Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 1365/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2009-01-06 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości
Powołane przepisy: article: art. 245 par. 1, art. 246 par. 1 pkt 1, art. 258 par. 1 i  par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Violetta Mielcarek po rozpoznaniu w dniu 6 stycznia 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku KD o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów (dochodów) za 2000r. postanawia: 1. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla skarżącego doradcę podatkowego, którego wyznaczy Krajowa Rada Doradców Podatkowych. /-/V.Mielcarek


UZASADNIENIE

Wpis od skargi wynosi [...].

Wobec tego skarżący K D złożył sporządzony w dniu [...] na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego. W uzasadnieniu wniosku podał, że od [...] lat jest na rencie. Stan zdrowia ([...]) nie pozwala mu na podjęcie pracy. W chwili obecnej skarżący nie widzi najmniejszych perspektyw poprawy tej sytuacji. Renta w całości przeznaczona jest na lekarstwa, żywność i środki higieny. Skarżący egzystuje dzięki pomocy rodziny. Wskazał, że ogromna liczba naliczonego podatku wymaga profesjonalnej weryfikacji. Nie stać go na wynajęcie doradcy, który odniósłby się do decyzji Dyrektora Izby Skarbowej. Wnioskodawca oświadczył, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną. Nie posiada nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych i wartościowych przedmiotów. Żona skarżącego również nie posiada majątku. Skarżący podał, że w wyniku nietrafionych przedsięwzięć gospodarczych oraz wypadków losowych ma wiele zobowiązań finansowych, które windykuje komornik poprzez zajęcie renty. Skarżący otrzymuje rentę z tytułu niezdolności do pracy w wysokości [...], jego żona również otrzymuje rentę z tytułu niezdolności do pracy w wysokości [...]. Zatem łączny dochód skarżącego i jego żony wynosi [...].

Na wezwanie z dnia [...] do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy KD pismem z dnia [...] wskazał, że nie posiada rachunku ani konta bankowego, jak również żadnych lokat pieniężnych. Skarżący nie posiada samochodu, nie korzysta z pomocy opieki społecznej. Dom, w którym mieszka, należy w części do jego teściowej oraz do rodziców. Skarżący nie ponosi z tytułu zamieszkania w tym domu żadnych opłat. Wskazał, że z dochodów jakie uzyskuje on i jego małżonka przeznaczają [...] na lekarstwa i środki higieny, [...] na wyżywienie i ok. [...] na leczenie, rehabilitację i pobyt w sanatoriach uzdrowiskowych. Skarżący oświadczył, że razem z żoną nie ponoszą opłat za energię elektryczną, gaz, czynsz, telefon itp. Skarżący wskazał, że jego renta wynosi [...], z czego po potrąceniach otrzymuje [...]. Do pisma załączył kserokopie przekazów pocztowych za miesiąc [...], kserokopie zeznań rocznych podatkowych za [...].

Wniosek skarżącego o udzielenie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego zasługuje na uwzględnienie.

Instytucja prawa pomocy wiąże się ściśle z realizacją jednego z podstawowych standardów państwa prawnego, jakim jest prawo do sądu. Zapewnia ona osobie znajdującej się w ciężkich warunkach materialnych możliwość obrony swoich praw przed sądem, mimo braku środków finansowych potrzebnych do poniesienia należnych kosztów sądowych. Prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym (por. art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przy czym przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (por. art. 246 § 1 pkt 1 cyt. ustawy).

W rozpatrywanej sprawie skarżący w oświadczeniu zawartym we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz w piśmie uzupełniającym wniosek wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

W tych okolicznościach na podstawie art. 245 § 1 i art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.

/-/V. Mielcarek