Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 249/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-02-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6209 Inne o symbolu podstawowym 620
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Dąbek Sędziowie AWSA Kazimierz Bandarzewski spr. NSA Wiesław Kisiel Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 lutego 2007 r. sprawy ze skargi M. Ł. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia 30 grudnia 2005r. nr: [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania l uchyla zaskarżone postanowienie , II zasądza od Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. na rzecz skarżącej kwotę 257 ( dwieście pięćdziesiąt siedem ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] marca 2005 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny wydal decyzję stwierdzającą u M. Ł. chorobę zawodową - chorobę zakaźną w postaci przewlekłego zakażenia bakteryjnego płytki paznokciowej kciuka prawego gronkowcem złocistym jako późne powikłanie przebytego wypadku w pracy, wymienioną pod pozycją 11 wykazu chorób zawodowych, określonych w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych.

Odwołanie od tej decyzji wniosła Spółka z o.o. [...] Centrum Diagnostyczno-Lecznicze z siedzibą w K.

Po rozpatrzeniu tego odwołania, Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny decyzją z dnia [...].06.2005 r. uchylił zaskarżoną decyzje organu I-instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Po ponownie przeprowadzonym postępowaniu I-instancyjnym, Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny decyzją z dnia [...] października 2005 r. stwierdził u M. Ł. chorobę zawodową - chorobę zakaźną w postaci przewlekłego zakażenia bakteryjnego płytki paznokciowej kciuka prawego gronkowcem złocistym jako późne powikłanie przebytego wypadku w pracy, wymienioną pod pozycją 11 wykazu chorób zawodowych, określonych w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych.

Decyzję tą doręczono M. Ł. w dniu [...] października 2005 r. Przesyłkę listową, zawierającą tą decyzję wysłano również do J. S. jako likwidatora Zakładu Opieki Zdrowotnej dla Szkół Wyższych w K. na adres ul.[...], [...]. Z wyjaśnień Dyrektora Oddziału Rejonowego przedsiębiorstwa państwowego użyteczności publicznej Poczta Polska wynika, że przesyłka ta została awizowana w dniu [...] października 2005 r. w Urzędzie Pocztowym w N. Przesyłkę tą wydano osobiście adresatowi (J. S.) w dniu [...] października 2005 r. (akta administracyjne sprawy, karta nr 85).

Likwidator Zakładu Opieki Zdrowotnej dla Szkół Wyższych w K. pismem z dnia [...] listopada 2005 r. wniósł od tej decyzji odwołanie, domagając się uchylenia decyzji organu I-instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Jednocześnie wraz z wniesieniem odwołania złożono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Jako uzasadnienie wniosku wskazano na okoliczność ustosunkowania się pismem z dnia [...].10.2005 r. przez likwidatora do zebranego materiału dowodowego w sprawie, wskazując na konieczność jego uzupełnienia. Ponadto Zarząd Województwa [...] uchwałą Nr [...] z dnia [...].10,2005 r. zatwierdził sprawozdanie likwidatora z przeprowadzonego postępowania likwidacyjnego. Przyznano, że decyzja organu I-instancji została doręczona odwołującemu w dniu [...].10.2005 r. Następnie podniesiono, że likwidator (odwołujący) w dniu [...].10.2005 r. złożył w Urzędzie Marszałkowskim oryginały korespondencji, w tym również decyzję organu I-instancji z uwagą o terminie do złożenia odwołania. Ostatnim argumentem przemawiającym, w ocenie odwołującego, za przywróceniem terminu do wniesienia odwołania jest okoliczność doręczenia likwidatorowi w dniu [...].11.2005 r. pisma z Urzędu Marszałkowskiego z daty [...].11.2005 r., w którym wskazuje się likwidatora jako osobę właściwą do wniesienia odwołania.

Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. postanowieniem z dnia 30.12.2005 r. przywrócił wnioskodawcy termin do złożenia odwołania.

W uzasadnieniu wskazano, że uwzględniono argumenty zawarte we wniosku o przywrócenie terminu do skutecznego wniesienia odwołania, a ponadto odwołanie złożono razem z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia.

