Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1338/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2017-12-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.. 28
journal: Dz.U. 2017 poz 1332
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.
article: art. 28, 31
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Bursa Sędziowie: WSA Małgorzata Łoboz (spr.) WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 18 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w K. na postanowienie Wojewody z dnia [...] lipca 2017 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia do udziału w postępowaniu w sprawi wydania pozwolenia na budowę skargę oddala.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 24 kwietnia 2017 r. Stowarzyszenie "[...]" w K. – dalej Stowarzyszenie, powołując się na art. 31 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr. 98, poz. 1071 ze zm. dalej: k.p.a.) wniosło o dopuszczenie do udziału w postępowaniu w sprawie wydania pozwolenia na budowę dotyczącego inwestycji pod nazwą: "Budowa budynku magazynowego z biurem, drogą dojazdową placem manewrowym, naziemnymi miejscami postojowymi oraz infrastrukturą techniczną, wiz, wewnętrzną instalacją elektryczną, oświetleniem terenu, instalacją odgromową, wewnętrzną i zewnętrzną instalacją kanalizacji sanitarnej wraz ze zbiornikiem szczelnym wybieralnym, wewnętrzną i zewnętrzną instalacją wodociągową, zewnętrzną instalacją kanalizacji deszczowej wraz ze zbiornikiem szczelnym wybieralnym oraz wewnętrzną instalacją centralnego ogrzewania i zbiornikami przeciwpożarowymi na części działek [...] obr. [...] przy ul. [...]" - sygnatura sprawy: [...], procedowanej na podstawie decyzji Prezydenta Miasta K. o ustaleniu warunków zabudowy nr [...] z dnia 27 października 2016 r.

W uzasadnieniu wniosku Stowarzyszenie wskazało na interes społeczny oraz swoje cele statutowe, które uprawniają Stowarzyszenie do uznania za stronę ww. postępowania administracyjnego. W ocenie Stowarzyszenia na podstawie ww. decyzji możliwa jest budowa obiektów przemysłowo – magazynowych na terenach otuliny [...] Parku Krajobrazowego – na działkach nr [...], obręb [...] w K.. Inwestycja ta związana jest z tematem przestrzeni publicznej osiedla [...], co więcej dotyczy także infrastruktury tychże terenów i możliwości degradacji środowiska. Zdaniem Stowarzyszenia inwestycja polegająca na budowie hal przemysłowo-magazynowych wymaga czynnego udziału przedstawicieli społeczności lokalnej, którzy staliby na straży interesu społecznego, jednocześnie kontrolując prawidłowy przebieg postępowania administracyjnego. Bowiem realizacja inwestycji może skutkować degradacją środowiska naturalnego.

Prezydent Miasta K. postanowieniem z dnia 17 maja 2017 r. nr [...] na podstawie art. 31 oraz art. 123 k.p.a. w związku z art. 28 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r., poz. 290 ze zm., dalej: "p.b.") odmówił dopuszczania organizacji do udziału w przedmiotowy postępowaniu.

W uzasadnieniu, organ I instancji wyjaśnił, że zgodnie z art. 28 ust. 3 p.b. przepisu art. 31 k.p.a. (dopuszczających udział organizacji społecznych w postępowaniach) nie stosuje się w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę. Podkreślił, że nowelizacja prawa budowlanego z dnia 27 marca 2003 r., która weszła w życie 11 lipca 2003 r. pozbawiła organizacje społeczne wyłącznie prawa występowania na prawach strony, czyli w postępowaniach dotyczących osoby trzeciej, w sytuacji, gdy udział organizacji w postępowaniu byłby uzasadniony jej statutowymi celami oraz interesem społecznym. Organ I instancji stoi na stanowisku, że organizacje społeczne mogą skutecznie realizować swoje cele statutowe na etapie przygotowywania miejscowego planu zagospodarowania przestrzeni, a w przypadku braku takiego planu w trakcie postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy. Ustawodawca wyszedł przy tym z założenia, że skoro dana inwestycja jest zgodna z ustalonymi przez organ wyposażony we władztwo planistyczne warunkami zabudowy, to nie istnieją podstawy do kwestionowania przez organizacje społeczne pozwolenia na budowę.

Zażalenie na ww. postanowienie, w ustawowym terminie złożyło Stowarzyszenie "[...] w K., reprezentowane przez T. F.. Stowarzyszenie podkreśliło, że dla terenu objętego ww. inwestycją w momencie wydawania decyzji o warunkach zabudowy była już podjęta Uchwała Nr [...] Rady Miasta K. z dnia 26 października 2016 r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "Dla wybranych obszarów przyrodniczych miasta K.". W związku z powyższym zdaniem Stowarzyszenia, organ wyposażony we władztwo planistyczne wydał decyzję o warunkach zabudowy dla przedmiotowego terenu, niezgodną z planowanym miejscowym planem zagospodarowania. Tym samym dana inwestycja nie będzie zgodna z ww. planem miejscowym. Wyjaśniła również, że: "(...) Uprawnienie organizacji ekologicznej (którą jesteśmy) do uczestniczenia w postępowaniu w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę na prawach strony ma więc charakter następczy i jest uwarunkowane prowadzeniem postępowania wymagającego udziału społeczeństwa".

Po rozpatrzeniu ww. zażalenia Wojewoda postanowieniem z dnia 31 lipca 2017 r. nr [...] na podstawie art. 80 ust. 1 pkt 2, art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 82 ust. 3, art. 47 ust. 2 p.b. i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 16 ustawy 9 marca 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

W uzasadnieniu Wojewoda streścił przebieg dotychczasowego postępowania. Wyjaśnił, że przepis art. 28 ust. 3 art. 28 ust. 3 wprowadzony do systemu prawa budowlanego przez nowelę z dnia 27 marca 2003 r., wyłączył na etapie postępowania w sprawie pozwolenia na budowę stosowanie przepisu art. 31 Kodeksu postępowania administracyjnego. Wskutek tej nowelizacji organizacje społeczne zostały pozbawione uprawnień do uczestnictwa w tym postępowaniu na prawach strony. Organizacja społeczna, tak jak inne podmioty, może jednak brać udział w postępowaniu na zasadach określonych w art. 28 ust. 2 ustawy p.b., tj. jeżeli wykaże, że jest właścicielem, użytkownikiem wieczystym lub zarządcą nieruchomości znajdującej się w obszarze oddziaływania projektowanego obiektu, a także w sytuacji, gdy postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę wymagać będzie udziału społeczeństwa zgodnie z przepisami ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko Dz.U. z 2013 r., poz. 1235 ze zm, dalej: "u.i.ś."). Z kolei o tym czy postępowanie dotyczące pozwolenia na budowę wymagało będzie udziału społeczeństwa, decydują wyłącznie przepisy ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie.

Postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia obejmuje, w szczególności, zapewnienie możliwości udziału społeczeństwa w postępowaniu. Zgodnie z art. 61 ust. 1 wymienionej ustawy, ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko przeprowadza się w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, jednakże tylko wtedy, gdy konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko została stwierdzona przez organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz w przypadkach, o których mowa w art. 88 ust. 1 ustawy. W tej sytuacji chodzi o przypadki, gdy: podmiot planujący podjęcie realizacji przedsięwzięcia złoży odpowiedni wniosek lub organ właściwy do wydania decyzji stwierdzi, że we wniosku o wydanie decyzji zostały dokonane zmiany w stosunku do wymagań określonych w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Z przedstawionych przepisów jasno wynika, że możliwość uznania postępowania w sprawie pozwolenia na budowę, jako wymagającego udziału społeczeństwa w ochronie środowiska, zależna jest od spełnienia przesłanek określonych w przepisach prawa materialnego. O ile, bowiem samo postępowanie w przedmiocie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach stanowi - z mocy art. 61 ust. 1 pkt 1 u.i.ś - postępowanie w którym dokonuje się oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, wymagające udziału w nim społeczeństwa, o tyle już postępowanie w przedmiocie pozwolenia na budowę, aby uzyskać taki status, musi odbywać się w warunkach wypełniających wskazane wyżej przesłanki.

W ocenie organu odwoławczego przedmiotowe postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę, (które zakończyło się wydaniem decyzji) nie wymagało udziału w nim społeczeństwa. W znajdującym się w projekcie budowlanym opisie do projektu zagospodarowania terenu wskazano: " Przedmiotowa działka nie znajduje się w obszarze chronionym. Teren, na którym planowana jest inwestycja nie znajduje się w obszarze NATURA 2000 i nie oddziałuje na niego negatywnie. Zgodnie z pismem RDOŚ, na wskazanych działkach funkcjonuje otulina [...] Parku Krajobrazowego. Działka znajduje się w obszarze nadzoru archeologicznego. Przedmiotowa inwestycja nie oddziałuje negatywnie na środowisko". Nie ma zatem podstaw do uznania, że postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji wymaga udziału w nim społeczeństwa, czyli przepis art. 28 ust. 4 – w ocenie organu odwoławczego - nie znajduje zastosowania. Dodatkowo wskazać należy, że budynek magazynowy nie został wymieniony w Rozporządzeniu w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Stowarzyszenie "[...]" w K. – dalej strona skarżąca, wniosła m.in. o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego:

- art. 28 ust. 4 p.b. poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że skarżącym nie przysługuje przymiot strony, podczas gdy planowana inwestycja będzie oddziaływać na środowisko w sposób bezpośredni, a zatem interes skarżących w byciu stroną ma związek z obszarem oddziaływania planowanej inwestycji, a nadto wymaga udziału społeczeństwa;

- § 3 ust. 1 pkt 52 z związku z pkt 56 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 roku w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko poprzez przyjęcie, że przedsięwzięcie nie wymaga wydania decyzji o oddziaływaniu na środowisko, podczas gdy zgodnie z treścią Rozporządzenia budowa obiektów magazynowych wraz z infrastrukturą towarzyszącą może potencjalnie oddziaływać na środowisko.

W uzasadnieniu skargi strona skarżąca wskazała, że zgodnie z Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 roku w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko jako potencjalnie oddziaływujące na środowisko mogą być takie przedsięwzięcia jak, zabudowa magazynowa i towarzysząca jej zabudowa parkingowa wraz z infrastrukturą, o ile spełnione są dodatkowe przesłanki w zakresie wielkości terenu jaki planowana inwestycja zajmie, liczonego w hektarach lub częściach ułamkowych hektara. Dla celów skontrolowania rzeczywistej wielkości zabudowy jaka będzie mogła mieść miejsce na terenie planowanej inwestycji i tym samym rzetelnego zweryfikowania czy inwestycja ma charakter takiej, która może potencjalnie oddziaływać na środowisko, a zatem wymagać uczestnictwa społeczeństwa w jej wydawaniu, konieczne jest dopuszczenie Stowarzyszenia do postępowania. Strona skarżąca podkreśliła, że teren na którym planowana jest inwestycja właściwie pozbawiony jest zabudowy. W najbliższej okolicy występuje zabudowa wyłącznie mieszkaniowa jednorodzinna o niskiej intensywności. Brak jest natomiast zabudowy usługowej, stąd planowany magazyn stanowi wyłom w rytmie architektonicznym okolicy. Sama okolica to tereny zielone. Wprowadzenie zabudowy usługowej (w terenie bez kanalizacji sanitarnej) doprowadzi do całkowitej dewastacji terenu i utraty aktualnych walorów krajobrazowych i ekologicznych.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Rozpoczynając, wyjaśnić należy, że istota sądowej kontroli administracji publicznej sprowadza się do ustalenia czy w określonym przypadku, jej organy dopuściły się kwalifikowanych naruszeń prawa. Sąd administracyjny sprawuje swą kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016 r., poz. 1066 z późn.zm.). Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), stanowiąc, że Sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Ponadto w myśl art. 135 p.p.s.a. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.

Stosownie zaś do treści art. 119 pkt 3 p.p.s.a, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Stosownie do art.120 p.p.s.a. w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

Przeprowadzona przez Sąd, według powyższych kryteriów, kontrola legalności wykazała, że zaskarżone postanowienie – wbrew zarzutom skargi - nie narusza przepisów postępowania w stopniu, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.

Sąd w pełni podziela ustalenia i argumentację organu, które legły u podstaw rozstrzygnięcia podjętego w zaskarżonym orzeczeniu. Ocenia je jako prawidłowe, wyczerpujące i przyjmuje za własne.

Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie Wojewody utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta K. na mocy, którego odmówiono dopuszczenia Stowarzyszenia do udziału w sprawie.

Kwestią wymagającą rozważenia w pierwszej kolejności jest, czy stronie skarżącej – zgodnie z jej oczekiwaniami - przysługuje przymiot strony (a raczej uczestnika na prawach strony) w postępowaniu administracyjnym o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę, uprawniający ją do udziału w tym postępowaniu, a w konsekwencji, czy wobec odmowy dopuszczenia jej do udziału w niniejszej sprawie przez organy administracyjne może skutecznie takie orzeczenie administracyjne podważyć.

Rozpoznając niniejszą sprawę, w pierwszej kolejności wskazać należy, że co do zasady, zgodnie z art. 31 § 1 k.p.a., organizacja społeczna, jaka jest również stowarzyszenie może w sprawie dotyczącej innej osoby występować z żądaniem: 1) wszczęcia postępowania, 2) dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu, jeżeli jest to uzależnione celami statutowymi tej organizacji i gdy przemawia za tym interes społeczny.

Jednakże ta ogólna regulacja została istotnie ograniczona w postępowaniu w przedmiocie wydania pozwolenia na budowę. Dlatego rozważając dopuszczalność udziału organizacji społecznej w postępowaniu w przedmiocie pozwolenia na budowę niezbędne jest, celem precyzyjnego wyjaśnienia tej kwestii, dokonanie analizy przepisów ustawy Prawo budowlane w ujęciu historycznym.

Zgodnie z art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, stronami postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę mogą być wyłącznie inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Ustawodawca zdecydował się na wyłączenie możliwości udziału w postępowaniu organizacji społecznych, wskazując, w art. 28 ust. 3 p.b., że przepisu art. 31 k.p.a. nie stosuje się w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę. Takie ograniczenia, stanowiące niewątpliwie wyjątek od ogólnej zasady udziału organizacji społecznych w postępowaniu administracyjnym, co było podyktowane – jak podniesiono w piśmiennictwie – praktyką nadużywania przyznanych uprawnień przez niektóre organizacje społeczne, prowadzącą do powstania zjawisk patologicznych ("Prawo budowlane. Komentarz", pod red. Z. Niewiadomskiego, wyd. CH.Beck, W. 2011, strona 350). Ustawą z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko znowelizowano art. 28 p.b. poprzez dodanie do powyższego artykułu ust. 4, zgodnie z którym: przepisów art. 28 ust. 2 i 3 nie stosuje się w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę wymagającym udziału społeczeństwa zgodnie z przepisami ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. W tym przypadku zastosowanie ma przepis art. 44 u.i.ś. Oznacza to, że zasadą postępowania w przedmiocie decyzji o pozwoleniu na budowę jest niemożność udziału w nim organizacji społecznych, jednakże ustawodawca dopuścił jeden wyjątek, jakim jest udział organizacji ekologicznej, o jakiej mowa w art. 44 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.

Przepis art. 44 powyższej ustawy stanowi, że organizacja ekologiczna, która powołuje się na swoje cele statutowe, może zgłosić swój udział do postępowania wymagającego udziału społeczeństwa. Należy stwierdzić zatem, że dla dopuszczenia organizacji ekologicznej w postępowaniu w przedmiocie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę niezbędne jest ustalenie, że dane postępowanie administracyjne jest postępowaniem, w której wymagany jest udział społeczeństwa. Ustalenie w tym przedmiocie możliwe jest wyłącznie w oparciu o konkretny przepis prawa materialnego. Nie wystarczy w tej kwestii samo przekonanie organizacji społecznej o niezbędności jej udziału w określonym postępowaniu administracyjnym, lecz dopuszczalność tego udziału musi być wynikiem istnienia odpowiedniej ku temu normy prawa materialnego przewidującej ten udział (por. wyrok NSA z dnia 1 lutego 2012 r. sygn. akt II OSK [...], LEX nr 1138184).

Stosownie do art. 61 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko przeprowadza się w ramach: postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10, 14, 18, jeżeli konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko została stwierdzona przez organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz w przypadku, o którym mowa w art. 88 ust. 1. Zgodnie zaś z art. 88 ust. 1 powołanej wyżej ustawy ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10, 14, 18 przeprowadza się także na wniosek podmiotu planującego podjęcie realizacji przedsięwzięcia, złożony do organu właściwego do wydania decyzji (pkt 1); jeżeli organ właściwy do wydania decyzji stwierdzi, że we wniosku o wydanie decyzji zostały dokonane zmiany w stosunku do wymagań określonych w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (pkt 2).

W związku z powyższym zasadnie organ przyjął, że o ile samo postępowanie w przedmiocie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach stanowi z mocy art., 61 ust. 1 pkt 1 u.i.ś. –to postępowanie w którym dokonuje się oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, wymagające udziału w nim społeczeństwa, o tyle już postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę, aby uzyskać taki status, musi odbywać się w warunkach wypełniających wskazane wyżej przesłanki. Niespełnienie choćby jednego z nich skutkuje brakiem możliwości udziału w postępowaniu. Zdaniem Sądu, żadna z tych okoliczności nie miała miejsca w przedmiotowej sprawie. Zgodnie z wyrokiem NSA z dnia 3 lutego 2017 r. (II OSK [...], LEX nr 2317073), "1. Przepis art. 28 ust. 4 p.b. ma zastosowanie wówczas, gdy z przepisów ustawy z 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko będzie wynikało, że postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę jest postępowaniem wymagającym udziału społeczeństwa. Jedynie w takich przypadkach możliwy będzie udział organizacji ekologicznej w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę. 2. Dla przyjęcia, że w określonej sprawie zachodzi przypadek unormowany w art. 28 ust. 4 p.b. konieczne jest wskazanie przepisu powołanej ustawy z 2008 r., który wymaga w postępowaniu w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę udziału społeczeństwa". "Brak podstaw do tego, aby przepis art. 44 ustawy z 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku (...) wbrew jego wyraźnemu brzmieniu, wykładać w ten sposób, że stanowi on podstawę udziału organizacji ekologicznej także w takim postępowaniu, w którym nie przeprowadzono oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, czyli w takim postępowaniu, które zgodnie z art. 79 ust. 1 tej ustawy, nie wymaga udziału społeczeństwa" (por. wyrok NSA z dnia 23 lutego 2017 r., II OSK [...], LEX nr 2277164).

Jak wynika z akt administracyjnych w znajdującym się w projekcie budowlanym opisie do projektu zagospodarowania terenu: "Przedmiotowa działka nie znajduje się w obszarze chronionym. Teren, na którym planowana jest inwestycja nie znajduje się w obszarze NATURA 2000 i nie oddziaływuje na niego negatywnie. Zgodnie z pismem RDOŚ na wskazanych działkach funkcjonuje otulina [...] Parku Krajobrazowego. Działka znajduje się w obszarze nadzoru archeologicznego. Przedmiotowa inwestycja nie oddziaływuje negatywnie na środowisko". Z kolei zgłoszenie organizacji ekologicznej do udziału w postępowaniu w przedmiocie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, w którym nie jest przeprowadzana ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (jak w niniejszej sprawie) winno skutkować wydaniem postanowienia o odmowie dopuszczenia do udziału w postępowaniu. W związku z powyższym brak jest zatem podstaw do przyjęcia, że postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji wymaga udziału w nim społeczeństwa, czyli przepis art. 28 ust. 4 nie znajduje zastosowania. W związku z powyższym Prezydent Miasta K. słusznie odmówił stronie skarżącej dopuszczenia do udziału w sprawie, zaś Wojewoda prawidłowo postanowienie to utrzymał w mocy. Tym samym zarzuty skargi i stanowisko prezentowane w uzasadnieniu nie mogły wpłynąć na sądową ocenę zaskarżonego postanowienia.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.