Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 940/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2014-12-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 59 par 1
journal: Dz.U. 2012 poz 1015
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Maczewski, Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Woźniak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Lidia Maląg, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 18 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi S. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego 1. oddala skargę, 2. przyznaje od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na rzecz adw. Ł. L. kwotę [...] ([...]) złotych powiększoną o kwotę należnego podatku od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu.


UZASADNIENIE

Naczelnik Urzędu Skarbowego, na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 10 lutego 2014 r. wystawionego przez Powiatowego Lekarza Weterynarii (wierzyciela), prowadzi postępowanie egzekucyjne wobec S. K., zamieszkałego we [...] , gmina [...].

W toku postępowania organ egzekucyjny skierował do P. Sp. z o. o. zawiadomienie z dnia 20 lutego 2014 r. nr [...] o zajęciu wynagrodzenia przysługującego S. K. Zajęcie to okazało się nieskuteczne, bowiem, jak poinformowała ww. spółka, zobowiązany był tam zatrudniony do dnia 15.03.2013 r.

W piśmie z dnia 17 marca 2014 r. skierowanym do Dyrektora Izby Skarbowej S. K. oświadczył, że to nie na niego powinna być nałożona grzywna, której zapłata dochodzona jest w powyższym postępowaniu egzekucyjnym. Pismo to zostało przekazane Naczelnikowi Urzędu Skarbowego jako wniosek S. K. o umorzenie ww. postępowania egzekucyjnego. Przed rozpoznaniem przedmiotowego wniosku organ egzekucyjny, pismem z dnia 1 kwietnia 2014 r. zwrócił się do wierzyciela – Powiatowego Lekarza Weterynarii o zajęcie stanowiska i złożenie wyjaśnień. Wierzyciel poinformował, że złożony wniosek jest bezzasadny i nie powinien zostać uwzględniony .

Postanowieniem z dnia 05 czerwca 2014 r. znak [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego odmówił umorzenia ww. postępowania egzekucyjnego. W postanowieniu tym organ egzekucyjny stwierdził, że nie wystąpiły przesłanki określone w aft, 59 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, skutkujące umorzeniem postępowania egzekucyjnego.

W zażaleniu z dnia 13.06.2014 r. skierowanym do Dyrektora Izby Skarbowej S. K. wniósł o uchylenie zaskarżonego ww. postanowienia i jego zmianę poprzez umorzenie powyższego postępowania egzekucyjnego wobec niego. Wniósł również o dopuszczenie dowodów, iż budynek gospodarczy położony we W. stanowi własność Gminy [...] i to na właścicielu spoczywa obowiązek jego remontu oraz zadbania, aby był on użytkowany zgodnie z przeznaczeniem.

Postanowieniem z dnia 16.07.2014 r. znak [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego . W uzasadnieniu postanowienia organ II instancji wskazał, że zgodnie z art. 59 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji postepowanie egzekucyjne umarza się w przypadku zaistnienia którejkolwiek z przesłanek spośród wymienionych w przedmiotowym przepisie. Organ wskazał także, że zgodnie z art. 59 § 2 powyższej ustawy postępowanie egzekucyjne może być umorzone w przypadku stwierdzenia, że w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym należności pieniężnej nie uzyska się kwoty przewyższającej wydatki egzekucyjne.

Organ podkreślił, że postępowanie egzekucyjne jest postępowaniem wykonawczym mającym na celu doprowadzenie do przymusowego wykonania obowiązku nałożonego ostatecznym rozstrzygnięciem zaś w przedmiotowej sprawie S. K. na etapie ustalania przez właściwy organ zobowiązania strony nie zakwestionował skutecznie ustaleń w tym przedmiocie, tj. ustaleń dotyczących zasadności nałożenia na stronę maksymalnej, jednorazowej grzywny w wysokości [...] zł z tytułu nie wykonania obowiązku polegającego na zapewnieniu zwierzętom gospodarskim właściwych warunków bytowania w sposób określony w ostatecznej decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii z dnia 29 listopada 2012 r. nr [...] , tj. min przez zapewnienie bydłu oraz cielętom stałego dostępu do wody. Organ wskazał, że na etapie postępowania egzekucyjnego strona – poprzez złożenie wniosku o umorzenie tego postępowania – nie może skutecznie kwestionować ustaleń dotyczących zasadności nałożenia na stronę powyższej grzywny. Niezależnie od powyższego organ wskazał, że zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt, kto utrzymuje zwierzęta gospodarskie jest zobowiązany do zapewnienia im opieki i właściwych warunków bytowania w związku z czym obowiązek ten ciąży na właścicielu zwierząt nie zaś na właścicielu obiektów budowlanych, w których utrzymywane są zwierzęta.

