Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 497/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-09-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Środowiska
Powołane przepisy: article: art. 18,20,22
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Stopczyński (spr.) Sędzia WSA Alina Balicka Asesor WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska po rozpoznaniu w dniu 23 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. W. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Jakuba Linkowskiego, Krystyny Napiórkowskiej i asesora Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie Agnieszki Wójcik od rozstrzygania sprawy ze skargi R. W. na decyzję Ministra Środowiska z dnia (...) stycznia 2008 r. nr (...) w przedmiocie rozstrzygnięcia dotyczącego przywrócenia terminu postanawia: - wniosek oddalić.


UZASADNIENIE

Na rozprawie w dniu 17 września 2008 r., skarżący R. W. wniósł o wyłączenie od orzekania w niniejszej sprawie Sędziów WSA: Jakuba Linkowskiego, Krystyny Napiórkowskiej oraz Asesora WSA Agnieszki Wójcik. Uzasadniając swój wniosek skarżący wskazał, iż odręczne notatki znajdujące się w aktach sprawy mają charakter typowych poleceń co do przyszłego orzeczenia sądu i uzasadnienia. W związku z powyższym skarżący przypuszcza, iż wyrok będzie dostosowany do tych poleceń.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Instytucja wyłączenia sędziego ma na celu zapewnienie stronie realizacji zagwarantowanego, między innymi na gruncie Konstytucji RP prawa do sądu, poprzez stworzenie warunków umożliwiających każdemu rozpatrzenia jego sprawy przez niezależny, bezstronny i niezawisły sąd.

Sędzia jest wyłączony od udziału w sprawie z mocy samej ustawy

w sytuacjach określonych w przepisie art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej P.p.s.a.). Niezależnie od przyczyn powołanych w powołanym wyżej przepisie, stosownie do treści przepisu art. 19 tej ustawy, sąd wyłącza sędziego na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron zachodzi okoliczność tego rodzaju, ze mogłaby wywołać uzasadnione wątpliwości co do bezstronności sędziego. Zgodnie z art. 20 § 1 powołanej ustawy wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia.

W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Sądu nie zachodzą okoliczności mogące stanowić podstawę do wyłączenia sędziów od orzekania w niniejszej sprawie. Sąd nie stwierdził bowiem istnienia przesłanek, o których mowa w art. 18 ustawy P.p.s.a., stanowiących podstawę do wyłączenia wskazanych osób z mocy ustawy, zaś sam skarżący nie wskazał także, aby pomiędzy nim a sędziami istniał jakiś szczególny stosunek osobisty mogący poddawać w wątpliwość ich bezstronność przy orzekaniu. Tylko bowiem istnienie takiego stosunku osobistego może stanowić podstawę do wyłączenia sędziego na jego wniosek.

Podkreślić należy, że w ramach wyjaśnienia charakteru stosunków osobistych łączących sędziów ze stroną, w myśl art. 22 § 2 ustawy P.p.s.a., ustawodawca nałożył na sędziego, którego wniosek o wyłączenie dotyczy, obowiązek złożenia w tym zakresie stosownego wyjaśnienia. Sędzia Jakub Linkowski (w dniu 19 września 2008 r.), Sędzia Krystyna Napiórkowska (w dniu 22 września 2008 r.) oraz Asesor Agnieszka Wójcik (w dniu 22 września 2008 r.) oświadczyli, że między nimi a skarżącym nie istnieje stosunek osobisty, który mógłby wywołać wątpliwości co do ich bezstronności.

Także skarżący R. W. nie podał żadnych konkretnych okoliczności, które wskazywałyby na istnienie przynajmniej jednej z przesłanek wyłączenia sędziego, o których mowa w wyżej powołanych przepisach. Argumentacja wniosku skarżącego nie może w tej sytuacji stanowić podstawy jego uwzględnienia.

Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie przepisu art. 22 § 1

i § 2 powołanej ustawy.