Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SO/Lu 81/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2013-07-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 55 par. 1, art. 60, art. 64 par. 3, art. 161 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku E. Ł. w przedmiocie wymierzenia grzywny Staroście za nieprzekazanie do sądu skargi na bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie.


UZASADNIENIE

W skardze z dnia 3 kwietnia 2013 r. na bezczynność Starosty w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej (zarejestrowanej w sprawie oznaczonej sygn. akt II SAB/Lu 316/13) skarżąca E. Ł. zawarła wniosek w wymierzenie temu organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie nieprzekazania do Sądu przedmiotowej skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy w ustawowym terminie. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału wniosek ten został wyłączony do odrębnego rozpoznania i wpisany do repertorium SO.

W piśmie z dnia 27 czerwca 2013 r. skarżąca wskazała, iż cofa powyższy wniosek (k. 16).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu administracji publicznej, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (§ 1). Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (§ 2).

W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd – na wniosek skarżącego – może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (art. 55 § 1 P.p.s.a.).

W świetle art. 60 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a. skarżący może cofnąć wniosek i sąd jest tą czynnością związany. Jednakże sąd może uznać cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

W myśl zaś art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął wniosek.

Skarżąca w piśmie z dnia 27 czerwca 2013 r. oświadczyła, iż cofa swój wniosek o wymierzenie grzywny Staroście za nieprzekazanie do Sądu jej skargi na bezczynność tego organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej (k. 16).

W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą okoliczności wskazujące na to, iż cofnięcie wniosku zmierza do obejścia prawa lub spowoduje utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Dlatego też – stosownie do powołanego art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a. – postępowanie należało umorzyć.

Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia..