Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 327/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2006-08-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Kamieńska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędzia WSA Małgorzata Górecka Protokolant sekr. sąd. Joanna Wieczorkiewicz po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 25 sierpnia 2006 r. przy udziale sprawy ze skargi J.T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2006r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego wznowienia postępowania w sprawie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej kwotę 200,-zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych, III. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/ M.Górecka /-/ B.Kamieńska /-/ B.Drzazga


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi J.T., wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2006r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...]lutego 2005r. nr [...] o umorzeniu postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy terenu położonego w P. przy Pl. [...]. W ocenie skarżącej, decyzja określająca warunki zabudowy i zagospodarowania dla budowy na tym terenie budynku gospodarczego jest sprzeczna z obowiązującym w dacie jej wydania planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego m. P. z 1994r. Sprzeczność ta dotyczy znacznego przekroczenia procentu możliwej zabudowy.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi stwierdzając, że "wprawdzie organ I instancji wydając decyzję o ustaleniu warunków zabudowy dla realizacji inwestycji polegającej na budowie budynku gospodarczego na terenie w/w nieruchomości naruszył obowiązujące prawo miejscowe, ale wydana na jej podstawie decyzja o pozwoleniu na budowę została już skonsumowana, a więc dalsze prowadzenie sprawy decyzji o warunkach zabudowy stało się bezprzedmiotowe".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zaskarżona decyzja nie może się ostać już z tej przyczyny, iż utrzymuje w mocy decyzję, co do której organ odwoławczy już raz zajął stanowisko, rozpatrując sprawę na skutek wcześniejszego odwołania J.T.

Mianowicie decyzją z dnia [...] marca 2005r. w sprawie nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzje Prezydenta Miasta Nr [...] i przekazało sprawę do ponownego rozstrzygnięcia przez organ I instancji (k. 202).

Będąca przedmiotem skargi w rozpoznawanej sprawie decyzja samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]lutego 2006r. nr [...] wymienia w części opisowej sentencji decyzję Prezydenta Miasta z tej samej daty – [...]lutego 2005r. i o tym samym numerze. Jak wyżej wskazano, oznacza to, iż zaskarżoną decyzja utrzymuje w mocy decyzję, która już wcześniej została uchylona przez organ odwoławczy.

W aktach administracyjnych nie można doszukać się decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...]lutego 2005r. Z tej daty pochodzi jedynie odwołanie J. T. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...]lutego 2005r. nr [...] o odmowie uchylenia decyzji dotychczasowej (k. 196 akt administracyjnych). Skoro jednak organ odwoławczy w toku dalszego postępowania administracyjnego nie sprostował sentencji decyzji z dnia [...] marca 2005r. (k. 202 akt administracyjnych) brak podstaw do przyjęcia, iż organ orzekał w sprawie zakończonej w pierwszej instancji decyzją ostateczną, to znaczy decyzją Prezydenta Miasta z dnia [...] lutego 2005r. (k. 188 akt administracyjnych).

Po przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia, decyzja Kolegium z dnia [...] marca 2005r., toczyło się postępowanie przed organem pierwszej instancji, o czym strony zawiadomiono pismem z dnia [...] kwietnia 2005r. (k. 204 akt administracyjnych), w którym podano, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] stycznia 2005r., a zatem wskazano jeszcze inną datę decyzji Prezydenta niż podało Kolegium w decyzji z dnia [...]marca 2005r. ([...] lutego 2005r.).

Postępowanie przed organem pierwszej instancji zakończyło się wydaniem przez Prezydenta Miasta w dniu [...] maja 2005r. decyzji "o umorzeniu – jako bezprzedmiotowego – postępowania z wniosku J.T. o wznowienie postępowania i uznania za stronę w sprawie dotyczącej ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu położonego w P. przy Placu [...] (...)". Brak jednak podstaw do przyjęcia, iż zaskarżona decyzja Kolegium z dnia [...]lutego 2006r. ma odniesienie do ostatnio wymienionej decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] maja 2005r. (k. 214), skoro Kolegium w części opisowej sentencji decyzji wskazało, że rozpoznawało sprawę z odwołania od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] lutego 2005r.

Co prawda w uzasadnieniu Kolegium powoływało się na decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] maja 2005r., ale nie można tego uzasadnienia potraktować jako wyjaśniającego motywy zaskarżonej decyzji, już chociażby z tej przyczyny, że pierwsza, istotna strona uzasadnienia ma zupełnie inną numerację ([...]) niż numeracja zaskarżonej decyzji ([...]).

Poza tym Samorządowe Kolegium Odwoławcze w uzasadnieniu dołączonym do sentencji decyzji nie dało wyrazu temu, że chodzi o decyzję zapadłą w postępowaniu wznowieniowym, a nie w postępowaniu zwykłym.

Wytknięte naruszenia proceduralne, a w szczególności naruszenie art. 107 § 1 i § 3 kpa, przez dopuszczenie do sprzeczności między sentencją decyzji, a jej uzasadnieniem doprowadziły do rażącego – w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 kpa – naruszenia ogólnej zasady postępowania administracyjnego zawartej w art. 8 kpa. W myśl tego przepisu, organy administracji publicznej obowiązane są prowadzić postępowanie w taki sposób, aby pogłębić zaufanie obywateli do organów Państwa oraz świadomość i kulturę prawna obywateli. Trudno przyjąć, iż zaskarżona decyzja przyczyniła się do pogłębienia zaufania powódki do prawidłowości i rzetelności prowadzonego postępowania, skoro nie ma nawet jasności co do tego, na skutek jakiej decyzji organ pierwszej instancji wydał decyzję będącą przedmiotem skargi.

Dlatego, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2, art. 153 i art. 2000 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.

/-/ M.Górecka /-/ B.Kamieńska /-/ B.Drzazga

MarK