Wyrok WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 12/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2015-03-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony akt
Określono, że zaskarżony akt nie może być wykonany
Zasądzono zwrot kosztów postępowania
Powołane przepisy: article: 86 ust. 1 i ust 2
journal: Dz.U. 2011 nr 177 poz 1054
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity
article: art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b
journal: Dz.U. 2010 nr 247 poz 1652
law: Ustawa z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym
article: art. 1 pkt 4,  art. 13
journal: Dz.U. 2014 poz 312
law: Ustawa z dnia 7 lutego 2014 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Gocki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Marzena Łozowska Sędzia WSA Anna Wójcik Protokolant starszy sekretarz sądowy Joanna Zamojska-Jaszczyk po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 25 marca 2015 r. sprawy ze skargi A Spółki z o.o. w [...] na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi działającego w imieniu Ministra Finansów z dnia 2 października 2014 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług I. uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną, II. określa, że zaskarżona interpretacja indywidualna nie może być wykonana, III. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi działającego w imieniu Ministra Finansów na rzecz skarżącej kwotę 457,00 zł (czterysta pięćdziesiąt siedem złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

1. Przedmiotem skargi jest indywidualna interpretacja przepisów prawa podatkowego z 2 października 2014 r. Nr [...], wydana przez Ministra Finansów działającego przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749, ze zm., dalej [O.p.]) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), - mocą której za nieprawidłowe uznano stanowisko wnioskodawcy - A Spółka z o.o. w [...] (dalej zwana jako Skarżąca, Spółka, Wnioskodawca) dotyczące prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego z faktur leasingowych po zakończeniu trwania umowy najmu samochodu osobowego w stanie prawnym obowiązującym po 1 kwietnia 2014 r.

2. Dotychczasowy przebieg sprawy:

2.1. W złożonym w dniu 20 czerwca 2014 r. wniosku o udzielenie interpretacji przepisów podatku od towarów i usług (uzupełnionym pismem z dnia 26 sierpnia 2014 r.) w zakresie:

1. prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego z faktur dotyczących opłaty wstępnej, opłaty manipulacyjnej oraz rat leasingowych od samochodu osobowego przeznaczonego wyłącznie na cele wynajmu w okresie nie krótszym niż sześć miesięcy w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 grudnia 2013 r.,

2. prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego z faktur leasingowych po zakończeniu trwania umowy najmu samochodu osobowego w stanie prawnym obowiązującym po 1 kwietnia 2014 r.,

3. braku obowiązku dokonania korekty podatku odliczonego z faktur dokumentujących raty leasingowe, opłatę wstępną oraz opłatę manipulacyjną,

przedstawiono następujący stan faktyczny (istniejący i przyszły):

Spółka jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: podatek VAT), a wśród wykonywanych przez nią czynności znajduje się także wynajem i dzierżawa samochodów osobowych i furgonetek (PKD 77.11.Z) oraz wynajem i dzierżawa pozostałych pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKD 77.12.Z).

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka we wrześniu 2013 r. zawarła umowę leasingu samochodu osobowego, z zamiarem oddania go w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu innym podmiotom gospodarczym, w tym swoim kontrahentom przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy. Następnie zawarła umowę najmu leasingowanego samochodu osobowego na okres od 31.10.2013 r. do 30.04.2014 r., w związku z czym odliczyła 100% podatku VAT od opłaty wstępnej oraz opłaty manipulacyjnej związanej z umową leasingu, o której mowa powyżej. Od momentu oddania samochodu w najem Spółka odlicza także 100% podatku VAT od rat leasingowych. Faktury dokumentujące opłatę wstępną, opłatę manipulacyjną oraz raty leasingowe dotyczące samochodu będącego przedmiotem wniosku są oraz będą wystawiane na Wnioskodawcę. W czasie trwania umowy najmu paliwo zakupywane jest przez Najemcę, natomiast do ponoszenia wszelkich kosztów eksploatacji pojazdu, takich jak naprawy czy dokonywanie okresowych przeglądów, zobowiązany jest Wnioskodawca. Oddanie przedmiotowego samochodu przez Wnioskodawcę w odpłatne użytkowanie na podstawie umowy najmu jest dla Wnioskodawcy czynnością opodatkowaną podatkiem VAT.

Umowa leasingu została zarejestrowana w kwietniu 2014 r. u właściwego naczelnika urzędu skarbowego, a od momentu jej zawarcia jak i zawarcia umowy najmu nie dokonywano w nich żadnych zmian.

Po upływie okresu najmu samochód osobowy będący przedmiotem wniosku będzie nadal przeznaczony do oddania w odpłatne używanie, w tym na podstawie umów najmu, jednakże w przypadku braku zainteresowania na tę usługę będzie on również w tym okresie wykorzystywany przez samego Wnioskodawcę także do innych czynności opodatkowanych podatkiem VAT, a związanych z jego własną działalnością gospodarczą.

