Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1122/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2006-04-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bogdan Lubiński (spr.), Sędziowie NSA Bogusław Klimowicz, Arkadiusz Cudak, Protokolant A. Łuczyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi E. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie opłaty targowej 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. na rzecz strony skarżącej kwotę 160,00 (sto sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

W dniu [...] Wójt Gminy R. decyzją nr [...] określił E. M. wysokość zobowiązania podatkowego w opłacie targowej na kwotę 348,00 zł.

Od przedmiotowej decyzji Wójta Gminy R. podatniczka złożyła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł., podnosząc iż uchwała będąca podstawą określenia wysokości zobowiązania podatkowego nie istnieje w obrocie prawnym, w związku z czym teren przy ulicy A 70 nie jest targowiskiem, a budynek zlokalizowany na w/w terenie nie jest targowiskiem pod dachem.

Decyzją z dnia [...], nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji, wskazując na to, że prawidłowość uchwały Nr [...] Rady Gminy R. nie ma wpływu na zasadność określenia wysokości zobowiązania podatkowego w opłacie targowej, bowiem na zasadzie określonej w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz.U. z 2002 r., nr 9, poz. 84 ze zm.) opłatę targową pobiera się od osób fizycznych, osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, dokonujących sprzedaży na targowiskach tzn. co do zasady we wszystkich miejscach w których prowadzony jest handel, za wyjątkiem sprzedaży dokonywanej w budynkach lub w częściach budynków, chyba że stanowią targowiska pod dachem albo hale używane do targów, aukcji i wystaw, co nie dotyczy hali Centrum Handlowego B.

Na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. E. M. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi zarzucając jej naruszenie:

- w sposób rażący prawa materialnego, gdyż poprzez nieuwzględnienie posiadanych dokumentów jako dowodów w sprawie, usiłowano doprowadzić w sposób świadomy do innej kwalifikacji budynku w którym prowadzona jest działalność, tak aby móc pobierać opłatę targową,

- prawa procesowego przy udokumentowaniu ustalenia powstania i wysokości zobowiązania podatkowego przez organ I instancji.

Jednocześnie wskazując naruszenia prawa w zaskarżonej decyzji skarżąca wniosła o uchylenie decyzji w całości i umorzenie postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie, wniósł o uznanie uzasadnienia zaskarżonej decyzji jako integralnej części odpowiedzi na skargę oraz o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U.05.8.60 ze zm. ) przed wydaniem decyzji organ podatkowy wyznacza stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Przepis ten zawierający konkretyzację normy ujętej w art. 123 Ordynacji stanowi procesową gwarancję realizacji uprawnień strony postępowania podatkowego w zakresie jej pełnego udziału w tym postępowaniu. Nawet wtedy, gdy w postępowaniu odwoławczym nie doszło do zgromadzenia jakichkolwiek nowych dowodów lub materiałów w sprawie, organ odwoławczy przed wydaniem decyzji musi dokonać własnych ustaleń stanu faktycznego i prawnego sprawy. Strona musi mieć zatem prawną możliwość ustosunkowania się do tych ustaleń w tej fazie postępowania.

Z uwagi na brak kontradyktoryjności postępowania podatkowego każda wypowiedź strony w sprawie może przyczynić się do realizacji zasady zupełności postępowania, o której mowa w art. 122 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej, w wyniku czego ulec może zmianie dotychczasowa prawna kwalifikacja ustalonego stanu faktycznego (por. wyrok NSA W-wa z 15.09.2004 r., Sygn. akt: FSK 467/04, Przegląd Podatkowy 2005/2/60).

Ponadto z mocy samego prawa na organie podatkowym ciąży obowiązek dopuszczenia jako dowodu w postępowaniu podatkowym wszystkiego, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem, zgodnie z art. 180 Ordynacji i oceny na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona zgodnie z art. 191 cytowanej ustawy.

Niezastosowanie w danej sprawie trybu określonego w art. 200 § 1 w/w ustawy jest istotnym uchybieniem proceduralnym powodującym konieczność uchylenia przez sąd administracyjny decyzji wydanej w wyniku postępowania obarczonego taką wadą (por. wyrok NSA W-wa z 18.11.2004 r., Sygn. akt: FSK 1216/04, Monitor Podatkowy 2005/5/40).

W rozpoznawanej sprawie organ odwoławczy, czyli Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. pominęło właśnie taką procedurę przewidzianą przez przepisy Ordynacji podatkowej, gwarantującą czynny udział stronie w każdym stadium postępowania i wypowiedzenie się co do zebranego w sprawie materiału dowodowego. Jak wynika bowiem z akt administracyjnych załączonych w sprawie, organ podatkowy II instancji nie bacząc na to, co ma do powiedzenia strona skarżąca odnośnie zebranego materiału dowodowego w sprawie na etapie postępowania odwoławczego, nie dając podatniczce żadnych szans na przedstawienie swej rzeczywistej sytuacji faktycznej i prawnej na dzień wydawania decyzji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, poprzez np. ujawnienie nowych okoliczności sprawy nieznanych dotychczas organowi, czy przedstawienie nowych dowodów, a co mogłoby wywrzeć wpływ na rozstrzygniecie organu odwoławczego, wydał arbitralnie swą decyzję w sprawie.

Z tych względów, nie odnosząc się w chwili obecnej do meritum sprawy, na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.),orzeczono jak w sentencji.