Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1396/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-01-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 20, art. 32, art. 34, art. 35, art. 39
journal: Dz.U. 2013 poz 1409
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 7, art. 8, art. 10, art. 77, art. 138
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: par. 3, par. 12, par. 13, par. 19, par. 23, par. 68 par. 176, par. 209, par. 226, par. 271, par. 286
journal: Dz.U. 2015 poz 1422
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich  usytuowanie - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz (spr.) Sędziowie: WSA Krystyna Daniel WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Protokolant: st. sekr. sąd. Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Handlowo-Usługowego Z. Z. K., A. K. Sp. jawna w K. na decyzję Wojewody M. z dnia 2 września 2015 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę.


UZASADNIENIE

Starosta decyzją nr [...], z dnia 13 lipca 2015 r., znak: [...], po rozpatrzeniu wniosku z dnia 12 maja 2015 r. o pozwolenie na budowę inwestora "[...]" Spółdzielnia w B. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę: "budynku handlowo-usługowego wraz z budową przyłącza: wodociągowego, kanalizacji sanitarnej, kanalizacji deszczowej, linii napowietrznej nn, przebudową sieci: gazowej i wodociągowej, budową instalacji zewnętrznych: gazu, kanalizacji sanitarnej, technologicznej, kanalizacji deszczowej, linii kablowej nn zalicznikowej, budową słupa linii napowietrznej nn wraz z wewnętrznymi instalacjami: wody, kanalizacji sanitarnej, kanalizacji technologicznej, gazową, ogrzewczą, wentylacji mechanicznej, chłodniczą, elektryczną, odgromową wraz z wewnętrznym układem komunikacyjnym, miejscami postojowymi (w ilości 30 w tym 2 dla osób niepełnosprawnych) wraz z budową pylonu reklamowego na działkach [...], [...] w miejscowości L., gmina [...]".

Jako podstawę prawną decyzji organ wskazał art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.), dalej "P.b." oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U z 2013 r., poz. 267 ze zm.), dalej "K.p.a.".

Organ wskazał, że obszar oddziaływania obiektu, o którym mowa w art. 28 ust. 2 P.b., obejmuje działki nr: [...], [...], [...] w miejscowości L., gmina [...]. Kategoria obiektu: XVII.

W uzasadnieniu decyzji organ l instancji stwierdził, że wniosek inwestora z dnia 12 maja 2015 r. jest kompletny pod względem formalno-prawnym.

Po wszczęciu postępowania w przedmiotowej sprawie do organu zgłosili się pełnomocnicy strony Przedsiębiorstwa Handlowo Usługowego Z., Z. K., A. K. Spółka Jawna z siedzibą w K., którym udzielono informacji, udostępniono projekt budowlany do wglądu, w wyniku czego zostały złożone pisemne zastrzeżenia do projektu budowlanego. Z uwagi na fakt, iż zastrzeżenia do projektu budowlanego dotyczyły rozwiązań technicznych zawartych w projekcie, a w świetle art. 20 P.b. za opracowanie projektu budowlanego w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej odpowiada uprawniony projektant, organ l instancji przekazał zastrzeżenia pełnomocnikowi inwestora w celu ustosunkowania się i złożenia wyjaśnień. W dniu 26 czerwca 2015 r. pełnomocnik inwestora złożył pisemne wyjaśnienia. W odpowiedzi na zastrzeżenia złożone do projektu budowlanego pismem z dnia 1 lipca 2015 r. organ udzielił wyjaśnień stronie oraz przekazał w załączeniu pismo wyjaśniające inwestora.

Organ l instancji, po sprawdzeniu zgodności z przepisami techniczno-budowlanymi, zgodności z ustaleniami Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Lipnica Murowana zatwierdzonego uchwałą nr XX/169/2012 Rady Gminy w Lipnicy Murowanej z dnia 18.09.2012 r. (ogłoszonego w Dzienniku Urzędowym Województwa Małopolskiego pod poz. 5006 z dnia 12.10.2012 r.), dalej "mpzp", oraz kompletności projektu budowlanego, złożonego w dniu 12 maja 2015 r. wraz z wnioskiem w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę - postanowił nałożyć na inwestora obowiązek usunięcia nieprawidłowości w przedłożonym projekcie budowlanym o brakujące uzgodnienie pod względem ochrony przeciwpożarowej zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 lipca 2009 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie uzgadniania projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej (Dz.U. z 2009 r., nr 119, poz. 998).

Inwestor uzupełnił brakujące uzgodnienie.

Organ przywołał art. 35 P.b.. Wskazał, że wszyscy projektanci i sprawdzający, w dacie wykonania poszczególnych części projektu budowlanego, posiadali ważne zaświadczenia o wpisie na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego.

Organ stwierdził zgodność projektu budowlanego z ustaleniami mpzp, a także wymaganiami ochrony środowiska.

W trakcie przeprowadzonego postępowania ustalono, że planowane przedsięwzięcie nie zalicza się do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko lub do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko - zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2010 r., nr 213, poz. 1397 ze zm.). Przedsięwzięcie to nie wymaga konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. W związku z powyższym, zgodnie z art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U z 2008 r., nr 199, poz. 1227 ze zm.), w powiązaniu z ww. rozporządzeniem dla przedmiotowej inwestycji nie jest wymagane uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

Zgodnie z ustaleniami mpzp przedmiotowa inwestycja jest zlokalizowana w terenach oznaczonych w planie D23U - teren usługowy z przeznaczeniem podstawowym usługi wielobranżowe - publiczne, niepubliczne, turystyczne. Ponadto teren inwestycji jest zlokalizowany w strefie 5b określonej w planie pn. Ochrona konserwatorska zabytkowych obiektów i obszarów, w strefie tej dopuszczono zabudowę obiektami kubaturowymi wg warunków Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków oraz zgodnie z przepisami odrębnymi. Inwestor uzyskał pozytywną opinię Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w K. Delegatura w T. z dnia 21 sierpnia 2014 r. znak: [...]. Lokalizacja inwestycji znajduje się poza obrębem wpisu do rejestru, a także nie jest ujęta w ewidencji zabytków.

Na podstawie projektu budowlanego oraz projektu zagospodarowania terenu ustalono obszar oddziaływania obiektu zgodnie z art. 3 P.b. i na podstawie art. 28 P.b. ustalono strony w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę.

