Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 538/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2021-02-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 79 par. 2
journal: Dz.U. 2019 poz 900
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art. 15 zzs4 ust. 3
journal: Dz.U. 2020 poz 374
law: Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych  chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Inerowicz Sędziowie Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz Sędzia WSA Katarzyna Nikodem (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 lutego 2021 r. sprawy ze skargi S.C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] lipca 2020 r. , nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty z tytułu wpłat dokonywanych w okresie od marca 2017 roku do listopada 2018 roku na poczet zobowiązań podatkowych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z [...] marca 2019 r. S. C. zwrócił się do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w P. z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty w wysokości [...] zł, którą stanowią wpłaty podatnika dokonane w okresie od [...] marca 2017 r. do [...] listopada 2018 r. na poczet przedawnionych zobowiązań. Podatnik podał daty przelewów, nie sprecyzował jakich podatków dotyczy żądanie.

Po przeprowadzeniu postępowania i zebraniu dowodów decyzją z [...] października 2019 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w P. odmówił stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za czerwiec 2011 r., w zaliczkach na podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu pełnienia funkcji płatnika za miesiące: styczeń, luty, marzec i kwiecień 2011 r. oraz w odsetkach od niezapłaconych należnych zaliczek na podatek dochodowy za miesiące: październik, listopad i grudzień 2011 r. i kosztów upomnień w łącznej wysokości [...] zł. Organ w uzasadnieniu decyzji wskazał, że rozliczenie wpłat podatnika dokonano w ramach prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Wskazano, na jakie należności (w tym zaległości podatkowe) zostały zaliczone poszczególne wpłaty. Egzekucję administracyjną wszczęto na podstawie tytułów wykonawczych: nr [...] z [...] września 2011 r. obejmujący zaległości w podatku od towarów i usług za czerwiec 2011 r., nr [...] z [...] października 2012 r. obejmujący zaległości w odsetkach od niezapłaconych zaliczek na podatek dochodowy za październik, listopad i grudzień 2011 r. oraz [...] z [...] stycznia 2013 r. obejmujący zaległości w zaliczkach na podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu pełnienia funkcji płatnika za styczeń, luty, marzec i kwiecień 2011 r. Wskutek zastosowania środków egzekucyjnych bieg terminu przedawnienia uległ przerwaniu. Organ wskazał, że termin przedawnienia zobowiązania w podatku od towarów i usług za czerwiec 2011 r. upływał nie wcześniej niż [...] lutego 2019 r., natomiast zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych nie wcześniej niż [...] lutego 2019 r. W związku z tym zdaniem organu wpłaty zostały zaliczone na poczet istniejących zobowiązań podatkowych, odsetek od zaległości i kosztów upomnienia.

W odwołaniu strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, stwierdzenie nadpłaty oraz jej zwrot.

Zdaniem podatnika wskazane tytuły wykonawcze nie zostały podatnikowi doręczone. Brak doręczenia tytułów wykonawczych oznacza, że egzekucja nie została wszczęta i nie doszło do przerwania biegu terminu przedawnienia.

Decyzją z [...] lipca 2020 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z wnioskiem strony zawartym w odwołaniu przeprowadził dowód z akt egzekucyjnych dotyczących S. C.. Organ odwoławczy stwierdził, że z akta egzekucyjne potwierdzają prowadzenie egzekucji administracyjnej na podstawie wskazanych tytułów egzekucyjnych. Na podstawie ww. tytułów egzekucyjnych organ zastosował środek egzekucyjny w postaci zajęcia rachunku bankowego. Organ podał dokładne daty zawiadomienia banków o zajęciu rachunków bankowych, jak również daty doręczenia zawiadomień o zastosowanym środku egzekucyjnym wraz z tytułami wykonawczymi S. C.. Organ dokonał analizy dowodów z akt egzekucyjnych i porównał je z dowodami przedłożonymi do odwołania i stwierdził, że organ doręczył tytuły wykonawcze wraz z zawiadomieniem o zajęciu rachunku bankowego podatnika. W związku z tym organ uznał, że zarzut braku doręczenia tytułów wykonawczych, w konsekwencji niewszczęcia egzekucji i nieprzerwania biegu terminu przedawnienia jest bezpodstawny. W związku z tym organ odwoławczy potwierdził, że termin przedawnienia wskazanych w tytułach wykonawczych zobowiązań podatkowych przedawniły się w lutym 2019 r. Tym samym wpłaty dokonane od [...] marca 2017 r. do [...] listopada 2018 r. zostały zaliczone na istniejące zaległości podatkowe.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. Zdaniem strony twierdzenia organu, że doręczono wszystkie tytuły wykonawcze zobowiązanemu nie są potwierdzone żadnym dowodem, a brak doręczenia tytułów wykonawczych oznacza, że egzekucja nie została wszczęta, wszystkie czynności egzekucyjne są nieważne i nie doszło do przerwania biegu terminu przedawnienia.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Na wstępie wskazać należy, że niniejsza sprawa została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 5 stycznia 2020 r., wydanego na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.), zmienionej ustawą z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. z 2020 r., poz. 875), o czy strona została powiadomiona, ze wskazaniem terminu posiedzenia.

W ocenie Sądu skarga jest niezasadna i jako taka podlega oddaleniu.

Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w P. prowadził postępowanie z wniosku podatnika o stwierdzenia nadpłaty w wysokości [...] zł. Podatnik stwierdził, że wpłaty przez niego dokonane od [...] marca 2017 r. do [...] listopada 2018 r. stanowią nadpłatę, ponieważ zostały zaliczone na poczet przedawnionych zobowiązań. Podatnik we wniosku nie sprecyzował, w jakim podatku jego zdaniem powstała nadpłata.

Postępowanie zakończyło się decyzją ostateczną, w której organ utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w P. odmawiającą stwierdzenia nadpłaty w wysokości [...] zł

W pierwszej kolejności w prowadzonym postępowaniu organ ustalił, na jakie zobowiązania podatkowe zostały zaliczone wpłaty podatnika dokonane we wskazanym okresie. Jak wynika z decyzji wpłaty zostały zaliczone na: zaległości w podatku od towarów i usług za czerwiec 2011 r., zaległości płatnika w zaliczkach na podatek dochodowy od osób fizycznych za styczeń, luty, marzec i kwiecień 2011 r. oraz odsetki od niezapłaconych należnych zaliczek na podatek dochodowy za październik, listopad i grudzień 2011 r. oraz koszty upomnienia i koszty egzekucyjne.

Wobec nieuregulowania ww. zaległości podatkowych organ egzekucyjny prowadził egzekucję tych należności. Na podstawie akt egzekucyjnych organ ustalił, że termin przedawnienia wskazanych zaległości podatkowych uległ przerwaniu wskutek zastosowania środków egzekucyjnych. Organ wskazał nr tytułów egzekucyjnych, na podstawie których toczyło się postępowanie egzekucyjne, wymienił czynności egzekucyjne podjęte przez organ egzekucyjny. W szczególności organ wskazał, że 3 lutego 2014 r. nastąpiło przerwanie bieg terminu przedawnienia wszystkich wskazanych zobowiązań podatkowych, dokonano bowiem zajęcia rachunku bankowego podatnika z powyższych tytułów, o czym powiadomiono S. C.. Z chwilą doręczenia bankowi zawiadomienia o zajęciu rachunku bankowego podatnika, termin przedawnienia zaczął biec na nowo od 4 lutego 2014 r. W związku z tym wskazane zobowiązania podatkowe przedawniły się z upływem 4 lutego 2019 r. Tym samym wpłaty dokonane w 2017 i 2018 r. zaliczono na istniejące zaległości podatkowe. Organ ustosunkował się do zarzutu skarżącego, co do niedoręczenia tytułów wykonawczych. Wyjaśnienia organu w tym zakresie są przekonujące. Należy na marginesie wskazać, że ani z informacji z akt egzekucyjnych ani też strona nie podnosi, że w toku egzekucji zobowiązany składał jakiekolwiek środki prawne.

Nadto należy zauważyć, że zarówno pełnomocnik skarżącego, formułując wniosek o zwrot nadpłaty jak i organ, nie uwzględnili treści art. 79 § 2 O.p. Zgodnie z powołanym przepisem prawo do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty oraz wniosku o zwrot nadpłaty wygasa po upływie terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, chyba że ustawy podatkowe przewidują inny tryb zwrotu podatku.

Ustalenia organu co do przedmiotu wniosku, tzn. jakich podatków dotyczy wniosek o zwrot nadpłaty, wykazały, że wniosek podatnika o zwrot nadpłaty został złożony po upływie terminu przedawnienia. Wniosek został złożony 18 marca 2019 r., a jak wskazano wyżej zobowiązania przedawniły się 4 lutego 2019 r. W związku z powyższym organ powinien umorzyć postępowanie w tym zakresie, a nie rozstrzygać sprawy merytorycznie. Jednakże ten błąd organu nie ma żadnego wpływu na prawa strony skarżącej, ponieważ żądanie podatnika nie było zasadne. Nadmienić należy również, że co do zasady żądanie stwierdzenia nadpłaty po upływie terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych kończy się odmową wszczęcia tego postępowania.

W związku z powyższym uznając, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.) orzekł jak w sentencji.