zawierającej niezbędne elementy przewidziane przez ustawodawcę dla tego rodzaju rozstrzygnięcia i spełniającej funkcje przypisane tej instytucji, tj. interpretacji indywidualnej, zachodzą również w szczególności, gdy:

przedmiotem wniosku jest interpretacja przepisów innych niż przepisy prawa podatkowego;

przedmiotem wniosku jest interpretacja przepisów prawa podatkowego w sprawach pozostających poza zakresem przedmiotowym upoważnienia organu wydającego w imieniu Ministra Finansów interpretacje indywidualne;

wniosek dotyczy zagadnienia, unormowanego przepisami prawa podatkowego, którego rozwiązania nie może dostarczyć interpretacja indywidualna - wydanie interpretacji indywidualnej wymagałoby w istocie poddania ocenie (zinterpretowania) stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), a nie przepisu prawa podatkowego, bądź gdy wniosek dotyczy przepisów nie regulujących wprost sfery odpowiedzialności podatkowej wnioskodawcy.

/

W świetle powyższego, skoro regulacje ustawy o rachunkowości nie wypełniają przesłanek ustawy podatkowej określonej w art. 3 pkt 1 i pkt 4 O.p., to Organ nie jest upoważniony do dokonywania ich wykładni.

Mając powyższe na względzie Organ stwierdził, że skoro przedmiotowy wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej nie mieści się w zakresie określonym w art. 14b O.p., obligowało to Organ do odmowy wszczęcia postępowania w sprawie.

Organ wskazał, że z treści powołanego art. 14b § 1 O.p., jasno wynika, że przedmiotem wykładni dokonanej na podstawie przytoczonego wyżej artykułu mogą być jedynie przepisy prawa podatkowego, a żądanie Spółki we wskazanym zakresie wykracza poza zakres przedmiotowy pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanej w tym trybie. To z kolei obliguje Organ do odmowy wszczęcia postępowania w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji, co wynika z treści art. 165a § 1 w związku z art. 14h O.p.

Pismem z dnia [...] sierpnia 2014 r. pełnomocnik Spółki wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, zarzucając zaskarżonemu postanowieniu naruszenie następujących przepisów:

– art. 14b § 1 w zw.z art. 3 pkt 1 i 2 O.p., poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w związku z uznaniem przez Organ, iż wniosek Spółki nie dotyczył przepisów prawa podatkowego, co skutkowało odmową wszczęcia postępowania w sprawie wniosku Spółki;

– art. 165 § 1 w zw. z art. 14h O.p, poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie w sprawie - i tym samym nieuzasadnioną odmowę wszczęcia postępowania podatkowego - na skutek błędnego uznania, że Organ nie jest uprawniony do merytorycznego rozpatrzenia zagadnienia przedstawionego w złożonym wniosku;

– art. 120 w zw. z art. 14h O.p, poprzez naruszenie zasady działania organów podatkowych na podstawie przepisów - prawa w związku z odmową wydania interpretacji indywidualnej na wniosek Spółki, który spełniał warunki formalne i był prawidłowo opłacony

– art. 121 § 1 w zw. z art. 14h O.p., poprzez naruszenie zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych.

Mając na uwadze powyższe pełnomocnik Spółki wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia w całości oraz zasądzenie na rzecz Spółki kosztów postępowania, wraz z kosztami zastępstwa procesowego, według norm prawem przepisanych.

W uzasadnieniu skargi Spółka wskazując na naruszenie art. 14b § 1 w zw. z art. 3 pkt 1 i 2 O.p. stwierdziła, że z treści przepisów art. 111 ust. 3a pkt 6 i pkt 8 ustawy o VAT, można wprost wyprowadzić wniosek, że obowiązek przechowywania raportów fiskalnych generowanych przez kasy fiskalne w formie papierowej nie donosi się do tych raportów fiskalnych, które są generowane przez kasy z elektronicznym zapisem kopii.

W ocenie Spółki biorąc pod uwagę rezultaty wykładni językowej, historycznej i funkcjonalnej przywołanych przepisów, nie ulega wątpliwości fakt, że przepisy ustawy o VAT w powiązaniu z innymi przytoczonymi przepisami regulują kwestię sposobu przechowywania sporządzanych przez kasy z elektronicznym zapisem kopii raportów fiskalnych, tj. pozwalają udzielić odpowiedzi na pytanie Spółki.

