Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 1026/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2004-04-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 633  Zatrudnienie i sprawy bezrobocia
Skarżony organ: Wojewoda

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki, Sędziowie p.o. sędziegoWSA Małgorzata Łuczyńska (spr.), WSA Krzysztof Szczygielski, Protokolant asystent sędziego Paulina Hućko, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 kwietnia 2004 r. sprawy ze skargi T. A. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zasiłku przedemerytalnego uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta S. Nr [...] z dnia [...].


UZASADNIENIE

Decyzją nr [...] z dnia [...] Prezydent Miasta S. na podstawie art.151 § 1 pkt. 1 kpa odmówił uchylenia decyzji Kierownika Powiatowego Urzędu Pracy w S. nr [...] z dnia [...].

W uzasadnieniu stwierdzono, iż T. A. wnosiła o wznowienie postępowania w sprawie dotyczącej przyznania jej zasiłku przedemerytalnego argumentując, iż weszła w posiadanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie II S.A. 2006/99 z dnia 30 października 2001 r., z którego wynika, iż powinien jej przysługiwać zasiłek w wysokości 160% zasiłku podstawowego. Wniosek o wznowienie został złożony w terminie określonym w art.148 § 1 kpa i postanowieniem z dnia [...] postępowanie zostało wznowione. Organ administracji uznał, iż nie występuje żadna z podstaw wznowienia wymieniona w art.145 § 1 kpa a zwłaszcza nie występują nowe okoliczności faktyczne. W rozpoznawanej sprawie stan faktyczny jest bezsporny. Odmienna wykładnia przepisu prawa nie jest nową okolicznością faktyczną ani nowym dowodem uzasadniającym wznowienie postępowania. Mając to na uwadze organ administracji orzekł jak w sentencji decyzji.

Od wymienionej decyzji odwołanie wniosła T. A. podnosząc, iż jest ona krzywdząca. W ocenie odwołującej winna ona otrzymywać zasiłek przedemerytalny w wysokości 160% zasiłku podstawowego.

Decyzją nr [...] z dnia [...] Wojewoda [...] na podstawie art.6c ust.2 pkt.2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu/Dz.U. nr 6 z 2001 r. poz.56 z późn. zm./ oraz art.138 § 1 pkt.1 w związku z art.145 § 1, art.149 § 1 i 2, art.150 i 151 § 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzje organu administracji I instancji.

W uzasadnieniu stwierdzono, iż zgodnie z art.145 §1 kpa w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, wyłącznie jeżeli:

- dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne okazały się fałszywe,

1. decyzja została wydana w wyniku przestępstwa ,

2. decyzja wydana została przez pracownika lub organ administracji państwowej

podlegającego wyłączeniu stosownie do art.24 , art.25 i 27 kpa,

3. strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu,

4. wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję,

5. decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu,

6. zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez właściwy organ lub sąd odmiennie od oceny przyjętej przy wydaniu decyzji,

7. decyzja została wydana w oparciu o inna decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione

Po przeprowadzeniu stosownego postępowania, zgodnie z treścią art. 151 § 1 kpa organ wydaje decyzję, w której:

8. odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia, na podstawie art. 145 § 1,

9. uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1 i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy.

Organ odwoławczy uznał, że brak jest podstaw do uchylenia ostatecznej decyzji Kierownika Powiatowego Urzędu Pracy w S. z dnia [...] Nie zaistniała bowiem żadna z okoliczności wymienionych w art. 145 § 1 kpa.

Brak było podstaw do wyłączenia pracownika lub organu administracji. T. A. mogła brać udział w postępowaniu, w tym także mogła złożyć odwołanie od decyzji z dnia [...], lecz tego nie uczyniła. Wydanie tej decyzji nie było uzależnione od stanowiska innego organu lub też rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Decyzja ta nie została wydana na podstawie innej decyzji lub orzeczenia. Faktem jest, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 30 października 2001r. w sprawie II S.A./Łd 2006/99 w sposób odmienny niż organ zatrudnienia zinterpretował pojęcie "przyczyny dotyczące zakładu pracy" zawarte w treści art. 37j ust. 5 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. Nie jest to jednak okoliczność uzasadniająca wznowienie postępowania i uchylenie dotychczasowej decyzji Odwołująca może najwyżej starać się o uchylenie tej decyzji na podstawie art. 155 kpa. Mając to na uwadze organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu administracji I instancji.

Na wymienioną decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyła T. A.

W obszernym uzasadnieniu skargi, skarżąca zarzuca organom administracji państwowej naruszenia przepisów art. 7,8,9 i 159 § 1 kpa oraz art. 37j ust. 5 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w związku art. 55 § 11 Kodeksu pracy oraz dowodzi na czym to naruszenie polegało. W ocenie skarżącej organy administracji dokonały wadliwej interpretacji przepisów prawa , z pominięciem wykładni dokonanej przez Sąd w wyroku z dnia 30 października 2001r. w sprawie II S.A./Łd 2006/99. W związku z powyższym wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji i przyznanie prawa do zasiłku w wysokości 160%.

Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga T. A. jest uzasadniona aczkolwiek z innych przyczyn niż podniesione w skardze.

Należy zaznaczyć, iż z dniem 1 stycznia 2004r., na podstawie art.1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę-prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę-prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/Dz.U. nr 153 poz. 1271/ weszła w życie ustawa z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych/Dz.U. nr 153 poz.1269/ oraz ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/Dz.U. nr 153 poz.1270/.

Zgodnie z treścią art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę-prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę-prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Skarga T. A. została wniesiona przed dniem 1 stycznia 2004r. i do tego dnia postępowanie nie zostało zakończone. Skarga ta winna więc zostać rozpoznana na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zaś sądem właściwym do jej rozpatrzenia jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, utworzony z dniem 1 stycznia 2004r. dla obszaru województwa łódzkiego.

Zgodnie z treścią art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych/Dz.U. nr 153 poz.1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej.

W myśl zaś art.1 § 2 wymienionej ustawy kontrola o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zgodnie z treścią art.3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/Dz.U. nr 153 poz.1270/ sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

W myśl zaś art.145 § 1 wymienionej ustawy sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1/ uchyla decyzje lub postanowienie w całości lub w części jeżeli stwierdzi:

a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy

b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania

administracyjnego

c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy

2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art.156 kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach

3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.

Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji czy jest ona zgodna z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

W rozpoznawanej sprawie organy administracji naruszyły przepisy postępowania administracyjnego i naruszenie to mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

Zgodnie z treścią art.145 § 1 pkt.5 kpa w sprawie zakończonej decyzja ostateczną wznawia się postępowanie jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję.

Z wymienionego przepisu wynika, iż istnieją trzy następujące przesłanki wznowienia postępowania: 1/ ujawnią się nowe okoliczności faktyczne, które istniały w dniu wydania decyzji 2/ okoliczności te są istotne 3/ okoliczności te nie były znane organowi, który wydał decyzję.

Z zebranego materiału dowodowego wynika, iż w rozpoznawanej sprawie nową okolicznością faktyczną jest informacja, iż w TPH A spółce z o.o. w S. w okresie od 30 stycznia 1999r. do 30 kwietnia 1999r. rozwiązany został stosunek pracy, z przyczyn dotyczących zakładu pracy, z co najmniej 100 pracownikami. Nie ulega wątpliwości, iż okoliczność ta istniała w dniu wydania decyzji o przyznaniu skarżącej zasiłku przedemerytalnego tzn. w dniu [...] W przekonaniu sądu informacja ta jest okolicznością istotną dla sprawy. Zgodnie z treścią art.37j ust.5 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r., w brzmieniu obowiązującym w dniu [...], prawo do podwyższonego zasiłku przedemerytalnego było uzależnione od tego czy w okresie 3 miesięcy rozwiązano stosunek pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy z co najmniej 100-u pracownikami. Ma zatem istotne znaczenie to ilu pracownikom TPH A wypowiedziano umowę o pracę z przyczyn dotyczących zakładu pracy oraz ilu pracowników rozwiązało stosunek pracy na podstawie art.55 § 11 Kodeksu pracy także z przyczyn leżących po stronie pracodawcy. Skoro więc informacja w tym zakresie jest przesłanką przyznania podwyższonego zasiłku przedemerytalnego to ma ona istotne znaczenie prawne dla rozstrzygnięcia sprawy.

Organy administracji obu instancji nie wyjaśniły jednak czy informacja o tym z iloma pracownikami TPH A rozwiązany został stosunek pracy z przyczyn dotyczących pracodawcy była znana organowi orzekającemu w dniu [...]. Z akt administracyjnych nie wynika aby urząd pracy w tym dniu dysponował taką informacją. W aktach znajduje się pismo syndyka masy upadłości TPH A skierowane do urzędu pracy informujące, że w okresie od 24 lutego 1999r. do 30 kwietnia 1999r. zwolniono 69 osób z przyczyn dotyczących zakładu pracy zaś 31 osób rozwiązało stosunek pracy na podstawie art.55 § 11 Kodeksu pracy z przyczyn leżących po stronie pracodawcy. Pismo to wpłynęło do urzędu pracy w dniu 31 maja 1999r. czyli po wydaniu decyzji o przyznaniu skarżącej zasiłku. Nie zostało wyjaśnione czy urząd pracy dysponował taką informacją w dniu [...] W aktach administracyjnych brak jest jakiegokolwiek dokumentu, z którego wynikałoby, że urząd pracy posiadał taką informację w dacie wydania decyzji o przyznaniu zasiłku. Okoliczność czy w dniu [...] urząd pracy wiedział z iloma pracownikami TPH A rozwiązano stosunek pracy ma istotne znaczenie w sprawie. Podstawą wznowienia postępowania w rozumieniu art.145 § 1 pkt.5 kpa jest bowiem ujawnienie takich okoliczności faktycznych, które nie były znane organowi w dacie wydania decyzji. Skoro więc organy administracji w rozpoznawanej sprawie nie wyjaśniły czy urząd pracy posiadał informację o ilości pracowników TPH A z którymi rozwiązano stosunek pracy to nie można ustalić czy spełnione zostały przesłanki wznowienia postępowania określone w art.145 § 1 pkt.5 kpa.

Organy administracji obu instancji uznały, iż nie zachodzi żadna z okoliczności uzasadniających wznowienie postępowania, wymienionych w art.145 § 1 kpa poprzestając na stwierdzeniu, że nowa wykładnia przepisu prawnego nie stanowi podstawy wznowienia. Nie wyjaśniono natomiast czy informacja o rozwiązaniu stosunku pracy ze 100-u pracownikami TPH A była znana urzędowi pracy w dniu [...] Organy administracji nie podjęły zatem wszelkich kroków niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego ani też w sposób wyczerpujący nie zebrały i nie rozpatrzyły całego materiału dowodowego. Naruszyły tym przepisy art.7,77 § 1 i 80 kpa i naruszenie to mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Mając to na uwadze , na podstawie art.145 § 1 pkt. 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. sąd uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...]

Wobec tego, iż odmówiono uchylenia decyzji z dnia [...] zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. W związku z czym orzekanie czy i w jakim zakresie decyzja organu odwoławczego może być wykonana jest bezprzedmiotowe. Mając to na uwadze sąd odstąpił od orzekania w tej kwestii.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy administracji winny ustalić czy w dniu [...] urząd pracy posiadał informację, iż w okresie od 30 stycznia 1999r. do 30 kwietnia 1999r. został rozwiązany stosunek pracy ze 100-u pracownikami TPH A z przyczyn dotyczących zakładu pracy a jeżeli tak to skąd miał taką wiadomość. Po zebraniu materiału dowodowego organy administracji winny dokonać jego wnikliwej analizy i ustalić czy istniała podstawa do wznowienia postępowania określona w art.145 § 1 kpa a następnie wydać rozstrzygnięcie w przedmiocie wniosku skarżącej z dnia 16 stycznia 2002r.