Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 264/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-03-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Pozostawiono bez rozpatrzenia skargę  na dofinansowanie projektu
Powołane przepisy: article: art. 30c ust. 1 i 2, ust. 5, art. 30e, art. 30b ust. 1 i 4
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity
article: art. 3 § 3, art. 54 § 2, art. 49
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Małgorzata Rysz, Sędzia NSA - Ewa Wrzesińska – Jóźków (spr.), Sędzia WSA - Irena Jakubiec – Kudiura, Protokolant: specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 marca 2011 r. sprawy ze skargi D. G. – [...] na informację [...] Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; pozostawia skargę bez rozpatrzenia.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi z 4 lutego 2011 r. (data nadania) wniesionej przez D. G. – P. jest informacja [...] Jednostki Wdrażania Programów Unijnych (dalej: [...] Jednostka WPU) z [...] stycznia 2100 r. weryfikująca ocenę wniosku o dofinansowanie projektu pt. "[...]", z której to informacji wynika, że punktacja uzyskana przez wniosek o dofinansowanie projektu nie pozwala na umieszczenie go na liście rankingowej i skierowanie do dalszej oceny.

Informacja wydana została w następującym stanie faktycznym.

W dniu [...] czerwca 2009 r. skarżąca złożyła - w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Mazowieckiego 2007 – 2013 Działanie 7.2 - Infrastruktura służąca edukacji – wniosek o dofinansowanie projektu pt. "[...]". Po dokonaniu - na wezwanie [...] Jednostki WPU - poprawek i uzupełnień, pismem z [...] kwietnia 2010 r. nr [...] [...] Jednostka WPU poinformowała skarżącą, że jej wniosek nie otrzymał minimum 60% punktów na etapie oceny merytorycznej i nie znalazł się na liście rankingowej oraz nie został skierowany do dofinansowania. Od powyższej oceny skarżąca złożyła protest, który został uwzględniony (pismo [...] Jednostki WPU z [...] czerwca 2010 r. nr [...]). Pismem z [...] lipca 2010 r. nr [...] [...] Jednostka WPU poinformowała skarżącą, iż złożony przez nią wniosek o dofinansowanie projektu przeszedł pomyślnie etap oceny merytorycznej. Kolejnym pismem z [...] stycznia 2011 r. nr [...] [...] Jednostka WPU poinformowała skarżącą, iż przeprowadzona została weryfikacja ocen zgodnie z zaleceniem pokontrolnym w taki sposób, że zsumowane zostały punkty przyznane podczas ponownej oceny merytorycznej w ramach kryteriów objętych zakresem protestu z punktami przyznanymi podczas pierwszej oceny merytorycznej w ramach pozostałych kryteriów. W wynik weryfikacji przeprowadzonej zgodnie z tym zaleceniem, projekt przedstawiony przez skarżącą uzyskał 49 punktów z 95 możliwych do uzyskania w Działaniu7.2, co stanowi mniej niż wymagane 60 % punktów. W związku z powyższym projekt nie został umieszczony na liście rankingowej i nie został skierowany do dofinansowania. Do pisma informacyjnego zostały załączone Karty Oceny Merytorycznej.

W skardze na powyższą informacje skarżąca zarzuciła [...] Jednostce WPU naruszenie regulacji dotyczących Procedury odwoławczej, nierzetelną ocenę wniosku, liczne uchybienia proceduralne. W uzasadnieniu skargi podniosła szereg zarzutów odnośnie konkretnych ocen ekspertów dokonanych w ramach poszczególnych kryteriów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skargę należało pozostawić bez rozpatrzenia.

Zgodnie z art. 30c ust. 1 i 2 ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tj. Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712), dalej: u.z.p.p.r., po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), dalej: p.p.s.a.

U.z.p.p.r. wprowadziła szczególny tryb składania skargi do sądu administracyjnego, odmienny od trybu uregulowanego w p.p.s.a. Stosownie do przepisu art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r., skarga wnoszona jest przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4. Jednocześnie w myśl art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r., wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia.

Powołany przepis nie precyzuje pojęcia skargi niekompletnej. Jednakże w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. ustawodawca zawarł sformułowanie, że skarga, o której mowa w ust. 1 jest wnoszona bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją wymienioną w tym przepisie. Powyższe prowadzi do wniosku, że "niekompletność" w rozumieniu art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. oznacza braki w zakresie dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 zd. 1 u.z.p.p.r. Innymi słowy rzecz ujmując, kompletność skargi odnosi się do kompletności dokumentacji w sprawie, która to dokumentacja szczegółowo została przez ustawodawcę określona w art. 30c ust. 2 tej ustawy.

Kwestia "kompletności dokumentacji" – jako pojęcia wprowadzonego przez u.z.p.p.r. – była również przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego w kontekście pojęcia "braków formalnych skargi" funkcjonującego w p.p.s.a. W świetle bogatego już orzecznictwa w tym przedmiocie, daje się sformułować jasne stanowisko, zgodnie z którym, braku dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r., nie można utożsamiać z brakami formalnymi skargi, podlegającymi uzupełnieniu na wezwanie sądu. Jak to bowiem podkreślono, skarga jako pismo procesowe naruszające wymagania określone w art. 46, 47 i 57 § 1 p.p.s.a. nie jest niekompletna w rozumieniu art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. Zatem a contrario, skarga podlegająca pozostawieniu bez rozpatrzenia na podstawie art. 30c ust. 5 u.z.p.p.r. – to skarga nie spełniająca wymagań określonych w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. (por. postanowienie NSA z 29 lipca 2009 r., sygn. akt II GSK 568/09; postanowienie NSA z 6 stycznia 2010 r., sygn. akt II GSK 1057/09; postanowienie NSA z 25 listopada 2009 r., sygn. akt II GSK 916/09; postanowienia dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Reasumując powyższe wskazać należy, iż ustawodawca nałożył na stronę skarżącą obowiązek załączenia do skargi wnoszonej bezpośrednio do sądu administracyjnego określonych dokumentów, w tym dwóch dokumentów w oryginale: 1) wniosku o dofinansowanie wraz z 2) informacją w przedmiocie oceny projektu wraz z ewentualnymi załącznikami.

Należy podkreślić, iż tryb składania skargi do sądu administracyjnego, przewidziany w u.z.p.p.r., jest trybem szczególnym. Jednym z odstępstw od ogólnych zasad (unormowanych w p.p.s.a) jest pominięcie przy składaniu skargi organu administracyjnego i wniesienie skargi przez stronę skarżącą bezpośrednio do sądu, a nie za pośrednictwem organu. Przepis art. 30e u.z.p.p.r. wprowadził odstępstwo nie tylko od powyższej reguły, ale co więcej, wyłączył obowiązek organu wynikający z art. 54 § 2 p.p.s.a, tj. obowiązek przekazania skargi wraz z aktami administracyjnymi sprawy. W konsekwencji oznacza to, iż Sąd rozpoznaje sprawę tylko w oparciu o dokumentację złożoną przez stronę skarżącą, która to dokumentacja zastępuje akta administracyjne. Tak więc dokumenty złożone przez stronę skarżącą muszą być na tyle kompletne, żeby umożliwiły sądowi kontrolę działań podjętych przez organy (jednostki) upoważnione do podejmowania rozstrzygnięć.

W niniejszej sprawie strona skarżąca wniosła skargę, do której załączyła oryginał wniosku o dofinansowanie. Do skargi załączono również oryginał informacji z [...] lutego 2010, kopię wniesionego protestu z 18 lutego 2010 r., pismo informujące o uwzględnieniu protestu z [...] czerwca 2010 r. oraz oryginały dwóch informacji, o których mowa w art. 30b ust. 4 – pism [...] Jednostki WPU: z [...] lipca 2010 r. informującego, że wniosek przeszedł pomyślnie etap oceny merytorycznej i z [...] stycznia 2011 r. weryfikującego pozytywną ocenę dokonaną w piśmie z [...] lipca i informującego, że projekt nie został skierowany do dalszej oceny (dofinansowania). Do tego ostatniego pisma (z [...] stycznia 2011) [...] Jednostka WPU załączyła Kopie Kart Oceny Merytorycznej. Skarżąca była zobligowana przesłać wraz ze skargą oryginał pisma wraz z załącznikami, czyli z Kartami Oceny Merytorycznej. Należy zauważyć, że skarżąca podniosła szereg zarzutów dotyczących ocen dokonanych przez ekspertów w ramach poszczególnych kryteriów. Zarzutów tych Sąd w żaden sposób nie może zweryfikować, ponieważ do skargi nie zostały załączone Karty Oceny Merytorycznej, a więc dokumenty, które umożliwiałyby dokonanie takiej weryfikacji.

Mając zatem na uwadze treść przywołanych regulacji stwierdzić należało, iż skarga jest niekompletna i jako taka podlega pozostawieniu bez rozpoznania.

W tym miejscu wyjaśnić należy stronie skarżącej, iż nie jest dopuszczalne wzywanie przez Sąd do nadesłania kompletnej dokumentacji w sprawie, czy też do uzupełnienia dokumentacji poprzez nadesłanie załączników do informacji o wynikach procedury odwoławczej. Jak to bowiem już wyżej omówiono, dokumentację skarżąca strona winna załączyć do skargi i złożyć wraz z nią, bądź też dołączyć taką dokumentację później, jednakże w nieprzekraczalnym terminie do złożenia skargi, tj. w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4 u.z.p.p.r. bezpośrednio do Sądu i bez wezwania. Wezwanie jest instytucją jaką Sąd stosuje wyłącznie do uzupełnienia braków formalnych skargi, zaś niekompletność dokumentacji – co jeszcze raz podkreślić należy – nie stanowi braku formalnego skargi. Na kwestię tę zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 29 października 2010 r. o sygn. akt II GSK 1256/10 wskazując, że różne są skutki prawne w przypadku złożenia skargi niekompletnej od skutków złożenia skargi zawierającej braki formalne. W przypadku wniesienia skargi obarczonej brakami formalnymi (to jest niespełniającej wymogów z art. 46, art. 47 § 1 lub art. 57 § 1 p.p.s.a.) – z uwagi na brak odmiennej regulacji w u.z.p.p.r. – przewodniczący winien wezwać stronę skarżącą do uzupełnienia tychże braków formalnych w trybie art. 49 p.p.s.a. Odmiennie natomiast uregulowane są skutki złożenia skargi niekompletnej (to jest niezawierającej dokumentacji określonej w art. 30c ust. 2 zd. 1 u.z.p.p.r.). W takim przypadku ustawodawca wyraźnie określił skutek w postaci pozostawienia skargi bez rozpatrzenia (art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r.). Z uwagi na to, że kwestia kompletności skargi oraz skutków braku tej kompletności została kompleksowo uregulowana w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, nie ma w tej sytuacji możliwości zastosowania art. 49 p.p.s.a. w celu uzupełnienia tego rodzaju braków.

Na koniec wskazać należy, iż Sąd – mając na uwadze przepis art. 30d ust. 3 u.z.p.p.r., zgodnie z którym na prawo wnioskodawcy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie wpływa negatywnie błędne pouczenie lub brak pouczenia, o którym mowa w art. 30b ust. 1 i 4 – dokonał analizy pouczenia zawartego piśmie [...] Jednostki WPU z [...] stycznia 2011 o numerze [...], które uznał za prawidłowe i kompletne. Treść pouczenia stanowi przywołanie treści właściwych przepisów u.z.p.p.r., z których jednoznacznie wynika jakie dokumenty należy dołączyć do skargi. Konkludując stwierdzić należy, iż spoczywający na organie obowiązek wynikający z omawianego art. 30d ust. 3 u.z.p.p.r. został spełniony, bowiem w piśmie [...] Jednostki WPU z [...] stycznia 2011 r. zawarto pouczenie o trybie i zasadach wnoszenia skargi, a pouczenie to nie jest błędne.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r., orzekł jak w sentencji postanowienia