Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 805/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2006-08-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność aktu prawa miejscowego w części

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Hyla, Sędziowie Sędzia NSA Marek Gorski (spr.), Sędzia WSA Felicja Kajut, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Kinga Czernis, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 sierpnia 2006 r. sprawy ze skargi A. na uchwałę Rady Miasta z dnia 28 listopada 2003 r. nr [[...]] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego 1. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały w części dotyczącej planu zagospodarowania przestrzennego Placu z otuliną w obszarze od ulicy B. do ulicy E. i od granicy z laskiem K. do wnętrza placu wraz z północnymi pierzejami uliczek dojazdowych w mieście S., o jakiej mowa w uchwale Rady Miasta z dnia 27 stycznia 2006r. nr [[...]], 2. w pozostałej części skargę oddala, 3. zasądza od Rady Miasta na rzecz skarżącej A. kwotę 255 (dwieście pięćdziesiąt pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

II SA/Gd 805/04

U z a s a d n i e n i e

Rada Miasta uchwałą Nr [[...]] z dnia 28 listopada 2003 r. uchwaliła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego centralnej części obszaru [[...]] ochrony uzdrowiskowej w S. oznaczonego symbolem [[...]] obejmującego teren o powierzchni 25,60 ha w granicach jak na rysunku stanowiącym załącznik od niniejszej uchwały (Dz. Urz. Woj. z 2004 r. nr 20 poz. 437). Jako podstawę prawną uchwały Rada Miasta wskazała art. 26 w związku z art. 7, art. 8 ust. 1-3, art. 9-11, art. 18 i art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm.), w związku z art. 85, ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowania przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) oraz art. 18 ust. 2 pkt 5, art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.).

W dniu 5 sierpnia 2004 r. A. w oparciu o art. 101 ustawy o samorządzie gminnym wniosła o usunięcie naruszenia prawa i uchylenie wskazanej wyżej uchwały Rady Miasta w części dotyczącej karty terenu nr 17 pkt 7.2. Spółka wskazała że jest właścicielem nieruchomości położnej w S. przy ul. E. Natomiast uchwała w karcie nr 17 pkt 7.2 stanowi, iż pełnej ochronie historycznej struktury przestrzennej podlega otulina zespołu urbanistycznego Placu (działki przy ul. E. [[...]] i B. [[...]]) – ochrona gabarytów – wysokość zabudowy do 10 m, dopuszczalna powierzchnia terenu przeznaczona pod zabudowę – 25%. Z uwagi, że ustalenia planu w znacznym stopniu ograniczyły możliwość korzystania z prawa własności poszczególnych nieruchomości na tym terenie, spółka ma interes prawny uzasadniający wniesienie wezwania.

Spółka podniosła, że nie została pisemnie powiadomiona o terminie wyłożenia projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przez co pozbawiono ją prawa do wniesienia zarzutów wobec ustaleń przyjętych w projekcie planu; naruszono art. 18 ust. 2 pkt 5a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym.

Następnie Rada Miasta S. podjęła dwie uchwały. Uchwałą Nr [[...]] z dnia 29 października 2004 r. uwzględniła skargę A. na uchwałę Nr [[...]] z dnia 28 listopada 2003 r., a uchwałą Nr [[...]] z tego samego dnia przystąpiła do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Placu z otuliną, w obszarze od ul. B. do ul. E. i do granicy z Laskiem K. do wnętrza placu wraz z północnymi pierzejami uliczek dojazdowych w mieście S.; odpowiadającemu obszarowi objętemu kartą terenu 17.MU miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

A. dnia 15 października 2004 r. wystąpiła ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wnosząc o stwierdzenie nieważności uchwały Rady Miasta S. Nr [[...]] z dnia 28 listopada 2003 r.

W uzasadnieniu skargi skarżąca obok argumentów podniesionych w wezwaniu do usunięcia naruszenia i uchylenia przedmiotowej uchwały podała, że postanowieniem Sądu Rejonowego w Gdańsku XVI Wydział Gospodarczy z dnia 17 marca 2003 r. zarejestrowana została zmiana adresu siedziby spółki na ul. P. w Ł. Pomimo ujawnienia tej zmiany w rejestrze Rada Miasta nie skierowała zawiadomienia o terminie wyłożenia projektu planu pod wskazany adres. Zdaniem skarżącej zaskarżona uchwała narusza art. 20 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. Nr 162, poz. 1568 ze zm.), gdyż nie uzgodniono projektu i zmian planu zagospodarowania przestrzennego z wojewódzkim konserwatorem zabytków.

W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta w imieniu Gminy Miasta wniósł o zawieszenie postępowania wskazując, że na podstawie w/w uchwał z dnia 29 października 2004 r., skarżąca będzie mogła wziąć udział w formowaniu zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dotyczącego jej interesu prawnego. Jednocześnie stwierdził, że podstawą uzgodnienia projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z konserwatorem zabytków była w tym czasie ustawa z dnia 15 lutego 1962 r. o ochronie dóbr kultury. W ramach procedury uchwalania planu dokonano wymaganego uzgodnienia w dniu 23 czerwca 2003 r.

Wobec negatywnego stanowiska skarżącej Sąd postanowieniem z dnia 14 marca 2005 r. oddalił wniosek o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego.

Pismem z dnia 14 marca 2006 r. Rada Miasta wniosła o umorzenie postępowania na postawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 ust. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wskazując, że w dniu 27 stycznia 2006 r. podjęła uchwałę Nr [[...]] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Placu z otuliną, w obszarze od ul. B. do ul. E. i do granicy z Laskiem K. do wnętrza placu wraz z północnymi pierzejami uliczek dojazdowych w mieście S. Stosownie do § 6 tej uchwały straciła moc uchwała Nr [[...]] Rady Miasta w części obszaru objętą kartą terenu nr 17. Skoro zastrzeżenia skarżącej w trybie autokontroli zostały uwzględnione, brak jest podstaw do badania jej zasadności i postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe. W razie nie uwzględnienia wniosku o umorzenie postępowania, ze względu na nie dokonanie do chwili obecnej publikacji uchwały Nr [[...]] w Dzienniku Urzędowym Województwa, Rada Miasta wniosła o odroczenie rozprawy do czasu wejścia w życie tej uchwały.

Skarżąca pismem z dnia 21 marca 2006 r. wniosła o oddalenie wniosku Rady Miasta o umorzenie postępowania. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że także uchwała Nr [[...]] jest obarczona wadami prawnymi i zaskarży ją zaraz po opublikowaniu. Może się zatem okazać, że uchylony zostanie jej § 6 mówiący o utracie mocy obowiązującej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uchwalonego uchwałą Nr [[...]] (w części). W takiej sytuacji ponownie obowiązywać będzie w całości uchwała Nr [[...]], co uniemożliwi zaskarżenie tej uchwały z uwagi na upływ terminów przewidzianych prawem. Uzasadnione jest zatem zawieszenie postępowania w sprawie do czasu rozstrzygnięcia w kwestii uchwały Nr [[...]]. Rozwiązanie takie pozwoli uniknąć sytuacji, gdy Sąd wyeliminuje z obrotu prawnego uchwałę Nr [[...]] i spowoduje ponowne obowiązywanie uchwały Nr [[...]] przy braku możliwości ponownego jej zaskarżenia w przypadku umorzenia obecnego postępowania.

Dnia 5 kwietnia 2006 r. została opublikowana uchwała Rady Miasta Nr [[...]]. Weszła w życie 6 maja 2006 r.

Postanowieniem z dnia 22 maja 2006 r. Sąd odmówił zawieszenia postępowania w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Stosownie do art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. Nr 13 poz. 74 z 1996 r. z późn. zmianami) każdy czyj interes prawny lub uprawnienia zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie zakresu administracji publicznej może po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia zaskarżyć uchwałę do Sądu administracyjnego.

Nie ulega wątpliwości, iż uchwała w sprawie planu zagospodarowania przestrzennego jest uchwałą z zakresu administracji. W sprawie jest również bezsporne, iż skarżąca wezwała organ gminy do usunięcia naruszenia prawa i naruszenie to w zakresie oczekiwanym przez skarżącego nie zostało usunięte.

Bezspornym jest także, że skarżąca jest właścicielem terenu którego dotyczy część planu zagospodarowania przestrzennego i że zgodnie z treścią obowiązujących w chwili podejmowania uchwały ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. Nr 15 poz. 139 z 1999 r. z późn. zm.) organ właściwy w sprawie sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zawiadamia na piśmie o terminie wyłożenia projektu planu właścicieli lub władających nieruchomościami, których interes prawny może być naruszony ustaleniami planu (art. 18 ust. 2 pkt 5 lit.a cytowanej wyżej ustawy).

Okoliczność naruszenia tego przepisu, usprawiedliwiając ją niemożliwością ustalenia adresu skarżącej, przyznał organ podtrzymujący zaskarżone uchwały. Dowodem na to poza oświadczeniem uprawnionego organu jest uchwała Rady Miasta Nr [[...]], która opublikowana została w Dzienniku Urzędowym Wojewody i weszła w życie 6 maja 2006 r.

Interes prawny skarżącej ogranicza się jedynie do tej części planu, która obejmuje jednostkę planistyczną na której znajduje się nieruchomość skarżącej. Skarżąca dała temu wyraz w skardze, w której na stronie 3 zawarła zapis "W związku z tym, iż naruszenie trybu postępowania dotyczy części uchwały a mianowicie Kart terenu do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Nr [[...]] – numer terenu 17 pkt 7.2 – otulina zespołu urbanistycznego Placu (działki przy ul. E. [[...]] do [[...]]) wnioskodawca wnosi o ewentualne stwierdzenie nieważności tej części uchwały".

Uchwała z dnia 5 kwietnia 2006 r. Nr [[...]] w § 6 zawiera zapis: "Traci moc we fragmencie objętym granicami niniejszego planu miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego centralnej części obszaru A1 ochrony uzdrowiskowej w S. uchwalony uchwałą Nr [[...]] Rady Miasta z dnia 28 listopada 2003 r."

Mimo podjęcia tej uchwały skarżąca nie wniosła o umorzenie postępowania ani nie odstąpiła od skargi w obawie upływu terminu do jej zaskarżenia jeśli z jakichkolwiek powodów wzruszona zostałaby wyżej przywołana uchwała o zmianie planu, która jak się wydaje również nie satysfakcjonuje skarżącej.

W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny zważywszy na to, iż zaskarżona uchwała podjęta została z naruszeniem art. 18 ust. 2 pkt 5 lit.a ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym (publ. jak wyżej) uznał, iż zaskarżona uchwała narusza prawo a ponieważ skarżący mają usprawiedliwiony interes prawny do jej zaskarżenia, w części o której Sąd orzekł w wyroku na mocy art. 147 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 94 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym stwierdził w części naruszenie zaskarżonej uchwały, a w pozostałej części na mocy art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.

Rozstrzygnięcie o kosztach uzasadnia art. 200 p.p.s.a.

Z uwagi na wejście w życie uchwały z dnia 27 stycznia 2006 r. Nr [[...]] Sąd nie orzekł w trybie art. 152 p.p.s.a.

MK