Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 777/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2011-09-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1,3,5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 19 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. N. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej po s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

A.N., reprezentowany przez r. pr. P.S., złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia

[...] orzekającą o nałożeniu na skarżącego kary pieniężnej za wykonywanie przewozu drogowego odpadów innych niż niebezpieczne bez wymaganego zezwolenia.

Skarżący w skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że zapłata kary może wyrządzić szkodę majątkową w prowadzonej przez niego działalności gospodarczej przez ograniczenie płynności finansowej i konieczność finansowania z kredytu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje :

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Obowiązek wskazania przesłanek wynikających z powyższego przepisu ciąży na wnioskodawcy i dlatego też, aby Sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wnioskodawca musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających uznać, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne.

Podkreślić należy, że okoliczności te z reguły są związane z sytuacją majątkową, ekonomiczną, życiową, czy nawet osobistą strony składającej wniosek, nie mogą zaś stanowić zarzutów proceduralnych lub merytorycznych względem zaskarżonej decyzji.

Sąd stwierdził, że skarżący nie przedstawił w sprawie konkretnych argumentów, ani też nie wskazał okoliczności uzasadniających celowość i zasadność przedmiotowego wniosku. Powołanie się na możliwość ograniczenia płynności finansowej i konieczność zaciągnięcia kredytu jest niewystarczające do udzielenia ochrony tymczasowej, w sytuacji gdy skarżący nie przedstawił - w miarę możliwości - dokumentów źródłowych pozwalających na ocenę jego kondycji finansowej.

W rezultacie uzasadnienie zawiera jedynie ogólnikowe stwierdzenie, pozbawione szerszego uzasadnienia.

Tym samym, uznać należało, że skarżący nie wykazał, iż w niniejszej sprawie zachodzą ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. A zatem wniosek strony o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie spełnia ustawowych wymogów określonych w wyżej podanych przepisach.

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. postanowił jak na wstępie.