Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 929/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2008-02-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 par. 4; art. 53 par. 2; art. 58 par. 1 pkt 2; art. 154 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Ibrom, Sędzia NSA Maciej Kierek (sprawozdawca), Protokolant Asystent sędziego Beata Skubis-Kawczyńska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 12 lutego 2008 r. sprawy ze skargi Z. W. w przedmiocie wymierzenia Wójtowi Gminy grzywny za niewykonanie orzeczenia Sądu w sprawie II SAB/Lu 51/02 dotyczącej świadczeń z pomocy społecznej p o s t a n a w i a: I. odrzucić skargę; II. przyznać [...] A. S. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę 292,80 zł (dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym 52,80 zł (pięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy) należnego podatku od towarów i usług.


UZASADNIENIE

W dniu 5 listopada 2007 r. Z. W. złożył osobiście w biurze podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę, w której domaga się wymierzenia Wójtowi Gminy lub Kierownikowi Ośrodka Pomocy Społecznej grzywny z powodu niewykonania wyroku Sądu w sprawie II SAB/Lu 51/02. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 9 listopada 2007 r., przekazał powyższą skargę do właściwego organu administracji, z informacją dotyczącą treści przepisu art. 54 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarga ta wpłynęła do Ośrodka Pomocy Społecznej w dniu 12 listopada 2007 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej, przytaczając obszerną argumentację świadczącą o wykonaniu przez organ przedmiotowego wyroku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) powołanej w dalszej części jako "p.p.s.a." - w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

Należy wskazać, że powołany przepis nie określa charakteru prawnego ani trybu wnoszenia takiego wezwania. W przedmiotowej sprawie Sąd przyjął, że do tego wezwania ma zastosowanie w drodze analogii przepis art. 52 § 4 p.p.s.a. (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. LexisNexis 2005).

Powyższa regulacja oznacza, że wezwanie takie może być skierowane do organu w każdym czasie po upływie terminu do wykonania wyroku, a skarga do sądu może być wniesiona stosownie do treści art. 53 § 2 p.p.s.a. w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

Przekładając to na płaszczyznę przedmiotowej sprawy należy wskazać, że skarga została wniesiona po terminie. Jak wynika z akt sprawy wezwanie do wykonania wyroku skarżący złożył w dniu 8 września 2003 r., zaś skargę wniósł w dniu 9 listopada 2007 r., a zatem z przekroczeniem terminu określonego w art. 53 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd odrzuci skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

Mając powyższe na uwadze, należało orzec jak w postanowieniu.