Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 754/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2012-09-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Żołnierze zawodowi
Skarżony organ: Wojskowa Komisja Lekarska
Treść wyniku: stwierdzono nieważność zaskarżonego orzeczenia
Powołane przepisy: article: art. 5 ust. 7
journal: Dz.U. 2010 nr 90 poz 593
law: Ustawa z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Owczarzak Sędziowie: Sędzia WSA Jarosław Wichrowski (spr.) Sędzia WSA Joanna Brzezińska Protokolant Katarzyna Korycka po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 25 września 2012 r. sprawy ze skargi K. G. na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zdolności do zawodowej służby wojskowej 1. stwierdza nieważność zaskarżonego orzeczenia, 2. stwierdza, że zaskarżone orzeczenie nie podlega wykonaniu.


UZASADNIENIE

Orzeczeniem nr [...] z dnia [...] maja 2012 r. w sprawie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska w [...] działając na podstawie art. 5 ust. 1, 6 i 7 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz.U. z 2010 r. Nr 90, poz. 593 z późn. zm.) oraz § 4, 16, 21 ust. 1 i 2 i § 24 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej (MON) z dnia 8 stycznia 2010 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U. z 2010 r. Nr 15, poz. 80, dalej zwane Rozporządzeniem MON z dnia 8 stycznia 2010 r.) orzekła o ustaleniu wobec K. G. zdolności do służby wojskowej kategorii N Grupa I - niezdolny do zawodowej służby wojskowej z powodu incydentalnego użycia substancji psychoaktywnych (§ 72 pkt 3 rozporządzenia). W uzasadnieniu organ stwierdził, że stwierdzone na podstawie wykonanych badań rozpoznanie powoduje niezdolność do pełnienia zawodowej służby wojskowej, na podstawie wykazu stanowiącego załącznik Nr 1 do w/w Rozporządzenia MON z dnia 8 stycznia 2010 r.

W odwołaniu od powyższego orzeczenia K. G. wskazał, że nigdy nie miał nic wspólnego z substancjami psychoaktywnymi i w związku z tym wnosił o ponowne poddanie go badaniu.

Dnia [...] czerwca 2012 r. Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w [...] orzeczeniem nr [...] na podstawie art. 5 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, Rozporządzenia MON z dnia 8 stycznia 2010 r. oraz § 3 ust. 4 Rozporządzenia MON z dnia 25 czerwca 2004 r. w sprawie utworzenia wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasięgu działania i właściwości (Dz.U. Nr 151, poz. 1594) i art. 138 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2000 r., Nr 98 poz. 1071 z późn. zm., dalej zwanej k.p.a.) utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie. W uzasadnieniu organ II instancji stwierdził, że w badaniu moczu na obecność narkotyków stwierdzono u K. G. pozytywny wynik na obecność kanaboidów (marihuany). Próbkę moczu przesłano do laboratorium Uniwersyteckiego Centrum Klinicznego w [...], gdzie potwierdzono obecność narkotyków w moczu. RWKL uzupełniła wynik badania o wartość liczbową THC w próbce moczu, która u badanego wynosiła [...] ug/l (przy wartości odcięcia THC dla zestawu, którym wykonywane było badanie – 50 ug/l), co wyraźnie wskazuje na incydentalne użycie środków psychoaktywnych. Schorzenie to zgodnie z Załącznikiem nr 1 do Rozporządzenia MON z dnia 8 stycznia 2010 r. zakwalifikowano do § 72 pkt 3, co skutkuje jednoznacznie kategorią zdrowia "N" - niezdolny do zawodowej służby wojskowej, zgodnie z grupą I w/w Rozporządzenia. Komisja lekarska stwierdziła ponadto, że jest w posiadaniu oświadczenia, w którym badany informował, że nie przyjmował w ciągu 7 dni przed badaniem leków, które mogły dać pozytywny wynik na obecność narkotyków. Przyjęte narkotyki eliminują się z organizmu w ciągu kilku dni i wykonanie po tym okresie ponownego badania moczu na obecność narkotyków jest bezprzedmiotowe. W związku z tym RWKL nie widziała podstaw do ponownego badania i utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego K. G. podtrzymał swoje stanowisko zawarte w odwołaniu. Ponadto stwierdził, że organ winien poddać go ponownemu badaniu, gdyż są dostępne badania, które nawet po upływie 6 miesięcy od ich zażycia potrafią wykazać obecność narkotyków. Ponadto dodał, że istnieją przypadki zamiany próbki.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) sąd administracyjny kontroluje legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia administracyjnego, czyli jego zgodność z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa materialnego i procesowego. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W wyniku przeprowadzenia kontroli zaskarżonego orzeczenia Sąd ustalił, że odwołanie złożone w dniu [...] czerwca 2012 r. do Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej nie zawiera podpisu skarżącego. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 26 października 2011 r. (I OSK 1866/10, LEX nr 1069628), prowadzenie postępowania odwoławczego bez wezwania do usunięcia braku podpisu, pełnomocnictwa czy innych jeszcze wymagań, względnie w sytuacji, gdy braki odwołania nie zostały uzupełnione, oznacza wadliwość postępowania i to w postaci kwalifikowanej. W takim przypadku mamy bowiem do czynienia z działaniem organu odwoławczego "z urzędu", co narusza zasadę skargowości (art. 127 § 1 k.p.a.) i stanowi o rażącym naruszeniu prawa. Zatem w przypadku gdy organ odwoławczy uznał za odwołanie pismo nie podpisane przez osobę wnoszącą odwołanie, to oznacza, że organ II instancji bez podstawy prawnej wystąpił w charakterze organu odwoławczego. W związku z tym decyzja organu odwoławczego, w takiej sytuacji, jest dotknięta wadą nieważności (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.). Powyższe uchybienie organu uniemożliwia Sądowi odniesienie się, co do meritum sprawy.

Z uwagi na powyższe Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270),orzekł jak w sentencji.