Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 38/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2010-05-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 35 ust. 1 pkt 3 i 4, ust. 3
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: par. 3 ust. 1 pkt 4 i ust. 2, par. 4 ust. 1 pkt 3 i ust. 2, par. 5
journal: Dz.U. 2003 nr 120 poz 1133
law: ROZPORZĄDZENIE MINISTRA INFRASTRUKTURY z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędziowie Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz (sprawozdawca), Sędzia WSA Ewa Ibrom, Protokolant Asystent sędziego Agnieszka Wąsikowska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 11 maja 2010 r. sprawy ze skargi E. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na przebudowę stacji paliw I. uchyla zaskarżoną decyzję, która nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku oraz uchyla decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...]r. nr [...]; II. zasądza od Wojewody na rzecz E. K. kwotę 757 (siedemset pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Wojewoda L. decyzją z dnia 12 listopada 2009 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania E. K. od decyzji Prezydenta Miasta L. z dnia 11 września 2009 r. nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej B. Spółce z o.o. w K. pozwolenia na przebudowę istniejącej stacji paliw obejmującą: budowę pawilonu sklepowego z instalacjami wewnętrznymi (wodociągową, kanalizacyjną, wentylacji i ogrzewania, elektrycznymi), wiaty nad odmierzaczami paliwa z instalacją elektryczną, czterostanowiskowej myjni ręcznej samochodów z instalacjami (elektrycznymi, wodociągową, kanalizacji technologicznej z urządzeniami podczyszczającymi, ogrzewania powierzchniowego, instalacji paliwowej do urządzenia grzewczego ze zbiornikiem na olej opałowy), stanowisk obsługowych odkurzacza i pompowania kół, obiektów małej architektury – altany śmietnikowej, znaku cenowego i znaków reklamowych, zbiorników paliw wraz z instalacją paliwową, muru oddzielenia pożarowego, instalacji zewnętrznych wodociągowej, kanalizacji sanitarnej, kanalizacji deszczowej, energetycznych linii kablowych z oświetleniem terenu i instalacjami teletechnicznymi, miejsc postojowych i dróg wewnętrznych, przebudowę instalacji ogrzewania nadmuchowego myjni automatycznej na działkach nr ewid. 2/23, 4/21, 4/23 przy Al. S. [...] w L. oraz na działce nr ewid. 4/13 (instalacja wodociągowa)

– utrzymał tę decyzję w mocy.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, że postępowanie o wydanie pozwolenia na przebudowę stacji paliw zostało wszczęte na wniosek B. Spółki z o.o. z dnia 16 września 2008 r. Projekt budowlany inwestycji przewidywał gruntowną przebudowę istniejącej stacji paliw polegającą na rozbiórce większości istniejących obiektów i urządzeń oraz budowie nowych elementów stacji. Istniejąca stacja usytuowana została na działkach nr ewid. 2/23, 4/23, 4/21 i 3/4.

Prezydent Miasta L. decyzją z dnia 2 lutego 2009 r. nr [...] odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na przebudowę stacji, wskazując, iż inwestor nie usunął wszystkich nieprawidłowości wymienionych w postanowieniu z dnia 8 stycznia 2009 r. Decyzją z dnia 11 maja 2009 r. nr [...] Wojewoda L., po rozpoznaniu odwołania inwestora, uchylił tę decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Wojewoda uznał, że część zarzutów odwołującej się Spółki, w szczególności co do braku zasadności wykonania odrębnego projektu zieleni oraz stanowiska organu pierwszej instancji, iż nie zostały zwymiarowane miejsca parkingowe, była zasadna. Organ odwoławczy stwierdził jednak, że w projekcie nie określono odległości urządzeń i obiektów stacji nie tylko od granicy działki nr 4/24, ale także od granicy działek nr 4/13 i nr 3/4. Zgodnie z § 8 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, w projekcie zagospodarowania terenu należało dokładnie określić rodzaj i zasięg uciążliwości od wszystkich projektowanych obiektów i urządzeń. Zdaniem organu drugiej instancji, inwestorowi wyznaczono ponadto zbyt krótki czas na usunięcie w projekcie budowlanym nieprawidłowości.

