Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 971/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-04-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6038 Inne uprawnienia  do  wykonywania czynności  i zajęć w sprawach objętych symbolem 603
Skarżony organ: Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś - Dębecka Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka – Klimas (spr.) Asesor WSA Agnieszka Łąpieś - Rosińska Protokolant Łukasz Poprawski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi S. S. na decyzję Naczelnego Lekarza Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] kwietnia 2004 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do wykonywania czynności lotniczych postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W dniu [...] lutego 2004 r. Centrum Medycyny Lotniczej Głównego Ośrodka Badań Lotniczo-Lekarskich (GOBLL) [...] wydało orzeczenie lekarskie [...] w którym uznało Pana S. S. za czasowo niezdolnego do wykonywania czynności lotniczych wg klasy 1, 2, 3.

Pan S. S. odwołał się od powyższego orzeczenia.

Dnia [...] kwietnia 2004 r. Naczelny Lekarz Lotnictwa Cywilnego wydał decyzję, którą utrzymał w mocy orzeczenie GOBLL.

Skargę (zwaną pozwem) na powyższą decyzję z dnia [...] kwietnia 2004 r. Naczelnego Lekarza Lotnictwa Cywilnego wniósł Pan S. S. (skarżący). W skardze podniósł między innymi fakt, że badań lekarskich nie otrzymał bezpośrednio po badaniu, któremu poddał się [...] października 2003 r. a dopiero

[...] lutego 2004 r. W jego ocenie w karcie badań wystąpiły przeróbki poprzez poprawienie orzeczenia zdolny na niezdolny. Skarga była skierowana przeciwko Urzędowi Lotnictwa Cywilnego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.

Przedmiotowa skarga nie dotyczy działalności Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego jako organu powołanego na podstawie przepisu art. 20 ustawy z dnia

3 lipca 2002 r. Prawo lotnicze. Uprawnienia Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego zostały określone w przepisie art. 21 ustawy.

Do zadań i kompetencji Prezesa Urzędu należy wykonywanie funkcji organu administracji lotniczej i nadzoru lotniczego, określonych w ustawie. Tymczasem przepisy ustawy określające zasady badania członków personelu lotniczego nie dają Prezesowi możliwości uchylania orzeczeń centrów medycyny lotniczej oraz decyzji Naczelnego Lekarza Lotniczego. Na podstawie przepisu art. 24 ust. 2 ustawy Prezes Urzędu jedynie nadzoruje działalność Naczelnego Lekarza w zakresie zgodności stosowanych procedur i trybu postępowania przy orzekaniu z wymaganiami określonymi przez prawo lotnicze i przepisy międzynarodowe. W związku

z postanowieniami przepisu § 14 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury

z dnia 21 października 2003 r. w sprawie badań lotniczo-lekarskich (Dz. U. Nr 187, poz. 1829) kontrolę nad badaniami lekarskimi i orzeczeniami lekarskimi wydanymi na podstawie tych badań sprawuje Naczelny Lekarz Lotnictwa Cywilnego. Prezes Urzędu nie posiada kompetencji do zmiany orzeczeń lekarskich wydanych na podstawie obowiązujących przepisów prawa.

W przedmiotowej sprawie zmiana decyzji Naczelnego Lekarza Lotniczego oraz orzeczenia centrum medycyny lotniczej może nastąpić jedynie po ponownym poddaniu się skarżącego badaniom lekarskim skutkującym wydaniu orzeczenia

o dopuszczeniu do wykonywania czynności lotniczych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo

o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności

z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

W niniejszej sprawie należy w ocenie Sądu rozważyć przede wszystkim, czy powyższa skarga podlega kognicji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone

w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego

i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów.

W niniejszej sprawie w pierwszej kolejności należy więc rozważyć, czy rozstrzygnięcie Naczelnego Lekarza Lotnictwa Cywilnego mieści się w granicach,

o których mowa w art. 3 § 1 p.p.s.a.

Zgodnie z postanowieniami art. 105 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. Prawo lotnicze (Dz. U. Nr 130, poz. 1112 z późn. zm.) sprawność psychiczną i fizyczną członka oraz kandydata na członka personelu lotniczego sprawdza się w trakcie badań lotniczo-lekarskich. Członek personelu lotniczego nie może wykonywać lotów lub innych czynności lotniczych w przypadku utraty wymaganej sprawności psychicznej i fizycznej.

Badania lotniczo-lekarskie przeprowadzane są przez centra medycyny lotniczej lub przez lekarzy orzeczników. Na podstawie przepisu art. 106 ust. 3 ustawy od orzeczenia komisji lekarskiej centrum medycyny lotniczej lub lekarza orzecznika osobie zainteresowanej przysługuje odwołanie do Naczelnego Lekarza

w terminie 14 dni od dnia otrzymania orzeczenia. Naczelny Lekarz, w celu zbadania zasadności odwołania powołuje komisję, w skład której wchodzą lekarze specjaliści w szczególności z zakresu medycyny lotniczej. Komisja ta składa Naczelnemu Lekarzowi sprawozdanie z dokonanych ustaleń; Naczelny Lekarz nie jest związany opinią komisji.

W ocenie składu orzekającego zaskarżone rozstrzygniecie Naczelnego Lekarza Lotnictwa Cywilnego nie jest ani decyzją administracyjną, a innym niż określone

w pkt 1-3 aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Rozstrzygnięcie Naczelnego Lekarza Lotnictwa Cywilnego choć nazwane decyzją, decyzją nie jest, gdyż nie zawiera podanej podstawy prawnej rozstrzygnięcia. Takiej podstawy w wypadku orzeczenia lekarskiego, jakim jest przedmiotowe rozstrzygnięcie być nawet nie może, o treści orzeczenia decydują jedynie wyniki badań lekarskich. Natomiast zgodnie z art. 107 § 1 kpa decyzja powinna zawierać oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej rozstrzygnięcia, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydawania decyzji.

W ocenie składu orzekającego powyższe rozstrzygnięcie, nie jest również innym aktem lub czynnością, o której mowa w art. 3 § 1 pkt 4 p.p.s.a., gdyż nie dotyczy bezpośrednio uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Biorąc powyższe pod rozwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, że sprawa nie podlega kognicji tego Sądu i dlatego na zasadzie

art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Na marginesie sprawy należy dodać, że skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia otrzymania decyzji.

Z wyjaśnień skarżącego złożonych na rozprawie wynika, że "decyzję" otrzymał

[...] kwietnia 2004 r., a skargę złożył [...] kwietnia 2005 r.