Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 713/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-08-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 73
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Rafał Stasikowski po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 lutego 2019 r., sygn. akt I SA/Wa 2232/18 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [..] z dnia [..] września 2018 r., nr [..] w przedmiocie sprostowania decyzji postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 15 lutego 2019 r., sygn. akt I SA/Wa 2232/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [..] z dnia [..] września 2018 r., nr [..] w przedmiocie sprostowania decyzji.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że pismem z dnia 29 października 2018 r. A. R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [..] z dnia [..] września 2018 r. Wezwaniem z dnia 10 grudnia 2018 r. skarżąca została zobowiązana do uzupełnienia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 13 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis wskazanego wezwania został doręczony skarżącej w dniu 27 grudnia 2018 r. W związku ze ziszczeniem się warunków doręczenia zastępczego tej przesyłki, o którym mowa w art. 73 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej powoływana jako p.p.s.a.), siedmiodniowy termin do wykonania wezwania upływał w dniu 3 stycznia 2019 r. Skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jej 13 odpisów.

Sąd wskazał, że skoro skarżąca nie nadesłała 13 odpisów skargi w terminie, nie został uzupełniony brak formalny skargi. Skarżąca została prawidłowo wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi. Przesyłka listowna zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi była dwukrotnie prawidłowo awizowana. Stosownie do art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających (art. 65-72 p.p.s.a.), pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). Stosownie do § 3 tego artykułu w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Zgodnie z § 4 art. 73 p.p.s.a, doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 – co w niniejszej sprawie miało miejsce 27 grudnia 2018 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie w dniu 3 stycznia 2019 r.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.

Zażalenie na to postanowienie wniosła A. R. zarzucając mu naruszenie art. 73 p.p.s.a. poprzez uznanie doręczenia zastępczego za dokonane, pomimo braku spełnienia ustawowych przesłanek, w szczególności wobec braku zawiadomienia o pozostawieniu przesyłki poleconej w placówce pocztowej oraz naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi, mimo braku skutecznego doręczenia wezwania do uzupełnienia braków formalnych. W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że skarżąca nie miała możliwości zapoznania się z wezwaniem Sądu wobec braku pozostawienia awizo w skrzynce odbiorczej. O brakach formalnych skargi i wezwaniu do ich uzupełnienia skarżąca powzięła wiedzę w dniu 1 marca 2019 r., kiedy to ustanowiony w sprawie pełnomocnik dokonał czynności zapoznania się z aktami sprawy. Od momentu wniesienia skargi, aż do tego czasu skarżąca działała we własnym imieniu. Zarówno skarżąca, jak i mieszkająca pod wskazanym adresem H.B., zaprzeczają, aby w okresie, w której zgodnie z informacjami zasięgniętymi na stronie Poczty Polskiej, miała by zostać doręczona przesyłka, w skrzynce nie znajdowały się jakiekolwiek zawiadomienia o awizacji. W związku z zaistniałą sytuacją, skarżąca zdecydowała się na złożenie reklamacji w zakresie sposobu doręczenia przesyłki o numerze [..]. Reklamacja datowana jest na dzień 8 marca 2019 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Podstawą argumentacji skarżącej o bezzasadności odrzucenia skargi w tej sprawie jest kwestionowanie skuteczności doręczenia zastępczego przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych.

Z adnotacji urzędnika pocztowego znajdujących się na kopercie z przesyłką listowną poleconą nr [..] (k. 14 akt sądowych) wynika, że przesyłka była awizowana w dniu 13 grudnia 2018 r., nie podjęta z urzędu pocztowego w terminie, oraz awizowana powtórnie w dniu 21 grudnia 2018 r. Z dalszej adnotacji wynika, że przesyłka nie została podjęta z placówki pocztowej po powtórnym zawiadomieniu o możliwości odbioru pisma w placówce pocztowej i wskutek tego doręczono ją skarżącej w trybie zastępczym, o jakim mowa w art. 73 § 1 p.p.s.a. (adnotacja o niepodjęciu przesyłki z dnia 29 grudnia 2018 r.). Dla prawnego skutku doręczenia w trybie zastępczym ma znaczenie upływ 14 - dniowego terminu liczonego od dnia pierwszego awizo. Termin ten w sprawie został zachowany, co potwierdzają urzędnicze adnotacje na przesyłce listownej.

W wykonaniu zarządzenia z dnia 24 lipca 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił się do pełnomocnika skarżącej o udzielenie informacji o sposobie załatwienia reklamacji A. R. dotyczącej przesyłki [..], ewentualnie o nadesłanie odpowiedzi na reklamację w terminie 7 dni. Pełnomocnik skarżącej odebrał wezwanie w dniu 24 lipca 2019 r., jednak odpowiedzi na wezwanie udzielono po upływie zakreślonego w wezwaniu terminu. Niezależnie od tego, z zawiadomienia o rozpatrzeniu skargi przez [..] S.A. wynika, że powodem awizacji było niezastanie osoby uprawnionej podczas podjętej próby doręczenia przesyłki. Jak wynika z oświadczeń listonosza, sporządzone zawiadomienie doręczył na oddawczą skrzynkę pocztową. Powtórna awizacja miała miejsce 21 grudnia 2018 r., zawiadomienie również zostało doręczone przez oddawczą skrzynkę pocztową. W dniu 29 grudnia 2018 r. przedmiotowa przesyłka została zwrócona nadawcy jako niepodjęta przez adresata.

Skarżąca nie wykazała ani w zażaleniu, ani na wezwanie Naczelnego Sądu Administracyjnego, takich okoliczności, które podważałyby skutki prawne urzędowych adnotacji dokonanych na przedmiotowej przesyłce listownej przez doręczyciela oraz w placówce pocztowej operatora, potwierdzających dokonanie czynności, o których mowa w art. 73 p.p.s.a., a także czynności podjętych przez placówkę pocztową operatora dla skutecznego doręczenia skarżącej przesyłki w trybie zastępczym.

Wobec nieuzupełnienia braków formalnych skargi w terminie, skarga zasadnie została odrzucona przez Sąd I instancji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Z powyższych przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.