Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 446/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-05-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art 47 par 1 i 49 par 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Hauser po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. C. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 lutego 2010 r., sygn. akt II SA/Kr 335/09 odrzucającego zażalenie w sprawie ze skargi M. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia [...] stycznia 2009 r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 24 lutego 2010 r., sygn. akt II SA/Kr 335/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie (dalej jako: WSA), po rozpoznaniu

na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie (dalej jako: SKO) z dnia [...] stycznia 2009 r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odrzucił zażalenie.

W uzasadnieniu WSA wskazał, że wyrokiem z dnia 29 maja 2009 r. oddalił skargę M. C. na decyzję SKO a następnie postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2009 r. odrzucił skargę kasacyjną M. C. z powodu niedochowania przymusu adwokacko-radcowskiego. Z tego samego powodu postanowieniem z dnia 29 września 2009 r. zostało odrzucone zażalenie M. C. na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Na postanowienie z dnia 29 września 2009 r. skarżąca wniosła zażalenie

i zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II WSA w Krakowie z dnia 7 grudnia

2009 r. została wezwana, by w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia uzupełniła jego braki poprzez nadesłanie dwóch egzemplarzy zażalenia poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Odpis powyższego zarządzenia skarżąca otrzymała w dniu 11 grudnia 2009 r., co wynika

z potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach. Skarżąca w zakreślonym terminie nie nadesłała brakujących egzemplarzy zażalenia. Biorąc powyższe pod uwagę WSA wskazał, że skoro skarżąca, pomimo wezwania, nie nadesłała wymaganej ilości odpisów zażalenia, należało na podstawie art. 178 ppsa w związku z art. 197 § 2

i art. 47 § 1 ppsa odrzucić zażalenie.

Wnosząc zażalenie skarżąca wyraziła swoje niezadowolenie z postępowania Sądu przed wszystkim wskazując na rozpatrywanie jej spraw przez tego samego sędziego jak i brak znajomości akt sprawy przez sędziego. Zwróciła także uwagę

na ograniczenie czynnego udziału strony w postępowaniu ([sąd] ... "też nie dopuścił mnie do głosu" ...).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest bezzasadne.

Naczelny Sąd Administracyjny (dalej jako: NSA) w pełni akceptuje argumentację Sądu I instancji i uznaje ją za własną. Stosownie do art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.

z 2002 r., nr 153 poz. 1270 ze zm. - dalej jako: ppsa) do pisma strony należy dołączyć

jego odpisy oraz odpisy załączników dla doręczenia ich stronom a brak odpowiedniej ilości odpisów pisma należy traktować jako brak formalny, do uzupełnienia którego przewodniczący wzywa skarżącego na podstawie art. 49 § 1 ppsa. Skoro więc, pomimo zakreślenia w zarządzeniu WSA terminu do uzupełnienie ww. braku formalnego, strona skarżąca tego nie dokonała to WSA nie miał innej możliwości jak tylko orzec tak jak

w zaskarżonym postanowieniu - a więc na podstawie art. 178 ppsa w związku z art. 197 § 2 i art. 47 § 1 ppsa odrzucić zażalenie.

Uznając tym samym rozstrzygnięcia WSA za prawidłowe, a zarzuty zawarte

w zażaleniu strony skarżącej za bezzasadne, NSA, w oparciu o art. 197 § 1 ppsa

oraz art. 197 § 2 w związku z art. 184 ppsa, postanowił jak w sentencji.

NSA wskazuje na marginesie, że przedmiotem jego orzeczenia były tylko kwestie natury formalnej (nieuzupełnienie braków pisma) i - tym samym - Sąd nie przesądził

o zasadności twierdzeń strony skarżącej, będących przedmiotem prowadzonego

przez WSA postępowania sądowoadministracyjnego.