Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2819/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-07-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6271 Ochrona cudzoziemca, w tym nadawanie statusu uchodźcy, azyl, zezwolenie na pobyt tolerowany i ochrona czasowa
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odmówiono przyznania pełnomocnikowi wynagrodzenia za zastępstwo prawne
Powołane przepisy: article: art 250 § 1 , art 258 § 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Karolina Kisielewicz - Malec po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adw. M. S. o przyznanie wynagrodzenia za udzielenie pomocy prawnej z urzędu w sprawie ze skargi I. T. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: - odmówić przyznania adw. M. S. wynagrodzenia z tytułu udzielonej z urzędu pomocy prawnej.


UZASADNIENIE

Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 17 grudnia 2013 r. zwolnił I. T. od kosztów sądowych oraz ustanowił dla niego adwokata z urzędu.

Pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego Okręgowa Rada Adwokacka w [...] wyznaczyła adwokat A. S., która reprezentowała skarżącego w postępowaniu przed Sądem I instancji, zakończonym wyrokiem z dnia 10 marca 2014 r. o oddaleniu skargi. Za tę pomoc prawną pełnomocnik otrzymała wynagrodzenie w wysokości 240 zł. (postanowienie referendarza sądowego z 25 kwietnia 2014 r.).

W dniu 22 maja 2014 r. wyznaczona pełnomocnik z urzędu wniosła w imieniu skarżącego skargę kasacyjną od wyroku z 10 marca 2014 r. W piśmie tym zawarła wniosek o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu w postępowaniu wywołanym skargą kasacyjną.

Referendarz sądowy zważył co następuje:

Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718) wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. dniu 1 stycznia 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1801). W myśl § 22 tego rozporządzenia do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Tym samym w niniejszej sprawie zasady przyznawania wynagrodzenia radcy prawnemu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 490 ze zm.). Zgodnie z § 20 tego rozporządzenia, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części (ten sam wymóg został zresztą zawarty w § 3 powołanego na wstępie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r.). Brak powyższego oświadczenia wywołuje skutki materialnoprawne polegające na utracie prawa do wynagrodzenia (por. np. wyrok NSA z 21 czerwca 2006 r. sygn. akt II FSK 862/05, Lex nr 242945).

W rozpoznawanej sprawie adw. M. S. nie złożyła oświadczenia, że wynagrodzenie za pomoc prawną udzieloną skarżącemu w postępowaniu przed Sądem II instancji nie zostało uiszczone w całości ani w części. Oświadczenie to nie zostało zamieszczone w skardze kasacyjnej z 21 maja 2014 r. Pełnomocnik skarżącego nie złożyła również niniejszego oświadczenia do protokołu rozprawy kasacyjnej.

W świetle powyższego, na podstawie art. 250 § 1 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.