Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 52/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-05-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6132 Kary pieniężne za naruszenie wymagań ochrony środowiska
Hasła tematyczne: Kara administracyjna
Skarżony organ: Inspektor Ochrony Środowiska
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Sędziowie sędzia WSA Łukasz Krzycki, sędzia WSA Anita Wielopolska (spr.), Protokolant spec. Piotr Jędrasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 maja 2018 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...] października 2017 r. nr [...] Główny Inspektor Ochrony Środowiska, po rozpatrzeniu odwołania Przedsiębiorstwa Produkcyjno Handlowo Usługowego [...] Sp. z o. o. z siedzibą w [...] ([...] ), od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lutego 2017 r. znak: [...] , wymierzającej administracyjną karę pieniężną w wysokości 60 000 zł za gospodarowanie odpadami niezgodnie z posiadanym zezwoleniem na przetwarzanie odpadów - utrzymał ww decyzję w mocy.

W sprawie ustalono następujący stan faktyczny i prawny.

[...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska na wniosek Marszałka Województwa [...] z dnia [...] października 2016 r. w dniach od [...] października do [...] listopada 2016 r. przeprowadził kontrolę w Przedsiębiorstwie Produkcyjno Handlowo Usługowym [...] Sp. z o. o., z siedzibą w [...] w zakresie prowadzenia rekultywacji gruntów wyrobiska po eksploatacji kruszywa naturalnego ze złoża [...] , zlokalizowanego na działce nr [...] , obręb [...] , gmina [...] . Na poparcie słuszności przeprowadzenia kontroli, Marszałek Województwa [...] w ww. wniosku wskazał liczne skargi od mieszkańców [...] , gminy [...] , które wpływały do Starosty Powiatowego w [...] . Przedmiotowe skargi dotyczyły uciążliwości związanych z rozładunkiem, podczas których dochodziło do znaczącego wywiewu pyłów.

W toku kontroli przeprowadzonej w trybie art. 79a ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej ustalono, że w stosunku do Spółki wydana została przez Marszałka Województwa [...] w dniu [...] sierpnia 2015 r. decyzja znak: [...] , na przetwarzanie odpadów innych niż niebezpieczne w procesie odzysku, polegającym na wypełnianiu terenów niekorzystnie przekształconych po eksploatacji kruszywa naturalnego "[...] : gmina [...] . W decyzji tej została określona masa oraz rodzaje odpadów przewidzianych do przetworzenia, w tym m. in. zezwolono na odzysk odpadu o kodzie [...] - Mieszaniny popiołów lotnych i odpadów stałych z wapniowych metod odsiarczania gazów odlotowych (metody suche i półsuche odsiarczania spalin oraz spalanie w złożu fluidalnym). W pkt 3 przedmiotowej decyzji określono warunki przetwarzania odpadu, tj. ww. odpady o kodzie 10 01 82 przed wypełnieniem należy poddać mieszaniu z ziemią. Odczyn uzyskanej mieszaniny powinien zawierać się w przedziale wartości pH 6,5-7,5.

W dniu 26 października 2016 r. przeprowadzono oględziny wyrobiska po eksploatacji kruszywa naturalnego ze złoża "[...] ", w trakcie których sporządzono dokumentację fotograficzną. Następnie w dniu 17 listopada 2016 r. ponownie inspektorzy [...] Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska wraz z przedstawicielami Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] przeprowadzili oględziny, w celu pobrania próbek odpadów (popiołów), przygotowanych do rekultywacji wyrobiska oraz zweryfikowania, czy spełniane są warunki ww decyzji Marszałka Województwa [...] określone w pkt 3. Podczas poboru próbek zapadło się podłoże, w obrębie którego znajdował się inspektor [...] Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska, w wyniku czego doznał obrażeń ciała, co spowodowane było wysoką temperaturą ww odpadów o kodzie [...] . Ustalenia zostały odnotowane w protokole kontroli Nr [...] , sygn. [...] z dnia [...] listopada 2016 r., do którego kontrolowana Strona nie wniosła zastrzeżeń i uwag, jednakże odmówiła jego podpisania.

