Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 295/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2021-11-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 13ze ust. 4 pkt 1-3;
journal: Dz.U. 2015 poz 187
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji  Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.
article: art. 10 ust. 1;
journal: Dz.U. 2021 poz 1128
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych -t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kuchta (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Artur Adamiec, Sędzia WSA Ewa Rojek, Protokolant Starszy inspektor sądowy Anna Szyszka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 listopada 2021 r. sprawy ze skargi A. B. na decyzję Dyrektora Świętokrzyskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia ... nr ... w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; 2. zasądza od Dyrektora Świętokrzyskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. na rzecz A. B. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Dyrektor Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji

i Modernizacji w K. decyzją z [...] r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w K.

z [...] r. nr [...] o odmowie A. B. przyznania pomocy finansowej na dofinansowanie kosztów zakupu komputera stacjonarnego lub przenośnego będącego laptopem wraz z niezbędnym oprogramowaniem oraz myszką, klawiaturą i ładowarką.

Organ ustalił, że A. B. złożyła wniosek A. B.

o przyznanie pomocy finansowej na dofinansowanie kosztów zakupu komputera stacjonarnego lub przenośnego będącego laptopem wraz z niezbędnym oprogramowaniem oraz myszką, klawiaturą i ładowarką. Do wniosku strona dołączyła: decyzję z [...] r. w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2019 skierowaną do S. B.; decyzję z [...] r.

w sprawie wymiaru podatku rolnego, leśnego, od nieruchomości na 2019 r. pobieranego w formie łącznego zobowiązania pieniężnego skierowaną do A. B.; PIT-36 Zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu (poniesione straty)

w roku podatkowym 2019; PIT/O Informacja o odliczeniach od dochodu (przychodu)

i od podatku w roku podatkowym 2019; PIT -11 Informacja o przychodach z innych źródeł oraz o dochodach i pobranych zaliczkach na podatek dochodowy w roku 2019 oraz wyjaśnienia strony, co do kwoty wskazanej we wniosku, jako dochód netto ze stosunku pracy w roku 2019.

Dyrektor wskazał, że wnioski o udzielenie pomocy finansowej na dofinansowanie kosztów zakupu komputera stacjonarnego lub przenośnego będącego laptopem wraz z niezbędnym oprogramowaniem oraz myszką, klawiaturą i ładowarką rozpatrywane są w oparciu o rozporządzenie Rady Ministrów z 27 stycznia 2015 r.

w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz.U.2015.l87 ze zm.) dalej "Rozporządzenie". Warunki udzielenia pomocy określają przepisy § 13ze Rozporządzenia.

Stosownie do § 13ze ust. 2 pkt 4 Rozporządzenia pomoc, o której mowa w

ust. 1, przysługuje rodzinie, w której łączny dochód uzyskany przez rodziców w

2019 r., podzielony na rodziców i dzieci w wieku do 18 lat, nie przekracza w przeliczeniu na osobę 1200 zł miesięcznie. W § 13ze ust. 4 Rozporządzenia wskazano sposób ustalania dochodu, o którym mowa w § 13ze ust. 2 pkt 4.

Organ ustalił, że w niniejszej sprawie źródłem dochodów rodziny jest gospodarstwo rolne, dochody ze stosunku pracy, najem i działalność wykonywana osobiście. Na podstawie dołączonych do wniosku dokumentów liczba hektarów przeliczeniowych wynosi; 7,55 ha, dochód do opodatkowania wynosi [...] zł

i obliczony podatek wynosi [...] zł - wyliczone w zeznaniu podatkowym PIT-36. Dyrektor przedstawił przy tym sposób wyliczenia dochodu miesięcznego na osobę

i ustalił, że miesięczny dochód na jednego członka rodziny wyliczony zgodnie z § 13ze ust. 4 pkt 1-3 rozporządzenia wynosi: [...] zł. Kwota ta bezspornie przekracza kwotę [...]zł na osobę miesięcznie i skutkuje odmową przyznania pomocy.

Dochód na jednego członka rodziny został ustalony zgodnie

z § 13ze ust. 4 pkt 1 i pkt 3 Rozporządzenia, w którym jasno sprecyzowano, że

w przypadku pozyskiwania dochodów ze stosunku pracy, pracy nakładczej, spółdzielczego stosunku pracy, członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną lub z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej, lub z działów specjalnych produkcji rolnej opodatkowanych podatkiem dochodowym od osób fizycznych - dochód netto obliczany jest na podstawie zeznania podatkowego za 2019 r., jako różnica między kwotą stanowiącą podstawę do obliczenia podatku a kwotą obliczonego podatku - czyli jako dochodu

z zeznania podatkowego PIT bez podziału na źródła dochodu.

Dyrektor wskazał, że sposób wyliczenia dochodu przedstawiony przez stronę sprowadza się do zaniżenia faktycznie uzyskanych dochodów, poprzez niewykazanie dochodu z najmu oraz dochodu z działalności wykonywanej osobiście. Przypomniał, że celem przedmiotowej pomocy jest wsparcie rodzin o niskich dochodach. Przepisy prawa krajowego i unijnego nie dopuszczają jakiejkolwiek uznaniowości w ustalaniu prawa do przyznania pomocy na dofinansowanie kosztów zakupu komputera stacjonarnego lub przenośnego będącego laptopem wraz z niezbędnym oprogramowaniem oraz myszką, klawiaturą i ładowarką. Przyznanie A. B. przedmiotowej pomocy prowadziłoby do nierównego traktowania producentów spełniających takie same warunki, co stałoby w sprzeczności z bezwzględnie obowiązującymi przepisami, ale również z jedną z naczelnych zasad Unii Europejskiej, zasadą konkurencyjności.

Na powyższą decyzję A. B. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ja decyzji organu I instancji. Zarzuciła naruszenie:

- 13ze ust. 2 pkt 4 i ust. 4 pkt 2 Rozporządzenia w związku z art. 10 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (u.p.d.o.f.) poprzez błędną klasyfikację wszystkich źródeł przychodów rodziny skarżącej wskazanych

w rozliczeniu rocznym jako mających wpływ na wysokość dochodu wskazanego

w § 13ze ust. 2 pkt 4 Rozporządzenia podczas gdy § 13ze ust. 4 pkt 2 ww. Rozporządzenia jasno i wyraźnie wskazuje, które źródła przychodów winny być uwzględniane przy ustalaniu dochodu mającego znaczenie w sprawie;

- art. 8 § 1 k.p.a. poprzez brak obiektywnego rozpatrzenia sprawy, błędne przyjęcie przez organ, że stanowisko zaprezentowane w odwołaniu jest nieprawidłowe, mimo że źródłem przychodów rodziny skarżącej, są również takie które nie powinny być uwzględnione w ustaleniu dochodu stanowiącego kwotę graniczną do otrzymania pomocy, określoną w rozporządzeniu;

- art. 10 k.p.a. poprzez nie umożliwienie przed wydaniem decyzji wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.

Uzasadniając pierwszy z ww. zarzutów skarżący wskazał, że wytyczne Rozporządzenia należy interpretować w powiązaniu z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym, aby właściwie ustalić dochód i źródła dochodu (przychodu) mające znaczenie w sprawie, należy odnieść się do art. 10 u.p.d.o.f. Każde z wymienionych w tym przepisie źródeł przychodów opodatkowane jest według zasad wskazanych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, a niektóre z tych źródeł mogą zostać opodatkowane zgodnie z wola podatnika na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Zasady te są różne m.in. w zakresie kosztów uzyskania przychodów, stawki podatku czy deklaracji w której należy poszczególne źródła wykazać. Nie wszystkie ze wskazanych źródeł podlegają bowiem wykazaniu w PIT-36 czy PIT-37. Najem prywatny na przykład może zostać opodatkowany ryczałtem zamiast skalą podatkową i wykazany w zeznaniu PIT-28. Tym samym, gdyby zamiarem prawodawcy we wskazanym wyżej Rozporządzeniu było, aby przy ustalaniu dochodu uwzględnić wszystkie źródła przychodów opodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych, doprecyzował by to

w Rozporządzeniu. Tymczasem Rozporządzenie odnosi się do wybranych źródeł przychodów tj. do dochodów ze stosunku pracy, pracy nakładczej, spółdzielczego stosunku pracy, członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną lub z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej, lub z działów specjalnych produkcji rolnej opodatkowanych podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Przepis ten zawiera więc katalog zamknięty źródeł przychodów mających znaczenie w sprawie. W Rozporządzeniu pominięto emeryturę czy rentę, jak również przychody z najmu prywatnego jeśli podatnik wybierze opodatkowanie takich dochodów na zasadach określonych w przepisach

o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiągniętych przez osoby fizyczne. Wszystkie inne źródła przychodów, poza wprost wskazanymi, nie zostały ujęte w Rozporządzeniu, mimo że mogą one znaleźć się w rozliczeniach rocznych PIT- 36 czy PIT- 37 czy też w rozliczeniach na zasadach zryczałtowanego podatku dochodowego. Prawodawca pominął też inne przychody nieopodatkowane podatkiem dochodowym (jak np. 500 +), co ewidentnie wskazuje, że do ustalenia kwoty granicznej wskazanej w Rozporządzeniu zamiarem prawodawcy było uwzględnienie tylko konkretnych źródeł przychodów jasno wskazanych

w Rozporządzeniu i żadnych innych. Tym samym nie można przy sumowaniu dochodu rodziny uwzględnić innych dochodów niż ze stosunku pracy (uwzględnionego w PIT- 36) oraz dochodu z gospodarstwa rolnego. Inne dochody rodziny (dochód

z działalności wykonywanej osobiście i dochód z najmu), mimo że wskazane w PIT-36 nie zostały jednak wymienione w §13ze ust. 4 Rozporządzenia. Błędne jest więc stanowisko wskazane w decyzji, że przekroczono kwotę graniczną do otrzymania pomocy. W decyzji bowiem uwzględniono wszystkie źródła dochodu, mimo że prawodawca nie wskazał ku temu podstawy prawnej.

Organ uwzględnił jednak przychód z najmu, tylko dlatego że został wykazany

w tym samym zeznaniu co dochody z pracy. Przez zaprezentowaną przez organ interpretację przepisów powstałaby sytuacja, gdzie dochód z najmu wykazany

i opodatkowany na zasadach ogólnych podatkiem dochodowym byłby brany pod uwagę w sprawie, a taki sam dochód (z tego samego tytułu), ale opodatkowany na zasadach ryczałtu nie byłby brany pod uwagę. Nie jest to przeoczenie prawodawcy, aby dochody opodatkowane ryczałtem pomijać, ponieważ w przypadku dochodów

z pozarolniczej działalności gospodarczej w § 13ze ust. 4 rozporządzenia uwzględniono zarówno dochód z pozarolniczej działalności gospodarczej opodatkowany zarówno według skali podatkowej jak i właśnie ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Z całą więc pewnością prawodawca miał na myśli

w przepisach rozporządzenia konkretne źródła przychodu, które należy brać pod uwagę przy ustalaniu dochodu rodziny a nie całość dochodów wykazanych w zeznaniu podatkowym.

W ocenie skarżącego, biorąc pod uwagę, że Rozporządzenie precyzuje źródła przychodów mające znaczenie w sprawie, bezzasadnym i niemającym podstaw prawnych, jest uwzględnienie przy wydaniu niniejszej decyzji w kryterium dochodowym rodziny przychodów wykazanych w poz. 84 PIT-36 jako przychodów z działalność wykonywanej osobiście (przychód z umowy zlecenia, umowy o dzieło), jak również przychodu męża skarżącej wskazanego w poz. 148 PIT-36 tj. z najmu, ponieważ nie są to dochody ze źródeł wskazanych w § 13ze ust. 4 pkt 2 Rozporządzenia.

Przepis art. 10 § 1 k.p.a. ustanawia zasadę ogólną czynnego udziału strony

w postępowaniu. W niniejszej sprawie nie wystąpiła żadna z przesłanek, pozwalających organowi na odstąpienie poinformowania strony o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów przed wydaniem decyzji, strona nie zrzekła się również przysługującego jej prawa. Odstąpienie od umożliwienia stronie realizacji tego prawa nie daje również organowi żaden z przepisów szczególnych wprowadzonych ze względu na Covid-19 a w szczególności

art. 15zzzzzn ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych

z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych, gdyż z informacji dostępnych na stronach ARiMR nie wynika aby organ wykonywał w tym czasie swoje zadań

w sposób wyłączający bezpośrednią obsługę interesantów.

W odpowiedzi na skargę Kolegium podtrzymało stanowisko przedstawione

w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniosło oddalenie skargi. Dodatkowo wskazało, że w niniejszej sprawie brak jest okoliczności, z których można byłoby wyprowadzić wniosek, że strona skarżąca uchybienie art. 10 k.p.a. (brak zawiadomienia przed wydaniem decyzji o ustaleniu kwoty) wiąże z konkretnymi skutkami, w szczególności z uniemożliwieniem podjęcia konkretnie wskazanej czynności dowodowej. W niniejszej sprawie organ I instancji wydając decyzję korzystał ze znanej stronie dokumentacji, natomiast skarżąca nie dowiodła, aby z uwagi na brak zawiadomienia, nie mogła dokonać określonych czynności procesowych, które miałyby istotne znaczenie

w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo

o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2021.137 ze zm.) i art. 134 § 1 ustawy

z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(j.t. Dz.U.2019.2325), dalej jako " P.p.s.a.", sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem, zarówno materialnym jak

i procesowym, nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Sąd stwierdził, że skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja narusza prawo.

Podstawą materialnoprawną odmowy przyznania pomocy finansowej skarżącej były przepisy § 13ze Rozporządzenia.

Zgodnie z przepisem § 13ze ust.:

1. W 2020 i 2021 r. Agencja udziela pomocy finansowej na realizację innych zadań wynikających z polityki państwa w zakresie rolnictwa i rozwoju wsi, o której mowa w

§ 2 ust. 1 pkt 6, w zakresie dofinansowania kosztów zakupu w okresie od dnia 10 grudnia 2020 r. do dnia 31 marca 2021 r. komputera stacjonarnego lub przenośnego będącego laptopem wraz z niezbędnym oprogramowaniem oraz myszą, klawiaturą

i ładowarką.

2. Pomoc, o której mowa w ust. 1, przysługuje rodzinie:

1) w skład której wchodzi co najmniej dwoje dzieci w wieku do 18 lat, uczących się w szkole podstawowej lub ponadpodstawowej w roku szkolnym [...];

2) w której co najmniej jedno z rodziców prowadzi gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów o podatku rolnym;

3) w której co najmniej jednemu z rodziców został nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności;

4) w której łączny dochód uzyskany przez rodziców w 2019 r., podzielony na rodziców i dzieci w wieku do 18 lat, nie przekracza w przeliczeniu na osobę [...] zł miesięcznie;

5) która nie otrzymała w ostatnich trzech latach poprzedzających dzień złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 5, komputera stacjonarnego lub przenośnego będącego laptopem zakupionego ze środków publicznych lub środków organizacji pozarządowych lub zwrotu kosztów, lub dofinansowania zakupu tych rzeczy.

3. Pomoc, o której mowa w ust. 1, jest udzielana w kwocie do [...] zł na rodzinę.

4. Dochód, o którym mowa w ust. 2 pkt 4, jest ustalany jako suma:

1) dochodu z gospodarstwa rolnego - obliczonego jako iloczyn liczby ha przeliczeniowych w gospodarstwie rolnym, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, ustalonej na podstawie decyzji ustalającej wymiar podatku rolnego na 2019 r., i kwoty [...]zł;

2) dochodu netto obliczonego na podstawie zeznania podatkowego za 2019 r., jako różnica między kwotą stanowiącą podstawę do obliczenia podatku a kwotą obliczonego podatku - w przypadku pozyskiwania dochodów ze stosunku pracy, pracy nakładczej, spółdzielczego stosunku pracy, członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną lub z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej, lub z działów specjalnych produkcji rolnej opodatkowanych podatkiem dochodowym od osób fizycznych;

3) dochodu netto za 2019 r. ustalanego na podstawie oświadczenia rodziców - w przypadku pozyskiwana dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej opodatkowanej na zasadach określonych w przepisach o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Organ w zaskarżonej decyzji zaprezentował następujące stanowisko. Źródłem dochodów rodziny skarżącej jest gospodarstwo rolne, dochody ze stosunku pracy, najem i działalność wykonywana osobiście. Na podstawie dołączonych do wniosku dokumentów miesięczny dochód na jednego członka rodziny wyliczony zgodnie z

§ 13ze ust. 4 pkt 1-3 rozporządzenia wynosi [...] zł. Kwota ta bezspornie przekracza kwotę [...]zł na osobę miesięcznie i skutkuje odmową przyznania pomocy. Dochód na jednego członka rodziny został ustalony zgodnie z § 13ze ust. 4 pkt 1 i pkt 3 Rozporządzenia, czyli jako dochodu z zeznania podatkowego PIT-36 bez podziału na źródła dochodu.

Według skarżącej, przy sumowaniu dochodu rodziny nie można uwzględnić innych dochodów niż ze stosunku pracy (uwzględnionego w PIT- 36) oraz dochodu z gospodarstwa rolnego. Inne dochody rodziny (dochód z działalności wykonywanej osobiście i dochód z najmu), mimo że wskazane w PIT-36 nie zostały jednak wymienione w §13ze ust. 4 Rozporządzenia. Błędne jest więc stanowisko wskazane w decyzji, że przekroczono kwotę graniczną do otrzymania pomocy. W decyzji bowiem uwzględniono wszystkie źródła dochodu, mimo że prawodawca nie wskazał ku temu podstawy prawnej.

Spór w rozpoznawanej sprawie dotyczy oceny spełnienia przez skarżącą przesłanki wymienionej w § 13ze ust. 2 pkt 4 rozporządzenia, który to przepis należy poddać wykładni wespół z przepisem ust. 4 pkt 2 § 13ze oraz art. 10 ust. 1 u.p.d.o.f. Rozstrzygnięcie sporu będzie sprowadzać się –w świetle prawidłowej wykładni w/w powołanych przepisów Rozporządzenia - do dokonania właściwej kwalifikacji wszystkich źródeł przychodów rodziny skarżącej wskazanych w rozliczeniu rocznym za 2019 r. jako mających wpływ na wysokość dochodu podzielonego na rodziców i dzieci w wieku do 18 lat determinującego przyznanie pomocy.

Poza sporem w ustalonym stanie faktycznym jest natomiast spełnienie przez skarżącą pozostałych przesłanek wymienionych w § 13ze ust. 1 i ust. 2 pkt 1, 2, 3 i 5 Rozporządzenia, warunkujących przyznanie pomocy finansowej.

W ocenie Sądu, jak trafnie wskazuje skarżąca, biorąc pod uwagę, że Rozporządzenie precyzuje źródła przychodów mające znaczenie w sprawie, bezzasadnym i niemającym podstaw prawnych, jest uwzględnienie w kryterium dochodowym rodziny przychodów wykazanych w poz. 84 PIT-36 jako przychodów z działalności wykonywanej osobiście (przychód z umowy zlecenia, umowy o dzieło), jak również przychodu męża skarżącej wskazanego w poz. 148 PIT-36 tj. z najmu, ponieważ nie są to dochody ze źródeł wskazanych w § 13ze ust. 4 pkt 2 Rozporządzenia.

Brzmienie przepisu § 13ze ust. 4 pkt 2 Rozporządzenia jest jednoznaczne i nie budzi wątpliwości interpretacyjnych. W wyniku analizy językowej w/w przepisu należy przyjąć, że w treści tego przepisu ustawodawca wprost wskazał źródła dochodu netto pozyskiwanego wyłącznie - ze stosunku pracy, pracy nakładczej, spółdzielczego stosunku pracy, członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną lub z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej, lub z działów specjalnych produkcji rolnej opodatkowanych podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Niewątpliwie zawarty w tym przepisie wykaz źródeł dochodu jest ograniczony ale też zamknięty. O kwalifikacji źródeł dochodu nie decyduje jak zasadnie podniesiono w skardze, wybór metody opodatkowania (według skali podatkowej), a jedynie rodzaj źródeł dochodu wskazanych w komentowanym przepisie. Treść tego przepisu jest kategoryczna, i nie daje podstaw do dokonywania rozszerzonej interpretacji, jak to uczynił organ zaliczając do źródeł dochodu nie objęte dyspozycją tego przepisu inne dodatkowe źródła dochodu (najem i działalność wykonywana osobiście).

Ponadto o właściwej kwalifikacji źródeł dochodu w okolicznościach faktycznych sprawy przesądza proste zestawienie unormowań zawartych w art. 10 ust. 1 u.p.d.o.f. z regulacją § 13ze ust. 4 pkt 2 Rozporządzenia. W art. 10 ust. 1 pkt 1, pkt 3 i pkt 4 u.p.d.o.f., wymienione są źródła przychodu (dochodu), te które zawarto w treści § 13ze ust. 4 pkt 2 Rozporządzenia. W Rozporządzeniu pominięto natomiast inne źródła przychodu (dochodu), takie jak wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 2 - działalność wykonywana osobiście i w pkt 6 - najem. Gdyby wolą ustawodawcy było, że podstawą wyliczenia wysokości dochodu będą dochody wymienione w zeznaniu podatkowym PIT-36 za 2019 r. bez względu na podział na źródła dochodu, to § 13ze ust. 4 pkt 2 Rozporządzenia, otrzymałby zupełnie inne brzmienie. Wbrew stanowisku organu, które należy uznać za błędne, przepis ten daje podstawę do obliczania dochodu z zeznania podatkowego PIT - 36 jednakże z uwzględnieniem podziału na źródła dochodu tylko tam wymienione. Wadliwa wykładnia § 13ze ust. 4 pkt 2 Rozporządzenia dokonana wespół z art. 10 ust. 1 u.p.d.o.f. skutkowała zatem niewłaściwą oceną co do zakwalifikowania przez organ wszystkich źródeł dochodu wskazanych w zeznaniu PIT-36 przy obliczaniu łącznego dochodu rodziny w 2019 r.

W niniejszej sprawie w PIT-36 skarżąca ujęła przychody z różnych źródeł, poza mającymi znaczenie dla wyniku sprawy, także z umowy najmu i działalności wykonywanej osobiście. Podczas gdy Rozporządzenie jasno i wyraźnie wskazuje, które źródła dochodów winny być uwzględniane przy ustalaniu dochodu mającego znaczenie w sprawie.

W konsekwencji w wyniku błędnej wykładni i błędnego stosowania przepisu

§ 13ze ust. 4 pkt 2 Rozporządzenia, organ dokonał błędnych ustaleń w zakresie istotnego faktu dla przyznania pomocy finansowej, jakim jest wysokość łącznego dochodu uzyskanego przez rodziców w 2019 r. Błędne rozumienie przez organ ww. przepisu doprowadziło do niezasadnego zawyżenia wysokości łącznego dochodu uzyskanego w 2019 r., w konsekwencji bezpodstawnego pozbawienia pomocy finansowej skarżącej.

W ponownym postępowaniu organ z zachowaniem w każdej instancji wszystkich gwarancji procesowych strony, w tym art. 10 § 1 K.p.a. - ustali prawidłowo w sprawie łączny dochód uzyskany przez skarżącą i jej męża w 2019 r., biorąc pod uwagę wytyczne Sądu odnoszące się do prawidłowej wykładni przepisu

§ 13ze ust. 4 pkt 2 Rozporządzenia, regulujący powyższą sporną kwestię.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. a) i c) w związku z art. 135 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono jak w pkt. 2 sentencji, na podstawie art. 200 i art. 205

§ 1 p.p.s.a., zasądzając od organu na rzecz skarżącej kwotę [...]złotych, obejmującą wpis od skargi.