Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 45/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2008-01-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzje I i II instancji
Powołane przepisy: article: art.59,61
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA: Mariusz Kotulski (spr.) Sędziowie NSA : Joanna Tuszyńska AWSA: Janusz Kasprzycki Protokolant : Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy; I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego R. S. kwotę 450 zł ( słownie: czterysta pięćdziesiąt złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu [...].10.2004r. do Urzędu Miasta Z. wpłynął wniosek A.S. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie [...] budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie zwartej na działkach nr [...], [...], obr. [...] przy ul. [...]. w Z.

Kolejnym wnioskiem złożonym w dniu [...] .09.2005r. w/w inwestor wystąpił z wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy działek nr [...], [...] i [...] obr. [...] przy ul. [...] dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na realizacji [...] budynków mieszkaniowych - wielorodzinnych wraz z urządzeniami budowlanymi.

Burmistrz Miasta Z. decyzją z dnia [...] ustalił warunki zabudowy dla działek nr [...], [...] i [...] na terenie położonym w obr.[...], w Z. ul. [...] na cele realizacji [...] budynków mieszkalnych wielorodzinnych z urządzeniami budowlanymi, komunikacją wewnętrzną, miejscami postojowymi w granicach działki i zjazdami z drogi publicznej (ul.[...]).

Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ l instancji powołał m.in. art. 59 ust. 1 i 2 oraz art.60 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 27.03.2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r. Nr 80, poz.717).

W pkt [...] decyzji podano, iż linie rozgraniczające teren wnioskowanej inwestycji wrysowano na załączniku nr [...] do przedmiotowej decyzji. W tym miejscu organ wskazał, że załączniki, stanowiące integralną część decyzji (nr [...] - stanowiący mapę z liniami rozgraniczającymi teren inwestycji i nr [...] - dotyczący wyników analizy funkcji i cech zabudowy i zagospodarowania terenu) zostaną doręczone tylko wnioskodawcy; pozostałe strony poinformowano o możliwości zapoznania się z nimi w siedzibie Wydziale Architektury.

W uzasadnieniu wskazano, iż w związku z brakiem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - warunki zabudowy zostały określone w drodze decyzji, po przeprowadzeniu stosownej analizy urbanistyczno - architektonicznej.

Organ l instancji podał, że treść projektu decyzji została uzgodniona z właściwymi organami; a właściciele działek obejmujących teren przedmiotowej inwestycji oraz działek sąsiednich zostali zawiadomieni o postępowaniu.

Od decyzji pierwszoinstacyjnej odwołanie złożyli R.S. oraz W.L.

.

Odwołujący R.S. podniósł następujące kwestie i zarzuty:

- teren projektowanej inwestycji, zarówno obecnie jak i w poprzednim planie miejscowym stanowił "[...]";

- decyzja jest niekompletna, bowiem wbrew przepisom organ nie przesłał wskazanych załączników;

- odwołujący nie został powiadomiony ani nie uczestniczył w wizji lokalnej w terenie, przez co został pozbawiony możliwości obrony swoich praw;

- projektowana wysoka zabudowa w sposób oczywisty będzie oddziaływać na sąsiednie nieruchomości i budynki (przesłonięcie).

Odwołująca W.L. zarzuciła natomiast:

- dopuszczenie zabudowy o [...] kondygnacjach nadziemnych oraz wysokości do [...]m n.p.t., co pozbawi światła dziennego nieruchomość sąsiednią;

- decyzja nie zabezpiecza interesu osób trzecich (możliwość obsunięcia gruntu, zanieczyszczenia, odprowadzenie wód opadowych). W pierwszej kolejności, zdaniem strony, powinien być opracowany raport oddziaływania inwestycji na środowisko, a także opinia geologiczna, a dopiero na takich podstawach mogą być sformułowane warunki zabudowy;

- odwołującej nie doręczono załączników do decyzji.

- z obszaru analizy wyłączono tereny zielone, co doprowadziło do niewłaściwych wniosków.

W dodatkowym piśmie procesowym z dnia [...] 08.2006 r. W.L. stwierdziła, że otrzymała załączniki do decyzji, jednakże potwierdziły wcześniejsze obawy, w tym m.in. brak gwarancji ochrony potoku M. i S. Niezgodny z rzeczywistością jest także - według skarżącej - wskaźnik zabudowy "[...]". Wskazuje ponadto, że działka inwestycji posiada wprawdzie dojazd z drogi publicznej, jednakże droga ta nie będzie w stanie przejąć dodatkowego obciążenia ruchem.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. decyzją z dnia [...], nr: [...] utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu wskazano, że decyzja organu l instancji jest zgoda z prawem.

W dalszej części uzasadnienia organ odwoławczy odparł zarzuty zawarte w odwołaniach.

Wskazano, że nie może być uwzględniony zarzut W.L. o domniemaniu naruszenia interesy osób trzecich z powodu niedotrzymania określonych w decyzji warunków.

Stwierdzono, że inwestycja z zakresu mieszkalnictwa, nawet wielorodzinnego - nie należy do żadnej kategorii przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Zdaniem organu II instancji nie jest konieczne - wbrew sugestiom odwołującej - sporządzenie raportu o oddziaływaniu projektowanej inwestycji na środowisko, jak też prawo nie wymaga wyprzedzającego sporządzenia opinii geologicznej.

Odnosząc się do pozostałych kwestii podniesionych przez odwołujących -Kolegium stwierdziło, co następuje:

- fakt, że teren projektowanej lokalizacji był w poprzednio obowiązującym planie miejscowym "[...]" - nie ma w rozpatrywanej sprawie znaczenia.

-wysokość projektowanej zabudowy nie odbiega istotnie od wysokości budynków w analizowanym otoczeniu działki inwestycji, przyjęta bowiem została w wielkości [...] m, podczas gdy budynki w otoczeniu mierzą od 11,00 do 14,0 m n.p.t. zaznaczono w tym miejscu, że jakiekolwiek obawy odwołujących w kwestii możliwego "zacienienia" są zarówno przedwczesne jak i bezpodstawne, bowiem kwestie te są regulowane stosownymi przepisami rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, a do ich przestrzegania zobowiązują inwestora odpowiednie ustalenia skarżonej decyzji.

W ocenie organu II instancji nie jest uzasadniony zarzut R.S. o niedopuszczeniu do udziału w wizji lokalnej i pozbawieniu, w związku z tym, możliwości obrony. Podano, iż z akt sprawy nie wynika, by w toku postępowania organ pierwszoinstancyjny zarządzał rozprawę administracyjną, a tylko wówczas udział stron jest obowiązkowy. Nie dotyczy to natomiast wizji lokalnej organizowanej poza procedurami postępowania administracyjnego.

Wskazano także, że kwestia załączników do decyzji organu l instancji została wyjaśniona w toku postępowania odwoławczego, bowiem załączniki te zostały stronom w konsekwencji doręczone.

Uznano za bezpodstawny zarzut W.L. o wyłączeniu z obszaru analizowanego "[...]", co - w ocenie odwołującej - "zmieniło wynik analizy". W tej kwestii Kolegium wskazało, że celem analizy poprzedzającej wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest określenie możliwości kontynuacji funkcji, cech, parametrów i wskaźników dla projektowanej zabudowy. Zatem "analizowanie" terenów działek niezabudowanych jest zdaniem organu II instancji zarówno bezskuteczne jak i wprost bezsensowne, nie ma bowiem żadnego wpływu na wielkości ustalone dla potrzeb określenia warunków decyzji.

Odnosząc się do kwestii obciążenia ul.[...] dodatkowym ruchem, organ odwoławczy podał, że wniosek posiada uzgodnienie zarządcy dróg gminnych, czyli organu właściwego w zakresie dopuszczenia włączenia ruchu spowodowanego planowaną inwestycję - do drogi publicznej.

Pismem z dnia [...]12.2006 r. (nadanym w Urzędzie Pocztowym w dniu [...].12.2006r.) R.S. (zwany dalej skarżącym) złożył za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na w/w decyzję organu odwoławczego.

Zaskarżonej decyzji jak i decyzji organu l instancji zarzucono naruszenie przepisów postępowania, mające wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, 10, 15, 77, 79, 89, 107 k.p.a.; prawa materialnego, tj. § 9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26.08.2003r. w sprawie określenia sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a także art. 54 i 55 w zw. z art. 64 ust. 1 oraz art. 52 ust. 2 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

W uzasadnieniu skarżący wskazał, iż z uwagi na niekompletność doręczonej mu decyzji organu l instancji, tzn. bez załączników, został pozbawiony zgłaszania do nich zarzutów w ramach postępowania odwoławczego. Brak ten nie tylko dyskredytuje decyzję pierwszoinstancyjną, ale również narusza art. 7 i 15 k.p.a., co zostało pominięte przez organ odwoławczy.

Skarżący ponadto podał, że części wymienionych w decyzji organu l instancji załączników w ogóle nie sporządzono (w aktach sprawy brakowało załącznika stanowiącego część graficzną wyników analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu).

Wskazano także, że załącznik graficzny do decyzji organu l instancji, stanowiący mapę z liniami rozgraniczającymi, nie uwzględnia aktualnego stanu faktycznego, bowiem mapa ta pochodzi z 1997 r. (wynika z pieczęci umieszczonej na mapie). W ocenie skarżącego jest to naruszenie art. 52 ust. 2 pkt 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym.

Skarżący zarzucił, że wizje lokalne przeprowadzone przez organ l instancji odbyły się "poza procedurami postępowania administracyjnego", tj. z pominięciem udziału stron, co zostało przyznane przez organ II instancji w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Z tego wynika, zdaniem skarżącego, iż organ administracyjny przeprowadził w sposób nieformalny i dowolny dowód z oględzin terenu, bowiem skarżący nie był powiadomiony w ogóle o tych czynnościach. Ponadto wskazał, że organ l instancji opierał się na nieaktualnych mapkach ewidencyjnych.

Powyższe stanowi naruszenie art. 79 i 89 k.p.a., bowiem materiał dowodowy z przeprowadzonej wizji był podstawą rozstrzygnięcia organu l instancji.

Skarżący wskazał również, iż organ II instancji nie ustosunkował się do wszystkich podniesionych przez niego w odwołaniu zarzutów.

W związku z powyższym skarżący wniósł o uchylenie decyzji organu l i II instancji.

W piśmie z dnia [...].12.2006 r. udzielono odpowiedzi na skargę R.S. i wniesiono o jej oddalenie.

W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę organ II instancji ustosunkował się do zarzutów zawartych skardze.

W pierwszej kolejności stwierdzono, że z obszernego wywodu skarżącego nie wynika w istocie, jaki interes prawny strony mógłby być naruszony przez realizację skarżonej decyzji, skoro działka wnioskodawcy jest na tyle duża (wymiary [...] m szerokości oraz ok. [...] m długości użytecznej), że nie ma żadnych przesłanek, że jakikolwiek interes stron sąsiadujących może być zagrożony. Nadto decyzja pierwszoinstancyjna nakłada na inwestora szereg warunków chroniących zarówno środowisko, jak i prawa i uprawnienia osób trzecich.

Odnosząc się do poszczególnych zarzutów skargi, Kolegium stwierdziło, co następuje:

Stronom istotnie w postępowaniu pierwszoinstancyjnym nie doręczono załączników do decyzji, informując je tylko o możliwości zapoznania się z załącznikami i pozostałym materiałem dowodowym w siedzibie organu. Po interwencji organu II instancji załączniki zostały ostatecznie doręczone (pismo Urzędu Miasta z [..].06.2006 r. z potwierdzeniem w dniu [...] 08.2006 r. - K. [...]).

Kolegium nie podzieliło zarzutu, jakoby nie doręczenie załącznika do decyzji określającego poza linią zabudowy jedynie granice działki wnioskodawcy - mogło istotnie pozbawić skarżącego "prawa do zgłoszenia zarzutów".

