Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 468/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2009-07-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6039 Inne, o symbolu podstawowym 603
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 § 2 pkt 4; art. 6; art. 52 § 3; art. 58 § 1 pkt 6 i § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Drzazga po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 lipca 2009r. sprawy ze skargi A. K. i H. K. na akt Starosty K. z dnia [...] maja 2009r. Nr [...] w przedmiocie zwrotu opłaty za kartę pojazdu; postanawia odrzucić skargę. /-/ B. Drzazga


UZASADNIENIE

Aktem z dnia [...] maja 2009r. Starosta K. odmówił A. i H. K. zwrotu opłaty za kartę pojazdu marki [...] o nr rej. [...] sprowadzonego z terytorium kraju członkowskiego Unii Europejskiej i następnie zarejestrowanego w Polsce. Jednocześnie organ pouczył stronę, że od niniejszej odmowy przysługuje prawo wniesienia za pośrednictwem organu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w terminie 30 dni od dnia doręczenia niniejszego pisma.

Stosując się do pouczenia A. i H. K. w dniu 5 czerwca 2009r. wnieśli do tutejszego Sądu skargę na powyższy akt.

W odpowiedzi na skargę Starosta K. wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że została wniesiona bez wymaganego uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa zgodnie z art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 513, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a..

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić, albowiem skarżący przed jej wniesieniem nie wezwali organu do usunięcia naruszenia prawa.

Wyjaśnić należy, że Naczelny Sąd Administracyjny uchwałą z dnia 4 lutego 2008r. sygn. akt I OPS 3/07 (ONSAiWSA 2008/2/21, POP 2008/3/45, OSP 2008/5/51, Prok.i Pr.-wkł. 2008/7-8/65, OSP 2008/7-8/89, Lex nr 341207) uznał, że skierowanie do organu żądania zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu, uiszczonej na podstawie § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz. U. Nr 137, poz. 1310 ze zm.), jest sprawą administracyjną, którą organ załatwia w drodze aktu lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skoro odmowa zwrotu opłaty za kartę pojazdu jest aktem lub czynnością znajduje do niej zastosowanie przepis art. 52 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z nim, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa.

Z akt sprawy wynika, że skarżący nie wezwał Starosty K. do usunięcia naruszenia prawa, lecz – stosując się do pouczenia zawartego w piśmie organu z dnia [...] maja 2009r.- wniósł od razu skargę do Sądu.

W tych okolicznościach skargę A. i H. K. jako wniesioną z pominięciem ustawowego trybu należało w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. odrzucić. Stąd orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Korzystając z ustawowego obowiązku udzielania stronom występującym w sprawie bez adwokat lub radcy prawnego potrzebnych wskazówek co do czynności procesowych oraz pouczania ich o skutkach prawnych tych czynności i skutkach zaniedbań (art. 6 p.p.s.a.) należy wskazać, że skarżący chcąc dochodzić zwrotu przedmiotowej opłaty za wydanie karty pojazdu winni w terminie 7 dni od dnia doręczenia im niniejszego postanowienia wezwać Starostę K. do usunięcia naruszenia prawa, jednocześnie wnosząc o przywrócenie terminu do złożenia tego wezwania, wskazując jako przyczynę uzasadniającą brak ich winy w uchybieniu terminu, błędne pouczenie zawarte w piśmie z [...] maja 2009r.

/-/ B. Drzazga