Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 86/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2007-04-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 pkt 7, art. 28 ust 1, art. 29, art. 48
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik Sędziowie: Sędzia WSA Krzysztof Gruszecki ( spr ) Asesor WSA Anna Klotz Protokolant Ewa Czerwińska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2007r. sprawy ze skargi L. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] 2006 r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki oddala skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] 2006 r. znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla M. B., na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 ustawy Prawo budowlane, wstrzymał prowadzenie robót budowlanych polegających na odbudowie budynku gospodarczego zlokalizowanego na terenie nieruchomości przy ul. K. C. w B. bez zgody właściwego organu, ponadto nałożył obowiązek zabezpieczenia terenu budowy przed dostępem osób postronnych oraz obowiązek przedstawienia w terminie do dnia 20.10.2006 r.: zaświadczenia o zgodności obiektu budowlanego z przepisami o planowaniu przestrzennym, a w szczególności z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wydanego przez właściwy organ i 4 egzemplarzy projektu budowlanego realizowanego zamierzenia inwestycyjnego wraz z opiniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczegółowymi, o których mowa w art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego.

Wobec nieprzedłożenia nakazanych ww. postanowieniem dokumentów w oznaczonym terminie - Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta B. decyzją z [...] 2006 r., Nr [...] na podstawie art. 104 kpa, art. 48 ust. 1, art. 83 ust. 1 Ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz. U. Nr 207, poz. 2016 z 2003r. z późn. zm.) nakazał inwestorowi – L. M. rozbiórkę wykonanej części dobudowanego budynku gospodarczego tj. podpiwniczenia, zrealizowanej bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę, zlokalizowanej na terenie nieruchomości przy ulicy K. C. w B.

Uzasadniając swoje stanowisko organ wskazał, iż w wyniku kontroli stwierdzono, że właściciel nieruchomości przystąpił do wykonywania robót budowlanych na terenie nieruchomości przy ul K. C. w B. polegających na odbudowie budynku gospodarczego bez zgody właściwego organu, gdyż inwestor nie dysponował zgodą właściwych organów, czym naruszył przepisy prawa budowlanego, a w szczególności, art. 28 który stanowi, że roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę wydaną przez właściwy organ.

Odwołując się od powyższego rozstrzygnięcia L. M. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o wyrażenie zgody na postawienie na części płyty granicznej z sąsiednimi posesjami murku zabezpieczającego w wysokości 150 cm.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B., po rozpatrzeniu odwołania L. M. decyzją z dnia [...] 2006 r., Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

Uzasadniając swoje stanowisko organ odwoławczy podzielił ustalenia faktyczne i prawne organu pierwszej instancji. Odnosząc się do okoliczności przytaczanych przez odwołującego się organ odwoławczy wyjaśnił, iż przeprowadzone na rzeczonej posesji roboty budowlane podlegają obowiązkowi uzyskania, jeszcze przed ich rozpoczęciem, stosownych zezwoleń na ich prowadzenie, bez względu na cel, jakiemu te roboty miały służyć. Faktem jest, iż określony zakres robót został wykonany, bez wymaganego pozwolenia, w związku, z czym inwestor naruszył art. 28 Prawa budowlanego.

Organ podniósł także, że sytuacja materialna skarżącego nie może wpływać na sankcjonowanie dokonanego przez niego naruszenia prawa. Natomiast opłata legalizacyjna, której wysokość została obliczona zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami 49 ust. 2 i 59f ust. 1 Prawa budowlanego, stanowi środek represyjny w stosunku do sprawcy samowoli budowlanej.

Wnosząc skargę do Sądu skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, podnosząc, że organ błędnie ustalił stan faktyczny, bowiem zakwalifikował zabezpieczenie istniejącego obiektu wykonane celem usunięcie zagrożenia zdrowia lub życia za odbudowę obiektu. W uzasadnieniu skargi zaznaczono, iż prace zrealizowane zostały na terenie nieruchomości, której jest współwłaścicielem.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sprawa jest w sposób oczywisty bezzasadna.

