Wyrok NSA, sygn. akt II GSK 1432/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-11-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Służba zdrowia
Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 7, art. 77 § 1, art. 80
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 134, art. 139 ust. 9, art. 146 ust. 1 pkt 2, art. 149 § 1 ust. 1 pkt 7
journal: Dz.U. 2016 poz 1793
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych - tekst jedn.
article: art. 4 pkt 5, art. 5 ust. 4, 5, 7 i 7a
journal: Dz.U. 2017 poz 576
law: Ustawa z dnia 29 listopada 2000 r. Prawo atomowe - tekst jedn.
article: § 7 ust. 6 pkt 1, § 17 pkt 1 i 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1897
law: Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 22 grudnia 2014 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o  udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej, jej zadań oraz trybu pracy - tekst jedn.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dorota Dąbek Sędzia NSA Krystyna Anna Stec Sędzia del. WSA Cezary Kosterna (spr.) po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej A. A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 lutego 2018 r. sygn. akt IV SA/Gl 896/17 w sprawie ze skargi A. A. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia konkursu ofert na zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od A. A. na rzecz Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi kasacyjnej wniesionej przez A. A. (dalej: skarżąca, strona, wnioskodawczyni) jest wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 6 lutego 2018 r. sygn. akt IV SA/Gl 896/17. Wyrokiem tym oddalono skargę na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ (dalej: organ, Dyrektor [...] OW NFZ) z [...] lipca 2017 r. nr [...]. Organ decyzją tą utrzymał w mocy własną decyzję z [...] czerwca 2017 r. w przedmiocie oddalenia odwołania strony dotyczącego rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: leczenie stomatologiczne w zakresie: świadczenia chirurgii stomatologicznej i periodontologii.

Decyzję wydano w oparciu o art. 104, art. 107 i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2016, poz. 23, dalej: kpa) oraz art. 154 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U. 2016, poz. 1793, ze zm., dalej zwana ustawą).

Sąd I instancji wydał wyrok przyjmując następujący stan sprawy:

[...] kwietnia 2017 r. Dyrektor [...] OW NFZ na podstawie art. 139 ust. 2 ustawy ogłosił prowadzone w trybie konkursu ofert postępowanie poprzedzające zawarcie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej na okres od 1 lipca 2017 r. do 30 czerwca 2022 r., w rodzaju świadczeń: leczenie stomatologiczne, w zakresie świadczenia chirurgii stomatologicznej i periodontologii. Oferty w przedmiotowym postępowaniu należało złożyć w terminie do [...] kwietnia 2017 r. W ogłoszeniu wskazano obowiązujące przepisy dotyczące wymogów, jakie muszą być spełnione przez podmioty składające oferty.

W części jawnej Komisja Konkursowa dokonała oceny formalno-prawnej złożonych ofert, w wyniku której oferta A. A. została odrzucona. Powodem odrzucenia był brak zezwolenia na uruchomienie i stosowanie rentgena stomatologicznego pantomograficznego lub umowy z podwykonawcą na wykonywanie zdjęć pantomograficznych.

Strona wniosła odwołanie podnosząc, że posiada nowoczesny aparat RTG do zdjęć pantomograficznych oraz decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego (ŚPWIS) na uruchomienie pracowni rentgenowskiej w obu gabinetach jej przychodni. Ponadto wskazała, że przedłożyła Komisji Konkursowej dwie umowy na podwykonawstwo na czas remontu przychodni pokrywające się okresem z wymogami konkursu. W uzupełnieniu odwołania strona wskazała, że:

- brak jest podstawy prawnej, która pozwalałaby na odrzucenie oferty ze względu na brak zezwolenia ŚPWIS na wykonywanie działalności z użyciem cyfrowego aparatu RTG do zdjęć pantomograficznych;

- błędne jest założenie, że deklaracja oferenta w przedmiocie zapewnienia aparatu rentgenowskiego wiąże się nie tylko z posiadaniem samego aparatu ale także z dysponowaniem przez podmiot wszystkimi zezwoleniami i zgodami koniecznymi dla uruchomienia i stosowania aparatu;

- posiadane przez nią urządzenie pozytywnie przeszło specjalistyczne testy celem kontroli fizycznych parametrów, co daje podstawy do założenia, że decyzja zezwoleniowa zostanie wydana,

- bezzasadnie zakwestionowano umowę z podwykonawcą z dnia 1 października 2016 r.

Decyzją z [...] czerwca 2017 r. Dyrektor [...] OW NFZ oddalił odwołanie A. A..

