Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 803/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-07-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6131 Opłaty za korzystanie ze środowiska
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 9
journal: Dz.U. 2001 nr 100 poz 1085
law: Ustawa z dnia 27 lipca 2001 r. o wprowadzeniu ustawy - Prawo ochrony środowiska, ustawy o odpadach oraz o zmianie niektórych ustaw.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Wykowski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Anna Szymańska, Sędzia WSA Marian Wolanin, Protokolant sekr. sąd. Izabela Urbaniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lipca 2012 r. sprawy ze skargi M. Sp. j. z siedzibą w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nadpłaty z tytułu opłat za korzystanie ze środowiska. - oddala skargę -


UZASADNIENIE

I. Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej "Sądu") decyzją z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] (dalej "zaskarżoną decyzją") Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. (dalej "SKO"), po rozpatrzeniu odwołania spółki M. spółka jawna (dalej "skarżącej") od decyzji Marszałka Województwa [...] w W. (dalej "Marszałka") z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nadpłaty z tytułu opłat za korzystanie ze środowiska, utrzymało decyzję Marszałka w mocy.

II. Zaskarżona decyzja SKO zapadła w następującym stanie faktycznym:

1. W dniu [...] marca 2009 r. skarżąca wniosła do Marszałka o zwrot nadpłaty z tytułu opłat za korzystanie ze środowiska, tj. emisję za IV kwartał 1999 r., I kwartał 2000 r., II kwartał 2000 r. i III kwartał 2000 r. w łącznej kwocie 19 215 złotych 4 grosze wraz z odsetkami od zaległości podatkowych od dnia [...] stycznia 2006 r. do dnia zapłaty na rachunek bankowy skarżącej.

2. Dwiema kolejnymi decyzjami, tj. decyzją z dnia [...] maja 2010 r. (nr [...]) oraz decyzją z dnia [...] lipca 2010 r. (nr [...]), wydaną w następstwie uchylenia decyzji z dnia [...] maja 2010 r., Marszałek odmówił skarżącej żądanego zwrotu nadpłaty. Obie przywołane decyzje Marszałka zostały uchylone przez SKO na podstawie art.138 § 2 k.p.a. dwiema kolejnymi decyzjami odwoławczymi: tj. decyzją z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] oraz decyzją z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...].

3. Decyzją dnia [...] czerwca 2011 r., wydaną w wyniku rozpatrzenia przez Marszałka wniosku skarżącej po raz trzeci (konieczność ta wyniknęła z faktu wskazanego wyżej uchylenia przez SKO dwóch poprzednich rozstrzygnięć pierwszoinstancyjnych), Marszałek ponownie odmówił żądanego zwrotu nadpłaty.

4. Skarżąca wniosła do SKO odwołanie od decyzji Marszałka z dnia [...] czerwca 2011 r.

III. Rozpatrzywszy odwołanie zaskarżoną obecnie decyzją z dnia z dnia [...] lutego 2012 r., SKO utrzymało decyzję Marszałka w mocy.

Uzasadniając zaskarżone obecnie rozstrzygnięcie, SKO wskazało w szczególności, co następuje:

Zgodnie z treścią art.9 ust.1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o wprowadzeniu ustawy Prawo ochrony środowiska, ustawy o odpadach oraz zmianie niektórych ustaw (Dz.U. Nr 100, poz.1085) do opłat za gospodarcze korzystanie ze środowiska, które miało miejsce w okresie do dnia 31 grudnia 2001 r., w sprawach opłat za gospodarcze korzystanie ze środowiska, opłat za szczególne korzystanie z wód oraz opłat za składowanie odpadów oraz w sprawach administracyjnych kar pieniężnych stosuje się przepisy dotychczasowe.

Zgodnie z treścią art. 86g ust. 4 ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska kwoty nadpłacone w wyniku nienależnie uiszczonych opłat (nadpłaty) podlegają z urzędu zaliczeniu na poczet bieżących i zaległych opłat, a w razie braku takich obowiązków - zaliczeniu na poczet przyszłych opłat, chyba, ze zgłoszony zostanie wniosek o ich zwrot. Przepis ten stanowić powinien podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.

W niniejszej sprawie skarżąca w dniu [...] stycznia 2006 r. wpłaciła kwotę 41 738 złotych 82 grosze, wskazując w tytule wpłaty: "opłata za korzystanie ze środowiska IV kwartał 1998 r. do 2003 rok". Wpłata ta niewątpliwie została dokonana po terminie płatności, dlatego zgodnie z treścią art. 86g ust.2 ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska skarżąca zobowiązana był do zapłaty odsetek. Z uwagi na fakt, że dokonana wpłata dotyczyła częściowo okresów przedawnionych (biorąc pod uwagę brzmienie tytułu wpłaty), kwota 19 216 złotych 4 grosze zaliczona została na poczet okresów nieprzedawnionych, zgodnie z art.86g ust.4 ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska. Zatem wpłata została zaksięgowana na zaległości zawarte w opisie przelewu i nieprzedawnione na dzień wpłaty.

Z wyliczenia zadłużenia skarżącej z tytułu opłat za korzystanie ze środowiska z dnia [...] czerwca 2007 r. wynika, że na dzień wpłaty tj. na dzień [...] stycznia 2006 r. istniejące zadłużenie przewyższało wysokość wpłaty.

Wskazany w przelewie tytuł wpłaty nie jest wiążący, skoro istnieje zadłużenie, a przepis art. 86 g ust.4 ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska stanowi, ze kwoty nadpłacone podlegają z urzędu zaliczeniu na poczet bieżących i zaległych opłat. W tej sytuacji brak jest podstaw do zwrotu nadpłaty zgodnie z wnioskiem, ponieważ nadpłata nie istnieje.

IV. Skarżąca wniosła do Sądu skargę na decyzję SKO, zarzucając rozstrzygnięciu odwoławczemu naruszenie:

- przepisów postępowania, tj. art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a. poprzez niewyczerpujące rozpatrzenie materiału dowodowego prowadzące do błędnego ustalenia, iż kwota nadpłaty została skutecznie zaliczona z urzędu na inne zobowiązania z tytułu korzystania ze środowiska, w tym zaniechanie dokładnego ustalenia na jakie zobowiązania nastąpiło zaliczenie, w jakiej dacie i na podstawie jakiej czynności;

- przepisu prawa materialnego, tj. art. 86g ust. 4 ustawy z dnia 31.01.1980 r. - o ochronie i ukształtowaniu środowiska ( wersja na 15,07.2000 r. ) poprzez błędną wykładnię, że zaliczenie nadpłaty z urzędu może nastąpić na poczet przedawnionych opłat,

wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Marszałka.

Uzasadniając skargę, skarżąca wskazała w szczególności co następuje:

Żaden z obu organów nie ustalił dokładnie, na jakie zobowiązania została zaliczona kwota w wysokości 19 215 zł 4 grosze, pochodząca z wpłaty z dnia [...] stycznia 2006 roku w wysokości 41 738 złote 82 grosze). Organ I instancji stwierdził ogólnikowo, że cała wpłata została zaliczona na zobowiązania za okres od 4 kwartału 2000 do I kwartału 2003, które to zobowiązania nie były na dzień wpłaty przedawnione.

Konieczne jest ustalenie konkretnych zobowiązań, które pokryła ta kwota, ponieważ należy zauważyć, że inny jest tryb zaliczania z urzędu należności za IV kwartał 2000 roku, a inny jest tryb zaliczania z urzędu należności za I kwartał 2003 roku. Należności za IV kwartał 2000 roku podlegały ustawie o ochronie i kształtowaniu środowiska, która nie odsyła do ordynacji podatkowej (czyli nie było konieczne wydanie postanowienia o zaliczeniu nadpłaty).

Należności za I kwartał 2003 roku podlegały z kolei ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, odsyłającej w art.281 ust.1 do ordynacji podatkowej w zakresie opłat za korzystanie ze środowiska. Z kolei od 1 stycznia 2003 roku stosuje się art.76a ust.1 ordynacji podatkowej stanowiący, że w sprawie zaliczenia nadpłaty wydaje się postanowienie. Organy obu instancji nie ustaliły aby zostało wydane jakiekolwiek prawomocne postanowienie w sprawie nadpłaty.

Zatem bez ustalenia na jakie dokładnie zobowiązania zaliczona została kwota 19 215 złotych 4 grosze nie można ustalić, czy zaliczenie nastąpiło prawidłowo. Gdyby kwota ta miała w części zostać zaliczona m. in. na należności za I kwartał 2003 roku, to brak stosownego postanowienia o dokonaniu zaliczenia w myśl art.76a ust 1 ordynacji podatkowej w zw. z art. 281 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska skutkuje bezskutecznością zaliczenia nadpłaty, a w konsekwencji podważa stanowiska obu organów, że nadpłata nie istnieje, bo została w całości zaliczona na poczet zaległych zobowiązań.

Powyższe wskazuje na brak dokładnego rozpatrzenia materiału dowodowego (art. 7 k.p.a. ), niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego (art. 77 ust. 1 k.p.a.) oraz nie pozwala na ustalenie, że nieistnienie nadpłaty z powodu jej zaliczenia z urzędu zostało rzeczywiście udowodnione zebranym materiałem dowodowym (art. 80 k.p.a. ).

Organy obu instancji zaniechały ponadto ustalenia, w jakiej dacie nastąpiło zaliczenie wpłaty w kwocie 41 378 złotych 82 grosze na poczet zaległych opłat oraz jaką czynnością zaliczenie to nastąpiło. Jest to o tyle istotne, że jeżeli zaliczenie nastąpiło na rzecz opłaty zaległej i już przedawnionej w chwili zaliczenia, wówczas byłoby ono sprzeczne z art. 86g ust.4 ustawy o ochronie i ukształtowaniu środowiska, bowiem przepis ten dopuszcza jedynie dokonanie zaliczenia na poczet bieżących lub zaległych opłat a zaległa opłata to taka, której upłynął termin płatności ale nie upłynął termin przedawnienia.

W dniu [...] maja 2009 r. organ wydał postanowienie nr [...], na podstawie którego dokonał zaliczenia kwoty 41 378 złotych 82 grosze z wpłaty z dnia [...] stycznia 2006 roku na poczet zobowiązań od IV kwartał 2000 do I kwartału 2003 r., które na podstawie postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. [...] z dnia [...] grudnia 2009 roku zostało prawomocnie uchylone a postępowanie umorzone.

Wynika z tego, że organ I instancji mógł dokonać ponownego zaliczenia tej kwoty na poczet zaległych opłat dopiero od 2010 roku. Dokonanie zaliczenia nadpłaty z urzędu na poczet należności z tytułu korzystania ze środowiska do 2003 roku nie wymagało wydania postanowienia ale wymagało dokonania czynności materialno-technicznej dla której skuteczności wymagane było powiadomienie o niej Strony zgodnie z art. 77 § 4 k.p.a. W zabranym materiale dowodowym brak dowodów wskazujących, że Stronie zakomunikowano o dokonaniu zaliczenia.

Wymaga podkreślenia, że czynność materialno-techniczna w postaci zaliczenia nadpłaty z urzędu nie może być dokonana na przedawnione opłaty, bowiem one przestają istnieć z chwilą przedawnienia, więc nie jest możliwe dokonanie w 2010 roku zaliczenia nadpłaty na rzecz opłat za IV kwartał 2000 do I kwartał 2003, które uległy 5 letniemu przedawnieniu najpóźniej z końcem 2008 roku.

Skoro jednak organy obu instancji uznały za dopuszczalne dokonanie w 2010 roku zaliczenia z urzędu nadpłaty na poczet przedawnionych opłat ( od IV kwartał 2000 do I kwartał 2003 ), to - mając na uwadze art. 9 ust. 1 ustawy o wprowadzeniu ustawy - prawo ochrony środowiska, ustawy o odpadach oraz o zmianie niektórych ustaw z dnia 27.07.2001 roku - w zakresie opłat za okres od IV kwartał 2000 do IV kwartał 2002 naruszyły art. 86g ust. 4 ustawy z dnia 31.01.1980 r. - o ochronie i ukształtowaniu środowiska poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że zaliczenia nadpłaty można dokonać na przedawnione opłaty.

V. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie.

