Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1095/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-10-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6091 Przywrócenie stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 22 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 13 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 maja 2017 r. sygn. akt IV SAB/Wa 409/16 oddalające wniosek H. M. o wyłączenie sędziego WSA Anny Szymańskiej w sprawie ze skargi H. M. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie w przedmiocie rozpoznania odwołania postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 27 września 2016 r. H. M. wniosła skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie, w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 1201/15 uchylającym decyzję SKO z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uznania żądania w sprawie ustalenia przebiegu rowu. Skarżąca podniosła, że wskutek tego orzeczenia SKO pozostaje w bezczynności polegającej na nierozpoznaniu wniesionego przez nią odwołania od decyzji Wójta Gminy Czosnów z dnia [...] lipca 2013 r.

Skarżąca w piśmie z dnia 17 stycznia 2017 r. złożyła wiosek o wyłączenie sędziego WSA, Anny Szymańskiej. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że sędzia Anna Szymańska jest stronnicza i nierzetelna, jak również, że "nie rozróżnia 2 różnych spraw WSA oraz SKO oraz obarcza mnie winą za bezczynność SKO". Skarżąca dodała, że wnosi o wyłączenie sędziego Anny Szymańskiej "także z powodu postanowienia z 19.12.2016 r. które w ogóle nie powinno zostać wydane w IV Wydziale – skoro wniosek dot. m.in. przewodniczącej tego Wydziału IV i powinien być rozpoznawany w innym Wydziale WSA". Ponadto skarżąca podniosła, że "postanowienie z 19.12.2016 r. jest stronnicze i nie ma podstaw faktycznych i prawnych". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 19 grudnia 2016 r., sygn. akt IV SAB/Wa 409/16 na podstawie art. 22 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) oddalił wniosek o wyłączenie WSA Teresy Zyglewskiej, sędziego WSA Pawła Grońskiego i sędziego WSA Piotra Korzeniowskiego, od orzekania w przedmiotowej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 31 maja 2017 r., sygn. akt IV SAB/Wa 409/16 na podstawie art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a. oddalił wniosek o wyłączenie sędziego WSA Anny Szymanskiej, od orzekania w przedmiotowej sprawie.

W uzasadnieniu postanowienia sąd I instancji wskazał, że sędzia, o którego wyłączenie wnioskowała skarżąca złożyła stosowne oświadczenie. Jego treść w pełni odpowiada wymogom stawianym przez ustawodawcę w tym zakresie. W orzecznictwie jednolicie wskazuje się, że skoro sędzia, którego dotyczy wniosek o wyłączenie, złożył oświadczenie, iż nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 p.p.s.a., dające podstawę do wyłączenia od rozpoznawania w sprawie i prawdziwość tego oświadczenia nie budzi żadnych wątpliwości, to wniosek o jego wyłączenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Sąd uznał, że wskazane we wniosku okoliczności nie uprawdopodobniają przyczyn wyłączenia w/w sędziego. Stanowią natomiast wyraz niezadowolenia skarżącej z podejmowanych przez ww. sędziego rozstrzygnięć. Tymczasem, ocena pracy sędziego pod kątem ewentualnych popełnionych przez niego uchybień przepisom prawa procesowego albo błędów w stosowaniu prawa materialnego należy do sądu wyższej instancji w ramach kontroli instancyjnej i nie stanowi przesłanki określonej w art. 19 p.p.s.a. Uzupełniająco Sąd podkreślił, że pełnienie przez sędziego funkcji Przewodniczącego Wydziału oznacza, że sędzia wykonuje jedynie techniczno-organizacyjne czynności sądu z zakresu organizacji pracy wydziału którym kieruje i nie mają wpływu na sposób rozpatrzenia spraw przez sędziów w zakresie orzekania.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła H.M.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W postępowaniu sądowoadministracyjnym kwestię wyłączenia sędziego normują przepisy art. 18 - 24 p.p.s.a. Wyczerpujący katalog przyczyn wyłączenia sędziego z mocy ustawy wymieniony został w art. 18 p.p.s.a., natomiast art. 19 p.p.s.a. zakreśla tzw. względne przesłanki wyłączenia wskazując, że niezależnie od wymienionych w art. 18 p.p.s.a. przyczyn wyłączenia, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.

Wskazać należy, że wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Złożenie takich wyjaśnień miało miejsce w postępowaniu pierwszoinstancyjnym. W niniejszej sprawie sędzia, której wyłączenia domagała się skarżąca, złożyła oświadczenia z dnia 21 marca 2017 r., że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 p.p.s.a., dające podstawę do wyłączenia jej od rozpoznawania w niniejszej sprawie i prawdziwość tego oświadczenia nie budzi żadnych wątpliwości. Dodatkowo Sąd Najwyższy podkreślił, że "autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego" (postanowienie z dnia 25 sierpnia 1971 r., I CZ 121/71, OSN z 1972 r., poz. 55).

W ocenie NSA w niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek wyłączenia w odniesieniu do sędziego Anny Szymańskiej i prezentowane w tym zakresie stanowisko sądu I instancji należy podzielić. Ponadto zauważyć trzeba, że w rozpoznawanym zażaleniu skarżąca nie podniosła żadnych takich okoliczności, które poddawałyby w wątpliwość prawidłowość zajętego przez sąd I instancji stanowiska.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.