Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1242/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-01-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6254 Usługi telekomunikacyjne i eksploatacja sieci telekomunikacyjnych
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 97 par. 1 pkt 4.
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Królikowska-Przewłoka Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędzia WSA Danuta Szydłowska (spr.) Protokolant Monika Bodzan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] maja 2009 r. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej po rozpoznaniu wniosku P. Sp. z o.o. o ponowne rozpoznanie sprawy w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji Prezesa UKE z dnia [...] kwietnia 2007 r. w sprawie dostosowania opłat z tytułu świadczenia usługi zakańczania połączeń głosowych w publicznej ruchomej sieci telefonicznej C. wszczętego z urzędu dnia [...] października 2008 r., utrzymał w mocy postanowienie własne z dnia [...] marca 2009 roku.

W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż C. pismem z dnia [...] kwietnia 2008 r., realizując obowiązek wskazany w pkt 1.3. sentencji Decyzji [...], przekazał Prezesowi UKE uzasadnienie wysokości stawek z tytułu świadczenia usługi zakańczania połączeń głosowych w sieci C. Po dokonaniu analizy porównawczej opłat stosowanych na rynkach krajów UE oraz analizy przedstawionej kalkulacji, Prezes UKE stwierdził, iż pomiędzy wysokością stawki MTR stosowanej w sieci P., a opłatami stosowanymi w innych krajach UE zachodzą rozbieżności, a także, iż wystąpiły nieprawidłowości w zastosowanej przez Spółkę metodologii obliczeń wysokości stawek.

Wobec powyższego, pismem z dnia [...] sierpnia 2008 r., Prezes UKE powiadomił C. o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie dostosowania opłat z tytułu świadczenia usługi MTC w sieci C., które zostało zakończone wydaniem przez Prezesa UKE decyzji z dnia [...] września 2008 roku, (MTR 2008), w sprawie dostosowania stawki MTR w sieci C., do poziomu wskazanego w sentencji wyżej wymienionej decyzji. Powyższa decyzja została utrzymana w mocy decyzją Prezesa UKE z dnia [...] grudnia 2008 r.

W dniu [...] października 2008 r. Prezes UKE wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia Decyzji [...].

W dniu [...] grudnia 2008 r. C. wniósł o stwierdzenie nieważności Decyzji [...] w części dotyczącej pkt I ppkt 3 oraz o zawieszenie postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia Decyzji [...] do czasu rozstrzygnięcia sprawy dotyczącej stwierdzenia jej nieważności.

Prezes UKE w dniu [...] grudnia 2008 r., wydał decyzję w sprawie wygaśnięcia z dniem [...] stycznia 2009 r. Decyzji [...], utrzymaną następnie w mocy decyzją z dnia [...] marca 2009 r., natomiast decyzją z dnia [...] marca 2009 r. umorzył postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności Decyzji [...] w części dotyczącej pkt I ppkt 3. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r.

W dniu [...] marca 2009 r., Prezes UKE wydał postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania wszczętego dnia [...] października 2008 r. w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia Decyzji [...] utrzymane w mocy zaskarżonym do Sądu postanowieniem.

Prezes UKE podniósł, iż zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 kpa organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Zawieszenie postępowania na tej podstawie uzależnione jest od wystąpienia łącznie trzech przesłanek:

a) postępowanie administracyjne jest w toku;

b) rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej będącej przedmiotem postępowania administracyjnego zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd;

c) zagadnienie wstępne nie zostało jeszcze rozstrzygnięte.

Wskazał, iż postępowanie stanowiące w ocenie C. zagadnienie prejudycjalne, zostało zakończone decyzją ostateczną przed wydaniem zaskarżonego postanowienia. Ponadto, w ocenie organu, zagadnieniem wstępnym należącym do właściwości innego organu lub sądu nie może być zagadnienie, którego merytoryczne rozstrzygnięcie należy do właściwości organu administracji prowadzącego dane postępowanie administracyjne.

W konsekwencji organ uznał, iż nie zostały spełnione łącznie przesłanki warunkujące obowiązek organu do zawieszenia postępowania w trybie art. 97 § 1 pkt 4 kpa.

W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie P. Sp. z o.o. zwana dalej skarżącą, wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i postanowienia go poprzedzającego oraz zasądzenie kosztów postępowania.

Podniosła zarzut naruszenia prawa procesowego poprzez błędną wykładnię art. 97 § 1 pkt 4 kpa w zw. z art. 206 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne, art. 8 i 11 kpa polegające na naruszeniu zasady zaufania obywateli wobec organów państwa oraz niewyjaśnieniu zasadności przesłanek podjętego rozstrzygnięcia.

W uzasadnieniu wskazała m.in., iż zagadnienie nieważności Decyzji [...] pojawiło się w toku postępowania w sprawie jej wygaśnięcia. Możliwości stwierdzenia nieważności decyzji wymaga "uprzedniego rozstrzygnięcia" w przypadku, gdy organ prowadzi postępowanie w sprawie wygaśnięcia tej decyzji. Postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ma większy ciężar gatunkowy niż postępowanie dotyczące wygaśnięcia decyzji, a zatem sam ten fakt powoduje, że Prezes UKE wszczynając postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności Decyzji [...] powinien był zawiesić postępowanie dotyczące wygaśnięcia tej decyzji. Powołując się na orzecznictwo sądowe skarżąca podniosła, iż istnieje utrwalona linia orzecznicza, zgodnie z którą postępowanie w sprawie nieważności danej decyzji administracyjnej uzasadnia zawieszenie, na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., postępowania "głównego", którego wynik uzależniony jest od bytu prawnego takiej decyzji.

Nadto, w ocenie skarżącej, mylne jest stanowisko organu dotyczące "innego organu" albowiem określenie to należy rozumieć funkcjonalnie. Skarżąca zarzuciła, iż Prezes UKE zamiast rozpatrzyć wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji, wydał decyzję o wygaśnięciu tej decyzji. Następnie umorzył postępowanie z wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji, bowiem stało się ono już bezprzedmiotowe, gdyż decyzja wygasła.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie i postanowienie utrzymane nim w mocy, nie naruszają prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia.

Zgodnie z treścią art. 97 § 1 pkt 4 kpa organ administracji publicznej zawiesza postępowanie w sprawie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.

Zawieszenie postępowania na tej podstawie uzależnione jest od łącznego wystąpienia trzech przesłanek - postępowanie administracyjne jest w toku, rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej będącej przedmiotem postępowania administracyjnego zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd i zagadnienie wstępne nie zostało jeszcze rozstrzygnięte.

Brak któregokolwiek z wymienionych przesłanek wyłącza możliwość zawieszenia postępowania.

Należy podkreślić, iż zawieszone może być jedynie takie postępowanie które nadal się toczy. Nie jest dopuszczalne zawieszenie postępowania, które zostało już zakończone ostateczną decyzją (teza II wyroku naczelnego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 22 września 1983 roku SA/Lu 45/83-GAP 1986 nr 12 str. 46).

Jak wynika z akt sprawy decyzja Prezesa UKE z dnia [...] kwietnia 2007 r. (Decyzja [...]) zawierająca w pkt I ppkt 3 sentencji obowiązek uzasadnienia wysokości stawek z tytułu świadczenia usługi zakańczania połączeń głosowych, stała się ostateczna i prawomocna.

Przeprowadzona przez Prezesa UKE analiza porównawcza opłat stosowanych na rynkach krajów UE oraz analiza kalkulacji przedstawionej w uzasadnieniu przez C., wykazała, iż pomiędzy wysokością stawki MTR stosowanej w sieci P., a opłatami stosowanymi w innych krajach UE zachodzą rozbieżności. Prezes UKE stwierdził również, iż wystąpiły nieprawidłowości w zastosowanej przez C metodologii obliczeń wysokości stawek.

Wobec powyższego, w dniu [...] sierpnia 2008 r. Prezes UKE wszczął postępowanie w sprawie dostosowania opłat z tytułu świadczenia usługi w sieci C., które zostało zakończone wydaniem decyzji z dnia [...] września 2008 roku, (Decyzja [...]), w sprawie dostosowania stawki [...] w sieci C. do poziomu wskazanego w sentencji wyżej wymienionej decyzji. Decyzji tej został nadany na podstawie art. 108 § 1 kpa rygor natychmiastowej wykonalności i została ona utrzymana w mocy decyzją Prezesa UKE z dnia [...] grudnia 2008 r.,

W dniu [...] października 2008 r. Prezes UKE wszczął z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia Decyzji [...].

