Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 917/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2015-01-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 50, art. 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 17 ust. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 1456
law: Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Szumilas po rozpoznaniu dnia 15 stycznia 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją nr [...] z dnia [...] października 2014r. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza nr [...] z dnia [...] września 2014r. odmawiającą przyznania K.K. świadczenia pielęgnacyjnego w związku z opieką nad ciotką – D.C., z uwagi na pozostawanie przez wnioskodawcę osobą spoza ustawowego katalogu osób mogących ubiegać się o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego, na której nie ciąży (zgodnie z Kodeksem rodzinnym i opiekuńczym) obowiązek alimentacyjny względem wymagającej opieki ciotki.

Pismem z dnia [...] listopada 2014r. skargę na decyzję organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wniosła D.C., wywodząc, że jej siostrzeniec winien uzyskać prawo do świadczenia pielęgnacyjnego z uwagi na względy moralne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 50 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, jak również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.

Konieczną przesłanką posiadania legitymacji skargowej określonej tym artykułem jest wykazanie przez podmiot wnoszący skargę interesu prawnego. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 3 czerwca 1996r. (sygn. akt II SA 74/96) "interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu (...) przejawia się tym, że działa on bezpośrednio we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienie z nałożonego obowiązku. Na rzecz innych osób mogą działać tylko: prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich i niektóre organizacje społeczne".

W dalszej kolejności wskazać należy, iż stosownie do treści przepisu art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2013r., poz. 1456 ze zm.), świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej jest przyznawane opiekunowi osoby niepełnosprawnej, a nie osobie wymagającej opieki. W orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, iż z przepisu jasno wynika, że interes prawny w przyznaniu świadczenia przysługuje osobie sprawującej opiekę nad wskazanymi w przepisie osobami, zaś osoby, nad którymi taka opieka jest sprawowana nie są natomiast stroną postępowania i nie przysługuje im interes prawny do wniesienia skargi do sądu (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 2 czerwca 2014r., sygn. akt III SA/Kr 799/14).

Stwierdzić zatem należy, iż jedyną osobą legitymowaną do zaskarżenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego nr [...] z dnia [...] października 2014r. był siostrzeniec skarżącej – K.K., natomiast wnosząca skargę D.C. - jako posiadająca jedynie interes faktyczny w przyznaniu siostrzeńcowi świadczenia pielęgnacyjnego nie ma interesu prawnego, dającego legitymację do skutecznego zaskarżenia ww. decyzji.

Z kolei osoba nie mająca interesu prawnego nie może poszukiwać ochrony na gruncie postępowania sądowoadministracyjnego, a skarga wniesiona przez podmiot, który nie może mieć legitymacji skargowej podlega odrzuceniu (por. uchwała NSA z dnia 11 kwietnia 2005r., sygn. akt OPS 1/04; opublikowana w ONSAiWSA 2005, z.4, poz.62).

Uznając w konsekwencji skargę za niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.