Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 161/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2014-10-07 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 175 § 1, art. 178
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 7 października 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 7 października 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.B. na decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości p o s t a n a w i a : odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

W.B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] listopada 2004 roku nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości. Postanowieniem z dnia 29 maja 2014 r., sygn. akt II SA/Go 161/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił powyższą skargę. Odpis postanowienia z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącego, ustanowionemu na zasadzie prawa pomocy.

Dnia 4 września 2014 r. W.B. wniósł do Sądu pismo, w którym zakwestionował prawidłowość i zgodność z prawem powyższego postanowienia z dnia [...] maja 2014 r. o odrzuceniu skargi. Na wezwanie Sądu pełnomocnik skarżącego sprecyzował powyższe pismo wskazując, że jest to skarga kasacyjna wniesiona osobiście przez skarżącego od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 29 maja 2014 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje

Skargę kasacyjną należało odrzucić.

Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) dalej w skrócie p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Stosownie do § 2 tego artykułu przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Skarga kasacyjna może być także sporządzona przez doradcę podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych, oraz rzecznika patentowego – w sprawach własności przemysłowej (art. 175 § 3 p.p.s.a.).

Podmiotami uprawnionymi do sporządzenia skargi kasacyjnej są jedynie osoby wymienione w powyższym przepisie. Przymus adwokacko-radcowski wprowadzony wskazanym przepisem wyłącza możliwość sporządzenia skargi kasacyjnej samodzielnie przez stronę. Przymus ten sprowadza się zatem do obowiązku sporządzenia skargi kasacyjnej przez jedną z osób wymienionych w art. 175 p.p.s.a. pod rygorem jej odrzucenia. Pod pojęciem sporządzenia skargi, należy przy tym rozumieć jej napisanie i podpisanie, z wymienieniem podmiotu, który skargę sporządził.

Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Przyczyny niedopuszczalności skargi kasacyjnej mogą mieć charakter podmiotowy i przedmiotowy. Wśród przyczyn podmiotowych wskazać można m. in. niesporządzenie skargi kasacyjnej przez jedną z osób enumeratywnie wskazanych w art. 175 p.p.s.a. Sporządzenie skargi kasacyjnej przez osobę nie wymienioną w tym przepisie jest brakiem nieusuwalnym, braku tego nie można usunąć w drodze jego uzupełnienia na wezwanie sądu w trybie art. 49 p.p.s.a. W oparciu o przepis art. 49 p.p.s.a. sąd może jedynie wezwać do usunięcia braków formalnych, o których mowa w art. 46 i 47 p.p.s.a. W odniesieniu do braków skargi kasacyjnej określonych w przepisach art. 175 i art. 176 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuca skargę kasacyjną, nie wzywając do ich usunięcia.

Pogląd ten został zaaprobowany w orzecznictwie sądowym gdzie stwierdzono, iż sporządzenie skargi kasacyjnej przez stronę z naruszeniem przewidzianego w art. 175 § 1 p.p.s.a. przymusu adwokacko-radcowskiego obarczone jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. i skutkuje na podstawie art. 178 p.p.s.a. odrzuceniem skargi kasacyjnej (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, M. Prawn 2004/5/202, B. Gruszczyński, w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Zakamycze 2005, s. 421).

W niniejszej sprawie skarżący nie posiadając kwalifikacji, o których mowa w art. 175 p.p.s.a., sporządził skargę kasacyjną samodzielnie. Tym samym skarga kasacyjna została sporządzona z naruszeniem wskazanego przepisu, przez co nie można jej było nadać dalszego biegu. W konsekwencji skargę kasacyjną jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 178 p.p.s.a.