Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1620/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2015-12-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 89, art. 90, art. 91
journal: Dz.U. 2009 nr 201 poz 1540
law: Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych.
article: art. 187 par. 1, art. 188, art. 191
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.
journal: Dz.U.UE.L 1998 nr 204 poz 37  art. 1 pkt 11, art. 8 ust. 1
law: Dyrektywa  98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiająca procedurę udzielania informacji w dziedzinie  norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jużków (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik, Sędzia WSA Krzysztof Kandut, Protokolant Katarzyna Lisiecka-Mitula, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 grudnia 2015 r. przy udziale - sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w Katowicach na rzecz strony skarżącej kwotę 3.137 zł (słownie: trzy tysiące sto trzydzieści siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] r. nr [...] wymierzającą "A" Spółka z o.o. z siedzibą w J. karę pieniężną w wysokości [...] zł. za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry.

Podstawą tego rozstrzygnięcia był następujący stan sprawy:

W wyniku przeprowadzonej w dniu [...] r. przez funkcjonariuszy Urzędu Celnego w K. kontroli w zakresie przestrzegania przepisów regulujących urządzanie i prowadzenie gier hazardowych ustalono, że w lokalu "B" w J. , w którym działalność gospodarczą prowadzi Spółka z o.o. ""A" " urządzane są gry na automatach. Kontroli poddano automat o nazwie Hot Spot Admiral oraz Lion stwierdzając, że urządzenia te umożliwiają prowadzenie gier w celach komercyjnych i gry mają charakter losowy. Jednocześnie stwierdzono, że urządzanie gier hazardowych ma miejsce w lokalu niebędącym kasynem i bez koncesji na prowadzenie kasyna gry w rozumieniu art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. nr 201, poz. 1540 ze zm., w skrócie u.g.h.). Ustalono, że użytkowane automaty do gry są własnością "A" , gdyż obecny w lokalu pracownik Spółki nie wskazał innego właściciela a automaty nie posiadały żadnego oznakowania wskazującego na innego właściciela. Pismem z [...] r. Spółka przedłożyła umowę najmu powierzchni operacyjnej z [...] r. zawartą ze spółką "C" , jako Operatorem. Pozyskano również dokumentację dotyczącą punktu gier o niskich wygranych, zlokalizowanego w lokalu "B" w J. , w którym "C" prowadziła działalność gospodarczą w ramach zezwolenia udzielonego decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...] r. nr [...] . Przesłuchano również prezesa "D" Spółka z o.o. obecnie "A" .

Postanowieniem z dnia [...] r. Naczelnik Urzędu Celnego w K. wszczął postępowanie wobec Sp. z o.o. ""A" " w sprawie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry.

W toku tego postępowania organ włączył do akt sprawy m.in. materiały z postępowania karnoskarbowego nr [...] .

Organ I instancji powołując m.in. przepisy art. 2 ust. 1, ust. 5, a także art. 3 i art. 6 u.g.h. wskazał, że na podstawie zebranych w sprawie dowodów gry na skontrolowanym automacie mają charakter losowy i urządzane są w celach komercyjnych, a przy tym urządzenie LION i Hot Spot Admiral jest automatem do gier w rozumieniu ustawy o grach hazardowych. W efekcie organ przyjął, że ponieważ urządzającym gry na przedmiotowym automacie była "A" , w lokalu który nie jest kasynem gry – to na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. podlega karze pieniężnej w wysokości [...] zł. Rozstrzygnięcie w tym zakresie organ I instancji zawarł w decyzji z dnia [...] r.

W odwołaniu Spółka, wnosząc o uchylenie decyzji organu I instancji zarzuciła wydanie jej z naruszeniem przepisów prawa procesowego:

- art. 7 i art. 77 k.p.a. przez przyjęcie, że spółka urządzała gry na automatach poza kasynem gry oraz poprzez zaniechanie wyczerpującego zebrania materiału dowodowego i przyjęcie winy "A" ; wybiórcze sięgniecie po materiał dowodowy z postępowania karnoskarbowego, które w pełni wykazało brak jakiegokolwiek zaangażowania Spółki w organizację gier oraz postępowania [...] ; brak weryfikacji zapłaty przez spółkę "C" za faktur za najem powierzchni po wygaśnięciu posiadanego przez nią zezwolenia; art. 80 k.p.a przez dokonanie rażąco dowolnej oceny materiału dowodowego; załączenie do akt sprawy dokumentu KP z [...] r. potwierdzającego zapłatę [...] zł za najem 3 m2 powierzchni lokalu będącego własnością skarżącej. W uzasadnieniu podkreśliła, że umowa najmu była zawarta na czas nieokreślony i spółka "C" miała je odebrać po wygaśnięciu umowy czego nie uczyniła, gdyż automaty stały nadal do czasu kontroli i to ona czerpała pożytki z ich eksploatacji.

Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadniając wydaną decyzję organ odwoławczy w szczególności wskazał, że na podstawie art. 8 u.g.h. w sprawie maja zastosowanie odpowiednio przepisy ustawy Ordynacja podatkowa, a nie wskazane w odwołaniu przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Dalej organ przytoczył mające w sprawie zastosowanie przepisy ustawy o grach hazardowych, które odniósł do ustalonego stanu faktycznego. Nie ma bowiem wątpliwości, że zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwala jednoznacznie twierdzić, iż LION i Hot Spot Admiral są urządzeniami elektronicznymi do gier, a gra na automacie organizowana jest w celach komercyjnych i ma charakter losowy. Potwierdza to przeprowadzony eksperyment. Wynika z niego, że gry na automacie organizowane są w celach komercyjnych; grający nie ma możliwości uzyskania wygranej pieniężnej lub rzeczowej (bezpośrednio wypłacanej czy wydawanej przez automat); w przypadku gier za punkty CREDIT jest możliwe prowadzenie kolejnych gier za wygrane uzyskane w grach poprzednich; gry mają charakter losowy - wynik pojedynczej gry jest zależny od przypadku - grający nie ma żadnego wpływu na wynik końcowy gry.

W dalszej kolejności organ wyjaśnił, odnosząc się do argumentów, że wyłącznie ustawowe uprawnienie do rozstrzygnięcia czy gra jest grą na automacie przysługuje Ministrowi Finansów w drodze decyzji, natomiast jedynym podmiotem ustawowo umocowanym do przeprowadzenia badań urządzeń do gier jest upoważniona przez Ministra Finansów jednostka badająca - że uprawnienie Ministra Finansów do rozstrzygania w trybie art. 2 ust. 6 u.g.h. co do charakteru gier nie oznacza, że w każdym przypadku urządzania gier Minister Finansów ma obowiązek wydać decyzję. Ustawa o grach hazardowych wprowadza definicje poszczególnych gier czy zakładów wzajemnych, które wskazują cechy je charakteryzujące. A zatem organ celny ustalając przebieg gry w oparciu o zebrany materiał jest kompetentny samodzielnie stwierdzić, czy dana gra wyczerpuje znamiona gry na automatach (art. 2 ust. 3-5 u.g.h.) i dopiero w przypadku wątpliwości może wystąpić do Ministra Finansów o rozstrzygnięcie charakteru przedsięwzięcia w drodze decyzji administracyjnej. W przedmiotowej sprawie ustalenie w toku postępowania charakteru gier urządzanych na automatach spowodowało, że załatwienie sprawy w przedmiocie nałożenia na stronę kary nie jest uzależnione od rozstrzygnięcia Ministra Finansów.

Organ odwoławczy nie zgodził się także z zarzutem naruszenia przepisów dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. Stwierdził, że norma prawna zawarta w art. 89 u.g.h. nie stanowi przepisu technicznego w rozumieniu art. 1 pkt 11 w/w dyrektywy, gdyż z racji materii jaką reguluje, nie wprowadza istotnych warunków mających wpływ na właściwości czy tez sprzedaż produktu jakim jest automat o niskich wygranych. Powołując się na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 2013 r. sygn. I KZP 15/13 zaakcentował, że organy władzy publicznej nie mogą w sposób dowolny odmawiać stosowania prawa, zwłaszcza gdy normy prawne nakładają na nie obowiązek określonego działania. Do momentu wydania przez Trybunał Konstytucyjny wyroku usuwającego określone przepisy z porządku prawnego w wyniku stwierdzenia ich niekonstytucyjności, brak jest podstaw do odmowy ich stosowania. Ponieważ wyrokiem z dnia 11 marca 2015 r. sygn. P 4/14 Trybunał Konstytucyjny uznał zgodność ustawy o grach hazardowych z Konstytucją RP stwierdzając, że art. 14 ust. 1 i art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. są zgodne z Konstytucją, to zarzuty spółki w tym zakresie należało uznać za bezzasadne.

Dyrektor Izby Celnej nie podzielił także zarzutów odwołania dotyczących naruszenia prawa procesowego. Podkreślił, że skarżąca nie wykazała, że nie jest właścicielem spornych automatów, gdyż przedstawiona przez nią umowa najmu, dowody KP i faktura nie zostały potwierdzone przez spółkę "C" . Wręcz zaprzeczyła ona aby umowa najmu obowiązywała w dacie kontroli, gdyż czas jej obowiązywania upłynął wraz z wygaśnięciem zezwolenia na urządzanie gier na automatach i wtedy też wycofała z lokalu skarżącej automaty, które były jej własnością.

Nie zgadzając się z decyzją organu odwoławczego Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej zarzuciła naruszenie art. 122 i art. 187 O.p. przez niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego, które skutkowało przyjęciem, że skarżąca urządzała w swojej siedzibie gry na automatach poza kasynem gry oraz poprzez zaniechanie wyczerpującego zebrania materiału dowodowego przez brak wyjaśnienia czy pozostawione w siedzibie automaty były tożsame z tymi, które figurowały w umowie podpisanej ze spółką "C" , a z których zerwano jedynie oznaczenia umożliwiające ich identyfikację albo ewentualnie podmieniono je na inne, brak zweryfikowania faktu zapłaty faktury VAT za październik 2011 r. i oparciu się jedynie na pisemnym oświadczeniu spółki "C" , braku jednoznacznego ustalenia w toku przesłuchań świadków, W. K. i A. T., co do zabrania wyrejestrowanych automatów z lokalu lub ich ewentualnej podmiany, skutkującego przyjęciem winy po stronie skarżącej,

- art. 210 § 1 pkt 4 O.p. w związku z art. 1 pkt 11 w zw. z art.8 ust. 1 dyrektywy 98/34/WE poprzez powołanie nieistniejącej podstawy prawnej rozstrzygnięcia w związku z brakiem notyfikacji ustawy,

- art. 89, 90 i 91 u.g.h. w związku z art. 1 pkt 11 i art. 8 ust. 1 dyrektywy98/34/WE poprzez wydanie decyzji na podstawie przepisów technicznych, które nie obowiązują z racji braku ich notyfikacji, wniosła o ich uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w K. , wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga okazała się zasadna.

W świetle art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej określanej skrótem p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zatem tylko ustalenie, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji – art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a. Sad orzeka w granicach danej sprawy, na podstawie akt sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi (art. 133 § 1 i art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest legalność nałożenie na Spółkę kary pieniężnej za urządzanie gier hazardowych na automacie do gier o niskich wygranych bez certyfikatu i poza kasynem. Zdaniem skarżącej nie uprawniają do tego ustalenia faktyczne, które w sposób niejednoznaczny wykazały, że to skarżąca jest właścicielem spornych automatów do gier. W jej ocenie zgromadzone dowody i zaniechanie weryfikacji dowodów wskazanych przez skarżącą, nie wyklucza, że właścicielem automatów jest spółka "C" , a te uchybienia procesowe uzasadniają uchylenie zaskarżonych decyzji. Niezależnie od powyższego "A" stoi na stanowisku, że przepis art. 89 u.g.h. nie ma w sprawie zastosowania z racji powiazania z art. 14 ust. 1 u.g.h., który jest przepisem technicznym, a jako że nie został notyfikacji Komisji zgodnie z wymogami dyrektywy 98/34/WE, to nie może być stosowany.

Organ natomiast wskazuje, że skarżąca nie wykazała, że nie jest właścicielem automatów znajdujących się w jej lokalu, co daje podstawę faktyczną do nałożenia kary pieniężnej. Podstawę prawną swojego działania upatruje w dyspozycji art. 89 ust. 1 pkt 2 i art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. nr 201, poz. 1540; dalej zwana skrócie u.g.h.), który nie uznaje za techniczny, a tym samym nie wymagający notyfikacji.

Należy wskazać, że na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. karze pieniężnej podlega urządzający gry na automatach poza kasynem gry (definicję pojęcia "kasyno gry" zawiera art. 4 ust. 1a u.g.h.).

Stosownie do art. 90 ust. 1 u.g.h. kary pieniężne wymierza, w drodze decyzji, naczelnik urzędu celnego, na którego obszarze działania jest urządzana gra hazardowa.

Zgodnie z art. 2 ust. 3 u.g.h. grami na automatach są gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych, o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których gra zawiera element losowości.

W myśl art. 2 ust. 5 u.g.h. grami na automatach są także gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych, organizowane w celach komercyjnych, w których grający nie ma możliwości uzyskania wygranej pieniężnej lub rzeczowej, ale gra ma charakter losowy.

Dyrektor Izby Celnej ustalił, że w dniu [...] r. w lokalu o nazwie restauracja "B" w J. ujawniono dwa automaty do gier. Był to automat Hot Spot Admiral TY FV-627, [...] oraz LION TYP FV-637, [...] . Nie posiadały ona innych oznaczeń wskazujących na właściciela automatów. Automaty były włączone do sieci i przygotowane do gry. Obecna w lokalu barmanka – M.P. nie potrafiła wskazać właściciela automatów ani nie okazała żądnego dokumentu pozwalającego na jego identyfikację. Stąd organ przyjął, że właścicielem spornych automatów jest właściciel lokalu "A" w J. (uprzednio centrum "D" spółka z o.o.

Nie jest w sprawie sporne, że lokal nie był kasynem, automat nie posiadał certyfikatu określającego jego charakter a Spółka nie posiada koncesji na prowadzenie kasyna gry, wymaganego na podstawie art. 6 ust. 1 u.g.h. Na przedmiotowym automacie został przeprowadzony eksperyment który wykazał, że zainstalowane w nim gry miały charakter losowy i komercyjny oraz spełniały przesłanki definiujące gry hazardowe z art. 2 ust. 3 u.g.h., co potwierdzają ustalenia zawarte m.in. w protokole kontroli. Gry kontrolne wykazały, że automaty wypłacają pieniądze (wygrane), gdyż jeden wypłacił kwotę 5 zł.

Jak wynika z przywołanych zarzutów skargi Spółka kwestionuje zarówno ustalenia faktyczne, które legły u podstaw zaskarżonej decyzji, jak i ich ocenę prawną, to w pierwszej kolejności należy rozważyć ich zasadność, bowiem prawo materialne może być stosowane tylko do prawidłowo ustalonego stanu faktycznego. W przedmiotowej sprawie prawidłowe ustalenia będą decydować o zasadności nałożenia kary pieniężnej na skarżącą za urządzanie gier na automatach.

Sąd orzekający podzielił zasadność twierdzenia skarżącej, że zebrany w sprawie materiał dowodowy nie pozwala w sposób jednoznaczny wykluczyć aby właścicielem spornych automatów była wskazana przez skarżącą spółka "C" , tym samym zaskarżona decyzja jest przedwczesna.

W ocenie Sądu, w toku postępowania organy nie zebrały materiału dowodowego zgodnie z przepisami art. 122, art. 187 § 1, art. 191, art. 197 O.p. Materiał ten, jedynie w sposób wystarczający potwierdził losowy charakter gier urządzanych na spornym automacie, wykluczając tym samym twierdzenie o jego zręcznościowym charakterze. Kierując się regułą swobodnej oceny dowodów określoną w art. 191 O.p. organ przyjął, że przedmiotowy w sprawie automat zezwala na gry o charakterze komercyjnym (możliwość gry występuje dopiero po uiszczeniu środków pieniężnych) i losowym, bowiem układ znaków na automacie jest losowy i nie zależy od zręczności (umiejętności gracza).

W ocenie Sądu Dyrektor Izby Celnej prawidłowo poczynił ustalenia na podstawie materiału zebranego w czasie przeprowadzonego eksperymentu obrazującego działanie urządzenia. Analizując materiał dowodowy, organ podatkowy może wyciągać swobodne wnioski i swobodnie decydować o tym jakie przepisy materialnego prawa podatkowego zastosuje, uwzględniając przyjęte przez siebie w sprawie ustalenia faktyczne. Ocena dowodów przez organ staje się dowolną dopiero wtedy, gdy w danej sprawie przekroczone zostaną granice swobodnej oceny dowodów. Te granice nie są jednak w żaden sposób bezpośrednio określone przepisami prawa powszechnie obowiązującego. Dlatego przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów rozpatrywane być musi w każdej konkretnej sprawie podatkowej, przy uwzględnieniu reguł logicznej interpretacji faktów i zdarzeń (zob. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 17 lipca 2014 r., I SA/Po 144/14). Oczywiście "swoboda" oceny nie może oznaczać przyzwolenia na dowolność wniosków prezentowanych przez organ. Dokonywana w myśl art. 191 O.p. ocena organu winna być zgodna z wiedzą, doświadczeniem życiowym oraz zasadami logiki.

Sąd dokonując w niniejszej sprawie kontroli w zakresie stosowania art. 191 O.p. doszedł do przekonania, że wnioski przedstawiane przez organ podatkowy skutkujące nałożeniem na skarżącą kary pieniężnej nie mieszczą się w granicach wyznaczanych przez podane wyżej wskazania.

Zdaniem Sądu, nie ulega wątpliwości, że w świetle art. 180 § 1 o.p., zgodnie z którym jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem, dowodem w sprawie może być przeprowadzony przez funkcjonariuszy celnych eksperyment (gra kontrolna). Materialnoprawną podstawę do jego przeprowadzenia stanowi art. 32 ust. 1 pkt 13 ustawy o służbie celnej, zgodnie z którym funkcjonariusze wykonujący kontrole są uprawnieni do przeprowadzania w uzasadnionych przypadkach, w drodze eksperymentu, doświadczenia lub odtworzenia możliwości gry na automacie, gry na automacie o niskich wygranych lub gry na innym urządzeniu.

W ocenie Sądu skarżąca wykazała, że organ naruszył art. 187 § 1 i art 188 O.p. W niniejszej sprawie skarżąca okazała umowę najmu z [...] r. zawartą ze spółką "C" z siedzibą w B. mocą, której udostępniła jej w lokalu kawiarnia "B" 3 m2 powierzchni za kwotę brutto [...] zł miesięcznie. Umowę zawarto na czas nieokreślony z 6 miesięcznym terminem wypowiedzenia (§ 4 pkt 1 ). Umowa ta zwiera również zapis, że traci moc z po wygaśnięciu zezwolenia, a po jej wygaśnięciu operator odbierze automaty z miejsca eksploatacji. Umowę podpisał w imieniu skarżącej M. C. w imieniu operatora A. T.. Z przesłuchania M. P. w dniu [...] r. wynika, że w okresie jej zatrudnienia od marca 2010 r. w lokalu zawsze były automaty, którymi zajmowali się ludzie z firmy, która je obsługuje. Automaty same wypłacały wygrane aostatnio były konserwowane miesiąc wcześniej. Kojarzy je z nazwiskiem K. . Firma, która obecnie wstawiła automaty jest z J. ale jej nie zna.

Nie jest sporne, że spółka "C" posiadała zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych wydane przez Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., które zostało wydane na okres 6 lat, do [...] r. Z pisma spółki z [...] r. wynika również, że zawiesza funkcjonowanie w lokalu "D" w J. automatu Superball nr [...] . Formularz zgłoszenia podpisał W.K. oraz D. M... Automat ten został przemieszczony z lokalu w B. i był w lokalu w dniu [...] r., co potwierdza Protokół kontroli doraźnej, która zakończyła się nałożeniem na W.K. mandatu karnego wartości 150 zł za brak świadectwa rejestracji automatu. Na wezwanie organu spółka "C" złożyła oświadczenie, z którego wynika, że w swoich dokumentach nie posiada faktury nr [...] z [...] r. za najem powierzchni w lokalu "B "w J. , gdyż jej zezwolenie wygasło w dniu [...] r. Z tą datą umowa uległa rozwiązaniu a automaty zostały odebrane. Oświadczenie podpisał M.S. Prawdziwości oświadczenia zaprzeczył przesłuchany w charakterze strony M. C., prezes "A" . Skarżąca okazała również postanowienie z [...] r. o umorzeniu przez Urząd Celny dochodzenia w sprawie urządzania gier na automatach o niskich wygranych z uwagi na niewykrycie sprawców ([...] ). Pracownicy skarżącej zeznali, że automaty obsługiwała spółka "C" (A.J.), a W.K. zeznał, że automaty Hot Spot mógł przywieźć osobiście. (...). Po wygaśnięciu zezwolenia automaty zostały na pewno zabrane z lokalu, jednakże czy to ja je wywiozłem nie pamiętam.(..). Z tego co pamiętam to w lokalu "B" były wstawiane tylko automaty Hot Spot. Nadto załączyła dowody KP dla spółki "C" z [...] r., oraz fakturę z [...] r. Organ celny nie dokonał jednak weryfikacji prawdziwości tych dokumentów u ich wystawcy ani odbiorcy, ani też sposobu rozliczania umowy najmu w okresie do września 2011 r. Nie zażądano od spółki "C" dokumentów potwierdzających rozwiązanie umowy najmu, skoro w jej treści nie zawarto informacji o dacie ważności zezwolenia oraz ustaleń co do odbioru automatu, osoby ją odbierającej i daty odbioru czy miejsca ich dalszego przechowywania. Należy również wyjaśnić jakie automaty były w tym lokalu i ile, gdyż relacje obu stron w tym zakresie są rozbieżne a co najmniej wątpliwe.

Wobec rozbieżności w ustalenia poczynionych w toku postępowania karnoskarbowego i o nałożenie kary pieniężnej organ winien przeprowadzić własne czynności celem usunięcia istniejących w sprawie wątpliwości i rozbieżności, a zatem koniecznym było uzupełnianie materiału dowodowego we wskazanym przez stronę zakresie, jak również zażądanie od strony pełnej dokumentacji rozliczeń umowy najmu. Koniecznym też był przesłuchanie W.K. czy M. S., celem ustalenie jakie automaty i kiedy były eksploatowane w lokalu skarżącej.

W konsekwencji zarzuty naruszenia przepisów art. 187 § 1, art. 188 w zw. z art. 191 O.p. – należało uznać za zasadne, a nałożenie kary pieniężnej na skarżącą za przedwczesne.

Z tych względów, uznając skargę za zasadną, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. Sąd skargę uwzględnił, a o kosztach orzekła na podstawie art. 204 § 2 p.p.s.a.