Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 713/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2008-02-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Szkolnictwo wyższe
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 190  ust. 2 i 3
journal: Dz.U. 2005 nr 164 poz 1365
law: Ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga – Gajewska (spr.) Sędzia WSA Stanisław Nitecki Protokolant Referent – stażysta Ewa Pasiek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lutego 2008 r. sprawy ze skargi P. N. na decyzję Rektora Politechniki A z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie spraw studentów oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. Dziekan Wydziału [...] Politechniki Ś. w K., powołując się na art. 190 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365 z późn. zm.) oraz § 25 pkt 1 i 2, § 32 pkt 1 Regulaminu Studiów w Politechnice Ś., skreślił P. N. z listy studentów z dniem [...] r. z powodu nie zaliczenia semestru [...] studiów.

W odwołaniu strona domagała się uchylenia decyzji z dnia [...] r., powołując się na niemożność uzupełnienia brakujących wpisów z powodu stałych wyjazdów związanych z pracą oraz na odmowę ich przedłużenia przez uczelnię. Strona wyraziła chęć kontynuowania nauki na dotychczasowym kierunku w ramach indywidualnego toku studiów oraz zwróciła uwagę na to, że Dziekan Wydziału nie musiał skreślić jej z listy studentów.

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Rektor Politechniki Ś. w G., na podstawie art. 190 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym w związku z § 25 i § 41 Regulaminu Studiów w Politechnice Ś. oraz art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnianiu szczegółowo przedstawił stan faktyczny sprawy. W tych ramach zaakcentował, że strona w roku akademickim [...] będąc na pierwszym roku studiów nie zaliczyła [...] semestru i za zgodą Dziekana Wydziału warunkowo kontynuowała naukę w roku akademickim [...]. Następnie podczas urlopu nie zaliczyła warunku z "[...]", a mimo to Dziekan Wydziału zgodził się na kontynuowanie przez nią studiów na [...] semestrze w roku akademickim [...], którego ponownie nie zaliczyła w terminie. Podkreślił wyjątkową wyrozumiałość organu I instancji w ocenie wypełnienia przez stronę obowiązków regulaminowych i zaznaczył, że powołane okoliczności wykluczały w świetle zapisu § 19 pkt 5 ust. 2 Regulaminu Studiów dalszą kontynuację jej studiów, gdyż w ciągu jednego roku akademickiego [...] nie zostały uzupełnione braki wpisów z przedmiotów w stosunku do planu studiów.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przywrócenie mu statusu studenta, zarzucając organowi odwoławczemu brak dobrej woli i życzliwości w rozpatrzeniu jego sprawy. Podniósł, że Rektor Politechniki Ś. nie ma obowiązku skreślić studenta z listy studentów, ale tylko może to uczynić, co wskazuje na brak zrozumienia przez organy orzekające sytuacji w jakiej się znalazł skarżący.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, wskazując, że podniesione zarzuty nie mogą doprowadzić do podważenia legalności zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie odnotować należy, iż zgodnie z przepisem art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 z późn. zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Stosownie do brzmienia przepisu art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy badają czy zaskarżone akty uchybiają przepisom prawa materialnego lub procesowego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy albo dającym podstawę do wznowienia postępowania bądź mogącym mieć istotny wpływ na jej wynik. Dodatkowo badają, czy organ orzekający nie dopuścił się uchybień skutkujących nieważnością zaskarżonego aktu. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd dokonuje z urzędu kontroli rozstrzygnięć administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem i nie jest związany w tym zakresie zarzutami, podstawą prawną i wnioskami sformułowanymi w skardze.

Oznacza to, iż w postępowaniu sądowym nie mogą być brane pod uwagę argumenty natury słusznościowej czy celowościowej. Badana jest wyłącznie legalność zaskarżonego aktu administracyjnego, czyli jego zgodność z przepisami prawa materialnego i prawidłowość przyjętej przez organ administracji procedury, która doprowadziła do wydania tego aktu, przy czym rozważa się prawo obowiązujące, jak również stan sprawy istniejący w dniu jego wydania.

Przeprowadzając, w oparciu o powyższe uregulowania, ocenę zgodności z prawem zaskarżonej decyzji należy stwierdzić, że nie narusza ona obowiązujących przepisów prawa materialnego, jak również procesowego.

W myśl art. 190 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie ustawą, obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji, kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej może skreślić studenta z listy studentów, w przypadku:

1) stwierdzenia braku postępów w nauce;

2) nieuzyskania zaliczenia semestru lub roku w określonym terminie;

3) niewniesienia opłat związanych z odbywaniem studiów.

Od decyzji, o której mowa w art. 190 ust. 2 ustawy, stronie przysługuje odwołanie do rektora, a decyzja rektora jest ostateczna (art. 190 ust. 3 ustawy).

Stosownie do treści art. 207 ust. 1 ustawy, do decyzji podjętych przez organy uczelni w indywidualnych sprawach studentów i doktorantów stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.) oraz przepisy o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego. Odpowiednie stosowanie przepisów oznacza bądź stosowanie ich wprost, bądź z modyfikacjami, a w pewnych sytuacjach może w ogóle wykluczać ich stosowanie, jeżeli przepisy regulujące daną materię samodzielnie (odrębnie) kształtują określone kwestie proceduralne. Omawiana ustawa nie stanowi autonomicznych zasad związanych z formułowaniem lub treścią decyzji podejmowanych w indywidualnych sprawach studentów, dotyczących skreślenia z listy studentów.

Regulamin studiów w Politechnice Ś., uchwalony w dniu [...] r. przez Senat Politechniki Ś. Uchwałą Nr [...] wraz z jej późniejszymi zmianami, w § 25 ust. 2 pkt 1 lit. a przewiduje sankcję w postaci skreślenia z listy studentów. Według tego przepisu, skreślenie z listy studentów następuje, gdy student nie zaliczył semestru. Zgodnie natomiast z § 13 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 tego Regulaminu rok akademicki rozpoczyna się 1 października, trwa do 30 września następnego roku kalendarzowego i dzieli się na okresy organizacyjne: semestr zimowy i letni.

Zgodnie z uregulowaniem zawartym w § 19 ust. 3 i 4 Regulaminu studiów warunkiem zaliczenia semestru jest zdanie egzaminów i uzyskanie zaliczeń zajęć dydaktycznych, praktyk i innych obowiązków przewidzianych w planie studiów, a zakończenie okresu rozliczeniowego - semestru zimowego następuje do 28(29) lutego.

Bezsporne w rozpoznawanej sprawie jest, że skarżący do dnia [...] r. nie zdołał zaliczyć [...] semestru studiów, bowiem w semestrze [...] roku, jak wynika z karty egzaminacyjnej, uzyskał jedynie zaliczenie z [...] i [...]. Zatem w przewidzianym terminie nie otrzymał wymaganego planem studiów zaliczenia z [...]. Jednak po rozpatrzeniu wniosku skarżącego z dnia [...] r. warunkowo uzyskał wpis na [...] semestr studiów i skorzystał w roku akademickim [...] z urlopu dziekańskiego w okresie od dnia [...] r. do dnia [...] r. Po powrocie z urlopu nie przystąpił do egzaminów objętych sesją egzaminacyjną w semestrze [...] i nie zaliczył tego semestru, jak również nie otrzymał zaliczenia z [...] z semestru [...] roku studiów.

Prawidłowe jest zatem stwierdzenie, że skarżący nie zaliczył [...] semestru [...] roku studiów. Powyższa okoliczność w połączeniu z analizą dotychczasowego przebiegu studiów skarżącego i zapisem § 19 ust. 5 pkt 2 w związku z § 25 ust. 2 pkt 1 lit. a Regulaminu studiów pozwalała na jego skreślenie z listy studentów. Przesłanką pozytywną takiego działania jest fakt niewywiązania się przez skarżącego z obowiązków studenta w określonym terminie i niezaliczenie [...] semestru studiów zgodnie z przepisami obowiązującymi na uczelni, to jest z opóźnieniem nie większym niż jeden roku w stosunku do planu studiów.

W świetle powyższych wywodów należało podzielić stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji, że skarżący miał obowiązek zaliczyć przedmiot [...] w terminie [...] roku, a więc do końca miesiąca [...] r.

Nie spornym jest, że skarżący tego wymogu nie spełnił.

W tych warunkach zachodziły podstawy do skreślenia z listy studentów w oparciu o § 25 ust. 2 pkt 1 lit. a Regulaminu studiów, który ma zastosowanie wówczas, gdy student nie zaliczy semestru.

Podjęcie przez skarżącego pracy, czy też nieobecność w kraju mogły spowodować trudności w przygotowaniu się do przewidywanych planem studiów zaliczeń i egzaminów. Jednak nie jest to, jak podnosi skarżący, podstawą i uzasadnieniem do wydania pozytywnej dla niego decyzji organów orzekających w sprawie.

Mając na uwadze powyższe okoliczności należało stwierdzić, że zaskarżona decyzja odpowiada wymogowi jej zgodności z prawem, co jak podniesiono już na początku niniejszych rozważań, jest wyłącznym kryterium kontroli sądowoadministracyjnej. Na koniec zauważyć przyjdzie, że uzasadnienie decyzji organu pierwszej instancji nie spełnia wymogów zawartych w art. 107 § 3 K.p.a., ale wobec poprawnego uzasadnienia zaskarżonej decyzji, uchybienie to nie miało wpływu na wynik sprawy.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skarga podlegała oddaleniu, bowiem organ odwoławczy prawidłowo przyjął i ocenił przesłanki określone w art. 190 ust. 2 pkt 2 ustawy.