Powyższe zdarzenie zostało zgłoszone przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska Prokuratorowi Rejonowemu w [...] , który w dniu [...] listopada 2016 r., pod sygnaturą [...] wszczął śledztwo w sprawie niezgodnego z przepisami składowania i przetwarzania odpadów przez Skarżącą Spółkę.

Dodatkowo [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska pismem z dnia 5 grudnia 2016 r. wystąpił do Naczelnika Wydziału Dochodzeniowo-Śledczego Komendy Powiatowej Policji w [...] z prośbą o informacje z przeprowadzonych w dniu 17 listopada 2016 r. oględzin terenu, na którym doszło podczas ww kontroli do wypadku. Pismem z dnia 13 grudnia 2016 r. Naczelnik Wydziału poinformował, że w wyniku przeprowadzonych oględzin wraz z Komendantem Straży Pożarnej w [...] , dokonano trzykrotnego pomiaru temperatury powierzchniowej miejsca wypadku oraz terenu przyległego za pomocą kamerą termowizyjnej FLIR K50. Temperatura pierwszego pomiaru wskazywała 2° C, drugiego pomiaru wskazywała 150° C, trzeciego pomiaru wskazywała 350° C i miejscu trzeciego pomiaru widoczny był żar.

W odpowiedzi na wniosek [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska Prokurator Prokuratury Rejonowej w [...] pismem z dnia 11 stycznia 2017 r. wyraził zgodę na wykorzystanie służbowe dokumentacji związanej z poborem próbek oraz analizą laboratoryjną próbek popiołów.

Ostatecznie, na podstawie zebranych dowodów [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska ww decyzją z dnia [...] lutego 2017 r. na podstawie art. 194 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, wymierzył Skarżącej administracyjną karę pieniężną w wysokości 60 000 zł za gospodarowanie odpadami niezgodnie z posiadanym zezwoleniem na przetwarzanie odpadów.

Od powyższej decyzji Strona złożyła odwołanie do Głównego Inspektora Ochrony Środowiska. Spółka podniosła, iż postępowanie przed organem w I instancji zostało przeprowadzone z naruszeniem zasady procedury administracyjnej, tj. zaufania do administracji publicznej w związku z brakiem wyłączenia pracownika, który zgodnie z art. 24 kpa powinien być wyłączony z postępowania. Ponadto podniosła, że zebrany materiał dowodowy nie potwierdził winy Strony.

Skarżąca, w toku postępowania odwoławczego także wskazała, iż znajdujący się w materiale dowodowym zgromadzonym przez organ II instancji wyrok WSA w Gdańsku z dnia 12 kwietnia 2017 r., sygn. II SA/Gd90/I7, nie powinien zostać uwzględniony albowiem dotyczy odmiennej sprawy, tj. prawidłowości zarządzenia pokontrolnego wydanego przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska a nadto jest nieprawomocny, gdyż wniesiona od niego skarga kasacyjna nie zostało dotychczas rozpoznana.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska, poddając analizie zgromadzone w sprawie dowody stwierdził, że decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska została wydana prawidłowo i zgodnie z obowiązującymi przepisami. Przedmiotowe naruszenie zostało stwierdzone i udokumentowane w protokole kontroli Nr [...] z dnia [...] listopada 2016 r. Organ I instancji zgromadził kompletny materiał dowodowy, który stanowi wystarczającą podstawę do prawidłowych ustaleń faktycznych, co w konsekwencji jest podstawą do wymierzenia administracyjnej kary, w trybie art. 194 ust. 1 pkt 4. W związku z powyższym również zarzut rażącego naruszenia ww przepisu jest bezzasadny. Strona bezsprzecznie przetwarzała odpady inne niż niebezpieczne w procesie odzysku poprzez wypełnienie terenów niekorzystnie przekształconych niezgodnie z warunkami zawartymi w ww decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. Przed wypełnieniem wyrobiska poeksploatacyjnego Strona nie mieszała z ziemią odpadów o kodzie [...] , co w efekcie spowodowało, że odczyn uzyskanej mieszaniny przekraczał dopuszczalne wartości pH (6,5-7,5).

Wobec treści powyższego rozstrzygnięcia Skarżąca Spółka wystąpiła do tut. Sądu ze skargą wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonej i utrzymanej nią w mocy decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska. A nadto wystąpiła o zasądzenie od Głównego Inspektora Ochrony Środowiska na rzecz Skarżącej Spółki kosztów procesowych według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Zaskarżonej decyzji zarzuciła rażące naruszenie:

- art. 199 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach poprzez odstąpienie od zasad miarkowania kary określonych w art. 199 ustawy odpadowej, brak wyjaśnienia powodów odstąpienia od zasad miarkowania kary określonych w art. 199 ustawy odpadowej jak i brak wymaganego prawem wyjaśnienia wybranych przesłanek, którymi kierowano się przy wymiarze kary;

- art. 194 ustawy o odpadach w związku z nałożeniem kary w przypadku braku zebrania dowodów na naruszenie tej ustawy;

- art. 43 ust. 2 pkt 3 ustawy o odpadach poprzez przyjęcie, że organ kontrolujący działalność przedsiębiorcy może inaczej oceniać jego obowiązki aniżeli w sposób przewidziany w decyzji.

A także zarzuciła także naruszenie:

- art. 8 i art. 24 § 3 kpa oraz art. 107 kpa poprzez: prowadzenie postępowania przez pracownika, co którego uprawdopodobnione jest istnienie okoliczności, które mogą wywołać wątpliwość co do jego bezstronności, brak wyjaśnienia przesłanek, jakimi kierował się organ II instancji odrzucając zarzut prowadzenia postępowania przez pracownika, co którego uprawdopodobnione jest istnienie okoliczności, które mogą wywołać wątpliwość co do jego bezstronności;

- art. 7, art. 77 i art. 107 § 3 kpa poprzez przyjęcie za udowodnioną okoliczność, że strona nie mieszała odpadu ex 10 01 82 z ziemią podczas gdy żaden z ujętych w aktach sprawy dowodów nie jest przypisany do przywołanego odpadu, poprzez przyjęcie za udowodnioną okoliczność, że odpad ex 10 01 82 nie posiadał właściwego poziomu pH podczas gdy żaden z ujętych w aktach sprawy dowodów nie jest przypisany do przywołanego odpadu.

Skarżąca wskazała, iż w zasadniczej części swoje zarzuty opiera o wadliwe ustalenie stanu faktycznego sprzeczne z art. 7 kpa, a także o naruszenie przepisu art. 8 i 24 kpa. wskazując na nieuprawniony udział w postępowaniu administracyjnym inspektora, który uległ wypadkowi podczas dokonywanej kontroli. Dodatkowo też, zdaniem Skarżącej wymierzenie kary nastąpiło z pominięciem przesłanek ustalania wymiaru kary, o których mowa w art. 199 ustawy odpadowej.

W odpowiedzi na skargę Głównego Inspektora Ochrony Środowiska wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. Organ podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji oraz podkreślił, że wskazanych w skardze okoliczności nie można traktować jako podstawy do wyeliminowania zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Rozpoznając przedmiotową sprawę Sąd uznał, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 196 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach administracyjną karę pieniężną wymierza, w drodze decyzji, wojewódzki inspektor ochrony środowiska właściwy ze względu na miejsce wytwarzania lub gospodarowania odpadami w wysokości nie mniej niż 1 000 zł i nie może przekroczyć 1 000 000 zł. W myśl przepisu art. 194 ust.1 pkt 4, administracyjną karę pieniężną wymierza się za: zbieranie odpadów lub przetwarzanie odpadów bez wymaganego zezwolenia lub gospodarowanie odpadami niezgodnie z posiadanym zezwoleniem na zbieranie odpadów, zezwoleniem na przetwarzanie odpadów lub zezwoleniem na zbieranie i przetwarzanie odpadów, o którym mowa w art. 41 ww ustawy. Przepis tem ma charakter obiektywny i nie przewiduje żadnych odstępstw od kary.

