Wyrok NSA, sygn. akt II SA 613/00
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2001-01-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Treść wyniku: oddalono skargę

SENTENCJA

Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Dnia 30 stycznia 2001 r.

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym:

Przewodniczący Sędzia NSA - Jan Bała

Sędziowie NSA Małgorzata Borowiec (spraw.) Anna Robotowska Protokolant	- Monika Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2001 r. sprawy ze skargi S. P. na decyzję Dowódcy Wojsk Lądowych z dnia 5 stycznia 2000 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zaliczenia do wysługi lat okresu pracy w gospodarstwie rolnym oddala skargę.


UZASADNIENIE

Dowódca Wojsk Lądowych decyzją z dnia 5 stycznia 2000 r. utrzymał w mocy decyzję Komendanta Wyższej Szkoły Oficerskiej [...] z dnia 21 października 1999 r., którą to decyzją - wydaną na podstawie art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy (Dz. U. z 1992 r. nr 5, poz. 18 ze zm.), § 9 zarządzenia Ministra Obrony Narodowej Nr 1 O/MON z dnia 23 marca 1993 r. w sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy o uposażeniu żołnierzy (Dz. Rozk. MON poz. 7), art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 1990 r. o wliczaniu okresów pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym do pracowniczego stażu pracy (Dz.U. nr 54, poz. 310) nie zaliczono ppłk S. P. do wysługi lat, od której uzależniona jest wysokość uposażenia według stopnia wojskowego okresu pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym od października 1968 do 14 września 1971 r.

W uzasadnieniu decyzji podano m.in., iż wnioskodawca nie przedstawił dowodów na objęcie tego gospodarstwa ani też na rozpoczęcie jego prowadzenia osobiście lub ze współmałżonkami, a więc nie spełnił warunku koniecznego do wliczenia okresu pracy w gospodarstwie do stażu pracy.

Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi Pana S. P. do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił:

1) naruszenie norm prawa materialnego w szczególności art. 1 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 20 lipca 1990 r. o wliczeniu okresów pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym do pracowniczego stażu pracy przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie,

2) art. 7, 8, 9, 10, 12 w zw. z art. 35 § 1,2, 3 oraz 36 § 1 k.p.a.

3) art. 77 § 1 w zw. z art. 80 k.p.a., art. 86 w zw. z art. 140 k.p.a.,

4) art. 138 § 2 k.p.a.

Wskazując na powyższe podstawy wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów procesu wg norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł m.in., iż udowodnił fakt wykonywania pracy w gospodarstwie rolnym rodziców. Wyjaśnił, iż w doktrynie i orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że można objąć i prowadzić gospodarstwo będąc jego właścicielem, posiadaczem samoistnym lub zależnym. Przez prowadzenie gospodarstwa rolnego (art. 1 cyt. ustawy z 1990 r.) należy rozumieć samodzielną lub przy pomocy innych ludzi (osób bliskich, pracowników najemnych) faktyczną pracę w gospodarstwie rolnym wykonywaną na własny rachunek w charakterze właściciela bądź posiadacza w rozumieniu art. 336 k.c.

Zdaniem skarżącego organy obu instancji wskazały na fakt braku dowodu na okoliczność prowadzenia przez niego gospodarstwa rolnego nie precyzując, jak powinien tego dokonać i nie wzywając go do tego.

W uzasadnieniu obszernej skargi skarżący omówił poszczególne zarzuty dotyczące naruszenia procedury administracyjnej. Skarżący podniósł, iż złożył wymagane prawem dokumenty potwierdzające fakt jego pracy w gospodarstwie rodziców w określonym czasie. Jeżeli organy obu instancji uważały, że dowód ten jest niewystarczający, powinny wezwać go do jego uzupełnienia, a tego nie uczyniły.

Dowódca Wojsk Lądowych w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i powtórzył argumenty wskazane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że skarżący nie udowodnił, iż objął i prowadził gospodarstwo rolne rodziców.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W przedmiotowej sprawie ma zastosowanie przepis art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 1990 r.	o wliczeniu okresów pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym do pracowniczego staży pracy (Dz. U. nr 54, poz. 310), z którego wynika, że do tego stażu pracy wlicza się przypadające przed dniem 1 stycznia 1983 r. okresy pracy po ukończeniu 16 roku życia w gospodarstwie rolnym rodziców lub teściów, poprzedzające objęcie tego gospodarstwa i rozpoczęcie jego prowadzenia osobiście lub wraz ze współmałżonkiem.

Trafnie zauważa skarżący, że ustawa posługując się pojęciem „prowadzenie gospodarstwa rolnego” nie wymaga by prowadzenie gospodarstwa było powiązane z własnością. Można prowadzić gospodarstwo będąc właścicielem, posiadaczem samoistnym lub posiadaczem zależnym.

Zauważyć jednak należy, że skarżący w niniejszej sprawie powołuje się wyłącznie na pracę w gospodarstwie. Tymczasem organy obu instancji prawidłowo uznały, że cyt. przepis art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 1990r. uzależnia zaliczenie tego okresu do stażu pracy od spełnienia dwóch warunków:

1) objęcia gospodarstwa tj. gospodarstwa rodziców lub teściów i

2)  rozpoczęcia jego prowadzenia osobiście lub wraz ze współmałżonkiem.

Powyższa regulacja prawna prowadzi do wniosku, że okresy pracy w gospodarstwie - bez jego objęcia i rozpoczęcia prowadzenia, nie podlegają wliczeniu do staży pracy.

W sprawie jest niesporne, że Pan S. P. w okresie od 12 października 1952 r. do 14 września 1971 r. zamieszkiwał wspólnie z rodzicami, którzy byli właścicielami gospodarstwa rolnego o pow. 22 ha (oświadczenie wnioskodawcy potwierdzone przez Urząd Gminy w C. woj. K.).

Jednakże skarżący znając wymogi określone w art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 1990 r. nie twierdził i nie wykazał, iż objął wspomniane gospodarstwo i rozpoczął jego prowadzenie osobiście lub ze współmałżonkiem.

Tym samym brak jest podstaw do zakwestionowania decyzji organów obu instancji, które nie zaliczyły skarżącemu do wysługi lat, od której uzależniona jest wysokość uposażenia wg stopnia wojskowego okresu pracy po ukończeniu 16 roku życia w gospodarstwie rolnym rodziców 1952-1971 r. z uwagi na niespełnienie omówionych wyżej warunków.

Z tych względów na mocy art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74. poz. 358 ze zm.) skarga podlegała oddaleniu.