Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SAB/Go 64/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2012-05-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 35 § 1, art. 58 § 1, art. 212 § 1, art. 214 § 2, art. 220
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 10 maja 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg M.H. i G.D. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie likwidacji samowoli budowlanej p o s t a n a w i a : odrzucić skargę G.D..


UZASADNIENIE

G.D. i M.H. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie likwidacji samowoli budowlanej w postaci siedmiu słupów żelbetowych wspierających linię elektroenergetyczną średniego napięcia przechodzącą przez działkę nr [...] oraz słupów drewnianych wspierających odnogę linii elektroenergetycznej średniego napięcia przechodzącą przez działki nr [...], która zdaniem skarżących z uwagi na niesprawność techniczną powoduje zagrożenie zdrowia i życia ludzkiego. Skargę własnoręcznym odpisem opatrzył G.D., podając w jej treści, iż działa w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik M.H..

W niniejszej sprawie przedmiot rozpoznania Sądu stanowi bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie samowoli budowlanej w postaci słupów żelbetowych na działce nr [...], stanowiącej własność M.H., natomiast bezczynność tego organu w przedmiocie słupów drewnianych na działkach nr [...] stanowiła przedmiot rozpoznania Sądu w sprawie o sygn. akt II SAB/Go 63/11.

W odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego wydziału z dnia 2 stycznia 2012 r. do usunięcia braku formalnego skargi poprzez podpisanie jej przez M.H. lub nadesłanie dokumentu pełnomocnictwa udzielonego przez M.H. G.D. oraz jednoczesne wykazanie, że jest on jedną z osób, o których mowa w art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej w skrócie p.p.s.a., G.D. nadesłał odpis pełnomocnictwa udzielonego mu przez M.H., z którego jednakże nie wynikało, iż obejmuje ono upoważnienie do działania przed sądami administracyjnymi oraz że G.D. jest jedną z osób, które w świetle art. 35 § 1 p.p.s.a. mogą występować przed sądem w charakterze pełnomocnika M.H.. W jednym z kolejnych pism procesowych G.D. podał, iż skarga opatrzona własnoręcznym podpisem M.H., który ma miejsce zamieszkania w Stanach Zjednoczonych, została przez niego wysłana na adres Sądu.

W odpowiedzi na wezwanie Sądu do wykazania interesu prawnego w zaskarżeniu bezczynności PINB w przedmiocie samowoli budowlanej w postaci słupów żelbetowych na działce nr [...], stanowiącej własność M.H., w piśmie procesowym z dnia [...] lutego 2012 r. G.D. swój interes prawny wywiódł z faktu, iż często przebywa na tej działce i zły stan techniczny słupów zagraża jego życiu i zdrowiu, nadto bezpośrednie sąsiedztwo działki M.H. i przebieganie linii energetycznej przez tę działkę powoduje bezpośrednie oddziaływanie również na jego nieruchomość. Odgałęzienie linii energetycznej zaczyna się bowiem na działce nr [...] i biegnie przez jego działkę.

Na wezwanie Sądu do podania, czy pełnomocnictwo udzielone G.D. obejmuje upoważnienie do działania w sprawie, czy też jest jedynie pełnomocnictwem do doręczeń, o którym mowa w art. 299 § 1 p.p.s.a. oraz po otrzymaniu o pouczenia o treści art. 35 § 1 p.p.s.a., pismem z dnia [...] marca 2012 r. M.H. podał, że G.D. jest jego pełnomocnikiem przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gorzowie Wlkp. jako "drugi uczestnik postępowania". Działka G.D. znajduje się w polu oddziaływania samowoli budowlanej, co czyni z niego stronę postępowania. Nadto oświadczył, iż udziela G.D. pełnomocnictwa szczególnego do niniejszej sprawy.

Z uwagi na powyższe, zarządzeniami z dnia 22 marca 2012 r. G.D. na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. oraz § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) został wezwany do uiszczenia dwóch wpisów sądowych od skargi w kwocie 100 złotych – jako skarżący oraz jako pełnomocnik M.H. – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, odpisy zarządzeń zostały doręczone G.D. dnia 29 marca 2012 r. (k. 79 akt sądowych). W wyznaczonym terminie G.D. uiścił na rachunek Sądu tytułem wpisu sądowego kwotę 100 zł.

Na wezwanie Sądu do podania, czy wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł z dnia 30 marca 2012 r. uiścił w imieniu własnym, czy jako pełnomocnik drugiego skarżącego M.H., pismem procesowym z dnia [...] kwietnia 2012 r. G.D. podał, iż powyższa kwota została uiszczona w imieniu M.H.. On zaś będzie występował tylko jako pełnomocnik M.H..

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skargę G.D. należało odrzucić.

Postępowanie sądowoadministracyjne może toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) zwanej dalej p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl art. 212 § 1 p.p.s.a. opłatą sądową jest wpis sądowy od skargi. W sytuacji gdy skarga nie zawiera wpisu sądowego, strona wnosząca skargę powinna na wezwanie Sądu w terminie siedmiu dni uiścić wskazaną przez Sąd kwotę. Zaniedbanie tegoż obowiązku skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem skargi, o czym stanowi art. 220 § 3 p.p.s.a.