W skardze złożonej do tutejszego Sądu pismem z dnia 18.07.2014 r. S. K. zaskarżył ww. postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w całości i wniósł o jego uchylenie. S. K. podniósł w uzasadnieniu skargi, że grzywna została na niego nałożona niezgodnie z prawem, bowiem nie on jest właścicielem obiektów, w których przebywa bydło - zabudowania są własnością Gminy [...]. Skarżący podniósł również, że "w protokole nie stwierdzono uchybień w chowie bydła" oraz zakwestionował legalność dokonanej w jego gospodarstwie kontroli przez Powiatowego Lekarza Weterynarii.

W ocenie skarżącego, bezspornym jest, że grzywnę nałożono na niego niezgodnie z prawem, bowiem ukarano go za budynki gospodarcze, które są własnością Gminy.

W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej przez badanie zgodności zaskarżonych orzeczeń z prawem. W wyniku takiej kontroli zaskarżone orzeczenie może zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: "P.p.s.a.").

Sąd, dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji, uznał, że skarga jest niezasadna.

W sprawie istota sporu sprowadza się do ustalenia, czy prawidłowo organ podatkowy uznał, że brak jest podstaw do umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego w stosunku do skarżącego.

Sąd podkreśla, że S. K. (zwany dalej: "skarżącym" bądź "stroną") w skardze złożonej w przedmiotowej sprawie de facto nie podnosi argumentów wskazujących na wadliwość zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 16.07.2014 r. znak [...] na skarżącego ostateczną decyzją Powiatowego Lekarza Weterynarii z dnia 29 listopada 2012 r. nr [...] obowiązków w zakresie zapewnienia zwierzętom gospodarskim skarżącego właściwych warunków bytowych, których niewykonanie doprowadziło do nałożenia na skarżącego ostatecznym postanowieniem nr 1 Powiatowego Lekarza Weterynarii z dnia 6 listopada 2013 r. nr [...] grzywny w wysokości [...] zł w celu przymuszenia. Powyższe rozstrzygnięcia są ostateczne i podlegają wykonaniu.

A zatem podnoszone przez skarżącego argumenty nie dotyczą niniejszego postępowania, którego przedmiotem jest zasadność odmowy umorzenia postepowania egzekucyjnego prowadzonego w stosunku do skarżącego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 10.02.2014 r. wystawionego przez Powiatowego Lekarza Weterynarii.

Zgodnie z treścią art. 59 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1996 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 1015 ze zm.) postępowanie egzekucyjne umarza się:

1) jeżeli obowiązek został wykonany przed wszczęciem postępowania;

2) jeżeli obowiązek nie jest wymagalny, został umorzony lub wygasł z innego powodu albo jeżeli obowiązek nie istniał;

3) jeżeli egzekwowany obowiązek został określony niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z decyzji organu administracyjnego, orzeczenia sądowego albo bezpośrednio z przepisu prawa;

4) gdy zachodzi błąd co do osoby zobowiązanego lub gdy egzekucja nie może być prowadzona ze względu na osobę zobowiązanego;

5) jeżeli obowiązek o charakterze niepieniężnym okazał się niewykonalny;

6) w przypadku śmierci zobowiązanego, gdy obowiązek jest ściśle związany z osobą zmarłego;

7) jeżeli egzekucja administracyjna lub zastosowany środek egzekucyjny są niedopuszczalne albo zobowiązanemu nie doręczono upomnienia, mimo iż obowiązek taki ciążył na wierzycielu;

8) jeżeli postępowanie egzekucyjne zawieszone na żądanie wierzyciela nie zostało podjęte przed upływem 12 miesięcy od dnia zgłoszenia tego żądania;

9) na żądanie wierzyciela;

10) w innych przypadkach przewidzianych w ustawach.

Postępowanie egzekucyjne może być umorzone w przypadku stwierdzenia, że w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym należności pieniężnej nie uzyska się kwoty przewyższającej wydatki egzekucyjne (art. 59 § 2 ww. ustawy). W przypadkach, o których mowa w art. 59 § 1 ww. ustawy, organ egzekucyjny wydaje postanowienie w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego (art. 59 § 3 ww. ustawy). Postanowienie, o którym mowa w § 3 powyżej, wydaje się na żądanie zobowiązanego lub wierzyciela albo z urzędu (art. 59 § 4 ww. ustawy).

