Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 730/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-11-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6, art. 232 par. 1 pkt. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Szmydt Sędziowie: WSA Mirosław Gdesz (spr.) WSA Dariusz Pirogowicz Protokolant starszy sekretarz sądowy Aleksandra Borkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2013 r. sprawy ze skargi Powiatu [...] na decyzję Wojewody [..] z dnia [..] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

I. Stan faktyczny

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] Wojewoda [...] uchylił w całości decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] orzekającą o ustaleniu na rzecz J. G. odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną [...] – ulicę [...] w Z., oznaczoną w ewidencji gruntów jako działka ewidencyjna nr [...] o pow. [...] m² z obrębu [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

Na decyzję tę Powiat [...] wniósł skargę zarzucając naruszenie:

- art. 7, 77 § 1 Kpa poprzez niedostateczne i niedokładne wyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy oraz poprzez nieuwzględnienie interesu społecznego przy wydaniu zaskarżonej decyzji;

- art. 10 Kpa polegające na przyjęciu za udowodnione okoliczności faktycznych, co do których skarżący pozbawiony został możliwości wypowiedzenia się i wbrew obowiązkowi wynikającemu z zasady zawartej w art. 10 § 1 Kpa przed wydaniem decyzji nie umożliwiono skarżącemu wypowiedzenie się, co do zebranych dowodów i materiału, a nie istniały przesłanki do odstąpienia (art. 10 § 2 Kpa) od zasady zapewnienia czynnego udziału stron w postępowaniu;

- naruszenie art. 136 Kpa poprzez jego niezastosowanie przez organ odwoławczy tzn. nie przeprowadzenie dodatkowego postępowania celem uzupełnienia dowodu, jakim jest operat szacunkowy;

- naruszenie art. 138 § 2 Kpa przez bezzasadne uchylenie decyzji i przekazanie do ponownego rozpatrzenia pomimo braku przesłanek wskazanych w tym przepisie;

- naruszenie art. 6 Kpa zobowiązującego organ do działania na podstawie przepisów prawa przez wielokrotne naruszenie przepisów postępowania.

W związku z powyższym skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [..] wniósł o jej oddalenie.

Uczestnik postępowania J. G. wniósł o oddalenie skargi.

II. Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W przedmiotowej sprawie skarga Powiatu [...] jest niedopuszczalna i podlegała odrzuceniu.

Organ administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, nie jest i nie może być w tej samej sprawie stroną postępowania administracyjnego. Naruszałoby to regułę "ne quis index in propria causa". Role strony i sędziego w konkretnym przypadku są niepołączalne (por. wyrok NSA z 21 listopada 2012 r., sygn. akt II OSK 1311/11, niepublikowany). Taka pozycja organu jako dysponenta władztwa publicznego zapobiega równoczesnemu występowaniu w charakterze strony kierującym się własnym interesem i zabiegającej o uzyskanie korzystnej dla siebie decyzji oraz w roli organu orzeczniczego mającego obowiązek zachowania bezstronności (por. wyrok NSA z 28 lutego 2012 r., sygn. akt II OSK 2377/10, postanowienie NSA z 7 grudnia 2006 r., sygn. I OZ 1646/06 i inne liczne orzeczenia sądów administracyjnych, a także wyrok SN z 7 czerwca 2001 r., sygn. III RN 104/00 – por. też B. Adamiak, J. Borkowski, K.p.a., Komentarz, Warszawa 2011, s. 190).

Za utrwalony w orzecznictwie należy uznać pogląd, że "powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, niezależnie od tego, czy nastąpiło to na mocy ustawy, czy też w drodze porozumienia, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego, czy też sądowoadministracyjnego" (zob. wyrok NSA z dnia 16 lutego 2005 r., OSK 1017/04, LEX nr 171164 i powołane tam orzecznictwo). W zakresie, w jakim organ jednostki samorządu terytorialnego wykonuje funkcję organu administracji publicznej, nie jest on (ani też żaden z pozostałych organów danej jednostki) uprawniony do reprezentowania jej interesu prawnego, rozumianego jako interes osoby prawnej.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. , poz. 270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 tej ustawy.