Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 10/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-10-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6254 Usługi telekomunikacyjne i eksploatacja sieci telekomunikacyjnych
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
Treść wyniku: Sprostowano niedokładności, błędy pisarskie, rachunkowe lub inne oczywiste omyłki
Powołane przepisy: article: art. 156 par. 1 i 2.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA: Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 29 października 2013 r. na posiedzeniu wniosku Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej o sprostowanie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 czerwca 2013 r., sygn. akt VI SA/Wa 10/13 wydanego w sprawie ze skargi C. S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie określenia terminu zakończenia negocjacji postanowił: sprostować oczywistą omyłkę w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 czerwca 2013 r., sygn. akt VI SA/Wa 10/13 poprzez dopisanie na stronie 4 wers 29 uzasadnienia po słowie "skarga" słowa "nie".


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 28 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Warszawie oddalił skargę C. S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie określenia terminu zakończenia negocjacji.

W uzasadnieniu wyroku, w wyniku błędu pisarskiego na stronie 4 wers

29 uzasadnienia po słowie "skarga" pominięto słowo "nie".

W myśl art. 156 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. O sprostowaniu sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. Natomiast zgodnie z poglądami wyrażonymi

w doktrynie sprostowanie wyroku może nastąpić również na wniosek strony.

O możliwości złożenia wniosku w tym zakresie stanowią wprost dalsze przepisy ustawy, w tym m.in. przepis art. 159, wskazujący, że "wniosek o sprostowanie" nie

ma wpływu na bieg terminu do wniesienia środka zaskarżenia i art. 194 § 1 pkt 5 p.p.s.a. przewidujący prawo do zażalenia m.in. na odmowę sprostowania orzeczenia. Oznacza to, iż wniosek o sprostowanie może złożyć każdy uczestnik postępowania na prawach strony (vide B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek "Prawo o Postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" Wydanie II, Kantor Wydawniczy Zakamycze 2006, s. 335-336).

Sentencja wyroku wraz ze sporządzonym uzasadnieniem tworzą jedną całość

i w związku z tym powszechnie przyjmowany jest pogląd, iż sprostowaniu mogą podlegać wadliwości zarówno sentencji, jak i uzasadnienia (Kodeks postępowania cywilnego – Komentarz; B. Dobrzański, M. Lisiewski, Z. Resich, Wł. Siedlecki Wyd. Prawnicze, Warszawa 1975r. str. 548 oraz T. Ereciński, J. Gudowski i M. Jędrzejewska - Komentarz do Kodeksu postępowania cywilnego cz. I postępowanie rozpoznawcze, Wyd. Prawnicze, Warszawa1997r. str.503 ). Ponadto, mówiąc

o błędzie pisarskim należy mieć na uwadze widoczne, wbrew zamierzeniom Sądu niewłaściwie użycie wyrazu, widocznie mylną pisownię, błąd gramatyczny albo

niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów

(K. Piasecki [w:] Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz ..., s. 1050, postanowienie NSA z 5 października 2010 r. I OZ 734/10 Lex nr 741990).

Mając powyższe na uwadze należało uznać, iż w przedmiotowej sprawie

z powodu błędu pisarskiego zaistniała podstawa do sprostowania uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 czerwca 2013 r. r., sygn. akt VI SA/Wa 10/13, w którego uzasadnieniu na stronie 4 wers 29 po słowie "skarga" wbrew zamierzeniom Sądu pominięto słowo "nie".

Uwzględniając powyższe Sąd na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak

w sentencji postanowienia.