Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1242/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2005-10-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2003 nr 58 poz 515
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - t. jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz /spr./ Asesor WSA Kazimierz Maczewski Protokolant st.sekr. sąd. Joanna Białas-Gołąb po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 października 2005 r. sprawy ze skargi Z. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji , II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego Z. M. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...]r. Komendant Powiatowy Policji działają na podstawie art. 124 ust.1 pkt 3 lit.b ustawy z 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym /Dz.U. Nr 98, poz. 602 z późn.zm./ zarządził skierowanie Z. M. na badania psychologiczne przeprowadzone w celu orzeczenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem. Badanie powinno być przeprowadzone do dnia [...]r.

Odwołanie od tej decyzji za pośrednictwem Starosty Powiatowego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniósł Z. M. Wniósł o uchylenie decyzji dotyczącej skierowania go na badania psychologiczne, a następnie na egzamin sprawdzający.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa , art. 138 § 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 - Prawo o ruchu drogowym (Dz.U.2003r. Nr 58 poz. 515 z późn.zm.) – utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

Z uzasadnienia wynikało , iż przedmiotem rozpoznania przez SKO była decyzja Starosty Powiatowego z [...]r. dotyczące zatrzymania prawa jazdy kat. BC. Zdaniem organu podstawą do wydania decyzji przez Starostę był wniosek Komendanta Policji z [...]r. o sprawdzenie kwalifikacji odwołującego do prowadzenia pojazdów co jest równoznaczne z wydaniem przez Starostę skierowania na egzamin sprawdzający.

Jako podstawę organ wskazał, treść art. 114 ust.1 pkt 1 lit. b) ustawy Prawo o ruchu drogowym.

Nadto niewykonanie przez Z. M. badań psychologicznych, na które został skierowany na podstawie art. 124 ust.1 pkt 2 lit. b) ustawy Prawo o ruchu drogowym decyzją Komendanta Powiatowego Policji spowoduje wydanie decyzji o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi.

Skargę do Wojewódzkiego sądu Administracyjnego wniósł Z. M., który podobne jak w odwołaniu wskazał, iż przedmiotem skargi jest decyzja Komendanta Powiatowego Policji z dnia [...]r. o skierowanie go na badania psychologiczne, a następnie na egzamin sprawdzający. Podniósł także, iż badania takie wykonał we wskazanym w decyzji terminie, czego Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie sprawdziło.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:

Skarga okazała się uzasadniona.

Jak wynika z akt administracyjnych zostały wydane dwie decyzje.

Pierwsza przez Komendanta Powiatowego Policji z [...]r. Nr [...], w której zarządzono skierowanie Z. M. na badania psychologiczne przeprowadzone w celu orzeczenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowana pojazdem.

Druga wydana przez Starostę Powiatowego z [...]r., w której orzekł o zatrzymaniu prawa jazdy kat. BC wydanego w dniu [...]r. przez Starostwo Powiatowe i nałożeniu obowiązku zwrotu blankietu prawa jazdy kat. BC Nr [...], Nr druku D [...].

Odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniósł Z. M. Z treści odwołania wynika, iż dotyczy ono decyzji o skierowanie go na badania psychologiczne. Co prawda skarżący nie wskazał wprost, że odwołanie dotyczył decyzji Komendanta Powiatowego Policji, ale z treści pisma można wywnioskować, że o taką decyzją chodzi. Z akt administracyjnych nie wynika czy decyzja z [...]r. została Z. M. doręczona i czy otrzymał również stosowne pouczenie o trybie odwoławczym. Natomiast z treści uzasadnienia decyzji Starosty Powiatowego z dnia [...]r. można się dowiedzieć o tym, że Komendant Powiatowy Policji decyzją Nr [...] z [...]r. skierował Z. M. na badania psychologiczne, w celu orzeczenia istnienia lub braku przeciwwskazań do kierowania pojazdami. Starosta pouczył stronę o terminie i trybie odwołania wskazując, że organem do którego należy je wnieść jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze.

Skarżący nie wniósł odwołania od decyzji organu Samorządowego, lecz od decyzji Komendanta Powiatowego Policji wyczerpując jednak tryb wskazany w pouczeniu od decyzji Starosty. Organ błędnie zakwalifikował odwołanie kierując je do Samorządowego Kolegium Odwoławczego jako na decyzją z [...]r.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpoznało merytorycznie odwołanie pomimo tego, że nie był organem właściwym.

Zgodnie z art. 6a ust.1 i 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r, /tekst jedn. Dz.U. nr 7,poz. 58 z 2002r. z późn.zm./ o Policji, w postępowaniu administracyjnym w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Policji, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, organem właściwym jest Komendant Powiatowy Policji, zaś w granicach, o których mowa w ust.1, organami wyższego stopnia jest: w stosunku do Komendanta Powiatowego Policji – Komendant Wojewódzki Policji.

W ocenie Sądu błędne zakwalifikowanie odwołania jako odwołanie od decyzji Starosty Powiatowego i rozpoznania go przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w sytuacji, kiedy Z. M. odwołał się od decyzji Komendanta Powiatowego Policji jego pismo powinno być rozpoznane przez organ nadrzędny tj. Wojewódzkiego Komendanta Policji.

Jak już wcześniej wspomniano z akt nie wynika, aby skarżący otrzymał decyzję z [...]r. wraz z odpowiednim pouczeniem, zatem nie można ocenić czy jego odwołanie z [...]r. wniesiono w terminie odwoławczym. Ta okoliczność będzie przedmiotem postępowania rozpoznawczego.

W tym stanie rzeczy wobec naruszenia przepisów o właściwości na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ppsa w związku z art. 156 § 1 pkt 1 kpa należało orzec jak w sentencji.

O treści punktu II orzeczono na podstawie art. 152 ppsa natomiast o kosztach postępowania postanowiono na podstawie art. 200 ppsa.