Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 583/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2021-11-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Inspekcja sanitarna
Zatrudnienie
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: 20 pkt 1, 20 pkt 2 załącznika
journal: Dz.U. 2013 poz 1367
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych - tekst jednolity
article: art. 111, art. 138 § 1 pkt 2, art. 138 § 2
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 15zzs(4) ust. 3
journal: Dz.U. 2020 poz 1842
law: Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych  chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Zieliński Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz Sędzia WSA Jan Szuma (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 listopada 2021 r. połączonych spraw ze skarg P. K. na decyzje Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] maja 2021 r., nr [...] oraz z dnia [...] maja 2021 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego uchyla obie zaskarżone decyzje


UZASADNIENIE

Decyzjami z dnia [...] maja 2021 r., [...] i [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny (zwany dalej "Inspektorem Wojewódzkim") uchylił objęte odwołaniami P. K. decyzje Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w O. (zwanego dalej "Inspektorem Powiatowym") z dnia [...] marca 2021 r., odpowiednio: [...] i [...], którymi orzeczono o braku podstaw do stwierdzenia u odwołującego się zgłoszonych chorób zawodowych wymienionych w pozycji 20 pkt 1 i 2 wykazu chorób zawodowych określonych w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia [...] czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r. poz. 1367 z późn. zm., dalej "r.ws.ch.z."). Jednocześnie organ odwoławczy umorzył postępowania w pierwszej instancji.

Przedstawienie stanu spraw wymaga przypomnienia zdarzeń nieco wcześniejszych, z początkowego etapu postępowań administracyjnych.

Otóż decyzjami z dnia [...] czerwca 2020 r., BP [...], [...] oraz BP [...], [...] odmówiono stwierdzenia u P. K. chorób zawodowych z pozycji 20 pkt 1 i 2 załącznika do r.ws.ch.z. (zob. odpowiednio karty 13 i 8 akt administracyjnych).

Od obu powyższych decyzji P. K. się odwołał, a decyzjami z dnia [...] sierpnia 2020 r., [...] i [...] Inspektor Wojewódzki uchylił decyzje pierwszoinstancyjne i sprawy przekazał do ponownego rozpatrzenia (zob. odpowiednio k. 16 i 11 akt administracyjnych). Decyzje kasacyjne organu odwoławczego zostały doręczone organowi pierwszej instancji [...] sierpnia 2020 r.

Sądowi wiadomym jest z urzędu w oparciu o dane ustalone w sprawach II SA/Po [...] i II SA/Po [...], że P. K. ubiegał się następnie o uzupełnienie decyzji Inspektora Wojewódzkiego z dnia [...] sierpnia 2020 r., [...] i [...] w trybie art. 111 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie tekst jednolity Dz. U. z 2021 r., poz. 735 z późn. zm. dalej "K.p.a."). Postanowieniami z dnia [...] września 2020 r., [...] i [...] żądanego uzupełnienia mu odmówiono. Postanowienia o odmowie uzupełnienia P. K. zaskarżył następnie do sądu administracyjnego, jednak jego skargi zostały odrzucone postanowieniami z dnia [...] marca 2021 r., II SA/Po [...] i II SA/Po [...]. Orzeczenia te stały się prawomocne z dniem [...] maja 2021 r.

Równolegle do powyższych zdarzeń Inspektor Powiatowy (otrzymawszy decyzje kasacyjne [...] i [...]) prowadził postępowanie dowodowe i decyzjami z dnia [...] marca 2021 r., BP [...], [...] i BP [...], [...] ponownie orzekł o braku podstaw do stwierdzenia u P. K. zgłoszonych chorób zawodowych (k. 75 i 78 akt administracyjnych)

Od decyzji tych odwołał się P. K..

Decyzjami z dnia [...] maja 2021 r., [...] i [...] Inspektor Wojewódzki – powołując się na art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. – uchylił zaskarżone decyzje Inspektora Powiatowego z dnia [...] marca 2021 r., BP [...], [...] i [...], [...] i umorzył postępowania w pierwszej instancji w całości. Wskazał, że w dacie orzekania przez Inspektora Powiatowego nie były jeszcze prawomocne postanowienia Sądu z dnia [...] marca 2021 r., II SA/Po [...] i II SA/Po [...]. Oznacza to, że decyzje z dnia [...] marca 2021 r., [...] i [...] wydano w warunkach, gdy pozostawały jeszcze w obrocie poprzednie decyzje z dnia [...] czerwca 2020 r., BP [...], [...] oraz BP [...], [...]

O obu decyzji Inspektora Wojewódzkiego z dnia [...] maja 2021 r., [...] i [...] P. K. wniósł skargi podkreślając, że postępowania administracyjne w jego sprawie nie stały się bezprzedmiotowe, a rolą organu odwoławczego było rozpoznać odwołania. W ocenie skarżącego należało albo sprawy rozpoznać merytorycznie albo – w przypadku uchylenia decyzji pierwszo-instancyjnych – przekazać do ponownego rozpatrzenia.

W odpowiedzi na skargi Inspektor Wojewódzki wniósł o ich oddalenie.

Skargi P. K. początkowo zarejestrowano pod sygnaturami II SA/Po [...] i II SA/Po [...], jednak postanowieniem II SA/Po [...] zostały one połączone. Stosownie do reguł rejestracji spraw obie skargi rozpatrywane są od tego momentu pod sygnaturą II SA/Po [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skargi są zasadne.

W zaskarżonych decyzjach z dnia [...] maja 2021 r., [...] i [...] Inspektor Wojewódzki zarzucił Inspektorowi Powiatowemu, że ten wydał decyzje z dnia [...] marca 2021 r., [...], [...] i [...], [...] w dacie, gdy postanowienia o odmowie uzupełnienia uprzednich decyzji kasacyjnych (z dnia [...] sierpnia 2020 r.) nie były jeszcze prawomocne. W ocenie organu odwoławczego oznaczało to, że decyzje z dnia [...] marca 2021 r. wydano w warunkach, gdy w istocie pozostawały jeszcze w obrocie decyzje z dnia [...] czerwca 2020 r., [...] [...], [...] oraz [...], [...] Jego zdaniem doszło więc do zdublowania rozstrzygnięć w tych samych sprawach.

Argumentacja zawarta w zaskarżonych decyzjach Inspektora Wojewódzkiego jest błędna. Opiera się ona bowiem na mylnym rozumowaniu, że postanowienia o odmowie uzupełnienia decyzji kasacyjnych z dnia [...] sierpnia 2020 r. oraz ich prawomocność warunkowały skuteczność tych decyzji.

Sąd podkreśla, że nie ma podstaw prawnych do forsowania poglądu, który zaprezentował Inspektor Wojewódzki. Decyzja kasacyjna organu administracji wydana na podstawie art. 138 § 2 K.p.a., a taki charakter miały decyzje z dnia [...] sierpnia 2020 r., [...] i [...], jest skuteczna z datą jej wydania. Od momentu doręczenia jej organowi pierwszej instancji wraz z aktami sprawy, ten ostatni organ staje się ponownie właściwy do rozpoznania sprawy administracyjnej. Skutku tego w zasadzie nie niweczy nawet wniesienie sprzeciwu do sądu administracyjnego samej od decyzji kasacyjnej, a już tym bardziej nie ma wpływu na główny bieg postępowania wydanie i prawomocność wpadkowych postanowień dotyczących odmowy uzupełnienia decyzji.

Powyższe prowadzi do wniosku, że Inspektor Wojewódzki naruszył art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. uchylając rozstrzygnięcia pierwszoinstancyjne i umarzając postępowania. Odwołania o decyzji Inspektora Powiatowego z dnia [...] marca 2021 r. należało rozpoznać merytorycznie. Wbrew organowi, nie zachodzi bowiem sytuacja równoległego istnienia w obrocie decyzji objętych obecnie odwołaniami i decyzji z dnia [...] czerwca 2020 r. Te wcześniejsze zostały bowiem skutecznie uchylone decyzjami kasacyjnymi Inspektora Wojewódzkiego z dnia [...] sierpnia 2020 r., [...] i [...]

Mając to wszystko na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.) uchylił obie zaskarżone przez P. K. decyzje z dnia [...] maja 2021 r., [...] i [...]

Niniejszą sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym stosownie do art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (obecnie tekst jednolity Dz. U. z 2021 r., poz. 2095), po uprzednim skierowaniu jej do takiego trybu przez Przewodniczącego Wydziału (k. 19 akt sądowych).