Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SAB/Gl 14/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2012-04-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1  pkt 6  par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. G. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie niezałatwienia wniosku w sprawie wykonania decyzji dotyczącej przekazania prawa wieczystego użytkowania gruntu oraz prawa własności budynków p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 6 lutego 2012 r. K.G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie niezałatwienia wniosku w sprawie wykonania decyzji dotyczącej przekazania prawa wieczystego użytkowania gruntu oraz prawa własności budynków. Wojewoda [...] przekazał Sądowi skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi w dniu 12 marca 2012 r. (data wpływu do Sądu).

W związku z powyższym na podstawie zarządzenia z dnia 13 marca 2012 r. wezwano skarżącą do wykazania w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, czy przed wniesieniem skargi wystąpiła w trybie art. 37 kpa do organu wyższego stopnia nad Wojewodą [...] z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie pod rygorem odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej.

Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 22 marca 2012 r. W piśmie z dnia 26 marca 2012 r. skarżąca oświadczyła, że przed wniesieniem skargi do Sądu nie występowała z zażaleniem w trybie art. 37 kpa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy, stosownie do treści § 2 powyższego przepisu, rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Warunek ten dotyczy także bezczynności organu. Jak wynika bowiem z treści art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 64, poz. 565), na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 tej ustawy stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.

Wobec treści przywołanych przepisów warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej jest uprzednie wystąpienie przez stronę skarżącą z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia nad organem, który w ocenie strony skarżącej pozostaje w bezczynności.

Jak wynika z akt sprawy obowiązku tego skarżąca nie wypełniła, nie złożyła zażalenia na bezczynność organu administracji publicznej, więc należy przyjąć, że nie został zachowany tok konieczny dla skuteczności wniesienia skargi w trybie art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. w razie bezczynności organu.

Mając na względzie powyższe, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

.