Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 3212/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-01-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6195 Funkcjonariusze Straży Pożarnej
Hasła tematyczne: Straż pożarna
Skarżony organ: Komisja Lekarska
Treść wyniku: Oddalono skargę w części
Powołane przepisy: article: art. 151 art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
article: art. 6 art. 32 ust. 1 art. 33 ust. 1 art. 47 ust. 1
journal: Dz.U. 2019 poz 345
law: Ustawa z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych - teskt jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Fularski (spr.), Sędzia WSA Danuta Kania, Sędzia WSA Piotr Borowiecki, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi B. B. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych z dnia [...] marca 2020 r. nr [...] w przedmiocie zdolności funkcjonariusza do służby 1. oddala skargę w części dotyczącej ustalenia zdolności do służby, 2. odrzuca skargę w pozostałej części.


UZASADNIENIE

Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie była skarga B. B. (dalej jako "skarżący") na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych nr [...] z [...] marca 2020 r. w przedmiocie ustalenia zdolności do pełnienia służby w Państwowej Straży Pożarnej (dalej jako "PSP").

Skarga została złożona w następującym stanie faktycznym sprawy:

Pismem z [...] kwietnia 2019 r. Komendant Miejski Państwowej Straży Pożarnej we [...] skierował skarżącego na badanie w celu ustalenia stanu zdrowia

oraz zdolności fizycznej i psychicznej do pełnienia służby w PSP.

Orzeczeniem nr [...] z [...] sierpnia 2019 r. [...] Rejonowa Komisja Lekarska we [...] (zwana dalej: "RKL", "organ I instancji") orzekła, że skarżący jest trwale niezdolny do służby, kategoria "C" (pkt 12 orzeczenia). Ustaliła, że związek schorzenia albo ułomności (niezdolności do służby, inwalidztwa) pozostaje ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby (pkt 13 orzeczenia). RKL zaliczyła też skarżącego do III grupy inwalidzkiej, uznając, że badany może wykonywać pracę poza służbą PSP. Nadto stwierdziła, że inwalidztwo istnieje od [...] sierpnia 2019 r. i nie powstało wskutek wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby.

Podstawą prawną orzeczenia była ustawa z dnia 28 listopada 2014 r.

o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 345, zwana dalej: "u.k.l.") i załącznik do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 24 października 2018 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służby Ochrony Państwa (Dz. U.

z 2018 r. poz. 2035, zwane dalej: "rozporządzeniem z 2018 r."), ustawa z 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy (Dz. U. poz. 288 i 730 z 2019 r., dalej jako "ustawa zaopatrzeniowa").

W pkt 11 ww. orzeczenia RKL rozpoznała u skarżącego:

1. Zmiany zwyrodnieniowo - dyskopatyczne kręgosłupa szyjnego wielopoziomowe, zawansowane z cechami stenozy kanału kręgowego, z ograniczeniem ruchomości szyi i cechami radikulopatii szyjnej prawostronnej w badaniu EMG § 64 p1C

2. Zmiany zwyrodnieniowo-dyskopatyczne kręgosłupa Th i L/S z okresowym zespołem bólowym, bez istotnego upośledzenia sprawności ruchowej § 64 p1B

3. Żylaki kończyn dolnych miernego stopnia § 53 p2B

4. Astygmatyzm nadwzroczny oka prawego §7 p2B

5. Skrzywienie przegrody nosa § 28 p1B

6. Zmiany zwyrodnieniowe stawu barkowego prawego i entezopatia stożka rotatorów barku prawego, bez ograniczenia ruchomości stawu. Stan po stłuczeniu barku prawego (sierpień 2017 r.) bez szkody kostnej i więzadłowej, bez deformacji § 65 p1A

7. Tężyczka bez §

W uzasadnieniu orzeczenia organ I instancji wskazał, że w oparciu o wywiad, badanie przedmiotowe i przedstawioną dokumentację lekarską uznano, że zaawansowany proces zwyrodnieniowy trzonów kręgów i tarcz m/kręgowych kręgosłupa szyjnego powodujący stenozę kanału kręgowego na poziomie C6-C7

z uciskiem struktur nerwowych skutkujący ograniczaniem ruchomości kręgosłupa szyjnego czyni badanego niezdolnym do służby i uzasadnia zaliczenie go do trzeciej grupy inwalidzkiej. Przyznaje się związek inwalidztwa ze służbą (vide p. 13 i 14 Cz. A). Proces zwyrodnieniowy pozostałych odcinków kręgosłupa jest znacznie mniej zaawansowany i poza okresowymi dolegliwościami bólowymi nie wpływa istotnie na sprawność ruchową badanego. Zmiany w zakresie stawu barkowego prawego uwidocznione w badaniach pomocniczych (MR, Rtg) nie skutkują ograniczeniem ruchomości barku ani jego deformacją - nie czynią skarżącego niezdolnym do służby z tego powodu. Pozostałe dolegliwości ze strony narządu ruchu (gonalgia

w wywiadzie) pozostają w trakcie diagnostyki, nie przekładają się na upośledzenie sprawności ruchowej obu stawów kolanowych. Żylaki kończyn dolnych bez zmian troficznych i bez stanu zapalnego nie sięgają granic inwalidztwa. Pozostałe schorzenia (astygmatyzm krótkowzroczny oka prawego oraz skrzywienie przegrody nosa) również nie sięgają granic inwalidztwa.

W odwołaniu złożonym na powołane rozstrzygnięcie skarżący wniósł

o uchylenie orzeczenia w całości i wydanie nowego określającego, że stan zdrowia

i ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej do służby związane są z wypadkiem przy pracy z dnia [...] sierpnia 2017 r. Skarżący podniósł także m.in., że uraz doznany

w 2017 r. jest przyczyną jego inwalidztwa. Nie zgodził się również z datą powstania inwalidztwa, bowiem winna być określona na czas wcześniejszy. Ewentualnie skarżący wniósł o uchylenie orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez RKL.

Wskazanym na wstępie i stanowiącym przedmiot kontroli w niniejszej sprawie orzeczeniem nr [...] z [...] marca 2020 r. Centralna Komisja Lekarska podległa ministrowi do spraw wewnętrznych (zwana dalej: "CKL", "organ odwoławczy"), działając na podstawie art. 47 ust. 1 pkt 3 u.k.l. orzekła o utrzymaniu w mocy orzeczenia organu I instancji. Organ odwoławczy przy tym wskazał, że wydał orzeczenie na podstawie dokumentacji orzeczniczo - leczniczej zgromadzonej do wydania zaskarżonego orzeczenia przez RKL, dodatkowej konsultacji specjalistycznej wykonanej [...] marca 2020 r. oraz przeprowadzonym w ww. dniu badaniu własnym.

W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia CKL wskazała, że skarżący przebył wypadek na służbie [...] sierpnia 2017 r. - upadł podczas gry w piłkę siatkową doznając urazu barku prawego, nie stwierdzono jednak przy tym złamań. Badanie rezonansem magnetycznym z [...] lipca 2018 r. wykazało brak złamań, poza płynem

w okolicy ścięgien mięśni barku - bez zmian urazowych, w stawie barkowym - obojczykowym zmiany zwyrodnieniowe.

W ocenie organu odwoławczego powodem inwalidztwa skarżącego są zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa szyjnego. Trudno je powiązać z urazem z [...] sierpnia 2017 r., bowiem wówczas u skarżącego stwierdzono jedynie stłuczenie barku i z tego powodu był on leczony do końca 2018 r. Z badań wynikają zmiany zwyrodnieniowe

i dyskopatyczne wielopoziomowe kręgosłupa, które trudno wiązać z urazem, ze stosunkowo niedużym urazem barku prawego. Inwalidztwo trzeciej grupy związane jest ze służbą, ale bez związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby i brak związku z wypadkiem w służbie.

