Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 898/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2012-11-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: par. 6
journal: Dz.U. 2009 nr 40 poz 326
law: Rozporządzenie MInistra Rolnictwa i Rozwoju Wsi  z dnia 9 marca 2009 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz  szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego

SENTENCJA

Dnia 6 listopada 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Górecka (spr.) Sędziowie WSA Walentyna Długaszewska WSA Mirella Ławniczak Protokolant: st. sekr. sąd. Janusz Maciaszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 listopada 2012 roku przy udziale sprawy ze skargi W M na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P z dnia .... r. nr ... w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego na rok 2011 oddala skargę


UZASADNIENIE

Wnioskiem zarejestrowanym w dniu 09.05.2011r. W M wniósł o przyznanie płatności na rok 2011 do gruntów rolnych: jednolitej płatności obszarowej (JPO); płatności uzupełniającej (UPO) do powierzchni grupy upraw podstawowych, oraz płatności uzupełniającej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę uprawianych na trwałych użytkach zielonych (płatności zwierzęce) oraz płatności cukrowej.

We wniosku zadeklarowano do płatności działki ewidencyjne o numerach: ... położone w województwie w. [ ... ] , działki ewidencyjne o numerach: ... położone w województwie w. [ ... ] oraz działkę ewidencyjną o numerze ... położoną w województwie w, powiat [ ... ].

W przedmiotowym wniosku łączna powierzchnia zadeklarowanych do udzielenia płatności działek rolnych wyniosła:

- 31,66 ha w ramach JPO,

- 25,61 ha w ramach UPO- do powierzchni grupy upraw podstawowych,

W ramach JPO powierzchnia 4,72 ha stanowiła trwałe użytki zielone i wnioskodawca zaznaczył, że ubiega się o płatność zwierzęcą.

Decyzją z dnia 25 listopada 2011r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w G wydaną w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przyznał płatności na rok 2011 w wysokości 30 450,61 zł, w tym:

1. jednolitą płatność obszarową w wysokości 22 496,65 zł

2. uzupełniającą płatność obszarową do powierzchni grupy upraw podstawowych w wysokości 7 023,03 zł,

3. uzupełniającą płatność obszarową do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę uprawianych na trwałych użytkach zielonych w wysokości 930,93 zł.

W uzasadnieniu powyższej decyzji organ I instancji podał, iż płatność naliczona została do powierzchni: 31,66 ha w ramach JPO i 25,61 ha w ramach UPO i nastąpiło to zgodnie z wnioskiem. Co do uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych (płatność zwierzęca), organ uznał, że płatność ta przysługuje w 2011 roku do powierzchni trwałych użytków zielonych zadeklarowanych we wniosku na 2011 rok tylko w takim zakresie w jakim producentowi rolnemu została przyznana płatność uzupełniająca w roku 2006 do powierzchni trwałych użytków zielonych, traw na gruncie ornym oraz mieszanek roślin motylkowatych drobnonasiennych z trawami. Organ ustalił, że powierzchnia referencyjna dla beneficjenta z 2006 roku, do której przyznano płatność zwierzęcą w 2011 roku wynosi 2,35 ha.

Odwołanie od powyższej decyzji złożył W M . Odwołujący wniósł o uwzględnienie działek nr [ ... ] znajdujących się w miejscowości L bowiem organ uwzględnił jedynie powierzchnie działek położonych w miejscowości B przyznając jedynie na te ostatnie płatność zwierzęcą. Powoływał się na okoliczność związaną z rokiem 2008, w którym – zdaniem odwołującego- została wydana nowa decyzja uwzględniająca wpis gospodarstw (wszystkich objętych przedmiotowym wnioskiem) pod jeden numer EP. Wskazywał przy tym, że wydane decyzje w sprawie płatności bezpośrednich za lata 2009 i 2010 również nie uwzględniają działek położonych w L.

Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w P decyzją z dnia 20 czerwca 2012 utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Organ odwoławczy powołując się na przepis art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oraz §6 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 marca 2009r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznania oraz wypłaty płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego stwierdził, że w związku z tym, iż beneficjent w latach 2004- 2006 składał wnioski obszarowe toteż płatność zwierzęca mogła zostać jemu przyznana w 2011 roku, jednak tylko w oparciu o ustaloną na podstawie wniosku z 2006 roku powierzchnię referencyjną. Ta zaś wyznacza górną granicę wysokości przyznanej płatności zwierzęcej. Ponieważ we wniosku złożonym w 2006 roku beneficjent zadeklarował tylko dwie działki rolne z wymaganą uprawą (działka rolna "I"- trwałe łąki i pastwiska- 0,77 ha oraz działka rolna "R"- trawy na gruntach ornych- 1,58ha ) , tak więc wyłącznie te dwie działki, ze względu na rodzaj uprawy, kwalifikowały się do ustalenia na ich podstawie powierzchni referencyjnej za 2006rok, która stanowi wyznacznik do wykazania powierzchni referencyjnej na kolejne lata. Organ odwoławczy ustosunkowując się do zarzutów odwołania powołał się na przepis §11 ust. 2 w/w rozporządzenia z dnia 9 marca 2009r.stwierdzajac, iż można powiększyć powierzchnię referencyjną rolnika o powierzchnię referencyjną małżonka ale tylko wówczas, gdy małżonek jest rolnikiem, któremu co najmniej raz przyznano płatność zwierzęcą na podstawie rozporządzenia z dnia 13 marca 2007r., tymczasem- według ustaleń organu odwoławczego- małżonka beneficjenta nigdy nie otrzymała płatności zwierzęcej.

