Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 1309/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2014-06-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 101 ust. 2, ust. 4, art. 102 ust. 1
journal: Dz.U. 2009 nr 3 poz 11
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym
journal: Dz.U. 1987 nr 256 poz 1
law: Rozporządzenie Rady (EWG) Nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy  Celnej

SENTENCJA

Dnia 5 czerwca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Alberciak (spr.), Sędzia WSA Monika Krzyżaniak, , Protokolant Sekretarz sądowy – Bartosz Adamus, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 czerwca 2014 roku sprawy ze skargi A. R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu 1. oddala skargę; 2. przyznaje adwokatowi J. B. prowadzącemu Kancelarię Adwokacką w Ł. przy al. [...], kwotę 492 (czterysta dziewięćdziesiąt dwa) złote, obejmującą podatek od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącemu A. R. i nakazuje wypłacić powyższą kwotę adwokatowi J. B. z funduszu Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.


UZASADNIENIE

Naczelnik Urzędu Celnego II w Ł. postanowieniem z dnia [...] r., wszczął wobec A.R. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą "A." postępowanie w sprawie określenia wysokości zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki BMW X5, nr nadwozia [...], o pojemności silnika 2993 cm3, rok produkcji 2008.

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] określił A.R. prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą "A." zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego pojazdu marki BMW X5, nr nadwozia [...] w wysokości 18 188 zł.

W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia organ wskazał, że nabyty samochód przeznaczony jest zasadniczo do przewozu osób i należy go klasyfikować według Nomenklatury Scalonej do pozycji CN 8703 obejmującej pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi.

W odwołaniu A.R. zarzucił naruszenie art. 120, art. 121, art. 122, art. 180, art.181, art. 187 Ordynacji podatkowej oraz art. 100 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym i art. 2 Konstytucji RP. Strona podniosła, że dokumenty niemieckie potwierdzają, iż w momencie rejestracji w Niemczech i następnie wewnątrzwspólnotowego nabycia przedmiotowy pojazd był samochodem ciężarowym, i jako taki nie podlegał podatkowi akcyzowemu. Zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu, wydane na terenie Polski potwierdza, że nadal był to samochód ciężarowy z dwoma siedzeniami. Zdaniem strony decydujące znaczenie w sprawie ma stan samochodu w momencie sprowadzenia, natomiast organ celny nie wykazał, że pojazd w chwili przywozu nie był samochodem ciężarowym, te okoliczności mogłyby potwierdzić jedynie dokumenty z okresu sprowadzenia pojazdu oraz osoba, która fizycznie widziała samochód. W związku z tym w odwołaniu wniósł o dopuszczenie dowodu z zeznań świadka D.S. zam. R. ul. B. 13/9, na okoliczność stanu samochodu, jego wyposażenia w momencie wewnątrzwspólnotowego nabycia.

Ponadto wniósł o wystąpienie do LANDRATSAM GORLITZ, KFZ-ZULASSUNGSBEHORDE ZITTAU, 02763 ZITTAU o informację na temat przeznaczenia pojazdu oraz nadesłanie kopii dokumentów uzasadniających fakt rejestracji spornego pojazdu jako samochodu ciężarowego, argumentując to tym, że stan samochodu z okresu jego sprowadzenia mogą potwierdzić jedynie dokumenty z tego okresu oraz osoba, która pojazd w tym czasie widziała.

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu powyższej decyzji organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z informacjami uzyskanymi od przedstawiciela producenta BMW Group Polska, zawartymi w piśmie z dnia 6 grudnia 2011r. samochód marki BMW X5, nr nadwozia [...] został wyprodukowany na podstawie europejskiej homologacji osobowej nr [...]. Typ pojazdu MIG, czyli osobowy (terenowy). Ilość miejsc siedzących 5, w dwóch rzędach siedzeń z 5 miejscami kotwienia foteli i 5 pasami bezpieczeństwa. Liczba drzwi 4; rodzaj nadwozia: kombi. Całkowicie przeszklony.

Organ wskazał, że z niemieckiego dowodu rejestracyjnego nr [...] z dnia 18 stycznia 2011r. wynika, że samochód ten po raz pierwszy został zarejestrowany w dniu 23 maja 2008r. Sporny pojazd określono jako "samochód ciężarowy skrzynia zamknięta" (pole 5); ilość miejsc siedzących - 2 (pole SI). W polu 22 (do 5) umieszczono adnotację: "...mocowanie siedzenia i pasów spawane miejscowo; kratka ochronna za siedzeniem kierowcy/pasażera..". Z dokumentu wynika również, że w Niemczech dowód rejestracyjny wydano T.S., ul. C. 15 m 2, [...] R. Sporny samochód został sprzedany przez A.R. na podstawie faktury [...] z dnia 26 stycznia 2011r. na rzecz [...] D.S., ul. D. 134, [...] R. Na fakturze pojazd określono jako samochód ciężarowy, nadwozie zamknięte, z adnotacją, że samochód został sprowadzony do kraju na lawecie, nie posiada tablic rejestracyjnych. Opłatę za recykling ww. pojazdu zapłacił w dniu 26 stycznia 2011r. A.R., zgodnie z poleceniem przelewu na NFOŚiGW.

Ponadto organ II instancji wskazał, że w dniu 26 stycznia 2011r. przeprowadzone zostało badanie techniczne pojazdu w Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdów w R., co potwierdza zaświadczenie nr [...] oraz załączony do niego dokument identyfikacyjny pojazdu, w którym określono pojazd jako samochód ciężarowy, podrodzaj - inny, o liczbie miejsc do siedzenia-2/2. Przedmiotowy samochód został sprzedany przez [...] D.S., na podstawie faktury VAT [...] z dnia 1 października 2011r. na rzecz E., P.D., ul. F. 5/10, [...] W.

W dniu 19 października 2011r. w charakterze świadka został przesłuchany D.S. Świadek zeznał, że samochód marki BMW X5, nr nadwozia [...] został zakupiony jako ciężarowy. Posiadał jeden rząd siedzeń i miał zamontowaną kratkę. Świadek nie dokonywał w ww. pojeździe zmian konstrukcyjnych. Na okoliczność powyższego świadek załączył oświadczenie z dnia 18 października 2011 r. Natomiast w dniu 30 marca 2012r. w charakterze świadka został przesłuchany W.M. - uprawniony diagnosta. Świadek zeznał, że samochód marki BMW X5, nr nadwozia [...], przed dokonaniem badania technicznego w dniu 26 stycznia 2011r. posiadał 2 miejsca siedzące. Dwa miejsca były wyposażone w pasy bezpieczeństwa. Ww. pojazd był w całości przeszklony oraz posiadał kratkę metalową znajdującą się za pierwszym rzędem siedzeń i przymocowaną do słupków. W dniu 9 lipca 2013r. w charakterze świadka została przesłuchana S.B. Świadek zeznała, że o ofercie sprzedaży samochodu marki BMW X5, nr nadwozia [...], dowiedziała się z Internetu. W ogłoszeniu internetowym cena sprzedaży ww. pojazdu wynosiła 150 00 zł, natomiast został nabyty za kwotę 145 000 zł. W chwili zakupu przedmiotowy samochód był sprawny, posiadał 2 rzędy siedzeń - 2 pojedyncze skórzane, podgrzewane fotele wyposażone w pasy bezpieczeństwa. Ponadto w pojeździe luzem leżała metalowa kratka wysokości około 50 cm, tylna skórzana kanapa (3 osobowa), pasy bezpieczeństwa do zamontowania przy drugim rzędzie siedzeń. Po zakupie ww. pojazdu, świadek nie dokonywał w nim żadnych zmian konstrukcyjnych. W dniu 7 sierpnia 2013r. w charakterze świadka został przesłuchany R.B. - aktualny użytkownik samochodu marki BMW X5, nr nadwozia [...]. Świadek zeznał, że przedmiotowy pojazd kupił od synowej, tj. S.B. Po dokonaniu zakupu za kwotę 60 000 zł, świadek dokonał naprawy przedmiotowego pojazdu. Uszkodzone były takie elementy pojazdu jak : silnik (rozrząd, pompa), skrzynia biegów. Przedmiotowy pojazd posiadał 1 rząd siedzeń (zamontowane 2 fotele wraz z wyposażeniem zabezpieczającym). W tylnej części leżała tylna kanapa wraz z pasami bezpieczeństwa. W ww. pojeździe znajdowała się nie przymocowana metalowa kratka. Na dzień 7 sierpnia 2013r., jak zeznał świadek, w omawianym pojeździe są już zamontowane fotele. Po zakupie samochód został poddany naprawom, tj. została dokonana wymiana rozrządu skrzyni biegów, montaż siedzeń i pasów bezpieczeństwa drugiego rzędu. Metalowa kratka nie była montowana w samochodzie. Zmiany i naprawy w samochodzie marki BMW X5, nr nadwozia [...], dokonywane były w firmie A. w Z.

W dniu 7 sierpnia 2013r. przeprowadzone zostały oględziny wymienionego pojazdu przez organy celne oraz sporządzono dokumentację fotograficzną. W wyniku oględzin stwierdzono, że pojazd posiada zamknięte nadwozie z pięcioma miejscami siedzącymi i pięcioma drzwiami. Wyposażony jest w parę wahadłowych i przeszklonych drzwi z elektrycznym mechanizmem opuszczania szyb z przodu pojazdu, druga para wahadłowych drzwi z elektrycznym mechanizmem opuszczania szyb dla pasażerów siedzących na tylnej kanapie. W tylnych, bocznych panelach pojazdu zamontowane są szyby (między słupkiem C i D). Wewnątrz pojazdu stwierdzono obecność pięciu miejsc siedzących wraz z wyposażeniem zabezpieczającym (pasy bezpieczeństwa i poduszki powietrzne). W pierwszym rzędzie znajdują się miejsca dla kierowcy i pasażera. W drugim rzędzie znajduje się 3 osobowa kanapa (wraz z zagłówkami). Brak panela lub przegrody oddzielającej część przeznaczoną do przewozu osób od pozostałej przestrzeni ładunkowej. Ww. pojazd wyposażony jest w : dwustrefową klimatyzację, oświetlenie przy pierwszym i drugim rzędzie siedzeń, głośniki, podsufitka wykonana z jednolitego materiału na całej długości dachu, tapicerka we wszystkich wahadłowych drzwiach, popielniczki, aluminiowe felgi, automatyczna skrzynia biegów.

Organ odwoławczy stwierdził, że samochód marki BMW X5, nr nadwozia marki [...] posiadał już w dniu jego nabycia wewnątrzwspólnotowego elementarne cechy samochodu osobowego i to takie cechy, które świadczą, że już nabyty wewnątrzwspólnotowo pojazd przeznaczony był zasadniczo do przewozu osób. Przedmiotowemu pojazdowi już na etapie produkcji nadano zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób zgodne z charakterystyką fizycznych cech pojazdu. Wysokiej klasy wyposażenie nadwozia, w tym elementy poprawiające komfort podróży pasażerów świadczy o jego przeznaczeniu do przewozu osób. Z wyjaśnień przedstawiciela producenta BMW Group Polska, zawartych w piśmie z dnia 6 grudnia 2011r. wynika, że samochód marki BMW X5, nr nadwozia [...] został wyprodukowany na podstawie europejskiej homologacji osobowej nr [...]. Typ pojazdu MIG, czyli osobowy (terenowy) . Ilość miejsc siedzących 5, w dwóch rzędach siedzeń z 5 miejscami kotwienia foteli i 5 pasami bezpieczeństwa. Liczba drzwi 4; rodzaj nadwozia: kombi. Całkowicie przeszklony. Pojazd został więc zaprojektowany i wyprodukowany jako samochód osobowy. Opisane przeróbki mogą być wykonywane wielokrotnie i nie zmieniają za każdym razem jego zasadniczego przeznaczenia, a jedynie sposób użytkowania auta. Biorąc pod uwagę cechy wymienione w Notach wyjaśniających do pozycji 8704, to pojazd posiada jedynie przegrodę i kratkę ochronną między częścią przednią a tylną. Był także zarejestrowany jako pojazd z dwoma miejscami siedzącymi. Jednakże prosta i odwracalna przeróbka wnętrza nie zmienia zasadniczego przeznaczenia pojazdu, i cechy tej nie można uznać za decydującą przy klasyfikacji.

Dyrektor Izby Celnej w Ł. wskazał, że klasyfikację towaru w Nomenklaturze scalonej należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów (reguła 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej). Pozycja 8703 została określona jako "Pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy silnikowe przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi". Zatem to zasadnicze przeznaczenie konkretnego pojazdu, a nie sposób jego użytkowania winno być w pierwszej kolejności brane pod uwagę przy klasyfikacji. Dyrektor Izby Celnej w Ł., biorąc pod uwagę opisane okoliczności, zaklasyfikował samochód marki BMW X5, nr nadwozia [...], do pozycji 8703 Nomenklatury scalonej. W związku z tym, jako samochód osobowy, stosownie do art.105 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym podlegał podatkowi akcyzowemu według stawki 18,6% podstawy opodatkowania. Z uwagi na to, że A.R. pomimo wezwania nie złożył do akt sprawy dokumentu potwierdzającego wewnątrzwspólnotowe nabycie i nie złożył oświadczenia wskazującego dzień przemieszczenia pojazdu na terytorium kraju, Dyrektor Izby Celnej w Ł., podzielając stanowisko Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł. przyjął jako datę powstania obowiązku podatkowego dzień 26 stycznia 2011r., tj. datę dokonania tłumaczenia niemieckiego dowodu rejestracyjnego nr [...] na język polski - pierwsza data figurująca na dokumentach na terenie kraju dotycząca przedmiotowego samochodu. Z akt sprawy wynika że dnia 18 stycznia 2011r. niemieckie władze wystawiły dowód rejestracyjny przedmiotowego pojazdu T.S., a dnia 26 stycznia 2011r. A.R., prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą A. wystawił fakturę sprzedaży na ten pojazd, o numerze VAT [...] dla nabywcy: [...], D. S., ul. B. 134, [...] R. A.R. uiścił również opłatę recyklingową za przedmiotowy pojazd. Według art. 12 ustawy z dnia 20 stycznia 2005r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz.U. nr 25/2005 poz. 202), wprowadzający pojazd który dokonuje wewnątrzwspólnotowego nabycia lub importu pojazdu jest obowiązany do wniesienia, na odrębny rachunek bankowy Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, opłaty w wysokości 500 zł od każdego pojazdu wprowadzonego na terytorium kraju. W myśl tej samej ustawy pod pojęciem wprowadzającego rozumie się przedsiębiorcę będącego producentem pojazdu lub przedsiębiorcę dokonującego wewnątrzwspólnotowego nabycia lub importu pojazdu.

Dyrektor Izby Celnej w Ł. stwierdził, że za podatnika podatku akcyzowego należy uznać pana A.R., prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą A. Dyrektor Izby Celnej w Ł. podzielił stanowisko Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł. w przedmiocie ustalenia średniej wartości rynkowej samochód marki BMW X5, nr nadwozia [...], pojemność silnika 2993 cm3, rok produkcji 2008, przy pomocy programu ustalania wartości rynkowych EurotaxGlass's, numer wyceny 16 408, zgodnie z którym bazowa wartość pojazdu podobnego (brutto) wynosiła na dzień powstania obowiązku podatkowego 170 300 zł. Do wartości tej zastosowano możliwe do ustalenia korekty, przewidziane instrukcją określania wartości pojazdów nr 1/2005 zatwierdzoną w dniu 9 grudnia 2004 r. uchwałą Prezydium Rady Naczelnej do stosowania w Stowarzyszeniu Rzeczoznawców Techniki Samochodowej i Ruchu Drogowego. Do wartości pojazdu 170 300 zł zastosowano następujące korekty:

korektę ujemną -13 620 zł, w maksymalnej wysokości 8%, z uwagi na prywatny import samochodu i koszty indywidualnego sprowadzenia do Polski;

korektę ujemną – 8 520,00 zł, w maksymalnej wysokości 5% wartości bazowej, z uwagi na liczbę właścicieli;

- korektę ujemną – 5 514 zł, z uwagi na brak kompletnego wyposażenia standardowego-wielkość kwotowa. W ten sposób ustaloną wartość rynkową w wysokości 142 646 zł pomniejszono o podatek od towarów i usług (VAT) oraz kwotę akcyzy (1 186 zł). Tym samym w rozpatrywanej sprawie podstawę opodatkowania samochodu osobowego marki BMW X5, nr nadwozia [...], pojemność silnika 2993 cm3, rok produkcji 2008, stanowi kwota 97 784 zł. Stosując, zgodnie z art. 105 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowego, stawkę podatku 18,6% w stosunku do obliczonej powyżej podstawy opodatkowania, prawidłowa wysokość kwoty podatku akcyzowego należna z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego ww. pojazdu wynosi 18 188 zł.

Dyrektor Izby Celnej w Ł. nie zgodził się z zarzutem naruszenia art.100 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym i wyjaśnił ponownie, że w świetle warunków wynikających z ustawy o podatku akcyzowym oraz zapisów Nomenklatury Scalonej, poza wskazaną przesłanką "zasadniczego przeznaczenia do przewozu osób", klasyfikacja pojazdów pod pozycją 8703 jest wyznaczona przez cechy, które wskazują, że te pojazdy są głównie przeznaczone raczej do przewozu osób, niż do transportu towarów. Jak wskazuje się w powołanych Notach wyjaśniających do Taryfy celnej, o kwalifikacji do tej pozycji świadczą m.in. pewne cechy projektowe, zwykle stosowane do pojazdów, które są objęte pozycją CN 8703. Okoliczność, że zmiany dokonane w pojeździe poprzez usunięcie drugiego rzędu siedzeń wraz z wyposażeniem zabezpieczającym, montaż przegrody i płaskiej podłogi przed jego wspólnotowym nabyciem i przemieszczenia na terytorium kraju świadczy jedynie o tym, że w pojeździe dokonano zmian, które nie pozbawiły tego pojazdu charakteru samochodu osobowego w myśl obowiązujących w tym zakresie i powołanych wyżej przepisów podatkowych. Dowody, na które powołano się w odwołaniu, tj. dowód rejestracyjny w Niemczech oraz zaświadczenie badania technicznego pojazdu po sprowadzeniu do Polski nie mogą stanowić podstawy dla określenia rodzaju oraz typu pojazdu dla celów podatku akcyzowego. Dyrektor Izby Celnej w Ł. podkreśla, że pojazd został wyprodukowany jako osobowy, z pisma BMW Group Polska, wynika, że producent fabrycznie przeznaczył przedmiotowy samochód do przewozu osób. Użytkownicy-samochodów klasyfikowanych do pozycji CN 8703 dokonując przeróbek i adaptacji wnętrza takich samochodów w celu przystosowania ich do indywidualnych potrzeb np. do przewozu towarów, nie zmieniają tymi działaniami konstrukcyjnego przeznaczenia samochodu.

Organ II instancji wskazał, że nie kwestionuje faktu, iż przedmiotowy samochód można dostosować do przewozu towarów. Nie wyłącza to jednak zasadniczego przeznaczenia tego pojazdu, które zostało określone na etapie produkcji pojazdu. W związku z tym, Dyrektor Izby Celnej w Ł. nie zgodził się z zarzutem naruszenia art. 120 Ordynacji podatkowej, który wyraża zasadę praworządności i stanowi, że organy podatkowe działają na podstawie przepisów prawa. Decyzja organu pierwszej instancji została wydana na podstawie obowiązujących przepisów prawa. Nie nastąpiło także naruszenie zasady zawartej w art. 121 §1 Ordynacji podatkowej, tj. zasady zaufania do organów podatkowych, która jak wynika z doktryny i orzecznictwa, wyraża się m.in. w merytorycznej poprawności i staranności działań w toku postępowania dowodowego oraz równym traktowaniu interesów Skarbu Państwa i podatników.

W ocenie Dyrektora Izby Celnej w Ł. niezasadny jest także zarzut naruszenia wynikającej z art. 122 Ordynacji podatkowej zasady prawdy obiektywnej. Stan faktyczny w przedmiotowej sprawie został wyjaśniony dokładnie. Organ podatkowy, ustalił jakie z zebranych dowodów były istotne dla udowodnienia danego faktu oraz miały z punktu widzenia przepisów prawa materialnego zastosowanie w przedmiotowej sprawie. Organ pierwszej instancji w prowadzonym postępowaniu postępując w zgodzie z art. 180 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa dopuścił jako dowód wszystko, co mogło przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie było sprzeczne z prawem. Nie doszło także do naruszenia art. 181 i art. 187 Ordynacji podatkowej, bowiem materiał dowodowy został zebrany i rozpatrzony w sposób wyczerpujący i dokładny. Zawarte w decyzji ustalenia dowodzą, że postępowanie dowodowe zostało przeprowadzone w sposób prawidłowy.

W ocenie organ II instancji niesłuszny jest także zarzut naruszenia art. 2 Konstytucji RP, bowiem przeprowadzone postępowanie doprowadziło do zebrania materiału dowodowego w całości i dokładnego wyjaśnienia - na jego podstawie - stanu faktycznego, natomiast fakt, że analiza zebranego materiału dowodowego nie przyniosła oczekiwanych przez skarżącego rezultatów nie może być powodem kwestionowania rzetelności poczynionych ustaleń przez organy lub zasadności zajmowanego stanowiska w przedmiotowej sprawie.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący wniósł o uchylenie powyższej decyzji, zarzucając organowi naruszenie art. 120, art. 121, art. 122, art. 180, art. 181, art. 187 Ordynacji podatkowej oraz art. 100 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym i art. 2 Konstytucji RP. Skarżący ponownie podkreślił, że zgodnie z dokumentami niemieckimi pojazdu przedmiotowy pojazd był samochodem dostawczym (ciężarowym). Powyższe wynika również z zaświadczenia badania technicznego pojazdu, w którym rzeczoznawca stwierdził, że po sprowadzeniu samochodu do Polski jest on nadal samochodem ciężarowym z dwoma siedzeniami. W ocenie strony, załączone do odwołania dokumenty jednoznacznie potwierdzają prawidłowość zakwalifikowania przedmiotowego pojazdu jako samochodu ciężarowego. Skarżący podniósł, że to co się działo z samochodem po sprowadzeniu i zarejestrowaniu w Polsce nie ma żadnego znaczenia dla określenia obowiązku w podatku akcyzowym, gdyż decydujący jest stan samochodu w momencie sprowadzenia.

