Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1609/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-01-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: uchylono decyzje II i I instancji
określono, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana
Powołane przepisy: article: art. 29, art. 30, art. 31, art. 32, art. 33, art. 71 ust. 1 i ust. 2, aqrt. 73 ust. 1, art. 74 ust. 1 pkt 2, 3 i 6, art. 77 ust. 1, art. 80 ust. 1, art. 82 ust. 1 i ust.3
journal: Dz.U. 2013 poz 1235
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko - tekst jednolity.
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 135
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Michaldo Sędziowie: WSA Iwona Niżnik-Dobosz (spr.) NSA Joanna Tuszyńska Protokolant: Anna Balicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi M. P. i A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 9 września 2014 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana; III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżących M. P. i A. P. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 10 września 2014 r. znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., dalej w skrócie K.p.a.), art. 71 ust. 1 i ust. 2, art. 73 ust. 1, art. 74 ust. 1 pkt 2, 3 i 6, art. 77 ust. 1, art. 80 ust. 1, art. 82 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ocenie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t. jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 1235), utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta z dnia 23 czerwca 2014 r. znak [...] w przedmiocie określenia środowiskowych uwarunkowań dla realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie wiaty do sortowania odpadów opakowaniowych, w tym selektywnie zebranych odpadów komunalnych na działce nr [...] przy ul. P. w B..

Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

W dniu 31 maja 2010 r. do organu l instancji wpłynął wniosek Przedsiębiorstwa [...] s.c. R. P.,

R. S., o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie wiaty do sortowania odpadów komunalnych. Do w/w wniosku dołączona została karta informacyjna przedsięwzięcia, kopia mapy ewidencyjnej, wypisy uproszczone z rejestrów gruntów.

W toku postępowania organ l instancji uzyskał opinię sanitarną Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia 23 czerwca 2010 r., z której treści wynikało, iż planowane przedsięwzięcie wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i opracowania raportu, a także opinię Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. z dnia 19 lipca 2010r. również stwierdzającą potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia polegającego na budowie wiaty do sortowania odpadów komunalnych.

W związku z tym, postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2010 r. Burmistrz ustalił obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oraz obowiązek opracowania raportu.

Przedmiotowy raport został przez wnioskodawcę sporządzony w ostatecznej wersji w listopadzie 2012 r.

Wnioskowana inwestycja została następnie uzgodniona z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska w K. postanowieniem z dnia 27 grudnia 2012 r., w którym organ uzgodnił pozytywnie realizację przedsięwzięcia określając warunki, które spełnić należy na etapie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia, a także wymagania ochrony środowiska, które powinny być spełnione w dokumentacji projektowej.

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. w opinii sanitarnej z dnia 3 stycznia 2013 r. również pozytywnie zaopiniował pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych środowiskowe uwarunkowania dla w/w przedsięwzięcia.

Decyzją z dnia 19 lutego 2013 r. Burmistrz ustalił środowiskowe uwarunkowania dla realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie wiaty do sortowania odpadów komunalnych na działce nr [...] przy ulicy P. w B..

W decyzji tej wskazano, iż przedsięwzięcie polegać będzie na budowie wiaty do sortowania odpadów komunalnych na terenie działki nr [...] przy ulicy P. w B.. Ponadto na terenie w/w działki zainstalowane zostanie urządzenie mobilne przesiewacz [...]. W ramach przedsięwzięcia wykonana zostanie następująca infrastruktura: przyłącz energii elektrycznej; przyłącz wody; wewnętrzna instalacja kanalizacji deszczowej z przyłączem do sieci kanalizacji miejskiej wraz z separatorem koalescencyjnym; wewnętrzna instalacja kanalizacji technologicznej z odprowadzeniem do zbiornika wybieralnego poprzez osadnik z płaskownikiem; system wentylacji mechanicznej wiaty sortowniczej z układem oczyszczania powietrza w oparciu o filtry z sorbentem węglowym. Przedsięwzięcie realizowane będzie w północno-zachodniej części miasta B., w terenach o charakterze przemysłowym (przy ul. P.) na działce o całkowitej powierzchni wynoszącej 1,4626 ha. Generalnie najbliższe otoczenie planowanego przedsięwzięcia stanowią istniejące bazy i zakłady przemysłowe oraz składy i magazyny. W pkt 3.2 decyzji określono, że w projektowaniu, realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia należy uwzględnić zalecenia zawarte w raporcie oddziaływania na środowisko dla przedmiotowego przedsięwzięcia dołączonym do akt sprawy.

Odwołanie od decyzji wnieśli M. i A. P. wskazując, iż realizacja inwestycji zmniejszy wartość ich sąsiedniej nieruchomości, bowiem sortowanie odpadów komunalnych wiąże się z uciążliwościami zapachowymi, rozprzestrzenianiem się gryzoni oraz możliwościami naruszenia zasad ochrony środowiska.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], w następstwie rozpatrzenia odwołania, decyzją z dnia 10 maja 2013 r. znak [...] uchyliło w całości decyzję organu l instancji i przekazało sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia.

W uzasadnieniu decyzji Kolegium w [...] wskazało na konieczność uzupełnienia treści decyzji oraz potrzebę doręczenia stronom postępowania wydanej w sprawie opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego. Raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko dla przedmiotowej inwestycji powinien zostać dostosowany do aktualnego stanu prawnego w zakresie regulowanym przepisami ustawy o odpadach.

W toku ponownego rozpatrywania sprawy, w dniu 11 lipca 2013 r. do organu l instancji został złożony przez inwestora zaktualizowany raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.

Organ l instancji uzyskał uzgodnienie dokonane postanowieniem Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. z dnia 27 sierpnia 2013 r. znak: [...] oraz opinię sanitarną Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia 21 sierpnia 2013 r. znak: [...].

Następnie decyzją z dnia 29 listopada 2013 r. znak: [...] Burmistrz określił środowiskowe uwarunkowania dla realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie wiaty do sortowania odpadów opakowaniowych, w tym selektywnie zebranych odpadów komunalnych na działce nr [...] przy ul. P. w B..

Od decyzji organu l instancji odwołanie złożył A. P. podnosząc, że sporządzony raport w sposób zbyt ogólny został dostosowany do aktualnie obowiązującej ustawy o odpadach. Zarzucono, że w sprawie nie przeprowadzono postępowania z udziałem społeczeństwa, które przewidziane jest ustawą o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Podniesiono także, iż w decyzji nie został uwzględniony wpływ inwestycji na planowany projekt Gminy Miasta pn. "Budowa targowiska stałego Mój Rynek", a także, że nie wskazano w uzasadnieniu decyzji wpływu na zdrowie człowieka stężeń substancji do powietrza oraz emisji hałasu w przypadku kumulacji z innymi przedsiębiorstwami. Zarzucono nadto, że decyzja narusza art. 20 ust. 7 pkt 1 i ust. 8 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, który to przepis zakazuje przetwarzania zmieszanych odpadów komunalnych poza obszarem regionu gospodarki odpadami komunalnymi, na których zostały wytworzone.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia 22 stycznia 2014 r. znak [...] ponownie uchyliło decyzję organu l instancji i przekazało sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia.

W uzasadnieniu tej decyzji wskazano, że "zasadniczym powodem uchylenia niniejszej decyzji jest konieczność uznania za uzasadniony zarzutu zawartego w odwołaniu, iż w sprawie nie zapewniono możliwości udziału społeczeństwa w postępowaniu. (...) Drugim z powodów uchylenia zaskarżonej decyzji jest niedoręczenie opinii sanitarnej wydanej przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. stronom niniejszego postępowania. Podstawą do wydania tej opinii był art. 77 ust.1 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. Art. 77 ust. 7 tej ustawy odsyła w zakresie wydania opinii do art. 106 K.p.a., przy czym nie stosuje się wówczas przepisów § 3, 5 i 6 art. 106 K.p.a. Skłania to do przyjęcia, że pozostałe przepisy tego art. 106 są stosowane. Chodzi tu w szczególności o art. 106 § 1, 2 i 4 K.p.a. Treść przepisów, które mają zastosowanie w sprawie, tj. art. 106 § 1, 2 i 4 K.p.a. wskazuje na potrzebę doręczania opinii sanitarnej wszystkim stronom postępowania, bowiem przepisy te nie wyłączają obowiązku doręczania wydanych na ich podstawie rozstrzygnięć, w tym również opinii. Zasadniczo wyłączono tylko prawo do złożenia zażalenia".

W toku ponownego rozpoznawania sprawy doszło do zmiany składu osobowego spółki cywilnej. Aktualnie wspólnikami spółki są: M. S. i T. G.. Organ l instancji przeprowadził również postępowanie związane z udziałem społeczeństwa, dokonując obwieszczenia o prowadzonym postępowaniu w trybie art. 79 ust. 1 i art. 33 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. We wskazanym w tym obwieszczeniu terminie nie wpłynęły do Burmistrz żadne uwagi i wnioski. Stronom przesłano również kopię opinii sanitarnej z dnia 21 sierpnia 2013 r. Organ l instancji uzyskał ponadto ponowne uzgodnienie dokonane postanowieniem Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. z dnia 6 maja 2014 r. znak: [...].

Orzekając po raz trzeci w sprawie, decyzją z dnia 23 czerwca 2014 r. znak: [...] Burmistrz określił środowiskowe uwarunkowania dla realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie wiaty do sortowania odpadów opakowaniowych, w tym selektywnie zebranych odpadów komunalnych na działce nr [...] przy ul. P. w B.

Od decyzji odwołanie złożyli M. i A. P. podnosząc, analogicznie, jak w poprzednim odwołaniu, że sporządzony raport w sposób zbyt ogólny został dostosowany do aktualnie obowiązującej ustawy o odpadach. Podniesiono także, iż w decyzji nie został uwzględniony wpływ inwestycji na planowany projekt Gminy Miasta pn. "Budowa targowiska stałego Mój Rynek", a także, że nie wskazano w uzasadnieniu decyzji wpływu na zdrowie człowieka stężeń substancji do powietrza oraz emisji hałasu w przypadku kumulacji z innymi przedsiębiorstwami. Zarzucono wreszcie, że decyzja narusza art. 20 ust. 7 pkt 1 i ust. 8 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, który to przepis zakazuje przetwarzania zmieszanych odpadów komunalnych poza obszarem regionu gospodarki odpadami komunalnymi, na których zostały wytworzone.

Zaskarżoną decyzją z dnia 10 września 2014 r. znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji.

Na wstępie uzasadnienia organ II instancji przywołał treść przepisów znajdujących zastosowanie w sprawie oraz streścił przebieg postępowania przed organem I instancji.

Dalej stwierdził, że analiza ustalonych w decyzji warunków wykorzystywania terenu w fazie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia wykazała, że są one prawidłowe, również przy uwzględnieniu warunków określonych w postanowieniu uzgadniającym z dnia 6 maja 2014 r. wydanym przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K.. W decyzji sformułowano również wymogi dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w dokumentacji wymaganej do wydania decyzji, o których mowa wart. 72 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko, w szczególności w projekcie budowlanym.

Jeżeli chodzi o oddziaływanie inwestycji na środowisko i zastosowane rozwiązania ograniczające emisję to wskazano, że "aktualnie obiekt zaopatrywany jest w wodę z wodociągu miejskiego, która używana będzie do celów socjalno-bytowych przez 8 zatrudnionych pracowników oraz do codziennego powierzchniowego zmywania śmieciarek oraz przyczep załadunkowych myjkami ciśnieniowymi. Na terenie obiektu powstawać będą następujące rodzaje ścieków: ścieki bytowe, ścieki opadowe, ścieki przemysłowe. Ścieki o charakterze bytowym, powstające z urządzeń sanitarnych, odprowadzane będą do istniejącej sieci kanalizacji sanitarnej w ciągu ul. P.. Ich ilość stanowić będzie około 90 ilości wody pobranej z sieci wodociągowej do celów bytowych i wyniesie około 0,65 m3/dobę. Ścieki te odprowadzone zostaną na miejską oczyszczalnię ścieków w B.. Wody opadowe odprowadzane z terenu zakładu stanowić będą tzw. ścieki opadowe "czyste" - odprowadzane z powierzchni dachu wiaty do sortowania odpadów i wiat magazynowych oraz ścieki opadowe z terenów utwardzonych placu magazynowego, ujmowane za pomocą wpustów ulicznych projektowanej kanalizacji opadowo - burzowej, która zostanie włączona do ciągu kanalizacji opadowo - burzowej ulicy P.. Dodatkowo wschodnia część placu wyposażona jest już w istniejącą kanalizację, którą odprowadzana jest część ścieków opadowych do miejskiej sieci kanalizacji opadowej. W istniejącej części kanalizacji zlokalizowany jest zbiornik o pojemności około 40 m3, pełniący funkcje osadnika. Wody opadowe z rampy podjazdowej pośrednio przez ten zbiornik trafiają do miejskiej sieci kanalizacyjnej. Nie przewiduje się jego likwidacji, gdyż częściowo redukuje on podstawowe wskaźniki zanieczyszczeń. Obydwa odcinki kanalizacji łączyć się będą w tej samej studzience, skąd odprowadzane będą do miejskiej sieci kanalizacji opadowej w ciągu ul. P.. Celem dotrzymania parametrów określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska przed włączeniem do istniejącej kanalizacji opadowo-burzowej, w projektowanym odcinku kanalizacji zainstalowany zostanie separator koalescencyjny z auto-zamknięciem i by-passem zintegrowany z osadnikiem o przepustowości nominalnej 4 l/s i maksymalnej 40 - 50 l/s.

Źródłem ścieków przemysłowych na terenie omawianego obiektu będzie mycie pojazdów samochodowych, służących do transportu odpadów. Realizowane będzie na specjalnie wydzielonej części placu o wymiarach 5 x 8 m, wyposażonej w żeliwny wpust uliczny z zamknięciem mechanicznym. Zamknięcie uniemożliwi przedostawanie się wód opadowych do zbiorników wybieralnych. Proces mycia prowadzony będzie w dwóch opcjach, obejmujących codzienne spłukiwanie wnętrz załadunkowych śmieciarek i pojazdów transportowych oraz dwukrotnie w miesiącu gruntowne mycie całych pojazdów. Wykorzystywana do tego procesu woda będzie wodą czystą wodociągową. Nie przewiduje się zastosowania żadnych detergentów i substancji powierzchniowo czynnych. Ścieki przemysłowe po procesie mycia trafiać będą pośrednio przez wpust oraz studzienkę osadnikową z zasyfonowanym odpływem do projektowanych dwóch zbiorników wybieralnych, żelbetowych o pojemności 9,90 m3 każdy. Po nagromadzeniu się odpowiedniej ilości, ścieki te wywożone będą wozami asenizacyjnymi do miejskiej oczyszczalni ścieków, celem poddania pełnym procesom oczyszczenia. Ilość powstających ścieków oraz pojemność zbiorników stwarza konieczność ich opróżniania około 1 raz na 2 miesiące.

Głównymi źródłami emisji do powietrza będą procesy technologiczne: emisja związana z ruchem pojazdów - przywóz oraz wywóz odpadów; emisja związana z procesem sortowania oraz przemieszczania odpadów, emisja związana z pracą urządzenia SWI 518 PROFI - z silnikiem spalinowym o mocy 44 kW, emisja związana z przesiewaniem odpadów - emitor powierzchniowy o wymiarach 4,7 m x 1,8 m. Gazy z procesów sortowania i przemieszczania odpadów odprowadzane będą do powietrza poprzez filtr węglowy emitorem zainstalowanym na ścianie bocznej wiaty sortowniczej na wysokości 5,0 m, zanieczyszczenia emitowane podczas pracy silnika odprowadzane będą do powietrza emitorem o wysokości 1,5 m. Z terenu przedsięwzięcia do powietrza emitowane będą zanieczyszczenia takie jak: amoniak, siarkowodór, benzen, dwutlenek siarki, dwutlenek azotu, tlenek węgla, pył, węglowodory aromatyczne i alifatyczne. Przeprowadzone obliczenia rozkładów stężeń wykazały, iż wielkość emisji amoniaku, benzenu, dwutlenku siarki, pyłu zawieszonego (PM10, PM2.5), tlenku węgla, węglowodorów alifatycznych, węglowodorów aromatycznych oraz opad pyłu spełnia wymagania ochrony środowiska, nie spowoduje przekroczeń dopuszczalnych wartości stężeń substancji w powietrzu. Inwestycja spowoduje przekroczenia dopuszczalnych wartości stężeń w powietrzu dla dwutlenku azotu, które mieszczą się jednak w granicach zakładu, co powoduje, iż inwestycja spełnia wymagania ochrony środowiska w zakresie emisji substancji do powietrza. W przypadku analizowanego obiektu przeprowadzono także pomiary stężenia amoniaku i siarkowodoru, jako głównych substancji odorowych emitowanych na terenie planowanego przedsięwzięcia. Wyniki przeprowadzonych pomiarów wskazują, że nawet bezpośrednio przy urządzeniach do sortowania odpadów stężenia siarkowodoru były pomijalne, natomiast maksymalne stężenie amoniaku wyniosło 4,29 mg/m3, tj. poniżej wartości stężenia progowego wyczuwalności węchowej odorantu, wynoszącej 13,8 mg/m3. Z uwagi na powyższe czynniki planowane przedsięwzięcie nie będzie źródłem uciążliwości odorowej.

