Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 117/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-04-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Skarżony organ: Minister Środowiska
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Miron, Sędziowie asesor WSA Jarosław Trelka (spr.),, asesor WSA Agnieszka Wójcik, Protokolant Łukasz Pilip, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 kwietnia 2007 r. sprawy ze skargi M. T. na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] września 2006 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia z zakresu ochrony środowiska oddala skargę


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 9 grudnia 2005 r. P. Sp. z o.o. w W. (P.), reprezentowana przez pełnomocnika T.K., wystąpiła do Burmistrza Miasta i Gminy J. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej oznaczonej numerem [...] "B.". Inwestycja ta powstać ma na działce oznaczonej numerem [...], obręb B.. Do wniosku dołączono m.in. raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.

Pismem z dnia 5 stycznia 2006 r. Burmistrz Gminy J., na podstawie art. 106 Kpa oraz 57 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 62, poz. 627 ze zm.), zwrócił się do Wojewody [...] o uzgodnienia do wydania przedmiotowej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

Pismem z 14 stycznia 2006 r. skierowanym do Burmistrza Gminy J. M. T. wyraził swój sprzeciw wobec inwestycji uznając, że oddziaływanie stacji będzie szkodliwe dla zdrowia, będzie ona szpeciła krajobraz i może kolidować z planem inwestycji na jego działce. Pismem z 27 stycznia 2006 r. powtórzył swój sprzeciw i podkreślił, że z powodu przebiegu przez jego nieruchomość linii wysokiego napięcia nie może części tej nieruchomości przeznaczyć na cele budowlane. Realizacja przedmiotowej inwestycji uniemożliwi mu to już zupełnie.

Postanowieniem z dnia [...] lutego 2006 r., wydanym na podstawie art. 48 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 378 ust. 2 pkt 1 Prawa ochrony środowiska oraz art. 106 Kpa Wojewoda [...] uzgodnił w zakresie ochrony środowiska wyżej wymienione przedsięwzięcie. Organ I instancji wskazał, powołując się na ww. raport, iż obszary, gdzie występować będzie poziom promieniowania elektromagnetycznego przekraczający dopuszczalne normy, znajdować się będą wyłącznie w miejscu niedostępnym dla ludzi, tj. na poziome 49, 64 m nad poziomem terenu.

W zażaleniu z dnia 17 lutego 2006 r. na powyższe postanowienie skarżący M. T. wskazał, że w podobnej sprawie Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. wydał postanowienie z dnia [...] stycznia 2006 r.,

które skarżący także zaskarżył. W tej sytuacji skarżący wyraził sugestię, że w sprawie wydano już drugie postanowienie uzgodnieniowe. Skarżący wyraził też przekonanie, że w zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniu organ I instancji nie sprawdził rzetelności raportu, a oparł się wyłącznie na tezie jego autora. Projektowana stacja ma powstać na terenie, na którym już istnieje inna stacja. Skarżący wyraził więc wątpliwość, czy autor raportu uwzględnił tę już istniejącą stację i jej promieniowanie elektromagnetyczne. Sumaryczne ujęcie promieniowania obu stacji może prowadzić do wniosku o rażącym przekroczeniu dopuszczalnego promieniowania. Raport nie uwzględnia też masowości połączeń telefonicznych, która także ma niekorzystny wpływ na człowieka, zwłaszcza, że stację lokalizuje się w pobliżu zabudowy mieszkaniowej. Nawet najmniejsze wartości promieniowania są, w ocenie skarżącego, niekorzystne, szczególnie dla ludzi młodych i ze schorzeniami serca. Ponadto lokalizacja przedsięwzięcia może kolidować z planami inwestycyjnymi skarżącego na jego działce. W konkluzji zaproponował lokalizację inwestycji w znacznej odległości od zabudowy oraz podniósł niekorzystne oddziaływanie inwestycji na architekturę okolicy, zaproponował rozważenie zgodności inwestycji z planem miejscowym zagospodarowania przestrzennego oraz zasięgnięcie opinii niezależnego urbanisty.

Decyzją z dnia [...] marca 2006 r. Burmistrz Miasta i Gminy J. odmówił ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego dla przedmiotowej inwestycji.

Postanowieniem z dnia [...] września 2006 r. Minister Środowiska utrzymał w mocy postanowienie z [...] lutego 2006 r. Organ odwoławczy wskazał, powołując się na raport, że w promieniu 100 m od inwestycji nie występują inne anteny emitujące promieniowanie elektromagnetyczne Najbliższa inna stacja - stacja P. Sp. z o.o. -występuje w odległości 1, 1 km. Ze względu na tak znaczną odległość wykluczyć można wzajemny ich wpływ. Czynnikiem fizycznym, poprzez który stacja może oddziaływać na środowisko, jest elektromagnetyczne promieniowanie niejonizujące. Zgodnie z § 2 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 30 października 2003 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku oraz sposobów sprawdzania dotrzymania tych poziomów (Dz. U. Nr 192, poz. 1883), parametrami fizycznymi określonymi dla miejsc dostępnych dla ludności, dla anten emitujących pola elektromagnetyczne o częstotliwości od 300 MHz do 300 GHz, są gęstość mocy oraz wartość składowej elektrycznej pola. W Polsce dopuszczalne

wartości tych parametrów są, według przywołanego rozporządzenia, znacznie niższe (sto razy niższe), niż określone przez Międzynarodowe Stowarzyszenie Ochrony przed Promieniowaniami Niejonizującymi (ICNIRP), a wynoszą one - odpowiednio -0,1 W/m2 oraz 7 V/m. Z raportu wynika, że emisja pól elektromagnetycznych nie przekroczy dopuszczalnych w Polsce norm. Przebywanie ludzi w takich warunkach promieniowania nie niesie ze sobą negatywnych skutków dla zdrowia. Zgodnie z art. 122a Prawa ochrony środowiska konieczne jest wykonanie pomiarów pól elektromagnetycznych po rozpoczęciu użytkowania instalacji, co dodatkowo gwarantuje bezpieczeństwo tej instalacji. Ponadto raport sporządzono zgodnie z art. 52 ust. 1 ustawy. Realizacja inwestycji nie zmieni też dotychczasowego sposobu zagospodarowania i użytkowania terenu. Organ ocenił też, że poruszona w zażaleniu kwestia dotycząca wyboru innej lokalizacji wykracza poza ramy niniejszego postępowania.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie z dnia [...] września 2006 r. skarżący podał, że budowę stacji oprotestował nie tylko on, ale też lokalna Ochotnicza Straż Pożarna oraz "całe społeczeństwo" B. Powtórzył, że stacja ma być budowana w pobliżu już istniejącej innej stacji i w sąsiedztwie istniejącej zabudowy mieszkaniowej, a nawet najmniejsze wartości promieniowania są niekorzystne dla ludzi. Zarzucił organowi odwoławczemu, że rozważył jedynie aspekt zdrowotny zamierzonej inwestycji, a nie przeanalizował aspektu krajobrazowego. Organ nie rozważył też wypisu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nie rozpatrzył sprawy w zakresie decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego. Nie rozpatrzono też sprawy w zakresie rozwiązania wariantowego. Ocena Ministra, że realizacja przedsięwzięcia nie zmieni sposobu zagospodarowania i użytkowania terenu jest, w ocenie skarżącego, nieuzasadniona. W zaskarżonym postanowieniu nie wyjaśniono też, czy raport zawiera wszystkie wymagane elementy, w tym wymaganą wariantowość i określenie oddziaływania tych wariantów na środowisko. Nie wzięto pod uwagę sprzeciwu społeczeństwa oraz niedogodności wynikających z ograniczenia inwestowania na tym terenie przez właścicieli nieruchomości pobliskich. Minister nie uwzględnił też decyzji z [...] marca 2006 r., w której odmówiono lokalizacji inwestycji celu publicznego z uwagi na jej sprzeczność ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy J., stanowiące uchwałę Rady Gminy z [...] listopada 2005 r. W tej sytuacji inwestycja powinna być,

w ocenie skarżącego, zrealizowana w innym, odległym od zabudowań miejscu. Zignorowanie powyższych zastrzeżeń skutkować będzie wystąpieniem o odszkodowanie na podstawie art. 36 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Skarżący ocenił, że niniejsze postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko stało się bezprzedmiotowe wobec wydania decyzji z dnia [...] marca 2006 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i powtórzył zaprezentowaną już argumentację, a także odwołał się do regulacji międzynarodowych dotyczących poziomu promieniowania elektromagnetycznego. Wskazał też, że od decyzji z [...] marca 2006 r. wniesiono odwołanie do samorządowego kolegium odwoławczego, oraz że raport zawiera wszystkie wymagane prawem elementy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Stosownie natomiast do art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na decyzje administracyjne. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem materialnym i formalnym obowiązującym w dacie wydania takiej decyzji.

Skarga analizowana według powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 46 ust. 1 Prawa ochrony środowiska, realizacja planowanego przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, określonego w art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 tej ustawy, jest dopuszczalna wyłącznie po uzyskaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, zwanej dalej "decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach". Stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr. 257, poz. 2573 ze zm.),

komórkowej, ale też szeregu niezbędnych we współczesnym świecie urządzeń i technologii. Nie jest też zasadny zarzut, iż organy nie przeanalizowały wpływu już istniejącej, najbliższej stacji telefonii komórkowej na poziom emisji promieniowania stacji planowanej. Jak bowiem wynika z raportu, na który powołały się organy, istniejąca już stacja znajduje się w odległości 1,1 km od planowanej, i z tego względu ich wzajemny wpływ jest wykluczony. W raporcie przeanalizowano też wszelkie możliwe warunki funkcjonowania stacji, w tym warunki "masowości połączeń telefonicznych". W tych warunkach promieniowanie elektromagnetyczne także nie będzie przekraczało dopuszczalnego poziomu w miejscach dostępnych dla ludzi. Ponadto stwierdzić należy, że raport zawiera wszystkie wymagane elementy określone w art. 52 Prawa ochrony środowiska, w tym opis analizowanych wariantów, włącznie z zaniechaniem zrealizowania przedsięwzięcia. Postępowanie uzgodnieniowe nie jest natomiast właściwym miejscem dla formułowania przez strony propozycji zupełnie innej lokalizacji inwestycji. Obowiązkiem organu ochrony środowiska jest bowiem ocenić planowane przedsięwzięcie w sytuacji, gdy ma ono powstać w miejscu wybranym przez podmiot podejmujący realizację przedsięwzięcia, tj. w niniejszej sprawie P. Sp. z o.o. (art. 46a ust. 1 Prawa ochrony środowiska).

W toku postępowania administracyjnego, a także w skardze do Sądu, skarżący zakwestionował legalność dokonanego uzgodnienia z punktu widzenia wielu aspektów i kryteriów. Tak więc uznał on, że inwestycja nie powinna otrzymać pozytywnego uzgodnienia organu ochrony środowiska z uwagi na jej negatywny wpływ na krajobraz, architekturę okolicy, sprzeczność z zamierzeniami inwestycyjnymi skarżącego dotyczącymi jego nieruchomości, sprzeczność z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, zaniechanie rozpatrzenia sprawy w zakresie wymagań lokalizacji inwestycji celu publicznego, zignorowanie wydania przez Burmistrza Gminy decyzji z [...] marca 2006 r. odmawiającej ustalenia takiej lokalizacji. Wydanie tej decyzji, w ocenie skarżącego, uczyniło niniejsze postępowanie uzgodnieniowe bezprzedmiotowym. W ocenie Sądu zarzuty te nie zasługują jednak na uwzględnienie. Raz jeszcze należy bowiem powtórzyć, że nie jest kompetencją organu ochrony środowiska analizowanie planowanego przedsięwzięcia z punktu widzenia jego wpływu na krajobraz, architekturę, wymagania sanitarne, zamiary inwestycyjne strony, kwestie wykonywania prawa własności nieruchomości czy ewentualnej sprzeczności z planem zagospodarowania

