Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 720/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-07-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. C. i J. L. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. C. i J. L. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W skardze na decyzję Ministra Skarbu Państwa z [...] stycznia 2013 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego M. C. i J. L. zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z zasadą wykonalności decyzji ostatecznych wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji (art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Jedynie w wyjątkowych sytuacjach, na wyraźny wniosek skarżącego, sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w przypadku wykonania decyzji, która w wyniku późniejszego uwzględnienia skargi zostanie uchylona lub zostanie stwierdzona jej nieważność.

Przesłanek wstrzymania wykonania decyzji nie można utożsamiać jednak z oceną legalności wydanej decyzji. Celem instytucji wstrzymania wykonania aktu/czynności jest jedynie tymczasowe ukształtowanie stosunków do czasu merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd.

Z powyższego wynika, że sąd wyłącznie bada zaistnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., przede wszystkim w oparciu o okoliczności wskazane we wniosku, a co za tym idzie – wykazanie, że istnieją pozytywne przesłanki, od których ustawa uzależnia wstrzymanie decyzji spoczywa na stronie, która taki wniosek składa. Sąd wniosek taki może uwzględnić, jeżeli po analizie wskazanych w nim faktów i okoliczności uprawdopodabniających te fakty oceni, iż skutki takie mogą faktycznie zaistnieć tj., że w razie wykonania decyzji strona może ponieść znaczne szkody lub decyzja spowoduje nieodwracalne skutki.

W niniejszej sprawie, zdaniem Sądu, brak jest podstaw do wstrzymania wykonania decyzji Ministra Skarbu Państwa, a to dlatego, że wnioskodawcy nie wykazali, że istnieją pozytywne przesłanki, od których ustawa uzależnia wstrzymanie wykonania decyzji przez sąd.

Skarżący, składając wniosek o wstrzymanie wykonania, w żaden sposób nie uzasadnili, jakimi przesłankami kierowali się wnosząc o ochronę tymczasową z art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie przedstawili żadnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub nieodwracalne skutki.

Sąd nie ma obowiązku domyślać się, jakimi względami kierowała się strona skarżąca składając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, jak również ustalać z urzędu, czy w sprawie zachodzą przesłanki ustawowe uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu (vide: postanowienie NSA z dnia 3 listopada 2011 r., sygn. akt I OZ 813/11; cbois.nsa.gov.pl).

W związku z powyższym brak jest podstaw do zastosowania ochrony tymczasowej w oparciu o dyspozycję art. 61 § 3 p.p.s.a.