Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 363/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2017-06-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6293 Przejęcie gospodarstw rolnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości
Powołane przepisy: article: art. 245 par. 2 w zw. z art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału II: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi N. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] maja 2017 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie przejęcia z urzędu na własność Państwa gospodarstwa rolnego p o s t a n a w i a przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

N. W. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wnioskodawczyni pozostaje we wspólnym gospodarstwie z córką chorą na nowotwór i tarczycę oraz niepełnosprawną wnuczkę. Skarżąca podniosła, iż w związku z jej niewielkim dochodem (tylko emerytura) oraz stanem zdrowia (stan po dwóch udarach), nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych w sprawie niniejszej. Dochód rodziny skarżącej stanowi emerytura wnioskodawczyni w kwocie 1.220 zł, emerytura córki w kwocie 1.108 zł oraz renta socjalna wnuczki w kwocie 640 zł. Wnioskodawczyni nie posiada żadnego majątku, zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. Jej bieżące wydatki wraz ze spłatą raty kredytu zamykają się kwotą 1.100 zł. Pozostała kwota przeznaczana jest na zakup żywności oraz wysokie koszty leczenia wszystkich członków rodziny (k. 21-22).

Zgodnie z treścią art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2016 r., poz. 718 j.t.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Warunkiem przyznania przedmiotowego uprawnienia stronie, jest wykazanie przez nią, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy spoczywa zatem ciężar dowodu, w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania.

Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi bowiem w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów bez wywołania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania siebie i rodziny.

W rozpatrywanej sprawie skarżąca spełniła ustawowe przesłanki do udzielenia jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, a mianowicie w odniesieniu do zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.

Należy bowiem stwierdzić, iż ze złożonego oświadczenia wynika, że sytuacja materialna skarżącej uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Wnioskodawczyni zamieszkuje z chorą córką i niepełnosprawną wnuczką. Sama jest osobą schorowaną, a jedynym jej dochodem jest emerytura w wysokości 1.220 zł. Ponadto córka wnioskodawczyni otrzymuje emeryturę w kwocie 1.108 zł oraz wnuczka rentę socjalną w kwocie 640 zł. Wnioskodawczyni nie posiada żadnego majątku, ani zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. Niski comiesięczny dochód wystarcza im jedynie na zaspokojenie niezbędnych potrzeb bytowych oraz zakup leków.

Przedstawione okoliczności, a w szczególności wysokość miesięcznego dochodu skarżącej, a także brak zgromadzonych oszczędności i majątku pozwalają na stwierdzenie, iż skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w niniejszej sprawie, bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie.

Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.