Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 276/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2007-08-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 41 ust. 1 pkt 1, art. 43, art. 32 ust. 1 i 2, art. 114 ust. 1 i 2, art. 124
journal: Dz.U. 2002 nr 7 poz 58
law: Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji.- tekst jednolity
article: par. 2 ust. 1 pkt 3, par. 8 ust. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 86 poz 789
law: Rozporządzenie MInistra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie warunków przyznawania policjantom nagród  rocznych, nagród uznaniowych i zapomóg.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Sikorska Sędziowie Sędzia WSA Lidia Serwiniowska Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków (spr.) Protokolant Anna Rudzińska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 3 sierpnia 2007 r. sprawy ze skargi K. P. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby i wypłaty związanych ze służbą świadczeń pieniężnych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Rozkazem personalnym z dnia [...] r. Nr [...] , w oparciu o art. 41 ust. 1 pkt 1, art. 43 ust. 1, art. 32 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji (t.j. z 2002r., Dz.U. Nr 7, poz. 58 ze zm.), Komendant Miejski Policji w J. G. wobec pisemnego zgłoszenia wystąpienia ze służby przez funkcjonariusza st. sierż. K. P. - aplikanta Ogniwa Patrolowo - Interwencyjnego Sekcji Prewencji - od dnia [...] r. zawieszonego w czynnościach służbowych Rozkazem personalnym Komendanta Miejskiego Policji w J. G. Nr [...] , z zawieszoną płatnością 50% ostatnio należnego uposażenia w 2 (drugiej) grupie uposażenia zasadniczego, z mnożnikiem 0,91, wynikającym z prawa do zachowania, zgodnie z Rozkazem personalnym Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. Nr [...] 3 /trzeciej/ grupy uposażenia, kwoty bazowej z roku [...] , tj. [...] zł, co stanowi [...] zł złotych i dodatkiem służbowym w kwocie [...] zł złotych miesięcznie, zwolnił go ze służby w Policji.

Organ orzekający wskazał, że jednocześnie z dniem zwolnienia ze służby w Policji, zgodnie z § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 lipca 2002r. w sprawie trybu zawieszania policjanta w czynnościach służbowych przez przełożonych wygasa decyzja o zawieszeniu w czynnościach służbowych, zaś wypłata zawieszonej części uposażenia za okres zawieszenia w czynnościach służbowych, zgodnie z art. 124 ust. 2 ustawy o Policji, zależna jest od końcowych rozstrzygnięć, podjętych w postępowaniu karnym.

Wyżej wymienionemu funkcjonariuszowi, na podstawie art. 114 ust. 1 i 2 ustawy o Policji przysługuje prawo do odprawy uzupełniającej, będącej różnicą pomiędzy odprawą obecnie mu przysługującą, a odprawą wypłaconą uprzednio na podstawie rozkazu personalnego Komendanta Miejskiego Policji w J. G. z dnia [...] r. Nr [...] oraz ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy za rok [...] .

Funkcjonariusz uprawniony jest też do świadczenia określonego w art. 117 ust. 1 i 2 ustawy o Policji.

Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 3 oraz § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 czerwca 2002r. w sprawie warunków przyznawania policjantom nagród rocznych, nagród uznaniowych i zapomóg (Dz.U. Nr 86, poz. 789 ze zm.) postępowanie w sprawie ustalenia uprawnień do nagrody rocznej za [...] i [...] rok zawiesza się na okres toczącego się przeciwko K. P. postępowania karnego.

Nadto wskazano, iż orzeczeniem Okręgowej Komisji Lekarskiej w K. z dnia [...] r. Nr [...] uznany on został całkowicie niezdolnym do służby i zaliczony do trzeciej grupy inwalidzkiej. Inwalidztwo pozostaje w związku ze służbą w Policji i w związku z wypadkiem w służbie.

Funkcjonariusz zwrócił się raportem o zwolnienie ze służby w Policji z dniem [...] r., na co uzyskał zgodę przełożonego w sprawach osobowych. Posiada prawo do świadczenia emerytalnego. Z uwagi na fakt, iż nie objęły go obligatoryjne podwyżki uposażenia w okresie zawieszenia, w niniejszej decyzji zastosowano stawki ostatnio należnego uposażenia przed zawieszeniem w czynnościach. K. P. , zwolniony uprzednio ze służby w Policji z dniem [...] r., otrzymał odprawę. Wskutek odwołania został przywrócony do służby z dniem [...] r. Wezwany do zwrotu odprawy, nie dostosował się do wezwania, wobec czego pobraną poprzednio odprawę zalicza się na poczet należnej odprawy w dniu zwolnienia, tj. [...] r. Ponadto st. sierż. K. P. , na podstawie tego samego rozkazu o zwolnieniu ze służby w roku [...] wypłacony został ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy za rok [..] i [...] , którego to ekwiwalentu również nie zwrócił. Niniejszą decyzją przyznano mu zatem ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy i dodatkowy przysługujący za rok [...] .

W odwołaniu od tego rozkazu K. P. wniósł o jego częściowe uchylenie, a mianowicie części dotyczącej należnych mu świadczeń w związku z odejściem ze służby, gdyż w jego przekonaniu został wydany z naruszeniem obowiązującego prawa.

Wskazał, że w dniu [...] r., na podstawie art. 32 ust. 1, art. 41 ust. 1 pkt 1, art. 43 ust. 1 ustawy o Policji, zgłosił wniosek do Komendanta Miejskiego Policji w J. G. o wystąpienie ze służby w Policji z dniem [...] r. W uzasadnieniu swojej decyzji podał, iż z dniem [...] r. orzeczeniem Nr [...] Okręgowej Komisji Lekarskiej MSWiA w K. został uznany całkowicie niezdolnym do służby w Policji, a także inwalidą III grupy, zaś jego inwalidztwo pozostaje w związku ze służbą i wypadkiem w służbie. Tak więc, stan zdrowia i potrzeba leczenia poza miejscem zamieszkania zmusza go do rozliczenia się z obowiązków Policjanta i odejścia ze służby.

Podał, że w kwestionowanym rozkazie personalnym Komendant Miejski Policji w J. G. bezprawnie odmawia mu wypłacenia ustawowych i prawnie nabytych świadczeń zgodnie z ustawą o Policji a mianowicie z jej art. 114 ust. 1 i 2. Dodał, iż wskazując na powyższą podstawę prawną Komendant w swojej decyzji stwierdził: "Wyżej wymienionemu funkcjonariuszowi ... przysługuje prawo do odprawy uzupełniającej", powołując się przy tym na rozkaz personalny Nr [...] Komendanta Miejskiego Policji w J. G. z dnia [...] r., który to został prawomocną decyzją Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...] r. uchylony, a postępowanie w tym zakresie z mocy prawa, tą decyzją umorzone.

Tak więc, organ I instancji naruszył prawo odmawiając mu wypłacenia świadczenia zgodnie z art. 114 ust. 1 i 2 ustawy o Policji.

Na potwierdzenie swojego stanowiska zacytował wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 listopada 1999r., sygn. akt III RN 97/99, w którym Sąd stwierdza:

"Organ rażąco narusza prawo, powołując się na moc decyzji, która nie istnieje już w obrocie prawnym, bowiem została wcześniej uchylona" oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 1998r., sygn. akt III SA 103/97:

"Decyzja rozstrzygająca co do istoty sprawę, w której decyzją ostateczną postępowanie umorzono, jest nieważna (art. 156 § 1 pkt 3 kpa)".

K. P. przywołał również treść art. 124 ustawy o Policji oraz § 2 ust. 1 i 2, a także § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 czerwca 2002r. w sprawie warunków przyznawania policjantom nagród rocznych, nagród uznaniowych i zapomóg i podniósł, że przedstawione w nich uwarunkowania prawne, przytoczone przez organ I instancji dotyczą jak zaznaczył Policjanta, a on zwalniając się ze służby nie był już Policjantem i przepisy te nie znajdują zastosowania w jego przypadku.

Komendant Miejski Policji w swojej decyzji o zwolnieniu uchylił rozkaz o zawieszeniu w czynnościach służbowych i powołując się na jego moc prawną, naruszył zasadę wzajemnego wykluczania się przepisów ustawowych, a przecież sam wskazał, że wygasa ona z mocy prawa.

Odwołujący się podkreślił, że odchodząc ze służby w Policji nie został skazany prawomocnym wyrokiem sądu ani ukarany karą dyscyplinarną i brak jest podstaw prawnych wstrzymania mu wypłacenia przedmiotowych świadczeń.

Po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia .[...] r. Nr [...] , na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 i art. 139 kpa oraz art. 6a ust. 2 pkt 1 ustawy o Policji z dnia 6 kwietnia 1990r. (t.j. Dz.U. Nr 7, poz. 58 ze zm.), Komendant Wojewódzki Policji we W. uchylił kwestionowany rozkaz personalny Komendanta Miejskiego Policji w J. G. z dnia [...] r. w części dotyczącej przyznania st.sierż. K. P. odprawy uzupełniającej oraz ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy za 2005 rok i w tym zakresie odmówił przyznania mu odprawy uzupełniającej, ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy za [...] rok. W pozostałej części kwestionowaną decyzję utrzymał w mocy.

W motywach rozstrzygnięcia wskazał, że Komendant Miejski Policji w J. G. rozkazem personalnym Nr [...] zwolnił st. sierż. K. P. ze służby w Policji z dniem [...] r. Zwolnienie nastąpiło na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy o Policji, który stanowi, że policjanta można zwolnić ze służby w przypadku upływu 12 miesięcy od zaprzestania służby z powodu choroby. W związku ze zwolnieniem ze służby policjantowi na podstawie art. 114 ust. 1 i 2 ustawy o Policji wypłacono sześciomiesięczną odprawę. W wyniku odwołania funkcjonariusz został przywrócony do służby w Policji z dniem [...] r. Z chwilą przywrócenia st. sierż. K. P. wezwano do zwrotu wypłaconej odprawy. Strona pomimo wezwania do zwrotu wypłaconych należności, tj. odprawy, tego nie uczyniła.

W związku z toczącym się postępowaniem karnym Komendant Miejski Policji w J. G. rozkazem personalnym Nr [...] zawiesił st.sierż. K. P. w czynnościach służbowych z dniem [...] r. i na podstawie art. 124 ust. 1 zawiesił mu wypłatę 50% uposażenia z dniem [...] r.

W okresie zawieszenia Okręgowa Komisja Lekarska w K. orzeczeniem Nr [...] uznała, że st. sierż. K. P. jest całkowicie niezdolny do służby w Policji i zaliczyła go do trzeciej grupy inwalidzkiej. Orzekła także, iż inwalidztwo pozostaje w związku ze służbą w Policji i w związku z wypadkiem w służbie. Na podstawie orzeczenia komisji lekarskiej, strona zwróciła się raportem o zwolnienie ze służby w Policji z dniem [...] r.

Komendant Miejski Policji w J. G. rozkazem personalnym z dnia [...] r. Nr [...] zwolnił z dniem [...] r. st. sierż. K. P. ze służby, na podstawie orzeczenia komisji lekarskiej o trwałej niezdolności do służby, w oparciu o art. 41 ust. 1 pkt 1 ustawy o Policji oraz pisemny wniosek strony o wystąpieniu ze służby (art. 43 ust. 1 cyt. ustawy). W sentencji decyzji organ zawarł następujące elementy:

-składniki uposażenia należne policjantowi w dniu [...] r., tj. na dzień zawieszenia w czynnościach służbowych,

-na podstawie § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 lipca 2002r. w sprawie trybu zawieszania policjanta w czynnościach służbowych przez przełożonych stwierdził, że wygasła decyzja Nr [...] o zawieszeniu w czynnościach służbowych, jednocześnie w oparciu o art. 124 ust. 2 ustawy o Policji wstrzymał wypłatę zawieszonej części uposażenia za okres zawieszenia w czynnościach służbowych do czasu rozstrzygnięcia postępowania karnego,

-na podstawie art. 114 ust. 1 i 2 ustawy o Policji przyznał mu prawo do odprawy uzupełniającej, będącej różnicą pomiędzy przysługującą odprawą na dzień [...] r., a odprawą wypłaconą na podstawie rozkazu personalnego z dnia

[...] r. Nr [...] Komendanta Miejskiego Policji w J. G. w sprawie zwolnienia st. sierż. K. P. ze służby w Policji z dniem 7[...] r.,

-przyznał policjantowi prawo do wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za

niewykorzystany urlop wypoczynkowy i urlop dodatkowy za [...] rok.

Rozpoznając odwołanie organ II instancji stwierdził, że rozkaz personalny Komendanta Miejskiego Policji w J. G. wydany w I instancji stał się ostateczny w zakresie zwolnienia ze służby w Policji wobec wskazanego przez stronę zakresu zaskarżenia przedmiotowego rozkazu.

Dalej wskazał, iż przeprowadzona analiza stanu faktycznego i prawnego przedmiotowej sprawy pozwala na stwierdzenie, że zakwestionowane przez st. sierż. K. P. należności związane ze zwolnieniem ze służby oraz przebiegiem służby, wynikają wprost ze stosunku służbowego, któremu policjant podlegał do dnia zwolnienia ze służby w Policji i które są odpowiednio uregulowane.

Dla rozstrzygnięcia uprawnień policjanta do wypłaty części zwieszonego uposażenia oraz wypłaty ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy należy stosować odpowiednio regulacje zawarte w § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 grudnia 2002r. w sprawie trybu zawieszania policjanta w czynnościach służbowych (Dz.U. Nr 120, poz. 1029). Z powołanego przepisu wynika, iż wygaśnięcie decyzji o zawieszeniu w czynnościach służbowych następuje między innymi w przypadku zwolnienia policjanta ze służby. Decyzja o zawieszeniu w czynnościach służbowych nie jest wówczas uchylana, a zawieszenie w czynnościach służbowych ulega wygaśnięciu wskutek zwolnienia ze służby. Oznacza to, że policjantowi zwolnionemu ze służby, któremu nie uchylono zawieszenia w czynnościach służbowych nie przysługuje prawo do wypłaty części zawieszonego uposażenia oraz nie można mu przyznać prawa do wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop za okres zawieszenia.

Zawieszoną część uposażenia na podstawie art. 124 ust. 2 ustawy o Policji policjant otrzymuje po zakończeniu postępowania karnego lub dyscyplinarnego, jeżeli nie został skazany prawomocnym wyrokiem bądź ukarany karą dyscyplinarną. W przypadku st.sierż. K. P. wypłata części zawieszonego uposażenia może nastąpić po rozstrzygnięciu sprawy karnej.

Zakwestionowana przez stronę nagroda roczna, na podstawie § 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 czerwca 2002r. w sprawie warunków przyznawania policjantom nagród rocznych, nagród uznaniowych i zapomóg (Dz.U. Nr 86 poz. 789 ze zm.) nie przysługuje lub jest obniżona za rok kalendarzowy, w którym policjant popełnił czyn będący przedmiotem postępowania karnego lub dyscyplinarnego. Do okresu pełnienia służby uprawniającego do nagrody rocznej zgodnie § 2 ust. 3 wyżej wymienionego rozporządzenia nie wlicza się okresu zawieszenia w czynnościach służbowych chyba, że prawomocnym orzeczeniem postępowanie karne lub dyscyplinarne w sprawie o czyn pozostający w związku z zawieszeniem w czynnościach służbowych zostało umorzone bądź policjant został uniewinniony na podstawie prawomocnego wyroku lub orzeczenia o uniewinnieniu w postępowaniu dyscyplinarnym. Z powyższych przepisów wynika, że organ I instancji prawidłowo wstrzymał prawo do nagrody rocznej za[...] i [...] rok do czasu rozstrzygnięcia przedmiotu zawieszenia.

W postępowaniu odwoławczym ustalono, że organ I instancji rażąco naruszył prawo, w stopniu określonym w art. 139 kpa, przyznając wymienionemu prawo do wypłaty ekwiwalentu za niewykorzystany urlop za [...] rok, co pozwala w tej części organowi odwoławczemu decyzję uchylić i odmówić prawa do wypłaty ekwiwalentu za niewykorzystany urlop za [...] rok, bowiem zgodnie z § 6 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administarcji z dnia 7 czerwca 2002r. w sprawie urlopów policjantów (Dz.U. Nr 81, poz. 740 ze zm.), policjantowi nie udziela się urlopu wypoczynkowego w okresie zawieszenia w czynnościach. Skoro policjant nie nabył prawa do udzielenia mu urlopu wypoczynkowego w okresie zawieszenia w czynnościach służbowych, a zawieszenie w czynnościach nie zostało uchylone przed dniem rozwiązania stosunku służbowego, to urlop mu nie przysługuje. Z uwagi na powyższe brak jest podstawy prawnej do wypłaty ekwiwalentu za niewykorzystany urlop za [...] rok, gdyż zawieszenie w czynnościach służbowych nastąpiło z dniem [...] r. i nie zostało uchylone do dnia zwolnienia ze służby w Policji, tj. do dnia [...] r.

Komendant Miejski Policji w J. G. w przedmiotowej decyzji ustalając na podstawie art. 114 ust. 1 i 2 ustawy o Policji prawo do odprawy uzupełniającej, nie wziął pod uwagę, że odprawa z tytułu zwolnienia ze służby obwarowana jest kryterium jednorazowości. Prawo do odprawy uzupełniającej posiada jedynie osoba, która przy dacie kolejnego zwolnienia ze służby posiada staż pracy uprawniający do odpraw w wysokości wyższej (art. 115 ust. 1 cyt. ustawy). W rozpatrywanej sprawie taka sytuacja nie występuje, bowiem st.sierż. K. P. w momencie zwolnienia ze służby w [...] roku, był uprawniony do pełnej odprawy, tj. sześciomiesięcznego uposażenia wraz z dodatkami o charakterze stałym, pobieranymi na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym i taką odprawę na podstawie art. 114 ust. 1 i 2 powołanej ustawy otrzymał. Z chwilą uchylenia decyzji o zwolnieniu ze służby w [...] roku wypłacona odprawa stała się świadczeniem nienależnym, które winno być przez funkcjonariusza niezwłocznie i dobrowolnie oddane (wyrok NSA OSK 1714/04). W związku z powyższym organ nie miał podstaw do ustalenia uprawnień do odprawy uzupełniającej tym samym brak jest podstaw do ubiegania się przez st.sierż. K. P. ponownej wypłaty odprawy w związku ze zwolnieniem ze służby w Policji z dniem [...] r. Przyznając powyższą odprawę organ I instancji naruszył rażąco prawo w rozumieniu art. 139 kpa wobec czego organ odwoławczy był upoważniony do wydania decyzji na niekorzyść strony odwołującej się.

W skardze na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu K. P. wniósł o jej "unieważnienie" oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji "w części nabytych uprawnień do świadczeń związanych z odejściem ze służby w Policji z dniem [...] r.", w których to w opinii skarżącego odmawiając mu wypłaty wskazanych środków naruszono ustawę o Policji i jego uprawnienia, jako wydanych z rażącym naruszeniem prawa.

W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji we W. wniósł o jej oddalenie, wywodząc jak w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 i art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne powołane zostały do badania legalności decyzji, niektórych postanowień i innych aktów organów administracyjnych. W związku z tym kontrolą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi objęta jest zgodność zaskarżonych aktów administracyjnych z prawem materialnym, a także badanie zgodności tych aktów z przepisami procedury administracyjnej.

W wydanej, w badanym przez Sąd postępowaniu, decyzji pierwszoinstancyjnej organ orzekający, tj. Komendant Miejski Policji w J. G. , określił składniki uposażenia należne K. P. w dniu [...] r. czyli w dniu zawieszenia go w czynnościach służbowych, na podstawie § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 lipca 2002r. w sprawie trybu zawieszania policjanta w czynnościach służbowych przez przełożonych stwierdził, że wygasła decyzja Nr [...] o zawieszeniu skarżącego w czynnościach służbowych, jednocześnie w oparciu o art. 124 ust. 2 ustawy o Policji wstrzymał wypłatę skarżącemu zawieszonej części uposażenia za okres zawieszenia w czynnościach służbowych do czasu rozstrzygnięcia prowadzonego przeciwko niemu postępowania karnego, jak również na podstawie art. 114 ust. 1 i 2 ustawy o Policji przyznał K. P. prawo do odprawy uzupełniającej, będącej różnicą pomiędzy przysługującą mu odprawą na dzień [...] r., a odprawą wypłaconą na podstawie rozkazu personalnego Komendanta Miejskiego Policji w J. G. z dnia [...] r. Nr [...] w sprawie zwolnienia strony ze służby w Policji z dniem [...] r., oraz przyznał zwolnionemu ze służby policjantowi prawo do wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i urlop dodatkowy za rok [...] . Wskazał też, że zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 3 oraz § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 czerwca 2002r. w sprawie warunków przyznawania policjantom nagród rocznych, nagród uznaniowych i zapomóg (Dz.U. Nr 86, poz. 789 ze zm.) postępowanie w sprawie ustalenia uprawnień do nagrody rocznej za [...] i [...] rok zawiesza się na okres toczącego się przeciwko K. P. postępowania karnego.

Przedmiotem zaskarżenia w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym jest decyzja Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...] r. Nr [...] uchylająca powyżej wskazany rozkaz personalny Komendanta Miejskiego Policji w J. G. z dnia [...] r. w części dotyczącej przyznania skarżącemu odprawy uzupełniającej oraz ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy za rok [...] , i odmawiająca w tym zakresie przyznania przedmiotowej odprawy uzupełniającej oraz ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy za [...] rok, w pozostałej części zaś utrzymująca rozkaz w mocy.

Zarzuty zawarte w skardze dotyczą wadliwego, w mniemaniu skarżącego, uregulowania kwestii należności związanych z jego zwolnieniem ze służby w Policji oraz jej przebiegiem.

W zaistniałej sytuacji do rozważenia zatem pozostaje, czy decyzja organu odwoławczego rzeczywiście narusza prawo.

Otóż, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zaskarżonej decyzji nie dostrzegł naruszeń prawa, które powodowałyby konieczność jej eliminacji z obrotu prawnego.

K. P. został rozkazem personalnym Komendanta Miejskiego Policji w J. G. z dnia [...] r. Nr [...] zwolniony z dniem [...] r. ze służby w Policji. W związku z tym zwolnieniem, w oparciu o art. 114 ust. 1 i 2 ustawy o Policji skarżącemu została wypłacona sześciomiesięczna odprawa, której w wyniku jego przywrócenia z dniem [...] r. do służby w Policji, mimo wezwania, nie zwrócił.

Z kolei, rozkazem personalnym z dnia [...] r. Nr [...] , wobec faktu toczącego się przeciwko skarżącemu postępowania karnego, Komendant Miejski Policji w J. G. zawiesił go z dniem [...] r. w czynnościach służbowych, zawieszając jednocześnie z dniem [...] r. wypłatę 50 % należnego mu uposażenia.

Orzeczeniem Okręgowej Komisji Lekarskiej MSWiA w K. z dnia [...] r. Nr K. P. został uznany za całkowicie niezdolnego do pełnienia służby w Policji. Komisja wskazała również, że orzeczona wobec niego trzecia grupa inwalidztwa pozostaje w związku z tą służbą i wypadkiem w służbie.

W oparciu m.in. o to orzeczenie decyzją pierwszoinstancyją, która w tym zakresie stała się ostateczna, skarżący został zwolniony ze służby.

Rozpatrując niniejszą sprawę przede wszystkim wskazać należy, że po myśli § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 grudnia 2002r. w sprawie trybu zawieszania policjanta w czynnościach służbowych (Dz.U. Nr 120, poz. 1029) wygaśnięcie decyzji o zawieszeniu w czynnościach służbowych następuje w przypadku zwolnienia policjanta ze służby.

Dokonując analizy powyższego należy niewątpliwie wysnuć wniosek, iż, gdy decyzja o zawieszeniu w czynnościach służbowych nie została prawomocnie uchylona, tym samym nie został uchylony okres zawieszenia w czynnościach służbowych, a zwieszenie uległo jedynie wygaśnięciu wskutek zwolnienia ze służby, policjantowi nie przysługuje prawo do wypłaty tej części uposażenia, która została zawieszona. Nie można mu też przyznać prawa do wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany w tym okresie urlop. Tym bardziej, że według § 6 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2002r. (Dz.U. Nr 81, poz. 740 ze zm.) policjantowi nie udziela się urlopu wypoczynkowego w okresie zawieszenia w czynnościach służbowych. Przy czym wskazać należy, iż z § 17 tego rozporządzenia wynika, że do udzielania policjantom urlopów dodatkowych stosuje się odpowiednio przepisy m.in. § 6.

Stosownie do art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji (Dz.U. z 2002r. Nr 7, poz. 58 ze zm.) policjantowi zawieszonemu w czynnościach służbowych zawiesza się od najbliższego terminu płatności 50% ostatnio należnego uposażenia.

Ust. 2 tego artykułu stanowi, że policjant otrzymuje zawieszoną część uposażenia oraz obligatoryjne podwyżki wprowadzone w okresie zawieszenia dopiero po zakończeniu postępowania karnego lub dyscyplinarnego, będącego przyczyną zawieszenia w czynnościach służbowych, jeżeli nie został skazany prawomocnym wyrokiem sądu lub ukarany karą dyscyplinarną wydalenia ze służby.

Wobec takiej treści przepisów rozliczenie finansowe ze skarżącym, w związku z zawieszeniem go w czynnościach służbowych, może nastąpić dopiero po wydaniu prawomocnego orzeczenia w toczącym się przeciwko niemu postępowaniu karnym, co w niniejszej sprawie jeszcze nie nastąpiło. Prawidłowo wstrzymano też skarżącemu prawo do wypłaty nagrody rocznej za [...] i [...] rok do tego czasu.

Natomiast przyznana K. P. na podstawie art. 114 ustawy o Policji, odprawa uzupełniająca została ustalona niezgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Odprawa uzupełniająca przysługuje osobie, która w dacie kolejnego zwolnienia posiada staż uprawniający do odprawy w wyższej wysokości (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 czerwca 2005r., sygn. akt OSK 1714/04, LEX nr 171706). Tymczasem skarżący nabył prawo do odprawy w oparciu o art. 114 ust. 1 i 2 tej ustawy, w chwili zwolnienia go ze służby w roku [...] . W momencie uchylenia decyzji o zwolnieniu skarżącego ze służby wypłacona odprawa stała się świadczeniem nienależnym. Toteż przyznanie K. P. odprawy uzupełniającej nie znajduje żadnej podstawy prawnej. W obecnej sytuacji nie znajduje również racji bytu żądanie skarżącego ponownej wypłaty odprawy w związku z jego zwolnieniem ze służby w roku [...] .

W związku z tym, co wyżej powiedziano Sąd stwierdził, że organ odwoławczy słusznie zastosował przepis art. 139 kpa. Uchylając decyzję organu pierwszej instancji przedmiotowym zakresie i orzekając o odmowie przyznania skarżącemu odprawy uzupełniającej oraz ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy za [...] rok, a także orzekając o jej utrzymaniu w mocy w pozostałej części, dokonał właściwego rozstrzygnięcia. Tym samym, wydana w postępowaniu odwoławczym decyzja może ostać się w obrocie prawnym.

Z powołanych wyżej względów w oparciu o art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji wyroku.