Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 467/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-09-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178, art. 176 § 2, art. 46 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 18 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia "O. Sp. z o.o." w R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 30 kwietnia 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 192/14 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi "O. Sp. z o.o." w R. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia zmian do akt weryfikacyjnych punktu gier na automatach o niskich wygranych postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 192/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił skargę kasacyjną O. Sp. z o.o. w R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 28 października 2014 r., sygn. akt VI SA/Wa 192/14 oddalającego skargę O. Sp. z o.o. w R. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] listopada 2013 r. w przedmiocie zatwierdzenia zmian akt weryfikacyjnych punktu gier.

Przedstawiając stan sprawy Sąd I instancji wskazał, że radca prawny A. K. w dniu 4 listopada 2014 r. została ustanowiona pełnomocnikiem skarżącej i w jej imieniu wniosła skargę kasacyjną od ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W.

Następnie Przewodniczący Wydziału VI WSA wezwał pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej - w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia - przez nadesłanie pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego skarżącej, uwzględniającego stan prawny w dniu udzielenia pełnomocnictwa, tj. w dniu 4 listopada 2014 r. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 12 stycznia 2015 r.

W odpowiedzi na wezwanie Sądu dotyczące uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, pełnomocnik skarżącej w dniu 19 stycznia 2015 r. przedstawiła pełny odpis z Krajowego Rejestru Sądowego skarżącej, uwzględniający stan prawny na dzień 8 sierpnia 2014 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. uzasadniając odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), stwierdził, że pełnomocnik skarżącej, pomimo otrzymania prawidłowego i jasnego wezwania, uzupełniła braki formalne skargi kasacyjnej w sposób nieprawidłowy, bowiem przedstawiła odpis z Krajowego Rejestru Sądowego skarżącej z daty wcześniejszej, niż dzień udzielenia pełnomocnictwa. Takie uzupełnienie braków formalnych skargi kasacyjnej uniemożliwiało zaś Sądowi ocenę, czy osoba podpisana na pełnomocnictwie udzielonym r. pr. A. K., mogła działać w imieniu skarżącej w dniu udzielenia pełnomocnictwa.

Zażalenie na to postanowienie wniosła O. Sp. z o.o. zaskarżając to orzeczenie w całości, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w W., a także o zasądzenie kosztów według norm przepisanych. Postanowieniu zarzuciła naruszenie:

1. art. 49 § 1 w zw. z art. 28 § 1 oraz art. 29 p.p.s.a. polegające na uznaniu, że odpis z KRS z dnia 8 sierpnia 2014 r. przedstawiony przez pełnomocnika skarżącej nie stanowił dokumentu, z którego wynika upoważnienie osoby, która udzieliła w dniu 4 listopada 2014 r. pełnomocnictwa do reprezentacji Spółki, a w konsekwencji, że istotny brak formalny skargi nie został w terminie uzupełniony,

2. art. 31 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. przez wydanie postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sytuacji, kiedy wszystkie braki formalne skargi zostały uzupełnione przez pełnomocnika Spółki w terminie.

W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że nadesłanie odpisu KRS z daty wcześniejszej bądź późniejszej względem daty 4 listopada 2014 r. stanowiło wykonanie wezwania Sądu – o ile czyniło zadość treści wezwania, tj. o ile KRS ten uwzględniał stan prawny skarżącej z dnia udzielenia pełnomocnictwa. Z odpisu pełnego KRS skarżącej wynika, że warunek ten został spełniony.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Istotę sporu w sprawie stanowi prawidłowość przyjęcia przez Sąd I instancji, że skarżąca Spółka, mimo wezwania do usunięcia braku skargi kasacyjnej przez nadesłanie pełnego odpisu z KRS uwzględniającego stan prawny w dniu udzielenia pełnomocnictwa, tj. 4 listopada 2014 r., nie wykonała tego wezwania, czego skutkiem było odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 p.p.s.a.

Spółka wnosząca obecnie zażalenie stoi na stanowisku, że brak skargi kasacyjnej został uzupełniony, gdyż złożony w wyniku wezwania pełny odpis KRS na dzień 8 sierpnia 2014 r. uwzględniał stan prawny skarżącej z dnia udzielenia pełnomocnictwa.

W niniejszej sprawie kontrola legalności zaskarżonego postanowienia Sądu I instancji będzie zatem polegać na ocenie, czy w stanie sprawy Sąd ten zasadnie zastosował art. 178 p.p.s.a. i odrzucił skargę kasacyjną Spółki z powodu nieuzupełnienia w terminie braku formalnego tego pisma procesowego.