VI. W piśmie procesowym z dnia [...] lipca 2012 r. skarżąca podniosła w szczególności, co następuje:

Organy obu instancji nie ustaliły na jakie należności i za jakie dokładnie okresy (kwartały) została zaliczona wpłata a nie jest wyczerpujące wskazanie, że zaliczenie nastąpiło na opłaty z tytułu korzystania ze środowiska za okres IV kwartał 2000 do I kwartału 2003.

Organy obu instancji nie wskazały, na jakiej podstawie przyjęły, że nastąpiło zaliczenie wpłaty. Nie wskazały ani na jakiekolwiek postanowienie o zaliczeniu wpłaty, którego wydania wymagały przepisy wobec należności z tytułu korzystania ze środowiska za I kwartał 2003 roku, ani też nie wskazały, że skarżąca została powiadomiona przez organ I instancji o sposobie zaliczenia wpłaty z urzędu na należności z tytułu korzystania ze środowiska od IV kwartału 2000 do IV kwartału 2002 r. zgodnie z art. 77 § 4 k.p.a.

Ponadto należy zwrócić uwagę na kwestię zaliczania wpłaty z urzędu na poczet zaległości. Skarżąca zgadza się, że jeżeli wpłata następuje w dniu w którym należności nie uległy przedawnieniu, ale postanowienie o zaliczeniu (względnie powiadomienie o zaliczeniu) po raz pierwszy zostało wydane już po przedawnieniu należności na które nastąpiło zaliczenie - to takie zaliczenie jest skuteczne.

Natomiast jeżeli pierwsze postanowienie o zaliczeniu zostaje następnie prawomocnie uchylone, wówczas ponowne zaliczenie może nastąpić na rzecz należności nieprzedawnionych na dzień prawomocnego uchylenia postanowienia o zaliczeniu a nie na dzień wpłaty należności. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Na dzień [...] stycznia 2006 r., tj. na dzień wpłaty kwoty 41.738,82 zł nie były przedawnione należności z tytułu korzystania ze środowiska za okres od IV kwartału 2000 do I kwartału 2003, na które organ zaliczył tę wpłatę.

Organ I instancji wydał w dniu [...] maja 2009 postanowienie o zaliczeniu tej wpłaty, a więc po okresie przedawnienia ale ponieważ było to pierwsze zaliczenie, było ono skuteczne. Jednak postanowienie to zostało prawomocnie uchylone a postępowanie umorzone na podstawie postanowienia SKO nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. Po tym dniu nie można zaliczyć wpłaty ponownie na należności za okres od 2000 do 2003 roku ponieważ dnia [...] grudnia 2009 roku uległy one przedawnieniu. Pogląd o dopuszczalności zaliczenia z urzędu wpłaty na należności nieprzedawnione w dniu wpłaty ale przedawnione w dniu wydania postanowienia o zaliczeniu (w dniu powiadomienia o zaliczeniu ) wynika z uznania, że wpłata automatycznie pokrywa określone - najstarsze - należności a postanowienie czy zawiadomienie to potwierdzają. Ale gdy to postanowienie lub zawiadomienie zostaje następnie prawomocnie uchylone to znaczy, że wpłata nie została zaliczona tak jak w uchylonym postanowieniu i to pociąga za sobą wyksięgowanie wpłaty zaliczonej automatycznie w dniu dokonania wpłaty i ponowne automatyczne jej zaliczenie ale już nie w dniu wpłaty ale w dniu prawomocnego uchylenia postanowienia o zaliczeniu.

W prawomocnym postanowieniu SKO nr [...] o uchyleniu postanowienia o zaliczeniu wpłaty z dnia [...] stycznia 2006 roku i umorzeniu postępowania stwierdzono, że zaliczenie tej wpłaty na należności za okres od IV kwartału 2000 do I kwartału 2003 jest niedopuszczalne z uwagi na przedawnienie tych należności. Organ jest związany tym prawomocnym postanowieniem i nie może go ignorować.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Sąd rozpoznał skargę na decyzję SKO z racji sprawowania wymiaru sprawiedliwości, polegającego na kontrolowaniu działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (art.1§1 i §2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz.U. z dnia 20 września 2002 r., Nr 153, poz.1269 z późn.zm.). Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art.3§2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm. – zwanej dalej "p.p.s.a.").

Zgodnie z przepisem art.134§1 p.p.s.a. sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę należało oddalić, albowiem zaskarżona decyzja SKO nie narusza przepisów prawa w sposób upoważniający Sąd do jej wyeliminowania z obrotu prawnego.

Uwzględnienie przez wojewódzki sąd administracyjny skargi na orzeczenie organu administracji jest dopuszczalne tylko w razie stwierdzenia w toku kontroli tego orzeczenia naruszeń prawa wymienionych w art.145 § 1 p.p.s.a.

W świetle przywołanego przepisu sąd administracyjny:

1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:

a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;

3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.

Naruszeń, które mogłyby stanowić podstawę do zastosowania w niniejszej sprawie środków o których mowa powyżej, Sąd nie stwierdził.

Kontrola legalności zaskarżonej decyzji prowadzi do następujących wniosków:

Podstawę prawną do rozpatrzenia przez organy obu instancji wniosku skarżącej o zwrot nadpłaty powstałej w wyniku uiszczenia przez skarżącą w dniu [...] stycznia 2006 r. opłat z tytułu korzystania ze środowiska stanowił art.86 g ust.4 ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska w związku z art.9 ust.1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o wprowadzeniu ustawy Prawo ochrony środowiska, ustawy o odpadach oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. Nr 100, poz.1085 z późn. zm.).

Stosownie do pierwszego z przywołanych przepisów (art.86 g ust.4 ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska) kwoty nadpłacone w wyniku nienależnie uiszczonych opłat (nadpłaty) podlegają z urzędu zaliczeniu na poczet bieżących i zaległych opłat, a w razie braku takich obowiązków - zaliczeniu na poczet przyszłych opłat, chyba że jednostka organizacyjna zgłosi wniosek o ich zwrot.

Stosownie do drugiego z przywołanych przepisów (art.9 ust.1 ustawy wprowadzającej Prawo ochrony środowiska) za korzystanie ze środowiska, które miało miejsce w okresie do dnia 31 grudnia 2001 r., w sprawach opłat za gospodarcze korzystanie ze środowiska, opłat za szczególne korzystanie z wód oraz opłat za składowanie odpadów oraz w sprawach administracyjnych kar pieniężnych stosuje się przepisy dotychczasowe (tj. przepisy ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska).

Przywołania wymagają również następujące przepisy ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska, regulujące kwestie uiszczania przez jednostki organizacyjne opłat z tytułu korzystania ze środowiska:

Jednostki organizacyjne ponoszą opłaty za gospodarcze korzystanie ze środowiska i wprowadzanie w nim zmian (art.86 ust.1 ustawy).

Opłaty uiszczane są za wprowadzanie substancji zanieczyszczających do powietrza (art.86 ust.1 pkt 1 ustawy).

Jednostki organizacyjne obowiązane są do uiszczania opłat, o których mowa w ust. 2 pkt 1 (art.86 ust.3 ustawy).

Jednostki organizacyjne uiszczają opłaty, o których mowa w ust. 2 pkt 1, bez względu na to, czy ustawa nakłada obowiązek posiadania decyzji ustalającej rodzaje i ilości substancji zanieczyszczających powietrze dopuszczonych do wprowadzania do powietrza (art.86 ust.4 ustawy).

Opłaty za wprowadzanie substancji zanieczyszczających do powietrza ustala się w zależności od ich rodzaju i ilości (art.86a ust.1 ustawy).

Opłaty, o których mowa w art.86 ust. 2 pkt 1, jednostka organizacyjna obowiązana jest wnieść do końca miesiąca następującego po upływie każdego kwartału (art.86b ust.3 ustawy).

W razie nieterminowego uiszczenia opłaty pobiera się odsetki za zwłokę w wysokości odsetek pobieranych za nieterminowe regulowanie zobowiązań podatkowych (art.86 g ust.2).

Opłaty, o których mowa w art.86 ust. 2 pkt 1, jednostka organizacyjna obowiązana jest wnieść do końca miesiąca następującego po upływie każdego kwartału (art.86b ust.3 ustawy).

Obowiązek uiszczenia opłaty przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku, w którym upłynął termin wniesienia opłaty (art.86 f ust.1 ustawy).

Zasadnie uznały organy orzekające w niniejszej sprawie, że nie ma w niej podstaw do zwrotu skarżącej kwoty nadpłaconej tytułem uiszczenia opłat za korzystanie ze środowiska, albowiem całość kwoty uiszczonej przez skarżącą w dniu [...] stycznia 2006 r. została prawidłowo zaliczona na poczet wymagalnych od skarżącej należności.

W dniu [...] stycznia 2006 r. skarżąca dokonała wpłaty 41.738,82 zł z tytułu opłat za gospodarcze korzystanie ze środowiska, wskazując w dokumencie przelewu, że wpłata dotyczy okresu od IV kwartału 1999 r. do IV kwartału 2003 r. W związku z faktem, że wpłata uiszczona w dniu [...] stycznia 2006 r. dokonana została przez skarżącą po terminie, o którym mowa w art.86b ust.3 ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska, powstał obowiązek uiszczenia przez skarżącą zaległych odsetek.

Nie ulega wątpliwości, że w dacie uiszczenia należności przez skarżącą część objętych przelewem należności było już przedawnionych (należności za okres od IV kwartału 1999 r. do III kwartału 2000 r.). Niewątpliwie powstała w ten sposób kwota, która winna była być rozdysponowania przez organy zgodnie z art.86 g ust.4 ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska. Rozdysponowanie to nastąpiło z uwzględnieniem faktu, że wpłata z dnia [...] stycznia 2006 r. nie zawierała odsetek wskazanych w art.86 g ust.2 ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska, w związku z czym pokryła tylko część zobowiązań, tj. od IV kwartału 2000 r. do I kwartału 2003 r.

Sąd nie podziela zarzutów skargi, rozwiniętych w późniejszym piśmie procesowym, sprowadzających się do zarzucenia organom obu instancji zaniechania skonkretyzowania należności, na które została zaliczona sporna kwota, oraz do nieuwzględnienia przy orzekaniu w niniejszej sprawie - w odniesieniu do tej części należności, na poczet których nastąpiło zaliczenie spornej kwoty, które powstały po wejściu w życie ustawy Prawo ochrony środowiska - formalnych wymogów związanych z zaliczaniem nadpłat na poczet wynikających z przepisów Ordynacji podatkowej (do których odsyła Prawo ochrony środowiska).

W pierwszej kolejności nie można podzielić zarzutu skargi, że w postępowaniu administracyjnym nie ustalono w sposób konkretny, na jakiego rodzaju należności skarżącej zaliczona została wota 19 215 złotych 4 grosze. Podkreślić należy, że w aktach sprawy znajdują się zestawienia należności skarżącej, a także informacja o sposobie zaliczenia nadpłaty.

W odniesieniu do drugiego zarzutu skargi, tj. tego, że skuteczność zaliczenia spornej kwoty na poczet innych należności skarżącej była w części uzależniona od wcześniejszego wydania w przedmiocie tego zaliczenia stosownych postanowień stwierdzić należy, że wyłączną podstawą zarachowania należności były przepisy ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska (art.86 g ust.4 ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska), nie zaś przepisy Prawa ochrony środowiska i Ordynacji podatkowej. Decydującą w tej kwestii okolicznością jest to, że przedmiotem zaliczenia (kwotą nadpłaconą) była kwota przedawnionych opłat za korzystanie ze środowiska, do uiszczenia których to opłat skarżąca była zobowiązana jeszcze na podstawie przepisów ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska (sprawa rozliczenia nadpłaty wynikającej z uiszczenia tego rodzaju należności jest zatem sprawą dotycząca opłaty za korzystanie ze środowiska, które miało miejsce w okresie do dnia 31 grudnia 2001 r. w rozumieniu art.9 ust.1 przywołanych na wstępie przepisów wprowadzających). Podnoszony w tej sytuacji przez skarżącą wymóg wydania postanowień w przedmiocie zaliczenia nadpłat, nie przewidziany w ustawie o ochronie i kształtowaniu środowiska, nie ma w sprawie zastosowania.

W świetle powyższych okoliczności skargę, jako pozbawioną usprawiedliwionych podstaw należało oddalić.

Z tych przyczyn Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art.151 p.p.s.a.