Ponownie rozpoznając sprawę, organ pierwszej instancji postanowieniem z dnia 9 czerwca 2009 r. zobowiązał inwestora do usunięcia braków i nieprawidłowości w złożonym projekcie budowlanym w terminie dwóch miesięcy od daty podjęcia postępowania. W dniu 7 sierpnia 2009 r. inwestor przedłożył organowi uszczegółowiony załącznik do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę. Inwestor zrezygnował z budowy zbiornika gazu płynnego i urządzeń związanych z dystrybucją gazu, natomiast rozszerzył inwestycję o budowę ściany oddzielenia przeciwpożarowego, zlokalizowanej bezpośrednio przed granicą działki nr ewid. 2/15 należącej do E. K. Do wniosku dołączył też oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością – działkami nr ewid. 4/13 i nr ewid. 19.

Wobec wykonania przez inwestora nałożonych obowiązków powołaną na wstępie decyzją organ pierwszej instancji zatwierdził projekt budowlany i udzielił B. Spółce z o.o. w K. pozwolenia na przebudowę istniejącej stacji paliw na działkach nr ewid. 2/23,4/21, 4/23 i 4/13, przy Al. S. [...] w L.

Organ odwoławczy stwierdził, że organ pierwszej instancji wnikliwie i rzetelnie sprawdził przedstawione mu dokumenty, czyniąc zadość przepisom art. 35 ust. 1 i 4 Prawa budowlanego. W projekcie budowlanym uwzględniono warunki określone w decyzji Prezydenta Miasta L. z dnia 4 stycznia 2008 r. nr [...] o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia wydanej w tej sprawie. Projekt budowlany został sporządzony przez osoby posiadające stosowne uprawnienia fachowe i wpisane na listy właściwych izb zawodowych. Do opracowania projektanci dołączyli oświadczenia, że projekt budowlany został sporządzony zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej.

Odnosząc się do zarzutów E. K., Wojewoda podkreślił, iż zachowany został wymóg z § 98 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 21 listopada 2005 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych, rurociągi przesyłowe dalekosiężne służące do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowanie. Odległość odmierzacza paliw płynnych, przyłącza spustowego, króćca pomiarowego i przewodu oddechowego stacji paliw płynnych powinna od granicy działki nr 2/15 wynosi bowiem 5,4 m.

Zdaniem organu drugiej instancji, trudno wymagać od inwestora zachowania innych warunków, określonych w § 98 ust. 1 powołanego rozporządzenia, dotyczących zachowania odległości urządzeń stacji od budynków, gdy na działce nr ewid. 2/15 stanowiącej własność E. K. nie ma żadnych budynków. Budowa ściany oddzielenia przeciwpożarowego pomiędzy przyłączami spustowymi i przewodami oddechowym stacji a granicą działki nr 2/15, zgodnie z § 98 ust. 3. rozporządzenia, umożliwi w przyszłości zlokalizowanie budynków na działce odwołującego w minimalnej odległości od granicy działki od strony stacji paliw zgodnie z § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r., w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

W ocenie Wojewody, niezasadny jest zarzut strony, że ściana oddzielenia przeciwpożarowego o wysokości 2 m i długości 10 m, zlokalizowana na działce nr ewid. 2/23, będzie szpeciła jego działkę, gdyż projekt tej ściany został sporządzony przez mgr inż. arch. A. P. – osobę posiadającą stosowne uprawnienia fachowe.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie złożył E. K., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji. Skarżący zarzucił, iż mimo dokonania przez inwestora zmian w projekcie budowlanym uwzględniających częściowo jego zarzuty projektowana inwestycja nadal ogranicza sposób zagospodarowania należącej do niego działki nr ewid. 2/15. Podkreślił, iż lokalizacja ściany oddzielenia przeciwpożarowego bezpośrednio przy granicy jego działki powoduje oszpecenie tej działki i wydłuża linię zabudowy w tej części, w której ma być ta ściana usytuowana. W związku z tym wniósł o przesunięcie omawianego obiektu budowlanego o 1-2 m w głąb granicy działki inwestora, w ten sposób, by za tym obiektem była zlokalizowana zieleń zimozielona. Zarzucił również, iż w zatwierdzonym decyzją organu pierwszej instancji projekcie budowlanym ponownie znalazły się te same rozwiązania, co w poprzednim projekcie.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda L. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonej decyzji w zakresie jej zgodności z obowiązującym prawem, do czego jest uprawniony w świetle art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.).

Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", sąd rozstrzyga w granicach skargi, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że sąd bierze pod uwagę z urzędu również takie naruszenia prawa, które nie zostały objęte skargą.

