Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 404/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2020-09-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Uchylono orzeczenie I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 286 § 1
journal: Dz.U. 2019 poz 1950
law: Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny - t.j.
article: art. 15 § 1, art. 313 § 2, art. 325i § 1, art. 326 § 1, art. 326 § 4
journal: Dz.U. 2017 poz 1904
law: Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego - tekst jednolity
article: art. 132 ust. 1, art. 132 ust. 2, art. 132 ust. 3 pkt 1, art. 135j ust. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2020 poz 360
law: Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - tj.
article: art. 135, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Asesor WSA Jan Szuma (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 września 2020 r. sprawy ze skargi A. F. na orzeczenie Komendanta Policji z dnia [...] marca 2020 r. nr [...], [...] w przedmiocie kary nagany uchyla zaskarżone orzeczenie oraz poprzedzające je orzeczenie Komendanta Miejskiego Policji w [...] z dnia [...] lutego 2020 r., nr [...]. [...]


UZASADNIENIE

Orzeczeniem z dnia [...] marca 2020 r., [...] Komendant Policji (zwany dalej "Komendantem Wojewódzkim"), po rozpatrzeniu odwołania sierż. szt. A. F. (detektywa Zespołu do Walski z Przestępczością Gospodarczą Referatu Kryminalnego Komisariatu Policji w [...] Komendy Miejskiej Policji w [...]), utrzymał w mocy orzeczenie Komendanta Miejskiego Policji w [...] z dnia [...] lutego 2020 r., [...] o stwierdzeniu winy odwołującego się policjanta w zakresie zarzucanego mu naruszenia dyscypliny służbowej i wymierzeniu mu kary nagany.

Powyższe rozstrzygnięcia wydano w następujących okolicznościach udokumentowanych w aktach sprawy.

Postępowanie dyscyplinarne przeciwko A. F. zostało pośrednio zainicjowane na skutek pisma Prokurator Prokuratury Rejonowej [...] z dnia [...] lipca 2019 r., dołączonego do akt postępowania przygotowawczego [...]. Prokurator M. P. wskazała w nim, że we wskazanej sprawie prokurator nadzorujący postępowanie [...] marca 2019 r. polecił wydanie i zgłoszenie A. S. postanowienia o przedstawieniu zarzutów. Wydawano następnie kolejne postanowienia o przedłużeniu dochodzenia. Czynność przedstawienia zarzutów wykonana została [...] lipca 2019 r., czyli – jak zaznaczyła Prokurator – z niemal miesięcznym opóźnieniem. Wskazując na powyższe prokurator M. P. wniosła do organu Policji rozważenie wszczęcia postępowania służbowego wobec funkcjonariusza A. F. na podstawie art. 363 § 4 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (obecnie tekst jednolity Dz. U. z 2020 r., poz. 30 ze zm., dalej "K.p.k.") (k. 3 akt administracyjnych, tom I).

Przed skierowaniem wymienionego pisma miał miejsce wskazany niżej ciąg czynności w toku dochodzenia.

Pismem z dnia [...] listopada 2018 r. P. M. złożył zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa na jego szkodę przez A. S.. W tym miejscu należy zasygnalizować, że zgłoszenie dotyczyło przestępstwa oszustwa z art. 286 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (obecnie tekst jednolity Dz. U. z 2020 r., poz. 1444, dalej "K.k."), które polegać maiło na zawarciu przez sprawcę umów z pokrzywdzonym dotyczących przeprowadzenia mailingu na zlecenie firm reklamowych, przy czym zadanie to nie zostało wykonane, a sprawca mimo to przyjętej zapłaty nie zwrócił. Potwierdzenie zaistnienia przestępstwa wymagało więc przeprowadzenia czynności sprawdzających (co zresztą wynika z ustaleń odnotowanych w aktach – zob. k. 43 akt administracyjnych, tom I).

Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2019 r., [...] (w innych pismach także oznaczenie zapisywane jak "[...]") A. F. postanowił wszcząć dochodzenie o przestępstwo z art. 286 § 1 K.k., co pozostawało w związku ze zgłoszeniem P. M. (k. 49 akt administracyjnych, tom I).

W toku dochodzenia podejmowano liczne czynności, stąd pismem z dnia [...] marca 2019 r. Zastępca Komendanta Komisariatu Policji w [...] wystąpił o przedłużenie okresu trwania dochodzenia [...] do [...] kwietnia 2019 r. Zaznaczył, że w sprawie należy oczekiwać na realizację pomocy prawnych, rozważyć przedstawienie zarzutów A. S., zrealizować inne czynności wynikłe w toku postępowania oraz przygotować projekt decyzji merytorycznej kończącej postępowanie (k. 132 akt administracyjnych, tom I).

Postanowieniem z dnia [...] marca 2019 r., Prokurator Prokuratury Rejonowej [...] M. P. przedłużyła dochodzenie [...] do [...] kwietnia 2019 r. zlecając dokonanie takich czynności jak uzyskanie odpowiedzi na wysłane pomoce prawne oraz między innymi wydanie i ogłoszenie A. S. postanowienia o przestawieniu zarzutów (k. 74 akt administracyjnych, tom I). Dochodzenie przedłużono w oparciu o art. 325i § 1 K.p.k.

Pismem z dnia [...] kwietnia 2019 r. Zastępca Komendanta Komisariatu Policji w [...] wystąpił ponownie o przedłużenie okresu trwania dochodzenia [...] do [...] maja 2019 r. Zaznaczył, że w sprawie należy przesłuchać uzupełniająco pokrzywdzonego na okoliczność przelewania różnych kwot na różne numery rachunków odbiorcy, rozważyć przedstawienie zarzutów A. S., zrealizować inne czynności wynikłe w toku postępowania oraz przygotować projekt decyzji merytorycznej kończącej postępowanie (k. 133 akt administracyjnych, tom I).

Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2019 r. Prokurator M. P. ponownie, na podstawie art. 325i § 1 K.p.k., przedłużyła okres dochodzenia do [...] maja 2019 r., tym razem zlecając w jego zakresie między innymi przesłuchanie uzupełniające pokrzywdzonego oraz wydanie postanowienia o przedstawieniu zarzutów. W postanowieniu wskazano, że na obecnym etapie sprawy nie jest możliwe zakończenie postępowanie i niezbędne jest przeprowadzenia dalszych czynności procesowych (wymienionych w rubrum orzeczenia) (k. 90 akt administracyjnych, tom I).

Pokrzywdzonego przesłuchał osobiście A. F. [...] kwietnia 2019 r. (k. 91-93 akt sądowych). Przy tej okazji P. M. przedłożył pisma oraz w stosunkowo obszernym zakresie uzupełnił materiał sprawy (k. 94-114 akt administracyjnych, tom I).

Pismem z dnia [...] maja 2019 r. Zastępca Komendanta Komisariatu Policji w [...] P. B. wystąpił do Prokuratury Rejonowego [...] o przedłużenie okresu trwania dochodzenia. Jednocześnie poproszono o zajęcie przez Prokurator stanowiska, co do potrzeby uwzględnienia w zarzutach czynów dotyczących niektórych pokrzywdzonych (k. 135 akt administracyjnych, tom I).

Postanowieniem z dnia [...] maja 2019 r. Prokurator M. P. wydała ponownie na podstawie art. 325i § 1 K.p.k. postanowienie o przedłużeniu okresu trwania dochodzenia [...] do dnia [...] czerwca 2019 r. Nakazała przy czym dokonać w pierwszym rzędzie czynności wydanie postanowienia o przedstawieniu zarzutów (k. 115 akt administracyjnych, tom I).

Równolegle, w piśmie z dnia [...] maja 2019 r. Prokurator M. P. poinformowała, że nie należy w postanowieniu o przedstawieniu zarzutów uwzględniać niektórych pokrzywdzonych (k. 139 akt administracyjnych, tom I).

Dnia [...] czerwca 2019 r. A. F. wydał postanowienie o przedstawieniu zarzutów A. S. (k. 117 akt administracyjnych, tom I).

Tego samego dnia wystąpiono do Krajowego Rejestru Karnego o udzielenie informacji o osobie (k. 119 akt administracyjnych, tom I), a odpowiedź nadeszła następnego dnia (k. 121 akt administracyjnych, tom I).

Pismem z dnia [...] czerwca 2019 r. Komendant Komisariatu Policji w [...] wystąpił do Prokuratury Rejonowej o przedłużenie okresu trwania dochodzenia (k. 140 akt administracyjnych, tom I).

Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2019 r. Prokurator M. P. przedłużyła okres dochodzenia do [...] lipca 2019 r. nakazując wykonać czynności z podejrzanym, zebrać dane osobopoznawcze i wykonać inne czynności w celu zakończenia postępowania (k. 120 akt administracyjnych, tom I).

Dnia [...] lipca 2019 r. skierowano do Komisariatu Policji w [...] wniosek o przesłuchanie podejrzanego i ogłoszenie mu postanowienia o przedstawieniu zarzutów (k. 122 akt administracyjnych, tom I).

Wnioskiem z dnia [...] lipca 2019 r. (zapewne omyłkowo wskazano "[...] kwietnia") Komendant Komisariatu Policji w [...] wystąpił o przedłużenie okresu trwania dochodzenia [...] do [...] lipca 2019 r. (k. 141 akt administracyjnych, tom I).

Postanowieniem z dnia [...] lipca 2019 r. Prokurator M. P. postanowiła na podstawie art. 325i § 1 K.p.k. przedłużyć okres dochodzenia do [...] sierpnia 2019 r. nakazując wykonać czynności z podejrzanym, zebrać dane osobopoznawcze oraz wykonać inne czynności mające na celu zakończenie dochodzenia (k. 123 akt administracyjnych, tom I).

Jak zaznaczono na wstępie, tego samego dnia, to jest [...] lipca 2019 r. Prokurator M. P. zwróciła się do Komendanta Komisariatu Policji w [...] o rozważenie wszczęcia postępowania służbowego wobec funkcjonariusza A. F. na podstawie art. 326 § 4 K.p.k. (k. 3 akt administracyjnych, tom I).

Postanowieniem z dnia [...] października 2019 r., [...], [...] Komendant Miejski wszczął postępowanie dyscyplinarne przeciwko A. F. o czyn z art. 132 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (obecnie tekst jednolity tego aktu prawnego opublikowano w Dz. U. z 2020 r., poz. 360 ze zm., dalej "u.P.") polegający na tym, że A. F.: 1) w okresie od [...] marca 2019 r. do [...] kwietnia 2019 r. naruszył dyscyplinę służbową w ten sposób, że nie wykonał polecenia prokuratora Prokuratury Rejonowego [...] M. P. zawartego w postanowieniu o przedłużeniu okresu trwania dochodzenia [...] z dnia [...] marca 2019 r. polegającego na wydaniu i ogłoszeniu postanowienia o przedstawieniu zarzutów A. S. i przesłuchania go w charakterze podejrzanego, 2) w okresie od [...] kwietnia do [...] maja 2019 r. naruszył dyscyplinę służbową w ten sposób, że nie wykonał polecenia prokuratora Prokuratury Rejonowego [...] M. P. zawartego w postanowieniu o przedłużeniu okresu trwania dochodzenia [...] z dnia [...] kwietnia 2019 r. polegającego na wydaniu postanowienia o przedstawieniu zarzutów A. S. i wykonaniu czynności z podejrzanym (k. 165 akt administracyjnych, tom I).

Następnie, po przeprowadzonego bardzo obszernie udokumentowanego postępowania dyscyplinarnego, orzeczeniem z dnia [...] lutego 2020 r., [...], [...] A. F. przedstawiono zarzuty takie jak wskazano w postanowieniu z dnia [...] października 2019 r., [...], [...], z tym zastrzeżeniem, że okresy naruszenia dyscypliny służbowej funkcjonariusza określono odpowiednio jako okresy, w przypadku zarzutu 1) od [...] marca do [...] kwietnia 2019 r., a w przypadku zarzutu 2) od [...] kwietnia do [...] kwietnia 2019 r. W obszernych motywach orzeczenia Komendant Miejski skoncentrował się na okoliczności wynikającej z zeznań Prokurator M. P., która wskazała, że już na datę [...] marca 2019 r. zostały spełnione wszystkie warunki do wydania postanowienia o przedstawieniu zarzutów A. S.. Gdy chodzi z kolei o wykonanie postanowienia Prokurator M. P. z dnia [...] kwietnia 2019 r. Komendant Miejski zaznaczył, że co prawda wynikała z niego potrzeba przesłuchania uzupełniającego pokrzywdzonego, jednak [...] kwietnia 2019 r. pokrzywdzony został przesłuchany, a więc A. F. mógł przed urlopem wydać wymagane postanowienie o przedstawieniu zarzutów i wysłać je do jednostki właściwej, w celu ogłoszenia podejrzanemu w ramach pomocy prawnej (k. 79-99 akt administracyjnych, tom III).

