Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 664/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2012-03-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Marszałek Województwa
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 5 pkt 11; art. 26 ust. 1 pkt 4; art. 28 ust. 1 pkt 3;  art. 29 ust. 2 pkt 6;  art. 30a ust. 1
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity
journal: Dz.U.UE.L 2006 nr 210 poz 25  art. 60 lit. a
law: ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu  Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1260/1999

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Józef Kremis (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Maciej Guziński Sędzia WSA Marcin Miemiec Protokolant Ewa Bogulak po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 28 lutego 2012 r. sprawy ze skargi A Spółki z o.o. w S. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa D. – Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym dla Województwa D. na lata 2007-2013 z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia odwołania od odmowy zawarcia umowy o dofinansowanie projektu oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym rozstrzygnięciem Zarząd Województwa D. – Instytucja Zarządzająca Regionalnym Programem Operacyjnym dla Województwa D. na lata 2007-2013 (zwana dalej "instytucją zarządzającą) – nie uwzględnił odwołania "A" sp. z o.o., z siedzibą w S. (zwanej dalej "spółką"), od stanowiska instytucji pośredniczącej w sprawie odmowy zawarcia ze spółką umowy o dofinansowanie projektu nr [...] "Restauracja Zabytkowej Oficyny w miejscowości S. na potrzeby stworzenia bazy pobytowej na EURO 2012" w zakresie Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa D. na lata 2007-2013.

Kwestionowane przez spółkę rozstrzygnięcie o nieuwzględnieniu odwołania od odmowy zawarcia umowy o dofinansowanie wspomnianego projektu zostało podjęte po uchyleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu poprzedniej odmowy zawarcia umowy (wyrok z dnia [...]r., III SA/Wr 182/11).

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu spółka wniosła o stwierdzenie niezgodności z prawem i uchylenie w całości rozstrzygnięcia z dnia [...] r. ([...]) nieuwzględniającego odwołania spółki z dnia [...] r. od odmowy zawarcia umowy o dofinansowanie projektu nr [...] "Restauracja Zabytkowej Oficyny w miejscowości S. na potrzeby stworzenia bazy pobytowej na EURO 2012", wraz ze stwierdzeniem nieważności i uchyleniem w całości poprzedzającej to rozstrzygnięcie decyzji odmawiającej zawarcia umowy o dofinansowanie, zawarte w piśmie D. Instytucji Pośredniczącej z dnia [...] r. ([...]), oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Skarżąca spółka zarzuciła naruszenie:

• art. 5 ust. 11 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. Nr 84, poz. 712 ze zm., zwanej dalej "ustawą") – poprzez wydanie rozstrzygnięcia z pogwałceniem obowiązującego systemu realizacji Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa D. na lata 2007-2013;

• art. 60 rozporządzenia Rady nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (Dz. Urz. UE L 210 z dnia 31 lipca 2006 r., s. 25 ze zm.) – poprzez niewłaściwe jego zastosowania, jako podstawy rozstrzygnięcia odwołania w sprawie, gdyż przepis ten ma charakter normy ogólnej i nie uprawnia Instytucji Zarządzającej do zmiany w trakcie konkursu jego zasad na niekorzyść wnioskodawcy, ani do ponownej oceny wniosku o dofinansowanie projektu, jak również do "przyznania sobie" przez tę instytucję dodatkowych kompetencji i uprawnień poza ogłoszonymi zasadami przyjmowania i oceny wniosków, co uchybia także art. 7 Konstytucji RP;

• art. 30a ust. 1 ustawy – poprzez odmowę zawarcia umowy, gdy zostały spełnione wszystkie przesłanki określone w tym przepisie;

• art. 26 ust. 1 pkt 4 ustawy – poprzez błędne zastosowanie obowiązujących kryteriów do oceny projektu spółki;

• art. 29 ust. 4 i art. 26 ust. 2 ustawy – poprzez zmianę, na niekorzyść spółki, zasad konkursu w jego trakcie, co polegało w szczególności na:

a) przeprowadzeniu dodatkowej oceny wniosku o dofinansowanie, gdy zasady prowadzenia konkursu nie przewidywały takiej oceny;

b) braku rzetelnego wyjaśnienia sprawy oraz pominięciu możliwości zawierania porozumień o współpracy w zakresie realizowanego projektu;

co spowodowało nieuprawnione przyjęcie, że:

• wnioskodawca był zobowiązany do samodzielnej realizacji wszystkich wymogów UEFA dotyczących centrów pobytowych obowiązujących podczas EURO 2012, podczas gdy:

a) według Wytycznych dla Wnioskodawców w zakresie Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa D. na lata 2007-2013, podschemat 1.1.D1.b: Projekty inwestycyjne zwiększające atrakcyjność turystyczną regionu poprzez tworzenie centrów pobytowych EURO 2012 w trakcie oceny formalnej (pkt 9 Współpraca w ramach realizowanego projektu) w samym wniosku należało przedstawić porozumienia/umowy dotyczące udostępnienia przez partnerów infrastruktury technicznej wymaganej przez UEFA w ramach standardów, które muszą spełniać centra pobytowe EURO 2012;

b) D. Instytucja Pośrednicząca w trakcie postępowania potwierdzała, że możliwe jest zgłoszenie dwóch projektów przez dwa osobne przedsiębiorstwa (na podstawie odrębnych dokumentów rejestrowych), które będą wspólnie spełniały wymogi UEFA. Wskazywano, że ważne jest, aby przedsiębiorstwa zawarły porozumienie, które spowoduje, że razem będą spełniać wymogi UEFA.

Ostatni zarzut dotyczy wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia przez osobę nieuprawnioną, bez odpowiedniego umocowania do działania w imieniu Zarządu Województwa D., wbrew wcześniejszej uchwale nr [...] Zarządu Województwa D. z dnia [...] r. zmieniającej uchwałę nr [...] z dnia [...] r. w sprawie zatwierdzenia listy projektów, które uzyskały pozytywną ocenę merytoryczną w ramach Działania: 1.1. Inwestycje dla przedsiębiorstw. Schemat: 1.1.D1. Dotacje inwestycyjne dla MŚP zwiększające atrakcyjność turystyczną regionu. Podschemat: 1.1.D.1b Dotacje inwestycyjne dla MŚP zwiększające atrakcyjność turystyczną regionu poprzez tworzenie centrów pobytowych EURO 2012 – Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa D. na lata 2007-2013 oraz wyboru projektów do dofinansowania, zgodnie z którą projekt spółki "Restauracja Zabytkowej Oficyny w miejscowości S. na potrzeby stworzenia bazy pobytowej na EURO 2012" otrzymał pozytywną ocenę merytoryczną.

W odpowiedzi na skargę instytucja zarządzająca ustosunkowała się do zarzutów spółki i wniosła o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Ocenę zgodności z prawem zaskarżonej czynności instytucji zarządzającej należy rozpocząć od ustalenia, czy po uchyleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu poprzedniego rozstrzygnięcia instytucji zarządzającej z dnia [...] r. (nr [...]) nieuwzględniającego odwołania spółki w zakresie odmowy zawarcia ze spółką umowy o dofinansowanie projektu, instytucja zarządzająca – rozpatrując sprawę ponownie – sanowała braki dostrzeżone w postępowaniu sądowym. Sąd rozpoznający sprawę ponownie jest bowiem – podobnie jak organ – związany oceną prawną i wskazaniami co dalszego postępowania wyrażonymi we wspomnianym wyroku (art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tekst jednolity Dz. U. z dnia 14 marca 2012, poz. 1270).

W wyroku z dnia [...]r. (III SA/Wr 182/11) Sąd stwierdził, że zaskarżone rozstrzygnięcie nie poddaje się kontroli, ponieważ występują braki uzasadnienia, i wskazał na uchybienia proceduralne, a mianowicie:

• niepełne, a jedynie zdawkowe, odniesienie się do ekspertyz rzeczoznawców związanych z projektem spółki,

• niewyjaśnienie, z jakich względów żadna z obu inwestycji (tj. strony skarżącej oraz spółki ERABUD) nie spełnia oddzielnie warunków UEFA w zakresie centrów pobytowych EURO 2012,

• nieprzedstawienie faktów i ich analizy, stanowiącej podstawę twierdzenia instytucji zarządzającej, że jedynie obie inwestycyjne (tj. strony skarżącej i spółki ERABUD) – rozpatrywane łącznie – spełniają warunku UEFA,

• niewskazanie w rozstrzygnięciu odwołania, o jakie konkretnie warunki UEFA chodzi,

• niezawarcie w uzasadnieniu rozstrzygnięcia wszystkich okoliczności, które przemawiają za odmową zawarcia umowy ze stroną skarżącą spółką umowy (okoliczności te nie mogą być bowiem dociekane lub dedukowane z lektury akt),

• niejasne odniesienie się w uzasadnieniu rozstrzygnięcia do czterech przesłanek umożliwiających odmowę zawarcia umowy.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia odwoławczego instytucja zarządzająca wskazała, że na etapie weryfikacji dokumentów niezbędnych do zawarcia umowy o dofinansowanie projektu spółki powzięto wątpliwości istotne dla wyniku sprawy i możliwości zawarcia umowy. Chodziło bowiem o to, czy wnioski dwóch spółek (strony skarżącej i spółki ERABUD) zgłoszone w zakresie tego samego postępowania konkursowego nie stanowią jednej, niepodzielnej ekonomicznie inwestycji, i czy oba te projekty nie zostały sztucznie podzielone przez wnioskodawców, tak aby każdy z niech uzyskał odrębną kwotę dofinansowania ze środków publicznych (po 8 mln każdy) na wspólne w istocie przedsięwzięcie.

Instytucja zarządzająca przyznała, że problem ten nie został dostrzeżony w fazie weryfikacji formalnej wniosku, niewadliwie jednak wywiodła, że błąd popełniony na tym etapie i wyprowadzona z tego niewłaściwa ocena wniosku skarżącej spółki, dopuszczająca ten wniosek do dalszego procedowania w sprawie, czyli przejścia na etap zawarcia umowy, nie zwalnia jednostki zarządzającej z obowiązku zbadania przesłanek warunkujących zawarcie umowy. Nie można bowiem nie zauważyć, że pozytywna ocena wniosku spółki (choć, jak się później okazało, dokonana błędnie) w pierwszej części postępowania konkursowego, umożliwiająca przejście do fazy, w której podejmuje się już działania związane z zawarciem umowy, nie sanuje sama przez się wad projektu istniejących już na etapie badania wstępnego, a dostrzeżonych dopiero przed zawarciem umowy, i nie daje podstaw do tworzenia konstrukcji niewzruszalnego domniemania prawidłowości wniosku, które rozciągałoby się także na etap czynności poprzedzających umowę oraz związanych wprost z jej zawarciem. Zawarcie umowy ze spółką – mimo stwierdzonych w fazie postępowania kontraktowego wadliwości przedstawionego przez ten podmiot projektu – prowadziłoby do nieważności czynności prawnej, jako sprzecznej z postanowieniami regulaminu postępowania konkursowego przyjętego przez instytucję zarządzającą, skoro projekt spółki od samego początku nie spełniał warunków UEFA, stanowiących element ogłoszenia o konkursie.

Przejście przez projekt skarżącej fazy oceny formalnej nie tworzy po stronie spółki roszczenia o zawarcie umowy, a tym samym nie nakłada na instytucję zarządzającą obowiązku zawarcia umowy, który mógłby być egzekwowany w trybie art. 64 k.c. w zw. z art. 1047 § 1 k.p.c.

Wobec ustalonych okoliczności sprawy, argumentem przesądzającym o obowiązku zawarciu umowy nie może być powołanie się skarżącej na niewystąpienie żadnej z czterech przesłanek do odmowy zawarcia umowy, ujętych w "Szczegółowym Opisie Priorytetów Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa D. na lata 2007-2013".

W kwestii warunków wymaganych przez UEFA, instytucja zarządzająca wyjaśniła, że na stronie D. Instytucji Pośredniczącej w ogłoszeniu z [...]r. o przyjmowaniu wniosków o dofinansowanie wyraźnie wskazano, że przedstawiany przez kandydatów projekt musi spełniać nie tylko ogólne warunki zawarte w ogłoszeniu, ale także wymogi UEFA dotyczące centrów pobytowych podczas EURO 2012. Również w "Wytycznych dla wnioskodawców w ramach RPO WD na lata 2007-2013" (w ramach podschematu 1.1.D1.b w punkcie 2) wskazano na "Aktualne wytyczne zawierające wymogi UEFA dotyczące centrów pobytowych obowiązujące podczas EURO 2012".

W takiej sytuacji zarówno skarżąca, jak i spółka ERABUD, miały możliwość zapoznania się z tymi warunkami. O tym, że się zapoznały, świadczy zestawienie projektów obu spółek. W każdym z tych projektów przewidziano mniej więcej po połowie liczbę pokoi dwuosobowych, apartamentów i apartamentów o podwyższonym standardzie, co wskazuje, że dopiero oba projekty łącznie spełniałyby wspomniane kryteria, a więc każdy z osobna nie odpowiadał warunkom konkursu, co było wymogiem dla każdego przedsiębiorcy lub grupy przedsiębiorców występujących wspólnie o dofinansowanie inwestycji.

Instytucja zarządzająca wypełniła zalecenie Sądu i wskazała, o które wymagania UEFA chodzi, jakie to są wymagania i których wymagań nie spełnił ani projekt skarżącej, ani projekt spółki ERABUD w tym samym zakresie.

Skarżąca określiła w projekcie, że w czterogwiazdkowym hotelu będą 23 pokoje dwuosobowe, 3 apartamenty i 1 apartament o podwyższonym standardzie, gdy tymczasem UEFA wymaga 50 standardowych pokoi dwuosobowych, 5 apartamentów i 5 apartamentów o dodatkowo podwyższonym standardzie. To zaś oznacza, że instytucja zarządzająca wykonała wytyczne Sądu, wskazując na konkretne kryteria UEFA, których nie spełniał i nadal nie spełnia ani projekt strony skarżącej, ani spółki ERABUD.

Nie jest wadliwe rozumowanie instytucji zarządzającej, że gdyby projekty obu spółek zestawić ze sobą i objąć jednym wnioskiem, to takie połączenie spełniałoby wspomniane kryteria UEFA. Natomiast każdy projekt brany z osobna (objęty dwoma odrębnymi wnioskami) nie spełnia tych wymagań.

Instytucja zarządzająca wykazała ponadto, że projekt skarżącej nie spełnia także innych wymogów UEFA, w części dotyczącej powierzchni biurowych/konferencyjnych, strefy wypoczynkowej i strefy jadalnej.

Wprawdzie strona skarżąca wywodziła, że część tych wymogów spełni projekt "Zamek", objęty odrębnym wnioskiem spółki ERABUD o dofinansowanie, jednakże argument ten nie mógł być uznany za decydujący w sprawie, skoro w ten sposób sama spółka przyznaje, że jej projekt nie spełniał samodzielnie warunków zawartych w RPO, w tym kryteriów UEFA, które były elementem ogłoszonego programu. Ta uwaga dotyczy także projektu spółki ERABUD.

Niewadliwie zatem przyjęto w sprawie, że łączne spełnienie warunków UEFA przez dwa odrębne projekty, jest niezgodne z kryteriami zawartymi o ogłoszeniu dotyczącym składania wniosków, ponieważ w ogłoszeniu przewidziano, że projekt każdego z podmiotów ubiegających się o dofinansowanie musi samodzielnie spełniać wszystkie warunki (odrębną sprawą jest natomiast kwestia realizacji zamierzonej inwestycji – czy samodzielnie przez wnioskodawcę, czy też we współpracy z innymi podmiotami).

