Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2070/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-03-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 149 ust. 1 pkt 7
journal: Dz.U. 2008 nr 164 poz 1027
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych - tekst jednolity.
article: par. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2009 nr 139 poz 1142
law: Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 29 sierpnia 2009 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu ambulatoryjnej opieki  specjalistycznej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Borowiecki Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Maliszewska (spr.) Sędzia WSA Danuta Szydłowska Protokolant st. sekr. sąd. Iwona Sumikowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 marca 2012 r. sprawy ze skargi S. Sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej oddala skargę


UZASADNIENIE

Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia (nazywany dalej "Prezesem NFZ") decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r. Nr [...], na podstawie art. 154 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027 ze zm., nazywanej dalej "ustawą o świadczeniach") oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania z dnia [...] lutego 2011 r. S. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] (nazywana dalej "skarżącą", "Spółką"), utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia (nazywanego dalej "Dyrektorem OWNFZ) z dnia [...] stycznia 2011 r. Nr [...] oddalającą odwołanie skarżącej od rozstrzygnięcia postępowania prowadzonego w trybie konkursu ofert na zawieranie umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: ambulatoryjna opieka specjalistyczna w zakresie: badanie angiograficzne narządu wzroku, na terenie województwa [...], o kodzie postępowania numer: [...].

Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym.

W dniu [...] września 2010 r. Dyrektor WOWNFZ ogłosił konkurs ofert nr [...]

o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: ambulatoryjna opieka specjalistyczna w zakresie badania angiograficzne wzroku na terenie województwa [...]. Wartość zamówienia określono na nie wyższą niż [...] PLN, na okres rozliczeniowy od dnia [...] stycznia 2011 r. do dnia [...] czerwca 2011 r. Umowa miała obowiązywać od dnia [...] stycznia 2011 r. do dnia [...] grudnia 2012 r.

Ogłoszenie o konkursie ofert zawierało wskazanie aktów prawnych obowiązujących w postępowaniu, których treść była także dostępna dla świadczeniodawców na stronach internetowych zarówno Centrali NFZ jak i Oddziału Wojewódzkiego NFZ, czyli: Zarządzenie Nr 49/2010/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 31 sierpnia 2010 r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej (dalej: "Zarządzenie nr 49"), Zarządzenie Nr 62/2009/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 2 listopada 2009 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju ambulatoryjna opieka specjalistyczna (dalej: "Zarządzenie nr 62"), Zarządzenie Nr 73/2009/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 13 listopada 2009 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej z późn. zm. (dalej: "Zarządzenie nr 73") oraz rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 29 sierpnia 2009 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu ambulatoryjnej opieki specjalistycznej (Dz. U. Nr 139, poz. 1142 z późn. zm.).

Oferty należało złożyć do dnia [...] października 2010 r. Otwarcie ofert, zgodnie z ogłoszeniem postępowania nastąpiło w dniu [...] października 2010 r.

Komisja konkursowa dokonała sprawdzenia oferty skarżącej pod względem spełnienia warunków formalno - prawnych, a także poddała ją ocenie pod względem merytorycznym celem ustalenia, czy spełnia warunki określone w przepisach prawa oraz warunki określone przez Prezesa NFZ na podst. art. 146 ust. 1 pkt 3 ustawy o świadczeniach.

W dniu [...] grudnia 2010 r. Komisja konkursowa zawiadomiła skarżącą o odrzuceniu oferty w całości z powodu niespełnienia wymaganych warunków określonych w przepisach prawa oraz warunków określonych przez Prezesa NFZ na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 3 ustawy o świadczeniach. Zamiast lekarza specjalisty – okulisty wskazano lekarza w trakcie specjalizacji – J. K. Podając przyczyny odrzucenia oferty Komisja konkursowa podała, że sprawdzenie oferty odbywało się pod kątem spełniania warunków wymaganych przepisami Zarządzenia Nr 62/2009/DSOZ. W świetle wymagań określonych w załączniku nr 3b do ww. Zarządzenia, w zakresie badania angiograficzne narządu wzroku, świadczeń powinien udzielać lekarz ze specjalizacją w dziedzinie okulistyki.

