Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 351/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2011-08-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia
Powołane przepisy: article: art. 86 art. 87 art. 88
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Palus po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. i Z. K. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 grudnia 2010 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie ze skargi Z. L. oraz H. i Z. K. o wznowienie postępowania w sprawie ze skargi o sygn. akt IISA/Wr 43/06 zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 października 2006 r. oddalającego skargę na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie samowolnej zmiany sposobu użytkowania pomieszczeń strychu na lokal mieszkalny [...] w budynku nr [...] w miejscowości O. postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia.


UZASADNIENIE

Z. L. oraz H. i Z. K. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 43/06 zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 października 2006 r. oddalającego skargę na decyzję D.Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie samowolnej zmiany sposobu użytkowania pomieszczeń strychu.

W toku postępowania sądowoadministracyjnego zmarła skarżąca Z.L.

Postanowieniem z dnia 30 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zawiesił postępowania w niniejszej sprawie z uwagi na śmierć Z.L.

Powyższe postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 13 stycznia 2011 r. oraz z uwagi na zmianę pełnomocnika – ponownie w dniu 31 stycznia 2011 r.

Pismem nadanym w dniu 26 maja 2011 r. H. i Z. K. złożyli zażalenie na postanowienie tutejszego Sądu z dnia [...] r. oraz wnieśli o przywrócenie terminu do jego złożenia.

W uzupełnieniu złożonego wniosku o przywrócenie terminu skarżący wskazali, że jest on uzasadniony tym, że w terminie przewidzianym do złożenia zażalenia nie przebywali pod wskazanym adresem, gdyż musieli "wyjechać na oględziny powstałych szkód".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do postanowień art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej dalej p.p.s.a - jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Warunkami skuteczności takiego wniosku jest zaś: złożenie go w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, spowodowanie dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie uchybionej czynności oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i § 2 oraz art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a.). Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie, co oznacza, że brak jednej z nich skutkować musi odmową przywrócenia terminu. Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie (art. 88 p.p.s.a.).

Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 86 § 1 p.p.s.a.).

Zważyć nadto należy, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku gdy strona w sposób przekonujący uzasadni brak swojej winy (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005r, s.219). Brak winy należy z kolei oceniać mając na względzie wszystkie okoliczności danej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także i uchybień spowodowanych lekkim niedbalstwem (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz; Warszawa 2005, s. 333).

W niniejszej sprawie skarżący jako przesłankę zasadności wniosku o przywrócenie terminu przywołał fakt, że w terminie przewidzianym do złożenia zażalenia nie przebywali w miejscu pod wskazanym adresem. W ocenie sądu okoliczność ta w sposób obiektywny nie uzasadnia przywrócenia terminu. Wskazać bowiem trzeba, że postanowienie z dnia 30 grudnia 2010 r. zostało doręczone dwukrotnie – tj. w dniu 13 stycznia 2011 r. i w dniu 31 stycznia 2011 r. - ustanowionym w sprawie profesjonalnym pełnomocnikom skarżących , którzy znają środki zaskarżenia oraz tryb ich wnoszenia. Wobec tego przyjąć należy, że nieobecność skarżących pod wskazanym przez nich adresem z uwagi na szkodę powstałą w dniu 29 maja 2011 r. w żadnej mierze nie może uzasadniać przywrócenia terminu do złożenia zażalenia, skoro upłynął on w dniu 7 lutego 2011 r. Co więcej, w odpowiedzi na doręczone wyznaczonej przez Okręgową Radę Adwokacką adw. A. S. postanowienie tutejszego Sądu z dnia 30 grudnia 2010 r. – pełnomocnik skarżących nie złożyła zażalenia, ale pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 17 lutego 2011 r. w imieniu H. i Z. K. wniosła o podjęcie zawieszonego postępowania. W tych więc okolicznościach nie sposób przyjąć, że w rozpoznawanej sprawie wnioskodawcy przywołali okoliczności uprawdopodobniające brak winy w uchybieniu terminu.

Mając zatem powyższe na względzie – orzeczono jak w sentencji postanowienia.