W kwestii załączników organ II instancji dodatkowo stwierdził, że wymieniana w § 9 ust.2 rozporządzenia Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. (Dz. U. Nr 164, poz. 1588) "część graficzna wyników analizy" - to nic innego niż załącznik graficzny do decyzji, bowiem art.54 pkt 3 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie przewiduje innych załączników. Wyjaśniono także, że "część graficzna wyników analizy" to nie to samo, co mapa analityczna, o której mowa w § 3 ust.2 wymienionego wyżej rozporządzenia. Część graficzna wyników analizy ma w istocie przedstawić jedynie obowiązującą linię zabudowy, bowiem pozostałe wyniki analizy to wyłącznie wielkości cyfrowe (parametry, wskaźniki) i opisowe, których nie sposób przedstawić w formie graficznej na mapie, zwłaszcza, że samą analizę w sposób poglądowy uzupełnia serwis fotograficzny. Nie jest przy tym prawdziwy zarzut, jakoby w aktach udostępnianych skarżącemu nie było mapy obszaru analizowanego. Według organu mapa taka bowiem jest w aktach (k.[...]).

Zarzut, że mapy, na których podstawie wykonano analizę i sporządzono załączniki graficzne są "nieaktualne" - nie został przez organ odwoławczy przyjęty, ponieważ przepis art.52 ust. 2 pkt 1 nie operuje pojęciem "mapy aktualnej" lecz wymaga jedynie by była to "mapa zasadnicza, przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w skali 1:500 lub 1:1000". Mapy znajdujące się w aktach i stanowiące zarówno załącznik do decyzji jak i podkład, na którym sporządzono analizę - warunek ustawowy spełniają.

Posiadają stosowne klauzule wpisu do ewidencji zasobu geodezyjnego i właściwą skalę. Zdaniem organu II instancji nie ma przy tym znaczenia ostrzeżenie, że mapa "nie może służyć do celów projektowych" i jest "nieaktualna". W tej fazie przygotowania inwestycji (etap warunków zabudowy) nie są prowadzone żadne prace projektowe, a poza tym jest wiadome, że projekt budowlany z projektem zagospodarowania działki będzie wykonany na zupełnie innym podkładzie geodezyjnym (mapie jednostkowej sytuacyjno-wysokościowej 1:500 z aktualnym stanem zainwestowania i pokrycia terenu).

Stwierdzono, że Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjno-Kartograficznej udostępnia takie mapy, jakimi dysponuje, a wnioskodawca nie jest obowiązany do sporządzania innych map.

Według organu odwoławczego zarzut organizowania "pozaproceduralnych" wizji lokalnych nie znajduje uzasadnienia. Akta sprawy nie wskazują by organ orzekający organizował rozprawy administracyjne, bądź formalne wizje lokalne (naocznie), o których - jak słusznie zauważa skarżący - strony winny być zawiadomione. Kolegium wyjaśnia przy tym, że wspominając w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji o "wizji lokalnej poza procedurami postępowania administracyjnego" - miało na uwadze oględziny terenu i wizje lokalne prowadzone w toku sporządzania analizy urbanistycznej. Do takich wizji i oględzin strony nie są dopraszane ani o nich zawiadamiane, ich celem jest jedynie inwentaryzacja urbanistyczna i ocena stanu zainwestowania. Materiałem dowodowym - zresztą dostępnym dla stron - z takich wizji, jest wymieniona już dokumentacja fotograficzna i tabela analityczna.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej w skrócie: P.p.s.a. (Dz.U. nr 153, poz. 1270, ze zm.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, uznał iż zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z [...] i utrzymana nią w mocy decyzja Burmistrza Miasta Z. z [...]., naruszają prawo w stopniu kwalifikującym je do wyeliminowania z obrotu prawnego.

Decyzje organów obu instancji wydano bowiem z naruszeniem art. 7, 77 § 1, 76 i art.. 107 ust.3 k.p.a., nie wyjaśniając wszystkich istotnych okoliczności sprawy oraz dopuszczając wadliwe pod względem formalnym dowody. Wadliwość ta mogła mieć wpływ na wynik sprawy, stąd obie decyzje należało uchylić.

Podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm. zwaną dalej ustawą).

Art. 61 ust. 1 pkt 1-5 w/w ustawy wskazuje pięć warunków, których łączne spełnienie się warunkuje możliwość wydania decyzji o warunkach zabudowy w odniesieniu do danego terenu.

W ust. 1 pkt 1 wskazanego wyżej artykułu wskazuje się, iż co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu.

Sposób ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego powierzył ustawodawca ministrowi właściwemu do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej (art. 61 ust. 6 ustawy), wskazując, iż organ ten wyda w tym zakresie stosowne rozporządzenie.

Wykonując powyższą delegację Minister Infrastruktury wydał rozporządzenie z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1588).

Paragraf trzeci rozporządzenia (ust.1) zobowiązuje organ orzekający w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy do wyznaczenia wokół terenu inwestycji obszaru analizowanego i przeprowadzenia na nim analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust. 1-5 ustawy. Granice obszaru analizowanego wyznacza się na kopii mapy, o której mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1 ustawy, w odległości nie mniejszej niż trzykrotna szerokość frontu działki objętej wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy, nie mniejszej jednak niż 50 metrów (ust. 2).

Materiał sprawy zawarty w aktach administracyjnych wskazuje na szereg braków wskazujących na uchybienia w wyżej wskazanym zakresie.

Z decyzji organu l instancji wynika, że decyzja ta zawiera dwa załączniki. Na załączniku do decyzji oznaczonym nr 1 określono tylko linie rozgraniczające teren

inwestycji, teren działki budowlanej i nieprzekraczalną linię zabudowy. Załącznik nr 2

do decyzji o warunkach zabudowy zawiera część tekstową wyników analizy.

Po pierwsze jak wynika z akt sprawy, oświadczeń stron a nawet z pisma organu l instancji z [...].06.2006r., załączników tych nie doręczono stronom wraz z decyzją ustalającą warunki zabudowy. Decyzję organu pierwszej wraz z załącznikami doręczono jedynie wnioskodawcy, podczas gdy pozostałe strony poinformowano jedynie o możliwości zapoznania się z załącznikami decyzji w siedzibie organu.

Tymczasem decyzję ustalająca warunki zabudowy wraz z załącznikami należy doręczyć wszystkim stronom postępowania.

Ponadto należy stwierdzić, iż braki polegające na nie doręczeniu stronom załączników nie mogą być konwalidowane na etapie postępowania przed organem II

instancji. W ten sposób pozbawiono strony możliwości kwestionowania składowych części decyzji w odwołaniu. Załączniki stanowią bowiem integralną część decyzji ustalającej warunki zabudowy i powinny być wraz z nią doręczone stronom postępowania.

Sam załącznik nr 1 zawiera wyłącznie oznaczenie linii rozgraniczające teren inwestycji, teren działki budowlanej oraz nieprzekraczalną linię zabudowy. Brak jest na tym załączniku graficznym wyznaczonych granic obszaru analizowanego.

Jak wynika z § 3 rozporządzenia z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1588) to organ orzekający w sprawie był zobowiązany do wyznaczenia wokół terenu inwestycji obszaru analizowanego, czego w żaden sposób nie można stwierdzić z uwagi na w/w braki. Sąd nie podziela stanowiska organu II instancji wyrażonego w odpowiedzi na skargę, że w sposób prawidłowy został wyznaczony obszar analizy. Znajdująca się w aktach administracyjnych mapa z wyznaczonymi granicami obszaru analizowanego (k. [...] akt administracyjnych) nie stanowi załącznika graficznego do decyzji ustalającej warunki zabudowy, a nawet nie jest opatrzona podpisem i pieczęcią osoby sporządzającej. Nie można więc przyjąć, że załączona kopia mapy jest dokumentem publicznym, obszar analizowany został wyznaczony przez osobę uprawniona i stanowi załącznik do decyzji.

Orzekając w sprawie organy nie uwzględniły także wniosków, jakie wynikają z § 9 rozporządzenia z dnia 26 sierpnia 2003r. w odniesieniu do części składowych decyzji o warunkach zabudowy. Stosownie do powyższego przepisu częściami tymi są: część tekstowa decyzji (ust. 1), część graficzna decyzji (ust. 1), załącznik do decyzji o warunkach zabudowy w postaci wyników analizy, o której mowa w § 3 ust. 1 rozporządzenia, zawierających część tekstową i graficzną (ust. 2).

Zgodnie z § 9 ust. 2 cyt. wyżej rozporządzenia organ jest zobowiązany sporządzić analizę zawierającą część tekstową i graficzną, stanowiące załącznik do decyzji o warunkach zabudowy.

Przeprowadzona analiza funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji objętej wnioskiem skarżącego, zawierająca się tylko w części tekstowej, zwanej wynikami analizy (k. [...] akt administracyjnych) jest niepełna. Jak wskazuje sama nazwa są to tylko wyniki analizy, natomiast brak jest przedstawienia pełnej analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu. Nie sposób zatem odpowiedzieć dlaczego nie przeprowadzono analizy cech całej zabudowy znajdującej się w obszarze objętym analizą, a tylko objęto nią wybrane obiekty (w jednym przypadku nawet obiekt spoza obszaru analizowanego. Jak już wskazano wyżej w aktach brak jest przede wszystkim części graficznej analizy. Nie wiadomo kto zakreślił na mapie zakres obszaru analizowanego, nie jest ona opatrzona podpisem i pieczęcią osoby sporządzającej. Podzielić także należy zarzut skargi, iż ten obszar, a później załącznik graficzny do decyzji sporządzono na nieaktualnej kopii mapy zasadniczej. Jest to istotne wobec faktu, iż mapa zasadnicza winna ukazywać aktualny sposób zagospodarowania terenu, w tym jego zabudowę, aby w sposób właściwy dokonać analizy określonego obszaru w kontekście planowanej zabudowy.

Tym samym nie spełniony został warunek, o którym mowa w ust. 2 § 9 powyższego rozporządzenia, stwierdzający, iż wyniki analizy, o której mowa w § 3 ust. 1, składające się z części tekstowej i graficznej, stanowią załącznik do decyzji o warunkach zabudowy.

W ocenie Sądu, wyniki analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu przeprowadzone przez organ pierwszej instancji, w zakresie warunków, o których stanowi wspomniany powyżej art. 61 ust. 1 ustawy, zostały przeprowadzone nieprawidłowo. Znajdujące się więc w aktach administracyjnych dokumenty nie mogą stanowić podstawy do podjęcia rozstrzygnięcia o warunkach zabudowy wnioskowanej inwestycji. W kontrolowanej sprawie wyniki analizy nie odpowiadają wymaganiom wynikającym z cytowanego powyżej rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r., gdyż wobec braku wyznaczenia obszaru analizowanego, przeprowadzenia dokładnej i obszernej analizy nie sposób ocenić do jakich parametrów, gabarytów i cech istniejącej zabudowy w terenie, do której się ona odnosiła. Co więcej wewnętrznie sprzeczny jest zapis zawarty w wynikach analizy, iż średnia szerokość elewacji frontowej w obszarze analizowanym wynosi [...] m (z tolerancją do 20% [...] m – [...] m), a jednocześnie wnioskuje się szerokość frontowej elewacji planowanej inwestycji na [...] m (!) Takie wnioski są niedopuszczalne i niezasadne bez obszernej dogłębnej analizy - a takowej w aktach nie ma. Rzekoma okoliczność, iż parametry działki i jej konfiguracja uniemożliwiają poprzeczne usytuowanie budynków nie jest argumentem za wyznaczeniem [...] m szerokości elewacji, lecz wręcz za odmową wydania decyzji ustalającej warunki zabudowy dla planowanej inwestycji, skoro nie może ona spełniać warunków wynikających z cech lokalnej zabudowy analizowanego obszaru. Niespełnienie przedmiotowych warunków uniemożliwiało w praktyce organowi pełne i rzetelne zbadanie stanu zagospodarowania otoczenia inwestycji.

Sama konieczność określenia granic obszaru analizowanego stanowiła wystarczającą podstawę do uchylenia decyzji organu l instancji w trybie art. 138 § 2 k.p.a., w konsekwencji bowiem ponownego ustalenia granic obszaru analizowanego, organ l instancji zobowiązany byłby do zweryfikowania analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu.

Należy także zwrócić uwagę, że wbrew treści art. 60 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, brak w aktach dowodu, iż projekt decyzji o warunkach zabudowy i załączniki do niej (k. [...] akt administracyjnych) sporządziła osoba wpisana na listę izby samorządu zawodowego urbanistów albo architektów. Brak jest bowiem podpisu sporządzającego, urzędowej pieczęci izby, względnie stosownego dokumentu, które dowodziłyby spełnienie warunku z powyższego przepisu. Tymczasem pełny projekt decyzji ustalającej warunki zabudowy wraz z załącznikami sporządzony przez osobę do tego uprawnioną powinien być przesłany właściwym organom do uzgodnienia. Z akt sprawy wynika, że do uzgodnień z właściwymi organami przesłano projekt decyzji z załącznikiem graficznym, bez wyników analizy i załącznika graficznego do analizy, przygotowany przez bliżej nie zidentyfikowaną osobę, a na pewno nie podpisany przez osobę uprawniona do sporządzenia takiego projektu. Całość uwag świadczy a braku profesjonalizmu zarówno osoby, której powierzono sporządzenie projektu decyzji ustalającej warunki zabudowy (o czym powinny być zawiadomione właściwe organy samorządu zawodowego), ale także organów administracyjnych prowadzących postępowanie w przedmiotowej sprawie.

Sąd został także pozbawiony możliwości kontroli czy organy administracyjne poprawnie ustaliły krąg stron uprawnionych do udziału w niniejszym postępowaniu. Brak jest bowiem w aktach stosownych dokumentów, w oparciu o które taka weryfikacja byłaby możliwa, tj. wypisu i wyrysu z ewidencji gruntów lub odpisu z księgi wieczystej, dotyczących działek planowanej inwestycji.

Jednym z podstawowych obowiązków organu administracji publicznej prowadzącego postępowanie administracyjne w danej sprawie zgodnie z zasadą ogólną unormowaną w art. 10 K.p.a. - jest zapewnienie czynnego udziału stronom w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwienie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Obowiązek ten organ winien zacząć realizować od momentu wszczęcia postępowania administracyjnego, przez zawiadomienie wszystkich stron o wskazanej czynności (art. 61 § 4 K.p.a.). Uniemożliwienie stronie czynnego udziału w postępowaniu stanowi przesłankę do jego wznowienia na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a., a zarazem podstawę do uchylenia decyzji kontrolowanej w postępowaniu sądowoadministracyjnym niezależnie od zaistnienia innych naruszeń przepisów postępowania administracyjnego.

Ustalenie stron następuje na podstawie kryteriów określonych w art. 28 K.p.a. Warunkiem uzyskania statusu procesowego strony jest posiadanie interesu prawnego lub obowiązku, którego dotyczy postępowanie lub żądanie czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Tak określony interes prawny w postępowaniu dotyczącym warunków zabudowy będzie obejmował z zasady właścicieli i użytkowników wieczystych działki, której dotyczy to postępowanie oraz działek sąsiednich.

Organy rozpoznające niniejszą sprawę bez wątpienia uchybiły zasadzie z art. 10 k.p.a. Z analizy akt sprawy wynika, iż owe organy nie wiadomo na jakiej podstawie ustaliły strony postępowania i nie dały skarżącemu możliwości wypowiedzenia się co do zebranego materiału w sprawie oraz zgłoszenia ewentualnych żądań.

Natomiast jako całkowicie bezzasadny uznać należy zarzut skarżącego dotyczący nie zawiadomienia go o terminie i miejscu wizji lokalnej, gdyż takowa nie była przeprowadzana przez organy administracji publicznej w przedmiotowej sprawie. Podobnie bezzasadny jest zarzut nie przeprowadzenia przez organy administracyjne rozprawy administracyjnej. Rozprawę administracyjną organy administracyjne tylko wtedy, gdy służy to przyśpieszeniu lub uprowadzeniu postępowania administracyjnego. W przedmiotowej sprawie, zarówno z jej charakteru (ustalenie warunków zabudowy), jak i z materiału zgromadzonego w toku postępowania nie wynikała potrzeba przeprowadzenia rozprawy administracyjnej.

Mając na uwadze powyższe uchybienia Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu l instancji.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w/w ustawy.