Odwołanie od powyższego orzeczenia złożył A. F.. Zarzucił on, że po tym jak postanowieniem Prokurator M. P. z dnia [...] marca 2019 r. okres dochodzenia przedłużono (postanowienie to funkcjonariusz otrzymał [...] marca 2019 r.) badał on materiał sprawy i [...] kwietnia 2019 r. włączył związaną z tym notatkę do akt sprawy. A. F. wyjaśnił, że przed [...] kwietnia 2019 r. nie mógł wydać postanowienia o postawieniu zarzutów wobec A. S., gdyż w jego ocenie przed tą datą nie posiadał on jeszcze wszelkich danych, które są niezbędne, aby w świetle art. 313 § 2 K.p.k. należycie sformułować postanowienie o przedstawieniu zarzutów. Z kolei, gdy chodzi o dalsze działania, to podkreślił, że bezpośrednio po badaniu akt – [...] kwietnia 2019 r. – zwrócił się do przełożonych o wystąpienie do Prokurator nadzorującej o przedłużenie okresu trwania dochodzenia zaznaczając jakie czynności muszą być przeprowadzone. Wniosek o przedłużenie dochodzenia zaakceptował przełożony A. F., nie zgłaszając, iżby miało dojść do nieprawidłowości – a te ewentualnie, jeżeli by je dostrzeżono, powinny być zgłoszone w trybie § 11 ust. 3 i 4 zarządzenia nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2017 r. w sprawie niektórych form organizacji i ewidencji czynności dochodzeniowo-śledczych Policji oraz przechowywania przez Policję dowodów rzeczowych uzyskanych w postępowaniu karnym ([...]). A. F. podkreślił wreszcie, że także Prokurator M. P. zaakceptowała wniosek o przedłużenie okresu trwania dochodzenia, a przy tym sama zleciła uzupełniające przesłuchanie pokrzywdzonego.

Dalej funkcjonariusz objęty postępowaniem dyscyplinarnym argumentował, że po [...] kwietnia 2019 r. pozostały mu zaledwie 2 dni pracy, natomiast do służby powrócił okresie nieobecności [...] czerwca 2019 r. Dnia [...] czerwca 2019 r. A. F. – jak podkreślił – zrealizował czynności objęte poleceniem Prokurator, przy czym [...] czerwca 2019 r. zmuszony był wnioskować o przedłużenie dochodzenia.

Wskazanym na wstępie orzeczeniem z dnia [...] marca 2020 r., [...] Komendant Wojewódzki – działając na podstawie art. 135n ust. 4 pkt 1 u.P. – utrzymał zaskarżone orzeczenie Komendanta Miejskiego w mocy. Ustosunkowując się do odwołania akcentował, że wedle stanowiska Prokurator M. P. w toku dochodzenia [...] zachodziła podstawa do wydania postanowienia o przedstawieniu zarzutów A. S. (w domyśle: w terminach zakreślonych w postanowieniach o przedłużeniu dochodzenia – uw. Sądu), a to oznacza, że twierdzenia A. F., iż "co do słuszności i zasadności wydania postanowienia w prowadzonym dochodzeniu" jawią się wyłącznie jako linia obrony. Komendant Wojewódzki zaznaczył też, że sama Prokurator przypomniała w swoim zeznaniu, że policjant nie zgadzający się z poleceniem prokuratora powinien się z nim skontaktować telefonicznie albo swoje stanowisko przedstawić pisemnie – a tego w sprawie nie uczyniono.

W ocenie organu w sprawie należy przede wszystkim zwrócić uwagę na treść art. 15 § 1 K.p.k., który stanowi, że Policja i inne organy w zakresie postępowania karnego wykonują polecenia sądu, referendarza sądowego i prokuratora oraz prowadzą pod nadzorem prokuratora śledztwo lub dochodzenie w granicach określonych w ustawie. Art. 326 § 1 K.p.k. stanowi natomiast o pozycji prokuratora, który sprawuje nadzór nad postępowaniem przygotowawczym w zakresie, w jakim go sam nie prowadzi. Przepis ten wskazuje na szereg uprawnień prokuratora, w tym także możliwość wydawania postanowień, zarządzeń lub poleceń oraz zmieniania i uchylenia postanowień i zarządzeń wydanych przez prowadzącego postępowanie. Prokurator zgodnie z art. 326 § 4 K.p.k. może żądać wszczęcia postępowania służbowego, jeżeli organ nie będący prokuratorem nie wykonałby jego postanowienia, zarządzenia lub polecenia. W okolicznościach omawianej sprawy takie postępowanie służbowe dotyczyłoby czynu z art. 132 ust. 3 pkt 1 u.P., czyli odmowy wykonania lub niewykonanie rozkazu lub polecenia.

W skardze A. F. zakwestionował w całości orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego z dnia [...] marca 2020 r., [...] i przedstawił bardzo obszerną argumentację w znacznej mierze powielającą odwołanie. Można w tym miejscu podsumować, że w ocenie skarżącego funkcjonariusza, gdy uważnie przeanalizować przebieg czynności w postępowaniu [...], należy dojść do wniosku, że podejmował on wymagane prawem czynności w dochodzeniu, a przyczyny nie zrealizowania w terminie określonych działań były we właściwych ku termu formach przekazywane przełożonemu. Potrzeby przedłużenia postępowania [...] nie kwestionowano i to zarówno na szczeblu przełożonych w Komisariacie Policji, jak i przedłużenia akceptowała Prokurator. Niezależnie A. F. uwypuklił, że w trakcie trwania postępowania korzystał z usprawiedliwionej nieobecności w służbie, a Prokurator, która wystąpiła o prowadzenie postępowania dyscyplinarnego, wspominając o opóźnieniach w dochodzeniu, nie wiedziała o tym fakcie (k. 2-15 akt sądowych).

W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko (k. 17-20 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga okazała się zasadna.

Sąd na wstępie wyjaśnia, że policjanta A. F. na podstawie art. 135j ust. 1 pkt 3 u.P. uznano winnym popełnienia czynu, za który obwiniony ponosi odpowiedzialność dyscyplinarną, przy czym zarzuconym czynem było "niedopełnienie obowiązków policjanta wynikających ze złożonego ślubowania, a także przepisów prawa" z art. 132 ust. 3 pkt 1 u.P. Wskazane "niedopełnienie obowiązków policjanta" – co trzeba podkreślić – miało miejsce w sprecyzowanych datach i w sprecyzowanym zakresie. A. F. uznano winnym tego, iż 1) w okresie od [...] marca 2019 r. do [...] kwietnia 2019 r. naruszył dyscyplinę służbową w ten sposób, że nie wykonał polecenia prokuratora Prokuratury Rejonowej [...] M. P. zawartego w postanowieniu o przedłużeniu okresu trwania dochodzenia [...] z dnia [...] marca 2019 r. polegającego na wydaniu i ogłoszeniu postanowienia o przedstawieniu zarzutów A. S. i przesłuchania go w charakterze podejrzanego, 2) w okresie od [...] kwietnia do [...] maja 2019 r. naruszył dyscyplinę służbową w ten sposób, że nie wykonał polecenia prokuratora Prokuratury Rejonowego [...] M. P. zawartego w postanowieniu o przedłużeniu okresu trwania dochodzenia [...] z dnia [...] kwietnia 2019 r. polegającego na wydaniu postanowienia o przedstawieniu zarzutów A. S. i wykonaniu czynności z podejrzanym (k. 79 akt administracyjnych, tom III).

W ocenie Sądu nie można się zgodzić z organami Policji, że we wskazanych datach w świetle okoliczności udokumentowanych w aktach sprawy A. F. dopuścił się zarzucanego mu "niedopełnienia obowiązków policjanta wynikających ze złożonego ślubowania, a także przepisów prawa" z art. 132 ust. 3 pkt 1 u.P.

Uzasadniając powyższe stanowisko Sąd podkreśla, że jest oczywistym – i Sąd w najmniejszym stopniu zasady tej nie kwestionuje – że policjant obowiązany jest wykonywać postanowienia, zarządzenia i polecenia prokuratora. Stanowi o tym jednoznacznie art. 326 § 1-3 K.p.a., w którym to przepisie określa się uprawnienia tego ostatniego z zakresu nadzoru nad postępowaniem przygotowawczym. Pozycję policjanta dodatkowo dookreśla art. 326 § 4 K.p.a., który daje prokuratorowi prawo do żądania wszczęcia postępowania służbowego w stosunku do policjanta, który nie wykonał postanowienia, zarządzenia lub polecenia wydanego przez prokuratora sprawującego nadzór w sprawie.

Powyższe nie oznacza jednak, że każde proste nie zrealizowanie wskazań prokuratora nadzorującego przez policjanta w terminie oznacza, iż mamy do czynienia z czynem będącym naruszeniem dyscypliny służbowej (art. 132 ust. 3 pkt 1 u.P.). Trzeba bowiem brać pod uwagę, że zgodnie z art. 132 ust. 1 i 2 u.P. policjant odpowiada dyscyplinarnie za popełnienie przewinienia dyscyplinarnego polegającego na naruszeniu dyscypliny służbowej lub nieprzestrzeganiu zasad etyki zawodowej, przy czym naruszenie dyscypliny służbowej stanowi czyn policjanta polegający na "zawinionym" przekroczeniu uprawnień lub niewykonaniu obowiązków wynikających z przepisów prawa lub rozkazów i poleceń wydanych przez przełożonych uprawnionych na podstawie tych przepisów.

Sąd przyznaje, że przy pobieżnej analizie akt dochodzenia [...] rzeczywiście można odnosić wrażenie, że A. F. nie realizował czynności nakazanych przez Prokurator M. P., względnie nie realizował wymaganych czynności z odpowiednią dynamiką. Wrażenie to okazuje się jednak mylne, gdy dokładniej przeanalizować akta sprawy. Otóż w pierwszej kolejności podkreślić należy, że w początkowej fazie postępowania [...] podejmowano szereg czynności, w tym skorzystano w pomocy prawnej (k. 51-71 akt administracyjnych, tom I), a na datę [...] marca 2019 r., kiedy to (jak należy zakładać w uzgodnieniu z A. F.) Zastępca Komendanta Komisariatu Policji w [...] wystąpił do Prokurator nadzorującej o przedłużenie dochodzenia (k. 132 akt administracyjnych, tom I), bezsprzecznie zachodziła potrzeba oczekiwania na realizację pomocy prawnych. Na to Prokurator M. P. przystała, gdyż w postanowieniu nakazała co prawda do [...] kwietnia 2019 r. wydać i ogłosić A. S. postanowienia o przedstawieniu zarzutów, jednak zaznaczyła, że wcześniej konieczne jest uzyskanie odpowiedzi na wysłane pomoce prawne (k. 74 akt administracyjnych, tom I).

Po tym jak dochodzenie przedłużono spłynął do akt materiał uzyskany w ramach pomocy prawnej (k. 73-81 akt administracyjnych, tom I). Sąd administracyjny nie jest władny oceniać, czy i na ile materiał ten był ważny z punktu widzenia dochodzenia, niemniej przyjąć należy za bezsprzeczne, że materiał ten wymagał oceny przez prowadzącego dochodzenie policjanta.

Nie ulega wątpliwości, że A. F. przystąpił do opracowywania akt przed wyznaczonym przez Prokurator M. F. terminem zakończenia dochodzenia, jednak uznał, że zachodzi potrzeba pozyskania dodatkowych informacji od samego pokrzywdzonego. Ostatecznie A. F. uznał, że wobec ujawnionych okoliczności zachodzi potrzeba uzupełniającego przesłuchania pokrzywdzonego P. M. oraz przedłużenia dochodzenia. O tej potrzebie funkcjonariusz najpóźniej w dniu [...] kwietnia 2019 r., a więc przed uprzednio wyznaczonym wczesnej terminem zakończenia dochodzenia, zawiadomił przełożonych. Okoliczność tą potwierdza fakt, że pismem z dnia [...] kwietnia 2019 r. Zastępca Komendanta Komisariatu Policji w [...] wystąpił ponownie o przedłużenie okresu trwania dochodzenia [...] do [...] maja 2019 r. W piśmie tym zaznaczono, że jest to motywowane właśnie potrzebą uzupełniającego przesłuchania pokrzywdzonego na okoliczność przelewania różnych kwot na różne numery rachunków odbiorcy (k. 133 akt administracyjnych, tom I). Powyższe wystąpienie Prokurator M. P. zaakceptowała – gdyż postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2019 r. ma podstawie art. 325i § 1 K.p.k. przedłużyła dochodzenie do [...] maja 2019 r., aprobując potrzebę przesłuchania uzupełniającego pokrzywdzonego i polecając – po tym dopiero – wydanie postanowienia o przedstawieniu zarzutów A. S. (k. 90 akt administracyjnych, tom I).

Funkcjonariusz prowadzący postępowanie otrzymał akta wraz z postanowieniem Prokurator nadzorującej [...] kwietnia 2019 r. (zob. k. 147 akt administracyjnych, tom I).