W skardze złożonej na powołane orzeczenie do sądu administracyjnego, skarżący wniósł o:

1. uchylenie orzeczenia w całości i wydanie nowego orzeczenia określającego, że:

a) stan zdrowia i ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej do służby związane są

z wypadkiem przy pracy z dnia [...] sierpnia 2017 r.(część A, pkt 9)

b) wynikami badań lekarzy specjalistów (dodatkowych), poza MR kręgosłupa C,Th,L/S z marca 2019 r. oraz badaniem EMG z [...] marca 2019 r. są dodatkowo MR stawu ramiennego z [...] lipca 2018 r. oraz opinie specjalistów z zakresu ortopedii, neurologii, neurochirurgii, psychologii i psychiatrii (część A, pkt 10)

c) rozpoznaniem są (część A, pkt 11):

-pourazowe zmiany w zakresie kręgosłupa szyjnego, piersiowego

i lędźwiowego, będące bezpośrednim następstwem wypadku przy pracy z [...] sierpnia 2017 r.,

- stan po urazie i skręceniu kręgosłupa szyjnego, zespół korzeniowy szyjny obustronny,

- pośrodkowo-prawoboczna przepuklina krążków m-kC4-C7 i Th/Th2 pourazowe,

- pourazowe zmiany stawu barkowego prawego z uszkodzeniem więzozrostu barkowo - obojczykowego, będące bezpośrednim następstwem wypadku przy pracy z [...] sierpnia 2017 r.,

- tężyczka, będąca następstwem wypadku przy pracy z [...] sierpnia 2017 r.,

a nadto:

- żylaki kończyn miernego stopnia, astygmatyzm nadwzroczny oka prawego, skrzywienie przegrody nosa,

d) badany trwale niezdolny do służby w PSP ale też niezdolny jest do pracy poza PSP (część A, pkt 12)

e) rozpoznanie zgodne jest z pkt 1 ppkt c niniejszej skargi i ustalenia w tym zakresie inwalidztwa w związku z przebytym wypadkiem przy pracy z [...] sierpnia 2017 r. (część C, pkt I)

f) badany nie może wykonywać pracy w PSP oraz poza PSP (część C, pkt II)

g) w części C orzeczenia pkt III:

- pkt 1 badany jest całkowicie niezdolny do pracy, pkt 2 - badanego zalicza się do I grupy inwalidzkiej, pkt 5 - inwalidztwo powstało wskutek wypadku pozostającego

w związku z pełnieniem służby, pkt 6 - inwalidztwo istnieje od [...] sierpnia 2017 r., daty wypadku przy pracy w służbie PSP, ewentualnie,

2. uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez RKL.

W uzasadnieniu skargi wskazał, że bezspornym w sprawie pozostaje wystąpienie i ocena zdarzenia z [...] sierpnia 2017 r. jako wypadku przy pracy,

w związku z wykonywaniem służby w PSP (zajęcia sportowe były obowiązkowe). Okoliczności wypadku potwierdzone zostały w protokole powypadkowym nr [...] z [...] września 2017 r. Protokół zatwierdzony został przez Komendanta Miejskiego PSP we [...]. Załączona przez skarżącego dokumentacja medyczna potwierdza bezpośredni związek jego leczenia z wypadkiem z [...] sierpnia 2017 r., nadto ciągłość powypadkowego leczenia od ww. daty do chwili obecnej. Dlatego też z całą stanowczością skarżący nie zgadza się z ustaleniem, że jego inwalidztwo datowane jest dopiero od [...] sierpnia 2019 r., jak również, że nie jest ono skutkiem wypadku przy pracy. Skarżący podniósł, że trudno zgodzić się z orzeczeniem komisji lekarskiej

w zakresie niezdolności do służby w PSP bez orzeczenia niezdolności do pracy również poza nią. Z zaleceń lekarskich wynika bowiem, że skarżący ma zakaz obciążania kręgosłupa, unikania wymuszonych pozycji ciała, ma również zaleconą regularną rehabilitację i fizykoterapię, masaż rozluźniający oraz zakaz terapii manualnej i kwalifikuje się obecnie do leczenia operacyjnego discektomii C6-C7. Rokowania co do wyleczenia są negatywne, a choroba ma charakter postępujący. Na chwilę obecną odczuwa "drętwienie" prawej strony twarzy, któremu towarzyszy piekący ból przez twarz i problemy z wymową. Nadto zawroty głowy, podwójne widzenie oraz problemy z pamięcią. Odczuwa częste wyczerpanie fizyczne

i potrzebę odpoczynku/snu w ciągu dnia. Natomiast w trakcie snu często wybudza się z lękiem. Nie jest w stanie przejść kilometrowej trasy z obciążeniem w postaci litrowej butelki wody, gdyż pojawiają się silne dolegliwości bólowe oraz drętwienie prawego barku i klatki piersiowej. Często pojawiają się duszności, pieczenie w klatce piersiowej oraz ból w łopatce prawej. Dolegliwości te nie są związane z żadną chorobą samoistną. Przed wypadkiem był aktywnym fizycznie mężczyzną. O jego bardzo dobrym stanie zdrowia fizycznego i psychicznego świadczy wieloletnia praca w PSP i przeprowadzone badania profilaktyczne. Konsekwencjami doznanych na skutek wypadku z [...] sierpnia 2017 r. urazów jest na chwilę obecną utrata masy ciała, zaniki mięśniowe, niepełna ruchomość kończyn górnych i dolnych, szybka męczliwość, mała wydolność etc. Skarżący nie jest w stanie wykonywać czynności codziennych, nie mówiąc już o jakimkolwiek powrocie do uprawiania sportów, czy pracy zarobkowej. Obecnie z uwagi na swoje ograniczenia fizyczne i psychiczne zmuszony jest przebywać w domu. Wobec powyżej opisanego stanu zdrowia oraz prowadzonego dotychczas leczenia, orzeczenie komisji lekarskiej należy uznać za nieprawidłowe i sprzeczne z rzeczywistym stanem sprawy. Schorzenia skarżącego powodują, że nie jest on w stanie wykonywać jakiejkolwiek pracy. Jest osobą całkowicie niezdolną do pracy w związku z doznanymi na skutek wypadku z [...] sierpnia 2017 r.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o odrzucenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności wskazać należy, że skarga na orzeczenie CKL z [...] marca 2020 r. utrzymujące w mocy orzeczenie RKL z [...] sierpnia 2019 r. w zakresie dotyczącym określenia inwalidztwa, związku stwierdzonych schorzeń ze służbą

i zdolności do pracy jest niedopuszczalna i w tym zakresie podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwana dalej: "p.p.s.a."), bowiem sprawa będąca przedmiotem zaskarżenia w tym zakresie nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Przede wszystkim należy wyjaśnić, że komisje lekarskie orzekają w dwóch reżimach prawnych, stąd orzeczenia tych komisji dzielą się na dwie grupy. Pierwsza grupa orzeczeń wojskowych komisji lekarskich obejmuje kwestię zaliczenia danej osoby do określonej kategorii zdolności do służby, jak i samej zdolności do służby. Orzeczenia komisji lekarskich w tych sprawach są wiążące dla organów rozstrzygających o powołaniu danej osoby do służby lub o zwolnieniu z tej służby. Od takich orzeczeń służy skarga do sądu administracyjnego, gdyż orzeczenia te mają charakter decyzji rozstrzygających istotę sprawy - zdolność do służby.

Drugą grupę orzeczeń komisji lekarskich stanowią orzeczenia ustalające schorzenia danej osoby, ich związek ze służbą dla celów odszkodowawczych lub rentowych albo zaopatrzenia emerytalnego. Podstawę takich orzeczeń stanowią

w obecnym stanie prawnym przepisy ustawy zaopatrzeniowej oraz rozporządzenia

z 2018 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służby Ochrony Państwa. Te orzeczenia poddawane są kontroli przez sądy powszechne

w ramach rozpoznawanych odwołań od decyzji o świadczeniach odszkodowawczych, rentowych lub z zaopatrzenia emerytalnego. Orzeczenia z tej grupy mają wyłącznie charakter orzeczenia wstępnego, jako jedna z przesłanek ustalenia prawa do określonych świadczeń, ich zakresu i wysokości. W konsekwencji nie podlegają one zaskarżeniu do sądu administracyjnego, gdyż sprawy orzekania

o inwalidztwie i związku schorzeń ze służbą nie należą do jego właściwości (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 30 kwietnia 2010 r., sygn. akt I OSK 93/10; z 29 maja 2008 r., sygn. akt II OSK 667/08; uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 stycznia 1998 r., sygn. akt OPS 8/97; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 21 września 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 1116/17, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie z 19 maja 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 108/17, publ. cbois).

W świetle powyższego sąd administracyjny nie jest właściwy w sprawie skargi na orzeczenie komisji lekarskiej w przedmiocie związku choroby (inwalidztwa) ze służbą. Z tych przyczyn Sąd za niedopuszczalną uznał skargę na orzeczenie

w części dotyczącej związku poszczególnych chorób i ułomności ze służbą oraz określenia inwalidztwa; i z tej przyczyny ją odrzucił w tej części (punkt 2 sentencji wyroku).

Uznając natomiast za dopuszczalną skargę na orzeczenie CKL w zakresie dotyczącym określenia zdolności do zawodowej służby, Sąd stwierdził, że skarga

w tej części nie jest zasadna i musi zostać oddalona (punkt 1 sentencji wyroku).

Według regulacji art. 6 u.k.l., zdolność fizyczną i psychiczną funkcjonariusza do pełnienia służby ustala się przez zaliczenie go do jednej z następujących kategorii zdolności do służby: 1) kategoria A – "zdolny do służby", która oznacza, że jego stan zdrowia nie budzi żadnych zastrzeżeń albo, że stwierdzone choroby lub ułomności nie stanowią przeszkody do pełnienia służby; 2) kategoria B – "zdolny do służby

z ograniczeniem", która oznacza, że stwierdzono choroby lub ułomności, które zmniejszają jego sprawność fizyczną lub psychiczną i uniemożliwiają mu pełnienie służby na zajmowanym stanowisku, ale nie stanowią przeszkody do pełnienia służby na innym stanowisku; 3) kategoria C – "niezdolny do służby", która oznacza, że stwierdzono choroby lub ułomności, które uniemożliwiają pełnienie służby.

Z art. 32 u.k.l. wynika, że rejonowa komisja lekarska przeprowadza badanie lekarskie kandydata do służby, funkcjonariusza Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej, Biura Ochrony Rządu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego i Służby Więziennej, funkcjonariusza zwolnionego z tych służb, emeryta, rencisty, pracownika, kandydata do pracy lub osoby skierowanej do komisji lekarskiej, zwanych dalej "osobą badaną", i sporządza protokół badania komisji lekarskiej, który zawiera wyszczególnienie wszystkich chorób i ułomności, także tych, które nie obniżają zdolności do służby (ust. 1). Komisja lekarska może skierować osobę badaną na badanie specjalistyczne, psychologiczne oraz zlecić wykonanie badań dodatkowych w wyznaczonym terminie (ust. 2). Natomiast w przypadku gdy przeprowadzone badania i zgromadzona dokumentacja nie pozwalają na wydanie orzeczenia, a z aktualnej wiedzy medycznej wynika, że do wydania orzeczenia niezbędna jest obserwacja w podmiocie leczniczym, komisja lekarska może skierować osobę badaną na taką obserwację. Obserwacja w podmiocie leczniczym może nastąpić po wyrażeniu zgody przez osobę badaną (ust. 3).

Stosownie do treści art. 33 ust. 1 u.k.l., rejonowa komisja lekarska dokonuje oceny stanu zdrowia osoby badanej na podstawie badania lekarskiego, wyników zleconych badań dodatkowych, specjalistycznych i psychologicznych, wywiadu chorobowego, dokumentacji medycznej będącej wynikiem obserwacji w podmiocie leczniczym, leczenia ambulatoryjnego i sanatoryjnego oraz innych dokumentów medycznych istotnych dla dokonania tej oceny oraz protokołów powypadkowych mogących mieć znaczenie dla treści orzeczenia. Rejonowe komisje lekarskie orzekają, posługując się również - w przypadku ustalania zdolności fizycznej lub psychicznej do służby - wykazem chorób i ułomności, na podstawie którego jest wydawane orzeczenie o stanie zdrowia osoby badanej (ust. 3). Rejonowa komisja lekarska, zaliczając funkcjonariusza do jednej z kategorii zdolności do służby, bierze pod uwagę charakter i warunki służby na zajmowanym przez funkcjonariusza stanowisku oraz kryteria zdrowotne (art. 34 u.k.l.).

Przepis art. 39 ust. 1 u.k.l. wskazuje, że orzeczenie komisji lekarskiej zawiera rozpoznanie lekarskie w języku polskim według terminologii klinicznej,

z uwzględnieniem lokalizacji i stopnia nasilenia oraz z powołaniem na odpowiednie pozycje, paragrafy i punkty lub inne jednostki klasyfikacyjne z wykazów, o których mowa w art. 33 ust. 3.

Zgodnie z art. 47 ust. 1 u.k.l., CKL po rozpatrzeniu odwołania: 1) utrzymuje

w mocy zaskarżone orzeczenie albo 2) uchyla zaskarżone orzeczenie w całości lub w części i wydaje nowe, albo 3) uchyla zaskarżone orzeczenie i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez rejonową komisję lekarską. Do postępowania odwoławczego prowadzonego przez Centralną Komisję Lekarską stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed rejonowymi komisjami lekarskimi (art. 47 ust. 3).

W odniesieniu do funkcjonariuszy tryb i forma orzekania o ewentualnym inwalidztwie jest nierozerwalnie związana i uzależniona od stwierdzenia niezdolności do służby. Nie ma możliwości ustalenia inwalidztwa bez stwierdzenia niezdolności do służby. Orzeczenie inwalidztwa wynika zatem z kwalifikacji niezdolności do służby (kat. C).

Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy zaopatrzeniowej ustala się trzy grupy inwalidztwa funkcjonariuszy całkowicie niezdolnych do służby: 1) I grupę - obejmującą całkowicie niezdolnych do pracy; 2) II grupę - obejmującą częściowo niezdolnych do pracy; 3) III grupę - obejmującą zdolnych do pracy. W zależności od przyczyny powstania inwalidztwa pozostaje ono w związku lub nie pozostaje

w związku ze służbą (ust. 2). Inwalidztwo pozostaje w związku ze służbą, gdy powstało wskutek: 1) zranienia, kontuzji lub innych obrażeń doznanych w czasie wykonywania obowiązków służbowych; 2) wypadku pozostającego w związku

z wykonywaniem obowiązków służbowych; 3) chorób zakaźnych panujących

w miejscu służbowego pobytu funkcjonariusza; 4) chorób powstałych w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby; 5) chorób i schorzeń, które istniały przed przyjęciem do służby, lecz uległy pogorszeniu lub ujawniły się w czasie trwania służby wskutek szczególnych właściwości lub warunków służby na określonych stanowiskach (ust. 3).