Działając w oparciu o art. 35 ust. 1 P.b. organ sprawdził zgodność projektu zagospodarowania terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, wziął pod uwagę rodzaj i lokalizacje obiektów istniejących, na które udzielono pozwolenia na budowę biorąc pod uwagę § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2002 r., nr 75, poz. 690 ze zm.). Zgodnie z regulacją tego przepisu, zawartą w ust. 1, jeżeli z przepisów § 13, § 60 i § 271 - § 273 lub przepisów odrębnych określających dopuszczalne odległości niektórych budowli od budynków nie wynikają inne wymagania, budynek na działce budowlanej należy sytuować w odległości od granicy z sąsiednią działką budowlaną nie mniejszej niż: 1) - 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi w stronę tej granicy, 2) - 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych w stronę tej granicy.

Dokonując analizy projektu budowlanego pod kątem ustalenia obszaru oddziaływania projektowanego na działce nr [...] zamierzenia budowlanego - wzięto pod uwagę indywidualne cechy projektowanego obiektu oraz sposób zagospodarowania terenu w jego otoczeniu, uwzględniając nakazy i zakazy zawarte w przepisach odrębnych, wprowadzające ograniczenia w zagospodarowaniu terenu związane z tym obiektem.

Rozważono więc zgodność inwestycji z wymaganiami określonymi w przepisach przeciwpożarowych, przepisach z zakresu ochrony środowiska czy techniczno-budowlanych, określających m.in. sytuowania obiektów i urządzeń od innych obiektów i granic nieruchomości. W wyniku tej analizy stwierdzono, że w zatwierdzonym projekcie budowlanym zostały spełnione wymagania dotyczące usytuowania budynków, określone w rozdziale 1 dział II pt. "zabudowa i zagospodarowanie działki budowlanej", jak również wymagania dotyczące "usytuowania budynków z uwagi na bezpieczeństwo pożarowe", zawarte w rozdziale 7 dział VI. cyt. wyżej rozporządzenia.

Jak wynika z projektu zagospodarowania terenu, projektowany na działce nr [...] budynek handlowo-usługowy jest usytuowany ścianą z otworami okiennymi i drzwiowymi w odległości nie mniejszej niż 7,20 m z sąsiednią działką zabudowaną - budowlaną nr [...], w odległości 16,24 m od granicy z sąsiednią działką zabudowaną - budowlaną nr [...], w odległości 11,01 m od granicy z działką nr [...] stanowiącą działkę zabudowaną - budowlaną, od granicy działki nr [...] stanowiącą użytek drogowy - droga wojewódzka w odległości 19,23 m -zatem jego lokalizacja jest zgodna z § 12 ust 1 cyt. rozporządzenia. Nadto budynek jest usytuowany w odległości ponad 30 m od znajdującego się na działce nr [...] budynku murowanego handlowo-usługowego, 18,55 m od znajdującego się na działce nr [...] budynku murowanego użyteczności publicznej - poczta, 22,10 m od znajdującego się na działce nr [...] budynku murowanego mieszkalnego oraz w odległości 18,84 m od budynku murowanego gospodarczego na działce nr [...], co oznacza, że jego lokalizacja spełnia również wymogi dot. usytuowania budynków z uwagi na bezpieczeństwo pożarowe określone w § 271 cyt. wyżej rozporządzenia. Ponadto zgodnie z Rozdziałem 4 "Miejsca gromadzenia odpadów stałych" - dział II, zgodnie z § 23 na działce nr [...] usytuowano miejsca do gromadzenia odpadów stałych w odległości zgodniej z obowiązującymi przepisami wynoszącej ponad 3 m. Zgodnie z Rozdziałem 3 "Miejsca postojowe dla samochodów osobowych" - dział II na działce nr [...] zaprojektowano miejsca postojowe zgodnie z § 19 ust.1 rozporządzania w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Organ rozważył również kwestię oddziaływania inwestycji na teren nieruchomości sąsiednich pod kątem ewentualnych ograniczeń w ich zagospodarowaniu, spowodowanych realizacją inwestycji i uznał, że w przedmiotowej sprawie nie zostały naruszone interesy właścicieli działek nr [...], [...], [...], które ujęto w obszarze oddziaływania inwestycji, o którym mowa w art. 3 P.b..

Zgodnie z art. 32 ust. 4 pkt 2 P.b. pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył oświadczenie pod rygorem odpowiedzialności karnej o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W myśl art. 35 ust. 4 P.b. w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Przepis ten nie dopuszcza uznaniowości w sprawie wydania pozwolenia na budowę, jak też możliwości wprowadzenia dalszych warunków, od których zależałoby wydanie tego pozwolenia.

W związku z powyższym organ stwierdził: zgodność projektu budowlanego z ustaleniami mpzp, a także zgodność z wymogami ochrony środowiska, zgodność projektu zagospodarowania terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń, sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1 b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 P.b., wykonanie i sprawdzenie projektu budowlanego przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnymi na dzień opracowania projektu zaświadczeniami, o których mowa w art. 12 ust. 7 P.b..

Odwołanie od powyższej decyzji wniosło Przedsiębiorstwo Handlowo Usługowe Z. – Z. K., A. K. Spółka Jawna z siedzibą w K., żądając uchylenia zaskarżonej decyzji i orzeczenia o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę albo przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Odwołujący zarzucił, że przedmiotowy projekt zawiera braki oraz nieścisłości. Organ administracyjny jest zobowiązany do oceny zgodności projektu budowlanego z obowiązującymi przepisami prawa i rozwiązaniami techniczno-budowlanymi, a tym samym powinien brać pod uwagę wszelkie zastrzeżenia związane z przyjętymi w projekcie rozwiązaniami. Jednocześnie sam fakt, iż projekt został sporządzony przez osoby legitymujące się określonymi uprawnieniami nie uzasadnia, iż dopuszczalne jest pomijanie istotnych nieścisłości i braków w dokumentacji technicznej. Organ powinien sprawdzić zasadność zastrzeżeń i dokonać oceny zebranego materiału dowodowego na podstawie wszystkich znanych faktów.

Na przedstawionym projekcie budowlanym nie oznaczono w sposób wyraźny połączenia komunikacyjnego pomiędzy kondygnacjami parteru i poddasza, co uniemożliwia jego prawidłowe zidentyfikowanie. Samo określenie przejścia między parterem, a piętrem skrótem "WS" jest w tej sytuacji niewystarczające. Nadto otwór stropowy winien mieć odpowiednią wielkość, co jest związane z możliwością naruszenia głównej konstrukcji nośnej. Określone przez wnioskodawcę wymiary otworu stropowego min. 80 cm x 80 cm wydają się być zbyt małe, a tym samym mogą uniemożliwić bezpieczne przemieszczanie się między kondygnacjami budynku oraz stanowić zagrożenie dla zdrowia osób korzystających z obiektu budowlanego.

W dokumentacji projektowej nie oznaczono pomieszczenia z przeznaczeniem na kotłownię. Zgodnie z § 133 i 220 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych (...) oraz normą PN-B-02431-Ogrzewnictwo i ciepłownictwo, nie wskazano, iż nie ma obowiązku nazywania pomieszczeń z kotłem kotłownią. Nie ulega wątpliwości fakt, iż kotłownia jest pomieszczeniem, przy którego budowie należy mieć na względzie szczególne wymogi bezpieczeństwa. W tej sytuacji, nawet jeśli kocioł ma moc cieplną mniejszą niż 30 kW, uzasadnione jest wyraźne i precyzyjne oznaczenie miejsca, w którym się znajduje, celem zachowania wymaganych norm. Twierdzenia wnioskodawcy zawarte w piśmie z dnia 26 czerwca 2015 roku, iż nie jest konieczne oznaczenie pomieszczenia z kotłem kotłownią, są w tym przypadku nieprawidłowe.

Odwołujący podniósł, że zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 roku w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U. z 2012, poz. 462) na stronie tytułowej projektu budowlanego powinny znaleźć się "imiona i nazwiska projektantów opracowujących poszczególne części projektu budowlanego, wraz z określeniem zakresu ich opracowania, specjalności i numeru posiadanych uprawnień budowlanych oraz datę opracowania i podpisy". Twierdzenia wnioskodawcy, jakoby okrągłe pieczątki świadczące o przynależności projektantów branży architektonicznej do Izby Architektów Rzeczpospolitej Polskiej nie były wymagane, są całkowicie błędne. Wskazano, że zgodnie z obowiązującymi wymogami projekt budowlany może zostać sporządzony przez projektantów określonej specjalności, którym nadano numer członkowski wskazujący na ich uprawnienia budowlane. W celu odróżnienia zwykłego architekta od tego posiadającego określone uprawnienia, należy legitymować się przynależnością do określonej izby, co może potwierdzić właściwa pieczątka. Jeśli jest jej brak na karcie tytułowej projektu budowlanego, to są to widoczne braki formalne, które należy uzupełnić.

Jako istotne wskazano, iż zgodnie z rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003 roku w sprawie uzgadniania projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej (Dz.U. z 2003 r., nr 121, poz. 1137) projekt budowlany musi być zaopiniowany przez uprawnionego do tego rzeczoznawcę. Wnioskodawca w piśmie z dnia 26 czerwca 2015 roku zaznaczył, iż dokumentacja, którą dołączono do wniosku, została zaopiniowana przez rzeczoznawcę ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych w postępowaniu, znak: [...], zakończonym decyzją odmowną z dnia 10 marca 2015 r.. Odwołujący podniósł, że projekt budowlany podlega każdorazowo uzgodnieniu pod względem ochrony pożarowej, a przedstawianie przez wnioskodawcę opinii rzeczoznawcy wydanej w innym postępowaniu oraz w odmiennym stanem faktycznym, jest nieprawidłowe. Ze względu na fakt, iż w poprzednim postępowaniu nie zatwierdzono projektu budowlanego i nie udzielono pozwolenia na budowę, uzasadnione jest twierdzenie, iż dokumentacja zawierała określone braki, które winny być zmienione. W tej sytuacji niedopuszczalne jest przedstawianie opinii, która miała na celu oceniać projekt inny, niż przedstawiony obecnie. Oznacza to, iż przedstawiona opinia rzeczoznawcy ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych jest nieaktualna i należy sporządzić nową dokumentację w tym zakresie.

Odwołujący zarzucił, że projekt budowlany jest nieprecyzyjny i zawiera pewne nieścisłości. W szczególności:

1) dokumentacja geotechniczna powinna zawierać precyzyjne wskazanie wszystkich elementów zagospodarowania określonej działki;

2) pomieszczenia techniczne powinny mieć wydzieloną odrębną strefę przeciwpożarową, czego nie ujęto w projekcie;

3) zaliczony do kategorii ZL I budynek nie ma wydzielonej odpowiedniej drogi pożarowej, ze względu na fakt, iż jest ona usytuowana w niewłaściwym miejscu (zgodnie z § 11 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009 roku (Dz.U. z 2009 r., nr 124, poz. 1030) "droga pożarowa powinna przebiegać wzdłuż dłuższego boku budynku (...) na całej jego długości;

4) w przedstawionej dokumentacji nie jest określona nośność nawierzchni oraz szczegółowe rozwiązania w zakresie odprowadzania wód opadowych dotyczące węzła komunikacyjnego wraz ze wskazanymi miejscami parkingowymi;

5) w projekcie budowlanym nie wskazano rozwiązań w zakresie zapotrzebowania wody oraz obsługi instalacji wodociągowej na cele pożarowe w przedmiotowym budynku;

6) projekt budowlany nie zawiera dokumentacji, która stwierdza, iż lokalizacja budynku została uzgodniona pod kątem ewentualnej kolizji z urządzeniami melioracyjnymi na działce lub zaświadczenia, iż działka nie leży na terenach zmeliorowanych objętych pozwoleniem właściwego organu państwowego;

7) teren inwestycji jest zlokalizowany w strefie 5b określonej w planie pn. Ochrona konserwatorska zabytkowych obiektów i obszarów, jednakże decyzję o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwoleniu na budowę wydano na podstawie opinii Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w K., Delegatura w T. z dnia 21 sierpnia 2014 roku. W terminie tym wnioskodawca uzyskał również opinię rzeczoznawcy ds. zabezpieczeń pożarowych do innego toczącego się postępowania, które zostało zakończone decyzją odmowną. Wobec faktu, iż doszło do zmiany projektu budowlanego zarówno opinia w zakresie spraw przeciwpożarowych oraz opinia Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków powinny zostać wydane na nowo, gdyż są nieaktualne.

Wojewoda [...] decyzją z dnia 2 września 2015 r. znak [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu decyzji organ przywołał art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2, art. 33 ust. 2 pkt 1, art. 35 ust. 1 P.b. oraz art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Wskazał też na art. 20 ust. 1 pkt 1 b, art. 33 ust. 2 pkt 6 oraz art. 12 ust. 7 P.b..

Organ odwoławczy uznał, że inwestor przedłożył wymagane powołanymi powyżej przepisami dokumenty, a organ pierwszej instancji wypełnił dyspozycję art. 35 ust. 1 P.b., w tym sprawdził zgodność projektu zagospodarowania działki opracowanego dla omawianego zamierzenia z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; a nie - wbrew twierdzeniom strony skarżącej - projektu budowlanego, który obejmuje projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany.

Inwestor do wniosku o pozwolenie na budowę omawianej inwestycji przedłożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, tj. działkami, na których jest przewidziana do realizacji inwestycja. Projekt budowlany opracowany dla tego zamierzenia budowlanego zgodny jest z ustaleniami mpzp. Omawiana inwestycja nie jest zaliczana do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, tym samym nie wymaga przedłożenia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla tego przedsięwzięcia.

Przedmiotowe zamierzenie budowlane spełnia również warunki określone w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych, w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003 r. w sprawie uzgodnienia projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej, w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz.U. z 2010 r., nr 109, poz. 719), w rozporządzeniu Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie ustalania geotechnicznych warunków posadawiania obiektów budowlanych (Dz.U. z 2012 r., poz. 463).

Projekt budowlany jest kompletny. Dołączono do niego opinie, uzgodnienia wymagane przepisami prawa, stosownie do zamierzania budowlanego objętego omawianym wnioskiem o pozwolenie na budowę w tym między innymi: uzgodnienie z narady koordynacyjnej organizowanej przez Starostę [...], wyrażone w protokole nr [...], z dnia 26 lutego 2015 r., uzgodnienie z [...] Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków w K. Delegatura w T. z dnia 21 sierpnia 2014 r. znak: [...].

Projekt uzgodniono pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych oraz pod względem zgodności z przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy oraz wymaganiami ergonomii w dniu 11 lutego 2015 r., L.P. opinii [...].

Projekt budowlany sporządzony został przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnym na dzień opracowania projektu zaświadczeniem o wpisie na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego. Ponadto projektanci dołączyli do projektu budowlanego oświadczenie o jego sporządzeniu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej.

Projekt budowlany został sporządzony zgodnie z zapisami rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, w tym projektanci na stronie tytułowej projektu budowlanego umieścili imiona i nazwiska projektantów opracowujących poszczególne części projektu budowlanego, wraz z określeniem zakresu ich opracowania, specjalności i numeru posiadanych uprawnień budowlanych oraz datę opracowania i podpisy. Tak opracowana dla tego zamierzenia strona tytułowa projektu budowlanego spełnia wymagania § 3 ust. 1 pkt 4 przytoczonego rozporządzenia, a brak okrągłej pieczęci potwierdzającej przynależność projektantów branży architektonicznej do Izby Architektów nie przesądza o niekompletności projektu, gdyż wymagane dane projektantów są na niej zawarte.

Przedmiotowy projekt budowlany spełnia wymagania art. 34 ust. 3 P.b., ponieważ zawiera projekt zagospodarowania działki-terenu, sporządzony na aktualnej mapie, obejmujący: określenie granic działki-terenu, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich; projekt architektoniczno-budowlany, określający funkcję, formę i konstrukcję obiektu budowlanego, jego charakterystykę energetyczną oraz proponowane niezbędne rozwiązania techniczne, a także materiałowe, ukazujące zasady nawiązania do otoczenia, a w stosunku do obiektów budowlanych, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4 - również opis dostępności dla osób niepełnosprawnych; oświadczenia właściwych jednostek organizacyjnych o zapewnieniu dostaw energii, wody, gazu, odbioru ścieków oraz o warunkach przyłączenia obiektu do sieci wodociągowych, kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych, elektroenergetycznych, telekomunikacyjnych oraz dróg lądowych, oświadczenie właściwego zarządcy drogi o możliwości połączenia działki z drogą publiczną zgodnie z przepisami o drogach publicznych; geotechniczne warunki posadowienia obiektów budowlanych.

Według oceny Wojewody [...] kwestionowana decyzja wydana została zgodnie z P.b. i przepisami wykonawczymi, w tym projektowany obiekt budowlany spełnia wymagania dotyczące między innymi poszanowania występujących w obszarze oddziaływania obiektu uzasadnionych interesów osób trzecich określonych w art. 5 ust. 1 pkt 9 P.b..

Organ odwoławczy w uzasadnieniu swej decyzji odpowiedział także na zarzuty podniesione w odwołaniu, przywołując stosowne przepisy prawa.

Przedsiębiorstwo Handlowo Usługowe Zachęta Z. K., A. K. Spółka Jawna w K. wniosła na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.

Zaskarżonej decyzji zarzucono:

1. naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, a to:

1. art. 35 ust. 1 pkt 2 P.b. poprzez jego niego niezastosowanie,

2. § 176 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2012 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, poprzez jego błędną wykładnię, a w konsekwencji uznanie, iż przepis ten wyłącza konieczność odpowiedniego nazewnictwa pomieszczeń znajdujących się budynku,

3. § 4 ust. 1 pkt 1 w zw. z § 6 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003 roku w sprawie uzgadniania projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej, poprzez bezzasadne uznanie, iż opinia rzeczoznawcy ds. zabezpieczeń pożarowych złożona w postępowaniu prowadzonym pod znakiem: [...], zakończonym decyzją odmowną z dnia 10 marca 2015 roku pozostaje aktualna na gruncie obecnego postępowania,

4. art. 39 ust. 1 P.b. poprzez uznanie, iż pismo Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w K. Delegatury w T. z dnia 21 sierpnia 2014 roku stanowi zgodne z ww. przepisem pozwolenie na prowadzenie robót,

5. § 3 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 roku w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego poprzez błędne uznanie, iż brak pieczęci potwierdzających przynależność projektantów branży architektonicznej do Izby Architektów nie przesądza o niekompletności projektu,

6. § 68 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie poprzez jego błędną wykładnię, a to przyjęcie, iż przepis ten odnosi się do wymogów w zakresie wymiarów otworu włazowego,

7. § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 roku w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego poprzez jego błędną wykładnię, a w konsekwencji przyjęcie, iż przepis ten nie nakłada obowiązku opracowania opinii geotechnicznej dla poszczególnych elementów zagospodarowania działki nią objętej,

8. § 209 ust. 2 pkt 1 w zw. z § 226 ust. 1 w zw. z § 227 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, a w konsekwencji przyjęcie, iż nie ma potrzeby wyznaczania w budynku objętym projektem odrębnej strefy pożarowej dla pomieszczenia technicznego,

9. § 11 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009 roku w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, a to poprzez przyjęcie, iż spełnione zostały wymogi projektu w zakresie wytyczenia drogi pożarowej,

10. art. 35 ust. 3 P.b. poprzez jego niezastosowanie, a w konsekwencji niewezwanie inwestora do usunięcia wad projektu,

2. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a to:

1. art. 7, art. 8, art. 10, art. 77 § 1 K.p.a. poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego niezbędnego do wydania rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie, nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całokształtu materiału dowodowego oraz naruszenie zasady wysłuchania stron w postępowaniu administracyjnym.