przedsięwzięciem mogącym znacząco oddziaływać na środowisko i wymagającym sporządzenia raportu są instalacje radiokomunikacyjne, radionawigacyjne i radiolokacyjne, emitujące pola elektromagnetyczne, których równoważna moc promieniowana izotropowo wynosi nie mniej niż 100 W, emitujące pola elektromagnetyczne o częstotliwościach od 30 kHz do 300 GHz. Inwestycja, o którą chodzi w postępowaniu zakończonym zaskarżonym postanowieniem, jest taką właśnie instalacją radiokomunikacyjną. Przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach właściwy organ, w niniejszej sprawie Burmistrz Miasta i Gminy J., uzgadnia warunki realizacji przedsięwzięcia z organem ochrony środowiska, którym w niniejszej sprawie jest Wojewoda [...] (art. 48 ust. 2 w zw. z art. 378 ust. 2 pkt 2 Prawa ochrony środowiska). Podkreślenia przy tym wymaga, że organ ochrony środowiska dokonuje albo odmawia takiego uzgodnienia analizując przedsięwzięcie wyłącznie z punktu widzenia wymagań ochrony środowiska.

Jak wynika z treści sporządzonego w niniejszej sprawie raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko (raport), planowana inwestycja nie będzie emitować promieniowania elektromagnetycznego w miejscach dostępnych dla ludzi o wartościach przekraczających maksymalne natężenie tego promieniowania określone w § 2 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 30 października 2003 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku oraz sposobów sprawdzania dotrzymania tych poziomów (Dz. U. Nr 192, poz. 1883). Natężenie przekraczające te wartości występować będzie jedynie na poziomie ponad 49 m. nad terenem inwestycji. Należy zatem uznać, że organy orzekające w sprawie zasadnie pozytywnie uzgodniły planowane przedsięwzięcie w zakresie ochrony środowiska.

Należy też podkreślić, że w sprawie nie wystąpiły żadne inne przesłanki, które z punktu widzenia ochrony środowiska mogłyby przemawiać przeciwko dokonanemu uzgodnieniu. Stanowisko skarżącego, iż nawet najmniejsze wartości promieniowania są dla człowieka szkodliwe, uznać należy za bezpodstawne, pozbawione jakiekolwiek uzasadnienia, a ponadto - sprzeczne z obowiązującym, wyżej przywołanym rozporządzeniem z 30 października 2003 r. Dopuszczone w tym rozporządzeniu wartości promieniowania nie są, według aktualnego stanu wiedzy, szkodliwe w najmniejszym stopniu. Gdyby stanąć na stanowisku reprezentowanym przez skarżącego, to niemożliwe byłoby funkcjonowanie nie tylko telefonii

przestrzennego (na marginesie wypada zauważyć, że - jak wynika z zaświadczenia z dnia [...] grudnia 2005 r - plan taki nie istnieje). Kwestie te mogą być przedmiotem analizy innych organów w toku odrębnych postępowań. W takim właśnie odrębnym postępowaniu wydane zostało postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z [...] stycznia 2006 r., które skarżący niezasadnie traktuje jako wydane w tej samej sprawie, co postanowienie zaskarżone w niniejszym postępowaniu sądowym. Odnośnie natomiast decyzji Burmistrza Gminy z dnia [...] marca 2006 r. zauważyć przede wszystkim należy, że w dacie wydawania postanowienia I instancji decyzja ta nie była jeszcze ostateczna - stała się ona przedmiotem odwołania do samorządowego kolegium odwoławczego. Niemniej, niezależnie od kwestii ostateczności tej decyzji w dacie wydania zaskarżonego postanowienia Sąd wskazuje, że decyzja z [...] marca 2006 r. nie czyni bezprzedmiotowym ani niniejszego postępowania sądowego, ani też postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, a jego ramach - postępowania uzgodnieniowego. Faktem jest natomiast, że w razie ostatecznej odmowy ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego przedmiotowe przedsięwzięcie nie będzie mogło być zrealizowane, choć z punktu widzenia ochrony środowiska nie istnieją żadne przeszkody w jej realizacji. W tym znaczeniu decyzja z [...] marca 2006 r. ma znaczenie zasadnicze. Nie ma ona jednak bezpośredniego, prawnego związku z niniejszym postępowaniem sądowym.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 przywołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd skargę oddalił uznając, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. Zaskarżone postanowienie zostało wydane zgodnie z prawem obowiązującym w dacie jego wydania.

\J