Źródłami emisji hałasu zlokalizowanymi na terenie przedsięwzięcia będzie praca instalacji oraz transport odpadów. Hałas emitowany będzie głównie przez przesiewacz [...] o równoważnym poziomie mocy akustycznej 89,9 dB pracujący 8 godzin/dobę; wentylator wyciągowy systemu wentylacji wiaty sortowniczej o równoważnym poziomie mocy akustycznej 92,4 dB, pracujący 8 godzin na dobę oraz pojazdy dowożące i odbierające odpady. Praca wszystkich źródeł hałasu odbywać się będzie w godzinach pracy obiektu to jest wyłącznie w porze dnia w godzinach od 8,00 – do 16.00. Analiza wyników obliczeń wskazuje, że najwyższe poziomy hałasu zanotowano w rejonie pracy przesiewacza [...] i po południowej stronie wiaty sortowniczej. Najwyższy, obliczony poziom dźwięku na granicy terenu, do którego inwestor posiada tytuł prawny wyniósł 55,1 dB. Maksymalny zasięg izolinii 50 dB dla pory dnia sięga około 25 - 30 m na południe oraz 20 - 25 m na zachód od granic obiektu. W obszarze tym nie występują żadne tereny podlegające ochronie przed hałasem, w związku z czym przedsięwzięcie będzie dotrzymywało dopuszczalne poziomy hałasu na terenach objętych ochroną akustyczną.

Organ II instancji podniósł, że obliczenia dokonane w raporcie oddziaływania na środowisko wykazały, że stosowanie takiej technologii i organizacji sortowania odpadów nie będzie prowadzić do ponadnormatywnych przekroczeń dopuszczalnych norm.

Zdaniem Kolegium, brak jest dowodów potwierdzających zasadność stawianych w odwołaniu zarzutów dotyczących znacząco negatywnego oddziaływania inwestycji na środowisko. W raporcie uwzględnione zostały czynniki negatywnie oddziaływujące na środowisko. Nie potwierdzono jednakże w tym raporcie argumentów przedstawionych w odwołaniu. Konieczność dostosowania raportu do aktualnie obowiązującej ustawy o odpadach doprowadziła do zmiany zakresu inwestycji, oraz po części, stosowanej organizacji sortowania odpadów. Zamiast sortowania odpadów komunalnych na terenie działki nr [...] przy ulicy P. w B., aktualnie przewidziano następujące zasady sortowania: zmieszane odpady komunalne - po przeładunku do większych kontenerów (35 m3), odpady te transportowane będą bezpośrednio do regionalnej instalacji przetwarzania odpadów komunalnych; odpady zebrane selektywnie (w tym opakowaniowe odpady komunalne) - do instalacji sortowania odpadów; inne odpady zebrane selektywnie - przekazywane do odzysku jednostkom zewnętrznym, odpady wielkogabarytowe podawane demontażowi na terenie bazy.

Zmieszane odpady komunalne nie będą zatem sortowane, lecz po przeładunku do większych kontenerów (35 m3), odpady te transportowane będą bezpośrednio do regionalnej instalacji przetwarzania odpadów komunalnych.

Skargę na powyższą decyzję wnieśli do WSA w Krakowie M. i A. P., wnosząc o jej uchylenie. Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie przepisów prawa procesowego i materialnego:

- art. 7, art. 77 § 1 i § 3 K.p.a., poprzez dokonanie przez organy II instancji dowolnych ustaleń niepopartych jakimkolwiek materiałem dowodowym, i bezpodstawne przyjęcie, że organ I instancji wydając zaskarżoną decyzję wywiązał się z wszystkich obowiązków nałożonych nań mocą ustawy o udostępnienie informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko, a w szczególności powiadomił właściwie społeczeństwo B. o planowanej budowie przedmiotowej inwestycji, a także zapewnił mu aktywny udział w tym procesie zakończonym wydaniem zaskarżonej decyzji, a także przyjęcie, że projektowana inwestycja będzie budowana zgodnie z przepisami ustawy o odpadach i nie będzie miała negatywnego wpływu na sąsiednie inwestycje w sytuacji, kiedy w pobliżu tej inwestycji nie są usytuowane jedynie magazyny, lecz przedsiębiorstwa takie jak Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji z Zakładem Uzdatniania Wody, [...], a także miejski plac do handlu produktami rolnymi i spożywczymi,

- art. 8 i art. 80 K.p.a., poprzez oparcie rozstrzygnięcia na argumentacji jednej ze stron, bez poddania jej wnikliwej i specjalistycznej weryfikacji, a tylko aprobacie i uznaniu, że uzyskane opinie i raporty są pełne i zasadne, co poważnie zagraża zaufaniu jego uczestników do rozstrzygnięcia,

- art. 107 § 1 i § 3 K.p.a. oraz art. 11 K.p.a. poprzez nienależyte uzasadnienie decyzji, w szczególności poprzez brak uzasadnienia prawnego i faktycznego z punktu widzenia prawa i interesu strony skarżącej oraz właścicieli sąsiednich nieruchomości z zupełnym pominięciem aspektu podnoszonego przez stronę skarżącą w postaci naruszania prawa własności, obniżenia wartości ich nieruchomości i nieruchomości sąsiednich, zagrożenia dla zdrowia pracowników sąsiednich firm i nieuwzględnienia faktu, że w pobliżu przedmiotowej inwestycji znajdują się tak poważne dla miasta inwestycje, jak zakład produkujący wodę pitną dla miasta i sąsiednich gmin, co zupełnie umknęło autorom raportów i ocen oddziaływania na środowisko,

- art. 29, 30, 31, 32, 33, 82 i 85 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko w zw. z art. 49 K.p.a. w szczególności przeprowadzenie procedury wydania zaskarżonej decyzji bez aktywnego i wystarczającego udziału społeczeństwa,

- art. 20 ust. 7 pkt 1 i ust. 8 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 roku o odpadach, który stanowi, że zakazuje się przetwarzania zmieszanych odpadów komunalnych poza obszarem regionu gospodarki odpadami komunalnymi, na którym zostały wytworzone.

W uzasadnieniu skarżący podnieśli, że sposób zawiadamiania społeczeństwa przez organ I instancji o poszczególnych etapach prowadzonego postępowania nie spełniał wymogów ustawowych. Ponadto, ich zdaniem w zaskarżonej decyzji nie wskazano, jaki wpływ wywrze na zdrowie człowieka, długotrwała kumulacja stężeń emisji substancji do powietrza oraz emisji hałasu z innych znajdujących się w pobliżu przedsiębiorstw. W decyzji zbagatelizowano informacje o dokonanych pomiarach stężeń amoniaku i siarkowodoru, jako głównych substancji odorowych emitowanych na terenie planowanego przedsięwzięcia. Trudno obecnie wyjaśnić, jak w przypadku emisji do powietrza takich zanieczyszczeń jak amoniak, siarkowodór, benzen, dwutlenek siarki, dwutlenek azotu, tlenek węgla, pył, węglowodory aromatyczne i alifatyczne, przeprowadzone obliczenia i wielkości wykazu stężeń spełnią wymagania ochrony środowiska, bowiem nie wskazano, jak to wpłynie na środowisko w danym okresie czasu i jaki to ma wpływ na zdrowie i życie człowieka w najbliższym sąsiedztwie inwestycji.

W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej w skrócie P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w treści ustawy. Kryterium kontroli wykonywanej przez te sądy określa art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), stanowiący, że jest ona sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zatem kontrola sądów polega na zbadaniu, czy kwestionowana decyzja nie uchybia przepisom prawa materialnego lub procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy albo dającym podstawę do wznowienia postępowania bądź mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądy administracyjne – w myśl art. 134 § 1 P.p.s.a. rozstrzygają w granicach danej sprawy, nie będąc związanymi zarzutami i wnioskami skargi, a zatem oceniają legalność decyzji z urzędu.

Z brzmienia art. 145 § 1 P.p.s.a. wynika natomiast, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Cytowana regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

Skarga została uwzględniona, aczkolwiek nie wszystkie zawarte w niej zarzuty zostały uznane, zaakceptowane przez Sąd.