Nadto Spółka podniosła, że kwestia możliwości przechowywania raportów fiskalnych generowanych przez kasy z elektronicznym zapisem kopii jedynie w formie elektronicznej była kilkakrotnie przedmiotem interpretacji indywidualnych wydawanych przez Organ, gdzie wprost wskazywano, że kwestia ta jest regulowana przepisami ustawy o VAT oraz aktów wykonawczych do tej ustawy.

Zdaniem Spółki, Organ naruszył także przepis art. 165a § 1 w zw. z art. 14h O.p., poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie w sprawie - i tym samym nieuzasadnioną odmowę wszczęcia postępowania podatkowego - na skutek błędnego uznania, że Organ nie jest uprawniony do merytorycznego rozpatrzenia zagadnienia przedstawionego w złożonym wniosku.

Nadto Spółka podniosła zarzut naruszenia art. 120 O.p., poprzez odmowę wydania interpretacji w sytuacji złożenia spełniającego warunki formalne i prawidłowo opłaconego wniosku o wydanie interpretacji, a przez to zignorowanie tego obowiązku.

Spółka wskazała także na naruszenie art. 121 O.p., z uwagi na fakt, że wszelkie argumenty przemawiały za obowiązkiem wydania interpretacji, a Organ wydał postanowienia sprzeczne z powszechnie akceptowaną kwalifikacją prawną zbliżonych stanów faktycznych. Nadto Spółka podniosła, że innym podatnikom w analogicznych sprawach udzielano takich interpretacji.

W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując i rozbudowując swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem zasadniczego sporu w niniejszej sprawie jest kwestia, czy organ podatkowy miał prawo do merytorycznego rozpoznania wniosku o wydanie interpretacji w trybie określonym w art. 14b § 1 O.p., w zakresie objętym przedmiotowym wnioskiem, czy też był uprawniony do wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania.

W ocenie Sądu w niniejszej sprawie istniała możliwość merytorycznego rozpoznania wniosku Spółki, wobec czego zarzut naruszenia art. 165a w zw. z art.14b § 1, art. 14h O.p. jest zasadny.

Podstawę prawną rozstrzygnięcia poddanego kontroli sądowoadministracyjnej stanowił art. 165a § 1 O.p., zgodnie z którym gdy żądanie wszczęcia postępowania (art. 165 O.p.), zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Przepis ten ma zastosowanie do postępowań o wydanie interpretacji z mocy art. 14h O.p. Przyczyną odmowy wydania interpretacji może być przedmiot zapytania strony, jeśli wykracza on poza zakres przedmiotowy interpretacji indywidualnych określonych w ustawie.

Zakres przedmiotowy interpretacji określony został w art. 14b § 1 O.p. stanowiącym że minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Wskazać należy ponadto, że właściwy organ podatkowy, wydając interpretacje indywidualne jest związany ograniczeniami wynikającymi z rozdziału 1a O.p. "Interpretacje przepisów prawa podatkowego". Należy zatem przyjąć, że zarówno z redakcji ww. tytułu rozdziału, jak również z umieszczonego w tym rozdziale przepisu art. 14b § 1 O.p. wynika, że chodzi o przepisy prawa podatkowego w rozumieniu art. 3 pkt 2 O.p.

W świetle powyższych uwag za przepisy prawa podatkowego należy uznać przepisy ustaw podatkowych, postanowień ratyfikowanych przez Rzeczypospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych przez Rzeczypospolitą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej, a także przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych.

Obowiązkiem organu podatkowego jest ocena czy w świetle przepisów regulujących instytucję interpretacji indywidualnej – z uwagi m.in. na przedmiot, czy też zakres przedstawionego problemu – istotnie może wszcząć postępowanie interpretacyjne.

W niniejszej sprawie, należy zauważyć, że ustawodawca zgodnie z przepisem art. 111 ust. 3a pkt 6 ustawy o VAT, nałożył na podatników prowadzących ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących, obowiązek przechowywania kopii dokumentów kasowych do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, zgodnie z warunkami określonymi w ustawie o rachunkowości.

Z kolei w myśl art. 111 ust. 3a pkt 8 ustawy o VAT, podatnicy są zobowiązani dokonywać wydruku emitowanych przez kasę rejestrującą dokumentów i ich kopii.

W § 6 pkt 7 -8 rozporządzenia, wydanego przez Ministra Finansów na podstawie delegacji zawartej w art. 111 ust. 7a ustawy o VAT, ustawodawca doprecyzował, że podatnicy prowadząc ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących dokonują wydruku wszystkich emitowanych przez kasę dokumentów i w przypadku kas innych niż z elektronicznym zapisem kopii, kopii tych dokumentów na taśmie papierowej oraz przechowują kopie dokumentów fiskalnych przez okres wymagany w ustawi o VAT oraz w Ordynacji podatkowej, zgodnie z warunkami określonymi w ustawie o rachunkowości.

Spółka stanęła na stanowisku, że z literalnego brzmienia wyżej cytowanych przepisów wynika, że obowiązek przechowywania raportów fiskalnych generowanych przez kasy fiskalne w formie papierowej nie odnosi się do tych raportów, które są generowane przez kasy z elektronicznym zapisem kopii. Tym samym w przypadku posiadania przez Spółkę kas z elektronicznym zapisem kopii nie jest konieczne przechowywanie sporządzanych dobowych, miesięcznych oraz pozostałych raportów fiskalnych generowanych przez te kasy w formie papierowych wydruków, o ile są one przechowywane w module fiskalnym kasy rejestrującej bądź na informatycznym nośniku danych.

Spółka, w świetle powyższych regulacji, chciała uzyskać odpowiedź, czy prawidłowe jest jej stanowisko, zgodnie z którym w przypadku posiadania przez Spółkę kas z elektronicznym zapisem kopii (tj. takich jak wskazano w stanie faktycznym) nie jest konieczne dodatkowe przechowywanie dobowych, miesięcznych oraz pozostałych raportów fiskalnych generowanych przez te kasy w formie papierowych wydruków, o ile są one przechowywane w module fiskalnym w pamięci kas rejestrującej (raporty dobowe), bądź na innym informatycznym nośniku danych (raporty dobowe, miesięczne i pozostałe), w sposób wskazany w stanie faktycznym.

Sąd podziela opinię Spółki, że w świetle przepisów normujących wydawanie interpretacji indywidualnych, możliwa jest ocena stanowiska dotyczącego zgodności z przepisami prawa podatkowego zaproponowanego przez Spółkę rozwiązania.

Po pierwsze – nie może budzić wątpliwości, że rozporządzenie – w świetle definicji legalnych zawartych w art. 3 pkt 1 i 2 O.p. – stanowi przepis prawa podatkowego. Wymieniony akt został bowiem wydany na podstawie delegacji zawartej w art. 111 ust. 7a ustawy o VAT. Rozporządzenie dotyczy praw i obowiązków organów podatkowych jak i podatników.

Po drugie – rozporządzenie to podaje definicję oraz wskazuje sposób przechowywania raportów fiskalnych.

Po trzecie - organ upoważniony do wydawania interpretacji może stosować – na mocy art. 14h O.p. – przepis art. 165a O.p. " odpowiednio", co oznacza, iż musi mieć na uwadze szczególne regulacje zawarte w rozdziale 1a Działu II O.p.

Z treści przepisu art. 165a O.p., wynika, że postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania wydaje się w sytuacji:

- gdy żądanie zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną,

- lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte.

W przedmiotowej sprawie nie wykazano, że strona nie była stroną postępowania wszczętego na skutek wniosku o wydanie interpretacji. Nie ma również podstaw, do stwierdzenia, że brak jest przepisów prawa podatkowego, które mogłyby być podstawą wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania.

W świetle stanowiska Organu, wyrażonego w zaskarżonym postanowieniu, stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie istnieją przepisy prawa podatkowego, które mogą być przedmiotem interpretacji.

W związku z powyższym w przedmiotowej sprawie nie było podstaw do stwierdzenia, że przyczyną odmowy wszczęcia postępowania był brak przepisów prawa podatkowego, a tylko taki mógłby być podstawą wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania.

Sąd wskazuje, na stanowisko wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie o sygn. akt I FSK 634/13.

W związku z powyższym organ powinien ponownie rozpatrzyć wniosek Spółki i wydać stosowną interpretację zgodnie z obowiązującymi przepisami

Sąd nie podziela zarzutów skargi dotyczących naruszenia przepisów art. 120 i 121 § 1w zw. z art. 14h O.p. Sąd bowiem zauważa, że przepis art. 14h O.p., stanowi, że w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej stosuje się odpowiednio przepisy wskazane w tym artykule, a w niniejszej sprawie nie doszło do ich naruszenia.

Z tych względów Sąd na podstawie art. 145 § 1 lit. c, art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. dalej: p.p.s.a. ) orzekł jak w punkcie I wyroku.

O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 4 p.p.s.a.