Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 212/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2016-04-13 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Wstrzymano wykonanie decyzji w całości
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3, 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Strzebinczyk po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2016 r., na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi W.W., na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W., z dnia [...] stycznia 2016 r, Nr [...], w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry, wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia[...] lutego 2016 r. skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Celnej we W..

Jednocześnie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w L. wskazując, że istnieje wysokie ryzyko utraty jego płynności finansowej i wyrządzenia mu znacznej i nieodwracalnej szkody na skutek ewentualnego wykonania decyzji organów obu instancji. Dodatkowo wskazał, iż w 2013 r. poniósł stratę w kwocie [...] zł, w 2014 r. – w kwocie [...] zł, zaś w 2015 r. – w wysokości [...]zł (na potwierdzenie czego dołączono zeznania podatkowe za rok 2013 i 2014). Brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i prowadzenie ewentualnego postępowania egzekucyjnego może – w ocenie skarżącego – doprowadzić do pozbawienia go środków do życia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast art. 61 § 3 tej samej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Z treści cytowanego przepisu wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy i może nastąpić tylko na wniosek strony skarżącej, w którym uprawdopodobni istnienie przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo: wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Inicjatywa zaś w zakresie wykazania okoliczności potwierdzających istnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji ciąży na stronie skarżącej (por. postanowienie NSA ż dnia 18 czerwca 2004 r., FZ 138/04, nie publ.).

Przenosząc dotychczasowe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. Strona uzasadniła, dlaczego – w jej ocenie – w razie wykonania zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności, Sąd uznał, że spełnione zostały przesłanki określone w art. 61 § 3 powołanej ustawy gdyż – w świetle przedstawionych przez skarżącego argumentów (opisanych w stanie faktycznym postanowienia) – wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Zapłata kwoty 12.000 zł – w sytuacji finansowej skarżącego – realnie zagroziłaby jego bytowi materialnemu.

W tym stanie rzeczy, Sąd – na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. – orzekł o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji.