Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 148/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2011-04-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 54 par. 3, art. 220 par. 1 i 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy postanawia: odrzucić skargę WSA/pos.1- sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia "[...]" Nr "[...]", Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego, utrzymało w mocy postanowienie z dnia "[...]" wydane z upoważnienia Burmistrza Miasta w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na przebudowie i nadbudowie budynku mieszkalnego na działce nr "[...]", położonej w obrębie geodezyjnym R.

W dniu 2 lutego 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie została złożona, skarga na to postanowienie przez Z.M., w której wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, gdyż śmierć jednej ze stron nie nastąpiła w toku prowadzonego postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia warunków zabudowy lecz znacznie wcześniej przed wszczęciem tego postępowania.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze poinformowało, iż postanowieniem z dnia "[...]" Nr "[...]" uwzględniło skargę Z.M. w trybie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i uchyliło własne postanowienie z dnia "[...]" oraz postanowienie wydane z upoważnienia Burmistrza Miasta z dnia "[...]" w przedmiocie zawieszenia postępowania. Z uwagi na powyższe wniesiono o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi Z.M. na postanowienie z dnia "[...]".

W dniu 14 marca 2011 r. [zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki] Z.M. doręczono odpis odpowiedzi na skargę oraz zarządzenie Przewodniczącej Wydziału II Sądu z dnia 9 marca 2011 r. wzywające do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł, który winien być uiszczony w terminie 7 dni od otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.

W wyznaczonym terminie strona skarżąca nie uiściła wpisu sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje:

Stosownie do art. 220 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) zwanej dalej: ustawą ppsa. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Zgodnie zaś z § 3 tego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II Sądu wynika, że przesyłka zawierająca zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu od skargi została doręczona Z.M. w dniu 14 marca 2011 r. Zatem wpis sądowy winien być uiszczony w terminie do dnia 21 marca 2011 r.

W zakreślonym ustawowym terminie skarżący nie uiścił wpisu sądowego pomimo pouczenia o skutkach nieuiszczenia wpisu, a wobec tego bezskuteczny upływ wyznaczonego terminu spowodował odrzucenie skargi, stosownie do art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Bez wpływu dla rozstrzygnięcia w tej sprawie pozostaje okoliczność, iż Kolegium działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy ppsa., uwzględniło skargę i uchyliło skarżone postanowienie. Sąd miałby możliwość uwzględnić powyższą okoliczność jedynie w sytuacji, gdyby strona skarżąca wniosła skargę, która nie byłaby dotknięta brakami formalnymi. W rozpoznawanej zaś sprawie nie został uiszczony wpis od skargi, a zatem należało orzec jak w sentencji postanowienia.