Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 782/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2015-09-02 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61  par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, , , po rozpoznaniu w dniu 2 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu sprzedaży w 2008 r. nieruchomości w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji określającą D. S. wysokość zobowiązania podatkowego za 2008 r. w kwocie 29.332 zł w związku z odpłatnym zbyciem nieruchomości.

Na powyższą decyzję D. S. (zwany dalej "skarżącym") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.

Następnie, w piśmie z dnia 15 lipca 2015 r. skarżący zawarł wniosek

o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji. Wniosek ten został skierowany na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwana dalej "ppsa").

Z uzasadnienia wniosku wynika, że w oparciu o zaskarżoną decyzję został wydany tytułu wykonawczy i Naczelnik Urzędu Skarbowego zajął m.in. rachunek bankowy skarżącego na kwotę "ponad [...] zł". Skarżący ma na utrzymaniu małoletnią córkę oraz płaci alimenty na synów z poprzedniego związku w wysokości [...] zł miesięcznie. Miesięczne przychody skarżącego wynoszą łącznie [...]zł,

a jego żony ok. [...]zł. Z kolei miesięczne koszty utrzymania skarżący określił na łączną kwotę [...]zł (w tym m.in. wydatki związane z opłatami, podatek od nieruchomości oraz wieczyste użytkowanie, alimenty, "wydatki związane z życiem"). We wrześniu córka skarżącego "pójdzie do II klasy gimnazjum – koszt zakupu podręczników szkolnych to ok. [...]zł". Z powodu wszczętej egzekucji skarżący nie opłacił wymagalnych składek z tytułu umowy ubezpieczenia na życie.

Zdaniem skarżącego prowadzenie egzekucji z jego składników majątkowych spowoduje poważne problemy w egzystencji jego rodziny. Ewentualne uwzględnienie skargi skutkować będzie zwrotem pobranych środków, "ale do tego czasu [jego] rodzina nie będzie miała z czego żyć, a [on] nie będzie miał środków na zaspokojenie podstawowych jej potrzeb".

Do wniosku skarżący dołączył dokumenty potwierdzające okoliczności wskazane w jego treści, w tym m.in.: wyciąg z rachunku bankowego, zaświadczenie

o zarobkach własnych i żony.

Skarżący uiścił wpis od skargi w kwocie 880 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności należy zauważyć, że zgodnie z art. 61 § 1 ppsa, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Tym samym postanowienie o wstrzymaniu wykonania przełamuje tę zasadę i może być wydane jedynie w okolicznościach faktycznych o charakterze wyjątkowym. W myśl zatem art. 61 § 3 ppsa sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Należy w tym miejscu zwrócić uwagę, że we wskazanym wyżej przepisie przewidziano stosunkowo restrykcyjne przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nadając tej instytucji charakter wyjątkowy

i uzależniając jej zastosowanie od wystąpienia okoliczności nadzwyczajnych. Zauważyć nadto należy, że dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, strona ma obowiązek uprawdopodobnić istnienie konkretnych i obiektywnych okoliczności pozwalających przyjąć, że wstrzymanie wykonania aktu jest zasadne. Nie wystarcza jedynie złożenie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonania decyzji. Twierdzenia strony

o niebezpieczeństwie spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wypadku wykonania decyzji, powinny zostać poparte dokumentami, które uwiarygodniłyby sytuację skarżącego (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego

z dnia 18 października 2011 r., sygn. akt II GSK 1799/11, publ. LEX nr 965117).

Ponadto odnotować należy, że art. 61 § 3 ppsa może znaleźć zastosowanie wyłącznie celem zapobieżenia szkodzie, "która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia" ani też przez "przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu" (tak postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 4 grudnia 2007 r., sygn. akt II SA/Bk 637/07, publ. LEX nr 356705). Chodzi zatem o takie sytuacje, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem. Trudne zaś do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 maja 2012 r., sygn. akt II OZ 465/12, publ. LEX nr 1165459).

Przenosząc powyższe uwagi na grunt omawianej sprawy przyjdzie stwierdzić, że z okoliczności przedstawionych we wniosku i popartych dokumentami, nie sposób wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do skarżącego. W ocenie Sądu skarżący nie wykazał, że wykonanie decyzji spowoduje skutki, o jakich mowa we wniosku. Przedstawiając bowiem sytuację finansową, a szczególnie omawiając wydatki, poprzestał on jedynie na ogólnych stwierdzeniach, z których nie wynika, iż pomimo braku wstrzymania wykonania decyzji, "rodzina skarżącego nie będzie miała z czego żyć" i skarżący "nie będzie miał środków na zaspokojenie podstawowych potrzeb". Skarżący, wskazując na te okoliczności, nie dowiódł jednak, by mogły one w rzeczywistości doprowadzić do powstania sytuacji określonych w art. 61 § 3 ppsa. Z kolei jednorazowy wydatek okazjonalny, np. za zakup podręczników, nie jest powodem, dla którego należy skorzystać z wyjątkowego rozwiązania, jakim jest wstrzymanie wykonania decyzji. Nadto, sam fakt prowadzenia egzekucji również, nie jest równoznaczny ze skutkami, o jakich mowa we wniosku, skoro skarżący ponosi większość kosztów utrzymania,

w tym o podstawowym znaczeniu dla funkcjonowania rodziny. Skarżący podnosi jedynie, że uniemożliwiła mu ona opłacenie składek na dodatkowe ubezpieczenie, które z pewnością do takich kosztów się nie zaliczają. Nie można przy tym tracić

z pola widzenia, że zgodnie z art. 8-10 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r.

o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 1619 ze zm.) dopuszczalność prowadzenia egzekucji ograniczona jest do zakresu, w jakim nie zostanie zagrożone minimum utrzymania dłużnika i osób pozostających według ustawowego obowiązku na jego utrzymaniu.

Fakt egzekwowania obowiązku pieniężnego wynikającego z ostatecznej decyzji, nawet przy istnieniu trudnej sytuacji materialnej strony, nie może być automatycznie utożsamiany z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody, czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Trudna sytuacja materialna skarżącego może mieć niewątpliwie wpływ na ewentualne przyznanie prawa pomocy, nie jest zaś wystarczającą okolicznością do wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego

z dnia 28 listopada 2011 r., sygn. akt II FSK 2752/11, publ. LEX nr 1069889).

W realiach niniejszej sprawy brak jest więc podstaw do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania.

Podkreślić w tym miejscu należy, że wśród przesłanek wstrzymania wykonania nie wymieniono samej okoliczności złożenia skargi lub prawdopodobieństwa jej uwzględnienia. Trafność zarzutów podniesionych w skardze zostanie zbadana dopiero na etapie jej merytorycznego rozpoznania.

Sąd, analizując akta sprawy, również nie dostrzegł nadzwyczajnych okoliczności, które zgodnie z art. 61 § 3 ppsa pozwalałyby na wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Brak jest zatem dowodów, by przypuszczać, że wykonanie decyzji będzie się wiązać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, jak wymaga tego art. 61 § 3 ppsa.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 ppsa orzekł jak

w sentencji.