Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1719/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-06-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: odrzucono wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku, przyznano koszty nieopłaconej pomocy prawnej
Powołane przepisy: article: art. 88, art.250
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Stanisław Grzeszek po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.P. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 7 września 2012r. nr [...] w przedmiocie umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne postanawia: I odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu w Krakowie z dnia 13 marca 2013r., sygn. akt I SA/Kr 1719/12, II przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz adwokata A.R. kwotę 240 zł (słownie: dwieście czterdzieści złotych) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu oraz kwotę 55,20 zł (słownie: pięćdziesiąt pięć 20/100 złotych), stanowiącą należny z tego tytułu podatek VAT.


UZASADNIENIE

W oparciu o postanowienie Referendarza sądowego WSA w Krakowie z dnia 21 grudnia 2012 r. przyznano skarżącemu A.P. w niniejszej sprawie prawo pomocy w postaci ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, którego wyznaczyła Okręgowa Rada Adwokacka w osobie adwokata A.R.

Uzupełniając skargę pełnomocnik wniósł dodatkowo o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Wyrokiem z dnia 13 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę A.P. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 7 września 2012 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne.

Pismem z dnia 13 maja 2013 r. pełnomocnik skierował do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie wspomnianego wyroku z dnia 13 marca 2013 r. w zakresie zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wraz z wnioskiem o uzupełnienie wyroku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., nr 270 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Stosownie do art. 88 powołanej wyżej ustawy spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

Z kolei zgodnie z treścią art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu, przy czym wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2 p.p.s.a.). Strona może zatem domagać się uzupełnienia wyroku w dwóch przypadkach: po pierwsze, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi, i po drugie, jeżeli nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.

Wprawdzie zgodnie z przepisem art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 ustawy. Niemniej jednak przepisy art. 209 i art. 210 p.p.s.a., jako odnoszące się do kosztów postępowania między stronami, nie mają zastosowania do przyznania pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu wynagrodzenia za wykonaną pomoc prawną należnego mu od Skarbu Państwa. Natomiast wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną, należne od Skarbu Państwa (art. 250 p.p.s.a.) przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258-261 p.p.s.a.

Wobec powyższego orzeczenie w przedmiocie orzeczenia o wynagrodzeniu pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną nie stanowi elementu orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie, które sąd zobowiązany jest zamieścić z urzędu. W konsekwencji wniosek o uzupełnienie wyroku w tym zakresie jest niedopuszczalny.

Ponadto przedmiotowy wniosek podlega także odrzuceniu na podstawie art. 88 p.p.s.a. jako spóźniony. Odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 19 kwietnia 2013 r., zatem przyjmując najbardziej korzystne dla pełnomocnika założenie, że dopiero w tym dniu ustała przyczyna uchybienia terminu, to wniosek o przywrócenie uchybionego terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku powinien być złożony najpóźniej w dniu 26 kwietnia 2013 r., tymczasem przedmiotowy wniosek został złożony w dniu 13 maja 2013 r.

Na podstawie art. 250 p.p.s.a. w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c w zw. z § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.), Sąd przyznał pełnomocnikowi skarżącej wynagrodzenie w wysokości 240 zł, powiększone o należny podatek od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na zasadzie art. 88 i art. 250 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.