2. błąd w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie, iż informacje zawarte na stronie 86 i 88 projektu budowlanego stanowią dowód na okoliczność wskazania w projekcie budowlanym rozwiązań w zakresie odprowadzenia wód opadowych z układu komunikacyjnego wokół budynku.

Strona skarżąca wniosła o:

- uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i zobowiązanie organu do wydania decyzji odmawiającej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę - na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a w zw. z art. 145a § 1 P.p.s.a.,

- ewentualnie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 135 P.p.s.a. o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz decyzji ją poprzedzającej i przekazanie sprawy organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia,

- na zasadzie art. 200 P.p.s.a. o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norma prawem przepisanych.

W uzasadnieniu zarzutów skargi powtórzono i rozwinięto argumentację przedstawioną w odwołaniu.

Dodatkowo podniesiono, że § 68 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, odnosi się do wymiarów schodów, nie zaś otworu stropowego. Z treści projektu budowlanego wynika natomiast, iż organ zastosował nieprawidłowe kryterium.

Kolejny problem dotyczy błędnej wykładni § 8 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 roku w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. Skarżąca zwróciła uwagę na nieoznaczenie przez organ w sposób niebudzący wątpliwości przepisu, na który się powołuje. Paragraf 8 rozporządzenia podzielony jest bowiem na ustępy, które dalej są podzielone na wiele punktów. W ocenie skarżącej organ nie odniósł się w sposób wyczerpujący do wymogów wskazanych w ustępie 2 (część opisowa) oraz 3 (część rysunkowa) ww. paragrafu. Duża liczba punktów wchodzących w skład powyższych jednostek redakcyjnych nieuchronnie prowadzi do konstatacji, iż dokumentacja geotechniczna powinna realizować wszystkie wskazane w powyższych przepisach wytyczne i być opracowana dla poszczególnych elementów zagospodarowania.

Organ nieprawidłowo interpretuje również § 209 ust. 2 pkt 1 w zw. z § 226 ust. 1 w zw. z art. 227 § 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Zauważono, iż projekt budowlany przedłożony w niniejszym postępowaniu zakłada budowę zarówno budynku handlowo-usługowego, jak i pylonu reklamowego. Już chociażby z tego względu należy rozpatrzyć przynależność poszczególnych obiektów (oraz ich części) do zróżnicowanych klas odporności pożarowych oraz stref pożarowych. Analizy w tym zakresie brak jest jednak w decyzji organu.

Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, w całości podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2014 r., poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej.

Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 P.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji i postanowień z obowiązującymi przepisami prawa materialnego, jak i przepisów proceduralnych o ile ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. treść wydanej decyzji lub postanowienia. Przepis art. 134 § 1 P.p.s.a. stanowi, iż sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Tak więc sąd administracyjny, nie będąc związany granicami skargi, ocenia legalność decyzji administracyjnej w szerokim zakresie niezależnie od trafności zarzutów sformułowanych w skardze jak i ponad te zarzuty - w razie stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego bądź postępowania mającego wpływ na wynik postępowania. Przepis art. 151 P.p.s.a. mówi z kolei, iż w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala.

Dokonana w powyższym zakresie kontrola zaskarżonej decyzji pod kątem tak określonych kryteriów prowadzi do wniosku, że zarzuty skargi nie mogły odnieść skutku, a skarga podlegała oddaleniu.

Przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego była kontrola legalności decyzji Wojewody [...], wydanej na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., utrzymującej w mocy decyzję Starosty [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę zamierzenia budowlanego opisanego na wstępie.

Zgodnie z art. 32 ust. 4 P.b. pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu kto: 1) złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu terenu; 2) złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Zgodnie z art. 34 ust. 3 P.b. projekt budowlany powinien zawierać m.in.:

1) projekt zagospodarowania działki lub terenu, sporządzony na aktualnej mapie, obejmujący: określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich;

2) projekt architektoniczno-budowlany, określający funkcję, formę i konstrukcję obiektu budowlanego, jego charakterystykę energetyczną i ekologiczną, proponowane niezbędne rozwiązania techniczne, a także materiałowe, ukazujące zasady nawiązania do otoczenia, a w stosunku do obiektów budowlanych, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4 – również opis dostępności dla osób niepełnosprawnych.

Projekt budowlany podlega zatwierdzeniu w decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 34 ust. 4 P.b.).

Zgodnie z art. 35 ust. 1 P.b., w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza:

1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, o której mowa w ustawie z 27.04. 2001 r. Prawo ochrony środowiska;

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7;

4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.

Z kolei przepis art. 35 ust. 3 P.b. przesądza, iż w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę.

Wyżej wskazany przepis przesądza, iż organ administracji architektoniczno-budowlanej ma obowiązek dokonania sprawdzenia zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, o ile taki obowiązuje dla terenu, na którym inwestycja ma być realizowana, jeżeli nie - to zgodność projektu budowlanego z ustaleniami ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy; w dalszej kolejności zgodność projektu budowlanego z wymaganiami ochrony środowiska, kompletności projektu budowlanego oraz zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że organ I instancji przed wydaniem decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę wykonał prawidłowo wszystkie obowiązki nałożone na niego ww. przepisami.

Przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany został wykonany przez osoby posiadające wymagane uprawnienia.

W niniejszej sprawie kontrola, o której mowa wyżej, została przeprowadzona. W zaskarżonej decyzji organ wskazał na zgodność planowanej inwestycji z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego co do funkcji (handlowo-usługowa) w obszarze o przeznaczeniu oznaczonym w planie jako D23U - teren usługowy z przeznaczeniem podstawowym usługi wielobranżowe - publiczne, niepubliczne, turystyczne.

Ponadto teren inwestycji zlokalizowany jest w strefie 5b określonej w planie pn. Ochrona konserwatorska zabytkowych obiektów i obszarów, w strefie tej dopuszczono zabudowę obiektami kubaturowymi wg warunków Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków oraz zgodnie z przepisami odrębnymi. Inwestor uzyskał pozytywną opinię Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w K. Delegatura w T. z dnia 21 sierpnia 2014 r. znak: [...]. Lokalizacja inwestycji znajduje się poza obrębem wpisu do rejestru, a także nie jest ujęta w ewidencji zabytków.

Inwestor ma prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Organ dokonał także sprawdzenia zgodności projektu budowlanego z przepisami, w tym techniczno-budowalnymi. Podkreślenia wymaga fakt, iż organ architektoniczno-budowlany jest obowiązany, a jednocześnie uprawniony, do badania zgodności projektu budowlanego z przepisami techniczno-budowlanymi jedynie w zakresie projektu zagospodarowania działki lub terenu.

Jak zasadnie wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 19 grudnia 2014 r., VII SA/Wa 1210/14, sprawdzenie przez organ zgodności z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, jest ograniczone wyłącznie do projektu zagospodarowania działki. Organ prowadzący postępowanie w sprawie o wydanie pozwolenia na budowę nie może kwestionować przyjętych w projekcie rozwiązań technicznych, jak również zapisów dotyczących stanu technicznego istniejącego obiektu w przypadku inwestycji polegających na rozbudowie, czy przebudowie (LEX nr 1640814).

Przypomnieć w tym miejscu należy, że w pierwotnym brzmieniu art. 35 P.b. w ustępie 2 upoważniał organ do badania zgodności projektu budowlanego z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi i obowiązującymi Polskimi Normami, w zakresie określonym w art. 5 ustawy. Przepis ten został uchylony ustawą z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz zmianie niektórych ustaw (Dz.U. z 2003 r., nr 80, poz. 718), która weszła w życie z dniem 11 lipca 2003 r. Obecnie zakres weryfikacji projektu budowlanego przez organ jest węższy, gdyż nie obejmuje oceny zgodności z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Wynika to z założenia ustawodawcy, że odpowiedzialność za prawidłowość tych elementów projektu architektoniczno-budowlanego spoczywa na projektancie. Dlatego też przepis art. 20 ust. 2 P.b. wymaga, aby to projektant zapewnił sprawdzenie zgodności projektu architektoniczno-budowlanego z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w odpowiedniej specjalności.

Uprawnienia kontrolne organu administracji architektoniczno-budowlanej, który prowadzi postępowanie w sprawie o wydanie pozwolenia na budowę, wynikające z art. 35 ust. 1 P.b. obejmują sprawdzenie zgodności całego projektu budowlanego (a więc projektu architektoniczno-budowlanego i projektu zagospodarowania działki) z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Organ bada też kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, sprawdza również, czy projekt budowlany został wykonany - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzony - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane. Jak mowa o tym wyżej sprawdzenie przez organ zgodności projektu budowlanego z przepisami techniczno-budowlanymi, zostało ograniczone wyłącznie do projektu zagospodarowania działki.

Przeprowadzając kontrolę przedłożonego w sprawie projektu zagospodarowania działki nr [...] pod względem przepisów techniczno-budowlanych organ wskazał, że jak wynika z projektu zagospodarowania terenu, projektowany budynek handlowo-usługowy jest usytuowany ścianą z otworami okiennymi i drzwiowymi w odległości nie mniejszej niż 7,20 m od granicy z sąsiednią działką zabudowaną - budowlaną nr [...], w odległości 16,24 m od granicy z sąsiednią działką zabudowaną - budowlaną nr [...], w odległości 11,01 m od granicy z działką nr [...] stanowiącą działkę zabudowaną - budowlaną, od granicy działki nr [...] stanowiącą użytek drogowy - droga wojewódzka w odległości 19,23 m, zatem jego lokalizacja jest zgodna z § 12 ust. 1 rozporządzania w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Nadto budynek jest usytuowany w odległości ponad 30 m od znajdującego się na działce nr [...] budynku murowanego handlowo-usługowego, 18,55 m od znajdującego się na działce nr [...] budynku murowanego użyteczności publicznej - poczta, 22,10 m od znajdującego się na działce nr [...] budynku murowanego mieszkalnego oraz w odległości 18,84 m od budynku murowanego gospodarczego na działce nr [...], co oznacza, że jego lokalizacja spełnia również wymogi dot. usytuowania budynków z uwagi na bezpieczeństwo pożarowe określone w § 271 ww. rozporządzenia. Ponadto zgodnie z Rozdziałem 4 "Miejsca gromadzenia odpadów stałych" - dział II, zgodnie § 23, na działce nr [...] usytuowano miejsca do gromadzenia odpadów stałych w odległości zgodniej z obowiązującymi przepisami, wynoszącej ponad 3 m. Zgodnie z Rozdziałem 3 "Miejsca postojowe dla samochodów osobowych" - dział II na działce nr [...] zaprojektowano miejsca postojowe zgodnie z § 19 ust. 1 rozporządzania w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Odnosząc się do zarzutów skargi należy stwierdzić, iż trafnie organ wskazał, że projekt budowlany został sporządzony zgodnie z zapisami rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. Na stronie tytułowej projektu budowlanego umieszczono imiona i nazwiska projektantów opracowujących poszczególne części projektu budowlanego, wraz z określeniem zakresu ich opracowania, specjalności i numeru posiadanych uprawnień budowlanych oraz datę opracowania i podpisy. Tak opracowana dla tego zamierzenia strona tytułowa projektu budowlanego spełnia wymagania § 3 ust. 1 pkt 4 ww. rozporządzenia, a brak okrągłej pieczęci potwierdzającej przynależność projektantów branży architektonicznej do Izby Architektów nie przesądza o niekompletności projektu, gdyż wymagane dane projektantów są na niej zawarte.

Sąd stwierdził, że zaprojektowany budynek nie musiał posiadać odrębnie wydzielonego pomieszczenia nazwanego kotłownią. Zgodnie z § 176 ust. 2 wskazanego powyżej rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, kotły na paliwa gazowe o łącznej mocy cieplnej do 30 kW mogą być instalowane w pomieszczeniach nieprzeznaczonych na stały pobyt ludzi oraz w miejscach, o których mowa w ust. 3, tj. w pomieszczeniu technicznym lub w przewidzianym wyłącznie na kotłownię budynku wolno stojącym. Z informacji zawartej w projekcie budowlanym wynika, że źródłem ciepła dla budynku jest kondensacyjny kocioł gazowy o mocy nominalnej 20,1 kW, zamontowany stosownie do przytoczonego powyżej przepisu oraz zgodnie z Normą [...] w pomieszczeniu technicznym budynku. Pomieszczenie to spełnia wymagania w zakresie zachowania wysokości (nie mniej niż 2,2m), zastosowania materiałów niepalnych na ścianach i podłodze (gres), dostępności dla obsługi, konserwacji i czyszczenia. Lokalizacja kotła jest oznaczona w sposób jednoznaczny.

Odnośnie nieprecyzyjnego wskazania w dokumentacji geotechnicznej wszystkich elementów zagospodarowania działki objętej omawianą inwestycją należy wskazać, że zgodnie z § 4 ust 4 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie ustalania geotechnicznych warunków posadawiania obiektów budowlanych, kategorię geotechniczną całego obiektu budowlanego lub jego poszczególnych części określa projektant obiektu budowlanego na podstawie badań geotechnicznych gruntu, których zakres uzgadnia z wykonawcą specjalistycznych robót geotechnicznych. Przepis § 7 ust. 1 przytoczonego powyżej rozporządzenia stanowi, że w przypadku obiektów budowlanych wszystkich kategorii geotechnicznych opracowuje się opinię geotechniczną. Stosownie do § 8 tego rozporządzenia powinna ustalać przydatność gruntów na potrzeby budownictwa oraz wskazywać kategorię geotechniczną obiektu budowlanego. W niniejszej sprawie została opracowana opinia geotechniczna dla działki nr [...] położonej w miejscowości L. dla zaprojektowania budynku handlowo -usługowego wraz z infrastrukturą techniczną, przez którą należy rozumieć: przyłącza, instalacje, układ komunikacyjny, zatwierdzone zaskarżoną decyzją organu pierwszej instancji, jako całość tej infrastruktury.

Zasadnie organ wskazał, że opinia geotechniczna została opracowana przez osoby posiadające stosowne uprawnienia geologiczne oraz posiadające przygotowanie zawodowe, określając przydatność gruntów na potrzeby tej budowy oraz wskazując kategorię geotechniczną obiektu budowlanego. Przedmiotowy dokument został opracowany dla całej działki, o czym świadczą wykonane profile badawcze w trzech różnych miejscach na działce oznaczone punktami 1, 2, 3 zarówno pod budynkiem, jak i poza jego obrysem. Zatem należy podkreślić, że opinię geotechniczną opracowuje się dla danej działki objętej zamierzeniem, a nie dla poszczególnych elementów zagospodarowania.

Wbrew twierdzeniu strony skarżącej, zaprojektowane w budynku usługowo-handlowym pomieszczenie techniczne nie musi mieć wydzielonej odrębnej strefy przeciwpożarowej. Stosownie do § 226 ust. 1. rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, strefę pożarową stanowi budynek albo jego część oddzielona od innych budynków lub innych części budynku elementami oddzielenia przeciwpożarowego, o których mowa w § 232 ust. 4, bądź też pasami wolnego terenu o szerokości nie mniejszej, niż dopuszczalne odległości od innych budynków, określone w § 271 ust. 1-7. Przedmiotowy budynek, jako stanowiący odrębną strefę pożarową określaną jako ZL, ze względu na zawierający pomieszczenia przeznaczone do jednoczesnego przebywania ponad 50 osób niebędących ich stałymi użytkownikami, a nieprzeznaczone przede wszystkim do użytku ludzi o ograniczonej zdolności poruszania się, został zaliczony zgodnie z § 209 ust. 2 pkt 1 ww. rozporządzenia, do kategorii zagrożenia ludzi ZL I. Dopuszczalna powierzchnia strefy pożarowej ZL I w budynku wielokondygnacyjnym niskim wynosi do 8 000 m2. Oceniany budynek posiada w całości powierzchnię użytkową 846,45 m2, w tym parter oraz znajdujące się na strychu pomieszczenie techniczne. Taki budynek stanowi strefę pożarową i nie ma koniczności wydzielania odrębnej strefy pożarowej dla pomieszczenia technicznego.

Odnośnie zarzutu niewydzielenia drogi pożarowej stosownie do wymagań rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych, Sąd stwierdził, że analiza projektu zagospodarowania działki wykazała, że droga pożarowa dla tego obiektu przebiega wzdłuż dłuższego boku budynku na całej jego długości, przy czym bliższa krawędź drogi pożarowej jest oddalona od ściany budynku na odległości 6,5 m, przy dopuszczalnych odległościach 5-15 m dla obiektów zaliczanych do ZL I kategorii zagrożenia ludzi.

Organ trafnie wskazał, że pomiędzy tą drogą i ścianą budynku nie występują stałe elementy zagospodarowania terenu, drzewa i krzewy o wysokości przekraczającej 3 m, uniemożliwiające dostęp do elewacji budynku za pomocą podnośników i drabin mechanicznych. Droga pożarowa dla tego budynku usytuowana jest we właściwym miejscu, zgodnie z § 12 i 13 wskazanego wyżej rozporządzenia.

Odpowiadając na zarzut nieokreślenia w projekcie nośności nawierzchni, należy wyjaśnić, że wewnętrzny układ komunikacyjny wokół budynku obejmujący drogę wewnętrzną, drogę pożarową i parkingi ma być wykonany z kostki brukowej, zatem jest to teren utwardzony, umożliwiający dojazd pojazdów klientów i obsługi. Brak wskazania w projekcie budowlanym nośności nawierzchni organ odwoławczy zasadnie ocenił jako nie posiadający przymiotu wady, którą należałoby usunąć stosując art. 35 ust. 3 P.b..

Odnośnie braku wskazania w projekcie budowlanym rozwiązań w zakresie odprowadzenia wód opadowych z układu komunikacyjnego wokół budynku, Sąd wskazuje, że zaprojektowano w nim kanalizację deszczową z zachowaniem warunków zawartych w uzgodnieniu z zarządcą kanalizacji, do której wody będą oprowadzane, tj. Gminą [...] z dnia 3 lipca 2014 r. znak: [...] i potwierdzającym ich spełnienie poprzez uzgodnienie z dnia 6 marca 2015 r. na projekcie budowlanym.

Wbrew twierdzeniom strony skarżącej, w projekcie budowlanym wskazano rozwiązania w zakresie zaopatrzenia w wodę oraz obsługi instalacji wodociągowej na cele pożarowe. Rozwiązania projektowe w tym zakresie opisano w punkcie 5.1 na stronie 132 części architektoniczno-budowlanej, określając zapotrzebowanie wody na cele przeciwpożarowe oraz na stronie nr [...] w punkcie 3.1 i stronie [...] w punkcie 5.1.

