Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 378/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2006-01-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Drogi publiczne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: par. 7 ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 150 poz 1680
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 14 grudnia 2001 r. w sprawie wydawania uprawnień do kierowania pojazdami.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryk Ożóg /spr./ Sędziowie: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska Sędzia WSA Wanda Wiatkowska – Ilków Protokolant: Anna Rudzińska po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2006r. na rozprawie sprawy ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...]r., Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania prawa jazdy oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...]r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa - po rozpoznaniu odwołania M. M. od decyzji Starosty Z. z dnia [...]r., Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania prawa jazdy kategorii B - utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu tej decyzji wskazano, że dnia [...]r. M. M. złożył wniosek o wymianę prawa jazdy kategorii ABT. Następnie decyzją z dnia [...]r. Starosta Z. odmówił wymiany prawa jady kategorii B. W oparciu o § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 14 grudnia 2001r. w sprawie wydawania uprawnień do kierowania pojazdami (Dz. U. Nr 150. poz. 1680) stwierdził, że wydanie M. M. prawa jazdy kategorii B nastąpiło z naruszeniem prawa. Na skutek wniesionego odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...]r., Nr [...] uchyliło powyższą decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia stwierdzając, że organ I instancji nie wyjaśnił wszystkich okoliczności związanych ze zdawaniem przez M. M. w [...]r. egzaminu teoretycznego z przepisów o ruchu drogowym, a tym samym nie zgromadził dowodów koniecznych do ustalenia stanu faktycznego w zakresie umożliwiającym rozstrzygnięcie sprawy i prawidłowe zastosowanie prawa materialnego.

Po uzupełnieniu materiału dowodowego organ I instancji decyzją z dnia [...]r. ponownie odmówił M. M. wydania prawa jazdy kategorii B. W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia wskazał, że dokonana weryfikacja dokumentów kierowcy wykazała, że wydanie M. M. w [...]r. prawa jazdy kategorii B odbyło się z naruszeniem prawa, czyli bez wykazania przez kierowcę znajomości przepisów o ruchu drogowym. Od decyzji tej M. M. również wniósł odwołanie, w którym stwierdził, że egzamin z jazdy zdawał jako "ekstern" i nikt nie poinformował go o konieczności zdawania całego egzaminu. Ponadto wskazał, że nie może ponosić odpowiedzialności za niedbalstwo urzędnika, który w dokumencie prawa jazdy potwierdził pieczęcią posiadanie prawa jazdy kategorii B, lecz nie złożył podpisu. Dokument ten był wielokrotnie sprawdzany przez funkcjonariuszy policji i nigdy go nie kwestionowano. Zaznaczył też, że samochodem i ciągnikiem jeździ od [...] lat dlatego decyzja odmowna jest dla niego krzywdząca.

Po rozpoznaniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w decyzji z dnia [...]r. stwierdziło. że zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 29 kwietnia 2002r. w sprawie wymiany praw jazdy (Dz. U. Nr 69, poz. 640 ze zm.); dalej rozporządzenie w sprawie wymiany praw jazdy – wymiany praw jazdy dokonuje się na wniosek osoby uprawnionej do kierowania pojazdami. Stosownie do § 5 ust. 2 rozporządzenia organ dokonujący wymiany obowiązany jest do stosowania zasad i trybu postępowania określonego w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 21 stycznia 2004r. w sprawie wydawania uprawnień do kierowania pojazdami (Dz. U. Nr 24, poz. 215) ( tak w tekście uzasadnienia – uwaga Sądu). Zgodnie z § 7 ust. 1 tego rozporządzenia organ przeprowadza weryfikację dokumentów obejmującą m. in. sprawdzenie zgodności danych z ujętymi w prowadzonej ewidencji kierowców danymi w zakresie posiadanych uprawnień i zakazów oraz kierowania pojazdami. Negatywna weryfikacja dokumentów nakłada na organ stosownie do § 7 ust. 1 pkt 4 lit d tego rozporządzenia obowiązek odmowy wydania prawa jazdy.

