Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1405/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-01-19 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6279 Inne o symbolu podstawowym  627
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Groński po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. O. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 października 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 1405/14 w sprawie ze skargi R. O. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenie kary administracyjnej postanawia odmówić przywrócenia terminu.


UZASADNIENIE

R. O., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, będącego radcą prawnym, wniósł w dniu 12 czerwca 2014 r. skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] maja 2014 r. w przedmiocie nałożenia kary administracyjnej.

Zawiadomienie o terminie rozprawy wyznaczonej na dzień 6 października 2014 r. zostało skierowane na wskazany przez pełnomocnika skarżącego adres i – jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru - zostało doręczone w dniu 13 sierpnia 2014 r.

Wyrokiem z dnia 6 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę R. O. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] maja 2014 r. w przedmiocie nałożenia kary administracyjnej.

W dniu 15 grudnia 2014 r. (data wpływu do Sądu) pełnomocnik skarżącego wystąpił z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku w niniejszej sprawie, jednocześnie składając wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności.

W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik podał, że przyczyną uchybienia terminu był brak wiedzy, o terminie rozprawy wyznaczonej na dzień 6 października 2014 r., dopiero z rozmowy telefonicznej z informacją sądową w dniu 10 grudnia 2014 r. dowiedział się o wydaniu wyroku Sądu z dnia 6 października 2014 r. Dodatkowo wyjaśnił, że w dniu 13 sierpnia 2014 r. odebrał przesłaną przez Sąd odpowiedź na skargę, natomiast w przedmiotowej przesyłce brak było zawiadomienia o terminie rozprawy ani podanej sygnatury akt sprawy. Również po skontaktowaniu się z organem, pełnomocnikowi została udzielona informacja, że od przekazania akt do Sądu w lipcu, w niniejszej sprawie nic się nie dzieje.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie.

Zasadność złożonego wniosku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oceniał przy uwzględnieniu ustawowych kryteriów zastosowania instytucji przywrócenia terminu w postępowaniu sądowym, o jakich mowa w treści art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).

Zgodnie z powołanymi przepisami, Sąd na wniosek strony przywróci termin do dokonania czynności, jeżeli uchybienie terminowi nastąpiło bez jej winy. Z wnioskiem należy wystąpić w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia, a w jego treści uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak zawinienia w niedotrzymaniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona winna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

W stanie faktycznym sprawy nie budzi zastrzeżeń dopełnienie przez pełnomocnika strony wymogów formalnych wniosku, to jest zachowanie ww. 7 - dniowego terminu do jego złożenia, liczonego od dnia ustania przyczyny. Według oświadczenia pełnomocnika skarżącego przyczyna uchybienia terminu – brak wiedzy o otrzymaniu zawiadomienia o wyznaczeniu terminie rozprawy - ustała w dniu 10 grudnia 2014 r., kiedy to z rozmowy telefonicznej z informacją sądową dowiedział się o wydaniu wyroku Sądu z dnia 6 października 2014 r. Zatem złożenie wniosku o przywrócenie terminu w dniu 15 grudnia 2014 r. (data wpływu do Sądu), nastąpiło z zachowaniem terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a.

Zastrzeżenia Sądu budzi natomiast okoliczność spełnienia przez wnioskodawcę merytorycznej przesłanki przywrócenia terminu, o jakiej mowa w treści art. 87 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z tym przepisem, ustawowym warunkiem przywrócenia uchybionego terminu jest uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę okoliczności wskazujących na brak zawinienia w uchybieniu terminu.

Jakkolwiek "uprawdopodobnienie" nie jest pojęciem tożsamym z udowodnieniem braku winy, ma ono bowiem na celu jedynie uwiarygodnienie przedstawionych przez wnioskodawcę okoliczności, niemniej, nie powinien budzić wątpliwości warunek, iż uprawdopodobnienie winno być na tyle przekonujące, by uzasadniało przekonanie, że do uchybienia terminowi doszło wskutek zdarzeń, którym trudno było zapobiec nawet przy dołożeniu szczególnej staranności, uwzględniającej także pomoc osób trzecich.

Tak rygorystyczna ocena okoliczności, w których doszło do uchybienia terminowi, jest powszechnie aprobowana w orzecznictwie i wynika z istoty procesowej instytucji przywrócenia terminu, która ma charakter wyjątkowy i z tych też powodów może mieć miejsce tylko wtedy, gdy do uchybienia terminowi doszło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.

