Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt SA/Bk 1484/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2004-04-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 630  Obrót towarami z zagranicą, należności celne i ochrona przed nadmiernym  przywozem towaru na polski obszar celny
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Powołane przepisy: article: art. 23 par. 1 i 7
journal: Dz.U. 2001 nr 75 poz 802
law: Ustawa z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA M. Markowski, Sędzia WSA S. Presnarowicz, Asesor WSA W. Stachurski (spr.), Protokolant B. Borkowska, po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2004 r. sprawy ze skargi W. C. L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] października 2003 r. Nr [...] w przedmiocie wartości celnej towaru oddala skargę


UZASADNIENIE

W dniu [...].02.2002 r. W. C. L. zgłosił do procedury dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym używany samochód marki [...], rok produkcji 2000. Do zgłoszenia celnego załączono między innymi rachunek z dnia [...].02.2002 r., z którego wynikało, iż pojazd ten został zakupiony w Szwajcarii za kwotę [...] CHF, tj. [...] zł. Wartość tę organ celny uznał za zaniżoną argumentując, że cena pojazdu o tej samej marce i tym samym roku produkcji na polskim obszarze celnym kształtowała się zgodnie z katalogiem ,,Eurotax" w wysokości [...] zł. Decyzją z dnia [...].02.2002 r., wydaną z upoważnienia Dyrektora Urzędu Celnego w B., zgłoszenie celne uznano za nieprawidłowe i na podstawie art. 29 Kodeksu celnego ustalono wartość celną sprowadzonego na polski obszar celny towaru na kwotę [...] zł, co odpowiadało kwocie [...] CHF. W. C. L. odwołał się od wymienionej decyzji, kwestionując podstawy do podwyższenia wartości celnej sprowadzonego samochodu. Decyzją z dnia [...].07.2002 r. Dyrektor Izby Celnej w B. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Wymieniona decyzja została z kolei zaskarżona do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W skardze strona zarzuciła organom celnym naruszenie przepisów art. 23 § l i § 7, art. 29 Kodeksu celnego, art. 121 § l, 122 i 124 w zw. z art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej, a także przepisów rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 24.11.1997 r. w sprawie klasyfikacji odpadów

(Dz. U. Nr 162, poz. 1135), rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 10.12.1999 r. w sprawie deklaracji skróconych i zgłoszeń celnych (Dz. U. Nr 104, poz. 1193 ze zm.) oraz zasad przyjętych w Porozumieniu w sprawie stosowania art. VII Układu ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994 r. Po rozpatrzeniu skargi Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 15.04.2003 r., sygn. akt SA/Bk 1134/02 uchylił decyzję Dyrektora Izby Celnej

w B. W uzasadnieniu orzeczenia NSA stwierdził, iż organy celne wykazały co prawda, że najbardziej właściwą dla określenia wartości celnej sprowadzonego samochodu jest metoda "ostatniej szansy", jednak ustalenie tej wartości odbyło się w sposób naruszający przepisy proceduralne. Wartość celną ustalono bowiem na podstawie informacji zawartej

w katalogu "EUROTAX", wskazującego średnie ceny rynkowe samochodów kompletnych

i nieuszkodzonych. Za taki pojazd nie można uznać samochodu, który w chwili odprawy celnej miał uszkodzony lewy tylny błotnik i lewe tylne drzwi. Organy nie rozważyły tej okoliczności mimo, że cena uszkodzonego samochodu nie mogła być równa cenom samochodów naprawionych czy nieuszkodzonych.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Dyrektor Izby Celnej w B. decyzją z dnia [...].10.2003 r. Nr [...] uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej określenia wartości celnej towaru i w to miejsce orzekł o wartości celnej w wysokości [...] zł. Na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. pełnomocnik W. C. L. pismem z dnia [...].11.2003 r. złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, zarzucając organowi celnemu II instancji naruszenie w w/w decyzji przepisów art. 23 § 1 i § 7, art. 29 Kodeksu celnego, zasad przyjętych w Porozumieniu w sprawie stosowania artykułu VII Układu ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994 r., a także art. 121 § 1, art. 122 i art. 124 w zw. z art. 210 Ordynacji podatkowej. Zdaniem Skarżącego w wydanej przez Dyrektora Izby Celnej w B. decyzji nie wykazano, że ustalenie wartości celnej pojazdu nie jest możliwe na podstawie

art. 23 oraz art. 25-28 Kodeksu celnego. Ponadto, bezzasadnie nie uwzględniono w kalkulacji wartości celnej takich elementów jak: pochodzenia towaru z importu prywatnego, okoliczności zakupu towaru oraz stanu towaru w chwili zgłoszenia, zwyczajowej marży stosowanej w obrocie używanymi pojazdami, kosztów importu, oraz podatku VAT od kosztów naprawy. Skarżący zarzucił również niezasadne oddalenie zgłoszonych wniosków dowodowych w przedmiocie dopuszczenia dowodu z opinii biegłego rzeczoznawcy na okoliczność wartości rynkowej przedmiotowego samochodu oraz dowodu z zeznań świadka A. S., zam. w Szwajcarii na okoliczność uzgodnionej przez strony wartości rynkowej towaru. Uzasadniając powyższym skarżący wniósł o uchylenie w całości decyzji Dyrektora Izby Celnej w B.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w B. nie zgodził się z zawartymi w niej zarzutami i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Sprawa, w której skarga została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlega rozpoznaniu przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny - art. 97 §1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.).

W związku z tym, iż zawisła przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Białymstoku sprawa była wcześniej rozpoznawana przez Naczelny Sąd Administracyjny - Ośrodek Zamiejscowy w Białymstoku (wyrok z dnia 15.04.2003 r., Sygn. akt 1134/02), należy również przywołać treść art. 99 wspomnianej ustawy. Zgodnie z tym przepisem ocena prawna wyrażona w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego, wydanym przed dniem 01.01.2004 r. wiąże w sprawie wojewódzki sąd administracyjny.

W wydanym w tej sprawie wyroku z dnia 15.04.2003 r. Naczelny Sad Administracyjny stwierdził, iż stawiany przez W. C. L. zarzut naruszenia przez organy celne art. 23 § l i § 7 Kodeksu celnego, przez bezpodstawne odrzucenie wartości transakcyjnej sprowadzonego z zagranicy towaru nie może być uznany za zasadny. Przywołując orzecznictwo NSA zwrócono wówczas uwagę, iż "utrwalony jest pogląd, że powody odmowy przyjęcia wartości transakcyjnej wskazane w art. 23 § 7 Kodeksu celnego muszą być przekonywujące i mogą dotyczyć zarówno wiarygodności formalnej, pojmowanej jako wiarygodność dokumentów i informacji określających wartość transakcyjną jak i wiarygodności materialnej (wiarygodność wysokości ceny). Odrzucenie przy tym wartości transakcyjnej nie jest tożsame ze stwierdzeniem, że ujawniona cena jest niewiarygodna,

a oznacza jedynie odmowę uwzględnienia tej wartości jako podstawy wymiaru cła". NSA podkreślił, że organy celne miały w tej sprawie podstawę do zakwestionowania wartości transakcyjnej sprowadzonego na polski obszar celny samochodu, gdyż wartość ta nie stanowiła nawet 50 % ceny za podobne pojazdy stosowanej w obrocie na rynku krajowym. Prawidłowo zatem na podstawie art. 23 § 7 Kodeksu celnego organy zakwestionowały wiarygodności informacji co do tej ceny, zawartej w przedstawionych przez skarżącego dokumentach. Zdaniem NSA organy celne "wykonały też wynikający z przepisów art. 24 - 29 Kodeksu celnego obowiązek przeanalizowania przydatności kolejnych metod ustalania wartości celnej przedmiotowego samochodu i wykazania że najbardziej właściwą jest przyjęta w treści zaskarżonej decyzji metoda "ostatniej szansy".

Rozpatrując niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku

w pełni uznaje przyjęte w tej kwestii przez NSA stanowisko i stawiane za nim argumenty. Powodem uchylenia decyzji Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...].07.2002 r. było pominięcie przez organy celne faktu, iż sprowadzony na polski obszar celny przez W. C. L. samochód był uszkodzony. W ocenie Sądu rozpatrując ponownie sprawę organ celny wypełnił zalecenia zawarte w wyroku Naczelnego Sadu Administracyjnego, do czego był zobowiązany na mocy art. 30 ustawy z dnia 11.05.1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.). Nie można uznać za zasadny zarzut Skarżącego o arbitralnym i bez dostatecznego uzasadnienia pominięciu przez organ celny takich elementów kalkulacyjnych jak korekty: z tytułu prywatnego importu samochodu, liczby właścicieli, podatku VAT od kosztów naprawy pojazdu oraz zwyczajowej marży stosowanej w obrocie używanymi pojazdami. Dyrektor Izby Celnej w B. w wydanej decyzji szeroko uzasadnił przyjęty sposób ustalenia wartości celnej sprowadzonego pojazdu. Organ oparł się na kwocie bazowej [...] zł z katalogu "Info-Ekspert", na którym oparł się również rzeczoznawca powołany przez W. C. L. (w uchylonej przez NSA decyzji kwota bazowa wynikająca z katalogu "Eurotax" wynosił [...] zł). Kwotę tę skorygowano następnie o przyjęty przez biegłego procentowy stopień uszkodzeń pojazdu (11,07 %), oraz z tytułu ponadnormatywnego przebiegu (1,8 %). Zastosowano również dodatnią korektę z tytułu miesiąca pierwszej rejestracji (+ 7.040 zł). W granicach przypisanego w art. 191 Ordynacji podatkowej prawa do swobodnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, organ celny odmówił natomiast zastosowania ujętych w przedłożonej przez stronę opinii rzeczoznawcy korekt z tytułu liczby właścicieli (4 %) oraz z tytułu importu prywatnego (6,5 %). Szerokie i przekonujące w tym zakresie uzasadnienie wydanej decyzji dało Sądowi podstawy do akceptacji zajętego przez organ celny stanowiska.

Organ słusznie zauważył, iż załączona do wyceny rzeczoznawcy kalkulacja napraw przedmiotowego samochodu obejmuje również koszt naprawy wykraczający poza przywrócenie stanu technicznego pojazdu do przeciętnego stanu samochodów oferowanych na rynku wtórnym (malowanie lakierem metalicznym innych, nieuszkodzonych elementów). Organ prawidłowo zatem pomniejszył wartość pojazdu o wynikający z opinii rzeczoznawcy procentowy wskaźnik uszkodzeń i braków, a nie o w oparciu o załączony kosztorys prac blacharsko-lakierniczych. W ocenie Sądu dokonana w ten sposób korekta czyni również niezasadnym, podniesiony w skardze zarzut nie uwzględnienia wartości podatku VAT od kosztów naprawy. Jeśli bowiem przyjęta z katalogu "Info-Ekspert" kwota bazowa oznacza cenę, za którą oferowane są na rynku tego typu samochody, to cena ta obejmuje również

w sobie ewentualne należności z tytułu podatku od towarów i usług. Zgodnie z art.3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 05.07.2001 r. o cenach (Dz.U. Nr 97, poz. 1050 ze zm.), za cenę uważa się wartość wyrażoną w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę; w cenie uwzględnia się podatek od towarów i usług oraz podatek akcyzowy, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów sprzedaż towaru (usługi) podlega obciążeniu podatkiem od towarów i usług oraz podatkiem akcyzowym. Stąd też odniesienie do katalogowej ceny "brutto" przedmiotowego pojazdu procentowego wskaźnika korekty z tytułu jego uszkodzeń i braków, także i w tym aspekcie stanowi o poprawności przyjętej przez organ wartości celnej.

W przypadku pozostałych nieuwzględnionych przez organ celny korekt Sąd zauważa, iż w objaśnieniach zawartych w katalogu "Info-Ekspert" autorzy tego opracowania przyjmują, że najczęściej występujące korekty tzw. kwot bazowych dotyczą: wyposażenia dodatkowego, daty pierwszej rejestracji oraz przebiegu pojazdu. Są to podstawowe elementy kalkulacji wartości rynkowej pojazdu. Do innych zdefiniowanych w tym opracowaniu korekt zaliczono natomiast: usterki stanu technicznego, uszkodzenia, fakt składania pojazdu, zużycie ogumienia, wady prawne. Słusznie zatem organ celny zauważa, iż nie wymienia się w nich korekt z tytułu importu prywatnego, czy też liczby właścicieli.

Sąd nie podziela też zarzutu Skarżącego dotyczącego bezzasadnego oddalenia przez organ celny zgłoszonych w toku postępowania wniosków dowodowych w przedmiocie dopuszczenia dowodu z opinii biegłego rzeczoznawcy oraz dowodu z zeznań świadka A. S. Wnioski te dotyczyły okoliczności, które były już przedmiotem dowodzenia. W aktach administracyjnych sprawy znajdują się bowiem przedłożone przez W. C. L. dokumenty w postaci: opinii rzeczoznawcy co do wartości rynkowej pojazdu, a także oświadczenie złożone przez A. S. co do ceny, za jaką pojazd ten został sprzedaży. W myśl art. 188 Ordynacji podatkowej organ ma obowiązek uwzględnić żądanie dowodowe strony, jeżeli przedmiotem dowodu są okoliczności mające znaczenie dla sprawy, które nie zostały stwierdzone wystarczająco innymi dowodami.

Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd nie dopatrzył się zatem naruszenia przywołanych

w skardze przepisów. W tym stanie rzeczy, na zasadzie na zasadzie art. 151 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 ( 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1271 ze zm.), skargę należało oddalić.