Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 664/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-10-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: odrzucono skargę 2 skarżących
oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 28
journal: Dz.U. 2013 poz 1409
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 151 par. 1 pkt. 1 oraz art. 104 w związku z art. 145 par. 1 pkt 4 oraz art. 145 par. 1, art7, art. 77
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 58 par. 1 pkt 3, art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń Sędziowie: WSA Iwona Niżnik-Dobosz (spr.) WSA Mariusz Kotulski Protokolant: sekr. sądowy Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 października 2015 r. sprawy ze skargi W. S., Z. P., G. S. i J. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia 13 kwietnia 2015 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji po wznowieniu postępowania I. odrzuca skargi G. S. i J. S.; II. skargę W. S. i Z. P. oddala.


UZASADNIENIE

Wojewoda Małopolski decyzją z dnia 13 kwietnia 2015 r. znak [...] na podstawie

- art. 80 ust. 1 pkt 2, art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409- ze zm.);

- art. 138 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 - ze zm.);

po rozpatrzeniu odwołania M. S., od decyzji Starosty K., z 23.05.2011 r., nr [...], znak: [...], którą orzeczono o odmowie uchylenia dotychczasowej decyzji Starosty K., nr [...], z 23.10.2007 r., udzielającej pozwolenia na budowę i zatwierdzającej projekt budowlany dla inwestycji pn.: "Budowa zespołu budynków mieszkalnych jednorodzinnych częściowo podpiwniczonych w zabudowie bliźniaczej (2 bliźniaki i l budynek jednorodzinny) z instalacjami wewnętrznymi: elektryczną, wodnokanalizacyjną, c.o., gazowa i zjazdem z drogi gminnej (dz. nr [...]), zlokalizowanego na działce nr [...] w miejscowości P., gmina Z., dla inwestora A[...] Sp. z o.o. na ul Z., [...] K.",

utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

23.10.2007 r., decyzją nr [...], Starosta K. udzielił pozwolenia na budowę dla inwestycji pn.: "Budowa zespołu budynków mieszkalnych jednorodzinnych częściowo podpiwniczonych w zabudowie bliźniaczej (2 bliźniaki i l budynek jednorodzinny) z instalacjami wewnętrznymi: elektryczną, wodnokanalizacyjną, c.o., gazową i zjazdem z drogi gminnej (dz. nr [...]), zlokalizowanego na działce nr [...] w miejscowości P., gmina Z.i, dla inwestora A [...] Sp. z o.o. Z., [...] K.". Decyzja ta stała się ostateczna z dniem 15.11.2007 r.

13.03.20.09 r., M. S. wystąpiła z wnioskiem do Starosty K. o wznowienie postępowania w sprawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 i 5 Kodeksu postępowania administracyjnego, z tego powodu, iż strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu oraz z powodu, iż wyszły na jaw nowe istotne dla sprawy okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi który wydał decyzję.

28.09.2010 r., organ I instancji wznowił postępowanie w sprawie ww. pozwolenia na budowę.

Następnie po ponownym przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego w przedmiotowej sprawie Starosta K. 23.05.2011 r., wydał zaskarżoną decyzję, którą orzekł o odmowie uchylenia dotychczasowej decyzji Starosty K., nr [...], z 23.10.2007 r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę ww. inwestycji.

Od decyzji tej odwołanie wniosła M. S.

Pismem z 22.07.2011 r., zawiadomiono strony postępowania, że Wojewoda Małopolski, nie może prowadzić postępowania w tej sprawie, gdyż nie dysponuje aktami sprawy, ponieważ dokumenty te (w tym projekt budowlany i decyzja Starosty K. z 23.10.2007 r.), przesłane zostały do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego 13.05.2011 r., wraz z odwołaniem M. S. od decyzji Wojewody Małopolskiego z 08.04.2011 r., znak; [...], o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności ww. decyzji Starosty K. nr [...].

Pismem tym poinformowano również, że Wojewoda Małopolski niezwłocznie po otrzymaniu akt z Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego podejmie postępowanie w przedmiotowej sprawie.

Pismem z 04.11.2014 r., Małopolski Urząd Wojewódzki w Krakowie, zawiadomił strony, iż przed Wojewodą Małopolskim toczy się przedmiotowe postępowanie w związku z faktem, iż akta sprawy zostały zwrócone, przez Główny Inspektorat Nadzoru Budowlanego, do tutejszego Urzędu.

Dodatkowo, pismem tym, poinformowano zainteresowane strony o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym oraz złożenia dodatkowych wyjaśnień i dowodów w przedmiotowej sprawie, w siedzibie Małopolskiego Urzędu Wojewódzkiego w Krakowie.

Następnie, w związku z uzyskaniem informacji, że M. S. (odwołująca się) nie żyje, Małopolski Urząd Wojewódzki w Krakowie zwrócił się z prośbą do W. S. (syna M. S.) o wskazanie, w terminie 7 dni, wszystkich następców prawnych M. S. oraz ich adresów do korespondencji.

Po otrzymaniu odpowiedzi na powyższe pismo, tutejszy Urząd 13.01.2015 r., zwrócił się do wskazanych osób o przesłanie dowodu potwierdzającego, iż są następcami prawnymi M. S., a także o przekazanie informacji, czy podtrzymują złożone przez M. S. odwołanie od decyzji Starosty K., nr [...], z 23.05.2011 r.

17.02.2015 do tutejszego Urzędu wpłynęło pismo podpisane przez Z. P. oraz W. S., iż podtrzymują złożone przez M. S. odwołanie.

Do pisma tego dołączono kopię aktu poświadczenia dziedziczenia z 03.07.2014 r., z którego wynika, iż następcami prawnymi po M. S. są J. S., Z. P., W. S. i G. S.

Analiza akt przeprowadzona przez tutejszy organ wykazała poprawność w działaniu organu I instancji.

Organ powołał treść art. 145 Kodeksu postępowania administracyjnego.

M. S. do swojego wniosku o wznowienie postępowania dołączyła kserokopię protokołu ugody z 27.04.1994 r., zawartej pomiędzy M. S. a B. K., z której wynika inny przebieg granic pomiędzy działką nr [...] (należącą do M. S.) a działką nr [...] (działka inwestycyjna) niż jest uwidoczniony w dokumentach znajdujących się w aktach przedmiotowej sprawy. Zgodnie z kopią powyższej ugody ww. inwestycja zlokalizowana została częściowo działce nr [...], co oznaczałoby, iż inwestor nie posiadał prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w stosunkuje całego terenu inwestycji.

Starosta Krakowski przeprowadził postępowanie wyjaśniające w tej sprawie, a następnie w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia wskazał: "Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w Krakowie odpowiadając na wystąpienie tut. Urzędu potwierdził poprawność przebiegu granic przestawionych na mapie sytuacyjno - wysokościowej, na której sporządzony został projekt zagospodarowania terenu, zatwierdzony kwestionowaną decyzją o pozwoleniu na budowę. (...) Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjna Kartograficznej w K. potwierdził, iż mapa na której został sporządzony projekt zagospodarowania działki nr [...] w miejscowości P. jest prawidłowa, a Wydział Geodezji nie posiada żadnych prawomocnych dokumentów potwierdzających inny przebieg granicy pomiędzy dziatkami nr [...] i [...] w miejscowości P.. gmina Z".

Organ wskazał, iż analiza akt sprawy dokonana przez organ odwoławczy wykazała, że zatwierdzony skarżoną decyzją projekt zagospodarowania terenu sporządzony został na aktualnym podkładzie geodezyjnym, a treść mapy sytuacyjno-wysokościowej została przyjęta do powiatowego zasobu przez Starostwo Powiatowe w K. 21.05.2007 r., pod numerem [...], co potwierdza znajdująca się na projekcie zagospodarowania terenu pieczątka Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej.

Organ podtrzymuje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że nie potwierdziła się przesłanka wskazywana przez M. S., iż planowana inwestycja zaprojektowana została częściowo na nieruchomości należącej do M. S., co do której inwestor nie miał prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Odnośnie zarzutu odwołujących się, że właściciele działki nr [...] winni być stronami przedmiotowego postępowania w sprawie pozwolenia na budowę, wskazać należy, iż Starosta K. zobowiązany przepisami prawa, dokonał oceny czy osoba wnosząca o wznowienie postępowania na podstawie przesłanki z pkt 4 art. 145 § 1 k.p.a., powinna rzeczywiście zostać uznana za stronę zakończonego ostateczną decyzją postępowania.

Organ odwoławczy stwierdził, iż Starosta K., zgodnie zasadą prawdy obiektywnej (art. 7 k.p.a.) oraz zasadą praworządności (art. 77 § 1 k.p.a.), dokonał szczegółowej analizy w celu ustalenia, czy wnioskująca posiada przymiot strony w przedmiotowym postępowaniu i czy w związku z tym należy zapewnić je czynny udział w każdym stadium postępowania.

Organ I instancji przed wydaniem decyzji odmawiającej uchylenia ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę przedmiotowej inwestycji, szczegółowo wyjaśnił, w jaki sposób ustalony został obszar oddziaływania na podstawie którego określono katalog stron postępowania oraz wykazał dlaczego M. S. nie uznano (zarówno w postępowaniu pierwotnym jak i w postępowaniu wznowieniowym) za stronę postępowania w sprawie pozwolenia na budowę ww. budynków mieszkalnych jednorodzinnych.

Analiza dokonana przez organ, wykazała poprawność ustaleń organu I instancji w tej kwestii. Dodatkowo tutejszy organ nie stwierdził naruszenia innych norm prawa budowlanego i warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. I tak działka nr [...] w P. zapewniony będzie miała dostęp do drogi publicznej możliwość korzystania z wody, kanalizacji, energii elektrycznej i cieplnej oraz ze środków łączności, zachowane zostały wymagania w zakresie prawidłowego zapewnienia dojść i dojazdów, usytuowania miejsc postojowych, uzbrojenia technicznego działki i odprowadzania wód opadowych oraz inne wymagania wskazane w przepisach ww. rozporządzenia.

Ponadto Wojewoda Małopolski decyzją z 08.04.2011 r., znak; [...], odmówił wszczęcia postępowania, na wniosek M. S., w sprawie stwierdzenia nieważności ww. decyzji Starosty Krakowskiego nr [...], w uzasadnieniu wskazując, że brak jest przesłanek do uznania, iż skarżącej należy przyznać przymiot strony postępowania w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty K. z dnia 23.10.2007 r. Rozstrzygnięcie to utrzymane zostało w mocy przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzją z 13/12.2011 r., znak: [...]. W rozstrzygnięciu tym wskazano, że "na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego stwierdzić należy, że nawet jeżeli pomiędzy stronami zawarta została ugoda w przedmiocie nowego przebiegu granic pomiędzy działką nr [...], a działką nr [...] w P., to treść tej ugody nigdy nic doprowadza do zmian w ustalonych granicach między przedmiotowymi działkami".

Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 29 sierpnia 2014 r., sygn. akt; VII SA/Wa 886/14, oddalił skargę na ww. decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 13.12.2011 r.

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na powyższą decyzję wnieśli skarżący W. S., Z. P., G. S. i J. S. Skarżący domagali się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej decyzji organu pierwszej instancji.

Zdaniem skarżących organy obu instancji błędnie uznały, iż poprzedniczce prawnej skarżących nie przysługuje przymiot strony.

W dalszej kolejności, organy administracyjne nieprawidłowo uznał, iż Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w Krakowie potwierdził poprawność dotychczasowych granic.

W ocenie skarżących oczywistym jest, iż M. S. posiadała interes prawny uprawniający ją do uczestniczeniu zarówno w postępowaniu w charakterze strony jak i miała interes prawny w uznaniu ją za stronę postępowania w postępowaniu zakończonym wydaniem przedmiotowego pozwolenia na budowę.

Podkreślić należy, iż organy obu instancji w sposób nieprawidłowy zebrały materiał dowodowy w sprawie uznając, iż z zasobu geodezyjnego prowadzonego przez Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w Krakowie nie wynika, iżby zmiana granic dokonana na podstawie ugody (wraz z mapą), zawartej pomiędzy skarżącą – M. S. a B. K .z której jednoznacznie wynika, iż B. K. od dnia 27 kwietnia 1994 r., nie była w posiadaniu całej działki numer [...] (wcześniej numer [...]) - była uwidoczniona w zasobie geodezyjnym.

Powyższa ugoda została uwidoczniona w zasobie geodezyjnym a przebieg granicy pomiędzy działką skarżącej a działką [...], wedle stanu ujawnionego w zasobie geodezyjnym jest zgodny z treścią ugody na którą powołuje się skarżąca.

W konsekwencji wobec zawarcia powyższej ugody i wydania przez B. K. na rzecz skarżącej części działki numer [...] (obecnie numer [...]), "A[...]" sp. z o.o. w K. nie jest i nigdy nie był w posiadaniu całej działki numer [...].

Stąd oświadczenie o możliwości i prawie dysponowania całą działką [...] na cele budowlane, także w części objętej ugodą z dnia 27 kwietnia 1994 r. a przekazanej na rzecz skarżącej, złożone w toku postępowania o wydanie pozwolenia

na budową w sprawie sygn. akt: [...], nie jest zgodne z istniejącym stanem faktycznym i prawnym.

Skarżący wskazali, iż wobec stwierdzenia przez organy obu instancji, w treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji, iż gdyby w obrazie granic przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego wprowadzone zostaną korekty stosownie do treści ugody na którą stale powołuje się skarżąca, wówczas stanowić to będzie przesłankę do wszczęcia postępowania nadzwyczajnego - stwierdzenia nieważności lub wznowienia postępowania w sprawie, oczywistym jest iż skoro wprost, literalnie, do niniejszego pisma załączono mapę przyjętą do zasobu geodezyjnego, z której wynika inny przebieg przedmiotowej granicy niż wynika to ze stanowiska organu administracyjnego l instancji, to organ administracyjny winien zrealizować swój obowiązek i uchylić przedmiotową decyzję, do czego z resztą sam się zobowiązał (w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji) pod warunkiem okazania mu, iż granica przebiega inaczej niż twierdzi B. K.

Organ administracyjny l instancji w żaden sposób nie odniósł się do dokumentu w postaci mapy, stanowiącej załącznik do niniejszego odwołania.

Skarżący podnieśli, iż w konsekwencji organ l instancji nie rozpoznał sprawy co do istoty. W szczególności organ administracyjny l instancji nie podjął wszelkich należytych kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli.

Skarżący wyjaśnili, iż jednym z oświadczeń składanych przez inwestora w toku postępowania o wydanie pozwolenia na budowę jest oświadczenie o dysponowaniu nieruchomością na cele budowlane.

W niniejszej sprawie to skarżąca była w posiadaniu części działki na której zlokalizowana jest inwestycja objęta kwestionowanym pozwoleniem na budowę. W konsekwencji M. S. miała przymiot strony w postępowaniu o wydaniu pozwolenia na budowę.

Istota niniejszej sprawy sprowadza się do tego, iż organ l instancji z niewiadomych przyczyn nie bierze pod uwagę dowodu przedstawionego przez skarżącą w postaci ugody granicznej z dnia z dnia 27 kwietnia 1994 r. oraz jej odzwierciedlenia w postaci mapy wydanej przez Starostwo Powiatowe w K.