Powyższe prowadzi do wniosku, iż wnoszący o przywrócenie uchybionego terminu winien uwiarygodnić swoją staranność w zachowaniu terminu stosowną argumentacją. Winien nadto uwiarygodnić fakt, że przeszkoda była od niego niezależna.

Należy także podkreślić, że skarżący był w postępowaniu sądowym reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, będącego radcą prawnym i ponosi konsekwencje działania tego pełnomocnika.

W tym miejscu należy wskazać, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności, jakiego można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (postanowienie NSA z dnia 18 kwietnia 2014 r., sygn. akt I OZ 295/14, dostępne: orzeczenia.nsa.gov.pl).

W niniejszej sprawie wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku powinien być zgłoszony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku, tj. najpóźniej w dniu 13 października 2014 r.

Pełnomocnik skarżącego podał, że przyczyną uchybienia terminu był brak wiedzy o terminie rozprawy. Dopiero z rozmowy telefonicznej z informacją sądową w dniu 10 grudnia 2014 r. dowiedział się o wydaniu wyroku Sądu z dnia 6 października 2014 r. Dodatkowo wyjaśnił, że w dniu 13 sierpnia 2014 r. odebrał przesłaną przez Sąd odpowiedź na skargę, natomiast w przedmiotowej przesyłce brak było zawiadomienia o terminie rozprawy ani podanej sygnatury akt sprawy. Również po skontaktowaniu się z organem, pełnomocnikowi została udzielona informacja, że od przekazania akt do Sądu w lipcu, w niniejszej sprawie nic się nie dzieje.

W rozpoznawanej sprawie ustanowiony przez skarżącego profesjonalny pełnomocnik w osobie rady prawnego osobiście odebrał w dniu 13 sierpnia 2014 r. przesyłkę nadaną listem poleconym za zwrotnym poświadczeniem odbioru. Wbrew twierdzeniom pełnomocnika w przesyłce nie mógł znajdować się tylko odpis odpowiedzi na skargę – na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki widnieje adnotacja "zawiadomienie o rozprawie 6.10.2014 r. g 9:00 s. G + o/.odp. na skargę.".

Nie ma zatem wątpliwości, że w przesyłce oprócz odpisu odpowiedzi na skargę znajdowało się zawiadomienie o terminie rozprawy. Dopisek "zawiadomienie o rozprawie" dotyczył zaś niewątpliwie zawiadomienie o terminie rozprawy wyznaczony na dzień 6 października 2014 r. godz. 9:00, sala G.

Również odnosząc się do argumentu pełnomocnika, że w przedmiotowej przesyłce brak było podanej sygnatury akt, to zauważyć należy, że na każdej przesyłce (kopercie) wychodzącej z Sądu widnieje oznaczenie sądu wraz z sygnaturą akt.

Dodatkowo należy wskazać, że obowiązkiem pełnomocnika po uzyskaniu informacji przez organ, z której wynikało, że od przekazania akt do Sądu w lipcu w niniejszej sprawie nic się nie dzieje, było skontaktowanie się jak najszybciej z Sądem w celu dowiedzenia się o stanie sprawy.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest pogląd, że podmiot reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika nie może skutecznie podnosić braku swojej winy w uchybieniu terminu, które nastąpiło z winy jego pełnomocnika (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 listopada 2007 r., sygn. akt II OZ 1112/07, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 września 2013 r., sygn. akt I FZ 330/13).

Od adwokata, jako profesjonalnego pełnomocnika, wymaga się bowiem szczególnej dbałości o prowadzone sprawy i podejmowania wszelkich, zgodnych z prawem czynności, w celu jak najlepszego wywiązywania się z powierzonych obowiązków.

Powyższe wskazuje, że pełnomocnik skarżących nie wykazał staranności i zainteresowania wynikiem postępowania. W świetle powyższych rozważań, zdaniem Sądu, niedochowanie przez pełnomocnika skarżącego terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie jest następstwem okoliczności niezależnych od pełnomocnika, lecz jest wynikiem niedostatecznej dbałości i staranności w prowadzeniu spraw klientów. Stąd też argumentacja wniosku nie zasługuje na uwzględnienie.

Zdaniem Sądu uchybienie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w niniejszej sprawie nie nastąpiło w wyniku zdarzeń nagłych, niemożliwych do przezwyciężenia przeszkód, a było przyczyną niedostatecznej staranności pełnomocnika strony skarżącej.

W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji.