Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 730/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2005-12-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Skrzycka-Pilch Sędziowie: Sędzia WSA Tamara Dziełakowska Sędzia WSA Jolanta Górska (spr.) Protokolant Małgorzata Kuba po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2005r. na rozprawie sprawy ze skargi U. C. i K. C. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia24 kwietnia 2003r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania egzekucyjnego w sprawie nakazu doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu poprzedniego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 21 września 2001r. Nr [...] Prezydent Miasta odmówił zawieszenia postępowania egzekucyjnego, wdrożonego tytułem wykonawczym wydanym przez Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 21.02.2000r. nr [...].

Postanowienie zostało wydane na podstawie art. 56 § l i § 4 ustawy z dnia 17.VI.1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj.: Dz.U. z 1991 Nr 36 poz. 161 z późń. zmianami.).

W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że w sprawie prowadzone jest postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 21.02.2000r. nr [...] wydanego przez Inspektora Nadzoru Budowlanego i poprzedzającej go ostatecznej decyzji Inspektora nr [...] z dnia 07.06.1999r. Zgodnie z art. 56 § l pkt.4 ustawy z dnia 17.VI.1966 o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wierzyciel - Inspektorat Nadzoru Budowlanego - przesłał wniosek w dniu 19.09.2001r., z którego wynika, że Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku nie przesłał postanowienia wstrzymującego wykonanie postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia i stwierdził, że nie ma podstaw prawnych do zawieszenia przedmiotowego postępowania egzekucyjnego. Dlatego też zgodnie z wnioskiem wierzyciela organ odmówił zawieszenia postępowania.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył K. C. wskazując, że w Sądzie Rejonowym toczy się postępowanie w sprawie podziału części wspólnych, a przedmiotowa adaptacja jest dowodem w sprawie i jako dowód nie podlega zniszczeniu. Stwierdził, że zwracał się do Inspektora Nadzoru Budowlanego z prośbą o wstrzymanie się co do wydania ostatecznego postanowienia do chwili zakończenia sprawy w Sądzie Rejonowym. Mimo to wydano decyzję nakazującą przywrócenie lokalu do stanu sprzed adaptacji motywując ją brakiem pisemnej zgody współwłaścicieli, pomimo iż wszystkie inne zalecenia urzędu były spełnione. Odwołujący wskazał nadto, że ma na utrzymaniu niepełnosprawne dziecko, które ze względu na stan zdrowia wymaga zachowania przynajmniej w podstawowym stopniu warunków higieny. Zajęta przez jego rodzinę część pomieszczenia przyległego do mieszkania nie przekracza przypadającego udziału we współwłasności. Sąd cywilny powołał biegłego w celu pomiaru części wspólnych oraz próby wydzielenia tych części, które można wydzielić i w każdym z wariantów przedmiotowe pomieszczenie przyznane jest jego rodzinie rodzinie. Odwołujący nadmienił też, że Prezydent Miasta udzielił U. A. pozwolenia na wykonanie instalacji gazowej w zamian za istniejącą c.o. bez zgody pozostałych współwłaścicieli. Pomimo unieważnienia tej decyzji pozostało wykonane ogrzewanie gazowe. Właściciele lokalu numer 2 w przedmiotowym budynku – H. i S. S.- odłączyli się od wspólnego ogrzewania również bez zgody pozostałych współwłaścicieli.

Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2003r. nr [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 Kpa, art. 80 ust.2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane ( t.j. Dz.U. z 2000r. Nr 106, poz. 1126), oraz art. 56 § 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2002r. Nr 110 poz. 968) utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

W uzasadnieniu wskazano, iż decyzją nr [...] z dnia 7 czerwca 1999r. Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał K. C. - współwłaścicielowi budynku mieszkalnego przy ul. [...] w G. - przywrócić, znajdujący się w tym budynku, lokal nr [...] do stanu sprzed adaptacji części strychu na kuchnię. W trybie odwoławczym decyzja ta została utrzymana w mocy przez organ wojewódzki decyzją nr [...]z dnia 19 sierpnia 1999r. W związku z niewykonaniem powyższej decyzji pismem nr [...] z dnia 23 grudnia 1999r. Inspektor Nadzoru Budowlanego przesłał upomnienie do wykonania nałożonego obowiązku. Następnie, w dniu 21 lutego 2000r. organ I instancji wystawił tytuł wykonawczy i postanowieniem nr [...] z tego samego dnia nałożył grzywnę w celu przymuszenia. W dniu 17 maja 2000r., działając w trybie odwoławczym, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał postanowienie nr [...] o utrzymaniu tego postanowienia w mocy w części dotyczącej nałożonego obowiązku oraz zmienił je w części dotyczącej nazwy i numeru konta, na które należało wpłacić grzywnę. Następnie, po rozpatrzeniu wniosku K. C. z dnia 15 czerwca 2001 r. Prezydent Miasta wydał w dniu 21 września 2001 r. postanowienie odmawiające zawieszenia omawianego postępowania egzekucyjnego.