Zaskarżona decyzja narusza prawo z przyczyn, które nie zostały podniesione w skardze.

Postępowanie administracyjne w rozpoznawanej sprawie zostało wszczęte na wniosek B. Spółka z o.o. w K. z dnia 16 września 2008 r. o wydanie decyzji o pozwoleniu na przebudowę istniejącej stacji paliw płynnych wraz z infrastrukturą techniczną i towarzyszącą na działkach nr ewid. 2/23, 4/13, 4/21 i 4/23 przy Al. S. [...] w L.

Zgodnie z art. 34 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), powoływanej w dalszej części uzasadnienia jako: "ustawa", projekt budowlany powinien zawierać m.in.:

1) projekt zagospodarowania działki lub terenu, sporządzony na aktualnej mapie, obejmujący: określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich;

2) projekt architektoniczno-budowlany, określający funkcję, formę i konstrukcję obiektu budowlanego, jego charakterystykę energetyczną i ekologiczną oraz proponowane niezbędne rozwiązania techniczne, a także materiałowe, ukazujące zasady nawiązania do otoczenia, a w stosunku do obiektów budowlanych, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4 - również opis dostępności dla osób niepełnosprawnych;

W myśl § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U. Nr 120, poz. 1133 ze zm.), powoływanego w dalszej części uzasadnienia jako: "rozporządzenie", w projekcie budowlanym należy na stronie tytułowej zamieścić:

1) nazwę, adres obiektu budowlanego i numery ewidencyjne działek, na których obiekt jest usytuowany;

2) imię i nazwisko lub nazwę inwestora oraz jego adres;

3) nazwę i adres jednostki projektowania;

4) imiona i nazwiska projektantów opracowujących wszystkie części projektu budowlanego, wraz z określeniem zakresu ich opracowania, specjalności i numeru posiadanych uprawnień budowlanych, oraz datę opracowania i podpisy;

5) spis zawartości projektu budowlanego wraz z wykazem załączonych do projektu wymaganych przepisami szczególnymi uzgodnień, pozwoleń lub opinii, także specjalistycznych, oraz, stosownie do potrzeb, oświadczeń właściwych jednostek organizacyjnych, o których mowa w art. 34 ust. 3 pkt 3.

Jeżeli projekt architektoniczno-budowlany podlega sprawdzeniu, na stronie (stronach) tytułowej należy zamieścić imiona i nazwiska osób sprawdzających projekt, wraz z podaniem przez każdą z nich specjalności i numeru posiadanych uprawnień budowlanych, datę i podpisy (ust. 2).

Stosownie do § 4 ust. 1 rozporządzenia na rysunkach wchodzących w skład projektu budowlanego należy umieścić metrykę projektu zawierającą:

1) nazwę i adres obiektu budowlanego;

2) tytuł (nazwę), skalę i numer rysunku;

3) imię i nazwisko projektanta (projektantów), specjalność i numer uprawnień budowlanych, datę i podpis.

W projekcie architektoniczno-budowlanym, objętym obowiązkiem sprawdzenia, należy umieścić w metryce, o której mowa w ust. 1, imię i nazwisko osoby sprawdzającej rysunek, specjalność i numer posiadanych uprawnień budowlanych oraz datę i podpis potwierdzający sprawdzenie (ust. 2).

Wszystkie strony i arkusze stanowiące części projektu budowlanego oraz załączniki do projektu powinny być opatrzone numeracją. Części projektu budowlanego odrębnie oprawione oraz załączniki powinny mieć numerację zgodną ze spisem zawartości tego projektu (§ 5).

W świetle art. 35 ust. 1 ustawy przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza:

1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7;

4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.

W razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę (ust. 3).

W ocenie Sądu brak było podstaw do zatwierdzenia przedłożonego przez inwestora projektu budowlanego i udzielenia mu pozwolenia na budowę w rozpoznawanej sprawie.

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany, zarówno w części opisowej, jak i w części rysunkowej, nosi ślady licznych poprawek i zmian. Zmiany te (w ogromnej większości) nie zostały opatrzone podpisem projektanta ani datą (m.in. k. 1, 3, 5, 7, 8, rys. 001 projektu budowlanego zagospodarowania terenu, k. 2, 5, 13, 14, rys. 001-003 projektu architektoniczno-budowlanego wiaty nad odmierzaczami, k. 1, 4, 6, rys. 001-012 projektu architektoniczno-budowlanego pawilonu stacji paliw, k. 1, 5, rys. 001, 013 projektu techniczno-technologicznego przebudowy instalacji paliwowej, k. 1, 3, 5, 8, 9, rys. 001-003 projektu budowlanego instalacji elektrycznych wiaty nad odmierzaczami, k. 1, 3, 5, rys. 001-017 projektu budowlanego konstrukcji pawilonu stacji paliw, k. 1, 4, rys. 002, 003 projektu architektoniczno-budowlanego obiektów małej architektury, k. 1, 5, 13, rys. 001-004 projektu budowlanego konstrukcji wiaty nad dystrybutorami paliwa, k. 1 (strona tytułowa), 2, rys. nr 001, 002, 004 projektu drogowego budowlano-wykonawczego, k. 1, 3, 5, rys. 001, 002 projektu budowlanego wentylacji i ogrzewania pawilonu stacji paliw, k. 1, 3, 5, rys. 014-022 projektu budowlanego instalacji elektrycznych w pawilonie sklepowym na terenie stacji paliw, rys. 001 projektu budowlanego instalacji elektrycznych zewnętrznych na terenie stacji paliw, k. 1, 2, rys. 001, 004 projektu budowlanego przebudowy instalacji ogrzewania nadmuchowego myjni automatycznej stacji paliw, k. 1 3, 5, rys. 001, 002 projektu budowlanego instalacji wodno-kanalizacyjnych pawilonu stacji paliw, k. 1, 2, 7 projektu architektoniczno-budowlanego ręcznej myjni samochodowej).

Sposób dokonania zmian w znajdującym się w aktach sprawy projekcie budowlanym uniemożliwia Sądowi precyzyjne stwierdzenie, czy zmiany te zostały dokonane przez osoby posiadające wymagane do tego uprawnienia budowlane i czy w dacie dokonania tych zmian ich autorzy posiadali omawiane uprawnienia. Zmiany te nie zostały bowiem opatrzone podpisem uprawnionego projektanta ani datą ich naniesienia.

Projekt budowlany w tym zakresie narusza powołane przepisy § 3 ust. 1 pkt 4 i § 4 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia, z których wynika obowiązek opatrzenia projektu datą jego sporządzenia i podpisami uprawnionych projektantów, a więc konsekwentnie – w przypadku zmiany tego projektu – wskazania daty dokonania tej zmiany i ich autorów.

W związku z opisanymi brakami nie można również stwierdzić, czy zmiany projektu budowlanego zostały objęte wymaganymi sprawdzeniami, o których mowa w § 3 ust. 2 i § 4 ust. 2 rozporządzenia.

Tym samym naruszono powołany art. 35 ust. 1 pkt 3 i 4 oraz ust. 3 ustawy. Na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy organ pierwszej instancji obowiązany był wezwać inwestora do usunięcia wskazanych wyżej braków projektu budowlanego (m.in. dotyczących wymagań określonych w ust. 1 pkt 3 i 4 tegoż artykułu) i w zależności od tego, czy nałożony obowiązek został wykonany czy też nie, wydać stosowną decyzję.

Zwrócić należy również uwagę, iż z naruszeniem powołanego § 5 rozporządzenia nie wszystkie strony i arkusze stanowiące części projektu budowlanego zostały opatrzone numeracją, a także nie zostały ponumerowane odrębnie oprawione części projektu budowlanego liczące 19 tomów.

Należy także podkreślić, iż projekt budowlany zawiera szereg innych błędów, które uniemożliwiały jego zatwierdzenie przez organ pierwszej instancji. W szczególności z części rysunkowej projektu sieci zewnętrznych wodociągowej i kanalizacji deszczowej na działce nr ewid. 2/23 część II wynika, że zamierzenie budowlane obejmuje realizację podziemnego zbiornika gazu o objętości V=20 m3 (k.21). Ponadto z części opisowej i rysunkowej projektu zagospodarowania terenu dotyczącej informacji przeciwpożarowych wynika, że projekt budowlany obejmuje realizację instalacji LPG, w tym odmierzaczy gazu (k.36, rys. 003, 004). Potwierdza to również treść części rysunkowej projektu architektoniczno-budowlanego ręcznej myjni samochodowej (rys. nr 025). Tymczasem w decyzji organu pierwszej instancji znajduje się zapis, że "zmieniony projekt oraz uszczegółowiony wniosek nie przewidują realizacji na terenie stacji paliw punktu tankowania samochodów gazem" (k. 150 akt I instancji).

