Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 681/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2015-03-10 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 10 marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Hyla po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 czerwca 2014 r., nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia: odmówić skarżącej I. B. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 stycznia 2015 r.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 22 stycznia 2015 r., sygn. akt III SA/Gd 681/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę I. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 czerwca 2014 r., nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie.

Pismem z dnia 26 lutego 2015 r., nadanym w dniu 27 lutego 2015r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia powyższego wyroku.

Uzasadniając wniosek wskazała, że nie wiedziała, że w przypadku, gdy Sąd oddali skargę w całości, uzasadnienie wyroku jest sporządzane wyłącznie na wniosek strony złożony w terminie siedmiu dni i że odpis wyroku wraz z uzasadnieniem jest doręczany stronie skarżącej wyłącznie po złożeniu wniosku o uzasadnienie. Wyjaśniła nadto, iż informację taką uzyskała dopiero w dniu 20 lutego 2015r. w informacji sądowej, kiedy zwróciła się z zapytaniem kiedy otrzyma odpis sentencji wyroku wraz z uzasadnieniem. Skarżąca podniosła również, iż w okresie bezpośrednio poprzedzającym termin rozprawy, jak i w okresie po tym terminie była obłożnie chora, co uniemożliwiało jej udział w rozprawie i skuteczną obronę jej interesów prawnych. Z powodu choroby nie była również zdolna do ustanowienia pełnomocnika. W dniu 20 stycznia 2015 r. korzystała z pomocy lekarskiej.

Dalej wskazała, że w treści zawiadomienia o terminie rozprawy zawarte zostało pouczenie, że jej obecność na rozprawie nie jest obowiązkowa, jednakże uznała ona, że nieobecność ta nie spowoduje dla niej negatywnych skutków prawnych. I. B. wyjaśniła, iż ze względu na to, że jest rencistką, udzielający jej pomocy lekarz, pod którego stałą opieką pozostaje, nie wystawił jej zaświadczenia o niezdolności do pracy. Skarżąca podniosła, iż w tej dacie nie miała również świadomości, że potrzebne jej może być zaświadczenie lekarskie o niemożności udziału w rozprawie i innych czynnościach procesowych. Dlatego też, kiedy w dniu 20 lutego 2015 r. udała się do lekarza po takie zaświadczenie, otrzymała jedynie zaświadczenie o udzielonej jej w styczniu pomocy lekarskiej.

Do wniosku o przywrócenie terminu dołączyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia od ww. wyroku oraz zaświadczenie lekarskie z dnia 20 lutego 2015 r., w którym stwierdzono, że I. B. była w styczniu 2015 r. w poradni NZOZ w K. S.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. W piśmie zawierającym wniosek należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.).

Kryterium braku winy w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu (zob. postanowienie NSA z dnia 28 marca 2012 r., II OZ 179/12, LEX nr 1138241). Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą.

Z brakiem winy mamy zatem do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Skarżąca nie zdołała w niniejszej sprawie uprawdopodobnić braku winy w uchybieniu terminu.

Zgodnie z art. 141 § 2 p.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono uzasadnienie sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku. Ponieważ w przedmiotowej sprawie wyrok oddalający skargę został ogłoszony na rozprawie w dniu 22 stycznia 2015 r., termin do złożenia wniosku o jego uzasadnienie bezskutecznie upłynął z dniem 29 stycznia 2015 r.

Zauważyć należy, że skarżąca, w zawiadomieniu o rozprawie (k-76 akt, doręczonym stronie w dniu 22 grudnia 2014 r.) została w sposób prawidłowy pouczona nie tylko o terminie rozprawy, ale również o przysługujących jej uprawnieniach procesowych, jak i obowiązkach związanych z koniecznością złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku oddalającego skargę. Wskazać przy tym należy, że w punkcie 3 pouczeń, pogrubioną czcionką wskazane zostało, iż ogłoszenie wyroku oddalającego skargę wyznacza początek biegu terminu do złożenia wniosku o sporządzenia uzasadnienia. Była to zatem informacja, którą można było dostrzec na pierwszy rzut oka, a do tego sprecyzowana w sposób jasny, czytelny i nie mogący budzić wątpliwości co do tego, jakie skutki procesowe wiążą się z wydaniem wyroku oddalającego skargę. Takie pouczenie wypełnia nałożony dyspozycją art. 6 p.p.s.a, obowiązek udzielania przez sąd stronom występującym w sprawie bez adwokata lub radcy prawnego potrzebnych wskazówek, co do czynności procesowych i pouczania ich o skutkach prawnych tych czynności i skutkach zaniedbań.

W świetle powyższego, rzeczą skarżącej należycie dbającej o własne sprawy było dowiedzenie się po terminie rozprawy, choćby telefonicznie, czy rozprawa, o której strona została powiadomiona odbyła się oraz, czy i ewentualnie jakie zapadło na niej rozstrzygnięcie. Podjęcie choćby tej prostej czynności pozwoliłoby skarżącej na otrzymanie stosownych informacji i dokonanie odpowiednich czynności procesowych zmierzających do uzyskania uzasadnienia wydanego wyroku. Skarżąca nie powołała się na żadne okoliczności wyłączające możliwość telefonicznego skontaktowania się z sądem w okresie 22-29 stycznia 2015r. Nie jest taką okolicznością zwłaszcza bliżej nieokreślona - "obłożna" choroba skarżącej. Skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem, jak wynika ze złożonego wniosku o prawo pomocy, a zatem nawet jej obłożna choroba, gdyby trwała do końca stycznia 2015r. (choć skarżąca na to się nie powołała) nie wykluczała możliwości nadania przy jego pomocy w terminie - w urzędzie pocztowym wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Brak takiego działania należy natomiast traktować jako brak należytej staranności skarżącej w dbałości o własne sprawy. W konsekwencji uznać należało, że skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, nie znajdując podstaw do uwzględnienia wniosku, na mocy art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.