W sposób jasny i precyzyjny przedstawiono w projekcie budowlanym kwestię zaopatrzenia w wodę budynku dla celów przeciwpożarowych, ujmując ją w części "instalacje wodociągowe".

Z analizy zapisów obowiązującego mpzp dla terenu, na którym przewidziana jest omawiana inwestycja nie wynika, by był to teren zmeliorowany, tym samym nie wymaga przedłożenia żadnych w tym zakresie dokumentów - jak podnosi to strona skarżąca.

Sąd nie podzielił poglądu strony skarżącej, że uzgodnienia Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w K. Delegatury w T. oraz rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych są nieaktualne, ze względu na zastosowanie w projekcie budowlanym zmian po decyzji Wojewody [...] z dnia 30 kwietnia 2015 r. znak: [...], utrzymującej w mocy zaskarżoną decyzję Starosty [...] z dnia 10 marca 2015 r. znak: [...], odmawiającą zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji. Do projektowanego zamierzenia budowlanego Konserwator Zabytków pismem z dnia 21 sierpnia 2014 r. znak: [...] nie wniósł zastrzeżeń pod warunkiem jej realizacji zgodnie z ustaleniami mpzp. Nie ulega wątpliwości, że przedmiotowe uzgodnienie zostało uzyskane przed decyzjami Starosty [...] i Wojewody [...] o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę, które wydane zostały ze względu na jego niezgodność z tym aktem prawa miejscowego. Trafnie organ stwierdził, że mając na względzie uzyskane uzgodnienie oraz doprowadzenie do zgodności zaprojektowanego zamierzenia z mpzp, brak było konieczności ponownego uzgadniania tak opracowanego projektu budowlanego, czy uzyskania pozwolenia na prowadzenie robót na obszarze wpisanym do rejestru zabytków, wydanego przez właściwego konserwatora zabytków, według zapisów art. 39 P.b.. Teren działki nr [...] położonej w L., gmina [...], objętej przedmiotowym zamierzeniem nie jest wpisany do rejestru zabytków. Teren tej działki, stosownie do zapisów miejscowego planu, znajduje się w strefie częściowej ochrony konserwatorskiej zabytkowych obiektów i obszarów oraz częściowej ochrony konserwatorskiej zabytkowego zespołu staromiejskiego L..

Po wydaniu decyzji przez Wojewodę [...] z dnia 30 kwietnia 2015 r. znak: [...], projekt budowlany dla tej inwestycji został opracowany ponownie i, stosownie do wymagań określonych w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003 r. w sprawie uzgodnienia projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej, uzgodniony przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych w dniu 6 lipca 2015 r., tym samym inwestor wypełnił ciążący na nim obowiązek.

Sąd podkreśla, że organ prowadzący postępowanie w sprawie o wydanie pozwolenia na budowę nie może kwestionować przyjętych w projekcie rozwiązań technicznych. Powyższe znajduje się w konsekwencji poza kontrolą Sądu.

Należy również wskazać, że stosowne informacje w zakresie spełnienia przez projekt norm techniczno-budowlanych, znajduje się już w piśmie inwestora z 26.06.2015 r., stanowiącym odpowiedź na zgłoszone zastrzeżenia strony skarżącej – uczestnika postepowania.

Na marginesie, odpowiadając na zarzut nieprawidłowego sposobu zastosowania układu komunikacyjnego pomiędzy parterem, a poddaszem, organ zasadnie stwierdził, że na części użytkowej poddasza znajduje się pomieszczenie techniczne, do którego zaprojektowano dojście przez wyłaz strychowy oznaczony skrótem "WS" zlokalizowany nad korytarzem w części socjalnej. Wymiary otworu wyłazu stropowego to 80 x 80 cm, odpowiadają wymiarom określonym w § 68 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Biorąc pod uwagę powyższą dyspozycję przepisu, wymiary otworu wyłazu stropowego odpowiadają warunkom technicznym. Wbrew twierdzeniu strony skarżącej takie wskazanie na projekcie budowlanym wejścia jest wystarczające, ponieważ wymiary otworu umożliwiają zamontowanie gotowych składanych schodów - używanych z zachowaniem zasad bezpieczeństwa, stosownie do potrzeb umieszczonego na strychu pomieszczenia technicznego, bez zakłócenia komunikacji na korytarzu parteru. Ponadto ww. rozporządzenie poza dostępem do poddasza tymczasowego budynku wykonanego z materiałów palnych (§ 286 ust. 5) nie określa wymiarów wewnętrznego wyłazu stropowego.

Reasumując projekt posiada wymagane opinie i uzgodnienia, nie narusza przepisów techniczno-budowlanych rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami mpzp, a także wymaganiami ochrony środowiska. Projekt zagospodarowania działki jest zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi.

Projekt w części architektonicznej został sporządzony i sprawdzony przez uprawnionego projektanta, wpisanego na listę właściwej izby architektów. Projekt konstrukcyjny sporządził uprawniony projektant specjalności konstrukcyjno-inżynieryjnej (odpowiednie dokumenty przedłożone w aktach administracyjnych sprawy).

Organ odwoławczy słusznie zaaprobował powyższe, utrzymując w mocy decyzję organu I instancji, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a.

Zgodnie z art. 35 ust. 4 P.b. w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania pozwolenia na budowę.

Zdaniem Sądu organy prawidłowo stwierdziły, że zatwierdzony projekt budowlany spełnia wymogi prawa, a jego zatwierdzenie i wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę zostało poprzedzone prawidłowo przeprowadzonym postępowaniem administracyjnym.

Organy należycie zgromadziły materiał dowodowy i dokonały jego właściwej, rzetelnej i zupełnej oceny, zgodnie z zasadami postępowania administracyjnego. W konsekwencji nie mogły przynieść skutku zarzuty naruszenia art. 7, art. 8, art. 10, art. 77 § 1 K.p.a.. Sąd na koniec wskazuje, że zdecydowana większość zarzutów skargi była podnoszona przez stronę skarżącą już na etapie postępowania przed organem I instancji, a wszystkie znalazły się w odwołaniu. Organ odwoławczy w uzasadnieniu swojej decyzji prawidłowo odniósł się do tych zarzutów.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał skargę za nieuzasadnioną i dlatego, na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł o jej oddaleniu.