Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 252/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2006-02-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga /spr./ Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędzia WSA Elwira Brychcy Protokolant masz. Maria Kasztelan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2006 r. sprawy ze skargi A. i I. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu; o d d a l a s k a r g ę /-/ E.Brychcy /-/ B.Drzazga /-/ E.Podrazik


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] czerwca 2003 r. (k. 36 akt administracyjnych) I. W. zwrócił się do Burmistrza Gminy i Miasta w K. o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu na budowę działki siedliskowej i stawów rybnych oraz obiektów towarzyszących na działce nr [...],[...] położonej w S. .

W piśmie z dnia [...] sierpnia 2003 r. Urząd Gminy i Miasta w K. zwrócił się do Starostwa Powiatowego Wydział Ochrony Środowiska w Z. oraz do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Z. o wydanie opinii, czy wymagane jest opracowanie raportu ochrony środowiska o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia na środowisko.

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny Powiatu Z. w Z. postanowieniem z dnia [...] września 2003 r. nr [...] (k. 40 akt administracyjnych) stwierdził konieczność sporządzenia raportu dotyczącego wpływu przedsięwzięcia na środowisko, powołując się na art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska.

Również Starosta Z. postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...] (k. 41 akt administracyjnych) zaopiniował przedsięwzięcie polegające na budowie stawów rybnych, osadnika, doprowadzalnika wody do stawów i komory turbiny, odprowadzalnika wód zrzutowych oraz jazu piętrzącego na rzece G. w rejonie miejscowości S. jako wymagające sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko, powołując się na art. 51 ust. 3 pkt 1 wskazanej wyżej ustawy o ochronie środowiska.

Wobec powyższych opinii Burmistrz Miasta i Gminy K. nałożył na inwestora I. W. obowiązek sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia (dot. budowy stawów rybnych, osadnika, doprowadzalnika wody do stawów, komory turbiny, odprowadzalnika wód zrzutowych oraz jazu piętrzącego na rzece G. i siedliska).

Raport o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia na środowisko został złożony przez inwestora [...]marca 2004 r.

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2004 r. nr [...] (k. 47 akt administracyjnych) Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Z. stwierdził, że planowana inwestycja nie stanowi zagrożenia dla środowiska oraz ludzi. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2004 r. Starostwo Powiatowe w Z. uzgodniło pozytywnie warunki zabudowy i zagospodarowania terenu.

I. W. został zawiadomiony o wszczęciu z dniem 19 marca 2004 r. (k. 48 akt administracyjnych) postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie stawów rybnych, osadnika, doprowadzalnika wody do stawów i komory turbiny, odprowadzalnika wód zrzutowych oraz jazu piętrzącego na rzece G. i siedliska.

W dniu 12 sierpnia 2004 r. została przeprowadzona rozprawa administracyjna, a następnie przesłano do Wojewody projekt odmownej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Postanowieniem z dnia [...] września 2004 r. Wojewoda stwierdził zgodność z prawem przedstawionych mu w dniu [...] sierpnia 2004 r. warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Wojewoda powołał się na przepisy ustawy z dnia 16 października 1991 r. o ochronie przyrody oraz przepisy rozporządzenia Wojewody P. Nr 5/98.

Burmistrz Gminy i Miasta K. decyzją z dnia [...] października 2004 r. nr [...] (k. 120 akt administracyjnych) odmówił I. W. wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na:

1. budowie na działce nr [...] -siedliska, w skład którego wejść miał dom mieszkalny, przystosowany do funkcji agroturystycznej, budynek gospodarczo-inwentarski, budynek techniczno-magazynowy (z pomieszczeniem dla turbiny wodnej), stawy rybne (powierzchnia 1600 m2, kubatura 2000 m2), osadnik do oczyszczania wód przepływających przez stawy rybne, doprowadzalnik wody do stawów i turbiny oraz odprowadzalnik wód zrzutowych,

2. mostu na rzece G. , łączącego działki nr [...] i [...],

3. jazu piętrzącego na rzece G., między działkami nr [...] i [...],

4. doprowadzalnika wody z rzeki G. do stawów rybnych poprzez działki nr [...],[...],[...] i przez oddział leśny nr [...],

5. własnego ujęcia wody podziemnej,

6. małej przydomowej oczyszczalni ścieków,

7. zaopatrzenie w energię elektryczną - z własnego generatora prądotwórczego.

Uzasadniając organ wskazał, że zgodnie z art. 44 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (t.jedn. Dz.U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm.) wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu następuje po przeprowadzeniu rozprawy administracyjnej. W dniu 12 sierpnia 2004 r. w Urzędzie Gminy i Miasta w K. odbyła się rozprawa administracyjna.

Planowana inwestycja zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 8 lit. g/ oraz pkt 11 lit. l/ i p/ rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 września 2002 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych kryteriów związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz.U. Nr 179, poz. 1490) zaliczana jest do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko i dlatego obowiązkowe było sporządzenie raportu o oddziaływaniu na środowisko. Ustalono, że tereny na których znajdują się działki przewidziane pod analizowaną inwestycję położone są na obszarze chronionego krajobrazu "[...]", ustanowionym rozporządzeniem nr 5/98 Wojewody P. z dnia 15 maja 1998 r., ujętym w wykazie aktów prawa miejscowego obowiązujących na terenie województwa w. (obwieszczenie Wojewody Nr 14 z dnia 31 marca 1999 r.). Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U. Nr 92, poz. 880 ze zm.) "do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy, a nie zakończonych decyzją ostateczną stosuje się przepisy dotychczasowe". Zgodnie z art. 26a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 października 1991 r. o ochronie przyrody (Dz.U. z 2001 r. Nr 99, poz. 1079 ze zm.) "na obszarze chronionego krajobrazu zabrania się lokalizowania nowych obiektów zaliczanych do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu przepisów o ochronie środowiska", a także "likwidowania zadrzewień nadwodnych" - pkt 11 oraz "wykonywania prac ziemnych trwale zniekształcających rzeźbę tereny" - pkt 14.

O wydanie negatywnej decyzji dla przedmiotowego przedsięwzięcia wnioskowało Nadleśnictwo w P. (k. 65 akt administracyjnych) podnosząc, iż rzeka G. na odcinku S. - D. przepływa przez duży kompleks leśny, gdzie notowane są rzadkie gatunki ptaków (bocian czarny, zimorodek, kania ruda, puchacz) będących pod ścisłą ochroną gatunkową. Nadleśnictwo w P. podniosło, iż niektóre zapisy "Raportu o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia na środowisko" są nieprawdziwe, bądź budzą zastrzeżenia.

Zauważono, że teren planowanej inwestycji leży na obszarze proponowanym do ochrony w ramach programu NATURA 2000 (Dyrektywa 92/43 EWG) w sprawie ochrony siedlisk naturalnych oraz dzikiej flory i fauny. Stwierdzono, że spiętrzenie rzeki w wyniku budowy elektrowni wodnej oraz zajęcie ekstensywnie użytkowanych łąk nad odcinkiem rzeki G. przez stawy hodowlane i siedlisko spowodują bezpowrotne zniszczenie walorów przyrodniczych, znaczącą ingerencję w stan środowiska, co naruszy walory krajobrazowe oraz zagrozi faunie i florze.

W przewidzianym ustawą terminie A. i I. W. wnieśli odwołanie od decyzji organu I instancji (k. 126 akt administracyjnych) domagając się jej uchylenia. Zaskarżonej decyzji zarzucono błędną interpretację art. 158 ustawy o ochronie przyrody, podniesiono, że rozporządzenie Wojewody P. nr 5/98 straciło moc obowiązującą z dniem 2 sierpnia 2001 r.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] grudnia 2004 r. nr [...] (k. 150 akt administracyjnych) utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, iż postępowanie w sprawie zostało wszczęte przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody. Podkreślono, że postępowanie wymagało przewidzianych prawem uzgodnień oraz sporządzenia raportu o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia na środowisko. Skoro wniosek inwestora złożono w czerwcu 2003 r. to w oparciu o art. 158 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody oraz art. 85 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym zastosowanie miały przepisy ustawy dotychczasowe. Podniesiono także, iż rozporządzenie nr 5/98 Wojewody P. z dnia 15 maja 1998 r. w sprawie ustanowienia obszarów chronionego krajobrazu (Dz.U. Województwa P. nr 13, poz. 83 z dnia 16 czerwca 1998 r.) ma charakter obowiązujący.

W skardze do sądu administracyjnego skarżący A. i I. W. wnieśli o uchylenie decyzji organów obu instancji oraz orzeczenie o kosztach według norm przepisanych. W skardze sformułowano zarzuty podnoszone już w toku postępowania odwoławczego oraz zarzucono naruszenie art. 8, 9, 11 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. - dalej kpa).

W szczególności skarżący twierdzili, iż rozporządzenie nr 5/98 Wojewody P. z dnia 15 maja 1998 r. nie obowiązuje.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się nieuzasadniona.

Przede wszystkim zważyć należało, że wniosek o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla planowanej inwestycji został złożony przez I. W. w dniu 18 czerwca 2003 r., zatem zastosowanie w niniejszej sprawie, zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) miały przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (t.jedn. Dz.U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm. - zwanej dalej u.z.p.).

Zgodnie z art. 44 u.z.p. w przypadku braku miejscowego planu miejscowego zagospodarowania przestrzennego, wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu następuje po przeprowadzeniu rozprawy administracyjnej. Ponadto organ właściwy do wydania decyzji (wójt, burmistrz lub prezydent) po przeprowadzeniu rozprawy przedstawia wojewodzie warunki zabudowy i zagospodarowania terenu w celu stwierdzenia ich zgodności z prawem. Wojewoda wyraża swoje stanowisko w formie postanowienia.

Należy stwierdzić, iż w niniejszej sprawie powyższa, szczególna procedura została przeprowadzona zgodnie ze wskazanymi wyżej przepisami, czego skarżący nie podważyli. Wojewoda postanowieniem z dnia [...] września 2004 r. uznał za zgodny z prawem przedłożony projekt decyzji o odmowie ustalenia warunków zabudowy. Teren objęty planowaną inwestycją położony jest na obszarze chronionego krajobrazu "[...]" ustanowionego rozporządzeniem nr 5/98 Wojewody P. z dnia 15 maja 1998 r., wydanego z powołaniem się na art. 13 ust. 1 pkt 4 i art. 26 ustawy z dnia 16 października 1991 r. o ochronie przyrody (Dz.U. Nr 114, poz. 492 ze zm.). Art. 13 w ust. 1 określał sposoby realizacji ochrony przyrody i stanowił podstawę prawną wprowadzenia form ochrony przyrody (w tym wyznaczenia obszarów chronionego krajobrazu).

Ustawa z dnia 7 grudnia 2000 r. (Dz.U. z 2001 r. Nr 3, poz. 21) nowelizująca ustawę o ochronie przyrody z dnia 16 października 1991 r. zawierała przepisy przejściowe (art. 3-11). Art. 7 stanowił, iż parki krajobrazowe, obszary chronionego krajobrazu, pomniki przyrody utworzone na podstawie dotychczasowych przepisów stają się parkami krajobrazowymi, obszarami chronionego krajobrazu, pomnikami przyrody w rozumieniu niniejszej ustawy. Ustawa nowelizująca utrzymała więc w mocy wszystkie dotychczasowe przepisy, na podstawie których tworzono formy ochrony przyrody przewidziane przez ustawę. Na tle przepisów art. 3, art. 6 ust. 1 i art. 7 ustawy nowelizującej z dnia 7 grudnia 2000 r. powstał problem ich związku z treścią art. 11 ustawy, który utrzymuje dotychczasowe przepisy wykonawcze, ale tylko na okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy nowelizującej tj. do dnia 2 sierpnia 2001 r. Sąd stanął na stanowisku, że art. 3 i art. 7 wyżej wskazanej ustawy wyłącza stosowanie art. 11 (patrz "Prawo o ochronie przyrody. Komentarz pod redakcją Jerzego Sonnera, Towarzystwo Naukowe Prawa Ochrony Środowiska, Wrocław 2001, str. 386-387).

Należy zauważyć, że podobne rozwiązanie znalazło się też w ustawie z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U. Nr 92, poz. 880). Art. 153 tej ustawy stanowi bowiem, iż formy ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-4 i 6-10, utworzone lub wprowadzone przed dniem wejścia w życie ustawy stają się formami ochrony przyrody w rozumieniu nowej ustawy. Należy zauważyć, że art. 6 ust. 1 pkt 4 wymienia jako formę ochrony przyrody obszary chronionego krajobrazu.

Mając powyższe uregulowania na względzie, Sąd doszedł do przekonania, iż wprowadzone rozporządzeniem nr 5/98 Wojewody P. z dnia 15 maja 1998 r. obszary chronionego krajobrazu w dalszym ciągu zachowały byt prawny i są obowiązującą formą ochrony przyrody.

Zgodnie z § 2 powyższego rozporządzenia nr 5/98 na obszarach chronionego krajobrazu wprowadzony został zakaz lokalizowania budynków na gruntach leśnych oraz w odległości mniejszej niż 100 metrów od brzegów jezior i rzek. Takie uregulowania dotyczące inwestycji uniemożliwiają, jak trafnie podniosły organy orzekające w sprawie, wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu zgodnie z wnioskiem inwestorów.

Odmiennie natomiast niż organy obydwu instancji, Sąd ocenił zasadność stosowania w niniejszej sprawie przepisów ustawy o ochronie przyrody z dnia 16 października 1991 r. Art. 158 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U. Nr 92, poz. 880) stanowi bowiem, że przepisy dotychczasowe stosuje się do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy. Jednakże niniejsza sprawa nie została wszczęta na podstawie przepisów ustawy o ochronie przyrody, ale na podstawie przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym, dotyczy bowiem wniosku o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, zatem wyżej wskazany przepis art. 158 jej nie dotyczy.

Powyższe prowadzi do stwierdzenia, iż organy orzekające w sprawie winny stosować przepisy ustawy o ochronie przyrody z 2004 r.

Jednakże to uchybienie nie miało, zdaniem Sądu, wpływu na wynik sprawy.

Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie i stąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.

/-/ E.Brychcy /-/ B.Drzazga /-/ E.Podrazik

MK