W dniu [...] grudnia 2008 r. C. wniósł o stwierdzenie nieważności Decyzji [...] w części dotyczącej pkt I ppkt 3 oraz o zawieszenie postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia Decyzji [...] do czasu rozstrzygnięcia sprawy dotyczącej stwierdzenia jej nieważności.

Prezes UKE, decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r. stwierdził wygaśnięcie z dniem [...] stycznia 2009 r. Decyzji [...]. Decyzji tej nadany został rygor natychmiastowej wykonalności.

Decyzja [...] stała się bezprzedmiotowa z dniem [...] stycznia 2009 r. albowiem w tej dacie do obrotu gospodarczego weszły stawki [...] określone w Decyzji [...].

Po rozpoznaniu wniosku skarżącej o ponowne rozpatrzenie sprawy Prezes UKE decyzją z dnia [...] marca 2009 r. utrzymał w mocy decyzję wygaszającą z dnia [...] grudnia 2008 r.

A zatem, postępowanie administracyjne dotyczące stwierdzenia wygaśnięcia Decyzji [...], czyli postępowanie o zawieszenie którego wnosiła skarżąca, zostało zakończone, a decyzja wygaszająca Decyzję [...] , zgodnie z art. 16 kpa, stała się ostateczna w administracyjnym toku postępowania. Oznacza to, iż sprawa dotycząca stwierdzenia wygaśnięcia Decyzji [...] została rozstrzygnięta w definitywny sposób.

Postanowieniem z dnia [...] marca 2009 r., utrzymanym w mocy postanowieniem z dnia [...] maja 2009 r., będącym przedmiotem kontroli w niniejszym postępowaniu, Prezes UKE odmówił zawieszenia postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji Prezesa UKE z dnia [...] kwietnia 2007 r. (Decyzji [...]).

Natomiast w równolegle toczącym się postępowaniu w sprawie stwierdzenia nieważności Decyzji [...], a więc w postępowaniu mającym rozstrzygnąć, w ocenie skarżącej, zagadnienie wstępne, decyzją z dnia [...] marca 2009 r. Prezes UKE orzekł o umorzeniu postępowania. Decyzja ta, po ponownym rozpoznaniu sprawy, została utrzymana w mocy decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r. i zgodnie z art. 16 kpa stała się decyzją ostateczną w administracyjnym toku postępowania. Oznacza to, iż także sprawa dotycząca stwierdzenia nieważność Decyzji [...] została rozstrzygnięta w definitywny sposób.

Postępowanie stanowiące zdaniem skarżącej, postępowanie prejudycjalne, zostało zakończone w dniu [...] kwietnia 2009 r., a zatem nie trwało w dacie wydania zaskarżonego postanowienia. W tej dacie, jak już wskazano wyżej, nie trwało także postępowanie administracyjne w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia Decyzji [...].

Sąd nie podzielił również zarzutu naruszenia przez organ art. 8 i 11 kpa uznając zarzuty te, w kontekście rozpatrywanej sprawy, za niezrozumiałe. W ocenie Sądu Prezes UKE prowadził postępowanie zainicjowane wnioskiem skarżącej w sposób pogłębiający zaufanie obywateli do organów państwa oraz świadomość i kulturę prawną. Wyjaśnił także profesjonalnemu pełnomocnikowi skarżącej zasadność przesłanek podjętego rozstrzygnięcia w sposób wystarczająco zrozumiały.

Jak słusznie stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 30 marca 2006 r. (Sygn. akt: II GSK 15/05) "nie wystarczy też powołanie odpowiedniego przepisu procedury, ale należy wskazać na czym to uchybienie polegało i wykazać dodatkowo, że to wytknięte uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy".

Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, które sąd ma obowiązek badać z urzędu - skargę należało oddalić.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), skargę jako nieuzasadnioną oddalił.