A. F. przesłuchał P. M. osobiście [...] kwietnia 2019 r. (k. 91-91 akt administracyjnych, tom I), przy czym do akt włączono następnie szereg materiałów pochodzących od pokrzywdzonego i dotyczących jego sprawy (k. 94-114 akt administracyjnych, tom I).

Skarżący następnie przez dwa dni, to jest do dnia [...] kwietnia 2019 r., wykonywał czynnie obowiązki służbowe, a od [...] kwietnia do [...] maja 2019 r. pozostawał w służbie nieobecny (sobota, niedziela, urlop) i nieobecność ta przedłużyła się do [...] czerwca 2019 r. z uwagi na zwolnienie lekarskie (k. 157-159 akt administracyjnych, tom I).

Przenosząc powyższe na sferę prawną niniejszej sprawy Sąd wskazuje, że wbrew stanowisku Komendanta Wojewódzkiego nie można zarzucić A. F., że "nie dopełnił obowiązków policjanta wynikających ze złożonego ślubowania, a także przepisów prawa" (art. 132 ust. 3 pkt 1 u.P.) w dochodzeniu [...] Wręcz przeciwnie, pracę skarżącego funkcjonariusza – w każdym razie w okresie za jaki postawiono mu zarzuty dyscyplinarne (od [...] marca do [...] kwietnia 2019 r.) – ocenić należy jako należycie wykonywaną.

Po pierwsze, z akt sprawy jasno wynika, że w początkowej fazie postępowania [...] podejmowano szereg czynności, w tym skorzystano w pomocy prawnej, której efektów dopiero oczekiwano (k. 51-71 akt administracyjnych, tom I). To było przyczyną wystąpienia przez Zastępcę Komendanta Komisariatu Policji w [...] do Prokurator nadzorującej o przedłużenie dochodzenia (k. 132 akt administracyjnych, tom I), a Prokurator M. P. zaakceptowała potrzebę uzyskania odpowiedzi na wysłane pomoce prawne w postanowieniu z dnia [...] marca 2019 r. (k. 72 akt administracyjnych, tom I). Oznacza to, że na skutek powyższego materiał sprawy w okresie po [...] marca 2019 r. podlegał dopiero kompletowaniu. Nie sposób więc przyjmować z góry, jak uczyniono w postępowaniu dyscyplinarnym, że A. S. można było postawić zarzuty.

Po drugie, podkreślić należy, że A. F. w dopuszczalnym ku temu terminie przystąpił do analizy akt sprawy. Badał sprawę w terminie otwartym do zakończenia dochodzenia ([...] kwietnia 2019 r. – zob. notatkę służbową na k. 82 akt sądowych), przy czym zebrany materiał ujawnił wątpliwości dotyczące kwestii przepływów pieniężnych między P. M. i A. S.. Jak można wyinterpretować z przebiegu postępowania, z tego właśnie powodu pismem z dnia [...] kwietnia 2019 r. Zastępca Komendanta Komisariatu Policji w [...] wystąpił ponownie o przedłużenie okresu trwania dochodzenia [...] do [...] maja 2019 r. informując Prokuratora, że należy przesłuchać uzupełniająco pokrzywdzonego na okoliczność przelewania różnych kwot na różne numery rachunków odbiorcy (k. 133 akt administracyjnych, tom I). To Prokurator zaakceptowała w postanowieniu z dnia [...] kwietnia 2019 r. oraz na podstawie art. 325i § 1 K.p.k., przedłużyła okres dochodzenia do [...] maja 2019 r. (k. 90 akt administracyjnych, tom I).

W ocenie Sądu nie jest więc trafnie stwierdzenie Komendanta Wojewódzkiego, że A. F. miał rzekomo odstępować od czynności bez konsultacji z Prokurator M. P.. Wręcz przeciwnie, zawiadomił wymienioną Prokurator w drodze najwłaściwszej – informując swoich przełożonych przez terminem zakończenia dochodzenia, że niezbędne jest podjęcie jeszcze dodatkowej czynności przesłuchania pokrzywdzonego. Funkcjonariusz podał także przyczyny tego wystąpienia, gdyż jak wynika z pisma Zastępcy Komendanta Komisariatu Policji w [...] motywowano to tym, że należy wyjaśnić okoliczność przelewania różnych kwot przez pokrzywdzonego na różne numery rachunków odbiorcy. Należy więc przyjąć, że A. F. zachował się należycie, gdyż widząc obiektywną potrzebę wyjaśnienia określonych faktów zwrócił się do przełożonego, co skutkowało umotywowanym wystąpieniem do Prokurator M. P. o przedłużenie dochodzenia, zresztą przez tą Prokurator w pełni zaakceptowanym.

