Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1587/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2009-02-03 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1,3,5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Sygn. akt I SA/Kr 1587/08 | | P O S T A N O W I E N I E Dnia 3 lutego 2009r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Bogusław Wolas, Sędzia: WSA Stanisław Grzeszek (spr), Asesor WSA Inga Gołowska, Protokolant: Iwona Sadowska-Białka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lutego 2009r., sprawy ze skargi Telekomunikacja Polska S.A. w W,, na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia 10 września 2008r Nr [,,,], w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2007r, postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji -


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie decyzją z dnia 10 września 2008r. nr [...] utrzymało w mocy Burmistrza Gminy Kęty z dnia [...] nr [...] w sprawie określenia Telekomunikacji Polskiej S.A. zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości w wysokości 253.933,00 zł.

Na decyzję ostateczną została złożona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Zdaniem skarżącej spółki oczywistym jest, że zarówno w interesie strony, jak również w interesie publicznym jest, aby decyzja, która w tak rażący sposób narusza zasady prowadzenia postępowania podatkowego, nie podlegała wykonaniu, w sytuacji, gdy jej uchylenie uznać należy za wysoce uprawdopodobnione.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 61 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako "P.p.s.a." wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji.

Jednakże art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie decyzji - w całości lub w części - jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z brzmienia powołanych przepisów wynika, że sąd może uwzględnić wniosek, gdy zachodzi, co najmniej jedna z wymienionych przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania decyzji.

W ocenie Sądu warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu administracyjnego lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.

Sąd podziela pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004r., sygn. akt FZ 65/04, że ogólnikowe wywody, nie odniesione do konkretnych faktów, w żadnym razie nie mogą uzasadniać twierdzenia, że wystąpiła któraś z przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, wskazanych w art. 61 § 3 P.p.s.a.

Wniosek skarżącej spółki o wstrzymanie wykonania w/w decyzji nie zawiera wskazania ustawowej przesłanki uzasadnionej zastosowanie ochrony tymczasowej. Jest bardzo lakoniczne, ogranicza się do ogólnikowego stwierdzenia nie popartego żadnymi konkretnymi faktami. Również w treści skargi Sąd nie znalazł jakichkolwiek motywów uzasadniających przedmiotowy wniosek. Zakwestionowanie rozstrzygnięcia organu podatkowego samo w sobie nie stanowi podstawy do wstrzymania jego wykonania. Uzasadnienie wniosku odwołujące się do naruszenia prawa przez zaskarżony akt nie stanowi o istnieniu przesłanek do wstrzymania wykonania tego aktu.

W tym stanie sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.