Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2039/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-01-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 129 indeks 1 ust. 1 pkt 2 i 3; art. 120 ust. 1; art. 130;
journal: Dz.U. 2020 poz 286
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej.
article: art. 6; art. 7; art. 8; art. 77 par 1; art. 107 par 3; art. 80
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
article: art. 32 ust. 1;
journal: Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
law: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.
article: art. 15zzs indeks 4 ust. 3
journal: Dz.U. 2020 poz 374
law: Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych  chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Aneta Lemiesz Sędzia WSA Dorota Pawłowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 stycznia 2021 r. sprawy ze skargi Z. Sp. z o.o. z siedzibą w Ż. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...] czerwca 2020 r. Urząd Patentowy RP (dalej: "Urząd Patentowy") odmówił udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy słowny "[...]" zgłoszony w dniu [...] grudnia 2019 r. pod numerem [...] przez [...]Sp. z o.o. z siedzibą w Z. ( dalej "Zgłaszający", "Skarżąca", "Spółka").

Jako podstawę prawną zaskarżonej decyzji wskazano art.1291 ust. 1 pkt 2, art. art.1291 ust. 1 pkt 3 w związku z art.145 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2020 r. poz. 286 i poz. 288, dalej: "p.w.p."),

Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym.

W dniu [...] grudnia 2019 r. [...]Sp. z o.o. z siedzibą w Z. zgłosiła do Urzędu Patentowego RP w celu uzyskania prawa ochronnego na znak towarowy za numerem [...] oznaczenie słowne "[...]", przeznaczone do oznaczania następujących usług:

- z klasy 35: usługi w zakresie analizy informacji w zakresie działalności gospodarczej; usługi w zakresie analizy ocen dotyczących zarządzania działalnością gospodarczą; usługi w zakresie analizy rynku; usługi w zakresie analizy statystyk dotyczących działalności gospodarczej; usługi w zakresie analizy trendów biznesowych; usługi w zakresie analizy zarządzania w biznesie; usługi w zakresie analizy zysków biznesowych; usługi w zakresie analizy ekonomicznej do celów działalności gospodarczej; usługi w zakresie analizy reakcji konsumentów; usługi w zakresie analizy badań rynkowych; usługi w zakresie analizy biznesowe rynków; usługi w zakresie analizy funkcjonowania firm; usługi w zakresie analizy gospodarczej; usługi w zakresie analizy kosztów; usługi w zakresie analizy kosztów i korzyści; usługi w zakresie audytu działalności gospodarczej; usługi w zakresie audytu finansowego; usługi w zakresie audytu przedsiębiorstw; usługi w zakresie audytu skomputeryzowanego; usługi w zakresie audytu sprawozdań finansowych; usługi w zakresie automatycznego przetwarzania danych; usługi w zakresie badań biznesowych; usługi w zakresie badań dla celów działalności gospodarczej; usługi w zakresie badań dotyczących cen; usługi w zakresie badań dotyczących działalności gospodarczej dla nowych przedsiębiorstw; usługi w zakresie badania dotyczącego informacji na temat firm; usługi w zakresie badania działalności gospodarczej i badań rynkowych; usługi w zakresie badań rynkowych i analizy badań rynkowych; usługi w zakresie badań w dziedzinie działalności gospodarczej; usługi w zakresie badań biznesu; usługi w zakresie badań wizerunku korporacyjnego; usługi w zakresie badań wydajności działalności gospodarczej; usługi w zakresie badania zysków; usługi w zakresie biznesowej oceny i wyceny w sprawach handlowych; usługi w zakresie biznesowych usług doradczych i konsultacyjnych; usługi w zakresie biznesowych usług doradczych w zakresie zarządzania działalnością gospodarczą; usługi w zakresie doradztwa biznesowego; usługi w zakresie doradztwa biznesowego w zakresie dostarczania systemów zarządzania jakością; usługi w zakresie doradztwa dotyczącego działalności gospodarczej; usługi w zakresie doradztwa dotyczącego korporacyjne] struktury firm; usługi w zakresie doradztwa dotyczącego korporacyjnej struktury przedsiębiorstw; usługi w zakresie doradztwa dotyczącego organizowania działalności gospodarcze]; usługi w zakresie doradztwa gospodarczego dotyczącego likwidacji; usługi w zakresie doradztwa handlowego w zarządzaniu działalnością gospodarczą; usługi w zakresie doradztwa i informacji dotyczącej rachunkowości; usługi w zakresie doradztwa i informacji o działalności gospodarczej; usługi w zakresie doradztwa księgowego w zakresie podatków; usługi w zakresie doradztwa księgowego w zakresie sporządzania zeznań podatkowych; usługi w zakresie doradztwa specjalistycznego w sprawach działalności gospodarczej; usługi w zakresie doradztwa w dziedzinie zarządzania ryzykiem w przedsiębiorstwie; usługi w zakresie doradztwa dotyczącego fuzji przedsiębiorstw; usługi w zakresie doradztwa obejmującego nabywanie przedsiębiorstw; usługi w zakresie doradztwa w zakresie zwrotu podatku w rachunkowości; usługi w zakresie doradztwa w zakresie przetwarzania danych; usługi w zakresie dostarczania danych dotyczących działalności gospodarczej; usługi w zakresie dostarczania informacji dotyczących działalności gospodarczej; usługi w zakresie dostarczania raportów dotyczących informacji rachunkowych; usługi w zakresie dostarczania skomputeryzowanych danych w zakresie działalności gospodarczej; usługi w zakresie ekspertyz w zakresie wydolności przedsiębiorstw; usługi w zakresie elektronicznego przetwarzania danych; usługi w zakresie fakturowania; usługi w zakresie fotokopiowania; usługi w zakresie gromadzenia danych; usługi w zakresie gromadzenia informacji dla firm; usługi w zakresie gromadzenia informacji handlowej; usługi w zakresie gromadzenia informacji w rejestrach komputerowych; usługi w zakresie gromadzenia informacji z badań rynkowych; usługi w zakresie wycen handlowych; usługi w zakresie informacji handlowej; usługi w zakresie inwentaryzacji; usługi w zakresie inwentaryzacji towaru; usługi w zakresie kompilacji danych dla osób trzecich; usługi w zakresie kompilacji danych matematycznych; usługi w zakresie kompilacji i systematyzacji danych na potrzeby komputerowych baz danych; usługi w zakresie informacji do komputerowych baz danych; usługi w zakresie kompilacji informacji i ich wprowadzania do komputerowych baz danych; usługi w zakresie komputerowego przetwarzania danych; usługi w zakresie komputerowego sporządzania listy płac; usługi w zakresie komputerowego zarządzania bazami danych; usługi w zakresie komputerowego zarządzania plikami; usługi w zakresie konsultacji dotyczących sprawozdań rynkowych; usługi w zakresie księgowości i prowadzenia ksiąg; usługi w zakresie księgowości administracyjnej; usługi w zakresie księgowości i rachunkowości; usługi w zakresie nabywania towarów i usług dla innych firm; usługi w zakresie obróbki tekstów; usługi w zakresie obsługi administracyjnej firm na zlecenie; usługi w zakresie opracowywania informacji gospodarczych; usługi w zakresie opracowywania informacji o firmie; usługi w zakresie opracowywania pomysłów dla ekonomii biznesu; usługi w zakresie opracowywania sprawozdań i badan rynkowych; usługi w zakresie opracowywania statystycznych danych gospodarczych i informacji handlowych; usługi w zakresie opracowywania statystyk biznesowych i informacji handlowych; usługi w zakresie opracowywania statystyk gospodarczych; usługi w zakresie opracowywania statystyk handlowych; usługi w zakresie opracowywania strategii przedsiębiorstw; usługi w zakresie planowania działalności gospodarczej; usługi w zakresie planowania podatkowego (rachunkowość); usługi w zakresie skomputeryzowanej księgowości; usługi w zakresie księgowania kosztów; usługi w zakresie prowadzenia księgowości w zakresie elektronicznego transferu funduszy; usługi księgowe związane ze ściąganiem należności; usługi księgowe w zakresie funduszy emerytalnych; usługi w zakresie prowadzenia księgowości przedsiębiorstwa: usługi w zakresie wystawiania rachunków; usługi w zakresie zarządzania rachunkowością; usługi w zakresie rachunkowości na rzecz osób trzecich; usługi w zakresie rachunkowości śledczej; usługi w zakresie wypełniania zeznań podatkowych; usługi w zakresie porad związanych z przygotowaniem zeznań podatkowych; usługi w zakresie rocznych zeznań podatkowych na rzecz przedsiębiorstw; usługi w zakresie administrowania dotyczącego planowania działalności gospodarczej; usługi w zakresie administrowania działalnością gospodarczą firm zagranicznych; usługi w zakresie administrowania działalnością gospodarczą w zakresie franchisingu; usługi w zakresie administrowania i zarządzania działalnością gospodarczą; usługi w zakresie administrowania sprawami przedsiębiorstwa; usługi w zakresie administrowania sprzedażą; usługi w zakresie administrowania dotyczącego oceny przedsiębiorstw; usługi w zakresie agencji importowych i eksportowych; usługi w zakresie agencji importu - eksportu towarów; usługi w zakresie agencji informacji handlowej; usługi w zakresie aktualizacji i utrzymywania danych w komputerowych bazach danych; usługi w zakresie analizy cen; usługi w zakresie analizy danych biznesowych

- z klasy 36: usługi w zakresie doradztwa finansowego dotyczącego podatków; usługi w zakresie realizacji płatności podatków; usługi w zakresie planowania podatkowego (nie księgowe); usługi w zakresie oceny i wyceny podatkowej; usługi podatkowe i celne; usługi w zakresie planowania finansów w zakresie podatków; usługi w zakresie doradztwa finansowego w zakresie podatków; usługi w zakresie doradztwa finansowego w zakresie podatków dochodowych (finansowe); usługi w zakresie konsultacji podatkowych; usługi związane z podatkami; usługi w zakresie konsultowania zeznań podatkowych; usługi w zakresie udostępniania rachunków bieżących; usługi w zakresie przyjmowania opłat za rachunki; usługi w zakresie płacenia rachunków on-line: usługi w zakresie zarządzania finansowego rachunkami pieniężnymi; usługi w zakresie zarządzania finansowego rachunkami bieżącymi;

- z klasy 41: usługi w zakresie kursów szkoleniowych dotyczących księgowości; usługi doradcze w zakresie edukacji dotyczące księgowości; usługi edukacyjne dla dorosłych odnoszące się do księgowości; usługi w zakresie szkolenia dotyczącego podatków; usługi edukacyjne zapewniające warsztaty z podatków od nieruchomości.

Urząd Patentowy RP po przeprowadzeniu badań stwierdził, że na w/w oznaczenie zgodnie z art. 1291 ust. 1 pkt 2 i 1291 ust. 1 pkt 3 p.w.p. niedopuszczalne jest udzielenie prawa ochronnego, gdyż to oznaczenie nie posiada znamion odróżniających , nie dając podstaw do odróżniania towarów i usług Zgłaszającego od towarów i usług tego samego rodzaju innych podmiotów gospodarczych, o czym organ powiadomił Zgłaszającego pismem z dnia [...] stycznia 2020 r., wyznaczając termin do wypowiedzenia się.

Zgłaszający, w piśmie z [...] lutego 2020 r. nie zgodził się ze stanowiskiem Urzędu podnosząc, że nie ma generalnego zakazu rejestracji oznaczeń ze względu na ich opisowy charakter. Ponadto wskazał, że oznaczenie nawiązuje do usług w zakresie księgowości świadczonych przez osobę zaufaną, co należy odróżnić od szeregu zwykłych usług [...]ch świadczonych na rynku księgowości. Jednocześnie Zgłaszający wskazał na nabycie przez przedmiotowe oznaczenie wtórnej zdolności odróżniającej bowiem prowadzi on działalność gospodarczą od 2014 r., używając oznaczenia "[...]". Znak ten na skutek długotrwałego i intensywnego używania nabył zdolność odróżniającą i jest kojarzony przez konsumentów wyłącznie ze Zgłaszającym. Wpisując w wyszukiwarce internetowej hasło "[...]" na pierwszym miejscu wśród wyników pojawiają się usługi Zgłaszającego, przy czym wśród wyników nie ma reklamy jego usług.

