Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 204/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2011-05-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2, art. 58 par. 1 pkt  1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
journal: Dz.U. 2009 nr 153 poz 1227
law: Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - tekst jednolity
journal: Dz.U. 2004 nr 273 poz 2711
law: Rozporządzenie Ministra Polityki Społecznej z dnia 14 grudnia 2004 r. w sprawie orzekania o niezdolności do pracy.
article: art. 477 z indeksem 8 par. 1 i nast,
journal: Dz.U. 1964 nr 43 poz 296
law: Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Gorski po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. I. na Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. w przedmiocie uznania całkowitej niezdolności do pracy postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Z. I. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę wymieniając jako pozwanego Zakład Ubezpieczeń Społecznych w G. Oddział w G. Skarżący domagał się: "przyznania mi całkowitej niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy". Do skargi dołączył kopię protokołu oględzin sądowo-lekarskich oraz pismo wicedyrektora departamentu orzecznictwa lekarskiego ZUS. W piśmie tym wyjaśniono, że prawidłowość orzeczenia komisji lekarskiej z dnia 16 maja 2009 r. ustalającego, iż skarżący nie jest całkowicie niezdolny do pracy w związku z wypadkiem przy pracy, została potwierdzona w postępowaniu sądowym. Ustalono, że wyrokiem z dnia 25 stycznia 2010 r. Sąd Okręgowy oddalił odwołanie od decyzji wydanej na podstawie w/w orzeczenia komisji lekarskiej, a Sąd Apelacyjny w G. oddalił apelację w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony wprost w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.).

W świetle tych przepisów sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Z kolei w myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w skrócie p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a.

Z powyższych przepisów wynika wprost, że właściwość sądów administracyjnych nie została określona za pomocą klauzuli generalnej. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach ściśle przez ustawę określonych.

Należy zatem uznać, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi, w której kwestionuje się orzeczenie komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych dotyczące stwierdzenia niezdolności do pracy na skutek wypadku przy pracy. Orzekanie o niezdolności do pracy odbywa się w trybie określonym w ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1277 ze zm.) oraz rozporządzeniu Ministra Polityki Społecznej z dnia 14 grudnia 2004 r. w sprawie orzekania o niezdolności do pracy (Dz. U. Nr 273, poz. 2711). Te akty normatywne nie przewidują możliwości zaskarżenia orzeczenia komisji lekarskiej do sądu administracyjnego. Orzeczenia te mogą być oceniane w postępowaniu cywilnym przed sądem pracy i ubezpieczeń społecznych w trybie określonym w art. 4778 § 1 i nast. ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) w ramach odwołania od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych dotyczących przyznania konkretnych świadczeń.

Wniesiona skarga jako nie podlegająca właściwości sądu administracyjnego podlegać musi odrzuceniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł w oparciu o art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.