Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 175/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-03-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono zażalenie

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 2 stycznia 2020 r. sygn. akt II SA/Sz 965/19 o odrzuceniu skargi R. K. na decyzję Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z 2 stycznia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę R. K. na decyzję Wojewody Zachodniopomorskiego z [...] sierpnia 2019 r. w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku.

W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie numeru PESEL, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wezwanie zostało skierowane na adres podany w skardze i wobec nieobecności adresata doręczone dorosłemu domownikowi 18 października 2019 r. W zakreślonym terminie strona nie uzupełniła ww. braku. 28 października 2019 r. nadano pismo, w którym skarżący podał swój numer PESEL.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak na wstępie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, zaskarżając go w całości i wnosząc o jego uchylenie. Postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania – art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. polegające na nieprawidłowym przyjęciu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, iż w niniejszej sprawie zachodzą podstawy do odrzucenia skargi w sytuacji, gdy nieuzupełniony w terminie brak był nieistotny.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest niezasadne.

Stosownie do treści art. 49 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.) "(j)eżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej". Jeżeli braki skargi nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie skarga podlega odrzuceniu (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). Celem tego przepisu jest zdyscyplinowanie strony składającej skargę do podporządkowania się sprawności postępowania sądowego.

W okolicznościach niniejszej sprawy skarżący w piśmie (nadanym przesyłką pocztową 28 października 2019 r.) podał Sądowi pierwszej instancji informację o swoim numerze PESEL, jednakże pismo to jako spóźnione nie stanowiło skutecznego uzupełnienia skargi. W art. 49 § 1 P.p.s.a. ustawodawca wyraźnie zakreślił termin siedmiodniowy na uzupełnienie braków formalnych, który to termin jest terminem ustawowym, a więc nie może być przedłużony ani skrócony. Jedynie zastosowanie się przez stronę do wezwania w tym terminie sanuje braki pisma ze skutkiem od chwili jego wniesienia, a skutki wniesienia pisma powstają w chwili wniesienia pisma z brakami, a nie w chwili uzupełnienia braków. Bezskuteczny natomiast upływ terminu siedmiodniowego powoduje anulowanie wszelkich skutków, jakie zostały wywołane wniesieniem pisma procesowego do sądu. Zauważyć również należy, że ustawodawca nie przewidział żadnych prawnych możliwości uzupełnienia braków formalnych żadnych pism procesowych przez sąd, a przepisy art. 46 § 2 pkt 1 lit. b, art. 49 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. mają charakter bezwzględnie obowiązujący i nie zawierają wyjątków. Tym samym w przypadku nieuzupełnienia przez stronę braku formalnego w postaci podania numeru PESEL w ww. terminie, Sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi (por. postanowienia NSA z: 5 grudnia 2019 r. sygn. akt I OZ 1211/19, 12 grudnia 2019 r. sygn. akt I OZ 1218/19, 17 grudnia 2019 r. sygn. akt II OZ 1122/19 – orzeczenia powołane w uzasadnieniu są dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem internetowym: orzeczenia.nsa.gov.pl).).

W związku z powyższym, skoro skarżący został prawidłowo wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi przez podanie numeru PESEL i pouczony o skutkach niedochowania terminu, to niewykonanie wezwania w terminie siedmiodniowym, ale z jego uchybieniem, prawidłowo spowodowało odrzucenie skargi. Z tych też przyczyn podniesiony w zażaleniu zarzut okazał się być niezasadny.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. Odnośnie wniosku o zwrot kosztów postępowania wyjaśnić trzeba, iż wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną należne od Skarbu Państwa (art. 250 P.p.s.a.) przyznawane jest przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258 – 261 P.p.s.a.