Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 629/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2009-12-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6212 Równoważnik za brak lokalu mieszkalnego i za remont lokalu mieszkalnego
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 39, art. 40 par. 1 i 2, art. 42 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 53 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Dybowski (spr.) Sędziowie NSA Ewa Makosz - Frymus WSA Ewa Kręcichwost - Durchowska Protokolant sekr. sąd. Joanna Andrzejak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 09 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi W. W. na postanowienie Wielkopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie zwrotu oświadczenia mieszkaniowego do ustalenia uprawnień do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego postanawia odrzucić skargę /-/ E. Kręcichwost – Durchowska /-/ M. Dybowski /-/ E. Makosz - Frymus


UZASADNIENIE

Sygn. akt IV SA/Po 629/09 U z a s a d n i e n i e

Komendant Powiatowy Policji w [...] (dalej Komendant Powiatowy) postanowieniem nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. (dalej postanowienie z [...] kwietnia 2009 r.) na podstawie art. 66 § 3 kpa zwrócił W. W. oświadczenie mieszkaniowe do ustalenia uprawnień do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego oraz jego wysokości za rok 2009, wobec braku możliwości ustalenia organu właściwego do rozpoznania wniosku o przyznanie równoważnika; orzekł, że Komendant Powiatowy Policji w [...] nie jest właściwy w sprawach dotyczących ustalenia uprawnień Zainteresowanego do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za rok 2009.

W uzasadnieniu postanowienia stwierdzono, że na podstawie § 9 ust. 2 pkt 1 w związku z § 8 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego (Dz. U. 100/02/919 dalej rozporządzenie z 28 czerwca 2002 r.), Komendant Powiatowy Policji w [...] posiadał kompetencję do przyznawania równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego. Rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 grudnia 2005 r. zmieniono rozporządzenie z 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego (Dz. U. 266/05/2246 – dalej rozporządzenie z 28 grudnia 2005 r.) i jednocześnie uchylono § 9 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia z 28 czerwca 2002 r., według którego właściwym organem do przyznania równoważnika był Komendant Powiatowy Policji – w tej konkretnej sprawie w [...].

W. W. wnioskiem z dnia [...] marca 2009 r. zwrócił się o wypłatę równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za rok 2009. W obecnym stanie prawnym żaden przepis nie upoważnia Komendanta Powiatowego Policji w [...] do rozpoznania wniosku, gdyż żaden przepis prawa nie nakazuje stosowania przepisów dotychczasowych do istniejących zdarzeń i stanów prawnych. Art. 19 kpa ustanawia ogólny obowiązek organu administracji publicznej przestrzegania swej właściwości z urzędu. Treść tego obowiązku oznacza powinność organu administracji publicznej przestrzegania przepisów określających właściwość rzeczową i miejscową organu, co wynika z zasady praworządności (art. 6 kpa; k. 3 akt administracyjnych).

W zażaleniu datowanym [...] kwietnia 2009 r. (prezentata KPP w [...][...] kwietnia 2009 r.; k. 6 akt administracyjnych) na powyższe postanowienie , Żalący się podniósł, że Komendant Powiatowy "uznał, że nie jest ustalony organ właściwy do rozpatrzenia mojego oświadczenia do ustalenia uprawnień do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego oraz jego wysokości za lata 2006, 2007, 2008 i 2009"; wniósł o określenie przez Wielkopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji (dalej Komendant Wojewódzki) w Poznaniu "organu do rozpatrzenia mojego wniosku i wypłatę należnych mi pieniędzy". W uzasadnieniu zażalenia Żalący się przywołał wyrok się Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 czerwca 2008 r. – I OSK 953/07, w którym – w ocenie Żalącego się - Naczelny Sąd Administracyjny "uznał, że równoważnik pieniężny za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego jest emerytom należny" i wskazał, że swe roszczenia "jako prawa nabyte" uważa za zasadne. Zażalenie to zostało podpisane "z up. M. F.", a w nagłówku pisma, odręcznymi drukowanymi literami – innymi niż w poszczególnych pismach W. W. (k. 1-2, 5, 8 akt administracyjnych, k. 8 akt sądowych) wskazano, że pochodzi ono od W. W.

Pismem z dnia [...] maja 2009 r., (dalej pismo z [...] maja 2009 r.) prawidłowo doręczonym dnia [...] maja 2009 r. do rąk M. W. - żony W. W., Komendant Wojewódzki wezwał W. W. do usunięcia braków w zażaleniu, tj. przedstawienia pełnomocnictwa udzielonego M. F. w terminie 7 dni od doręczenia pisma, pod rygorem pozostawienia zażalenia bez rozpoznania (k. 7, 8 akt administracyjnych). Ów brak zażalenia w toku postępowania nie został uzupełniony (k. 6, 7 akt administracyjnych; k. 18 akt sądowych).

Dnia 04 czerwca 2009 r. w Komendzie Wojewódzkiej Policji w Poznaniu złożono upoważnienie, datowane "[...].05.2009 r.", w którym W. W. upoważnił M. F. "do złożenia w moim zażalenia na postanowienie nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w [...]" (k. 8 akt administracyjnych). W sprawie nie doszło do zatwierdzenia przez W. W. czynności złożenia podpisu pod zażaleniem z dnia [...] kwietnia 2009 r. przez M. F.

W wyniku rozpoznania zażalenia Komendant Wojewódzki Policji w Poznaniu postanowieniem nr [...]z dnia [...] czerwca 2009 r. utrzymał w mocy postanowienie z [...] kwietnia 2009 r. i podzielił argumentację organu pierwszej instancji, podzielając jego wywody i odnosząc się do art. 19 kpa, 20 kpa i 66 § 3 kpa (k. 9 akt administracyjnych).

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego W. W. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienie z 8 kwietnia 2009 r. Powołując orzecznictwo sądów administracyjnych i Trybunału Konstytucyjnego, w podobnych sprawach zarzucał, że postanowienia obu instancji są "błędne" (k. 2-8 akt sądowych).

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie(k. 9-10 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 153/02/1269, zm. 169/05/1417) i art. 134 § 1 w zw. z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153/02/270 ze zm.) sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, nie będąc związanym zarzutami i wnioskami skargi.

Zgodnie z art. 40 § 1 kpa pisma doręcza się stronie, a gdy strona działa przez przedstawiciela - temu przedstawicielowi. Jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi ( art. 40 § 2 kpa ). W niniejszej sprawie dnia 26 maja 2009 r. W. W. udzielił pełnomocnictwa M. F. zamieszkałemu [...] do złożenia w jego imieniu zażalenia na postanowienie Komendanta Powiatowego Policji w [...] . Pełnomocnictwo to zostało doręczone organowi odwoławczemu dopiero dnia [...] czerwca 2009 r. (prezentata KWP w Poznaniu; k. 8 akt administracyjnych) i nie miało jakiegokolwiek wpływu na czynności procesowe przed dniem [...] czerwca 2009 r. (pismo z pismo z [...] maja 2009 r. prawidłowo doręczono dnia [...] maja 2009 r. bezpośrednio do rąk żony W. W. – w miejscu Jego zamieszkania; k. 7 akt administracyjnych). M. F. zostało udzielone pełnomocnictwo wyłącznie do dokonania jednej konkretnej czynności procesowej - do złożenia zażalenia na postanowienie z 8 kwietnia 2009 r. - na co wskazuje jego jednoznaczna treść (art. 32 i art. 33 § 1 i 2 kpa w zw. z art. 65 § 1 i 2 kc; J. Borkowski w: B. Adamiak, J. Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz" C.H. Beck 2006 s. 266 nb 1, s. 267 nb 2). Postanowienie organu II instancji winno być zatem doręczone W. W. Z pism Zastępcy Komendanta Wojewódzkiego Policji w Poznaniu z dnia: [...] sierpnia 2009 r., [...] grudnia 2009 r.; odpisu zwrotki podpisanej dnia [...] czerwca 2009 r. przez M. F. i adnotacji na postanowieniu z [...] czerwca 2009 r. (k. 23-25, 29 akt sądowych; k. 9 akt administracyjnych) wynika, że odpis postanowienia z [...] czerwca 2009 r. nie został doręczony W. W. w żaden z przewidzianych w kpa sposobów. Doręczenie postanowienia osobie nie będącej upoważnioną do odbioru pism nie może być uznane za doręczenie zgodne z zasadą oficjalności (art. 39 w zw. z art. 40 § 1 i 2, i art. 42 § 1 kpa) i nie może wywołać skutków prawnych, jakie przepisy procedury administracyjnej wiążą z doręczeniami, bowiem doręczenie osobie uprawnionej nie nastąpiło.

Z uwagi na nieprawidłowego doręczenie postanowienia organu II instancji skarga została wniesiona przedwcześnie, to jest przed upływem terminu do jej wniesienia, który wskazany został w art. 53 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, co spowodowało odrzucenie skargi.

Wobec wskazanego uchybienia i wynikającego stąd obowiązku odrzucenia skargi, poza zakresem niniejszej sprawy pozostaje ocena merytoryczna zaskarżonego postanowienia.

/-/ E. Makosz-Frymus /-/ M. Dybowski /-/ E. Kręcichwost - Durchowska

ja