Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 975/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-01-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1330
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2018 r., poz. 1330 - tekst jedn.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej, Sędzia WSA Danuta Kania, Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 stycznia 2021 r. sprawy ze skargi M. C. na decyzję Rektora Szkoły [...] w W. z dnia [...] kwietnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę


UZASADNIENIE

Rektor Szkoły Głównej Handlowej w [...] decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2020 r., na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2018 r. poz, 2096), zwanej dalej k.p.a., oraz art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tj. Dz. U. z 2018 r. poz. 1330.), zwanej dalej u.d.i.p., po rozpatrzeniu wniosku M. H. z dnia [...] kwietnia 2019 r, o udostępnienie informacji publicznej w postaci o udostępnienia pytań ze wszystkich egzaminów pisemnych, jakie zostały przeprowadzone w sesji zimowej oraz letniej w roku akademickim 2017/2018 w Szkole Głównej Handlowej w [...] na studiach stacjonarnych odmówił udostępnienia informacji publicznej przetworzonej.

W uzasadnieniu wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 stycznia 2020 r. sygn. akt. SA/Wa 1705/19 po rozpatrzeniu skargi M. H. z dnia [...].07.2019 r., uchylił decyzję Rektora Szkoły Głównej Handlowej w [...] z dnia [...] lipca 2019 r. oraz poprzedzający ją decyzję z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] umarzającą postępowanie w sprawie udostępnienia informacji publicznej przetworzonej. Organ wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny W [...] stwierdził, że organ nie mógł umorzyć postępowania, ponieważ brak jest przepisu prawa materialnego, który mógłby zostać zastosowany. Organ natomiast mógł rozważyć kwestię odmowy udostępnienia informacji publicznej przetworzonej ze względu na niewykazanie, że jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Organ wskazał, że w dniu [...].04.2018 r. M. H. złożył za pośrednictwem ePUAP wniosek o udostępnienie pytań ze wszystkich egzaminów pisemnych, jakie zostały przeprowadzone w sesji zimowej oraz letniej w roku akademickim 2017/2018 w Szkole Głównej Handlowej w [...] na studiach stacjonarnych. W związku z faktem, że SGH nie dysponuje żądaną informacją, a jej wytworzenie wymaga sięgnięcia do setek materiałów źródłowych, pismem z dnia [...] maja 2019 r. powiadomiono wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem oraz zobowiązany do wykazania dlaczego uzyskanie informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego w terminie 14 dni od dnia otrzymania zawiadomienia.

Organ podał, że pismo zostało doręczono wnioskodawcy w dniu [...].05.2019 r., zatem termin upłynął [...].05.2019 r. W dniu [...].06.2019 r. wpłynęło pismo, w którym wnioskodawca nie zgodził się, że wnosi o udzielenie informacji przetworzonej

i podtrzymał dotychczasowe stanowisko oraz wniósł o udzielenie informacji w terminie

7 dni.

Rektor SGH odmawiając decyzją udostępnienia żądanej informacji wskazał,

że w przedmiotowej sprawie nie ma wątpliwości, że pytania z egzaminów stanowią informację publiczną. Podniósł, że uczelnie publiczne nie mają obowiązku gromadzenia i przechowywania pytań egzaminacyjnych, za wyjątkiem pytań zadanych w trakcie egzaminu dyplomowego. Pytania z egzaminów przechowywane są zwyczajowo na potrzeby kontroli dokonywanej przez Polską Komisję Akredytacyjną. Znajdują

się wyłącznie w dokumentacji wykładowców prowadzących zajęcia (dokumentacja ta jest rozproszona po całym kampusie SGH) i nie są przepisywane do protokołów egzaminacyjnych. Wskazał też, że zestawów pytań egzaminacyjnych na studiach stacjonarnych jest co najmniej kilkaset. W SGH nie ma stałego zestawu przedmiotów, które musi zrealizować w danym roku akademickim student. W SGH każdy student ma indywidualny program studiów. Są przedmioty kierunkowe oraz przedmioty podstawowe, jednakże poza nielicznymi wyjątkami sekwencja ich realizacji jest wybierana przez studenta. Ponadto na ofertę dydaktyczną tylko na studiach pierwszego stopnia składa się około 500 przedmiotów, które kończą się egzaminem pisemnym.

