Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 128/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2008-06-02 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Odmówiono wstrzymania wykonania  decyzji w całości
Powołane przepisy: article: art. 61  par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 2 czerwca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Lidia Błystak po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2003 r. w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji.


UZASADNIENIE

W rozpoznawanej sprawie, skarżący – W. K., w skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] (Nr [...]) zawarł jednocześnie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skargi, skarżący podniósł, że nie dysponuje środkami pieniężnymi na pokrycie zaległych zobowiązań podatkowych. Podniósł również, iż prowadzenie egzekucji administracyjnej spowoduje zagrożenie dla dalszego funkcjonowania firmy wnioskodawcy, a w konsekwencji, pozbawi źródeł dochodu zatrudnianych w niej pracowników.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Przewidziana w procedurze sądowo - administracyjnej instytucja wstrzymania wykonania decyzji ma charakter wyjątku od zasady, że ostateczna decyzja administracyjna korzysta z domniemania zgodności z prawem i podlega wykonaniu.

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153, poz. 1270; z 2004 r. Nr 162, poz. 1692; z 2005 r. Nr 94, poz. 788; Nr 169, poz. 1417), zwana dalej u.p.s.a., Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Jak podkreśla się w orzecznictwie, wskazane w tym przepisie przesłanki wstrzymania wykonania decyzji dotyczą takiej szkody, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też, nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004).

Zgodnie z postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. (sygn. akt FZ 496/204), uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej.

W ocenie Sądu, skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, nie uprawdopodobnił faktu, iż prowadzenie egzekucji administracyjnej

2

Sygn. akt I SA/Wr 128/08

spowoduje niebezpieczeństwo o jakim mowa w art. 61 § 3 u.p.s.a.. Wskazanych tam przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków nie można bowiem utożsamiać z samymi twierdzeniami wnioskodawcy, że nie posiada żadnego majątku na pokrycie zaległych zobowiązań. Należy podkreślić, że wdrożenie egzekucji administracyjnej zawsze niesie za sobą dolegliwość finansową, niemniej, należy mieć na uwadze, że prowadzenie tego postępowania nie oznacza jednocześnie pozbawienie dłużnika wszelkich środków pieniężnych. Przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji przewidują bowiem szereg ograniczeń w tym względzie celem zapewnienia zobowiązanemu środków niezbędnego utrzymania. Przykładem takiego ograniczenia jest art. 8 § 1 pkt 6 w/w ustawy, zapewniający zobowiązanemu prawo do zapewnienia minimum egzystencji, tj. zwalniający od egzekucji należności pieniężne nieprzekraczające kwoty 760 zł. Nawiązując do wniosku, skarżący nie uprawdopodobnił również swoich twierdzeń co do potencjonalnego zagrożenia dla funkcjonowania firmy. O takim niebezpieczeństwie nie można wywodzić z samych twierdzeń wnioskodawcy co do skutków prowadzonej egzekucji administracyjnej. Należy w tym miejscu podnieść, że skarżący nie podał w szczególności - ilu pracowników zatrudnia, jak również, nie uprawdopodobnił faktu, iż prowadzone postępowanie egzekucyjne spowoduje niebezpieczeństwo dla niezakłóconego funkcjonowania firmy.

Mając na uwadze powyższe, Sąd nie stwierdził, aby na podstawie okoliczności podniesionych przez skarżącego we wniosku istniała uzasadniona obawa strony wystąpienia niebezpieczeństwa o jakim stanowi przepis art. 61 § 3 u.p.s.a., co warunkuje pozytywne rozpoznanie wniosku.

Niejako na marginesie należy wskazać, że przesłanka szczególnie ważnego interesu strony o jakiej mowa w art. 224 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. 05.8.60) podlega ocenie przy rozpoznawaniu wniosku o wstrzymanie wykonania na etapie postępowania podatkowego. W toku postępowania sądowego, zainicjowanego wniesieniem skargi, zasadność wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji podlega ocenie wyłącznie w oparciu o okoliczności wymienione w przepisie art. 61 § 3 u.p.s.a.

Mając na uwadze wskazane okoliczności, na podstawie art. 61 § 3 u.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowił jak w sentencji.

3