Warunki formalne skargi kasacyjnej, nieuzupełnienie których w zakreślonym terminie skutkuje jej odrzuceniem, zostały określone w art. 176 § 2 tej ustawy. Zgodnie z nim, skarga kasacyjna powinna m. in. czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony – przewidzianym w art. 46 p.p.s.a. W szczególności w myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zgodnie z art. 46 § 3 p.p.s.a. - w brzmieniu obowiązującym zarówno w dniu wezwania skarżącej do uzupełnienia omawianego braku formalnego skargi, jak i w dniu wydania zaskarżonego postanowienia - do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa.

W przypadku złożenia pisma do sądu administracyjnego przez pełnomocnika osoby prawnej, ma on obowiązek dołączyć do akt sprawy nie tylko pełnomocnictwo, stosownie do art. 37 § 1 i art. 46 § 3 p.p.s.a., ale także dokument stwierdzający umocowanie do reprezentacji strony przez osobę, która udzieliła pełnomocnictwa (art. 29 p.p.s.a.). Naczelny Sąd Administracyjny stoi na stanowisku, że złożenie pełnomocnictwa bez wykazania stosownym dokumentem, że udzieliła go osoba umocowana do reprezentowania strony, nie wypełnia warunków formalnych umożliwiających nadanie skardze kasacyjnej prawidłowego biegu, a umocowanie do dokonywania czynności w imieniu strony musi istnieć w dniu dokonywania tej czynności (tak też NSA w: wyroku z 7 stycznia 2009 r., sygn. akt I GSK 147/08, postanowieniu z 14 stycznia 2015 r., sygn. akt I FSK 2007/14, postanowieniu z 10 grudnia 2014 r., sygn. akt I GSK 1870/14). Takim dokumentem wykazującym umocowanie do działania w imieniu skarżącej będącej osobą prawną, jest niewątpliwie odpis z rejestru przedsiębiorców KRS.

Co szczególnie istotne w niniejszej sprawie, stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi kasacyjnej nieuzupełnienie jej braków skutkuje odrzuceniem tego pisma procesowego (art. 178 p.p.s.a.).

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wobec przedstawionych regulacji, zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem i a jego prawidłowości nie podważa argumentacja przedstawiona w zażaleniu.

W niniejszej sprawie Sąd I instancji, orzekając o odrzuceniu skargi kasacyjnej na skutek nieuzupełnienia jej braków formalnych, dysponował: pełnomocnictwem z dnia 4 listopada 2014 r., złożonym wraz z wnioskiem o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku oraz nadesłanym na skutek wezwania Sądu I instancji odpisem pełnym z KRS według stanu na dzień 8 sierpnia 2014 r.

W tym stanie rzeczy uznać należy, że Sąd I instancji mógł powziąć uzasadnione wątpliwości, co do tego czy w sprawie wykazano umocowanie osób uprawnionych do reprezentowania Spółki.

W ocenie NSA nie może natomiast zostać uznany za zasadny zarzut zażalenia, o nieusprawiedliwionym przyjęciu, że Spółka nie wykonała w wyznaczonym terminie doręczonego jej wezwania. W szczególności, nie można przyjąć, jak chce skarżąca, że odpis z KRS z dnia 8 sierpnia 2014 r. przedstawiony przez pełnomocnika skarżącej stanowił dokument, z którego wynika upoważnienie osoby, która udzieliła w dniu 4 listopada 2014 r. pełnomocnictwa do reprezentacji Spółki. Takie upoważnienie na dzień relewantny dla sprawy z tego dokumentu bowiem nie wynika.

Kwestią kluczową dla rozstrzygnięcia, było ustalenie, czy Spółka uzupełniła brak formalny skargi kasacyjnej przez złożenie dokumentu wykazującego uprawnienie do udzielenia pełnomocnictwa, co czyniłoby niezasadnym odrzucenie skargi na podstawie art. 178 p.p.s.a. Z akt sprawy wynika, że takiego dokumentu w wyznaczonym terminie nie złożono, a tym samym odrzucenie skargi kasacyjnej przez Sąd I instancji było usprawiedliwione.

Co oczywiste, przedstawione na etapie zażalenia argumenty strony – poparte zresztą odpisem pełnym KRS na dzień 22 maja 2015 r. – zmierzające do wykazania, że udzielenie pełnomocnictwa w dniu 4 listopada 2014 r. nastąpiło przez uprawnionego do tego Prokurenta, nie mogły zostać uwzględnione w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, którego zadaniem jest badanie legalności postanowienia Sądu I instancji.

Uwzględniając powyższe - zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego - skarga kasacyjna nie daje podstaw by Sądowi I instancji w przedstawionym zakresie można skutecznie zarzucić naruszenie prawa. Istota sporu dotyczy bowiem nie tego, czy załączone do akt pełnomocnictwo zostało podpisane przez osobę umocowaną do reprezentacji skarżącej Spółki, lecz tego czy Sąd I instancji miał podstawy, by stwierdzić brak formalny skargi i czy brak ten został uzupełniony.

Z tych wszystkich względów zażalenie podlegało oddaleniu.

Wobec powyższego, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.