Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA 2658/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-02-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędziowie NSA (del.) Czesława Socha (spr.), As. WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Protokolant Dorota Zamiela, po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi Zakładu [...] "[...]" S.A. w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2002 r. Nr [...] sygn. akt [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę linii kablowej skargę oddala


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] maja 2002 r. ( o nr [...]) – Wojewoda [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję Starosty Powiatu W. z dnia [...] kwietnia 2002 r. o nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i zezwalającej inwestorowi "[...]" Sp. z o.o. na budowę w liniach rozgraniczających ulicy [...] – linii kablowej dla potrzeb stacji paliw "[...]" przy ul. [...] róg ul. [...] w W. w związku z odwołaniem "[...]" S.A. w W.

W uzasadnieniu podał, że organ I instancji wydał decyzję na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 oraz art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawa budowlanego (Dz. U. nr 89, poz. 414 ze zm.). oznacza to, że spełnił wymogi do wydania pozwolenia na budowę. Pozwolenie to zostało wydane w terminie ważności decyzji nr [...] z dnia [...] października 2001 r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Inwestor wykazał się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Ponadto, inwestor przedłożył kompletny projekt budowlany. W ocenie organu II instancji stanowisko organu I instancji jest uzasadnione. Zarzut zaś odwołującego się, że projektowane prace budowlane zostaną przeprowadzone na terenie działki [...] będącej w jego użytkowaniu wieczystym, nie jest uzasadniony. Z przedstawionej mapy sytuacyjno-wysokościowej dotyczącej omawianej inwestycji, załącznika graficznego do decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz części rysunkowej projektu budowlanego wynika, że inwestycja została zaprojektowana w liniach rozgraniczających ul. [...] i nie narusza prawa do terenu odwołującego się.

Skargę na powyższą decyzję złożył Zakład [...] "[...]" S.A. w W. Zarzucił naruszenie art. 7, art. 77, art. 13 § 2 i art. 89 § 2 kpa. Wskazując na powyższe domagał się uchylenia decyzji obu instancji.

W uzasadnieniu podał, że stan faktyczny sprawy nie został wyjaśniony. Brak jest też rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Nie przeprowadzono też rozprawy w celu skłonienia stron do zawarcia ugody. Naruszony został interes prawny strony skarżącej skoro wydane decyzje spowodują znaczne szkody. Chodzi o konieczność poniesienia wysokich kosztów na rzecz najemców budynków przy ul. [...]. inwestor nie uzgodnił ze stroną skarżącą na jakich warunkach zostaną przeprowadzone prace na terenie działki nr [...], na której zlokalizowano stację TRAFO oraz na pasie granicznym w linii wjazdu na parking przy budynku produkcyjno-biurowym.

Zgodnie z Kodeksem cywilnym prawo skarżącego jest bezwzględne i każda ingerencja wymaga zgody uprawnionego. Nie uwzględniono też faktu, że trasa kabla energetycznego przebiega przez wjazd i wyjazd z ulicy [...] do zakładu skarżącej i wszystkie prace dotyczące tego kabla uniemożliwiają prawidłową eksploatację budynku produkcyjno-biurowego oraz biurowego. Nawet przejściowe wyłączenie wjazdu przy stacji Trafo na parkingi wyłączy możliwość parkowania samochodów. Skarżąca wobec tego będzie zmuszona płacić kary z powodu naruszenia łączących ją umów najmu z uwagi na dostęp do miejsc parkingowych. Lokalizacja stacji pogorszy komunikację i spowoduje, że ulica stanie się nieprzejezdna.

Organ II instancji wniósł o oddalenie skargi. Podtrzymał wydaną decyzję w sprawie oraz jej uzasadnienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1, 2, 3 i 13 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z późn zm.) - Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i stosuje środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg między innymi na decyzje administracyjne. Sąd uwzględnia skargę na decyzję w przypadku stwierdzenia jej wad, o których mowa w art. 145 tej ustawy.

W przedmiotowej sprawie Sąd nie stwierdził wad, o których mowa w powyższym art. 145 ustawy i dlatego skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 tej ustawy.

Przedstawione we wniesionej skardze zarzuty uznać należy za nieuzasadnione skoro nie są zaliczone do kategorii tych, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 6 i ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawa budowlanego (Dz. U. nr 89, poz. 414 ze zm.). Skarżąca uprawnienia swoje mogła wywodzić jedynie z ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich. Przepis ten enumeratywnie wymienia jaki jest to rodzaj interesów. Nie obejmuje zagadnień związanych z wykonaniem prac przygotowawczych lub robót budowlanych i niezbędnym wejściem na teren sąsiedniej nieruchomości. Uprawnienia w tym zakresie objęte są art. 47 tej ustawy.

Postępowanie niniejsze zgodnie z art. 61 kpa obejmuje jedynie zatwierdzenie projektu budowlanego i wydanie inwestorowi zezwolenia na budowę linii kablowej. O ile realizacja powyższego zamierzenia inwestycyjnego obejmować będzie regulację zawartą w powyższym art. 47 ustawy, wówczas inwestor zobligowany jest uzyskać zgodę właściciela sąsiedniej nieruchomości bądź też uzyskać decyzję organu w tym przedmiocie. Niewątpliwie, przepis ten przewiduje obowiązek naprawienia szkody w sposób określony w ustępie 3 tego przepisu i na zasadach określonych w Kodeksie cywilnym a do czego odwołuje się też zarzut skargi. Niniejsze postępowanie tych zagadnień nie obejmuje i dlatego zarzuty nie zostały uwzględnione.

W związku z tym, że podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku a jednocześnie brak jest podstaw, które należałoby brać pod rozwagę z urzędu, Sąd na mocy art. 151 cytowanej wyżej ustawy – Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.