Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1371/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-11-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6331 Zasiłek dla bezrobotnych
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 7  art. 77  par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145  par. 1  pkt 1  lit. c
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski (spr.), Sędziowie WSA Ewa Grochowska – Jung, Adam Lipiński, Protokolant spec. Marek Kozłowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2011 r. sprawy ze skargi L. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie utraty prawa do zasiłku 1) uchyla zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] marca 2011 r.; 2) zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości.


UZASADNIENIE

Prezydent [...] decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2011 r., na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 i art. 151 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego, po wznowieniu postępowania objętego postanowieniem z dnia 10 marca 2011 r. w związku z art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a i b, art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 69, poz. 415 z późn. zm.), w związku z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju miasta stołecznego Warszawy (Dz. U. Nr 41 poz. 361, Nr 127 poz. 1087), po rozpatrzeniu z urzędu sprawy dotyczącej statusu osoby bezrobotnej, uchylił decyzję nr [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. orzekającą o utracie przez L. S. prawa do zasiłku od dnia [...] kwietnia 2010 r. oraz orzekł o utracie przez wymienionego statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] grudnia 2009 r. i prawa do zasiłku z dniem [...] grudnia 2009 r. z powodu braku meldunku na terenie działania Urzędu Pracy [...].

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że L. S. zarejestrował się w Urzędzie Pracy w dniu [...] kwietnia 2009 r. jako osoba bezrobotna z prawem do zasiłku. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] orzeczono o uznaniu wymienionego za osobę bezrobotną i przyznania prawa do zasiłku od dnia [...] kwietnia 2009 r. Z powodu upływu maksymalnego okresu pobierania zasiłku decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] orzeczono o utracie prawa do zasiłku z dniem [...] kwietnia 2010 r.

Następnie w dniu 24 stycznia 2010 r. L. S. złożył oświadczenie o rezygnacji z rejestracji w Urzędzie Pracy z powodu zmiany adresu zameldowania od dnia 5 stycznia 2010 r. Organ ustalił, że wymieniony został zameldowany w miejscowości [...], od dnia 1 grudnia 2009 r. Wskazał że, zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy bezrobotnym może być osoba, zarejestrowana w powiatowym urzędzie pracy, właściwym dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego.

L. S. złożył odwołanie od powyższej decyzji, wnosząc o jej uchylenie. Zaznaczył, że wielokrotnie stawiał się Urzędzie Pracy [...] gdzie zawsze okazywał dowód osobisty. Natomiast będąc w dniu 3 grudnia 2009 r. w Urzędzie Pracy w [...], poinformował przyjmującego urzędnika o zmianie miejsca zameldowania, jednak nie został poinformowany o konieczności zmiany Urzędu. Odwołujący przypuszcza, że osoba z nim rozmawiająca spojrzała na adres do korespondencji, który jest zgodny z obecnym miejscem zameldowania i uznała, że dane są właściwe. Zatem do dnia 24 stycznia 2011 r. nikt z pracowników Urzędu nie zwrócił uwagi na to, że L. S. jest zarejestrowany w niewłaściwym Urzędzie Pracy, stąd jego przekonanie, że w nowym miejscu zamieszkania, należy do tego samego Urzędu Pracy.

Wojewoda [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, oraz art. 10 ust. 2 pkt 4 i ust. 7 pkt 2 w związku z art. 33 ust. 4 pkt 1, art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415, z późn. zm.) decyzją z dnia [...] kwietnia 2011 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu, organ przytoczył art. 2 ust 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia, zawierający ustawową definicję osoby bezrobotnej, której istotnym elementem jest "zarejestrowanie we właściwym dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego powiatowym urzędzie pracy". Również zgodnie z § 2 ust. 1 i 3 rozporządzenia Minister Gospodarki i Pracy z dnia 26 listopada 2004 r. w sprawie rejestracji bezrobotnych i poszukujących pracy (Dz. U. z 2004 r. nr 262, poz. 2607 ze zm.), "Bezrobotny zgłasza się w celu dokonania rejestracji do powiatowego urzędu pracy właściwego ze względu na zameldowanie w miejscu pobytu stałego lub czasowego, a jeżeli nie jest zameldowany – do powiatowego urzędu pracy na którego obszarze działania przebywa". Osoba nie zameldowana lub zameldowana na pobyt stały w innej miejscowości niż miejsce zameldowania na pobyt czasowy, przy dokonywaniu rejestracji składa oświadczenie, że nie jest zarejestrowana w innym powiatowym urzędzie pracy jako bezrobotny.

