Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 848/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-01-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 260 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Stefan Babiarz po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P.B. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 13 października 2016 r., sygn. akt I SA/Po 998/16 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi P. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 7 kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie niewyrażenia zgody na zwolnienie zajętej wierzytelności postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

P. B.(dalej zwany skarżącym) w dniu 10 maja 2016 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu. Został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od niej w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Odpis powyższego zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 10 czerwca 2016 r. (druk zwrotnego potwierdzenie odbioru, k. 15 akt sąd.). W otwartym terminie do uiszczenia wpisu skarżący złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy

w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Referendarz sądowy WSA w Poznaniu postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2016 r. oddalił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy.

W wyniku rozpoznania sprzeciwu skarżącego z dnia 16 sierpnia 2016 r., WSA postanowieniem z dnia 13 września 2016 r., o sygn. akt I SA/Po 998/16, utrzymał

w mocy powyższe postanowienie referendarza.

W związku z zakończeniem postępowania w zakresie przyznania prawa pomocy – ponownie wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Odpis prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 6 czerwca 2016 r. został skutecznie doręczony skarżącemu w dniu 26 września 2016 r. (druk zwrotnego potwierdzenia odbioru, k. 89 akt sąd.). W terminie otwartym do uiszczenia wpisu skarżący złożył pismo z dnia 28 września 2016 r., w którym ponownie wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wpis nie został uiszczony.

Postanowieniem z dnia 13 października 2016 r., I SA/Po 998/16, WSA

w Poznaniu niepłaconą skargę odrzucił.

Skarżący wniósł zażalenie, w którym wskazał, że "nie ma szansy walczyć

o swoje" i jest "bity z każdej strony", a "walka o swoje jest zamknięta z uwagi na barierę finansową".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw i dlatego podlega oddaleniu.

Trafnie wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny, że aby sąd podjął czynności na skutek pisma – musi zostać wniesiona należna opłata. Na dokonanie opłaty skarżący miał 7 dni. Skarga, od której – pomimo wezwania, jak w niniejszej sprawie - nie został uiszczony należy wpis, podlega odrzuceniu. Jedynym przypadkiem, gdy wpis nie musi zostać uiszczony przez stronę wnoszącą pismo jest sytuacja, gdy przyznano stronie prawo pomocy. W przypadku skarżącego postanowienie referendarza o odmowie przyznania prawa pomocy zostało utrzymane przez WSA, czyli ostatecznie odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy. W takiej sytuacji sąd był zobowiązany ponownie wezwać skarżącego do uiszczenia wpisu – co trafnie uczynił. W przypadku nieuiszczenia wpisu przez skarżącego

w wyznaczonym terminie sąd zobowiązany był skargę odrzucić, co również zasadnie uczynił. Zażalenie jest niezasadne i podlega oddaleniu.

W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184

w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), orzekł jak

w sentencji.