Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 1287/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-09-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 221
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Ludwik Żukowski po rozpoznaniu w dniu 16 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]" w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 kwietnia 2007 r., sygn. akt II SA/Wr 177/07 o odrzuceniu skargi Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]" w W. na decyzję Wojewody D. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę Centrum Naukowo – Badawczego Wydziału [...] Politechniki W. postanawia: oddalić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2007 r. sygn. akt II SA/Wr 177/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]" w W. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] wskazując w uzasadnieniu, iż skarga wniesiona przez profesjonalnego pełnomocnika będącego radcą prawnym nie została opłacona. W tym stanie rzeczy Sąd I instancji na podstawie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "P.p.s.a.", odrzucił wniesioną skargę.

Na powyższe postanowienie pełnomocnik strony skarżącej wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Orzeczenie Sądu I instancji zaskarżono w całości i wniesiono o jego uchylenie zarzucając naruszenie przepisów proceduralnych, a to:

• art. 221 P.p.s.a. i art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a. poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie tj. zaniechanie wezwania do uiszczenia wpisu od skargi i jej odrzucenie pomimo niejednoznaczności i braku precyzji przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.),

• przepisu § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) poprzez brak wcześniejszego ustalenia czy dana sprawa nie należy do spraw objętych wpisem stosunkowym, a następnie do której z podanych kategorii spraw należy ją zakwalifikować i jaki wpis od niej uiścić,

• przepisu § 5 ww. rozporządzenia Rady Ministrów poprzez pominięcie, iż przy uiszczaniu wpisu należy wskazać tytuł wpłaty, rodzaj pisma, od którego wpis jest uiszczany oraz sygnaturę akt sądowych, podczas gdy strona wnosząc skargę na decyzję organu administracyjnego za pośrednictwem tego organu nie ma możliwości wskazania sygnatury akt sądowych, które nie są jeszcze założone, a zatem nie ma możliwości uczynić zadość wymogom powołanego przepisu,

• art. 45 ust. 1 Konstytucji RP poprzez naruszenie prawa do sądu odrzuceniem skargi bez wcześniejszego wezwania do uiszczenia wpisu.

Uzasadniając tak podniesione zarzuty autor skargi kasacyjnej wskazał, iż przepisy powołanego rozporządzenia Rady Ministrów są niejednoznaczne, zarówno w kwestii ustalenia wysokości wpisu, jak i jego wpłaty, przez co powodują liczne problemy interpretacyjne, a w konsekwencji prowadzą do zbyt restrykcyjnego stosowania przez sądy przepisów obligujących do odrzucenia skargi, bez wcześniejszej wnikliwej oceny, jakiego rodzaju sprawy dotyczyła skarga, czy istotnie podlegała wpisowi stałemu, a jeśli tak to w jakiej wysokości. Zdaniem autora skargi kasacyjnej, z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia nie wynika, aby Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zajął się przedmiotowymi ustaleniami. Podniesiono również, iż stosownie do treści § 5 ust. 1 powołanego rozporządzenia dokonując wpłaty wymaganego wpisu należy wskazać sygnaturę akt sądowych, niemożliwym zatem jest właściwe opłacenie skargi, której sygnatura na etapie wniesienia skargi do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, nie jest jeszcze znana. Przedstawione problemy, zdaniem pełnomocnika skarżącej Wspólnoty Mieszkaniowej, należy rozpatrywać jako zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości, a zatem należałoby je przedstawić do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Przepis art. 221 P.p.s.a. stanowi, że pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. W myśl § 5 powołanego rozporządzenia Rady Ministrów przy uiszczaniu wpisu należy wskazać tytuł wpłaty, rodzaj pisma od którego wpis jest uiszczany oraz sygnaturę akt sądowych. Do dnia 17 marca 2006 r. wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszczało się na wezwanie Sądu, zgodnie z § 5 ust. 2 cyt. rozporządzenia Rady Ministrów. Jednakże we wskazanej dacie powołany przepis rozporządzenia utracił swoją moc na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006 r. sygn. SK 11/05 (Dz.U. Nr 45, poz. 322), jako niezgodny z art. 221 P.p.s.a. i art. 2 Konstytucji RP. Trybunał Konstytucyjny w tym wyroku potwierdził, iż art. 221 P.p.s.a. w jednoznaczny sposób wskazuje na ciążący na adwokatach i radcach prawnych obowiązek opłacania wnoszonych pism, które podlegają opłacie stałej bez konieczności uprzedniego wezwania do uiszczenia opłaty.

W tej sytuacji wniesiona w niniejszej sprawie skarga na decyzję Wojewody D. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę podlegała w oparciu o § 2 ust 3 pkt 1 rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu prze sądami administracyjnymi, wpisowi stałemu w wysokości 500 zł, który winien być wniesiony do kasy wojewódzkiego sądu administracyjnego w gotówce lub wpłacony na jego rachunek bez uprzedniego wezwania Sądu. W tym przypadku, ponieważ nie była znana sygnatura akt sądowych, wnoszony wpis należało stosownie opisać przez wskazanie skarżącego, organu administracji, który wydał zaskarżony akt oraz datę i nazwę tego aktu. Pełnomocnik skarżącej Wspólnoty Mieszkaniowej będący radcą prawnym miał więc w nowej sytuacji prawnej, zaistniałej po opublikowaniu wskazanego wyroku Trybunału Konstytucyjnego, obowiązek uiszczenia wpisu stałego już przy wniesieniu skargi do organu administracji, bowiem już w tym momencie następuje wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego.

W sprawie niniejszej wpis sądowy nie został uiszczony. Prawidłowo zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zaskarżonym postanowieniem odrzucił skargę powołując art. 221 P.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 182 § 1 i § 3 P.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.