W dniu rejestracji odwołujący legitymował się adresem zameldowania na pobyt stały na terenie [...]. Na tej podstawie został zarejestrowany, we właściwym dla miejsca zameldowania Urzędzie Pracy [...].

Jednak Urząd Gminy [...] poinformował, że adresem zameldowania L. S. na pobyt stały od dnia 1 grudnia 2009 r. jest miejscowość [...].

Organ wskazał, iż w dniu rejestracji bezrobotny pouczony został o obowiązku zawiadomienia Urzędu Pracy o wszystkich zmianach danych zawartych w karcie rejestracyjnej, przez co należy rozumieć również informowanie o zmianie adresu zameldowania.

W aktach sprawy nie znajduje się żadna adnotacja, o tym aby w dniu 3 grudnia 2009 r. strona poinformowała pracownika Urzędu o zaistniałej zmianie. Dodatkowo wyjaśnił, że Urząd Pracy nie ma obowiązku badania czy podany adres jest aktualny. Dlatego też zasadnie orzeczono o utracie przez L. S. statusu osoby bezrobotnej z dniem 1 grudnia 2009 r. oraz prawa do zasiłku z dniem 1 grudnia 2009 r. z powodu braku meldunku na terenie działania Urzędu Pracy [...].

Na powyższą decyzję L. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, podnosząc, iż w dniu 3 grudnia 2009 r. poinformował urzędnika o zmianie miejsca zameldowania oraz, że przez cały czas pozostawał w dyspozycji Urzędu Pracy i nie miał żadnego powodu aby ukrywać zmianę miejsca zameldowania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Skarga oceniana pod tym kątem zasługuje na uwzględnienie.

Skarżący zarówno w odwołaniu od decyzji Prezydenta [...], jak i w postępowaniu sądowym podnosił, iż będąc w dniu 3 grudnia 2009 r. w Urzędzie Pracy w [...] poinformował przyjmującego go urzędnika o zmianie miejsca zameldowania.

Organ odwoławczy nie uznał argumentów L. S. za zasadne. W uzasadnieniu wydanej decyzji stwierdził, iż w aktach sprawy nie znajduje się żadna adnotacja w powyższej sprawie. Jednocześnie podkreślił, że Urząd Pracy nie jest obowiązany badać z urzędu, czy adres będący w jego posiadaniu jest adresem aktualnym.

Oczywiście organ nie ma obowiązku badania tej kwestii, jednak spoczywał na nim obowiązek zbadania, czy skarżący informował pracownika Urzędu Pracy o zmianie adresu.

Obowiązek ten nakładał na organ przepis art. 7 kpa, który nakazuje organom administracji publicznej podejmowanie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes strony. Zasada ta jest realizowana przede wszystkim przez przepisy normujące postępowanie dowodowe, zwłaszcza przez art. 77 § 1 kpa nakazujący organom administracji zebranie i rozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego.

Sąd podziela argumenty skarżącego, iż niemiał on żadnego interesu w tym aby nie informować Urzędu o zmianie adresu. Okoliczność, że w dniu 3 grudnia 2009 r. L. S. stawił się w Urzędzie Pracy znajduje potwierdzenie w karcie rejestracyjnej bezrobotnego.

Uwzględniając powyższe oraz fakt, iż skarżący ma problemy ze słuchem, czego potwierdzeniem jest złożona do akt sądowych kserokopia karty pacjenta Instytutu [...], należy przyjąć, iż twierdzenia L. S., że informował pracownika o zmianie adresu zostały uprawdopodobnione i na organie będzie spoczywał obowiązek ich zweryfikowania przeprowadzeniem stosownego postępowania dowodowego.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w wyroku.