W 1975r. obowiązywało rozporządzenie Ministrów Komunikacji i Spraw Wewnętrznych z dnia 20 lipca 1968 r. w sprawie ruchu na drogach publicznych (Dz. U Nr 27, poz. 183 ze zm.), dalej rozporządzenie w sprawie ruchu na drogach publicznych. Przepis § 195 ust. 2 tego rozporządzenia stanowił, że prawo jazdy kategorii B może otrzymać osoba, która odpowiada warunkom określonym w § 194 ust. 2 pkt 2-5 oraz ukończyła kurs programowy lub odbyła naukę kierowania samochodem w ośrodku szkolenia kierowców. Warunki, które musiała spełnić osoba ubiegająca się o prawo jazdy kategorii B określone były w § 194 ust. 2 pkt 2-5 wspomnianego rozporządzenia i obejmowały one: wykształcenie co najmniej w zakresie szkoły podstawowej, odpowiedni stan zdrowia stwierdzony przez społeczny zakład służby zdrowia, znajomość zasad udzielania pierwszej pomocy, w szczególności w razie urazu głowy, złamania i zwichnięcia kończyn, krwawienia, krwotoku, ran, omdlenia, oparzenia oraz porażenia prądem elektrycznym, wykazanie się przed komisją egzaminacyjną (§ 120) posiadaniem kwalifikacji fachowych w zakresie programu egzaminacyjnego ustalonego przez Ministra Komunikacji. Zgodnie z § 210 tego rozporządzenia sprawdzenie kwalifikacji fachowych osób ubiegających się o prawo jazdy obejmowało sprawdzenie znajomości przepisów o ruchu drogowym, umiejętności kierowania pojazdem samochodowym i obsługi technicznej pojazdu w zakresie niezbędnym do bezpieczeństwa jazdy. Z brzmienia powołanych wyżej przepisów nie wynika aby posiadanie kategorii A i T zwalniało osobę ubiegającą się o uzyskanie prawa jazdy kategorii B z egzaminów obejmujących sprawdzenie znajomości przepisów o ruchu drogowym. W myśl § 204 ust. 1 pkt 3 cytowanego rozporządzenia istniała możliwość eksternistycznego zdawania egzaminu, tzn. bez odbycia przeszkolenia, o którym mowa w § 194 i 195. Prawo jazdy kategorii A lub B mogły otrzymać w tym trybie osoby posiadające motocykl lub samochód , jeżeli przygotowanie zawodowe lub ogólne tych osób dawało gwarancję, że zasób wiadomości wymaganych od kandydatów na kierowców mogą opanować we własnym zakresie. Przy czym tryb ten nie zwalniał ze zdawania egzaminu lecz z uczęszczania na kurs szkolący według programu ustalonego przez Ministra Komunikacji. Z tej możliwości nie można było jednak skorzystać w 1975r., ponieważ wskazany wyżej przepis został zmieniony rozporządzeniem Ministrów Komunikacji i Spraw Wewnętrznych z dnia 7 czerwca 1974r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie ruchu na drogach publicznych (Dz. U. Nr 23, poz. 139 ). Po zmianie brzmienia § 204 cytowanego rozporządzenia prawo jazdy w tym trybie mogły uzyskać osoby wymienione w ust. 2 i spełniające równocześnie określone kryteria. Ponadto bez konieczności uczęszczania na kurs można było ubiegać się o uzyskanie prawa jazdy tylko w zakresie kategorii C i D.

Jak wynika z akt sprawy organ I instancji po złożeniu przez M. M. wniosku o wymianę prawa jazdy dokonał weryfikacji dokumentów w zakresie posiadanych przez niego uprawnień do prowadzenia pojazdów. Dowodzą one, że w dniu [...]r. M. M. uzyskał prawo jazdy kategorii A, natomiast w dniu [...]r. – kategorii T. W tym zakresie M. M. ukończył m. in. stosowny kurs dla kandydatów na kierowców tych pojazdów oraz zdał z wynikiem pozytywnym egzamin z tych kategorii. Brak natomiast jakichkolwiek dokumentów potwierdzających posiadanie uprawnień w zakresie kategorii B. Strona przystąpiła wprawdzie do egzaminów sprawdzających kwalifikacje fachowe kandydatów na kierowców pojazdów samochodowych w dniu [...]r., lecz otrzymała ocenę niedostateczną z przepisów o ruchu drogowym. Tym samym nie spełniła warunków koniecznych do uzyskania uprawnień w zakresie kategorii B.

