Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA 1717/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-04-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Kurator Oświaty
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski Sędziowie WSA Stanisław Marek Pietras Asesor WSA Janusz Walawski (spr.) Protokolant Grzegorz Walczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 kwietnia 2004 r. sprawy ze skargi M. Z. na decyzję [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] kwietnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie nadania stopnia awansu zawodowego 1) uchylić zaskarżoną decyzję z dnia [...] kwietnia 2003 r. i decyzję ją poprzedzającą; 2) zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości.


UZASADNIENIE

Pan M. Z. w dniu 3 stycznia 2003 r. wystąpił do Prezydenta Miasta [...] o wydanie aktu nadania stopnia nauczyciela mianowanego na podstawie art. 28 ustawy z dnia 23 sierpnia 2001 r. o zmianie ustawy o systemie oświaty, ustawy – Przepisy wprowadzające reformę ustroju szkolnego, ustawy –Karta Nauczyciela oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 111, poz. 1194 z późn. zm.).

Prezydent Miasta [...], decyzją z dnia [...]stycznia 2003 r. nr [...], odmówił wnioskodawcy nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego. W decyzji podał, że wnioskodawca pracę w zawodzie nauczyciela rozpoczął w dniu 1 września 1996 r. W dniu rozpoczęcia pracy wnioskodawca posiadał dyplom ukończenia studiów magisterskich o specjalności - budowa samochodów i ciągników. Rozpoczynając pracę nie posiadał przygotowania pedagogicznego. Na dzień [...] sierpnia 2000 r. wnioskodawca posiadał 4 letni nieprzerwany okres zatrudnienia, w którym uzyskał dwie oceny dobre za wykonywaną pracę. Przygotowanie pedagogiczne wnioskodawca uzyskał w dniu 31 maja 1997 r., po otrzymaniu dyplomu ukończenia Studium [...]. Organ powołał się na § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej w sprawie szczegółowych kwalifikacji oraz określenia szkół i wypadków, w których można zatrudnić nauczycieli niemających wyższego wykształcenia (Dz. U. Nr 98, poz. 433 z poźn. zm)., zgodnie z którym kwalifikacje do zajmowania stanowiska nauczyciela w szkołach średnich zawodowych posiadała osoba, która legitymowała się dyplomem ukończenia studiów magisterskich na kierunku zgodnym z nauczaniem przedmiotów lub rodzajem prowadzonych zajęć i przygotowaniem pedagogicznym. W ocenie organu, wnioskodawca w okresie 4 lat pracy nie posiadał wymaganych kwalifikacji tzn., że nie spełnił warunków określonych w art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela w brzmieniu obowiązującym w dniu 5 kwietnia 2000 r.

Po rozpatrzeniu wniesionego odwołania, [...] Kurator Oświaty, decyzją z dnia [...] kwietnia 2003 r. Nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji podzielając argumenty w niej przedstawione. W podstawie prawnej decyzji powołał się na art. 9 b ust. 7 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela (Dz. U. z 1997 r. Nr 56, poz. 357 z późn. zm.).

Decyzję [...] Kuratora Oświaty, wnioskodawca zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego, zarzucając jej rażące naruszenie art. 10 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela, w brzmieniu obowiązującym na dzień 5 kwietnia 2000 r., poprzez uznanie, ze przygotowanie pedagogiczne stanowi wymagane tym przepisem kwalifikacje do zajmowania stanowiska nauczyciela mianowanego oraz rażące naruszenie art. 28 ustawy z dnia 23 sierpnia 2001 r. o zmianie ustawy o systemie oświaty, ustawy – Przepisy wprowadzające reformę ustroju szkolnego, ustawy – Karta Nauczyciela oraz niektórych innych ustaw, poprzez uznanie, że skarżący nie spełnił wymogów do uzyskania z dniem 21 października 2001 r., z mocy prawa stopnia nauczyciela mianowanego.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji jako niezgodnej z prawem oraz o zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych.

Organ, w odpowiedzi na skargę, wniósł o jej oddalenie i stwierdził, że zaskarżone decyzje są zgodne z prawem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Na podstawie art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.

Zadaniem sądów administracyjnych jest kontrola zaskarżonych decyzji pod względem zgodności z przepisami prawa obowiązującymi w czasie ich wydania.

Wniesiona przez skarżącego skarga zasługuje na uwzględnienie.

W rozpoznawanej sprawie należało rozstrzygnąć, czy skarżący powinien otrzymać z mocy prawa stopień nauczyciela mianowanego.

Zgodnie z art. 28 ustawy z dnia 28 sierpnia 2001 r. o zmianie ustawy o systemie oświaty, ustawy – Przepisy wprowadzające reformę ustroju szkolnego, ustawy – Karta Nauczyciela oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 111, poz. 1194 z późn. zm.), nauczyciele, którzy w dniu 31 sierpnia 2000 r. spełniali warunki określone w art. 10 ust. 2 ustawy - Karta Nauczyciela, w brzmieniu obowiązującym w dniu 5 kwietnia 2000 r., otrzymują z mocy prawa stopień nauczyciela mianowanego:

1) z dniem wejścia w życie ustawy, jeżeli byli zatrudnieni w przedszkolu, szkole lub placówce w wymiarze co najmniej l/2 obowiązkowego wymiaru zajęć,

2) z dniem ponownego zatrudnienia w przedszkolu, szkole lub w placówce w wymiarze co najmniej 1/2 obowiązkowego wymiaru zajęć, jeżeli przerwa w zatrudnieniu nie przekroczyła 5 lat

- o ile wcześniej nie uzyskali stopnia nauczyciela mianowanego.

Skarżący, od dnia 1 września 1996 r. był zatrudniony w pełnym wymiarze zajęć (umowa o pracę na czas nieokreślony), w Zespole Szkół [...] na stanowisku nauczyciela przedmiotów zawodowych.

Na podstawie art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (Dz. U. z 1997 r. Nr 56, poz. 357 z późn. zm.), w brzmieniu obowiązującym w dniu 5 kwietnia 2000 r., stosunek pracy z nauczycielem nawiązywany był w drodze mianowania, jeżeli spełniał następujące warunki:

1) posiadał obywatelstwo polskie,

2) posiadał pełną zdolność do czynności prawnych,

3) korzystał z pełni praw publicznych,

4) nie toczyło się przeciwko niemu postępowanie karne lub o ubezwłasnowolnienie,

5) posiadał wymagane kwalifikacje do zajmowania danego stanowiska,

6) mógł być zatrudniony w pełnym wymiarze zajęć na czas nieokreślony,

7) bezpośrednio przed mianowaniem wykonywał nieprzerwanie, zgodnie z wymaganymi kwalifikacjami, pracę pedagogiczną w szkole w pełnym wymiarze obowiązkowego wymiaru zajęć co najmniej przez 3 lata i w tym okresie uzyskał dwie oceny co najmniej wyróżniające lub bezpośrednio przed mianowaniem wykonywał nieprzerwanie, zgodnie z wymaganymi kwalifikacjami, pracę pedagogiczną w szkole w pełnym wymiarze zajęć przez 4 lata pracy i na koniec czwartego roku pracy uzyskał co najmniej ocenę dobrą albo bezpośrednio przed mianowaniem wykonywał nieprzerwanie jako nauczyciel akademicki pracę dydaktyczną w szkole wyższej co najmniej przez 3 lata i uzyskał ocenę pozytywną w tym zakresie.

Skarżący w dniu [...] czerwca 1998 r. i w dniu [...] marca 2000 r. uzyskał oceny dobre, a tym samym spełnił wszystkie warunki z powołanego powyżej przepisu prawa.

Poza sporem jest, że skarżący w okresie zatrudnienia wykonywał pracę pedagogiczną. Twierdzenie organu, że termin pracy pedagogicznej biegnie od dnia 31 maja 1997 r., tzn. od otrzymania dyplomu ukończenia Studium [...] jest błędne. Dyplom stanowi jedynie dowód uzyskania kwalifikacji pedagogicznych do pracy nauczycielskiej.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że skarżący w dniu wydania zaskarżonej decyzji spełniał wszystkie warunki do otrzymania stopnia awansu zawodowego na nauczyciela mianowanego.

W tym stanie faktycznym i formalnym, na podstawie art. 145 § 1 ustawy –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 28 ustawy o zmianie ustawy o systemie oświaty, ustawy – Przepisy wprowadzające reformę ustroju szkolnego, ustawy – Karta Nauczyciela należało orzec, jak w sentencji wyroku.