Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 29/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-04-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 46 ust. 4 pkt 2
journal: Dz.U. 2001 nr 62 poz 627
law: Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak, asesor WSA Agnieszka Wójcik, Protokolant Artur Dral, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 kwietnia 2009 r. sprawy ze skargi K. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2008 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia - skargę oddala -


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] Prezydent Miasta W. ustalił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie parkingu dla nie mniej niż 300 samochodów w ramach realizowanej budowy domów mieszkalnych wielorodzinnych "F." (etap I i II) na działkach o nr ew. [...] i [...] obręb [...], przy ul. [...] i ul. [...] w dzielnicy [...] W. i określił rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia, warunki wykorzystania terenu w fazie realizacji oraz wymagania dotyczące ochrony środowiska do uwzględnienia w projekcie budowlanym.

Od powyższej decyzji odwołanie złożył K. P. podnosząc zarzut, iż Prezydent wydając wymienioną wyżej decyzję zgodził się na poważne naruszenie środowiska naturalnego, a w konsekwencji zagrożenie dla życia i zdrowia mieszkańców. Odwołujący się podniósł, że budowa parkingu dla 572 samochodów będzie miała negatywny wpływ na życie mieszkańców sąsiednich domów jednorodzinnych. Hałas spowodowany codziennym wjeżdżaniem i wyjeżdżaniem z parkingu setek samochodów będzie skutkował drastycznym obniżeniem standardu życia sąsiednich nieruchomości. Spowoduje też obniżenie ich wartości. Nastąpi istotna negatywna zmiana środowiska naturalnego i zwiększenie zagrożeń zdrowotnych. Zdaniem K. P., organ pierwszej instancji nie uwzględnił słusznego interesu obywateli, właścicieli sąsiednich nieruchomości. W jego ocenie z punktu 2.9 decyzji z dnia [...] czerwca 2008 r. wynika, że Prezydent W., określając poziom hałasu emitowany przez urządzenia wentylacyjne, wziął pod uwagę jedynie interes przyszłych lokatorów inwestycji. Ograniczenie dopuszczalnej emisji hałasu jedynie do strefy elewacji budynku z oknami otwieranymi jest rażącym naruszeniem słusznego interesu sąsiadów inwestycji i ich prawa dożycia w ciszy. Prezydent dopuścił do poważnego zwiększenia skażenia środowiska - w tym sąsiednich nieruchomości - spalinami samochodowymi. Nie zostały określone budynki, których dotyczy nakaz lokalizacji wyrzutni wentylatorów ponad dachami budynków. Nie została określona ich wysokość oraz szczegółowa lokalizacja. Decyzja nie określa sposobu zmniejszenia emisji spalin na sąsiednie działki. Nie wspomina też o zagrożeniu okolicznych mieszkańców wodami, które będą odprowadzane z wykopów.

1

Sygn. akt IV SA/Wa 29/09

Decyzją z dnia [...] października 2008 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta W. z dnia [...] czerwca 2008 r.

W uzasadnieniu decyzji organ drugiej instancji stwierdził, że podstawowym wymogiem postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko jest analiza i ocena wpływu inwestycji na środowisko, zdrowie i warunki życia ludzi. Analiza ta została dokonana. Z raportu oddziaływania na środowisko wynika, że normy jakości powietrza ze względu na ochronę zdrowia ludności w otoczeniu inwestycji będą dotrzymane. Nie zostanie też przekroczony dopuszczalny poziom hałasu. Przedsięwzięcie zostało uzgodnione z Państwowym Powiatowym Inspektorem Sanitarnym w W., który określił warunki, jakie musi spełnić inwestor, aby przedsięwzięcie mogło zostać zrealizowane.

K. P. zaskarżył decyzję z dnia [...] października 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zarzucając naruszenie art. 7, art. 8, art. 9, art. 11 oraz art. 77 § 1 i § 4 k.p.a. skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią w mocy decyzji Prezydenta W. z dnia [...] czerwca 2008 r.

W uzasadnieniu skargi wywiódł, że decyzja organu odwoławczego stoi w rażącej sprzeczności z zabranym w sprawie materiałem dowodowym, narusza przepisy prawa materialnego, a przede wszystkim nie odnosi się do całości argumentacji zawartej w odwołaniu, pomijając istotne zarzuty, w szczególności kwestie odprowadzania wód z wykopów budowlanych oraz braku zabezpieczenia sąsiadujących działek przed zalaniem.

K. P. wskazał też, iż organ odwoławczy w uzasadnieniu swojej decyzji odniósł się do nieistniejącego dokumentu, tj. raportu oddziaływania na środowisko. Podniósł, iż utrzymanym w mocy przez Samorządowe Kolegium w W. postanowieniem z dnia [...] października 2007 r. Prezydent W. odstąpił od obowiązku sporządzenia takowego raportu. W ocenie skarżącego oparcie decyzji administracyjnej na nieistniejącym dokumencie jednoznacznie wskazuje na naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, w szczególności zasady prawdziwych ustaleń faktycznych oraz budowy zaufania obywateli.

2

Sygn. akt IV SA/Wa 29/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego i to w dacie jego wydania. Sąd administracyjny kontroluje zatem legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego.

Zaskarżoną decyzję wydano w dniu [...] października 2008 r., dlatego jej zgodność z prawem podlega ocenie na podstawie przepisów obowiązujących w tej dacie.

Skarga złożona w przedmiotowej sprawie jest nieuzasadniona, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego ani też przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy.

Zgodnie z art. 46 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 62, poz. 627 ze zm.), dalej powoływanej również jako u.p.o.ś., wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następuje przed uzyskaniem decyzji o pozwoleniu na budowę obiektu budowlanego, decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego oraz decyzji o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych - na podstawie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016, z późn. zm.). Z kolei zgodnie z art. 46a ust. 1 u.p.o.ś. postępowanie w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wszczyna się na wniosek podmiotu podejmującego realizację przedsięwzięcia. Z takim też wnioskiem wystąpiła do Prezydenta W. M. sp. z o.o. z siedzibą w W. w zakresie realizacji, opisanego powyżej, przedsięwzięcia polegającego na budowie parkingu dla nie mniej niż 300 samochodów osobowych.

Pismem z dnia 28 czerwca 2007 r. organ pierwszej instancji zawiadomił strony postępowania - w tym skarżącego - o wszczęciu postępowania na wniosek M. sp. z o.o. oraz możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie.

3

Sygn. akt IV SA/Wa 29/09

Przedmiotowa inwestycja, zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 53 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.), zakwalifikowane jest do przedsięwzięć, które mogą wymagać sporządzenia raportu o jego oddziaływaniu na środowisko.

Utrzymanym w mocy przez postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2007 r. postanowieniem z dnia [...] października 2007 r. Prezydent W., działając na zasadzie art. 51 ust. 2 ustawy Prawo ochrony środowiska, odstąpił od wymogu sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko dla przedmiotowego przedsięwzięcia. Z uwagi na treść art. 51 ust. 3 w zw. z art. 57 ust. 1 u.p.o.ś. powołane postanowienie wydano po zasięgnięciu opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W.

Z kolei postanowieniem z dnia [...] marca 2008 r., działając na zasadzie art. 48 ust. 2 pkt 1a i art. 57 ust. 1 u.p.o.ś., Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w W. uzgodnił przedsięwzięcie polegające na budowie garażu podziemnego dla nie mniej niż 300 samochodów, w ramach opisanej wyżej inwestycji realizowanej przez M. sp. z o.o.

Mając na uwadze treść art. 48 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo ochrony środowiska, w świetle którego obowiązkiem organu prowadzącego postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko jest uzgodnienie warunków realizacji przedsięwzięcia należy stwierdzić, na co zasadnie wskazał organ pierwszej instancji w uzasadnieniu decyzji dnia [...] czerwca 2008 r., że z racji, iż właściwym w przedmiotowej sprawie organem ochrony środowiska jest Prezydent W., to w świetle art. 378 ust. 1, zgodnie z którym wymogu uzgodnienia lub opiniowania przez organ ochrony środowiska nie stosuje się, jeżeli organ właściwy do prowadzenia postępowania w sprawie jest jednocześnie organem uzgadniającym lub opiniującym, że w toku postępowania prowadzonego przez Prezydenta W. brak było obowiązku dokonania uzgodnienia, o którym mowa w powołanym art. 48 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo ochrony środowiska.

Jak wskazał organ pierwszej instancji w uzasadnieniu decyzji dnia [...] czerwca 2008 r., ustalając środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację

4

Sygn. akt IV SA/Wa 29/09

przedmiotowego przedsięwzięcia, dysponował informacją inwestora o planowanym przedsięwzięciu, o której mowa w art. 49 ust. 3 ustawy Prawo ochrony środowiska. Informacja taka znajduje się w aktach postępowania administracyjnego i zawiera wszystkie elementy wymagane przez powołany przepis ustawy Prawo ochrony środowiska, tj. dane o:

1. rodzaju, skali i usytuowaniu przedsięwzięcia,

2. powierzchni zajmowanej nieruchomości, a także obiektu budowlanego oraz dotychczasowym sposobie ich wykorzystywania i pokryciu szatą roślinną,

3. rodzaju technologii,

4. ewentualnych wariantach przedsięwzięcia,

5. przewidywanej ilości wykorzystywanej wody i innych wykorzystywanych surowców, materiałów, paliw oraz energii,

6. rozwiązaniach chroniących środowisko,

7. rodzajach i przewidywanej ilości wprowadzanych do środowiska substancji lub energii przy zastosowaniu rozwiązań chroniących środowisko,

8. możliwym transgranicznym oddziaływaniu na środowisko,

9. obszarach podlegających ochronie na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody znajdujących się w zasięgu znaczącego oddziaływania przedsięwzięcia.

W ocenie Sądu rozpoznającego przedmiotową sprawę przedstawione wyżej okoliczności pozawalają na ustalenie, że organ prowadzący postępowanie w sprawie oceny oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko zadośćuczynił wszelkim wymogom proceduralnym, wynikającym zarówno z ustawy Prawo ochrony środowiska, niezbędnym do wydania prawidłowej decyzji w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia.

Dalej należy wskazać, że zgodnie z art. 56 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. Z kolei stosownie do treści art. 56 ust. 2 w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach właściwy organ określa:

1) rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia,

2) warunki wykorzystywania terenu w fazie realizacji i eksploatacji, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych,

5

Sygn. akt IV SA/Wa 29/09

zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich,

3) wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w projekcie budowlanym,

4) wymogi w zakresie przeciwdziałania skutkom awarii przemysłowych, w odniesieniu do przedsięwzięć zaliczanych do zakładów stwarzających zagrożenie wystąpienia poważnych awarii,

5) wymogi w zakresie ograniczania transgranicznego oddziaływania na środowisko w odniesieniu do przedsięwzięć, dla których przeprowadzono postępowanie dotyczące transgranicznego oddziaływania na środowisko,

6) w przypadku, o którym mowa w art. 135 ust. 1 - stwierdzenie konieczności utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania.

Charakterystyka całego przedsięwzięcia stanowi załącznik do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (art. 56 ust. 3).

Decyzja Prezydenta W. z dnia [...] czerwca 2008 r. zawiera elementy wskazane w punktach od 1 do 3, zatem określa kwestie wymagane przez powołany przepis dla przedmiotowego przedsięwzięcia. Do decyzji załączono "Charakterystykę przedsięwzięcia...".

Organ pierwszej instancji wskazał, że na terenie inwestycji obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Rejonu Gminy W., zatwierdzony uchwałą Rady W. z dnia [...] czerwca 2002 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "F." położonego w rejonie ul. [...] w Dzielnicy [...] i ustalił, że realizacja przedmiotowego przedsięwzięcia jest zgodna z ustaleniami wskazanego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Odnosząc się do stanowiska skarżącego zaprezentowanego w skardze, w pierwszej kolejności należy zauważyć, że nie można na organy administracji publicznej nakładać niczym nie ograniczonego obowiązku co do poszukiwania faktów prawotwórczych, w szczególności potwierdzających twierdzenia wskazywane przez stronę postępowania w pismach składanych w toku postępowania, w tym w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji. Fakt, że w postępowaniu administracyjnym na organie prowadzącym to postępowanie spoczywa ciężar dowodzenia nie oznacza, że w sytuacji, kiedy organ ten - na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego - dokona ustaleń niekorzystnych dla strony

6

Sygn. akt IV SA/Wa 29/09

postępowania, może ona kwestionować te ustalenia, jednocześnie nie przedstawiając dowodów zaprzeczających ustaleniom poczynionym w toku postępowania. W ocenie Sądu, argumentację mającą na celu zakwestionowanie oceny materiału dowodowego zgromadzonego przez organ prowadzący postępowanie w sposób przekonywujący i wyraźny musi dostarczyć sam zainteresowany - w przedmiotowym postępowaniu K. P. Obowiązek zebrania pełnego materiału dowodowego przez organ administracji nie oznacza, że strona może pozostawać bierna w trakcie prowadzonego postępowania, zwłaszcza w sytuacji, kiedy kwestionuje ustalenia organu administracji. Na organie administracji nie spoczywa bowiem ciężar dowodu w rozumieniu wynikającym z art. 6 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), tzw. ciężar dowodu w znaczeniu materialnym.

Decyzję z dnia [...] czerwca 2008 r. Prezydent W. wydał ustalając zgodność lokalizacji planowanego przedsięwzięcia z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonym uchwałą Rady W. z dnia [...] czerwca 2002 r. nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "F." położonego w rejonie ul. [...] w Dzielnicy B. Należy tylko nadmienić, że organ nie miał obowiązku dołączenia do akt postępowania administracyjnego, będącego źródłem powszechnie obowiązującego prawa, aktu prawa miejscowego, jakim jest miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. W aktach postępowania administracyjnego znajduje się przedłożony przez inwestora dokument "Informacja ekologiczna...", który jako dowód w sprawie zakończonej wydaniem zaskarżonej decyzji był dostępny dla stron postępowania. W aktach znajduje się również postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] marca 2008 r.

Analiza powołanej "Informacji ekologicznej..." oraz dokonane uzgodnienie pozwoliły na ustalenie, że przedmiotowe zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z wymogami wynikającymi z przepisów odrębnych, a jego realizacja dopuszczalna po spełnieniu wymagań określonych w decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania.

Kwestionując ustalenia Prezydenta W. dokonane w toku postępowania zakończonego wydaniem decyzji z dnia [...] czerwca 2008 r. K. P. nie przedstawił żadnych okoliczności, które potwierdzałyby niezgodne z prawem działanie organu pierwszej instancji. Wskazał uchybienia, które w jego

7

Sygn. akt IV SA/Wa 29/09

ocenie są "oczywiste", czy też "niepodważalne", jednakże nie poparł zaprezentowanego stanowiska stosownymi dowodami, np. opinią biegłego. Nie zażądał też od organu administracji przeprowadzenia jakichkolwiek dowodów, ani nie wskazał, jakim przepisom prawa uchybił organ pierwszej instancji. Taka postawa strony postępowania - w kontekście materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy - czyni stanowisko skarżącego nieuzasadnionym. Wskazując choćby na zarzucane przez K. P. nieuwzględnienie słusznych interesów sąsiadów inwestycji i ich prawa do życia w ciszy, którego dopatruje się on w punkcie 2.9 decyzji Prezydenta W. z dnia [...] czerwca 2008 r. należy wskazać, że polskie ustawodawstwo nie statuuje bezwzględnego prawa każdego obywatela do "życia w ciszy". Realizacja wielu rodzajów inwestycji może powodować różnorodne uniedogodnienia dla osób przebywających w ich sąsiedztwie. Uciążliwości te nie mogą jednak prowadzić do niedupuszczlności realizacji takich inwestycji, o ile nie przekraczają norm określonych w przepisach szczególnych. Takie też przepisy powołano w punkcie 2.9 decyzji organu pierwszej instancji, odnosząc się do dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. Nr 120, poz. 826). Nie sposób zgodzić się z K. P., który w odwołaniu od decyzji Prezydenta W. stwierdził, że treść wskazanego punktu tej decyzji świadczy o tym, iż określając poziom hałasu emitowany przez urządzenia wentylacyjne, wzięto pod uwagę jedynie interes przyszłych lokatorów inwestycji.

Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2008 r., organ odwoławczy podzielił stanowisko organu pierwszej instancji w sprawie oceny wpływu planowanej inwestycji na środowisko.

Nie może skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji powołanie się przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. na "raport o oddziaływaniu na środowisko". W ocenie Sądu, z uzasadnienia tej decyzji wynika, że wskazanie "raportu" stanowi jedynie omyłkowe nazwanie znajdującego się w aktach postępowania administracyjnego dowodu - dokumentu "Informacja ekologiczna...". Organ odwoławczy na stronie drugiej decyzji zacytował fragment tej informacji stwierdzając, że "(...) wyniki obliczeń wskazują, że normy jakości powietrza ze względu na ochronę zdrowia ludności w otoczeniu inwestycji będą dotrzymane (...)"

8

Sygn. akt IV SA/Wa 29/09

(por. str. 56 "Informacji ekologicznej..."). Na co sam skarżący zwraca uwagę, w postępowaniu zakończonym wydaniem zaskarżonej decyzji, ostatecznie postanowiono o odstąpieniu od wymogu sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Konkludując, niefortunne sformułowanie zawarte w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] października 2008 r. w żadnym razie nie stanowi podstawy do jej uchylenia.

Jak zasadnie wskazało Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., zgodnie z art. 46 ust. 3 ustawo Prawo ochrony środowiska, wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wymaga przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, które dla tego samego przedsięwzięcia przeprowadza się jednokrotnie. Takie postępowanie zostało przeprowadzone przez Prezydenta W. Z kolei postępowanie przeprowadzone przez organ odwoławczy potwierdziło ustalenia dokonane przez organ pierwszej instancji, co obligowało do utrzymania w mocy decyzji z dnia [...] czerwca 2008 r.

Odnosząc się do zarzutu skarżącego nieodniesienia się przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. do wszystkich zarzutów podniesionych w odwołaniu od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] czerwca 2008 r., jak np. kwestii odprowadzenia wód z wykopów budowlanych oraz braku zabezpieczenia sąsiadujących działek przed zalaniem należy wskazać, że ustalając stosowne wymagania w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, organy orzekające nie mają obowiązku określenia szczegółowych warunków technicznych realizacji środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. Szczegółowe warunki techniczne realizacji uwarunkowań środowiskowych powinny być bowiem ustalone dopiero na etapie przygotowywania projektu budowlanego. Dlatego też, w ocenie Sądu stopień szczegółowości decyzji organu pierwszej instancji w tym zakresie spełnia wymagania określone w art. 56 ust. 2 ustawy Prawo ochrony środowiska. Nie można też czynić Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w W. zarzutu z powodu nieodniesienia się do podniesionych w odwołaniu okoliczności, prawnie obojętnych dla dopuszczalności ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. Obniżenie standardu życia mieszkańców sąsiednich nieruchomości, czy też obniżenie wartości tych nieruchomości nie są przedmiotem oceny organu orzekającego w przedmiotowym zakresie.

9

Sygn. akt IV SA/Wa 29/09

Podsumowując należy stwierdzić, że podniesione w skardze zarzuty naruszenia art. 7, art. 8, art. 9, art. 11 oraz art. 77 § 1 i § 4 k.p.a., w ocenie Sądu nie są zasadne. Organy obu instancji w sposób prawidłowy zgromadziły w sprawie materiał dowodowy, dokonując czynności w zakresie wymaganym przez przepisy prawa dotyczących wydawania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Powołując się na właściwe przepisy prawa, w sposób wystarczający wyjaśniły motywy podjętych przez siebie decyzji.

Z powyższych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.