Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 142/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2006-10-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6332 Należności  przedemerytalne
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: ART.151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art.37j ust.1
journal: Dz.U. 1995 nr 1 poz 1
law: Ustawa z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.
article: art.150a
journal: Dz.U. 2004 nr 99 poz 1001
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian,, Sędzia WSA Beata Ziomek, Protokolant Sekretarz sądowy Andrzej Stolarski, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 20 października 2006 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] znak [...] Wojewoda, po rozpatrzeniu odwołania M. S. utrzymał w mocy decyzję z dnia [...],wydaną z upoważnienia Starosty w sprawie odmowy przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego.

W motywach rozstrzygnięcia podał, że M. S. wnioskiem z dnia 8.11.2005r. wystąpił o przyznanie zasiłku przedemerytalnego na zasadach określonych ustawą z 14.12.1994r.

Decyzją z dnia [...] organ I instancji odmówił skarżącemu przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego, wskazując, że M. S. nie spełnił w ustawowym terminie warunków do uzyskania statusu osoby bezrobotnej, bowiem w okresie od 28.01.1977r.do 31.01.2002r. był zatrudniony w A. S.A. w K.

M. S. wniósł od powyższej decyzji odwołanie, stwierdzając, że jest ojcem samotnie wychowującym dzieci i odmowa przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego jest dla niego krzywdząca.

Po rozpatrzeniu odwołania, organ II instancji utrzymując w mocy decyzję organu I instancji podniósł, że zgodnie z obowiązującym od 01.11.2005r. art. 150 a ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy - prawo do zasiłku przedemerytalnego albo świadczenia przedemerytalnego na zasadach określonych w przepisach ustawy z 14.12.1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w brzmieniu obowiązującym w dniu 31.12.2001r. przysługuje osobie, która do dnia 12 stycznia 2002r. spełniała warunki do jego nabycia. W myśl obowiązującego do dnia 31.12.2001r. przepisu art. 37j ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, zasiłek przedemerytalny przysługuje osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku oraz posiadającej okres uprawniający do emerytury, jeżeli posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący- w przypadku mężczyzn 35 lat lub 30 lat, w tym co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Z przedstawionego przez M. S. świadectwa pracy wystawionego w dniu 31.01.2002r. przez A. S.A. w K. wynika, że był zatrudniony od 28.01.1977r. do 31.01.2002r. Tym samym, warunek w/w art. 150 a ustawy nie został spełniony, ponieważ do dnia 12.01.2002r. skarżący nie spełniał warunków do uzyskania statusu bezrobotnego.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł M. S., zarzucając, że odmawiając mu prawa do zasiłku przedemerytalnego nie uwzględniono jego trudnej sytuacji materialnej. Dodał, że jego winą było tylko to, że pracował kilkanaście dni dłużej niż trzeba, by uzyskać zasiłek przedemerytalny.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko prezentowane w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Stosownie do art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w

skrócie ustawą p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, tj. jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Sąd nie jest uprawniony do badania celowości i słuszności wydanych decyzji.

Zgodnie z art. 145 § 1 ustawy p.p.s.a, decyzja / lub postanowienie/ podlega uchyleniu, jeżeli Sąd stwierdzi:

- po pierwsze, naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

- po drugie, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

- po trzecie, inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.

Rozpatrując skargę w ramach tak zakreślonej kognicji sądu administracyjnego -sąd nie stwierdził, aby w toku postępowania administracyjnego doszło do naruszenia prawa materialnego bądź procesowego, które mogłoby stanowić podstawę uwzględnienia skargi z przyczyn wskazanych w art. 145 ustawy p.p.s.a. Tym samym

wbrew zarzutom skargi, kwestionowana decyzja nie budzi zastrzeżeń z punktu widzenia jej legalności.

Zaskarżona decyzja odmawiająca przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego jest prawidłowa

Przepisy ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu jak również ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, co wymaga podkreślenia, nie dają podstaw do uznaniowego przyznawania przewidzianych w nich świadczeń. Przepisy te mają charakter bezwzględnie obowiązujący, co oznacza, że przyznanie danego świadczenia może wchodzić w grę jedynie w sytuacjach ściśle określonych w w/w ustawach. Stąd też zarzut, iż przy odmowie przyznania tego zasiłku nie wzięto pod uwagę trudnej sytuacji materialnej skarżącego, nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 150 a ust. 1 znowelizowanej ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy - prawo do zasiłku przedemerytalnego albo świadczenia przedemerytalnego na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2002r., przysługuje osobie, która do dnia 12 stycznia 2002 r. spełniła, z zastrzeżeniem ust.2, warunki do jego nabycia. Stosownie do art. 150a ust. 2 powołanej ustawy prawo do zasiłku przedemerytalnego albo świadczenia przedemerytalnego, o którym mowa w ust. 1, przysługuje również osobie, która do dnia 12 stycznia 2002r. nie spełniała warunku posiadania okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego, jeżeli w dniu 31 grudnia 2001 r. pobierała zasiłek dla bezrobotnych i w wyniku zaliczenia okresu pobierania tego zasiłku do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego uzyskałaby prawo do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego.

Zgodnie z obowiązującym do dnia 31.12.2001r. przepisem art. 37j ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu - zasiłek przedemerytalny przysługuje osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku oraz posiadającej okres uprawniający do emerytury, jeżeli posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący- w przypadku mężczyzn 35 lat lub 30 lat, w tym co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt. 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu- bezrobotny to osoba (...) nie zatrudniona i nie wykonująca innej pracy zarobkowej, zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienie w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub służbie (...) zarejestrowana we właściwym dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego powiatowym urzędzie pracy.

Jak wynika z akt sprawy skarżący w okresie od 28.01.1977r. do 31.01.2002r. był zatrudniony w A. S.A. w K. ( okoliczność niesporna).

Trafnie zatem organy wskazały, że skarżący nie spełnił warunku, o którym mowa w w/w art. 150 a ustawy, ponieważ do dnia 12.01.2002r. nie spełniał warunków do uzyskania statusu osoby bezrobotnej.

Skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).