Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 558/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-04-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Magdalena Durzyńska po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. Z. na porozumienie zawarte pomiędzy Starostą C. a Nadleśniczym Nadleśnictwa [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. w sprawie powierzenia niektórych spraw z zakresu nadzoru Starosty nad gospodarką leśną w lasach niestanowiących własności Skarbu Państwa postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

E. Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na porozumienie z dnia [...] stycznia 2011 r. zawarte pomiędzy Starostą C. a Nadleśniczym Nadleśnictwa [...] w sprawie powierzenia na podstawie art. 5 ust. 3 w związku z ust. 1 pkt 2 i 3a ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach niektórych spraw z zakresu nadzoru Starosty nad gospodarką leśną w lasach niestanowiących własności Skarbu Państwa, w tym wydawania decyzji administracyjnych w pierwszej instancji.

Skarżąca wniosła o uchylenie ww. porozumienia w części dotyczącej "Uproszczonej inwentaryzacji lasu". Skarżąca zarzuciła, że w kwestionowanej części porozumienie narusza art. 7 Konstytucji RP oraz art. 6 k.p.a. Wskazała, że ustawa o lasach upoważnia starostę do wydawania decyzji administracyjnych w pierwszej instancji wyłącznie w sprawach określonych w art. 24.

W odpowiedzi na skargę Starosta C. wniósł o odrzucenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Stosownie do art. 3 § 1 cytowanej ustawy, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Ramy tej kontroli zakreśla przepis art. 3 § 2 p.p.s.a. stanowiąc, iż kontrola działalności publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na :

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Z mocy art. 3 § 3 ww. ustawy sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych, a stosownie do art. 4 rozstrzygają również spory kompetencyjne między wymienionymi w tym przepisie organami.

Sądy administracyjne są zatem właściwe wyłącznie do rozpatrywania skarg w sprawach określonych w powołanych przepisach.

W niniejszej sprawie zaskarżeniu podlega akt wydany na podstawie art. 5 ust. 3 w związku z ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (tj. Dz.U. z 2011, nr 12, poz 59 ze zm.), stanowiący porozumienie zawarte pomiędzy Starostą C. a Nadleśniczym Nadleśnictwa [...] w sprawie powierzenia niektórych spraw z zakresu nadzoru Starosty nad gospodarką leśną w lasach niestanowiących własności Skarbu Państwa, w tym wydawania decyzji administracyjnych w pierwszej instancji.

Starosta może powierzyć, w drodze porozumienia, prowadzenie w jego imieniu spraw z zakresu nadzoru, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy o lasach, w tym wydawania decyzji administracyjnych w pierwszej instancji nadleśniczemu Lasów Państwowych. Powierzenie obejmuje sprawy, które należą do kompetencji starosty, a są sprawami z zakresu nadzoru nad gospodarką leśną, przy czym nie ma znaczenia, czy będą to zadania własne starosty, czy zadania z zakresu administracji rządowej. Starosta może powierzyć prowadzenie w jego imieniu spraw z zakresu nadzoru bądź w całości, bądź częściowo.

Formą powierzenia zadań jest porozumienie administracyjne, zaliczane do niewładczych form działania administracji. Definiuje się je jako czynność prawną realizowaną przez podmioty wykonujące zadania administracji publicznej (vide – B. Rakoczy, Komentarz do art. 5 ustawy o lasach, Lex Omega 10/2014). Porozumienia administracyjne wykazują pewne podobieństwo do czynności cywilnoprawnych, takie jak swoboda podjęcia decyzji w sprawie współdziałania, równość stron, brak podległości służbowej czy organizacyjnej, jednakże porozumienie obejmuje zawsze sprawy należące do sfery prawa administracyjnego.

Reasumując stwierdzić należy, że przedmiotowe porozumienie nie stanowi żadnej z prawnych form działania administracji publicznej, podlegających kognicji sądu administracyjnego. W szczególności, nie jest innym, niż określone w art. 3 § 2 pkt 1-3 aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Nie jest zatem możliwa kontrola kwestionowanego porozumienia przez sąd administracyjny.

Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.