Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 499/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2011-10-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 104, art. 138 par. 2,
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 8 ust. 1,2,3,4,12 art. 106, art. 39 ust. 1,2,
journal: Dz.U. 2008 nr 115 poz 728
law: Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej - tekst jednolity.
article: art. 151,art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel,, Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Protokolant Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 26 października 2011r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego I oddala skargę, II przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na rzecz radcy prawnego P. P. kwotę [...] obejmującą należny podatek od towarów i usług tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącej z urzędu


UZASADNIENIE

Kierownik Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] , działając z upoważnienia Burmistrza [...], wydał w dniu [...], w której odmówił A.S. przyznania pomocy finansowej w postaci zasiłku celowego na zakup żywności. Decyzja została wydana na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), art. 8 ust. 1 i 3, art. 106 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t. j. Dz. U. z 2008 r. Nr 115 poz. 728 ze zm.), rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 22 września 2005r. w sprawie specjalistycznych usług opiekuńczych (Dz. U. Nr 189 poz. 1598) oraz ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2001r. Nr 142 poz.1591 ze zm.).

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ gminy wskazał, iż na podstawie przeprowadzonego wywiadu środowiskowego, a w szczególności uzyskanej informacji o zwiększeniu się dochodu, wynikającego z przekazanej przez Fundację Dzieciom [...] kwoty [...] zł, organ decyzyjny ustalił, że dochód rodziny w miesiącu [...] r. zwiększył się i wynosił łącznie [...]zł., a do dochodu tego wliczono:

- świadczenia z funduszu alimentacyjnego w wysokości [...] zł,

- świadczenia rodzinne wraz z dodatkami w łącznej wysokości [...] zł,

- dodatek mieszkaniowy w wysokości [...] zł.

- kwoty przelewów dotyczących refundacji kosztów leczenia, rehabilitacji, zakupów przekazane przez Fundację Dzieciom "[...]" w [...] na rzecz małoletniego M.S. w wysokości [...] zł.

Na podstawie dokonanych wyliczeń organ wskazał, że miesięczny dochód rodziny jest wyższy o [...] zł. niż określone ustawą kryterium dochodowe dla pięcioosobowej rodziny, które wynosi [...] zł. na każdą osobę w rodzinie. Burmistrz [...] wyjaśnił, że kwota refundacji w wysokości [...] zł. stanowi zmniejszenie obciążenia wydatków rodziny i jest przysporzeniem (przychodem) w zakresie wydatków dotyczących rehabilitacji, leczenia i innych związanych z chorobą syna M.S. Organ decyzyjny posługując się pomocniczo wykładnią systemową dotyczącą pojęcia "dochodu małoletniego dziecka" w świetle przepisów prawa podatkowego (art. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych –Dz. U. z 2000 r. Nr 14 poz. 176 ze zm.) stwierdził, że dochód małoletniego dziecka jest częścią dochodu rodziców, a co za tym idzie, jest wliczany do całkowitego dochodu rodziny.

Nie zgadzając się z powyższą decyzją A.S. wniosła odwołanie. Strona podniosła, że obowiązkiem gminy jest organizowanie na terenie powiatu specjalistycznych usług opiekuńczych dla osób z zaburzeniami psychicznymi. Tak w rzeczywistości się nie dzieje, a na terminie gminy nie jest nawet organizowane wczesne wspomaganie rozwoju dziecka.

Odnosząc się bezpośrednio do zaskarżonej decyzji A.S. wskazała, że w żaden sposób nie zwiększył się jej dochód poprzez fakt zwrotu pieniędzy czyli refundację, czy też zasiłek celowy związany z zakupem lekarstw

