Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1365/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-05-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: Art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Kraków, dnia 22 maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Grażyna Danielec po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29sierpnia 2011r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 29 sierpnia 2011 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy M z dnia [...] 2011 r. nr [...] o odmowie przyznania A. M. zasiłku celowego w tytułu strat poniesionych w wyniku powodzi.

Na powyższe rozstrzygnięcie skargę wniosła A. M., jednakże postanowieniem z dnia 30 listopada 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie skargę odrzucił ze względu na stwierdzone uchybienie terminu do jej wniesienia.

W dniu 4 maja 2012 r. pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wraz ze skargą kasacyjną, a także wniosek

o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 26 lipca 2012 r. przywrócił termin do wniesienia skargi kasacyjnej, natomiast postanowieniem z dnia 30 października 2012 r. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Na to ostatnie rozstrzygnięcie złożone zostało zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Postanowieniem z dnia 31 stycznia 2013 r., sygn. akt I OZ 47/13 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie WSA w Krakowie z dnia 30 października 2013 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi i odrzucił wniosek o przywrócenie tego terminu jako przedwczesny z tej przyczyny, że wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej oraz środek odwoławczy od orzeczenia Sądu o odrzuceniu pisma procesowego wyłączają się wzajemnie. Do momentu rozpoznania skargi kasacyjnej na postanowienie o odrzuceniu skargi badanie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest zatem bezprzedmiotowe.

NSA wskazał przy tym, że przywrócenie terminu jest niedopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 P.p.s.a.). Wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do sądu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.).

Termin ten nie rozpoczyna biegu, dopóki strona nie dowie się, że do naruszenia doszło. Wobec tego w sytuacji, gdy strona złożyła skargę kasacyjną od postanowienia o odrzuceniu skargi początek biegu terminu do złożenia wniosku

o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi wyznaczać będzie data doręczenia orzeczenia rozstrzygającego w przedmiocie skargi kasacyjnej.

Postanowieniem z dnia 31 stycznia 2013 r., sygn. akt I OSK 72/13 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną na postanowienie WSA w Krakowie z dnia 30 listopada 2011 r. w przedmiocie odrzucenia skargi na decyzję SKO

z dnia 29 sierpnia 2011 r.

W dniu 18 lutego 2013 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Na uzasadnienie podał, że skarżąca nie ponosi winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, bowiem jego dochowanie uniemożliwił jej stan zdrowia, w tym nasilenie objawów depresji. Za nieuprawnione uznał pełnomocnik przyjęcie, że skoro skarżąca była zdolna złożyć skargę dzień po upływie terminu, to

w trzydziestodniowym okresie przewidzianym do jej złożenia także była w stanie to uczynić. Objawy depresji o różnym nasileniu często występują periodycznie, nierzadko przez okres kilku dni i mają charakter schorzenia przewlekłego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2012 r. poz. 270, dalej jako P.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.).

W piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.), a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.).

Podstawowymi przesłankami, które warunkują przywrócenie terminu jest zatem zachowanie wymogu formalnego z art. 87 § 1 P.p.s.a. oraz stwierdzenie uprawdopodobnienia, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego.

Jak podkreśla się w literaturze (por. np. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2004, str. 328-329) oraz orzecznictwie (por. np. wyroki NSA: z dnia 14 stycznia 2000 r., sygn. akt I SA/Gd 794/99, z dnia 2 lutego 2000 r., sygn. akt SA/Sz 2125/98, z dnia 19 września 2000 r., sygn. akt I SA 1072/00), o braku winy można mówić tylko w przypadku, gdy dopełnienie obowiązku było niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, tj. gdy strona nie mogła tej przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a przy tym powstała ona w czasie biegu terminu do dokonania czynności procesowej.

W okolicznościach niniejszej sprawy istotne znaczenie ma fakt, iż obok wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, pełnomocnik skarżącej złożył środek odwoławczy od postanowienia Sądu pierwszej instancji o odrzuceniu skargi, zatem do czasu rozstrzygnięcia zasadności odrzucenia skargi brak było podstaw do analizowania wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia.

W następstwie postanowienia z dnia 31 stycznia 2013 r., sygn. akt I OSK 72/13, którym NSA oddalił skargę kasacyjną na postanowienie o odrzuceniu skargi, przesądzone zostało, że skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia skargi na decyzję SKO z dnia 29 sierpnia 2011 r. w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego.

Powyższe postanowienie NSA zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 11 lutego 2013 r., zatem wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został przez pełnomocnika złożony przed upływem siedmiu dni, a zatem z zachowaniem wymogu formalnego, o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a.

W tym stanie rzeczy pozostało ocenić, czy pełnomocnik skarżącej uprawdopodobnił brak winy skarżącej w niedochowaniu terminu do wniesienia skargi.

Uwzględniając całokształt okoliczności sprawy, należy stwierdzić, że przedstawiona przez pełnomocnika skarżącej argumentacja nie może stanowić pozytywnej przesłanki pozwalającej na przywrócenie spóźnionego terminu.

Spełnienie wymogu uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniających wniosek o przywrócenie terminu następuje, jeżeli zostaną przytoczone okoliczności uzasadniające ten wniosek zarówno merytorycznie, tj. wskazując na brak winy strony w uchybieniu terminu, jak i pod względem formalnym. Uprawdopodobnienie okoliczności uzasadniających przywrócenie terminu nie zwalnia strony od obowiązku udowodnienia istnienia powoływanych okoliczności oraz wykazania, że z powodu niemożliwych do przezwyciężenia - nie zaś jedynie utrudnionych - nie mogła ona dokonać czynności w terminie bez swojej winy (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 sierpnia 2008 r., sygn. akt I OZ 581/08).

W ocenie Sądu, nie negując faktu poważnych schorzeń skarżącej, w tym

o charakterze depresyjnym, uznać należało, że skarżąca nie uprawdopodobniła należycie braku swej winy w niedochowaniu terminu do wniesienia skargi. Należy zaznaczyć, iż przesłankę przywrócenia terminu może stanowić choroba strony, która uniemożliwia dokonanie jakichkolwiek czynności procesowych. Jednakże Skarżąca nie wykazała, że jej stan zdrowia w okresie od 7 września do 7 października 2011 r. stanowił przeszkodę do zachowania terminu do złożenia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 sierpnia 2011 r. Skarżąca nie przedłożyła żadnego dowodu potwierdzającego, iż w w/w okresie jej stan zdrowia uniemożliwiał dokonanie czynności procesowej, względnie iż korzystała z pomocy lekarskiej. Przedłożone zaświadczenia lekarskie, z których wynika, że skarżąca cierpi na stany depresyjne, noszą daty odległe od okresu, w którym skarżącej przysługiwało prawo do wniesienia skargi, nie mogą stanowić zatem dowodu uprawdopodabniającego taki stan zdrowia skarżącej, którym uniemożliwiałby jej wniesienie skargi w terminie.

Ponadto, jak zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 5 października 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 1291/10, "sam fakt powołania się na depresję (...), bez przedstawienia jakichkolwiek dokumentów potwierdzających powyższe okoliczności, nie jest wystarczający do stwierdzenia, że uchybienie terminu było przez stronę niezawinione".

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2012 r. poz. 270) postanowił jak w sentencji.