Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 2001/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2005-11-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 615  Sprawy zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: *Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA - Anna Siedlecka /sprawozdawca/ Sędzia WSA - Mieczysław Górkiewicz Asesor WSA - Alicja Palus Protokolant - Patrycja Kikosicka - Jędrzejczak po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2005r. na rozprawie sprawy ze skargi K. M. na uchwałę Rady Gminy i Miasta w Ś. Ś. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie odrzucenia zarzutu wniesionego do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Ś. Ś. oddala skargę


UZASADNIENIE

Sygn. akt II SA/Wr 2001/03 1

UZASADNIENIE

Uchwałą z dnia [...]r. Nr [...] Rada Gminy i Miasta Ś. Ś. odrzuciła zarzut K. M. wniesiony do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Ś. Ś. dotyczący działki nr [...] AM-ł w zakresie przeznaczenia części przedmiotowej działki pod ulicę zbiorczą.

W uzasadnieniu uchwały wskazane zostało, że Zarząd Gminy i Miasta Ś. Ś. opublikował, zgodnie z art. 18 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym, komunikat o przystąpieniu do opracowywania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Ś. Ś . Po opracowaniu projektu planu i stwierdzeniu zgodności z polityką przestrzenna gminy wyrażoną w obowiązującym "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Ś. Ś.", przystąpiono do opiniowania projektu planu ([...]r. ) oraz uzgadniania projektu planu (art. 18 ust. 2 pkt 3 i pkt 4 ustawy). Następnie, zgodnie z art. 18 ust. 2 pkt 5 powyższej ustawy, zawiadomiono o wyłożeniu projektu planu oraz prognozy oddziaływania na środowisko do publicznego wglądu z pouczeniem o możliwości składania protestów i zarzutów do projektu planu. Projekt planu oraz prognozę oddziaływania na środowisko do publicznego wglądu wyłożono w dniach od [...]r. do [...]r.

W dniu [...]r. wpłynął od K. M. zarzut do projektu ww. planu. Zarzut kwestionuje ustalenia przyjęte w projekcie planu, tj. przebieg ulicy zbiorczej, oznaczonej na rysunku planu symbolem 5kZ Vz przez teren działki o numerze ewidencyjnym [...] AM-1, której K. M. jest właścicielem. Wymieniona działka stanowi użytek rolny - łąki.

Rada Gminy i Miasta Ś. Ś. wskazała, że przebieg ulicy zbiorczej jest konsekwencją ustaleń obowiązującego aktualnie planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta Ś. Ś., a także jest zgodny z ustaleniami "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego". Przebieg zaś ulicy zbiorczej kształtowany jest zgodnie z przepisami w zakresie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie. Zapewnienie rezerwy terenowej dla przyszłej lokalizacji drogi jest jednym z priorytetów polityki przestrzennej miasta, gdyż w przyszłości będzie ona spełniać rolę obwodnicy miejskiej i ważnego elementu obsługi terenów przeznaczonych pod nowe inwestycje. Likwidacja rezerwy pod budowę drogi spowodowałaby konieczność rezygnacji z wyznaczania nowych terenów w zachodniej i północnej części miasta, zaś zmiana jej przebiegu nie jest możliwa z przyczyn technicznych.

Sygn. akt II SA/Wr 2001/03 2

W skardze wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego K. M. wniósł o uchylenie zaskarżonej uchwały. Projekt ulicy zbiorczej jest sporządzony, zdaniem skarżącego, w sposób naruszający jego interes faktyczny i prawny poprzez to, że drogę zbiorczą zaprojektowano po przekątnej działki, nie uwzględniając istniejących granic geodezyjnych nieruchomości oraz faktu, że pozostała po wydzieleniu część działki nie będzie mogła być użytkowana w sposób gospodarczy, W tym zakresie nie opracowano również alternatywnego plami przebiegu ulicy zbiorczej.

W odpowiedzi na skargę Rada Gminy i Miasta w Ś. Ś.

wniosła o oddalenie skargi. Prawo własności, zgodnie z Konstytucją RP,

podlega pewnym ograniczeniom wynikającym z konieczności realizacji celów

publicznych oraz norm określających sposób wykonywania prawa własności.

Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, którego celem jest

uzyskanie ładu przestrzennego, stanowi narzędzie ograniczające to prawo

własności. Nadrzędny ceł planu określony w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca

1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym, przyjmuje za podstawę działań

planistycznych "rozwój zrównoważony" oraz "określa zasady i tryb

rozwiązywania konfliktów między interesami obywateli, wspólnot

samorządowych i państwa." W zagospodarowaniu przestrzennym uwzględnia się wymagania ładu przestrzennego, urbanistyki, architektury, walory krajobrazowe oraz wymagania w zakresie ochrony środowiska przyrodniczego i kulturowego.

Skarżący domaga się w skardze zmiany przebiegu drogi.

Otóż przebieg ww. drogi ustalony został uprzednio w planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego Ś. Ś., zatwierdzonym uchwałą nr [...] Rady Gminy i Miasta Ś. Ś. z dnia [...]r.( Dz.Urz. woj. W. z [...]r. nr 16 poz. 112).

W opracowanym i zatwierdzonym "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Ś. Ś." utrzymano określony wcześniej przebieg drogi jako jeden z istotniejszych elementów polityki przestrzennej gminy.

Po ogłoszeniu o przystąpieniu do sporządzania planu nie wpłynął żaden wniosek w sprawie zmiany przebiegu drogi. Skarżący nie złożył również żadnego innego wniosku, sugerującego chęć zmiany zagospodarowania użytkowanych przez siebie terenów. Dopiero w trakcie wyłożenia projektu planu skarżący wniósł zarzut kwestionując przebieg drogi.

Zmiana przebiegu drogi spowodowałaby konieczność zmiany "Studium..., a także zwrócenia się do właściwych organów o ponowne uzgodnienia, w tym ewentualna konieczność uzyskania zgody na wyłączenie dalszych gruntów z produkcji rolnej. Burmistrz zaproponował skarżącemu zamianę gruntów, na którą skarżący nie wyraził zgody.

Sygn. akt II SA/Wr 2001/03 3

Nie znajduje umocowania w przepisach również wariantowy przebieg drogi, gdyż plan musi jednoznacznie ustalać tereny i linie je rozgraniczające. Nie jest też możliwe korygowanie przebiegu drogi w dostosowaniu do istniejących podziałów geodezyjnych, gdyż w tym przypadku priorytetową rolę odgrywają warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać drogi i ich usytuowanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 ustawy).

Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje w szczególności orzekanie w sprawie skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej oraz inne akty jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi -Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Zgodnie z art. 24 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz.U. z 1999r. Nr 15, poz. 139 ze zm.), zarzut do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego może wnieść każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przez ustalenia przyjęte w projekcie planu, wyłożonym do publicznego wglądu. O uwzględnieniu bądź odrzuceniu zarzutu rozstrzyga rada gminy, w drodze uchwały, zawierającej uzasadnienie faktyczne i prawne.

Sąd rozpatrując skargę na odrzucenie zarzutu, jest zobowiązany do oceny kwestionowanego projektu zarówno w kontekście ewentualnego naruszenia indywidualnego interesu prawnego lub uprawnienia jak i w kontekście tego, czy w sprawie nie został naruszony obiektywny porządek prawny.

Rozpoznając skargę na zaskarżoną uchwałę Rady Gminy i Miasta Ś. Ś., Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania jej zgodności z prawem.

W rozpatrywanej sprawie zarzut dotyczył "pozostawienia" w nowym projekcie planu zagospodarowania przestrzennego gminy Ś. Ś. zapisu w dotychczasowym jego brzmieniu w obowiązującym planie zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonym uchwałą nr [...] z dnia [...]r., a mianowicie przeznaczenia części działki nr [...] AM-ł pod ulicę zbiorczą, przez co jak twierdzi skarżący, zostanie ograniczony w możliwości dotychczasowego użytkowania przedmiotowej działki.

Sygn. akt II SA/Wr 2001/03 4

Nie ulega wątpliwości, iż ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym, jest jedną z ustaw, która ogranicza prawo własności, które chronione jest przepisami Konstytucji RP. Te same jednak przepisy pozwalają na ograniczenie tego prawa w warunkach, gdy dokonuje się tego w drodze ustawy i tylko w zakresie w jakim nie narusza to istoty prawa własności.

W rozpatrywanej przez Sąd sprawie, jest niewątpliwe, że skarżący ma interes prawny w kwestionowaniu ustaleń zawartych w projekcie planu (jego działka nr [...] leży na obszarze objętym planem), to jednak dotychczasowe przeznaczenie działki nie ulega w istocie zmianie w projekcie planu. W tej sytuacji Sąd stwierdza, że interes prawny skarżącego nie został naruszony w projekcie planu, bowiem nie ulega ograniczeniom dotychczasowe przeznaczenie działki skarżącego.

A zatem, interes prawny skarżącego nie został naruszony poprzez ustalenia przyjęte w projekcie planu zagospodarowania przestrzennego.

Niezależnie od powyższego trzeba stwierdzić, że Rada Gminy i Miasta Ś. Ś. w pracach nad projektem kwestionowanego planu zachowała -jak wynika z akt sprawy - procedurę planistyczną określoną w art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym. Skarżący miał przy sporządzaniu projektu planu zapewnioną możliwość obrony swojego interesu prawnego.

Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi należy stwierdzić, że nie mogą odnieść zamierzonego skutku te zarzuty skargi, które dotyczą sporządzenia alternatywnego planu w zakresie ulicy zbiorczej, gdyż plan miejscowy jest przepisem powszechnie obowiązującym na danym terenie, co oznacza że musi zawierać normy generalne i konkretne.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.