Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 23/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2016-04-04 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6162 Scalanie i wymiana gruntów
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Scalanie gruntów
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2, § 3 i art. 246 § 1 pkt 1 i pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Agata Kosowska-Dudzik po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2016 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie z jej skargi na niewykonanie przez Starostę Powiatu [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 2 grudnia 2010 r. sygn. akt II SA/Rz 734/08 w przedmiocie zatwierdzenia projektu scalenia gruntów - postanawia - odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę J. S. na niewykonanie przez Starostę Powiatu [...] wyroku tego Sądu z dnia 2 grudnia 2010 r. sygn. akt II SA/Rz 734/08 w przedmiocie zatwierdzenia projektu scalenia gruntów. Z kolei postanowieniem z dnia 15 lutego 2016 r. tut. Sąd odrzucił skargę kasacyjną J. S. złożoną od powyższego orzeczenia.

Następnie J. S. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Zaznaczył, że był hospitalizowany i został skierowany na dalszy pobyt w szpitalu. Podał, że wraz z żoną, z którą pozostaje we wspólnym gospodarstwie mieszka w domu o pow. 123 m.kw., który po powodziach w 2010 r. i 2013 r. nadaje się do remontu. Podniósł, że brakuje mu pieniędzy na "leczenie i życie". Jest właścicielem nieruchomości rolnej o pow. 1,68 ha oraz samochodu osobowego z 1979 r. Wysokość brutto renty pobieranej przez skarżącego to 1296 zł. Strona spłaca kredyt, którego miesięczna rata to 579 zł. Ubezpieczenie budynków wynosi 798 zł, zaś inne opłaty to 239 zł, a reszta przeznaczana jest na leczenie. Z uwagi na brak dostatecznych środków pieniężnych do codziennego życia wnioskodawca sprzedaje czasem przedmioty gospodarstwa domowego.

Uznając powyższe oświadczenie za niewystarczające do rozstrzygnięcia wniosku wezwano składającego go do jego uzupełnienia poprzez podanie potrzebnych danych tj. wysokości netto otrzymywanej renty oraz podania dochodu żony, średnich miesięcznych wydatków na wyżywienie, leczenie, utrzymanie domu, samochodu, sposobu wykorzystania nieruchomości rolnej, wskazania, na realizację jakich celów zaciągnął kredyt i jaki jest końcowy termin jego spłaty. Nadto, ze względu na fakt, że korespondencję sądową skierowaną do skarżącego (formularz wniosku - PPF) odebrał jego syn L. S. wezwanie dotyczyło także wyjaśnienia, czy wchodzi on do wspólnego ze stroną gospodarstwa domowego, a jeśli tak, to wskazanie dochodów i wydatków syna. Poza tym, wezwano skarżącego do nadesłania wyciągów z rachunków bankowych jego i żony oraz zeznania podatkowego za 2015 r., zaś jeśli nie zostało ono jeszcze złożone w urzędzie skarbowym, to nadesłanie takiego zeznania za 2014 r.

W odpowiedzi J. S. podniósł, że jego rentę pochłaniają wydatki na różne opłaty oraz spłatę kredytu. Zaznaczył, że nie ma środków na leczenie. Dodatkowo załączył kartę informacyjną z leczenia szpitalnego.

Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:

W pierwszej kolejności należy podnieść, że w związku z przedłożoną dokumentacją lekarską nie budzi wątpliwości bardzo zły stan zdrowia skarżącego. Powyższe nie może jednak całkowicie zwalniać wymienionego od obowiązku wykazania, że spełnia przesłankę przyznania prawa pomocy. Wynika on z brzmienia art. 246 § 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", który obliguje stronę ubiegającą się o pomoc Państwa do udowodnienia, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (w razie całkowitego prawa pomocy tzn. obejmującego zarówno zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie zawodowego zastępcy prawnego - art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.) bądź, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (w przypadku częściowego prawa pomocy – art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Okoliczność, że to strona postępowania sądowego winna wykazać, że znajduje się w sytuacji wymagającej wsparcia w ramach przedmiotowej instytucji wynika także z brzmienia art. 199 P.p.s.a., który stanowi o zasadzie, że to strony ponoszą koszty postępowania związane z ich udziałem w sprawie. Wskazuje to na wyjątkowy charakter instytucji prawa pomocy. Także treść art. 252 § 1 P.p.s.a. nakłada na wnioskodawcę powinność przedstawienia we wniosku danych dotyczących jego stanu rodzinnego, majątku i dochodów zastrzegając, że informacje te winny być dokładne. W sytuacji, gdy jednak strona przedstawiła zbyt małą ilość danych niezbędnych do rozpoznania jej wniosku bądź też budzą one wątpliwości, wówczas możliwe jest wystosowanie do niej wezwania do dokonania stosownych uzupełnień, przewidzianego w art. 255 P.p.s.a. W interesie strony jest udzielenie na nie wyczerpującej odpowiedzi. Tymczasem, skierowane do J. S. wezwanie w powyższym trybie zostało przez niego zlekceważone, bowiem strona nie podała żądanych od niej informacji. Jak już wyżej wskazano, dostatecznego usprawiedliwienia dla tego nie może stanowić fakt złego stanu zdrowia skarżącego, który przy wypełnianiu pisma – odpowiedzi mógł skorzystać np. z pomocy żony czy syna.

Ze względu więc na brak wystarczającej ilości danych co do rzeczywistej sytuacji materialnej skarżącego, odmówiono przyznania mu prawa pomocy. Dane te już przedstawione dodatkowo budzą wątpliwości, bowiem trudno przypuszczać, by wnioskodawca dysponując jedynie dochodem w wysokości 1296 zł brutto spłacał co miesiąc ratę kredytową w wysokości 579 zł.

Z podanych względów, a więc wobec braku należytego przedstawienia swojej sytuacji, a przez to niewykazania spełnienia przesłanki przyznania prawa pomocy orzeczono o odmowie uwzględnienia żądania J. S. Podstawę niniejszego orzeczenia stanowi art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2, § 3 i art. 246 § 1 pkt 1 i pkt 2 P.p.s.a.