W tej sytuacji należy zauważyć, że wydana decyzja pozostaje w sprzeczności z treścią zmodyfikowanego przez inwestora wniosku o pozwolenie na budowę.

Organ odwoławczy, pomimo naruszenia przez organ pierwszej instancji przepisów postępowania i prawa materialnego utrzymał w mocy decyzję tego organu z dnia 11 września 2009 r., naruszając tym samym przepisy art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a., art. 35 ust. 1 pkt 3 i 4 oraz ust. 3 ustawy, § 3 ust. 1 pkt 4, § 4 ust. 1 pkt 3 i § 5 rozporządzenia, a także art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. Nie było bowiem w tej sytuacji podstaw do utrzymania w mocy decyzji organu pierwszej instancji.

Wskazane wyżej naruszenia przepisów prawa uzasadniały uchylenie zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 litera "a" i "c" p.p.s.a., nie ulega bowiem wątpliwości, że uchybienia te miały istotny wpływ na wynik sprawy. Mając na uwadze naruszenie przepisów przez organ pierwszej instancji, Sąd uchylił na podstawie art. 135 p.p.s.a. także decyzję tego organu z dnia 11 września 2009 r., gdyż było to niezbędne dla końcowego załatwienia sprawy.

Rozpoznając ponownie sprawę, organy administracji ponownie rozpatrzą wniosek inwestora o wydanie pozwolenia na budowę, uwzględniając wszystkie przedstawione wyżej uwagi.

W związku z uchyleniem decyzji wydanych przez organy administracji obu instancji, nie jest konieczne szczegółowe odniesienie się do wszystkich podniesionych w skardze zarzutów. Sprawa niniejsza zostanie bowiem ponownie rozpoznana w jej całokształcie przez organy administracji, które zobowiązane będą ustosunkować się do wszystkich zarzutów skarżącego podniesionych w toku postępowania.

Stwierdzić jednak należy, że nie jest uzasadniony zarzut skarżącego, co do oszpecenia jego działki w wyniku zaprojektowania przez inwestora muru oddzielenia pożarowego bezpośrednio przy granicy z jego działką nr ewid. 2/15. Przepisy ustawy nie pozwalają na wydanie decyzji odmawiającej pozwolenia na budowę wyłącznie z uwagi na subiektywne poczucie strony (lub stron) postępowania, iż projektowany obiekt narusza estetykę otoczenia. Zgodnie bowiem z art. 35 ust. 4 ustawy, w razie spełnienia wymagań określonych w powołanym wyżej art. 35 ust. 1 (m.in. zgodności z przepisami techniczno-budowlanymi) oraz w art. 32 ust. 4 (złożenia przez inwestora oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane) właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Natomiast w czasie użytkowania opisanego obiektu budowlanego, gdyby organy nadzoru budowlanego stwierdziły, że obiekt ten powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia, to miałyby wówczas obowiązek nakazania, w drodze decyzji, usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku (art. 66 ust. 1 pkt 4 ustawy).

Podnieść również należy, iż zrealizowanie przez inwestora muru oddzielenia przeciwpożarowego pomiędzy przyłączami spustowymi i przewodami oddechowymi stacji paliw a granicą działki skarżącego nr ewid. 2/15 leży w interesie skarżącego. W świetle bowiem § 98 ust. 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 21 listopada 2005 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych, rurociągi przesyłowe dalekosiężne służące do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 243, poz. 2063 ze zm.) takie usytuowanie omawianego obiektu budowlanego pozwoli w przyszłości skarżącemu na zrealizowanie budynków na jego działce w mniejszej odległości od przewidzianej w ust. 1 pkt 2 i 3 tego przepisu.

Bezzasadny jest także zarzut skarżącego, iż projektowana inwestycja ogranicza sposób zagospodarowania należącej do niego działki nr ewid. 2/15, w sytuacji, gdy działka ta jest niezabudowana i nie toczy się jeszcze żadne postępowanie dotyczące zabudowy tej nieruchomości.

Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" oraz art. 135 p.p.s.a., uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. Na podstawie art. 152 p.p.s.a. Sąd orzekł, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. O kosztach Sąd orzekł w oparciu o art. 200 i art. 205 § 2 tejże ustawy.