Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 420/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2019-01-21 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6074 Przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odmówiono uzupełnienia wyroku
Powołane przepisy: article: art. 157  par. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 stycznia 2019 r. wniosku M. M. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 grudnia 2018 r.o sygn.akt II SA/Wr 420/18 w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia (...) marca 2018 r. nr SKO.(...) w przedmiocie przekształcenia udziałów w prawie użytkowania wieczystego w udziały w prawie własności do nieruchomości gruntowej oraz ustalenia opłaty z tytułu przekształcenia postanawia odmówić uzupełnienia wyroku.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 27 grudnia 2018 r., sygn. akt II SA/Wr 420/18, uchylił w punkcie pierwszym zaskarżoną decyzję. W punkcie drugim wyroku zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. na rzecz skarżącego kwotę 680 (słownie:sześćset osiemdziesiąt) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

W dniu 7 stycznia 2019 r., skarżący osobiście w Sądzie złożył wniosek o uzupełnienie powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego co do zasądzenia dalszej kwoty 37 zł tytułem opłaty skarbowej jako składowej kosztów postępowania sądowego. Skarżący uzasadnił żądanie faktem, że tut. Sąd nie zasądził od organu w punkcie drugim przywołanego wyroku całości żądanych kosztów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, zważył co następuje:

Wniosek o uzupełnienie wyroku nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.) - zwana dalej jako: "p.p.s.a.", strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie, jak w niniejszej sprawie, dotyczy wyłącznie kosztów ( art. 157 § 3 p.p.s.a.). Orzeczenie uzupełniające wyrok, co do zwrotu kosztów może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2 p.p.s.a.).

W sprawie niniejszej, w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 27 grudnia 2018 r. zamieszczono w punkcie drugim rozstrzygnięcie o kosztach postępowania, zatem wniosek M. M. o uzupełnienie nie mógł zostać pozytywnie załatwiony. W doktrynie i orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalił się bowiem pogląd, który skład orzekający w sprawie w pełni podziela, że możliwość uzupełnienia wyroku w zakresie zwrotu kosztów istnieje tylko wówczas, gdy orzeczenie co do istoty sprawy nie zawiera w ogóle rozstrzygnięcia o nich. Nieuwzględnienie w całości wniosku strony o zwrot kosztów procesu oznacza jego oddalenie w pozostałej części. Jeżeli natomiast sąd orzekł o zwrocie kosztów w pewnym zakresie, ale w mniejszym rozmiarze niż żądała tego strona, przysługuje jej zażalenie na zasadzie art. 194 § 1 pkt 9 p.p.s.a., a nie wniosek o uzupełnienie wyroku, o którym mowa w art. 157 § 1 p.p.s.a. (por.: postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2010 r., sygn. akt II FZ 543/09; postanowienie z dnia 30 maja 2018 r., II SA/Bk 922/17, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie Http:/orzeczenia.nsa.gov.pl; tak również B.Dauter (w:) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydanie VI, WK 2016, s.517 i 518).

Ze wskazanych wyżej powodów wniosek o uzupełnienie wyroku nie mógł zostać uwzględniony. Wyjaśnić przy tym należy, że przedmiotowe pismo skarżącego z dnia 7 stycznia 2019 r. nie mogło zostać potraktowane przez Sąd jako zażalenie na postanowienie o kosztach postępowania w myśl art. 194 § 1 pkt 9 p.p.s.a. - zawarte w wyroku tut. Sądu z dnia 27 grudnia 2018 r. Podyktowane to zostało literalnym żądaniem wnioskodawcy, gdyż w przywołanym piśmie z dnia 7 stycznia 2019 r. expressis verbis wskazano wyraźnie, że wnioskuje "o uzupełnienie orzeczenia – wyroku (...)", tym bardziej że skarżący reprezentowany był w postępowaniu sądowoadministracyjnym przez dwóch profesjonalnych pełnomocników znających przepisy procesowe.

Mając na względzie powyższe, Sąd działając na zasadzie art. 157 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

.