Jako dowód Zgłaszający załączył:

- wydruk KRS Zgłaszającego,

- wydruk z wyszukiwarki internetowej Google po wpisaniu hasła "[...]",

- wydruk ze strony internetowej [...].

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Urząd Patentowy RP stwierdził, że zasadą ustawy Prawo własności przemysłowej jest nieudzielanie praw ochronnych na takie oznaczenia, które nie nadają się do odróżniania w obrocie towarów, dla których zostały zgłoszone (art. 1291 ust. 1 pkt 2 p.w.p.), a także na takie, które składają się wyłącznie z elementów mogących służyć w obrocie do wskazania, w szczególności rodzaju towaru, jego pochodzenia, jakości, ilości, wartości, przeznaczenia, sposobu wytwarzania, składu, funkcji lub przydatności (art. 1291 ust. 1 pkt 3 p.w.p.).

Podstawową przesłanką do udzielania prawa ochronnego na znak towarowy jest posiadanie przez oznaczenie zgłoszone do Urzędu Patentowego w celu uzyskania prawa ochronnego dostatecznych znamion odróżniających. Wyróżniający charakter znaku towarowego polega więc na tym, że znak towarowy musi mieć cechy, które mogą utkwić w świadomości przeciętnego odbiorcy, jako wskazanie, że towary lub usługi oznaczane w ten sposób pochodzą od konkretnego przedsiębiorstwa. Znak towarowy musi posiadać cechy odróżniające, pozwalające na zindywidualizowanie źródła pochodzenia towarów lub usług. Znak nie może zatem składać się z elementów ściśle opisowych. Zgodnie z treścią powołanych wyżej przepisów p.w.p., znak towarowy musi być tego rodzaju, aby w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego mógł być postrzegany przez odbiorców jako oznaczenie, według którego można dany towar lub usługę zindywidualizować co do źródła ich pochodzenia od jednego konkretnego podmiotu gospodarczego.

Oceniając zdolność odróżniającą oznaczenia, konieczna jest ocena znaku z punktu widzenia towaru lub usługi i warunków obrotu. Przy ocenie, czy znak towarowy posiada zdolność odróżniającą należy uwzględnić także interes uczestników obrotu gospodarczego, który wyraża się w swobodnym dostępie do wszystkich oznaczeń informujących o nazwie lub cechach towarów lub usług. Interes ten nakazuje wyłączenie od rejestracji oznaczeń opisowych, informacyjnych, ponieważ prowadziłaby ona do monopolizacji używania tych oznaczeń przez poszczególnych przedsiębiorców, co w rezultacie stanowiłoby bardzo poważne i nieuzasadnione ograniczenie działalności innych przedsiębiorców.

Urząd wyjaśnił, że ocena zdolności odróżniającej jest więc wypadkową dwóch elementów. Z jednej strony forma przedstawieniowa znaku musi być "sama w sobie" na tyle charakterystyczna, aby mogła identyfikować towar (usługę). Z drugiej strony musi zapewniać kupującemu możliwość dokonania wyboru według niej, bez konieczności ustalania pochodzenia towaru lub usługi drogą okrężną (np. przez szukanie na towarze nazwy producenta). Pozbawione są znamion odróżniających wszelkie oznaczenia, które nie pozwalają na zindywidualizowanie danego towaru lub usługi na rynku pod względem źródła pochodzenia, np. oznaczenia informacyjne, do których należy zaliczyć przedmiotowe oznaczenie "[...]".

Urząd Patentowy RP uznał, że oznaczenie "[...]" nie posiada dostatecznych znamion odróżniających w odniesieniu do wszystkich wskazanych usług. Do używania takiego oznaczenia nie można przyznać wyłączności tylko jednemu podmiotowi, bez naruszania uprawnień innych podmiotów, gdyż niedopuszczalne jest udzielenie prawa ochronnego na znak, który nie pozwala na zindywidualizowanie pochodzenia towarów lub usług nim oznaczanych, a tym samym przypisanie go określonemu przedsiębiorcy. Właściwość ta jest podstawową cechą znaku towarowego, która wynika z roli, jaką znak towarowy pełni w obrocie.

Organ wskazał, że badanie zdolności odróżniającej powinno być przeprowadzone w związku ze zgłaszanymi towarami lub usługami przy uwzględnieniu sposobu percepcji oznaczenia przez relewantnych odbiorców. Punktem odniesienia jest, według orzeczenia Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 16 lipca 1998 r. w sprawie C-210/96 Gut Springenheide und Tusky, europejski model przeciętnego konsumenta, który jest dobrze poinformowany, uważny i przezorny. Dodatkowo, należy brać pod uwagę zwyczajowe używanie znaków towarowych jako oznaczeń pochodzenia w danej branży.

Według Urzędu Patentowego krąg odbiorców w tym przypadku stanowią odbiorcy indywidualni jak i wyspecjalizowani, np. prowadzący małe lub większe przedsiębiorstwa. Nawet odbiorcy z wyższym poziomem uwagi będą traktować oznaczenie jako wskazujące na rodzaj usług, nie zaś wskazanie na źródło pochodzenia. Spowodowane jest to brakiem jakichkolwiek cech indywidualizujących formę przedstawieniową znaku towarowego "[...]", jak i znaczeniem, zawartym w użytym zestawieniu słów składającym się na badany znak towarowy, odnoszącym się wprost do usług wskazanych w wykazie zgłaszanego znaku w klasie 35, 36 i 41.

W konsekwencji, biorąc pod uwagę tak określony krąg odbiorców, organ doszedł do wniosku, że przedmiotowe oznaczenie "[...]" nie spełnia przesłanek do tego, aby nadać mu przymiot znaku towarowego. Jest to oznaczenie składające się w całości z elementów niewyróżniających, mających wyłącznie walor informacyjny. Wyrażenie to jest oznaczeniem niedystynktywnym w rozumieniu art. 1291 ust. 1 pkt 2 p.w.p.

