Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 864/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2007-11-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 5  art. 148 par. 1
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

SENTENCJA

Dnia 7 listopada 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska, Sędziowie Sędzia NSA Anna Stępień, Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski (spr.), Protokolant asystent sędziego Piotr Pietrasik, po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2007 roku na rozprawie sprawy ze skargi M. L. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], nr [...], znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 23 marca 2007 r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. wpłynął wniosek M. L. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia 4 [...]., Nr [...] w sprawie wymierzenia M. L. kary w wysokości 80.000 zł z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego - parkingu zlokalizowanego przy zbiegu ulic A. i B. w Ł.. Jako podstawę wznowienia postępowania wskazano art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. Wnioskodawca podniósł, iż w dacie orzekania organowi nie było znane wystąpienie Prezesa Zarządu Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej z dnia 28 września 2004 r. adresowane do Prezydenta Miasta Ł., zawierające informację o użytkowaniu nieruchomości przez Spółdzielnię bez tytułu prawnego i zrzeczeniu się tejże nieruchomości. Strona podniosła, iż powyższa sytuacja spowodowała niemożność uzyskania decyzji o użytkowaniu parkingu, bowiem skarżący nie posiadał prawa do korzystania z nieruchomości.

W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, iż uzyskał pozwolenie na budowę parkingu przy zbiegu ulic A. i B. w Ł. – działki nr [...] i [...]. Teren ten wydzierżawiał od Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej. W trakcie starań o wydanie pozwolenia na użytkowanie terenu Spółdzielnia zrzekła się użytkowania terenu. Do wniosku załączono kserokopię pisma Prezesa Zarządu Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej Ł.-O. z dnia 28 września 2004 r.

Decyzją z dnia [...] r., Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. odmówił wznowienia postępowania w powyższej sprawie, argumentując, iż miesięczny termin przewidziany do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, przewidziany w art. 148 § 1 Kpa, nie został przez wnioskodawcę zachowany.

Od powyższej decyzji M. L. wniósł odwołanie zarzucając wydanie decyzji z naruszeniem art. art. 6, 7, 8, 10 w związku z art. art. 145 § 1, 148, 149 K.p.a.

W uzasadnieniu odwołania skarżący wskazał na okoliczności podniesione we wniosku o wznowienie postępowania, nie uzasadnił jednak na czym miało polegać naruszenie szeregu powołanych w odwołaniu przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, nie kwestionował również wskazanego w uzasadnieniu decyzji uchybienia terminu z art. 148 § 1 K.p.a. do skutecznego żądania wznowienia postępowania.

W konkluzji wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] r., Nr [...] działając na podstawie art.138 §1 pkt 1 w związku z art. 149 § 3 K.p.a. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie organ wskazał na przesłanki warunkujące skuteczne wznowienie postępowania administracyjnego i ocenił że wnioskodawcy przysługuje przymiot strony w niniejszym postępowaniu oraz że we wniosku wskazano podstawę wznowienia tego postępowania – art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a.

Do swego wniosku o wznowienie M. L. dołączył kserokopię doręczonego mu pisma Prezesa Zarządu Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej Ł.-O. z dnia 28.09.2004 r., w którym zawarto informację o zrzeczeniu się z dniem 30 września 2004r. przez Spółdzielnię Produkcyjną Ł.-O. użytkowania działek, na których zlokalizowany jest parking samochodowy. W piśmie tym wskazano, że działki te były użytkowane bez tytułu prawnego i od dnia 5 grudnia 2002r. wynajęte skarżącemu. Informacje wskazane w tym piśmie w ocenie wnioskodawcy stanowią okoliczności nie znane organowi orzekającemu w dniu wydania postanowienia o nałożeniu kary w tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego stosownie do treści art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a.

Organ odwoławczy ocenił, iż złożony wniosek nie spełnia wymogu o jakim mowa w art. 148 Kpa. Zgodnie z treścią art. 148 § 1 K.p.a. termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 5 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Z akt administracyjnych wynika, iż wnioskodawca o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia dowiedział się z pisma Prezesa Zarządu Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej Ł.-O. z dnia 28 września 2004 r. przekazanego do wiadomości skarżącemu, co uniemożliwiło mu starania o wydanie pozwolenia na użytkowanie parkingu. Natomiast wniosek o wznowienie postępowania oparty na w/w przesłance M. L. złożył w dniu 23 marca 2007 r. W ocenie organu wnioskodawca naruszył miesięczny termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Skoro nie zostały spełnione formalne wymogi dopuszczające wszczęcie postępowania wznowieniowego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. prawidłowo odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...]r., Nr [...]. W tej sytuacji [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji, pomimo, że organ I instancji o odmowie wznowienia postępowania orzekł w formie decyzji zamiast stosownie do treści art. 126 kpa w formie postanowienia. W ocenie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego uchybienie to nie miało wpływu na prawidłowość odmowy wznowienia postępowania w omawianej sprawie.

W dniu 25 sierpnia 2007 r. M. L. wniósł skargę na powyższe rozstrzygnięcia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Skarżący zarzucił decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. i poprzedzającej ją decyzji naruszenie art. 145 § 1 pkt 5, art. 148 § 1 oraz art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. w związku z art. 6, 7, 8, 9 i 79 K.p.a.

Skarżący podniósł, iż postępowanie organu odwoławczego jest niezgodne z prawem i rażąco narusza zasady praworządności oraz zaufania obywateli do organów państwa. M. L. podniósł, iż został obciążony karą za bezprawne użytkowanie parkingu pomimo, iż nie dysponuje tym terenem. Skarżący nie wskazał na czym miałoby polegać naruszenie przywołanych w skardze przepisów prawa w zaskarżonej decyzji, oraz nie zakwestionował podniesionego przez organy administracji obu instancji uchybienia terminu miesięcznego z art. 148 § 1 K.p.a.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumentacje przedstawiona w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25.lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wspomniana sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2). Sąd nie przejmuje sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia, lecz ma jedynie ocenić działalność organu orzekającego.

Sąd administracyjny, uwzględniając skargę, uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jeżeli natomiast zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach - stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub części. Stwierdzenie wydania decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa wchodzi zaś w grę, o ile zachodzą przyczyny, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej w dalszej części rozważań p.p.s.a.). Po myśli art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.).

Rozpatrując złożoną skargę w tak zakreślonej kognicji oraz analizując dokumenty zawarte w aktach administracyjnych, Sąd nie dopatrzył się uchybień, które mogłyby skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji.

Postępowanie administracyjne w rozpoznawanej sprawie toczyło się w trybie wznowienia postępowania. Postępowanie to zostało zainicjowanego na skutek wniosku, który skarżący wniósł w dniu 23 marca 2007r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi. Skarżący zażądał wznowienia postępowania zakończonego ostatecznym postanowieniem ww. organu nadzoru budowlanego z dnia [...]r., Nr [...] w sprawie wymierzenia M. L. kary w wysokości 80.000 zł z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego - parkingu zlokalizowanego przy zbiegu ulic A. i B. w Ł.

Jako podstawę wznowienia postępowania skarżący wskazał 145 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Przywołany przepis stanowi, iż w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję.

Cytowany przepis jakkolwiek odnosi się wprost do decyzji znajduje zastosowanie do niektórych postanowień. W myśl art. 126 K.p.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy art. 107 § 2-5 oraz art. 109-113, a do postanowień, od których przysługuje zażalenie - również art. 145-152 oraz art. 156-159, z tym że zamiast decyzji, o której mowa w art. 149 § 3, 151 § 1, 157 § 1 i 158, wydaje się postanowienie.

Niewątpliwie postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...]r., Nr [...], którego dotyczy żądanie wznowienia postępowania, jest zaskarżalne w drodze zażalenia. W tej sytuacji do przedmiotowego postanowienia znajdują zastosowanie przepisy K.p.a. regulujące instytucje wznowienia postępowania, tj. art. 145 – 152 K.p.a.

W ocenie Sądu organy nadzoru budowlanego obu instancji prawidłowo, tj.

w zgodzie z obowiązującymi przepisami prawa odmówiły skarżącemu wznowienia postępowania na podstawie art. 149 § 3 K.p.a. mając na uwadze uchybienie terminowi z art. 148 § 1 K.p.a. i tym samym weryfikacji postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia 4 lipca 2005r., Nr 274/05 o nałożeniu kary.

