Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 784/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-03-21 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Karolina Kisielewicz-Malec po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku r.pr. R. F. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu zażaleniowym w sprawie ze skargi J. L. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: - przyznać r.pr. R. F. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 120 zł. oraz kwotę 27,6 zł. stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług, łącznie kwotę 147,60 zł. z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 13 października 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. L. na decyzję Wojewody [...] z [...] marca 2011 r. Następnie (postanowieniem z dnia 22 maja 2012 r.) ustanowił radcę prawnego dla skarżącego J. L. W wykonaniu powyższego postanowienia Okręgowa Izba Radców Prawnych w sprawie niniejszej wyznaczyła radcę prawnego z urzędu w osobie r.pr. E. O. (pismo z dnia 11 czerwca 2012 r.). W dniu 6 grudnia 2012 r. sekretarz Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. zawiadomił Sąd, że "cofa wyznaczenie do pełnienia rolo pełnomocnika z urzędu dla r.pr. E. O." i jednocześnie poinformował, że nowym pełnomocnikiem skarżącego wyznaczony został r.pr. R. F.

Postanowieniem z dnia 8 stycznia 2013 r. (IV SA/Wa 784/11) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

Pismem z dnia 22 stycznia 2013 r. pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie na powyższe postanowienie wraz z wnioskiem o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu w postępowaniu zażaleniowym.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 5 marca 2013.r. (II OZ 109/13) oddalił zażalenie na postanowienie Sądu I instancji z 8 stycznia 2013 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

Stwierdzono, co następuje:

W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny ustanowił dla skarżącego pełnomocnika z urzędu i zwrócił się o wskazanie konkretnej osoby, mającej świadczyć pomoc prawną, do Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. Organ ten wyznaczył r.pr. E. O. pełnomocnikiem skarżącego, następnie zaś – r.pr. R. F., który złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, a po niekorzystnym dla strony orzeczeniu Sądu I instancji w tej sprawie – zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Oznacza to, że Skarb Państwa ponosić będzie koszty udzielonej skarżącemu przez profesjonalnego pełnomocnika pomocy prawnej. Ustanowionemu w ramach prawa pomocy radcy prawnemu należy się bowiem wynagrodzenie oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków na zasadach określonych w art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako p.p.s.a. Zgodnie z powołanym przepisem radca prawny ustanowiony w ramach prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie na zasadach określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych dokonane w ramach pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Przepisy o opłatach za czynności adwokatów, do których odsyła dyspozycja art. 250 p.p.s.a., zawarte są w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.; dalej: "rozporządzenie"). Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. d tego rozporządzenia wynagrodzenie radcy prawnego za udział w postępowaniu zażaleniowym wynosi min. 120 zł. (tzw. stawka minimalna).

Na marginesie wspomnieć należy, że referendarz sądowy ustalając stawkę wynagrodzenia dokonał analizy wniosku pod kątem, żądania pełnomocnika o zasądzenie wynagrodzenia w podwójnej wysokości jednak uznał, że przedmiotowa sprawa ma charakter typowy, nie jest zatem ani zawiła ani obszerna.

W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty te, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, o czym stanowi § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia. Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Z tych przyczyn na podstawie art. 250 p.p.s.a. i art. 258 § 2 pkt 8 oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. d rozporządzenia przyznano pełnomocnikowi kwotę 120 zł. oraz kwotę 27,6 zł. stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług, łącznie kwotę 147,60 zł. z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.