Nie we wszystkich przedmiotach ocena z egzaminu stanowi 100% oceny. W większości przypadków jest to jedynie część składowa oceny ostatecznej. Uwzględniając podział studentów na grupy zajęciowe, a dodatkowo uwzględniając warianty egzaminów (podział na grupy egzaminacyjne), liczba dokumentów wymagających analizy jest co najmniej kilkukrotnie większa niż liczba przedmiotów wchodzących w skład oferty dydaktycznej. Dodatkowo liczba pytań w każdym z tych dokumentów wynosi od 3 do 5, a w niektórych przypadkach więcej, co zdaniem organu powoduje, że nakład pracy potrzebny na udostępnienie sumy informacji prostej przesądza, że żądana informacja publiczna ma charakter informacji publicznej przetworzonej.

Rektor SGH wskazał, że ze względu jednak na treść żądania –

w przedmiotowym przypadku szeroki zakres - udostępnienie wnioskodawcy konkretnej informacji publicznej, wiąże się z potrzebą wykonania szeregu zestawień i wyciągów. Tego typu zabiegi czynią zatem takie informacje proste informacją przetworzoną, której udzielenie skorelowane jest z potrzebą wykazania przesłanki interesu publicznego (m.in. wyrok NSA w Warszawie z 17.10.2006 r., I OSK 1347/05).

Odnosząc się do wskazań Sądu zawartych w wyroku z dnia 20 stycznia 2020 r. sygn. akt II SA/Wa 1705/19 Rektor SGH podniósł, że wyniki cząstkowe z egzaminów ujawniane są zdającym je studentom. Jeśli udostępniane są szerszemu gronu, następuje to wyłącznie w sposób dopuszczalny przez RODO. Studenci mają też wgląd do swoich prac egzaminacyjnych. Fakt, iż SGH jest podmiotem wykonującym zadania z zakresu szkolnictwa wyższego nie powoduje, że udzielenie informacji przetworzonej bez występowania interesu publicznego jest możliwe.

Rektor SGH wskazał, że nie znalazł z urzędu podstaw do uznania, że udzielenie informacji przetworzonej w zakresie objętym wnioskiem służy istotnemu interesowi publicznemu. Zadaniem uczelni jest, zgodnie z art. 11 ust. 1 pkt 1 i 7 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, prowadzenie kształcenia na studiach oraz wychowywanie studentów w poczuciu odpowiedzialności za państwo polskie, tradycję narodową, umacnianie zasad demokracji i poszanowanie praw człowieka. Każdy przedmiot realizowany podczas studiów ma za zadanie przekazanie określonego zasobu wiedzy, umiejętności oraz kompetencji społecznych. Podniósł m.in., że podanie wszystkich pytań, po pierwsze spowoduje, że znacznej części studentów spadnie motywacja do zdobywania pogłębionej wiedzy. Mając listę pytań będą się uczyć tylko odpowiedzi na nie, co w konsekwencji spowoduje spadek poziomu wiedzy absolwentów uczelni. Po drugie z niektórych przedmiotów lista pytań możliwych do przygotowania jest w zasadzie ograniczona, co poddaje w wątpliwość sens prowadzenia zajęć wykładów przy ujawnieniu treści pytań. Organ wskazał,

że udostępnienie wszystkich pytań egzaminacyjnych z całego roku akademickiego spowoduje, że proces studiowania będzie nie tylko uboższy, ale zdaniem organu będzie mieć realny, negatywny wpływ na ostateczny poziom absolwentów opuszczających mury uczelni. Rektor SGH stwierdził, że biorąc pod uwagę charakter podmiotu wnoszącego o udzielenie informacji (osoba fizyczna), przetworzenie tych informacj

i trud z tym poniesiony nie przełoży się na ulepszenie działania organu.

Organ stwierdził, że wnioskodawca nie wykazał w termie 14 dni istotnego interesu publicznego, dla którego udzielenie informacji publicznej jest konieczne, dlatego należało wydać decyzję w treści jak wyżej.

Decyzja Rektora Szkoły Głównej Handlowej w [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2020 r. stała się przedmiotem skargi M. H. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...].

Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego, skarżący zarzucił naruszenie:

- art. 61 ust. 1 Konstytucji RP, w zakresie w jakim przepis ten stanowi normatywną podstawę konstytucyjnego prawa do informacji publicznej, poprzez nieuprawnione - bowiem zbyt daleko idące - ograniczenie prawa do informacji publicznej,

- art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. w zakresie w jakim przepis ten normuje instytucję informacji przetworzonej, poprzez nieprawidłową wykładnię, polegającą na uznaniu,

że przedmiotem wniosku była informacja przetworzona oraz błędne zastosowanie w niniejszej sprawie,

- art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 k.p.a., w zakresie w jakim organ zaniechał czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego.

