Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 3100/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-03-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6462 Wzory użytkowe
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 255 ust. 4, art. 94 ust. 1, art. 25 ust. 2, art. 96, art. 100.
journal: Dz.U. 2003 nr 119 poz 1117
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Grzelak Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Kozik Sędzia WSA Danuta Szydłowska (spr.) Protokolant st. ref. Paulina Stylińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 marca 2014 r. sprawy ze skargi M. C. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec udzielenia prawa ochronnego na wzór użytkowy oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2013 r. Urząd Patentowy RP, po rozpoznaniu sprawy o unieważnienie prawa ochronnego na wzór użytkowy pt. "Adapter szpuli drutu spawalniczego" nr [...] udzielonego na rzecz A. J., wszczętej na skutek sprzeciwu uznanego za bezzasadny wniesionego przez M. Ch., na podstawie art. 94 i art. 25 ust. 1 w związku z art. 246 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2003 r. nr 119, poz. 1117 ze zm.) orzekł o oddaleniu sprzeciwu i kosztach postępowania.

Uzasadniając swoje stanowisko w sprawie organ wyjaśnił, że w dniu 25 czerwca 2012 r. wpłynął do Urzędu Patentowego RP sprzeciw M. Ch. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą P., M. Ch. w Cz. od decyzji Urzędu Patentowego RP z dnia [...] sierpnia 2011 r. w sprawie udzielenia na rzecz A. J. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą P. ze S. prawa ochronnego na wzór użytkowy pt.: "Adapter szpuli drutu spawalniczego" nr [...].

Sprzeciw został oparty na art. 94 i art. 25 ust. 1 w związku z art. 246 p.w.p. w związku z brakiem nowości wzoru użytkowego, wynikającym zdaniem wnoszącego sprzeciw z następujących, załączonych do sprzeciwu dowodów: płyty CD-R z przegraną stroną internetową [...] firmy P.; wydruku komputerowego pliku pod tytułem "Produkty firmy P." strony internetowej [...] firmy P. J. A.; faktury uprawnionego nr [...] z dnia [...].02.07 wystawionej dla wnioskodawcy sprzeciwu potwierdzającej zakup "adaptera szpuli S 8", faktury uprawnionego nr [...] z dnia [...].04.07 wystawionej dla wnioskodawcy sprzeciwu potwierdzającej zakup "adaptera szpuli S 8".

Zdaniem wnoszącego sprzeciw sporny wzór użytkowy nr [...] nie był nowy w dacie zgłoszenia do Urzędu Patentowego RP, ponieważ znany był m.in. z produkcji i sprzedaży pod nazwą "adapter S 8" przez firmę P. J. A. z siedzibą w S. Dodał, że rozwiązanie produkowane od 2004 r. przez tę firmę zostało zgłoszone do ochrony w Urzędzie Patentowym RP pod tytułem "Adapter szpuli drutu spawalniczego" i oznaczone numerem [...]. Na dowód swoich twierdzeń przedłożył do akt sprawy płytę CD-R nagraną w dniu 6 czerwca 2012 r. o godz. 12.44, na której w pliku o nazwie "index" wskazana została strona tytułowa firmy P., a w pliku o nazwie "oferta" pokazane są "Produkty firmy P.". Według wnoszącego sprzeciw firma P. J. A. w publikacji na swojej stronie internetowej informuje, że oferuje "Adapter S 8" (najnowszy model) do sprzedaży i od 2004 r. produkuje "Adapter S 8", który pokazuje na zdjęciach. Z porównania dwóch zastrzeżeń wzoru użytkowego oznaczonego numerem [...] ze zdjęciami oferowanego do sprzedaży adaptera wynika, że rozwiązania są identyczne. Natomiast na fakturach przed datą pierwszeństwa wzoru użytkowego oznaczonego numerem [...], rozwiązanie sprzedawane było przez uprawnionego pod nazwą "adapter szpuli S 8". Wnoszący sprzeciw stwierdził, iż wielokrotnie dokonywał zakupu "adaptera S 8" u uprawnionego przed datą pierwszeństwa spornego wzoru użytkowego. Jako dowód przedłożył trzy faktury potwierdzające zakup "adaptera szpuli S 8".

W odpowiedzi uprawniony wniósł o oddalenie sprzeciwu, uznając że wnoszący sprzeciw nie wykazał, iż w dacie zgłoszenia spornego wzoru użytkowego był już znany adapter drutu spawalniczego oraz nie uzasadnił podnoszonego zarzutu braku nowości spornego rozwiązania.

W toku postępowania uprawniony wywodził, że w fakturze którą wskazał wnoszący sprzeciw znajdują się jedynie oznaczenia części, które były przedmiotem nabycia. Nie ma natomiast jakichkolwiek innych cech, takich jak w spornym rozwiązaniu, a nazwa spornego wzoru mogła funkcjonować w obrocie i pozostać niezmieniona pomimo istotnej zmiany cech. Uprawniony podnosił, że produkowany od 2004 r. adapter o symbolu S 8 posiadał inny kształt i inne rozwiązanie zabezpieczające szpulę niż adapter, na który wniesiono zgłoszenie na wzór użytkowy. Na poparcie swych twierdzeń przedłożył do akt zdjęcie adaptera S 8 produkowanego od 2004 r.

Urząd Patentowy RP przytoczył treść art. 246 ust. 1 i art. 247 ust. 2, art. 255 ust. 1 pkt 9 i ust. 4 p.w.p. regulujących zasady wnoszenia sprzeciwów oraz postępowania spornego, do którego przekazywana jest sprawa, w przypadku uznania przez uprawnionego sprzeciwu za bezzasadny oraz art. 94 ust. 1 i art. 25 w zw. z art. 100 p.w.p., które jak organ podniósł stanowić będą w niniejszej sprawie podstawę dokonania oceny ustawowych warunków wymaganych do uzyskania prawa ochronnego.

Następnie organ wyjaśnił, że sporny wzór użytkowy obejmuje i dotyczy adaptera szpuli drutu spawalniczego, określonego w zastrzeżeniu niezależnym 1 jako: "Adapter szpuli drutu spawalniczego, wykonany jako odlew z tworzywa sztucznego, zawierający piastę oraz ramiona szpuli, znamienny tym, że posiada centralnie położoną piastę mocującą /1/, osiem ramion /2/, z żebrami wzmacniającymi /3/ oraz podstawami żeber /4/, przy czym każde ramię /2/ zakończone jest prowadnicą /5/ szpuli drutu spawalniczego, o przekroju w kształcie litery "U", równoległą do osi piasty mocującej /1/ i zakończoną od strony przeciwnej do podstaw żeber /4/ poszerzeniem wprowadzającym szpulę drutu spawalniczego /6/, a oprócz tego adapter szpuli drutu spawalniczego posiada dwie przeciwległe piasty napędowe /7/ o osiach równoległych do osi piasty mocującej /1/ oraz dwa zespoły mocujące szpulę drutu spawalniczego /8/, zawierające sworznie blokujące /9/, które są osadzone w stopniowych otworach /10/ usytuowanych na dwóch naprzeciwległych ramionach /2/.

Podkreślił, że merytoryczna ocena nowości rozwiązania wymaga uwzględnienie w zasadzie całego stanu techniki, a dla stwierdzenia braku nowości rozwiązania musi być udowodnione spełnienie łącznie trzech następujących przesłanek: udostępnienie rozwiązania technicznego do wiadomości powszechnej, udostępnienie musi nastąpić w takim zakresie, aby dla znawcy danej dziedziny ujawnione zostały dostateczne dane do stosowania tego rozwiązania i udostępnienie to musi nastąpić przed datą, według której oznacza się prawo do uzyskania prawa ochronnego.

Organ stwierdził, że z przedstawionych dokumentów nie wynika, aby przedmiotowy adapter szpuli drutu spawalniczego, objęty spornym prawem ochronnym, nie spełniał wymogu nowości w rozumieniu art. 94 i art. 25 ust. 1 w związku z art. 100 p.w.p., bowiem żaden z przeciwstawionych dokumentów nie przedstawiał rozwiązania, które stanowiłoby taki sam zespół cech technicznych jak sporny wzór użytkowy i szkodziłby nowości, a część materiałów nie miała charakteru powszechnego ujawnienia.