Należy stwierdzić, że prawidłowe jest stanowisko organu, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek skutkująca umorzeniem postępowania egzekucyjnego w stosunku do skarżącego zaś sam skarżący przesłanek tych nie wskazuje ani też nie powołuje się na nie. Sąd podnosi, że obowiązek nałożony na skarżącego ostatecznym postanowieniem nr 1 Powiatowego Lekarza Weterynarii z dnia 6 listopada 2013 r. nr [...] nie został wykonany przez skarżącego przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego (art. 59 § pkt 1 ww. ustawy), co pozostaje bezsporne. Ponadto powyższy obowiązek jest istniejący, wymagalny, nie został umorzony ani też nie wygasł z innego powodu (art. 59 § 1 pkt 2) ww. ustawy), co również nie jest sporne w przedmiotowej sprawie, bowiem ww. postanowienie nakładające na skarżącego grzywnę w wysokości [...] zł jest ostateczne i nie zostało zmienione bądź uchylone przez organ a termin zapłaty powyższej grzywny przez skarżącego upłynął w dniu 30 listopada 2013 r.

Sąd podnosi także, że obowiązek skarżącego egzekwowany w ww. postępowaniu egzekucyjnym jest zgodny z treścią obowiązku nałożonego na skarżącego ww. postanowieniem o nałożeniu grzywny (art. 59 § 1 pkt 3) ww. ustawy), nie zachodzi błąd, co do osoby zobowiązanego bowiem skarżący jest wskazany jako podmiot zobowiązany w treści ww. ostatecznego postanowienia Powiatowego Lekarza Weterynarii z dnia 6 listopada 2013 r. o nałożeniu grzywny zaś treść tytułu wykonawczego nr 5/2014 z dnia 10 lutego 2014 r. oraz ww. zawiadomienie o zajęciu prawa majakowego z dnia 20.02.2014 r. wskazują na skarżącego jako zobowiązanego (art. 59 § 1 pkt 4) ww. ustawy). W przedmiotowej sprawie obowiązek skarżącego będący przedmiotem egzekucji ma charakter pieniężny (art. 59 § 1 pkt 5) ww. ustawy) oraz nie nastąpiła śmierć zobowiązanego do obowiązku ściśle związanego z jego osobą (art. 59 § 1 pkt 6) ww. ustawy) a w przedmiotowej sprawie nie zachodzi także niedopuszczalność egzekucji administracyjnej, niedopuszczalność zastosowanego środka egzekucyjnego oraz niedoręczenie zobowiązanemu upomnienia, mimo iż obowiązek taki ciążył na wierzycielu (art. 59 § 1 pkt 7) ww. ustawy).

Sąd ponosi również, że wierzyciel – Powiatowy Lekarz Weterynarii - pismem z dnia 16 kwietnia 2014 r. sprzeciwił się umorzeniu ww. postępowania egzekucyjnego (art. 59 § 1 pkt 9) ww. ustawy) a postępowanie to nie było zawieszone (art. 59 § 1 pkt ) ww. ustawy). W sprawie nie zachodzą również inne przypadki umorzenia postępowania egzekucyjnego przewidziane w ustawach (art. 59 § 1 pkt 10) ww. ustawy).

Ponadto w ocenie Sądu przedwczesnym jest uznanie, że w przedmiotowym postępowaniu egzekucyjnym, które dotyczy należności pieniężnej, nie uzyska się kwoty przewyższającej wydatki egzekucyjne (art. 59 § 2 ww. ustawy) bowiem skarżący prowadzi gospodarstwo rolne i nie utracił zdolności zarobkowania.

W związku z powyższymi okolicznościami oraz mając na uwadze, że zarzuty skarżącego nie odnosiły się do kwestii objętej zaskarżonym postanowieniem, wydanym w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego nie zaś w przedmiocie nałożenia na skarżącego określonych obowiązków czy też grzywny w celu przymuszenia do ich wykonania, które to obowiązki i grzywna zostały nałożone na skarżącego ostatecznymi orzeczeniami właściwego organu, Sąd uznał, że w przedmiotowej sprawie nie zaistniała jakakolwiek z przesłanek skutkująca umorzeniem postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec skarżącego na podstawie ww. tytułu wykonawczego nr [....] wystawionego przez Powiatowego Lekarza Weterynarii (wierzyciela) w dniu 10 lutego 2014 r.

Wobec tego, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, Sąd na podstawie przepisu art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.