Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 414/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-10-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Minister Gospodarki Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 178 w zw. z art. 197 par. 1 i 2, art. 194 par. 2, art. 254 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Stanisław Bogucki po rozpoznaniu w dniu 17 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Przedsiębiorstwa Melioracyjno - Budowlanego "M." D & S P. spółki jawnej z siedzibą w M. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 lipca 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 60/08 w zakresie odrzucenia zażalenia wydanego w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa Melioracyjno - Budowlanego "M." D & S P. spółki jawnej z siedzibą w M. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 8 listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie wpłaty na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 31 lipca 2008 r. o sygn. III SA/Wa 60/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie Przedsiębiorstwa Melioracyjno - Budowlanego "M." D & S P. spółki jawnej z siedzibą w M. (dalej: Spółka) na postanowienie tegoż Sądu z dnia 15 maja 2008 r., odrzucające zażalenie na postanowienie 10 kwietnia 2008 r. w sprawie ze skargi Spółki na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 8 listopada 2007 r. o nr [...] w przedmiocie wpłaty na państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. Jako podstawę prawną postanowienia wskazano art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. (dalej: P.p.s.a.).

Uzasadniając podano, że postanowieniem z dnia 15 maja 2008 r. WSA w Warszawie odrzucił zażalenie Spółki na postanowienie w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, jako przyczynę odrzucenia podając wniesienie zażalenia po terminie przewidzianym do dokonania tejże czynności. W.w. postanowienie z dnia 15 maja 2008 r. zostało doręczone Spółce w dniu 21 maja 2008 r., a zatem termin do wniesienia zażalenia upływał w dniu 28 maja 2008 r. Dodano, że Spółka wniosła zażalenie od tegoż postanowienia dopiero w dniu 2 czerwca 2008 r., co wynika ze stempla pocztowego na kopercie, a zatem z naruszeniem ustawowego terminu określonego przez art. 194 § 2 P.p.s.a.

Zażalenie od postanowienia z dnia 31 lipca 2008 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła Spółka, wnosząc o uwzględnienie tegoż zażalenia oraz ponownie zwolnienie od kosztów postępowania.

Uzasadniając zażalenie podano, że WSA w Warszawie pomylił datę, w której doręczono Spółce postanowienie z dnia 15 maja 2008 r., bowiem według zapisów Spółki wynika, że przedmiotowe postanowienie zostało doręczone w dniu 27 maja 2008 r. Dodano, że w takiej sytuacji zażalenie przedłożone przez Spółkę zostało wniesione z zachowaniem terminu, ponieważ termin do wniesienia zażalenia upływał dopiero w dniu 3 czerwca 2008 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Analiza akt w przedmiotowej sprawie prowadzi do wniosku, że odnośnie przesyłki poleconej skierowanej do Spółki zawierającej odpis postanowienia z dnia 15 maja 2008 r. zostało wszczęte postępowanie reklamacyjne przez WSA w Warszawie z prośbą o podanie daty doręczenia tejże przesyłki oraz o nadesłanie potwierdzenia odbioru lub jego duplikatu podpisanego przez adresata lub też o stwierdzenie z urzędu doręczenia przesyłki. W wyniku rozpatrzenia w.w. reklamacji Poczta Polska Centrum Poczty Oddział Rejonowy W. w piśmie z dnia 28 lipca 2008 r. wskazała, że reklamowana przesyłka została wydana dnia 21 maja 2008 r. W załączeniu przedłożono duplikat potwierdzenia odbioru, na którym widnieje podpis odbiorcy z dopiskiem "pełnomocnik" oraz data 21 lipca 2008 r. przekreślona i zastąpiona następnie datą 21 maja 2008 r.

W aktach sprawy znajduje się również oryginał potwierdzenia odbioru przesyłki oznaczonej jako odpis postanowienia WSA w Warszawie z dnia 15 maja 2008 r. o sygn. III SA/Wa 60/08, na której widnieje podpis odbiorcy z dopiskiem "pełnomocnik" z datą 27 maja 2005 r. Nadto ten oryginał potwierdzenia odbioru opatrzony jest także datownikiem Urzędu Pocztowego S. z datą 27 maja 2008 r. oraz podpisem doręczyciela/wydającego z tą samą datą 27 maja 2008 r.

Z uwagi na to, że data wskazana na oryginale potwierdzenia odbioru, jest różna od daty wskazanej na duplikacie oraz z uwagi na fakt, że data na duplikacie potwierdzenia odbioru nie może stanowić w przedmiotowej sprawie tzw. "daty pewnej" z uwagi na dokonane w niej skreślenia, należy przyjąć w rozpatrywanej sprawie datę z oryginału potwierdzenia odbioru. Tym samym doręczenie postanowienia z dnia 15 maja 2008 r. nastąpiło w dniu 27 maja 2008 r., a więc zażalenie od tegoż postanowienia wniesiono z zachowaniem siedmiodniowego terminu w myśl art. 194 § 2 P.p.s.a. w dniu 2 czerwca 2008 r., a odrzucenie zażalenia na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. było niezasadne.

Na zakończenie warto zauważyć, nawiązując do treści zażalenia, że z uwagi na przepis art. 254 § 1 P.p.s.a. rozpoznawanie wniosków o przyznanie prawa pomocy nie należy do kompetencji Naczelnego Sądu Administracyjnego, lecz do wojewódzkiego sądu administracyjnego, w którym sprawa ma się toczyć lub się toczy. Stąd przedmiotowy wniosek zawarty w zażaleniu może być rozpatrzony przez WSA w Warszawie po zakończeniu postępowania toczącego się na skutek wniesionych przez Spółkę zażaleń.

Kierując się wyżej wymienionymi względami, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 185 § 1 w związku art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a, ograniczając się tylko do uchylenia zaskarżonego postanowienia, gdyż nie zachodzi potrzeba ponownego orzekania w tej samej kwestii.