Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 712/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2010-10-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Marszałek Województwa
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 30c ust. 3 pkt 2
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz Sędziowie: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski Sędzia WSA Dariusz Dudra (spr.) Protokolant: Asystent sędziego Daniel Łuczon po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 21 września 2010 r. sprawy ze skargi M. sp. z o. o. w M. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie dofinansowania projektu w ramach działania Rozwoju usług turystycznych i uzdrowiskowych Regionalnego Programu Operacyjnego oddala skargę


UZASADNIENIE

I SA/Bd 712/10

Uzasadnienie

Przedmiotowy wniosek o dofinansowanie projektu został złożony w odpowiedzi na konkurs nr [...], który Instytucja Zarządzająca RPO ogłosiła na stronie internetowej w dniu [...] r. Niniejsza strona internetowa zawiera między innymi takie dokumenty jak: ogłoszenie o konkursie, tryb składania wniosków o dofinansowanie projektu, listę wymaganych załączników, instrukcję wypełniania wniosku o dofinansowanie projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Kujawsko-Pomorskiego, instrukcję wypełniania załączników do wniosku o dofinansowanie projektu w ramach RPOWK-P, Szczegółowy Opis Osi Priorytetowych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Kujawsko-Pomorskiego na lata 2007-2013, kryteria oceny projektów.

Departament Wdrażania RPOWK-P w T. stwierdził, że wniosek o dofinansowanie projektu nr [...] złożony przez Stronę nie spełnia kryterium formalnego A.6 Formalna dopuszczalność projektu. Czy projekt jest zgodny z prawem dotyczącym pomocy publicznej? (jeśli dotyczy). Powyższe rozstrzygnięcie uzasadniono tym, że planowana w ramach projektu inwestycja nie spełnia warunków dopuszczających określonych, wybranym przez Skarżącego we wniosku o dofinansowanie projektu schematem pomocowym, tj. Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 11 października 2007 r. w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych. Przedmiotowa inwestycja nie stanowi w ocenie Departamentu Wdrażania nowej inwestycji w rozumieniu ww. Rozporządzenia, gdyż planowane prace w ramach projektu stanowią kontynuację realizacji przedsięwzięcia objętego jednym pozwoleniem na budowę i związane są z nadaniem obiektowi docelowego kształtu. Planowane działania nie tylko nie stanowią rozbudowy istniejącego przedsiębiorstwa, lecz ich skutkiem nie jest także dywersyfikacja usług. Inwestycja nie przyczynia się do wprowadzenia nowych czy udoskonalonych usług, lecz jedynie zwiększa ich rozmiar. Charakter usług oferowanych przez Skarżącego pozostanie bowiem ten sam. Wskutek realizacji projektu zwiększy się jedynie liczba potencjalnych klientów.

Skarżący odwołał się od powyższego rozstrzygnięcia Departamentu Polityki Regionalnej, kwestionując sposób interpretacji pojęcia "nowej inwestycji" dokonany przez Instytucję Zarządzającą RPO. W ocenie Strony przyjęta przez organ interpretacja pojęcia "nowej inwestycji" oraz przyjęcie, że przedmiotowa inwestycja ma wyłącznie odtworzeniowy charakter stanowi naruszenie § 5 ust.2, 3 i 4 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 11 października 2007 r. w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów. Skarżący podniósł, że planowana w ramach projektu inwestycja stanowi zupełnie nowe zadanie inwestycyjne, skutkiem którego będzie nie tylko rozbudowa istniejącego przedsiębiorstwa, ale także udoskonalenie usługi związanej z tzw. turystyką kongresową. Skarżący wskazał w tym miejscu na wyjaśnienie do decyzji o pozwoleniu na budowę z [...] r., w którym Starostwo Powiatowe w B. stwierdziło, że działania objęte aneksem do pozwolenia na budowę, są nowym przedsięwzięciem.

Departament Polityki Regionalnej Urzędu Marszałkowskiego Województwa K.-P. w T. rozstrzygnięciem z dnia [...] r., znak: [...], podtrzymał stanowisko Departamentu Wdrażania RPOWK-P i stwierdził, że wniosek o dofinansowanie projektu złożony przez Skarżącego nie spełnia kryterium formalnego A.6 Formalna dopuszczalność projektu. Czy projekt jest zgodny z prawem dotyczącym pomocy publicznej? (jeśli dotyczy).

Organ nie zgodził się z twierdzeniem Strony, że jego interpretacja pojęcia "nowej inwestycji" została dokonana w sposób wadliwy bądź dowolny. Dokonana przez organ wykładnia tego terminu opiera się zarówno na przepisach krajowych, jak i przepisach unijnych. Departament Polityki Regionalnej wyjaśnił, że nową inwestycją jest inwestycja w środki trwałe oraz wartości materialne i prawne, związane z: utworzeniem nowego przedsiębiorstwa, rozbudową istniejącego przedsiębiorstw, dywersyfikacją produkcji przedsiębiorstwa poprzez wprowadzenie nowych dodatkowych produktów lub zasadniczą zmianą dotyczącą procesu produkcyjnego w istniejącym przedsiębiorstwie.

W ocenie organu w przedmiotowej sprawie kluczowe znaczenie ma wyjaśnienie, czy dane przedsięwzięcie można zakwalifikować jako nową inwestycję w rozumieniu przepisów Rozporządzenie RPI. Niezbędne jest stwierdzenie czy zostały spełnione wszystkie pozytywne przesłanki określone w § 5 ust.3 Rozporządzenia oraz czy nie zachodzi żadna z negatywnych przesłanek z § 5 ust.4 Rozporządzenia. Należy mieć na uwadze również czy spełniony został tzw. efekt zachęty tzn. czy spełnione zostały warunki dotyczące stymulującego charakteru pomocy określone w § 12 ust.1 cyt. Rozporządzenia. Ustalenie przez Instytucję Zarządzającą RPO, że wydatek związany z projektem został poniesiony przed dniem złożenia wniosku, co do zasady oznacza rozpoczęcie realizacji projektu, a to doprowadzi do uznania całego projektu za niekwalifikowany. Dyskwalifikuje to w ocenie organu cały projekt z możliwości otrzymania jakiejkolwiek pomocy publicznej na określoną inwestycję. Spełnienie efektu zachęty ma istotne znaczenie przy stwierdzeniu czy projekt może otrzymać pomoc publiczną w ogóle, lecz nie stanowi ono elementu pozytywnej definicji nowej inwestycji. Jak podkreślono w uzasadnieniu rozstrzygnięcia nawet gdyby Instytucja Zarządzająca RPO stwierdziła, że projekt wpisuje się w definicję nowej inwestycji, ale jednocześnie ustaliłby że prace nad realizacją projektu zostały rozpoczęte przed złożeniem wniosku o dofinansowanie projektu, nie byłoby możliwe udzielenie wsparcia.

Powoływanie się przez Stronę na zapisy ustawy Prawo budowlane stanowiące o momencie rozpoczęcia budowy jest bezprzedmiotowe, gdyż Instytucja Zarządzająca nie zarzuciła Skarżącemu rozpoczęcia realizacji projektu przed złożeniem wniosku o dofinansowanie projektu. Instytucja Zarządzająca RPO stwierdziła, że inwestycja nie spełnia warunków pozwalających na uznanie jej za nową inwestycję. Nawet jeśli przyjąć, iż planowane w ramach projektu działania z założenia Skarżącego są zupełnie nowym zadaniem inwestycyjnym w rozumieniu potocznym, to nie sposób uznać ich za nową inwestycję zgodnie z zasadami udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej. W ocenie organu przedmiotowa inwestycja stanowi kontynuację wcześniejszego przedsięwzięcia. Świadczy o tym zdaniem organu funkcjonalne powiązanie zespołu składników obu zadań inwestycyjnych, które tworzą jedną całość, w ramach której Skarżący świadczy określone usługi. W związku z powyższym organ uznał, że rozbudowa istniejącego już s. w. G. o salę konferencyjną jest kolejnym etapem realizacji dotychczasowego przedsięwzięcia. Zatwierdzonym aneksem do projektu budowlanego zmieniony został jedynie zakres prac budowlanych związanych z budową hotelu.

