Postanowienie NSA, sygn. akt I GSK 2216/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-10-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celnych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ludmiła Jajkiewicz (spr.) Sędzia NSA Piotr Pietrasz Sędzia del. WSA Piotr Kraczowski po rozpoznaniu w dniu 13 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku B. o wyjaśnienie wątpliwości co do treści wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2021 r. sygn. akt I GSK 2216/18 wydanego w sprawie ze skargi kasacyjnej B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 31 stycznia 2018 r. sygn. akt I SA/Ol 940/17 w sprawie ze skarg B. na decyzje Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w O. z dnia [...] października 2017 r. nr [...] z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego postanawia: oddalić wniosek o wyjaśnienie wątpliwości co do treści wyroku.


UZASADNIENIE

Pismem z 7 września 2021 r. pełnomocnik B. S.A. w B. wniósł o przedstawienie szczegółów kalkulacji zasądzonych kosztów postępowania sądowego w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 maja 2021 r. o sygn. akt I GSK 2216/18, z wyszczególnieniem kwoty wynagrodzenia doradcy podatkowego w postępowaniach przed sądami administracyjnymi obu instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że z uwagi na konstrukcję wniosku złożonego przez pełnomocnika B. S.A. w B. został on potraktowany jako wniosek, o którym stanowi art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.), tj. o wyjaśnienie wątpliwości co do treści wyroku.

Wniosek podlega oddaleniu.

Jak stanowi art. 158 p.p.s.a., sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.

W doktrynie spostrzega się, że konieczność dokonania wykładni rozstrzygnięcia zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny. Uwzględnienie wniosku o dokonanie wykładni wyroku może nastąpić jedynie wówczas, gdy istnieje rzeczywista wątpliwość co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji. Wątpliwości co do treści uzasadnienia wyroku mogą być wyjaśniane w trybie art. 158 p.p.s.a., gdy jest to niezbędne do dokonania prawidłowej interpretacji sentencji orzeczenia (M. Jagielska, J. Jagielski, R. Stankiewicz, M. Grzywacz, w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2015, s. 643-644). Ponadto przedmiot wykładni rozstrzygnięcia mogą stanowić jedynie rzeczywiste wątpliwości co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji orzeczenia, a nie udzielanie odpowiedzi na kreowane przez stronę pytania (zob. B. Dauter, [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek (red.), wyd. 6, Warszawa 2016, art. 689).

Mając to na uwadze wskazać należy, że w niniejszej sprawie nie ma podstaw do dokonania wykładni wyroku co do jego treści w zakresie orzeczenia o kosztach. Zasądzone na rzecz strony koszty postępowania sądowego zostały określone w prawidłowej wysokości. Jasna jest bowiem zarówno zasądzona kwota, kwestia podmiotów zobowiązanych do jej uiszczenia oraz odbioru, jak również kompletna podstawa prawna. Nie powinno także budzić wątpliwości, że kwotę tę zasądzono zarówno za postępowanie kasacyjne, jak i przed sądem pierwszej instancji, gdyż – jak wskazuje sentencja – zasądzono ją tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, co obejmuje zarówno postępowania kasacyjne, jak i przed sądem pierwszej instancji. Brak jest przy tym przepisu nakazującego rozbicie rzeczonej kwoty na poszczególne składniki, zaś profesjonalny pełnomocnik jest w stanie ustalić w oparciu o akta sprawy oraz przepisy p.p.s.a. i przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153 ze zm.), jakie koszty składają się na celowe dochodzenie praw reprezentowanej przez siebie skarżącej w postępowaniu sądowym, skoro podstawą ich wyliczenia jest wartość przedmiotu zaskarżenia, podana przez skarżącą i niekwestionowana przez organ.

Z powyższych względów Sąd oddalił wniosek mając za podstawę art. 158 w zw. z art. 64 § 3 i w zw. z art. 151 p.p.s.a.