Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3022/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-01-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6114 Podatek od spadków i darowizn
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Lucyna Kaligowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku od spadków i darowizn postanawia odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie


UZASADNIENIE

Skarżąca M. C. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych. Wyjaśniła, że utrzymuje się ze świadczenia rentowego w kwocie 2.000 zł, z czego 1.000 zł pochłaniają opłaty za czynsz, wodę, gaz, energię elektryczną, telefon. Dodatkowo duża część domowego budżetu przeznaczana jest na zakup leków i rehabilitację, w związku z licznymi chorobami na które cierpi Skarżąca. Skarżąca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Posiada znikome oszczędności które są zabezpieczeniem na wypadek niespodziewanych okoliczności życiowych. Stan tych oszczędności określiła na kwotę 20.804 zł, z tego 20.065 zł w papierach wartościowych. Jedynym majątkiem Skarżącej jest odziedziczone mieszkanie o pow. 25 m2.

W wykonaniu wezwania referendarza sądowego Skarżąca przesłała zeznanie podatkowe za 2009 r., decyzję o waloryzacji renty, przykładowe rachunki za leki, rehabilitację i zabiegi medyczne, wyciągi z rachunków bankowych, zaświadczenie o stanie zdrowia.

Uwzględniając powyższe zważono, co następuje:

Skarżąca ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej powoływanej jako: "p.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Z brzmienia tego przepisu jednoznacznie wynika, że ciężar dowodu w zakresie przesłanki warunkującej przyznanie prawa pomocy spoczywa na stronie. Wobec tego pochodzące od niej informacje na temat jej możliwości płatniczych, powinny być na tyle szczegółowe, by możliwa była ocena rzeczywistej kondycji finansowej strony.

Tymczasem w niniejszej sprawie po lekturze nadesłanych przez Skarżącą pism wyłaniają się następujące nieścisłości, utrudniające prawidłową ocenę jej sytuacji finansowej:

- Skarżąca oświadczyła, że gospodarstwo domowe prowadzi samodzielnie, podczas gdy z analizy akt sprawy wynika, iż tym samym adresem zamieszkania posługuje się T. C.. Na jego też rzecz dokonano z konta Skarżącej przelewów, których tytuł oznaczyła jako "zwrot pożyczki", "zasilenie konta". Również na zwrotnych potwierdzeniach odbioru kierowanej do Skarżącej korespondencji widnieją dane T. C. jako pełnomocnika.

- Skarżąca podała, że jedynym jej majątkiem jest odziedziczone mieszkanie. Tymczasem z analizy przepływów bankowych wynika że Skarżąca dokonuje płatności na rzecz wspólnoty mieszkaniowej S.. Chodzi mianowicie o czynsz za lokal położony w W. przy ul. S. [...]. Ponadto tym właśnie adresem Skarżąca posługuje się regulując opłatę abonentową na rzecz spółki V.. Nie jest też jasne czy Skarżąca posiada tytuł prawny do lokalu przy ul. C. w W., którego adres figuruje na wyciągu z rachunku w banku N..

- konto Skarżącej zasila kwota 120 zł tytułem opłaty za parking, a także kwota 200 zł pochodząca od B. C.. Skarżąca nie udzieliła szczegółowych informacji na temat tych wpłat.

Stwierdzone nieścisłości i braki nie pozwalają uznać, że Skarżąca wykazała, iż jej żądanie zwolnienia od kosztów sądowych zasługuje na uwzględnienie. Z tej przyczyny na podstawie art. 243 § 1 p.p.s.a., art. 245 p.p.s.a., art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.

Niezależnie od powyższego należy zauważyć, że Skarżąca posiada oszczędności, których wysokość pozwala na partycypowanie w kosztach niniejszej sprawy. Trudno uznać, że uiszczenie kosztów sądowych nie należy do kategorii niespodziewanych okoliczności życiowych, które to okoliczności posiadane oszczędności mają zabezpieczać.