Z powyższej mapy jednoznacznie wynika, iż to M. S. była w posiadaniu części przedmiotowej działki (na której dokonano inwestycji objętej kwestionowanym pozwoleniem na budowy) od dnia 27 kwietnia 1994 r. Okoliczność ta została zatajona przed organem administracyjnym. Z tego względu M. S. nie wzięła udziału, bez swej winy w postępowaniu administracyjnym, zakończonym wydaniem kwestionowanego pozwolenia na budowę. Co nastąpiło w wyniku złożenia nieprawdziwego oświadczenia, iż inwestor jest w posiadaniu całej działki całą działką [...] na cele budowlane. Część powyższej działki zarówno w chwili wszczęcia postępowania administracyjnego jak i w dacie jego zakończenia była w posiadaniu skarżącej. Z tych powodów skarżąca winna uczestniczyć jako strona zarówno w postępowaniu zakończonym wydaniem pozwolenia na budowę jak i przysługuje jej przymiot strony w niniejszym postępowaniu. W konsekwencji, zdaniem skarżących zaskarżona decyzja nie może się ostać.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej, w tym w zakresie legalności decyzji administracyjnych i stosują środki określone w ustawie (art. 1 i art. 3 p.p.s.a.). W ramach swej kognicji sąd administracyjny bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do dyspozycji art. 134 § 1 p.p.s.a.

Przeprowadzona przez Sąd, we wskazanym zakresie i według podanych powyżej kryteriów, kontrola legalności obu wydanych w sprawie decyzji wykazała, że nie naruszają one prawa w stopniu uzasadniającym ich wyeliminowanie z obrotu prawnego.

I. Odnośnie pkt I sentencji wyroku

Odnośnie pkt I sentencji wyroku Sąd stwierdza, że skarżący G. S. i J. S. byli wzywani do usunięcia braków formalnych skargi przez podpisanie, doręczenie odpisów skargi i jej opłacenie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi - na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. ( zob. karta 28 i 30 a.s. ) Powyższe wezwanie zostało odebrane przez G. S. w dniu 21 lipca 2015 roku, a przez J. S. w dniu 29 lipca 2015 roku. Jak wynika z akt sądowych skarżący nie uzupełnili braku podpisu i przedłożenia odpisów skargi z ich podpisami, a także sami jej nie opłacili - w związku z czym zaistniała przesłanka do jej odrzucenia. W myśl art. 58 § 1 pkt 3, Sąd odrzuca skargę: gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi; którym w przypadku skarżących jest brak podpisu skargi i odpisów skargi z brakującymi podpisami. Skarga została opłacona przez pozostałych skarżących, którzy uzupełnili w terminie braki formalne skargi. Sąd wyjaśnia zarazem, że w związku z tym G. S. i J. S. posiadają status uczestnika postępowania sądowoadministracyjnego.

II. Odnośnie pkt II sentencji wyroku

Kontrolowane postępowanie toczyło się na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 oraz art. 104 w związku z art. 145 § 1 pkt 4 oraz art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.

W myśl art. 145 k.p.a. § 1. W sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli:

1) dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe;

2) decyzja wydana została w wyniku przestępstwa;

3) decyzja wydana została przez pracownika lub organ administracji publicznej, który podlega wyłączeniu stosownie do art. 24, 25 i 27;

4) strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu;

5) wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję;

6) decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu;

7) zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez właściwy organ lub sąd odmiennie od oceny przyjętej przy wydaniu decyzji (art. 100 § 2);

8) decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione.

§ 2. Z przyczyn określonych w § 1 pkt 1 i 2 postępowanie może być wznowione również przed stwierdzeniem sfałszowania dowodu lub popełnienia przestępstwa orzeczeniem sądu lub innego organu, jeżeli sfałszowanie dowodu lub popełnienie przestępstwa jest oczywiste, a wznowienie postępowania jest niezbędne dla uniknięcia niebezpieczeństwa dla życia lub zdrowia ludzkiego albo poważnej szkody dla interesu społecznego.

§ 3. Z przyczyn określonych w § 1 pkt 1 i 2 można wznowić postępowanie także w przypadku, gdy postępowanie przed sądem lub innym organem nie może być wszczęte na skutek upływu czasu lub z innych przyczyn określonych w przepisach prawa.

A zatem kontroli Sądu podlega stosowanie prawa przez organy administracyjne odnośnie dwóch w/w przesłanek wznowieniowych: pierwszej dotyczącej tego, czy wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję; druga to okoliczność, że strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu.

Z treści podniesionej przez skarżących przesłanki dotyczącej zaistnienia w sprawie, wyjścia na jaw istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nieznanych organowi, który wydał decyzję wynika, że ewentualne pozytywne odniesienie się do jej wystąpienia warunkuje zarazem posiadanie przez skarżąca atrybutów strony i okoliczności nie brania przez nią bez jej winy udziału w podstawowym postępowaniu administracyjnym w sprawie pozwolenia na budowę. Tą przesłanką jest podnoszony przez wnioskującą i obecnie skarżących fakt nie posiadania przez inwestora tytułu prawnego do całości terenu inwestycji. Jak podnosiła M. S., a jej oświadczenia i stanowisko podtrzymali w postępowaniu administracyjnym skarżący W. S. i Z. P. M. S. w dniu wydania przedmiotowego pozwolenia na budowę posiadała tytuł prawny do części terenu inwestycji a to na podstawie ugody, której nieuwierzytelnioną kserokopię dołączyła do akt administracyjnych wraz z wnioskiem wszczynającym postępowanie wznowieniowe. Druga przesłanka dotycząca braku udziału bez winy w postępowaniu w sprawie pozwolenia jest związana z analizą treści art. 28 Prawa budowalnego na tle stanu faktycznego i prawnego jaki istnieje na tle brzmienia tego przepisu w związku z wydaniem przedmiotowego pozwolenia na budowę.

