Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 2346/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-11-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6169 Inne o symbolu podstawowym  616
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 53  par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Włodzimierz Ryms po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej D. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 września 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 1505/10 w zakresie odrzucenia skargi D. B. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 10 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę D. B. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lipca 2009 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji dotyczących aktów nadania własności. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarżący nie brał udziału w postępowaniu w sprawie i nie została mu doręczona decyzja. Decyzja z dnia [...] lipca 2009 r. została najpóźniej doręczona stronom biorącym udział w postępowaniu w dniu 2 października 2009 r. W takim przypadku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że skarga złożona przez D. B. w dniu 9 lipca 2010 r. (data wysłania do organu skargi nadanej bezpośrednio do Sądu), została wniesiona z uchybieniem terminu.

W skardze kasacyjnej skarżący zarzucił naruszenie art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: P.p.s.a. oraz art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Skarżący podniósł, że nie z własnej winy nie brał udziału w postępowaniu administracyjnym. Ponadto adw. K. H., reprezentujący skarżącego przed Sądem Rejonowym w D. w sprawie o sygn. akt [...] otrzymał zaskarżoną decyzję jako załącznik do pisma procesowego w dniu 15 czerwca 2010 r. Od tej daty należy liczyć termin do wniesienia skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Stosownie do art. 53 § 1 P.p.s.a., skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie. Oznacza to, iż skargę do sądu administracyjnego można wnieść skutecznie w terminie 30 dni, przy czym termin liczy się od dnia doręczenia decyzji stronie.

W rozpoznawanej sprawie skarżący nie brał udziału w postępowaniu przed organami administracyjnymi i nie były mu doręczane akty administracyjne wydawane w tym postępowaniu, w szczególności zaskarżona decyzja z dnia [...] lipca 2009 r. W okolicznościach tej sprawy prawidłowo Sąd pierwszej instancji przyjął, iż wniesienie skargi w dniu 9 lipca 2010 r. (po upływie prawie roku od wydania decyzji oraz ponad 8 miesięcy od doręczenia decyzji stronom postępowania) nastąpiło z uchybienie terminu do jej wniesienia.

Okoliczność, iż pełnomocnik skarżącego w dniu 15 czerwca 2010 r. otrzymał zaskarżoną decyzję jako załącznik do pisma procesowego w postępowaniu przed Sądem Rejonowym nie oznacza, że decyzja ta, w tym dniu została skarżącemu doręczona. Doręczenie decyzji jest czynnością procesową organu administracji i z takim doręczeniem związane są skutki prawne. Tym samym nie można przyjąć, iż zapoznanie się w czerwcu 2010 r. z decyzją przez skarżącego, który nie brał udziału w postępowaniu administracyjnym i któremu nie została doręczona decyzja przez organy administracji oznacza, że od tego momentu należy liczyć termin do wniesienia skargi. Takie stanowisko prowadziłoby do naruszenia zasady trwałości decyzji administracyjnych, określonej w art. 16 § 1 K.p.a. oraz godziłoby w pewność obrotu prawnego. Decyzja ostateczna wchodzi do obrotu prawnego wywołując skutki prawne wobec jej adresatów, jak również wobec innych uczestników obrotu prawnego.

Okoliczność, iż strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym i organ nie doręczał jej decyzji może stanowić podstawę do żądania wznowienia tego postępowania (art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a.).

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.