W uzasadnieniu skarżący przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania. Podniósł m.in. m.in., że pogląd, iż wyszukanie informacji nie może stanowić przetworzenia w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. wyraził w orzecznictwie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w wyroku z dnia 30 lipca 2014 r. (sygn. akt II SA/Sz 502/14). Skarżący wskazał też m.in., że wbrew twierdzeniom Rektora SGH, tylko część przedmiotów kończy się egzaminem, nauczyciele akademiccy prowadzą maksymalnie kilka takich przedmiotów i ciąży na nich obowiązek przechowywania prac egzaminacyjnych. Mimo więc, że zakres czynności koniecznych do zgromadzenia wnioskowanych informacji może wydawać się znaczny, rozkładają się one na wiele osób. Obciążenie to zatem nie miałoby wpływu na funkcjonowania całej uczelni.

Podniósł, że gdyby nawet hipotetycznie przyjąć, iż pełna realizacja wniosku wiązała się z koniecznością dokonania przetworzenia informacji publicznych i brak jest interesu publicznego w dokonaniu takiego przetworzenia, nie oznacza to, że organ jest zwolniony z obowiązku udostępnienia jakichkolwiek informacji. Interpretując art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. z punktu widzenia treści i ratio legis art. 61 Konstytucji RP, wypada raczej uznać, że organ ma obowiązek udzielenia żądanych informacji, w takim zakresie, w jakim nie wiąże się to z przetworzeniem. Skarżący powołał się na wyroki: WSA w Szczecinie z 7 lipca 2011 r., II SAB/Sz 45/11; WSA w Bydgoszczy z 25.02.2014 r., II SA/Bd 1232/13; WSA w Olsztynie z 23.10.2014 r., II SAB/01 114/14; WSA w Krakowie z 30.09.2014 r., II SAB/Kr 212/14; WSA w Gdańsku z 25.06.2014 r., II SAB/Gd 43/14; WSA w Bydgoszczy z 9.01.2014 r., II SA/Bd 1233/13;WSA w Bydgoszczy z 7.09.2016 r., II SA/Bd 525/16).

Skarżący podniósł, że być może część żądanych pytań istnieje już w formie wykazów pytań czy zagadnień egzaminacyjnych, których udostępnienie

nie powodowałoby większych problemów natury organizacyjnej. Dodał, że wiele uczelni z własnej inicjatywy udostępnia pytania egzaminacyjne na swoich stronach internetowych.

Rektor Szkoły Głównej Handlowej w [...], reprezentowany przez radcę prawnego, w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując ustalenia dokonane w zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do skargi wskazał, że organ odmawiając udostępnienia informacji odniósł się do całości żądania, a nie jego poszczególnych elementów, tylko w takim bowiem kontekście możliwe jest rozpatrywanie złożonego wniosku. Pełnomocnik podkreślił, że organ nie prowadzi bazy pytań z egzaminów, dlatego - wbrew temu co podnosi w skardze skarżący - nie jest możliwe zrealizowanie wniosku w części. Wskazał, że podnoszony przez skarżącego fakt, że kilka uczelni zagranicznych - działających w innym stanie prawnym - i jedna w Polsce, która podaje pytania tylko z wybranych przedmiotów, udostępniają archiwalne pytania egzaminacyjne jest bez związku z przedmiotową sprawą.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie podlegała uwzględnieniu.

Zaskarżona decyzja nie narusza ani prawa materialnego ani prawa procesowego. Wszystkie zarzuty skargi są niezasadne. Organ należycie rozpatrzył sprawę, wyjaśniając wszystkie istotne okoliczności.

Trafnie Rektor SGH stwierdził, że żądana informacja publiczna w postaci pytań ze wszystkich egzaminów pisemnych, jakie zostały przeprowadzone w sesji zimowej oraz letniej w roku akademickim 2017/2018 w Szkole Głównej Handlowej w [...] na studiach stacjonarnych stanowi informację publiczną przetworzoną, a w związku z tym w sprawie tej zachodziła konieczność wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego.

W orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest pogląd, który podziela Sąd rozpoznający niniejszą sprawę, że o informacji przetworzonej można mówić wtedy, gdy wniosek o udostępnienie informacji obejmuje wprawdzie informacje proste, będące w posiadaniu podmiotu zobowiązanego, ale rozmiar i zakres żądanej informacji przesądza o tym, że w istocie mamy do czynienia z żądaniem udostępnienia informacji przetworzonej. Dotyczy to zwłaszcza takiej sytuacji, gdy utworzenie zbioru informacji prostych wymaga takiego nakładu środków i zaangażowania pracowników, który negatywnie wpływa na tok realizacji ustawowych zadań nałożonych na podmiot zobowiązany, a w szczególności wymaga analizowania całego zespołu posiadanych dokumentów w celu wybrania tylko tych elementów i danych, których oczekuje wnioskodawca (por. wyroki NSA: z 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OSK 977/11, publ. LEX nr 1068557, z 6 października 2011 r., sygn. akt I OSK 1199/11, publ.: LEX nr 1149133).

Pojęcie "informacji publicznej przetworzonej" jest pojęciem nieostrym i nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym prezentowany jest pogląd, że informacją publiczną przetworzoną jest taka informacja, która w chwili złożenia wniosku w zasadzie nie istnieje w kształcie objętym wnioskiem,

a niezbędnym, podstawowym warunkiem jej wytworzenia jest przeprowadzenie przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, organizacyjnyc

i intelektualnych w oparciu o posiadane informacje proste (por. wyrok NSA z dnia 30 września 2015 r., sygn. akt I OSK 1746/14, orzeczenia.nsa.gov.pl). Przetworzenie może polegać np. na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (które to zbiory mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych) i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy. Tym samym również suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników - może być traktowana jako informacja przetworzona (v. wyroki NSA: z dnia 5 marca 2015 r., sygn. akt I OSK 863/14; z dnia 4 sierpnia 2015 r., sygn. akt I OSK 1645/14; z dnia 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OSK 977/11; orzeczenia.nsa.gov.pl).

Organ wykazał w zaskarżonej decyzji, że żądane informacje w postaci pytań

ze wszystkich egzaminów jakie zostały przeprowadzone w sesji zimowej oraz letniej w roku akademickim 2017/2018 w Szkole Głównej Handlowej w [...] na studiach stacjonarnych stanowią informację publiczną przetworzoną w rozumieniu przepisu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.

Rektor wskazał w decyzji, że pytania przechowywane są w dokumentacji wykładowców, dokumentacja ta jest rozproszona po całym kampusie SGH, a pytania nie są przepisywane do protokołów egzaminacyjnych. Podał nadto, że zestawów pytań na studiach stacjonarnych jest co najmniej kilkaset, a w SGH nie ma stałego zestawu przedmiotów, które musi zrealizować w danym roku akademickim student. Rektor wskazał przy tym, że na ofertę dydaktyczną tylko na studiach pierwszego stopnia składa się około 500 przedmiotów, które kończą się egzaminem pisemnym. Rektor wskazał, że uwzględniając podział studentów na grupy zajęciowe, a dodatkowo warianty egzaminów (podział na grupy egzaminacyjne), liczba dokumentów wymagających analizy jest co najmniej kilkukrotnie większa niż liczba przedmiotów wchodzących w skład oferty dydaktycznej. Nadto, jak wskazał organ liczba pytań w każdym z tych dokumentów wynosi od 3 do 5, a w niektórych przypadkach więcej.

W świetle powyższego, niewątpliwie udostępnienie żądanej informacji publicznej wymaga ogromnego nakładu pracy. Organ wykazał, że niezwykle szeroki zakres wniosku wiąże się z potrzebą wykonania szeregu zestawień i wyciągów na podstawie dokumentacji rozproszonej po całym kampusie SGH, znajdującej się u wykładowców. Trafnie organ wskazał, że tego typu zabiegi czynią żądaną w tej sprawie informację, informacją przetworzoną, której udzielenie uzależnione jest od wykazania przesłanki szczególnie istotnego interesu publicznego.

Uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełniają ustawowe wymogi określone

w art. 107 § 3 k.p.a. i nie pozostawiają wątpliwości dlaczego organ uznał żądaną informację za informację przetworzoną. Odmienna ocena skarżącego w tym zakresie nie zmienia trafności stanowiska organu w tej sprawie i nie stanowi o naruszeniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., jak również art. 61 ust. 1 Konstytucji RP. Ograniczenie w dostępie do informacji publicznej przetworzonej, ustanowione przez ustawodawcę w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., poprzez konieczność wykazania, że jej udzielenie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, nie narusza art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Pamiętać należy, że prawo do informacji, o którym mowa w Konstytucji RP, nie jest prawem absolutnym. Ograniczenie prawa do uzyskania informacji publicznej przetworzonej odpowiada regulacji art. 31 ust. 3 Konstytucji (v. wyrok NSA z dnia 3 lutego 2017 r. sygn. akt I OSK 1068/15, orzeczenia.nsa.gov.pl).