Wyjaśnił, że co do płyty CD-R z przegraną stroną internetową [...] firmy P., to w dniu wniesienia zgłoszenia na wzór użytkowy do Urzędu Patentowego RP zmieniono dane na stronie internetowej, lecz nie zmieniono symbolu S-8, by nie wprowadzać klientów w błąd. Podkreślił, że wnoszący sprzeciw dokonał wydruku zabezpieczenia ze strony internetowej w czerwcu 2012 r., natomiast firma P. uzyskała prawa ochronne na wzór użytkowy w sierpniu 2011 r., co zdaniem Urzędu Patentowego oznacza, że taki wydruk strony internetowej już po uzyskaniu prawa ochronnego na wzór użytkowy, nie może być wystarczającym dowodem na brak nowości spornego rozwiązania. Z tej samej przyczyny organ odmówił mocy dowodowej wydrukowi komputerowemu plikowi pod tytułem "Produkty firmy P." strony internetowej [...].

Natomiast odnosząc się do wystawionych przez uprawnionego faktur, potwierdzających zakup przez wnioskodawcę "adaptera szpuli S-8" organ wyjaśnił, że są one wewnętrznymi dokumentami firmy, zawierającymi jedynie oznaczenia części, które były przedmiotem nabycia. Nie zawierają natomiast jakichkolwiek innych cech, wyróżniających się kształtem, budową przedmiotu jako całości bądź zestawieniem elementów niepołączonych ze sobą konstrukcyjnie, lub wreszcie strukturą bądź materiałem. Sama więc nazwa nie może być dowodem na to, że zbyta część o takim właśnie oznaczeniu miała takie same cechy istotne jak część, która w 2009 r. została przez uprawnionego zgłoszona do uzyskania prawa ochronnego,

Mając powyższe na uwadze Kolegium Orzekające uznało, że sporny wzór użytkowy [...] w dacie pierwszeństwa w świetle zgromadzonego w sprawie materiału był rozwiązaniem nowym, zaś sprzeciw oparty na wskazanych przez wnoszącego sprzeciw zarzutach nie zasłużył na uwzględnienie.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M. Ch., zwany dalej skarżącym, wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji i uwzględnienie sprzeciwu, a w konsekwencji uchylenie udzielenia prawa ochronnego na wzór użytkowy pod tytułem "Adapter szpuli drutu spawalniczego oznaczony numerem [...]"; ewentualnie o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwy organ administracji publicznej; zasądzenie kosztów postępowania a także o przeprowadzenie dowodu z katalogu produktów przedsiębiorstwa D. z 2007 r. - strona 69, kod produktu [...], nazwa produktu: Adapter do szpuli metalowej (koszyk); katalogu produktów przedsiębiorstwa D. z 2008 r. - strona 135 kod produktu [...], nazwa produktu: Adapter do szpuli metalowej (koszyk) oraz katalogu produktów przedsiębiorstwa T. - strona 21 kod produktu, nazwa produktu: Adapter dla B300 - na okoliczność wykazania, że sporny wzór użytkowy nie posiada cech nowości w rozumieniu art. 94 i art. 25 ust. 1 w zw. z art. 100 ust. 1 p.w.p. oraz przeprowadzenie dowodu z dokumentu - pisma z dnia [...].09.2013 r. sporządzonego przez W. J. – T. W. J., ul. [...].

Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie:

1. art. 255 ust. 1 p.w.p. w zw. z 8 K.p.a. - poprzez przeprowadzenie postępowania dowodowego po zamknięciu rozprawy tj. dopuszczenia pisma uprawnionej z dnia 18 lutego 2013 r. w którym zajęto merytoryczne stanowisko w sprawie;

2. art. 10 § 1 K.p.a. - poprzez uniemożliwienie zajęcia pełnego i wyczerpującego stanowiska wobec pisma uprawnionej z dnia 18 lutego 2013 r. - z racji zbyt krótkiego terminu na odpowiedź;

3. art. 77 § 1 K.p.a. i art. 80 K.p.a. - poprzez brak wszechstronnej oceny zebranego materiału dowodowego, co w konsekwencji doprowadziło do oddalenia sprzeciwu z racji nieudowodnienia, że przedmiotowy wzór użytkowy nie posiada cech nowości w rozumieniu art. 94 i art. 25 ust. 1 w zw. z art. 100 ust. 1 p.w.p.;

4. art. 391 § 1 K.p.a. - poprzez doręczenie pism procesowych przez organ za pomocą środków komunikacji elektronicznej, mimo niewyrażenia zgody na takie doręczenie.