Odnośnie argumentu Skarżącego, że na skutek realizacji projektu do oferty zostaną wprowadzone udoskonalone usługi związane z turystyką kongresową, organ stwierdził, że o udoskonalonej usłudze można mówić wtedy, gdy z punktu widzenia klienta nastąpiła znacząca poprawa jakości świadczonej usługi. W niniejszej sprawie proponowane w ramach projektu działania nie zmierzają bezpośrednio do udoskonalenia usług w ramach turystyki biznesowej już oferowanej klientom, lecz jedynie do rozszerzenia liczby klientów zainteresowanych tego rodzaju turystyką.

Pismem z dnia [...] r. Strona złożyła na powyższe rozstrzygnięcie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucono błędne zrozumienie i zinterpretowanie treści wniosku o dofinansowani, polegające na interpretacji, iż projekt inwestycyjny polegający na aranżacji i wyposażeniu części hotelowej ogólnodostępnej, administracyjnej oraz wyposażeniu 25 pokoi hotelowych posiada wyłącznie odtworzeniowy charakter. Tym samym Skarżący zarzucił organowi naruszenie § 5 ust.2, 3 i 4 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z 11 października 2007 r. w sprawie udzielenia regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych oraz Rozporządzenia Komisji (WE) 800/2008 z 6 sierpnia 2008 r., a także art.3 ust.6 ustawy Prawo budowlane poprzez przyjęcie, że przedsięwzięcie objęte wnioskiem o dofinansowanie nie stanowi nowej inwestycji w rozumieniu wskazanych przepisów, a jedynie kontynuację dotychczasowej inwestycji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując całe swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Wstępnie Sąd zauważa, iż zgodnie z art. 184 Konstytucji RP w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej p.p.s.a. kontrola sądowa aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., sprawowana jest o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego w myśl art. 146 § 1 p.p.s.a. akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia prawa.

Zaznaczyć należy, że prawem w świetle przepisów regulujących dofinansowanie projektów, jest prawo rozumiane w szerokim znaczeniu tego słowa. Obok konstytucyjnego katalogu źródeł prawa stanowionego (powszechnie i wewnętrznie obowiązującego) można wyróżnić szczególne rodzaje źródeł prawa, w postaci szeroko rozumianych norm planowania, norm technicznych oraz zaliczanych niekiedy do tego katalogu aktów w postaci różnego rodzaju regulaminów, statutów, programów itp. określanych w doktrynie jako "nieformalne źródła prawa", "swoiste źródła prawa" albo "źródła niezorganizowane" (por. L. Lewicka: Znaczenie tzw. nieformalnych źródeł prawa w działaniach administracji publicznej, w: Nowe kierunki działań administracji publicznej w Polsce i Unii Europejskiej, LexisNexis Warszawa 2009, s. 96 i podana tam literatura). Regulacje zawarte w systemie realizacji programu operacyjnego (regulaminie konkursu) mają umocowanie w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, są skierowane do nieokreślonego indywidualnie kręgu adresatów, określają ich prawa i obowiązki w postępowaniu o dofinansowanie i są dla nich wiążące. Spełniają więc kryteria źródeł prawa w szerszym, wyżej przedstawionym znaczeniu. Można wobec tego przyjąć, że te akty normatywne (przepisy prawa), stanowią wraz z przepisami powszechnie obowiązującymi podstawę sądowej kontroli.

Istotą sądowej kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne jest ocena legalności zaskarżonych aktów i czynności według stanu prawnego i faktycznego sprawy z daty ich podjęcia (por. wyrok NSA z dnia 22 marca 2007 r., sygn. akt II OSK 1776/06, LEX nr 327767).

Wskazać dalej należy, że zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W tak określonym zakresie kognicji Sąd uznał, że zaskarżona informacja będąca przedmiotem skargi nie narusza przepisów prawa w sposób, który mógłby implikować jej wyeliminowanie z obrotu prawnego.

Przechodząc do tematyki spornego zagadnienia stwierdzić należy, iż postępowanie w niniejszej sprawie toczyło się w oparciu o przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity: Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.), zwanej dalej ustawą o z.p.p.r.