Z powyższego wynika, że zasadniczą kwestią sporną w kontrolowanej sprawie jest okoliczność, czy poprzedniczce prawnej skarżących - nieżyjącej M. S., a w konsekwencji - obecnie skarżącym, czyli jej następcom prawnym służył przymiot strony postępowania administracyjnego w myśl wymogów art. 28 Prawa budowlanego w postępowaniu administracyjnym, którego przedmiotem było wydanie decyzji Starosty K., nr [...], z dnia 23 października 2007 r., udzielającej pozwolenia na budowę i zatwierdzającej projekt budowlany dla inwestycji pn.: "Budowa zespołu budynków mieszkalnych jednorodzinnych częściowo podpiwniczonych w zabudowie bliźniaczej (2 bliźniaki i l budynek jednorodzinny) z instalacjami wewnętrznymi: elektryczną, wodnokanalizacyjną, c.o., gazowa i zjazdem z drogi gminnej (dz. nr [...]), zlokalizowanego na działce nr [...] w miejscowości P., gmina Z., dla inwestora A[...] Sp. z o.o. na ul Z., [...] K.; a nadto czy z treści dołączonej do akt kserokopii dokumentów wynika, że w sprawie zaszły nowe istotne okoliczności nieznane organowi a istniejące w dniu wydania kwestionowanej decyzji w sprawie pozwolenia na budowę. W pierwszej kolejności czynione będą ustalenia do przesłanki zaistnienia tychże okoliczności, przy czym jak to już było podniesione stwierdzenie ich zaistnienia determinuje posiadanie przez następców wnioskującej M. S. a obecnie skarżących atrybutów stron tego postępowania.

Wnioskująca M. S. do wniosku o wznowienie postępowania w przedmiotowej sprawie dołączyła nieuwierzytelnioną kserokopię protokołu ugody z 27.04.1994 r., zawartej pomiędzy M. S. a B. K., z której to kserokopii jej zdaniem wynika inny przebieg granic pomiędzy działką nr [...] (należącą wówczas do M. S.) a działką nr [...] (działka inwestycyjna) niż jest uwidoczniony w dokumentach znajdujących się w aktach przedmiotowej sprawy. Zgodnie z kopią powyższej ugody, ww. inwestycja zlokalizowana została częściowo działce nr [...] co oznaczałoby, zdaniem pierwotnej wnioskodawczyni tj. M. S. i obecnych skarżących, iż inwestor nie posiadał prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w stosunku całego terenu inwestycji.

W aktach sprawy organu I instancji tj. Starosty K., znajduje się pismo uzyskane przez niego w ramach przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego w tej sprawie, zgodnie z którym "Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w K. odpowiadając na wystąpienie tut. Urzędu potwierdził poprawność przebiegu granic przestawionych na mapie sytuacyjno - wysokościowej, na której sporządzony został projekt zagospodarowania terenu, zatwierdzony kwestionowaną decyzją o pozwoleniu na budowę. (...) Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjna Kartograficznej w K. potwierdził, iż mapa na której został sporządzony projekt zagospodarowania działki nr [...] w miejscowości P. jest prawidłowa, a Wydział Geodezji nie posiada żadnych prawomocnych dokumentów potwierdzających inny przebieg granicy pomiędzy działkami nr [...] i [...] w miejscowości P.. gmina Z.i".

Zarazem z akt sprawy wynika, że zatwierdzony skarżoną decyzją projekt zagospodarowania terenu sporządzony został na aktualnym podkładzie geodezyjnym, a treść mapy sytuacyjno-wysokościowej została przyjęta do powiatowego zasobu przez Starostwo Powiatowe w K. 21.05.2007 r., pod numerem [...], co potwierdza znajdująca się na projekcie zagospodarowania terenu pieczątka Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej.

Z kolei do odwołania skierowanego do Wojewody Małopolskiego skarżąca dołączyła nieuwierzytelnioną kserokopię "Mapy uzupełniającej w zakresie aktualizacji ewidencji gruntów działki nr [...] obr. P. gm. Z. na podstawie rozgraniczenia i Wyroku Sądu", której wykonawcą na dzień 18 styczna 2011 r. jest dr inż W. Ż. wraz z pieczęciami Starostwa Powiatowego w Krakowie Wydział Geodezji Kartografii i Katastru za zgodność mapy z oryginałem z dnia 28 kwietnia 2011 r. oraz z pieczęcią Starostwa Powiatowego w K. Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej poświadczającą za zgodność niniejszego dokumentu z oryginałem przyjętym do państwowego zasoby geodezyjnego i kartograficznego Starostwa Powiatowego na dzień 16 luty 2011 r. Mapa ta zatem, co wynika ze wskazanych dat, nawet w tej postaci nieuwierzytelnionej kserokopii, nie istniała na dzień wydania kwestionowanej decyzji w sprawie pozwolenia na budowę.

W zakresie materiału dowodowego, zdaniem Sądu, trzeba zwrócić przede wszystkim uwagę, w związku z powyższym na pismo z dnia 8 marca 2011 r., znak [...], opatrzone pieczęcią Starostwa Powiatowego w K. Wydział Geodezji, Kartografii i Katastru, podpisane z up. Starosty przez mgr E. S., którym Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w K. (zob. karta [...] akt administracyjnych sprawy dla wniosku o stwierdzenie nieważności) odpowiadając na wystąpienie tut. Urzędu (czyli Wojewody Małopolskiego) potwierdził poprawność przebiegu granic przedstawionych na mapie sytuacyjno-wysokościowej, na której sporządzony został projekt zagospodarowania terenu, zatwierdzony kwestionowaną decyzją o pozwoleniu na budowę. Ponadto zauważono, że w dokumentacji ewidencji gruntów (także tej prowadzonej do 25 lutego 2002 roku przez Urząd Gminy Z. i przekazanej następnie do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w K.) brak jest jakiejkolwiek dokumentacji dotyczącej postępowania rozgraniczającego dla działki [...] oraz protokołu ugody, którą dysponuje M. S.

Poinformowano również, iż do tamtejszego Urzędu Gminy Z. w dniu 16 lutego 2011 r. wpłynął wniosek M. S. w sprawie ujawnienia zmiany granic na mapie ewidencyjnej działki ewidencyjnej nr ew. [...] zgodnie z treścią przedstawionego protokołu ugody oraz opracowania geodezyjnego zarejestrowanego pod numerem [...] dot. Aktualizacji operatu ewidencji gruntów w zakresie zmiany granicy działki [...]. Załączona do wniosku treść protokołu ugody budzi wątpliwości Referatu Ewidencji i nie jest dokumentem wprost uprawniającym do wydania decyzji o zmianie konfiguracji granicy działki nr [...] i [...] Wątpliwości tamtejszego organu budzi treść klauzuli ujawnionej na ugodzie, wskazująca na okoliczność prowadzenia postępowania przed Sądem, które winno było się zakończyć wydaniem postanowienia rozstrzygającego w tej sprawie. Strona jednak nie przedstawia takiego postanowienia podobnie jak decyzji organu gminy zakańczających postępowanie o rozgraniczenie nieruchomości. W takich okolicznościach przedstawiany materiał dowodowy świadczący o tytule prawnym do nieruchomości nie jest jednoznaczny i nie powoduje zmian w ujawnionym w ewidencji gruntów przebiegu granic. Jednocześnie w piśmie tym podpisanym z up. Starosty przez mgr E. S. jest wypowiedź "Udzielając odpowiedzi na temat możliwych działań jakie powinna spowodować zawarta w dniu 27 kwietnia 1994 r. ugoda i wpływu tej ugody na przebieg granicy pomiędzy działkami ewidencyjnymi [...] i [...] informujemy, iż w wyniku poprawnie zakończonego postępowania rozgraniczeniowego i w oparciu o przepisy ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne z dnia 17 maja 1989 (Dz. U. z 2005, nr 240, poz. 2027) zmiana granicy powinna zostać ujawniona na mapach ewidencyjnych. Do dnia przekazania dokumentacji dot. ewidencji gruntów przez Gminę Z. do tut. Urzędu nie została ujawniona na mapie ewidencyjnej zmiana treści wynikająca z protokołu ugody, wobec powyższego pozostaje domniemywać, że nie zostały spełnione przesłanki uprawniające do ujawnienia zmiany".

Trzeba mieć także na uwadze, że GUNB pismem z dnia 8 lipca 2011 r., a następnie pismami z dnia 31 sierpnia 2011 r., i 14 września 2011 r. wystąpił do Sądu Rejonowego [...] z prośbą o uzyskanie informacji czy postępowanie Sądowe toczące się przed Sądem [...] Wydział I Cywilny, do sygn. akt [...], z która jest powiązana w/w ugoda zostało zakończone prawomocnym wyrokiem, a jeżeli tak – o przesłanie kserokopii w/w orzeczenia. Z informacji przesłanej przez Sąd wynika, że postępowanie Sądowe zostało umorzone postanowieniem z dnia 31 stycznia 1998 r. sygn. akt. [...] (zob. m.in. s. [...] uzasadnienia decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 13.12.2011 r., znak: [...], a także s. [...] akt administracyjnych organu II instancji).

Mając na uwadze zebrany w trakcie postępowania wznowieniowego materiał dowodowy, uzupełniony przez materiał dowodowy zebrany dla potrzeb postępowania w sprawie wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności przedmiotowego pozwolenia na budowę i wynikające z niego wnioski - w przekonaniu Sądu, organ II instancji trafnie, gdyż w oparciu o prawidłowo zgromadzony i wiarygodny materiał dowodowy, opierający się na oryginałach dokumentów i urzędowo zweryfikowanych faktach co do sporządzenia projektu zagospodarowania terenu na aktualnym podkładzie geodezyjnym i okoliczności przyjęcia treści mapy sytuacyjno-wysokościowej do powiatowego zasobu przez Starostwo Powiatowe w K. 21.05.2007 r., pod numerem [...], co potwierdza znajdująca się na projekcie zagospodarowania terenu pieczątka Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej - podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organu I instancji, że w sprawie nie potwierdziła się przesłanka wskazywana przez M. S., iż planowana inwestycja zaprojektowana została częściowo na nieruchomości należącej do M. S., co do której inwestor nie miał prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Zdaniem Sądu, skarżący w kontrolowanej sprawie nie wykazali przy pomocy właściwego orzeczenia sądu, że ugoda, której nieuwierzytelnioną kserokopią posługują się skarżący w celu wykazania zasadności swojego wniosku jest zdolna wywołać skutek prawny. M. S. była wzywana pismem z dnia 4 października 2010 r. (karta [...] administracyjnych akt organu I instancji) o dostarczenie do organu I instancji wszelkich dowodów przemawiających za stawianą przez nią tezą, takie same możliwości posiadali obecnie skarżący, którzy uczestniczyli, po wykazaniu tytułu do następstwa prawnego, w postępowaniu wznowieniowym na etapie postepowania odwoławczego. Na etapie postępowania pierwszoinstancyjnego tymi dowodami była wskazana już powyżej nieuwierzytelniona kserokopia protokołu ugody z 27.04.1994 r., zawarta pomiędzy M. S. a B. K., z której to kserokopii jej zdaniem wynika inny przebieg granic pomiędzy działką nr [...] (należącą wówczas do M. S.) a działką nr [...] (działka inwestycyjna) niż jest uwidoczniony w dokumentach znajdujących się w aktach przedmiotowej sprawy.

