Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 538/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-04-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Minister Gospodarki Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 26 ust. 2, art. 30 c  ust. 3 pkt 2
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Krajewska (spr.), Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Protokolant st. specjalista - Małgorzata Broniarek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 marca 2014 r. sprawy ze skargi [...] na informację Ministra Gospodarki z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej jest ocena Wniosku o dofinansowanie projektu złożonego przez [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowo – akcyjna z siedzibą w [...] realizowanego w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, lata 2007-2013 (POIG), dokonana przez Ministra Gospodarki.

W dniu 4 czerwca 2013 r. Skarżąca złożyła wniosek o dofinansowanie projektu pt. "[...] ", realizowanego w ramach POIG Działanie 4.4 Nowe inwestycje o wysokim potencjale innowacyjnym. Wniosek otrzymał numer [...].

Pismem z dnia [...] października 2013 r. Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości Sp. z o.o. (PARP) poinformowała Skarżącą, że wniosek o dofinansowanie jej projektu numer [...] nie uzyskał pozytywnej oceny w wyniku weryfikacji zgodnie z kryteriami oceny merytorycznej obligatoryjnej. PARP wskazała, że projekt nie spełniał kryterium nr: 3, 4, 5 oraz kryterium nr 9. Ponadto PARP wniosła zastrzeżenia do wskazanych w pkt 23 i pkt 23.4 wniosku wskaźników obrazujących pozytywny wpływ projektu na politykę równości szans oraz na środowisko.

Pismem z dnia 4 listopada 2013 r. Skarżąca wniosła protest od wyników oceny wniosku o dofinansowanie projektu. Zakwestionowała ocenę kryterium wyboru nr 3 oraz kryteriów nr 4, 5 i 9. Ponadto przeprowadzonej ocenie zarzuciła uchybienia proceduralne w postaci wielokrotnego naruszenia art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jedn. Dz.U. z 2009r. Nr 84, poz. 712) oraz § 7 ust. 1 punkt 7 i punkt 9 Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach POIG Działanie 4.4., poprzez dokonanie nierzetelnej i stronniczej oceny projektu objętego wnioskiem w zakresie kryteriów nr 3, 4, 5 i 9 oraz w postaci naruszenia art. 30a ust. 3 u.z.p.p.r., poprzez błędne pouczenie o warunkach formalnych protestu w szczególności instytucji za pośrednictwem, której należy wnieść projekt.

Skarżąca wniosła o uwzględnienie protestu w całości i rekomendowania projektu do dofinansowania, ewentualnie o uwzględnienie protestu w całości i przekazanie wniosku o dofinansowanie projektu do dalszego etapu oceny.

Dodatkowo skarżąca wyjaśniła, że zmiana firmy z: [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością [...] na obecną nazwę [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowo – akcyjna oraz zmiana siedziby na [...] została uchwalona przez Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie w dniu [...] lipca 2013 r. (Rep. [...] notariusz [...] w [...]) i zarejestrowana w Rejestrze Przedsiębiorców KRS w dniu [...] sierpnia 2013 r. Zmiana nazwy oraz siedziby firmy nie spowodowała zmian w numerach: REGON, NIP, KRS, co oznacza, że [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowo – akcyjna w [...] jest tym samym podmiotem wnioskującym.

W odpowiedzi na protest, pismem z dnia [...] lutego 2014r. Ministerstwo poinformowało Skarżącą, iż protest został uznany za niezasadny.

W zakresie oceny spełnienia kryterium merytorycznego obligatoryjnego nr 3: "Inwestycja polega na zakupie lub wdrożeniu rozwiązania technologicznego, które jest stosowane na świecie przez okres nie dłuższy niż 3 lata bądź technologii, która jest stosowana dłużej niż 3 lata pod warunkiem, że stopień rozprzestrzenienia tej technologii na świecie w danej branży nie przekracza 15%" organ wskazał, że Skarżąca dokonała błędnego założenia, iż branża w której działa obejmuje produkcję każdego rodzaju osłonek do żywności. W ocenie Ministerstwa Skarżąca powinna odnieść się tylko i wyłącznie do branży osłonek kolagenowych, ponieważ technologia produkcji osłonek naturalnych (zwierzęcych) czy niejadalnych (sztucznych) jest odmienna od technologii, którą Skarżąca zamierza wdrożyć w wyniku realizacji projektu.

W zakresie oceny spełnienia kryterium merytorycznego obligatoryjnego nr 4: "W wyniku realizacji projektu zostanie wprowadzony na rynek nowy lub zasadniczo ulepszony produkt (kryterium nie dotyczy projektów prowadzących do powstania produktów nie posiadających desygnatu materialnego)" organ zarzucił, że porównywanie przez Skarżącą danego produktu (osłonki kolagenowej) do produktów z innej branży (osłonki jadalnej naturalnej, czy osłonki sztucznej), jest na gruncie Przewodnika nieuzasadnione. Podkreślono, że ogólnikowość opisów przedstawionych we wniosku o dofinansowanie nie pozwala na dokonanie rzetelnej analizy czy porównań z podobnymi produktami wytwarzanymi w oparciu o podobną technologię (Wnioskodawca nie posługuje się danymi jakościowymi czy ilościowymi, nie przedstawia szczegółów technicznych swojego rozwiązania). Minister zwrócił również uwagę, że nie jest możliwe odniesienie się do poziomu innowacyjności samej technologii przygotowania masy kolagenowej, ponieważ jej szczegółowy opis nie został zamieszczony we wniosku (Skarżąca nie przedstawiła opisu zakupionej technologii know-how), a w powszechnie dostępnych źródłach można znaleźć opisy patentowe dotyczące sposobu otrzymywania masy kolagenowej. Biorąc pod uwagę, że "Produkt będący wynikiem realizacji projektu musi wykazywać się cechami wyróżniającymi go w stosunku do produktów konkurencyjnych " Minister stwierdził, iż Wnioskodawca nie wykazał w pkt 19 wniosku o dofinansowanie wystarczająco precyzyjnie tego faktu, podając jedynie ogólnikową specyfikację produktu.

W zakresie oceny spełnienia kryterium merytorycznego obligatoryjnego nr 5: "Nowy lub zasadniczo ulepszony produkt będący wynikiem realizacji projektu wykazuje użyteczność dla potencjalnych odbiorców oraz posiada przewagi konkurencyjne w stosunku do oferty innych podmiotów działających w branży" Minister stwierdził, że Skarżąca przedstawiając we wniosku o dofinansowanie opis swojego produktu, nie odniosła się do konkretnych cech/parametrów produktów konkurencyjnych z jego branży (osłonek kolagenowych). W szczególności w punkcie 17 i 19 wniosku o dofinansowanie nie przedstawiono stosownych opisów zgodnie z wymaganiami Przewodnika i Instrukcji.

W zakresie oceny spełnienia kryterium merytorycznego obligatoryjnego nr 9: "Wskaźniki produktu i rezultatu są obiektywnie weryfikowalne, odzwierciedlają założone cele projektu, adekwatne dla danego rodzaju projektu" organ zaznaczył, że Skarżąca we wniosku o dofinansowanie nie odniosła się precyzyjnie do wymagań stawianych przed poszczególnymi komponentami dokumentacji aplikacyjnej, w tym w szczególności w zakresie prezentacji wskaźników produktu i rezultatu oraz nie zweryfikowała przedkładanej dokumentacji w aspekcie jej poprawności (wartości bazowe, poprawność harmonogramu, źródła informacji). Podkreślił, że zgodnie z Przewodnikiem wskaźniki rezultatu mogą być przedstawiane za okres nie wcześniejszy niż wskaźniki produktu, bowiem zawsze są ich wynikiem. Oceniający, powinni brać pod uwagę wskaźniki, w stosunku do których w punkcie 28 wniosku o dofinansowanie podana jest wartość bazowa oraz dokumenty źródłowe, na podstawie których Wnioskodawca określił jej wartość, a także wyczerpująca metodologia wyliczenia wartości bazowej oraz wartości w poszczególnych latach.

Od rozstrzygnięcia z dnia [...] lutego 2014 r. Skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżonej informacji zarzuciła istotne naruszenie:

• art. 31 ust. 1 u.z.p.p.r., poprzez niedokonanie rzetelnej i bezstronnej oceny projektu objętego wnioskiem w zakresie kryteriów o numerach: 3, 4, 5 oraz 9;

• art. 26 ust. 2 w związku z art. 31 ust. 1 u.z.p.p.r., poprzez dokonanie negatywnej oceny projektu na podstawie nierzetelnych ocen merytorycznych sporządzonych przez eksperta powołanego do oceny projektu – o czym świadczy m.in. nieprawidłowe zakwalifikowanie osłonek kolagenowych, jako branży, nie zaś jako sektora branżowego; powoływanie się w opinii na liczbę widniejących w internecie publikacji naukowych, świadczących o rozwoju rynku; brak podstawowych informacji o produkcie, jakimi są osłonki kolagenowe;