W okolicznościach niniejszej sprawy, naruszenie w zakresie gospodarowanie odpadami niezgodnie z posiadanym zezwoleniem na przetwarzanie odpadów, zostało stwierdzone i udokumentowane w protokole kontroli Nr [...] . Nadto [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska podczas poboru próbek popiołów z terenu wyrobiska po eksploatacji kruszywa naturalnego "[...] ", gmina [...] (na zlecenie Prokuratura Prokuratury Rejonowej w [...] ) stwierdził w miejscu prowadzonej działalności, w górnej części wyrobiska odpadów widoczne duże ilości odpadów komunalnych, budowlanych, gruzu, pojemników plastikowych, ceramicznych izolatorów sieci energetycznych oraz zwoje zaizolowanych kabli. Powyższe zatem sprowadza się do konkluzji, iż, Strona gospodarowała odpadami, które nie były ujęte w decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r., co zostało udokumentowane obszerną dokumentacją fotograficzną. Jednocześnie z zebranego materiału dowodowego bezsprzecznie wynika, iż Spółka prowadziła działalność w sposób niezgodny z warunkami posiadanej decyzji, tj. wypełniała wyrobisko kruszywa naturalnego "[...] " gmina [...] , odpadami o kodzie [...] bez uprzedniego mieszania z ziemią, co stanowi naruszenie rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 11 maja 2015 r. w sprawie odzysku odpadów poza instalacjami i urządzeniami (Dz. U. z 2015 r., poz. 796). Zgodnie z powołaną regulacją, określone zostały warunki w przypadku wypełniania terenów niekorzystnie przekształconych odpadami o kodzie [...] , tj. odpadami pochodzącymi z palenisk fluidalnych, tj. odpady przed wypełnieniem poddaje się mieszaniu z ziemią, a odczyn uzyskanej mieszaniny powinien zawierać się w przedziale wartości pH 6,5-7,5. Ponadto Strona wypełniała wyrobisko odpadami, które nie były zawarte w ww. decyzji Marszałka Województwa [...] .

