Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 409/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-05-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 165, art. 209, art. 184 w zw. z art. 197 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Krystyny K.-C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 marca 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 1642/09 o odmowie zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 listopada 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 1642/09 w sprawie ze skargi K. K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 14 grudnia 2009 r., sygn. akt VII SA/Wa 1642/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę skarżącej na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia.

W dniu [...] października 2010 r. wpłynęło do sądu pismo, w którym skarżąca wniosła o "zwrot wszystkich kosztów postępowania", w tym m.in. w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 1642/09.

Postanowieniem z dnia 18 listopada 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 1642/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek skarżącej o zwrot kosztów postępowania sądowego.

W dniu [...] lutego 2014 r. wpłynęło do sądu pismo skarżącej. W związku z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 maja 2013 r., sygn. akt II OSK 272/12, skarżąca wniosła o zwrot kosztów sądowych – w ocenie skarżącej bezzasadnie na nią nałożonych i niezwróconych, jakie poniosła wskutek negatywnego rozpatrzenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie słusznie wniesionych skarg, co potwierdził we wskazanym wyroku Naczelny Sąd Administracyjny. Wniosła o zwrot następujących kwot w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 1642/09: 400 zł – wpis sądowy, 100 zł – uzasadnienie wyroku, 18 zł – kopiowanie akt.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 20 marca 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 1642/09, odmówił zmiany ww. postanowienia, wskazując m.in. na art. 165 oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.).

Od tego postanowienia skarżąca złożyła zażalenie, wnosząc o jego zmianę lub uchylenie oraz zwrot wszystkich poniesionych przez nią kosztów sądowych. Wskazała, że wyrok NSA z 29 maja 2013 r., sygn. akt II OSK 272/12 uchylający zaskarżone decyzje, na podstawie których nałożono grzywnę postanowieniem zaskarżonym w niniejszej sprawie i zasądzający koszty postępowania na rzecz skarżącej powinien odnosić się również do kosztów w tej sprawie. Co prawda okoliczności te były już wcześniej znane, lecz nie zostały wzięte pod uwagę.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Ponowne żądanie strony o wydanie orzeczenia o nowej treści w tej samej kwestii należy traktować jako wniosek o zmianę orzeczenia sądu.

Skarżąca żąda zmiany postanowienia z 18 listopada 2010 r. oddalającego wniosek o zwrot kosztów postępowania sądowego zakończonego wyrokiem oddalającym skargę. Dla skuteczności swojego żądania musi ona zatem kwestionować to postanowienie i wskazywać nowe okoliczności w stosunku do tych, które legły u jego podstaw. Skarżąca nie wykazał natomiast żadnych nowych okoliczności mogących skutkować zmianą tego postanowienia. Wskazać bowiem należy, że stosownie do art. 165 p.p.s.a. postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Na osobie zainteresowanej zmianą takiego postanowienia ciąży obowiązek wykazania, że okoliczności sprawy uległy zmianie, co uzasadnia uchylenie orzeczenia wydanego w sprawie. Żądanie strony pozostaje niezmienne, tak samo jak podnoszone okoliczności. Wskazać przy tym należy, że przytaczane okoliczności musiałyby być istotne, nowe, istniejące obiektywnie po wydaniu poprzedniego postanowienia. Skarżąca nie wykazała natomiast żadnej okoliczności tego rodzaju. Wobec tego, zmiana postanowienia w trybie art. 165 p.p.s.a. nie jest możliwa. Zasadnie zatem sąd odmówił uwzględnienia wniosku skarżącej.

Wskazać należy skarżącej, że okoliczności uzasadniających zmianę postanowienia z 18 listopada 2010 r. należy upatrywać nie w wydaniu wyroku NSA z 29 maja 2013 r., sygn. akt II OSK 272/12, lecz w zmianie wyroku z dnia 14 grudnia 2009 r. oddalającego skargę skarżącej. Dopiero wzruszenie tego orzeczenia mogłoby pozwolić na przyznanie kosztów postępowania na rzecz skarżącej. Skutku takiego nie ma natomiast wydanie ww. wyroku NSA. Dotyczy on bowiem innej sprawy ze skargi kasacyjnej skarżącej na wyrok sądu o sygn. akt VII SA/Wa 990/11 i nie ma wpływu na treść rozstrzygnięcia o kosztach w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 1642/09. Koszty postępowania są bowiem przyznawane osobno w każdej sprawie, stosownie do treści art. 209 p.p.s.a., zależnie od wyniku rozstrzygnięcia. Dopóki zatem wyrok WSA z dnia 14 grudnia 2009 r. oddalający skargę istnieje w obrocie, przyznanie kosztów postępowania skarżącej nie jest możliwe. Wskazać bowiem należy, że brak jest podstaw do orzekania o zwrocie kosztów postępowania między stronami w innych orzeczeniach kończących postępowanie w danej instancji niż wymienione w art. 209 p.p.s.a., a więc także w wyroku oddalającym skargę, jak miało to miejsce w rozpoznawanej sprawie.

Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.