i wcześniej wydanych na ten cel pieniędzy pochodzących z jej dochodu. W ocenie strony odwołującej się, w aktach administracyjnych sprawy znajduje się wiele dokumentów świadczących o tym, iż kwoty otrzymywane z Fundacji Dzieciom "[...]" z siedzibą w [...] nie stanowią dochodu rodziny ani dochodu małoletniego syna odwołującej się, w świetle przepisów art. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. A.S. wskazała, że zgodnie z art. 7 ust.1 powołanej ustawy dochód małoletnich dzieci własnych i przysposobionych dolicza się do dochodu rodziców, chyba że rodzicom nie przysługuje prawo pobierania pożytków ze źródeł przychodów dzieci i zdaniem skarżącej w tym przypadku, skarżąca i jej mąż, jako rodzice małoletniego syna M.S. nie uzyskują z tego tytułu żadnego pożytku. Wobec tego nie można mówić o dochodzie małoletniego M.S., ponieważ w myśl prawa i statutu, czy regulaminu fundacji przekazane środki stanowią darowiznę - zasiłek celowy na leczenie i rehabilitację. Wywiodła, że skoro pieniądze uzyskane z MGOPS na ten sam cel, nie są dochodem, zatem również pieniądze uzyskane z Fundacji działającej na podstawie ustawy o pomocy społecznej również nie powinny być wliczone do dochodu. Ponadto zaznaczyła, że organ nie ustalił, jaki był koszt konsultacji dzieci w grudniu ani nie wskazał, że refundacja następuje dopiero po okazaniu faktur .

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] wydaną na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia

14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), art. 8 ust. 12 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2008 r. Nr 115, poz. 728 ze zm.), art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 29 grudnia 2005 r. o ustanowieniu programu wieloletniego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" (Dz. U. Nr 267, poz. 2259 ze zm.), uchyliło zaskarżoną decyzję w całości

i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

Uzasadniając rozstrzygnięcie w sprawie organ II instancji w pierwszej kolejności wskazał, że sytuacja rodziny odwołującej się A.S. jest bardzo trudna z uwagi na chorobę dzieci. Wyjaśnił, że syn skarżącej – M.S. jest podopiecznym Fundacji Dzieciom "[...]", która utworzyła dla niego subkonto w celu gromadzenia środków finansowych na jego leczenie i rehabilitację. Refundacja kosztów poniesionych na rzecz podopiecznego odbywa się na podstawie rachunków.

Kolegium przy tym podzieliło stanowisko organu I instancji, iż kwoty zwrócone stronie z tytułu refundacji kosztów stanowią dochód rodziny. Organ odwoławczy zaznaczył, że strona jedynie z uwagi na określenie w statucie fundacji, iż celem tej organizacji jest pomoc społeczna umożliwiająca osobom i rodzinom przezwyciężenie trudnych sytuacji życiowych, których nie są w stanie przezwyciężyć, wykorzystując własne uprawnienia i możliwości - nie jest zobowiązana do płacenia podatku dochodowego od wartości otrzymanych nieodpłatnie świadczeń.

Zgodnie z art. 8 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej za dochód uważa się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, pomniejszoną o miesięczne obciążenie podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zdaniem organu, kwoty uzyskane w jednym miesiącu stanowiące refundację kosztów poniesionych przez rodzinę na przestrzeni kilku miesięcy, nie mogą jednak stanowić dochodu w jednym miesiącu. Z rozmowy telefonicznej przeprowadzonej

z przedstawicielem fundacji wynika, co też potwierdza materiał dowodowy, że strona przedkłada rachunki za wydatki poniesione na rehabilitację dziecka z kilku miesięcy otrzymując jednorazowy zwrot, co znacznie podwyższa dochód rodziny.

W ocenie Kolegium, zgodnie z art. 8 ust. 12 ustawy o pomocy społecznej,

w przypadku uzyskania jednorazowego dochodu należnego za dany okres, kwotę tego dochodu uwzględnia się w dochodzie rodziny przez okres, za który uzyskano ten dochód. Oznacza to, że dochód wypłacony po upływie okresu, którego dochód ten dotyczył, dolicza się do dochodu za minione miesiące. Celem tego przepisu jest wyjęcie spod ogólnych zasad zaliczania dochodu osoby lub rodziny, jednorazowych dochodów w sytuacji, gdy dochód ten wypłacany jest po upływie okresu, którego dochód ten dotyczył. W świetle powyższego, zdaniem organu odwoławczego, sprawa wymaga ponownego rozpatrzenia z uwzględnieniem ww. przesłanki tj. przeanalizowania rachunków i zaliczenia wydatkowanych kwot, objętych refundacją, do dochodu rodziny w miesiącu ich wystawienia.

