Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 189/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2006-11-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Planowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2006 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. i S. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2005 roku, Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy - postanawia - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] września 2005 roku, Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławczego utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta [...] z [...] sierpnia 2005 roku, Nr [...] o ustaleniu warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na zmianie sposobu użytkowania strychu na cele mieszkaniowe oraz zmianie konstrukcji dachu nad pomieszczeniem łazienki w budynku mieszkalnym jednorodzinnym, realizowanego na działkach nr [...] położonych w J. przy ul. W.

Z decyzją tą nie zgodzili się H. i S. W. i w dniu 10 listopada 2005 roku, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, zaskarżyli ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie.

W odpowiedzi na wezwanie Sądu do uiszczenia wpisu od skargi skarżący złożyli wniosek o przyznanie im prawa pomocy w zakresie całkowitym, t.j. obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego.

Zarządzeniem z dnia 30 marca 2006 roku, sygn. akt II SA/Rz 189/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, w osobie referendarza sądowego, pozostawił wniosek S. W. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania z uwagi na nie uzupełnienie jego braków formalnych. Zarządzenie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 20 kwietnia 2006 roku wraz ze stosownym pouczeniem o sposobie i terminie jego zaskarżenia. Zarządzenie nie zostało zaskarżone.

Postanowieniem z tej samej daty i o tożsamej sygnaturze Sąd odmówił przyznania H. W. prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Postanowienie to zostało doręczone skarżącej w dniu 4 kwietnia 2006 roku wraz ze stosownym pouczeniem o sposobie i terminie jego zaskarżenia. Postanowienie nie zostało zaskarżone.

Konsekwencją wydanego zarządzenia i postanowienia była aktualizacja obowiązku uiszczenia wpisu od skargi. Dlatego też skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisu oraz do usunięcia pozostałych braków skargi, to jest nadesłania jej 6 odpisów. Wezwanie zostało doręczone w dniu 20 kwietnia 2006 roku – H.

W. i w dniu 21 kwietnia 2006 roku – S. W. Do wezwania dołączono stosowne pouczenie, iż procesową konsekwencją jego niewykonania w terminie 7 dni od doręczenia będzie odrzucenie skargi. Pomimo upływu zakreślonego terminu wezwania nie wykonano.

Z uwagi na fakt, iż wezwanie do uiszczenia wpisu zostało doręczone S. W. w terminie otwartym do zaskarżenia zarządzenia o pozostawieniu jego wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, Sąd pismem z dnia 4 września 2006 roku ponownie wezwał go do uiszczenia wpisu od skargi. Wezwanie zostało mu doręczone w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) dalej jako P.p.s.a., ze skutkiem prawnym na dzień 25 września 2006 roku. Wpis nie został uiszczony.

Zgodnie z treścią art. 220 § 3 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie uiszczono wpisu.

Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w zakreślonym terminie jej braków formalnych.

Skarżący mimo wyraźnego wskazania o uzupełnienie jakich braków się ich wzywa oraz pouczeniu o konsekwencjach grożących w razie nie dokonania tej czynności, nie uczynili zadość wezwaniu.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.