W związku z niespełnieniem warunków oferta została odrzucona.

W dniu [...] grudnia 2010 r. wpłynęło do Oddziału Wojewódzkiego NFZ odwołanie skarżącej od rozstrzygnięcia postępowania konkursowego dotyczącego postępowania konkursowego: [...].

Skarżąca podała, że przyczyną odrzucenia złożonej przez nią oferty było błędne, zdaniem Komisji, niespełnienie wymagań warunków określonych w przepisach prawa oraz warunków określonych przez Prezes NFZ na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 3 ustawy o świadczeniach, zgodnie z którymi lekarz w trakcie specjalizacji J. K. powinien być specjalistą. W celu wyjaśnienia powodów odrzucenia oferty skarżąca w dniu [...] grudnia 2010 r. spotkała się z Przewodniczącym Komisji konkursowej, który stwierdził, że wskazany błąd jest na tyle nieistotny, że wystarczy złożyć prośbę do Dyrektora OWNFZ o ogłoszenie postępowania uzupełniającego, która będzie skutkować ponownym rozpatrzeniem oferty, bez konieczności składania protestu i przyjęciem tejże oferty w trwającym wówczas postępowaniu konkursowym. Skarżąca złożyła stosowną prośbę do Dyrektora OWNFZ w dniu [...] grudnia 2010 r.

Ponieważ w wyniku rozstrzygnięcia postępowania konkursowego oferta skarżącej nie została wyłoniona, strona zażądała wyjaśnień od przewodniczącego Komisji konkursowej. Przewodniczący Komisji oświadczył, że skarżąca będzie mogła starać się o uzyskanie kontraktu po ponownym ogłoszeniu postępowania konkursowego, którego rozstrzygnięcie nastąpi w końcu styczniu 2011 r. Zdaniem skarżącej, wskutek opisanego działania pacjenci skarżącej zostali pozbawieni opieki okulistycznej w styczniu 2011 r. oraz w okresie późniejszym.

Wątpliwości skarżącej wzmocnił fakt, iż kwestionowana decyzja Komisji konkursowej dotyczy Ośrodka wykonującego badania angiograficzne od 12 lat. Do realizacji umowy został zgłoszony specjalista okulistyki dr E. B. w ilości czasu pozwalającym na wykonywanie umowy na poziomie dotychczas przyznawanych środków, tj. 404 badań w roku. Lekarz J. K. został zgłoszony dodatkowo. Jest na 5 roku specjalizacji z okulistyki, ukończył przed 4 laty kurs Angiografii fluorescencyjnej i pracuje pod nadzorem wspomnianego specjalisty. Zatem, w ocenie skarżącej, złożona oferta nie zawiera sprzeczności z obowiązującymi przepisami.

Skarżąca uznała za niezasadną decyzję Komisji konkursowej w związku z błędną interpretacją art. 149 ustawy o świadczeniach, brakiem instrukcji dotyczącej właściwego wypełnienia oferty, w tym na brak zapisu zabraniającego zatrudniania w pracowni angiograficznej dodatkowego lekarza kształcącego się w wykonywaniu i interpretacji badań (podczas przygotowywania ofert konkursowych skarżąca korzystała z pomocy eksperta, który uczestniczył w szkoleniach organizowanych przez OW NFZ i zajmuje się przygotowaniem ofert, a który nie stwierdził błędów). Skarżąca podkreśliła, że forma organizacji pracowni angiograficznej funkcjonuje od 5 lat. W tym okresie nie było żadnych zastrzeżeń ze strony OW NFZ, zaś świadczenia były rozliczane na bieżąco.

Dyrektor OWNFZ decyzją z dnia [...] stycznia 2011 r. Nr [...], na podstawie art. 154 ust. 3 ustawy o świadczeniach oraz art. 104 § 1 k.p.a. oddalił odwołanie skarżącej.

W uzasadnieniu wskazał, że oferenci przystępujący do konkursu ofert, oprócz wymagań wynikających z przepisów prawa powszechnie obowiązującego winni zgodnie z art. 146 ust. 1 pkt 3 ustawy o świadczeniach spełniać wymagania określone w zał. 2 IX l.p. 19 i 20 Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 29 sierpnia 2009 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych NIZ. zakresu ambulatoryjnej opieki specjalistycznej (Dz. U. z 2009 r. Nr 139, poz. 1142 z późn. zm.) w zw. NIZ. zarządzeniem Prezesa NFZ nr 62/2009/DOZ, załącznik Nr 3 część b, l.p. 1 – wymagania dotyczące warunków realizacji świadczeń w zakresie badań angiograficznych narządu wzroku.

Ocena ofert w postępowaniu była dokonywana w oparciu o przepis art. 148 ustawy o świadczeniach, w szczególności w oparciu o kryterium ciągłości, kompleksowości, dostępności, jakości udzielanych świadczeń, kwalifikacji personelu, wyposażenia w sprzęt i aparaturę medyczną, a także ceny i liczby oferowanych świadczeń opieki zdrowotnej oraz kalkulacji kosztów. Szczegółowy opis stosowanych w postępowaniu kryteriów zawarty był Zarządzeniu Nr 73/2009/DSOZ.

Dyrektor OWNFZ stwierdził, że oferta skarżącej nie spełniała warunków określonych w Zał. 2 IX l.p. 19 i 20 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 29 sierpnia 2009 r. w zw. z zarządzeniem Prezesa NFZ Nr 62/2009/DOZ, załącznik Nr 3 część b, l.p. 1 – wymagania dotyczące warunków realizacji świadczeń w zakresie badań angiograficznych narządu wzroku.

Organ I instancji uznał, że wykazany przez skarżącą personel nie spełniał wymogów dot. realizacji świadczeń w Pracowni badań angiograficznych narządu wzroku - lekarz J. K. (w trakcie specjalizacji) nie spełniał wymaganych kwalifikacji określonych dla personelu realizującego świadczenia w Pracowni badań angiograficznych narządu wzorku; przedstawiony w ofercie czas pracy lekarza z wymaganymi kwalifikacjami był krótszy niż harmonogram pracy komórki. Dlatego też zgodnie z art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy o świadczeniach oferta została odrzucona. Zdaniem organu, decyzja Komisji konkursowej o odrzuceniu oferty skarżącej nie naruszyła więc zasad postępowania.

Oddział Wojewódzki NFZ w dniu [...] stycznia 2011 r. ogłosił postępowanie uzupełniające w rodzaju ambulatoryjna opieka specjalistyczna w zakresie badanie angiograficzne narządu wzroku na obszarze województwa [...]. Na ogłoszone postępowanie skarżąca złożyła ofertę. Analiza dokumentacji wskazała, iż postępowanie Komisji konkursowej było oparte na obowiązujących przepisach oraz procedurach i nie wykazano naruszenia podstawowych zasad takich jak równe traktowanie świadczeniodawców, niezmienność warunków postępowania, nieprawidłowa ocena ofert.

Pismem z dnia [...] lutego 2011 r. skarżąca wniosła odwołanie od decyzji Dyrektora WONFZ z dnia [...] stycznia 2011 r., w uzasadnieniu którego podtrzymała stanowisko przedstawione w odwołaniu z dnia [...] grudnia 2010 r. od rozstrzygnięcia postępowania konkursowego. Skarżąca wniosła o uchylenie decyzji Komisji konkursowej o odrzuceniu oferty i stworzenie warunków umożliwiających rozliczenie udzielanych w miesiącu styczniu 2011 r. świadczeń okulistycznych oraz zwiększenie ilości środków na rok 2011. W zaproponowanych umowach pieniędzy wystarczy na 3 miesiące normalnej pracy Pracowni AF.

Ponadto, skarżąca zarzuciła złamanie zasad kodeksu postępowania administracyjnego poprzez wydanie zaskarżonej decyzji po upływie 36 dni od daty złożenia odwołania od rozstrzygnięcia postępowania konkursowego [...].

Prezes NFZ decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r. Nr [...] utrzymał w mocy decyzję Dyrektora OWNFZ z dnia [...] stycznia 2011 r.

Uzasadniając swoje stanowisko w sprawie, organ podkreślił, że stosownie do treści art. 154 ust. 1 i art. 152 ust. 1 ustawy o świadczeniach, przedmiotem rozstrzygania Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu oraz Prezesa NFZ jest badanie naruszenia interesu prawnego podmiotu odwołującego się wskutek naruszenia zasad postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Przedmiot badania organów obu instancji jest zatem skonkretyzowany do określonego podmiotu i do określonych czynności komisji, podejmowanych w stosunku do tego podmiotu. Organy obu instancji nie prowadzą ponownie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, lecz rozpoznają sprawę w odniesieniu do konkretnego podmiotu i konkretnych czynności. Nie powielają zatem czynności zarezerwowanych przez ustawę dla komisji powoływanej przez dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Funduszu, lecz zobowiązane są zbadać, czy rozstrzygnięcie postępowania dokonane przez komisję nie zostało podjęte z naruszeniem zasad postępowania i czy wskutek tego doszło do naruszenia interesu prawnego odwołującego.

Przechodząc do kwestii merytorycznych organ podkreślił, iż zasadami przeprowadzania postępowania, które określa ustawa o świadczeniach są w szczególności: równe traktowanie świadczeniodawców, niezmienność warunków, które podlegają ocenie w toku postępowania, przestrzeganie określonych w ogłoszeniu procedur.

Ustawodawca, na podstawie delegacji zawartej w art. 146 ust. 1 pkt 3 ustawy o świadczeniach, w sposób nie budzący wątpliwości dał Prezesowi NFZ prawo do określenia warunków wymaganych od świadczeniodawców. Oferenci przystępujący do konkursu ofert w postępowaniu, oprócz wymagań wynikających z przepisów prawa powszechnie obowiązującego w rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 29 sierpnia 2009 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu ambulatoryjnej opieki specjalistycznej (Dz. U. Nr 139 poz. 1142 z późn. zm.), powinni spełniać wymagania określone przez Prezesa NFZ na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 3 ustawy o świadczeniach w: zarządzeniu Nr 62/2009/DSOZ, zarządzeniu nr 49/20lO/DSOZ Prezesa NFZ, zarządzeniu nr 73/2009/DSOZ Prezesa NFZ, zmienionym zarządzeniem nr 85/2009/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 11 grudnia 2009 r. oraz zmienionym zarządzeniem nr 50/20lO/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 1 września 2010 r.

Oferta skarżącej została odrzucona z uwagi na niespełnienie warunków określonych w zarządzeniu Nr 62/2009/DSOZ. Zgodnie z wymaganiami określonymi w załączniku nr 3b do ww. zarządzenia, w zakresie: "badania angiograficzne narządu wzroku", świadczeń powinien udzielać lekarz ze specjalizacją w dziedzinie okulistyki. Skarżąca w ofercie wykazała lekarza okulistę - w trakcie specjalizacji. Istniejąca niezgodność była podstawą do odrzucenia oferty, a w związku z tym komisja konkursowa dopełniła obowiązków, postępując zgodnie z wytycznymi warunków określonych przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia.

Odnośnie zarzutu, iż brak było instrukcji dotyczącej wypełnienia oferty tj. spełnienia wymagań, Prezes NFZ stwierdził, że na stronach internetowych oraz w siedzibie OW NFZ zostały umieszczone warunki zawierania umów, a ponadto skarżąca złożyła oświadczenie woli potwierdzające fakt zapoznania się z przepisami zarządzenia oraz z warunkami zawierania umów, nie zgłaszając do nich zastrzeżeń oraz przyjmując je do stosowania. W tym stanie rzeczy, Prezes NFZ za błędne uznał twierdzenie skarżącej o braku wiedzy dotyczącej poprawnego sposobu wypełniania oferty i spełniania wymaganych warunków.

