Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 394/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2017-01-11 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o wyłączenie sędziów i referendarzy
Powołane przepisy: article: art. 22 par.4
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Adam Matuszak Sędzia WSA Piotr Chybicki po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. K. o wyłączenie referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie: K. N. w sprawie ze skargi Z. K. i R. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wybudowania obiektów postanawia odrzucić wniosek.


UZASADNIENIE

R K i Z K wnieśli do tutejszego Sądu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O z dnia "[...]"r. utrzymujące w mocy postanowienie Wójta Gminy J z dnia "[...]"r. w sprawie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wybudowania budynku inwentarskiego oraz zbiornika na gnojówkę na działce nr "[...]" w miejscowości Połcie Stare na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. W skardze zawarto wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Pismem z dnia 15 września 2015r. skarżący Z K skarżący wniósł o wyłączenie od dalszego udziału w przedmiotowej sprawie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie – Krzysztofa Nesteruka, któremu w ocenie skarżącego "zabrakło człowieczeństwa oraz honoru i niszczy go z rodziną".

Postanowieniem z dnia 18 listopada 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie (sygn. akt II SA/Ol 394/14) oddalił wniosek o wyłączenie referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie Krzysztofa Nesteruka od orzekania w niniejszej sprawie z uwagi na brak okoliczności dających podstawę do jego wyłączenia. Na skutek zażalenia wniesionego przez skarżących postanowieniem z dnia 8 stycznia 2016r. (sygn. akt II OZ 1357/15) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na to postanowienie.

W dniu 15 grudnia 2016r. wpłynął wniosek R K o wyłączenie referendarza sądowego Krzysztofa Nesteruka. Skarżący zarzucił, że sprawa toczy się już prawie trzy lata, a ponadto skarga dotyczy niewydania i niedoręczenia decyzji. Podał, że Sąd ignoruje jego żądania oraz żąda opłat i dlatego wnosi o wyłączenie imiennie oznaczonego referendarza.

Referendarz sądowy – Krzysztof Nesteruk złożył do akt sprawy oświadczenie, w którym wskazał, że nie istnieje między nim a żadną ze stron tego postępowania okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w rozpoznawanej sprawie. Oświadczył także, że nie zachodzi także żadna przesłanka określona w art. 18 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 24 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) do wyłączenia referendarza sądowego stosuje się odpowiednio przepisy o wyłączeniu sędziego. Zgodnie zaś z art. 22 § 4 p.p.s.a. ponowny wniosek o wyłączenie sędziego niezawierający podstaw wyłączenia albo oparty na tych samych okolicznościach, podlega odrzuceniu bez składania wyjaśnień przez sędziego, którego dotyczy.

Podnieść należy, że wniosek o wyłączenie referendarza sądowego Krzysztofa Nesteruka jest kolejnym wnioskiem w tej sprawie i został już rozpoznany prawomocnym postanowieniem tut. Sądu z dnia 18 listopada 2015r. Przedmiotowy wniosek nie zawiera żadnych podstaw wyłączenia, gdyż nie wskazuje na żadne okoliczności o których mowa w art. 18 lub 19 p.p.s.a.

W związku z tym na podstawie art. 22 § 4 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.