Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 2043/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2014-01-21 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Przyznano prawo pomocy w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 245 par.3, art. 246 par.2 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. C. – syndyka masy upadłości A Sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej z/s w L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2010 r. postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Spółka będąca w upadłości likwidacyjnej wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych argumentując, że od 2012 r. nie prowadzi działalności operacyjnej, wartość rzeczowych aktywów trwałych wynosi 0 zł, w kasie i na rachunkach bankowych na dzień złożenia wniosku (16 października 2013 r.) saldo wynosiło 0 zł, zaś wierzytelności od kontrahentów 262.991,91 zł. Wartość dostaw jest zerowa. Obecnie spółka zatrudnia dwóch pracowników, wobec których ma zobowiązania w wysokości 11.061,16 zł. Wszystkie zobowiązania wobec kontrahentów wynoszą ponad 15.000 zł, a wobec podmiotów publicznych 532.381 zł.

Strona dalej wskazała, że podstawową działalnością, z której uzyskiwała dochód, była sprzedaż paliw płynnych. Od 2012 r., w wyniku kryzysu, liczba zamówień znacznie się zmniejszyła, a w 2013 r. zeszła do minimum. W marcu 2013 r. na stacji paliw miał miejsce pożar, skutkiem czego zniszczeniu uległ cały majątek ruchomy, a także sprzęt biurowy, gdzie przechowywane były dane dotyczące sprzedaży i zakupów spółki.

W rezultacie spółka pozostała bez środków umożliwiających kontunuowanie działalności operacyjnej. Zaznaczyła, że nie była ubezpieczona, w związku z czym nie uzyskała na skutek powyższego zdarzenia losowego żadnych środków.

Co do wskazanych wyżej wierzytelności, spółka wyjaśniła, że podejmowała działania w celu ich odzyskania lub zbycia, lecz na dzień dzisiejszy są one nieefektywne, a postępowania egzekucyjne wobec dłużników okazały się bezskuteczne. Jednemu z dłużników organ egzekucyjny zajął rachunek bankowy, zatem nie jest w stanie realizować żadnych płatności.

Zgodnie z oświadczeniem o majątku i dochodach, wysokość kapitału zakładowego Spółki wynosi 60.000 zł, wartość środków trwałych – 0 zł, a wysokość straty za ostatni rok obrotowy (2012) 83.142,96 zł. Stan konta na rachunku bankowym na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku wynosił 0 zł. Spółka dodała, że nie ma żadnego majątku ani dochodów.

Do wniosku załączono bilans oraz rachunek zysków i strat za 2012 r. oraz za rok 2013, do 25 września, a także ewidencję środków trwałych. Przedłożono też zestawienie wierzytelności z informacją dotyczącą ich egzekucji i dokument potwierdzający prowadzone postępowanie egzekucyjne w administracji wobec spółki.

Z powyższych dokumentów wynika, że do 25 września 2013 r. spółka uzyskała przychody netto w wysokości 84.039,39 zł, ponosząc stratę w kwocie 163.353,94 zł. Według bilansu na podany wyżej dzień, wartość środków trwałych, należności i inwestycji długoterminowych wynosi 0 zł. Należności krótkoterminowe wynoszą 300..076,90 zł, a zobowiązania krótkoterminowe 524.526,29 zł. Wysokość środków finansowych na rachunkach i w kasie na ten dzień wynosiła 3.495,49 zł.

Na wezwanie, skierowane na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), do przedłożenia dokumentów finansowych za okres od września do listopada 2013 r., Syndyk masy upadłości wyjaśnił, że został w ustanowiony dla spółki postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 13 listopada 2013 r., w związku z czym jest w trakcie przejmowania żądanej dokumentacji.

Jako znane z urzędu wskazać należy, że Spółka na dzień wydania niniejszego postanowienia jest obowiązana do uiszczenia wpisów od skarg w sprawach I SA/Wr I SA/Wr 2035/13 i I SA/Wr 2043/13 w łącznej kwocie 5.067 zł.

W ocenie referendarza sądowego, pomimo nieprzedłożenia dodatkowych dokumentów przez Syndyka, dane wynikające z informacji udzielonych przez spółkę dają podstawę do uwzględnienia żądania wniosku.

Wyjaśnić trzeba, że za punkt odniesienia dla oceny jej możliwości płatniczych przyjęta została łączna kwota wpisów od skarg (5.067 zł), gdyż strona byłaby zobligowana do uiszczenia ich niemalże jednocześnie. Wpis od skargi natomiast zwykle stanowi najwyższy koszt sądowy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Podstawą prawną rozpoznania przedmiotowego wniosku jest regulacja zawarta w art. 245 § 3 i art. 246 § 2 pkt 2. Zgodnie z ich treścią, prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli w zakresie częściowym, w przypadku osób prawnych może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.

W takiej sytuacji, zdaniem referendarza znajduje się spółka będąca obecnie w upadłości likwidacyjnej. Zauważyć należy, że kwota wpisów jest znacznie wyższa niż wartość środków finansowych, jakimi spółka dysponowała na rachunkach i w kasie na niespełna miesiąc przed datą wniesienia skargi. Praktycznie nie prowadzi już działalności i nie dysponuje majątkiem, z którego mogłaby pozyskać środki finansowe. Jedyną wartością majątkową in plus byłyby wierzytelności wobec kontrahentów. Jednakże spółka nie tylko uzasadniła, ale i udokumentowała, że ich pozyskanie jest praktycznie niemożliwe.

W tym stanie rzeczy wniosek należało uznać za uzasadniony i w związku z tym, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 2 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.