W tym miejscu trzeba wskazać, że odwołująca się M. S. do swojego odwołania dołączyła także kserokopię nieuwierzytelnioną kserokopię "Mapy uzupełniającej w zakresie aktualizacji ewidencji gruntów działki nr [...] obr. P. gm. Z. na podstawie rozgraniczenia i Wyroku Sądu", której wykonawcą na dzień 18 styczna 2011 r. jest dr inż W. Ż. wraz z pieczęciami Starostwa Powiatowego w K. Wydział Geodezji Kartografii i Katastru za zgodność mapy z oryginałem z dnia 28 kwietnia 2011 r. oraz z pieczęcią Starostwa Powiatowego w K. Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej poświadczającą za zgodność niniejszego dokumentu z oryginałem przyjętym do państwowego zasoby geodezyjnego i kartograficznego Starostwa Powiatowego na dzień 16 luty 2011 r.

Ustosunkowując się do tej w/w nieuwierzytelnionej kserokopii mapy dołączonej do odwołania, wydaje się że jest to kserokopia dokumentacji przygotowanej przez geodetę dla potrzeb postępowania, o którym jest mowa w wyżej przywołanym piśmie podpisanym z up. Starosty przez mgr E. S. z dnia 8 marca 2011 r. Kserokopia ta nie zmienia zatem ustaleń dowodowych organu I i II instancji, gdyż do tej nieuwierzytelnionej kserokopii nie są dołączone pozostałe dokumenty, w tym przede wszystkim odpowiednie orzeczenie sądowe, z których wynikałaby zasadność stwierdzenia, że zaistniały uzasadnione okoliczności, przesłanki do zmiany granic pomiędzy działkami nr [...] i nr [...] i że ta zmiana granic powinna być ujawniona na mapie ewidencyjnej.

W tym miejscu trzeba zauważyć, że w aktach sprawy znajduje się pismo B. K. która informuje, że nie została zawarta ugoda sądowa w w/w sprawie, a więc protokół ugody dostarczonej przez M. S. nie ma skutków prawnych. Podnosi, że ugoda nie jest podpisana przez M. M .Do pisma dołączono postanowienie sądowe z dnia 16.08. 2000 r. sygn. akt [...] na podstawie, którego M. M. i J. M. (rodzice B. K. i) nabyli na zasadach małżeńskiej wspólności ustawowej z mocy samego prawa z dniem 4 listopada 1971 r. własność nieruchomości składającej się z działki numer [...] o pow. [...] ha objętej KW nr [...] położonej w P. gmina Z.

Po zapoznaniu się z aktami sprawy w przedmiocie pozwolenia na budowę, Sąd podziela stanowisko organu I instancji, bez powtarzania prawidłowej argumentacji zawartej na s. [...] - do s. [...] uzasadnienia decyzji odmawiającej uchylenia ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę przedmiotowej inwestycji, w której organ I instancji szczegółowo wyjaśnił, w jaki sposób ustalony został obszar oddziaływania, na podstawie którego określono katalog stron postępowania oraz wykazał dlaczego M. S. nie uznano (zarówno w postępowaniu pierwotnym jak i w postępowaniu wznowieniowym) za stronę postępowania w sprawie pozwolenia na budowę ww. budynków mieszkalnych jednorodzinnych.

Z kontroli Sądu wynika poprawność ustaleń organu I i i uzupełniających ustaleń II instancji w tej kwestii. Sąd nie stwierdza naruszenia interesów prawnych w świetle norm prawa budowlanego i warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, których zaistnienie w sprawie mogłoby uzasadniać udział M. S. w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę jako strony chroniącej właśnie to, aby jej interesy prawne były ograniczone jedynie w stopniu dopuszczonym przez powszechnie obowiązujące prawo. Działka nr [...] w P. zapewniony będzie miała dostęp do drogi publicznej, możliwość korzystania z wody, kanalizacji, energii elektrycznej i cieplnej oraz ze środków łączności, zachowane zostały wymagania w zakresie prawidłowego zapewnienia dojść i dojazdów, odległości zabudowy od granicy, usytuowania miejsc postojowych, uzbrojenia technicznego działki i odprowadzania wód opadowych oraz inne wymagania wskazane w przepisach ww. rozporządzenia.

W tej sytuacji, podsumowując powyższe ustalenia, Sąd nie podziela argumentacji i zarzutów skargi podnoszących, że organy obu instancji w sposób nieprawidłowy, z naruszeniem art. 7 w zw. z art. 77 k.p.a. mającym istotne znaczenie dla rozpatrzenia sprawy, zebrały materiał dowodowy w sprawie uznając, iż z zasobu geodezyjnego prowadzonego przez Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w K. nie wynika - że zmiana granic dokonana na podstawie podnoszonej ugody (wraz z mapą), zawartej pomiędzy skarżącą – M. S. a B. K., przemawiającej według skarżących w odwołaniu za tym, że B. K. od dnia 27 kwietnia 1994 r., nie była w posiadaniu całej działki numer [...] (wcześniej numer [...]) - była uwidoczniona w zasobie geodezyjnym.

Twierdzenia skarżących, że powyższa ugoda została uwidoczniona w zasobie geodezyjnym a przebieg granicy pomiędzy działką skarżącej a działką [...], wedle stanu ujawnionego w zasobie geodezyjnym jest zgodny z treścią ugody, na którą powołuje się skarżący, znajdują się w sprzeczności z wyjaśnieniami zawartymi w piśmie z dnia 8 marca 2011 r. znak [...], opatrzonym pieczęcią Starostwa Powiatowego w Krakowie Wydział Geodezji, Kartografii i Katastru, podpisanego z up. Starosty przez mgr E. S. Przedstawiane przez skarżących dowody przemawiające za zasadnością ich wniosków są niekompletnymi merytorycznie i nieuwierzytelnionymi kserokopiami. Wobec powyższej argumentacji, Sąd nie może podzielić stanowiska skarżących, że w konsekwencji wobec zawarcia powyższej ugody i wydania przez B. K. na rzecz skarżącej części działki numer [...] (obecnie numer [...]), "A[...]" sp. z o.o. w K. nie jest i nigdy nie był w posiadaniu całej działki numer [...].

Stąd Sąd uważa, że w sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające tezę skarżących, że oświadczenie o możliwości i prawie dysponowania całą działką [...] na cele budowlane, także w części objętej ugodą z dnia 27 kwietnia 1994 r. a przekazanej na rzecz skarżącej, złożone w toku postępowania o wydanie pozwolenia na budowę w sprawie sygn. akt: [...], nie jest zgodne z istniejącym stanem faktycznym i prawnym.

W odniesieniu do argumentu, że w sprawie przedłożono mapę przyjętą do zasobu geodezyjnego, z której wynika inny przebieg przedmiotowej granicy, niż wynika to ze stanowiska organu administracyjnego l instancji, i że to organ administracyjny w związku z tym winien zrealizować swój obowiązek i uchylić przedmiotową decyzję, do czego z resztą sam się zobowiązał (w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji) pod warunkiem okazania mu, iż granica przebiega inaczej niż twierdzi B. K., - Sąd stwierdza jak powyżej, że w/w skserowana nieuwierzytelniona mapa stanowi dokumentację dla potrzeb procedowania w sprawie ujawnienia zmiany granic, o jakiej jest mowa w uzasadnieniu skarżonych decyzji w nawiązaniu do pisma z dnia 8 marca 2011 r., znak [...] opatrzonego pieczęcią Starostwa Powiatowego w K. Wydział Geodezji, Kartografii i Katastru, podpisanego z up. Starosty przez mgr E. S. Z mapy tej nie wynika do jakiego wyroku nawiązują jej ustalenia, rysunek mapy nie jest opisany w sposób wyjaśniający i uzasadniający zmiany. Z mapy nie wynika, że była poddawana jakiejkolwiek procedurze związanej z ujawnianiem zmiany granic działek ewidencyjnych. Nie wypowiedzenie się o tej mapie przez organ II instancji nie stanowi istotnego naruszenia postępowania administracyjnego mającego istotne znaczenie dla sprawy z uwagi na wyżej podniesione okoliczności i atrybuty tej mapy.

Na marginesie Sąd zauważa, że Wojewoda Małopolski decyzją z 08.04.2011 r., znak; [...], odmówił wszczęcia postępowania, na wniosek M. S., w sprawie stwierdzenia nieważności ww. decyzji Starosty K. nr [...], w uzasadnieniu wskazując, że brak jest przesłanek do uznania, iż skarżącej należy przyznać przymiot strony postępowania w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty K. z dnia 23.10.2007 r. Rozstrzygnięcie to utrzymane zostało w mocy przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzją z 13.12.2011 r., znak: [...]. W rozstrzygnięciu tym wskazano, że "na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego stwierdzić należy, że nawet jeżeli pomiędzy stronami zawarta została ugoda w przedmiocie nowego przebiegu granic pomiędzy działką nr [...], a działką nr [...] w P., to treść tej ugody nigdy nic doprowadza do zmian w ustalonych granicach między przedmiotowymi działkami". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z 29 sierpnia 2014 r., sygn. akt; VII SA/Wa 886/14, oddalił skargę na ww. decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 13.12.2011 r.

Mając na uwadze powyżej wskazane prawne i faktyczne okoliczności kontrolowanej sprawy, Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a - orzekł jak w pkt II sentencji wyroku i oddalił skargę.