Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 108/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-02-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Stwierdzono wydanie zaskarżonej decyzji  z naruszeniem prawa
Powołane przepisy: article: art. 5 pkt 2,4,11, art. 20 ust. 3 i 3a, art. 25 pkt 1, art. 26 ust. 1 pkt 2,6,8, art. 27 ust. 1, art. 28 ust. 1 pkt 3, art. 30c ust. 3 pkt 1, art. 30e
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity
article: art. 3 par. 3, art. 205 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Barbara Mleczko - Jabłońska (spr.), Sędzia WSA - Krystyna Madalińska – Urbaniak, Sędzia WSA - Beata Krajewska, Protokolant - st. sekr. sąd. Marcin Kwiatkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 lutego 2011 r. sprawy ze skargi S. Sp. z o.o. w P. na informację Polskiej Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości w [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; 1. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości w [...]; 2. zasądza od Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości w [...] na rzecz S. Sp. z o.o. w P. kwotę 457 zł (czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

"[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w P. złożyła w dniu [...] października 2009r. w Z. Agencji Rozwoju Regionalnego SA w S. (Regionalnej Instytucji Finansującej) wniosek o dofinansowanie projektu "Wdrożenie technologii spawania stali duplex w połączonej metodzie rulonowej i swobodnego podparcia".

Przedmiotowy projekt złożony został w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, Oś priorytetowa1 – Badania i rozwój nowoczesnych technologii, Oś priorytetowa 2 Inwestycje w innowacyjne przedsięwzięcia Działanie 1.4 Wsparcie projektów celowych i Działanie 4.1 Wsparcie wdrożeń wyników prac B+R. – zarejestrowany został pod numerem POIG. 01.04.00-32-015/09 i PO IG 04.01.00 32-015/09

W piśmie z dnia [...] grudnia 2009r. Regionalna Instytucja Finansująca poinformowała spółkę, że złożony wniosek uzyskał pozytywną ocenę pod względem spełnienia kryteriów formalnych i został skierowany do Komisji Konkursowej przy Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości celem oceny merytorycznej.

Kolejnym pismem z [...] maja 2010r. Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości poinformowała beneficjenta, że złożony przez niego projekt nie spełnił wszystkich kryteriów obligatoryjnych oceny merytorycznej, a mianowicie:

- kryterium nr 9 - wydatki są kwalifikowane w ramach działania, uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów bo w ramach projektu wnioskodawca planuje zlecić prace badawcze, które mają być wykonane m.in. przez 10 studentów wraz z nadzorującymi ich 2 inżynierami. W biznes planie nie opisano jednak jakie obowiązki będą miały poszczególne z wymienionych osób, a tym samym nie uzasadniono konieczności ich zatrudnienia. Jednocześnie jako koszty kwalifikowane zaplanowano udział w konferencjach, seminariach i szkoleniach, które to wydatki nie są zgodne z rozporządzeniem z 7 kwietnia 2008r. w sprawie udzielania przez PARP pomocy finansowej w ramach PO IG 2007- 2013.

Łącznie kwota wydatków uznanych za niekwalifikowane wynosi 672.000 zł. i stanowi powyżej 10 % kosztów kwalifikowanych I etapu. Tym samym, jak dalej podano niniejsze kryterium nie może zostać uznane za spełnione.

W powyższym piśmie zawarto pouczenie o prawie do złożenia w terminie 14 dni protestu i spółka taki protest złożyła. W proteście zarzuciła niewłaściwą interpretację kategorii wydatków oraz przeoczenie uzasadnienia tychże. Wskazała, że jedyną kategorią wydatku, jaką zgodnie z wnioskiem zamierzała ponieść na etapie badawczym, to "nabycie usług doradczych". We wniosku natomiast nie zostały wskazane wydatki potencjalnego beneficjenta na konferencje seminaria i szkolenia. W praktyce oznacza to, że w ramach etapu badawczego spółka zakupi kompletną usługę badawczą od uczelni (Z. Uniwersytetu Technologicznego). Natomiast, zdaniem wnioskodawcy, na co uczelnia wyda te pieniądze jest kwestią całkowicie odrębną i nie powinno być przedmiotem rozpatrywania w kontekście wydatków. W kwestii natomiast uzasadnienia wydatków spółka wskazała, że zasadnicza, obszerna podstawa dla tego wydatku znajduje się w pkt 3 Biznes Planu, gdzie wnioskodawca zamieścił dokładny opis badań, które za łączną kwotę 1.113.000 zł. gotów jest wykonać dla spółki Z. Uniwersytet Technologiczny.

Przedmiotowy protest rozpatrzony został negatywnie, o czym PARP poinformowała spółkę w piśmie z dnia [...] lipca 2010r.