Na decyzję Kolegium A.S. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wnosząc o stwierdzenie jej nieważności na podstawie art. 8 pkt 4 ustawy o pomocy społecznej oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzuciła:

1) naruszenie art. 8 pkt 4 ustawy o pomocy społecznej w kwestii rozstrzygnięcia, czy zasiłek celowy na zakup lekarstw i leczenie syna M.S. wlicza się do dochodu rodziny skarżącej,

2) brak ustosunkowania się w zaskarżonej decyzji do wszystkich, podniesionych

w odwołaniu zarzutów,

3) brak skonkretyzowania i sprecyzowania odmowy pomocy w postaci zasiłku celowego na zakup żywności.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że w odwołaniu od decyzji organu

I instancji zarzuciła niesłuszne wliczenie kwot przekazanych przez Fundację "[...]" do dochodu rodziny. Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpatrując złożony środek zaskarżenia nie uwzględniło jednak argumentacji skarżącej, jak też złożonych łącznie z odwołaniem trzech istotnych załączników. Skarżąca zaznaczyła, że zgodnie z art. 8 pkt 4 ustawa o pomocy społecznej, do dochodu rodziny nie wlicza się: jednorazowego pieniężnego świadczenia socjalnego oraz zasiłku celowego.

Fundacja Dzieciom "[...]" działa na zasadach i prawach ustawy

o pomocy społecznej, co znajduje potwierdzenie w pkt 2 statutu tej fundacji. Zgodnie

z art. 39 ust. 1 i 2 ustawy o pomocy społecznej, w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej może być przyznany zasiłek celowy w szczególności na pokrycie części lub całości kosztów żywności, leków i leczenia, opału, odzieży, niezbędnych przedmiotów użytku domowego, drobnych remontów i napraw w mieszkaniu, a także kosztów pogrzebu. Skarżąca zaznaczyła, że MGOPS w [...] nigdy nie pokrywa całości zwrotu kosztów osób starających się o pomoc w formie zasiłku celowego na leczenie i rehabilitację, dlatego zapisała syna do Fundacji, dzięki której leki i dalsze leczenie przy naszej wspólnej pomocy i zbieraniu datków może być pokryte w całości. MGOPS wydał natomiast decyzję odmowną w przedmiocie uzyskania zasiłku celowego na zakup żywności, ponieważ do dochodu rodziny został wliczony zasiłek celowy na leki i leczenie syna.

Poza tym skarżąca zaznaczyła, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie uwzględniło pisma Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] w którym organ ten potwierdził fakt, że wartość finansowanych przez fundację, w ramach jej działalności statutowej, świadczeń na rzecz dzieci z porażeniem mózgowym nie stanowi dochodu.

W świetle powyższego, w ocenie skarżącej, wadliwe było podjęcie decyzji

o wliczeniu do dochodu zasiłku celowego na leczenie i leki dla niepełnosprawnego syna skarżącej.

A.S. dodała także, iż starała się o specjalistyczne usługi opiekuńcze, co znajduje się w aktach sprawy jej rodziny a ponadto w tej kwestii zapadł wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 8 września 2010 r., sygn. akt II SA/Sz 272/10, w przedmiocie specjalistycznych usług opiekuńczych.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze potrzymało stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji i wniosło o oddalenie skargi.

W piśmie procesowym z dnia [...] r. pełnomocnik skarżącej wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podtrzymał argumenty podniesione w skardze, dodatkowo wskazując, że pojęcie jednorazowego pieniężnego świadczenia socjalnego, o którym mowa w art. 8 ust. 4 ustawy należy rozumieć szeroko jako obejmujące również kategorie poza pomoc społeczną. W załączeniu pełnomocnik przedłożył pismo Fundacji Dzieciom "[...]" z dnia [...] r., z którego wynika, iż, w ocenie fundacji, jej świadczenia winny być traktowane jako świadczenia w naturze.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej.

W myśl art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Kontrola zaskarżonego aktu, dokonana według wskazanego wyżej kryterium oraz w granicach rozstrzygania sądu zakreślonych w art. 134 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, doprowadziła do stwierdzenia, że decyzja ta wydana została w sposób zgodny z prawem.

Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U.

z 2008 r. Nr 115, poz. 728 ze zm.), prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej przysługuje osobom, które spełniają określone w tym przepisie kryteria dochodowe.

W przedmiotowej sprawie, podstawę odmowy przyznania pomocy w postaci zasiłku celowego przez Burmistrza [...] stanowiła okoliczność, że miesięczny dochód rodziny skarżącej w miesiącu [...] r., w związku

z przekazaną na jej rzecz przez Fundację Dzieciom "[...]" kwotą [...] zł, przekroczył o [...] zł określone w ustawie o pomocy społecznej kryterium dochodowe dla pięcioosobowej rodziny, które wynosiło [...] zł.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania skarżącej, uchyliło powyższą decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia.

W ocenie organu odwoławczego, kwoty uzyskane w jednym miesiącu stanowiące refundację kosztów poniesionych przez rodzinę na przestrzeni kilku miesięcy, nie mogą stanowić dochodu w jednym miesiącu, ale zgodnie z art. 8 ust. 12 ustawy o pomocy społecznej, należy je uwzględnić w dochodzie rodziny przez okres, za który uzyskano ten dochód.

Zdaniem skarżącej, kwota przekazana przez fundację w ogóle nie powinna być zaliczana do dochodu. Powyższe bowiem wynika z pisma Dyrektora Izby Skarbowej

z dnia [...]wydanego na wniosek Fundacji Dzieciom "[...]", w którym powołany organ stwierdził, że wartość finansowanego przez fundację, w ramach jej działalności statutowej, świadczenia na rzecz dzieci

z porażeniem mózgowym - nie stanowi dochodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 9

w związku z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowych od osób fizycznych.

W świetle powyższego podstawową kwestią wymagającą wyjaśnienia jest okoliczność, czy środki pieniężne refundowane na rzecz skarżącej przez Fundację Dzieciom "[...]" podlegają zaliczeniu do dochodu w świetle przepisów ustawy o pomocy społecznej. W kontekście odpowiedzi na to pytanie rozważaniom poddać można dopiero inne kwestie dotyczące oceny podjętego przez organ odwoławczy rozstrzygnięcia, w tym zasadności przekazania sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 3 ustawy o pomocy społecznej, w związku z § 1 pkt 1 lit. b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 lipca 2009 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz. U. Nr 127, poz. 1055), prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej, co do zasady, przysługuje rodzinie, której dochód nie przekracza sumy kwot kryterium dochodowego na osobę w rodzinie, które wynosi 351 zł.

W myśl art. 8 ust. 3 i 4 ustawy o pomocy społecznej za dochód uważa się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku lub

w przypadku utraty dochodu z miesiąca, w którym wniosek został złożony, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pomniejszoną o:

1) miesięczne obciążenie podatkiem dochodowym od osób fizycznych;

2) składki na ubezpieczenie zdrowotne określone w przepisach o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia oraz ubezpieczenia społeczne określone w odrębnych przepisach;

3) kwotę alimentów świadczonych na rzecz innych osób.

Do dochodu ustalonego w powyższy sposób nie wlicza się:

1) jednorazowego pieniężnego świadczenia socjalnego;

2) zasiłku celowego;

3) pomocy materialnej mającej charakter socjalny albo motywacyjny, przyznawanej na podstawie przepisów o systemie oświaty;

4) wartości świadczenia w naturze;

5) świadczenia przysługującego osobie bezrobotnej na podstawie przepisów

o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy z tytułu wykonywania prac społecznie użytecznych.

Z kolei, zgodnie z powołanym, w przedłożonym przez skarżącą piśmie Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, art. 20 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2010r. Nr.51, poz. 307 ze zm.), za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14 tej ustawy, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

W świetle powyższych rozwiązań normatywnych, jak również na tle interpretacji przepisów podatkowych, dokonanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w [...]

w piśmie z dnia 18 stycznia 2005 r. wskazać należy, że zakres pojęcia dochodu

w rozumieniu przepisów ustawy o pomocy społecznej oraz przepisów podatkowych nie jest tożsamy, a obie regulacje nie pozostają ze sobą wzajemnie powiązane. Ustawa o pomocy społecznej, ze względu na cele jakim służyć mają uregulowane w niej instytucje prawne, wprowadza niezależny od regulacji prawnopodatkowych sposób obliczania dochodu, zaliczając do jego źródeł wszelkie pożytki, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, z wyjątkiem tych, które ustawodawca wyliczył w art. 8 ust. 4 ustawy o pomocy społecznej.

Okoliczność zatem, że określone przysporzenie nie podlega zaklasyfikowaniu

do dochodu na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, na co w odniesieniu do kwot przekazywanych przez fundacje wskazał Dyrektor Izby Skarbowej nie oznacza, że nie będzie ono kwalifikowane do dochodu na podstawie art. 8 ww. ustawy. Należy bowiem odróżnić wyłączenie określonych źródeł z podstaw opodatkowania od zaliczenia ich do dochodu, obliczanego w kontekście kryterium dochodowego dla świadczeń z pomocy społecznej.

Na potwierdzenie powyższego stanowiska, zarówno w doktrynie prawa administracyjnego, jak też orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się,

że wyłączeniu od dochodu w rozumieniu art. 8 ust. 1 i 3 ustawy o pomocy społecznej, podlegają wyłącznie świadczenia wyliczone w ust. 4 powołanego przepisu i wyliczenie to posiada charakter zamknięty. Podnosi się jednocześnie, że wszelkie przychody bez względu na tytuł i źródło ich otrzymania, po odpowiednich pomniejszeniach, należy uznać za dochód. W ramach ścisłej wykładni art. 8 ust. 3 i 4 ustawy o pomocy społecznej przyjmuje się np. kwoty wypłacone z tytułu zwrotu nadpłaconego podatku, choć nie stanowią dochodu w rozumieniu prawa podatkowego, są jednak przysporzeniem finansowym rzutującym na sytuację materialną świadczeniobiorcy, a zatem na gruncie ustawy o pomocy społecznej powinny być traktowane jako dochód. Podkreśla się, że takie podejście jest w pełni uzasadnione ideami i zasadami udzielania świadczeń z pomocy społecznej, oceną posiadania zasobów, które umożliwią samodzielne pokonanie trudnych sytuacji oraz dostosowaniem rodzaju, formy i rozmiaru świadczenia do okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy. Nie jest zatem obojętne czy osoba lub rodzina otrzymała określone środki w ramach zwrotu nadpłaconego podatku. Tak samo do dochodów, w oparciu o regulację art. 8 ust. 3 i 4 ww. ustawy, należy zaliczyć również pożyczki i kredyty, które mogą stanowić źródło utrzymania w okresie dysponowania środkami z nich pochodzącymi, a nie są zaliczane do dochodu w rozumieniu przepisów prawa podatkowego (zob. I. Sierpowska, Komentarz do ustawy o pomocy społecznej, ABC 2009 r. oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 grudnia 2006 r., sygn. I OSK 700/06, dostępny na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

W następnej kolejności zasadne jest odniesienie się do zawartego w skardze zarzutu naruszenia art. 8 ust. 4 ustawy o pomocy społecznej w sprawie rozstrzygnięcia czy "zasiłek celowy na zakup lekarstw i leczenie" syna M.S. wlicza się do dochodu rodziny skarżącej.

Wyjaśnić należy, że fundacje działające na podstawie ustawy z dnia 6 kwietnia 1984r. o fundacjach (Dz. U. z 1991 r. Nr 46, poz. 203, ze zm.), w tym Fundacja Dzieciom "[...]", choć w myśl art. 1 powołanej ustawy ustanawiane mogą być wyłącznie dla realizacji zgodnych z podstawowymi interesami Rzeczypospolitej Polskiej celów społecznie lub gospodarczo użytecznych, same nie są podmiotami publicznymi, lecz tworzone są na mocy czynności prawnej podmiotów prawa prywatnego. W związku z powyższym niezależnie od tego, jak określone zostaną w statucie cele realizowane przez daną fundację, jak też, w jaki sposób zakreślone i nazwane zostaną metody i środki służące ich realizacji, nie mogą być one utożsamiane z odpowiadającymi im nazwą instytucjami realizowanymi przez podmioty publiczne, z którymi przepisy prawa łączą określone uprawnienia.

Zgodnie z § 7 ust. 1 i 2 statutu Fundacji Dzieciom "[...]", głównym celem Fundacji jest organizowanie i niesienie pomocy w ramach działalności pożytku publicznego, a jednym z celów wynikających z takiej działalności jest "pomoc społeczna umożliwiająca osobom i rodzinom przezwyciężenie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości". Natomiast, w myśl art. 1 ustawy o pomocy społecznej, "pomoc społeczna jest instytucją polityki społecznej państwa mającą na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby".

Pomimo wykorzystania w statucie fundacji w zakresie zakreślonych celów statutowych tożsamych sformułowań z zawartymi w ustawie o pomocy społecznej nie można na tej podstawie przyjąć, że Fundacja Dzieciom "[...]" realizuje pomoc społeczną państwa w rozumieniu ustawy o pomocy społecznej, a wypłacane przez nią świadczenia odpowiadają tym, które stanowią prawnie określone formy realizowania pomocy społecznej, na podstawie powołanej ustawy. Dotyczy to także zasiłków celowych. Świadczenie wypłacane przez Fundację Dzieciom "[...]" na rzecz skarżącej, reprezentującej syna, nie stanowi zatem zasiłku celowego w rozumieniu ustawy o pomocy społecznej, a tym samym nie podlega wyłączeniu od zaliczania do dochodu, o którym mowa w art. 8 ust. 4 pkt 2 ustawy

o pomocy społecznej.

Kolejną podnoszoną przez skarżącą okolicznością jest, iż refundacja dokonana przez Fundację Dzieciom "[...]" powinna być traktowana jako świadczenie w naturze, które w oparciu o art.8 ust.4 pkt 4 ustawy o pomocy społecznej nie powinno być wliczane do dochodu.

Z taką interpretacją nie sposób się zgodzić. Świadczenie w naturze to nieodpłatne przekazanie rzeczy lub praw. W niniejszym przypadku mamy do czynienia z typową refundacją, polegającą na tym, że skarżąca z własnych środków dokonuje zakupu niezbędnych jej synowi leków czy też usług związanych z leczeniem, natomiast fundacja, po przedłożeniu jej stosownych rachunków, w miarę posiadanych środków i po zaakceptowaniu rachunku, dokonuje zwrotu środków. Jest to więc darowizna środków płatniczych.

W ocenie sądu, organy obu instancji zasadnie przyjęły, że otrzymane przez skarżącą z Fundacji Dzieciom "[...]" świadczenie w kwocie [...] zł powinno zostać zaliczone do dochodu. Nie ma przy tym znaczenia subiektywne przeświadczenie skarżącej, że poprzez fakt zwrotu przez fundację środków wcześniej pochodzących z dochodu skarżącej i wydanych na zakup lekarstw, sumarycznie nie zwiększył się jej dochód. Jako przysporzenie po stronie skarżącej w tym przypadku traktowana jest kwota dokonanej przez fundację refundacji, bez której skarżąca nie mogłaby zrekompensować poczynionych wydatków na zakup lekarstw, dysponując jednocześnie mniejszym domowym budżetem.

Z kolei organ II instancji prawidłowo rozstrzygnął, w ocenie sądu, o bezzasadności zaliczenia w decyzji Burmistrza [...] wskazanej kwoty refundacji w wymiarze [...] zł, do dochodu rodziny skarżącej wyłącznie w miesiącu [...]r. Kwota ta stanowiła jednorazową wpłatę z tytułu rozliczenia świadczeń okresowych, na podstawie przedłożonych przez skarżącą rachunków za poszczególne miesiące. Organ odwoławczy właściwie powołał się na treść art. 8 ust. 12 ustawy o pomocy społecznej, zgodnie z którym, w przypadku uzyskania jednorazowo dochodu należnego za dany okres, kwotę tego dochodu uwzględnia się w dochodzie osoby lub rodziny przez okres, za który uzyskano ten dochód. Dlatego też, przy obliczaniu dochodu należało tak, jak wskazało Kolegium, uwzględnić okres, za jaki nastąpić miała refundacja i ustalić wysokość kwot przypadających na poszczególne miesiące.

Podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia Kolegium prawidłowo stanowił art. 138

§ 2 Kpa. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu, obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji, organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości

i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. W niniejszej sprawie uchybienie polegało na błędnym ustaleniu stanu faktycznego sprawy, tj. braku ustalenia wysokości faktycznego dochodu rodziny skarżącej w badanym okresie. Uchybienie to stanowiło zatem naruszenie przepisów postępowania (art.7 i 77 Kpa ), a wymagający wyjaśnienia zakres sprawy uzasadniał jej przekazanie do ponownego rozpoznania organowi I instancji.

Odnosząc się do zarzutu braku odniesienia się w decyzji organu II instancji do wszystkich podniesionych w odwołaniu zarzutów, a zwłaszcza do podniesionych przez skarżącą argumentów dotyczących przyznanie specjalistycznych usług opiekuńczych, należy stwierdzić, że istotnie w tym zakresie Kolegium stanowiska swego nie przedstawiło, jednakże zaniechanie to nie miało wpływu na wynik sprawy, bowiem jej przedmiotem nie była sprawa przyznania specjalistycznych usług opiekuńczych.

W tym stanie sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, w pkt I wyroku oddalił skargę na mocy art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zaś w pkt II orzekł o kosztach udzielonej z urzędu pomocy prawnej w oparciu o art. 250 cyt. ustawy oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit c § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).