Zgodnie z treścią art. 30 ust. 1 z.p.p.r. podstawę dofinansowania projektu stanowi umowa o dofinansowanie projektu zawarta z beneficjentem przez instytucję zarządzającą albo działającą w jej imieniu instytucję pośredniczącą lub instytucję wdrażającą albo decyzja, o której mowa w art. 28 ust. 2. W myśl zaś art. 30a ust. 1 pkt 1 z.p.p.r. umowa o dofinansowanie projektu jest zawierana zgodnie z systemem realizacji programu operacyjnego, w odniesieniu do projektu, który pozytywnie przeszedł wszystkie etapy jego oceny i został zakwalifikowany do dofinansowania.

Na podstawie art. 30a ust. 2 z.p.p.r. instytucja zarządzająca, pośrednicząca lub instytucja wdrażająca, zgodnie z systemem realizacji programu operacyjnego, ogłasza na swojej stronie internetowej listę projektów, o których mowa w art. 28 ust. 1 pkt 3, które zostały zakwalifikowane do dofinansowania. Natomiast w oparciu o ust. 3 tego artykułu pisemnie informuje wnioskodawcę o wynikach oceny jego projektu.

W przypadku negatywnej oceny projektu wnioskodawca, po otrzymaniu informacji, o której mowa w art. 30a ust. 3, może wnieść środki odwoławcze przewidziane w systemie realizacji programu operacyjnego, w terminie, trybie i na warunkach tam określonych (art. 30b ust. 1 z.p.p.r.). Właściwa instytucja informuje wnioskodawcę na piśmie o wynikach procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, na zasadach określonych w art. 30c (art. 30b ust. 4 z.p.p.r.). Skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4 (art. 30c ust. 2 z.p.p.r.)

Uzupełnić powyższe należy o treść art. 30g z.p.p.r., z którego to wynika, że informacje otrzymywane przez wnioskodawcę dotyczące oceny jego wniosku, a także w trakcie trwania procedury odwoławczej, nie stanowią decyzji administracyjnej.

Przed przystąpieniem do omówienia spornego zagadnienia wspomnieć jeszcze wypada, że zgodnie z art. 25 pkt 1 z.p.p.r. za prawidłową realizację programu odpowiada: w przypadku programu operacyjnego - instytucja zarządzająca, którą jest odpowiednio minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego lub zarząd województwa.

Zasadnie zdaniem Sądu w stanie faktycznym sprawy podjęto negatywne rozstrzygniecie w przedmiocie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

W przekonaniu Sądu w stanie faktycznym sprawy uzasadnioną była ocena Instytucji Zarządzającej, że inwestycja, która ma być przeprowadzona przez Spółkę, nie jest inwestycją nową w rozumieniu przepisów krajowych, jak i regulacji wspólnotowych znajdujących zastosowanie w tego typu sprawach.

Zgodnie z § 5 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 11 października 2007 r. w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych (Dz. U. z dnia 19 października 2007 r. Nr 193, poz. 1399 ze zm) pomoc może być udzielana beneficjentom pomocy na realizację nowych inwestycji lub tworzenie nowych miejsc pracy związanych z nową inwestycją w województwie objętym danym regionalnym programem operacyjnym. W myśl ust. 3 tego paragrafu nowa inwestycja obejmuje:

1) inwestycję w środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne związane z:

a) utworzeniem nowego przedsiębiorstwa,

b) rozbudową istniejącego przedsiębiorstwa,

c) dywersyfikacją produkcji przedsiębiorstwa poprzez wprowadzenie nowych dodatkowych produktów lub

d) zasadniczą zmianą dotyczącą procesu produkcyjnego w istniejącym przedsiębiorstwie.

Paragraf 5 ust. 3 pkt 1 należy, zdaniem Sądu, interpretować w powiązaniu z treścią § 6, który stanowi o wydatkach kwalfikowalnych w ramach nowej inwestycji. Do wydatków kwalifikowanych w ramach nowej inwestycji zgodnie z § 6 ust. 1 pkt 3 zalicza się niezbędne do jej realizacji wydatki poniesione na nabycie lub wytworzenie środków trwałych, w tym:

a) budowli i budynków pod warunkiem, że ich nabycie pozostaje w bezpośrednim związku z celami projektu inwestycyjnego objętego pomocą,

b) maszyn i urządzeń,

c) narzędzi, przyrządów i aparatury,

d) wyposażenia technicznego dla prac biurowych,

e) infrastruktury technicznej związanej z nową inwestycją, w szczególności drogi wewnętrznej, przewodów lub urządzeń wodociągowych, kanalizacyjnych, ciepłowniczych, elektrycznych, gazowych lub telekomunikacyjnych.

Wobec treści powołanych przepisów podnieść należy, iż w zakresie budowlanym, a taki charakter ma przedmiotowa inwestycja, warunkiem niezbędnym przyznania dofinansowania jest nabycie lub wytworzenie środków trwałych – budynków lub budowli.

Nie można pominąć podczas omawiania tych przepisów regulacji wspólnotowych, z którymi przepisy prawa krajowego w przedmiotowym zakresie winny być zgodne. Zwrócić uwagę w tym miejscu wypada na wykładnię prowspólnotową. W uzasadnieniu uchwały z dnia 28 września 2009 r., sygn. akt II GPS 1/09, LEX 517816 Naczelny Sąd Administracyjny, w składzie 7 sędziów stwierdził, że wykładnia prowspólnotowa wymaga takiego wyłożenia przepisów prawa krajowego, by były one zgodne z prawem wspólnotowym, kierując się przede wszystkim celem, jaki ma zostać osiągnięty dzięki normom wspólnotowym. Uzupełnić powyższe jeszcze należy o regulację wynikającą z art. 249 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (Dz. U. z 2004 r. Nr 90, poz. 864/2), z którego to przepisu wynika, że rozporządzenie ma zasięg ogólny. Wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich. Rozporządzenia odzwierciedlają władzę ustawodawczą Wspólnot. Maja zasięg ogólny i wiążą wszystkie podmioty prawa wspólnotowego: osoby fizyczne i prawne, państwa członkowskie i instytucje (por. S. Majkowska, w: Z. Brodecki, M. Drobysz, S. Majkowska, D. Pyć, M. Tomaszewska, I. Zużewicz: Traktat o Unii Europejskiej Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską. Komentarz, Wydanie II, LexisNexis, Warszawa 2006, s. 736). Rozporządzenia wspólnotowe zgodnie z art. 91 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej stają się elementem polskiego systemu prawnego, mając pierwszeństwo w przypadku kolizji z ustawami.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 lit. a w związku z art. 2 pkt 10 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych) (Dz.U.UE L z dnia 9 sierpnia 2008 r. Nr 214, poz. 3), aby koszt inwestycji został uznany za kwalfikowalny do celów niniejszego rozporządzenia inwestycja powinna obejmować inwestycje w rzeczowe aktywa trwałe lub wartości niematerialne i prawne związane z założeniem nowej jednostki, rozbudową nowej jednostki, dywersyfikacja produkcji poprzez wprowadzenie nowych dodatkowych produktów lub zasadniczą zmianę dotyczącą procesu produkcyjnego istniejącej jednostki.

Zdaniem Sądu, z powołanego przepisu również wynika, że dofinansowanie związane jest z budową względnie z rozbudową rzeczowych aktywów trwałych (budynków – art. 2 pkt 10 rozporządzenia 800/2008) – środków trwałych w rozumieniu przepisów krajowych.

Na uwagę w tym miejscu zasługują Wytyczne wydawane do aktów prawa wspólnotowego. W przedmiocie spornego zagadnienia znajdują zastosowanie Wytyczne w sprawie krajowej pomocy regionalnej na lata 2007-2013 (2006/C 54/08). Wytyczne te, jak słusznie podnosi Instytucja Zarządzająca, nie są aktem normatywnym o charakterze wiążącym, jednakże należy zauważyć, iż są często stosowane w praktyce. Z orzecznictwa ETS (np. orzeczenie ETS w sprawie 9/70 Franz Grand v. Finanzamt Traunstein) wynika, że zalecenia zawarte w Wytycznych powinny być uwzględniane przez organy państw członkowskich przy wykładni prawa krajowego (por. wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt I SA/Rz 358/08, LEX nr 488522, także wyrok przywołany przez organ z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt I SA/Rz 360/08).

Zgodnie z pkt 33 powołanych Wytycznych regionalna pomoc inwestycyjna jest pomocą przyznawaną na realizację projektu inwestycji początkowej. Natomiast w myśl pkt 34 Wytycznych inwestycja początkowa oznacza inwestycję w aktywa materialne oraz aktywa niematerialne i prawne związane z budową nowego zakładu, rozbudową istniejącego zakładu, dywersyfikacją produkcji zakładu, zasadniczą zmianą dotyczącą całościowego procesu produkcyjnego istniejącego zakładu. "Aktywa materialne" oznaczają aktywa w postaci gruntów, budynków i budowli oraz zakładu/urządzeń. Pojęcie inwestycji początkowej nie obejmuje inwestycji odtworzeniowych.

W świetle powyższego podnieść należy, że dofinansowanie przysługuje do inwestycji początkowych, pod którymi kryją się inwestycje w nowe aktywa materialne – nowe środki trwałe, inaczej mówiąc chodzi o inwestycje, które prowadzą do powstania nowej substancji, względnie inwestycje skutkujące rozbudową istniejących aktywów materialnych – istniejących środków trwałych. Wyłącznie zatem taki charakter inwestycji, którego celem jest budowa lub rozbudowa budynku, implikuje pomoc inwestycyjną, o której mowa jest w § 5 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 11 października 2007 r. w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych.

Na szczególną uwagę w stanie faktycznym sprawy zasługuje ust. 38 powołanych wytycznych. Wynika z niego, że istotne jest zagwarantowanie, aby pomoc regionalna stanowiła zachętę do podejmowania inwestycji, które w przeciwnym razie nie zostałyby zrealizowane w regionach objętych pomocą. Tak wiec pomoc może zostać udzielona w ramach programów pomocy wyłącznie wtedy, gdy beneficjent przed rozpoczęciem prac nad realizacją projektu złożył wniosek o przyznanie pomocy, Przy czym "rozpoczęcie prac" oznacza podjęcie prac budowlanych lub pierwszego zobowiązania firmy do zamówienia urządzeń, z wyłączeniem wstępnych studiów wykonalności. Jeśli prace rozpoczną się zanim warunki określone w niniejszym ustępie zostaną spełnione, projekt w całości nie będzie kwalifikował się do pomocy.

Istotną przesłanką uzyskania dofinansowania jest to, iż pomoc ta ma stanowić zachętę do podjęcia inwestycji, która w przeciwnym razie nie zostałyby zrealizowana. Oznacza to, że nie można uwzględnić w zakresie nowej inwestycji takiej inwestycji, która została rozpoczęta przed złożeniem wniosku o dofinansowanie projektu. Inwestycja, która została rozpoczęta wcześniej, tj. przed złożeniem wniosku była realizowana z innych środków, co też oznacza, że mogła być zrealizowana bez dofinansowania. Taka sytuacja wskazuje również, że nie jest to inwestycja, do której zachętę do jej podjęcia stanowiło dofinansowanie.

Zauważyć dalej należy, że jeśli prace rozpoczną się zanim warunki określone w niniejszym ustępie zostaną spełnione, projekt w całości nie będzie kwalifikował się do pomocy. Zatem nawet w tej części, która posiada cechy nowości w rozumieniu powołanych przepisów. Rozpoczęcie prac dyskwalifikuje bowiem uznanie projektu za nową inwestycję i w konsekwencji uniemożliwia uzyskanie dofinansowania.

Przechodząc na grunt stanu faktycznego sprawy podnieść przede wszystkim należy, przyznając rację Instytucji Zarządzającej, że inwestycja konkursowa jest kontynuacją inwestycji zapoczątkowanej pozwoleniem na budowę z dnia [...]r., Nr [...]. Zdaniem Sądu jest to częściowa kontynuacja wcześniejszej inwestycji. Wystarcza to jednak do stwierdzenia, że projekt w całości nie będzie kwalifikował się do pomocy.

Przywołane pozwolenie na budowę dotyczyło budowy budynku zamieszkania zbiorowego i piwnicy ziemianki w s. w. G. na działkach o nr [...], [...], [...], [...], [...] i [...] w miejscowości W. G. gmina B. Na mocy decyzji z dnia [...] r., Nr [...] zatwierdzono aneks do projektu budowlanego budynku zamieszkania zbiorowego i piwnicy ziemianki w s. w. "G." oraz rozbudowy o część konferencyjną, gastronomiczną i rekreacyjną i wyposażenie części hotelowej na działkach. o nr [...], [...], [...], [...], [...] i [...] w miejscowości W. G. gmina B. Integralną część zatwierdzonego projektu zamiennego do projektu budowlanego stanowi decyzja z dnia [...] r., Nr [...].

Z "Wytycznych dotyczących przygotowania Biznes planu", zwanych dalej "Wytycznymi" – przedstawionych przez skarżącą – wynika, że ze względu na duże zainteresowanie obiektem oraz świadczonymi usługami skarżący zdecydował o budowie dodatkowego budynku hotelowego. Na dzień złożenia wniosku budynek jest w stanie surowym zamkniętym. Dotychczasowy koszt inwestycji wynosi około [...] mln zł. Dalsze prace dla tego budynku będą realizowane w trakcie prac związanych z projektem i w miarę dostępnych środków wnioskodawcy (str. 7 Wytycznych). Na stronie 15 "Wytycznych" opisano, na czym polega inwestycja oraz określono zakres projektu. Stwierdzono – między innymi przeprowadzone zostaną roboty budowlane wykończeniowe, aranżacyjne i wyposażenie części hotelowej zlokalizowanej na [...] działkach o nr [...], [...], [...], [...], [...] i [...]. Strona 22 "Wytycznych" zawiera informacje, że wsparcie będzie dotyczyło realizacji inwestycji polegającej na wykonaniu robót budowlanych w istniejącym obiekcie w tym: instalacji wewnętrznych wod-kan, co, elektrycznych, teleinformatycznych, prac aranżacyjnych, wyposażenia budynku hotelu w meble, sprzęt teleinformatyczny, oświetleniowy itp. Natomiast str. 30 "Wytycznych" mowa jest o wykonaniu prac instalacyjnych w istniejącym stanie surowym budynku hotelu - budynku zamieszkania zbiorowego z przeznaczeniem na usługi hotelarskie.

Z kolei na we wniosku o dofinansowanie projektu na str. 8 zawarto informację, że w toku realizacji strategii i rozszerzenia ilości pokoi hotelowych w roku [...] wnioskodawca wybudował budynek o powierzchni [...] m2. Inwestycja ta została w całości zrealizowana ze środków własnych wnioskodawcy. W chwili obecnej budynek jest w stanie surowym a dalsze prace związane z oddaniem budynku do użytku związane są od zdolności finansowych wnioskodawcy. Na stronie 11 wniosku znajduje się opis aranżacji wewnętrznej części hotelowej. Przykładowo można wskazać w tym zakresie na wykończenie podłoża: podłogi posadzki z określeniem materiału (deski drewniane, panele drewniane, kostka granitowa, płytki kamienne, gres, wykładziny). Prace dotyczące ścian: malowanie, gładzenie ścian, okładziny ścian z różnych materiałów (ceramika, tapety, tynk ozdobny, cegła). Wykonanie sufitów typowych i systemowych. Zakup dostawa montaż instalacji. Natomiast na stronie 13 wniosku skarżąca skonstatowała, że jest to kontynuacja projektu realizowanego ze środków własnych w zakresie budowy obiektu o powierzchni [...] m2 przeznaczonych na pokoje hotelowe. Budynek w chwili obecnej jest w stanie surowym. Koszt tej inwestycji wyniósł do tej pory około [...] zł.

Klaryfikując: z przywołanego opisu inwestycji, zawartego w materiałach przedłożonych przez skarżącą, głównie treści wniosku oraz "Wytycznych" do Biznes planu, wynika, że projekt nie stanowi nowej inwestycji w rozumieniu przepisów dotyczących dofinansowania. Budynek hotelowy był bowiem realizowany na podstawie pozwolenia na budowę z [...]r., został wybudowany w stanie surowym zamkniętym. Koszt budowy wyniósł około [...] zł. Dalsze prace mają być zrealizowane w trakcie prac związanych z projektem. Tym samym zaskarżone do Sądu rozstrzygniecie negatywne wydane przez Instytucję Zarządzającą należało uznać za zgodne z obowiązującymi przepisami prawa.

Wobec powyższego argumenty skargi należało uznać za nieusprawiedliwione i na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 2 ustawy o z.p.p.r. skargę oddalić.

s. H.Adamczewska-Wasilewicz s.L.Kleczkowski s.D.Dudra