Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 764/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-01-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 135,  art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a, art. 152
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 120 par. 1
journal: Dz.U. 1999 nr 83 poz 930
law: Ustawa z dnia 10 września 1999 r. Kodeks karny skarbowy.
article: art. 70 par. 1, art. 70 par. 6 pkt 1, art. 70c, art. 145 par. 2, art. 150 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Inerowicz Sędziowie Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz (spr.) Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska – Tylewicz Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Ratajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 grudnia 2014r. sprawy ze skargi P. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za II kwartał 2008r. I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] r. o nr [...]; II. stwierdza, że decyzje wymienione w punkcie pierwszym nie podlegają wykonaniu do dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącego kwotę [...],- zł ( [...] ) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w [...], na podstawie m.in. art. 86 ust. 1 i ust. 2, art. 87 ust. 1, art. 88 ust. 3a pkt 1 lit.a i pkt 4 lit. a, art. 99 ust. 3, art. 109 ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ( Dz. U. z 2011 r., nr 177, poz. 1054 ze zm. dalej: ustawa o VAT) określił A. zobowiązanie w podatku od towarów i usług za II kwartał 2008 r. w wysokości [...] zł.

W uzasadnieniu wskazano, że na podstawie postanowienia o wszczęciu postępowania kontrolnego z dnia [...] marca 2013 r. oraz upoważnienia do przeprowadzenia postępowania kontrolnego z dnia [...] marca 2013 r., wydanych przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...], którego Główny Inspektor Kontroli Skarbowej wyznaczył do wszczęcia i przeprowadzenia postępowania kontrolnego i kontroli podatkowej, zostało przeprowadzone postępowanie kontrolne wobec A. ( dalej: podatnik, strona, skarżący ) w zakresie kontroli rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku od towarów i usług za okres od [...] czerwca 2008 r. do [...] grudnia 2008 r.

W oparciu o zgromadzony w toku postępowania kontrolnego materiał dowodowy organ I instancji ustalił, że podatnik prowadził jednoosobowo działalność gospodarczą pod nazwą "[...]" na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej prowadzonej przez Urząd Miasta [...] pod numerem [...]. Przedmiotem działalności gospodarczej była między innymi: produkcja komputerów i urządzeń peryferyjnych, naprawa i konserwacja urządzeń elektronicznych i optycznych, instalowanie maszyn przemysłowych, sprzętu i wyposażenia, wykonywanie instalacji elektrycznych, wykonywanie instalacji wodnokanalizacyjnych, cieplnych, gazowych i klimatyzacyjnych, sprzedaż hurtowa sprzętu elektronicznego i telekomunikacyjnego oraz części do niego.

Organ I instancji stwierdził, że w ewidencji nabycia towarów i usług oraz podatku naliczonego za czerwiec 2008 r. ujęto fakturę VAT nr [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. wystawioną na rzecz strony przez [...] S.A. z siedzibą [...] ( dalej: Spółka), na wartość netto [...] zł i podatek VAT 22% [...] zł o treści: "na podstawie umowy z dnia [...].06.2008 roku za wykonanie prac instalacji teletechnicznych".

W toku postępowania strona przedłożyła kserokopie dokumentacji powiązanej z ww. fakturą wystawioną przez [...] S.A. na rzecz firmy [...]:

- umowy nr [...] zawartej pomiędzy [...] S.A. a firmą [...]:

- protokołu odbioru robót częściowego z dnia [...].06.2008 r. "prace instalacyjne [...]" pomiędzy [...] a [...] S.A.,

- dowodu wpłaty KP [...] z dnia [...].06.2008 r., w którym stwierdza się dokonanie zapłaty gotówkowej przez firmę [...] A. na rzecz [...] S.A. kwoty [...]zł,

- protokołu odbioru robót z dnia [...].06.2008 r. "wykonanie instalacji teletechnicznych w [...] [...] ul. [...]" pomiędzy zleceniodawcą: [...], a podwykonawcą: [...] A.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, że w zaistniałym stanie faktycznym i prawnym, w okresie objętym postępowaniem kontrolnym kontrahent podatnika [...] S.A. nie prowadził rzeczywistej działalności gospodarczej, nie był zarejestrowanym podatnikiem dla potrzeb podatku VAT, zatem podatnikowi nie przysługiwało w ramach działalności gospodarczej " [...]" prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego na podstawie faktury VAT nr [...] z dnia [...] czerwca 2008 r.

Podatnik złożył odwołanie od tej decyzji, zarzucając jej naruszenie przepisów prawa poprzez:

1) błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm. dalej: O.p.), i zaniechanie działań mogących mieć wpływ na ustalenie prawdy obiektywnej mimo wezwania do podjęcia takowych z ich konkretnym wskazaniem,

2) błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 180 i 181 O.p. i nieuwzględnienie wniosków dowodowych podatnika mogących mieć wpływ na ustalenie stanu faktycznego,

3) niewłaściwe zastosowanie art. 187 O.p. i zaniechanie wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy,

4) niewłaściwe zastosowanie art. 188 O.p. i zaniechanie przeprowadzenia wniosków dowodowych błędnie twierdząc, iż okoliczności zostały dostatecznie wyjaśnione,

5) niewłaściwe zastosowanie art. 193 O.p. w zw. z art. 88 ust. 3a lit. a ustawy o VAT, przez uznanie ksiąg i ewidencji za nierzetelne,

6) błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 88 ust. 3 a lit. a) ustawy o VAT i nieprawidłowe uznanie, że wystawione przez [...] S.A. faktury stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane.

7) naruszenie przepisów prawa, a w szczególności art. 70 § 1 O.p. poprzez wydanie i doręczenie decyzji po upływie terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Mając na względzie te zarzuty, podatnik wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz umorzenie postępowania w sprawie.

Ponadto, na potwierdzenie wykonywania przez [...] S.A. prac potwierdzonych dokumentacją, wniósł o przeprowadzenie dowodu z zeznań świadków.

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w dniu [...] czerwca 2014 r. wydał decyzję nr [...], w której utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W pierwszej kolejności organ odwoławczy ustosunkował się do zarzutu przedawnienia zobowiązań podatkowych określonych zaskarżoną decyzją.

W ocenie organu II instancji, prawidłowe jest stanowisko zawarte w decyzji organu I instancji, który wskazał, że Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] pismem z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] poinformował Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, iż organ podatkowy w dniu [...] listopada 2013 r. wystosował do podatnika pismo nr [...] w trybie art. 70c w związku z art. 70 § 6 pkt 1 O.p., zawiadamiające stronę o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług za II, III i IV kwartał 2008 r. Powyższe pismo było dwukrotnie awizowane, tj. [...] listopada 2013 r. i [...] grudnia 2013 r., co oznacza, że zostało skutecznie doręczone na podstawie art. 150 § 2 O.p., zgodnie z którym zawiadomienie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1 umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy.

W świetle powyższego organ uznał, że w niniejszej sprawie nie nastąpiło przedawnienie w przedmiocie podatku od towarów i usług za ww. okres, bowiem zgodnie z art. 70 § 6 O.p., bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu, z dniem wszczęcia postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, o którym podatnik został zawiadomiony, jeżeli podejrzenie popełnienia przestępstwa lub wykroczenia wiąże się z niewykonaniem tego zobowiązania.

Jednocześnie, organ II instancji nie zgodził się z zarzutem, że powyższe zawiadomienie winno być skierowane do pełnomocnika, bowiem w myśl art. 120 § 1 ustawy z dnia 10 września 1999r. Kodeks karny skarbowy (Dz. U. z 1999r. nr 83, poz. 930 ze zm.) w postępowaniu w sprawach o przestępstwa skarbowe stronami są: oskarżyciel publiczny, oskarżony, podmiot pociągnięty do odpowiedzialności posiłkowej oraz interwenient.

Ponadto, odnośnie nie przebywania podatnika pod adresem, tj. [...], [...] i brakiem możliwości odbioru korespondencji organ II instancji stwierdził, że przeanalizowano adres strony w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, z której wynika, że jest to jedyny adres, pod którym można skontaktować się z A. i taki został zgłoszony w Urzędzie Skarbowym [...]. Tym samym należy stwierdzić, że doszło do zawieszenia biegu terminu przedawnienia na skutek wszczęcia postępowania przygotowawczego w sprawie o przestępstwo skarbowe za ww. okres.

W ocenie organu odwoławczego, bezspornie dowiedziono, że zakwestionowana faktura VAT, na której jako wystawca figuruje [...] S.A., nie dokumentuje rzeczywistego zdarzenia gospodarczego, a więc wykonanie prac instalacji teletechnicznych nie mogło mieć miejsca przez Spółkę, w zakresie na niej wskazanym. Nadto organ odwoławczy stwierdził, że w świetle zebrania materiału dowodowego wystarczającego do uznania, że Spółka nie wykonała prac wskazanych na fakturze ( ani bezpośrednio, ani przez podwykonawców) za niezasadne należało uznać wnioski dowodowe strony, gdyż ustalenie "kto, jak nie Spółka wykonał zlecone prace" nie ma znaczenia w tej sprawie.

W ocenie organu odwoławczego w przedmiotowej sprawie wyczerpano wszystkie możliwości dowodowe zmierzające do ustalenia rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, które poddane zostały następnie ocenie na podstawie obowiązującej ustawy o VAT. Organ stwierdził, że brak jest jakichkolwiek argumentów, które miałyby znaczenie do uwzględnienia pozostałych zarzutów odwołania.

W trakcie prowadzonego postępowania, w dniu [...] lipca 2013 r. dokonano przesłuchania w charakterze strony A. na okoliczność znajdujących się w rejestrach zakupów VAT faktur wystawionych przez [...] S.A.

Odpowiadając na pytanie, w jaki sposób nawiązał współpracę z [...] S.A. i z jakimi osobami z tej firmy się kontaktował A. zeznał, że wykonywał prace w [...] i potrzebni mu byli podwykonawcy. Obdzwaniał znajomych z [...], którzy mogliby polecić mu jakąś ekipę. Zgłosił się [...], który według jego wiedzy był dyrektorem ds. kontraktów w firmie [...], która to firma wykonała dla niego żądaną usługę. Kontaktował się wyłącznie z [...], gdyż przedstawił się on, że jest od realizacji. Według strony Spółka wykonywała w latach 2008-2012 instalacje klimatyzacyjne, wentylacyjne, niskoprądowe. Współpracował z tą firmą, gdyż zapewniała mu pracowników. Z zeznań strony wynika również, że wykonywanie prac dla [...] S.A. zlecał zawsze [...], zakres prac do wykonania, treść umów oraz wysokość wynagrodzenia z ramienia [...] S.A. uzgadniał zawsze z [...]. Spotykał się z nim praktycznie przy każdej inwestycji, dla przykładu przy wpuszczeniu na teren robót bądź też przy odebraniu instalacji. Przebieg prac w trakcie wykonywania z ramienia [...] S.A. nadzorował zawsze [...], a z ramienia firmy [...] głównie strona. Z zeznań A. wynika ponadto, że dokumenty od [...] S.A. (faktury/umowy) przekazywane były z opóźnieniem, gdyż [...] nie był osobą upoważnioną do podpisywania umów. Przywoził gotowe umowy, zabierał podpisane przez stronę i przywoził podpisane (przez [...]).

A. zeznał ponadto, że prezesa zarządu [...] S.A. nigdy nie widział na oczy oraz nigdy nie był w siedzibie Spółki.

W przedmiocie dokonywania na rzecz [...] S.A. płatności za wystawiane faktury strona zeznała, że zawsze były one dokonywane gotówką, pieniądze przekazywał [...] w różnych miejscach, w których się spotykali. Odpowiadając na pytanie, dlaczego płacił za wykonywane przez [...] S.A. prace gotówką, A. zeznał, że na początku w ramach dobrej współpracy, czyli nawiązania kontaktów, potem część prac była zaliczkowana, czyli dostawał pieniądze na jakieś tam drobne elementy i to było potem rozliczane KP KW, tym bardziej że były to kwoty nieduże.

Procedura odbioru prac od [...] S.A. według zeznań strony zawsze wyglądała podobnie: następowało wykonanie zadania przez firmę [...] S.A., wszystko kończyło się pomiarami, odbiór z [...] S.A. następował po potwierdzeniu wykonania prac przez zleceniodawcę lub przez stronę lub osobę nadzorującą prace. Protokół odbioru (potwierdzający wykonanie pracy) z [...] S.A. był sporządzany przy fakturowaniu. Protokół dostarczał osobiście [...].

Z zeznań A. wynika ponadto, że do wykonania świadczonych przez niego usług (których podwykonawcą była [...] S.A.) niezbędny był specjalistyczny sprzęt, tj. spawarka światłowodowa, którą to spawarkę posiadał i według jego zeznań udostępniał [...] S.A. przy wykonywaniu zleceń. Podatnika nie interesowało, czy firma [...] S.A. posiadała taki sprzęt.

Natomiast odpowiadając na szczegółowe pytania odnośnie zakresu prac instalacyjnych lub montażowych na obiektach wyszczególnionych na poszczególnych fakturach VAT wystawionych przez [...] S.A. na rzecz [...] w 2008 r., podatnik zeznał, że [...] S.A. wykonywała następujące prace: wykonywanie instalacji (w tym światłowodowych i komputerowych), montaż sprzętu, spawanie (w tym światłowodów), kładzenie kabli oraz wykonywanie pomiarów, co odpowiada treści wystawianych przez [...] S.A. faktur. Na pytania odnośnie osób wykonujących z ramienia [...] S.A. wszystkie ww. prace zlecone tej firmie, A. każdorazowo zeznał, że nie zna osób, które wykonywały prace. Ponadto, strona zeznała, że przyczyną zakończenia współpracy z ww. kontrahentem był brak odbierania telefonów przez [...].

Celem weryfikacji zeznań strony oraz potwierdzenia wykonywania usług na rzecz firmy [...] przez [...] S.A. pismem z dnia [...] lipca 2013 r. wezwano [...] (według opisanych powyżej zeznań A. jedyną osobę z ramienia [...] S.A., z którą się kontaktował i spotykał) do osobistego stawiennictwa w charakterze świadka w siedzibie Urzędu Skarbowego w [...] w dniu [...] sierpnia 2013r., celem złożenia zeznań, w związku z prowadzonym postępowaniem kontrolnym.

W dniu [...] sierpnia 2013 r. do organu wpłynęło pismo [...], w którym oświadczył, ze względu na zły stan zdrowia nie może stawić się w powyższym terminie i prosi o wyznaczenie nowego terminu. W związku z powyższym ponownie wezwano [...] do osobistego stawiennictwa w charakterze świadka. Ponadto w dniu [...] sierpnia 2013 r. wezwano świadka do usprawiedliwienia (poprzez przedłożenie zwolnienia lub zaświadczenia lekarskiego) braku stawiennictwa w siedzibie tegoż Urzędu Skarbowego. W dniu [...] września 2013 r. [...] przesłał kserokopię zwolnienia lekarskiego na okres od [...] sierpnia 2013 r. do [...] września 2013 r., i pismo, w którym oświadczył, że ze względu na zły stan zdrowia nie może stawić się w terminie [...] września 2013 r. z kserokopią zwolnienia lekarskiego na okres od [...] września 2013 r. do [...] września 2013 r.

Pełnomocnik strony w związku z faktem, iż dwukrotnie nie doszło do przesłuchania [...] złożył wniosek o wyznaczenie nowego terminu i przesłuchanie świadka [...] na okoliczność potwierdzenia wykonywanych prac. Wniosek ten pełnomocnik ponowił w zastrzeżeniach z dnia [...] października 2013 r. do ustaleń zawartych w treści protokołu badania ksiąg.

W związku z powyższym ponownie wezwano [...] do osobistego stawiennictwa w charakterze świadka w siedzibie Urzędu Skarbowego w [...] na dzień [...] listopada 2013 r. celem złożenia zeznań. W dniu [...] listopada 2013 r. wpłynęło pismo [...], w którym oświadczył, że ze względu na zły stan zdrowia nie może stawić się w terminie [...] listopada 2013 r., załączając kserokopię zwolnienia lekarskiego na okres od [...] października 2013 r. do [...] listopada 2013 r.

Następnie, zarządzeniami z dnia [...] lipca 2013 r. oraz [...] sierpnia 2013 r. Prokurator Prokuratury Okręgowej w [...] zarządziła udostępnić Urzędowi Kontroli Skarbowej w [...] w celu wykorzystania dla potrzeb postępowania kontrolnego Prowadzonego wobec podatnika materiały śledztwa o sygn. [...], wśród których były między innymi protokoły z przesłuchań pracowników [...] S.A.

Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego organ I instancji w związku z włączonymi stosownym postanowieniem zeznaniami i wyjaśnieniami stwierdził, że poszczególni pracownicy potwierdzają swoje zatrudnienie w spółce [...], jednakże z całą pewnością nie wykonywali usług wskazanych w fakturach VAT sprzedaży wystawionych przez spółkę między innymi na rzecz [...] A.. Wykonywane przez zatrudnionych pracowników prace miały według nich polegać między innymi na ściąganiu wierzytelności, koordynacji projektów prowadzonych przez firmę, poszukiwaniu nowych kontraktów, poszukiwaniu i tworzeniu nowej bazy danych firm, które mogły zostać czasem zostać przyszłymi kontrahentami spółki, prowadzeniu rozmów z partnerami firmy, wykonywaniu analiz rynku finansowego, na śledzeniu informacji na temat Giełdy Papierów Wartościowych i innych rynków kapitałowych, pod kątem wykonania analiz związanych z inwestowaniem na w/w rynkach. Jednakże zakres pracy zatrudnionych w spółce osób w rzeczywistości był bardzo ograniczony, bądź świadczenia pracy nie rozpoczęto z uwagi na nie przygotowane stanowisko. Ponadto kontakt i to wyłącznie pracowników ze spółką był sporadyczny. Wymienieni pracownicy nie są w stanie wskazać spółki i nawet ogólnych informacji na temat samej spółki, w której byli zatrudnieni. Nie wiedzą lub nie potrafią podać szczegółów dotyczących zakresu działalności spółki, lub nie wiedzą co się działo w spółce w badanym okresie. Pracownicy wskazują adres siedziby spółki wyłącznie ogólnie ( w [...]), bądź nie pamiętają tego adresu, nie potrafią go wskazać, twierdzą, że nigdy w siedzibie spółki [...] nie byli, czy też w ogóle nie wiedzą, że spółka nie posiada siedziby. Nie posiadają wiedzy, czy w firmie [...] zatrudnieni byli inni pracownicy lub nie wiedzą ile osób było zatrudnionych w spółce. Nie potrafią wskazać szczegółów o pozostałych zatrudnionych w spółce osobach. Sporadyczny kontakt ze spółką odbywał się telefonicznie lub przez e-mail. Spotkania dotyczące współpracy odbywały się u pracowników w domu, w kawiarniach, restauracjach lub hotelach. Nie posiadają wiedzy, jaki spółka [...] posiada majątek. Nie wiedzą, czy firma [...] S.A. w latach 2008-2012 była czynnym podatnikiem VAT, nie posiadają wiedzy na temat rozliczeń podatkowych spółki a także, że spółka [...] zaprzestała składania deklaracji VAT i że została wykreślona z rejestru podatników podatku od towarów i usług. Warunki zatrudnienia i współpracy były uzgadniane z [...] lub [...]. W dniu [...] marca 2013 r. został przesłuchany przez organ I instancji w charakterze świadka [...] (prezes [...] S.A.), który zeznał, że cyt.: "(...) byłem tylko powołany na stanowisko prezesa na papierze. Nie wykonywałem niczego w firmie [...]. Wymienione przeze mnie wcześniejsze osoby, tj. [...], [...], [...], chcieli tylko mój podpis in blanco tzn. na pustym papierze arkuszu A4.(.") ja o niczym nie wiedziałem, jakie umowy podpisują (...). Pracowników nie było w [...]. Była tam jakaś [...], ale nie wiem czym się zajmowała. (...). Nie wiem jakie towary i usługi sprzedawała Spółka. (...). Nie uczestniczyłem nigdy w żadnych spotkaniach z kontrahentami [...] (...)"

W dniu [...] lipca 2013 r. w postępowaniu kontrolnym prowadzonym przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] wobec [...] S.A., został przesłuchany również [...], który był zatrudniony w [...] S.A. na stanowisku dyrektora do spraw kontraktów, i zeznał między innymi, że cyt.: "(...) prezesem był mój tata [...]. On nadzorował i ogólnie dawał nam pełnomocnictwa do realizacji, on podpisywał przygotowane kontrakty (...) czasem zdarzyło się, że prezes był w spółkach na rzecz których realizowaliśmy kontrakty. (...). On akceptował czy będziemy realizować dany kontrakt czy nie. (...)". Z przesłuchania wynika, że świadek nie potrafił wskazać innych pracowników w [...] S.A., szczegółów dotyczących kontraktów, osób prowadzących księgowość. Odnośnie wynagrodzenia świadek zeznał, ze pobierał je w gotówce w wysokości [...] zł miesięcznie, a płatności od odbiorców usług odbierał wyłącznie w gotówce, ponadto cyt.: "(...) mój tata jako prezes miał wiedzę o kondycji finansowej spółki i jej działalności (...) zwracał szczególną uwagę na kontrakty z wojskiem wykonywane przez spółkę [...] (...)".

Organ I instancji włączył do postępowania kontrolnego także inne przesłuchania [...] (protokół przesłuchania z dnia [...] października 2012 r. sporządzony przez Prokuratora Prokuratury Okręgowej w [...] oraz z dnia [...] grudnia 2012 r. sporządzony przez funkcjonariusza Delegatury ABW w [...], [...] (protokół przesłuchania z dnia [...] października 2012 r. sporządzony przez Prokuratora Prokuratury Okręgowej w [...], które są w wielu kwestiach tożsame z wyżej opisanymi przesłuchaniami.

Dodatkowo, w aktach sprawy znajdują się protokoły przesłuchania między innymi [...] (protokoły z dnia: [...] października 2012 r., [...] marca 2013 r., [...] kwietnia 2013 r. sporządzone przez Prokuratora Prokuratury Okręgowej w [...] oraz z dnia [...] grudnia 2012 r. sporządzony przez pracownika delegatury ABW w [...] oraz [...] (protokoły z dnia: [...] października 2012 r. sporządzone przez Prokuratora Prokuratury Okręgowej w [...] oraz z dnia [...] lutego 2013 r. sporządzony przez pracownika delegatury ABW w [...], na które to osoby najczęściej powoływali się pracownicy zatrudnieni przez [...] S.A.

[...] zeznał między innymi, że jedyne prace jakie były prowadzone po dniu [...] czerwca 2005 r. przez ww. spółkę, to były prace rozliczeniowe i obsługa reklamacji, ponieważ nie było grup podwykonawczych. Z zeznań [...] wynika ponadto, że nie mógł analizować wpisanych w zakres obowiązków kosztów kontraktu, ponieważ nie zawarto w okresie jego zatrudnienia żadnego nowego kontraktu.

Natomiast, [...] zeznał, że w Spółce [...] zajmował się próbą odzyskania wierzytelności. Przesłuchiwany w dniu [...] października 2012 r. zeznał, że jakieś kontrakty dla [...] zawarł, ale nie pamięta jakie. Natomiast z włączonej postanowieniem decyzji wydanej na ww. spółkę wynika, że podczas przesłuchania w dniu [...] lipca 2013 r. stwierdził, iż nie zawierał w imieniu spółki [...] umów na wykonanie usług lub dostarczanie towarów, co sprzeczne jest z zeznaniem z dnia [...] października 2012 r. Ponadto zeznał, że nie zna żadnych konkretnych kontrahentów, nie miał kontaktu z podwykonawcami, ani nie zawierał żadnych umów z podwykonawcami, nie zna nazw podwykonawców. Stwierdził również, że nie drukował umów i faktur w imieniu Spółki.

Jednocześnie, na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego takiego jak zeznania [...] i [...], organ kontroli skarbowej stwierdził, że osoby wskazane w Krajowym Rejestrze Sądowym jako członkowie rady nadzorczej spółki [...] nie miały świadomości, iż figurują w KRS jako członkowie tej rady. Osoby te nie posiadają wiedzy na temat działalności Spółki, nie pełniły funkcji członków rady nadzorczej Spółki w rzeczywistości.

W związku z powyższym, postępowanie kontrolne w sprawie [...] S.A. zakończyło się wydaniem decyzji z dnia [...] września 2013 r. nr [...], którą Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] określił kwoty podatku do zapłaty na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy o VAT i stwierdził, że w okresie od [...] stycznia 2008 r. do [...] grudnia 2008 r. faktury wystawione przez ten podmiot nie dokumentują rzeczywistych transakcji. Decyzja stała się ostateczna.

W związku z prowadzonym postępowaniem kontrolnym dotyczącym A., postanowieniem z dnia [...] października 2013 r. nr [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] włączył obszerny materiał dowodowy związany z przeprowadzonym postępowaniem kontrolnym w [...] S.A. (karty nr 517 - 518a). Z informacji oraz dokumentów otrzymanych między innymi od Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego wynika, że:

postanowieniem z dnia [...] maja 2006 r. Sąd Rejonowy dla Miasta Stołecznego [...] XIII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego wykreślił adres [...] S.A. bez podania nowego, z uwagi na wpis niezgodny ze stanem rzeczywistym, gdyż Spółka nie funkcjonuje pod adresem "ul. [...], [...]",

podatnik za okres od [...] stycznia 2008 r. do [...] grudnia 2008 r. nie złożył deklaracji dla podatku od towarów i usług VAT-7 (ostatnią deklarację VAT-7 Spółka złożyła za wrzesień 2006 r.),

z dniem [...] marca 2007 r., na podstawie art. 96 ust. 9 ustawy o VAT, w związku z brakiem możliwości skontaktowania się z podatnikiem, postanowiono wykreślić z urzędu Spółkę [...] z rejestru jako podatnika VAT.

Spółka za 2008 r. nie złożyła deklaracji PIT-4R (ostatnią deklarację PIT-4R złożyła za 2007 r.), w związku z wykreśleniem podatnika z rejestru jako podatnika VAT z dniem [...] kwietnia 2009 r. zostały zamknięte obowiązki w podatku CIT dla Spółki [...].

Ponadto w toku przeprowadzonego postępowania organ kontroli skarbowej uzyskał informacje, że spółka [...], jak wynika z Krajowego Rejestru Sądowego ostatnie sprawozdanie finansowe złożyła za okres [...] października 2001 r. – [...] września 2002 r.

Pismem z dnia [...] lipca 2013 r. Urząd Dozoru Technicznego poinformował, że nie odnotował faktu dozorowania urządzeń eksploatowanych przez [...] S.A. oraz, że w latach 2008-2012 Spółka nie zgłosiła do badania żadnych urządzeń technicznych podlegających dozorowi technicznemu.

Z informacji uzyskanej pismem z dnia [...] lipca 2013 r. z Departamentu Ewidencji Państwowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych wynika, że spółka [...] nie figuruje w Centralnej Ewidencji Pojazdów.

W dniu [...] października 2013 r. organ I instancji sporządził protokół badania ksiąg, który strona odebrała w dniu [...] października 2013 r.

Wynika z niego, że organ I instancji uznał za nierzetelne ewidencje nabycia towarów i usług prowadzone przez podatnika za miesiące: czerwiec, wrzesień i grudzień 2008 r. w zakresie transakcji z [...] S.A., tym samym stwierdził, że nie stanowią one, w tej części, dowodu w sprawie.

Jednocześnie organ kontroli skarbowej stwierdził, że prowadzona dla potrzeb podatku od towarów i usług ewidencja nabycia za miesiące: lipiec, sierpień, październik i listopad 2008 r. oraz ewidencja sprzedaży za okres od czerwca do grudnia 2008r. prowadzone były w sposób niewadliwy i rzetelny i stanowią dowód w sprawie.

Organ odwoławczy odniósł się także do pozostałych zarzutów odwołania.

Pismem z dnia [...] lipca 2014 r. podatnik, reprezentowany przez pełnomocnika wniósł skargę na powyższą decyzję, wnosząc o uchylenie tej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] i zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych.

Pełnomocnik zarzucił wskazanym decyzjom naruszenie przepisów prawa poprzez:

1) błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 122 O.p. poprzez zaniechanie działań mogących mieć wpływ na ustalenie prawdy obiektywnej mimo wezwania do podjęcia takowych z ich konkretnym wskazaniem,

2) błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 180 i 181 O.p. poprzez nieuwzględnienie wniosków dowodowych podatnika mogących mieć wpływ na ustalenie stanu faktycznego,

3) niewłaściwe zastosowanie art. 187 O.p. poprzez zaniechanie wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy,

4) błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 188 O.p. poprzez zaniechanie przeprowadzenia wniosków dowodowych błędnie twierdząc, iż okoliczności zostały dostatecznie wyjaśnione,

5) błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 193 O.p. w zw. z art. 88 ust. 3a lit. a) ustawy o VAT, przez uznanie ksiąg i ewidencji za nierzetelne,

6) błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 88 ust. 3 a lit. a) ustawy o VAT poprzez nieprawidłowe uznanie, że wystawione przez [...] S.A. faktury stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane.

7) naruszenie przepisów prawa, a w szczególności art. 70 § 1 O.p. poprzez wydanie i doręczenie decyzji po upływie terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Ponadto, na potwierdzenie wykonywania przez [...] S.A. prac, pełnomocnik skarżącego wniósł o przeprowadzenie dowodu z zeznań wskazanych w skardze świadków.

W ocenie pełnomocnika, organ II instancji swoje działania ograniczył do analizy zgromadzonego przez organ I instancji materiału dowodowego oddalając składane przez skarżącą wnioski dowodowe.

Nadto pełnomocnik wskazał, że organy obu instancji ustaleń w sprawie dokonały na podstawie przesłuchania podatnika i dokumentacji zgromadzonej w trakcie innych postępowań prowadzonych przeciwko [...] S.A., z których to materiałów, nie wynika jednak, że Spółka nie prowadziła żadnej działalności gospodarczej, nie zatrudniała pracowników, nie posiadała technicznych możliwości do wykonywania zleceń na rzecz skarżącej. Według strony, z akt sprawy wynika, że jest to spółka o uznanej renomie, o czym świadczą protokoły przesłuchań, z których wynika, że [...] S.A. była zaangażowana w wiele intratnych kontraktów, w tym także dla wojska (por. protokół przesłuchania [...] z dnia [...] grudnia 2012 r.). Zdaniem pełnomocnika skarżącego, podatnik nie musi mieć wiedzy, kto faktycznie (personalnie) wykonuje prace. Ponadto, rozliczeń podatnik dokonuje z kontrahentem jako ze spółką, a nie z poszczególnymi osobami czy też podwykonawcami przesianymi przez kontrahenta do wykonania prac.

W ocenie pełnomocnika skarżącego, ograniczenie się organów podatkowych wyłącznie do analizy dokumentacji zgromadzonej na potrzeby innych postępowań i zaniechanie przeprowadzenia zgłoszonych zastrzeżeń stanowi naruszenie art. 122 O.p., przez nie zbadanie wszelkich okoliczności faktycznych sprawy, tj. kto jak nie [...] S.A. wykonała prace, czy firmy wykonujące prace działają w imieniu i na rzecz [...] S.A.

Zdaniem pełnomocnika skarżącego, pominięcie wnioskowanych dowodów narusza również przepisy wynikające z art. 180, 181, 187, 188 O.p., co pozbawia stronę możliwości potwierdzenia swoich zeznań i wykazanie, że to [...] S.A. wykonywała zakwestionowane prace. Pełnomocnik wskazał, że w zastrzeżeniach do protokołu badania ksiąg oraz do zgromadzonego materiału kwestionował stanowisko organu I instancji, jednakże pozostało to bez odpowiedzi. Według skarżącego, organ kontroli skarbowej nie wykazał bezsprzecznie, że dopuścił się on zaniedbań świadczących o niedołożeniu należytej staranności przy współpracy z [...] S.A. Pełnomocnik podnosi także, że z posiadanych dokumentów rejestrowych Spółki wynika, że posiada ona ogromny kapitał zakładowy, a w wyniku wykonywania kolejnych prac wzrastało zaufanie do Spółki i brak było przesłanek do tego, aby nabrać podejrzeń, że Spółka nie wypełnia swoich obowiązków jako podatnik.

Pełnomocnik zauważył, że z skarżący z innymi kontrahentami współpracuje na takiej samej zasadzie jak ze Spółką. Najczęściej kontaktuje się tylko z jedną osobą, a przed rozpoczęciem współpracy cyt.: "(...) nie poznaje prezesa i nie odwiedza siedziby firmy (...). Dla skarżącego ważne było, że pracownicy na budowach się pojawiali i prace rzetelnie wykonywali (...)".

W ocenie pełnomocnika, pozbawienie skarżącego na podstawie art. 88 ust. 3 a pkt 4 lit. a) ustawy o VAT prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktury wystawionej przez [...] S.A. jest bezpodstawne.

Dodatkowo, pełnomocnik skarżącego podkreślił, że w aktach sprawy widnieje informacja o zaginięciu dokumentacji księgowej [...] S.A. i jego zdaniem organy podatkowe winny żądać jej odtworzenia w celu ustalenia, kto w ramach Spółki wykonywał prace dla A.

Ponadto, pełnomocnik skarżącego podnosi zarzut przedawnienia zobowiązania podatkowego, albowiem decyzja organu II instancji, która dotyczy zobowiązania podatkowego za II kwartał 2008 r., została mu doręczona dnia [...] stycznia 2014 r. Pełnomocnik skarżącego podniósł, że zawiadomienie o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia nie zostało skutecznie doręczone, bo zostało błędnie wysłane na adres skarżącego, a nie na wskazany przez niego adres pełnomocnika. Nadto pełnomocnik wskazał, że skarżący nie mógł odebrać ww. zawiadomienia (dwukrotnie awizowano), ponieważ nie przebywał pod wskazanym adresem, tj. [...], [...]. Według podatnika, w związku z tym, że Naczelnik tego Urzędu nie wysłał stosownego dokumentu na adres pełnomocnika, tym samym nie można go uznać za skutecznie doręczone. Skarżący bardzo często wyjeżdża i aby ustrzec się przed sytuacją braku odbioru korespondencji, w styczniu 2013 r. udzielił pełnomocnictwa radcy prawnemu do reprezentowania go przed organami podatkowymi i do składania i odbierania dokumentów. W pełnomocnictwie został podany adres kancelarii pełnomocnika, jako adres do doręczeń. Pełnomocnictwo to zostało złożone w kwietniu 2013 r. w Urzędzie Skarbowym [...].

Z uwagi na zapis wynikający z art. 233 § 1 pkt 2 lit. a) upływ przedawnienia w toku postępowania odwoławczego, jeżeli wcześniej nie nastąpiła zapłata, powoduje konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji i umorzenia postępowania w sprawie.

W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie w dniu 17 grudnia 2014 r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, że UKS prowadzi wobec skarżącego postępowania za lata 2009-2012, a decyzje wydane przez organ I instancji zostały uchylone przez organ odwoławczy. Nadto pełnomocnik oświadczył, że pełnomocnictwo do występowania w imieniu skarżącego złożył jeszcze przed [...] kwietnia 2013 r., ale nie dysponuje jego odpisem. To pełnomocnictwo było związane z tym, że kancelaria prowadzi także księgi podatkowe skarżącego.

Ustosunkowując się do tych twierdzeń, w piśmie z dnia [...] grudnia 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu wyjaśnił, że w istocie decyzjami z dnia [...] października 2014 r. uchylono decyzje Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...], ale przyczyną uchylenia były względy proceduralne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Najdalej idącym zarzutem skargi był zarzut przedawnienia zobowiązania podatkowego, a zatem kwestią zasadniczą było ustalenie czy doszło do przedawnienia zobowiązania podatkowego za kontrolowany okres.

W ocenie organu odwoławczego nie nastąpiło przedawnienie zobowiązania podatkowego, albowiem Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] w dniu [...] listopada 2013 r. wystosował do podatnika pismo w trybie art. 70c w związku z art. 70 § 6 pkt 1 O.p., zawiadamiające stronę o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług za II, III i IV kwartał 2008 r. Powyższe pismo było dwukrotnie awizowane, tj. [...] listopada 2013 r. i [...] grudnia 2013 r., co oznacza, że zostało skutecznie doręczone na podstawie art. 150 § 2 O.p.

W takim przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy.

W świetle powyższego organ uznał, że w niniejszej sprawie nie nastąpiło przedawnienie w przedmiocie podatku od towarów i usług za ww. okres, bowiem zgodnie z art. 70 § 6 pkt 1 O.p., bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu, z dniem wszczęcia postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, o którym podatnik został zawiadomiony, jeżeli podejrzenie popełnienia przestępstwa lub wykroczenia wiąże się z niewykonaniem tego zobowiązania.

Jednocześnie, organ odwoławczy nie zgodził się z zarzutem, że powyższe zawiadomienie winno być skierowane do pełnomocnika, bowiem w myśl art. 120 § 1 ustawy z dnia 10 września 1999 r. Kodeks karny skarbowy (Dz. U. z 1999r. nr 83, poz. 930 ze zm.) w postępowaniu w sprawach o przestępstwa skarbowe stronami są: oskarżyciel publiczny, oskarżony, podmiot pociągnięty do odpowiedzialności posiłkowej oraz interwenient.

Ponadto, organ odwoławczy wskazał, że przeanalizował adres strony w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, a z niej wynika, że adres na który doręczono pismo, jest jedynym adresem, pod którym można skontaktować się z A. i taki został zgłoszony w Urzędzie Skarbowym [...].

Sąd nie podziela tego stanowiska.

W myśl art. 70 § 1 O.p., zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. W przedmiotowej sprawie termin ten upływał z dniem 31 grudnia 2013 r.

Natomiast na mocy przepisu art. 70 § 6 pkt 1 O.p., bieg terminu przedawnienia zostaje zawieszony z dniem wszczęcia postępowania o przestępstwo skarbowe, jeżeli podejrzenie popełnienia przestępstwa lub wykroczenia wiąże się z niewykonaniem tego zobowiązania.

Podkreślenia wymaga, że w wyroku z dnia 17 lipca 2012 r. w sprawie o sygn. akt P 30/11,Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 70 § 6 pkt 1 O.p w zakresie, w jakim wywołuje skutek w postaci zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w związku z wszczęciem postępowania karnego lub postępowania o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, o którym to postępowaniu podatnik nie został poinformowany najpóźniej z upływem terminu wskazanego w art. 70 § 1 O.p., jest niezgodny z zasadą ochrony zaufania obywatela do państwa i stanowionego przez nie prawa wynikającą z art. 2 Konstytucji RP.

Trybunał Konstytucyjny uznał, że niepoinformowanie podatnika o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w związku z wszczęciem postępowania karnego lub postępowania o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, w sytuacji gdy podatnik nie wiedział o wszczęciu takiego postępowania i mógł przyjąć, że zobowiązanie podatkowe uległo przedawnieniu, jest naruszeniem zasady zaufania do państwa i stanowionego przez nie prawa.

Odnosząc się do powołanego orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego podkreślić należy, że ani Trybunał Konstytucyjny w uzasadnieniu powołanego wyroku, ani obowiązujące w dacie wydania zaskarżonej decyzji przepisy prawne, nie określiły zasad i formy poinformowania podatnika o wszczęciu postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, jeżeli podejrzenie popełnienia przestępstwa lub wykroczenia wiąże się z niewykonaniem tego zobowiązania. Trybunał Konstytucyjny stwierdził jedynie, że podatnik winien zostać poinformowany o wszczęciu postępowania najpóźniej z upływem terminu przedawnienia danego zobowiązania. Skoro zatem ani Trybunał Konstytucyjny, ani obowiązujące przepisy prawne nie określają w jaki sposób podatnik powinien być poinformowany o wszczęciu postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, jeżeli podejrzenie popełnienia przestępstwa lub wykroczenia wiąże się z niewykonaniem tego zobowiązania, należy przyjąć, że warunek ten zostanie spełniony, jeżeli w sprawie nie będzie wątpliwości, że podatnik wiedział o wszczęciu postępowania, bez względu na formę i okoliczności przekazania tej informacji podatnikowi.

Odnosząc się do zarzutu przedawnienia zobowiązania podatkowego, należy podkreślić, że dla zastosowania art. 70 § 6 pkt 1 O.p., z uwzględnieniem analizowanego wyroku Trybunału Konstytucyjnego podstawowe znaczenie ma fakt, że podatnik został poinformowany o toczącym się postępowaniu.

W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie podatnik nie został poinformowany o wszczęciu postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, zgodnie z treścią art. 70 § 6 pkt 1 O.p., a zatem nie doszło do przerwania biegu terminu przedawnienia.

Z akt sprawy wynika bowiem, że pismo informujące o przerwaniu biegu terminu przedawnienia zostało wysłane na adres skarżącego i było dwukrotnie awizowane.

Bezsporne jest, że skarżący pismem z dnia [...] kwietnia 2013 r. ustanowił pełnomocnika, a w myśl art. 145 § 2 O.p., jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. A zatem doręczenie pisma z dnia [...] listopada 2013 r. na adres skarżącego było niewłaściwe.

W ocenie Sądu, w sytuacji, gdy w przedmiocie określonego zobowiązania podatkowego prowadzone jest postępowanie podatkowe, w którym podatnika reprezentuje pełnomocnik, to zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego na wskutek wszczęcia postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe, nastąpi wyłącznie wtedy, gdy zawiadomienie podatnika o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia tego zobowiązania zostanie doręczone ustanowionemu w tym postępowaniu podatkowym pełnomocnikowi.

W niniejszej sprawie taka sytuacja nie nastąpiła.

W ocenie Sądu chybiony jest argument organu, dotyczący doręczeń w myśl przepisu Kodeksu karnego skarbowego, wskazującego kto jest stroną takiego postępowania

Nawet gdyby przyjąć, że to skarżącemu należało doręczyć przedmiotowe pismo, to i tak, należy stwierdzić, że ponieważ skarżący nie odebrał tego pisma, to nie wiedział o jego treści. W związku z tym nie miał świadomości co do toczącego się postępowania.

A zatem nie został spełniony warunek określony w art. 70 § 6 pkt 1 O.p., i doszło do przedawnienia zobowiązania podatkowego

Nie bez znaczenia pozostaje fakt, że pełnomocnik podniósł w skardze, że pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącego złożył jeszcze przed [...] kwietnia 2013 r., i to w Urzędzie Skarbowym [...].

W aktach sprawy nie ma takiego pełnomocnictwa, a organ odwoławczy nie odniósł się do tej kwestii.

W związku z powyższym bezzasadne jest ustosunkowywanie się do pozostałych zarzutów skargi.

Mając to na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. dalej: p.p.s.a.) orzekł jak w punkcie I wyroku.

Na podstawie art. 152 p.p.s.a. Sąd orzekł jak punkcie II wyroku.

O kosztach Sąd orzekł jak punkcie III wyroku.