Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 8/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2018-09-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 1 i 3, art. 227 par. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Urszula Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 26 września 2018r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. L. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: 1. odrzucić zażalenie na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 17 sierpnia 2018r. wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi 2. odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Strona wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania.

Rozpatrując złożony przez Skarżącego wniosek o przyznanie prawa pomocy

w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, zarządzeniem z dnia 9 marca 2018r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy pozostawił wniosek bez rozpoznania. Rozpoznając sprzeciw od tego zarządzenia, postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2018r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy utrzymał

w mocy zaskarżone zarządzenie.

W konsekwencji powyższego, zarządzeniem z dnia 19 kwietnia 2018r. Sąd wezwał Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł,

w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia doręczono Skarżącemu w dniu 9 maja 2018r. Termin do uzupełnienia braków skargi upływał z dniem 16 maja 2018r.

W zakreślonym terminie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi Skarżący wniósł zażalenie na zarządzenie z dnia 19 kwietnia 2018r. Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrując wniesione zażalenie, oddalił je postanowieniem z dnia

11 lipca 2018r., sygn. akt I GZ 200/18.

Po zwróceniu akt sądowych przez Naczelny Sąd Administracyjny wraz

z ostatecznym i nie podlegającym zaskarżeniu orzeczeniem w przedmiocie wpisu sądowego od skargi, zgodnie z zarządzeniem z dnia 17 sierpnia 2018r. Sąd wezwał Skarżącego pismem z dnia 22 sierpnia 2018r. do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 19 kwietnia 2018r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego

w kwocie 100 zł w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono Skarżącemu w dniu 10 września 2018r. Termin do uzupełnienia braków skargi upływał z dniem 17 września 2018r.

Pismem z dnia 10 września 2018r., nadanym w dniu 14 września 2018r., Skarżący wniósł zażalenie na zarządzenie z dnia 17 sierpnia 2018r. Ponadto złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Z akt sprawy wynika, że Strona nie uiściła należnego wpisu sądowego od skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności należy wskazać, że w przedmiotowej sprawie zażalenie na wezwanie do wykonania zarządzenia w przedmiocie wpisu jest niedopuszczalne. Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018r., poz. 1302), dalej: "p.p.s.a.", nie przewiduje bowiem środka zaskarżenia od zarządzenia wzywającego do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Ponowne wezwanie Skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi, po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie zasadności wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, nie stanowi zarządzenia, o którym mowa w art. 220 § 1 p.p.s.a. Jest to czynność zmierzająca do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Nie jest to zatem zarządzenie w przedmiocie kosztów sądowych,

w rozumieniu art. 227 § 1 p.p.s.a., od którego przysługuje zażalenie (por. postanowienie NSA z dnia 27 lipca 2018r., sygn. akt II OZ 730/18; postanowienie NSA z dnia

27 listopada 2013r., sygn. akt II OZ 1076/13; wszystkie orzeczenia dostępne

w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zarządzenie wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia ma więc wyłącznie charakter czynności materialno-technicznej i nie mieści się w kategorii zarządzeń podlegających zaskarżeniu (por. postanowienie NSA z dnia 17 października 2012r., sygn. akt I OZ 785/12).

Powołany zatem przez Skarżącego w zażaleniu z dnia 10 września 2018r. przepis art. 227 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym, zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego

w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy, nie ma na tym etapie postępowania zastosowania. Skarżący złożył już

w jego trybie zażalenie, które zostało rozpatrzone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 11 lipca 2018r., sygn. akt I GZ 200/18.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. orzekł, jak w pkt 1 sentencji postanowienia.

W zakresie rozstrzygnięcia dotyczącego odrzucenia skargi należy wskazać,

że warunkiem skutecznego wniesienia skargi i podstawą do jej merytorycznego rozpatrzenia przez Sąd jest uiszczenie wpisu sądowego. Na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności, na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przepisie tym zawarta jest zasada, zgodnie z którą, warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. Opłata ta powinna zostać uiszczona przy wniesieniu pisma podlegającego opłacie, o czym stanowi art. 219 p.p.s.a. albo najpóźniej na wezwanie Sądu, stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. W tym ostatnim przypadku, wskazana opłata powinna zostać uiszczona w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd, stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a.

W przedmiotowej sprawie wpis sądowy nie został uiszczony przy wniesieniu skargi. Nie został również uiszczony w terminie zakreślonym przez Sąd w pierwotnym wezwaniu. Do uiszczenia wpisu sądowego od skargi wezwano Skarżącego ponownie wezwaniem z dnia 22 sierpnia 2018r., które zostało doręczone w dniu 10 września 2018r. Termin do uzupełnienia braków skargi upływał z dniem 17 września 2018r. Z akt sprawy wynika, że Strona pomimo prawidłowego wezwania, nie uiściła należnego wpisu sądowego od skargi.

W tym miejscu należy wskazać, że Skarżący w terminie zakreślonym do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 19 kwietnia 2018r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, pismem z dnia 10 września 2018r., ponownie wystąpił do Sądu o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, nawet dokonane

w terminie wskazanym w kolejnym wezwaniu do uiszczenia wpisu, pozostaje bez wpływu na bieg terminu przewidzianego w ustawie. Ze skutku prawnego, jakim jest prawomocność postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lipca 2018r., sygn. akt I GZ 200/18 w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego wynika obowiązek zapłaty przez Skarżącego wymaganego wpisu od skargi oraz obowiązek sądu do wezwania do jego uiszczenia. Kolejny wniosek w sprawie zwolnienia od kosztów nie ma więc wpływu na bieg terminu wskazanego w zarządzeniu wzywającym do wykonania pierwotnego zarządzenia z dnia 19 kwietnia 2018r.

Jego uchybienie i nieuiszczenie wpisu w terminie będzie skutkować odrzuceniem skargi. Odmienne procedowanie mogłoby doprowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków Strony o przyznanie prawa pomocy, a co za tym idzie - skutkować nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania

i trudnością w jego zakończeniu orzeczeniem rozstrzygającym sprawę co do istoty.

Mając na uwadze powyższe, wobec niewykonania zarządzenia Sądu

i nieuiszczenia należnego wpisu sądowego od skargi, Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 2 sentencji postanowienia.