Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 413/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-03-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1  pkt 4
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Dargas po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. M. na uchwałę Rady Miasta W. z dnia [...] listopada 2007 r. Nr [...] w przedmiocie zasad gospodarowania zasobem nieruchomości postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Rada Miasta W. uchwałą z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] w sprawie zasad gospodarowania zasobem nieruchomości

miasta W. w zakresie ustalenia wysokości czynszu symbolicznego za grunty oddawane w użytkowanie wieczyste w trybie i na zasadach art. 7 dekretu z dnia

26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze

m.st. Warszawy (Dz. U. nr 50, poz. 279) oraz bonifikaty od opłat rocznych za grunty oddawane w użytkowanie wieczyste w trybie i na zasadach art. 214 ustawy z dnia

21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. nr 261, poz. 2603 ze zm.) uchwaliła zasady ustalania rocznego czynszu symbolicznego za grunt oddawany na podstawie przepisów ww. dekretu w wieczyste użytkowanie oraz zasady i wysokość bonifikaty od opłat rocznych za grunt oddawany w użytkowanie wieczyste w trybie i na zasadach art. 214 ww. ustawy.

Na powyższą uchwałę H. M. wniósł w dniu 11 lipca 2012 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, która zarejestrowana została pod sygn. akt I SA/Wa 1516/12.

W dniu 25 września 2012 r. do akt sprawy wpłynęła, przekazana przez Prezydenta miasta W., kolejna skarga H. M. z dnia 24 sierpnia 2012 r. złożona również na uchwałę Rada Miasta W. uchwałą z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...].

Pismem z dnia 17 października 2012 r. (podpisanym w dniu 12 listopada 2012 r.) H. M. wskazał, że skargę z dnia 24 sierpnia 2012 r. złożył do Sądu z obawy, że jego wcześniejsza skarga z dnia 11 lipca 2012 r. zostanie przez Sąd odrzucona.

W związku z powyższym, zarządzeniem z dnia 20 lutego 2013 r., ze sprawy o sygn. akt I SA/Wa 1516/12 wyłączono skargę H. M. z dnia 24 sierpnia 2012 r. i wpisano ją pod nową sygn. akt I SA/Wa 413/13.

W dniu 21 lutego 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wydał w sprawie I SA/Wa 1516/12 wyrok oddalający skargę H. M.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Wskazany w powołanym przepisie "stan sprawy w toku", określany jako zawisłość prawna, stanowi przeszkodę do równoczesnego prowadzenia postępowania sądowego ze skargi tych samych podmiotów na ten sam akt administracyjny.

W niniejszej sprawie wiadomym jest (co potwierdziła również strona skarżąca), że przed wniesieniem przez skargi z dnia 24 sierpnia 2012 r. na uchwałę Rady Miasta W. z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...], w WSA w Warszawie toczyła się już sprawa ze skargi H. M. z dnia 11 lipca 2012 r. złożona również na ten sam akt, zarejestrowana pod sygn. akt I SA/Wa 1516/12.

W rozpoznawanej sprawie mamy zatem do czynienia z sytuacją, w której skarżący złożył dwie skargi o identycznej treści na tę samą uchwałę. Występuje w nich zatem tożsamość podmiotowa i przedmiotowa. Oznacza to, że doszło do naruszenia zasadny "lis pendent", czyli zakazu wszczynania postępowania, jeżeli sprawa w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samym podmiotami już się toczy. Istotą jej jest bowiem, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz.

Powyższe oznacza zatem, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Z tego względu, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ppsa orzekł sentencji.