Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1206/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2010-12-02 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6198 Inspekcja pracy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Pracy
Treść wyniku: odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: Art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Jakubiec po rozpoznaniu w dniu 02 grudnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A spółka jawna w T. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi A spółka jawna w T. na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy z dnia 18 sierpnia 2010r. znak [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania decyzji.


UZASADNIENIE

Okręgowy Inspektor Pracy decyzją z dnia 18 sierpnia 2010r. znak [...] utrzymał w mocy decyzję Inspektora Pracy z dnia [...] 2010r. znak [...] nakładającą na A spółka jawna w T. karę pieniężną w kwocie 30.000 zł.

A spółka jawna w T. w skardze na w/w decyzję zawarła jednocześnie wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji motywując go w ten sposób, że spółka jest niewielka, zatrudnia głównie członków rodziny oraz, że wyegzekwowanie kary będzie skutkowało dotkliwym utrudnieniem prowadzonej działalności, a być może nawet koniecznością jej zakończenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast § 3 ww. artykułu stanowi, iż po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności,

o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych

w granicach tej samej sprawy.

Warunkiem wydania przez Sąd postanowienia o wstrzymaniu aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W przedmiotowej sprawie wnioskodawca wskazuje na możliwe dotkliwe skutki wyegzekwowania kary, włącznie z możliwością zakończenia działalności gospodarczej. Jednakże twierdzenia podnoszone we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinny zostać uprawdopodobnione przykładowo dokumentami źródłowymi. Uprawnienie do domagania się wstrzymania wykonania decyzji wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 26 listopada 2007 r., II FZ 338-339/07, niepubl.). Takich dokumentów wnioskodawca nie przedstawił. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę.

Jednocześnie Sąd wyjaśnia, że niniejsze postanowienie nie jest równoznaczne z oceną prawną zaskarżonej decyzji Okręgowego Inspektora Pracy, nie przesądza zatem ani o jej prawidłowości, ani o jej nieprawidłowości. Po pierwsze bowiem, postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania dotyczy wyłącznie kwestii wpadkowej jaką stanowi wstrzymanie wykonania, po drugie inne są przesłanki wstrzymania wykonania a inne rozstrzygnięcia w sprawie zaskarżonej decyzji.

Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.