W powyższym piśmie - informacji podano, z powołaniem się na Przewodnik po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach PO IG 2007-2013, że:

- projekt nie spełnia zakwestionowanego przez Komisję Konkursową kryterium wydatków, które w ramach działania są kwalifikowane, uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu oraz celów Działania.

Spółka bowiem w pkt C 1.4 Biznes Planu zadeklarowała konieczność licznych dojazdów do wnioskodawcy i udział w seminariach i szkoleniach. Wydatki te oszacowano na 100.000zł. Nie opisano natomiast jak potencjalny beneficjent obliczył powyższą kwotę, nie określono elementów składowych tego wydatku. PARP podtrzymał również stanowisko, co do uznania, że wydatki na udział w konferencjach i szkoleniach nie mogą być uznane za kwalifikowane do wsparcia. Nie zgodził się z wnioskodawcą , iż nie jest przedmiotem oceny wniosku jak będą wydatkowane środki pomocowe zlecone w formie usługi doradczej wykonawcy zewnętrznemu. Ponadto przeniesiono do wydatków niekwalifikowanych wydatki dotyczące wynagrodzeń 10 studentów oraz 2 inżynierów. Zdaniem bowiem Instytucji Rozpatrującej Protest(IRP), wnioskodawca w harmonogramie rzeczowo finansowym, zawarł bardzo ogólne informacje z zakresu obowiązków i funkcji wykonywanych przez te osoby w ramach projektu. Z uwagi na zaplanowane wydatki, które przekraczają katalog kosztów kwalifikowanych w ramach przedmiotowego działania oraz przedstawione w projekcie zbyt ogólne, bez należytego uzasadnienia opisy, ocena merytoryczna wniosku w zakresie braku spełnienia kryterium wydatków dokonana została, zdaniem IRP prawidłowo.

Od w/w rozstrzygnięcia spółka wniosła odwołanie do Instytucji Pośredniczącej -Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego zarzucając nieuważne przeanalizowanie wniosku o dofinansowanie projektu oraz niewłaściwą ocenę projektu z uzasadnieniem podobnym jak w proteście oraz naruszenie przepisów postępowania Procedury odwoławczej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka poprzez rozszerzenie zakresu rozpoznania protestu i przyjęcie w wyniku rozpoznania protestu innych, dodatkowych, nie podnoszonych wcześniej powodów, dla których uznano brak spełnienia kryterium nr 9. ( np. wydatku dotyczącego dojazdu oraz zbytniej ogólności opisów prac studentów i inżynierów przy wcześniejszym zarzucie braku takich opisów).

Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego (Instytucja Pośrednicząca), w wyniku rozpoznania odwołania, rozstrzygnięciem podjętym w piśmie z dnia [...] października 2010r. wydanym na podstawie art. 30b ust 4 ustawy z 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ( Dz, U. 2009 Nr 84 poz. 712 ze zm.) uznał argumenty beneficjenta za zasadne i odwołanie rozstrzygnął pozytywnie. Tym samym stwierdził, że właściwym jest skierowanie wniosku o dofinansowanie do ponownej oceny merytorycznej.

W opinii Instytucji Pośredniczącej wnioskodawca zawarł w biznes planie informacje, iż wykonawcą badań przemysłowych i rozwojowych dotyczących projektu ma być jednostka naukowa mająca doświadczenie i możliwości badawcze w zakresie produkowanych przez spółkę urządzeń. Z dostarczonych dokumentów ( biznes plan, harmonogram rzeczowo- finansowy) wynika, że zadania te będą wykonywane w formie usługi badawczej. Minister stwierdził, że w tej sytuacji jedyną formą rozliczenia będzie sprawozdanie z wykonanych badań, protokół odbioru oraz faktura za wykonaną usługę. Zdaniem Instytucji Rozpoznającej Odwołanie, szacunkowe wydatki przykładowego wykonawcy przedstawione w pkt C1.4 Biznes Planu nie są wydatkami wykonawcy i dlatego nie podlegają ocenie. Organ stwierdził, że wykonawcą usług może być inna jednostka, której wydatki będą na pewno inne. Minister wskazał, że zgodnie z instrukcją wypełniania Biznes Planu wszelkie informacje dotyczące wykonawcy w ramach projektu mają być jedynie orientacyjne. Dlatego też ocenie podlega tylko kwota wydatków przewidywana na "badania, usługi doradcze i usługi równorzędne". Zdaniem IRO analizując zakres prac jaki będzie musiał wykonać usługobiorca, wykazana kwota nie jest zawyżona.