W uzasadnieniu skargi skarżący rozwinął podniesione zarzuty. Stwierdził m.in., że w niniejszej sprawie doszło do obrazy przepisów postępowania, poprzez procedowanie już po zamknięciu rozprawy. Wyjaśnił, że rozprawa odbyła się w dniu 13 lutego 2013 r., w tym samym dniu zamknięta, ogłoszenie decyzji odroczone zostało na dzień 27 lutego 2013 r., a pomimo tego uprawniona wystosowała pismo procesowe datowane na dzień 18 lutego 2013 r. w którym zajęła merytoryczne stanowisko w sprawie, a Kolegium Orzekające pismo przyjęło i zarządziło jego doręczenie stronie przeciwnej. Zdaniem skarżącego mimo ewidentnej przeszkody w przeprowadzeniu dowodu z twierdzeń zawartych w tym piśmie, organ orzekający powołał się na jego treść w uzasadnieniu skarżonej decyzji, co narusza art. 255 ust. 1 p.w.p., a także art. 10 § 1 K.p.a. przez pozbawienie możliwości pełnego i obszernego ustosunkowania się do pisma strony przeciwnej.

Skarżący zakwestionował rozważania organu dotyczące załączonych faktur, które jego zdaniem - w połączeniu z załączonym opisem produktu znajdującym się na stronie internetowej uprawnionej - skłaniają do przekonania, iż jest to ten sam produkt.

Podkreślił, że przywołane faktury zawierają dwa istotne dla sprawy dowody. Przede wszystkim wskazują przedmiot zakupu - adapter szpuli S8 oraz datę transakcji (2007 r.), z której wynika, że obrót tym produktem rozpoczął się o wiele wcześniej niż postępowanie o jego opatentowanie.

Wywodził, że na stronie internetowej uprawnionej opisano w sposób dokładny jak wygląda adapter z serii S 8 i czym różni się od wcześniejszego modelu - S 3.

Zdaniem skarżącego z powyższego należy wywieść przekonanie, że uprawniony znamionuje swoje produkty odpowiednimi oznaczeniami, mającymi je od siebie odróżnić. Powołując się na zasady logicznego rozumowania oraz doświadczenie w branży techniczno-przemysłowej – skarżący podniósł, że trudno przypuścić, iż uprawniony nie zmieniłby oznaczenia de facto nowego produktu, w sytuacji istotnej zmiany zasad jego produkcji. Jego zdaniem - trudno też zgodzić się z twierdzeniem organu, iż prawdopodobnym jest, że zakupiony w 2007 r. produkt o nazwie "adapter szpuli S 8", to produkt inny niż "adapter szpuli S 8" będący przedmiotem owego postępowania.

Skarżący podkreślił, że do kwestii tej uprawniona ustosunkowała się dopiero w przywołanym już piśmie z dnia [...] lutego 2013 r., które z racji ewidentnych naruszeń proceduralnych winno zostać potraktowane jako niebyłe.

Ponadto skarżący zarzucił, że organ - wbrew art. 391 § 1 K.p.a. doręczał pisma procesowe za pomocą środków komunikacji elektronicznej, mimo nie wyrażenia zgody na taki sposób doręczania.

Uzasadniając wniosek o przeprowadzenie przez Sąd dowodów z wymienionych w petitum skargi dokumentów – skarżący podniósł, że ich ewentualne dopuszczenie i przeprowadzenie nie będzie wiązać się z nadmiernym przedłużeniem postępowania w sprawie. Wyjaśnił, że przywołane katalogi produktów są tożsame z produktem uprawnionej, ubiegającym się o ochronę patentową, a przeprowadzenie z nich dowodów, jego zdaniem staje się konieczne, albowiem wskazują one jednoznacznie, iż przedmiotowy wzór użytkowy nie może zostać zakwalifikowany jako nowe rozwiązanie techniczne — co staje się podstawową przesłanką dla opatentowania wynalazku. Podkreślił, że z załączonych katalogów jasno wynika, iż rozwiązania wskazane we wzorze nr [...] są powszechnie znane przynajmniej od 2007 r. tj. od dat wydania katalogów.