Kontrola orzeczenia komisji lekarskiej przez sąd administracyjny ma charakter ograniczony i sprowadza się w istocie do jego badania pod względem formalnym. Sąd administracyjny ocenia jedynie, czy orzeczenie wydała właściwa komisja lekarska, czy jej skład był zgodny z obowiązującymi w tym względzie przepisami,

a ponadto, czy stwierdzone schorzenia dawały podstawę do zawartego w orzeczeniu określenia kategorii zdolności do służby. Innymi słowy, chodzi o stwierdzenie zgodności zaskarżonego orzeczenia z wymogami zawartymi w ustawie o komisjach lekarskich i wykonawczym rozporządzeniu z 2018 r., które reguluje tryb postępowania przed komisjami lekarskimi. Regulacja ta ma charakter szczególny

i w związku z tym nie ma do niej zastosowania w pełni Kodeks postępowania administracyjnego.

Sąd administracyjny nie jest uprawniony do oceny fachowości przeprowadzonych

u skarżącego badań, a zatem weryfikacji orzeczeń komisji lekarskich z tego punktu widzenia. Sąd nie może też zmienić we własnym zakresie takiej oceny i zakwalifikować skarżącego do innej kategorii zdolności do służby, niż uczyniła to komisja w oparciu

o przeprowadzone badania, ani też zlecać przeprowadzenia dodatkowych badań innej komisji, celem weryfikacji dotychczasowych badań. Sąd kontroluje, czy rozstrzygnięcie w sprawie zostało podjęte na podstawie kompletnego materiału dowodowego obejmującego niezbędne badania lekarskie oraz, czy dokonana kwalifikacja zdolności do służby jest z tym materiałem spójna. Podstawą orzekania dla sądu administracyjnego jest materiał faktyczny i dowodowy zgromadzony w postępowaniu przed organem administracji.

W ocenie Sądu, w postępowaniu orzeczniczym prowadzonym przed CKL, nie doszło do naruszenia przepisów prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Przedmiotowe rozstrzygnięcie zostało wydane w składzie trzyosobowym na podstawie dokumentacji orzeczniczo-lekarskiej zgromadzonej przez RKL, dokumentacji z leczenia skarżącego oraz po dodatkowej konsultacji specjalistycznej

i badaniu przeprowadzonym przez CKL.

Organ w wystarczający sposób zebrał i rozpatrzył dowody niezbędne do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. CKL orzekała w postępowaniu jako organ odwoławczy, zatem była uprawniona jedynie do przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego. Z uprawnienia tego skorzystała, przeprowadzając w dniu [...] marca 2020 r. badanie własne oraz dodatkową konsultację specjalistyczną. Przyjąć więc trzeba, że orzekając w zakreślonym ww. przepisami (ustawy o komisjach lekarskich i rozporządzenia z 2018 r.) zakresie, CKL dysponowała kompletną dokumentacją medyczną, dotyczącą stanu zdrowia skarżącego. Uzasadnienie orzeczenia obejmuje zarówno okoliczności sprawy, jak i wskazanie podstaw faktycznej i prawnej rozstrzygnięcia. W konsekwencji powyższego Sąd uznał, że organ prawidłowo przeprowadził postępowanie orzecznicze, uwzględniając istotne okoliczności w sprawie, a zebrana dokumentacja medyczna była wystarczająca do podjęcia rozstrzygnięcia w sprawie, które zostało uzasadnione w przekonywujący sposób.

Sąd zdaje sobie sprawę, że skarżący ma prawo do własnych odczuć, przemyśleń na temat własnego stanu zdrowia i związków przyczynowo - skutkowych pomiędzy schorzeniami, jednakże dla rozstrzygnięcia sprawy w zakresie, należącym do kognicji sądu administracyjnego, kwestie te nie miały znaczenia i nie mogły wpłynąć na ocenę prawidłowości zaskarżonego orzeczenia w części, podlegającej rozpoznaniu przez tutejszy Sąd.

Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 wyroku. Na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd odrzucił skargę w pozostałym zakresie (w punkcie 2 wyroku).