Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1310/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2013-02-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
6560
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy PPSA
Powołane przepisy: article: art. 60, art. 161 par. 1 pkt 1, art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Adamczyk Sędziowie: Sędzia WSA Bożena Kasprzak Sędzia WSA Ewa Cisowska – Sakrajda (spr.) Protokolant: Szymon Chrostek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lutego 2013 r. sprawy ze skargi A Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] nr [...], [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2. zwrócić stronie skarżącej z Funduszu Skarbu Państwa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną w dniu [...], pod pozycją [...]


UZASADNIENIE

A Spółka Akcyjna z siedzibą w W. wniosła skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...]. uznającą za nieprawidłowe jej stanowisko przedstawione we wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zakwalifikowania kosztów wytworzenia prototypu powstałego w ramach projektu wewnętrznego jako wydatków na wytworzenie środka trwałego.

Pismem z dnia 22 stycznia 2013r. pełnomocnik skarżącej spółki cofnął skargę, zgadzając się w pełni ze stanowiskiem zaskarżonej interpretacji.

W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie, argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Instytucję cofnięcia skargi reguluje przepis art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa. Wedle tego przepisu, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do powołanego przepisu czynność procesowa cofnięcia skargi oparta jest na zasadzie rozporządzalności, zaś sąd jest związany cofnięciem skargi, a odmowa uwzględnienia żądania strony może mieć miejsce dopiero w razie zaistnienia opisanych w tym przepisie przesłanek. Cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę sąd, stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 ppsa, wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania.

W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki wyłączające dopuszczalność cofnięcia skargi, o których stanowi art. 60 ppsa. Cofnięcie skargi na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] uznającą za nieprawidłowe jej stanowisko przedstawione we wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zakwalifikowania kosztów wytworzenia prototypu powstałego w ramach projektu wewnętrznego jako wydatków na wytworzenie środka trwałego, nie prowadzi bowiem do obejścia prawa, jak również nie powoduje utrzymania w mocy interpretacji dotkniętej wadą nieważności. W tym stanie sprawy cofnięcie skargi należy uznać za skuteczne.

O zwrocie uiszczonego przez skarżącą spółkę wpisu sądowego orzeczono na podstawie przepisu art. 232 § 1 pkt 1 ppsa. Stosownie do treści tegoż przepisu sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w pkt 1 postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 tej ustawy zaś orzekł jak w pkt 2 postanowienia.

AK.