Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 789/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2012-11-07 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w części
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 2 pkt 2, art. 245 par. 3, art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 7 listopada 2012 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zapłaty zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za lipiec 2010 roku p o s t a n a w i a: odmówić przyznania skarżącej - "A" Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zapłaty zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za lipiec 2010 roku.

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu sądowego od skargi. W złożonym następnie, na wezwanie Sądu, urzędowym formularzu (PPPr) skarżąca wskazała, że przedmiotem jej działalności są usługi, produkcja i handel. Ostatni rok obrotowy zamknęła stratą w wysokości około 1.938,48 zł, nie posiada środków trwałych. Jej kapitał zakładowy stanowi kwota 50.000 zł. Stan jej rachunku bankowego na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku wynosił -124 zł. Skarżąca wyjaśniła przy tym, że prowadzi usługi transportowe, wykorzystywane przez nią pojazdy są jednak własnością firmy leasingowej. Ponadto w uzasadnieniu wniosku skarżąca podkreśliła, że Spółka przechodzi przejściowe kłopoty finansowe w branży usług transportowych spowodowane brakiem terminowych zapłat za strony kontrahentów. Nie posiada środków na bieżącą działalność.

Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącej, zarządzeniem z dnia 18 października 2012 roku wezwano wnioskodawczynię do złożenia ostatniego bilansu Spółki oraz rachunku zysków i strat, nadesłania wyciągów z wszystkich posiadanych rachunków bankowych z okresu ostatnich 3 miesięcy, złożenia deklaracji w podatku od towarów i usług VAT-7 za ostatnie 4 ostatnie okresy rozliczeniowe oraz nadesłania odpisu (kserokopii) zeznania podatkowego za 2011 rok, w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy.

W odpowiedzi na wezwanie skarżąca w dniu 17 października 2012 roku nadesłała dodatkowe dokumenty dotyczące jej sytuacji majątkowej, z wyjątkiem wyciągów z należących do niej rachunków bankowych. Nie złożyła przy tym żadnych wyjaśnień w kwestii braku nadesłania tychże wyciągów bankowych.

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje:

Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.".

Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 2 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, może być przyznane na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy).

Podkreślić należy także, iż w świetle wskazanego powyżej art. 246 § 2 p.p.s.a. rozstrzygnięcie w przedmiocie przyznania osobie prawnej prawa pomocy ma charakter uznaniowy. Oznacza to zatem, że nawet jeżeli zostałaby spełniona przez skarżącą Spółkę przesłanka braku dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania, Referendarz sądowy nie musi przychylić się do żądania strony, a jedynie może przyznać jej prawo pomocy, gdy uzna, że zachodzi taka potrzeba z uwagi na konieczność zapewnienia stronie realizacji zasady prawa do sądu. Jednocześnie wskazać należy, że strona występująca na drogę postępowania sądowego winna mieć świadomość obowiązku ponoszenia kosztów tego postępowania i wnosząc o zwolnienie z tego obowiązku powinna uprawdopodobnić w sposób wiarygodny i rzetelny, że zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 stycznia 2010 r., sygn. akt I GZ 1/10 opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że ze złożonego wniosku i nadesłanych dokumentów źródłowych wynika, iż przedmiot działalności skarżącej Spółki stanowią handel, usługi i produkcja. Kapitał zakładowy skarżącej wynosi 50.000 zł. Wnioskodawczyni prowadzi usługi transportowe, jednakże wykorzystywane przez nią pojazdy stanowią własność firmy leasingowej. Obroty skarżącej w okresie do maja do sierpnia 2012 roku wyniosły odpowiednio: 24.368 zł; 14.270 zł; 9.337 zł; 10.822 zł. W 2011 roku skarżąca poniosła stratę w wysokości 1.938,48 zł. Uwagę zwraca jednak przy tym fakt, że skarżąca, mimo wezwania, nie przedstawiła wyciągów z posiadanych rachunków bankowych. Brak realizacji wezwania Referendarza sądowego w tym zakresie uniemożliwia dokonanie oceny aktualnej kondycji finansowej i rzeczywistych możliwości płatniczych skarżącej.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Referendarz sądowy odmówił przyznania skarżącej prawa pomocy w żądanym zakresie. W ocenie Referendarza sądowego brak nadesłania wyciągów z rachunków bankowych dowodzi, że skarżąca nie dołożyła wystarczających starań, aby zobrazować swoją sytuację majątkową w sposób umożliwiających jej ocenę w kontekście wskazanych na wstępie przesłanek prawa pomocy, a co za tym idzie, nie wykazała, iż nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania w przedmiotowej sprawie.

Jednocześnie nie bez znaczenia dla powyższej konstatacji pozostaje fakt, że we wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca oświadczyła, iż nie posiada środków trwałych. Tymczasem w świetle danych zawartych w bilansie sporządzonym na dzień 31.12.2011 r. jej rzeczowy majątek trwały stanowi wartość rzędu 32.129,07 zł i w jego skład wchodzą grunty własne o wartości 8.000 zł. Podkreślić przy tym należy, że wartość tego majątku w 2010 roku wynosiła 27.799,07 zł i w 2011 roku wzrosła do kwoty 32.139,07 zł. Skarżąca zwiększyła przy kwotę wydatków na inwestycje o ponad 4.000 zł. Dane te niewątpliwie potwierdzają, że kondycja finansowa skarżącej uległa poprawie. Okoliczność ta także nie przemawia za uwzględnieniem wniosku skarżącej w niniejszej sprawie.

Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.

(MSi)