Jednocześnie zawiadomiono spółkę, że w wyniku powyższego rozstrzygnięcia projekt zostanie skierowany do ponownej oceny.

Pismem z [...] grudnia 2010r. (doręczonym spółce w dniu [...] grudnia 2010r.) PARP poinformowała wnioskodawcę, że nie zostało mu przyznane dofinansowanie na realizację zgłoszonego projektu.

Projekt nie spełnia bowiem kryterium oceny merytorycznej, a mianowicie:

- "Wydatki są kwalifikowane w ramach działania, uzasadnione racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu oraz celów Działania."

W tym zakresie Komisja Oceniająca ponownie zakwestionowała kwotę przeznaczoną na badania i usługi doradcze na etapie badań przemysłowych i rozwojowych. Nie uznano za uzasadnione wydatki na koordynatora prac badawczych w formie tylko nadzoru nad realizacją. Zakwestionowano w wynagrodzenia 2 inżynierów. Zarzucono, że zakres prac wykonujących badania studentów nie został uszczegółowiony. Również wstępnie oszacowana na 100.000zł. na etapie prac rozwojowych praca laboratorium badawczego budzi zastrzeżenia oceniających. Jednocześnie zakwestionowano jako koszty kwalifikowane udział w konferencjach, seminariach i szkoleniach, które to wydatki, jak podniesiono nie są zgodne z Rozporządzeniem z 7 kwietnia 2008r. w sprawie udzielania przez PARP pomocy finansowej w ramach PO IG 2007-2013.

W dniu [...] stycznia 2011r. /data nadania pocztowego/ "[...]" Sp. z o.o. w P. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na wynik procedury odwoławczej i wynik oceny projektu zawarty w piśmie z dnia [...] grudnia 2010r.

W skardze wniosła o jej uwzględnienie i stwierdzenie, iż ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą w tej sprawie instytucję oraz zasądzenie kosztów postępowania.

Skarżąca zarzuciła, że przy ponownym badaniu wniosku – projektu, naruszony został :

- § 17 ust.3 Procedury Odwoławczej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, stanowiącej Załącznik do Szczegółowego Opisu Priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013, poprzez nieuwzględnienie przy ponownej ocenie projektu treści rozstrzygnięcia Ministra Nauki I Szkolnictwa Wyższego wraz z uzasadnieniem oraz zarzuciła brak wnikliwego przeanalizowania nieprawidłowości w dokonanej ocenie, jak również brak ustosunkowania się przez PARP do zarzutów przedstawionych przez IRO w piśmie kierującym projekt do ponownej oceny. Ponadto, zdaniem skarżącej dokonane zostały nieprawidłowe ustalenia dotyczące uznania wydatków przedstawionych we wniosku o dofinansowania za niekwalifikowane, nieuzasadnione, nieracjonalne i nieadekwatne.

W uzasadnieniu skargi skarżąca przedstawiła przebieg postępowania i zarzuciła ponownie, że w jego toku wykazała konsekwentnie, że zakwestionowane wydatki na ewentualne szkolenia i seminaria wykonawcy usługi badawczej ( ZUT) nie stanowią wydatku skarżącej. Podniosła, że w wyniku rozpoznania protestu PARP wskazał na nowy argument dotyczący braku wyliczeń dojazdów ( naukowców) do skarżącej Zarzuciła, że wyjaśnienia PARP w wyniku ponownej oceny są nieprzekonujące skoro do zarzucono, że wydatki powinny być bardziej szczegółowe, a IRO uznała że mogą być one w tym zakresie być doprecyzowane na etapie przygotowania umowy z wykonawcą usług.

W odpowiedzi na skargę PARP wniosła o oddalenie skargi.

Agencja wskazała, że ocena wniosku o dofinansowanie projektu została przeprowadzona prawidłowo (rzetelnie i bezstronnie), przy zachowaniu wszystkich procedur. Nie zgodziła się z zarzutem nie wzięcia pod uwagę przy dokonaniu ponownej oceny projektu treści rozstrzygnięcia Instytucji Rozpatrującej Odwołanie. Wskazała, że żaden z przepisów Procedury odwoławczej nie wskazuje, aby orzeczenie IRO miało charakter wiążący dla Instytucji dokonującej ponownego rozpoznania wniosku.

Odnośnie niespełnionego kryterium w ramach ponownej oceny PARP podtrzymała stanowisko Komisji Oceniającej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Uprawnienia sądów administracyjnych, określone m.in. przepisami art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwana dalej p.p.s.a.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu lub czynności z przepisami postępowania administracyjnego i normami prawa materialnego.

Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ppsa).

W tym miejscu należy zaznaczyć, że uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 30 c ustawy z 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712), w związku z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

W przepisach art. 30c-30d ustawy przewidziano kilka rozwiązań autonomicznych, regulujących wybrane zagadnienia procesowe, w tym także kierunki rozstrzygnięć, jakie może podjąć sąd, załatwiając skargę (art. 30c ust. 3-5). Natomiast w zakresie nieuregulowanym w ustawie, w postępowaniu sądowoadministracyjnym odpowiednie zastosowanie znajdą przepisy p.p.s.a. (określone dla aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4), z wyłączeniem jednak: art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 p.p.s.a. (art. 30e ustawy).

Zgodnie art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego, skoro w przepisie tym przewidziane jest uwzględnienie skargi, w wypadku stwierdzenia, że ocena konkretnego projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo z jednoczesnym przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą.

W tym miejscu wskazać należy, iż jak wynika z dotychczasowego orzecznictwa sądów administracyjnych i NSA zasady dokonywania sądowej oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego wymagają ustalenia standardu prawnego, według którego należy dokonać oceny zgodności (niezgodności) z prawem kontrolowanego rozstrzygnięcia odwoławczego. Wprowadzając w art. 30c ust. 1 pkt 1 ustawy kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 37, że do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie na podstawie tejże ustawy – ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych – nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w k.p.a. Z drugiej strony wątpliwości budzi kwestia, jaka jest dopuszczalna sądowa ocena procesu weryfikacji wniosków o dofinansowanie zamierzonych przedsięwzięć. Pomimo wątpliwości i rozbieżności orzecznictwa sądów administracyjnych w tym zakresie przy interpretacji przepisów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, podzielić należy stanowisko, które dopuszcza możliwość posługiwania się, w ramach sądowej kontroli ocen projektów ubiegających się o dofinansowanie - postanowieniami systemu realizacji programu, łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego.

W kontekście powyższych rozważań, badając legalność ponownej oceny wniosku zawartej w piśmie z dnia [...] grudnia 2010r. nr [...] Sąd uznał skargę za uzasadnioną.

Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nakłada na Instytucję Zarządzającą obowiązek określenia systemu realizacji programu operacyjnego, a w jego ramach - określenie środków odwoławczych od negatywnych ocen projektów (art. 26 ust. 2 pkt 8 i art. 30 b ust. 1). W systemie dotyczącym Działania 1.4 przewidziano, że wyniki oceny projektu ponownie przeprowadzonej w efekcie uwzględnienia odwołania są wiążące i nie przysługuje od nich dodatkowo żaden środek odwoławczy na poziomie instytucjonalnym PO IG (§ 18 pkt 1 lit. "a" załącznika 4.4 ).

Procedura odwoławcza na poziomie tego Programu, w odniesieniu do danego projektu oraz procedura jego wyboru kończą się wraz z wydaniem rozstrzygnięcia w przedmiocie odwołania - ewentualnie w wyniku ponownej oceny projektu (§ 18 pkt 1 b). Z tej regulacji proceduralnej wynika, że ponowna ocena projektu przez PARP (Instytucję Wdrażającą), dokonana po przekazaniu jej projektu przez Instytucję Pośredniczącą w wyniku pozytywnego rozpatrzenia odwołania, jest ostateczna. Wobec tego zaskarżeniu do sądu podlega, w myśl art. 30 c ustawy ten właśnie końcowy, negatywny dla strony, wynik procedury odwoławczej. Trzeba podkreślić, że ustawa dopuszcza skargę na negatywny wynik procedury odwoławczej, co oznacza, że skarga nie przysługuje od pozytywnego dla strony, "kasacyjnego" rozstrzygnięcia organu odwoławczego, polegającego na skierowaniu projektu do ponownej oceny instytucji odpowiedzialnej za ocenę projektów. Taka wykładnia art. 30 c ust. 1 i 2 nie koliduje z treścią art. 30 c ust. 3 pkt 1, który przewiduje, w razie uwzględnienia skargi, przekazanie przez sąd sprawy do ponownego rozpatrzenia właściwej Instytucji Zarządzającej lub Pośredniczącej.

Na tej podstawie nie ulega wątpliwości, że przedmiotem skargi do sądu administracyjnego jest negatywna ocena projektu objętego wnioskiem o dofinansowanie, dokonana przez PARP, kończąca postępowanie odwoławcze w tej sprawie.

W tym miejscu odnieść należy się do przebiegu postępowania zainicjowanego złożonym przez skarżącą spółkę wnioskiem o dofinansowanie, przy uwzględnieniu podniesionych w tym zakresie zarzutów w skardze.

Według treści art. 5 pkt. 11 ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach polityki rozwoju (Dz.U. nr 84 poz. 712 z późn. zm.) wszelkie zasady i procedury dotyczące realizacji zarówno strategii rozwoju, jak i programów, zawarte są w "systemie realizacji", przy czym system ten określa także środki odwoławcze, które przysługują wnioskodawcy w związku z naborem projektów o których mowa w art. 28 ust.1 pkt. 3 cyt. ustawy – czyli zgłoszonych w trybie konkursowym. Obowiązek opracowania – określenia tego systemu realizacji, nałożony został na instytucję zarządzającą odpowiadającą za prawidłową realizację programu /art. 26 ust.1 pkt.2, pkt. 6, pkt. 8, art. 25 pkt.1, art. 5 pkt. 2 cyt. ustawy/. Przy wykonywaniu swoich zadań instytucja zarządzająca ma obowiązek uwzględnienia zasady równego dostępu do uzyskania pomocy, a także ma zapewnić przejrzystość reguł stosowanych przy ocenie projektów mogących skorzystać z dofinansowania, a między innymi projektów wyłanianych w trybie konkursu / art. 26 ust.2, art. 28 ust.1 pkt. 3 cyt. ustawy/. Instytucja zarządzająca może powierzyć część swoich zadań – między innymi dokonywanie, w oparciu o określone kryteria, wyboru projektów do dofinansowania w ramach danego programu – instytucji wdrażającej jako instytucji pośredniczącej II stopnia /art. 27 ust.1 w związku z art. 5 pkt. 4 cyt. ustawy/.

Skarżąca "[...]" spółka z o.o. w P. zgłosiła swój wniosek – projekt w ramach PO IG–Oś priorytetowa 1 – Badania i rozwój nowoczesnych technologii, Oś priorytetowa 2 Inwestycje w innowacyjne przedsięwzięcia, Działanie 1.4 Wsparcie projektów celowych i Działanie 4.1 Wsparcie wdrożeń wyników prac B+R. Według Szczegółowego opisu priorytetów...... /Załącznik 4.3 Opis systemu wdrażania działań/, procedura wyboru projektu dokonywana jest dwuetapowo: wybór ten dokonywany jest w oparciu o kryteria formalne, a następnie w oparciu o kryteria merytoryczne i po spełnieniu wszystkich tych kryteriów - a zwłaszcza w drugim etapie po spełnieniu wszystkich kryteriów merytorycznych – wniosek jest wpisywany na listę projektów rekomendowanych do dofinansowania. Dla poszczególnych Priorytetów i działań – w tym dla działania 1.4, 4.1 opracowane zostały kryteria wyboru formalne i merytoryczne przy czym co do oceny merytorycznej wskazano 11 kryteriów merytorycznych obligatoryjnych, o zakresie określonym /nazwanym/ co do każdego z tych kryteriów.

W nawiązaniu do przytoczonych wyżej regulacji przyjąć należy, że instytucja dokonująca wyboru projektów do dofinansowania tj. w niniejszym przypadku PARP ma obowiązek stosowania wszystkich zasad i reguł określonych w systemie realizacji projektu ( kryteria oceny, sposób stosowania tych kryteriów w nawiązaniu do projektu, rozpatrywanie środków odwoławczych) – do których musi stosować się także wnioskodawca zgłaszający określony projekt do dofinansowania – zaś sąd dokonuje kontroli ich stosowania jako źródeł prawa w szerokim znaczeniu, przy uwzględnieniu także norm prawnych powszechnie obowiązujących. Załącznikiem do Szczegółowego opisu priorytetów PO IG jest dokument - załącznik nr 4.4 - Procedura Odwoławcza w ramach PO IG opracowana na podstawie ustawy z 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz zgodnie z Wytycznymi Ministra Rozwoju Regionalnego w zakresie wymogów, jakie powinny spełniać procedury odwoławcze – ustalone dla programów operacyjnych.

Jak wskazano na wstępie, projekt o dofinansowanie zgłoszony przez skarżącą spółkę uzyskał pozytywną ocenę w zakresie spełnienia kryteriów formalnych, natomiast w ocenie merytorycznej – o której poinformowano spółkę w piśmie z dnia [...] maja 2010. – podano, że "projekt nie spełnił wszystkich kryteriów oceny merytorycznej." Wskazano że nie spełnione zostało kryterium nr 9 odnośnie kwalifikowalności planowanych wydatków w ramach działania ( podanych jako udział w seminariach i szkoleniach naukowców wykonawcy usługi badawczej- Z. Uniwersytetu Technologicznego) oraz braku opisu czynności ( obowiązków) osób wykonujących prace badawcze ( 10 studentów i 2 inżynierów ), które mają być uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu. Co do pozostałych kryteriów oceniający przyznali oceny pozytywne.

W proteście od powyższej oceny spółka odniosła się do jej treści wnosząc o ponowne sprawdzenie zgodności wniosku o dofinansowanie z zakwestionowanym kryterium wyboru. Podniosła zarzuty co do błędnie, jej zdaniem uznania braku kwalifikowalności wydatku na seminaria i szkolenia, które wg. niej skoro wchodzą w koszt planowanej do zakupu usługi badawczej wykonywanej przez studentów i naukowców ZUT, nie stanowią wydatku spółki. Wnioskodawca wyjaśnił, że zakwestionowany przez oceniających brak opisu prac znajduje się w się w pkt 3 Biznes Plan zawierającym szczegółowy opis badań, które za wskazaną w projekcie kwotę jest gotowa dla beneficjenta jest wykonać placówka naukowo -badawcza.

W informacji o negatywnym rozpatrzeniu przedmiotowego protestu PARP podtrzymała stanowisko co do niespełnienia zakwestionowanego kryterium wskazując jednocześnie, że kryterium to nie zostało spełnione z powodu niewystarczających ( zbyt ogólnych ) informacji na temat wykonywanych w ramach usługi badawczej prac oraz nie wykazania zasadności poniesienia wydatku na dojazdy w czasie prac badawczych osób je wykonujących do wnioskodawcy.

W odwołaniu od tej oceny spółka odniosła się do jej treści i wniosła "o ponowne rozpatrzenie niniejszej sprawy". Podobnie jak w proteście uzasadniała swoje stanowisko co do braku podstaw uznania jako niekwalifikowanych wydatków na szkolenia zewnętrznego usługodawcy. Podniosła też, iż uprzednio zakwestionowane kryterium nie zostało uznane za spełnione wobec nie wskazania opisu prac jakie miałyby wykonać pracownicy i studenci Uniwersytetu zaś w rozpoznaniu protestu PARP zmienia to stanowisko na stanowisko oparte na przedstawieniu niewystarczających ( zbyt ogólnych ) informacji oraz przedstawia nowe argumenty o nie uzasadnieniu wydatku dotyczącego dojazdów badaczy do siedziby wnioskodawcy.

W piśmie z [...] października 2010r. w przedmiocie złożonego odwołania Instytucja Pośrednicząca (MNiSW) uznała wniesione odwołanie za zasadne. Przychyliła się do argumentacji wnioskodawcy w zakresie uznania, że przedstawione w pkt C 1.4 ( e) Biznes Planu wydatki są wydatkami na przewidzianą w projekcie usługę badawczą na wykonie zadań. Wskazała, że przedstawione w tym punkcie szacunkowe wydatki przykładowego wykonawcy usługi ( ZUT) nie są wydatkami wnioskodawcy i dlatego nie podlegają ocenie. Wskazała, że zgodnie z instrukcją wypełniania Biznes Planu wszelkie informacje dotyczące wykonawcy w ramach projektu mają być jedynie orientacyjne. Zaś analizując zakres prac, jakie będzie musiał wykonać świadczący usługę Zespół Zadaniowy Instytucji Rozpoznającej Odwołanie uznał, że wskazana kwota nie jest zawyżona, a wydatki te można i należałoby uszczegółowić na etapie przygotowania umowy.

W kolejnej informacji o ocenie merytorycznej /w związku z protestem i odwołaniem/ PARP poinformowała spółkę w piśmie z [...] grudnia 2010r., iż projekt nie spełnia wszystkich kryteriów oceny merytorycznej, a mianowicie: zakwestionowanego uprzednio kryterium nr 9 dotyczącego wydatków. Oceniający nie uznali tym razem za uzasadniony wcześniej niekwestionowany wydatek na wynagrodzenie koordynatora prac badawczych. Również zakwestionowali niepodważany uprzednio wydatek przewidziany za pracę laboratorium badawczego na etapie prac rozwojowych wobec nie wskazania składników podanej kwoty. Ponownie jak uprzednio zaś podważyli wynagrodzenia inżynierów i studentów wobec braku szczegółowego opisu ich obowiązków i nie wykazania konieczności ich zatrudnienia. Również ponownie uznano za niekwalifikowany koszt udziału w seminariach i szkoleniach uczestników badań świetle Rozporządzenia z 7 kwietnia 2008r. w sprawie udzielania przez PARP pomocy finansowej w ramach PO IG 2007- 2113. Dokonując oceny wniosku PARP poza informacją o zapoznaniu się z treścią rozstrzygnięć IRP i IRO nie zawarła żadnego ustosunkowania się do zarzutów przedstawionych przez IRO w piśmie kierującym wniosek do ponownej oceny. Jak również nie uzasadniła swego stanowiska co do odmiennej aniżeli IRO oceny wniosku potencjalnego beneficjenta.

W nawiązaniu do okoliczności przytoczonych wyżej, rację należy przyznać skarżącej, iż w wyniku rozpatrzenia odwołania, oceny projektu dokonano z naruszeniem prawa, a w szczególności §17 ust 3 lit b Załącznik 4.4.

W tym miejscu zauważyć należy, że zgodnie z § 7 ust. 3 Procedury odwoławczej (Załącznik nr 4.4 do Szczegółowego opisu priorytetów PO IG) w proteście powinny być ujęte wszystkie zarzuty dotyczące dokonanej oceny; jeśli ocena została przeprowadzona niezgodnie z więcej niż jednym kryterium, wszystkie te kryteria należy wskazać w proteście pod rygorem utraty możliwości przytoczenia nowych argumentów . Z kolei instytucja rozpatrująca protest związana jest jego zakresem (§ 9 ust.3 cyt. wyżej Procedury) i sprawdza zgodność wniosku o dofinansowanie projektu tylko z tymi kryteriami oceny, które zostały wskazane w proteście. Logiczne w związku z tym jest stwierdzenie, że jeśli w ocenie negatywnej, wskazano określone kryteria, których nie spełnia złożony – wniosek (projekt), to w proteście (czy innym środku odwoławczym) wnioskodawca polemizuje właśnie z tą negatywną oceną w zakresie tych zakwestionowanych kryteriów i tak też czyniła niniejszej sprawie skarżąca spółka cytując w proteście i w odwołaniu poszczególne fragmenty przekazanych jej informacji i ustosunkowując się do nich w zakresie zakwestionowanego jednego kryterium nr 9.

Skoro w obowiązującym systemie odwoławczym przewidziano dla wnioskodawcy protest oraz odwołanie i w niniejszej sprawie wnioskodawca - spółka z nich skorzystała, a po rozpatrzeniu jej odwołania instytucja rozpoznająca to odwołanie wyraźnie wskazała zakres badania projektu tj. jego zgodności z zakwestionowanym kryterium nr 9, którego dotyczył protest, rozpoznanie przez PARP wniosku skarżącej w sposób określony pismem z dnia [...] grudnia 2010r. bez jakiegokolwiek odniesienia się do zarzutów przedstawionych przez IRO co do dotychczasowych zastrzeżeń oraz wskazanie nowych zastrzeżeń w ramach zakwestionowanego kryterium ( np w sprawie zakup lub używanie sprzętu i aparatury) i nowej oceny warunków, których spełnienia dotychczas nie kwestionowano, uznać należy za naruszenie zasad procedury odwoławczej. Podkreślić należy, że według art. 30b ust.1 w związku z art. 30 a cyt. wyżej ustawy, w pisemnej informacji o negatywnej ocenie projektu na danym etapie właściwa instytucja ma zamieścić uzasadnienie tej oceny, czyli przedstawić zastrzeżenia co do wniosku o dofinansowanie projektu i je uzasadnić; W przedmiotowej procedurze odwoławczej nałożony został obowiązek zamieszczania – w informacji przekazywanej wnioskodawcy - uzasadnienia dokonanej oceny. W nawiązaniu do przytoczonych wyżej okoliczności przyjąć należy, że rozpatrzenie protestu wnioskodawcy – skarżącej spółki powinno być dokonane w zakresie zarzutów podniesionych w tymże proteście, a te zarzuty związane były z treścią pierwszej informacji co do oceny merytorycznej, przy uwzględnieniu także o czym nie można zapominać treści zawartych w Rozstrzygnięciu MNiSW zgodnie z §17 ust 2 i 3 Procedury odwoławczej. Zgodnie bowiem z §17 ust 2 załącznika 4.4. ponowna ocena właściwej instytucji odpowiedzialnej za ocenę projektów winna dotyczyć kryterium, w których odwołanie zostało uznane za zasadne, zaś wnioskodawca musi uzyskać jasne i wyraźnie sformułowania co do wyników tegoż rozpatrzenia wraz z pisemnym ustosunkowaniem się do zarzutów przedstawionych przez Instytucję Rozpoznającą Odwołanie ( §17 ust 3 lit c i d Procedury Odwoławczej), po uprzednim wzięciu pod uwagę treści rozstrzygnięć IRP i IRO.

W sprawie niniejszej sporne kryterium nr 9 dotyczy oceny wniosku w zakresie wydatków przedstawionych w Biznes Planie jako koszt zakupu usługi badawczej ( pkt C 1.4 ( e) – badania i usługi doradcze. Spór w zakresie oceny wniosku w zakresie tego kryterium sprowadza się do przyjęcia na ile wykazana przez Spółkę w harmonogramie rzeczowo finansowym i Biznes Planie kwota przeznaczona na te usługi, wstępnie wskazana przez wykonawcę została właściwie opisana, uzasadniona, jest dostosowana do zakresu zaplanowanych czynności / potrzeb, odpowiednia do poszczególnych działań w projekcie i rezultatów tych działań, a wydatki są kwalifikowane, przez co można dokonać właściwej oceny wniosku przez spełnienie kryterium nr 9.

Podkreślić w tym miejscu należy, iż w sytuacji, gdy w toku oceny projektu dokonywanej w procesie wyboru projektów do dofinansowania uczestniczą eksperci posiadający specjalistyczną wiedzę lub umiejętności z poszczególnych dziedzin objętych programem operacyjnym, powołani zgodnie z przepisem art. 31 u.z.p.p.r., sąd nie może wejść w rolę kolejnego eksperta i ocenić jego usług oraz wyrażonej przez niego opinii, gdyż - sąd nie dysponuje wiadomościami specjalnymi, takimi jak powołany ekspert, ani też nie ma możliwości powołania biegłego w celu uzyskania jego opinii, gdyż ww. przepisy regulujące sądową procedurę kontroli legalności oceny projektów nie dają sądowi podstawy prawnej do przeprowadzenia takiego dowodu. W tej sytuacji, sądowa kontrola legalności oceny projektu przeprowadzona przez właściwą instytucję zarządzającą w ramach ogłoszonego konkursu sprowadza się do oceny prawidłowości stosowania prawa przez tę instytucję, określonego w przepisach u.z.p.p.r. oraz jej przepisów wykonawczych, jak też w regionalnym programie operacyjnym (art. 20 ust. 3 i 3a u.z.p.p.r.), a nadto regulacji zawartych w systemie realizacji programu operacyjnego (art. 5 pkt 11 u.z.p.p.r.), określonym przez instytucję zarządzającą (art. 26 ust. 1 pkt 8 u.z.p.p.r.), jak również w regulacjach wspólnotowych dotyczących w szczególności Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (vide: wyrok WSA w Szczecinie z 18.11.2009 r., sygn. akt I SA/Sz 781/09).

W sprawie niniejszej ponowna ocena wniosku dokonana w zaskarżonym piśmie kończącym procedurę odwoławczą wbrew obowiązkowi wynikającemu z zasad tej procedury nie uwzględnia treści diametralnie różnych w tym zakresie rozstrzygnięć IRP i IRO. Sąd zgadza się ze stanowiskiem organu, że żaden przepis procedury odwoławczej nie wskazuje aby orzeczenie IRO miało charakter wiążący dla instytucji dokonującej ponownego rozpoznania wniosku ale też nie można uznać za słuszne przyjęcie przez PARP, że instytucja dokonująca ponownej oceny wniosku ( wskutek pozytywnie rozpatrzonego odwołania ) bada wniosek całościowo. Skoro ponowna ocena wniosku w żaden sposób nie uwzględnia zarzutów oraz argumentów przedstawionych w piśmie kierującym wniosek do ponownej oceny całkowity, brak ustosunkowania się KK do argumentów zawartych w piśmie IRO takich jak : brak rozważenia, że zadania w ramach projektu będą być wykonane w formie usługi badawczej przez podmiot zewnętrzny, co do którego informacje w ramach projektu mają być ( zgodnie z instrukcją wypełniania Biznes Planu dla projektu w zakresie działań 1.4.- 4.1 PO IG ) jedynie orientacyjne, a ocenie podlega tylko kwota wydatków przewidywana na "Badania, usługi doradcze i usługi równorzędne", która może zostać uszczegółowiona na poszczególne zadania na etapie przygotowania umowy, dokonana ponownie ocena bez przeanalizowania wskazanych w piśmie IRO nieprawidłowości oraz bez pisemnego odniesienia się do przedstawionych przez Ministra zarzutów wskazujących na czym, jego zdaniem polegało niewłaściwe przeprowadzenie oceny wniosku w zakresie danego kryterium oraz podniesienie nowych argumentów w zakresie zakwestionowania wydatków dotychczas niepodważanych na zakup i używanie sprzętu i aparatury ( praca laboratorium badawczego ) narusza zasady postępowania.

Z powyższego względu, skoro – jak wskazano wyżej – w postępowaniu dotyczącym ponownej oceny wniosku PARP naruszyła zasady postępowania, Sąd w oparciu o art. 30 c ust. 3 pkt.1 cyt. ustawy z 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ( Dz. U Nr 84 poz. 712) uwzględnił skargę i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.