Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1405/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-11-24 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Ustanowiono adwokata
Powołane przepisy: article: art. 246  par. 1  pkt  2 w zw. z  art. 258  par. 2  pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T.G. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi T. G. na Radę [...] w przedmiocie : skargi na działanie organu postanawia : przyznać T. G. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

W dniu 21 listopada 2011 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez T.G. formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Wnioskodawca podał, że utrzymuje się z dochodów uzyskiwanych tytułu zbieractwa surowców wtórnych w wysokości około 150,00 złotych miesięcznie. Wnioskodawca oświadczył jedynie, że został eksmitowany do lokalu socjalnego, za który czynsz opłaca pomoc społeczna, a on dopłaca około 30,00 złotych miesięcznie.

Z nadesłanych do spraw sygn. akt VII SA/Wa 1079/11, sygn. akt VII SA/Wa 1080/11, VII SAB/Wa 11/11, sygn. akt VII SA/Wa 643/11, dodatkowych wyjaśnień wynika, że jedynym źródłem utrzymania wnioskodawcy jest dochód uzyskiwany ze zbieractwa surowców wtórnych wynoszący średnio około 150,00 do 200,00 złotych miesięcznie. Wnioskodawca oświadczył, że jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna lecz nie posiada prawa do zasiłku jak również żadnego innego źródła dochodu. Wyjaśnił, że ponosi jedynie koszty związane z opłatami za energię elektryczną w wysokości około 30,00 złotych miesięcznie, gdyż czynsz w który wliczone są także koszty zużycia wody opłaca za niego pomoc społeczna. Oświadczył, że w lokalu socjalnym do którego został eksmitowany nie ma gazu, nie posiada także telefonu i TV. Wnioskodawca oznajmił, że na bieżące potrzeby życia codziennego pozostaje mu kwota w wysokości około 120,00 złotych miesięcznie i jest ona w całości przeznaczana na wyżywienie. Dodał, iż nie kupuje artykułów chemicznych oraz odzieży, gdyż posiada ich zapas, który otrzymał od krewnych.

W niniejszej sprawie zważono, co następuje :

Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek.

Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego z urzędu. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmuje natomiast zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie pełnomocnika. W niniejszej sprawie wnioskodawca wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Ze względu na zwolnienie wnioskodawcy od ponoszenia wszelkich kosztów sądowych w sprawie postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2011 r. wniosek rozpoznano w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu.

Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Przyznanie prawa pomocy jest instytucją wyjątkową, przysługującą jedynie w sytuacjach, gdy poniesienie kosztów przez stronę spowodowałoby u niej uszczerbek w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak wynika z powołanych przepisów ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie.

Oceniając sytuację finansową wnioskodawcy uznano, że wykazał on, iż zachodzą przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Stwierdzono, że wnioskodawca utrzymujący się samodzielnie z niewielkich dochodów uzyskiwanych ze zbioru surowców wtórnych nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Uznano, że jest to wydatek przekraczający obecne możliwości finansowe wnioskodawcy. Z tego względu, przyznano wnioskodawcy prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu.

Wniosku nie rozpoznawano w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, gdyż wnioskodawca postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2011 r. został już zwolniony od kosztów sądowych w sprawie.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.