Postanowienie to doręczono M. Ł. w dniu [...].01.2006 r., na które skarżąca w dniu [...].02.2006 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia, uzasadniając swoje żądanie naruszeniem art. 58 § 1 k.p.a. w związku z niedostatecznym uzasadnieniem braku winy po stronie likwidatora w niedochowaniu terminu do wniesienia odwołania oraz zasadzenia kosztów według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że przywrócenie terminu jest instytucją wyjątkową i nie można uchybionego terminu przywracać, jeżeli wnosząca o to strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której nie można było usunąć nawet przy dołożeniu największego w danych warunkach wysiłku. Likwidator Zakładu Opieki Zdrowotnej dla Szkół Wyższych w K. nie wykazał, że w momencie otrzymania decyzji organu I-instancji był osobą nieuprawnioną do wniesienia odwołania. Zatwierdzenie sprawozdania likwidatora z przeprowadzonego postępowania likwidacyjnego nie oznacza, że jego mandat z tą chwilą wygasł, zwłaszcza że likwidowany Zakład Opieki Zdrowotnej nie został wówczas wykreślony z Krajowego Rejestru Sądowego. Oznacza to, że likwidator pozostawał osobą uprawnioną do wniesienia odwołania, a brak terminowego złożenia środka odwoławczego świadczy o uchylaniu się przez likwidatora od swoich obowiązków. Tym samym powoływanie się przez likwidatora na nieznajomość prawa nie może uzasadniać przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, w całości podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Odnosząc się do zarzutów skargi wyjaśniono, że spełnione zostały wszystkie przesłanki określone w art. 58 k.p.a., uzasadniające przywrócenie terminu. Likwidator jako strona odwołująca miał uzasadnione wątpliwości, czy wobec przyjęcia uchwałą Zarządu Województwa [...] z dnia 13.10.2005 r. Nr [...] sprawozdania z przeprowadzonego postępowania likwidacyjnego, nadal może wnieść odwołanie od decyzji. Dzień po otrzymaniu w dniu [...].10.2005 r. decyzji I-instancyjnej, likwidator pisemnie zwrócił się do Urzędu Marszałkowskiego o wyjaśnienie dopuszczalności złożenia przez niego odwołania. Odpowiedź otrzymał w dniu [...].11.2005 r. i dnia [...].11.2005 r. wniósł odwołanie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. Tym samym zachowano w tej sprawie należytą staranność.

Wyjaśniono również, że w chwili składania odpowiedzi na skargę odwołanie jest w toku załatwiania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Skarżąca w dniu [...] lutego 2006 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia 30 grudnia 2005 r., doręczonego skarżącej [...] stycznia 2006 r. Skarga została zatem wniesiona z zachowaniem ustawowego 30-dniowego terminu.

Właściwym rzeczowo do rozpoznania niniejszej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, który w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego postanowienia nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i; przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 P.p.s.a.).

Właściwość miejscowa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w tej sprawie wynika stąd, że Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny, którego postanowienie zostało zaskarżone, ma siedzibę w K. Zgodnie bowiem z art. 13 § 2 P.p.s.a., do rozpoznania sprawy właściwym miejscowo jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.

W przedmiotowej sprawie organ administracji naruszył w istotnym zakresie przepisy postępowania administracyjnego.

Przedmiotem tej sprawy jest dokonanie zbadania prawidłowości podjęcia przez Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego postanowienia w sprawie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

Przede wszystkim zaskarżone postanowienie co do zasady nie zawiera uzasadnienia. Nie spełnia wymogów art. 107 § 3 w związku z art. 126 k.p.a. jednozdaniowe stwierdzenie zawarte w zaskarżonym postanowieniu, iż wszystkie przesłanki uzasadniające przywrócenie terminu zostały zachowane. Pod tym względem o wiele lepiej prezentuje się odpowiedź na skargę, jednakże Wojewódzki Sąd Administracyjny nie kontroluje prawidłowości odpowiedzi na skargę, ale zaskarżonego postanowienia. Nie może zastępować uzasadnienia zaskarżonego w tej sprawie postanowienia treść odpowiedzi na skargę organu administracji. Uzasadnienie, które powinno być zawarte w zaskarżonym postanowieniu, winno w szczególności zawierać wskazanie zaistnienia tych faktów, które uzasadniają lub nie uzasadniają przywrócenia terminu, a przede wszystkim uprawdopodobnienie braku winy po stronie składającego wniosek o przywrócenie terminu oraz ustalenie daty ustania przyczyny uchybienia terminu. Uzasadnienie powinno zawiera również wykładnię art. 58 k.p.a.

Tym samym należy uznać, że nie jest przekonująca argumentacja Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. o zaistnieniu wszystkich przesłanek uzasadniających przywrócenie terminu do wniesienia odwołania w tej sprawie.

Zgodnie z powszechnie przyjmowanym stanowiskiem tak w orzecznictwie sądowym, jak i w doktrynie prawa, przywrócenie terminu jest dopuszczalne wówczas, gdy łącznie zostaną spełnione następujące przesłanki: a) nastąpi złożenie wniosku o przywrócenie terminu; b) zachowany zostanie 7-dniowy termin do wniesienia takiego wniosku, liczony od daty ustania przyczyny uchybienia terminu; c) zostanie uprawdopodobnione przez zainteresowanego brak ponoszenia swojej winy w niedochowaniu terminu; d) nastąpi dopełnienie czynności, wraz ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu, dla której był zastrzeżony termin.

W zaskarżonym postanowieniu te ww. przesłanki winny znaleźć dostateczne uzasadnienie co do ich zachowania lub braku zachowania. Postanowienie to nie zawiera żadnego odniesienia do tych warunków.

Mając na uwadze przedstawione argumenty we wniosku o przywrócenie terminu, Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny winien szczegółowo rozważyć, czy treść uchwały Zarządu Województwa [...] z dnia [...].10.2005 r. Nr [...]uzasadnia brak winy po stronie zainteresowanego (likwidatora Zakładu Opieki Zdrowotnej dla Szkół Wyższych w K. Spółki z o.o.) w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I-instancji. W tym bowiem zakresie należy przede wszystkim uwzględnić treść przepisów ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, póz. 1037 ze zm.), regulujących pozycję, uprawnienia i obowiązki likwidatora spółki z o.o. Osoba wyznaczona likwidatorem spółki z o.o. ma bowiem obowiązek znać przepisy regulujące pozycję i uprawnienia likwidatorów spółek prawa handlowego. Przykładowo, zgodnie z art. 280 Kodeksu spółek handlowych, do likwidatorów stosuje się przepisy dotyczące członków zarządu, z zastrzeżeniem wyjątków zawartych w art. 270-290 Kodeksu spółek handlowych. Art. 283 § 1 Kodeksu spółek handlowych wprost stanowi, że w granicach kompetencji likwidatora, ma on prawo prowadzenia spraw oraz reprezentowania spółki.

Ustanie uprawnień i obowiązków likwidatora następuje dopiero z chwilą wykreślenia spółki z Krajowego Rejestru Sądowego (art. 288 Kodeksu spółek handlowych), chyba że likwidator zostanie odwołany zanim nastąpi wykreślenie spółki z właściwego rejestru.

W zakresie objętych niniejszą sprawą treść zaskarżonego postanowienia wskazuje, że Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny nie prowadził żadnego postępowania wyjaśniającego. Sam fakt powołania się na uchwałę o zatwierdzeniu sprawozdania likwidatora z postępowania likwidacyjnego nie jest przesłanką uzasadniającą brak winy po stronie likwidatora w niedochowaniu terminu do wniesienia odwołania, jeżeli do chwili złożenia wniosku o przywrócenie terminu nie nastąpiło wykreślenie likwidowanej spółki z Krajowego Rejestru Sądowego.

Rekapitulując należy stwierdzić, iż w tej sprawie organ administracji naruszył art. 58 k.p.a., a także art. 107 § 3 w związku z art. 126 k.p.a. w ten sposób, że nie ustalono zaistnienia lub braku istnienia przesłanek uzasadniających przywrócenie terminu do wniesienia odwołania i uzasadnienie zaskarżonego postanowienia nie spełnia wymogów ustawowych.

Zgodnie z art. 141 § 4 P.p.s.a. ponownie rozpatrując sprawę należy przede wszystkim ustalić, czy zaistniały wszystkie przesłanki uzasadniające przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, mając w szczególności na uwadze nie tylko art. 58 k.p.a., ale również przepisy regulujące prawa i obowiązki osoby składającej wniosek o przywrócenie terminu (likwidatora spółki z o.o.) i na tej podstawie wydać postanowienie zawierające treść wymaganą przez obowiązujące w tym zakresie przepisy, w tym zawierające również uzasadnienie faktyczne i prawne.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt c P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji wyroku, ponieważ stwierdzono naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy.

O kosztach rozstrzygnięto na podstawie art. 200 P.p.s.a., zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącej od organu, który wydał zaskarżone postanowienie, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W tej sprawie zwrot kosztów postępowania obejmuje kwotę wynagrodzenia adwokata reprezentującego skarżącą, obliczoną na podstawie § 18 ust. ł pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, póz. 1348 ze zm.), zgodnie z którym minimalna stawka wynagrodzenia adwokata w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w takich sprawach jak przedmiotowa wynosi 240 zł. Ponadto koszty postępowania powiększono o opłatę za udzielone pełnomocnictwo w wysokości 17 zł.

W tej sprawie nie zastosowano art. 152 P.p.s.a., ponieważ zaskarżone postanowienie dotyczy jedynie zagadnienia proceduralnego.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji wyroku.