Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 724/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2018-10-02 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu 2 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w sprawie ze skargi B. J. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z [...] znak [...] [...] w przedmiocie uznania za nieuzasadniony zarzutu zgłoszonego na postępowanie egzekucyjne postanawia przyznać skarżącej B. J. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata R.T.


UZASADNIENIE

III SA/Łd 724/18

Uzasadnienie

B. J. (dalej skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z [...] (znak [...] [...]) w przedmiocie uznania za nieuzasadniony zarzutu zgłoszonego na postępowanie egzekucyjne. W związku z wezwaniem do uiszczenia wpisu od skargi strona sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, przedkładając następnie – po wezwaniu Sądu - formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF".

W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca podała, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem. Na dochody gospodarstwa domowego składają się: dochody skarżącej z tytułu świadczeń emerytalnych – 1.761,94 zł oraz jej męża – 1.673,14 zł. Skarżąca jest właścicielką domu o powierzchni 106 m2 oraz działki gruntowej o powierzchni 686 m2. Wykazała także ponoszone koszty bieżącego utrzymania (w tym m.in. energia elektryczna, ogrzewania, woda, inne opłaty komunalne) na kwotę ok. 570 zł, koszty leczenia, w tym leczenia sanatoryjnego – ok. 1.850 zł rocznie oraz koszty utrzymania i wyżywienia – ok. 1.250 zł miesięcznie, a także na inne koszty – np. ubezpieczenie, podatek od nieruchomości. Łącznie daje to wydatki na poziomie ponad 2.000 zł. Zgodnie z przedłożonym oświadczeniem, skarżąca nie posiada żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000 zł.

Referendarz Sądowy zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).

Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.

W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że na dochody gospodarstwa domowego skarżącej składają się: jej dochody z tytułu świadczeń emerytalnych – 1.761,94 zł oraz jej męża – 1.673,14 zł. Skarżąca nie posiada żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000 zł, ponosi natomiast bieżące koszty utrzymania - energia elektryczna, ogrzewania, woda, inne opłaty komunalne na kwotę ok. 570 zł, koszty leczenia, w tym leczenia sanatoryjnego – ok. 1.850 zł rocznie oraz koszty utrzymania i wyżywienia – ok. 1.250 zł miesięcznie, a także na inne koszty – np. ubezpieczenie, podatek od nieruchomości. Łącznie daje to wydatki na poziomie ponad 2.000 zł miesięcznie.

Z powyższego wynika, że sytuacja majątkowa skarżącej jest trudna i ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego – w szczególności wpisu sądowego, czy też pomocy profesjonalnego pełnomocnika procesowego może w istotnym stopniu wpłynąć na jej sytuację materialną. Stąd też należy uznać, że skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.

R.T.