Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SAB/Łd 81/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2010-02-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Zobowiązano do wydania aktu
Powołane przepisy: article: art. 6 art. 7 art. 8 art. 12  par. 1 art. 35  art. 36 art. 37
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 3 par. 2 art. 52
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski Sędziowie Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka (spr.) Sędzia WSA Czesława Nowak – Kolczyńska Protokolant asystent sędziego Anna Dębowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lutego 2010 r. sprawy ze skargi M. K. na bezczynność Prezydenta Miasta Ł. w przedmiocie wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy 1. zobowiązuje Prezydenta Miasta Ł. do załatwienia sprawy wywołanej wnioskiem M. K. z dnia 3 stycznia 2008 r. o wydanie decyzji o warunkach zabudowy w terminie jednego miesiąca od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 2. zasądza od Prezydenta Miasta Ł. na rzecz skarżącego M. K. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. LS


UZASADNIENIE

M. K. w dniu 7 września 2009 roku wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Ł., ze względu na niewydanie, przez ten organ, decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, zbiornika na ścieki, lokalnego ujęcia wody oraz zjazdu na działce oznaczonej numerem ewidencyjnym [...], w obrębie [...], położonej w Ł., przy ul. A 155.

W uzasadnieniu złożonej skargi M. K. podniósł zarzut rażącego naruszenia, przez organ pierwszej instancji, art. 35 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 roku Nr 98, poz. 1071 ze zm.).

W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta Ł. wniósł o jej oddalenie, w uzasadnieniu szeroko opisując dotychczasowy przebieg postępowania administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., bezczynność organów administracji podlega kontroli sądowej, jeżeli polega ona na braku wydania decyzji administracyjnej, niektórych kategorii postanowień, innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, względnie pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach.

Nadto stosownie do treści art. 149 p.p.s.a sąd, uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności, lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Z przepisu tego wynika – odnosząc go do decyzji administracyjnej - że nakazanie jej wydania jest możliwe jedynie wówczas, gdy w ustalonym w przepisach prawa terminie organ administracji, będąc do tego właściwym, nie załatwił toczącej się przed nim sprawy, zaś celem skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu jest doprowadzenie do wydania przez właściwy organ decyzji administracyjnej w sprawie wszczętej żądaniem strony.

O bezczynności organu administracji publicznej można mówić wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ bądź nie podjął żadnych czynności w sprawie, bądź wprawdzie rozpoczął postępowanie, tak jak to miało miejsce w niniejszej sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji administracyjnej. Dla zasadności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność z jakich powodów określony akt nie został podjęty, a w szczególności, czy bezczynność została spowodowana zawinioną czy też niezawinioną opieszałością organu (por. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" pod red. T. Wosia, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, str. 86).

Mając na uwadze dyspozycję zawartą w treści art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. podkreślić trzeba, iż wniesienie skargi na bezczynność jest dopuszczalne wówczas, gdy strona skarżąca wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 § 1 K.p.a., to znaczy złożyła zażalenie do organu wyższego stopnia na brak załatwienia sprawy w terminie. Warunek ten został w niniejszej sprawie spełniony.

M. K., przed złożeniem skargi do Sądu, wniósł, w dniu 20 maja 2009 roku, do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. zażalenie (k. 109 -110 akt administracyjnych) na niezałatwienie w terminie przez Prezydenta Miasta Ł., sprawy dotyczącej jego wniosku dnia 3 stycznia 2008 roku o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, zbiornika na ścieki, lokalnego ujęcia wody oraz zjazdu na działce oznaczonej numerem ewidencyjnym [...], w obrębie[...], położonej w Ł., przy ul. A 155.

Konsekwencją powyższego zażalenia było wydane w dniu [...], przez organ wyższego stopnia, czyli Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., postanowienie nr [...], o uznaniu powyższego zażalenia, jako złożonego niezasadnie.

W realiach rozpoznawanej sprawy nie budzi wątpliwości Sądu zasadność zarzutu skargi, że Prezydent Miasta Ł. pozostaje bezczynny, albowiem wniosek M. K. z dnia 3 stycznia 2008 roku o ustalenie warunków zabudowy nadal pozostaje nierozpoznany. Dzieje się tak mimo upływu ponad dwóch lat od jego złożenia.

W tym miejscu godzi się przypomnieć organowi o konieczności zapewnienia realizacji zasady szybkości postępowania (art. 12 § 1 K.p.a.), przejawiającej się w obowiązku załatwiania sprawy bez zbędnej zwłoki (art. 35 § 1 K.p.a.). Jak wynika natomiast z treści art. 35 § 2 K.p.a. niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ. Z kolei stosownie do art. 35 § 3 K.p.a. załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a. organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 § 1 K.p.a.). Do powyższych kwestii, dotyczących ścisłego przestrzegania terminów wyznaczonych do załatwiania spraw określonych w art. 35 i 36 K.p.a., odnosi się także zasada sformułowana w art. 6 K.p.a., zgodnie z którą organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. Obowiązek załatwiania spraw bez zbędnej zwłoki (art. 35 § 1 K.p.a.) pozostaje również w bezpośrednim związku z dyrektywami zawartymi w art. 7 i 8 K.p.a., zobowiązującymi organy administracji publicznej do stania na straży praworządności i uwzględniania słusznego interesu obywateli a także pogłębiania prowadzonym postępowaniem zaufania obywateli do organów państwa (por. np. wyrok NSA w Warszawie z dnia 6 października 2000 roku w sprawie o sygn. akt IV SA 105/00, LEX nr 53462).

Ustawa z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003r. nr 80, poz. 717 ze zm.) nie ustanawia innych terminów do załatwiania wniosku o ustalenie warunków zabudowy niż określone w art. 35 i 36 § 1 K.p.a.

Jak wynika z akt administracyjnych Prezydent Miasta Ł. dwukrotnie wydawał postanowienia o zawieszeniu, prowadzonego w niniejszej sprawie, postępowania. Pierwszy raz w dniu [...], drugi raz w dniu [...].

Na postanowienie z dnia [...] skarżący wniósł zażalenie, w konsekwencji którego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. postanowieniem z dnia [...] utrzymało w mocy w/w postanowienie organu pierwszej instancji. W dniu 30 maja 2008 roku M. K. zwrócił się do Prezydenta Miasta Ł. z wnioskiem o podjęcie zawieszonego postępowania, a następnie odpowiednio wniósł zażalenie na postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania do organu odwoławczego i skargę do WSA w Łodzi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. o niedopuszczalności zażalenia w sprawie podjęcia zawieszonego postępowania.

Wyrokiem z dnia 25 listopada 2008 roku WSA w Łodzi uchylił zaskarżone postanowienie, następnie w związku z treścią w/w wyroku, w dniu [...] Prezydent Miasta Ł. postanowieniem nr [...] podjął zawieszone postępowanie.

Ponownie postanowieniem z dnia [...] Prezydent Miasta Ł. zawiesił prowadzone postępowanie, uzasadniając to koniecznością wyjaśnienia lokalizacji drogi ekspresowej [...].

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., po rozpoznaniu wniesionego przez M. K. zażalenia, postanowieniem z dnia [...] nr [...], uchyliło powyższe postanowienie w całości i przekazało sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania

Ponadto w dniu [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., postanowieniem nr [...] uznało za niezasadne zażalenie skarżącego na bezczynność Prezydenta Miasta Ł. w przedmiocie niewydania w terminie prawem przewidzianym żądanej przez skarżącego decyzji o ustaleniu warunków zabudowy.

Pismem z dnia 2 września 2009 roku Kierownik Referatu Urbanistyki i Administracji Architektoniczno – Budowlanej Urzędu Miasta Ł. Delegatury [...] poinformował skarżącego, iż przedmiotowa sprawa nie może być załatwiona w terminie określonym przepisami K.p.a., ze względu na jej złożony charakter oraz konieczność uzyskania wymaganych sprawą uzgodnień i wyjaśnień, zaś przewidywany termin załatwienia sprawy to dzień 21 października 2009 roku.

Następnie pismem z dnia 19 października organ wyjaśnił że w powyższym terminie przedmiotowa sprawa nie mogła zostać załatwiona ze względu na przekazanie akt do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w związku ze skargą na bezczynność Prezydenta Miasta Ł., będącą przedmiotem rozpoznawanej sprawy, zaś nowym terminem jej załatwienia, wg. organu miałby być okres nie dłuższy niż dwa miesiące od dnia otrzymania akt sprawy przez Referat Urbanistyki i Administracji Architektoniczno – Budowlanej Urzędu Miasta Ł..

Powyższe, uzasadnia zatem tezę, iż Prezydent Miasta Ł. nie zastosował się do obowiązku załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki, a co więcej zawiadamiając, pismem z dnia 19 października 2009 roku, stronę o niezałatwieniu sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a., nie podał uzasadnionej przyczyny zwłoki i nowego terminu załatwienia sprawy. Nie można, bowiem przyjąć, że organ administracji brak wydania decyzji administracyjnej w terminach przewidzianych K.p.a. może uzasadnić brakiem akt sprawy, zaś enigmatyczny termin wydania decyzji "dwa miesiące po otrzymaniu tychże akt" przez Referat Urbanistyki i Administracji Architektoniczno – Budowlanej Urzędu Miasta Ł., nie wypełnia dyspozycji przewidzianej art. 36 § 1 K.p.a.

Podobnie bezzasadny jest argument organu, podniesiony w złożonej odpowiedzi na skargę, że do opóźnienia w załatwieniu sprawy w znacznym stopniu przyczynił się sam skarżący "między innymi poprzez skierowanie skargi do organu do tego nieuprawnionego", nie można bowiem uznać, iż zwłoka organów administracji, przyczyniająca się do niezałatwienia sprawy w terminie, zakreślonym przepisami K.p.a., może być uzasadniona podejmowanymi przez stronę próbami wyegzekwowania od organu administracji obowiązku załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki.

Wniosek o ustalenie warunków zabudowy wszczyna postępowanie, które powinno zakończyć się wydaniem decyzji uwzględniającej wniosek bądź też odmawiającej jego uwzględnienia. Niniejsza sprawa mieści się zatem w zakresie art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a, wyznaczającego zakres jurysdykcji sądów administracyjnych. Wniesienie skargi do sądu zostało poprzedzone złożeniem zażalenia, o którym mowa w art. 37 k.p.a., a więc spełniono warunek formalny, o którym mowa w art. 52 § 1 p.p.s.a.

Bezsporny w sprawie jest zarówno upływ terminów przewidzianych w art. 35 i 36 K.p.a., jak i fakt nie wydania decyzji przed dniem wyrokowania. Okoliczności te są wystarczające, by uwzględnić skargę na bezczynność wniesioną w niniejszej sprawie.

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał istnienie stanu bezczynności po stronie Prezydenta Miasta Ł. w przedmiocie rozpoznania wniosku M. K. z dnia [...] o ustalenie warunków zabudowy i na podstawie art. 149 p.p.s.a. orzekł jak w wyroku.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.