• art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r., poprzez uchybienie zasadzie równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów, polegające na negatywnej ocenie wniosku i projektu bez uzasadnienia odnoszącego się bezpośrednio do treści protestu,

• art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r. w związku z art. 29 ust. 2 pkt 6 u.z.p.p.r. w związku z § 7 pkt 5 Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach POIG, poprzez zastosowanie oceny poszczególnych części wniosku, definicji kryteriów innych niż określone w Przewodniku po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach POIG, a także poprzez brak merytorycznej oceny wniosku zgodnie z kryteriami,

• § 1.1. pkt 6 w związku z § 23 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 oraz ust. 2 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z 7 kwietnia 2008 r. w sprawie udzielania przez PARP pomocy finansowej w ramach POIG, 2007-2013, poprzez nieudzielenie pomocy finansowej w ramach działań "Nowe inwestycje o wysokim potencjale innowacyjnym", w sytuacji gdy złożony przez skarżącą wniosek spełniał wszystkie niezbędne ku temu przesłanki;

• § 7 pkt 9 Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach POIG, poprzez niezwrócenie się do Skarżącej w celu wyjaśnienia wątpliwości oraz dokonanie jednoznacznej oceny wniosku.

W skardze Skarżąca wniosła o:

• stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez PARP,

• zasądzenie na rzecz skarżącej od organu kosztów postępowania według norm przepisanych.

W dniu 26 marca 2014 r. do akt sądowych wpłynęła odpowiedź na skargę. Minister Gospodarki wniósł o oddalenie skargi zajmując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Zgodnie z art. 30 c ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ( Dz.U. 2009 r., Nr 84, poz. 712), po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w tym systemie, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Sądy administracyjne sprawując kontrolę działalności administracji publicznej, z mocy art. 3 § 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Mająca zastosowanie w sprawie ustawa szczególna – ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - w art. 30 c ust. 4 stanowi, iż Sąd administracyjny rozstrzyga sprawę w zakresie informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej i w wyniku rozpatrzenia skargi Sąd może uwzględnić ją stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą, oddalić skargę lub umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli z jakichkolwiek względów byłoby ono bezprzedmiotowe (art. 30c ust. 3).

Przedmiotem zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez [...] Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością spółkę komandytowo – akcyjną w [...] jest stanowisko Ministra Finansów wyrażone w piśmie z dnia [...] lutego 2014 r. o negatywnym wyniku procedury odwoławczej – uznaniu protestu z dnia 4 listopada 2013 r. za niezasadny w odniesieniu do oceny kwestionowanych w nim kryteriów nr 3, 4, 5 i 9.

Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając sprawę w tym zakresie i zgodnie z przywołanymi wyżej regulacjami prawnymi uznał skargę za niezasadną, co skutkowało jej oddaleniem.

Sąd podkreśla, iż Wniosek Skarżącej spółki złożony został w ramach Programu Innowacyjna Gospodarka, działania 4.4 – Nowe inwestycje o wysokim potencjale innowacyjnym. W programie tym kluczowym zadaniem jest wsparcie rozwoju innowacyjnych przedsiębiorstw oraz konkurencyjności polskiej gospodarki. W ramach PO IG dotowane są projekty innowacyjne w skali kraju lub na poziomie międzynarodowym. Mają być one związane głównie z zastosowaniem nowych rozwiązań technologicznych, produktów, usług czy organizacji. Ocena kryteriów dokonywana jest co do zasady przez eksperta zewnętrznego, w oparciu o treść wniosku i ma charakter wiążący. Ma to zapewnić równy dostęp do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewnić przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów.

Zdaniem Sądu w rozpoznawanej sprawie powyższa zasada nie została, wbrew twierdzeniom skargi, naruszona.

