Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 279/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-04-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art.149 w zw. z art.161 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Joanna Banasiewicz po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 29 listopada 2007 r., sygn. akt II SAB/Lu 49/07 o umorzeniu postępowania w sprawie ze skargi M. W. na bezczynność Wójta Gminy N. w przedmiocie wniosku z dnia [...] o przyznanie świadczenia na leczenie lub żywność postanawia: oddalić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

W dniu 27 lipca 2007 r. M. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Wójta Gminy N. w przedmiocie wniosku z dnia [...] o przyznanie świadczenia na leczenie lub żywność. Do skargi M. W. dołączył kopie zażaleń z dnia [...] i [...] na bezczynność Wójta Gminy N. w przedmiocie niezałatwienia powołanego wyżej wniosku z dnia [...], które zostały skierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L..

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy N. wniósł o jej oddalenie oraz wyjaśnił, że decyzją z dnia [...] nr [...] przyznany został skarżącemu zasiłek celowy w wysokości [...] zł z przeznaczeniem na zaspokojenie potrzeb bytowych wymienionych we wnioskach z dnia [...], z dnia [...], z dnia [...] oraz z dnia [...].

Postanowieniem z dnia 29 listopada 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie umorzył postępowanie w sprawie ze skargi M. W.. Jak wskazał Sąd z przepisu art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność nawet wówczas, gdy ta decyzja lub akt podjęte zostały z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania (por. wyrok NSA z 16 marca 2000 r., I SAB 201/99, niepubl.). W takim przypadku sąd powinien umorzyć postępowanie w sprawie ze skargi na bezczynność jako bezprzedmiotowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.. Z akt administracyjnych sprawy wynika, iż decyzją z dnia [...] wydaną przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w N., przyznany został skarżącemu M. W. zasiłek celowy w wysokości [...] zł z przeznaczeniem na zaspokojenie potrzeb bytowych wymienionych we wnioskach z dnia [...], z dnia [...], z dnia [...] oraz z dnia [...]. Oznacza to, iż po wniesieniu przez M. W. skargi do Sądu na bezczynność Wójta Gminy N. w przedmiocie wniosku z dnia [...] o przyznanie świadczenia na leczenie lub żywność, organ ten wydał rozstrzygnięcie w tej sprawie, przyznając skarżącemu wnioskowaną pomoc. Tym samym organ administracji - mimo pozostawania w zwłoce - przestał tkwić w bezczynności, a postępowanie w niniejszej sprawie, dotyczącej bezczynności tego organu, stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie powołanego art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Od powyższego wyroku skargę kasacyjną wniósł M. W., opierając ją na naruszeniu przepisów postępowania, które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 149 p.p.s.a. w zw. z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. przez wyrażenie poglądu, że należy umorzyć postępowanie jako bezprzedmiotowe, nawet przy przyznanej bezczynności organu administracyjnego I instancji, nawet bez oczekiwania na wynik zażalenia na bezczynność złożony do organu drugiej instancji, nawet jeśli bezczynność trwa miesiące, a decyzja powinna być wydana bezzwłocznie, jeśli pomimo takiej bezczynność organ wydał w końcu decyzję administracyjną. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 149 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Zarówno w piśmiennictwie prawniczym jak i w orzecznictwie sądowoadministracyjnym powszechnie przyjmowany jest pogląd, który należy podzielić, uznając za prawidłowe stanowisko Sądu I instancji, iż jeżeli organ administracji publicznej wyda akt lub podejmie czynność, których domagała się strona, to mimo, że pozostawał w zwłoce - przestaje on tkwić w bezczynności. W takiej sytuacji postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie bezczynności staje się więc bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. wyrok NSA z dnia 15 stycznia 2005 r., OSK 1583/04 i wyrok NSA z dnia 15 czerwca 2004 r., GSK 609/04).

Jak wynika z ustalonego przez Sąd I instancji stanu faktycznego, niekwestionowanego w skardze kasacyjnej, decyzją z dnia [...] nr [...] wydaną przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w N. z upoważnienia Wójta Gminy N., przyznany został skarżącemu M. W. zasiłek celowy w wysokości [...] zł z przeznaczeniem na zaspokojenie potrzeb bytowych wymienionych m.in. we wniosku z dnia [...], o przyznaniu świadczenia na leczenie lub żywność. Prawidłowo zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, iż Wójt Gminy N. przestał pozostawać w bezczynności polegającej na nierozpoznaniu wniosku M. W. z dnia [...] w tym przedmiocie. W takiej sytuacji postępowanie sądowe w sprawie skargi M. W. na bezczynność organu podlegać winno umorzeniu jako bezprzedmiotowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., tak jak prawidłowo orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w zaskarżonym postanowieniu z dnia 29 listopada 2007 r. Bez wpływu na takie rozstrzygnięcie sprawy niniejszej pozostaje natomiast podniesiony przez skarżącego fakt wniesienia zażalenia na bezczynność do organu II instancji .

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił skargę kasacyjną oddalić.