Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 350/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-06-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Wdowiak po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 28 grudnia 2012 r. skarżący M. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej.

W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że zaskarżona decyzja jest jedną z 40 decyzji wydanych przez organ, a każda nakłada na skarżącego karę pieniężną w wysokości 3000 zł, w konsekwencji skarżący jest zobowiązany do zapłaty 120000 zł, czemu nie jest w stanie podołać z uwagi na sytuację materialną.

W niniejszej sprawie skarżący w związku z postępowaniem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, nadesłał na wezwanie sądu dokumenty obrazujące jego obecną sytuację materialną. Z dokumentów tych wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe razem z żoną i małoletnią córką. Jedynym dochodem skarżącego jest dochód z tytułu zawartych przez skarżącego dwóch umów o pracę na ½ etatu, z których skarżący otrzymuje wynagrodzenie w łącznej wysokości 2129,07 zł netto miesięcznie, pomniejszone o kwotę 977 zł na podstawie zawiadomień Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...] marca 2013 r. o zajęciu części wynagrodzenia skarżącego na poczet egzekucji nałożonych na skarżącego kar za wykonywanie przejazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej w łącznej kwocie 139550,06 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej cyt. jako p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.

Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący wskazał, że na skutek nałożonych na niego kar jest zobowiązany do zapłaty 120000 złotych. Znajdujące się w aktach sprawy dokumenty potwierdzają, że skarżący ma na utrzymaniu żonę oraz małoletnią córkę, a jedynym źródłem utrzymania skarżącego jest jego wynagrodzenie za prace, które dodatkowo jest w części zajęte na poczet egzekucji nałożonych na niego kar pieniężnych.

Zdaniem Sądu wskazane wyżej okoliczności uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, bowiem w obecnej sytuacji materialnej skarżącego, uzyskiwane przez niego dochody w całości są przeznaczane na bieżące utrzymanie rodziny, zatem egzekucja nałożonej zaskarżoną decyzją kary pieniężnej mogłaby spowodować ryzyko wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.