Stosownie do treści art. 214 § 2 p.p.s.a. pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. Z uwagi na to, że M.H. i G.D. są właścicielami odrębnych działek, co jest równoznaczne z brakiem wspólnych uprawnień lub obowiązków związanych z przedmiotem zaskarżenia, G.D. został wezwany do uiszczenia dwóch oddzielnych wpisów sądowych – jako skarżący występujący we własnym imieniu oraz jako pełnomocnik M.H..

W dotychczasowym postępowaniu zmierzającym do uzupełnienia braków formalnych skargi i wyjaśnienia roli procesowej w tym postępowaniu G.D., konsekwentnie utrzymywał on, iż wnosi skargę także w imieniu własnym, powołując się na własny interes prawny. Z tych powodów Sąd stwierdził, iż w sprawie bezczynności stanowiącej przedmiot niniejszego postępowania skarg złożyli zarówno M.H. (mający miejsce zamieszkania za granicą), jak również G.D..

Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 79 akt) wynika, iż odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisów od skarg został prawidłowo doręczony G.D. dnia 29 marca 2012 roku. Termin do wykonania zarządzenia upłynął zatem z dniem 5 kwietnia 2012 roku. Z dokonanych przez Sąd ustaleń wynika, że w wyznaczonym terminie G.D. uiścił na rachunek Sądu tytułem wpisu sądowego jedynie kwotę 100 zł, oświadczając następnie, że uiścił ją tytułem wpisu sądowego w imieniu M.H.. W terminie tym nie wniósł natomiast wpisu od skargi we własnym imieniu, nie złożył również wniosku o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.

Wobec powyższych okoliczności, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. skargę G.D. należało odrzucić.

Odnosząc się do zawartego w piśmie procesowym z dnia [...] kwietnia 2012 r. oświadczenia G.D., iż odtąd będzie występował tylko jako pełnomocnik M.H. należy zwrócić uwagę, że oświadczenie to nie wiąże Sądu i może ono skutkować uznaniem G.D. za pełnomocnika procesowego M.H. w dalszej części niniejszego postępowania. Wniesienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargi na działanie, bezczynność organu administracji publicznej lub przewlekłe prowadzenie postępowania pociąga za sobą skutek w postaci wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego oraz związany z tym obowiązek Sądu wydania orzeczenia kończącego to postępowanie – odrzucenia skargi z uwagi na jej niedopuszczalność (z przyczyn wskazanych w art. 58 § 1 p.p.s.a. lub w art. 220 § 3 p.p.s.a.), umorzenia postępowania (z uwagi na cofnięcie skargi przez skarżącego bądź bezprzedmiotowość postępowania z innych przyczyn) albo merytorycznego rozpatrzenia skargi. Sąd nie ma natomiast możliwości uznania wniesionej skargi za niebyłą. Oświadczenia G.D. zawartego w piśmie z dnia [...] kwietnia 2012 r. nie można natomiast uznać za skuteczne cofnięcie skargi, gdyż cofnąć skargę można tylko wtedy, gdy została ona skutecznie wniesiona, a to w przypadku skargi G.D. nie ma miejsca z uwagi na nieuiszczenie przez niego wpisu sądowego.

Dotychczasowe działanie G.D. jako pełnomocnika M.H. było możliwe dzięki temu, iż był on również skarżącym, zaś stosownie do treści art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym może być m.in. inny skarżący. Jednak odrzucenie niniejszym postanowieniem skargi G.D. spowoduje po jego uprawomocnieniu się, iż straci on przymiot skarżącego w niniejszej sprawie. W konsekwencji utraci on również zdolność do działania w niniejszej sprawie jako pełnomocnik M.H., bowiem nie wykazał, że spełnia inny z warunków do bycia pełnomocnikiem wynikających z art. 35 § 1 p.p.s.a. Po uprawomocnieniu się niniejszego postanowienia nie będzie natomiast możliwości uznania G.D. za uczestnika postępowania w rozumieniu art. 33 § 1 p.p.s.a., gdyż nie brał on udziału w postępowaniu administracyjnym poprzedzającym wniesienie skargi (działał on w nim tylko jako pełnomocnik M.H.).

W ocenie sądu w toku postępowania M.H. jednoznacznie oświadczył, iż jego wolą jest aby korespondencja do niego kierowana doręczana była G.D., któremu udzielił pełnomocnictwa. Z uwagi na powyższe należy uznać, iż M.H., jako strona mająca miejsce zamieszkania za granicą, ustanowił G.D. w niniejszej sprawie pełnomocnikiem do doręczeń, w rozumieniu art. 299 § 1 p.p.s.a. O treści tego przepisu strona została pouczona.

W tej sytuacji po uprawomocnieniu się niniejszego postanowienia, kolejne pisma sądowe w sprawie kierowane do skarżącego M.H., będą doręczane jego pełnomocnikowi do doręczeń – G.D..