Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 453/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-05-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 197 § 2 w zw. z art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Leszek Leszczyński po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. i M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 28 marca 2012 r., sygn. akt II SA/Wr 459/10 umarzające postępowanie w zakresie wniosku D. i M. W. o ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi D. i M. W., M.W. i J.W. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 czerwca 2005 r., sygn. akt II SA/Wr 363/05 postanawia oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 28 marca 2012 r., sygn. akt II SA/Wr 459/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu umorzył postępowanie w zakresie wniosku D. i M. W. o ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi D. i M. W., M.W. i J. W. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 czerwca 2005 r., sygn. akt II SA/Wr 363/05.

W uzasadnieniu wskazano, że prawomocnym postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2011 r. Sąd przyznał skarżącym D. i M. W. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. W dniu 21 grudnia 2011 r. Okręgowa Rada Adwokacka we Wrocławiu wyznaczyła skarżącym pełnomocnika w osobie adw. T. N.

W dniu 17 lutego 2012 r. D. i M. W. złożyli na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie im prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.

Wobec wniosku skarżących o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy postanowieniem z dnia 23 lutego 2012 r. przyznał prawo pomocy w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych (pkt 1) oraz umorzył postępowanie w zakresie wniosku o ustanowienie radcy prawnego (pkt 2).

Odpis postanowienia wraz z pouczeniem o trybie i sposobie jego zaskarżenia został doręczony skarżącym w dniu 14 marca 2012 r.

Skarżący w sprzeciwie z dnia 20 marca 2012 r. zaskarżyli niniejsze postanowienie w zakresie umorzenia postępowania. W uzasadnieniu sprzeciwu wskazali, że ustanowiony pełnomocnik z urzędu nie podjął w sprawie oczekiwanych przez nich czynności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny umarzając postępowanie w zakresie wniosku D. i M. W. o ustanowienie radcy prawnego wskazał, że jeśli stronie zostało przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym, to ponowny wniosek w tym przedmiocie jest bezzasadny. Strona nie może skutecznie domagać się od sądu przyznania kolejnego prawa pomocy ponieważ jej prawo w tym zakresie zostało skonsumowane prawomocnym postanowieniem sądu. Wyznaczenie przez Radę pełnomocnika z urzędu stanowiło wykonanie wydanego w sprawie postanowienia o przyznaniu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Sąd nie ma bowiem wpływu na decyzję w zakresie wyznaczenia konkretnego pełnomocnika. Rola sądu w tym zakresie ogranicza się, zgodnie z art. 253 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) do wystąpienia do właściwej okręgowo rady o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu. W przypadku gdy strona, której przyznano prawo pomocy w zakresie całkowitym, zwróci się z ponownym wnioskiem w zakresie węższym bądź pokrywającym się z zakresem przyznanego prawa pomocy, to postępowanie wszczęte w tym przedmiocie jest bezprzedmiotowe.

W zażaleniu na powyższe postanowienie D. i M. W. wskazali, że przyznany z urzędu adw. T. N. ,,nie podjął działań" oraz, że sprawa oznaczona jako II SA/Wr 459/11, w której przyznano im pełnomocnika nie jest ich sprawą.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) brak jest przepisu, który uprawniałby stronę do żądania wyznaczenia kolejnego radcy prawnego (adwokata) w sytuacji, gdy dotychczas wyznaczony adwokat radca prawny (adwokata) nie spełnił jej oczekiwań (w ocenie strony nie działał zgodnie z jej interesem).

Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając zażalenie podzielił pogląd wyrażony w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 kwietnia 2005 r. sygn. akt II OZ 262/05, zgodnie z którym: "1. Wyznaczenie adwokata (radcy prawnego) z urzędu przez korporację prawniczą i podjęcie przez niego czynności np. sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, stanowi wykonanie w danej sprawie postanowienia o przyznaniu prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata (radcy prawnego). 2. W powyższej sytuacji strona nie może skutecznie domagać się wyznaczenia kolejnego adwokata (radcy prawnego) z urzędu, bowiem przyznane jej prawo pomocy w tym zakresie zostało już skonsumowane. 3. Dla załatwienia wniosku strony zawierającego żądanie ustanowienia kolejnego adwokata (radcy prawnego) nie przewiduje się kwalifikowanej formy, lecz podlega on załatwieniu stosownie do art. 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". Wskazywany przez stronę skarżącą błąd jest w istocie oczywistą omyłką pisarską, która, mając na uwadze powyższe wywody, nie stanowi o możliwości ponownego ubiegania się o profesjonalnego pełnomocnika.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w pełni zasadnie zatem stwierdził, że postępowanie wszczęte kolejnym wnioskiem o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w sytuacji, w której stronie przyznano już wcześniejszym postanowieniem pełnomocnika z urzędu, jest bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.