Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 1114/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-04-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Główny Geodeta Kraju
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Wojciech Mazur po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2011 r. wniosku Spółki dla [...] w O. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie odmowy wpisu do ewidencji gruntów i budynków postanawia odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2011 r. sygn. akt VIII SA/Wa 1114/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Spółki dla [...] w O.wobec nieuzupełnienia w zakreślonym terminie braków formalnych skargi.

W dniu [...] kwietnia 2011 r. wpłynął do Sądu wniosek Spółki dla [...] w O. o przywrócenie terminu do uzupełnienia baraków formalnych skargi. W uzasadnieniu wniosku działający w imieniu skarżącej J. B. – członek zarządu Spółki wyjaśnił, że do chwili obecnej pismo Sądu zwierające powyższe wezwanie nie zostało mu doręczone ani przekazane. Podał, że z uwagi na charakter wykonywanej pracy często przebywa poza adresem, na który kierowana jest korespondencja dotycząca skarżącej Spółki, nikogo z domowników nie upoważniał do obioru korespondencji dotyczącej skarżącej, ani też nikt z domowników nie zobowiązywał się do odbioru takiej korespondencji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, iż instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może być zastosowana jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie. Samo wniesienie wniosku przez zainteresowanego we wskazanym terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu. Podkreślić również należy, że wniosek strony o przywrócenie terminu, któremu uchybił pełnomocnik, musi wskazywać na brak winy w uchybieniu terminu ze strony pełnomocnika.

Oceniając przedmiotowy wniosek zauważyć należy, że wbrew twierdzeniom J. B. w aktach sprawy znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, skierowanego do Spółki dla [...] w O. podpisane przez J. B. w dniu [...] grudnia 2010 r. (k.[...]). Nieporozumieniem zatem jest twierdzenie, jakoby nie wiedział on o wezwaniu i nie znał treści pisma, skoro osobiście pokwitował jego odbiór. Bez znaczenia tym samym pozostaje też okoliczność, że nie upoważniał on nikogo z domowników do odbioru korespondencji dotyczącej Spółki.

Wobec powyższego uznać należy, że strona nie wskazała żadnych okoliczności, które przemawiałyby za tym, że uchybienie terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi nastąpiło bez jej winy. Powoływane natomiast przyczyny wskazują na niedochowanie staranności jakiej należy wymagać od strony należycie dbającej o własne interesy. Ponadto należy pamiętać, że termin siedmiodniowy zakreślony w wezwaniu do usunięcia braków formalnych skargi jest terminem ustawowym, który nie może być skracany ani przedłużany ani tym bardziej traktowany przez stronę dowolnie.

W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż wniosek nie zasługuje na uwzględnienie i na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. podlega oddaleniu.