Uzupełniając na żądanie organu elementy stanu faktycznego, dodatkowo sprecyzowano, że w okresie po upływie 6 miesięcznej umowy najmu samochód, w sytuacji, gdy nie jest wynajmowany, udostępniany jest, w zależności od potrzeb firmy, członkom zarządu oraz pracownikom spółki w celach związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, a zatem nie jest wykorzystywany na cele prywatne. Wnioskodawca przeznacza samochód będący przedmiotem wniosku wyłącznie do celów działalności gospodarczej (czynności opodatkowanych VAT), jednakże nie jest w stanie udzielić jednoznacznej odpowiedzi, czy osoby, którym pojazdy są udostępniane, nie wykorzystują ich przy okazji w innych celach niż do celów działalności gospodarczej. Podkreślono przy tym, że z uwagi na prezentowany pogląd o kontynuacji po 1 kwietnia 2014r. prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego z faktur leasingowych także po zakończeniu trwania umowy najmu samochodu osobowego na podstawie uprzednio obowiązujących tym względzie przepisów - Spółka stoi na stanowisku, że nie jest ona zobowiązana do wykazywania się szczególną dokumentacją, z której by obiektywnie wynikało, że przedmiotowy samochód jest wykorzystywany wyłącznie do celów działalności gospodarczej i wykluczone jest wykorzystywanie tego samochodu do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą, w związku z czym okoliczności powyższe nie wynikają obiektywnie z posiadanych przez nią dokumentów. Wykorzystywanie samochodu wyłącznie do celów działalności gospodarczej wynika z samego jego przeznaczenia przez Wnioskodawcę do celów działalności gospodarczej, a nie z przykładowo wymienionych dokumentów (np. regulaminy, umowy, zarządzenia), bowiem według Spółki, mające w niniejszej sprawie zastosowanie przepisy prawa podatkowego nie nakładają na nią obowiązku prowadzenia takiej szczegółowej dokumentacji. Z tego samego powodu nie ustalono tez żadnych reguł dokumentowania sposobu wykorzystania pojazdu, a jedynie wydano polecenie służbowe, na podstawie którego zobowiązano pracowników i inne ewentualne osoby do korzystania z pojazdu tylko w celach związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Kontrola wykonywania tego polecenia następuje zgodnie z uprawnieniami dotyczącymi nadzoru nad prawidłowo wykonywaną pracą.

Ze względu na to, że pojazd (gdy nie jest wynajmowany) jest wykorzystywany w przez członków zarządu i pracowników spółki w celach związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, a osoby te nie mają normowanego czasu i miejsca pracy i nie są ograniczone godzinami otwarcia biura firmy - samochód garażowany jest w różnych miejscach, w zależności od bieżących potrzeb.

Końcowo na pytanie organu Wnioskodawca podał, że nie prowadzi ewidencji przebiegu samochodu oraz nie złożył właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego informacji o pojazdach samochodowych wykorzystywanych wyłącznie do działalności gospodarczej, gdyż według niego nie ciążył na nim taki obowiązek.

2.2. W związku z powyższym opisem stanu faktycznego w ramach obecnie zaskarżonej interpretacji zadano pytanie "czy Wnioskodawcy przysługuje uprawnienie do odliczenia 100% kwoty naliczonego podatku VAT z faktur dokumentujących raty leasingowe, wynikających z umowy leasingu samochodu osobowego, przeznaczonego przy jego "nabyciu" na podstawie umowy leasingu wyłącznie na cele oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, w okresie po zakończeniu umowy najmu (zawartej na okres nie krótszy niż sześć miesięcy), w przypadku gdy po tym okresie pojazd nadal będzie przeznaczony do wynajmu, ale będzie wykorzystywany przez Wnioskodawcę również do innej działalności opodatkowanej w ramach prowadzonej działalności? (oznaczone we wniosku jako pytanie nr 2) oraz (...) jak i czy będzie możliwe dalsze pełne odliczenie podatku naliczonego z faktur leasingowych? (oznaczone we wniosku jako pytanie nr 3)

2.3. Zdaniem Wnioskodawcy, będzie on miał prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego z faktur dotyczących opłaty wstępnej i opłaty manipulacyjnej oraz faktur od rat leasingowych samochodu osobowego przeznaczonego na wynajem przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy i zachowa też prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego z faktur od rat leasingowych po upływie 6-cio miesięcznego okresu najmu w sytuacji, gdy po tym okresie oprócz przeznaczenia tego pojazdu na wynajem będzie on również wykorzystywany do innej działalności opodatkowanej w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. Nie będzie też miał obowiązku dokonania korekty podatku odliczonego z faktur dokumentujących raty leasingowe opłatę wstępną oraz opłatę manipulacyjną w przypadku, gdy po upływie 6-cio miesięcznego okresu najmu pojazd nadal będzie przeznaczony do wynajmu podmiotom trzecim, ale będzie wykorzystywany przez niego również do innej działalności opodatkowanej w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, a zatem możliwe będzie dalsze pełne odliczanie podatku naliczonego z faktur leasingowych.

2.4. Uzasadniając swoje stanowisko Spółka w pierwszej kolejności wskazała, że spełniła wszystkie warunki, o których mowa w art. 13 ustawy z dnia 7 lutego 2014 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014 r., poz. 312) - /dalej jako: ustawa nowelizująca/, pozwalające na kontynuację po 1 kwietnia 2014 r pełnego odliczania podatku VAT od wydatków związanych z zawartą umową leasingu, na dotychczasowych zasadach. Zatem, ponieważ zadośćuczyniono wszystkim obowiązkom stawianym przez ustawodawcę w tym przepisie, Spółka doszła do przekonania, że w sprawie znajdą zastosowanie odpowiednie regulacje ustawy o podatku od towarów i usług w brzmieniu obowiązującym do 31 marca 2014 r. W dalszej swojej argumentacji Spółka odwołała się do regulacji art. 86 ust. 1 i ust 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.) -/dalej ustawa VAT/. Zgodnie z tym przepisem w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124 (ust 1 art. 86), zaś kwotę podatku naliczonego stanowi (ust 2) suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu: a)nabycia towarów i usług, b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Ponadto, zdaniem Spółki, ponieważ zdarzenia prawne, z którymi wiązane są określone skutki podatkowe (zarówno zawarcie umowy leasingu, jak i umowy najmu), miały miejsce w roku 2013, podstawowe znaczenie w zakresie kwestii związanych z prawem do odliczenia podatku VAT związanego z nabyciem samochodów bądź ich użytkowaniem na podstawie umowy leasingu, mają przepisy ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. 2010, Nr 247, poz. 1652 ze zm.), która obowiązywała w okresie od 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2013 r. W myśl art. 3 ust. 1 tej ustawy przy nabyciu samochodów osobowych kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze, nie więcej jednak niż łącznie 6 tys. zł, przy czym ta ogólna zasada ograniczonej możliwości odliczenia podatku VAT doznaje wyłączenia na podstawie jej art. 3 ust. 2 ust 7, zgodnie z którym przepis ust. 1 nie dotyczy przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest: a) odprzedaż tych samochodów, b) oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

Z wyżej przytoczonych regulacji wynika, że w przypadku przeznaczenia leasingowanego samochodu do odpłatnego używania, np. na podstawie umowy najmu przez okres co najmniej 6 miesięcy, podatnikowi, podobnie jak w przypadku zakupu pojazdu, przysługuje prawo odliczenia całej kwoty VAT wynikającej z faktur wystawionych przez leasingodawcę przez cały okres obowiązywania umowy leasingu.

Wobec powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, przysługuje mu prawo do pełnego odliczenia podatku VAT zawartego na fakturach wystawianych przez leasingodawcę i dokumentujących opłatę wstępną jak i raty leasingu operacyjnego samochodu osobowego przez cały okres obowiązywania umowy leasingu, pod warunkiem, że leasingowany samochód przekazany został w odpłatne użytkowanie osobie trzeciej w ramach umowy najmu przez okres co najmniej 6 miesięcy. Przy czym prawo to przysługuje także nadal po zakończeniu pierwszej umowy najmu, nawet w sytuacji gdy pojazd, z uwagi na brak zawarcia dalszych umów najmu, wykorzystywany jest do czynności opodatkowanych prowadzonych przez Wnioskodawcę, innych niż wynajem i dzierżawa pojazdów samochodowych - jeśli pojazd samochodowy został wydany Wnioskodawcy przed dniem 1 kwietnia 2014 r., a umowa leasingu została zarejestrowana u właściwego naczelnika urzędu skarbowego w terminie 30 dni od 1 kwietnia 2014 r.

Spółka podkreśliła, że prezentowane przez nią stanowisko znajduje potwierdzenie w dotychczasowym orzecznictwie organów podatkowych, w tym w interpretacjach indywidualnych Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 17 grudnia 2013 r. nr [...] oraz z dnia 28 stycznia 2014 r., nr [...].

2.5. Po rozpatrzeniu przedmiotowego wniosku organ interpretacyjny wydał indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego uznającą stanowisko przedstawione przez Wnioskodawcę za nieprawidłowe, zaznaczając jednocześnie, że z uwagi na fakt, że przedmiot wniosku dotyczy zaistniałego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w zakresie prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego z faktur leasingowych po zakończeniu trwania umowy najmu samochodu osobowego, a Wnioskodawca wskazał, że samochód osobowy został oddany w najem na nieprzerwany okres od 31.10.2013 r. do 30.04.2014 r. niniejsza interpretacja wydana została w oparciu o stan prawny obowiązujący w dacie zaistnienia zdarzenia, tj. stan prawny obowiązujący po 1 kwietnia 2014 r.

Z tego względu w niniejszej interpretacji wniosek Spółki rozpatrzono tylko w zakresie prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego z faktur leasingowych po zakończeniu trwania umowy najmu samochodu osobowego w stanie prawnym obowiązującym po 1 kwietnia 2014 r. Wskazano jednocześnie, iż w objętej tym samym wnioskiem Skarżącej kwestii jej prawa do odliczenia podatku naliczonego , w stanie prawnym obowiązującym do 31 grudnia 2013 r., wydane zostało odrębne rozstrzygnięcie.

W zajętym przez organ interpretacyjnym stanowisku stwierdzono, że w okresie po upływie 6-cio miesięcznego okresu wyłącznego wynajmu - w razie gdy przedmiotowy samochód osobowy będzie nadal przeznaczony na wynajem i jednocześnie wykorzystywany do czynności opodatkowanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej - ponieważ Wnioskodawca wskazał, że nie jest on zobowiązany do wykazywania się szczególną dokumentacją, z której by obiektywnie wynikało, że przedmiotowy samochód jest wykorzystywany wyłącznie do celów działalności gospodarczej i wykluczone jest wykorzystywanie tego samochodu do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą, jak i nie ustalił reguł wykluczających wykorzystanie samochodów do celów prywatnych, a jednocześnie dokumenty, którymi będzie dysponował Wnioskodawca nie będą jednoznacznie wykluczały wykorzystania samochodu do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą oraz nie zamierza on prowadzić ewidencji przebiegu samochodu, wykluczającej użycie tego samochodu do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą - przysługuje/będzie przysługiwało mu prawo do odliczenia 50% podatku naliczonego z tytułu rat leasingowych wynikających z umowy leasingu operacyjnego przedmiotowego samochodu, zgodnie z art. 86a ust.1 ustawy VAT, w brzmieniu obowiązującym od 1 kwietnia 2014 r.

2.5. Uzasadniając zajęte stanowisko organ interpretacyjny w pierwszej kolejności wskazał, że interpretacja rozstrzygała w oparciu o stan prawny obowiązujący od dnia 1 kwietnia 2014 r., gdyż wniosek dotyczył prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego z faktur leasingowych po zakończeniu trwania umowy najmu samochodu osobowego, a ponadto Wnioskodawca wskazał, że samochód osobowy został oddany w najem na nieprzerwany okres od 31.10.2013 r. do 30.04.2014 r. Ponieważ w dniu wejścia w życie ustawy nowelizującej nabyty przez Wnioskodawcę samochód osobowy w ramach umowy leasingu był przeznaczony wyłącznie na wynajem i oddanie w odpłatne używanie przedmiotowego pojazdu jest przedmiotem działalności Wnioskodawcy to na dzień 1 kwietnia 2014 r., Wnioskodawcy przysługiwało pełne prawo do odliczenia podatku VAT z tytułu rat leasingowych od samochodu przeznaczonego wyłącznie na wynajem. Ta okoliczność w ocenie organu przesądza o tym, że w przedmiotowej sprawie nie znajdzie zastosowania przepis art. 13 ustawy nowelizującej.

W dalszych swoich rozważaniach organ przywołał treść odpowiednich, a mających według niego zastosowanie w sprawie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, w tym w szczególności art. 86a, w brzmieniu obowiązującym od 1 kwietnia 2014 r., z treści którego wynikało, że w przypadku samochodów osobowych wykorzystywanych do działalności przysługuje prawo do odliczenia 50% podatku naliczonego z tytułu wydatków dotyczących rat leasingowych. Ograniczenie to nie będzie miało zastosowania w przypadku pojazdów samochodowych wykorzystywanych wyłącznie do działalności gospodarczej. Przy czym dla celów pełnego odliczania VAT fakt wykorzystywania ich wyłącznie do działalności musi być rozpatrywany w kategoriach obiektywnych. W celu dokonania pełnego odliczenia podatku VAT muszą zostać spełnione łącznie dwa warunki, tj. sposób wykorzystania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza w ustalonych przez niego zasadach ich używania, wyklucza ich użycie do celów prywatnych oraz wykluczenie użytku prywatnego musi zostać potwierdzone prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu.

Jedynie w przypadku, gdy samochód osobowy przeznaczony jest wyłącznie na wynajem, to podatnik nie ma obowiązku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu. Natomiast w sytuacji, gdy samochód osobowy zostaje przeznaczony również do celów innych niż najem (nie jest przeznaczony wyłącznie do wynajmu), ustalenie zasad używania, dodatkowo potwierdzone prowadzoną ewidencją przebiegu pojazdu, są warunkami, których spełnienie jest wymagane w celu skorzystania z prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących raty leasingowe.

Ponieważ Spółka w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym oraz jego uzupełnieniu wskazała, że nie jest zobowiązana do wykazywania się szczególną dokumentacją (i dlatego jej nie posiada i nie będzie posiadać), z której by obiektywnie wynikało, że przedmiotowy samochód jest wykorzystywany wyłącznie do celów działalności gospodarczej i wykluczone jest wykorzystywanie tego samochodu do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą, jak i nie ustaliła (i nie ustali) reguł wykluczających wykorzystanie samochodów do celów prywatnych, a dokumenty, którymi będzie dysponowała nie będą też jednoznacznie wykluczały wykorzystania samochodu do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą, przysługuje jej (będzie jej przysługiwać) - zgodnie z art. 86a ust. 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 kwietnia 2014 r. - prawo do odliczenia jedynie 50% podatku naliczonego z tytułu rat leasingowych wynikających z umowy leasingu operacyjnego przedmiotowego samochodu.

3. Postępowanie sądowe.

3.1. Po bezskutecznym wezwaniu Ministra Finansów - Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi do usunięcia naruszenia prawa Skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu.

W skardze, domagając się uchylenia zaskarżonej interpretacji, podniosła zarzuty wydania jej z naruszeniem:

• art. 13 ust 1 i 2 ustawy nowelizującej, polegające na jego niezastosowaniu;

• art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b ustawy z dnia 16.12.2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. z 2010 r. nr 247, poz. 1652) - /dalej ustawa o zmianie VAT/ w zw. z art. 13 ust. 1 i 2 ustawy nowelizującej, polegające na ich niezastosowaniu,

• art. 86a ust. 1-6 i ust. 12 ustawy VAT w brzmieniu nadanym art. 1 piet 4) ustawy nowelizującej, polegające na jego nieprawidłowym zastosowaniu;

• art. 86 ust. 1 ustawy VAT, polegające na jego niezastosowaniu;

2. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik, odwołując się w pierwszej kolejności do zapisu art. 13 ust 1 i ust 2 ustawy nowelizującej, podkreślił okoliczność spełnienia przez Spółkę wszystkich wynikających z tej regulacji warunków, a mianowicie; w umowie leasingowej po 31 marca 2014 r. nie dokonano zmian, pojazd będący przedmiotem umowy leasingowej został wydany przed dniem 1 kwietnia 2014 r. oraz umowa została zarejestrowana przez podatnika dokonującego odliczenia u właściwego dla niego naczelnika urzędu skarbowego w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie nowelizacji przepisów. Tym samym, skoro wszystkie z warunków wskazanych w art. 13 ust. 2 ustawy nowelizującej zostały spełnione i należycie zachowane, Skarżąca zachowała prawo do kontynuacji pełnego odliczenia podatku naliczonego również po 1 kwietnia 2014 r.

W opinii pełnomocnika, jedynie brak spełnienia któregokolwiek z warunków przewidzianych w art. 13 ust. 2 ustawy nowelizującej powoduje utratę prawa do pełnego odliczenia od rat leasingowych po 1 kwietnia 2014 r., a tym samym kontynuacji prawa nabytego, w oparciu o wcześniej obowiązujące przepisy. Analogiczna wykładnia przepisów prawa podatkowego została przyjęta także przez w interpretacji indywidualnej Ministra Finansów - Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 18 sierpnia 2014 r. [...].

Dlatego też Spółka zachowała prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego z faktur od rat leasingowych samochodu osobowego przeznaczonego na wynajem przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy również wówczas, gdy po upływie okresu najmu pojazd, oprócz przeznaczenia na wynajem, będzie również wykorzystywany do innej działalności opodatkowanej w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Takie prawo do dalszego pełnego odliczenia przysługuje podatnikowi na zasadzie praw nabytych gwarantowanych przez ustawę zasadniczą - Konstytucję z dnia 2 kwietnia 1997 r. Spółka korzysta bowiem z praw nabytych ponieważ w urzędzie skarbowym została zarejestrowana umowa leasingu samochodu osobowego, a czynność ta gwarantuje jej prawo do odliczenia 100% podatku naliczonego z faktur najmu także po dniu 1 kwietnia 2014. r.

Prawo to wynika z art. 13 ustawy nowelizującej, przewidującego, że w przypadku pojazdów samochodowych będących przedmiotem umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej przed dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej, w stosunku do których na dzień 31 marca 2014 r. kwotę podatku naliczonego stanowiła cała kwota podatku od towarów i usług wykazanego na fakturze, nie stosuje się przepisu art. 86a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą.

3.3. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej interpretacji i wniósł o jej oddalenie. Dodatkowo, odnosząc się do zarzutu dotyczącego niezastosowania w sprawie regulacji art. 13 ustawy nowelizującej wskazano, iż Spółka podała we wniosku, że pierwsza umowa najmu samochodu została zawarta od dnia 31.10.2013 r. na nieprzerwany okres do 30.04.2014 r. Zatem w dniu wejścia w życie ustawy nowelizującej nabyty przez Skarżącą samochód osobowy w ramach umowy leasingu był przeznaczony wyłącznie na wynajem a oddanie w odpłatne używanie przedmiotowego pojazd stanowiło przedmiot jej działalności. Wobec powyższego, ponieważ na dzień 1 kwietnia 2014 r., Spółce przysługiwało pełne prawo do odliczenia podatku VAT z tytułu rat leasingowych od samochodu przeznaczonego wyłącznie na wynajem, w sprawie nie mają zastosowania przepisy art. 13 ustawy nowelizującej, gdyż nie będzie ona korzystała z praw nabytych. Według organu art. 13 ustawy nowelizującej dotyczy wyłącznie podmiotów, które na dzień 1 kwietnia 2014 r. utraciły prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego od wydatków na eksploatację samochodu, zaś Skarżącej na ten dzień przysługiwało pełne prawo do odliczenia 100% podatku VAT od wydatków dotyczących przedmiotowego pojazdu. Zatem wbrew twierdzeniu Skarżącej, ponieważ nie utraciła ona praw nabytych, wobec powyższego w przedmiotowej sprawie nie będzie miał zastosowania art. 13 ustawy nowelizującej.

4. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

4.1. Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Jak stanowi art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz.270 ze zm.) -/dalej jako p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Zakres tej kontroli, jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 08.01.2007 r. I FPS 1/06 (ONSAiWSA 2007/2/27) obejmuje poprawność procesową, ustrojową i merytoryczną udzielonych interpretacji. W myśl art. 146 § 1 p.p.s.a. Sąd uchyla zaskarżoną interpretację w razie stwierdzenia naruszenia prawa, orzekając przy tym niezależnie od zarzutów i wniosków skargi oraz powołanej w niej podstawy prawnej (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Badając kontrolowaną sprawę we wskazanych aspektach i w wymienionym zakresie Sąd stwierdził naruszenie prawa skutkujące koniecznością wyeliminowania zaskarżonego aktu z obrotu prawnego (art. 146 § 1 p.p.s.a.).

4.2. Zgodnie z art. 14c § 1 i 2 O.p. organ interpretacyjny dokonuje oceny prawnej stanowiska wnioskodawcy z przytoczeniem przepisów prawa. Zatem postępowanie "interpretacyjne" opiera się wyłącznie na stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) przedstawionym przez wnioskodawcę. Tylko w stosunku do tak określonego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) wyrażana jest ocena prawna, tak przez samego podatnika, jak i przez organ podatkowy.

W art. 14b § 3 O.p. ustawodawca wyraźnie określił warunki formalne wniosku o udzielenie interpretacji przewidując, że to składający wniosek jest obowiązany do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego lub opisu zdarzenia przyszłego oraz własnego stanowiska w sprawie. Natomiast organ interpretacyjny dokonuje wyłącznie oceny prawnej stanowiska pytającego z przytoczeniem przepisów prawa. Zatem organ, dokonując interpretacji indywidualnej, przyjmuje w pełni za podatnikiem ściśle określony przez niego stan faktyczny. Nie jest przy tym istotne, czy wskazany przez wnioskodawcę stan faktyczny odpowiada rzeczywistości, gdyż w tym specyficznym rodzaju postępowania, organ udzielający interpretacji nie jest umocowany do weryfikowania jego prawdziwości czy też jego modyfikacji. Dlatego też, z merytorycznego punktu widzenia wniosek o udzielenie interpretacji musi wyczerpująco opisywać stan faktyczny sprawy lub zdarzenie przyszłe, gdyż jedynie przedstawiony przez stronę opis wyznacza granice, w jakich interpretacja będzie mogła wywołać określone skutki prawne.

Mając na względzie wskazane unormowania oraz stanowiska stron stwierdzić należy, że przedstawione we wniosku okoliczności stanu faktycznego, będącego następnie podstawą do wyrażenia stanowiska przez Wnioskodawcę jak i następnie jego oceny dokonanej przez organ (art. 14b § 3 i art. 14c O.p.) zostaną przyjęte za podstawę sądowej kontroli legalności zaskarżonego aktu.