Prezes NFZ zaznaczył, że Narodowy Fundusz Zdrowia nie ponosi odpowiedzialności za opinie osób trzecich, które pełnią funkcje doradcze w odniesieniu do prowadzonych postępowań konkursowych, bez względu na to czy osoby te uczestniczyły w jakichkolwiek szkoleniach organizowanych przez NFZ czy inne instytucje. Odpowiedzialność za złożenie prawidłowo sporządzonej oferty spoczywa na oferencie, który przed rozpoczęciem postępowania zostaje powiadomiony zarówno o kryteriach oceny, warunkach wymaganych jak i formie składania oferty. Warunki te zostały spełnione w sposób opisany powyżej.

Odpowiadając na zarzut, iż pracownia angiograficzna funkcjonuje w niezmienionym stanie od 5 lat, Prezes NFZ wskazał, iż nie jest to warunek konieczny, ani wystarczający do zawarcia umowy z NFZ w postępowaniu konkursowym. Przepisy dotyczące rodzaju ambulatoryjnych świadczeń specjalistycznych, a w tym zakresu: "badania angiograficzne narządu wzroku", w ciągu ostatnich 5 lat uległy kilkakrotnym zmianom. Wprowadzone zostały nowe zarządzenia oraz przepisy prawa, z którymi skarżąca miała możliwość zapoznać się przed rozpoczęciem postępowania.

Pismem z dnia [...] września 2011 r. skarżąca Spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa NFZ z dnia [...] sierpnia 2011 r., wnosząc o jej uchylenie wraz z decyzją ją poprzedzająca.

Zaskarzonej decyzji strona zarzuciła naruszenie:

1. przepisów prawa materialnego, w tym art. 149 ust. 1 pkt 7, art. 148 pkt 1, art. 142 ust. 5 oraz art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach poprzez ich niewłaściwe zastosowanie,

2. Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 29 sierpnia 2009 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu ambulatoryjnej opieki specjalistycznej, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie,

3. podstawowych zasad postępowania administracyjnego, w tym art. 6, 7, 8 oraz 77 k.p.a. poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy oraz nieuwzględnienie interesu społecznego i słusznego interesu obywateli. Organ pierwszej, jak i drugiej instancji nie dokonał analizy żadnych dodatkowych dowodów, poza aktami postępowania ofertowego dotyczących skarżącej.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podkreśliła, że jej oferta odpowiadała wszelkim warunkom prawnym określonym zarówno w ustawie jak i rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 29 sierpnia 2009 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu ambulatoryjnej opieki specjalistycznej oraz zarządzeniu Prezesa NFZ nr 62/2009/DSOZ, gdyż do realizacji umowy został zgłoszony specjalista okulistyki dr E. B. Lekarz zapewniał realizację usługi w czasie pozwalającym na wykonanie umowy na poziomie dotychczas przyznawanych środków funduszu, tj. 404 badań rocznie. Lekarz J. K. został zgłoszony dodatkowo, jako asystent specjalisty. Skarżąca podkreśliła, że lekarz J. K. jest lekarzem od 19 lat pracującym w zawodzie i Specjalistą z zakresu medycyny pracy oraz chorób wewnętrznych, na dzień składania oferty odbywającym na 5 roku specjalizację z zakresu okulistyki. Wymieniony lekarz przed 4 laty ukończył kurs Angiografii fluoresceinowej i pracuje pod nadzorem wskazanego powyżej specjalisty.

Zdaniem skarżącej, fakt wykonywania dodatkowych usług przez lekarza – J. K. pozostawał bez wpływu na ważność złożonej oferty, gdyż jako lekarza głównego wymieniono w niej specjalistę okulistyki E. B. Skarżąca podkreśliła, że żadne z przepisów regulujących sporne kwestie nie zabraniają wykonywania świadczeń medycznych przez rozszerzony zespół lekarzy, określając wyłącznie wymagania minimalne.

Nadto skarżąca podała, że oferta, w zakresie osób wskazanych przez skarżącą - lekarzy predysponowanych do wykonywania usług nią objętych, odpowiadała treści wcześniejszych ofert składanych przez stronę na świadczenie tych samych usług. Oddział Narodowego Funduszu Zdrowia, pomimo niezmienionych w tej kwestii przepisów, nigdy nie zgłaszał zastrzeżeń do tak określonego składu lekarskiego.

Zatem, organ wbrew art. 149 ust. 1 pkt 7 oraz art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach, odrzucił ofertę ze wskazaniem na niezgodność złożonej oferty z zarządzeniem Prezesa NFZ w przedmiocie osób świadczących usługi opieki medycznej.

Odrzucenie oferty skutkowało także naruszeniem art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach, poprzez nierówne potraktowanie skarżącej w stosunku do innych podmiotów, jak również w stosunku do lat poprzednich i w konsekwencji naruszenie zasad uczciwej konkurencji.

Skarżąca wskazała, że decyzje organów NFZ stały dodatkowo w sprzeczności z art. 142 ust. 5 ustawy o świadczeniach, zgodnie z którym Komisja konkursowa zobowiązana jest do wyboru oferty, która zapewni ciągłość udzielania świadczeń opieki zdrowotnej, ich kompleksowość i dostępność oraz przedstawia najkorzystniejszy bilans ceny w odniesieniu do przedmiotu zamówienia. W wyniku nieprawidłowości w trakcie wyłaniania ofert i odrzuceniu oferty, skarżąca z powodu braku odpowiednich środków nie była w stanie wykonywać przedmiotowych badań. Skutkiem takiego działania NFZ było pozbawienie pacjentów powiatu z miasta [...] i okolic świadczenia na ich rzecz badań angiograficznych oraz opóźnienie we wdrożeniu właściwego leczenia w chorobach bezpośrednio zagrażających ślepotą, a tym samym zagrażających zdrowiu i życiu osób niedowidzących.

W ocenie skarżącej Spółki, w trakcie postępowania doszło do rażącego przekroczenia przez organy Funduszu ustawowych terminów rozstrzygnięcia sprawy. Jak wynika z treści uzasadnienia decyzji Dyrektora OWNFZ nr [...] w, odwołanie złożone przez skarżącą wpłynęło do Oddziału Wojewódzkiego NFZ w dniu [...] grudnia 2010 r., które zgodnie z art. 154 ust 2 ustawy o świadczeniach, winno być rozpatrzone w terminie 7 dni od dnia jego otrzymania. Decyzja nr [...] datowana jest na dzień [...] stycznia 2011 r. Od wskazanej decyzji [...] skarżąca wniosła w ustawowym terminie - [...] lutego 2011 r. odwołanie do Prezesa NFZ. Zgodnie z art. 154 ust 6 ustawy, Prezes Funduszu rozpatruje odwołanie, o którym mowa w ust. 4, w terminie 30 dni od dnia jego otrzymania i wydaje decyzję administracyjną w sprawie. Decyzja Prezesa nr [...], datowana jest natomiast na dzień [...] sierpnia 2011 r. W związku z powyższym uznać należy, iż organy Funduszu przekroczyły ustawowe terminy do wydania decyzji, co dodatkowo ujemnie wypływa na interesy skarżącej.

W odpowiedzi na skargę Prezes NFZ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., nazywanej dalej "p.p.s.a.").

Rozpatrując sprawę w świetle powyższych kryteriów należy stwierdzić, że skarga S. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] jest niezasadna, gdyż w trakcie przeprowadzonego postępowania nie doszło do naruszenia procedury administracyjnej, w szczególności art. 6, 7 i 77 § 1 k.p.a. oraz art. 8 k.p.a., które mogłoby uzasadniać uchylenie zaskarżonej decyzji.

