Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3582/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-12-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134, art. 144, art. 58
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Elżbieta Olechniewicz, Sędziowie asesor WSA Piotr Dębkowski (sprawozdawca), sędzia WSA Katarzyna Owsiak, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 13 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi K. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia oddala skargę


UZASADNIENIE

Postanowieniem z [...] marca 2016 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego W. (NUS, organ pierwszej instancji) odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec K. B. (dalej: Strona Skarżący) na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z [...] czerwca 2013 r. obejmującego należność z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego z innych źródeł za 2006 r. wraz z odsetkami.

Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie, zaś postanowieniem z [...] kwietnia 2016 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. (dalej DIS, organ odwoławczy) uchylił w całości postanowienie organu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy NUS postanowieniem z [...] czerwca 2016 r. odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec Skarżącego na podstawie tytułów wykonawczych z [...] czerwca 2013 r. nr [...] oraz [...].

Pismem z 14 lipca 2016 r., złożonym osobiście w siedzibie organu egzekucyjnego w tym samym dniu, Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie i umorzenie postępowania egzekucyjnego.

Postanowieniem z [...] września 2016 r. DIS stwierdził uchybienie terminowi do złożenia zażalenia.

Organ odwoławczy wskazał, że ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru wynikało, iż zaskarżone postanowienie zostało doręczone Skarżącemu w dniu 6 lipca 2016 r. Ostatnim dniem na złożenie zażalenia był zatem dzień 13 lipca 2016 r. Tymczasem Strona wniosła zażalenie osobiście składając je w siedzibie organu egzekucyjnego 14 lipca 2016 r., o czym świadczyła data prezentaty Urzędu Skarbowego W. znajdująca się na pierwszej stronie wniesionego zażalenia.

Zażalenie zostało zatem wniesione przez Skarżącego po upływie przewidzianego prawem terminu do jego wniesienia, pomimo prawidłowego pouczenia o możliwości i terminie zaskarżenia postanowienia.

Skarżący złożył skargę na powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie oraz wskazując, że terminowi do wniesienia zażalenia uchybił bez własnej winy, zatem podlega on przywróceniu.

W uzasadnieniu skargi Skarżący wyjaśnił, że od 30 czerwca do 13 lipca 2016 r. przebywał na urlopie wypoczynkowym, zaś po powrocie z niego zastał przesyłkę zawierającą postanowienie organu pierwszej instancji. Wobec tego, w dniu następnym, Strona złożyła odwołanie w siedzibie NUS.

W dniu 7 października 2016 r. Skarżący odebrał zaskarżone postanowienie DIS, z którego wynikało, że uchybił terminowi do wniesienia zażalenia. W związku z tym, że żaden z domowników nie potrafił powiedzieć Skarżącemu, kiedy przesyłka zawierająca postanowienie NUS z [...] czerwca 2016 r. została odebrana oraz kto ją odebrał, Skarżący w dniu 24 października 2016 r. zapoznał się w Izbie Skarbowej w W. z aktami sprawy i ustalił, że na zwrotnym poświadczeniu odbioru z datą 6 lipca 2016 r. podpisała się D. K., która wyjechała na urlop w dniu 9 lipca 2016 r. i z powodu jej nieobecności w dniu 13 lipca 2016 r. niemożliwe było ustalenie, kiedy ta przesyłka została odebrana i kto ją odebrał.

Zdaniem Skarżącego, powyższe dowodzi, iż uchybił on terminowi do złożenia zażalenia bez swojej winy.

W odpowiedzi na skargę DIS wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 Ppsa, stosownie do art. 184 Konstytucji RP w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.), sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisu prawa materialnego, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a – c Ppsa).

Przedmiot kontroli stanowi postanowienie wydane w oparciu o art. 134 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm., dalej Kpa), zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Przepis ten normuje zatem możliwość wydania przez organ odwoławczy jednego z dwóch postanowień o charakterze proceduralnym, które kończą postępowanie odwoławcze bez wydania rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Orzeczenia te zapadają, gdy organ właściwy do rozpoznania odwołania stwierdzi przeszkody uniemożliwiające merytoryczne rozpoznanie wymienionego środka zaskarżenia.

Zgodnie z art. 144 Kpa, powołany przepis znajduje odpowiedzenie zastosowanie w stosunku do zażaleń. Organ właściwy do rozpoznania zażalenia stwierdza zatem na podstawie art. 134 Kpa także jedną z przeszkód uniemożliwiających rozpoznanie zażalenia.

Jednym z powodów uniemożliwiających merytoryczne rozpoznanie zażalenia jest wniesienie go po upływie terminu. Taka sytuacja wystąpiła w rozpoznawanej sprawie. Sąd stwierdza ponadto, że postanowienie NUS z [...] czerwca 2016 r. zostało prawidłowo doręczone Stronie. W treści postanowienia zawarto również pouczenie o trybie i terminie wniesienia środka odwoławczego.

Zdaniem Sądu, organ pierwszej instancji spełnił wszelkie warunki prawidłowego wprowadzenia postanowienia do obrotu prawnego. W dniu 6 lipca 2016 r. rozpoczął więc swój bieg siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia, który upłynął 13 lipca 2016 r. Strona złożyła zażalenie 14 lipca 2016 r., a zatem bezspornie uchybiła terminowi na dokonanie tej czynności procesowej. Zaskarżone postanowienie należało w związku z tym uznać za zgodne z prawem.

Przy czym, gdyby Strona, wnosząc zażalenie po terminie, uczyniła to wraz z wnioskiem o jego przywrócenie, organ odwoławczy nie mógłby wydać postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia zażalenia przed rozpoznaniem wspomnianego wniosku. Uwzględnienie wniosku strony o przywrócenie terminu wyłącza bowiem możliwość wydania postanowienia stwierdzającego jego uchybienie. Organ musiałby wówczas zażalenie rozpoznać, tak jakby termin do jego wniesienia nie został przez stronę przekroczony.

W aktach sprawy Sąd nie stwierdził jednak postanowienia o przywróceniu terminu do wniesienia zażalenia, ani nawet wniosku Skarżącego w tym przedmiocie. Argumentacja skargi, w której Strona wskazuje okoliczności, które jej zdaniem świadczą o tym, że uchybiła terminu w sposób niezawiniony, nie może być natomiast uwzględniona w niniejszym postępowaniu. Wskazane przez Skarżącego argumenty należałoby rozważyć, gdyby Sąd kontrolował postanowienie wydane na podstawie art. 59 § 1 i 2 Kpa, odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. Skarżący, mimo uchybienia terminu, nie złożył jednak wniosku na podstawie art. 58 § 1 i 2 Kpa, którego ewentualną zasadność, w razie negatywnej oceny organu odwoławczego, Strona mogłaby poddać kontroli sądu administracyjnego.

Mając na uwadze powyższe, Sąd działając na podstawie art. 151 Ppsa, skargę oddalił.