Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 408/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-06-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184, 197 § 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 2 kwietnia 2012 r., sygn. akt II SA/Sz 1173/09 oddalające wniosek o wyłączenie sędziego w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia (...) lutego 2007 r., nr (...) w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2012 r., sygn. akt II SA/Sz 1173/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił wniosek o wyłączenie sędziego Iwony Tomaszewskiej od orzekania w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia (...) lutego 2007 r., nr (...) w przedmiocie dodatku mieszkaniowego.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż w dniu 19 marca 2007 r. R. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia (...) lutego 2007 r. nr (...), utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta Szczecina z dnia (...) października 2006 r. nr (...) w przedmiocie przyznania R. S. dodatku mieszkaniowego.

W dniu 14 marca 2012 r., na rozprawie, skarżący złożył wniosek o wyłączenie sędziego NSA Iwony Tomaszewskiej od rozpoznania sprawy II SA/Sz 1173/09. Zdaniem skarżącego podstawą wyłączenia sędziego jest stosowanie "omnipotencji władczej funkcjonariusza publicznego państwa totalitarnego w szczególności na szkodę i krzywdę skarżącego", oraz postępowanie sędziego w sprawie II SA/Sz 277/10.

W dniu 15 marca 2012 r. sędzia NSA Iwona Tomaszewska złożyła do akt sprawy oświadczenie z którego wynika, że poza sprawami służbowymi wykonywanymi na sali rozpraw w sprawach w których była wyznaczana do składu orzekającego, nigdy nie miała innych kontaktów z R. S., w szczególności sędziego nie łączą ze skarżącym żadne więzi prywatne czy rodzinne. Sędzia oświadczyła, że wniosek o jej wyłączenie został złożony we wstępnej fazie rozprawy, na etapie zgłaszania wniosków i nie miał nic wspólnego z przebiegiem rozprawy.

Wydając zaskarżone postanowienie Sąd pierwszej instancji wskazał, iż z oświadczenia złożonego przez sędziego w dniu 15 marca 2012 r. wynika, iż nie łączą go ze skarżącym, żadne stosunki prawne lub osobiste mogące mieć wpływ na orzekanie w sprawie. Skarżący, w swoim wniosku o wyłączenie sędziego, nie wskazał żadnej z ustawowych przesłanek uzasadniających wyłączenie z mocy prawa, na podstawie art. 18 ustawy. W swoim wniosku powołał się na stosowanie przez sędziego "omnipotencji władczej funkcjonariusza publicznego państwa totalitarnego" oraz zachowanie sędziego w sprawie II SA/Sz 277/10. Należy zauważyć, że w sprawie o sygn. II SA/Sz 277/10 skarżący dwukrotnie składał wnioski o wyłączenie sędziego NSA Iwony Tomaszewskiej, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniami z dnia 9 września 2011 r. oraz z 22 marca 2012 r. wnioski te oddalił uznając, że postępowanie sędziego nie nasuwa wątpliwości co do jego bezstronności, a działania jakie podejmował na rozprawie miały na celu zapewnienie sprawności postępowania i mieściły się w zakresie obowiązków przewodniczącego na rozprawie. W niniejszej sprawie R. S. nie wskazał na jakiekolwiek inne przyczyny wyłączenia sędziego niż te na które powoływał się w sprawie o sygn. II SA/Sz 277/10.

W zażaleniu na powyższe postanowienie R. S. wniósł o jego uchylenie oraz o wyłączenie sędziego Iwony Tomaszewskiej od orzekania w sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Instytucja wyłączenia sędziego od orzekania w sprawie regulowana jest przepisami Rozdziału 5 Działu I ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepis art. 18 § 1 P.p.s.a. zawiera zamknięty katalog przesłanek, dla których wyłączenie sędziego winno nastąpić z urzędu, zaś wyłączenie dokonywane na wniosek strony uregulowane jest w art. 19 tejże ustawy. Zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie ocenił, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie wniosku o wyłączenie sędziego NSA Iwony Tomaszewskiej od rozpoznawania sprawy ze skargi skarżącego.

Zgodnie z treścią art. 22 § 2 P.p.s.a. wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy. W niniejszej sprawie sędzia, którego wniosek dotyczy złożył wymagane oświadczenie, wskazując, że nie istnieją okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość do jego bezstronności.

Mając na uwadze, że skarżący nie wskazał, ani tez nie udowodnił żadnych okoliczności, które uzasadniałyby jego wniosek, należało uznać zarzuty w tej kwestii za pozbawione podstaw. Ponadto Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 25 sierpnia 1971 r., sygn. akt I CZ 121/71 uznał, że "autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego".

Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela także pogląd wyrażony w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, że skoro sędzia, którego przedmiotowy wniosek dotyczy złożył wymagane przepisami prawa oświadczenie i jego prawdziwość nie budzi żadnych wątpliwości, to wniosek o jego wyłączenie nie zasługuje na uwzględnienie (zob. postanowienie NSA z 12 maja 2010 r., sygn. akt I OZ 332/10).

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że przytaczane przez skarżącego okoliczności są tylko jego subiektywnymi odczuciami i ocenami działań podejmowanych przez objętego wnioskiem sędziego. Zasadnie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił wniosek strony, co znajduje uzasadnienie w obowiązujących przepisach prawa.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.