Jako zbyt ogólnikowe i częściowo niezrozumiałe zostały ocenione zarzuty skargi dotyczące naruszenia w kontrolowanej sprawie art. 20 ust. 7 pkt 1 i ust. 8 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 roku o odpadach, który stanowi, że zakazuje się przetwarzania zmieszanych odpadów komunalnych poza obszarem regionu gospodarki odpadami komunalnymi, na którym zostały wytworzone. W związku z tym, Sąd tych zarzutów nie uwzględnił.

Przedmiotem kontroli sądu administracyjnego jest decyzja z dnia 10 września 2014 r. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], które działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., dalej w skrócie K.p.a.), art. 71 ust. 1 i ust. 2, art. 73 ust. 1, art. 74 ust. 1 pkt 2, 3 i 6, art. 77 ust. 1, art. 80 ust. 1, art. 82 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ocenie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t. jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 1235), utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta z dnia 23 czerwca 2014 r. w przedmiocie określenia środowiskowych uwarunkowań dla realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie wiaty do sortowania odpadów opakowaniowych, w tym selektywnie zebranych odpadów komunalnych na działce nr [...] przy ul. P. w B..

Jak wynika z akt sprawy kontrolowana decyzja została wydana w związku z wnioskiem Przedsiębiorstwa [...] s.c. R. P.,

R. S., o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie wiaty do sortowania odpadów komunalnych, który wpłynął do organu l instancji w dniu 31 maja 2010 r. wniosek.

Do w/w wniosku dołączona została karta informacyjna przedsięwzięcia, kopia mapy ewidencyjnej, wypisy uproszczone z rejestrów gruntów.

Jednocześnie, jak wynika z akt sprawy, w ramach etapu postępowania administracyjnego prowadzącego bezpośrednio do wydanie zaskarżonej decyzji, czyli w toku ponownego rozpoznawania sprawy przez organ I instancji doszło do zmiany składu osobowego spółki cywilnej. Aktualnie wspólnikami spółki są: M. S. i T. G. (Karta 59 administracyjnych akt sprawy organu I instancji).

Bezsporne jest, że w sprawie wniosku, jak wyżej - postępowanie administracyjne regulują przepisy zawarte w ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. 2013. 1235 ze zm.- zwanej dalej w skrócie ustawą o udostępnianiu informacji o środowisku).

Zgodnie z art. 71 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku "1. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. 2. Uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych:1) przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko; 2) przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko".

W myśl art. 72 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następuje m.in. przed uzyskaniem: 1) decyzji o pozwoleniu na budowę, decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego, decyzji o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych oraz decyzji o pozwoleniu na zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części - wydawanych na podstawie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623, z późn. zm.).

Z kolei na podstawie art. 59 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku: " 1. Przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja następujących planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko:

1) planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko;

2) planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1.

2. Realizacja planowanego przedsięwzięcia innego niż określone w ust. 1 wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000, jeżeli:

1) przedsięwzięcie to może znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000, a nie jest bezpośrednio związane z ochroną tego obszaru lub nie wynika z tej ochrony;

2) obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 został stwierdzony na podstawie art. 96 ust. 1".

Należy przy tym mieć na uwadze, że na podstawie art. 60 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, Rada Ministrów, uwzględniając możliwe oddziaływanie na środowisko przedsięwzięć oraz uwarunkowania, o których mowa w art. 63 ust. 1, określa, w drodze rozporządzenia:

1) rodzaje przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko;

2) rodzaje przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko;

3) przypadki, gdy zmiany dokonywane w obiektach są kwalifikowane jako przedsięwzięcia, o których mowa w pkt 1 i 2.

Należy także wyjaśnić, że na podstawie art. 61. ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku 1. Ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko przeprowadza się w ramach: 1) postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach; 2) postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10, 14 i 18, jeżeli konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko została stwierdzona przez organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz w przypadku, o którym mowa w art. 88 ust. 1.

W myśl art. 61 ust. 2 w/w ustawy: "Ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, stanowiącą część postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, przeprowadza organ właściwy do wydania tej decyzji".

Zgodnie z art. 62 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku: "w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko określa się, analizuje oraz ocenia:

1) bezpośredni i pośredni wpływ danego przedsięwzięcia na:

a) środowisko oraz zdrowie i warunki życia ludzi,

b) dobra materialne,

c) zabytki,

d) wzajemne oddziaływanie między elementami, o których mowa w lit. a-c,

e) dostępność do złóż kopalin;

2) możliwości oraz sposoby zapobiegania i zmniejszania negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko;

3) wymagany zakres monitoringu".

Artykuł art. 63. ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku stanowi, że "1. Obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, uwzględniając łącznie następujące uwarunkowania:

1) rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia, z uwzględnieniem:

a) skali przedsięwzięcia i wielkości zajmowanego terenu oraz ich wzajemnych proporcji,

b) powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć znajdujących się na obszarze, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie,

c) wykorzystywania zasobów naturalnych,

d) emisji i występowania innych uciążliwości,

e) ryzyka wystąpienia poważnej awarii, przy uwzględnieniu używanych substancji i stosowanych technologii;

Zgodnie z art. 63 ust. 4. w/w ustawy "w postanowieniu, o którym mowa w ust. 1, organ określa jednocześnie zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. W tym przypadku stosuje się przepisy art. 68".

Od strony proceduralnej trzeba mieć na uwadze, że zgodnie z art. 64. ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku: "1. Postanowienia, o których mowa w art. 63 ust. 1 i 2, wydaje się po zasięgnięciu opinii:

1) regionalnego dyrektora ochrony środowiska;

2) organu, o którym mowa w art. 78, w przypadku przedsięwzięć wymagających decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1-3, 10, 11, 13 i 15-17.

1a. W przypadku gdy przedsięwzięcie jest realizowane na obszarze morskim, organem właściwym do wydania opinii, o której mowa w ust. 1, jest także dyrektor urzędu morskiego.

2. Organ zasięgający opinii przedkłada:

1) wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach;

2) kartę informacyjną przedsięwzięcia;

3) wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony, albo informację o jego braku; nie dotyczy to opinii w sprawie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla drogi publicznej, dla linii kolejowej o znaczeniu państwowym, dla przedsięwzięć Euro 2012, dla przedsięwzięć wymagających koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż kopalin, dla inwestycji realizowanej na podstawie ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w Świnoujściu (Dz. U. Nr 84, poz. 700 oraz z 2010 r. Nr 57, poz. 358 oraz z 2012 r. poz. 951) w zakresie zadań inwestycyjnych, o których mowa w art. 2 ust. 2 oraz art. 38 tej ustawy, zwanej dalej "inwestycją w zakresie terminalu", dla inwestycji związanych z regionalnymi sieciami szerokopasmowymi, dla budowli przeciwpowodziowych realizowanych na podstawie ustawy z dnia 8 lipca 2010 r. o szczególnych zasadach przygotowania do realizacji inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowych (Dz. U. Nr 143, poz. 963 oraz z 2012 r. poz. 951) oraz dla inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej oraz inwestycji towarzyszących wydawanej na podstawie ustawy z dnia 29 czerwca 2011 r. o przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie obiektów energetyki jądrowej oraz inwestycji towarzyszących.3. Organy, o których mowa w ust. 1 i 1a, uwzględniając łącznie uwarunkowania, o których mowa w art. 63 ust. 1, wydają opinię, co do potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, a w przypadku stwierdzenia takiej potrzeby - co do zakresu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. 4. Opinię, o której mowa w ust. 1, wydaje się w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku o wydanie opinii. Przepisy art. 35 § 5 i art. 36 Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio".

Należy jednocześnie podkreślić, co istotne w kontekście legalności zaskarżonej decyzji, że zgodnie z ustawą o udostępnianiu informacji o środowisku - ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko - jest postępowaniem obejmującym w szczególności:

a) weryfikację raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko,

b) uzyskanie wymaganych ustawą opinii i uzgodnień,

c) zapewnienie możliwości udziału społeczeństwa w postępowaniu.

Zatem o prawidłowym przeprowadzeniu oceny oddziaływania na środowisko nie można mówić, gdy organ poddał ocenie sporządzany raport o oddziaływaniu na środowisko oraz dokonał konsultacji z innymi organami. Niezbędnym warunkiem jego poprawności jest także przeprowadzenie całej procedury postępowania z udziałem społeczeństwa.

W art. 5 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku "każdemu" zagwarantowano prawo do uczestniczenia na warunkach określonych ustawą w postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa. Oczywiście zasada ta, jak wynika z treści przepisu ją statuującego, wymaga konkretyzacji w szczegółowych rozwiązaniach prawnych. Właśnie taki charakter mają postanowienia zawarte w art. 29-43 w/w ustawy. Bezspornym zatem jest, iż omawiana ustawa nakłada na organy obowiązek informowania społeczeństwa o toczącym się postępowaniu, a społeczeństwo jest uprawnione do wyrażania swoich komentarzy i opinii w szczególności zanim sprawa zostanie przez organ rozstrzygnięta. Co więcej wskazane opinie i komentarze winny stać się przedmiotem dogłębnej analizy organów, której wyniki winny zostać wskazane w decyzji kończącej postępowanie.

Katalog instrumentów prawnych gwarantujących społeczeństwu udział w postępowaniu dotyczącym oddziaływania projektowanej inwestycji na środowisko określa art. 33 ust. 1 ustawy. W szczególności w myśl art. 33. 1 "przed wydaniem i zmianą decyzji wymagających udziału społeczeństwa organ właściwy do wydania decyzji, bez zbędnej zwłoki, podaje do publicznej wiadomości informacje o:

1) przystąpieniu do przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko;

2) wszczęciu postępowania;

3) przedmiocie decyzji, która ma być wydana w sprawie;

4) organie właściwym do wydania decyzji oraz organach właściwych do wydania opinii i dokonania uzgodnień;

5) możliwościach zapoznania się z niezbędną dokumentacją sprawy oraz o miejscu, w którym jest ona wyłożona do wglądu;

6) możliwości składania uwag i wniosków;

7) sposobie i miejscu składania uwag i wniosków, wskazując jednocześnie 21-dniowy termin ich składania;

8) organie właściwym do rozpatrzenia uwag i wniosków;

9) terminie i miejscu rozprawy administracyjnej otwartej dla społeczeństwa, o której mowa w art. 36, jeżeli ma być ona przeprowadzona;

10) postępowaniu w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli jest prowadzone.

2. Do niezbędnej dokumentacji sprawy, o której mowa w ust. 1 pkt 5, należą:

1) wniosek o wydanie decyzji wraz z wymaganymi załącznikami;

2) wymagane przez przepisy:

a) postanowienia organu właściwego do wydania decyzji,

b) stanowiska innych organów, jeżeli stanowiska są dostępne w terminie składania uwag i wniosków.

Z uwagi na obligatoryjny charakter tych w/w czynności ich nieprawidłowa realizacja powoduje wadliwość przeprowadzonego postępowania.

Odnosząc powyższe ustalenia w przedmiocie stanu prawnego, Sąd zauważa, że z uwagi na datę wszczęcia kontrolowanego postępowania administracyjnego w dniu 31 maja 2010 r. w kontrolowanej sprawie znajdują zastosowanie postanowienia rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.).

W tym miejscu Sąd podnosi, że w chwili orzekania przez organy administracyjne obowiązywało co prawda Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r., w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213 poz. l ze zm.) jednak zgodnie z § 4 tego rozporządzenia do postępowań w sprawie decyzji, o których mowa w art. 71 ust. 1 oraz art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, wszczętych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe. W myśl § 5 w/we rozporządzenia, " Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 15 listopada 2010 r".

Skoro więc przedmiotowe postępowanie administracyjne wszczęte zostało w dniu 31 maja 2010 r., to w niniejszej sprawie powinno się rozważyć zastosowanie rozporządzenia z 9 listopada 2004 r., w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znaczące oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko.

Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.), znajdującego zastosowanie w sprawie z uwagi na datę wszczęcia postępowania w przedmiotowej sprawie: "Sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko wymagają następujące rodzaje przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (.....) pkt 39) instalacje do odzysku lub unieszkodliwiania odpadów niebezpiecznych, w tym składowiska odpadów niebezpiecznych; 39a) stacje demontażu pojazdów, a także zakłady przetwarzania odpadów powstałych z tych pojazdów, w rozumieniu ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz. U. Nr 25, poz. 202); 39b) punkty demontażu odpadów, a także zakłady przetwarzania odpadów z nich powstałych, niewymienione w pkt 39a; 40) instalacje - z wyłączeniem instalacji spalających gaz wysypiskowy, słomę lub odpady z mechanicznej obróbki drewna, instalacji do unieszkodliwiania odpadów z rolnictwa, sadownictwa, upraw hydroponicznych, rybactwa, łowiectwa oraz przetwórstwa żywności - do odzysku lub unieszkodliwiania odpadów innych niż niebezpieczne przy zastosowaniu procesów termicznych lub chemicznych, w tym instalacje do krakingu odpadów;41) składowiska odpadów, niewymienione w pkt 39, mogące przyjmować nie mniej niż 10 ton odpadów na dobę lub o całkowitej pojemności nie mniejszej niż 25.000 ton; 42) bezzbiornikowe magazynowanie substancji w górotworze lub składowanie odpadów w górotworze, w tym w podziemnych wyrobiskach górniczych".

Zgodnie z § 2 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.), znajdującego zastosowanie w sprawie z uwagi na datę wszczęcia postępowania w przedmiotowej sprawie: " Sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko wymagają przedsięwzięcia:

1) realizowane na terenie zakładu lub obiektu zaliczonego do przedsięwzięć wymienionych w ust. 1, będące przedsięwzięciami:

a) wymienionymi w § 3 ust. 1 albo

b) niewymienionymi w ust. 1 lub w § 3 ust. 1, jeżeli ich realizacja spowoduje:

– wzrost emisji o nie mniej niż 20 % lub

– wzrost zużycia surowców (w tym wody), materiałów, paliw, energii, o nie mniej niż 20 %;

2) realizowane na terenie zakładu lub obiektu, będące przedsięwzięciami, których realizacja spowoduje zaliczenie zakładu lub obiektu do przedsięwzięć wymienionych w ust. 1"

Zgodnie z § 3 ust. 1 w/w rozporządzenia Rady Ministrów z 2004 r. " Sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko mogą wymagać następujące rodzaje przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko: (.....) pkt 74) punkty do zbierania lub przeładunku odpadów, w tym złomu; (.....) ".

Zgodnie z § 3 ust. 2 w/w rozporządzenia Rady Ministrów z 2004 r. "Sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko mogą wymagać przedsięwzięcia:

1) realizowane na terenie zakładu lub obiektu zaliczonego do przedsięwzięć wymienionych w ust. 1, będące przedsięwzięciami niewymienionymi w ust. 1 lub § 2 ust. 1, jeżeli ich realizacja spowoduje:

a) wzrost emisji o nie mniej niż 20 % lub

b) wzrost zużycia surowców (w tym wody), materiałów, paliw, energii o nie mniej niż 20 %;

2) realizowane na terenie zakładu lub obiektu, będące przedsięwzięciami, których realizacja spowoduje zaliczenie zakładu lub obiektu do przedsięwzięć wymienionych w ust. 1".

W myśl § 4 w/w wskazanego rozporządzenia Rady Ministrów z 2004 r., co istotne dla kontrolowanej sprawy: "Parametry tego samego rodzaju, charakteryzujące skalę przedsięwzięcia i odnoszące się do przedsięwzięć tego samego rodzaju położonych na terenie jednego zakładu lub obiektu, istniejących i planowanych, sumuje się".

Zgodnie z § 5 omawianego rozporządzenia Rady Ministrów z 2004 r. " Szczegółowymi uwarunkowaniami, związanymi z kwalifikowaniem przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, wymienionego w § 3, do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko są:

1) rodzaj i charakterystyka przedsięwzięcia, z uwzględnieniem:

a) skali przedsięwzięcia i wielkości zajmowanego terenu oraz ich wzajemnych proporcji,

b) powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć znajdujących się na terenach nieruchomości sąsiednich,

c) wykorzystywania zasobów naturalnych,

d) emisji i występowania innych uciążliwości,

e) ryzyka wystąpienia poważnej awarii, przy uwzględnieniu używanych substancji i stosowanych technologii;

2) usytuowanie przedsięwzięcia - ze zwróceniem uwagi na możliwe zagrożenie środowiska - zwłaszcza przy istniejącym użytkowaniu terenu, zdolność samooczyszczania się środowiska i odnawianie się zasobów naturalnych, walory przyrodnicze i krajobrazowe oraz uwarunkowania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego - uwzględniające:

a) obszary wodno-błotne oraz inne obszary o płytkim zaleganiu wód podziemnych,

b) obszary wybrzeży,

c) obszary górskie lub leśne,

d) obszary objęte ochroną, w tym strefy ochronne ujęć wód i obszary ochronne zbiorników wód śródlądowych,

e) obszary wymagające specjalnej ochrony ze względu na występowanie gatunków roślin i zwierząt oraz ich siedlisk oraz siedlisk przyrodniczych objętych ochroną, w tym obszary sieci Natura 2000 wyznaczone w trybie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. Nr 92, poz. 880),

f) obszary, na których standardy jakości środowiska zostały przekroczone,

g) obszary o krajobrazie mającym znaczenie historyczne, kulturowe lub archeologiczne,

h) gęstość zaludnienia,

i) obszary przylegające do jezior,

j) obszary ochrony uzdrowiskowej;

3) rodzaj i skala możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do uwarunkowań wymienionych w pkt 1 i 2, wynikające z:

a) zasięgu oddziaływania - obszaru geograficznego i liczby ludności, na którą przedsięwzięcie może oddziaływać,

b) transgranicznego charakteru oddziaływania przedsięwzięcia na poszczególne elementy przyrodnicze,

c) wielkości i złożoności oddziaływania, z uwzględnieniem obciążenia istniejącej infrastruktury technicznej,

d) prawdopodobieństwa oddziaływania,

e) czasu trwania, częstotliwości i odwracalności oddziaływania".

Jak wynika z akt sprawy, a także z treści kontrolowanej decyzji SKO w [...], organ II instancji a także organ I instancji - w sposób nieuzasadniony, z pominięciem wskazanych powyżej przepisów międzyczasowych/intertemporalnych w/w rozporządzenia Rady Ministrów z 2010 r. przyjęły, że do planowanego przedsięwzięcia znajduje zastosowanie § 3 ust. 1 pkt 80 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (zob. s. 5 uzasadnienia decyzji SKO). Ta błędna ocena co do stosowanego w sprawie stanu prawnego została przyjęta, jak wynika z akt sprawy, przez wszystkie organy właściwe w sprawie, przy okazji wydawanych przez nie aktów administracyjnych, w tym opinii i uzgodnień. Uwaga ta dotyczy także sporządzonego dla potrzeb sprawy Raportu oddziaływania na środowisko.

W nawiązaniu do podnoszącego przez skarżących zarzutu w postaci nie wskazania przez zbadania i ustalenia przez właściwe organy, jaki wpływ wywrze na zdrowie człowieka i środowisko, długotrwała kumulacja stężeń emisji substancji do powietrza oraz emisji hałasu z innych znajdujących się w pobliżu przedsiębiorstw, Sąd zwraca uwagę na powinność zastosowania w sprawie w/w § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z 2004 r.

Już ta sama okoliczność naruszenia prawa materialnego w postaci wskazanych przepisów intertemporalnych, w stopniu mającym znaczenie - co oczywiste - dla kontrolowanej sprawy, uzasadnia, zdaniem Sądu, uchylenie w sprawie decyzji organu II instancji oraz poprzedzającej ją decyzji organu II instancji.

Co prawda pismem z dnia 17 marca 2014 r., A. K., pełnomocnik Przedsiębiorstwa [...] s.c. R. P.,

R. S. z siedzibą w B. przy ul. T. P. - zwrócił się z prośbą do organu I instancji o wydanie decyzji środowiskowej w ramach postępowania prowadzonego dla Przedsiębiorstwa [...] s.c. R. P., R. S. na rzecz obecnego inwestora [...] S.C. M. S., T. G. z siedzibą w B. ul. P., - ale wstąpienie wyniku akceptacji tego wniosku przez właściwe organy, o czym poniżej, w prawa strony przez [...] S.C. M. S., T. G. z siedzibą w B. ul. P. po w/w podmiocie, w żaden sposób nie niweczy bezsprzecznej okoliczności, że postępowanie administracyjne w przedmiotowej sprawie zostało wszczęte wnioskiem z dnia 31 maja 2010 r.

W tym miejscu Sąd zauważa, że organ I i II instancji nie dokonały wykładni prawa w przedmiocie uzasadnienia prawnego i faktycznego wstąpienia [...] S.C. M. S., T. G. z siedzibą w B. ul. P. w prawa uprzedniej strony postępowania jaką było Przedsiębiorstwo [...] s.c. R.P., R. S. z siedzibą w B..

W nawiązaniu do pozytywnej opinii prawnej wobec tej okoliczności adwokata P. W. znajdującej się w aktach sprawy (karta 59 akt sprawy organu I instancji ), Sąd zauważa, że sam fakt znajdowania się jej w aktach nie uzasadnia automatycznie wstąpienia [...] S.C. M. S., T. G. z siedzibą w B. ul. P. w prawa strony postępowania administracyjnego.

Nie jest zadaniem Sądu zastępowanie organów administracji publicznej w akcie wykładni prawa, jeżeli wykładnia ta w ogóle nie została podjęta, gdyż w tym przypadku Sąd zacząłby administrować. Sprawa ta – przedmiotowego następstwa - wymaga rozważenia i odpowiednio szczegółowego uzasadnienia przez właściwe organy administracyjne. Sąd zauważa, że w aktach sprawy brak jest jednoznacznego oświadczenia wspólników Firmy [...] S.C. M. S., T. G. z siedzibą w B. ul. P. Spółki o tym, że występują z wnioskiem o wydanie na ich rzecz decyzji w przedmiotowej sprawie. Pełnomocnictwo na rzecz A. K. do występowania w sprawie imieniu Firmy [...] S.C. M. S., T. G. z siedzibą w B. ul. P. zostało podpisane jedynie przez M. S.. Organy powinny rozważyć, czy istota sprawy, która obejmuje pełnomocnictwo nie przekracza czynności zwykłego zarządu.

Wobec poważnych uchybień proceduralnych i materialnoprawnych kontrolowanego postępowania, opisanych powyżej i poniżej, podmioty zainteresowane otrzymaniem przedmiotowej decyzji powinny rozważyć, m.in. ze względów ekonomiki procesowej, wystąpienie w sprawie z samodzielnym odrębnym wnioskiem wszczynającym jednoznacznie postępowanie w sprawie.

Niezależnie od tego w/w naruszenia prawa w zakresie przepisów międzyczasowych, zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja nie są wolne od kolejnych wad mających istotne znaczenie dla wyniku sprawy.

Pomimo tego, że w sprawie była już wydana decyzja kasacyjna Wojewody uchylająca decyzję organu I instancji z uwagi na naruszenie przez niego przepisów dotyczących udziału społeczeństwa w postępowaniu, organ I instancji po raz kolejny naruszył te przepisy.

Jak wynika z akt sprawy, (karta 60-63 administracyjnych akt sprawy organu I instancji), Organ I instancji w drodze Obwieszczenia zawiadomił/podał do publicznej wiadomości w dniu 9 kwietnia 2014 r., że przed Urzędem Miasta ul. K. toczy się postępowanie administracyjne w przedmiotowej sprawie w celu wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia: polegającego na budowie wiaty do sortowania odpadów opakowaniowych, w tym selektywnie zebranych odpadów komunalnych na działce nr [...] przy ul. P. w B.. Inwestorem zamierzenia jest [...] S.C. M. S., T. G. z siedzibą w B. ul. P..

Organ podał, że w terminie 21 dni od daty podania niniejszej informacji do publicznej wiadomości tj. do dnia 2 maja 2014 r. w Wydziale Architektury Gospodarki Komunalnej Inwestycji można zapoznać się z dokumentacją sprawy oraz można składać uwagi i wnioski w formie pisemnej w siedzibie Urzędu (Punkt Obsługi Klienta) lub na adres Urzędu Miasta (u. K.)

W Obwieszczeniu jest podane, że organem właściwym do wydania decyzji jest Burmistrz Miasta a organami właściwymi do wydania opinii i dokonania uzgodnień są odpowiednio Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. i Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska.

Na dokumencie znajduje się odręcznie sporządzona, podpisana względnie czytelnie, adnotacja, że obwieszczenie zostało również umieszczone w BIP UM w powyższym terminie oraz wywieszone w miejscu realizacji przedsięwzięcia przy ul. P. w B. na słupie w powyższym terminie.

Sąd podkreśla, że w aktach sprawy brak jest jakiejkolwiek dokumentacji prezentującej, udawadniającej, że wzmiankowane obwieszczenia zostały faktycznie podane do publicznej wiadomości.

W omawianym przypadku dla oceny zgodności z prawem zapewnienia przez organ I instancji rzeczywistego udziału w postępowaniu istotne są daty dokonania przez ten organ poszczególnych czynności. Sąd zauważa, że omawiane Obwieszczenie Burmistrza Miasta jest z dnia 9 kwietnia 2014 r. Tymczasem za pismem z dnia 9 kwietnia 2014 r., Naczelnik Wydziału Architektury Gospodarki Komunalnej Inwestycji, działający z upoważnienia Burmistrza - wystąpił do RDOŚ o przeniesienie wydanego w dniu 27 sierpnia 2013 r. postanowienia uzgadniającego na rzecz nowych wspólników spółki [...]. Tak samo, za pismem z dnia 9 kwietnia 2014 r. Naczelnik Wydziału Architektury Gospodarki Komunalnej Inwestycji, działający z upoważnienia Burmistrza, wystąpił także do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. o przeniesienie wydanej w dniu 21 sierpnia 2013 r. opinii sanitarnej na rzecz nowych wspólników spółki [...].

A zatem w dacie opublikowania Obwieszczenia organ I instancji miał świadomość, że w aktach sprawy w najbliższym czasie nie będzie jednoznacznie rozstrzygniętej kwestii w/w uzgodnienia i opinii priorytetowych dla przedmiotowej decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych, a pomimo tego ustalił w/w termin od dnia 9 kwietnia 2014 r. do dnia 2 maja 2014 r.

Następnie pismem z dnia 24 kwietnia 2014 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. powiadomił organ I instancji, że podtrzymuje stanowisko zawarte w opinii z dnia 21 sierpnia 2013 r. i rozciąga ten zakres opinii na obecnych wspólników firmy [...] S.C. M. S., T. G. z siedzibą w B. ul. P.. Data wpływu tego w/w. pisma Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. do organu I instancji to dzień 28 kwietnia 2014 r. (karta 63 administracyjnych akt sprawy organu I instancji).

Z kolei, w dniu 6 maja RDOŚ zawiadomił strony postępowania o wydaniu w dniu 6 maja 2014 r. postanowienia uzgadniającego pozytywnie realizację przedmiotowego przedsięwzięcia przez [...] S.C. M. S., T. G. z siedzibą w B. ul. P..

Powyższe okoliczność wskazują, że w całym biegu terminu ustawowych 21 dni, dla osób zainteresowanych - w myśl ustawowej idei, zasady udziału społeczeństwa w przedmiotowym postępowaniu - nie znajdowały się w aktach sprawy, do wglądu dla zainteresowanych, istotne dla niej w/w: opinia Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. i uzgodnienie RDOŚ.

Jednocześnie, zdaniem Sądu, termin 21 dni, o którym jest mowa w art. 33 ust. pkt 7 ustawy o dostępie do informacji o środowisku obejmuje 21 kolejno następujących dni roboczych urzędu właściwego organu, w czasie których każdy ma dostęp do niezbędnej dokumentacji sprawy.

Opinia Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. była dostępna dla każdego hipotetycznie w aktach sprawy od dnia 28 kwietnia 2014 r. a dokumenty dotyczące uzgodnienia RDOŚ wpłynęły do Urzędu Miasta w dniu 8 maja 2014 r.

W tym przypadku 21-dniowy dostęp do akt kontrolowanej sprawy - dla każdego zainteresowanego - jest iluzoryczny. Sąd ma na uwadze brzmienie art. 33 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji o środowisku, z którego wynika, że " Do niezbędnej dokumentacji sprawy, o której mowa w ust. 1 pkt 5, należą: 1) wniosek o wydanie decyzji wraz z wymaganymi załącznikami; 2)wymagane przez przepisy: a) postanowienia organu właściwego do wydania decyzji, b) stanowiska innych organów, jeżeli stanowiska są dostępne w terminie składania uwag i wniosków - ale w przekonaniu Sądu, organ I instancji w sposób bardziej lub mniej zamierzony działał tak, aby "każdy" mogący potencjalnie złożyć wnioski i uwagi do ustosunkowania się względem nich przez organ w decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych miał bardzo ograniczony czasowo dostęp do opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. a nie miał w ogóle dostępu w 21-dniowym ustawowym terminie do uzgodnień RDOŚ.

To uchybienie jest istotne, gdyż zgodnie z art. 37 ustawy o dostępie do informacji o środowisku, "organ prowadzący postępowanie:1) rozpatruje uwagi i wnioski; 2) w uzasadnieniu decyzji, niezależnie od wymagań wynikających z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, podaje informacje o udziale społeczeństwa w postępowaniu oraz o tym, w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę i w jakim zakresie zostały uwzględnione uwagi i wnioski zgłoszone w związku z udziałem społeczeństwa".

Opisanym powyżej działaniem organ I instancji potencjalnie ograniczył, zawęził wpływ tych wniosków pisanych w oparciu o treść w/w opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. i uzgodnienia RDOŚ, jako wniosków wymagających szerszego merytorycznego i pogłębionego ustosunkowania się, gdyż napisanych przez potencjalnego "każdego" w oparciu o faktycznie niezbędną dokumentację sprawy.

Ponadto, jak wynika z akt sprawy, kolejnym Obwieszczeniem, tym razem z dnia 23 czerwca 2014 r., wywieszonym na tablicy ogłoszeń w Urzędzie Miasta w dniu 23.06. 2014, - Burmistrz Miasta zawiadomił o wydaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach znak: [...] dla przedsięwzięcia: polegającego na budowie wiaty do sortowania odpadów opakowaniowych, w tym selektywnie zebranych odpadów komunalnych na działce nr [...] przy ul. P. w B.. Inwestorem zamierzenia jest [...] S.C. M. S., T. G. z siedzibą w B. ul. P..

Organ podał w Obwieszczeniu, że z treścią w/w decyzji oraz z dokumentacją sprawy, w tym z uzgodnieniem RDOŚ z dnia 6 maja 2014 r. oraz opinią Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia 21 sierpnia 2013 r. można się zapoznać w terminie 21 dni od daty skutecznego podania niniejszej informacji do publicznej wiadomości tj. do 15.07. 2014 w Wydziale Architektury, Gospodarki Komunalnej i Inwestycji UM, od poniedziałku do piątku w godzinach pracy urzędu. Na dokumencie znajduje się odręczna podpisana adnotacja, że obwieszczenie zostało również wywieszone w miejscu realizacji przedsięwzięcia przy ul. P. w B. w dniu 23.06. 2014. W aktach sprawy brak jest jakiejkolwiek dokumentacji prezentującej, udawadniającej, że wzmiankowane obwieszczenia zostały faktycznie podane do publicznej wiadomości. Na pieczęci informującej o wywieszeniu Obwieszczenia na tablicy ogłoszeń w Urzędzie Miasta brak jest informacji o dacie zdjęcia ogłoszenia oraz brak jest podpisu osoby posługującej się pieczęcią. Ten sposób działania stanowi naruszenie postanowień art. 38 ustawy o dostępie do informacji o środowisku.

Opisane działania organu I instancji świadczą, zdaniem Sądu, o lekceważeniu przez organ I instancji: ustawowej instytucji udziału społeczeństwa w postępowaniu, mającej osadzenie min. w konstytucyjnym pojęciu społeczeństwa obywatelskiego; oraz o bardzo swobodnym stosowaniu przez organ I instancji i II instancji przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej z kierunkiem na faktyczne ograniczenie udziału społeczeństwa w postępowaniu.

Kolejna wada kontrolowanej decyzji SKO w [...], polega na zaakceptowaniu niedookreślonego jednoznacznie zakresu oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na otoczenie. Innymi słowy, nie został jednoznacznie określony obszar oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia co jest istotne dla ustalenia zakresu stron, w tym ich ilości, co ma także znaczenie dla przyjętego modułu postępowania w sprawie zawiadamiania o decyzjach i innych czynnościach. Zgodnie z art. 74 ust. 3 ustawy o dostępie do informacji o środowisku: "jeżeli liczba stron postępowania o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przekracza 20, stosuje się przepis art. 49 Kodeksu postępowania administracyjnego". Sąd zwraca uwagę, że przepis ten ma charakter bezwzględnie wiążący, nie posiada waloru uznaniowego, a jego stosowanie ma także walor pogłębiający dostęp każdego do informacji o toczącym się postepowaniu administracyjnym. Dla prawidłowego jego stosowania ma jednak wiodące znaczenie czuwanie nad ilością stron postepowania w jego trakcie. Istotne jest ich ustalenie na początkowym etapie postępowania a potem weryfikowanie, czy nie zaszły zmiany stanu prawnego uzasadniające korektę w przedmiocie ilości stron. W kontrolowanej sprawie organy administracyjne nie wypowiadają się wprost o konkretnych kryteriach wyodrębniania stron z uwagi na określenie obszaru oddziaływania inwestycji. W domyśle zostało przyjęte, że stronami są podmioty posiadające tytuł prawny do sąsiednich nieruchomości.

Zgodnie z tezami wyroku WSA w Poznaniu z dnia 6 czerwca 2013 r, sygn. akt IV SA/Po 330/12, LEX nr 1288356, które skład rozpoznający podziela: "Przymiot strony w sprawach z zakresu ustalania uwarunkowań środowiskowych dla danej inwestycji mają podmioty posiadające tytuł prawny do nieruchomości położonych w bezpośrednim sąsiedztwie zamierzonego przedsięwzięcia, a oprócz tego inne podmioty, jeżeli ich nieruchomości mieszczą się w zasięgu ewentualnego jego oddziaływania".

Jak wynika z sentencji decyzji organu I instancji, utrzymanej w mocy przez organ II instancji - pkt 2 podpunkt 11: "Standardy jakości środowiska poza terenem, do którego inwestor posiada tytuł prawny, winny być dotrzymane, a uciążliwość przedsięwzięcia winna zamknąć się w granicach terenu, będącego własnością inwestora. W przypadku wystąpienia ponadnormatywnych uciążliwości na terenach sąsiednich – należy zastosować rozwiązania techniczne i technologiczne ograniczające te uciążliwości".

W opisanym stwierdzeniu, zdaniem Sądu, znajduje się wewnętrzna sprzeczność. W kontrolowanej decyzji jest mowa o konkretnym przedsięwzięciu w konkretnym miejscu i w związku z tym – jasno i bezsprzecznie, a nie hipotetycznie w niedookreślonej sferze powinnościowej i "życzeniowej" - powinno być stwierdzone, przez właściwe organy, czy uciążliwość zamierzonego przedsięwzięcia będzie rzeczywiście zamykać się w granicach terenu, będącego własnością inwestora. Ta wieloznaczna wypowiedź organu I instancji tym bardziej stwarza stan niepewności prawnej, gdyż w uzasadnieniu znajduje się stwierdzenie, w myśl którego "Inwestycja spowoduje przekroczenia dopuszczalnych wartości stężeń w powietrzu dla dwutlenku azotu, które mieszczą się jednak w granicach zakładu, co powoduje, że inwestycja spełnia wymagania ochrony środowiska w zakresie emisji substancji do powietrza. (s. 7 z 8 uzasadnienia decyzji organu I instancji) i to co powyżej – bez odniesienia się do metody badawczej, na której opierał się autor Raportu, skali możliwych odchyleń od normy/ błędu wyników badań, a także bez dokonania dociekań w przedmiocie wpływu na stan zdrowia człowieka i środowisko przekroczenia dopuszczalnych wartości stężeń w powietrzu dla dwutlenku azotu. Organ nie przedstawił jak jest uzasadniona teza, że występują "przekroczenia dopuszczalnych wartości stężeń w powietrzu dla dwutlenku azotu, które mieszczą się jednak w granicach zakładu". Podobna uwaga dotyczy dokonanych powyżej w uzasadnieniu wypowiedzi organu II instancji powtarzających w ślad za autorem Raportu, że "przeprowadzone obliczenia rozkładu stężeń wykazały, iż wielkość emisji amoniaku, benzenu, dwutlenku siarki, pyłu zawieszonego (PM10, PM2,5), tlenku węgla, węglowodorów alifatycznych, węglowodorów aromatycznych oraz opad pyłu spełnia wymagania ochrony środowiska, nie spowoduje przekroczeń dopuszczalnych wartości stężeń substancji w powietrzu. (s. 7 z 8 uzasadnienia decyzji organu II instancji). Zdaniem Sądu, to właściwy organ, a nie autor Raportu określa uwarunkowania środowiskowe planowanego przedsięwzięcia i wypowiedzi organu m.in. o w/w parametrach przedsięwzięcia powinny być wsparte jego samodzielną oceną ustaleń podjętych w Raporcie.

Zgodnie z art. 85 w/w ustawy "1. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wymaga uzasadnienia. 2. Uzasadnienie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, niezależnie od wymagań wynikających z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, powinno zawierać: 1) w przypadku gdy została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko:

a) informacje o przeprowadzonym postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa oraz o tym, w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę, i w jakim zakresie zostały uwzględnione uwagi i wnioski zgłoszone w związku z udziałem społeczeństwa,

b) informacje, w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę i w jakim zakresie zostały uwzględnione:

– ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko,

– uzgodnienia regionalnego dyrektora ochrony środowiska oraz opinie organu, o którym mowa w art. 78,

– wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli zostało przeprowadzone,

c) uzasadnienie stanowiska, o którym mowa w art. 82 ust. 1 pkt 4.

Zdaniem Sądu, w uzasadnieniu zaskarżonych decyzji brak jest szczegółowych, wyraźnie wyodrębnionych, informacji o charakterze przyczynowo-skutkowym, samodzielnym i racjonalnym - w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę i w jakim zakresie zostały uwzględnione przez właściwe organy ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko; a także uzgodnienia regionalnego dyrektora ochrony środowiska oraz opinie inspektora sanitarnego (organu, o którym mowa w art. 78). To działanie właściwych organów stanowi naruszenie art. 107 § 1 i § 3 K.p.a. oraz art. 11 K.p.a. w stopniu mającym znaczenie dla załatwienia sprawy.

Co do treści Raportu Sąd zauważa, że zgodnie z art. 66. ust. 1 pkt 5 w/w ustawy " Raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko powinien zawierać: opis analizowanych wariantów, w tym: a) wariantu proponowanego przez wnioskodawcę oraz racjonalnego wariantu alternatywnego, b) wariantu najkorzystniejszego dla środowiska wraz z uzasadnieniem ich wyboru.

Z treści Raportu sporządzonego/zaktualizowanego w lipcu 2013 r. przedłożonego przez wnioskodawcę wynika (s. 27-29), że wobec wariantu proponowanego przez wnioskodawcę polegającego na budowie zamkniętej wiaty, jako racjonalny wariant alternatywny został wskazany w Raporcie wariant realizacji przedsięwzięcia polegający na budowie otwartej wiaty. Autor Raportu nie wyjaśnia jednak w żaden sposób dlaczego, jego zdaniem, otwarta wiata stanowi racjonalny wariant alternatywny i dlaczego dla wariantu proponowanego przez wnioskodawcę polegającego na budowie zamkniętej wiaty, racjonalną alternatywą nie jest inny wariant wiaty zamkniętej. Zarazem ustawowe pojęcie wariantu najkorzystniejszego dla środowiska, o którym jest mowa w art. 66 ust. 1 pkt 5 w/w ustawy odnosi się, zdaniem Sądu, do powinności wskazania w Raporcie modelu optymalnego na obecny stan dostępnej i zaaprobowanej powszechnie wiedzy, a nie do wskazania w Raporcie, że najkorzystniejszym wariantem jest wariant proponowany przez wnioskodawcę. Model optymalny ma być bowiem m.in. merytorycznym punktem odniesienia dla czynionych rozważań w przedmiocie wariantu przedsięwzięcia proponowanego przez wnioskodawcę/inwestora i jego racjonalnej alternatywy.

Jako iluzoryczne, a zatem nie dokonane, Sąd odbiera ustalenia zawarte w Raporcie (s. 84) a odnoszące się do tak istotnych, jak pokazała historia kontrolowanej sprawy, tzw. Analizy możliwych konfliktów społecznych związanych z planowanym przedsięwzięciem. Skierowanie w tym zakresie przez Raport do ustaleń w/w ustawy w zakresie prawnych gwarancji udziału społeczeństwa w przedmiotowym postępowaniu czyni te ustalenia niesamodzielnymi, generalnie odsyłającymi do systemu prawa i bez własnej odpowiedniej treści merytorycznej, adekwatnej dla skonkretyzowanej i zindywidualizowanej sprawy. Tym samym został naruszony art. 66 ust.1 pkt 16 w/w ustawy.

Wszystkie wskazane powyżej naruszenia prawa materialnego, w tym przepisów międzyczasowych, mają wpływ na wynik sprawy a nadto wykazane w postępowaniu uchybienia postępowania, w tym przede wszystkim przepisów o udziale społeczeństwa w postępowaniu w sprawie decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych, a także wykazane wady uzasadnień kontrolowanych decyzji stanowiące m.in. wynik naruszenia art. 7 w zw. z art. 77, art. 80 K.p.a. - zostały zakwalifikowane przez Sąd jako mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W tym stanie rzeczy, mając na uwadze powyżej wykazane naruszenia powszechnie obowiązującego prawa w sposób mający wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w punkcie I sentencji wyroku.

Jak w punkcie II sentencji wyroku, orzeczono na podstawie art. 152 ustawy jak wyżej.

O zwrocie koszów postępowania, jak w punkcie III sentencji, orzeczono na podstawie art. 200 w/w ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.