Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1492/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-10-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6179 Inne o symbolu podstawowym 617
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art.61 par 3 i 5
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w dniu 11 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. G. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2018 r. Nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Skarżący W.G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji w przedmiocie skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody poprzez spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący podkreślił, że nie jest skazany wyrokiem za popełnienie przestępstwa umyślnego, a z uwagi na wykonywanie od 26 lat pracy w zawodzie pracownika ochrony fizycznej, ma znikome szanse realizowania aktywności zawodowej w jakimś innym obszarze. Wykonanie zaskarżonej decyzji w jego ocenie spowoduje niejako automatycznie utratę pracy oraz utratę płynności finansowej. Ponadto skarżący zwrócił uwagę na spłacany kredyt przeznaczony na budowę lokalu mieszkalnego. Do skargi skarżący załączył świadectwa pracy oraz kopię umowy kredytu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej cytowanej jako "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Wobec powyższego warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę skarżącą we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. W przypadku braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd nie może działać, w tym zakresie, za stronę (postanowienia NSA: z dnia 5 października 2017 r. sygn. akt II FZ 526/17, z dnia 19 września 2017 r. sygn. akt II GZ 685/17, z dnia 5 grudnia 2012 r. sygn. akt II GZ 457/12, z dnia 12 marca 2013 r. sygn. akt II GZ 93/13).

W orzecznictwie przyjmuje się, że przez niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy rozumieć taki stan, w wyniku którego może zostać wyrządzona szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy jej pierwotnych cech (por. np. postanowienia NSA: z dnia 31 sierpnia 2017 r. sygn. akt II OZ 836/17, z dnia 4 grudnia 2012 r., sygn. akt II OZ 1054/12).

W ocenie Sądu wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Nie ulega wątpliwości, że wykonanie zaskarżonej decyzji skreślającej z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej może wywołać konsekwencje finansowe dla skarżącego, jednakże nie musi to być równoczesne z powstaniem trudnych do odwrócenia skutków czy wyrządzeniem znacznej szkody. Skarżący uzasadniając przedmiotowy wniosek nie przedstawił żadnych konkretnych danych dotyczących wysokości uzyskiwanego dochodu czy też wysokości dochodu osób prowadzących ze skarżącym wspólne gospodarstwo domowe – w skardze została zawarta informacja, że to na skarżącym spoczywał zawsze obowiązek utrzymania rodziny, jednakże powyższe stwierdzenie nie jest jednoznaczne z informacją, że żona skarżącego nie uzyskuje żadnego dochodu. Ponadto skarżący nie wskazał czy dysponuje obecnie jakimiś oszczędnościami czy też nie, a z przedstawionej kopii umowy kredytu nie wynika, nawet jaka jest jego miesięczna rata i ile rat pozostało skarżącemu do spłaty.

Dodatkowo wskazać należy, że w myśl art. 31 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (Dz. U. z 2017 r. poz. 2213 ze zm.) pracownikiem ochrony, co do którego nie jest wymagany wpis na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej lub kwalifikowanych pracowników zabezpieczenia technicznego, może być osoba pełnoletnia, nieskazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwo umyślne. Tym samym do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy karnej skarżący – skoro nie jest prawomocnie skazany za przestępstwo umyślne – może pracować jako pracownik ochrony, co do którego nie jest wymagany wpis na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej. Zauważenia w tym miejscu wymaga, to że z akt sprawy nie wynika, aby ze skarżącym została rozwiązana umowa o pracę.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.