W kwestii znaczenia czterech ekspertyz uzyskanych przez D. Instytucję Pośredniczącą, instytucja zarządzająca – wykonując wytyczne Sądu – wyjaśniła w uzasadnieniu rozstrzygnięcia, że opinie te nie dotyczą kryteriów, które musi spełniać projekt wnioskodawcy, lecz odnoszą się do powiązań gospodarczych między skarżącą a spółką ERABUD oraz powiązań obu projektów zgłoszonych odrębnie przez każdy z tych podmiotów a także możliwości realizacji każdej inwestycji odrębnie z punktu widzenia unormowań prawa budowlanego. Tymczasem istotą sprawy jest wadliwa ocena projektu istniejąca już na etapie oceny formalnej, natomiast zakres czterech ekspertyz nie ma znaczenia dla podstawowej w sprawie kwestii – a mianowicie spełniania lub niespełniania wymogów UEFA.

Odmawiając zawarcia umowy, instytucja zarządzająca niewadliwie wskazała na art. 60 lit. a) rozporządzenia Rady nr 1083/2006 i wynikający z tego przepisu obowiązek instytucji zarządzającej do zapewnienia, by projekty były wybierane zgodnie z kryteriami mającymi zastosowanie do programu operacyjnego (a takie kryteria określono właśnie w "Szczegółowym Opisie Priorytetów Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa D. na lata 2007-2013") i by projekty te spełniały zasady wspólnotowe i krajowe przez cały okres ich realizacji. Wybór projektów musi nastąpić według kryteriów zatwierdzonych przez Komitet Monitorujący (art. 28 ust. 1 pkt 3 i art. 29 ust. 2 pkt 6 ustawy).

W rozstrzygnięciu odwoławczym uzupełniono zatem luki dostrzeżone uprzednio przez Sąd i wyjaśniono przyczyny niespełnienia przez projekt skarżącej warunków programu operacyjnego do zawarcia umowy.

W takiej sytuacji nie można uznać zarzutu strony skarżącej o uchybieniu przez instytucję zarządzającą art. 5 pkt 11 ustawy, który definiuje "system realizacji", skoro na etapie postępowania zmierzającego do zawarcia umowy instytucja ta miała nie tylko uprawnienie, ale i obowiązek zbadania, czy projekt, który uzyskał pozytywną ocenę formalną, spełnia wszystkie kryteria pozwalające zawrzeć umowę bez naruszenia zasad określonych w "systemie realizacji" przez instytucję zarządzającą.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 30a ust. 1 ustawy, poprzez odmowę zawarcia umowy o dofinansowanie, podczas gdy – jak stwierdzono w skardze – spełnione były wszystkie przesłanki do jej zawarcia określone w tym przepisie, nie sposób nie zauważyć, że strona skarżąca niewłaściwie interpretuje jego postanowienia. Jedną z niezbędnych przesłanek zawarcia umowy o dofinansowanie projektu według art. 30a ust. 1 pkt 1 ustawy jest to, aby projekt "pozytywnie przeszedł wszystkie etapy jego oceny" [podkreślenie Sądu], a więc nie tylko etap oceny formalnej, ale także by uzyskał pozytywną ocenę na etapie weryfikacji przedumownej, czego – jak wykazało postępowanie – zabrakło w rozpoznawanej sprawie.

Nie znajduje uzasadnienia zarzut naruszenia art. 26 ust. 1 pkt 4 ustawy ["do zadań instytucji zarządzającej należy w szczególności wybór, w oparciu o kryteria, o których mowa w pkt 3, projektów, które będą dofinansowane w ramach programu operacyjnego" po uprzednim "przygotowaniu i przekazaniu Komitetowi Monitorującemu do zatwierdzenia propozycji wyboru projektów" (pkt 3)], skoro instytucja zarządzająca zachowała wymogi ustawowe i – powołując się na jedno z ogłoszonych kryteriów (warunki UEFA) oceny projektów – podtrzymała odmowę zawarcia umowy.

Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 29 ust. 4 i art. 26 ust. 2 ustawy, albowiem żadna z okoliczności sprawy nie wskazuje, aby do czasu zawarcia wszystkich umów o dofinansowanie projektu z beneficjentami wyłonionymi w konkursie lub w wyniku rozpatrzenia środków odwoławczych, instytucja ogłaszająca konkurs spowodowała pogorszenie zasad konkursu, zwłaszcza na niekorzyść strony skarżącej. Zasady te były bowiem jednakowe od momentu ogłoszenia o konkursie, a wadliwa ocena wniosku i projektu spółki w pierwszym etapie weryfikacji i dostrzeżenie błędów projektu dopiero na etapie czynności zmierzających do zawarcia umowy nie jest zmianą reguł w trakcie postępowania konkursowego w rozumieniu art. 29 ust. 4 ustawy. Tym samym nie można twierdzić, aby instytucja zarządzająca uchybiła zasadzie równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów (w tym skarżącej spółki), czy też nie zapewniła przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów (art. 26 ust. 2 ustawy), skoro przyjęte i ogłoszone kryteria oceny projektów (w tym także warunki stawiane inwestycjom przez UEFA) pozostały niezmienione.

Ze stanowiska instytucji zarządzającej strona skarżąca wyprowadza błędny wniosek, jakoby wnioskodawca był zobowiązany do samodzielnej realizacji wszystkich warunków UEFA dotyczących centrów pobytowych obowiązujących podczas EURO 2012. Tymczasem inną jest kwestia spełniania wszystkich kryteriów konkursowych przez sam projekt, czym innym zaś sposób realizacji całego przedsięwzięcia. Przedstawione zasady nie wykluczają bowiem wspólnej realizacji inwestycji przez kilka podmiotów (skoro we wniosku należało przedstawić m.in. porozumienia/umowy dotyczące udostępnienia przez partnerów infrastruktury technicznej wymaganej przez UEFA w ramach standardów, które muszą spełniać centra pobytowe euro 2012), ale – według reguł konkursu – każdy wniosek i projekt podmiotu ubiegającego się o dofinansowanie powinien odpowiadać wszystkim podanym do wiadomości warunkom konkursu. Niedopuszczalne jest natomiast dzielenie całego przedsięwzięcia między różne podmioty, które następnie wystąpią z samodzielnym wnioskiem o dofinansowanie każdego z nich maksymalną kwotą przewidzianą w konkursie, z argumentacją, że wszystkie projekty oceniane łącznie spełniają warunki zamierzonej inwestycji. Takie postępowanie stanowiłoby bowiem obejście wymagań konkursu, a zawarcie umowy w takiej sytuacji powodowałoby nieważność czynności prawnej, co z kolei wiązałoby się z odpowiedzialnością jednostki zarządzającej za wadliwe działania (art. 60 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 w zw. z art. 25 pkt 1, art. 26 ust. 1 pkt 1-2 oraz pkt 6-8 i art. 5 pkt 2 ustawy).

Nietrafny jest także zarzut podpisania przez osobę nieupoważnioną pisma z dnia [...] r. informującego spółkę o nieuwzględnieniu jej odwołania, gdyż podpis Zastępcy Dyrektora Departamentu RPO w Urzędzie Marszałkowskim Województwa D. znajduje umocowanie w uchwale nr [...] z dnia [...] r. Zarządu Województwa D. Instytucja zarządzająca niewadliwie przy tym wskazała, że przywołana przez stronę skarżącą uchwała nr [...] z dnia [...] r. Zarządu Województwa D. dotyczy kwestii wyboru przez ten organ projektów do dofinansowania (na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 4 ustawy), i dopiero po takim wyborze możliwe jest zawieranie umów o dofinansowanie (art. 30a ust. 1 pkt 1 ustawy). Czym innym jest natomiast upoważnienie pracowników Urzędu Marszałkowskiego do podpisywania rozstrzygnięć podjętych w postępowaniu odwoławczym, a taka właśnie sytuacja zaistniała w rozpoznawanej sprawie.

Ponieważ wszczęte skargą spółki postępowanie sądowe nie dało podstaw do postanowienia instytucji zarządzającej zarzutu naruszenia prawa przez odmowę zawarcia umowy o dofinansowanie projektu spółki, należało – stosownie do dyspozycji art. 151 w zw. z art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzec, jak w sentencji wyroku.