Wyrok NSA, sygn. akt II FSK 333/05
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-10-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Bogucki, Sędziowie NSA Krystyna Nowak (sprawozdawca), Antoni Hanusz, Protokolant Agnieszka Maszewska, po rozpoznaniu w dniu 14 października 2005 r. na rozprawie w Wydziale II Izby Finansowej skargi kasacyjnej Józefa A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 15 grudnia 2004 r. sygn. akt I SA/Lu 382/04 w sprawie ze skargi Józefa A. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 17 czerwca 2004 r., (...) w przedmiocie zwrotu wniosku z dnia 13 lutego 2004 r. oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 15 grudnia 2004 r. I SA/Lu 382/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę Józefa A. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w L. z 17 czerwca 2004 r. (...) w przedmiocie "zwrotu wniosku z dnia 13 lutego 2004 r.".

Z uzasadnienia wyroku wynikało, że J. A. pismem z 13 lutego 2004 r., wystąpił o stwierdzenie "wygaśnięcia tytułu wykonawczego (...) obejmującego podatek dochodowy za 1991 r.". Wniosek został przez jego autora uzasadniony bezprzedmiotowością decyzji stanowiącej podstawę wystawienia tytułu, wydanej z naruszeniem własności miejscowej organu podatkowego. Ponieważ tytuł opatrzony został sądową klauzulą wykonalności pismo to zostało zakwalifikowane przez Dyrektora Izby Skarbowej w L. jako wniosek o uchylenie podstaw wszczęcia egzekucji. Organ wskazał, powołując się na art. 840 Kpc, że gdy podstawą egzekucji jest tytuł pochodzący od organu administracji, który został zaopatrzony w sądową klauzulę wykonalności dopuszczalne jest powództwo o pozbawienie takiego tytułu wykonawczego wykonalności, które wnosi się do sądu powszechnego.

Ponieważ podanie zostało wniesione nie do Sądu, a do organu niewłaściwego podlegało ono zwrotowi, zgodnie z art. 66 par. 4 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie prawa nie naruszało.

W skardze kasacyjnej Józef A. wniósł o uchylenie opisanego wyroku oraz postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w L. z 17 czerwca 2002 r. i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Wyrokowi zarzucił naruszenie art. 840 par. 2 Kpc oraz art. 3 par. 1 ust. 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wskazał, iż przepis art. 840 par. 2 Kpc zawiera odmienne uregulowanie niż powołane przez Sąd. Zgodnie z tym przepisem: "jeżeli podstawą egzekucji jest tytuł pochodzący od organu administracji państwowej, to do stwierdzenia, że zobowiązanie wygasło lub nie może być egzekwowane, powołany jest organ, od którego tytuł pochodzi", dlatego Sąd /powszechny/ nie może badać merytorycznej zasadności obowiązku nałożonego na stronę w tytule wykonawczym.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że skarga kasacyjna Józefa A. na uwzględnienie nie zasługiwała.

Wniosek skarżącego z 13 lutego 2004 r. o stwierdzenie wygaśnięcia tytułu wykonawczego nie znajdował oparcia w prawie. Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /Dz.U. 2002 nr 110 poz. 968 ze zm./ nie przewidywała orzekania o wygaśnięciu tytułu egzekucyjnego; zatem wniosek, w jego literalnym brzmieniu, był bezprzedmiotowy.

Organ egzekucyjny, kierując się zapewne postanowieniami art. 6 Kpa w zw. z art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zamiast wyciągnąć konsekwencje z bezprzedmiotowości wniosku, dokonał jego subsumcji w taki sposób, iż uznał, że skarżący w istocie wnosił o uchylenie podstaw wszczęcia egzekucji /sądowej klauzuli wykonalności tytułu wykonawczego/. Rezultatu takiego "zabiegu" skarżący - w skardze do WSA w Lublinie - nie zakwestionował.

W tej sytuacji nie można było skutecznie zarzucić temu Sądowi, iż zaskarżonym wyrokiem naruszył postanowienia art. 840 par. 2 Kpc oraz art. 3 par. 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, bez wskazania naruszenia prawa procesowego regulującego postępowanie sądowoadministracyjne. Czym innym było "uchylenie podstaw wszczęcia egzekucji", a czym innym "stwierdzenie, że zobowiązanie wygasło".

Art. 3 par. 1 Prawa o postępowaniu ... stanowił, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki przewidziane w ustawie.

Przepis nie dzielił się na ustępy.

Art. 3 par. 2 pkt 1 ustawy z kolei stanowił, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekania w sprawach skarg na decyzje administracyjne.

Autor skargi, wbrew postanowieniom art. 174 pkt 2 i art. 176 nie wyjaśnił na czym polegało naruszenie cytowanego przepisu przez WSA i jaki był wpływ tego naruszenia na wynik sprawy /treści skarżonego wyroku/.

Wobec braków formalnych skargi kasacyjnej - jw. - uchylała się ona spod merytorycznej oceny.

Ze wskazanej przyczyny Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. 2002 nr 153 poz. 1270 ze zm./, orzekł jak w wyroku.