Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 69/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-03-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 46§3,art. 49§1,art. 58§1 pkt 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Tomasz Zawiślak po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. D. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia [...] listopada 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. nakazać Skarbowi Państwa - Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie wypłacić na rzecz L. D. kwotę 100 zł (sto złotych), tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego, wpisanego do rejestru opłat sądowych pod poz. 34647 w dniu 14 grudnia 2018 r.


UZASADNIENIE

L. D. (dalej: "Skarżący"), działając przez profesjonalnego pełnomocnika (adwokata), zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia [...] listopada 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego.

Zarządzeniem z dnia [...] stycznia 2019 r. pełnomocnik Skarżącego został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu Skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sadami administracyjnymi.

Przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia ww. braku formalnego skargi została doręczona pełnomocnikowi Skarżącego w dniu [...] lutego 2019 r. Termin do wykonania wezwania upłynął zatem w dniu [...] lutego 2019 r.

W piśmie procesowym z dnia [...] lutego 2019 r. pełnomocnik Skarżącego wniósł o przedłużenie o kolejne 7 dni terminu na złożenie wymaganego pełnomocnictwa z uwagi na brak możliwości osobistego kontaktu ze Skarżącym.

Do dnia wydania niniejszego postanowienia pełnomocnik nie nadesłał pełnomocnictwa upoważniającego go do występowania przez Sądem w imieniu Skarżącego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 46 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Brak pełnomocnictwa jest więc brakiem formalnym pisma w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w tym także skargi.

Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli pismem tym jest skarga, a w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych, Sąd odrzuca skargę (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).

Z uwagi na fakt, że pełnomocnik Skarżącego, w wyznaczonym terminie nie usunął braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa umocowującego go do reprezentowania Skarżącego przed tut. Sądem, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.

Na marginesie wymaga zaznaczenia, że określony w art. 49 § 1 p.p.s.a. siedmiodniowy termin na uzupełnienie braku formalnego pisma (skargi) jest terminem ustawowym, który nie może zostać ani wydłużony ani skrócony. Sąd nie mógł więc przychylić się do wniosku pełnomocnika Skarżącego o jego wydłużenie.