Przechodząc do szczegółowej oceny Urząd podkreślił, że zgłoszone oznaczenie "[...]" tworzą dwa wyrazy; [...] i [...], powszechnie zrozumiałe i posiadające określone znaczenie w języku polskim. Według słownika języka polskiego, słowo "[...]" oznacza pracownika prowadzącego księgi rachunkowe, według definicji podanej w Wikipedii to pracownik działu księgowości, osoba zajmująca się wszelkimi czynnościami związanymi z prowadzeniem ksiąg rachunkowych podmiotów gospodarczych. Do zadań księgowego należy m.in. ewidencjonowanie zdarzeń gospodarczych dla potrzeb wewnętrznych (informowanie kierownictwa jednostki o stanie firmy) oraz zewnętrznych (rozliczenia podatkowe i statystyczne) oraz obliczanie i rozliczanie zobowiązań podatkowych przedsiębiorstwa. Z kolei przymiotnik "[...]" wg słownika języka polskiego, oznacza: taki, któremu się ufa, na którym można polegać; pewny. Połączenie tych wyrazów tworzy wyrażenie, z jednej strony zachęcające odbiorcę do wyboru sygnowanego towaru ze względu na jego cechę, którą stanowi zaufanie, z drugiej strony informuje odbiorcę wprost o rodzaju usług, tj. że są to usługi w zakresie księgowości. W tej sytuacji Urząd uznał, że wyrażenie "[...]" stanowi wskazanie na rodzaj i cechę sygnowanych w ten sposób usług, jednocześnie podkreślając ich wartość.

Zdaniem organu oznaczenie "[...]" w zgłoszonej postaci nie jest jednak na tyle charakterystyczne, aby krąg odbiorców usług opatrywanych takim oznaczeniem był w stanie bez cienia wątpliwości przypisać te usługi do Zgłaszającego jako podmiotu je oferującego. Nie niesie ono żadnej konkretnej informacji, pozwalającej na dokonanie przez odbiorców bezpośredniej i niebudzącej wątpliwości asocjacji towarów i usług z oferującym je podmiotem - nie zawiera np. charakterystycznego logo. Nie sposób zatem dopatrzyć się w takim zestawieniu słów jakiegokolwiek charakteru fantazyjnego. Nie występuje w nim żaden czynnik abstrakcyjny, który byłby w stanie przyciągnąć uwagę odbiorców, zakorzeniając się w ich świadomości. Ponadto, tak skonstruowanego oznaczenia nie można przydzielić jednemu podmiotowi, bowiem powodowałoby to ograniczenie swobody działalności innych uczestników obrotu. Zdaniem organu w tym przypadku zestawienie słów nie jest wystarczająco nietypowe czy zwracające na siebie uwagę. Należy wyobrazić sobie, jak odbiorcy przedmiotowych usług będą postrzegać przedmiotowe oznaczenie w zgłoszonej postaci. Przeciętny odbiorca nie będzie w stanie powiązać tak skonstruowanego oznaczenia z jakimkolwiek podmiotem na rynku i określić pochodzenie gospodarcze usług. W tym zakresie organ przywołał: wyrok TSUE z dnia 25.10.2007 r. w sprawie D.& C., sygn. akt C-238/06; podobnie: wyrok z dnia 30 czerwca 2005 r. w sprawie C-286/04 P E. v.O., Zb.Orz. str. I-5797, pkt 22 i 23 oraz wskazane w nich orzecznictwo oraz wyroki WSA z dnia 6.kwietnia 2017 r. sygn. VI SA/Wa 1610/16) z dnia 22 marca 2012 r. o sygn. akt VIII Sa/WA 12/12).

Jednocześnie, zdaniem Urzędu, zgłoszone oznaczenie wyczerpuje także znamiona określone w art. 1291 ust. 1 pkt 3 p.w.p., a mianowicie wskazuje na rodzaj i cechy usług z klasy 35, 36 i 41. Przy tej ocenie organ kierował się ugruntowanym zarówno w doktrynie, jak i orzecznictwie katalogiem cech, jakimi charakteryzuje się znak opisowy - są to aktualność, konkretność i bezpośredniość.

Urząd nie zgodził się ze stanowiskiem Zgłaszającego, że zestawienie przymiotnika "[...]" z wyrazem "[...]" tworzy niecodzienną konstrukcję odbiegającą od zwykłego znaczenia poszczególnych słów składających się na to oznaczenie. Połączenie tych dwóch wyrazów "[...] + [...]" tworzy oczywiste znaczeniowo wyrażenie, nie jest także czymś nietypowym w dziedzinach, w których to zaufanie ma większe znaczenie - czyli w odniesieniu do finansów (na przykład określenie [...] profil w ofercie bankowej) czy na przykład zdrowia (określenie [...] lekarz).

Organ podał przykłady, że nie tylko Zgłaszający używa i podkreśla aspekt zaufania w odniesieniu do usług [... i podatkowych: Są to np.

[...][...]

[...][...]

Organ wyjaśnił, że strony te, mimo iż nie pojawiają się na pierwszym miejscu w wyszukiwarkach, to jednak istnieją i są dowodem na to, że określenie "[...]" w odniesieniu do księgowości jest używane na rynku usług [...]i podatkowych.

Znak składający się z wyrażenia utworzonego przez połączenie poszczególnych, prostych elementów należy uznać za opisowy (wyrok Sądu z dnia 07.07.2011 r. w sprawie o sygn. T-208/10 Truewhite). Również Europejski Trybunał Sprawiedliwości (ETS) w sprawie "Postkantoor" (nr C-363/99 z dnia 12.02.2004).

Odnośnie zapisu przedmiotowego oznaczenia z wielkich liter, które jakoby są czynnikiem nadającym odróżniający charakter znaku, Urząd stwierdził, że taki zapis nie stanowi na tyle charakterystycznej grafiki, która mogłaby na długo pozostać w pamięci odbiorcy. Przytoczył wyrok Sądu WE z dn. 19 maja 2010 w sprawie T-464/08, w którym Sąd WE analizował zdolność odróżniającą znaku słowno-graficznego, w którym analizowano oznaczenie "Superleggera" zapisane z dużej litery, a także w literach "s", "p", "r," przebijał się "charakterystyczny cień". W uzasadnieniu powyższego wyroku Sąd stwierdził, że słowo (Superlegger) ma określone znaczenie "super lekki", zaś zastosowana w oznaczeniu grafika nie pozostaje na długo w pamięci odbiorców a zatem znak pozbawiony jest charakteru odróżniającego na mocy artykułu 7, ustęp 1 b) rozporządzenia nr 40/94 ( odpowiednio art. 1291 p.w.p.). Analogicznie więc - sformułowanie [...] ma określone znaczenie, a grafika jedynie w postaci wielkich liter dla poszczególnych słów, jest tak mało charakterystyczna, że nie pozostanie na długo w pamięci odbiorców.

Tak więc w odniesieniu do wskazanego zakresu ochrony oznaczenie "[...]" nie posiada żadnych indywidualizujących cech, które w percepcji przeciętnego odbiorcy pozwoliłyby na trwałą, jednoznaczną asocjację zgłoszonych usług oraz oznaczenia z tym i tylko z tym podmiotem, od którego one pochodzą. Oznaczenie to posiada bowiem cechy, które wskazują jedynie na rodzaj usług, a nie identyfikują ich pochodzenia. Oznaczenie tego rodzaju może występować obok znaku towarowego, ale samo w sobie nie może być znakiem towarowym. Elementy słowne, składające się na przedmiotowe oznaczenie, posiadają bowiem swoje konkretne znaczenie i powszechne ich rozumienie. W tej sytuacji należało uznać, że oznaczenie "[...]" nie spełnia podstawowej funkcji znaku towarowego, który służyć ma przecież wskazaniu pochodzenia towarów lub usług z jednego konkretnego źródła.

W kwestii wtórnej zdolności odróżniającej organ wyjaśnił, że chodzi tu o używanie znaku w taki sposób, który umożliwia asocjację znaku z towarem lub usługą oraz jej utrwalenie.

Przywołując orzecznictwo Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości dotyczące tej problematyki (wyrok ETS z dnia 4 maja 1999 r., w sprawach połączonych C-108/97 i C-109/97, Windsurfing Chiemsee oraz wyrok ETS z dnia 22 czerwca 2006 r.. sprawa C-25/05 P. August Storck AG v. O. i powołane tam orzecznictwo Trybunału; tak również m.in. W. Włodarczyk "Zdolność odróżniająca znaku towarowego" Oficyna Wydawnicza N/ERBA, Lublin 2001) a także orzecznictwo krajowe Urząd Patentowy podkreślił się, że, dowodami na nabycie wtórnej zdolności odróżniającej mogą być w szczególności:

- badania opinii publicznej, czy dane słowo (grafika, kształt) kojarzy się z towarami i usługami, do oznaczania których jest on przeznaczony, pochodzącymi od skarżącego;

- dowody handlowe (np. faktury),

- wszelkie sposoby reklamowania.

- długość używania znaku na dzień składania podania,

- intensywność używania znaku,

- zasięg terytorialny rozpoznawania znaku, (wyrok WSA w Warszawie z dnia 25 września 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 1144/08).

Urząd zwrócił uwagę, że zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie krajowym i międzynarodowym ugruntowany został pogląd, że nabycie przez znak wtórnej zdolności odróżniającej wymaga potwierdzenia długotrwałości i intensywności używania oznaczenia w obrocie gospodarczym, a przede wszystkim w wyniku intensywnej reklamy (por. wyrok z dnia 4 maja 1999 r., w sprawach połączonych C-108/97 i C-109/97, Windsurfing Chiemsee).

Oceniając dowody przedstawione przez Zgłaszającego, a mianowicie:

- wydruk KRS Zgłaszającego

- wydruk z wyszukiwarki internetowej Google po wpisaniu hasła "[...]"

- wydruk ze strony internetowej [...].

Urząd stwierdził że te materiały nie dowodzą nabycia przez przedmiotowe oznaczenie wtórnej zdolności odróżniającej.

Zdaniem organu wydruk z KRS Zgłaszającego dowodzi jedynie, że firma Zgłaszającego została zarejestrowana w 2014 roku, zaś pozostałe materiały dowodzą jedynie obecności na rynku i używania oznaczenia [...] w obrocie gospodarczym. Z nadesłanych materiałów wynika jedynie, że Zgłaszający oferuje swoje usługi za pomocą sieci internetowej i posiada działalność przed datą zgłoszenia przedmiotowego oznaczenia, nie wykazał zaś żadnych innych dowodów na potwierdzenie swojej tezy, przede wszystkim nie wykazał długotrwałego i konsekwentnego używania znaku na rynku do oznaczania wskazanych usług. Zgłaszający udowodnił jedynie zaistnienie znaku na rynku oraz jego używanie, a samo używanie określonego znaku przez przedsiębiorcę nie wystarczy, by znak nabył wtórną zdolność odróżniania.

Biorąc powyższe pod uwagę, Urząd Patentowy RP odmówił udzielenia prawa ochronnego na zgłoszone oznaczenie słowne "[...]".

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie [...]Sp. z o.o. z siedzibą w Z. zarzuciła decyzji:

1.Obrazę przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez naruszenie:

a) art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego - przez ich niezastosowanie polegające na wyciągnięciu dowolnych i nie znajdujących oparcia w zgromadzonym materiale dowodowym wniosków co do braku cech charakterystycznych (odróżniających) znaku towarowego zgłoszonego do rejestracji przez Skarżącego a także braku wskazania, na jakich dowodach te wnioski zostały oparte przez Organ;

b) art. 6 k.p.a. w zw. z art. 8 k.p.a. i art. 32 ust. 1 Konstytucji - przez przyjęcie prymatu zasady praworządności nad zasadą równości i pogłębiania zaufania obywateli do działania organów Państwa;

2. Naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. naruszenie art. 1291 ust. 1 pkt 2 i ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 132 ust. 2 pkt 2 PWP — przez ich błędne zastosowanie i przyjęcie, iż oznaczenie słowne "[...]" nie spełnia przesłanek do tego, aby mu nadać przymiot znaku towarowego z uwagi na to, iż jest to oznaczenie składające się w całości z elementów niewyróżniających mających jedynie walor informacyjny w sytuacji, gdy zgłoszone oznaczenie słowne posiada dostateczne znamiona odróżniające znak towarowy Spółki od innych znaków towarowych będących w obrocie oraz przez bezpodstawne uznanie, że znak towarowy Spółki ograniczy nadmiernie możliwości używania zarejestrowanego oznaczenia geograficznego przez innych uprawnionych.

