Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 1458/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2015-04-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6073 Opłaty adiacenckie oraz opłaty za niezagospodarowanie nieruchomości w zakreślonym terminie
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przywrócono termin
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Broda po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" S.A. Spółka komandytowa z siedzibą w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej w kwestii wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi postanawia: przywrócić termin do uzupełnienia braków formalnych skargi.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę "A" S.A. Spółka komandytowa z siedzibą w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej. Strona skarżąca nie uzupełniła bowiem w terminie braków formalnych skargi w postaci nadesłania pełnomocnictwa procesowego upoważniającego do działania w jej imieniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach lub przed sądami administracyjnymi, dokumentu wykazującego sposób reprezentacji skarżącej spółki oraz wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia, mimo że skierowana do nich korespondencja w tym zakresie została uznana za skutecznie doręczoną, zgodnie z 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a.

Pismem z dnia 11 lutego 2015 r. pełnomocnik strony skarżącej wystąpił do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia powyższych braków formalnych skargi. W uzasadnieniu wskazał, że przy próbie doręczenia przesyłki nie pozostawiono żadnego awiza. W dalszej kolejności zwrócił uwagę, że po dniu rzekomego pozostawienia awiza pracownik kancelarii prawnej, na której adres kierowana była korespondencja, odebrał na poczcie kilkanaście przesyłek, których awiza zostały pozostawione w kancelarii i nie przekazano korespondencji zawierającej przedmiotowe wezwanie. Wspomniał również, że w związku z powyższym nie wiedział on o nadejściu przesyłki, w czego konsekwencji nie mógł jej odebrać, a zatem uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Wraz z powyższym wnioskiem strona skarżąca nadesłała pełnomocnictwo procesowe, odpis aktualny z KRS oraz wskazała wartość przedmiotu zaskarżenia, uzupełniając tym samym braki formalne skargi.

W odpowiedzi na wezwanie sędziego sprawozdawcy z dnia 24 marca 2015r. Kierownik Działu [...] S.A. w K. oświadczył, że w wyniku przeprowadzonych czynności wyjaśniających ustalono, że w dniu 3 grudnia 2014 r. w placówce Urzędu Pocztowego w P. pełnomocnik pocztowy pokwitował odbiór ośmiu listów poleconych adresowanych do "B" Kancelaria Prawna w P.. Dodatkowo poinformował, że z wyjaśnień złożonych przez pracownika wydającego przesyłki wynika, że listy wydawane są pełnomocnikowi zarówno na podstawie przedstawionego awiza jak i są wyszukiwane wśród pozostałych przesyłek zalegających w urzędzie. Dodatkowo do pisma załączył wykaz odebranych w tym dniu przesyłek.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności

w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 1 ustawy pismo z przedmiotowym wnioskiem wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 ustawy) oraz dokonać czynności, której strona nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 ustawy).

W rozpatrywanej sprawie, biorąc pod uwagę datę doręczenia stronie skarżącej odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi (4 lutego 2015r.) uznać należy, że został dochowany ustawowy termin złożenia rozpatrywanego wniosku (11 lutego 2015r.) W tej dacie mogła ona bowiem powziąć wiadomość odnośnie kierowanej do niej wcześniej korespondencji sądowej, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania w terminie czynności wskazanych w tej korespondencji. Nadto wraz z wnioskiem strona skarżąca uzupełniła braki formalne skargi nadsyłając pełnomocnictwo procesowe, aktualny odpis z KRS oraz wskazując wartość przedmiotu zaskarżenia. Przechodząc do oceny okoliczności wskazujących na brak winy strony skarżącej w uchybieniu terminu zauważyć wymaga, że niewątpliwie po jej stronie występują trudności w uprawdopodobnieniu tych okoliczności, głównie z uwagi na ograniczone środki dowodowe, jakimi może dysponować w zakresie braku awizacji przedmiotowej korespondencji. Jednocześnie należy mieć na względzie regulację art. 73 p.p.s.a., zgodnie z którą dwukrotne awizowanie przesyłki, w sposób określony w tym przepisie uzasadnia przyjęcie domniemania faktycznego, że przesyłka ta doszła do rąk adresata, a więc dokonane w ten sposób doręczenie było skuteczne. W niniejszej sprawie dwukrotną awizację przesyłek zawierających wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi potwierdzają adnotacje pracownika poczty. Wskazać wymaga jednakże, że powyższe domniemanie jest wzruszalne, a trybem właściwym do jego obalenia jest przywrócenie terminu (por. postanowienia SN z dnia 4 września 1970 r., I PZ 53/70, OSNCP 1971 r., Nr 6, poz. 100 oraz z dnia 12 stycznia 1973 r., I CZ 157/72, OSNCP 1973 r., Nr 12, poz. 215). Postępowanie w przedmiocie przywrócenia terminu nie ma jednak na celu zakwestionowania faktu doręczenia przesyłki, lecz jedynie uchylenie się od ujemnych skutków w zakresie upływu terminu, jakie wynikają dla strony z tego doręczenia (vide: wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 lutego 2006 r., sygn. P 13/05, oraz z dnia 15 października 2002 r., sygn. SK 6/02 w odniesieniu do tej samej problematyki poruszanej w postępowaniu cywilnym). W wymienionych wyżej orzeczeniach Trybunał Konstytucyjny wskazał na czynniki, które zwiększają prawdopodobieństwo nieotrzymania awiza przez adresata i zaliczył do nich okoliczności, w wyniku których poczta nie zawsze przestrzega standardów wyznaczonych przez prawo, co zmniejsza pewność dotarcia przesyłki.

W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca podjęła próbę uchylenia się od negatywnych skutków uznania za skuteczne doręczenia wezwania w zakresie uzupełnienia braków formalnych skargi, czego konsekwencją było niekorzystne dla niej postanowienie z dnia 19 stycznia 2015 r. o odrzuceniu skargi. Wskazaną przez nią okoliczność braku awizacji przesyłki oraz nadesłane przez Kierownika Działu [...] S.A. w K. pismo wyjaśniające Sąd uznał za wystarczające do uprawdopodobniła braku winy w niedochowaniu terminu wymogów formalnych skargi. Nie można bowiem wykluczyć, że w istocie strona skarżąca nie otrzymała zawiadomienia o awizacji kierowanej do niej korespondencji, a gdyby takie awizo zostało wystawione to prawdopodobnie pracownik poczty wydałby korespondencję pełnomocnikowi pocztowemu.

W świetle powyższego oraz mając na uwadze konstytucyjną zasadę prawa do sądu należało przywrócić termin do uzupełnienia braków formalnych skargi, w oparciu o regulację art. 86 § 1 ustawy.