Obecnie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na powyższą decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego w P z dnia 20 czerwca 2012r. wniósł W M wnosząc o jej uchylenie a także o uchylenie poprzedzającej ją decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w G z dnia 25 listopada 2011r.

Skarżonej decyzji zarzucał niewłaściwą interpretację zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Zdaniem skarżącego niesłusznie organ "zredukował" powierzchnię upraw roślinnych przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych (płatność zwierzęcą) bowiem w 2008roku obliczono ją na 4,72 ha, zaś w 2011r. na 2,35 ha i podobnie uczyniono w latach 2009 i 2010. Skarżący powołał się na sporządzony w dniu 15.06.2007r. w siedzibie organu protokół, w którym małżonka skarżącego zrezygnowała z własnego numeru EP i wyraziła zgodę na przeniesienie jej wniosku o dopłaty OB. 07 na numer EP męża- dotyczy działek o numerach: 248,317 i 272., którą to okoliczność skarżący podnosił już w odwołaniu, zaś organ pomimo tej wiedzy zarzucił skarżącemu, że ten nie złożył w terminie dokumentów stanowiących o kwalifikowalności do rozpoznawanej pomocy.

Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoją argumentację podaną w uzasadnieniu skarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej m.in. poprzez orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne – art. 3§1 i §2 pkt 1 ustawy z dnia 30 stycznia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami . Kontrola zaskarżonej decyzji dokonywana jest zarówno co do zgodności z prawem materialnym jak i co do zachowania przy jej wydaniu przepisów postępowania procesowego. Ponadto przy kontroli legalności decyzji Sąd bierze pod uwagę prawo wspólnotowe.

Kierując się wskazanymi powyżej granicami kontroli sądowo administracyjnej , Sąd orzekający uznał, że skarga nie zasługuje na jej uwzględnienie.

W przedmiotowej sprawie niesporne jest, iż decyzją z dnia 25 listopada 2011r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w G wydaną w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przyznał skarżącemu płatności na rok 2011 w wysokości 30 450,61 zł, w tym:

• jednolitą płatność obszarową w wysokości 22 496,65 zł

• uzupełniającą płatność obszarową do powierzchni grupy upraw podstawowych w wysokości 7 023,03 zł,

• uzupełniającą płatność obszarową do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę uprawianych na trwałych użytkach zielonych w wysokości 930,93 zł.

Co do uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych (płatność zwierzęca), organ uznał, że płatność ta przysługuje w 2011 roku do powierzchni trwałych użytków zielonych zadeklarowanych we wniosku na 2011 rok tylko w takim zakresie w jakim producentowi rolnemu została przyznana płatność uzupełniająca w roku 2006 do powierzchni trwałych użytków zielonych, traw na gruncie ornym oraz mieszanek roślin motylkowatych drobnonasiennych z trawami. Organ ustalił, że powierzchnia referencyjna dla beneficjenta z 2006 roku, do której przyznano płatność zwierzęcą w 2011 roku wynosi 2,35 ha.

Tak więc spór w niniejszej sprawie dotyczy nieuwzględnienia przez organ żądania skarżącego jako beneficjenta płatności, przyznania tzw. płatności zwierzęcej do powierzchni uwzględniającej zgłoszone we wniosku o przyznanie płatności na rok 2011, działki położone w L o numerach ewidencyjnych: [ ... ]. Skarżący twierdził, że we wniosku o przyznanie płatności na 2006 rok powyższych działek nie podał, nie zgłosił ich do tzw. płatności zwierzęcej bowiem dopiero 15.06.2007 roku jego małżonka złożyła do protokołu w siedzibie organu oświadczenie, w którym na jego rzecz zrzekła się numeru EP i wyraziła zgodę na przeniesienie jej wniosku o płatności bezpośrednie na rok 2007 na numer EP męża. Tej czynności miało towarzyszyć wyrażenie zgody na przekazywanie pieniędzy z dopłat dotyczących działek z wniosku małżonki o płatności na rok 2007, tj. działek o numerach ewidencyjnych [ ... ] położonych w L. Organ nie kwestionował tego zdarzenia. Organ powołując się na wskazane w treści rozstrzygnięć przepisy prawa twierdził jedynie, że skarżącemu nie przysługiwała płatność zwierzęca w takim zakresie w jakim tego oczekiwał.

Należy stwierdzić, że organy obydwu instancji zadziałały prawidłowo.

