Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 2207/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-08-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. N. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z 12 maja 2021 r. D. N., dalej jako "Skarżący", wniósł skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z [...] stycznia 2021 r. w przedmiocie odmowy wypłaty wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na to, że skargę złożono po terminie.

Sąd zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jednocześnie zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 przedmiotowej ustawy, sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi stanowi warunek jej dopuszczalności i obok warunków formalnych skargi podlega ocenie Sądu już na wstępnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego. Badanie zachowania terminu do wniesienia skargi jest możliwe tylko wówczas, gdy decyzja administracyjna została prawidłowo doręczona, a co za tym idzie wprowadzona do obrotu prawnego. Doręczenie stronie decyzji otwiera bowiem bieg trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

Stosownie natomiast do treści art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.), dalej jako K.p.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 K.p.a. (doręczenia w mieszkaniu, miejscu pracy, lokalu organu administracji publicznej, w każdym innym miejscu, gdzie się adresata zastanie lub za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi), operator pocztowy przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej (tak art. 44 § 1 pkt 1 K.p.a.). Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 44 § 2 K.p.a.). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż 14 dni od daty pierwszego zawiadomienia (art. 44 § 3 K.p.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 44 § 4 K.p.a.). Warunkiem uznania pisma za doręczone, w rozumieniu art. 44 § 4 K.p.a., jest spełnienie wymogów płynących z powołanego artykułu.

Jak wynika z adnotacji umieszczonej na przesyłce skierowanej do Skarżącego, zawierającej zaskarżoną decyzję, zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej Skarżącego 10 lutego 2021 r. (pierwsze awizo). Z powodu niepodjęcia przez Skarżącego pisma w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia awizowano je powtórnie 18 lutego 2021 r. W dniu 25 lutego 2021 r. przesyłkę zwrócono nadawcy. Wobec powyższego 24 lutego 2021 r. – wraz z upływem terminu 14 dni od daty pierwszego zawiadomienia – nastąpiła fikcja doręczenia zaskarżonej decyzji zgodnie z dyspozycją art. 44 § 4 K.p.a. Zestawiając datę doręczenia zaskarżonej decyzji (24 lutego 2021 r.) z datą nadania skargi (13 maja 2021 r.), należy stwierdzić, że skarga bez wątpienia została wniesiona z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ostatni dzień terminu do wniesienia skargi upłynął bowiem 26 marca 2021 r. W związku z powyższym należy stwierdzić, że skargę złożono z uchybieniem ustawowego terminu, tym samym jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił, jak w sentencji postanowienia.