Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1436/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-05-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska, , Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant specjalista Monika Pietruszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 maja 2015 r. sprawy ze skargi M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją [...] z dnia [...] maja 2014 r. Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] nr [...] z dnia

[...] lutego 2014 r., znak: [...], którą organ odmówił zatwierdzenia M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. pozwolenia

na budowę zespołu budynków hotelowo – usługowych z zapleczem konferencyjnym

i garażem podziemnym, dojazdami oraz infrastrukturą techniczną na terenie działek nr ew. [...],[...] i [...] w obrębie [...] usytuowanych przy ul. N. w W.. W uzasadnieniu wskazał, że postanowieniem Prezydent [...] Nr [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. organ I instancji nałożył

na inwestora obowiązek uzupełnienia akt sprawy o:

1. projekt budowlany budynków zgodny ze złożonym wnioskiem o pozwolenie

na budowę odnośnie zakresu jego opracowania (wniosek obejmuje działki nr ew.: [...],[...] i [...], projekt budowlany obejmuje również działki nr ew.: [...],[...]),

2. odstępstwo od przepisów § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia

12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (ściana budynku hotelowego z otworami okiennymi

i drzwiowymi w ostrej granicy z działką [...]) w terminie 7 dni od dnia otrzymania postanowienia.

3. W dniu [...] stycznia 2014 r. inwestor złożył wyjaśnienia do w/w postanowienia.

Po analizie akt sprawy organ stwierdził, ze inwestor nie wywiązał się

z obowiązków nałożonych postanowienie Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] stycznia 2014 r.

W wyniku ponownej oceny całości okoliczności sprawy, Wojewoda [...] uznał, że planowana inwestycja nie jest zgodna z unormowaniem prawnym § 13 ust. 13 pkt 3 uchwały Nr [...] Rady [...] z dnia [...] listopada 2010 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części II obszaru położonego wzdłuż linii średnicowej PKP, na odcinku od Dworca [...] do Dworca [...] (Dz. Urz. Woj. [...]. Nr [...], poz. [...] z późn. zm.) w brzmieniu: "Dla terenu [...] ustala się zaspokojenie potrzeb parkingowych na działkach własnych".

Organ stwierdził, że jak wynika z akt sprawy dla projektowanej inwestycji zaplanowano 10 miejsc postojowych w garażu podziemnym częściowo zlokalizowanym na terenie działek nr ew. [...] i [...], które nie stanowią własności inwestora. Organ zauważył, iż wszystkie projektowane miejsca postojowe zlokalizowane są wyłącznie na działkach nr ew. [...] i [...]. Na ww. działkach odwołującemu przysługuje co prawda służebność gruntowa polegająca na prawie wyłącznego odpłatnego korzystania z miejsc parkingowych wynikająca z §6 aktu notarialnego z dnia [...] kwietnia 1997 r. Rep. [...] Nr [...], jednakże nie spełnia

to wymogu określonego przez miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, tzn. potrzeby parkingowe (§ 20 ust. 11 pkt 1 lit. a i b obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego) nie zostały zaspokojone na własnych działkach.

Organ zauważył ponadto, że z projektu budowlanego wynika, iż w ścianie północnej budynku hotelowego usytuowanej w granicy z sąsiednią działką nr ew. [...] umieszczone zostały otwory okienne.

W tym miejscu, odnosząc się do argumentacji odwołującego dotyczącej statusu działki nr ew. [...], organ wyjaśnił, że pojęcie "działka budowlana" zostało zdefiniowane w art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu

i zagospodarowaniu przestrzennym oraz art. 4 pkt 3a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Zważywszy na przyjęty na gruncie tych aktów prawnych zakres znaczenia tego pojęcia organ przyjął, że "działka budowlana"

w rozumieniu rozporządzenia w sprawie warunków technicznych to każda działka gruntu, na której możliwa jest realizacja obiektu budowlanego, zgodnie z wymogami wynikającymi z odrębnych przepisów i aktów prawa miejscowego. Biorąc pod uwagę cechy geometryczne oraz wielkość działki nr ew. [...], organ stwierdził, że jest możliwa realizacja na niej obiektu budowlanego. Organ podkreślił, że zezwolenie

na realizację budynku ze ścianą z otworami okiennymi i w ostrej granicy stanowiłoby rażące naruszenie § 12 ust. 1 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. 2002 nr 75 poz. 690).

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego M. Sp. z o.o.

z siedzibą w W. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, a także decyzji ją poprzedzającej.

Skarżąca zarzucała:

1) naruszenie art. 7 k.p.a., 8 k.p.a., 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. mające istotny wpływ na wynik sprawy poprzez wydanie decyzji pomimo braku dokonania wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego

i prawnego sprawy, a także całkowite pominięcie w analizie okoliczności faktycznych i prawnych sprawy, zarzutów Skarżącego podniesionych w odwołaniu od decyzji organu I instancji, a dotyczących wpływu:

a) istnienia na działce nr [...] służebności gruntowej parkowania oraz

b) istnienia na tej działce parkingu stanowiącego odrębny od działki nr [...] przedmiot własności

na kwalifikację tej działki jako działku budowlanej, wobec niespełnienia przez nią wymaganych prawem parametrów, co w istocie uniemożliwia jej zabudowę;

2) naruszenie art. 35 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 2013 1409 j.t., dalej: pr. bud.) w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 2 pr. bud. w zw. z § 12 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w zw. z art. 7, 8, 77 i 107 § 1 k.p.a. poprzez uznanie, iż projekt budowalny nie spełnia wymogów w zakresie usytuowania ściany z otworami okiennymi i drzwiowymi

w odpowiedniej odległości od granicy z sąsiednią działką budowlaną (nr [...]), gdyż przewiduje budowę w ostrej granicy z działką nr ew. [...] w sytuacji, gdy działka ta nie jest działką budowlaną, a więc nie mają w sprawie zastosowania ograniczenia wynikające z przedmiotowego rozporządzenia;

3) naruszenie art. 35 ust. 4 pr. bud. w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 1 pr. bud w zw. z zapisem rozdziału 2 § 13 ust. 13 pkt 3 uchwały Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] listopada 2010 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części II obszaru położonego wzdłuż linii średnicowej PKP, na odcinku od Dworca [...] do Dworca [...] poprzez odmowę wydania decyzji o pozwoleniu na budowę w sytuacji gdy projekt budowlany jest zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, albowiem zapewnienie miejsc postojowych dla wskazanej inwestycji na działce nr [...] objętej służebnością przysługującą wyłącznie Skarżącemu i polegającą na prawie korzystania z tej działki na potrzeby parkingowe spełnia wymóg "zaspokojenia potrzeb parkingowych na działkach własnych";

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podnosząc jak

w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami, a organami administracji rządowej (§ 1). Kontrola, o której mowa w § 1. sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2). Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowo – administracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ

na wynik sprawy, naruszenie prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – dalej p.p.s.a.).

Przeprowadzona kontrola zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji wykazała, że odpowiada ona wymogom prawa.

Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowił art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623), zwanej dalej ustawą oraz przepis § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. nr 75, poz. 690 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem.

Kontrolowana przez Sąd decyzja odmawiająca zatwierdzenia projektu budowlanego

i udzielenia pozwolenia na budowę została wydana wobec niewywiązania się przez inwestora z obowiązku uzupełnienia wniosku zgodnie z postanowieniem Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. Postanowienie to zobowiązywało spółkę do przedłożenia projektu budowlanego zgodnego ze złożonym wnioskiem o pozwolenie na budowę odnośnie zakresu jego opracowani wobec stwierdzenia, że wniosek obejmuje działki o nr ew. [...],[...],[...] natomiast projekt budowlany ponadto obejmuje działki [...] i [...]. Ponadto organ stwierdził, że projekt zawiera odstępstwo od przepisu §12 ust. 1 rozporządzenia, wskazując, że ściana budynku hotelowego z otworami okiennymi i drzwiowymi znajduje się w ostrej granicy z działką [...] Poza sporem pozostaje okoliczność, że inwestor nie dostosował projektu budowlanego do wymagań organu, natomiast zarzuty podnoszone w odwołaniu

i w skardze stanowią polemikę z zasadnością nałożonych w/w postanowieniem obowiązków.

Działania organów należy uznać za prawidłowe, bowiem zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji

o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, albo wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu

w przypadku braku miejscowego planu, a także z wymogami ochrony środowiska

w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz przepisami techniczno – budowlanymi, jak również sprawdza kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń, opracować, sprawdzeń, a także wykonanie projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane.

Wobec stwierdzenia, iż złożona dokumentacja nie spełniała wymogów określonych

w przepisach było zasadne nałożenie na inwestora, postanowieniem Prezydent [...] Nr [...] z dnia [...] stycznia 2014 r., obowiązku uzupełnienia dokumentacji o dostosowanie projektu budowlanego do złożonego wniosku (projekt budowlany wykraczał poza wniosek) oraz usunięcia odstępstwa od przepisów §12 ust. 1 rozporządzenia (ściana budynku hotelowego z otworami okiennymi

i drzwiowymi w ostrej granicy z działką nr ew. [...]).

W odpowiedzi z dnia [...] stycznia 2014 r. inwestor złożył wyjaśnienia, iż objęte projektem budowlanym mają być roboty budowlane prowadzone jedynie na działkach ujętych we wniosku (działki nr ew. [...],[...] i [...]), natomiast cześć garażu podziemnego oraz wjazd, leżące na działkach nr ew. [...] i [...] nie wchodzą

w zakres rozbudowy objętej wnioskiem. Inwestor odnosząc się do pkt 2 postanowienia Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. stwierdził, iż wezwanie jest niezasadne, gdyż sąsiednia działka nr ew. [...] w granicy w której nadbudowywane są planowane budynki, nie jest działką budowlaną. Skarżąca wskazała, że działka nr ew. [...] przypomina kształtem literę L, a na jej przeważającej części znajduje się garaż podziemny stanowiący odrębny przedmiot własności niezwiązany z gruntem (zgodnie z wypisem z rejestru gruntów i budynków oraz wpisem w księdze wieczystej [...]). grunt ten jest związany

z istniejącym budynkiem na działkach sąsiednich nr ew. [...] i [...], które objęte są wnioskiem o pozwolenie na budowę. Dach garażu podziemnego stanowi jednocześnie poziom gruntu dla działki nr ew. [...]; na działce nr ew. [...] ustanowiona została na rzecz każdoczesnego użytkownika wieczystego objętej wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę działki nr ew. [...] służebność gruntowa polegająca na korzystaniu na zasadach wyłączności z miejsc parkingowych znajdujących się na tej działce.

Skarżąca podkreślała też "niebudowlany" charakter działki nr ew. [...] wskazując, że zabudowa jej wykluczona byłaby bez zgody skarżącego, a więc właściciel tej działki S. Sp. z o.o. z siedzibą w W. nie dysponuje prawem na cele budowlane. Zgodnie z projektem wychodzące w ścianie ostrej granicy na działce

nr ew. [...] okna będą zwrócone na parking, bowiem działka nr [...] obecnie, jak

i w przyszłości zgodnie z zamierzeniem skarżącej na ten cel będzie przeznaczona. Wszystkie te okoliczności zdaniem skarżącej przesądzają o "niebudowlanym" charakterze działki nr ew. [...]. Działka ta ponadto realizuje zapis obowiązującego planu miejscowego co do lokalizowania miejsc parkingowych na działach własnych inwestora.

Przytoczona wyżej argumentacja skarżącej nie jest w ocenie Sądu uprawniona

w szczególności wobec faktu, że użytkownik wieczysty działki nr ew. [...] S. Sp. z o.o. pismem z dnia [...] stycznia 2014 r. poinformowała organ, że nie wyraża zgody na wykorzystanie tej działki jak i działki nr ew. [...] z obrębu [...] pod obsługę komunikacyjną, tj. usytuowanie w istniejącym garażu podziemnym 10 miejsc postojowych obsługujących projektowaną inwestycję. Z zapisu §6 ust. 1 lit. b i c aktu notarialnego z dnia [...] kwietnia 1997 r., repertorium [...] nr [...] wynika, że na rzecz każdorazowego użytkownika wieczystego działek gruntu nr [...] i [...] ustanowiono służebność gruntową polegającą na prawie wyłącznego odpłatnego korzystania na zasadach wyłączności z miejsc parkingowych bezpośrednio przylegających do budynku drukarni.

Stwierdzić należy, że służebność nie gwarantuje stałej możliwości korzystania

z nieruchomości obciążonej ,a zakres tego korzystania zgodnie z art. 285 § 1 Kodeksu cywilnego jest oznaczony. Prawo korzystania nawet na zasadzie wyłączności z miejsc parkingowych nie spełnia tym samym warunku miejscowego planu zaspokojenia potrzeb parkingowych inwestorach na działkach własnych, tj. takich do których przysługują mu uprawnienia wynikające z prawa własności (użytkowana wieczystego).

Natomiast w ocenie sądu z uwagi na położenie działki nr ew. [...] w obszarze przeznaczonym obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego pod zabudowę ustalenie w niniejszym postępowaniu, że nie jest to działka budowlana byłoby nieuprawnione. Jedynie inwestor legitymujący się prawem do dysponowania tą działką na cele budowlane mógłby przedstawić sposób jej zagospodarowania organowi architektoniczno – budowlanemu, który wówczas byłby władny rozstrzygać w tym przedmiocie.

Z uwagi na powyższe uznać należy, że zaskarżona decyzja prawa nie narusza, bowiem organy wykazały, iż projekt budowlany dotyczący budowy zespołu budynków hotelowo – usługowych z zapleczem konferencyjnym i garażem podziemnym, dojazdami oraz infrastrukturą techniczną na terenie działek nr ew. [...],[...] i [...]

w obrębie [...], usytuowanych przy ul. N. w W., jest niezgodny z §12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz §13 ust. 13 pkt 3 uchwały Nr [...] Rady [...] z dnia [...] listopada 2010 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części II obszaru położonego wzdłuż linii średnicowej PKP, na odcinku od Dworca [...] do Dworca [...].

Sąd orzekł jak w wyroku na podstawie art. 151 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.