Podstawą materialnoprawną odrzucenia oferty skarżącej był przepis art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy o świadczeniach, zgodnie z którym odrzuca się ofertę, jeżeli oferent lub oferta nie spełniają wymaganych warunków określonych w przepisach prawa oraz warunków określonych przez Prezesa na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 3 tej ustawy.

Jak ustaliła Komisja konkursowa i co potwierdzili w swoich decyzjach Dyrektor OWNFZ oraz Prezes NFZ skarżąca w ofercie zaproponowała jako jednego z lekarzy J. K. (lekarz w trakcie specjalizacji), który nie spełniał warunku dotyczącego kwalifikacji określonych dla personelu realizującego świadczenia w Pracowni badań angiograficznych narządu wzroku.

Według § 7 ust. 2 Zarządzenia nr 62/2009/DSOZ świadczeniodawca biorący udział w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie ASDK (ambulatoryjne świadczenia diagnostyczne kosztochłonne wymienione w załączniku nr 1 część b do zarządzenia, wykonywane u świadczeniobiorców leczonych w trybie ambulatoryjnym, realizowane w odpowiednich pracowniach, laboratoriach, zakładach diagnostycznych, poradniach, będące przedmiotem odrębnego kontraktowania przez Narodowy Fundusz Zdrowia) musi spełniać wymagania określone w "Wymaganiach wobec pracowni diagnostycznych", stanowiących załącznik nr 3 część b do zarządzenia oraz przepisach odrębnych

Zgodnie z lp. 1 załącznika nr 3 część b do zarządzenia nr 62/2009/DSOZ badania angiograficzne narządu wzroku mogą być wykonywane przez specjalistę (okulista wykonujący i oceniający badania angiograficzne narządu wzroku - minimum 100 badań w ciągu ostatnich 12 miesięcy).

Skarżąca wskazała w Formularzu ofertowym lekarza J. K. – lekarza medycyny pracy, który posiadał doświadczenie w wykonywaniu badań angiograficznych narządu wzroku – wykonanie i interpretacja w ciągu ostatnich 12 miesięcy przynajmniej 100 badań (v. str. 16-17 Formularza ofertowego pkt VI Szczegóły oferty) jako osobę pozostają w gotowości świadczenia usług medycznych.

Biorąc pod uwagę treść lp. 1 załącznika nr 3 część b do zarządzenia nr 62/2009/DSOZ zatytułowanego "Wymagania dotyczące realizacji ambulatoryjnych świadczeń diagnostycznych kosztochłonnych (ASDK)" należy stwierdzić, że zgłoszony przez stronę lekarz nie spełniał warunku dotyczącego kwalifikacji. Przepis wskazuje wprost, iż badania angiograficzne muszą być wykonywane przez lekarza specjalistę, który w świetle § 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 29 sierpnia 2009 r. oznacza lekarza, który posiada specjalizację II stopnia lub tytuł specjalisty w określonej podstawowej lub szczegółowej dziedzinie medycyny.

Bez znaczenia dla sprawy pozostawała podnoszona przez stronę okoliczność, iż J. K. jest na 5 roku specjalizacji z okulistyki i ukończył kurs Angiografii fluorescencyjnej i pracuje pod nadzorem specjalisty dr. E. B. Jako lekarz w trakcie specjalizacji nie mógł on świadczyć usług medycznych w zakresie objętym postępowaniem konkursowym nr [...].

W tym stanie rzeczy, podmioty dokonujące oceny oferty złożonej przez skarżącą zasadnie uznały, że pracownia angiografii przedstawiona w ofercie składzie osobowym nie spełniała warunku niezbędnego do wykonywania badań angiograficznych narządu wzroku.

W tych warunkach brak było podstaw do stwierdzenia, iż Komisja konkursowa i w następstwie organy wydające decyzje naruszyły przepis art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy o świadczeniach.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.