Postanowienie NSA oz. we Wrocławiu, sygn. akt SA/Wr 230/86
NSA oz. we Wrocławiu
Data orzeczenia: 1986-04-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Hasła tematyczne: Ewidencja ludności
Administracyjne postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 104
journal: Dz.U. 1980 nr 9 poz. 26
law: Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 marca 1980 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.
article: art. 9, art. 29 ust. 1
journal: Dz.U. 1984 nr 32 poz. 174
law: Obwieszczenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 15 czerwca 1984 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych.
Teza: Potwierdzenie uprawnień do przebywania w lokalu, w którym ma nastąpić zameldowanie /art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych - Dz.U. 1984 nr 32 poz. 174/, dokonywane przez właściciela lub zarządcę budynku /art. 29 ust. 1 ustawy/, nie jest decyzją administracyjną w rozumieniu art. 104 Kpa.

TEZY

Potwierdzenie uprawnień do przebywania w lokalu, w którym ma nastąpić zameldowanie /art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych - Dz.U. 1984 nr 32 poz. 174/, dokonywane przez właściciela lub zarządcę budynku /art. 29 ust. 1 ustawy/, nie jest decyzją administracyjną w rozumieniu art. 104 Kpa.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 204 par. 1 Kpa odrzucił skargę Kazimierza W. na pismo Szefa Wojskowego Rejonowego Zarządu Kwaterunkowo-Budowlanego w W. w przedmiocie odmowy potwierdzenia uprawnień do przebywania w kwaterze wojskowej.


UZASADNIENIE

W skardze wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego Kazimierz W. kwestionuje stanowisko zajęte przez wojskowe organy kwaterunkowo-budowlane w przedmiocie odmowy potwierdzenia uprawnień zięcia - Andrzeja T. do przebywania w zajmowanej przez skarżącego kwaterze wojskowej. Taka skarga jednak nie może być rozpoznana przez Naczelny Sąd Administracyjny, albowiem zgodnie z art. 196 par. 1 Kpa kontroli legalności sprawowanej przez ten sąd podlegają tylko decyzje administracyjne w rozumieniu art. 104 par. 2 Kpa, jeżeli na mocy art. 196 par. 2 Kpa lub przepisu szczególnego zostały poddane takiej kontroli.

Według ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych /Dz.U. 1984 nr 32 poz. 174/ potwierdzenie uprawnień do przebywania w lokalu, w którym ma nastąpić zameldowanie, będące jednym z warunków zameldowania na pobyt stały lub czasowy trwający ponad 2 miesiące /art. 9 ust. 2/, jest dokonywane przez właściciela lub zarządcę budynku /art. 29 ust. 1/. W budynkach wojskowych zarządca kieruje się zasadami prowadzenia ewidencji określonymi przez Ministrów Obrony Narodowej i Spraw Wewnętrznych w wykonaniu upoważnienia z art. 51 ust. 2 powyższej ustawy. Stanowisko zajęte w tym przedmiocie jednak nie jest decyzją administracyjną w rozumieniu art. 104 Kpa. Natomiast jeśli zgłoszone dane budzą wątpliwość, co obejmuje także potwierdzenie uprawnienia do przebywania w lokalu, wówczas o zameldowaniu rozstrzyga właściwy w sprawach ewidencji organ administracji państwowej wydając stosowną decyzję /art. 47 ust. 2 ustawy/.

W sprawie zameldowania Andrzeja T. na pobyt stały w kwaterze wojskowej zajmowanej przez skarżącego nie została dotąd wydana decyzja administracyjna, a zatem wniesiona skarga - jako niedopuszczalna - podlegała odrzuceniu na podstawie art. 204 par. 1 Kpa w związku z art. 196 par. 1 Kpa.