Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2619/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-09-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 53 par.1, art. 54 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 2, art. 58 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Jarosław Trelka, , po rozpoznaniu w dniu 30 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2008 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji ustalającej wysokość podatku od nieruchomości na rok 2008 postanawia -odrzucić skargę-


UZASADNIENIE

W dniu 29 lipca 2008 r. (data stempla pocztowego) do Prezydenta [...] (Urzędu Dzielnicy W.) T. B., zwana dalej "skarżącą", wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2008 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji ustalającej wysokość podatku od nieruchomości na rok 2008. W zaskarżonym postanowieniu zawarto pouczenie, iż stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia. Zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru powyższe postanowienie doręczono stronie 10 lipca 2008 r.

Kolejno pismem z dnia 14 sierpnia 2008 r. Prezydent [...] przekazał w/w skargę skarżącej do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Zgodnie z datą prezentaty w/w pismo wraz ze skargą zostało złożone przez gońca 14 sierpnia 2008 r. w Samorządowym Kolegium Odwoławczym w W.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

W myśl art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej powoływana jako "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, a postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym.

Zgodnie natomiast z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przy czym na podstawie art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U Nr 153, poz. 1271) w okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. do 31 grudnia 2005 r., skargę wniesioną w terminie, bezpośrednio do sądu administracyjnego, Sąd przekazywał organowi, którego działanie lub bezczynność były przedmiotem skargi, ze skutkiem określonym w art. 54 § 1 p.p.s.a. Tym samym wobec skarg wnoszonych po dniu 1 stycznia 2006 r. omawiany przepis nie znajduje już zastosowania. Brak jest też przepisów, które wprost normowałyby konsekwencje wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub do niewłaściwego organu administracji oraz określałyby czynności, jakie wobec takiego sposobu wniesienia skargi powinien podjąć Sąd.

Z tego też względu zasadne jest, zdaniem Sądu, przyjęcie poglądu wypracowanego na gruncie procedury cywilnej w analogicznym stanie prawnym, odnoszącego się do sytuacji, w której apelację od orzeczenia wydanego przez sąd pierwszej instancji, wniesiono bezpośrednio do sądu odwoławczego, pomimo, iż zgodnie z art. 369 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964r. Kodeks podstępowania cywilnego (Dz.U. Nr 43, poz. 296 z późn. zm.) apelację wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok.

Zgodnie ze stanowiskiem zarówno judykatury (por. uchwała połączonych izb: Izby Cywilnej i Administracyjnej oraz Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 28 listopada 1987 r. sygn. III CZP 33/87), jak i powszechnie akceptowanym w doktrynie (por. K. Piasecki (red.) Kodeks postępowania cywilnego Komentarz, CH BECK Warszawa 2002, Tom I, s. 1343 oraz T. Ereciński (red.) Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis Warszawa 2004, Tom I, s. 684) w sytuacji takiej, po wniesieniu apelacji do innego sądu niż ten, który wydał zaskarżony wyrok, sąd niewłaściwy do przyjęcia apelacji powinien ją przekazać sądowi właściwemu, a dla zachowania przewidzianego przepisami terminu decydująca jest data nadania w urzędzie pocztowym apelacji przez sąd niewłaściwy do sądu właściwego, a nie data wpływu apelacji do sądu niewłaściwego. Podobne poglądy były formułowane również odnośnie wniesienia skargi kasacyjnej bezpośrednio do Sądu Najwyższego, z pominięciem sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie.

Odpowiednie zastosowanie ww. stanowiska nakazuje przyjąć, iż skargę wniesioną do niewłaściwego organu administracji, organ ten powinien przekazać do organu właściwego, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, a dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi decydująca jest data nadania tejże skargi przez organ niewłaściwy w urzędzie pocztowym lub w przypadku doręczenia w inny sposób (tj. przez swoich pracowników lub inne upoważnione do tego osoby) decydująca jest data wpływu tejże skargi do organu właściwego.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy należy wskazać, że termin do wniesienia skargi upływał, uwzględniając art. 83 § 2 p.p.s.a., z dniem 11 sierpnia 2008 r. (poniedziałek). Skargę przesłano do Prezydenta [...] (Urzędu Dzielnicy W. ), zatem za datę wniesienia skargi należało uznać dzień 14 sierpnia 2008 r. (czwartek), tj. dzień wpływu skargi do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W.

Przyjęcie takiego stanowiska oznacza, że strona, nie czyniąc zadość prawidłowemu pouczeniu w zaskarżonym postanowieniu, wniosła skargę z przekroczeniem terminu wskazanego w art. 53 § 1 p.p.s.a., co uzasadniało jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a.