A. F. nie dopuścił się także zawinionego zaniechania czynności służbowej na dalszym etapie dochodzenia przypadającym w miesiącu kwietniu (w granicach czasowych objętych skierowanym przez niego oskarżeniem). Akta sprawy otrzymał od Prokurator nadzorującej [...] kwietnia 2019 r. (k. 147 akt administracyjnych, tom I), po czym już w czwartym dniu czynnej służby funkcjonariusza (zob. grafik na k. 156 akt administracyjnych, tom I), czyli [...] kwietnia 2019 r. skarżący przesłuchał pokrzywdzonego P. M.. Dodać należy – co już akcentowano – że wówczas to ze strony pokrzywdzonego przedłożono także szereg kolejnych dokumentów wymagających analizy. Od dnia [...] kwietnia 2019 r. (przesłuchanie P. M. miało miejsce w godzinach popołudniowych) A. F. miał perspektywę zaledwie 2 pełnych dni czynnej służby przed zaplanowanym urlopem (mającym trwać do [...] maja 2019 r.). Skarżący zatem mógł, ale nie musiał, przystąpić do wydania postanowienia o przedstawieniu zarzutów A. S., tym bardziej, że wiedział, iż okres postępowania jest zakreślony do [...] maja 2019 r. Innymi słowy, to, że A. F. nie wydał postanowienia o przedstawieniu zarzutów w dniach [...] lub [...] kwietnia 2019 r. może świadczyć co najwyżej o dynamice jego pracy, ale z całą pewnością nie świadczy o zawinionym niedopełnieniu obowiązków w rozumieniu art. 132 ust. 3 pkt 1 w zw. z ust. 2 u.P. (skoro jej termin pozostawał nadal otwarty przez kilkanaście dni). W tym miejscu uzupełniająco dodać należy, że skarżący od [...] maja 2019 r. pozostawał na zwolnieniu lekarskim, a więc należy zakładać, że jego nieobecność nie była zaplanowana (zresztą wskazuje na to zestawienie grafików na k. 158 i 159 akt administracyjnych, tom I). Innymi słowy, A. F. mógł w dniach [...] i [...] kwietnia 2019 r. zaplanować czynność wydania postanowienia o zarzutach wobec A. S. i inne czynności w sprawie [...] na dni służby od [...] do [...] maja (tym bardziej, że pierwotnie w grafiku były to dni jego czynnej służby – zob. k. 158 akt administracyjnych, tom I).

Ubocznie – gdyż jest to poza okresem, w którym A. F. postawiono zarzuty zaniechania czynności służbowej – można dodać, że gdy funkcjonariusz wrócił do służby po okresie nieobecności, czyli [...] czerwca 2019 r. (k. 160 akt administracyjnych, tom I), to już [...] czerwca 2019 r. zrealizował nakazaną czynność wydania postanowienia o przedstawieniu zarzutów A. S. (k. 117 akt administracyjnych, tom I).

Podsumowując, w ocenie Sądu w odniesieniu do pracy A. F. w dochodzeniu [...] nie można postawić zarzutu naruszenia dyscypliny służbowej w postaci zawinionego niedopełnienia obowiązków policjanta. Policjant w terminie podejmował działania nakierowane na zrealizowanie nakazanych mu czynności, a gdy ujawnił potrzebę uzupełnienia materiału dochodzenia, [...] kwietnia 2019 r. poinformował o tym przełożonego, a przedłużenie dochodzenia z przyczyny przez niego zidentyfikowanej zyskało akceptację Komendanta Komisariatu jak i Prokuratora. Z kolei w odniesieniu do okresu do [...] kwietnia 2019 r. zarzutu zaniechania czynności służbowej nie można postawić, gdyż termin na zakończenie czynności w dochodzeniu przypadał dopiero [...] maja 2019 r., a więc skarżący mógł w sposób usprawiedliwiony swe obowiązki rozplanować na dni przypadające po weekendzie majowym 2019 r. Ostatecznie terminowi [...] maja 2019 r. uchybiono, ale z powodu absencji funkcjonariusza w służbie z powodów zdrowotnych, za co winić go nie można.

Z wymienionych w niniejszym uzasadnieniu przyczyn Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) uchylił orzeczenia Komendanta Wojewódzkiego i Komendanta Miejskiego Policji wydane wobec A. F..