Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1184/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2009-01-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6152 Lokalizacja innej inwestycji celu publicznego
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 24 par. 1 pkt 5 w zw. z art. 27 par. 1, art. 127 par. 3 i 156 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Andrzej Niecikowski (spr) Sędziowie NSA Joanna Tuszyńska WSA Krystyna Daniel Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 stycznia 2009 r. sprawy ze skargi A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 20 sierpnia 2001r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji , II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącego A. P. kwotę 10 zł ( dziesięć złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania .


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...].07.2001 r. (znak: [...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w składzie przewodnicząca W. B., członkowie B. Z. i E. S. - po rozpatrzeniu wniosku A. P. z dnia 30.05.2001 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Kierownika Wydziału Budownictwa, Urbanistyki i Architektury Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w K. z dnia [...].08.1967r. Nr [...] w sprawie ustalenia lokalizacji szczegółowej Pracowniczych Ogrodów Działkowych na terenie położonym w K., przy projektowanym przedłużeniu ulicy" [...] - działając na podstawie art. 157 § 1 i § 3 kpa - umorzyło postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności przedmiotowej decyzji. W uzasadnieniu podano co następuje:

1/ na wniosek A. P. z dnia 1.06.1998 r. wydana już została decyzja z dnia 7.08.1998r. (znak: [...]) w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia 5.08.1967 r. Nr [...], odmawiająca stwierdzenia nieważności i decyzja ta funkcjonuje w obrocie prawnym. W związku z tym, Kolegium Odwoławcze nie może wydać kolejnej decyzji z wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...].08.2967r. Nr [...], gdyż decyzja taka podlegałaby stwierdzeniu nieważności, stosownie do art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a.

2/ podkreślono, że Kolegium Odwoławcze rozpatrując wniosek A. P. z dnia [...].06.1998r. oceniało zgodność z prawem całej decyzji z dnia [...].08.1967r. t.j. nie tylko w części dotyczącej ustalenia lokalizacji Pracowniczych Ogródków Działkowych, ale także w części dotyczącej anulowania decyzji o lokalizacji szczegółowej Nr [...] z marca 1966 r.

3/ w tym stanie rzeczy, Kolegium nie może wydać kolejnej decyzji w przedmiocie stwierdzenie nieważności decyzji Nr [...] z dnia [...].08.1967 r., gdyż sprawa dotyczy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną. Skutkiem takiego stanu rzeczy jest konieczność umorzenia postępowania na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. -jako bezprzedmiotowego.

Na wniosek A. P. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w składzie przewodnicząca B. Z., członkowie K. B. i A. Z. ponownie rozpoznało sprawę ( art. 127 § 3 kpa) i decyzją z dnia 20.08.2001 r. (znak: [...]) utrzymało w mocy decyzję z dnia [...].07.2001 r., wywodząc, że stanowisko A. P., jakoby przedmiot rozstrzygnięcia został błędnie i niewłaściwie określony, gdyż przedmiotem postępowania prowadzonego na podstawie jego wniosku z dnia 30.05.2001 r. powinno być żądanie z dnia 30.05.2001 r. odnoszące się do stwierdzenia nieważności decyzji wydanej przez Kierownika Wydziału Budownictwa, Urbanistyki i Architektury Prezydium MRN w K. z dnia [...].08.1967 r. Nr [...] w sprawie anulowania decyzji Nr [...] z marca 1966 r. a nie decyzji Nr [...] z dnia [...].08.1967 r. w sprawie ustalenia lokalizacji szczegółowej dla Pracowniczych Ogrodów Działkowych - jest błędne. Decyzja z dnia [...].08.1967 r. o lokalizacji szczegółowej nr [...], ustalała lokalizację szczegółowa Pracowniczych Ogrodów Działkowych oraz anulowała decyzję o lokalizacji szczegółowej nr [...] z marca 1966 r. - na podstawie art. 136 kpa. Tak więc przedmiotem rozstrzygnięcia była cała decyzja nr [...], a nie tylko jej część dotycząca ustalenia lokalizacji szczegółowej dla Pracowniczych Ogrodów Działkowych. Z tych względów ponownie rozpoznając sprawę Kolegium, uznało decyzję z dnia [...].07.2001 r., za zgodną z prawem.

Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożył A. P. i wniósł o stwierdzenie jej nieważności lub jej uchylenie. W uzasadnieniu zarzucił, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze błędnie w skarżonych decyzjach ustaliło, że decyzją z dnia [...] sierpnia 1998 r. (znak [...]) oceniło zgodność z prawem decyzji Wydziału Budownictwa, Urbanistyki i Architektury Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w K. Nr [...] z dnia 5 sierpnia 1967 r. w sprawie anulowania decyzji tegoż samego organu Nr [...] (?) z dnia 8 marca 1966 r. i w oparciu o te błędne ustalenie SKO w [...] umorzyło postępowanie. Decyzja bowiem z dnia [...].08.1998 r., dotyczy tylko oceny zgodności z prawem decyzji Kierownika Wydziału Budownictwa, Urbanistyki i Architektury Prezydium MRN w K. wydanej w dniu [...].08.1967 r., Nr [...] w sprawie ustalenia lokalizacji szczegółowej Pracowniczych Ogrodów Działkowych na terenie położonym przy projektowanym przedłużeniu ulicy [...] w K. Gdyby faktycznie SKO w [...] oceniało zgodność z prawem decyzji Nr [...] z dnia [...].08.1967 r. w sprawie anulowania decyzji Nr [...] z dnia [...].03.1966 r. to niewątpliwie musiałoby to znaleźć potwierdzenie w sprawach toczących się przed NSA w Krakowie skarg na decyzje SKO w [...] z dnia 28.08.1998 r. i z dnia 27.10.1999 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji (sygn. II SA/Kr 2125/98 i II SA Kr 78/00). Kontrola sądowa dotyczyła tylko decyzji SKO w [...] w sprawie ustalenia lokalizacji szczegółowej Nr [...] z dnia [...].08.1967 r. Brak jest jakiegokolwiek dowodu, w wyrokach sądowych, że badane przez Sąd decyzje SKO w [...] dotyczyły oceny zgodności z prawem decyzji dotyczącej anulowania, na podstawie art. 136 kpa, decyzji Nr [...] z dnia 8 marca 1966 r. Ponadto zarzucił, że na podstawie art. 24 § 1 pkt 5 w związku z art. 27 § l KPA przewodnicząca SKO w [...] B. Z. podlegała wyłączeniu od udziału w zespole orzekającym, który wydał decyzję w dniu 20.08.2001 r. utrzymującą w mocy decyzję z dnia [...].07.2001 r. albowiem uczestniczyła w orzekaniu w tej sprawie jako członek zespołu orzekającego w poprzednim wydaniu decyzji co do której złożono wniosek o jej ponowne rozpatrzenie.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie i podtrzymało swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu. Podniesiono, że wprawdzie wyrokiem z dnia 9.07.1999 r. sygn. akt II SA/Kr 2125/98 Naczelny Sąd Administracyjny - uchylił decyzję Kolegium, ale uchylenie dotyczyło decyzji z dnia 28.08.1998 r. (znak: [...]), natomiast w obrocie prawnym funkcjonuje nadal decyzja z dnia 7.08.1998 r. Co do zarzutu naruszenia art. 24 §1 pkt. 5 i art. 27 § 1 kpa Kolegium podniosło, że decyzje podejmowane są w składzie trzyosobowym, przepisy wyłączają pracownika organu od udziału w postępowaniu w sprawie w której brał udział w niższej instancji w wydawaniu zaskarżonej decyzji. W omawianym przypadku sprawa była rozpatrywana dwukrotnie w tej samej instancji, a więc wystąpienie tej samej osoby w zespole orzekającym, przy zmianie dwóch pozostałych członków w sytuacji gdy orzeczenia zapadają większością głosów -wyklucza możliwość wystąpienia stronniczości.

W piśmie procesowym z dnia 21.01.2002 r., związanym z odpowiedzią na skargę skarżący -podtrzymał twierdzenia skargi, odnosząc się w znacznej części wywodu do decyzji z dnia 8 marca 1966 r. Nr [...].

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga w sprawie niniejszej została złożona przed dniem 1.01.2004 r. Zgodnie jednak z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r., Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 -w skrócie p.o.p.s.a.).

Stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 poz. 1269 z póź.zm.) Sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przedmiotem więc dokonywanej przez niego kontroli jest zbadanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Czyni to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania zaskarżonej decyzji. W myśl zaś art. 134 § 1 p.o.p.s.a sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Zarzut skargi naruszenia art. 24 § 1 pkt 5 w związku z art. 27 § 1 KPA należy uznać za uzasadniony. Wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy rozpatrzony został m.in. przez B. Z., która to osoba uczestniczyła w wydaniu decyzji z dnia [...].07.2001 r.

Wyrokiem z dnia 15.12.2008 r. (sygn. akt P 57/07) Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 24 § 1 pkt 5 w związku z art. 27 § 1 i art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego w zakresie, w jakim nie wyłącza członka samorządowego kolegium odwoławczego z postępowania z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, gdy członek ten brał udział w wydaniu zaskarżonej decyzji, jest niezgodny z art. 2 w związku z art. 78 Konstytucji.

Tym samym zaskarżona decyzja z dnia 20.08.2001 r., wydana została z rażącym naruszeniem prawa, co na podstawie art. 145 § 1 pkt. 2 p.o.p.s.a w związku z art. 156 § 1 pkt. 2) kpa musi prowadzić do jej uchylenia. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.o.p.s.a