4.3. Zasadnicza kwestia sporna w sprawie niniejszej koncentruje się na zagadnieniu, czy w przedstawionym stanie faktycznym Spółce będzie przysługiwało w stanie prawnym obowiązującym po 1 kwietnia 2014r. prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego z faktur od rat leasingowych samochodu osobowego przeznaczonego na wynajem przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy również wówczas, gdy po upływie okresu najmu pojazd, oprócz przeznaczenia na wynajem, będzie także czasowo wykorzystywany do innej działalności opodatkowanej w ramach prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej.

4.4 Przed podjęciem dalszych rozważań w pierwszej kolejności analizy wymagała kwestia skutków podatkowych jakie wywarła obowiązująca od 1 kwietnia 2014 r. nowelizacja art. 86a ustawy VAT, dokonana ustawą z dnia 7 lutego 2014 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (art. 1 pkt 4) na prawo Spółki do odliczenia podatku naliczonego, z uwzględnieniem przepisów intertemporalnych.

W związku bowiem z dokonaną zmianą zasad odliczenia podatku od wydatków dotyczących samochodów, w ustawie nowelizującej zawarto przepisy przejściowe regulujące zasady odliczania podatku od wydatków ponoszonych na podstawie umów leasingu zawartych przed dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej, tj. przed 1 kwietnia 2014 r.

W art. 13 ustawy nowelizującej utrzymano dotychczas obowiązujące zasady dokonywania odliczeń podatku w odniesieniu do umowy zawartej przed dniem wejścia w życie ustawy (tj. przed 1 kwietnia 2014 r.), bez uwzględniania zmian tej umowy po wejściu w życie ustawy, pod warunkiem, że umowa została zarejestrowana we właściwym urzędzie skarbowym, najpóźniej w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy oraz że pojazdy samochodowe będące przedmiotem tych umów muszą być wydane podatnikowi przed dniem wejścia w życie nowych przepisów, tj. przed 1 kwietnia 2014 r. Przy czym kontynuowanie odliczenia na dotychczasowych zasadach dotyczy tylko i wyłącznie podatku naliczonego od wydatków związanych z samymi umowami leasingu (czynszu, ewentualnie innych płatności wynikających z umowy).

Jak wynikało z zakreślonego we wniosku Skarżącej o udzielenie interpretacji stanu faktycznego, do zawarcia umowy leasingu i wydania pojazdu doszło przed dniem 1 kwietnia 2014 r., umowa ta została też w ustawowym terminie zarejestrowana we właściwym urzędzie skarbowym. Spółce przysługiwało również na dzień poprzedzający wejście w życie nowych regulacji pełne prawo odliczenia podatku naliczonego z faktur od rat leasingowych samochodu osobowego przeznaczonego na wynajem przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy (pojazd podlegał wynajmowi w okresie od 31 października 2013 r. do 30 kwietnia.2014 r.).

Zdaniem Spółki, przysługujące jej prawo do skorzystania na dzień poprzedzający wejście w życie ustawy nowelizującej z pełnego odliczenia podatku naliczonego z faktur od rat leasingowych obejmowało zarówno okresy, w których pojazd podlega wynajmowi (co stanowi przedmiot prowadzonej działalności gospodarczej) jak i okresy przerw w wynajmie, gdy w tym czasie pojazd służył do prowadzenia własnych czynności opodatkowanych. Skarżąca stoi na stanowisku, że skoro nabyte na dzień 1 kwietnia 2014 r. prawo do pełnego odliczenia obejmowało obie sfery wykonywanych przez Spółkę czynności opodatkowanych (wynajmu oraz prowadzenia innej niż wynajem działalności opodatkowanej), będzie też miała prawo do kontynuacji tego odliczenia w dalszym ciągu, na dotychczas obowiązujących zasadach. Podstawą tego wniosku jest, zdaniem Skarżącej, norma zawarta w art. 13 ustawy nowelizującej.

W rezultacie Skarżąca, w udzielonej organowi interpretacyjnemu informacji uzupełniającej do stanu faktycznego przedstawionego w pierwotnym wniosku wskazała, że po zmianie przepisów nie będzie zobowiązana - dla kontynuacji prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego z faktur od rat leasingowych, za okresy w których wykorzystuje ona przeznaczony na wynajem pojazdu do realizacji własnych czynności opodatkowanych - do wykazywania się szczególną dokumentacją, z której by obiektywnie wynikało, że przedmiotowy samochód jest wykorzystywany wyłącznie do celów działalności gospodarczej i wykluczone jest wykorzystywanie tego samochodu do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Z tych powodów Spółka nie ustaliła (i nie ustali) reguł wykluczających wykorzystanie samochodów do celów prywatnych, a dokumenty, którymi będzie dysponowała nie będą też jednoznacznie wykluczały wykorzystania samochodu do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Wydano jedynie polecenie służbowe, na podstawie którego zobowiązano pracowników i inne ewentualne osoby do korzystania z pojazdu tylko w celach związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Kontrola wykonywania tego polecenia następuje zgodnie z uprawnieniami dotyczącymi nadzoru nad prawidłowo wykonywaną pracą.

Według stanowiska Skarżącej w sytuacji, gdy samochód w następstwie zawartej umowy leasingu od początku wynajmowany będzie przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, a po tym okresie przeznaczony zostanie do dalszego wynajmu, jak również będzie wykorzystywany do prowadzenia działalności opodatkowanej innej niż wynajem, jej prawo do realizacji pełnego odliczenia podatku naliczonego (w wysokości 100 %) z faktur dokumentujących raty leasingowe wynika z mającej zastosowanie w sprawie regulacji wskazanego art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b ustawy o zmianie VAT. Z treści tego przepisu wynika bowiem, że możliwe jest korzystanie z pełnego odliczenia podatku VAT m.in. z faktur dokumentujących raty leasingowe, gdy przedmiotem działalności podatnika jest odprzedaż samochodów lub oddanie w odpłatne używanie tych samochodów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

Z kolei organ interpretacyjny, wskazując na brak podstaw do zastosowania w niniejszej sprawie regulacji przejściowej, tj. art. 13 ustawy nowelizującej - swoje stanowisko oparł w całości na nowym stanie prawnym, obowiązującym od 1 kwietnia 2014 r. Na tym tle organ interpretacyjny, uwzględniając zawartą we wniosku informację o braku dysponowania przez Spółkę (teraz i w przyszłości) dokumentacją potwierdzająca, że przedmiotowy samochód jest wykorzystywany wyłącznie do celów działalności gospodarczej i wykluczone jest wykorzystywanie tego samochodu do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą, uznał, że w takiej sytuacji przysługuje/będzie przysługiwało prawo do odliczenia 50% podatku naliczonego z tytułu rat leasingowych wynikających z umowy leasingu operacyjnego przedmiotowego samochodu, zgodnie z art. 86a ust. 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 kwietnia 2014 r. Jedynie bowiem w przypadku, gdy samochód osobowy przeznaczony jest wyłącznie na wynajem, to podatnik nie ma obowiązku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu. Natomiast, w sytuacji, gdy samochód osobowy zostaje przeznaczony również do celów innych niż najem (nie jest przeznaczony wyłącznie do wynajmu), ustalenie zasad używania, dodatkowo potwierdzone prowadzoną ewidencją przebiegu pojazdu, są warunkami, których spełnienie jest wymagane w celu skorzystania z prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących raty leasingowe.

4.5. Jak już powyżej zaznaczono merytoryczna ocena stanowiska przedstawionego we wniosku wymagała uprzedniego rozważenia kwestii, jakie przepisy prawa (w jakim brzmieniu, przed czy po nowelizacji z dnia 1.04.2014 r.) miały zastosowanie wobec przedstawionego opisu stanu faktycznego i związanego z nim zapytania Wnioskodawcy. Również zarzuty Skarżącej na obecnym etapie postępowania sądowego koncentrują się głównie na braku uwzględnienia przez organ interpretacyjny regulacji przejściowej art. 13 ustawy nowelizującej.

Wskazać w tym miejscu należy, że rolę organu w postępowaniu interpretacyjnym wyznacza norma art. 14c O.p. Zgodnie z § 1 tego przepisu istotą interpretacji indywidualnej jest ocena prawna stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Szczególny obowiązek ciąży na organie w razie negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy. W myśl § 2 art. 14c O.p. interpretacja taka zawiera wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym.

Uzasadnienie prawne, o którym mowa w art. 14c § 2 O.p. musi stanowić rzetelną informację dla wnioskodawcy, dlaczego w jego sprawie dane przepisy znajdują zastosowanie, a także, dlaczego wyrażony przez niego pogląd nie zasługuje na uwzględnienie. Prawidłowo sporządzone uzasadnienie prawne obejmuje wyjaśnienie przepisów prawa podatkowego objętych daną interpretacją oraz wskazanie ich prawidłowej wykładni (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 listopada 2013 r., sygn. akt I FSK 1147/13 - publikowany na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl, podobnie jak dalsze powoływane orzeczenia). Nadto, z uzasadnienia prawnego interpretacji wynikać winien tok rozumowania organu interpretacyjnego, który doprowadził do zanegowania słuszności stanowiska wnioskodawcy, i w konsekwencji do przyjęcia przez organ stanowiska odmiennego. Uzasadnienie interpretacji powinno być zatem na tyle wyczerpujące, aby wynikało z niego, że organ ocenił wszystkie, istotne dla sprawy argumenty wnioskodawcy, a nie może ono ograniczać się do przytoczenia przepisów prawa bez dokonania ich wykładni i oceny możliwości zastosowania w opisanej we wniosku sytuacji (tak m.in. w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 czerwca 2013 r., sygn. akt I SA/Kr 323/13). W sytuacji zajęcia przez organ interpretacyjny negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy uzasadnienie prawne nie może ograniczać się jedynie do przytoczenia treści przepisów prawa podatkowego, które mogą mieć zastosowanie w sprawie i konkluzji, że w ich świetle stanowisko wnioskodawcy jest nieuzasadnione. Rzeczą organu jest wskazać, dlaczego w świetle obowiązujących przepisów pogląd wnioskodawcy jest wadliwy. Wymaga to odniesienia się do istoty argumentacji wnioskodawcy (wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 16 kwietnia 2009 r. sygn. akt I SA/Wr 1332/08, wyrok WSA w Warszawie z dnia 8 marca 2010 r. sygn. akt III SA/Wa 1689/09, wyrok WSA w Łodzi z dnia 7 grudnia 2010 r. sygn. akt I SA/Łd 1178/10, wyrok WSA w Gliwicach z dnia 22 grudnia 2009 r. sygn. akt I SA/Gl 474/09).

Powyższe dodatkowo potwierdza treść przepisu art. 14h O.p. poprzez odesłanie do odpowiedniego stosowania przepisu art. 121 § 1 O.p., statuującego zasadę zaufania do organów podatkowych. Zasadę tą należy traktować nie tylko jako postulat ustawodawcy wobec organów podatkowych, ale także jako przesłankę oceny ich działania (wyrok WSA w Krakowie z dnia 15 stycznia 2009 r. sygn. akt I SA/Kr 1544/08 oraz wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 13 lipca 2009 r. sygn. akt I SA/Wr 293/09).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt kontrolowanej sprawy Sąd doszedł do wniosku, że opisanych powyżej wymogów stawianych uzasadnieniu prawnemu zaskarżona interpretacja nie spełnia.

