Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 3189/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2004-12-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 630  Obrót towarami z zagranicą, należności celne i ochrona przed nadmiernym  przywozem towaru na polski obszar celny
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jerzy Strzebińczyk Sędzia NSA - Joanna Kuczyńska (sprawozdawca) Sędzia NSA - Krystyna Stec Protokolant - Krzysztof Caliński po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2004r. na rozprawie sprawy ze skargi A sp. z o.o. we W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] o Nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Sygn. akt 3 I SA / Wr 3189 /02

2

UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] o nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Celnego we W. nr [...] z dnia [...]. uznającej za nieprawidłowe zgłoszenia celne z dnia [...]. o nr [...] oraz z dnia [...] o nr [...] .

W dniach [...] oraz [...] Spółka z o.o. A działając za pośrednictwem przedstawiciela bezpośredniego - Agencji celnej B z/s. we W. dokonała zgłoszeń towarów w postaci "rękawic roboczych ze skóry" /poz. 1 JDA SAD/ oraz "rękawic z materiałów włókienniczych, nie dzianych" /po z. 2 JDA SAD/, wnioskując o objęcie przesyłek procedurą składu celnego.

Zgłaszający zadeklarował w pozycji 2 zgłoszeń kod PCN 6216 00 00 0 uznając, że towary opisane jako "rękawice z materiałów włókienniczych, nie dziane" spełniają kryteria opisu powołanego kodu PCN taryfy celnej. W wyniku przeprowadzonej przez organ celny rewizji towaru ustalono, że przedmiotem importu z pozycji 2 są rękawice robocze wykonane z materiałów włókienniczych oraz skóry naturalnej, co zaznaczono w polu "J" zgłoszeń. Podczas dokonywania odpraw Urząd Celny pobrał próbki rękawic, zgodnie z protokółami z dnia [...] oraz [...].

Dyrektor Urzędu Celnego we W. stwierdził, że dokonana przez Stronę klasyfikacja taryfowa rękawic objętych pozycją 2 JDA SAD budzi uzasadnione wątpliwości i w związku z tym w oparciu o art. 65 § 7 Kodeksu celnego podjął z urzędu postępowanie w sprawie ustalenia prawidłowego kodu PCN. W trakcie prowadzonego postępowania wyjaśniającego Strona przedłożyła ocenę biegłego rzeczoznawcy z zakresu włókiennictwa, dziewiarstwa i odzieży dotyczącą importowanych towarów.

Decyzją z dnia [...] organ pierwszej instancji uznał zgłoszenia celne Spółki A za nieprawidłowe w zakresie klasyfikacji taryfowej i określenia kwoty wynikającej z długu celnego wobec towarów zgłoszonych w JDA SAD, taryfikując rękawice robocze, wykonane ze skóry i tkaniny bawełnianej do pozycji 4203 ( podpozycja 4203 29 100 ) z 21 % stawką celną.

Decyzji stała się przedmiotem odwołania, w którym wnoszono o jej uchylenie w całości. Strona podniosła następujące zarzuty:

1. naruszenie przepisów prawa materialnego, a w szczególności art. 13 §1, § 3 pkt. 1 i 2 , § 5 i § 6 - kodeksu celnego poprzez nieprawidłowe zastosowanie kodu PCN 4203 29 100 taryfy celnej w miejsce właściwego kodu 6216 00 000, a także błędną interpretację i wykładnię reguły 3(b) i 3(c) Ogólnych Reguł interpretacji Nomenklatury Scalonej.

2. naruszenie przepisów postępowania a w szczególności art. 121, art. 122, art.

Sygn. akt 3 I SA / Wr 3189 /02

3

124, art. 125 §1, art. 180, art. 187 §1, art. 188, art. 197 §1 Ordynacji podatkowej poprzez podjęcie decyzji niezgodnie z obowiązującymi przepisami w sposób pozostający w sprzeczności z zasadą budowania zaufania do organu prowadzącego postępowanie, naruszenie zasad bezstronności, niepowołanie biegłych rzeczoznawców z zakresu włókiennictwa i dziewiarstwa, nie pobranie próbek towarów objętych zgłoszeniem, brakiem postanowienia ustosunkowującego się do złożonych przez Stronę wniosków dowodowych. W uzasadnieniu A Sp. z o.o. podnosi, iż organ celny bezpodstawnie przyjął, że wszystkie rękawice objęte ww. zgłoszenia celnymi - poz. 2 SAD BIS są identyczne pod względem budowy i składu, a istniejące między nimi różnice nie mają znaczenia dla potrzeb taryfikacji. Ponadto Strona podniosła, że pobrane próbki nie są reprezentatywne dla całości przesyłki.

Po dokonaniu ponownej analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego Dyrektor Izby Celnej we W. nie znalazł podstaw do zmiany zaskarżonej decyzji.

Rękawice robocze będące przedmiotem importu w swych zasadniczych częściach zostały wykonane ze skóry naturalnej barwionej , zaś pozostałe ich elementy wykonano z tkaniny bawełnianej różnego rodzaju o różnym zabarwieniu i strukturze.

Zdaniem organu o zasadniczym charakterze towaru przedstawionego w niniejszej sprawie do procedury składu celnego zadecydowały elementy skórzane. Ustalono w toku oględzin, że w próbki rękawic zostały wykonane z tkaniny bawełnianej tylko w części okrywającej wierzchnią stronę dłoni aż do 2/3 długości palców - z wyjątkiem kciuka i palca wskazującego - oraz mankiet stanowiący ochronę nadgarstka. Cześć chwytna przedmiotowych rękawic łącznie z kciukiem i placem wskazującym nie zawierają w ogóle tkaniny bawełnianej, lecz w całości wykonane są ze skóry naturalnej. Wnętrze rękawicy, w części chwytnej i palców zostały wyłożone dzianiną elastyczną, która została następnie trwale połączona tylko i wyłącznie w miejscu spojenia mankietu z częścią chwytna. Tkanina bawełniana nie będzie samoistnie stanowiła rękawic ochronnych , ponieważ nie posiada cech wyrobu gotowego. Zastosowana do produkcji rękawic skóra naturalna nie posiadała charakteru wzmocnienia, bowiem wzmocnienie stanowiłaby w sytuacji gdyby faktycznie przedmiot importu wykonany był w całości z tkaniny bawełnianej, a elementy skórzane naszyto by na część chwytna w celu wzmocnienia wyrobu. W odniesieniu do zarzutów natury proceduralnej, organ odwoławczy wyjaśnił, iż nie dopatrzył się w postępowaniu toczącym się przed organem pierwszej instancji uchybień, które mogły by rzutować na treść wydanej decyzji. Postępowanie dowodowe prowadzone było z udziałem strony i umożliwiono stronie wypowiedzenie się co do jego przebiegu. Organ nie widział również potrzeby powoływania w sprawie biegłych , bowiem stan towaru i jego kwalifikacja nie budziła wątpliwości.

Sygn. akt 3 I SA/Wr 3189/02

4

Decyzja wyżej wskazana stała się przedmiotem skargi wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w której pełnomocnik skarżącej wnosi o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Urzędu Celnego we W. ewentualnie ich uchylenie. Zarzuca zaskarżonym decyzjom zarzuca naruszenie przepisów prawa materialnego a to art. 13 § 1, § 3 pkt 1,2, § 5 i 6 ustawy Kodeks Celny oraz reguły 3 (b) ORINS . Zarzuca również naruszenie przepisów postępowania a to art. 24 § 1 pkt 5 kpa w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 kpa przez wydanie i podpisanie zaskarżonej decyzji organu odwoławczego przez pracownika, który uprzednio uczestniczył w wydaniu decyzji w niższej instancji oraz art. 121,122,124,125 , 180 § 1, 187 § 1, 188, 197, 199 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez nie wyjaśnienie wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji, wnosił o oddalenie skargi. Dodatkowo ustosunkował się do zarzutu podniesionego na etapie wnoszenia skargi a mianowicie w zakresie wady postępowania powstałej na skutek uczestniczenia w wydawaniu zaskarżonej decyzji przez pracownika podlegającego wyłączeniu z mocy prawa. Stwierdzając, iż Naczelnik Działu Taryfikacji , Wartości Celnej i Podatków Pośrednich Urzędu Celnego we W. nie prowadził ani nie nadzorował postępowania przygotowawczego jak również nie uczestniczył w wydawaniu zaskarżonej decyzji. Jego udział w sprawie ograniczał się do czysto technicznej czynności przekazania zapytania do komórki merytorycznej Głównego Urzędu Ceł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :

Na wstępie wskazać należy, iż stosownie do treści art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Taka też sytuacja zaistniała w niniejszym przypadku, a zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. jest sądem właściwym rzeczowo i miejscowo do rozpoznania niniejszej sprawy.

Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje

Sygn. akt 3 I SA/Wr 3189/02

5

orzekanie w sprawach skarg m.in. na decyzje administracyjne czy postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym. Jedynie w przypadku stwierdzenia, że zaskarżona decyzja czy postanowienie narusza przepisy prawa materialnego lub procesowego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy Sąd uchyla decyzję lub postanowienie w oparciu o art.145 § 1 cyt. ustawy.

Przechodząc do spornych w niniejszej sprawie kwestii i dokonując oceny zajętych przez strony stanowisk a także w wyniku analizy materiałów dowodowych zebranych w aktach sprawy Sąd stwierdził, iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Istota sporu sprowadza się do rozstrzygnięcia, który z elementów składowych towaru zgłoszonego do odprawy celnej ma zasadnicze znaczenie dla dokonania prawidłowej klasyfikacji taryfowej wraz z przypisanym jej kodem PCN. Niesporne w sprawie jest, że importowany towar został wykonany z dwóch rodzajów surowców: skóry naturalnej i tkaniny bawełnianej, przy czym określenie przewagi procentowej jednego z nich jest trudne do ustalenia. Klasyfikacji spornych towarów należy dokonać posługując się Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej, które są zamieszczone na początku taryfy celnej i stanowią jej integralną cześć. Prawidłowo organy dokonując klasyfikacji taryfowej spornego towaru oparły się na regule 3(b) ORINS co zostało precyzyjnie w zaskarżonej decyzji wyjaśnione. Reguła ta stanowi, że "do wyrobów stanowiących mieszaniny wyrobów składających się z różnych materiałów lub wytworzonych z różnych komponentów oraz wyrobów stanowiących komplety do sprzedaży detalicznej, których klasyfikacja w myśl reguły 3(a) nie może być przeprowadzona, należy stosować pozycję obejmującą materiał lub komponent decydujący o zasadniczym charakterze , jeżeli takie kryterium jest możliwe.

Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej podlega pewnym warunkom określającym zasady, na których jest oparta oraz ogólnym regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji łub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Do każdego importowanego towaru przypisany jest kod Taryfy z przyporządkowaną do niego stawką celną.

Nie ujmując charakteru ochronnego tkaninie bawełnianej zastosowanej do produkcji importowanego towaru, nie można zgodzić się z poglądem, iż to ona właśnie nadaje spornym wyrobom zasadniczego charakteru. Na uwagę zasługuje fakt, że skóra naturalna znajdująca się w tych wyrobach zastała zastosowana w miejscach bezpośrednio narażonych na uszkodzenia i charakteryzuje się większą wytrzymałością aniżeli tkanina bawełniana.

Dodatkowo trzeba zauważyć, że wyłączenie elementów skórzanych poprzez ich odprucie spowoduje, że tkanina bawełniana nie będzie samoistnie stanowiła rękawic ochronnych, ponieważ nie posiada cech wyrobu gotowego.

Sygn.akt 3 I SA/Wr 3189/02 6

Sąd podziela stanowisko organów Celnych w kwestii uznania za nieprawidłowe zgłoszeń celnych w zakresie taryfikacji spornego towaru i przypisania mu kodu PCN 6216 00 00 0. Prawidłowo przyjęły organy celne, że o zasadniczym charakterze wyrobu nie decyduje tkanina bawełniana, lecz skóra naturalna, ta natomiast zgodnie z zapisami zawartymi w Taryfie celnej klasyfikowana jest do Działu 42.