Biorąc pod uwagę treść wyjaśnień M. M. odnośnie terminu, miejsca i zakresu egzaminu w zakresie kategorii B Starostwo Powiatowe w Z. pismami z dnia [...]r., NR [...] i z dnia [...]r. zwróciło się do Wydziału Rozwoju Regionalnego D. Urzędu Wojewódzkiego we W. i do Oddziału Zamiejscowego tego Urzędu w L. z prośbą o potwierdzenie faktu zdawania egzaminu. W odpowiedzi na te pisma poinformowano, że zgodnie z protokołem egzaminacyjnym nr [...] z dnia [...]r. M. M. składał w tym dniu egzamin w zakresie kategorii B, ale uzyskał wynik końcowy negatywny. Tym samym nie można uznać za dowód wyjaśnień strony jakoby nie zdawał egzaminu z przepisów o ruchu drogowym. Zarówno z treści pisma Wydziału Rozwoju Regionalnego D. Urzędu Wojewódzkiego nr [...] z dnia [...]r. jak też protokołu egzaminacyjnego nr [...] z dnia [...]r. wynika, że M. M. przystępował do egzaminu również w zakresie przepisów o ruchu drogowym i otrzymał ocenę niedostateczną.

Bez znaczenia dla podjętego rozstrzygnięcia pozostają wyjaśnienia strony dotyczące zdawania egzaminu jako "ekstern". Jak wyżej wskazano, przepisy obowiązujące w tym zakresie nie zwalniały z egzaminu, ponadto w 1975r. nie obowiązywały już w pierwotnym brzmieniu, co oznacza że nie miały zastosowania do M. M.

W związku z tym pomimo twierdzeń skarżącego, iż nie powinien ponosić odpowiedzialności za niedopatrzenia urzędnika sprzed [...] lat polegające na niewłaściwym odnotowaniu faktu posiadania uprawnień w zakresie kategorii B nie można mu wydać uprawnień tej kategorii. Przeprowadzone postępowanie w pełni wykazało, że strona nie posiadała i nie posiada obecnie uprawnień w zakresie kategorii B. Fakt błędnego wydania prawa jazdy przez uprawniony organ nie uprawnia jednak do ponownego jego uzyskania. Wskazać przy tym należy, że negatywna weryfikacja dokumentów nakłada na organ wydający prawo jazdy- zgodnie z § 7 ust. 1 pkt. 4 cytowanego rozporządzenia z dnia 14 grudnia 2001r. w sprawie wydawania uprawnień do kierowania pojazdami – obowiązek odmowy wydania prawa jazdy. Rozwiązania prawne przyjęte w aktach prawnych dają organom wydającym uprawnienia do kierowania pojazdami podstawę do działania w celu kontroli posiadanych przez kierowców uprawnień i eliminacji dokumentów prawnie wadliwych, nawet w sytuacji wydania ich przez uprawione organy.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego M. M. zarzucił, że nie zgadza się z podanymi w decyzji faktami. Nieprawdzie są dane, że w dniu [...]r. zostało mu wydane prawo jazdy kategorii A, ponieważ prawo jazdy tej kategorii zostało wydane razem z prawem jazdy kategorii T i razem zdawał egzamin obejmujący obie te kategorie. Twierdzenie, że z egzaminu z przepisów ruchu drogowego w zakresie kategorii B otrzymał wynik negatywny jest nieprawdziwe, ponieważ gdyby nie zdał tego egzaminu to przystąpiłby do egzaminu poprawkowego "aż do skutku". Ponadto wskazał, że jego prawo jazdy było dwa razy wymieniane i nikt nie negował jego uprawnień w zakresie kategorii B. Zarzucił, że nie powinien ponosić konsekwencji bałaganu i niekompetencji urzędników, którzy dopuścili się tych nieprawidłowości. Jednocześnie wniósł o umożliwienie złożenia osobistych wyjaśnień przed sądem.

Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie

z powodów podanych w uzasadnieniu decyzji ostatecznej podkreślając, że stosownie do art. 150 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 69, poz. 602 ze zm.) prawo jazdy i inne dokumenty uprawniające do kierowania pojazdami lub potwierdzające dodatkowe kwalifikacje i wymagania w stosunku do kierujących pojazdami, wydane na podstawie dotychczasowych przepisów, zachowują ważność do czasu ich wymiany dokonywanej na koszt osoby uprawnionej w zakresie na jaki zostały wydane.

Wskazano, że z treści § 5 ust. 2 rozporządzenia w sprawie wymiany praw jazdy i z treści przepisów § 7 ust. 1 rozporządzenia z dnia 21 stycznia 2004r. w sprawie wydawania uprawnień do kierowania pojazdami wynika, że organ administracji dokonując wymiany dokumentów uprawniających do kierowania pojazdami, mają prawo i jednocześnie obowiązek weryfikacji zgodności posiadanych przez kierowców uprawnień i zakazów z danymi ujętymi w prowadzonej ewidencji kierowców.

Z zebranych w sprawie dokumentów wynika, że skarżący w dniu [...] r. uzyskał prawo jazdy kategorii A, natomiast w dniu [...]r. – kategorii T. w tym zakresie skarżący m. in. ukończył kurs dla kandydatów na kierowców oraz zdał z wynikiem pozytywnym egzamin z tych kategorii. Brak jest natomiast dokumentów potwierdzających posiadanie przez skarżącego kategorii B. Z akt sprawy wynika, że skarżący przystąpił do egzaminu sprawdzającego kwalifikacje kandydatów na kierowców i kierowców samochodów osobowych lecz otrzymał ocenę niedostateczną z przepisów o ruchu drogowym. Dlatego nie można dać wiary twierdzeniom skarżącego, że nie przystępował do tego egzaminu, ponieważ posiadając uprawnienia kategorii A i T nie miał takiego obowiązku. Obowiązek ten istniał, a skarżący nie dopełnił go uzyskując negatywny wynik z egzaminu sprawdzającego znajomość przepisów ruchu drogowego. Tym samym skarżący nie spełnił warunków koniecznych do uzyskania uprawnień w zakresie kategorii B. Z dokumentów znajdujących się w aktach wynika też, że zarzuty skarżącego dotyczące terminów uzyskania uprawnień w zakresie kategorii A i T są nieuzasadnione. Uprawnienia w powyższych kategoriach skarżący uzyskał w dwóch różnych terminach po zdaniu egzaminów.

Skoro przepisy prawa dopuszczają weryfikację posiadanych przez kierowców uprawnień z danymi ujętymi w prowadzonej ewidencji kierowców – to organy administracji, wbrew treści dokumentów znajdujących się w ewidencji dotyczącej skarżącego – nie mogły uwzględnić jego oświadczeń i twierdzeń ,iż posiada on uprawnienia w zakresie kategorii B, zaś fakt ten nie został należycie udokumentowany z winy urzędników.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Skarga nie jest zasadna.

W świetle przepisu art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ) sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę decyzji pod względem zgodności z prawem.

Przedmiotem kontroli sądowej jest w niniejszej sprawie decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...]r., NR [...] odmawiająca M. M. wymiany prawa jazdy kategorii B.

Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy § 5 ust. 2 rozporządzenia w sprawie wymiany praw jazdy oraz § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia [...]r. w sprawie wydawania uprawnień do kierowania pojazdami (Dz. U. NR 150, poz. 1680 ze zm.), dalej rozporządzenie w sprawie wydawania uprawnień do kierowania pojazdami.

Stosownie do § 5 ust. 2 rozporządzenia w sprawie wymiany praw jazdy, przy wymianie tych dokumentów stosuje się zasady i tryb postępowania określone w przepisach w sprawie wydawania uprawnień do kierowania pojazdami tzn. przepisy działu IV rozdziału I ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. tj. z 2003r., NR 58, poz. 515 ze zm.) oraz rozporządzenia w sprawie wydawania uprawnień do kierowania pojazdami.

Z treści § 7 ust. 1 pkt 1 lit "d" rozporządzenia w sprawie wydawania uprawnień do kierowania pojazdami wynika, że organ administracji w celu wydania prawa jazdy lub odmowy jego wydania przeprowadza weryfikację dokumentów obejmującą sprawdzenie zgodności danych z ujętymi w prowadzonej ewidencji kierowców danymi w zakresie posiadanych uprawnień i zakazów oraz orzeczeń lekarskich stwierdzających istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami- jeżeli osoba ta posiada wcześniej wydane uprawnienia. Natomiast w myśl § 7 ust. 1 pkt 4 lit "a" tego rozporządzenia w przypadku negatywnej weryfikacji dokumentów należy odmówić wydania prawa jazdy. Zgodnie z § 2 tego rozporządzenia wydanie lub odmowa wydania prawa jazdy następuje w drodze decyzji administracyjnej.

Z przytoczonego wyżej przepisu § 7 ust. 1 pkt 1 lit "d" rozporządzenia w sprawie wydawania uprawnień do kierowania pojazdami wynika zatem, że organ administracji ma obowiązek przeprowadzić weryfikację dokumentów na podstawie których kierowca uzyskał dotychczasowy dokument prawa jazdy.

Obowiązek wymiany prze kierowcę dokumentu prawa jazdy ma m .in. na celu przeprowadzenie przez organ weryfikacji uprawnień i doprowadzenie do stanu zgodności z prawem takich uchybień, które dotychczas nie były zauważone ( wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 111 marca 2004r., SA/Bk 1462/03).

W ocenie Sądu zaskarżona decyzja jest zasadna.

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżący w dniu [...]r. uzyskał prawo jazdy kategorii A (pozwolenie Kierownika Wydziału Komunikacji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Z. nr [...] wydane dnia [...]r., K-[...] ), zaś w dniu [...]r. kategorii T (decyzja Kierownika wspomnianego Wydziału Komunikacji z dnia [...]r., pozwolenie nr [...], numer blankietu [...], K-[...]), ponieważ ukończył stosowny kurs dla kandydatów na kierowców oraz zdał z wynikiem pozytywnym egzamin z tych kategorii. Nie można zatem zgodzić się z zarzutem skarżącego, iż prawo jazdy kategorii A nie zostało wydane w dniu [...]r, lecz jednocześnie z prawem jazdy kategorii T.

Organy orzekające w sprawie prawidłowo ustaliły, że skarżący nie posiada uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie kategorii B, ponieważ nie spełnił jednego z warunków sprawdzających kwalifikacje fachowe osób ubiegających się o wydanie prawa jazdy, gdyż nie wykazał się znajomością przepisów o ruchu drogowym, o której mowa w § 210 rozporządzenia w sprawie ruchu na drogach publicznych.

Skarżący w toku postępowania administracyjnego złożył wyjaśnienie, iż do egzaminu sprawdzającego znajomość przepisów o ruchu drogowym przystąpił jako "ekstern", zimą [...]r. (pismo z dnia [...]r., K-[...] ).

Mając to na uwadze przyjąć trzeba, iż słuszne jest stanowisko organów administracji, że do oceny czy skarżący spełnia wymagania do uzyskania prawa jazdy kategorii B zastosować należy obowiązujące w 1975 r. przepisy wspomnianego rozporządzenia w sprawie ruchu na drogach publicznych. Przepis § 195 ust. 2 tego rozporządzenia stanowił, że prawo jazdy kategorii B może otrzymać osoba, która odpowiada warunkom określonym w § 194 ust. 2-5 oraz ukończyła kurs programowy lub odbyła naukę kierowania samochodem w ośrodku szkolenia kierowców. Natomiast z treści § 194 ust. 2 pkt 5 wynikało, że osoba ubiegająca się o wydanie prawa jazdy kategorii B powinna wykazać się przed komisją egzaminacyjną (§ 210) posiadaniem kwalifikacji w zakresie programu egzaminacyjnego ustalonego przez Ministra Komunikacji. Zgodnie zaś z § 210 tego rozporządzenia sprawdzenie kwalifikacji fachowych obejmowało sprawdzenie znajomości przepisów o ruchu drogowym, umiejętności kierowania pojazdem samochodowym i obsługi technicznej pojazdów w zakresie niezbędnym dla bezpieczeństwa jazdy.

