Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 115/05
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-11-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Korycińska po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia K. F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 sierpnia 2005 r. sygn. akt III SA/Wa 1228/05 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 9 marca 2004 r. nr UM 921/2004 w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń pracowniczych i Fundusz Pracy postanawia: - oddalić zażalenie - U Z A S A D N I E N I E Zaskarżonym postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2005 r., sygn. akt III SA/Wa 1228/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania decyzji Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 9 marca 2005 r., odmawiającej umorzenia zaległości z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych i Fundusz Pracy. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji uznał, że można wstrzymać wykonanie jedynie aktów administracyjnych zaskarżonych przez stronę do sądu administracyjnego, a nie innych rozstrzygnięć, które były wydane wobec strony w innych postępowaniach administracyjnych (np. w postępowaniu egzekucyjnym), gdy nie są one przedmiotem skargi. W niniejszej sprawie strona zaskarżyła decyzję odmawiającą umorzenia zaległości, która w ocenie Sądu nie nadaje się do wykonania. Dodatkowo wskazano, iż sąd administracyjny nie ma kognicji do zastępowania organów egzekucyjnych, co oznacza, że nie jest uprawniony do wydawania orzeczeń merytorycznych, które mogą zapaść jedynie w toku postępowania egzekucyjnego, a nie sądowoadministracyjnego. Skarżąca złożyła na powyższe postanowienie zażalenie. Wniosła o zmianę postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, które jej zdaniem utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o odmowie umorzenia składek. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W niniejszej sprawie skarżąca błędnie zinterpretowała postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Skarżąca uznała, że doręczonym jej w dniu 12 sierpnia 2005 r. postanowieniem Sąd I instancji rozpoznał merytorycznie jej skargę. Tymczasem Sąd I instancji zaskarżonym postanowieniem rozpoznał jedynie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Postanowienie sądu nie jest merytorycznym rozpoznaniem sprawy, lecz jedynie rozstrzyga kwestię wstrzymania wykonania aktu do czasu rozpoznania skargi. W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże Sąd stosowanie do § 3 tego przepisu może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Skarżąca w skardze wniesionej do wojewódzkiego sądu administracyjnego zawarła w punkcie 2 wniosek o "wstrzymanie działań egzekucyjnych", który Sąd I instancji prawidłowo potraktował jako żądanie oparte o art. 61 § p.p.s.a. i rozpoznał wydając zaskarżone postanowienie. Postanowienie to odpowiada prawu, a w zażaleniu skarżąca w efekcie nie kwestionuje odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, lecz polemizuje z dokonaną jej zdaniem oceną legalności zaskarżonej decyzji. Tej oceny Sąd I instancji jeszcze nie przeprowadził. Uczyni to na rozprawie o terminie której skarżąca zostanie powiadomiona. Z wyżej przytoczonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny mając na uwadze, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. aw


UZASADNIENIE

P O S T A N O W I E N I E

Dnia 23 listopada 2005 r.

Naczelny Sąd Administracyjny

w składzie:

Sędzia NSA Małgorzata Korycińska

po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2005 r.

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej

zażalenia K. F.

na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

z dnia 2 sierpnia 2005 r. sygn. akt III SA/Wa 1228/05

o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych

z dnia 9 marca 2004 r. nr UM 921/2004

w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń pracowniczych i Fundusz Pracy

postanawia:

- oddalić zażalenie -

U Z A S A D N I E N I E

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2005 r., sygn. akt III SA/Wa 1228/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania decyzji Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 9 marca 2005 r., odmawiającej umorzenia zaległości z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych i Fundusz Pracy.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji uznał, że można wstrzymać wykonanie jedynie aktów administracyjnych zaskarżonych przez stronę do sądu administracyjnego, a nie innych rozstrzygnięć, które były wydane wobec strony w innych postępowaniach administracyjnych (np. w postępowaniu egzekucyjnym), gdy nie są one przedmiotem skargi. W niniejszej sprawie strona zaskarżyła decyzję odmawiającą umorzenia zaległości, która w ocenie Sądu nie nadaje się do wykonania. Dodatkowo wskazano, iż sąd administracyjny nie ma kognicji do zastępowania organów egzekucyjnych, co oznacza, że nie jest uprawniony do wydawania orzeczeń merytorycznych, które mogą zapaść jedynie w toku postępowania egzekucyjnego, a nie sądowoadministracyjnego.

Skarżąca złożyła na powyższe postanowienie zażalenie. Wniosła o zmianę postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, które jej zdaniem utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o odmowie umorzenia składek.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W niniejszej sprawie skarżąca błędnie zinterpretowała postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Skarżąca uznała, że doręczonym jej w dniu 12 sierpnia 2005 r. postanowieniem Sąd I instancji rozpoznał merytorycznie jej skargę. Tymczasem Sąd I instancji zaskarżonym postanowieniem rozpoznał jedynie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Postanowienie sądu nie jest merytorycznym rozpoznaniem sprawy, lecz jedynie rozstrzyga kwestię wstrzymania wykonania aktu do czasu rozpoznania skargi.

W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże Sąd stosowanie do § 3 tego przepisu może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Skarżąca w skardze wniesionej do wojewódzkiego sądu administracyjnego zawarła w punkcie 2 wniosek o "wstrzymanie działań egzekucyjnych", który Sąd I instancji prawidłowo potraktował jako żądanie oparte o art. 61 § p.p.s.a. i rozpoznał wydając zaskarżone postanowienie. Postanowienie to odpowiada prawu, a w zażaleniu skarżąca w efekcie nie kwestionuje odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, lecz polemizuje z dokonaną jej zdaniem oceną legalności zaskarżonej decyzji. Tej oceny Sąd I instancji jeszcze nie przeprowadził. Uczyni to na rozprawie o terminie której skarżąca zostanie powiadomiona.

Z wyżej przytoczonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny mając na uwadze, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

aw