Rozpatrując zażalenie wniesione na to postanowienie, organ odwoławczy stwierdził, że zgodnie z art. 56 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu :

1)w razie wstrzymania, odroczenia terminu wykonania obowiązku albo rozłożenia na raty spłat należności pieniężnej,

2) w razie śmierci zobowiązanego, jeżeli obowiązek nie jest ściśle związany z osobą zmarłego,

3) w razie utraty przez zobowiązanego zdolności do czynności prawnych i braku jego przedstawiciela ustawowego,

4) na żądanie wierzyciela,

5) w innych przypadkach przewidzianych w ustawach.

Zarówno w rozpatrywanym zażaleniu, jak również we wniosku o zawieszenie postępowania egzekucyjnego, nie wskazano żadnej z wymienionych powyżej okoliczności. Ponadto, po przeanalizowaniu akt sprawy organ odwoławczy nie stwierdził występowania żadnej z w/w przesłanek do zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Wyjaśnił przy tym, że zgodnie z obowiązującymi przepisami wniesienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargi na decyzję lub postanowienie nie wstrzymuje ich wykonania. W związku z tym, wskazana w omawianym wniosku oraz zażaleniu okoliczność złożenia skargi na decyzję oraz postanowienie organu II instancji nie może stanowić przesłanki do zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Wskazał nadto, że w dniu 18 listopada 2001 r. NSA OZ w Gdańsku wydał postanowienie (sygn. akt II SA/Gd 1876/01) odrzucające skargę K. C. na decyzję z dnia 19 sierpnia 1999r., a postanowieniem z dnia 18 grudnia 2001 r. ( sygn. akt II SA/Gd 1486/01) Sąd ten odrzucił skargę na wskazane powyżej postanowienie o nałożeniu grzywny.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził ponadto, że omawiane postępowanie egzekucyjne nie może być uzależnione od rozstrzygnięcia przez sąd cywilny sprawy wydzielenia i podziału części wspólnych przedmiotowego budynku. Obowiązek przywrócenia w/w lokalu do stanu sprzed adaptacji części strychu na kuchnię wynika z wymienionej na wstępie decyzji, która jest decyzją ostateczną i w związku z tym winna być niezwłocznie wykonana.

W świetle przedstawionych okoliczności organ odwoławczy uznał, że wydanie zaskarżonego postanowienia było słuszne. Stwierdził jednocześnie, że uchybieniem tego postanowienia było nieprecyzyjne powołanie jego podstawy prawnej. Zamiast przepisów art. 56 § 1 i 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w w/w podstawie prawnej należało bowiem powołać przepisy art. 56 § 3 tej ustawy. Powyższa nieprawidłowość nie mogła jednakże stanowić przesłanki do uchylenia omawianego postanowienia. Argumenty podniesione w zażaleniu nie mogą mieć wpływu na ocenę prawidłowości zaskarżonego postanowienia. Podniesione w zażaleniu kwestie dotyczące wykonania instalacji gazowej w lokalach nr [...] i nr [...] budynku przy ul. [...] w G. nie mają bezpośredniego związku z omawianą sprawą i w związku z tym nie mogą mieć żadnego znaczenia przy rozpatrywaniu tego zażalenia.

Skargę na powyższe postanowienie wnieśli do Naczelnego Sądu Administracyjnego U. i K. C. domagając się stwierdzenia nieważności decyzji nr [...]z dnia 19 sierpnia 1999r. o utrzymaniu w mocy decyzji Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia 7 czerwca 1999r. nakazującego przywrócenie lokalu nr [...] w w/w budynku do stanu sprzed adaptacji części pomieszczenia strychowego przylegającego do naszego mieszkania na kuchnię z aneksem kąpielowym na podstawie art. 156 Kpa z uwagi na to, że decyzja była niewykonalna w dniu jej wydania, a jej niewykonalność ma charakter trwały z uwagi na toczącą się sprawę w Sądzie Rejonowym sygn. akt II Ns 2766/98. Przedmiotowa adaptacja była dowodem w tej sprawie.

Nadto skarżący wnieśli o zawieszenie postępowania egzekucyjnego wdrożonego tytułem wykonawczym przez Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 21 lutego 2000r. nr [...]. Na podstawie art. 145 Kpa wnieśli o uchylenie decyzji i wznowienie postępowania w celu wydania zgody na adaptację, ponieważ wznowienie postępowania jest niezbędne dla uniknięcia niebezpieczeństwa zagrożenia życia i zdrowia ich dziecka, które od urodzenia jest poważnie chore i wymaga zapewnienia dobrych warunków higieniczno-sanitarnych. Skarżący wskazali, że pojawiły się nowe okoliczności faktyczne i dowody dla sprawy istniejące w dniu wydania decyzji, które nie były znane organowi wydającemu decyzję, a mianowicie opinia biegłego sądowego. W wyniku prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w Gdańsku Wydział II Cywilny sporne pomieszczenie przydzielono skarżącym. Zachodzi zatem podstawa do unieważnienia decyzji nakazującej przywrócenie lokalu do stanu sprzed adaptacji i zawieszenia postępowania egzekucyjnego.

W piśmie z dnia 17 czerwca 2003r. skarżący stwierdzili, że przedmiotem skargi jest postanowienie z dnia 24 kwietnia 2003r. i wyjaśnili, że toczy się postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia 19 sierpnia 1999r.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy powtórzył argumentację zawartą w zaskarżonym rozstrzygnięciu i wniósł o oddalenie skargi. Stwierdził, że zarzuty dotyczące zasadności decyzji z dnia 7 czerwca 1999r. utrzymanej w mocy decyzją z dnia 19 sierpnia 1999r. nie mogą mieć wpływu na ocenę zasadności zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów powszechnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Art. 1 § 1 oraz art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269) stanowi, iż sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Należy przede wszystkim zauważyć, iż w złożonej skardze, skarżący zawarli różniące się treścią oraz charakterem żądania. Skarżący wnieśli bowiem o stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 19 sierpnia 1999r. utrzymującej w mocy decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia 7 czerwca 1999r. nakazującą K. C. - współwłaścicielowi budynku mieszkalnego przy ul. [...] w G. - przywrócić, znajdujący się w tym budynku, lokal nr [...] do stanu sprzed adaptacji części strychu na kuchnię. Skarżący wskazali także na istnienie przesłanek do wznowienia postępowania w sprawie wydania tytułu wykonawczego przez Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 21 lutego 2000r. nr [...]. Wskazać przy tym należy, że z odpowiedzi na skargę wynika, że do organu odwoławczego wpłynęły wnioski skarżących o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 19 sierpnia 1999r. oraz o wznowienie postępowania zakończonego tą decyzją.

W zakresie zaskarżonego postanowienia odmawiającego zawieszenia postępowania egzekucyjnego skarżący żadnych merytorycznych zarzutów nie podnieśli.

Zdaniem Sądu, wydając będące przedmiotem skargi postanowienie, organ odwoławczy nie dopuścił się naruszenia obowiązującego prawa. Sąd podziela wyrażone przez organ stanowisko, że brak było podstaw prawnych do zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Jak bowiem słusznie wskazano, art. 56 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz.U. z 2002r. Nr 110, poz. 968 ze zm.) wymienia w sposób wyczerpujący okoliczności uzasadniające zawieszenie postępowania egzekucyjnego. Postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu tylko i wyłącznie w następujących przypadkach :

1) w razie wstrzymania wykonania, odroczenia terminu wykonania obowiązku albo rozłożenia na raty spłat należności pieniężnej;

2) w razie śmierci zobowiązanego, jeżeli obowiązek nie jest ściśle związany z osobą zmarłego;

3) w razie utraty przez zobowiązanego zdolności do czynności prawnych i braku jego przedstawiciela ustawowego;

4) na żądanie wierzyciela;

5) w innych przypadkach przewidzianych w ustawach.

Przytoczone przez skarżących okoliczności dotyczące uruchomienia postępowania zmierzającego do uzyskania prawa do dysponowania sporną częścią nieruchomości nie odpowiadają normatywnym przesłankom zawieszenia postępowania, a to oznacza, że nawet uzyskanie prawa do części nieruchomości, w której wykonano przedmiotowe roboty budowlane nie ma wpływu na realizację obowiązku wynikającego z ostatecznej decyzji nakazującej przywrócenie znajdującego się w budynku przy ul. [...] w G., lokalu nr [...] do stanu sprzed adaptacji części strychu na kuchnię.

Z art. 16 Kpa ustanawiającego zasadę trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych wynika bowiem, że decyzja ostateczna staje się wykonalna, wchodzi do obrotu prawnego wywołując skutki wobec adresata. Organ administracyjny może decyzję wzruszyć tylko w sytuacjach i na zasadach określonych w kodeksie postępowania administracyjnego albo przepisach szczególnych. Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji nakazującej przywrócenie lokalu skarżących do stanu sprzed adaptacji czy też podanie o wznowienie tegoż postępowania nie są zdarzeniami wywołującymi skutek w postaci zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Wskazać przy tym należy, że w dacie wydawania zaskarżonego postanowienia postępowania te jeszcze się nie toczyły. Natomiast skargi na decyzję nakazującą przywrócenie lokalu skarżących do stanu sprzed adaptacji oraz postanowienie nakładające grzywnę zostały odrzucone, a w toku postępowania nie nastąpiło wstrzymanie wykonania decyzji nakładającej na skarżących obowiązek przywrócenie lokalu skarżących do stanu sprzed adaptacji.

Również sytuacja rodzinna, na która powołują się skarżący nie stanowi przesłanki do zawieszenia postępowania egzekucyjnego.

Skoro zatem nie wystąpiła żadna z okoliczności wymienionych w art. 56 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz.U. z 2002r. Nr 110, poz. 968 ze zm.) brak było podstaw do zawieszenia toczącego postępowania egzekucyjnego. Zaskarżone postanowienie jest więc zgodne z prawem.

Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę jako bezzasadną na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153 poz. 1270ze zm.).