Z treści kserokopii protokołu z dnia [...]r. nr [...] (k-[...] akt adm., stanowiącego załącznik do pisma D/ Urzędu Wojewódzkiego we W. z dnia [...]r) z przeprowadzonego w tym dniu egzaminu sprawdzającego kwalifikacje kandydatów na kierowców i kierowców pojazdów samochodowych jednoznacznie wynika, iż skarżący uzyskał ocenę niedostateczną ze znajomości przepisów o ruchu drogowym, zaś oceny dostateczne w zakresie: budowy i obsługi pojazdu oraz umiejętności prowadzenia pojazdu. Skarżący nie składał egzaminów poprawkowych, co wynika z treści pisma wspomnianego Urzędu z dnia [...]r. w którym wskazano, że po ponownym sprawdzeniu protokołów egzaminacyjnych za okres od stycznia do lipca [...]r, nie stwierdzono aby skarżący składał egzamin poprawkowy w Z., zaś od [...]r. egzaminy były prowadzone przez Oddział Zamiejscowy Urzędu Wojewódzkiego w L. Z kolei z pisma Oddziału Zamiejscowego w L. z dnia [...]r. (K-[...] akt adm.) wynika, iż w protokołach egzaminacyjnych za okres od [...]r. do [...]r. nie figuruje nazwisko skarżącego.

Nie zasługuje więc na uwzględnienie argument skarżącego, że w ogóle nie zdawał egzaminu z przepisów ruchu drogowego.

W świetle tych ustaleń przyjąć trzeba, iż skarżący nie wykazał się znajomością przepisów ruchu drogowego, a więc nie mógł uzyskać uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie kategorii B.

Bezzasadny jest argumentu skarżącego, iż egzamin w zakresie kategorii B zdawał eksternistycznie. Rację ma organ odwoławczy twierdząc iż zgodnie z § 204 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia w sprawie ruchu na drogach publicznych możliwość eksternistycznego zdawania egzaminu tzn. bez odbycia przeszkolenia, o którym mowa w § 194 i 195 nie zwalniała ze zdawania egzaminu lecz z uczęszczania na kurs według programu ustalonego przez Ministra Komunikacji w porozumieniu z innymi Ministrami. Stosownie do tego przepisu prawo jazdy kategorii A lub B bez odbycia przeszkolenia mogły uzyskać osoby posiadające samochód lub motocykl, jeżeli przygotowanie zawodowe lub ogólne tych osób daje gwarancję, że zasób wiadomości i umiejętności wymaganych od kandydatów na kierowców opanowały we własnym zakresie. Istotne jest, iż z możliwości, o której mowa w § 204 ust. 1 pkt. 3 cytowanego rozporządzenia nie można było skorzystać w 1975r., ponieważ przepis ten został zmieniony na podstawie § 1 pkt 10 rozporządzenia Ministrów Komunikacji i Spraw Wewnętrznych z dnia 7 czerwca 1974r. ( Dz. U Nr 23, poz. 140), które weszło w życie 25 czerwca 1974r. Po tej zmianie, w § 204 skreślono ust. 1 i ust. 2, zaś na podstawie nowego brzmienia § 204 ust. 2 rozporządzenia - osoby wymienione w tym przepisie mogły otrzymać bez odbycia kursu określonego w § 196 ust. 2 pkt 2 i 3 lub w § 197 ust. 2 prawo jazdy kategorii C lub D.

Powyższe wskazuje, iż skarżący nie mógł w [...]r. otrzymać prawa jazdy kategorii B w trybie określonym w przepisie § 204 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia w sprawie ruchu na drogach publicznych z uwagi na to, iż przepis ten został zmieniony z dniem 25 czerwca 1974r .

Przyjąć zatem należy, iż wydanie skarżącemu w [...]r. prawa jazdy kategorii B nastąpiło z naruszeniem prawa, czyli bez wykazania się przez kierowcę znajomością przepisów o ruchu drogowym.

W świetle powyższego organy orzekające w sprawie zobowiązane były na podstawie § 7 ust. 1 pkt 4 lit "a" rozporządzenia w sprawie wydawania uprawnień do kierowania pojazdami odmówić wydania skarżącemu prawa jazdy kategorii B.

Pozostałe argumenty skarżącego ( dotyczące np. ponoszenia przez niego konsekwencji winy urzędników) pozostają bez wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy.

Z tych względów zaskarżona decyzja jak i decyzja ją poprzedzająca nie naruszają prawa.

Skargę zatem, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U nr 153, poz. 1270 ze zm.) należało oddalić.