Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 46/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2020-01-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę o wznowienie postępowania sądowego
Powołane przepisy: article: art. 277, art. 280 par. 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi J. B. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie sygn. akt II SA/Bk 1/18 ze skargi J. B. na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] listopada 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia zarzutów na wystawiony tytuł wykonawczy p o s t a n a w i a: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 14 stycznia 2020 r. wydanym w sprawie sygn. akt II SA/Bk 1/18 tut. sąd oddalił skargę J. B. na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] listopada 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia zarzutów na wystawiony tytuł wykonawczy.

Wraz z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku J. B. zapowiedział złożenie od niego skargi kasacyjnej oraz wniósł skargę o wznowienie postępowania sądowego w sprawie sygn. akt II SA/Bk 1/18, nie zawierającą żadnego uzasadnienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz.2325; dalej: "p.p.s.a.")

w przypadkach przewidzianych w dziale VII (Wznowienie postępowania) można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Podstawy wznowienia postępowania zostały zawarte zaś w art. 271-274 p.p.s.a. Zgodnie z art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym, który liczy co do zasady się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia.

Merytoryczne rozpoznanie skargi o wznowienie postępowania poprzedzone jest każdorazowo formalną oceną jej dopuszczalności, na którą składa się zbadanie czy została ona wniesiona w terminie oraz czy opiera się ona na ustawowej podstawie wznowienia. W razie zaś braku jednego z tych wymagań, sąd skargę

o wznowienie odrzuci, stosownie do brzmienia art. 280 § 1 p.p.s.a. Na tym etapie nie dochodzi zatem do badania, czy rzeczywiście przyczyny wznowienia istnieją, ale czy wskazana przez skarżącego podstawa wznowienia odpowiada jednej z ustawowych przyczyn uzasadniających żądanie wznowienia oraz, czy skargę wniesiono

w terminie. Dopuszczalność wznowienia postępowania sądowego uwarunkowana jest zatem od spełnienia dwóch przesłanek: po pierwsze od oparcia skargi na ustawowej podstawie wznowienia, a po drugie od wniesienia jej w terminie.

Podkreślić przy tym należy, że w skardze o wznowienie postępowania nie można upatrywać alternatywy dla skargi kasacyjnej. Obie te skargi inicjują bowiem dwa odrębne względem siebie postępowania, bowiem służą zwalczaniu innych wadliwości orzeczenia sądowego, co znajduje wyraz w uregulowanych przez ustawodawcę podstawach kasacyjnych i wznowieniowych (por. wyrok WSA w Łodzi z 25 maja 2018 r. II SAB/Łd 54/18, Lex nr 2505601). Podstawową zaś różnicą między nimi jest to, że skarga kasacyjna przysługuje od wyroku nieprawomocnego, zaś postępowanie wznowieniowe dotyczy prawomocnych orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych oraz NSA, a więc takich, od których stronie nie przysługuje środek odwoławczy (vide: art. 168 § 1 p.p.s.a.). Należy przy tym wyraźnie podkreślić, że orzeczenie, którego wznowienia domaga się strona, powinno być prawomocne

w dniu złożenia skargi o wznowienie (por. m.in. wyrok NSA z 26 września 2018 r.

II FSK 424/18, Lex nr 2568747, czy postanowienie NSA z 17 lutego 2012 r., sygn. akt I OSK 210/12, dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji

o Sprawach NSA pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W konsekwencji uznać należy, że bieg terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego, o którym mowa w ww. 277 p.p.s.a., nie może rozpocząć się wcześniej niż w dacie uprawomocnienia się orzeczenia kończącego to postępowanie.

Wobec powyższego, zakończenie postępowania prawomocnym orzeczeniem, stanowi podstawową przesłankę warunkującą dopuszczalność skargi o wznowienie postępowania. Wniesienie takiej skargi przed uprawomocnieniem się orzeczenia stanowiącego podstawę jej wniesienia, jest przedwczesne i jako takie winno skutkować jej odrzuceniem (por.m.in. postanowienie NSA z 19 lipca 2011 r., sygn. akt I FSK 1048/11, Lex nr 852818).

Tymczasem strona skarżąca w niniejszej sprawie zwróciła się o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem tut. sądu z dnia 14 stycznia 2020 r., względem którego wniesiono dopiero wniosek o sporządzenie uzasadnienia, a więc nie rozpoczął jeszcze biegu termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Nie budzi zatem wątpliwości, że wyrok ten nie jest prawomocny, a zatem skarga o wznowienie postępowania zakończonego tymże wyrokiem jest przedwczesna i jako taka podlega odrzuceniu. Na marginesie należy również zauważyć, że wniesiona skarga nie opiera się na żadnej z ustawowych podstaw wznowienia.

Powyższe skutkowało odrzuceniem skargi o wznowienie postępowania na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a.