Poza zebranym materiałem dowodowym, który w sposób nie budzący żadnych watpliwości, wskazuje na zaistniałe naruszenie, to równocześnie powyższe okoliczności znajdują potwierdzenie w prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 kwietnia 2017 r., sygn. akt II SA/Gd 90/17, wydanym w przedmiocie zarządzenia pokontrolnego, dotyczącego działalności Skarżącej Spółki polegającej na unieszkodliwianiu odpadów, wydanego przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska, od którego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lutego 2018 roku w sprawie II OSK 1876/17 skarga kasacyjna została oddalona. Zgodnie z poczynionymi ustaleniami WSA w Gdańsku, zawartymi w uzasadnieniu ww wyroku: "zgromadzony w tej sprawie materiał dowodowy, w tym protokół kontroli, który wbrew zarzutom skargi nie zawiera wadliwości formalnych, które dyskwalifikowałyby go jako dowód w sprawie, nie pozostawia wątpliwości co do zasadniczej dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy kwestii, a mianowicie, że spółka dopuściła się naruszenia warunków zezwolenia na przetwarzanie odpadów poprzez wypełnienie terenów niekorzystnie przekształconych po eksploatacji wyrobiska kruszywa naturalnego odpadami o kodzie [...] bez ich mieszania z ziemią. Oględziny przeprowadzone przez inspektorów organu, w tym w trakcie kontroli przeprowadzonej w dniu [...] listopada 2016 r., w trakcie której jeden z kontrolerów zapadł się w grunt, potwierdzają, że skarżąca spółka wadliwie przetwarzała te odpady doprowadzając do sytuacji zagrożenia życia i zdrowia ludzi. Zdarzenie, o którym mowa wyżej, w trakcie którego kontroler wpadł po pas w odpad w postaci niezmieszanego z ziemią popiołu o kodzie [...] w sposób oczywisty potwierdziło, że zapadnięcie się gruntu pod kontrolerem spowodowane było brakiem zmieszania tego odpadu z ziemią, która wzmocniłaby podłoże w ten sposób stworzone (..) Sąd nie dostrzegł w zgromadzonym materiale dowodowym, w tym treści protokołu kontroli, uchybień procesowych, które miałyby wpływ na wiarygodność poczynionych ustaleń i prawidłowość wywiedzionych z nich wniosków i zastosowanych przepisów. W ocenie sądu organy inspekcji ochrony środowiska w sposób zgodny z przepisami art. 7. art. 77 § 1 oraz art. 80 kpa zgromadziły kompletny materiał dowodowy, który stanowił wystarczającą podstawę do prawidłowych ustaleń faktycznych i zastosowania właściwych konsekwencji norm prawnych". Zdarzenie, o którym mowa wyżej, w trakcie którego kontroler wpadł po pas w odpad w postaci niezmieszanego z ziemią popiołu o kodzie: ex [...] w sposób oczywisty potwierdziło, że zapadnięcie się gruntu pod kontrolerem spowodowane było brakiem zmieszania tego odpadu z ziemią, która wzmocniłaby podłoże w ten sposób stworzone. Dokumentacja fotograficzna potwierdza powyższe ustalenia. W ocenie Sądu w świetle w/w okoliczności, które nie pozostawiały wątpliwości co do charakteru znajdującego się na terenie zakładu odpadu (karty ewidencji odpadów oraz karty przekazania odpadów) oraz braku jego zmieszania z ziemią przed wypełnieniem wyrobiska (właściwości fizycznych odpadu niezmieszanego z ziemią), okoliczność, że organ wskutek zdarzenia nadzwyczajnego w postaci wypadku kontrolera, które przerwało kontrolę, nie pobrał próbek tego odpadu, nie podważa tych ustaleń. Z twierdzeń samej Spółki wynika, że mieszanie odpadu z ziemią następowało po jego umieszczeniu w wyrobisku, a nie wcześniej, co w sposób wyraźny pozostaje w sprzeczności z obowiązkami wynikającymi z decyzji z dnia [...] sierpnia 2015r., która w pkt 2 wskazywała, że odpady o kodzie: ex [...] przed wypełnieniem należy poddać mieszaniu z ziemią. W ocenie Sądu organ inspekcji ochrony środowiska w sposób zgodny z przepisami art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 K.p.a. zgromadził kompletny materiał dowodowy, który stanowił wystarczającą podstawę do prawidłowych ustaleń faktycznych i zastosowania właściwych konsekwencji norm prawnych, w tym zwłaszcza zastosowania przepisu art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy. W obliczu stwierdzonych nieprawidłowości i zagrożenia przez nie wywoływanego wydanie zarządzenia pokontrolnego w celu monitorowania działań zmierzających do usunięcia nieprawidłowości było prawnie uzasadnione i prawidłowe".

Wobec powyższego, w ocenie Sądu orzekającego w niniejszej sprawie, zarzuty Strony dotyczące naruszenia art. 7, 77 kpa są całkowicie chybione i nie mają wpływu na rozstrzygnięcie sprawy.

Odnosząc się do kolejnego zarzutu skargi wskazać należy, iż zgodnie z przywołanym wyżej przepisem art. 194 ust. 1 pkt 4 ustawy o odpadach "administracyjną karę pieniężną wymierza się za zbieranie odpadów lub przetwarzanie odpadów bez wymaganego zezwolenia lub gospodarowanie odpadami niezgodnie z posiadanym zezwoleniem na zbieranie odpadów, zezwoleniem na przetwarzanie odpadów lub zezwoleniem na zbieranie i przetwarzanie odpadów, o którym mowa w art. 41. Przepis ten ma charakter obiektywny i nie przewiduje żadnych odstępstw. Z powołanego przepisu wynika również, że ustawodawca nie dał podstawy do odstąpienia od wymierzenia kary, gdyż ze sformułowania "administracyjną karę pieniężną wymierza się za:(...)"wynika, że organ ma obowiązek jej nałożenia w przypadku stwierdzenia, że podmiot gospodarujący odpadami dopuścił się naruszenia w nim wskazanego. Natomiast trzeba podkreślić, że skarżąca Spółka-podmiot profesjonalnie zajmujący się gospodarowaniem odpadów-posiadająca pozwolenie, które w sposób jednoznaczny określało przyznanie jej uprawnienia, przekraczając zakres posiadanych uprawnień powinna była się liczyć z konsekwencjami takiego działania, w tym również z możliwością nałożenia na nią kary w wysokości określonej przepisami. Tym bardziej, iż z założenia kara ta ma charakter środka prewencyjnego, a więc co do zasady zapobiegającemu naruszeniom w zakresie zagospodarowania odpadów w celu ochrony środowiska naturalnego. Obowiązujące przepisy prawa, jak wyżej wskazano, nie przewidują możliwości odstąpienia od wymierzenia przedmiotowej kary, a jej wysokość zgodnie z art. 199 ustawy o odpadach "uwzględnia rodzaj naruszenia i jego wpływ na życie i zdrowie ludzi oraz środowisko, okres trwania naruszenia i rozmiary prowadzonej działalności oraz bierze pod uwagę skutki tych naruszeń i wielkość zagrożenia". Z brzmienia tego przepisu wynika, iż należy rozpatrywać, czy zamierzony sposób gospodarowania odpadami mógłby powodować zagrożenie dla życia, zdrowia ludzi lub dla środowiska, czyli należy badać prawdopodobieństwo wystąpienia tego zagrożenia, które w analizowanej sprawie, biorąc pod uwagę fakty udokumentowane w aktach sprawy, faktycznie występuje. Sąd, analizując materiał dowodowy oraz naruszenie stwierdzone w trakcie kontroli przeprowadzonej przez organ I instancji doszedł do wniosku, iż kara pieniężna nałożona na stronę była w pełni uzasadniona, a jej wysokość adekwatna do wagi stwierdzonego naruszenia. Wbrew twierdzeniu Skarżącej analiza wysokości wymierzonej kary została bardzo wnikliwie przez organy przedstawiona, organy w przedmiotowej sprawie wzięły pod uwagę zarówno obligatoryjnie wymagane przesłanki wymierzania kary jak i podały podstawę prawną jej wymierzenia, a także dokładnie wyjaśniły, co nimi kierowało przy miarkowaniu wymierzonej kary. Organ I instancji w celu ustalenia wysokości kary pieniężnej, zgodnie z ww art. 199 ustawy o odpadach, brał pod uwagę okres trwania naruszeń co najmniej od dnia 26 października do dnia 17 listopada 2016 r., a także wystąpienie zagrożenia życia i zdrowia ludzi, co zostało stwierdzone podczas kontroli przeprowadzonej w dniach od 22 października do 22 listopada 2016 r. jak również możliwość wystąpienia negatywnych dla środowiska skutków stwierdzonych naruszeń. Z przedstawioną zaś oceną zarówno co do zakresu naruszenia jak i samej wysokości kary, Sąd orzekający całkowicie się zgadza. Mając na uwadze okoliczności sprawy wynikające z prawidłowo ustalonego stanu faktycznego a wskazujące na oczywiste zagrożenie dla zdrowia i życia osób trzecich, wymiar kary jest całkowicie adekwatny do zaistniałego naruszenia.

Trzeba pamietać, iż wysokość kary jest miarkowana i zgodnie z przepisem art. 194 ust. 3 ww ustawy "administracyjna kara pieniężna za naruszenia, o których mowa w ust. 1, wynosi nie mniej niż 1.000 zł i nie może przekroczyć 1.000.000 zł.". Wymierzona zatem kara 60 000 zł., w ocenie Sądu, w okolicznościach niniejszej sprawy, pełni swoją funkcję, mieści się w dolnej granicy i nie można w żadnym względzie uznać jej za zdecydowanie zawyżoną. Strona bowiem bezsprzecznie przetwarzała odpady inne niż niebezpieczne w procesie odzysku poprzez wypełnienie terenów niekorzystnie przekształconych, niezgodnie z warunkami zawartymi w ww decyzji Marszałka Województwa [...] .

Odnosząc się natomiast do zarzutu nieuprawnionego występowania w prowadzonym podstępowaniu ww Inspektora J. P. wskazać należy, iż poza udziałem podczas prowadzonej kontroli zakończonej ww wypadkiem, nie uczestniczył przy wydawaniu zaskarżonych do Sądu decyzji organów obu instancji. W myśl art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. wyłączeniu od udziału w postępowaniu podlega jedynie ten pracownik, który brał udział w wydaniu zaskarżonej decyzji. Odnosi się to zatem do sytuacji wskazanej w art. 27 k.p.a., gdy ten sam skład orzekający Kolegium wydaje decyzję w I i II instancji. Wielokrotne wydanie decyzji w postępowaniach odwoławczych w tej samej sprawie i przez ten sam skład osobowy organu (w sprawie niniejszej -samorządowego kolegium odwoławczego), nie narusza zasady obiektywnego rozstrzygania sprawy. Pogląd taki wyrażono między innymi w wyrokach NSA z dnia 1 marca 2016r" sygn. akt I OSK 1144/15, z dnia 4 listopada 2014r. sygn. akt II OSK 1736/13, z dnia 8 września 2015 r. sygn. akt I OSK 2865/13, z dnia 5 marca 2015 r. sygn. akt II OSK 446/15, z dnia 7 maja 2014 r. sygn. akt II OSK 2886/12, z dnia 27 sierpnia 2014 r. sygn. akt II OSK 472/13, z dnia 5 listopada 2014 r. sygn. akt I OSK 1993/14 i z dnia 18 marca 2014 r. sygn. akt I OSK 493/13.

W wyroku z dnia 5 listopada 2014 r. sygn. akt I OSK 1993/14, NSA wyjaśnił, że "nie ma podstaw do takiej wykładni art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a., która rozciągałaby jego zastosowanie również na sytuacje, gdy organ odwoławczy rozpoznaje sprawę ponownie na skutek bądź to uprzedniego uchylenia decyzji organu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia temu organowi, bądź też uchylenia decyzji organu odwoławczego w postępowaniu sądowoadministracyjnym i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi drugiej instancji. Przepis art. 24 § 1 pkt. 5 k.p.a. stosuje się jedynie do sytuacji, gdy ta sama osoba uczestniczy w wydaniu decyzji w sprawie zarówno w postępowaniu przed organem pierwszej instancji, jak i w postępowaniu prowadzonym przez organ odwoławczy, a także do przypadków, kiedy zaskarżenie decyzji ostatecznej realizowane jest w trybach nadzwyczajnych".

Mając zatem powyższe na uwadze, Sąd uznał, iż podniesione w skardze zarzuty jako niezasadne nie mogły odnieść zamierzonego skutku. Zaskarżona bowiem decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lutego 2017 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej nie naruszają ww. przepisów prawa materialnego. Sąd nie dopatrzył się też naruszenia przepisów procesowych przez oba organy orzekające w niniejszej sprawie.

Dlatego też działając w oparciu o art. 151 p.p.s.a. Sąd skargę oddalił.