Wyjaśnił także, że z treści pisma właściciela zakładu technicznego T. W. J., załączonego do dokumentacji technicznej wynika, że tożsame adaptery produkowane są przez niego od 2007 r.

Rozszerzając argumentację pozwalającą na dopuszczenie dowodu w postępowaniu sądowym, skarżący wskazał, że dokumenty zawnioskowane w petitum skargi są dowodami nowymi, nieznanymi uprzednio organowi orzekającemu, a skarżący wszedł w ich posiadanie dopiero po wydaniu decyzji oddalającej sprzeciw.

W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy RP, wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał dotychczasową argumentację.

Uczestnik postępowania wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Rozstrzygnięcie dokonane przez Urząd Patentowy jest prawidłowe i nie narusza obowiązującego w tym zakresie prawa, a argumenty zawarte w skardze zasadności tego rozstrzygnięcia nie podważają.

Na wstępie wydaje się być zasadnym wyjaśnienie skarżącemu, iż kompetencje sądu administracyjnego sprowadzają się do oceny zgodności z prawem procesowym i materialnym rozstrzygnięć wydanych przez organy administracji. Tak więc wniosek zawarty w skardze o zmianę zaskarżonej decyzji i uwzględnienie sprzeciwu, a w konsekwencji uchylenie udzielenia prawa ochronnego na wzór użytkowy pod tytułem "Adapter szpuli drutu spawalniczego oznaczony numerem [...]"; jako bezpodstawny nie znajduje żadnego uzasadnienia.

Odnosząc się do oddalenia przez Sąd wniosku skarżącego o dopuszczenie dowodu z załączonych do skargi dokumentów stwierdzić należy, iż Sąd administracyjny, co do zasady, nie przeprowadza postępowania dowodowego, albowiem kontrolę legalności decyzji administracyjnej opiera na materiale dowodowym zgromadzonym w postępowaniu przed organem administracji wydającym zaskarżone rozstrzygnięcie (art. 133 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), natomiast nie czyni własnych ustaleń. Wyjątek od tej zasady zawiera art. 106 § 3 p.p.s.a. jednakże nie służy on do zwalczania ustaleń faktycznych z którymi strona się nie zgadza (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 października 2004 r. FSK1186/04). Zgodnie z przepisem art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Konsekwencją tej zasady jest przyjęty w orzecznictwie sądów administracyjnych taki kierunek wykładni art. 106 § 3 p.p.s.a., który respektuje tę zasadę, uznając cytowany przepis za wyjątek od niej. Za ugruntowany należy uznać pogląd wyrażony już kilkakrotnie przez Naczelny Sąd Administracyjny, iż z przepisu art. 106 § 3 p.p.s.a. wynika, że dopuszczenie nowego dowodu z dokumentu jest uprawnieniem, nie zaś obowiązkiem sądu, a nadto, że brak przeprowadzenia dowodu (czy z urzędu, czy na wiosek) nie może być postrzegany jako naruszenia prawa procesowego, w rozumieniu wskazanego przepisu, przy czym - idąc dalej - zarzut naruszenia art. 106 § 3 p.p.s.a. może być skutecznie podniesiony tylko wówczas, gdy sąd administracyjny pierwszej instancji przeprowadził postępowanie dowodowe, a zastosowane przez sąd kryteria oceny wiarygodności dopuszczonych dowodów były oczywiście błędne (por. wyroki NSA z dnia: 24 marca 2010 r., sygn. akt II GSK 528/09; 31 sierpnia 2010 r., sygn. akt I GSK 1108/09; 23 stycznia 2009 r. sygn. akt II FSK 1475/07, z dnia 20 grudnia 2011 r. sygn. akt II GSK 1220/11).

Dokumenty, z których skarżący wywodzi pozytywne dla siebie skutki w postaci braku nowości spornego wzoru użytkowego nie mogły stać się przedmiotem oceny Urzędu Patentowego albowiem zostały przedstawione sądowi dopiero wraz ze skargą. Zdaniem Sądu składanie wniosku o dopuszczenie przez Sąd dowodu z dokumentów na etapie postępowania sądowoadministracyjnego należy uznać za spóźnione.

Zgodnie z art. 255 ust. 4 p.w.p. Urząd Patentowy RP rozstrzyga sprawy w trybie postępowania spornego w granicach wniosku (sprzeciwu) i jest związany podstawą prawną wskazaną przez wnioskodawcę lub osobę wnoszącą sprzeciw. Z uwagi na kontradyktoryjność postępowania spornego o unieważnienie prawa ochronnego na wzór użytkowy to na stronach tego postępowania, tj. na wnoszącym sprzeciw i na uprawnionym, spoczywa ciężar udowodnienia okoliczności, z których każda z nich wywodzi korzystne dla siebie skutki prawne. Rolą organu, tj. Urzędu Patentowego RP jest ustalenie stanu faktycznego na podstawie dowodów przedstawionych przez strony, w szczególności zaś dowodów przedłożonych przez wnoszącego sprzeciw lub wnioskodawcę. To strona wszczynająca spór określa, w jakim zakresie nie zostały spełnione ustawowe przesłanki do uzyskania prawa i przedkłada dowody na poparcie swojego stanowiska.

Pomiędzy stronami postępowania spornego zachodzi swoisty stosunek procesowy, zbliżający to postępowanie do procesu cywilnego, nie zaś do postępowania administracyjnego. Z zasady kontradyktoryjności wynika, że to żądanie zainteresowanego wyznacza granice sprawy.

Należy zatem stwierdzić, że ustawodawca w art. 255 ust. 4 p.w.p. zawarł ogólną zasadę postępowania spornego, która odróżnia to postępowanie od tego, dla którego wyłączną podstawą są przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Zasada ta statuuje związanie Urzędu Patentowego granicami wniosku lub sprzeciwu oraz podstawą prawną wskazaną przez wnioskodawcę lub osobę wnoszącą sprzeciw. Przy takim unormowaniu nie można przenosić do postępowania spornego z mocy art. 256 ust. 1 p.w.p. wszystkich obowiązków Urzędu Patentowego wynikających z art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. w zakresie, w szczególności zbierania dowodów.

W niniejszej sprawie wnioskodawca sprzeciw wobec decyzji Urzędu Patentowego o udzieleniu prawa ochronnego na przedmiotowy wzór użytkowy oparł na zarzucie braku nowości wskazując jako podstawę prawną swojego żądania art. 94 i art. 25 ust. 1 w zw. z art. 246 p.w.p. Tym samym Urząd Patentowy, któremu sprawa została przekazana do rozstrzygnięcia w trybie art. 247 ust. 2 p.w.p. będąc związany sprzeciwem w powyższym zakresie był zobligowany do dokonania oceny zdolności do udzielenia ochrony przedmiotowego wzoru z punktu widzenia powołanych przepisów.

Zarzut i wskazana podstawa prawna zakreśliły ramy postępowania przed Urzędem Patentowym, który w oparciu o dowody przedstawione przez strony winien wyjaśnić stan faktyczny sprawy.

Zgodnie z art. 94 ust. 1 p.w.p. wzorem użytkowym jest nowe i użyteczne rozwiązanie o charakterze technicznym, dotyczące kształtu, budowy lub zestawienia przedmiotu o trwałej postaci. Wzór użytkowy uważa się za rozwiązanie użyteczne, jeżeli pozwala ono na osiągnięcie celu mającego praktyczne znaczenie przy wytwarzaniu lub korzystaniu z wyrobów (ust. 2).

Niewątpliwie przesłanką zdolności ochronnej wzoru użytkowego jest więc cecha nowości wzoru. Zgodnie z art. 25 ust. 2 p.w.p. przez stan techniki rozumie się wszystko to, co przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania patentu, zostało udostępnione do wiadomości powszechnej w formie pisemnego lub ustnego opisu, przez stosowanie, wystawienie lub ujawnienie w inny sposób. Zatem wzoru nie uważa się za nowy, jeżeli przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania prawa ochronnego, został podany do wiadomości powszechnej, był w Polsce jawnie stosowany lub wystawiony na widok publiczny, w sposób ujawniający dla znawcy dostateczne dane do stosowania tego wzoru użytkowego. Kryterium nowości wzoru użytkowego oceniane jest w skali światowej (por. wyrok WSA w W-wie z 5 sierpnia 2009 r., sygn. akt VI SA/Wa 910/09).

Brak nowości spornego wzoru użytkowego może być podstawą unieważnienia prawa ochronnego przez Urząd Patentowy, jeżeli wnoszący sprzeciw - w trybie art. 246 p.w.p. - wykaże, że przedmiotowe rozwiązanie w dacie jego pierwszeństwa nie było nowe ze względu na jego wcześniejsze udostępnienie do wiadomości powszechnej w sposób ujawniający dla znawcy wszystkie zastrzeżone cechy znamienne stosownie do art. 25 ust. 1-2 w zw. z art. 100 p.w.p.

Należy podkreślić, że zakres prawa ochronnego na wzór użytkowy wyznacza przepis art. 96 p.w.p., zgodnie z którym zakres przedmiotowy prawa ochronnego określają zastrzeżenia ochronne zawarte w opisie ochronnym wzoru użytkowego. Zastrzeżenia ochronne dotyczyć mogą każdego z parametrów - zarówno kształtu, budowy jak i zestawienia poszczególnych elementów. To te zastrzeżenia, a nie ogólna postać (wygląd) danego przedmiotu determinują zakres ochrony. Nadto wzór użytkowy nie powinien być gotowym wyrobem, ale rozwiązaniem - technicznym, dotyczącym kształtu, budowy lub zestawienia przedmiotu o trwałej postaci - które przy wytwarzaniu lub produkcji wyrobów pozwala na zastosowanie nowego, użytecznego rozwiązania. Rozwiązanie to poprzez zastrzeżenia ochronne determinuje zakres ochrony (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z 28 lutego 2008 r. sygn. akt I ACa 120/08, Lex nr 466436).

Sporny wzór użytkowy obejmuje i dotyczy adaptera szpuli drutu spawalniczego, określonego w zastrzeżeniu niezależnym 1 jako: "Adapter szpuli drutu spawalniczego, wykonany jako odlew z tworzywa sztucznego, zawierający piastę oraz ramiona szpuli, znamienny tym, że posiada centralnie położoną piastę mocującą /1/, osiem ramion /2/, z żebrami wzmacniającymi /3/ oraz podstawami żeber /4/, przy czym każde ramię /2/ zakończone jest prowadnicą /5/ szpuli drutu spawalniczego, o przekroju w kształcie litery "U", równoległą do osi piasty mocującej /1/ i zakończoną od strony przeciwnej do podstaw żeber /4/ poszerzeniem wprowadzającym szpulę drutu spawalniczego /6/, a oprócz tego adapter szpuli drutu spawalniczego posiada dwie przeciwległe piasty napędowe /7/ o osiach równoległych do osi piasty mocującej /1/ oraz dwa zespoły mocujące szpulę drutu spawalniczego /8/, zawierające sworznie blokujące /9/, które są osadzone w stopniowych otworach /10/ usytuowanych na dwóch naprzeciwległych ramionach /2/.

Organ dokonując oceny przedłożonych przez wnoszącego sprzeciw dowodów wyjaśnił, że płyty CD-R z przegraną stroną internetową [...] firmy P., w dniu wniesienia zgłoszenia na wzór użytkowy do Urzędu Patentowego RP zmieniono dane na stronie internetowej, lecz nie zmieniono symbolu S-8, by nie wprowadzać klientów w błąd. Podkreślił, że wnoszący sprzeciw dokonał wydruku zabezpieczenia ze strony internetowej w czerwcu 2012 r., natomiast firma P. uzyskała prawa ochronne na wzór użytkowy w sierpniu 2011 r., co oznacza, że taki wydruk strony internetowej już po uzyskaniu prawa ochronnego na wzór użytkowy, nie może być wystarczającym dowodem na brak nowości spornego rozwiązania. Z tej samej przyczyny organ odmówił mocy dowodowej wydrukowi komputerowemu plikowi pod tytułem "Produkty firmy P." strony internetowej [...].

Natomiast odnosząc się do wystawionych przez uprawnionego faktur, potwierdzających zakup przez wnioskodawcę "adaptera szpuli S-8" organ wyjaśnił, że są one wewnętrznymi dokumentami firmy, zawierającymi jedynie oznaczenia części, które były przedmiotem nabycia. Nie zawierają natomiast jakichkolwiek innych cech, wyróżniających się kształtem, budową przedmiotu jako całości bądź zestawieniem elementów niepołączonych ze sobą konstrukcyjnie, lub wreszcie strukturą bądź materiałem. Sama więc nazwa nie może być dowodem na to, że zbyta część o takim właśnie oznaczeniu miała takie same cechy istotne jak część, która w 2009 r. została przez uprawnionego zgłoszona do uzyskania prawa ochronnego,

W ocenie Sądu Urząd Patentowy prawidłowo rozpatrzył przedstawiony przez strony materiał dowodowy i ustosunkował się szczegółowo do wszystkich dowodów przedstawionych przez wnoszącego sprzeciw. Sąd podzielił stanowisko organu, że z przedstawionych dokumentów nie wynika, aby przedmiotowy adapter szpuli drutu spawalniczego, objęty spornym prawem ochronnym, nie spełniał wymogu nowości w rozumieniu art. 94 i art. 25 ust. 1 w związku z art. 100 p.w.p., bowiem żaden z przeciwstawionych dokumentów nie przedstawiał rozwiązania, które stanowiłoby taki sam zespół cech technicznych jak sporny wzór użytkowy i szkodziłby nowości, a część materiałów nie miała charakteru powszechnego ujawnienia.

Odnosząc się do zarzutu przeprowadzenie postępowania dowodowego po zamknięciu rozprawy tj. dopuszczenia pisma uprawnionej z dnia 18 lutego 2013 r. w którym zajęto merytoryczne stanowisko w sprawie a także zarzutu naruszenia art. 10 § 1 K.p.a. - poprzez uniemożliwienie zajęcia pełnego i wyczerpującego stanowiska wobec pisma uprawnionej z dnia [...] lutego 2013 r. - z racji zbyt krótkiego terminu na odpowiedź należy uznać je za nie bezzasadne.

Jak wynika z analizy wskazanego pisma znajdującego się w aktach sprawy, pismo to stanowi jedynie podsumowanie stanowiska uprawnionego i nie zawiera żadnych nowych okoliczności. Skarżący, udzielając na nie odpowiedzi nie zasygnalizował w żadnych stopniu, iż jest w posiadaniu bądź też chciałby przedłożyć nowe dowody na okoliczność braku nowości spornego wzoru użytkowego. Gdyby takie stwierdzenie znalazło się w piśmie sprzeciwiającego się z dnia [...] lutego 2013 r. a organ nie otworzył by zamkniętej rozprawy a wydałby orzeczenie to wówczas Sąd oceniłby czy takie działanie organu uznać należy za prawidłowe. Jednakże taka sytuacja nie miała miejsca w rozpoznawanej sprawie. Tym samym na dzień wydania decyzji organ ocenił znane mu dowody a podkreślić należy, że Sąd ocenia legalność decyzji na datę jej wydania.

Natomiast twierdzenie skarżącego, że organ w uzasadnieniu decyzji powołał się na sformułowania zawarte w przedmiotowym piśmie nie może stanowić zarzutu skoro co do meritum wnioski organu są poprawne.

W ocenie Sądu, Urząd Patentowy prawidłowo ustalił i ocenił zaistniały w sprawie stan faktyczny w świetle obowiązujących przepisów prawa. Nie znajdują uzasadnienia zarzuty skargi, ani odnośnie naruszenia przez organ przy rozpoznaniu sprawy przepisów prawa materialnego, ani przepisów postępowania administracyjnego, zaskarżona decyzja nie nosi cech dowolności a z jej uzasadnienia wynika, w sposób nie budzący wątpliwości, jakimi przesłankami kierował się organ przy załatwieniu sprawy.

Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, które sąd ma obowiązek badać z urzędu - skargę należało oddalić.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.