Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 126/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-02-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6254 Usługi telekomunikacyjne i eksploatacja sieci telekomunikacyjnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2, i par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym skargi P. S.A. z siedzibą w [...] na postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...]marca 2016 r., nr [...] w przedmiocie ograniczenia prawa wglądu do materiału dowodowego postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 30 sierpnia 2016 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Warszawie odrzucił skargę spółki P. S.A. z siedzibą w [...], wobec wniesienia jej z uchybieniem terminu (sygn. akt VI SA/Wa 965/16).

Postanowieniem z 7 grudnia 2016 r. sygn. akt II GZ 1229/16 Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: NSA) po rozpoznaniu zażalenia skarżącej spółki, uchylił postanowienie z dnia 30 sierpnia 2016 r. wskazując, że okoliczności doręczenia pełnomocnikowi skarżącej spółki zaskarżonego postanowienia Prezesa UKE budzą uzasadnione wątpliwości, bowiem do organu nie dotarło zwrotne potwierdzenie jej odbioru, w związku z czym wszczęto postępowanie reklamacyjne. Jednakże, zdaniem NSA, ani z treści blankietu duplikatu potwierdzenia odbioru i wszelkich naniesionych nań adnotacji nie wynika, na jakiej podstawie (w oparciu o jakie dowody) poczta stwierdziła, że doręczenie przesyłki z postanowieniem organu nastąpiło w dniu 7 marca 2016 r. W ocenie NSA, duplikat potwierdzenia odbioru, nie stanowi wystarczającego dowodu, pozwalającego stwierdzić w sposób niebudzący uzasadnionych wątpliwości, że pełnomocnik skarżącej rzeczywiście odebrał przesyłkę we wskazanym przez Pocztę Polską dniu. W konsekwencji, przyjęcie że termin do wniesienia skargi upłynął 6 kwietnia 2016 r. – było przedwczesne.

Zarządzeniem z dnia 3 lutego 2017 r. Sąd wezwał Naczelnika Urzędu Pocztowego [...] do nadesłania w terminie 7 dni uwierzytelnionego odpisu

z urzędowego dokumentu – rejestru pocztowego, będącego potwierdzeniem wydania przesyłki rejestrowej [...] skierowanej do [...]– pełnomocnika skarżącej spółki, a wydanej [...] wraz z odpisem pełnomocnictwa pocztowego lub upoważnienia do odbioru korespondencji w imieniu skarżącej spółki.

W dniu 21 lutego 2017 r. (data wpływu do Sądu), operator wyznaczony udzielił odpowiedzi do której załączył uwierzytelniony "Zbiorowy dowód odbioru nr 6" korespondencji kierowanej do skarżącej spółki na adres [...], ul [...]

z dnia 7 marca 2016 r., gdzie pod pozycją nr 82 wskazany jest nr nadawczy korespondencji rejestrowej [...] – zawierającej zaskarżone postanowienie. Odbiór ww. zbiorczego dowód odbioru kwitowała [...]posługując się pieczęcią "P. S.A. O.".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

Wobec powyższego wskazać należy, że na gruncie niniejszej sprawy

o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decydowała data odbioru zaskarżonego postanowienia Prezesa UKE. Zgodnie ze wskazaniami postanowienia NSA z dnia 7 grudnia 2016 r. wydanego w niniejszej sprawie, po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego w przedmiocie ustalenia prawidłowości i daty odbioru przez pełnomocnika skarżącej spółki postanowienia z 2 marca 2016 r., Sąd przyjął, że datą tą był dzień 7 marca 2016 r., bowiem tak wynika z pisma Poczty Polskiej S.A. z 27 maja 2016 r. oraz duplikatu zwrotnego potwierdzenia odbioru (vide: nadesłane do Sądu przez organ dokumenty przy piśmie z 6 czerwca 2016 r., będące odpowiedzią na reklamację organu dotyczącą doręczenia zaskarżonego postanowienia),

w połączeniu z nadesłanym do Sądu odpisem ze "Zbiorowego dowodu odbioru nr 6", gdzie pod pozycją nr 82 uwidoczniony jest odbiór przesyłki rejestrowej R [...] – zawierającej zaskarżone postanowienie (vide pismo Poczty Polskiej z 20 lutego 2017 r. k. 106-108 akt sądowych). Numer przesyłki zawierającej omawiane postanowienie nie był kwestionowany.

Odnośnie kwestii wyjaśnienia pełnomocnictwa pocztowego dla [...], wyznaczony operator pocztowy we wskazanym powyżej piśmie wyjaśnił, że jest to osoba upoważniona do odbioru korespondencji (pełnomocnictwo domniemane). Sąd wskazuje w tym miejscu, że ww. osoba odbierała korespondencję kierowaną do skarżącej spółki na etapie postępowania przed organem, posługując się pieczątką firmową z uwidocznionymi numerami REGON i NIP, zgodnym z informacjami wynikającymi ze znajdującego się w aktach sądowych odpisu z KRS-u skarżącej spółki. Nadto, prawidłowość doręczeń nie była kwestionowana przez skarżącą spółkę (vide: akta administracyjne sprawy karty bez numeracji). Skarżąca/jej pełnomocnik (będący pracownikiem skarżącej spółki na etapie postępowania przed organem) decydując się zlecić odbiór korespondencji osobie upoważnionej do odbioru korespondencji bez swojego udziału, a zatem faktycznego nadzoru nad tą operacją powinna być świadoma, że obciążają ją ewentualne negatywne skutki zaniechania ww. osoby.

Sąd zauważa równocześnie, że dołączona do zażalenia skarżącej spółki z 12 września 2016 r. kopia wydruku z systemu pocztowego skarżącej spółki obrazuje jedynie obieg korespondencji w samej spółce, nie mając przymiotu dokumentu urzędowego. Ponadto z dokumentu tego wynikałoby raczej, że obrazuje wpływ pisma do Kancelarii P. W., a nie Kancelarii P. S.A. z siedzibą w [...]. Przymiot ten posiada pismo Poczty Polskiej S.A. z 27 maja 2016 r., jak i duplikat zwrotnego potwierdzenia odbioru, wraz z kopią "Zbiorowego dowodu odbioru nr 6" z dnia 7 marca 2016 r., nadesłany przy piśmie Poczty Polskiej S.A. Urząd Pocztowy [...] z 20 lutego 2017 r., bowiem łącznie potwierdzają, że reklamacja pocztowa została prawidłowo rozpoznana. Sam duplikat potwierdzenia odbioru postanowienia wraz z pismem Poczty Polskiej S.A. z dnia 27 maja 2016 r. nie były wystarczające do stwierdzenia w sposób niebudzący wątpliwości, że pełnomocnik skarżącej spółki odebrał przesyłkę we wskazanym przez Pocztę Polską dniu, jak to podkreślił NSA w postanowieniu z dnia 7 grudnia 2016 r., sygn. akt II GZ 1229/16.

W rozpoznawanej sprawie skarżąca ustaleń powyższych obalić nie zdołała, kopia wydruku z systemu pocztowego spółki, jak wyżej wyjaśniono, nie była wystarczająca.

Skoro zatem w rozpoznawanej sprawie w dniu 7 marca 2016 r. pełnomocnikowi skarżącej spółki doręczono zaskarżoną decyzję to trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi rozpoczął bieg 8 marca i upłynął z dniem 6 kwietnia

2016 r. Zgodnie z aktami sprawy, pełnomocnik skarżącej wniósł rzeczoną skargę do Sądu w dniu 8 kwietnia 2016 r., a więc z uchybieniem terminu wskazanego

w art. 53 § 1 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.