Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 482/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2020-07-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przywrócono termin do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87 par. 1, par. 2 i par. 4, art. 244
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 8 lipca 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2020 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. G. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie rozłożenia na raty i odmowy umorzenia kwoty należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi. a.bł.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [...] orzekającą:

1. o umorzeniu postępowania administracyjnego w części dotyczącej rozłożenia na raty kwoty należności z tytułu wypłaconych zaliczek alimentacyjnych na rzecz K. K. w okresie od 1 września 2005 r. do 30 września 2008 r. powiększonej o 5%, tj. kwoty w wysokości 6604,50 zł.

2. o odmowie rozłożenia na raty kwoty należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego na podstawie ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów na rzecz K. K. w okresie od 1 października 2009 r. do 30 września 2009 r. w wysokości 3600,00 zł wraz z ustawowymi odsetkami naliczonymi na dzień wydania niniejszej decyzji w wysokości 3967,63 zł oraz kosztami upomnienia w wysokości 8,80 zł, co łącznie stanowi kwotę 7576,43 zł.

3. o odmowie umorzenia kwoty należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego na podstawie ustawy z dnia 18 lipca 1974 r. o funduszu alimentacyjnym na rzecz K. K..

4. o odmowie umorzenia kwoty należności z tytułu wypłaconych zaliczek alimentacyjnych na podstawie ustawy z dnia 22 kwietnia 2005 r. o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej na rzecz K. K. w okresie od 1 września 2005 r. do 30 września 2008 r.

5. o odmowie umorzenia kwoty należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego na rzecz K. K. w okresie od 1 października 2009 r. do 30 września 2009 r.

W dniu 13 lutego 2020 r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym) M. G. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Postanowieniem z dnia 17 marca 2020 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi umorzył postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i przyznał M. G. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata.

Pismem z dnia 27 kwietnia 2020 r. Okręgowa Izba Adwokacka w Ł. poinformowała adwokata o wyznaczeniu pełnomocnikiem z urzędu M. G..

W dniu 1 czerwca 2020 r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym) wyznaczony pełnomocnik złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...], zaskarżając ją w całości.

Jednocześnie pismem z dnia 1 czerwca 2020 r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym) wyznaczony pełnomocnik wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na ww. decyzję. We wniosku wskazano, że skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy zdając sobie sprawę, że nie jest sam w stanie sporządzić skargi. Pełnomocnik wyjaśnił, że delegowanie do reprezentowania z Izby Adwokackiej w Ł. otrzymał 11 maja 2020 r.. Pełnomocnik zwrócił uwagę, że w związku z ustawą z dnia 2 marca 2020 r. znowelizowanej ustawą z dnia 31 marca 2020 roku o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw, w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach administracyjnych nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres (art. 15zzs ust 1 pkt 6). Natomiast zgodnie z treścią ustawy z dnia 14 maja 2020 roku o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2, terminy w postępowaniach, o których mowa w art. 15zzs ustawy zmienianej w art. 46, których bieg uległ zawieszeniu na podstawie art. 15zzs tej ustawy, biegną dalej po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy (art. 68 ust 1 pkt 7). W związku z tym, w ocenie pełnomocnika, termin zaczął biec 24 maja 2020 r., a wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi złożony został 1 czerwca 2020 r., a więc w terminie siedmiu dni od dnia ustania przeszkody.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na gruncie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2098 r., poz. 2325 ze zm., zwana dalej "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu, bądź o odmowie przywrócenia terminu sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu wynosi siedem dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Należy przy tym uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu (§ 2 omawianego przepisu), a równocześnie ze złożeniem wniosku strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).

Nie ulega wątpliwości, że w analizowanym przypadku skarga została złożona po upływie ustawowego terminu na jej wniesienie. Mamy jednak do czynienia ze szczególną sytuacją procesową związaną z faktem, że w terminie na jej złożenie skarżący wystąpił do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.

Postępowanie dotyczące ustanowienia pełnomocnika z urzędu nie wpływa wprawdzie na bieg terminu do wniesienia skargi, ale fakt ten może stanowić jedną z podstaw wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wyznaczenie przez sąd pełnomocnika z urzędu nie oznacza bowiem możliwości podjęcia przez niego natychmiastowego działania w imieniu strony i stąd też przy ocenie czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie, istotne jest ustalenie kiedy pełnomocnik miał realną możliwość sporządzenia skargi. Możliwość ta wyznacza bowiem czas ustania przyczyny uchybienia terminowi. W konsekwencji uznaje się, że w wypadku ustanowienia pełnomocnika w trybie art. 244 p.p.s.a dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi jest dzień, w którym pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi, nie później jednak niż upływ trzydziestu dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie. Okres 30 dni od dnia zawiadomienia o wyznaczeniu jest traktowany jako maksymalny do dokonania czynności (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 kwietnia 2014 r. sygn. II OZ 384/14, z dnia 5 czerwca 2014 r. sygn. II OZ 543/14, z dnia 25 sierpnia 2017 r. sygn. I OZ 1248/17, z dnia 15 stycznia 2020 r. sygn. I OZ 1329/19 - dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

Trzeba w tym miejscu wskazać, że z dniem 14 marca 2020 r. Minister Zdrowia wprowadził na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stan zagrożenia epidemicznego, zaś z dniem 20 marca 2020 r. stan epidemii - rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. (Dz. U. z 2020 r., poz. 491 ze zm.). Nadto, w dniu 31 marca 2020 r. wszedł w życie art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 374). Stanowił on, że w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych - nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres. Określona w tym przepisie zasada wstrzymania i zawieszenia terminów dotyczy również niniejszej sprawy.

Należy natomiast podkreślić, że terminy sądowe i procesowe zaczęły biec na nowo od dnia 24 maja 2020 r. na mocy ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-COV-2 (Dz. U. z 2020 r., poz. 875).

Przedstawiona we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi przez pełnomocnika skarżącego argumentacja może zatem stanowić pozytywną przesłankę pozwalającą na przywrócenie uchybionego terminu. Jak wynika z akt sprawy, pełnomocnik dowiedział się o ustanowieniu go w sprawie pełnomocnikiem z urzędu w dniu 11 maja 2020 r., czyli w dniu zawieszenia terminów. Skarga i wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia złożone zostały w dniu 1 czerwca 2020 r., a więc w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.

Jako, że złożony przez pełnomocnika wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi podlegał uwzględnieniu, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

a.bł.