W związku z tym, że organ nie dysponował na dzień złożenia wniosku gotową informacją o treści żądanej w punkcie 2 i 5 wniosku, zasadnie zwrócił się do wnioskodawcy o wykazanie przesłanki szczególnej istotności dla interesu publicznego, o czym jest mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.

Trafnie organ stwierdził, że wnioskodawca takiego szczególnie istotnego interesu publicznego nie wykazał. Rektor SGH nie znalazł z urzędu podstaw do uznania,

że udzielenie wnioskodawcy informacji przetworzonej w zakresie objętym wnioskiem służy szczególnie istotnemu interesowi publicznemu. Także w skardze skarżący nie podjął nawet próby wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego, który przemawiałby za pozyskaniem przez niego pytań ze wszystkich egzaminów pisemnych, jakie zostały przeprowadzone w sesji zimowej oraz letniej w roku akademickim 2017/2018 w Szkole Głównej Handlowej w [...] na studiach stacjonarnych.

Za prawidłowe Sąd uznał ustalenie organu, że w sprawie tej nie została spełniona przez wnioskodawcę przesłanka szczególnej istotności dla interesu publicznego.

Interes publiczny odnosi się w swej istocie do spraw związanych z funkcjonowaniem Państwa oraz innych ciał publicznych jako prawnej całości. W art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. chodzi m.in. o to, czy uzyskanie danej informacji przetworzonej może mieć realne znaczenie dla funkcjonowania określonych struktur publicznych w konkretnej dziedzinie życia społecznego i wpływać na usprawnienie wykonywania zadań publicznych dla dobra wspólnego społeczności (I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz. 2016 r., str. 81).

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 3 lutego 2017 r. sygn. akt I OSK 1068/16 wskazał, że zasadniczo obowiązek realizowania interesu publicznego charakteryzuje kompetencje szeroko rozumianych organów państwa. Z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. wynika jednak, że kategoria "szczególnej istotności" dla interesu publicznego kształtuje prawo indywidualnego podmiotu stojącego na zewnątrz wobec podmiotu zobowiązanego do udzielania informacji publicznej. Należy w konsekwencji przyjąć,

że zasadniczo prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej ma jedynie taki wnioskodawca, który jest w stanie wykazać w chwili składania wniosku swoje indywidualne, realne i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga, tj. uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który nie jest dostępny dla każdego posiadacza tej informacji publicznej.

Sytuacja taka nie wystąpiła w niniejszej sprawie.

Okoliczność, na którą skarżący powołał się w skardze, że wiele uczelni udostępnia pytania egzaminacyjne na swoich stronach internetowych, nie stanowi podstawy do uwzględnienia skargi w niniejszej sprawie, która dotyczy ściśle określonego żądania wystosowanego do organu. Przypomnieć należy, że skarżący żądał udostępnienia "pytań ze wszystkich egzaminów pisemnych, jakie zostały przeprowadzone w sesji zimowej oraz letniej w roku akademickim 2017/2018 w Szkole Głównej Handlowej w [...] na studiach stacjonarnych".

Odnosząc się do treści skargi podkreślenia wymaga, że Rektor SGH

w [...] rozpatrując wniosek skarżącego o udostępnienie informacji publicznej związany był treścią tego wniosku. W sprawie o udostępnienie informacji publicznej

to wnioskodawca decyduje o tym czego żąda od podmiotu zobowiązanego,

to wnioskodawca określa granice żądania, wskazuje jakich dokładnie informacji domaga się udostępnienia i z jakiego okresu. Rektor SGH nie miał zatem podstaw do modyfikowania w toku postępowania żądania wnioskodawcy.

Zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Uzasadnienie decyzji zawiera wszystkie wymagane prawem elementy i przekonująco wskazuje, z jakich powodów żądana we wniosku informacja publiczna nie podlega udostępnieniu wnioskodawcy.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) w zw. z art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych

z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem C0V1D-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 ze zm.) orzekł, jak w wyroku.