Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt II SAB/Ol 41/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2011-06-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
658
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 65 § 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 8 czerwca 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk Sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora Protokolant Specjalista Małgorzata Krajewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 czerwca 2011 roku sprawy ze skargi T. P. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie wydania postanowienia o przekazaniu wniosku oddala skargę.


UZASADNIENIE

Z przekazanych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie akt sprawy wynika, że w dniu 30 września 2010r. T. P. złożyła w Urzędzie Gminy pismo datowane na dzień 29 września 2010r., adresowane do Prezesa Rady Ministrów za pośrednictwem Urzędu Gminy, w którym zażądała wszczęcia postępowania w sprawie wyłączenia Prezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego B. M. z postępowania z zakresu pomocy społecznej. Do pisma załączyła wniosek o pomoc społeczną.

Postanowieniem z dnia 21 października 2010r. Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej, działając z upoważnienia Wójta Gminy, uznał się za niewłaściwy do rozpatrzenia wniosku o wyłączenie Prezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego i przekazał go do rozpatrzenia Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu. Postanowienie to doręczono T. P. z pouczeniem o prawie wniesienia zażalenia. Postanowienie wraz z pismem wnioskodawczyni wpłynęło do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w dniu 26 października 2010r.

Pismem z dnia 27 października 2010r. znak: "[...]" Prezes Samorządowego Kolegium Odwoławczego przekazał przedmiotowy wniosek do Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, zawiadamiając o tym T. P.

Pismem z dnia 30 listopada 2010r. Szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, działając z upoważnienia Prezesa Rady Ministrów, poinformował Prezesa Kolegium

o braku podstaw prawnych do rozstrzygania w przedmiocie żądanego wyłączenia

z uwagi na to, że z przedstawionej mu dokumentacji nie wynikało, aby Kolegium rozpatrywało wówczas indywidualną sprawę administracyjną, której stroną była T. P.

Pismem z dnia 21 lutego 2011r. T. P. wystąpiła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego z ponagleniem o przekazanie według właściwości spraw z jej wniosków: "[...]" i "[...]".

Pismem z dnia 25 lutego 2011r. Wiceprezes Samorządowego Kolegium Odwoławczego stwierdził bezzasadność ponaglenia. Wyjaśnił T. P., że pod wskazanymi sygnaturami zostały zarejestrowane jej wnioski do Prezesa Rady Ministrów o wyłączenie od udziału w postępowaniu Prezesa SKO. Wnioski te zostały przekazane następnie Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, a w odpowiedzi poinformowano Kolegium o braku podstaw prawnych do rozstrzygania w przedmiocie żądanego wyłączenia. Organ zauważył, iż o powyższym T. P. była informowana.

Pismem z dnia 2 marca 2011r. T. P. wystąpiła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego z kolejnym ponagleniem zarzucając, iż wnioski zostały przekazane niezgodnie z art. 65 Kpa, pismem a nie postanowieniem. Zaznaczyła, że we wnioskach dotyczących wyłączenia Prezesa SKO, zawarła również wnioski o pomoc społeczną, które nadal nie zostały przekazane do MOPS. Zażądała ich przekazania.

Na to ponaglenie organ udzielił stronie odpowiedzi, informując, że wnioski

o udzielenie pomocy społecznej przekazane zostały do Kancelarii Prezesa Rady Ministrów przy pismach z dnia 27 października 2010r. wraz z całą pozostałą dokumentacją przekazaną Kolegium przez Wójta Gminy. Wskazano, że strona powinna się zwrócić w związku z tym do kancelarii Prezesa Rady Ministrów

o przekazanie wniosków organowi pomocy społecznej.

W dniu 21 marca 2011r. T. P. wywiodła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na bezczynność Kolegium w wydaniu postanowienia o przekazaniu wniosków do Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Zarzuciła, że z pism przekazujących organu nie wynika co właściwie zostało przekazane. Wskazała, że dotychczas nie zostały rozpatrzone jej wnioski o pomoc społeczną, które załączyła do podania o wyłączenie Prezesa Kolegium.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie jako bezzasadnej. Organ wskazał, że zgodnie z art. 65 § 1 Kpa, jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy

w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego. Kolegium przyznało,

że do dnia 10 kwietnia 2011 r. cytowany przepis stanowił, że przekazanie sprawy

do organu właściwego następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Zważono jednak, iż wobec tego, że pismo T. P. z dnia 29 września 2010r., zawierające żądanie wyłączenia Prezesa Kolegium, było adresowane przez nią do Prezesa Rady Ministrów, Prezes Kolegium przekazał je adresatowi zwykłym pismem. W ocenie Kolegium w niniejszym przypadku nie wystąpiła sytuacja, o której mowa w art. 65 § 1 Kpa, jako że skarżąca nie skierowała swego żądania do Prezesa Kolegium, lecz do Prezesa Rady Ministrów, a więc do organu właściwego. Dlatego przekazanie omawianego pisma nie wymagało podjęcia postanowienia na podstawie art. 65 § 1 Kpa.

Organ zaznaczył też, że w chwili składania przez skarżącą pisma w przedmiocie wyłączenia, jak też w chwili otrzymania go przez Kolegium od Wójta Gminy, Kolegium nie prowadziło żadnego postępowania w indywidualnej sprawie administracyjnej, której stroną była T. P. Z tego należy wnosić, że żądanie dotyczyło wyłączenia Prezesa Kolegium od udziału w postępowaniach w sprawach T. P. "w ogóle" a nie w konkretnych, rzeczywistych postępowaniach.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga nie ma uzasadnionych podstaw prawnych.

Podnieść należy, iż w myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę wykonywania administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przy czym sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ppsa.) Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawie skarg na akty administracyjne lub czynności z zakresu administracji publicznej, enumeratywnie wymienione w art. 3 § 2 ppsa, jak również na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a art. 3 § 2 ustawy, gdy organ w ustalonym w przepisach prawa terminie, liczonym od dnia wszczęcia postępowania w sprawie, nie wydał decyzji administracyjnej lub postanowienia, bądź innego aktu albo nie podjął innej czynności z zakresu administracji publicznej.

W niniejszej sprawie skarżąca uważa, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze pozostaje w bezczynności, gdyż stosownie do art. 65 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 Nr 98, poz. 1071 ze zm.), nie zachowało formy postanowienia przy przekazaniu do Kancelarii Prezesa Rady Ministrów jej wniosku o wyłączenie Prezesa Kolegium, zawartego w piśmie z dnia 29 września 2010r. Z treści skargi wnioskować można również, iż skarżąca obarcza Samorządowe Kolegium Odwoławcze odpowiedzialnością za nierozpatrzenie dotychczasowe jej wniosku o udzielenie pomocy społecznej, który także zgłosiła wówczas przy tym piśmie. Skarżąca nie dostrzega jednak, na co zasadnie zwróciło uwagę Kolegium, iż pismo swoje, datowane na dzień 29 września 2010r. T. P. wyraźnie zaadresowała do Prezesa Rady Ministrów, do niego zatem bezpośrednio kierując zgłoszone wówczas wnioski. Do tego organu w związku z tym należała ocena właściwości ich rozpatrzenia. Urząd Gminy, jak wynika z treści omawianego pisma miał jedynie pośredniczyć w jego przekazaniu Prezesowi Rady Ministrów. Pismo to jednak mylnie przekierowano do Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej. Błędnie też pismo to zostało następnie przesłane SKO, które już prawidłowo, zgodnie z intencją skarżącej przekazało je do rozpatrzenia Prezesowi Rady Ministrów.

Wskazać należy, iż w dacie wniesienia niniejszej skargi (21 marca 2011r.) art. 65 § 1 Kpa stanowił, iż jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego. Przekazanie sprawy do organu właściwego następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Przepis ten został następnie zmieniony przez art. 1 pkt 12 ustawy

z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2011r. Nr 6, poz.18), zmieniającej niniejszą ustawę z dniem 11 kwietnia 2011 r. Obecnie przepis ten brzmi następująco: jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, zawiadamiając jednocześnie o tym wnoszącego podanie. Zawiadomienie o przekazaniu powinno zawierać uzasadnienie. Zatem aktualnie przepis ten nie obliguje już organu do przekazywania sprawy według właściwości postanowieniem. W niniejszej sprawie unormowanie to jednak nie miało w ogóle zastosowania, gdyż dotyczy ono sytuacji, gdy podanie wniesione zostało do organu niewłaściwego w sprawie. A więc organu, który nie jest władny rozpatrzyć skierowanego do niego podania z uwagi na obowiązek przestrzegania właściwości rzeczowej, instancyjnej. Użyty tutaj zwrot "wniesiono" nie można utożsamiać tylko z fizycznym pozostawieniem, wpływem pisma do organu, ale należy go powiązać ze wskazanym w podaniu adresatem. Organ niewłaściwy to ten, do którego mylnie zwrócono się z podaniem. Ponieważ skarżąca pismo swoje z dnia 29 września 2010r. skierowała do Prezesa Rady Ministrów, Kolegium prawidłowo przekazało je temu organowi zwykłym pismem, o czym stronę zawiadomiono.

W tym stanie rzeczy, skargę jako nieuzasadnioną należało oddalić, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.