Dział 42 obejmuje wyroby ze skóry wyprawionej; wyroby siodlarskie i rymarskie, art. podróżne, torby ręczne i podobne pojemniki; artykuły z wnętrzności zwierzęcych ( z wyjątkiem wnętrzności jedwabników). Do pozycji 4203 klasyfikuje się artykuły odzieżowe i dodatki do ubiorów ze skóry wyprawionej lub skóry wtórnej. Uwaga 3 do działu 42 stanowi wprost, iż "dla celów pozycji 4203 wyrażenie "artykuły odzieżowe i dodatki do ubiorów" odnosi się do rękawiczek, mitenek i rękawic z jednym palcem ( włączając sportowe i ochronne ), fartuchów i innych ubiorów ochronnych, szelek, pasków, rzemieni, bandoletów i pasków naręcznych z wyłączeniem pasków do zegarków (poz. 9113 ). Niniejsza pozycja obejmuje wszystkie art. odzieżowe i dodatki do ubiorów wykonane ze skóry lub skóry wtórnej. Zatem mając na uwadze brzmienie pozycji oraz uwagi zawarte w części ogólnej do Działu 42 Dyrektor Izby Celnej we W. prawidłowo uznał, że rękawice skórzane, ochronne dla wszystkich zawodów mają w taryfie celnej swój własny kod PCN - 4203 29 10 0 a brzmienie tej pozycji pozostaje w zgodzie z ustalonym podczas prowadzonego postępowania rodzajem towaru. Wyjaśnienia do taryfy celnej, zawarte w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999r.( Dz. U. z 1999 Nr 74, poz. 830 ), w uwagach wyjaśniających do pozycji 4203 zawierają wyłączenie dotyczące odzieży z materiałów włókienniczych ze wzmocnieniami skórzanymi, (zatem także rękawic), które mogą być klasyfikowane do działu 61 lub 62. W uwagach ogólnych do Działów 61 i 62 znajduje się zapis, z którego wynika, że na klasyfikację towarów w tych działach nie ma wpływu obecność części lub dodatków wykonanych np. z tkaniny, skóry futerkowej, piór skóry, włókien chemicznych czy metalu. Jeżeli jednak takie materiały są czymś więcej niż tylko elementami ozdobnymi, wyroby te klasyfikuje się zgodnie z odpowiednimi uwagami do działów lub, jeżeli to nie wystarczy z ogólnymi regułami interpretacji.

Mając na uwadze powyżej wskazane ustalenia oraz brzmienie reguły 3 (b) Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, sporne rękawice należało zakwalifikować zgodnie z tym jak to uczyniły organy celne obu instancji, do działu 42, poz. 4203 w podpozycji 4203 29 100.

Nie dopatrzył się Sąd również naruszenia przepisów proceduralnych a w szczególności art. 24 § 1 pkt 5 kpa /obecnie art. 135 § 1 pkt 6 ustawy Ordynacja podatkowa/ , bowiem zgodnie z jego brzmieniem pracownik organu administracji publicznej podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie, w której brał udział w niższej instancji w wydaniu zaskarżonej decyzji.

Sygn. akt 3 I SA / Wr 3189 /02 7

Określenie " zaskarżona decyzja " oznacza decyzję, od której wniesiono środek odwoławczy. Wobec tego fakt brania udziału w wydaniu takiej decyzji odnosi się do pracownika, który orzekał w pierwszej instancji, a po wydaniu decyzji został przeniesiony czy oddelegowany do organu drugiej instancji i miałby tam ponownie orzekać niejako "we własnej sprawie", a więc w sprawie wcześniej przez siebie rozstrzygniętej.

Takie pojmowanie "zaskarżonej decyzji" jest utrwalone zarówno w orzecznictwie sądowo-administracyjnym (por. wyrok SN 6 marca 2002 III RN 15/01 OSNP 2002/18/4, wyrok NSA z dnia 24 maja 1983 r., I SA. 1714/82, ONSA 1983 r. nr 1, poz. 35; wyrok NSA z dnia 19 grudnia 1985 r., I SA/Kr 1483/85, ONSA 1985 r., nr 2, poz. 40), jak też w doktrynie (por. Z. Janowicz: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa-Poznań 1992, s. 94; M. Jaśkowska, A. Wróbel: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Zakamycze 2000, s. 202-203).

Pracownik Działu Taryfikacji, Wartości Celnej i Podatków Pośrednich Urzędu Celnego we W. nie prowadził ani nie nadzorował postępowania przygotowawczego jak również nie uczestniczył w wydawaniu zaskarżonej decyzji. Jego udział w sprawie ograniczał się do technicznej czynności przekazania zapytania w sprawie budzącej wątpliwości do komórki merytorycznej Głównego Urzędu Ceł a to zgodnie z obwiązującym przepisem § 26 Regulaminu Urzędu Celnego we W.

Nie dopatrzył się Sąd również naruszenia przez organy celne innych przepisów proceduralnych , na które wskazywał w skardze pełnomocnik skarżącej Spółki w tym w szczególności w zakresie wadliwości prowadzenia postępowania dowodowego.

Reasumując, dokonana ocena w ramach przeprowadzonej rewizji towaru objętego procedurą składu celnego prowadziła w sposób prawidłowy do ustalenia właściwej klasyfikacji taryfowej i co za tym idzie stosownej kwoty długu celnego.

Mając powyższe na względzie skarga jako nieuzasadniona podlega oddaleniu na mocy art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U nr 153, poz. 1271).