Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SAB/Gd 7/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2020-07-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6 i § 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.D. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie rozpoznania zażalenia na postanowienie wierzyciela w sprawie zarzutów dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

M.D. za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie zażalenia na postanowienie wierzyciela – Wójta Gminy z dnia [...] 2019 r. oddalającego zarzuty w przedmiocie prowadzonego postępowania egzekucyjnego.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o odrzucenie skargi, albowiem w jego ocenie ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwość wniesienia skargi na postanowienie wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu, zatem również skarga nie będzie przysługiwał na bezczynność organu w tym przedmiocie.

Do odpowiedzi na skargę SKO załączyło akta administracyjne oraz wydane przez ten organ postanowienie z dnia [...] 2019 r. uchylające postanowienie Wójta Gminy z dnia [...] 2019 r. i przekazujące sprawę do ponownego rozpatrzenia Organowi I instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność, rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę. Stosownie bowiem do treści art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Nie ulega zatem wątpliwości, że w świetle aktualnego brzmienia art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. skarga na postanowienie, przedmiotem którego jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu nie przysługuje. Z kolei skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (podobnie B. Adamiak (w:) B. Adamiak, J. Borkowski, Postępowanie administracyjne..., 2007, s. 378).

Wyłączenie, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. in fine dotyczy nie tylko działania organu (postanowienie o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowienie zawierające stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu), ale także bezczynności lub przewlekłości postępowania organu w tych dwóch kwestiach (por. postanowienie NSA z 6 lipca 2016 r., sygn. II GSK 2962/16, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność SKO w sprawie wniesionego zażalenia na postanowienie wierzyciela, w zakresie złożonych przez Skarżącego zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że wobec treści art. 3 § 1 pkt 8 w zw. z art. 3 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania dotyczące stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu zostały wolą ustawodawcy wyłączone spod kognicji sądów administracyjnych (por. postanowienia: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 7 marca 2016 r., sygn. akt I SAB/Gl 2/16; Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 24 marca 2016 r., sygn. akt I SAB/Ol 3/16; Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z 19 sierpnia 2017 r., sygn. akt I SAB/Op 3/16; Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 24 lipca 2017 r., sygn. akt I SAB/Gd 6/17 i inne).

Tym samym trafnie wskazało SKO, że skarga na bezczynność w sprawie stanowiska wierzyciela jest niedopuszczalna.

Należy zasygnalizować, że rozstrzygnięcia wydane przez wierzyciela podlegają ocenie sądów administracyjnych jednakże w postępowaniu wywołanym skargą na postanowienia organów egzekucyjnych w sprawie zarzutów.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznając skargę za niedopuszczalną, odrzucił ją na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.