Należy wskazać, że zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25.07.2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), Sąd sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że Sąd rozpoznając skargę ocenia czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Natomiast zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę, co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż określone wyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Uwzględniając powyższe należy stwierdzić, że skarga nie może być uwzględniona, albowiem zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzutu, iż została ona wydana z naruszeniem prawa mogącym mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia.

W świetle poczynionych ustaleń faktycznych nie budzi wątpliwości, że w wyniku czynności kontrolnych potwierdzonych protokolarnie w dniu 5 września 2006 r. ustalono, że na terenie nieruchomości przy ul. C. w B. jej właściciel przystąpił do wykonywania robót budowlanych polegających na odbudowie budynku gospodarczego. Na roboty te nie uzyskano pozwolenia na budowę ani nie dokonano zgłoszenia właściwemu organowi wykonywania tych robót.

Wskazać należy, że zasadą jest, zgodnie z przepisem art. 28 ust.1 prawa budowlanego (cyt. na wstępie), że roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Odstępstwa od tej zasady zostały określone w art.29 tej ustawy. Wynika z niego budowy, jakich obiektów oraz wykonywanie, jakich robót nie wymagają pozwolenia na budowę. Przy czym w większości przypadków ograniczenie zakresu obowiązku uzyskiwania pozwoleń na budowę polega na zastąpieniu tych pozwoleń zgłoszeniami zamierzeń budowlanych właściwemu organowi administracji publicznej.

Odbudowa obiektu, jaka została wykonana przez skarżącego nie jest wymieniona w art.29, co oznacza, że nie jest ona zwolniona z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę. Stwierdzenie, że odbudowa podpiwniczenia i ułożenie prefabrykowanych elementów stropu gęsto żebrowego typu Teriva stanowi prace zabezpieczające istniejącego budynku nie znajduje potwierdzenia w obowiązujących przepisach prawa. Przeprowadzonych w ten sposób robót budowlanych nie można uznać za zabezpieczające z uwagi na odmienny cel tych prac jak i wykorzystany materiał do ich wykonania.

Nie ma wątpliwości, że remont spornego obiektu należy uznać za roboty budowlane w rozumieniu art.28 ust.1 prawa budowlanego. Zgodnie, bowiem z przepisem art.3 pkt 7 przez roboty budowlane należy rozumieć budowę, a także prace polegające na budowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego, z kolei budowa to – "wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowa, rozbudowa, nadbudowa obiektu budowlanego" art.3 pkt 6 ww. ustawy).

W świetle powyższego stwierdzić należy, że słusznie w niniejszej sprawie zastosowano art. 48 Prawa budowlanego, skoro w świetle tego przepisu rozbiórce podlega każdy budynek lub jego część, wykonywany bez wymaganego pozwolenia, a od rygoru tego można odstąpić jedynie w przypadku, jeżeli budowa jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ustaleniami ostatecznej, w dniu wszczęcia postępowania, decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem, i zostanie wykonany obowiązek przedstawienie, w wyznaczonym terminie: zaświadczenie wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej, w dniu wszczęcia postępowania, decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, innych, określonych prawem dokumentów - to żadne inne względy nie mogą powodować odstąpienia od wydania nakazu rozbiórki obiektu.

Dlatego też w sprawie, wobec nieprzedstawienia przez skarżącego dokumentów pozwalających organowi na legalizację samowoli budowlanej nałożono na niego obowiązek rozbiórki przedmiotowego obiektu budowlanego.

Odnosząc się do zarzutów skargi należy stwierdzić, iż prawo własności nie jest prawem absolutnym, a korzystanie z niego wymaga dostosowania swoich działań do reguł i norm wynikających z obowiązującego porządku prawnego.

Mając powyższe na uwadze skargę należało oddalić zgodnie z przepisem art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).