Odnosząc się do zarzutu niezasadnego odrzucenia oferty organ stwierdził, że odwołująca się w ofercie przedstawiła RTG pantomograficzne nie posiadając stosownego zezwolenia na jego uruchomienie i stosowanie, które wydawane jest w formie decyzji administracyjnej przez właściwy Państwowy Wojewódzki Inspektorat Sanitarny. Wskazano, że podstawą wydawanych przez Państwowy Wojewódzki Inspektorat Sanitarny zezwoleń na uruchomienie i stosowanie aparatu rentgenowskiego są art. 4 ust. 1 i pkt. 5 w zw. z art. 5 ust. 4, 5, 7 i 7a ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. Prawo atomowe (Dz.U. 2017, poz. 576 ze zm., dalej: ustawa prawo atomowe). Komisja konkursowa wezwała oferentów do przedstawienia właśnie tego rodzaju zezwolenia, a nie zgody wydawanej na podstawie art. 33 e ustawy prawo atomowe. Organ dodał, że kwestia uzyskiwania stosownych zezwoleń nie budziła jakichkolwiek wątpliwości wśród oferentów, którzy na wezwanie komisji takie decyzje dostarczali. Wobec braku zezwolenia strona nie posiadała tytułu prawnego do korzystania ze sprzętu i aparatury medycznej stanowiącej wyposażenie. Organ wskazał, że zasadnie Komisja Konkursowa nie dała wiary wyjaśnieniom strony złożonym w proteście co do posiadania umowy z podwykonawcą. Do protestu odwołująca przedłożyła bowiem umowę z podwykonawcą na realizację zdjęć panoramicznych zawartą w dniu 1 maja 2017 r. na okres od 1 maja 2016 r. do 30 kwietnia 2017 r. Wezwany przez Komisję Konkursową podwykonawca oświadczył, że ww. umowa nie została przez niego podpisana, jak również nigdy nie była zawarta z datą 1 maja 2016 r. Wspólniczka spółki - podwykonawcy przyjechała dobrowolnie do siedziby [...] OW NFZ, gdzie złożyła własnoręcznie napisane oświadczenie, iż umowy dołączonej do protestu nie podpisywała. Podkreślono zbieżność tych działań (26 maja - piątek) z niezwłocznym (poniedziałek - 29 maja) przekazaniem przez odwołującą kolejnej umowy zawartej z tym samym podwykonawcą, tym razem od 1 października 2016 r. do 30 kwietnia 2017 r. Uzasadniając powyższe oferentka wskazała, iż działając pod presją czasu omyłkowo do protestu dołączyła umowę z dnia 1 maja 2016 r., która to umowa nie weszła w życie.

Co do zarzutu braku podstawy prawnej do odrzucenia oferty z uwagi na brak zezwolenia ŚPWIS organ zaznaczył, że zezwolenie takie wymagane jest ustawą prawo atomowe na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 5 w zw. z art. 5 ust. 4 tej ustawy, a zatem jest wymogiem prawa powszechnie obowiązującego. Nie zgodził się ze skarżącą, że samo posiadanie aparatu rentgenowskiego bez zezwolenia na jego uruchomienie i stosowanie (czyli de facto brak faktycznej możliwości udzielania przez oferenta świadczeń) wypełnia znamiona dostępności.

Odnosząc się do nieuwzględnienia zakwestionowanej umowy z podwykonawcą z dnia 1 października 2016 r. organ wskazał, że Komisja Konkursowa w toku postępowania ma za zadanie wyłonić do realizacji świadczeń opieki zdrowotnej najlepszych oferentów na podstawie złożonych przez nich ofert, co odbywa się, celem zachowania bezstronności, przez przypisywanie punktów zgodnie ze stosownym, rozporządzeniem. Jednocześnie oferent powinien dawać rękojmię należytego wykonywania umowy. Kierując się doświadczeniem życiowym oraz okolicznościami sprawy postawiono tezę, że odwołująca rękojmi takiej nie daje. Pierwotnie bowiem potwierdziła posiadanie w lokalizacji pantomografu cyfrowego, nie mając możliwości udzielania świadczeń za pomocą tego urządzenia. Po wezwaniu Komisji przedstawiła umowę z podwykonawcą zawartą po dniu złożenia oferty (a więc nieobowiązującą na dzień złożenia oferty), co dalej stanowiło niespełnianie wymogów przepisów prawa. Kolejno przedstawiła nieistniejącą umowę z podwykonawcą. W ocenie Dyrektora [...] OW NFZ dało to podstawę do wnioskowania o nierzetelności oferenta i podważa jego wiarygodność.

We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżąca zarzuciła:

1) naruszenia przepisów postępowania, a to:

a) art. 107 § 1 pkt 3 kpa poprzez brak wskazania w skarżonej decyzji adresata;

b) art. 7, 77, 80 kpa, poprzez nienależyte wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy i dokonanie błędnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego;

c) art. 6 kpa poprzez wydanie rozstrzygnięcia z pominięciem treści obowiązujących przepisów prawa;

2) naruszenia przepisów prawa materialnego, a to:

a) art. 149 § 1 ust. 1 pkt 7 ustawy poprzez wadliwe przyjęcie, iż oferta wnioskodawcy nie spełnia warunków określonych w przepisach prawa;

b) art. 149 § 1 ust. 2 i 7 ustawy poprzez wadliwe przyjęcie, iż brak potwierdzenia zgodności oświadczeń wnioskodawcy ze stanem faktycznym może być rozpatrywany w kategoriach niespełnienia przez ofertę warunków określonych przepisami prawa;

c) art 4 pkt 5 w zw. z art. 5 ust 4, 5, 7 i 7a ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. Prawo atomowe poprzez przyjęcie, iż zezwolenie na uruchomienie i stosowanie cyfrowego aparatu RTG do zdjęć pantomograficznych stanowi tytuł prawny do korzystania z tego sprzętu,

d) art. 149 § 1 ust. 7 w zw. z art. 146 ust. 1 pkt. 2 ustawy w zw. z § 7 i § 17 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 22 grudnia 2014 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej, jej zadań oraz trybu pracy (dalej też: rozporządzenie z 22 grudnia 2014 r.) w zw. z § 2 ust. 6 i § 3 zarządzenia Dyrektora [...] OW NFZ nr 179/2015 z dnia 5 listopada 2015 r. w sprawie wprowadzania zasad weryfikacji oferentów uczestniczących w postępowaniach poprzedzających zawarcie umów o udzielanie świadczeń poprzez ich nienależyte zastosowanie, polegające na weryfikacji faktu zawarcia przez wnioskodawcę umowy z podwykonawcą, mimo braku podstawy prawnej takiego działania,

e) załącznika nr 5 tabela numer 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu leczenia stomatologicznego w zw. z rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń poprzez uznanie, iż kryteria realizacji świadczeń określone w rozporządzeniu z dnia 5 sierpnia 2016 r. nie mają charakteru rankingującego.

f) art 134 ustawy, poprzez przeprowadzenie postępowania z naruszeniem zasady równego traktowania świadczeniobiorców.

W wyniku złożonego wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy Dyrektor [...] OW NFZ decyzją z dnia [...] lipca 2017 r. zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy.

Dyrektor [...] OW NFZ odnosząc się do zarzutów wadliwego uznania, że oferta wnioskodawcy nie spełnia warunków określonych przepisami prawa, a w konsekwencji bezzasadnego jej odrzucenia wskazał, iż zgodnie z art 149 ust. 1 pkt 7 ustawy odrzuca się ofertę, jeżeli oferent nie spełnia wymogów określonych w przepisach prawą w tym warunków określonych przez Prezesa Funduszu na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 2 ustawy. Zgodnie natomiast z załącznikiem nr 5, tabela nr 1, poz. 6 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu leczenia stomatologicznego (Dz.U. 2017, poz. 193) świadczeniodawca zapewnia realizację świadczenia obejmującego wykonanie technicznego zdjęcia pantomograficznego. Zapewnienie tego świadczenia jest warunkiem bezwzględnie wymaganym, a jego realizacja może nastąpić przy użyciu aparatu RTG pantomograficznego, którym dysponuje świadczeniodawca posiadając tytuł prawny, tj. zezwolenie Państwowego Wojewódzkiego Inspektoratu Sanitarnego do jego uruchomienia i stosowania (wówczas spełnia warunek rankingujący), bądź też na podstawie umowy, zawartej z podwykonawcą na wykonywanie ww. zdjęć, obowiązującej w dniu złożenia oferty.

Wnioskodawczyni w złożonej ofercie przedstawiła, że dysponuje RTG pantomograficznym nie posiadając stosownego zezwolenia na jego uruchomienie i stosowanie. Wezwana do przedłożenia stosownego zezwolenia na uruchomienie tego aparatu RTG przyznała, że zezwolenia nie posiada. Dalej organ stwierdził, że wnioskodawczyni do oświadczenia o braku posiadania stosownego zezwolenia dołączyła umowę z podwykonawcą na wykonywanie zdjęć panoramicznych zawartą 1 maja 2017r. Mając na uwadze brak decyzji ŚPWIS zezwalającej na korzystanie z wykazanego w ofercie pantomografu oraz przedłożenie umowy z podwykonawcą na wykonywanie zdjęć RTG panoramicznych zawartej po terminie złożenia oferty, zdaniem organu zasadnym było odrzucenie oferty z uwagi na niespełnianie warunków do realizacji świadczeń. Organ ponownie nie dał wiary wyjaśnieniom wnioskodawczyni dotyczącym umów zawartych z podwykonawcą.

Wobec powyższego, w opinii organu, oferta wnioskodawczyni na dzień jej złożenia nie spełniała warunków wymaganych do realizacji świadczeń ponieważ nie zapewniała ona realizacji świadczeń gwarantowanych w zakresie zdjęć pantomograficznych.

W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skardze A. A. zarzuciła zaskarżonej decyzji:

1) naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, a to:

a) art. 7, 77 i 80 kpa, poprzez nienależyte wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy i dokonanie błędnej, dowolnej (nie zaś swobodnej) oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, prowadzącej do bezpodstawnego nieuznania skuteczności (względnie ważności lub wiarygodności) umowy zawartej przez skarżącą z podwykonawcą dnia 1 października 2016 r.;

b) art. 6 kpa poprzez wydanie rozstrzygnięcia z pominięciem treści obowiązujących przepisów prawa;

2) naruszenie przepisów prawa materialnego, a to:

a) art. 149 §1 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych poprzez jego nienależyte zastosowanie, prowadzące do wadliwego przyjęcia, że złożona przez skarżącą oferta nie spełniała warunków określonych w przepisach prawa, co skutkowało uznaniem za zasadne stanowiska o odrzucenie oferty w toku postępowania konkursowego, a w konsekwencji naruszeniem prawnie chronionego interesu skarżącej wskutek naruszenia zasad postępowania;

b) art. 149 §1 ust. 2 i 7 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych poprzez ich nienależyte zastosowanie, prowadzące do wadliwego przyjęcia, że brak potwierdzenia w toku postępowania konkursowego zgodności oświadczeń oferenta ze stanem faktycznym może być rozpatrywany w kategoriach niespełnienia przez ofertę/oferenta warunków określonych przepisami prawa;

c) art. 4 pkt. 5 w zw. z art. 5 ust. 4, 5, 7 i 7a ustawy prawo atomowe poprzez ich nienależytą wykładnię polegającą na błędnym przyjęciu, że zezwolenie na uruchomienie i stosowanie cyfrowego aparatu RTG do zdjęć pantomograficznych stanowi tytułu prawny do korzystania z rzeczonego sprzętu;

d) art. 149 §1 ust. 7 w zw. z art. 146 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych w zw. z § 7 i 17 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 22 grudnia 2014 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej, jej zadań oraz trybu pracy w zw. z § 2 ust. 6 i §3 zarządzenia wewnętrznego Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ nr 179/2015 z dnia 5 listopada 2015 r. w sprawie wprowadzenia zasad weryfikacji oferentów uczestniczących w postępowaniach poprzedzających zawarcie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, poprzez ich nienależyte zastosowanie, prowadzące do podjęcia przez organ działań zmierzających do weryfikacji faktu zawarcia przez oferenta umowy z podwykonawcą, mimo braku podstawy prawnej do takiego działania;

e) załącznika numer 5 tabela numer 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu leczenia stomatologicznego w zw. z rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, poprzez ich nienależyte zastosowanie przejawiające się uznaniem, że warunki/kryteria realizacji świadczeń (również w zakresie posiadanego sprzętu — wyposażenia) określone w ww. rozporządzeniu z dnia 5 sierpnia 2016 r. nie mają wyłącznie charakteru rankingującego;

f) art. 134 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej poprzez jego niezastosowanie i przeprowadzenia postępowania z naruszeniem zasady równego traktowania świadczeniobiorców.

Wojewódzki Sąd administracyjny w Gliwicach oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2017, poz. 1369, dalej: ppsa).

W ocenie Sądu, zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwolił Dyrektorowi [...] OW NFZ na stwierdzenie, że stan faktyczny wyczerpuje ustawowe przesłanki określone w przepisach powołanego Działu VI ww. ustawy i w granicach wyznaczonych przez przepisy tej ustawy. Zastosowany w sprawie przepis art. 149 ust. 1 pkt. 7 ustawy stanowi, że odrzuca się ofertę, jeżeli oferent lub oferta nie spełniają wymaganych warunków określonych w przepisach prawa oraz w szczegółowych warunkach umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa w art. 146 ust. 1 pkt 2.

WSA zauważył, że postępowanie w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami cechuje wysoki formalizm, czego przykładem jest art. 149 ustawy określający przypadki, w których organ obligatoryjnie odrzuca ofertę. Przedmiot postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, kryteria oceny ofert oraz warunki wymagane od świadczeniodawców określa Prezes Funduszu (art. 146 ust. 1 ustawy). W myśl art. 147 ustawy kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców są jawne i nie podlegają zmianie w toku postępowania.

WSA stwierdził, że w przedmiotowym postępowaniu organ przeprowadził postępowanie z poszanowaniem obowiązujących reguł. Wskazał na treść art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy, zgodnie z którym odrzuca się ofertę, jeżeli oferent nie spełnia wymogów określonych w przepisach prawa, w tym warunków określonych przez Prezesa Funduszu na podstawie art 146 ust 1 pkt 2 ustawy. Jednym z takich bezwzględnych wymogów był wynikający z załącznika nr 5, tabela nr 1, poz. 6 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu leczenia stomatologicznego (Dz.U. 2017, poz. 193) wymóg zapewnienia przez świadczeniodawcę świadczenia obejmującego wykonanie technicznego zdjęcia pantomograficznego. Realizacja takiego świadczenia może nastąpić przy użyciu aparatu RTG pantomograficznego, którym dysponuje świadczeniodawca, posiadając zezwolenie Państwowego Wojewódzkiego Inspektoratu Sanitarnego do jego uruchomienia i stosowania (wówczas spełnia warunek rankingujący), bądź też na podstawie umowy, zawartej z podwykonawcą na wykonywanie ww. zdjęć, obowiązującej w dniu złożenia oferty. WSA za bezsporne uznał, że skarżąca w ofercie przedstawiła RTG pantomograficzne nie posiadając stosownego zezwolenia na jego uruchomienie i stosowanie wydawanego w formie decyzji administracyjnej. Dopiero posiadanie odpowiedniej decyzji przez podmiot chcący prowadzić działalność diagnostyczną z użyciem aparatury rentgenowskiej uprawnia do prowadzenia diagnostyki medycznej z użyciem aparatury wytwarzającej promieniowanie jonizujące. Zezwolenie musi zostać uzyskane jeszcze przed rozpoczęciem działalności poddanej takiej reglamentacji.

Sąd I instancji podzielił stanowisko organu co do pozostałych zarzutów skargi. Zauważył, że skarżąca do oświadczenia o braku posiadania stosownego zezwolenia dołączyła umowę z podwykonawcą na wykonywanie zdjęć panoramicznych zawartą 1 maja 2017 r. Komisja Konkursowa nie dała wiary wyjaśnieniom skarżącej złożonym w proteście. Do protestu skarżąca przedłożyła bowiem kolejną umowę z tym samym podwykonawcą na realizację zdjęć panoramicznych zawartą w dniu 1 maja 2016 r. na okres od 1 maja 2016 r. do 30 kwietnia 2017 r. Wezwany przez Komisję Konkursową podwykonawca oświadczył, że ww. umowa nie została przez niego podpisana, jak również nigdy nie była zawarta z datą 1 maja 2016 r. W ocenie WSA wobec tych okoliczności nie była wiarygodna umowa przedstawiona przez oferenta z datą 1 października 2016 r.

WSA za niezasadne uznał również pozostałe zarzuty naruszenia przepisów postępowania.

Skarżąca zaskarżyła omówiony wyrok w całości skargą kasacyjną. Wniosła o uchylenie skarżonego orzeczenia i rozpoznanie skargi co do istoty poprzez uchylenie w całości decyzji będącej przedmiotem skargi administracyjnej. Wniosła też o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania.

Zrzekła się przeprowadzenie rozprawy.

Zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła:

I. Naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 3 §1 ppsa w zw. z art. 145 ppsa w zw. z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych w zw. z art. 7, 77 i 80 kpa poprzez nieprzeprowadzenie w sposób właściwy kontroli działalności organu administracji publicznej pod kątem legalności tego działania, z uwagi na zaakceptowanie dokonanej przez organ oceny zabranego w sprawie materiału dowodowego w zakresie dotyczącym umowy na realizację zdjęć pantomograficznych z 1 października 2016 r., która to ocena nosiła cechy całkowitej dowolności i nie uwzględniała cywilistycznych uwarunkowań odnoszących się do skuteczności i ważności tego rodzaju umów, co doprowadziło ostatecznie do odmowy uchylenia decyzji przez Sąd I instancji.

W uzasadnieniu tej podstawy kasacyjnej podała, że w toku prowadzonego postępowania w zakresie udzielania świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju leczenie stomatologiczne, Dyrektor [...] OW NFZ zakwestionował ważność/skuteczność umowy z podwykonawcą z 1 października 2016 r. na realizację zdjęć pantomograficznych arbitralnie uznając (w oparciu o ocenę wcześniejszych zachowań skarżącej), że umowa ta jest niewiarygodna, a tym samym nie mogła wywrzeć jakichkolwiek skutków prawnych. Badając przeprowadzoną przez organ ocenę tego dokumentu pod kątem jego ważności, prawdziwości i skuteczności, Sąd I instancji zaznaczył jedynie krótko w uzasadnieniu orzeczenia, że "zdaniem Sądu wobec powyższego nie była wiarygodna umowa przedstawiona przez oferenta z datą 1 października 2016 r." Uznanie skuteczności tej umowy wykluczałoby możliwość powoływania się na niespełnienie przez oferenta warunków formalnych udziału w konkursie, niezależnie od oceny prawnej innych kwestii spornych wynikłych w toku prowadzonego postępowania konkursowego, w tym w szczególności tych dotyczących obowiązku posiadania przez oferenta aparatu RTG do zdjęć pantomograficznych wraz z zezwoleniem Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego na jego uruchomienie i stosowanie.

II. Skarżąca zarzuciła też w trybie art. 174 pkt. 1 ppsa naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a to:

a) art. 149 § 1 ust. 1 pkt 7 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej poprzez jego nienależyte zastosowanie, prowadzące do wadliwego przyjęcia, że złożona przez skarżącą oferta nie spełniała warunków określonych w przepisach prawa, co skutkowało uznaniem za zasadne stanowiska o odrzucenie oferty w toku postępowania konkursowego, a w konsekwencji naruszeniem prawnie chronionego interesu skarżącej wskutek naruszenia zasad postępowania;

b) art. 4 pkt. 5 w zw. z art. 5 ust. 4, 5, 7 i 7a ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. Prawo atomowe poprzez ich nienależytą wykładnię polegającą na błędnym przyjęciu, że zezwolenie na uruchomienie i stosowanie cyfrowego aparatu RTG do zdjęć pantomograficznych stanowi tytuł prawny do korzystania z rzeczonego sprzętu;

c) art. 149 §1 ust. 7 w zw. z art. 146 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej w zw. z §7 i 17 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 22 grudnia 2014 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej, jej zadań oraz trybu pracy w zw. z §2 ust. 6 i §3 zarządzenia wewnętrznego Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ nr 179/2015 z dnia 5 listopada 2015 r. w sprawie wprowadzenia zasad weryfikacji oferentów uczestniczących w postępowaniach poprzedzających zawarcie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, poprzez ich nienależyte zastosowanie, prowadzące do błędnego przyjęcia, że organ był uprawniony do weryfikacji faktu zawarcia przez oferenta umowy z podwykonawcą, mimo braku podstawy prawnej do takiego działania;

d) załącznika numer 5 tabela numer 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu leczenia stomatologicznego w zw. z rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, poprzez ich nienależyte zastosowanie przejawiające się uznaniem, że warunki/kryteria realizacji świadczeń (również w zakresie posiadanego sprzętu - wyposażenia) określone w ww. rozporządzeniu nie mają wyłącznie charakteru rankingującego;

e) art. 134 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej poprzez jego niezastosowanie i przeprowadzenia postępowania z naruszeniem zasady równego traktowania świadczeniobiorców.

W uzasadnieniu wskazanej podstawy kasacyjnej skarżąca wskazywała, że błąd Sądu I instancji przejawiał się w szczególności niesłusznym założeniem, iż wynikający z przepisów obowiązek posiadania aparatu RTG pantomograficznego (względnie zawarcia stosownej umowy z podwykonawcą na wykonanie ww. zdjęć) ma charakter dopuszczający (warunkuje udział w konkursie), nie zaś jedynie rankingujący. Uznanie zaś rankingującego charakteru spornego warunku oznaczałoby, że skarżąca spełniła wszystkie warunki udziału w konkursie, a co za tym idzie jej oferta nie mogłaby zostać odrzucona. W ocenie skarżącej przepisy prawa atomowego nie znajdowały w sprawie zastosowania, bowiem nie wymieniono ich w ogłoszeniu o konkursie, zawierającym kompletną listę aktów prawnych wiążących oferenta w prowadzonym postępowaniu. Niesłusznie też uznano, że zezwolenie na uruchomienie i stosowanie cyfrowego aparatu RTG do zdjęć pantomograficznych stanowi tytuł prawny do korzystania z niego. W ocenie autora skargi kasacyjnej niespełnienie wymagania dotyczącego dysponowania sprzętem RTG może skutkować jedynie odmową przyznania oferentowi punktów (w ilości określonej przez rozporządzenie) bądź przyznaniem mu punktów ujemnych, nie może zaś prowadzić do odrzucenia oferty.

Skarżąca podnosi też, że zarządzenie nr 179/2015 z dnia 5 listopada 2015 r Dyrektora NFZ nie może wywierać skutków w sferze prawnej jednostki. Upoważniało ono jedynie komisję konkursową do przeprowadzenia weryfikacji oferenta w celu potwierdzenia zgodności danych zawartych w ofercie ze stanem faktycznym, która to weryfikacja powinna odbywać się zgodnie z §7 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 22 grudnia 2014 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej, jej zadań oraz trybu pracy. Akt ten nie upoważnia do żądania udzielenia wyjaśnień przez podwykonawcę oferenta. Ponadto zgodnie z §3 zarządzenia weryfikacja może dotyczyć wyłącznie personelu, pomieszczenia oraz wyposażenia, nie zaś faktu zawarcia lub treści zawartych przez oferenta z podwykonawcami umów.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ wniósł o jej oddalenie i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Nie wnosił o przeprowadzenie rozprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Ocena zasadności wniesionego środka odwoławczego na wstępie wymaga uwagi, że Naczelny Sąd Administracyjny - w myśl art. 183 § 1 ppsa - rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, a z urzędu bierze zaś pod rozwagę jedynie nieważność postępowania z przyczyn określonych w § 2 powołanego artykułu. Ponieważ w ocenie składu orzekającego w rozpoznawanym przypadku brak podstaw do stwierdzenia nieważności postępowania w świetle przesłanek przewidzianych w art. 183 § 2 pkt 1-6 ppsa, wynik postępowania kasacyjnego jest rezultatem oceny zarzutów postawionych Sądowi I instancji.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna nie zasługiwała na uwzględnienie, bowiem podstawy, na których ją oparto, nie mogły być uznane za usprawiedliwione.

Mając na uwadze treść podniesionych zarzutów i ich motywację zawartą w uzasadnieniu skargi kasacyjnej w kontekście kontroli zakwestionowanej decyzji Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ, jakiej dokonał Sąd I instancji oddalając w konsekwencji skargę strony, stwierdzić należy, że kluczową w sprawie była kwestia posiadania przez skarżącą na dzień zakończenia konkursu realnej, zgodnej z prawem możliwości wykonywania badań pantomograficznych RTG. Drugą istotną kwestią było to, czy brak ten stanowić miał o odrzuceniu oferty, czy tylko wpływać na nieprzyznanie stosownych punktów rankingujących.

W pierwszej kolejności rozpoznano zarzuty naruszenia przepisów postępowania. Zarzuty te dotyczyły prawidłowości ustalenia stanu faktycznego w zakresie tego, że skarżąca nie dysponowała realną możliwością wykonywania zdjęć RTG pantomograficznych.

Na wstępie należy wskazać, że wiązanie zarzutu naruszenia przepisów postępowania z art. 3 § 1 ppsa i art. 1 § 2 ustawy o ustroju sądów administracyjnych jest całkowicie nieuzasadnione, skoro Sąd I instancji realizując ten przepis dokonał kontroli działalności organu administracji publicznej – Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ w A. – wydającego decyzję administracyjną i zastosował przewidziany w art. 151 ppsa środek w postaci oddalenia skargi. Autor skargi kasacyjnej w ramach zarzutu naruszenia przepisów postępowania wskazał art. 145 ppsa nie wskazując konkretnej jednostki redakcyjnej tego przepisu. Przepis ten zawiera kilka różnych jednostek redakcyjnych stanowiących różne normy prawne. Nie był przy tym zastosowany przez Sąd I instancji.

Mimo wadliwej konstrukcji zarzutu naruszenia przepisów postępowania, Naczelny Sąd Administracyjny ocenił go, mając na względzie uzasadnienie uchwały NSA z 26 października 2009 r., sygn. akt I OPS 10/09. Przyjął, że autor skargi kasacyjnej uważa, że Sąd I instancji dokonał wadliwej kontroli zaskarżonej decyzji uznając, że nie doszło do naruszenia przez organ przepisów art. 7, art. 77 i art. 80 kpa. W skardze nie wskazano przy tym, jakie z czterech jednostek redakcyjnych art. 77 kpa miały być naruszone. Z kontekstu sformułowania zarzutów i ich uzasadnienia wynika, że autor skargi kasacyjnej miał na myśli art. 77 § 1 kpa, skoro nie wskazuje na żadne okoliczności, których mogą dotyczyć przepisy art. 77 § 2-4 kpa.

Zgodnie z art. 7 kpa w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Z art. 77 § 1 kpa wynika z kolei, że organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Art. 80 kpa stanowi zaś, że organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona.

Naczelny Sad Administracyjny uznał, że prawidłowo Sąd I instancji uznał za nienaruszające przepisów postępowania administracyjnego dokonane przez organ ustalenie, że skarżąca nie miała ani na dzień złożenia oferty, ani na dzień zakończenia konkursu realnej, zgodnej z prawem możliwości wykonywania badań pantomograficznych RTG. Wynikało to z bezspornego faktu, że nie miała wymaganego na podstawie przepisów prawa atomowego zezwolenia na stosowanie posiadanego aparatu RTG, oraz z przyjęcia przez organ, że przedstawiane umowy z podwykonawcą nie były wiarygodne.

Sąd I instancji zaakceptował ustalenia faktyczne organu w tym zakresie. Wywód WSA w tej części nie jest obszerny, jednak zostały powtórzone zasadnicze przesłanki przyjęte przez organ za podstawę stwierdzenia o niewiarygodności przedstawianych przez skarżącą umów z podwykonawcą. Takie stwierdzenie organu również w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego było prawidłowe, zgodne z zasadami logicznego rozumowania, doświadczenia życiowego, oparte na całym zebranym w sprawie materiale dowodowym. Ocenę tę NSA oparł na analizie wyżej przytoczonych okoliczności faktycznych związanych z dostarczeniem najpierw umowy z 1 maja 2017 r., której prawdziwość zakwestionowała druga strona umowy osobiście składając wyjaśnienia w tej kwestii przed organem. W tej sytuacji za niewiarygodną należało uznać umowę z datą wcześniejszą (z 1 października 2016 r.) zawartą z tym samym podmiotem, złożoną następnego dnia roboczego po zaprzeczeniu zawarcia umowy z 1 maja 2017 r. Tym samym trafnie Sąd I instancji ocenił, że nie doszło do naruszenia art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa.

Przechodząc do oceny zarzutów naruszenia przepisów prawa materialnego należy w pierwszej kolejności ocenić, czy w kontekście wymogów stawianych oferentom biorącym udział w konkursie można było uznać, że brak posiadania przez skarżącą zezwolenia wymaganego na podstawie art. 4 ust. 1 pkt. 5 i 6 w zw. z art. 5 ust. 4, 5, 7 i 7a powołanej ustawy Prawo atomowe i brak umowy z podwykonawcą na wykonywanie takich zdjęć stanowi o braku zaoferowanej przez skarżącą możliwości wykonywania zdjęć RTG pantomograficznych. Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt. 5 i 6 ustawy prawo atomowe wykonywanie działalności z wykorzystaniem urządzeń powodujących narażanie na promieniowanie jonizujące, uruchamianiu pracowni, w których mają być stosowane źródła promieniowania jonizującego, w tym pracowni rentgenowskich wymaga zezwolenia albo zgłoszenia w zakresie bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej. Zezwolenie, o którym mowa w przywołanym przepisie, a więc na uruchamianie i stosowanie aparatów rentgenowskich do celów diagnostyki medycznej, wydaje państwowy wojewódzki inspektor sanitarny – art. 5 ust. 4 omawianej ustawy. Stosownie zaś do art. 5 ust. 7a ustawy, wydanie, odmowa lub cofnięcie zezwolenia następuje w drodze decyzji administracyjnej. Analiza powołanych przepisów w sposób jednoznaczny wskazuje, że uruchomienie pracowni rentgenowskiej oraz korzystanie z aparatów rentgenowskich, między innymi do celów diagnostycznych, wymaga uzyskania zezwolenia – decyzji, dotyczącej konkretnego urządzenia. Dopiero posiadanie odpowiedniej decyzji przez podmiot chcący prowadzić działalność diagnostyczną z użyciem aparatury rentgenowskiej, a nie tylko posiadanie takiego urządzenia, uprawnia go do prowadzenia diagnostyki medycznej z użyciem aparatury wytwarzającej promieniowanie jonizujące. Skarżąca przystępując do konkursu musiała mieć nie tylko faktyczną, ale również prawną możliwość realizacji świadczenia przy użyciu aparatu RTG. Posiadanie pozytywnej opinii co do pracowni i aparatu RTG nie przesądzało o możliwości ich wykorzystania w ramach ewentualnie pozytywnego dla strony zakończenia postępowania konkursowego. Możliwość taką dawało wyłącznie posiadanie stosownego zezwolenia, które skarżąca uzyskała dopiero po zakończeniu postępowania konkursowego. Skarżąca kasacyjnie odwołuje się do wadliwości wadliwego jej zdaniem stwierdzenia, że "zezwolenie na uruchomienie i stosowanie cyfrowego aparatu RTG do zdjęć pantomograficznych stanowi tytuł prawny do korzystania z rzeczonego urządzenia". Oczywiście takie stwierdzenie rozumiane w kategoriach prawa cywilnego nie byłoby prawidłowe. Jednak regulacja prawa atomowego stanowi regulację z zakresu prawa administracyjnego, dotyczącą miedzy innymi bezpieczeństwa stosowania aparatów emitujących promieniowanie i w takim rozumieniu stwierdzenie o niemożności używania urządzenia, a więc korzystania z niego bez stosownego zezwolenia, było prawidłowe.

Tym samym zarzut naruszenia art. 5 ust. 4, 5, 7 i 7a prawa atomowego był nieuzasadniony.

Nietrafny był też zarzut dotyczący braku podstaw do stosowania prawa atomowego, skoro ustawa ta nie była wymieniona w liście aktów prawnych wiążących oferentów. Jest to prawo bezwzględnie obowiązujące. Niewymienienie go w liście aktów prawnych wymienionych w ogłoszeniu o postępowaniu konkursowym nie sprawia, że nie ma ono zastosowania. Lista przedstawiona w ogłoszeniu ma za zadanie zwrócić uwagę na zasadnicze przepisy dotyczące postępowania konkursowego, czy branżowe przepisy szczególne, takie jak niestanowiące powszechnie obowiązujących przepisów prawa (jak np. zarządzenia). I tak np. ustawa z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty nie został wymieniona, choć nie może być wątpliwości, że osoby wskazywane w ofercie na świadczenie usług medycznych jako lekarze muszą spełniać przewidziane w tej ustawie dla lekarzy wymogi.

Nie jest też trafny podniesiony w pkt. II lit. a petitum skargi kasacyjnej zarzut, że organ nie był uprawniony do weryfikacji faktu zawarcia przez oferenta umowy z podwykonawcą. Jak stanowi § 17 pkt 1 i 2 w zw. z § 7 ust. 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 22 grudnia 2014 r. komisja konkursowa może żądać od oferenta złożenia wyjaśnień dotyczących oferty i może przeprowadzić weryfikację w celu potwierdzenia prawdziwości i prawidłowości danych zawartych w ofercie. Przepisy tego rozporządzenia stanowią przepisy bezwzględnie obowiązujące, znajdujące w delegacji ustawowej zawartej w art. 139 ust. 9 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej. Również i wymogi § 2 ust. 6 jak i § 3 zarządzenia Dyrektora [...] NFZ nr 179/2015 były w istocie spełnione, bowiem skarżącej dano możliwość wykazania posiadania możliwości wykonywania zdjęć RTG pantomograficznych i weryfikacja tej okoliczności była wymagana. Nie stanowi naruszenia zasad dotyczących weryfikacji ofert i naruszenia przepisów zarządzenia Dyrektora NFZ nr 179/2015 wzięcie pod uwagę informacji od (rzekomego) kontrahenta skarżącej. Zarządzenie to nie ma charakteru przepisów bezwzględnie obowiązujących, a tylko wewnętrznych przepisów instrukcyjnych niewpływających na prawa i obowiązki uczestników postępowania konkursowego. Przepisy ustawy o świadczeniach czy rozporządzenia wykonawczego nie ustanawiają zamkniętego katalogu środków dowodowych do weryfikacji ofert.

Skarżąca w tym punkcie skargi kasacyjnej wskazuje też na naruszenie art. 146 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej. Przepis ten stanowi, że Prezes NFZ określa szczegółowe warunki umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, obejmujące w szczególności obszar terytorialny, dla którego przeprowadzane jest postępowanie w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami, z uwzględnieniem taryfy świadczeń w przypadku jej ustalenia w danym zakresie. Nie wskazano jednak, na czym wadliwe zastosowanie tego przepisu miałoby polegać, co uniemożliwia odniesienie się do tego zarzutu. Reasumując – w odniesieniu do zarzutu podniesionego w tym punkcie skargi kasacyjnej – Naczelny Sąd Administracyjny uznał, ze jest on nietrafny, bowiem wobec zgodnego z prawem zweryfikowania przez komisję konkursową treści oferty skarżącej organ miał prawo uznać, że oferta skarżącej nie spełnia warunków określonych w przepisach prawa co do możliwości wykonywania zdjęć pantomografocznych RTG, a więc podlega odrzuceniu na podstawie art. 149 ust.1 pkt 7 ustawy o świadczeniach. A ponadto (czego organ wyraźnie nie wyartykułował) mogła też podlegać odrzuceniu na podstawie art. 149 ust. 1 pkt 2 tej ustawy jako zawierająca nieprawdziwe informacje co do możliwości wykonywania zdjęć pantomograficznych RTG.

Tym samym nietrafny jest też podniesiony w pkt II lit. a) petitum skargi zarzut naruszenia art. 149 § 1 ust. 1 pkt 7 ustawy o świadczeniach.

Nie zasługiwał również na uwzględnienie zarzut podniesiony w pkt II lit. d) petitum skargi. Wskazany w tym zarzucie zapis w tabeli numer 2 pkt 2 załącznika nr 5 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. przewiduje wprawdzie stosowane punkty rankingujące za dysponowanie (dopuszczonym do stosowania) cyfrowym aparatem RTG do zdjęć zewnątrzustnych w miejscu udzielania świadczeń. Jednak nie oznacza to, że wobec braku aparatu dopuszczonego do stosowania i braku umowy z podwykonawcą oferent ma możliwość wykonywania takich badań. A to właśnie brak takiej możliwości stanowił o uznaniu braku spełnienia wymagań stawianych oferentom w postępowaniu konkursowym i odrzuceniu oferty na podstawie art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy o świadczeniach.

Wreszcie nietrafny jest podniesiony w pkt II lit e) petitum skargi kasacyjnej zarzut naruszenia art. 134 ustawy o świadczeniach. Jak trafnie wskazał organ i prawidłowo zaakceptował to Sąd I instancji, postępowanie było przeprowadzone z zachowaniem zasad równego traktowania świadczeniobiorców. Co do wszystkich oferentów weryfikowano posiadanie możliwości wykonywania pantomograficznych zdjęć RTG, wzywano ich do złożenia zezwoleń wymaganych prawem atomowym i zezwolenia takie przedkładali. Skarżąca kasacyjnie nie zaprzecza nawet tym okolicznościom.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 ppsa orzekł jak w punkcie 1 sentencji wyroku. Wyrok wydano na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 182 § 2 ppsa, bowiem skarżąca kasacyjnie zrzekła się rozprawy, organ również nie wniósł o jej przeprowadzenie.

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1 i art. 205 § 2 ppsa w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b) i § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. 2015, poz. 1804 ze zm.).