Podkreślić należy, że wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym trybem weryfikacji decyzji i postanowień mających charakter ostateczny i korzystających

z ochrony trwałości (art. 16 § 1 K.p.a.). W celu zapewnienia trwałości rozstrzygnięć ostatecznych ustawodawca ograniczył możliwość ich weryfikacji poprzez zakreślenie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania i enumeratywne określenie podstaw wznowienia postępowania.

Stosownie do art. 148 § 1 K.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.

Jest to więc podstawowy warunek od spełnienia, którego zależy możliwość uruchomienia trybu pozwalającego na weryfikację orzeczenia organów administracji w drodze wznowienia postępowania, a w konsekwencji czy okoliczność ta była znana organowi w dacie wydania orzeczenia i czy była to okoliczność istotna dla rozstrzygnięcia sprawy.

Skarżący wskazał jako nową okoliczność - uzasadniającą wznowienie postępowania - wystąpienie Prezesa Zarządu Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej Ł.-O. z dnia 28 września 2004 r. adresowane do Prezydenta Miasta Ł., zawierające informację o użytkowaniu nieruchomości przez Spółdzielnię bez tytułu prawnego i zrzeczeniu się tejże nieruchomości. Z treści tego pisma, którego kserokopię skarżący załączył do wniosku o wznowienie postępowania, wynika iż zostało ono skierowane do wiadomości M. L..

Skoro zatem skarżącemu znana była teść pisma Prezesa Zarządu Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej Ł.-O. już w październiku 2004r., to okoliczność ta, pomijając ocenę, czy ma istotne znaczenie dla rozpatrywanej sprawy czy też nie, nie może stanowić podstawy do żądania wznowienia postępowania w 2007r.

Zarówno z treści wniosku o wznowienie jak i z odwołania wynika, że w okresie starania się przez skarżącego o pozwolenia na użytkowanie, co miało miejsce już w październiku 2004 roku oraz w toku sprawy dotyczącej oddania gruntu, na którym zlokalizowano parking do Gminy Ł., a było to w latach następnych, skarżący był już w posiadaniu pisma Robotniczej Spółdzielni Produkcyjnej z dnia 28 września 2004 r.

Skarżący nadto nigdy nie kwestionował, zarówno w toku postępowania administracyjnego w swym odwołaniu, ani w skardze skierowanej do Sądu twierdzeń organów administracji o uchybieniu terminu z art. 148 § 1 K.p.a. Trudno za takie uznać powołanie jako naruszonego art. 148 § 1 K.p.a. bez podania jakichkolwiek okoliczności świadczących o tym, że termin ten został zachowany.

Niezależnie od treści skargi w ocenie Sądu zaskarżona decyzja oraz decyzja organu I instancji dotyczące odmowy wznowienia postępowania zostały wydane z naruszeniem cytowanego powyżej 126 K.p.a. Stosownie do wymienionego przepisu rozstrzygnięcia organów obu instancji winny mieć formę postanowień, bowiem akt którego dotyczyło żądanie wznowienia postępowania miał taką formę.

Przywołany przepis stanowi wyraźnie, iż do postanowień zaskarżalnych w drodze zażalenia stosuje się odpowiednio art. 145-152 K.p.a., "...z tym że zamiast decyzji, o której mowa w art. 149 § 3, 151 § 1, 157 § 1 i 158, wydaje się postanowienie". Uchybienie to nie miało jednak, w ocenie Sądu istotnego wpływu na wynik sprawy, nie mogło zatem stanowić podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji.

Na marginesie należy zauważyć, iż [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego dostrzegł powyższe uchybienie, czemu dał wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Reasumując powyższe stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa a przedstawiona przez organ w uzasadnieniu wykładnia przepisów prawa oraz przytoczona argumentacja zasługują na uwzględnienie. Wskazane w skardze uchybienia nie stanowią naruszenia prawa materialnego ani naruszenia przepisów postępowania, a już z pewnością nie miały ani nie mogły mieć wpływu na wynik sprawy - w rozumieniu art. 145 § 1 pkt. 1 p.p.s.a. Nie zachodzą, też kodeksowe przesłanki do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji ( art. 145 § 1 pkt. 2. p.p.s.a.), ani teź kodeksowe lub wynikajace z innych przepisów przesłanki do stwierdzenia naruszenia prawa ( art. 145 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).

Mając powyższe na uwadze skargę jako bezzasadną oddalono na podstawie art. 151 p.p.s.a.