Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 459/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2017-05-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne: Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Odrzucono skargę o wznowienie postępowania sądowego
Powołane przepisy: article: art. 271-274, art. 277, art. 279, art. 280.
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Przemysław Dumana po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. N. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 1284/15 w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa w interpretacji dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania.


UZASADNIENIE

Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 1284/15 w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa w interpretacji dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych. Jako podstawę wznowienia powołano art. 273 § 2 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wskazane powyżej orzeczenie wydane zostało w dniu 5 kwietnia 2016 r. i na jego mocy oddalono skargę wniesioną na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] nr [...]. Wyrok ten stał się prawomocny z dniem 14 czerwca 2016 r., co zostało potwierdzone postawieniem wydanym w dniu 29 czerwca 2016 r. Indywidualna interpretacja prawa podatkowego dotyczyła opodatkowania świadczenia otrzymywanego przez skarżącą z USA.

W dalszej kolejności na mocy zarządzenia z dnia 10 kwietnia 2017 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia przez oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, precyzyjne uzasadnienie podstawy wznowienia, wskazanie okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, określenie żądania uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia oraz nadesłanie odpisu skargi o wznowienie postępowania sądowego.

W zakreślonym siedmiodniowym terminie skarżąca nadesłała do Sądu pismo, w treści którego oznaczyła zaskarżone orzeczenie, a także wskazała, iż wnosi o jego uchylenie. W załączeniu nadesłała odpis skargi o wznowienie. Z kolei uzasadniając podstawę wznowienia podała, że w dniu 11 kwietnia 2016 r. Dyrektor Narodowego Funduszu Zdrowia w K. wydał decyzję, w której stwierdził że od dnia

1 stycznia 2015 r. skarżąca jest zwolniona z obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu świadczeń jakie otrzymuje z USA w związku z wojenną służbą jej męża weterana II wojny światowej sił zbrojnych dla osoby pozostałej przy życiu i które to świadczenia nie podlegają w USA opodatkowaniu. Dalej wskazano, że interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej została wydana bez uwzględnienia wskazanego stanowiska NFZ z dnia [...] i z uwagi na powstanie nowej okoliczności jaką jest wydana ww. decyzja, której nie uwzględnił Sąd wydając rozstrzygniecie w sprawie o sygn. I SA/Gl 1284/15, zasadne jest wznowienie postępowania w tejże sprawie. Z kolei jako okoliczność stwierdzającą zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, skarżąca podała że w dniu [...] otrzymała interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych za 2015 r. wydaną przez Dyrektora Administracji Skarbowej w L., w której to organ uwzględnił nową okoliczność tj. wydanie decyzji przez Dyrektora Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...]

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wznowienie postępowania polega na ponownym rozpoznaniu sprawy zakończonej prawomocnym orzeczeniem, jeśli spełnione zostaną przesłanki przewidziane w ustawie. Instytucja wznowienia postępowania opiera się na przysługującej poza tokiem instancji skardze o presumpcję wadliwego procesu i zastąpienie zapadłego orzeczenia - orzeczeniem nowym. Nadzwyczajny charakter tego środka prawnego, skierowanego przeciwko prawomocnemu orzeczeniu powoduje, że wznowienie postępowania sądowego może nastąpić wyłącznie z powodów ściśle określonych w ustawie. Uwzględniają one konieczność wznowienia na nowo procesu dotkniętego przyczynami nieważności (art. 271 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.), właściwymi przyczynami restytucyjnymi (art. 273 p.p.s.a.) oraz faktem wydania orzeczenia na podstawie aktu normatywnego, uznanego następnie przez Trybunał Konstytucyjny za niezgodny z Konstytucją, umową międzynarodową lub ustawą (art. 272 p.p.s.a.).

Skarga o wznowienie postępowania powinna odpowiadać wymaganiom formalnym stawianym pismom strony (art. 46 p.p.s.a.), a ponadto zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia (art. 279 p.p.s.a.). Podanie podstawy wznowienia powinno zawierać powołanie i wyraźne określenie, które z podstaw wymienionych w art. 271-273 p.p.s.a. uzasadniają wznowienie postępowania w danej sprawie, natomiast uzasadnienie podstaw wznowienia powinno zawierać w szczególności powołanie okoliczności powodujących istnienie wskazanej podstawy wznowienia.

Jednocześnie zgodnie z treścią art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia (...).

Zgodnie z art. 280 p.p.s.a. Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia.

W braku jednego z tych wymagań Sąd skargę odrzuci.

W złożonej w niniejszej sprawie skardze o wznowienie postępowania, skarżąca jako podstawę wznowienia wskazuje art. 273 § 2 i § 3 ustawy P.p.s.a. Zgodnie z przepisem § 2 ww. przepisu, można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.

W tym zakresie skarżąca powołuje się na wydanie w dniu [...] przez Dyrektora Narodowego Funduszu Zdrowia decyzji w której stwierdził, że od dnia 1 stycznia 2015 r. skarżąca jest zwolniona z obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu świadczeń jakie otrzymuje z USA. Jednocześnie jako okoliczność stwierdzającą zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania H.N. wskazuje na fakt otrzymania w dniu 2 stycznia 2017 r. interpretacji indywidualnej wydanej w dniu [...]przez Dyrektora Administracji Skarbowej w L. uwzględniającą stanowisko Dyrektora Narodowego Funduszu Zdrowia zawarte w decyzji z [...].

Odnosząc się zatem do stanowiska strony skarżącej wskazać trzeba, że podstawą wznowienia postępowania mogą być tylko takie okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, które istniały już przed zakończeniem sprawy. Zatem dowody te muszą istnieć w dniu wydania rozstrzygnięcia, której weryfikacji domaga się strona (por. wyrok NSA z dnia 5 maja 2005r., OSK 1345/04, Legalis, postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2006r., II OSK 689/05, Legalis; wyrok NSA z dnia 11 stycznia 2008r., II FSK 1357/06, Legalis; postanowienie NSA z 27.1.2011r., II GSK 18/11, Legalis). Podstawą wznowienia postępowania, o której mowa w art. 273 § 2 P.p.s.a., mogą być tylko takie okoliczności faktyczne i dowody, które istniały już przed zakończeniem sprawy sądowoadministracyjnej, w której ma nastąpić wznowienie postępowania.

Tymczasem powoływana w skardze okoliczność faktyczna, która - w opinii skarżącej - mogła mieć wpływ na wynik sprawy, tj. interpretacja indywidualna Ministra Finansów wydana w dniu [...], otrzymana w dniu 2 stycznia 2017 r., co do której skarżąca uzasadnia zachowanie trzymiesięcznego terminu do wniesienia skargi o wznowienia postępowania, została wydana po wydaniu rozstrzygnięcia w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 1284/15. Wyrok w ostatnio wymienionej sprawie wydany został bowiem w dniu 5 kwietnia 2016 r., a uprawomocnił się w czerwcu 2016 r.– a w związku z tym ta okoliczność nie może stanowić podstawy wznowienia postępowania (por. postanowienie NSA z 7 kwietnia 2006r., II OSK 689/05, Legalis; postanowienie NSA z dnia 9 czerwca 2010r., II OZ 250/10, CBOSA; wyrok WSA w Warszawie z dnia 27 października 2011r., VII SA/Wa 937/11, Legalis; postanowienie NSA z dnia 22 listopada 2010r., II FSK 2135/10, Legalis; postanowienie NSA z dnia 20 listopada 2012r., II OSK 1853/12, Legalis; wyrok NSA z dnia 24 kwietnia 2013r., I OSK 2068/11, CBOSA; A. Kabat, w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", (2011), s. 795).

Skarżąca powołuje się nadto na wydanie w dniu [...] przez Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ decyzji także jako na okoliczność faktyczną mogącą mieć wpływ na wynik sprawy o sygn. I SA/Gl 1284/15, z której strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Odnosząc się do powyższego uznać należy, że również w tym przypadku decyzja z dnia [...] wydana została po dniu wydania rozstrzygnięcia w sprawie, w której skarżąca domaga się wznowienia postępowania. Dlatego też i ta okoliczność nie może stanowić podstawy wznowienia.

Nadto skarżąca wskazuje jako podstawę wznowienia na art. 273 § 3 p.p.s.a. zgodnie, z którym można żądać wznowienia w razie wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. Samo jednakże sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający przepisom art. 271-274 p.p.s.a. nie oznacza, że skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z samego uzasadnienia skargi wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi. Należy podkreślić, iż wskazany pogląd został wielokrotnie wyrażony w orzecznictwie Sądu Najwyższego (na gruncie analogicznego brzmienia przepisów Kodeksu postępowania cywilnego – np. postanowienie SN z 28 października 1999 r. II UKN 174/99 i powołane tam orzecznictwo; postanowienie z dnia 29 stycznia 1968 r., I CZ 122/67 - OSNCP 1968 nr 8-9 poz. 154; uzasadnienie uchwały SN z dnia 28 października 1981 r., I CO 5/81 - OSNCP 1982 nr 5-6 poz. 77 oraz w uzasadnienie postanowienia SN z dnia 30 maja 1996 r. I CRN 101/95 - OSNC 1996 nr 10 poz. 138) i Naczelnego Sądu Administracyjnego (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 kwietnia 2005 r., GSK 1242/04; postanowienie NSA z 25 września 2001 r., II SA/Gd 970/01).

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia - na podstawie art. 280 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.