Wyrok NSA, sygn. akt II FZ 733/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-12-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej~Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...
Powołane przepisy: article: art. 1 pkt 73, art. 2
journal: Dz.U. 2015 poz 658
law: Ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Zbigniew Kmieciak po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia dor. pod. T.B. (pełnomocnika skarżącego) na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 października 2017 r. sygn. akt I SA/Kr 400/14 w przedmiocie zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu w sprawie ze skargi J.N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 12 grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 7 września 2017 r., sygn. akt I SA/Kr 400/14 Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przyznał na rzecz doradcy podatkowego T.B. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu administracyjnego w Krakowie kwotę 295,20 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych, dwadzieścia groszy) zawierającą podatek od towarów i usług w wysokości 55,20 zł (słownie: pięćdziesiąt pięć złotych, dwadzieścia gorszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Od wyżej wymienionego postanowienia Pełnomocnik dnia 20 września 2017 r. wniósł sprzeciw.

Postanowieniem z 5 października 2017 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie utrzymał w mocy ww. postanowienie referendarza. Sąd wskazał, że objęta skargą decyzja dotyczy orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej członka zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego dominuje pogląd, iż od skargi na decyzję o odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki należy pobierać wpis stały w wysokości 500,00 zł, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. np. orzeczenia: z 15 maja 2008 r., II FZ 182/08; z 19 listopada 2008 r., I FSK 1678/08; z 2 grudnia 2008 r., I FZ 424/08; z 15 kwietnia 2009 r., II FZ 118/09). Bezzasadny jest również zarzut przyznania Pełnomocnikowi wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie nieuwzględniającej nakładu pracy pełnomocnika oraz skomplikowanego charakteru sprawy, co miałoby uzasadniać zasądzenie wynagrodzenia w zwielokrotnionej stawce. Przedmiotowa sprawa nie miała charakteru skomplikowanego.

Powyższe postanowienie pełnomocnik Skarżącego zaskarżył zażaleniem.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Jak słusznie wskazano we wniesionym środku zaskarżenia, art. 260 P.p.s.a. został znowelizowany na mocy art. 1 pkt 73) ustawy z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 poz. 658, dalej: ustawa nowelizująca). Zaznaczyć jednak należy, że zgodnie z art. 2 ustawy nowelizującej, przepisy P.p.s.a, w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 2-8, pkt 10-14, pkt 19-32, pkt 34-39, pkt 41-47, pkt 51, pkt 52, pkt 55, pkt 57, pkt 58, pkt 60-69, pkt 71, pkt 72 i pkt 74-81 niniejszej ustawy stosuje się również do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie. W pozostałym zakresie do tych postępowań stosuje się przepisy ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym.

W niniejszej sprawie skarga została wniesiona 27 stycznia 2014 r., w więc przed dniem wejścia w życie powyższej nowelizacji P.p.s.a. W tym stanie rzeczy trafnie wskazuje pełnomocnik Skarżącego, że w sprawie należało zastosować art. 260 P.p.s.a. w brzmieniu sprzed nowelizacji. Formuła rozstrzygnięcia zastosowana w zaskarżonym postanowieniu przez sąd administracyjny pierwszej instancji nie znajduje zatem podstawy w obowiązujących w niniejszej sprawie przepisach prawa.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawe art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a., uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania sądowi administracyjnemu pierwszej instancji.