Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SPP/Ol 151/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2019-08-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w części
Powołane przepisy: article: art.247
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Katarzyna Górska po rozpoznaniu w Olsztynie w dniu 20 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M G, R G o przyznanie prawa pomocy w sprawie z zażalenia M G, R G na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie I SA/Ol 303/19 z dnia "[...]" lipca 2019 r. odrzucające zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie I SA/Ol 303/19 z dnia "[...]" maja 2019 r. o odrzuceniu skargi M G, R G na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]"r., nr: "[...]" w przedmiocie podatku od nieruchomości za "[...]"r. postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

M G i R G (dalej; "skarżący") złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na wskazaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego.

Sąd postanowieniem z dnia "[...]" maja 2019 r. I SA/Ol 303/19 odrzucił skargę z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych w postaci przedłożenia odpisów skargi dla uczestników postępowania oraz podania wartości przedmiotu zaskarżenia.

Postanowienie to zostało zaskarżone zażaleniem z dnia "[...]"r. Zażalenie zostało odrzucone postanowieniem z dnia "[...]" lipca 2019 r. I SA/Ol 303/19 z powodu nieuzupełnienia braków formalnych, tj. na wezwanie Sądu nie przedłożono brakujących odpisów zażalenia i nie określono zakresu żądania. Ponadto nie uiszczono wpisu od zażalenia.

Skarżący złożyli zażalenie z "[...]"r. na postanowienie z dnia "[...]" lipca 2019 r. o odrzuceniu zażalenia. Skarżący zostali wezwani do uzupełnienia zażalenia o jego brakujące odpisy, określenie zakresu żądania. Ponadto wezwano ich do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia, z pouczeniem o rygorze odrzucenia zażalenia. Skarżący braków nie uzupełnili. Złożyli natomiast pismo z dnia "[...]"r., w którym m. in. opisali swoją sytuację życiowo-zdrowotną i zażądali zwolnienia od kosztów sądowych. Ponadto złożyli wypełniony formularz PPF.

Postanowieniem z dnia "[...]" sierpnia 2019 r. o sygn.: I SA/Ol 303/19 na podstawie art.58 §1 pkt 3 w zw. z art.197 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. DzU 2018, poz. 1302 ze zm., dalej: "ppsa") Sąd odrzucił zażalenie z uwagi na nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych zażalenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Przepisy ustawy ppsa zawierają w art.243 do art.263 przesłanki pozytywne i negatywne przyznania prawa pomocy. Odmowa przyznania prawa pomocy może nastąpić, jeżeli nie są spełnione pozytywne przesłanki albo jeśli wprawdzie zostały one spełnione, ale jednocześnie zaistniała przesłanka negatywna. Przesłanki pozytywne zostały wymienione w art.246 §1 i §2 ppsa, zaś przesłanki, wyłączające dopuszczalność przyznania prawa pomocy zawarte są w art.246 §3 oraz w art.247 ppsa, który mówi, że prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi.

Skarga jest bezzasadna wówczas, gdy bez konieczności dokonywania głębszej analizy stanu faktycznego i prawnego sprawy, nie budzi najmniejszych wątpliwości to, że skardze nie może zostać nadany prawidłowy bieg. Nie ma przy tym znaczenia, czy sytuacja taka występuje z przyczyn procesowych, czy z przyczyn uregulowanych w przepisach materialnoprawnych (por. postanowienie NSA z dnia 17 maja 2019 r., II GZ 39/19 Baza CBOIS). Powyższe spostrzeżenia są aktualne także w odniesieniu do zażalenia.

W rozpatrywanej sprawie wystąpiła przesłanka oczywistej bezzasadności zażalenia z przyczyn procesowych, co wynika z odrzucenia zażalenia na podstawie art.58 §1 pkt 3 w zw. z art.197 §2 ppsa. Podkreślenia wymaga, że skarżący, korzystając z każdego dostępnego środka zaskarżenia, uniemożliwiają w zasadzie Sądowi ich rozpatrzenie, co wynika z nieuzupełnienia jakichkolwiek braków formalnych kolejnych zażaleń. Każdy środek zaskarżenia wnoszony przez skarżących jest odrzucany przez Sąd z przyczyn formalnych, tj. z powodu nieuzupełnienia braków formalnych, co ma miejsce nie tylko w rozpatrywanej sprawie ale także w wielu innych sprawach, znanych Sądowi z urzędu. Zdaniem Sądu okoliczność odrzucenia skargi (zażalenia) oznacza jej oczywistą bezzasadność, o której mowa w art.247 ppsa, wobec czego skarżącym nie przysługuje prawo pomocy.

W związku z powyższym Sąd na podstawie art.247 ppsa odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych.