Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 183/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2016-12-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Przyznano wynagrodzenie pełnomocnikowi z urzędu w części
Powołane przepisy: article: art. 250 par. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: par. 21 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z z par. 4 ust. 1 - 3
journal: Dz.U. 2015 poz 1801
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej  pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu.
article: par. 22
journal: Dz.U. 2016 poz 1714
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej  pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału II: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata E. S. – Z. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. Sz. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej p o s t a n a w i a 1. przyznać adwokatowi E. S. – Z. kwotę 1.476 zł (tysiąc czterysta siedemdziesiąt sześć złotych) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w zakresie udziału w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, 2. w pozostałym zakresie oddalić wniosek. ,


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2016 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku przyznał A. Sz. prawo pomocy w zakresie obejmującym m.in. ustanowienie adwokata (k. 34). Stosownie do powyższego Okręgowa Rada Adwokacka w B. wyznaczyła do prowadzenia niniejszej sprawy adwokata E. S.- Z. (k.41).

W piśmie procesowym z dnia 28 października 2016 r. adwokat E. S. – Z. oświadczyła, że wnosi o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego, nie opłaconych w całości, ani w części w kwocie 2.400 zł wraz z podatkiem, na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (k. 70).

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 j.t.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach

o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Na wstępie należy podnieść, iż z dniem 2 listopada 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714) i z tym dniem rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801) przestało obowiązywać. Jednakże na mocy § 22 nowego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. W związku z powyższym wniosek o wynagrodzenie za czynności dokonane przed dniem wejścia w życie nowego rozporządzenia należy rozpoznać na starych zasadach.

Stosownie do § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości

z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801) – w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – opłatę maksymalną oblicza się na podstawie § 8 cytowanego rozporządzenia.

W niniejszej sprawie wartość przedmiotu sprawy wynosi 8.000 zł (od takiej kwoty został naliczony wpis w sprawie), w związku z tym zgodnie z § 8 pkt 4 w/w rozporządzenia opłata maksymalna w niniejszej sprawie wynosi 2.400 zł.

Stosownie jednak do treści § 4 ust. 1 wzmiankowanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2 – 4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. W związku z powyższym opłata w niniejszej sprawie wynosić będzie 1.200 zł.

Opłatę tę zgodnie z § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23 %), co w konsekwencji daje kwotę 1.476 zł.

Mając na uwadze niezbędny nakład pracy pełnomocnika, charakter przedmiotowej sprawy oraz wkład pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia należy uznać, że kwota 1.476 zł wynagrodzenia jest adekwatna do jego udziału w niniejszym postępowaniu.

W związku z powyższym wniosek pełnomocnika skarżącego w pozostałym zakresie należało oddalić podnosząc jednocześnie, iż pełnomocnik opierał się w tej mierze na przepisach dotyczących pełnomocników z wyboru, które nie mają zastosowania w niniejszej sprawie.

W tej sytuacji, stosując przepisy art. 250 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 4 ust. 1 - 3 cytowanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801), a także § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714), orzeczono jak w sentencji.