Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 364/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2011-09-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6152 Lokalizacja innej inwestycji celu publicznego
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 § 1 i § 3, art. 58 § 1 pkt 3 i § 3, art. 57 § 1, art. 46, art. 47 § 1, art. 49 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 9 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.K., P.D., M.B., M.Z., P.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia: odrzucić skargę w stosunku do M.Z. i P.G..


UZASADNIENIE

Skargą z dnia [...] kwietnia 2011r., złożoną za pośrednictwem organu, A.K., P.D., M.Z., M.B. i P.G. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2011r., nr [...] uchylającą w całości decyzję Wójta Gminy z dnia [...] października 2010r. znak: [...], którą Wójt Gminy uchylił w całości decyzję własną z dnia [...] maja 2010r. znak: [...] i odmawiającą uchylenia decyzji ostatecznej Wójta Gminy z dnia [...] maja 2010r. znak: [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego.

Z akt administracyjnych zgromadzonych w przedmiotowej sprawie wynika, że zaskarżona decyzja, nie została doręczona M.Z. i P.G.. Nie brali oni również udziału w postępowaniu administracyjnym toczącym się w przedmiotowej sprawie. W skardze określeni zostali jako przedstawiciele mieszkańców. Nie wskazano jednak ich adresów do doręczeń.

Po ustaleniu przez Sąd miejsca zamieszkania M.Z. i P.G. zarządzeniem Sędziego z dnia 11 sierpnia 2011 r. wezwano skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 złotych, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie wezwano ich do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie pięciu odpisów skargi własnoręcznie podpisanych przez skarżących lub poświadczonych za zgodność z oryginałem, wraz z załącznikami, celem doręczenia uczestnikom postępowania, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Nadto do wykazania, w terminie siedmiu dni, własnego interesu prawnego w zaskarżeniu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...], pod rygorem przyjęcia, że skarżący nie mają interesu prawnego.

Przesyłkę zawierającą powyższe wezwania doręczono M.Z. i P.G. w dniu 19 sierpnia 2011 r. Nie uiścili oni jednak we wskazanym terminie wymaganego wpisu sądowego od skargi, nie usunęli jej braków formalnych ani nie wykazali własnego interesu prawnego w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Na wstępie wskazać należy, że badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności. Zgodnie z treścią art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednym z takich pism jest skarga.

Zgodnie z regulacją art. 220 § 1 p.p.s.a sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi – pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 p.p.s.a) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.

Nadto zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna zawierać elementy wskazane w tym przepisie (wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego), jednak przede wszystkim powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania te zostały określone w art. 46 p.p.s.a.

Jednocześnie, w myśl art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Brak któregokolwiek ze wspomnianych elementów stanowi brak formalny skargi.

Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (a w przypadku skargi pod rygorem jej odrzucenia), chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy wskazać należy, że odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi oraz wezwanie do wykazania własnego interesu prawnego w sprawie doręczono M.Z. i P.G. w dniu [...] sierpnia 2011 r. Przy czym M.Z. potwierdziła jej odbiór osobiście a P.G. doręczono ją w sposób zastępczy – przesyłkę odebrał dorosły domownik skarżącego, żona K.G.. Powyższą formę doręczenia przewiduje art. 72 § 1 p.p.s.a, zgodnie z którym jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było – administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma.

Zatem termin do wykonania nałożonych na skarżących obowiązków upłynął bezskutecznie z dniem 26 sierpnia 2011 r. Z dokonanych przez Sąd ustaleń wynika, że w wyznaczonym terminie skarżący nie uiścili należnego wpisu sądowego od skargi, nie usunęli braków formalnych skargi ani nie wykazali własnego interesu prawnego w sprawie.

Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., art. 58 § 1 pkt 3, § 2 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.