Skarżący zaznaczył również, ż Dyrektor Izby Celnej odmówił przeprowadzenia dowodów na okoliczność stanu auta w momencie sprowadzenia go do kraju, co uniemożliwiło skarżącemu obronę swoich interesów.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w Ł. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 tej ustawy).

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012. 270) – dalej p.p.s.a.,) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Przeprowadzona przez sąd w rozpoznawanej sprawie kontrola aktu administracyjnego we wskazanym wyżej aspekcie nie wykazała, aby zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa w stopniu obligującym do jej wyeliminowania z obrotu prawnego.

Kwestią sporną w rozpatrywanej sprawie jest dokonana przez organy podatkowe klasyfikacja nabytego przez skarżącego samochodu marki BMW X5, nr nadwozia [...], o pojemności silnika 2993 cm3, rok produkcji 2008 do pozycji 8703 Taryfy celnej i uznania, że samochód ten jest samochodem osobowym w rozumieniu przepisów ustawy o podatku akcyzowym. W ocenie skarżącego, wskazanego pojazdu nie można zaklasyfikować jako pojazdu osobowego, gdyż w momencie nabycia wewnątrzwspólnotowego był on pojazdem ciężarowym, a więc nie podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym..

Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. nr 3, poz. 11 ze zm.), zwanej dalej: u.p.a.

W myśl art. 100 ust. 1 pkt 2 u.p.a., w przypadku samochodu osobowego przedmiotem opodatkowania akcyzą jest nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Zgodnie z art. 101 ust. 2 u.p.a., obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju powstaje z dniem: przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju – jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło przed przemieszczeniem samochodu na terytorium kraju (pkt 1); nabycia prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel – jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło po przemieszczeniu samochodu osobowego na terytorium kraju (pkt 2); złożenia wniosku o rejestrację samochodu osobowego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym – jeżeli podmiot występujący z wnioskiem o rejestrację na terytorium kraju nabytego wewnątrzwspólnotowo samochodu osobowego nie jest jego właścicielem (pkt 3). Podatnikiem – według art. 102 ust. 1 u.p.a., jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności, o których mowa w art. 100 ust. 1 lub 2, a więc między innymi podmioty nabywające samochody osobowe wewnątrzwspólnotowo. W art. 100 ust. 4 u.p.a. ustawodawca skonstruował natomiast definicję legalną pojęcia "samochody osobowe" dla celów ich opodatkowania podatkiem akcyzowym. W przepisie tym zdefiniowano jako samochody osobowe, pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo – towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem pojazdów samochodowych i pozostałych pojazdów, które nie wymagają rejestracji zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

Z przytoczonych przepisów wynika, że opodatkowaniu akcyzą z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego podlegają samochody osobowe niezarejestrowane wcześniej na terytorium kraju, przy czym o uznaniu danego pojazdu za samochód osobowy w rozumieniu u.p.a., decyduje jego klasyfikacja taryfowa do pozycji 8703 CN i jego zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób. W art. 3 ust. 1 u.p.a. określono, że do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodnie z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L. 256 z 7 września 1987 r., str. 1, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382 ze zm.). W celu zapewnienia jednolitej interpretacji, klasyfikacja towarów we wskazanej Nomenklaturze podlega pewnym zasadom (regułom) zdefiniowanym w taki sposób, że określony towar zawsze jest klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem innych, które mogłyby być brane pod uwagę. W przyjęty tam sposób do każdego towaru przypisany jest odpowiedni kod. Prawidłowej klasyfikacji wyrobów do określonych kodów i pozycji znajdujących się w Nomenklaturze Scalonej dokonuje się zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej (w skrócie "ORINS"), w brzmieniu nadanym rozporządzeniem Komisji (WE) nr 948/2009 z dnia 30 września 2009r. zmieniającym załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U.UE.L z dnia 31 października 2009r. str. 1). W myśl reguły 1 ORINS tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; do celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów. Pozycja CN 8703, do której odwołuje się w swojej treści art. 100 ust. 4 u.p.a. definiujący samochody osobowe obejmuje "Pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo - towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi".

Pozycja ta obejmuje pojazdy mechaniczne różnego typu przeznaczone do przewozu osób, jednakże nie obejmuje pojazdów mechanicznych objętych pozycją 8702. Poza wyłączeniem w tej pozycji jedynie pojazdów należących do grupy 8702 oznacza to, że wszystkie pojazdy mieszczące się w zakresie tej pozycji są samochodami osobowymi, a o takiej ich klasyfikacji decyduje zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób. Cecha "zasadniczego przeznaczenia do przewozu osób", na co zwraca się uwagę w orzecznictwie, stanowi najistotniejsze kryterium kwalifikacji pojazdów, które powinno być w pierwszej kolejności brane pod uwagę w momencie przyporządkowania określonego pojazdu do pozycji CN 8703. Należy przy tym zaznaczyć, że określenie "zasadniczo do przewozu osób" nie może być interpretowane w ten sposób, że pojazd klasyfikowany do pozycji 8703 służy wyłącznie do przewozu osób. Pojazd taki może być także wykorzystywany do przewożenia towarów, o czym świadczy wyraźne zaklasyfikowanie do tej pozycji również samochodów osobowo – towarowych (kombi).

Zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób bądź towarów ustalane jest na podstawie ogólnego wyglądu i ogółu cech samochodu (vide: wyrok ETS z dnia 6 grudnia 2007r. w sprawie C-486/06, Lex nr 337569). Ustalenie zasadniczego przeznaczenia samochodu winno się odbywać w oparciu o całokształt okoliczności konkretnej sprawy, w tym w oparciu o dokumenty odnoszące się zarówno do okresu sprzed nabycia prawa rozporządzania jak właściciel, jak i po jego nabyciu. Nie chodzi przy tym o subiektywne przekonanie, czy nawet sposób faktycznego użytkowania konkretnego pojazdu, które zwłaszcza w przypadku samochodów osobowo – towarowych może być podwójne, lecz o obiektywne cechy samochodu pozwalające na stwierdzenie jego zasadniczego przeznaczenia, a więc głównego, dominującego charakteru. Szczególnie istotne w tym względzie jest niewątpliwie przeznaczenie określonego pojazdu przez producenta, który tworzy konstrukcję danego pojazdu – zgodnie z odpowiednimi przepisami i normami w tym zakresie, odpowiadającą jego przeznaczeniu. Nie budzi też wątpliwości, że użytkownicy samochodów, decydując o sposobie korzystania z nich, mogą dokonywać określonych przeróbek wnętrza, dostosowując je w ten sposób do indywidualnych potrzeb użytkowych, co zasadniczo nie zmienia jednak konstrukcyjnego przeznaczenia tych samochodów.

Powyższe wynika również z treści Wyjaśnień do Taryfy Celnej - Not wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów stanowiących załącznik do obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (M.P. nr 86, poz. 880), które zawierają określone cechy charakteryzujące pojazd, pomocne przy określaniu zasadniczego przeznaczenia samochodów, do których organy podatkowe prawidłowo odwołały się w celu ustalenia zasadniczego przeznaczenia pojazdu. Według tychże wyjaśnień, w pozycji (8703), określenie: "samochody osobowo – towarowe" oznacza pojazdy przeznaczone do przewozu najwyżej 9 osób (wraz z kierowcą), których wnętrze może być używane bez zmiany konstrukcji do przewozu zarówno osób, jak i towarów. Klasyfikacja pojazdów mechanicznych objętych niniejszą pozycją (8703) jest wyznaczona przez pewne cechy, które wskazują, że te pojazdy są głównie przeznaczone raczej do przewozu osób, niż do transportu towarów (pozycja 8704). Cechy te są szczególnie pomocne przy określaniu klasyfikacji pojazdów mechanicznych, których masa brutto wynosi 5 ton i które posiadają pojedynczą zamkniętą przestrzeń wewnątrz dla kierowcy i zawierają inną przestrzeń dla pasażerów, którą można wykorzystać do transportu zarówno osób, jak i towarów. Do tej kategorii pojazdów mechanicznych włączone są te powszechnie znane jako pojazdy "wielozadaniowe" (np. pojazdy typu van, SUV-y (Sports Utility Vehicles, niektóre pojazdy typu pickup). Przejawem cech projektowych zwykle stosowanych do pojazdów, które objęte są tą pozycją, są następujące cechy:

a) obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym (np. pasy bezpieczeństwa lub punkty kotwice oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) dla każdej osoby lub obecność stałych punktów kotwiących i wyposażenie do zainstalowania siedzeń i wyposażenia zabezpieczającego w przestrzeni tylnej powierzchni dla kierowcy i przestrzeni siedzeń pasażerów; takie siedzenia mogą być zamocowane na stałe, składające się ze zdejmowanych z punktów kotwiących lub składanych;

b) obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli;

c) obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej) z oknami na bocznych panelach lub z tyłu;

d) brak stałego panela lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną, która może być używana do przewozu zarówno osób, jak i towarów;

e) wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki).

Tym samym za prawidłowe uznać należy postępowanie organów podatkowych dokonujących klasyfikacji samochodu, posługujących się treścią opisów kodów CN, zawartych w Nomenklaturze Scalonej, z uwzględnieniem Ogólnych Reguł Interpretacyjnych przewidzianych dla Nomenklatury Scalonej, uwag do poszczególnych działów i pozycji oraz – pomocniczo – wspomnianych wyjaśnień do Taryfy Celnej.

W tym stanie rzeczy, z punktu widzenia przepisów ustawy o podatku akcyzowym - z uwagi na własne uregulowania - dla prawidłowej klasyfikacji samochodu nabytego przez skarżącego nie mogła mieć znaczenia jego kwalifikacja ani w świetle niemieckich przepisów, ani w świetle przepisów ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. – Dz. U. z 2005 r., nr 108, poz. 908 ze zm.).

W konsekwencji, dla prawidłowego rozstrzygnięcia rozpoznawanej sprawy nie ma decydującego znaczenia treść niemieckiego dowodu rejestracyjnego oraz przeprowadzonego badania technicznego. Poza tym, jak trafnie zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 9 lutego 2011 r. sygn. akt I SA/Wr 1360/10, nawet nazwanie określonego pojazdu pojęciem "samochód ciężarowy" w rozumieniu przepisów Prawa o ruchu drogowym nie oznacza, że pojazd ten ze swej istoty nie może być uznany za szeroko zdefiniowany "samochód osobowy" w rozumieniu przepisów regulujących opodatkowanie podatkiem akcyzowym. Stanowisko to podzielił również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z dnia 19 kwietnia 2011 r., sygn. akt I SA/Łd 258/11.

Należy podkreślić, że nie jest przedmiotem sporu, że samochód marki BMW X5, nr nadwozia [...], o pojemności silnika 2993 cm3, rok produkcji 2008 został wyprodukowany jako samochód osobowy. W piśmie z dnia 6 grudnia 2011 r. BMW Group Polska z siedzibą w Warszawie wyjaśniła, że samochód ten został wyprodukowany na podstawie europejskiej homologacji osobowej. Typ pojazdu M1G, czyli osobowy - terenowy. Całkowicie przeszklony. Brak przegrody. (k. 75 akt admin.).

W załączniku do zaświadczenia o przeprowadzonym - przed pierwszą rejestracją w kraju - badaniu technicznym nr 01012/2011 z dnia 26 stycznia 2011 r., odnoszącym się do przedmiotowego samochodu , w pkt 8 widnieje zapis "rodzaj pojazdu'' - samochód ciężarowy, w pkt 9 "podrodzaj" wpisano – inny . Z kolei w rubryce 17 "liczba miejsc do siedzenia/ ogółem" widnieje zapis – 2/2, a w punkcie 34 "pojemność silnika" znajduje się zapis - 2993 cm³.

Ponadto, z dokonanych w dniu 7 sierpnia 2013 r. oględzin ww. samochodu oraz załączonej dokumentacji fotograficznej wynika, że pojazd posiada zamknięte nadwozie z pięcioma miejscami siedzącymi i pięcioma drzwiami. Wyposażony jest w parę wahadłowych i przeszklonych drzwi z elektrycznym mechanizmem opuszczania szyb z przodu pojazdu, druga para wahadłowych drzwi z elektrycznym mechanizmem opuszczania szyb dla pasażerów siedzących na tylnej kanapie. W tylnych, bocznych panelach pojazdu zamontowane są szyby (między słupkiem C i D). Wewnątrz pojazdu stwierdzono obecność pięciu miejsc siedzących wraz z wyposażeniem zabezpieczającym (pasy bezpieczeństwa i poduszki powietrzne). W pierwszym rzędzie znajdują się miejsca dla kierowcy i pasażera. W drugim rzędzie znajduje się 3 osobowa kanapa (wraz z zagłówkami). Brak panela lub przegrody oddzielającej część przeznaczoną do przewozu osób od pozostałej przestrzeni ładunkowej. Ww. pojazd wyposażony jest w dwustrefową klimatyzację, oświetlenie przy pierwszym i drugim rzędzie siedzeń, głośniki, podsufitka wykonana z jednolitego materiału na całej długości dachu, tapicerka we wszystkich wahadłowych drzwiach, popielniczki, aluminiowe felgi, automatyczna skrzynia biegów.

Jednocześnie, przesłuchany w charakterze świadka obecny właściciel omawianego auta, oświadczył, że dokonał naprawy przedmiotowego auta. Obecnie w omawianym pojeździe są już zamontowane fotele. Zmiany i naprawy w samochodzie dokonywano w firmie A. w Z. (protokół przesłuchania z dnia 7 sierpnia 2013 r. – k. 216 - 218 akt administracyjnych).

W ocenie sądu, w tym przypadku nie sposób zanegować prawidłowości ustaleń organów podatkowych, że samochód ten posiada szereg cech charakterystycznych dla pojazdów zdefiniowanych kodem 8703. Bezspornie samochód ten został wyprodukowany jako osobowy, a zatem został zaprojektowany zasadniczo do przewozu osób. O takim jego przeznaczeniu świadczy również to, iż: 1/ posiada fabryczną możliwość zamontowania 5 miejsc siedzących w dwóch rzędach z pasami bezpieczeństwa dla kierowcy i każdego pasażera, 2/ pięć drzwi przeszklonymi, 3/ obecność okien na panelach bocznych, 4/ luksusowe wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów, 5/ wygląd zewnętrzny charakterystyczny dla samochodu osobowego.

Jednocześnie dokonane na terenie Niemiec zmiany konstrukcyjne pozbawiły go pewnych cech charakterystycznych dla samochodów osobowych – jak: brak tylnych siedzeń z zagłówkami i pasami bezpieczeństwa (istniały tylko dwa siedzenia; kierowcy i pasażera) oraz zamontowanie kratki ochronnej za siedzeniem kierowcy. Dokonane zmiany miały jednak charakter nietrwały, tymczasowy, skoro obecnie samochód posiada 5 miejsc siedzących z kompletnym wyposażeniem. Podsufitka wykonana jest z jednolitego materiału na całej długości dachu, tapicerka we wszystkich wahadłowych drzwiach , popielniczki, aluminiowe felgi, automatyczna skrzynia biegów.

W tej sytuacji za trafną uznać trzeba dokonaną przez organy podatkowe ocenę charakteru zmian dokonanych w stosunku do oryginalnego wyposażenia samochodu, uwzględniającą takie okoliczności, jak: pierwotne przeznaczenie samochodu z uwagi na jego cechy konstrukcyjne, zakres i trwałość zmian oraz ich wpływ na pozbawienie pojazdu pierwotnych cech samochodu osobowego. Powyższe zmiany konstrukcyjne o charakterze nietrwałym, nie pozbawiły pojazdu elementów charakterystycznych dla samochodu osobowego. Wprawdzie zmiany te potwierdzają, że samochód na dzień nabycia spełniał wymogi do przewozu towarów i dwóch osób, jednakże nie wyłącza to jego zasadniczego przeznaczenia do przewozu osób. Zmiany dokonane w samochodzie - umożliwiające przewóz towarów, nie były właściwe temu pojazdowi, którego właściwość do przewozu osób została uformowana już na etapie produkcji. Skarżący, pomimo zapewnienia mu przez organy podatkowe czynnego udziału w postępowaniu nie przedstawił dowodów pozwalających wyciągnąć odmienne wnioski.

Sąd stwierdził przy tym, że organ odwoławczy uwzględnił całokształt okoliczności sprawy, w tym dokumenty złożone przez skarżącego w toku postępowania, przy czym jednak wyprowadził z nich wnioski dotyczące zasadniczego przeznaczenia pojazdu odmienne aniżeli domagał się skarżący, co przy prawidłowości tychże wniosków (która została wykazana powyżej), nie świadczy o pominięciu czy nieuwzględnieniu dowodów złożonych przez stronę, a tym samym nie stanowi naruszenia zasady prawdy obiektywnej ani zasady swobodnej oceny dowodów (art. 120, art. 121, art. 122, art. 180, art. 181 i art. 187 Ordynacji podatkowej).

Należy przy tym podkreślić, że organ nie kwestionował zapisów w przedłożonych przez skarżącego dokumentach, tj. niemieckim dowodzie rejestracyjnym, badaniu technicznym pojazdu z dnia 26 stycznia 2011r. i polskim dowodzie rejestracyjnym. Zważywszy jednak, że takie określenie rodzaju pojazdu na gruncie jego rejestracji odbywa się na innych zasadach (w szczególności w oparciu o inne przepisy), aniżeli klasyfikacja towarowa, owe zapisy nie mogły więc automatycznie skutkować przyjęciem – jak domagał się tego skarżący – że przedmiotowy samochód jest samochodem ciężarowym. Dowód rejestracyjny jest bowiem przede wszystkim dokumentem stwierdzającym dopuszczenie pojazdu do ruchu. Organ podatkowy nie jest więc związany zawartym w dowodzie rejestracyjnym ustaleniem typu pojazdu jako samochodu osobowego czy ciężarowego, bowiem z punktu widzenia przepisów ustawy o podatku akcyzowym istotne jest dokonanie jego prawidłowej klasyfikacji do odpowiedniego kodu CN, co potwierdza orzecznictwo sądowe, m.in. wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 28.04.2011 r., sygn. akt I SA/Rz 133/11 czy wyrok WSA w Kielcach z dnia 24.03.2011 r., sygn. akt I SA/Ke 163/11 (opubl. www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Jak już wskazano wyżej, istotne na gruncie klasyfikacji taryfowej jest zasadnicze przeznaczenie samochodu do przewozu osób bądź do przewozu towarów, które jest ustalane na podstawie całokształtu okoliczności dotyczących konkretnego samochodu, w tym również (choć nie tylko) dokumentów rejestracyjnych. W rozpoznawanej sprawie te dokumenty zostały także wzięte pod uwagę przez organy podatkowe, jednak biorąc pod uwagę pozostałe okoliczności dotyczące cech i ogólnego wyglądu samochodu (istotnych dla ustalenia jego zasadniczego przeznaczenia), zawarte w tych dokumentach zapisy dotyczące określenia rodzaju pojazdu nie mogły być decydujące.

Podsumowując, zasadnicze przeznaczenie towaru, a nie sposób jego użytkowania decyduje o klasyfikacji taryfowej. Skoro, jak wykazano wyżej, organy podatkowe prawidłowo zaklasyfikowały wskazany pojazd do pozycji CN 8703, jako pojazd osobowy, to stosownie do ustawy o podatku akcyzowym, jego nabycie wewnątrzwspólnotowe podlegało opodatkowaniu akcyzą.

Mając na uwadze powyższe rozważania, sąd uznał, że nie doszło w przedmiotowej sprawie do naruszenia przepisów postępowania, w szczególności art. 120, art. 121, art. 122, art. 180, art. 181 oraz art. 187 Ordynacji podatkowej. Odnosząc się do zarzutu skarżącego, że Dyrektor Izby Celnej w Ł. odmówił przeprowadzenia dowodów na okoliczność stanu auta w momencie sprowadzenia go do kraju, co uniemożliwiło skarżącemu obronę swoich interesów, wskazać należy że jest on bez znaczenia dla sprawy. Stan przedmiotowego pojazdu w momencie jego wewnątrzwspólnotowego nabycia przez skarżącego nie był bowiem przez organy kwestionowany. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł. wzięto pod uwagę, że przedmiotowy samochód został nabyty z dwoma miejscami siedzącymi i kratką zamontowaną za przednim rzędem siedzeń. Skoro, organy podatkowe nie negowały faktu, że pojazd nabyty został przez stronę w Niemczech z określeniem w dowodzie rejestracyjnym jako ciężarowy i w takim stanie sprowadzony do kraju, to przeprowadzanie dodatkowego postępowania wyjaśniającego na tę okoliczność uznać należy za zbędne i sprzeczne z zasadami szybkości postępowania oraz ekonomiki procesowej.

Sąd nie dopatrzył się również naruszenia przez organ art. 2 Konstytucji RP. Zarzut ten nie został przez skarżącego w żaden sposób umotywowany, natomiast, skład orzekający nie stwierdził, aby organy postępowały w rozpoznawanej sprawie w sposób niezgodny z zasadą ochrony zaufania do państwa i stanowionego przez nie prawa - wynikającą z art. 2 Konstytucji RP.

Z powyższych względów, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd skargę oddalił.

bg