Mając na uwadze powyższe zarzuty Skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi w całości i uchylenie decyzji w całości, ewentualnie o uwzględnienie skargi w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm prawem przepisanych.

Ponadto zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a. Skarżąca wniosła o przeprowadzenie dowodów uzupełniających z dokumentów:

(i) wy druków z wyszukiwarki Urzędu Patentowego RP aktualnych na dzień [...] lipca 2020 r. na okoliczność stosowanej przez Urząd Patentowy RP praktyki nadawania praw ochronnych dla podmiotów pokrewnych wobec Skarżącej ze względu na przedmiot działalności i posiadany znak towarowy.

W uzasadnieniu skargi powyższe zarzuty zostały szczegółowo omówione.

W szczególności Skarżąca wskazuje na zarejestrowane przez Urząd Patentowy oznaczenia z użyciem słów: "[...]" i "[...]", które to rejestracje dotyczą też m.in. klas 35, 36, 41.

W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy RP wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko w sprawie.

Odnosząc się do wskazanych w skardze przykładów rejestracji znaków Urząd Patentowy wyjaśnił, że znaki: "[...]", "Ten sklep ma zaufane opinie", "[...]", [...], [...] PRODUCENT", "1 [...]", "[...] Ekspert", "[...]", "[...]", "[...] roku", "[...]" - to znaki słowno-graficzne, zawierające charakterystyczną, abstrakcyjną w stosunku do sygnowanych nimi towarów i usług warstwę graficzną, a więc spełniały pod tym względem warunki do uzyskania prawa ochronnego. Dodatkowo, niektóre z przytoczonych znaków zawierają fantazyjne słowo w warstwie słownej, są to znaki: "ZAUFANA OPINIA OPiNEO.pl", "HL HASCO-LEK WROCŁAW POLSKI, [...] PRODUCENT". Jedyny spośród wymienionych znaków towarowych znak słowny to: "Dom Kredytowy Notus - zaufani doradcy kredytowi", zawiera fantazyjną nazwę własną "Notus", która nadaje całemu oznaczeniu dystynktywności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest pozbawiona usprawiedliwionych podstaw, natomiast zaskarżona decyzja nie zawiera wad uzasadniających jej uchylenie.

Należy też zaznaczyć, że zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów procesowych i przepisów prawa materialnego uzupełniają się wzajemnie dlatego zasadne będzie ich łączne rozpatrzenie przez Sąd.

Przedmiotem zaskarżonej decyzji jest odmowa udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy słowny "[...]" przeznaczony do oznaczania towarów i/lub usług w klasach 35, 36, 41. Ponadto słowa "[...]", stanowią jednocześnie nazwę/firmę Skarżącej spółki.

Podstawę prawną skarżonego rozstrzygnięcia stanowił art.129¹ ust. 1 pkt 2 p.w.p.w związku z art. 129¹ ust. 1 pkt 3 p.w.p. Zgodnie z tymi przepisami nie udziela się prawa ochronnego na oznaczenie, które nie nadaje się do odróżniania w obrocie towarów, dla których zostało zgłoszone (pkt 2) czy też składa się wyłącznie z elementów mogących służyć w obrocie do wskazania, w szczególności rodzaju towaru, jego pochodzenia, jakości, ilości, wartości, przeznaczenia, sposobu wytwarzania, składu, funkcji lub przydatności (pkt 3). Przepisy te normują bezwzględne przeszkody rejestracji znaku towarowego.

Na wstępie rozważań należy wskazać, że funkcją każdego znaku towarowego jest zdolność odróżniania towarów/usług jednego przedsiębiorstwa, od towarów/usług tego samego rodzaju, pochodzących od innych przedsiębiorstw, co wprost wynika z definicji zawartej w art. 120 ust. 1 p.w.p.

Jak słusznie stwierdził Urząd Patentowy, posiadanie przez znak towarowy dostatecznych znamion odróżniających jest zatem podstawową przesłanką ocenną, zaś dostateczne znamiona odróżniające umożliwiają postrzeganie przez właściwy krąg odbiorców, składający się z przeciętnych, właściwie poinformowanych, dostatecznie uważnych i rozsądnych konsumentów, towarów /lub/i usług nim oznaczanych, że dany towar/usługa, wśród towarów/usług tego samego rodzaju, pochodzi od konkretnego podmiotu (por. wyrok ETS-u z 22 czerwca 2006 r., C-24/05, sprawa August Storck KG vs. O., pkt 23).

Tak więc, charakter odróżniający znaku towarowego należy oceniać, biorąc pod uwagę konkretne towary lub usługi, dla których oznaczania znak został zgłoszony, oraz sposób postrzegania go przez istotny z tego punktu widzenia krąg odbiorców (wyrok ETS z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie Procter & Gamble Company przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (O.), C-473/01 P i C-474/01 P, EU:C:2004:260, pkt 32 i 33, oraz wyrok ETS z dnia 7 października 2004 r. w sprawie Mag Instrument Inc. przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), C- 136/02, EU:C:2004:592, pkt 19, a także powołane tam orzecznictwo). Pogląd ten potwierdza również orzecznictwo sądów krajowych (zob. wyrok NSA z dnia 14 grudnia 2001 r." II SA 3446/01, ONSA 2003, nr 1, poz. 27, M. Praw. 2002, nr 3, s. 99, z aprobującą glosą M. Kępińskiego, OSP 2004, z. 1, poz. 11).

Za znaki opisowe w rozumieniu ustawy Prawo własności przemysłowej można uznać takie znaki towarowe, które składają się wyłącznie z oznaczeń mogących służyć w obrocie do przekazywania informacji o cechach towarów. Charakterystykę znaków opisowych można uzupełnić przez wskazanie trzech reguł: aktualnej, konkretnej i bezpośredniej opisowości.

W ocenie Sądu, organ w sposób właściwy zinterpretował kwestię zdolności odróżniającej zgłoszonego oznaczenia, mając na uwadze przyjętą metodologię tego badania, dokonując równocześnie stosownego odniesienia do sposobu odbioru tego oznaczenia przez konsumentów. Zasadnie uznał, że przy całościowym postrzeganiu oznaczenie "[...]" przez odbiorców odebrane będzie przede wszystkim jako informacja o rodzaju oferowanych towarów i usług, nie zaś jako wyróżnik podmiotu je oferującego. Relewantny krąg odbiorców to w ocenie Sądu, co do zasady grupa osób należycie poinformowanych, dostatecznie uważnych i rozsądnych, posługująca się podstawowym i rozszerzonym zasobem słownictwa. Będą to zarówno konsumenci jak i przedsiębiorcy, podmioty profesjonalne czyli bardzo szeroki krąg osób.

W tej sytuacji Sąd podzielił stanowisko organu, że zgłoszone oznaczenie słowne "[...]" w stosunku do zgłoszonych towarów/usług ma charakter ogólnoinformacyjny/opisowy. W szczególności konsument będzie uważał, że słowa "[...]" są używane jako opis oferowanych usług.

W ocenie Sądu trafnie organ odwołał się do słownikowego znaczenia wyrazów "[...]" i "[...]" a także słusznie przyjął, że sporne oznaczenie nie ma charakteru fantazyjnego.

W tym aspekcie sprawy nie ma racji Skarżąca wskazując na fantazyjność zgłoszonego oznaczenia wynikającą z faktu, iż jest to slogan, który niewątpliwie zapada w pamięci przeciętnego odbiorcy i może wywoływać skojarzenia z konkretnym przedsiębiorcą.

Niewątpliwie zestawienie słów "[...]" i [...]" nie jest oryginalne pod względem gramatycznym i w konsekwencji znaczenie połączonych ze sobą wyrazów pozostaje czytelne dla przeciętnego odbiorcy. Jak zasadnie wskazał organ, zarówno wyraz "[...]", jak i "[...]" to elementy bezpośrednio odnoszące się do usług dotyczących księgowości, podatków i usług edukacyjnych w tym zakresie, a ich proste zestawienie nie nadaje mu żadnych cech charakterystycznych, fantazyjnych.

Uzupełniająco Sąd zauważa, że oczekiwanie społeczne ogółu konsumentów w stosunku do usług [...]ch i im podobnych jest takie, aby osoba czy też firma oferująca takie usługi była uczciwa, solidna i można było jej zaufać. Z drugiej strony usługi księgowe same w sobie oferowane klientom muszą opierać się na obustronnym zaufaniu. Wykonywanie zawodu księgowego polega na rzetelnym i jasnym przedstawianiu sytuacji majątkowej, finansowej oraz wyniku finansowego jednostki, która w myśl odpowiednich przepisów jest obowiązana do ich przedstawienia. Odnosi się to w szczególności do prowadzenia ksiąg rachunkowych bądź innych ksiąg i ewidencji, w tym również do celów podatkowych oraz sporządzania zeznań i deklaracji na podstawie danych wynikających z tych ksiąg.

Zdaniem Sądu, należy przyznać rację organowi co do tego, że zgłoszony znak składa się z wyrazów pozbawionych zdolności odróżniającej w stosunku do towarów i usług objętych zgłoszeniem. Słowa te mają swoje ścisłe i określone znaczenie, których treść jest rozumiana natychmiastowo i bezpośrednio.

Rozwijając kwestę braku posiadania przez sporne oznaczenie jakichkolwiek znamion fantazyjności Sąd zauważa, że jest to znak wyłącznie słowny, nie posiada więc żadnej charakterystycznej szaty graficznej. Natomiast znak towarowy jest wystarczająco odróżniający wówczas, gdy w przeciętnych warunkach obrotu gospodarczego oznaczenie jest kojarzone przez przeciętnego odbiorcę z konkretnym podmiotem gospodarczym.

Idąc tym tokiem rozumowania to, aby zgłoszone do Urzędu oznaczenie, mogło prawidłowo pełnić funkcję znaku towarowego, musi być na tyle fantazyjne, by utrwalić w pamięci konsumenta więź łączącą sygnowany nim towar lub usługę z jego producentem lub usługodawcą. Oznaczenie, które może uzyskać ochronę jako znak towarowy, nie powinno być oznaczeniem opisowym, czyli składającym się wyłącznie z oznaczeń służących w obrocie do przekazywania informacji o cechach towarów/usług. W konsekwencji udzielenie prawa ochronnego na oznaczenia tego typu ograniczałoby nadmiernie swobodę działania innych uczestników obrotu gospodarczego i uniemożliwiałoby normalne funkcjonowanie rynku. Ponadto zamykałoby konkurentom możliwość informowania klientów o cechach towaru/usługi, monopolizując używanie takiego oznaczenia na rzecz jednego przedsiębiorcy.

Sąd zgadza się z Urzędem Patentowym, że przepisy ustawy Prawo własności przemysłowej nie zezwalają na monopolizację oznaczeń pełniących na rynku jedynie szeroko pojętą funkcję opisową lub informacyjną. Przedmiotowe oznaczenie, będące właśnie oznaczeniem opisowym złożone jest ze zwrotów nadających się do użycia przez każdego z uczestników obrotu gospodarczego. Brak indywidualnych, wyraźnych znamion, według których odbiorca mógłby się kierować przy wyborze towaru czy usługi nie pozwala przyznać przedmiotowemu oznaczeniu statusu znaku towarowego, a co za tym idzie - prawa ochronnego na znak towarowy.

W świetle powoływanych wyżej okoliczności organ zasadnie uznał, że oznaczenie "[...]" stanowiące połączenie dwóch powszechnie znanych i rozumianych wyrazów pochodzących z języka polskiego, nie jest na tyle dystynktywne, aby zdolne było identyfikować towary oraz usługi do oznaczania których zostało zgłoszone.

W skardze podniesiono zarzuty naruszenia art.7 k.p.a. i art. 77 § 1 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a. przez dowolne ustalenie braku cech charakterystycznych (odróżniających) spornego znaku towarowego oraz art. 6 k.p.a. w zw. z art. 8 k.p.a. i art. 32 ust. 1 Konstytucji - przez przyjęcie prymatu zasady praworządności nad zasadą równości i pogłębiania zaufania obywateli do działania organów Państwa.

Ustosunkowując się do tych zarzutów są uznał, że są one w całości niezasadne. Należy zaznaczyć, że wcześniejsze orzeczenia Urzędu dotyczące znaków towarowych zawierających słowa "[...]" i "[...]" czy im podobne, mogły zapaść w zupełnie innych okolicznościach faktycznych i prawnych, chociażby takich jak np. uznanie, zgodnie z przepisami p.w.p., że dane oznaczenie nabrało charakteru odróżniającego w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego w następstwie jego używania (tzw. wtórna zdolność odróżniająca - art. 130 p.w.p.), co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. Po drugie , co podkreślił organ w odpowiedzi na skargę znaki: "[...]", "Ten sklep ma zaufane opinie", "[...]", [...], [...] PRODUCENT", "1 [...]", "[...] Ekspert", "[...]", "[...]", "[...] roku", "[...]" - to znaki słowno-graficzne, zawierające charakterystyczną, abstrakcyjną w stosunku do sygnowanych nimi towarów i usług warstwę graficzną, a więc spełniały pod tym względem warunki do uzyskania prawa ochronnego.

Dlatego też w rozpoznawanej sprawie Sąd nie miał podstaw do stwierdzenia, że organ odstąpił od dotychczasowej praktyki. Jak wynika z akt sprawy organ dokonał analizy sprawy na podstawie obowiązujących przepisów prawa stosując je do konkretnego stanu faktycznego. Trudno więc podzielić stanowisko skargi, iż doszło w rozpoznawanej sprawie do naruszenia zasady pogłębiania zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej, równości oraz proporcjonalności.

Ponadto zarzuty skargi dotyczące naruszenia zasady równego traktowania i zasady zaufania nie są usprawiedliwione także z tej przyczyny, że wskazane w uzasadnieniu skargi znaki towarowe zarejestrowane przez Urząd podlegały indywidualnemu badaniu, zaś uzyskanie ochrony dla znaku nie może być automatycznie przyznawane tylko i wyłącznie z tego powodu, że inne podmioty uzyskały już rejestrację w podobnym zakresie.

Wbrew stanowisku Skarżących równość oznacza też, że dopuszczalne jest odmienne traktowanie przez prawo różnych podmiotów (adresatów norm prawnych), które tej cechy wspólnej nie mają. Zasada ta nie oznacza "identyczności (tożsamości) praw wszystkich jednostek" (postanowienie TK z dnia 24 października 2001r., sygn. SK 10/01, OTK ZU Nr 7/2001, poz. 225, pkt 1I.2, też wyrok NSA z dnia 10 stycznia 2012r., sygn. II FSK 1304/10).

Za naruszające zasadę zaufania obywateli do organów państwa (władzy publicznej) uznaje się zmienność poglądów prawnych wyrażonych w decyzjach organów administracji w odniesieniu do tego samego adresata, wydanych na tle takich samych stanów faktycznych, ze wskazaniem tej samej podstawy prawnej decyzji i bez bliższego uzasadnienia takiej zmiany (wyrok NSA w Łodzi z 8 kwietnia 1998 r., sygn. akt I SA/Łd 652/97, ONSA 1999/1, poz. 27). Wobec powyższego nieuzasadnione są twierdzenia Skarżącej o naruszeniu zasady wyrażonej w art. 8 k.p.a.

Odnosząc się do zarzutu, że przedmiotowe oznaczenie zawiera oznaczenie firmy Skarżącej spółki należy powtórzyć za Urzędem Patentowym, że " w przedmiotowej sprawie użycie firmy w znaku towarowym nie zmienia jego znaczenia, jak wykazano wcześniej - znak pozostaje opisowy względem sygnowanych nim usług. Należy wskazać, że co do zasady, nazwy firm mogą być znakami towarowymi, jednakże znaki takie muszą spełniać wszystkie przesłanki rejestracji - w szczególności muszą być dystynktywne. Odbiorcy napotykając znaki w obrocie muszą wiedzieć, że mają do czynienia ze znakiem towarowym, a nie jakąś informacją rynkową, czy reklamową. Aby tak było znaki muszą mieć intelektualną niezależność od oznaczanych nim towarów i usług (K. Szczepanowska - Kozłowska w "System Prawa Prywatnego, Prawo Własności Przemysłowej Tom 14 B pod red. R. Skubisza, C.H. Beck, Warszawa 2012). Nie można zatem zgodzić się z argumentem Skarżącego, że użycie oznaczenia tożsamego z nazwą firmy umożliwia identyfikację usług, tym samym ma zdolność odróżniającą. W przypadku gdy nazwa firmy użyta jako znak towarowy nie posiada wystarczających cech dystynktywnych i/lub jest jednocześnie opisowa względem oznaczanych towarów i usług, jak w niniejszym przypadku, nie może na nią zostać udzielone prawo ochronne, gdyż podlega bezwzględnym przesłankom odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy."

Z powyższych względów Sąd uznał, że nie doszło w niniejszej sprawie do naruszenia przepisów prawa procesowego i materialnego podnoszonych w skardze. Według Sądu Urząd Patentowy wydając zaskarżoną decyzję administracyjną w sprawie odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy prawidłowo ustalił stan faktyczny, ocenił wszechstronnie zebrany materiał dowodowy oraz argumenty i zarzuty strony skarżącej i w konsekwencji - prawidłowo zastosował właściwą normę prawa materialnego zawartą w art. 129 1 ust. 1 pkt 2 i art. 129 1ust. 1 pkt 3 p.w.p.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że również uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełnia wymogi określone w art. 107 § 3 k.p.a., gdyż w zaskarżonej decyzji Urząd Patentowy RP szczegółowo wyjaśnił, dlaczego odmówił udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy słowny "[...]" i ocenę tą Sąd w całości podziela.

Reasumując, zarzuty naruszenia wskazanych w skardze przepisów postępowania i prawa materialnego są nietrafne. Zaskarżona decyzja nie narusza art. 7, art. 77, art. 80 oraz 107 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Organ dokonał oceny charakteru przedmiotowego oznaczenia zgodnie z zasadami wypracowanymi w doktrynie i orzecznictwie, w tym także w orzecznictwie unijnym, nie naruszając przy tym reguł postępowania zawartych w przepisach prawa materialnego.

Sąd wyjaśnia, że sprawa została rozpoznana na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. poz. 374 ze zm.).

Z tych wszystkich powodów Sąd, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku.