Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1440/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-09-27 00:00:00+02:00 ()
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par 1 oraz art 87 par 1, par 2 i par 4
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski po rozpoznaniu w dniu 27 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. U. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 marca 2011 r. o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi Z. U. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia i umorzenia postępowania w sprawie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia.


UZASADNIENIE

Z. U. i M. U., reprezentowana przez pełnomocnika Z. U., przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uczynili postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia i umorzenia postępowania w sprawie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej.

Postanowieniem z dnia 28 marca 2011 r. o sygn. akt II SA/Wa 1440/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie Z. U. i M. U. na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 października 2010 r. Postanowienie to zostało doręczone skarżącym w dniu 19 kwietnia 2011 r., wraz z pouczeniem o sposobie i trybie jego zaskarżenia.

W dniu 20 maja 2011 r. Z. U. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na ww. postanowienie. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że od połowy września 2010 r. jest nieprzerwanie chory, zaś od dnia [...] marca 2011 r. jego [...]-letnia matka – M. U. w stanie ciężkim stale przebywa w szpitalu. Podkreślił, że wszystkie swoje siły i cały dostępny czas poświęca opiece nad matką oraz jest wyczerpany fizycznie i psychicznie, w związku z czym nie mógł wnieść zażalenia w terminie.

Postanowieniem z dnia 13 lipca 2012 r. o sygn. akt II SA/Wa 1440/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie ze skargi M. U., ze względu na śmierć strony w dniu [...] czerwca 2011 r.

W piśmie z dnia 10 sierpnia 2012 r. Z. U. podał, że przyczyna uchybienia terminu do wniesienia przedmiotowego zażalenia jeszcze nie ustała, bowiem nadal jest on poważnie chory (3 razy w bieżącym roku został przyjęty do szpitala).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Stosownie natomiast do treści art. 87 § 1 i § 2 powołanej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, zaś w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4).

Przechodząc do oceny okoliczności podanych przez skarżącego w uzasadnieniu wniosku, wskazać należy, iż nie jest on zasadny. Instytucja przywrócenia terminu ma bowiem charakter wyjątkowy, zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wyłącznie wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Skarżący podniósł, iż od połowy września 2010 r. jest nieprzerwanie chory, zaś od dnia [...] marca 2011 r. jego [...]-letnia matka – M. U. w stanie ciężkim stale przebywała w szpitalu. Podkreślił, że wszystkie swoje siły i cały dostępny czas poświęcał opiece nad matką oraz był wyczerpany fizycznie i psychicznie, w związku z czym nie mógł wnieść zażalenia w terminie. Ponadto, w piśmie z dnia 10 sierpnia 2012 r. podał, że przyczyna uchybienia terminu do wniesienia przedmiotowego zażalenia jeszcze nie ustała, bowiem nadal jest on poważnie chory (3 razy w bieżącym roku został przyjęty do szpitala).

Biorąc pod uwagę stan faktyczny niniejszej sprawy, stwierdzić należy, iż skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 marca 2012 r. Bez wątpienia poważna choroba M. U. była ciężkim przeżyciem dla skarżącego. Należy jednak zauważyć, że skarżący wskazuje tę chorobę jako bezpośrednią przyczynę uchybienia terminu do wniesienia zażalenia, natomiast w czasie jej trwania, w dniu 20 maja 2011 r., złożył on osobiście do Sądu pismo procesowe zawierające wniosek o przywrócenie terminu, cały czas utrzymując, iż przyczyna uchybienia terminu nie ustała. Wynika z tego zatem, że skoro skarżący mógł złożyć i złożył do Sądu pismo procesowe w trakcie trwania choroby M. U., to wskazywana przez niego przyczyna uchybienia terminu nie uprawdopodabnia braku winy w jego uchybieniu. Również choroba samego skarżącego nie może doprowadzić do przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia, bowiem choroba usprawiedliwia niedotrzymanie terminu tylko wtedy, gdy nastąpiła nagle i spowodowała niespodziewane pogorszenie stanu zdrowia skarżącego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 sierpnia 2001 r. o sygn. akt I SA/Wr 676/99 publ. https://cbois.nsa.gov.pl.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 86 § 1 oraz art. 87 § 1, 2 i 4 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w postanowieniu.