Przede wszystkim Sąd podziela stanowisko organu, iż Skarżąca wykazując we Wniosku stopień rozprzestrzenienia na świecie zakładanej w nim technologii (kryterium nr 3) oraz przedstawiając użyteczność dla potencjalnych odbiorców i przewagi konkurencyjne produktu będącego wynikiem realizacji projektu (kryterium nr 5) powinna odnieść się tylko i wyłącznie do rynku i produkcji osłonek kolagenowych. Jest oczywiste, iż osłonki naturalne i osłonki sztuczne – niejadalne wymagają całkowicie innej technologii niż stosowana przy produkcji osłonek kolagenowych a zatem porównywanie tych technologii na potrzeby Wniosku nie ma racjonalnego uzasadnienia. Produkcja osłonek kolagenowych stanowi branżę w sektorze produkcji osłonek. Odwołując się do pojęć ekonomicznych Sąd wskazuje, iż sektor gospodarki - to ogół działalności gospodarczych podmiotów dostarczających produkty o podobnym charakterze. Branża natomiast - to specjalizacja w danej dziedzinie usługi handlu lub produkcji. Już tylko powyższe potwierdza prawidłowość przedstawionej przez organ oceny w zakresie kryteriów nr 3 i 5.

W kryterium nr 4, zgodnie z Przewodnikiem, ocena dokonywana jest przede wszystkim na podstawie opisu we Wniosku o dofinansowanie oraz wiedzy eksperta oceniającego. Dlatego we Wniosku o dofinansowanie przedsiębiorca musi podać konkretne dane umożliwiające dokonanie oceny, która dokonywana jest przede wszystkim na podstawie punktu 17 Wniosku o dofinansowanie.

Jak mówi Przewodnik, gdy efektem inwestycji jest zasadniczo ulepszony produkt ocena dokonana jest na podstawie przedstawionej przez Wnioskodawcę szczegółowej analizy zmian dokonanych na produkcie prowadzących do powstania znaczącej wartości dodanej. Pod uwagę brana jest jedynie zasadnicza zmiana na produkcie, której nie wprowadził dotąd żaden inny producent na rynku docelowym. Ocenie podlega, czy zasadnicza zmiana będzie istotna dla końcowego odbiorcy.

W ocenie Sądu dokonana przez organ ocena Wniosku Skarżącej uwzględnia przytoczone wymogi. Zapisy pkt 17, wbrew zaleceniom Przewodnika, cechuje ogólność. Rozszerzenie informacji w proteście nie mogło przełożyć się na ich uwzględnienie przy ponownej ocenie dokonywanej w wyniku rozpatrywania protestu.

Polemika ze stanowiskiem eksperta jest, co zrozumiałe, wyrazem niezadowolenia Strony z powodu nie otrzymania dofinansowania, jednakże w ocenie Sądu, Skarżąca nie formułuje zarzutów skutecznie podważających bezstronność oceniającego eksperta.

Złożenie Wniosku jest przystąpieniem do postępowania o charakterze konkursowym. Jak wynika z dokumentacji konkursowej, ocena merytoryczno obligatoryjna kryteriów dokonywana jest przede wszystkim na podstawie opisu we wniosku o dofinansowanie oraz wiedzy eksperta oceniającego. Strona złożyła oświadczenie o zapoznaniu się i akceptacji zasad dokonywania oceny wniosków o dofinansowanie.

W zakresie kryterium nr 9 jest bezsporne i przyznane przez Skarżącą, iż Wniosek zawiera błędy. Kryterium to dotyczy wskaźników produktu i rezultatu, ich obiektywnej weryfikalności i odzwierciedlania założonych celów projektu. Zdaniem Sądu, na bazie zapisów Przewodnika, nie jest możliwe na etapie oceny merytoryczno obligatoryjnej kryterium nr 9, by eksperci doszukiwali się i poprawiali ewentualne błędy w przedstawionych w pkt 28 danych.

Regulamin Konkursu w § 7 pkt 9 stanowi, iż w trakcie oceny merytorycznej, na wniosek Członków Oceniających KK, którzy powzięli wątpliwości na etapie oceny co do informacji zawartych we wniosku o dofinansowanie, Przewodniczący KK, jeśli uzna za zasadne może zwrócić się do Wnioskodawców faksem lub za pomocą e-maila o wyjaśnienia dotyczące treści wniosku. Wnioski o wyjaśnienia będą kierowane jedynie w przypadku braku możliwości dokonania jednoznacznej oceny.

Sąd podnosi, iż możliwość zwrócenia się do Wnioskodawcy o wyjaśnienia dotyczące treści Wniosku jest uprawnieniem a nie obowiązkiem Przewodniczącego Komisji Konkursowej. Strona nie może skutecznie stawiać zarzutu nieskorzystania z tego uprawnienia.

W konsekwencji, w ocenie Sądu, nie doszło w rozpoznawanej sprawie do naruszenia art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju poprzez nieuwzględnienie przez organ zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz niezapewnienie przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 30 c ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, oddalił skargę.