Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 272/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2013-07-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Drwal po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w M.P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] 2013 r., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia powstania długu celnego, określenia jego kwoty oraz podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

[...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w M.P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia powstania długu celnego, określenia jego kwoty oraz kwoty podatku od towarów i usług.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 kwietnia 2013 r. strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie w terminie 7 dni dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej – aktualnego odpisu z KRS, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone stronie 26 kwietnia 2013 r., o czym świadczy adnotacja na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wezwania (k. 16v akt sprawy).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu.

W myśl przepisu art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepis ten stosuje się także do braków skargi, stosownie bowiem do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, z tym że zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., w przypadku gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd odrzuca skargę, a nie pozostawia ją bez rozpoznania.

Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony (art. 29 p.p.s.a.) stanowi brak formalny, którego usunięcie w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. w odniesieniu do spółek kapitałowych polega na przedstawieniu aktualnego odpisu z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. Niewykonanie w terminie nałożonego przez Sąd obowiązku przedstawienia dokumentu powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (vide wyrok NSA z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt GSK 1337/04).

W rozpoznawanej sprawie zarządzeniem z dnia 8 kwietnia 2013 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do nadesłania dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej - aktualnego odpisu z KRS - pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało prawidłowo doręczone w dniu 26 kwietnia 2013 r. Ostatnim dniem siedmiodniowego terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi przez skarżącą był dzień 3 maja 2013 r. (piętek). Zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a. – jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy – zatem termin do nadesłania aktualnego odpisu z KRS upłynął w dniu 6 maja 2011 r. (poniedziałek). Jak wynika z akt sprawy w zakreślonym terminie skarżąca nie uzupełniła tych braków.

W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.