Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2003/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-12-30 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Powołane przepisy: article: art. 246  par. 1 pkt 2 w zw. z art. 258  par. 1 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 grudnia 2009r. po rozpoznaniu wniosku E. S., J.S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi E. S., J.S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2009r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego postanawia: 1. przyznać E. S. i J. S. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, 2. w pozostałym zakresie wniosek oddalić.


UZASADNIENIE

W dniu 10 grudnia 2009r. do Sądu wpłynęły formularze wniosków o przyznanie prawa pomocy E.S. i J.S., w którym wnoszą o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

W niniejszej sprawie zważono, co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 ww. ustawy.)

Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasadny odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 ww. ustawy. Może być więc przyznane na wniosek osób bardzo ubogich znajdujących się ze względu na różne zdarzenia życiowe w sytuacji, która nie pozwala im na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, lub gdy ich poniesienie byłoby związane z poniesieniem uszczerbku koniecznego dla wnioskującego i jego rodziny, tj. uniemożliwiłoby zaspokojenie najbardziej podstawowych potrzeb życiowych.

Inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskodawcy. W niniejszej sprawie wnioskodawcy w złożonych wnioskach wykazali, że nie są w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru.

Z formularzy wniosków o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawcy prowadzą wspólnie gospodarstwo domowe. Podali, iż utrzymują się z dochodów uzyskiwanych z tytułu emerytur w wysokości 2.799,00 złotych miesięcznie. Wnioskodawcy zakreślili w formularzach, że posiadają dom mieszkalny o pow. 65 m² oraz samochód osobowy z 1997r.

Skarżący podali, że miesięczne ponoszą następujące wydatki: kwotę 1.108,00 złotych na kredyt hipoteczny, 275,00 złotych na kolejny kredyt, 250,00 opłatę za gaz, 150,00 złotych opłatę za energię, 80,00 złotych opłatę za śmieci, 110,00 złotych na wywóz za nieczystości płynne. Po podsumowaniu wskazano, iż jest to kwota 1.973,00 złote.

Biorąc pod uwagę wysokość wykazanych dochodów z których utrzymują się wnioskodawcy oraz ponoszone przez nich wydatki uznano, że nie są oni w stanie ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru bez spowodowania uszczerbku w koniecznym dla siebie utrzymaniu. Z tego względu przyznano wnioskodawcom prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu.

Jednocześnie stwierdzono, że brak jest podstaw do przyjęcia, że wnioskodawcy nie mogą ponosić kosztów postępowania sądowego. Z akt sprawy wynika, że wnioskodawczyni uiściła wpis sądowy od wniesionej skargi w wysokości 500,00 złotych.

Powyższe wskazuje, że wnioskodawcy są w stanie zgromadzić z uzyskiwanych dochodów środki na ponoszenie ewentualnie pozostałych kosztów sądowych w sprawie, które nie będą wyższe niż te dotychczas poniesione. Uznano, że poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie w całości przez wnioskodawców nie spowoduje utraty płynności finansowej i nie przyczyni się do uszczerbku w koniecznym ich utrzymaniu.

Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.