Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 411/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2009-06-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6039 Inne, o symbolu podstawowym 603
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 09 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na czynność z zakresu administracji publicznej Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu opłaty za kartę pojazdu p o s t a n a w i a odrzucić skargę /-/ M. Dybowski


UZASADNIENIE

Dnia [...] r. wpłynęło do Urzędu Miejskiego w [...] pismo M. S. zawierające żądanie zwrotu nadpłaty 425 zł za wydanie karty pojazdu samochodu [...] (k. 19 akt administracyjnych). Pismem z dnia [...] r. nr [...], działający z upoważnienia Prezydenta Miasta [...] Naczelnik [...] (dalej Prezydent Miasta) poinformował, że brak jest podstaw do zwrotu opłaty za kartę pojazdu. Zgodnie z art. 77 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t. j. Dz. U. 108/05/908 ze zm.) dla każdego nowego pojazdu i każdego pojazdu samochodowego rejestrowanego po raz pierwszy w Polsce, wydaje się kartę pojazdu. Karta pojazdu jest wydawana za opłatą. W dniu rejestracji owego pojazdu obowiązywało rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz. U. 137/03/1310- dalej rozporządzenie), ustalające kwotę opłaty na 500 zł. Taką też kwotę pobrano, rejestrując ów samochód, zatem brak jest podstaw do zwrotu żądanej kwoty. Pismo, doręczone prawidłowo dnia 07 kwietnia 2009 r., zostało opatrzone pouczeniem o możliwości złożenia skargi, za pośrednictwem Prezydenta Miasta, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w terminie 30 dni od dnia doręczenia tegoż pisma (k. 22 akt administracyjnych).

W zakreślonym terminie, za pośrednictwem Prezydenta Miasta, M. S. dnia [...] r. wniosła skargę do Sądu. Powołała się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 stycznia 2006 r.- U 6/04 w którym wskazano, że przepis rozporządzenia w sprawie opłat za kartę pojazdu, ustalający opłatę w wysokości 500 zł jest niekonstytucyjny. Skarżąca wniosła o nakazanie Prezydentowi Miasta zwrotu niesłusznie pobranej kwoty 425 zł za wydanie karty pojazdu.

W odpowiedzi na skargę organ administracji wskazał, że skarga została wniesiona bez uprzedniego wezwania organu, na piśmie, do usunięcia naruszenia prawa. Powyższy brak czyni skargę niedopuszczalną i winien skutkować odrzuceniem skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie za art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153/02/1270 ze zm.- dalej ppsa), Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W szczególności kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz inne niż wyżej określone akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 1 - 4 ppsa).

Art. 52 § 1 ppsa ustanawia zasadę, że skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeśli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ppsa). Jedynie jeśli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ppsa, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.

W sprawie mamy do czynienia z czynnością z zakresu administracji publicznej organu, zatem Skarżąca winna - przed wywiedzeniem skargi do Sądu - wezwać Prezydenta Miasta, reprezentowanego przez Naczelnika [...], do usunięcia naruszenia prawa w terminie 14 dni od dnia, w którym dowiedziała się lub mogła się dowiedzieć o podjęciu tej czynności. Wezwanie do usunięcia naruszenia jest bowiem warunkiem niezbędnym do skutecznego wniesienia skargi na czynności organów administracji publicznej. Dopiero wtedy można wnieść skutecznie skargę: w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, w terminie 60 dni od wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art. 52 § 3 w zw. z art. 53 § 2 ppsa).

Niewyczerpanie przed wniesieniem skargi do sądu drogi przewidzianej w powołanym wyżej przepisie, musi prowadzić do jej odrzucenia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, jako niedopuszczalnej (T. Woś. H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" W. Pr. 2005 s. 87 t. 75, s. 235 t. 1 s. 240 t. 12; J. P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" W. Pr. 2006 s. 178 uw. 7c).

W rozpoznawanej sprawie przyjąć należy, że Skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia. Tej konkluzji nie jest w stanie zmienić fakt, że skarżąca została błędnie pouczona w piśmie z dnia [...] r. Tymczasem pouczenie, nie dość, że prawidłowe, winno być zrozumiałe dla adresata. W niniejszej sprawie winno wskazywać, że Strona, niezadowolona z aktu bądź czynności, może wezwać Prezydenta Miasta - reprezentowanego przez Naczelnika [...], w terminie 14 dni od dnia otrzymania niniejszego pisma lub dnia, w którym strona mogła się dowiedzieć o podjęciu czynności, na piśmie, do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ppsa). W przypadku niezadowolenia z udzielonej następnie przez organ odpowiedzi, Stronie przysługuje prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu za pośrednictwem Prezydenta Miasta [...], w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania o usuniecie naruszenia prawa (art. 53 § 1 i 2 w zw. z art. 52 § 3 ppsa).

Błędne pouczenie, nie może szkodzić stronie. W terminie 7 dni od otrzymania niniejszego postanowienia Skarżąca może złożyć Prezydentowi Miasta – reprezentowanemu przez Naczelnika [...], na podstawie art. 58 § 1 kpa, wniosek o przywrócenie terminu do wezwania do usunięcia naruszenia prawa i równocześnie z tym wnioskiem wezwać Prezydenta Miasta do usunięcia naruszenia prawa (art. 58 § 2 kpa) po czym postępować dalej, zależnie od okoliczności.

Wobec niewyczerpania przed wniesieniem skargi wymaganego toku instancji, należało na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ppsa skargę odrzucić jako niedopuszczalną.

/-/ M. Dybowski