Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 197/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-02-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Koszty sądowe
Skarżony organ: Minister Gospodarki Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 1 i 3, art. 221, art. 239 pkt 1 lit. d, art. 185 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej S. K od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 grudnia 2009 r. sygn. akt VII SA/Wa 1690/09 o odrzuceniu skargi S. K na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o nienależnie pobranych świadczeniach rentowych postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie


UZASADNIENIE

Sygn. akt I OSK 197/10 Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę S. K, reprezentowanego przez radcę prawnego R. K, na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż w niniejszej sprawie skarga podlegała wpisowi stałemu w kwocie 200 zł, co wynikało z § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).. Przedmiotowa skarga wniesiona została przez radcę prawnego, który zobligowany był do uiszczenia wraz z wniesieniem środka prawnego właściwego wpisu stałego, co wynika z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a. Wpis taki nie został uiszczony, z tego też powodu Sąd I instancji odrzucił skargę na podstawie art. 221 P.p.s.a.

Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniósł S. K, prawidłowo reprezentowany, domagając się jego uchylenia i zarzucając błędne zastosowanie art. 239 pkt 1 lit. e, art. 241 i art. 221 P.p.s.a. oraz § 2 ust. 5 powołanego rozporządzenia. W uzasadnieniu autor skargi kasacyjnej stwierdził, iż nie można zgodzić się z ustaleniami Sądu wskazanymi w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, bowiem skarżący - zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. e P.p.s.a. - korzystał z ustawowego zwolnienia od obowiązku ponoszenia kosztów postępowania. W przedmiotowej sprawie Minister Pracy i Polityki Społecznej działał jako organ wyższego stopnia w stosunku do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, a więc działał w zakresie ubezpieczeń społecznych, co dawało podstawę do stwierdzenia, że skarżący nie miał obowiązku uiszczenia kosztów sadowych w sprawie, co wynika właśnie z art. 239 pkt 1 lit. e ustawy P.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga kasacyjna wniesiona w niniejszej sprawie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. e P.p.s.a nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych.

W przedmiotowej sprawie S. K wniósł skargę na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej, który utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] maja 2009 r., którą odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia [...] marca 2006 r., [...] marca 2005 r. oraz [...] kwietnia 2005 r., nr [...] o zwrocie nienależnie pobranych świadczeń rentowych. Stwierdzić zatem trzeba, iż zaskarżona decyzja, wydana wprawdzie w postępowaniu nadzorczym, dotyczyła spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych, a zatem strona podlega zwolnieniu z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania w oparciu o art. 239 pkt. 1 lit. e P.p.s.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, odrzucając skargę S. K na podstawie art. 221 P.p.s.a. jako nieopłaconą, naruszył ten przepis, a także art. 220 § 1 i 3 oraz art. 239 pkt 1 lit. d P.p.s.a., a zaskarżone postanowienie - jako niezgodne z prawem - podlegało uchyleniu, o czym Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 185 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.