Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 193/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-06-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art 220 par 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Grzegorz Borkowski po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. i A.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 grudnia 2008 r. sygn. akt I SA/Gd 113/08 odrzucające skargę kasacyjną w sprawie ze skargi W. i A.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 31 maja 2007 r. nr (...) w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r. postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę kasacyjną W.K. i A.K. od wyroku tego Sądu z dnia 25 września 2008 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych. W uzasadnieniu podano, że nie został uiszczony w poprawnej wysokości wpis stały należny od przedmiotowej skargi kasacyjnej.

W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżących zarzucił naruszenie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej ppsa). Wskazując na taką podstawę wniesiono o uchylenie postanowienia w całości. W ocenie wnoszących skargę kasacyjną w niniejszej sprawie nalany był wpis stosunkowy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Przypomnienia wymaga, że w przypadku, kiedy pismo wnoszone jest przez adwokata lub radcę prawnego, a podlega opłacie stałej, na sądzie nie ciąży obowiązek wynikający z art. 220 § 3 ppsa. Ratio legis normy zawartej w art. 221 powoływanej ustawy jest oczywiste. Od osób wykonujących wykwalifikowane zawody prawnicze i świadczących profesjonalną pomoc prawną wymaga się znajomości prawa w stopniu umożliwiającym im na tyle samodzielne działanie w toku postępowania sądowoadministracyjnego, aby nie było konieczne dodatkowe instruowanie ich przez sąd. Ustawodawca wychodzi zatem z założenia, że powinny one znać wysokość opłat sądowych, jeżeli mają one charakter opłaty stałej i samodzielnie je uiszczać bez konieczności osobnego wzywania przez sąd.

Przedmiotem całego postępowania jest umorzenie postępowania a zatem stosownie do § 2 ust 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów należny w sprawie jest wpis stały. W pierwszej instancji skarżący działali osobiście, a zatem zostali wezwani do uiszczenia tego wpisu w wysokości 500 zł, w którego podstawie powołano powołany wyżej paragraf rozporządzenia (k.45). Natomiast wnosząc skargę kasacyjną działali oni przez profesjonalnego pełnomocnika i w takiej sytuacji wpis winien zostać uiszczony bez wezwania.

Mając powyższe na uwadze, wobec nie naruszenia prawa przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, a tym samym braku podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia, należało zażalenie oddalić, na podstawie art. 184 w związku z art.197 § 2 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.