Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 260/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-09-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6539 Inne o symbolu podstawowym 653
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 230 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Grzelak po rozpoznaniu w dniu 4 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 maja 2019 r. sygn. akt V SA/Wa 463/19 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w T. na decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia [...] stycznia 2019 r., nr [...] w przedmiocie w przedmiocie nakazu zwrotu środków przekazanych tytułem dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: WSA) postanowieniem z dnia 21 maja 2019 r., sygn. akt V SA/Wa 463/19 odrzucił skargę spółki A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w T. (dalej: "skarżąca") na decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z [...] nr [...] w przedmiocie nakazu zwrotu środków przekazanych tytułem dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych.

Zarządzeniem z dnia 21 marca 2019 r. wezwano skarżącą reprezentowaną przez adwokata do: 1) uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi (K. 16 akt sądowych), 2) uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnego odpisu z KRS w oryginale lub uwierzytelnionej kopii (K. 15 akt sądowych) a także doręczono odpis odpowiedzi na skargę (K. 14 akt sądowych).

Przesyłka zawierająca powyższe wezwania oraz pismo, została doręczona pełnomocnikowi skarżącej 11 kwietnia 2019 r. (karta 21 akt sądowych). Termin do uiszczenia należnego wpisu sądowego upłynął zatem 18 kwietnia 2019 r.

Z informacji pochodzącej z rejestru opłat sądowych WSA w Warszawie (k. 38 akt sądowych) wynika, że wpisu sądowego do niniejszej sprawy nie zidentyfikowano.

W postanowieniu WSA stwierdził, że mając na uwadze

nieuiszczenie przez skarżącą należnego wpisu sądowego w wyznaczonym terminie, skargę należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a.").

Pełnomocnik skarżącej złożył zażalenie na powyższe postanowienie stwierdzając, że ww. przesyłka, której odbiór pokwitował w dniu 11 kwietnia 2019 r. nie zawierała wezwania do uiszczenia wpisu sądowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, takich jak: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (art. 220 § 1 p.p.s.a.), w takiej sytuacji jednak przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, a w razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. W przypadku nieuiszczenia wpisu pomimo wezwania skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).

Niewłaściwe zastosowanie powyższych przepisów niesie za sobą istotne konsekwencje prawne, może bowiem doprowadzić do naruszenia konstytucyjnie chronionego prawa do sądu (art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji RP). Z tego względu zarządzenie przewodniczącego o wezwaniu strony (lub jej pełnomocnika) do usunięcia braków pisma procesowego powinno być formułowane precyzyjnie, jasno i jednoznacznie, tak aby u strony, do której zostało skierowane, nie powstała wątpliwość, co do przedmiotu wezwania i rygorów grożących w razie niezastosowania się do jego treści (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 listopada 1998 r., sygn. akt: III CKN 871/98, LEX nr 50714).

Sytuacja taka nie ma jednak miejsca w sprawie niniejszej. Należy zauważyć, że zarządzeniem z 21 marca 2018 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Brak jest podstaw do uznania zażalenia za oparte na uzasadnionych zarzutach. Pełnomocnik skarżącej wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia nie może skutecznie powoływać się, że w nadesłanej z WSA przesyłce poleconej brak było wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.

Trzeba bowiem zauważyć, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki doręczonej pełnomocnikowi skarżącej 11 kwietnia 2019 r. zamieszczonej na karcie 21 akt sprawy znajduje się zapis dotyczący zawartości spornej przesyłki. Z zapisu tego wynika, jednoznacznie, że przesyłka zawiera: "wezw. do nadesł. KRS + wezw. do wpisu + odpis odp. na sk.". Należy zaznaczyć, że odbierający przesyłkę złożył podpis pod informacją o zawartości przesyłki oraz pod oświadczeniem: "Potwierdzam własnoręcznym podpisem, że w dniu dzisiejszym wyżej wymienioną przesyłkę otrzymałem".

Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłek, wypełnione przez pracowników poczty, korzysta z domniemania prawdziwości, jako dokument urzędowy (por.: postanowienie NSA z dnia 27 sierpnia 2013 r., sygn. akt II GZ 477/13, postanowienie NSA z dnia 24 lipca 2018 r., sygn. akt I GZ 216/18, publ. CBOSA pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Domniemanie prawdziwości danych zawartych na zwrotnych potwierdzeniach odbioru przesyłek może zostać obalone przez stronę mającą w tym interes. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej nie obalił jednak skutecznie tego domniemania. Niewystarczające jest zaś samo twierdzenie strony w tym zakresie.

Należy podkreślić, że to w interesie odbierającego przesyłkę było sprawdzenie

jej zawartości w chwili odbioru oraz zgłoszenie ewentualnych zastrzeżeń doręczycielowi. Natomiast w sytuacji, kiedy tego nie uczyniono, nie ma uzasadnionych podstaw, aby kwestionować prawidłowość doręczenia przesyłki. Innymi słowy osoba odbierająca przesyłkę w momencie odbioru, nie stwierdziła, by nie zawierała ona któregoś z dokumentów wskazanych na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Natomiast zwrotne potwierdzenie odbioru niewątpliwie wskazywało, że przesyłka zawierała zarówno wezwanie do uzupełnienia braku formalnego, odpis odpowiedzi na skargę,

jak i wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi (por: postanowienie NSA

z dnia 12 czerwca 2018 r., sygn. akt II GZ 207/18, postanowienie NSA z dnia 24 lipca 2018 r., sygn. akt I GZ 216/18, publ. CBOSA pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W tak przedstawionym stanie sprawy nie można WSA zarzucić, że dał wiarę wynikającym z akt sprawy okolicznościom, co do zawartości spornej przesyłki. Zwrotne potwierdzenie odbioru stanowi dowód tego co zostało w niej urzędowo stwierdzone. Postępowanie WSA było zatem uprawnione mimo twierdzeń pełnomocnika skarżącej.

W sytuacji nieuiszczenia wpisu sądowego od skargi, WSA prawidłowo odrzucił skargę.

Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie

art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji