Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1565/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-05-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 7a ust. 2
journal: Dz.U. 2019 poz 1170
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - t.j.
article: art. 4 ust. 5
journal: Dz.U. 2020 poz 333
law: Ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Trelka, Sędziowie sędzia del. SO Agnieszka Baran (sprawozdawca), sędzia WSA Piotr Przybysz, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 19 maja 2021 r. sprawy ze skargi R. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2020 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku rolnym na 2019 r. oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez R. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "skarżąca", "spółka") jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. (dalej: "SKO", "organ odwoławczy") z dnia [...] marca 2020 r. w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku rolnym na 2019 rok.

Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie sprawy:

Decyzją z dnia [...] listopada 2019 r., Wójt Gminy C. ustalił wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości położnej w miejscowości L. stanowiącej część dz. nr ew. [...]na rok 2019 w kwocie 57,00 zł. Decyzje doręczono spółce w dniu 11 grudnia 2019 roku.

W odwołaniu od powyższej decyzji, spółka podniosła zarzut naruszenia art. 121, 122, 180, 187, 191, 194 § 1, 210 § 4, 240 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800 ze zm., dalej: "O.p.") i art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2017 r., poz. 2101 ze zm., dalej: "P.g.k"). Zaznaczyła, iż pozostali współwłaściciele działki wnieśli do Starostwa Powiatowego w N. wniosek o zmianę danych w ewidencji gruntów bez powiadomienia i bez porozumienia się ze skarżącą spółką.

Po rozpatrzeniu odwołania od ww. decyzji, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., decyzją z dnia [...] marca 2020 r., utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przytoczył przepisy: art. 3 ust. 1, 2, 3, 4, 5 i 6 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2020 r., poz. 333) oraz art. 21 ust. 1 P.g.k.

Organ odwoławczy wskazał, że w myśl orzecznictwa sądowego, podstawę wymiaru podatków stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Organ wyjaśnił, że podatek od nieruchomości, rolny i leśny ustalany jest w oparciu o dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków co do kwalifikacji tych gruntów oraz ich powierzchni, które to dane są wiążące dla organu podatkowego.

Mając powyższe na uwadze, SKO podkreśliło, iż dla organów podatkowych wiążące są dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. W ocenie organu, z danych tych wynika, iż skarżąca jest współwłaścicielem nieruchomości położonej w miejscowości L. stanowiącej dz. nr ew.[...]. Nieruchomość ta w części o pow. 0,3749 ha oznaczona jest symbolem [...]- grunty orne. W tej sytuacji, zdaniem SKO, nie może być więc mowy o jakiejkolwiek niezgodności z prawem. W opinii SKO, w 2019 r. organ podatkowy pierwszej instancji zastosował w tym zakresie właściwe stawki podatku. Kolegium wskazało, iż organ podatkowy pierwszej instancji jest związany danymi z ewidencji gruntów i budynków. W ocenie SKO, jeśli zaś skarżąca twierdzi, że dane te winny być inne to wpierw powinna doprowadzić do ich zmian. Tak więc, zdaniem organu odwoławczego, brak było podstaw do zakwestionowania decyzji organu podatkowego pierwszej instancji, gdyż podatek został wyliczony prawidłowo.

Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., skarżąca wniosła skargę pismem z dnia 16 lipca 2020 r. skarżąca zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie:

1) art. 21 ust. 1 P.g.k. poprzez jego błędną interpretację i przyjęcie, że zapisy znajdujące się w ewidencji budynków i gruntów mają charakter bezwzględnie wiążący w postępowaniu podatkowym, w sytuacji gdzie ustalony przez organ stan faktyczny wskazuje, iż zapisy znajdujące się w ewidencji gruntów i budynków pozostają w sprzeczności ze znanym organom stanem faktycznym nieruchomości,

2) art. 194 § 3 O.p. poprzez jego niezastosowanie i przyjęcie przez organ pierwszej i drugiej instancji, że nie jest możliwe przeprowadzanie w toku postępowania podatkowego dowodu przeciwko dokumentom oraz w konsekwencji uznanie, że organ podatkowy jest bezwzględnie związany danymi z ewidencji gruntów i budynków podczas gdy powyższy przepis dopuszcza możliwość przeprowadzania dowodu przeciwko takim dokumentom i dokonaniu przez organ podatkowy na podstawie odpowiednich dowodów innych ustaleń,

3) art. 122 O.p. poprzez jego niezastosowanie i nie podjęcie przez organy podatkowe odpowiednich działań w celu załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym,

4) art. 180 ust. 1 O.p. poprzez nie uwzględnieniu przez organ pierwszej i drugiej instancji dowodu w postaci protokołu oględzin z dz. nr ew. [...]przeprowadzonych przez komisję z Urzędu Gminy C. w dniu 14 marca 2018 r., z którego wynika, że powierzchnia faktycznie utwardzona kostką wynosi 3.769,34 m2, a pozostała część działki o powierzchni 6.628,60 m2 ma charakter rolny .

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie sądu podlega zgodność aktów, w tym decyzji administracyjnych, zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego. Zgodnie natomiast z art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej jako: "ppsa"), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (z zastrzeżeniem nieistotnym dla sprawy).

Wskazać należy, że sprawa niniejsza została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 ppsa. Zgodnie z jego treścią, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszonym , a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Wniosek o rozpoznanie sprawy we wskazanym trybie został złożony przez obie strony postępowania (por. pismo pełnomocnika skarżącej z 8 września 2020 roku k. 54 akt postępowania sądowego i pismo SKO z 11 września 2020 roku k. 56 akt postępowania sądowego).

Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji organu odwoławczego w zakreślonych wyżej granicach sąd doszedł do przekonania, że decyzja ta w pełni odpowiada prawu.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że organ odwoławczy słusznie – w uzasadnieniu swojego stanowiska – wskazał na to, że jest związany danymi wynikającymi z ewidencji gruntów i budynków. Zgodnie bowiem z treścią art. 21 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków.

W orzecznictwie sądów administracyjnych dość powszechnie prezentowany jest pogląd, zgodnie z którym – w świetle powołanego przepisu - organ podatkowy nie może samodzielnie dokonywać klasyfikacji funkcji nieruchomości, lecz powinien odwołać się do odpowiednich zapisów ewidencji gruntów i budynków oraz że dane ewidencyjne wskazujące położenie, granice i powierzchnię gruntów oraz rodzaj użytków gruntowych i klasy gleboznawcze należą do danych bezwzględnie wiążących organ podatkowy. Stanowisko takie zostało wrażone także m. in. przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 12 sierpnia 2020 roku (w sprawie sygn. akt II FSK 1246/18). Sąd podzielił w ww. orzeczeniu stanowisko, że użyty w art. 21 ust. 1 prawa geodezyjnego i kartograficznego zwrot "wymiar podatku" należy interpretować w ten sposób, że przy ustalaniu zobowiązania w podatku od nieruchomości, w podatku rolnym i podatku leśnym, powinny zostać uwzględnione zawarte w ewidencji gruntów i budynków elementy przedmiotowe i podmiotowe. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził też, że dane z ewidencji gruntów i budynków nie mogą być dla potrzeb wymiaru podatku korygowane w odrębnym postępowaniu przez organ podatkowy za pomocą każdego dopuszczonego prawem dowodu. Może to nastąpić wyłącznie poprzez wprowadzenie zmian dotyczących np. przeznaczenia gruntu do ewidencji przez właściwego starostę w ramach postępowania prowadzonego na podstawie Prawa geodezyjnego i kartograficznego i wówczas zmiany te wywierają skutki materialnoprawne, mające również wpływ na zawartość danych ewidencji podatkowej nieruchomości (art. 7a ust. 2 u.p.o.l.).

Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę przyjmuje powyższe stanowisko za własne. Przenosząc je na grunt niniejszej sprawy, należy wskazać, że w aktach niniejszej sprawy znajduje się pismo Starostwa powiatowego w N. zatytułowane "Zawiadomienie o zmianie z dnia: 2017-02-16". Z dokumentu tego wynika, że przed dokonaną zmianą danych w ewidencji gruntów, działka [...]była ujawniona w ewidencji w całości jako grunt orny, z tym że w różnych klasach tego gruntu (RIIIb, RIVa i RIVb). Po zmianach, w tej ewidencji – jako grunt orny ( w klasie RIIIB) została ujawniona tylko część działki[...], o powierzchni 0,3749 ha. Pozostała część tej działki – o powierzchni 0,6649 ha, została ujawniona jako droga (k. 34 akt administracyjnych I instancji do niniejszej sprawy).

Podkreślić należy, że powyższe dane ujawnione w ewidencji gruntów, według stanu również na 2019 roku, nie są sporne w niniejszej sprawie. Kwestionując bowiem decyzję organu odwoławczego (jak również wcześniej – decyzję organu I instancji), skarżąca twierdziła jedynie, że przedmiotowe dane są niezgodne ze stanem faktycznym. Kwestionowała również stanowisko SKO o bezwzględnie wiążącym charakterze danych ujawnionych w ewidencji. W świetle uwag przedstawionych we wcześniejszej części niniejszego uzasadnienia, takie stanowisko skarżącej jest całkowicie nieprawidłowe. Zasadność jej twierdzeń w tym zakresie może być weryfikowana – zgodnie z tym co wcześniej powiedziano – w toku odrębnego postępowania przed starostą, w trybie ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, a nie w toku postępowania w sprawie niniejszej – w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku rolnym.

W świetle powyższego, nie ulega wątpliwości, że opodatkowaniu podatkiem rolnym podlega jednie część działki [...] o powierzchni 0,3749 ha, ujawniona w ewidencji gruntów jako "grunty orne". Zgodnie bowiem z treścią art. 1 ustawy o podatku rolnym, opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza.

W ocenie sądu, w okolicznościach niniejszej sprawy nie ma również podstaw doi zakwestionowana przyjętej przez organy podatkowe stawki podatku rolnego. Organ pierwszej instancji przyjął prawidłową podstawę opodatkowania. Prawidłowo został zastosowany przelicznik z art. 4 ust. 5 ustawy o podatku rolnym, przy uwzględnieniu, że zgodnie z treścią załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 10 grudnia 2001 roku w sprawie w sprawie zaliczenia gmin oraz miast do jednego z czterech okręgów podatkowych, Gmina C. została zaliczona do pierwszego okręgu podatkowego. Również zastosowana stawka podatku nie budzi wątpliwości. Została ustalona przy uwzględnieniu zasad określonych w art. 6 ustawy o podatku rolnym i stosownego Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w sprawie średniej ceny skupu żyta oraz Uchwały Rady Gminy C. z [...] listopada 2018 roku nr[...].

Podkreślić należy, że ani przyjęta przez organy podatkowe podstawa opodatkowania, ani też stawka podatku rolnego, nie były kwestionowane przez skarżącą w toku postępowania w sprawie, w tym w szczególności w skardze wniesionej do sądu.

Mając na uwadze powyższe, raz jeszcze należy wskazać, że zaskarżona decyzja organu odwoławczego w pełni odpowiada prawu. W konsekwencji, skarga, jako niezasadna, została oddalona na podstawie art. 151 ppsa, o czym sąd orzekł w sentencji wyroku.

Orzeczenia powołane w niniejszym uzasadnieniu są opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (CBOSA) pod adresem internetowym http://orzeczenia.nsa.gov.pl.