Organ interpretacyjny swe przekonanie o braku podstaw do zastosowania w sprawie regulacji art. 13 ustawy zmieniającej uzasadnił jedynie argumentacją, że w dniu wejścia w życie ustawy nowelizującej nabyty przez Wnioskodawcę samochód osobowy w ramach umowy leasingu był przeznaczony wyłącznie na wynajem i oddanie w odpłatne używanie przedmiotowego pojazdu jest przedmiotem jego działalności. Zatem, na dzień 1 kwietnia 2014 r., Wnioskodawcy przysługiwało pełne prawo do odliczenia podatku VAT z tytułu rat leasingowych od samochodu przeznaczonego wyłącznie na wynajem.

Trudno jednakże takie uzasadnienie stanowiska organu uznać za zgodne ze standardami, o którym mowa w art. 14c § 2 O.p. Lakoniczna argumentacja organu nie została bowiem oparta na jakiejkolwiek głębszej analizie zarówno brzmienia art. 13 ustawy zmieniającej jak i celu wprowadzenia tego przepisu, a ponadto, co istotniejsze, organ nie rozważył skutków prawnych tej regulacji na tle stanu faktycznego zakreślonego przez Skarżącą we wniosku. Tym bardziej, że organ bez żadnego uzasadnienia przyjął założenie, że na dzień 1 kwietnia 2014 r., Wnioskodawcy przysługiwało pełne prawo do odliczenia podatku VAT z tytułu rat leasingowych od samochodu przeznaczonego wyłącznie na wynajem.

Tymczasem jak wskazała Skarżąca, jej prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących raty leasingowe wynika z mającego jej zdaniem zastosowanie w sprawie przepisu art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b/ ustawy o zmianie VAT i obejmuje okresy zarówno, gdy pojazd jest wynajmowany, jak i te, gdy w przerwach w wynajmie jest on również przeznaczony do realizacji innych, niż wynajem, czynności opodatkowanych.

Jedynie w odpowiedzi na skargę, organ interpretacyjny w uzupełnieniu swej argumentacji podniósł, iż art. 13 ustawy nowelizującej dotyczy podmiotów, które na dzień 1 kwietnia 2014 r. utraciły prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego od wydatków na eksploatację samochodu, a Skarżącej na ten dzień przysługiwało pełne prawo do odliczenia 100% podatku VAT od wydatków dotyczących przedmiotowego pojazdu. Uznano tym samym, że skoro nie utraciła ona jeszcze na ten moment prawa do pełnego odliczenia, to nie będzie miał wobec niej zastosowania ww. art. 13 ustawy nowelizującej. Poza tym jednozdaniowym stwierdzeniem, brak jest jednakże jakiejkolwiek dalszej argumentacji prawnej, przemawiającej za tym poglądem organu.

4.6. W tym stanie sprawy Sąd stwierdził, że zaskarżona interpretacja nie spełnia ustawowych wymogów o których mowa w art. 14c § 2 O.p W ocenie Sądu Skarżąca słusznie podniosła, że kwestionowana interpretacja podatkowa w zakresie istotnego w sprawie zagadnienia przepisów intertemporalnych nie zawiera uzasadnienia prawnego i poprzestaje jedynie na prostym stwierdzeniu, poprzedzonym przytoczeniem treści spornego przepisu art. 13 ustawy nowelizującej.

Zaznaczyć należy, że pełne i właściwie uargumentowane stanowisko organu co do stanu prawnego mającego zastosowanie do opisanego we wniosku zdarzenia (istniejącego jak i przyszłego) determinuje odpowiedź na podstawowe pytanie Skarżącej, dotyczące prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego z faktur dotyczących opłaty wstępnej, opłaty manipulacyjnej oraz rat leasingowych od samochodu osobowego przeznaczonego wyłącznie na cele wynajmu w okresie nie krótszym niż sześć miesięcy w stanie prawnym obowiązującym po dniu 1 kwietnia 2014 r.

Oczywistym też jest, iż w zależności od końcowego stanowiska zajętego na gruncie art. 13 ustawy nowelizującej, może zajść też potrzeba rozważenia przez organ dalszego zagadnienia, dotyczącego prawa Spółki do pełnego odliczenia podatku naliczonego (w wysokości 100 %) z faktur dokumentujących raty leasingowe, w sytuacji, gdy samochód w następstwie zawartej umowy leasingu od początku wynajmowany będzie przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy a po tym okresie przeznaczony zostanie do dalszego wynajmu, bądź też będzie wykorzystywany do prowadzenia działalności opodatkowanej, innej niż wynajem. Oba bowiem stany prawne - sprzed i po dniu 1.04.2014r., w zakresie regulującym prawo podatnika do odliczenia podatku naliczonego nie są tożsame, o czym świadczy wprowadzenie przez ustawodawcę w tym względzie regulacji przejściowej.

Całokształt przedstawionych wyżej okoliczności spowodował, iż Sąd uznał, że zaskarżona interpretacja indywidualna wydana została z naruszeniem prawa procesowego, które to naruszenie mogło mieć wpływ na wynik sprawy i działając w oparciu o przepis art. 146 § 1 P.p.s.a. orzekł o jej uchyleniu. Rozstrzygnięcie o niewykonaniu zaskarżonej interpretacji znajduje oparcie w treści art. 152 P.p.s.a., zaś orzeczenie o kosztach w treści art. 200 tej ustawy.