Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 186/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2012-08-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Popowska (spr.) Sędziowie WSA Anna Jarosz WSA Tomasz Grossmann Protokolant st. sekr. sąd. Joanna Andrzejak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 sierpnia 2012 r. sprawy ze skargi S. Polska Sp. z o. o. z siedzibą w W. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

S. Polska Sp. z o.o. w dniu 9 lutego 2012 (data stempla pocztowego) wniósł skargę na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...]. Powyższa skarga wniesiona została bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu pomimo pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji, iż skargę wnosi się za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję. Zgodnie bowiem z art. 54 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej P.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Z powyższego wynika, iż skarżący składając skargę bezpośrednio do Sądu w oczywisty sposób uchybił trybowi jej składania.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż datą złożenia skargi nadanej bezpośrednio do Sądu nie jest jednak data jej nadania w Urzędzie Pocztowym lub złożenia w Biurze Podawczym Sądu, lecz data jej przekazania przez Sąd organowi za pośrednictwem, którego skarga winna być złożona (por. T.Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi – Komentarz, Wyd. Prawn. Lexis Nexis Warszawa 2005r. s. 248). Termin do wniesienia skargi w przypadku jej wniesienia na skutek błędnego zaadresowania bezpośrednio do sądu, będzie więc zachowany, jeżeli sąd ten przed upływem wspomnianego terminu przekaże ją właściwemu organowi lub zaadresowaną odda w polskim urzędzie pocztowym (por. postanow. SN z dnia 24 września 1998r. sygn. akt III CKN 722/98 LEX nr 55397).

Jak wynika z akt sprawy przedmiotowa skarga jako błędnie złożona wpłynęła do Sądu w dniu 10 lutego 2012r. Pismem z tego samego dnia nr IV Dz.K.Og. 9/12, doręczonym przez pracownika Sądu w dniu 14.02.2012r. (vide k. 50 i 51 akt) przekazano tą skargę organowi właściwemu, co uwzględniając obieg dokumentów potraktować należy jako przekazanie niezwłoczne. Przy uwzględnieniu powołanej wyżej zasady ustalania daty złożenia skargi błędnie zaadresowanej do Sądu i daty przesłania przez sąd skargi do organu odwoławczego (pismo z dnia 10.02.2012r.), stwierdzic należy, że przedmiotowa skarga wpłynęła do Sądu po upływie 30 dniowego terminu liczonego od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (art. 53 §1 P.p.s.a.). Z akt sprawy przesłanych przez organ wynika bowiem, iż przedmiotowa decyzja wysłana skarżacemu na adres korespondencyjny wskazany w odwołaniu, odebrana została w dniu 10 stycznia 2012r., co oznacza, że termin do złożenia skargi upłynął w dniu 9 lutego 2012r. Jak już wskazano, skarga wpłynęła do Sądu w dniu 10 lutego 2012r. Sąd nie miał więc możliwości przekazania skargi w taki sposób, aby skarżący miał możliwość zachowania terminu do jej złożenia.

W związku z powyższym, mając na względzie fakt, iż skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.