Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 746/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2006-12-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik Sędziowie Sędzia WSA Stanisław Nitecki Asesor WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek (spr.) Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Janecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa A Sp. z o.o. w D. G. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej 1. uchyla zaskarżoną decyzję 2. określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu 3. zasądza od Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. na rzecz skarżącej [...] zł (słownie: [...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w D. stwierdził u S. C. chorobę zawodową - [...].

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organu I instancji wskazano na wstępie, że warunkiem rozpoznania choroby zawodowej jest rozpoznanie danej jednostki chorobowej wymienionej w wykazie chorób zawodowych przez właściwą placówkę służby zdrowia oraz wykazanie związku przyczynowego pomiędzy rozpoznaną chorobą a warunkami pracy. Następnie wyjaśniono, że S. C. w następstwie [...] w miejscu pracy był hospitalizowany w Oddziale [...] Klinicznej Regionalnego Ośrodka [...] Szpitala Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. W orzeczeniu z dnia [...] r. specjaliści z wymienionej placówki medycznej na podstawie objawów chorobowych odpowiadających działaniu biologicznemu substancji chemicznej występującej w środowisku pracy rozpoznali w S. C. stan po ekspozycji na [...] bez następstw. Przeprowadzone dochodzenie epidemiologiczne wykazało, że pracownik (zatrudniony w Przedsiębiorstwie A sp. z o.o. w D.) w dniu [...] r. przez około ½ godziny przelewał koagulant [...] zawierający [...] ze zbiornika magazynowego do zbiornika głównego i uległ [...]. W tym stanie rzeczy organ sanitarny I instancji uznał, za w pełni wykazany związek przyczynowy pomiędzy rozpoznaną chorobą a warunkami pracy zaistniałymi w czasie zdarzenia [...] r. i stwierdził, że zachodzą przesłanki do rozpoznania choroby zawodowej.

Odwołanie od powyższej decyzji wniósł pracodawca S. C. i zakwestionował ustalenia faktyczne dokonane przez organ I instancji. W szczególności wskazano, że pracownik nie miał bezpośredniego kontaktu z [...], gdyż jego praca, wykonywana z zastosowaniem środków ochrony indywidualnej w pomieszczeniu o kubaturze 12 890 m 3 przy otwartych oknach i drzwiach polegała na nadzorowaniu pracy pompy, która przelewała koagulant [...]. Odwołujący się podkreślił, że w jego firmie nie stosuje się [...], lecz roztwór [...], tj. [...], który zgodnie z atestem higienicznym [...] jest środkiem stosowanym do produkcji wody pitnej. Wobec powyższego podmiot odwołujący się stwierdził, że bezpodstawne jest twierdzenie organu I instancji, że pracownik uległ [...], tym bardziej, że lekarze z Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego nie rozpoznali u pacjenta [...] tą substancją i potwierdzili, że S. C. został wypisany bez żadnych następstw i został uznany za zdolnego do dotychczasowej pracy.

Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] r., którą utrzymano w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] r. podzielił stanowisko organu I instancji w sprawie i utrzymał w mocy rozstrzygniecie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w D. z dnia [...] r.

Wyrokiem z dnia 16 listopada 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Gliwicach (sygn. akt 3/II SA/Ka 170/03) uwzględnił skargę Przedsiębiorstwa A sp. z o.o. w D. i uchylił decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r.

W uzasadnieniu tego wyroku wskazano, że nie jest jasne zarówno wobec brzmienia decyzji organów sanitarnych, jak i treści orzeczenia lekarskiego z dnia

[...] r. wydanego w Instytucie Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. czy rozpoznany u badanego zespół objawów stanowi formę [...], jak również czy "stan po ekspozycji na [...] w miejscu pracy bez następstw", o którym mowa we wspomnianym orzeczeniu lekarskim może być uznany za stan "[...]". Sąd stwierdził zatem, że dysponując orzeczeniem, którego treść w zakresie dokonanego rozpoznania winna budzić wątpliwości organy sanitarne zobowiązane były do rozstrzygnięcia tych niejasności poprzez np. wezwanie jednostki, która rozpoznała chorobę do uzupełnienia orzeczenia. Podkreślono bowiem, że orzeczenie lekarskie stanowi materiał dowodowy w sprawie o stwierdzenie choroby zawodowej i podlega dyspozycji organu orzekającego, uprawnionego do jego oceny, analizowania i uzupełnienia w zakresie niezbędnym do wydania rozstrzygnięcia. W stwierdzonym stanie sprawy należało uznać, jak dalej wskazano w uzasadnieniu wyroku sądu z dnia 16 listopada 2004 r., że w sprawie nie wydano orzeczenia lekarskiego stwierdzającego chorobę zawodową, gdyż wskazana w nim jednostka nie została wymieniona w wykazie chorób zawodowych. W tym stanie rzeczy Sąd zobowiązał organ II instancji do zażądania od jednostki właściwej do rozpoznania choroby zawodowej sprecyzowania treści wydanego rozstrzygnięcia w zakresie określenia rozpoznanej jednostki chorobowej, zgodnie z treścią rozporządzenia z Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych oraz przesłania kopii orzeczenia podmiotom wymienionym w § 8 ust. 2 tego rozporządzenia.

W wykonaniu tego wyroku organ odwoławczy uzyskał uzupełniające orzeczenie lekarskie i decyzją z dnia [...] r. utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w D. z dnia [...] r.

W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia wskazano, że dla stwierdzenia choroby zawodowej niezbędnym jest orzeczenie przez kompetentną placówkę diagnostyczną służby zdrowia istnienia schorzenia jako choroby – zakwalifikowanej przez orzeczników do odpowiedniej pozycji wykazu chorób zawodowych stanowiącego załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz.U. Nr 65, poz. 294), wykazanie związku przyczynowego między środowiskiem pracy a rozpoznaną chorobą tj. wykazanie, że narażenie na czynnik szkodliwy, który wywołał rozpoznane schorzenie miało miejsce w czasie i miejscu pracy w związku z wykonywanym zawodem.

Dochodzenie epidemiologiczne w niniejszej sprawie wykazało, że S. C. od [...] r. do nadal pracuje w Przedsiębiorstwie A sp. z o.o. w D. na stanowisku maszynisty maszyn elektrycznych, gdzie w dniu [...] r. podczas wykonywania czynności zawodowych – przelewania koagulantu [...] w pomieszczeniu zamkniętym, słabo wentylowanym uległ [...]. Pracownik był diagnozowany podczas hospitalizacji (od [...] r. do [...] r.) w Instytucie Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S.

i orzeczeniem lekarskim wydanym w dniu [...] r., rozpoznano u niego stan po ekspozycji na [...] w miejscu pracy bez następstw i zakwalifikowano powyższe do poz. [...] wykazu chorób zawodowych, stanowiącego załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. wydał w dniu [...] r. decyzję stwierdzającą u S. C. chorobę zawodową, którą zaskarżył zakład pracy. Decyzja ta została uchylona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 16 listopada 2004 r. (sygn. akt II SA/Ka 170/03), w którym nakazano organowi odwoławczemu uzyskanie uzupełniającego orzeczenia z Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S., wyjaśniającego rozpoznanie choroby zawodowej u S. C. Po zapoznaniu się z przedmiotowym orzeczeniem uzupełniającym, w którym stwierdzono rozpoznanie choroby zawodowej z poz. [...] wykazu chorób zawodowych z rozporządzenia Rady Ministrów z dnia z dnia 18 listopada 1983 r. - [...] w miejscu pracy lekkiego stopnia bez następstw Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny nie miał podstaw, by uwzględnić odwołanie, a zatem utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji.

Powyższą decyzję organu odwoławczego zaskarżyło Przedsiębiorstwo A sp. z o.o. w D., wnosząc o uchylenie decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r., przeprowadzenie dowodu z zeznań świadka P. S. na okoliczność zaniechania przeprowadzenia przez Inspektora Sanitarnego wymaganego prawem dochodzenia epidemiologicznego oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Skargę oparto na zarzucie naruszenia przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych poprzez określenie schorzenia rozpoznanego u S. C. w sposób niezgodny z treścią wykazu chorób zawodowych stanowiącego załącznik do tego rozporządzenia (nierozpoznanie jednostki chorobowej określonej w tym załączniku), naruszenie § [...] tego rozporządzenia poprzez błędne przyjęcie przez organ sanitarny, że miało miejsce narażenie na czynnik szkodliwy wywołujący chorobę zawodową, naruszenie § 5 pkt 2 rozporządzenia poprzez zaniechanie przeprowadzenia w środowisku pracy dochodzenia epidemiologicznego, naruszenie § 8 ust. 2 rozporządzenia poprzez zaniechanie doręczenia skarżącemu orzeczenia lekarskiego z dnia [...] r. wydanego przez specjalistów z Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. Pełnomocnik strony skarżącej podniósł również zarzut naruszenia § 10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach poprzez niezastosowanie przepisów tego rozporządzenia w przedmiotowej sprawie. W skardze wskazano także na naruszenie prawa procesowego poprzez wydanie decyzji organu odwoławczego (stanowiącej przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie), która utrzymano w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w D. z dnia [...] r., podczas, gdy wymieniona decyzja organu I instancji została uchylona, gdyż wyrokiem Wojewódzkiego sądu administracyjnego w Gliwicach uchylono decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r., utrzymującą w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w D. z dnia [...] r.

W uzasadnieniu skargi opisano szczegółowo przebieg postępowania

w sprawie i wskazano, że wbrew zaleceniom zawartym w wyroku sądu administracyjnego z dnia 16 listopada 2004 r. organ sanitarny nie doręczył skarżącemu uzupełniającego orzeczenia lekarskiego z dnia [...] r., co uniemożliwiło stronie czynne uczestnictwo w postępowaniu. Podniesiono także, że stwierdzone w tym orzeczeniu "[...] w miejscu pracy lekkiego stopnia bez następstw" nie występuje w wykazie chorób zawodowych stanowiącym załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych, w którym wyróżnia się jedynie [...] i zaakcentowano niekonsekwencję w rozpoznaniu "[...]" charakteru [...] o "lekkim" stopniu nasilenia.

Pełnomocnik skarżącej spółki wskazał także, iż w sprawie znajduje zastosowanie rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach, gdyż po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 16 listopada 2004 r. postępowanie w sprawie toczy się na nowo, tym bardziej, że według pełnomocnika strony uchylenie przez sąd decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r. wyeliminowało również z obrotu prawnego decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w D. z dnia [...] r.

Pełnomocnik strony skarżącej podważył także związek przyczynowy pomiędzy rozpoznanym w S. C. schorzeniem a narażeniem pracownika na czynniki szkodliwe występujące w miejscu pracy i stwierdził, że S. C. nie mógł ulec [...]. Wskazano bowiem, że pracownik w dniu [...] r. nie przelewał bezpośrednio koagulantu [...], a jedynie nadzorował (w hali pompowni o kubaturze 12890 m 3 z otwartymi drzwiami i oknami) pracę pompy, która przelewała w/w koagulant ze zbiornika transportowego typu [...] do zamkniętego zbiornika dozującego (czynność dokonywana była w obiegu zamkniętym). Pracownik wyposażony był w środki ochrony indywidualnej (ubranie ochronne, okulary, rękawice) zgodne z wymogami zawartymi w charakterystyce dla substancji [...], co potwierdził w oświadczeniu złożonym inspektorowi BHP. Wyjaśniono także, że w zakładzie skarżącego nie używa się [...], a jedynie wodny roztwór o 40% zawartości [...] ([...] jest preparatem powszechnie stosowanym w przedsiębiorstwach wodociągowych do obróbki wody pitnej), a jak wynika z karty charakterystyki opary tej substancji powstają przy temperaturze ok. 200 o C, co jednoznacznie wyklucza możliwość narażenia pracownika na opary tego środka.

Pełnomocnik strony skarżącej podniósł także, że z karty wypisowej dotyczącej leczenia S. C. wynika, że dolegliwości pracownika ustały po 4-5 godzinach, zaś przeprowadzone badania wykazały brak jakichkolwiek uszkodzeń narządów wewnętrznych pacjenta, który został wypisany do domu bez następstw przebytej ekspozycji i zaakcentował, że w świetle wykazu chorób zawodowych zawartego w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. do rozpoznania choroby zawodowej upoważnia stwierdzenie [...], którego objawy utrzymują się przez okres minimum 3 dni.

W uzasadnieniu stanowiska strony skarżącej zakwestionowano także okoliczności uzyskania orzeczenia lekarskiego z dnia [...] r., którego treść, w ocenie pełnomocnika strony, koreluje z treścią wyroku sądu administracyjnego z dnia 16 listopada 2004 r., w którym wskazano, że "stan po ekspozycji [...] w miejscu pracy bez następstw" nie występuje w wykazie chorób zawodowych. Organ sanitarny uzyskał bowiem jedynie "zmianę nazewnictwa jednostki chorobowej z pominięciem przeprowadzenia w tym zakresie odpowiedniego postępowania", a w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji lapidarnie wskazał, że orzeczenie lekarskie z dnia [...] r. zostało wydane "po dokonaniu analizy danych z wywiadu i o warunkach pracy oraz po ocenie obrazu klinicznego".

Podkreślono także, że w postępowaniu w sprawie stwierdzenia u S. C. choroby zawodowej w sposób rażący naruszono § 5 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, gdyż inspektor sanitarny zaniechał przeprowadzenia dochodzenia epidemiologicznego w miejscu zdarzenia tj. Pompowni Wody [...] w J., a ustalenia w tym zakresie oparto wyłącznie na rozmowie telefonicznej przeprowadzonej z Kierownikiem Oddziału.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy stwierdził, że zalecenia zawarte w wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego w Gliwicach z dnia 16 listopada 2004 r. zostały wykonane, a fakt rozpoznania u S. C. choroby zawodowej umożliwia wydanie – w oparciu o rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. - decyzji stwierdzającej jej istnienie. Pominięto szczegółowe ustosunkowanie się do zarzutów skargi dotyczących związku przyczynowego pomiędzy stwierdzoną chorobą a narażeniem pracownika w miejscu pracy na siarczan żelaza, a także zakresu przeprowadzonego w sprawie dochodzenia epidemiologicznego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa.

Na wstępie zauważyć należy, że decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r. wydano w wykonaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 16 listopada 2004 r. (sygn. akt 3/II SA/Ka 170/03). W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia wskazano, że orzeczenie lekarskie wydane przez lekarzy specjalistów z Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. z dnia [...] r., w którym w pozycji "nazwa choroby zawodowej" wskazano "stan po ekspozycji na [...] w miejscu pracy bez następstw" nie może stanowić podstawy stwierdzenia choroby zawodowej, gdyż nie wskazuje czy rozpoznany u badanego zespół objawów może być uznany za stan [...] i nie precyzuje czy stanowi on formę [...], czy też [...]. Stwierdzając, że przedmiotowe orzeczenie nie potwierdza rozpoznania jednostki chorobowej, wymienionej

w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych sąd zobowiązał organ odwoławczy, aby zażądał od jednostki właściwej do rozpoznania choroby zawodowej sprecyzowania treści wydanego orzeczenia. Nakazano także przesłanie kopii orzeczenia uzupełniającego podmiotom wymienionym w § 8 pkt 2 rozporządzenia. Jednocześnie w uzasadnieniu wyroku wskazano, że orzeczenie lekarskie stanowi materiał dowodowy w sprawie

o stwierdzenie choroby zawodowej i podlega dyspozycji organu orzekającego, uprawnionego do jego oceny, analizowania i uzupełniania w zakresie niezbędnym do wydania orzeczenia.

Powyższe zalecenia co do dalszego postępowania, które zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wiążą organ, a także sąd zostały wykonane w części, gdyż organ odwoławczy wystąpił do specjalistów z Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego o sprecyzowanie postawionego rozpoznania i uzyskał orzeczenie uzupełniające. W aktach sprawy brak natomiast potwierdzenia, że orzeczenie to doręczono podmiotom wymienionym w § 8 ust. 2 rozporządzenia (do akt załączono bowiem kopię pisma Dyrektora Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego kierowanego do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. przekazującego w załączeniu kopię orzeczenia lekarskiego z dnia [...] r., przesłanego do wiadomości S. C. i PPIS w D.). Nie można bowiem przyjąć, że obowiązek doręczenia kopii przedmiotowego orzeczenia jednostce organizacyjnej, która zgłosiła podejrzenie choroby zawodowej został wypełniony poprzez zawiadomienie [...] w D. o możliwości złożenia oświadczenia co do zebranego materiału dowodowego.

W orzeczeniu uzupełniającym, wydanym w ramach wykonania wyroku sądu administracyjnego z dnia 16 listopada 2004 r., specjaliści z Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. stwierdzili, u S. C. [...] w miejscu pracy lekkiego stopnia bez następstw, co jednak w ocenie Sądu nie jest wystarczające dla stwierdzenia u S. C. choroby zawodowej. Zgodnie z § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, które znajduje zastosowanie w niniejszej sprawie, gdyż postępowanie w sprawie rozpoznania u pracownika choroby zawodowej zostało wszczęte przed dniem wejścia w życie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz.U. Nr 132, poz. 1115) za choroby zawodowe uważa się choroby określone w wykazie chorób zawodowych, stanowiącym załącznik do tego rozporządzenia, jeżeli zostały spowodowane działaniem czynników szkodliwych, występujących w miejscu pracy. "W postępowaniu o stwierdzenie choroby zawodowej organy inspekcji sanitarnej są związane rozpoznaniem choroby podanym w orzeczeniu lekarskim, wydanym w trybie § 7 i 8 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 65, poz. 294 z późn. zm.) i nie są uprawnione do samodzielnej oceny dokumentacji lekarskiej, prowadzącej do odmiennego rozpoznania schorzenia. Dokonane rozpoznanie choroby nie wyłącza uprawnień tych organów do oceny wystąpienia przesłanek stwierdzenia choroby zawodowej, określonych w § 1 ust. 1 i 2 tego rozporządzenia". (por. wyrok NSA z dnia 24 lutego 1998 r. , sygn. akt I SA 1520/97, publ. ONSA 1998/4/150).

W niniejszej sprawie właściwa jednostka organizacyjna (o której mowa w § 7 rozporządzenia) w orzeczeniu uzupełniającym stwierdziła zaistnienie u S. C. jednostki chorobowej wymienionej w pozycji [...] wykazu chorób zawodowych obejmującej [...]. Ustalenia dotyczące narażenia pracownika na działanie [...] i [...] tą substancją uznać należy za niepełne. Zauważyć bowiem należy, że w lekarskim orzeczeniu uzupełniającym wskazano, że rozpoznanie powyższe postawiono m.in. w oparciu o dane z wywiadu i dane o warunkach pracy. Z przeprowadzonego w sprawie dochodzenia epidemiologicznego (z dnia [...] r.) wynika, że do obowiązków pracowniczych S. C. należało uruchamianie i zatrzymywanie pomp wodnych, nadzorowanie pracy tych urządzeń oraz prowadzenie dokumentacji raportowej. W dniu [...] r. pracownik pracował na I zmianie i pomiędzy godziną 13 a 14 (przez okres ok. ½ godziny) w obecności innego pracownika A. P. dokonywał za pomocą elektrycznej pompy zanurzeniowej przepompowywania koagulantu "[...]" ze zbiornika magazynowego do zbiornika głównego. Po zakończeniu zmiany pracownik uskarżał się na [...] i z uwagi na te objawy został odwieziony przez kierownika pompowni do Przychodni Chorób Zawodowych w S. Zauważyć należy, że w orzeczeniu lekarskim z dnia [...] r. (co powtórzono także w orzeczeniu z dnia [...] r.) wskazano, że pacjent przelewał (a nie przepompowywał) koagulant w godzinach porannych, a objawy jakie ujawniły się podczas tej czynności ustąpiły po ok. 4-5 godzinach, a w karcie wypisowej z dnia [...] r. zapisano, że pacjent przy przyjęciu do szpitala nie zgłaszał żadnych dolegliwości. Nieścisłości te wymagają wyjaśnienia, a stwierdzenie choroby zawodowej u S. C. musi być poprzedzone ustaleniem czy pracownik był narażony na bezpośredni kontakt z substancją "[...]" i jaka była droga wniknięcia tej substancji do organizmu pracownika. Konieczne jest również odniesienie tych ustaleń do aktualnej karty charakterystyki tej substancji (karta przedłożona przez A sp. z o.o. zawiera charakterystykę sporządzoną w [...] r.), a także uzyskanie wyjaśnień dotyczących przebiegu zdarzenia i ewentualnych dolegliwości (objawów chorobowych) doznanych przez A. P., który był obecny przy zdarzeniu. Poszerzenie dochodzenia epidemiologicznego w opisanym powyżej zakresie uznać należy za absolutnie niezbędne, gdyż w niniejszej sprawie mamy do czynienia z [...] objawiającym się w sposób nieswoisty, nie powodujący stwierdzanych fizykalnie odchyleń od normy, które nie zostało potwierdzone laboratoryjnie (nie ujawniono żadnych [...], zachowana została pełna wydolność [...]), dla którego rozpoznania najistotniejsze były dane z wywiadu przeprowadzonego z pacjentem.

Rozpoznając sprawę ponownie organ odwoławczy (wbrew twierdzeniom pełnomocnika strony skarżącej wyrok sądu administracyjnego z dnia 16 listopada 2004 r. nie wyeliminował z obrotu prawnego decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w D. z dnia [...] r.) uzupełni dochodzenie epidemiologiczne w opisanym powyżej zakresie (zalecenia te dotyczą aspektów, co do których sąd administracyjny w wyroku z dnia 16 listopada 2004 r. nie wypowiadał się) i odniesienie się do argumentacji strony skarżącej dotyczącej związku przyczynowego pomiędzy rozpoznaną u S. C. jednostką chorobową a narażeniem pracownika na [...] w dniu [...] r.

Wobec przytoczonej powyżej argumentacji stwierdzić należy, że decyzja Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r. wydana została z naruszeniem prawa materialnego oraz przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, co nakazuje uchylić zaskarżoną decyzję w oparciu o art. 141 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

O kosztach postępowania Sąd orzekł w oparciu o art. 200 ustawy Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Rozstrzygnięcie dotyczące wykonalności zaskarżonej decyzji wydano w oparciu o art. 152 powołanej ustawy.