Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 829/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2011-01-10 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 6a par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy odstąpienia od żądania zwrotu nienależnie pobranego świadczenia z pomocy społecznej - w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...]. uchyliło decyzję organu pierwszej instancji i odmówiło A.i J. odstąpienia od żądania zwrotu nienależnie pobranego świadczenia z pomocy społecznej w wysokości 100 zł, ustalając jednocześnie zwrot tego świadczenia w czterech ratach.

Skargę na powyższą decyzję złożył A. J. wnosząc jednocześnie o "wstrzymanie egzekucji".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności wskazać należy, iż wniosek skarżącego o "wstrzymanie egzekucji" mimo błędnego sformułowania należało uznać za wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Tylko bowiem poprzez wydanie orzeczenie wstrzymującego wykonanie zaskarżonej decyzji sąd administracyjny może wpływać na możliwość wykonywania zaskarżonych aktów.

Kompetencja sądu w tym zakresie wynika z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.). Przepis ten stanowi, iż po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Sąd zatem może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana.

Jednakże jak się powszechnie przyjmuje w orzecznictwie sądowoadministracyjnym przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu.

Skarżona zaś decyzja o odmowie odstąpienia od żądania zwrotu nienależnie pobranego świadczenia jest taką decyzją, która nie rodzi jakiegokolwiek uprawnienia po stronie skarżącego i nie nadaje się do wykonania w postępowaniu egzekucyjnym.

Decyzja odmowna nie podlega wykonaniu, gdyż brak jest w jej przypadku przedmiotu wykonania (tj. węzła praw i obowiązków), który mógłby podlegać wykonaniu (T.Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- Komentarz", LexisNexis Warszawa 2005, s. 295). Wykonanie aktu administracyjnego oznacza zaś spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który odpowiada treści zaskarżonego aktu.

W tym kontekście należało uznać, iż zaskarżona decyzja nie ma przedmiotu wykonania, nie jest nim bowiem jakiekolwiek zachowanie się adresata polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszenie zachowań innych podmiotów, czy świadczeniu w rozumieniu prawa cywilnego. Nie kwalifikuje się więc ona do wstrzymania jej wykonania.

Ze względu na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji