Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1745/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-03-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6102 Nabycie mienia Skarbu Państwa z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez jednostki samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.  127  par. 3,  art. 37  par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska – Jaroszewicz (spr.) Sędziowie: WSA Jolanta Dargas WSA Marta Kołtun – Kulik Protokolant specjalista Joanna Pleszczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 marca 2013 r. sprawy ze skargi L.S. na postanowienie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oddala skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2012 r. Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej uznał na podstawie art. 37 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego za nieuzasadnione zażalenie L. S. na bezczynność Wojewody [...] w sprawie dotyczącej wniosku o zmianę w trybie art. 154 k.p.a. decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2005 r. odmawiającej stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez Gminę [...] nieruchomości oznaczonej jako działki nr [...],[...]i [...].

L. S. wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wyżej wymienionym postanowieniem z dnia [...] czerwca 2012 r..

Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2012 r., Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej stwierdził niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, rozstrzygniętej postanowieniem z dnia [...] czerwca 2012 r r., podnosząc w uzasadnieniu, że rozstrzygnięcie wydane w trybie art. 37 § 2 kpa, stwierdzające bezzasadność zażalenia na bezczynność, jest niezaskarżalne, bowiem na wydane w toku postępowania postanowienia stronie służy prawo wniesienia zażalenia tylko w przypadkach przewidzianych ustawą (art. 141 § 1 kpa). Mając na uwadze, iż przepisy dotyczące odwołań stosuje się, w braku szczegółowego uregulowania, odpowiednio do zażaleń na postanowienia, organ stwierdził, że niedopuszczalnym było wniesienie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej postanowieniem z dnia [...] czerwca 2012 r.

Na powyższe postanowienie L. S. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie podnosząc, że nie zgadza się z tym postanowieniem oraz jego uzasadnieniem oraz z postanowieniem z dnia [...] czerwca 2012 r.

W uzasadnieniu zawarła obszerną polemikę z argumentacją organu. Wskazała na zaistniałe w jej mniemaniu uchybienia postępowania oraz błędną interpretację zastosowanych przepisów prawa a ponadto opisała przebieg postępowania w sprawie.

W odpowiedzi na skargę Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej wniósł o jej oddalenie, wskazując argumentację analogiczną do tej, która została zawarta w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wniesiona w rozpoznawanej sprawie skarga nie jest uzasadniona.

Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Sąd ten nie orzeka co do istoty sprawy, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym, procesowym oraz przepisami kompetencyjnymi.

Kontrola sądowoadministracyjna decyzji organów administracji publicznej w zakresie ich zgodności z prawem sprowadza się do wyjaśnienia w toku rozpoznawania sprawy, czy organy administracji nie naruszyły prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania zaskarżonej decyzji.

Dokonując kontroli zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu I instancji, Sąd stwierdził, że nie naruszają one prawa.

Całkowicie chybionym jest zarzut skarżącej, że prawo wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, o którym mowa w art. 127 § 3 kpa, przysługuje również w sytuacji, gdy od decyzji organu I instancji strona nie może wnieść odwołania.

Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy jest bowiem szczególnym środkiem odwoławczym, będącym w istocie surogatem odwołania, gdyż spełnia taką samą rolę jak odwołanie. Ten szczególny środek prawny różni się od odwołania właściwie tylko brakiem skutku dewolutywnego, bowiem nie istnieje organ administracji wyższego stopnia tj. minister lub samorządowe kolegium odwoławcze w rozumieniu art. 17 kpa, oraz brakiem skutku suspensywnego (vide: uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 13 lutego 1996 r., sygn. akt III AZP 23/95 oraz uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 grudnia 1996 r., sygn. akt OPS 4/96).

Zgodnie z art. 141 § 1 kpa na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Natomiast w myśl art. 144 kpa w sprawach nieuregulowanych przepisami kodeksu postępowania administracyjnego, dotyczących postępowania zażaleniowego, do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań.

Zatem, zażalenie może być wniesione tylko na postanowienia, enumeratywnie wyliczone w kodeksie postępowania administracyjnego, do których nie zalicza się postanowień wydanych w trybie art. 37 § 2 kpa. Stanowisko organu wyższego stopnia, wyrażone w tym trybie ma charakter wpadkowy (incydentalny), na które stronie nie przysługuje prawo wniesienia zażalenia (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2001 r., sygn. akt IV SA 572/99, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 lutego 2004 r., sygn. akt II SA 1907/02, a także wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 czerwca 2006 r. sygn. akt I SA/Wa 2174/05, LEX nr 232925).

Skoro zatem, do postanowień wydanych w trybie art. 37 § 1 kpa, nie mają zastosowania przepisy art. 141 i nast. kpa, to do takich postanowień nie może mieć również zastosowania przepis art. 127 § 3 kpa.

W związku z powyższym, Sąd stwierdził, że rozstrzygnięcie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] sierpnia 2012 r odpowiada prawu.

Mając powyższe na względzie, Sąd działając na podstawie przepisów art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił skargę.