Podstawą prawną dla rozstrzygnięcia są przepisy ustawy z dnia 26 stycznia 2007r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008r. Nr 1701051, ze zm.) i przepisy rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 marca 2009r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2009r. Nr40, poz. 326 ze zm.). W §6 tego rozporządzenia wskazano kiedy przysługuje płatność zwierzęca. I tak przysługuje ona, jeżeli:

1/ rolnik lub jego małżonek w okresie od dnia 1 kwietnia 2005r. do dnia 31 marca 2006 roku był posiadaczem bydła lub owiec, lub kóz lub koni, co potwierdza wpis lub zgłoszenie tych zwierząt do rejestru tych zwierząt gospodarskich oznakowanych lub do rejestru koniowatych, o których mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, także w przypadku gdy osoby te nie pozostawały w związku małżeńskim w tym okresie,

2/ na podstawie wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych złożonego w 2006r., rolnikowi lub jego małżonkowi przyznano płatność uzupełniającą do powierzchni:

a) trwałych użytków zielonych lub

b) upraw traw przeznaczonych na paszę uprawianych na gruntach ornych, lub

c) mieszanek roślin motylkowatych drobnonasiennych z trawami, jeżeli we wniosku złożonym w 2006 r. o przyznanie tej płatności rolnik wskazał taki rodzaj mieszanki

- także w przypadku gdy osoby te nie pozostawały w związku małżeńskim.

Z akt administracyjnych wynika, że skarżący we wniosku o płatności na 2006 rok w ogóle nie wskazał przedmiotowych działek położonych w L (co jest okolicznością bezsporną jako, że dopiero w 2007 roku nastąpiło złożenie przez współmałżonka skarżącego oświadczenia, na które skarżący się powołuje). Nadto według ustaleń organów administracyjnych A M (współmałżonka) nigdy nie otrzymała płatności zwierzęcej. Jak podaje organ w uzasadnieniu skarżonej decyzji, małżonka skarżącego w 2006 roku zadeklarowała we wniosku sporne działki rolne z uprawą "trwałe łąki i pastwiska" o powierzchni 2,87 ha, jednak w wyznaczonym przepisem §6 powołanego powyżej rozporządzenia okresie (tj. w okresie od 01.04.2005r. do 31.03.2006r.) nie posiadała zarejestrowanych zwierząt gospodarskich. Nigdy- według twierdzeń organu- A M nie zarejestrowała siedziby stada i nigdy nie posiadała zarejestrowanych zwierząt i w tym względzie powierzchnia maksymalna wyznaczona dla niej wyniosła 0,00 ha.

Skarżący tej okoliczności nie kwestionował, nie przedstawił jakichkolwiek ewentualnych dowodów na twierdzenia przeciwne.

Należy w tym miejscu zauważyć, że postępowanie w sprawie przyznania płatności do gruntów rolnych jest postępowaniem stricte wnioskowym a to oznacza, że organ rozpatrujący wnioski z jednaj strony jest związany tym, co wnioskodawca we wniosku żąda, zaś z drugiej strony za treść merytoryczną wniosku odpowiada wyłącznie wnioskujący o dopłaty.

Powyższe oznacza, że w sytuacji, gdy beneficjent ubiegał się o płatność zwierzęcą do działek wskazanych we wniosku , winien mieć wiedzę na temat tego, czy on lub jego małżonka w okresie , o którym powyżej mowa spełniali warunki wskazane w omówionym już przepisie § 6 rozporządzenia z dnia 9 marca 2009r. Mianowicie wnioskujący o przedmiotową płatność musiał spełniać warunki do jej uzyskania. Jednym z warunków przyznania płatności zwierzęcej jest wykazanie bydła lub owiec, lub kóz lub koni od dnia 1 kwietnia 2005r. do dnia 31 marca 2006r. tj. w " okresie referencyjnym", potwierdzonego wpisem lub zgłoszeniem tych zwierząt do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych lub do rejestru koniowatych. Jest to – jak ją określił WSA w Krakowie w wyroku z dnia 14.07.2010r. (SA/Kr 839/10, Lex nr 660693) .płatność historyczna tzn. taka, która nie jest powiązana z bieżącą produkcją i aktualnym stanem zwierząt lecz ze stanem zwierząt zgłoszonych do rejestru zwierząt gospodarskich w okresie referencyjnym poprzedzającym przyznanie płatności zwierzęcej.

Samo powoływanie się na przekazanie numeru identyfikacyjnego producenta rolnego oraz oświadczenie o wyrażeniu zgody na przekazanie pieniędzy z dopłat dotyczących przedmiotowych działek położonych w L- nie wystarczy aby uzyskać prawo do płatności zwierzęcej obejmującej przekazane skarżącemu działki.

Tym samym – w ocenie Sądu- nie znajdują uzasadnienia zarzuty skarżącego precyzowane w zakresie niewłaściwej interpretacji zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego.

Organy zebrany w sprawie materiał dowodowy oceniły prawidłowo . Skarżący nadto nigdy nie twierdził, że jego współmałżonka do przedmiotowych działek położonych w L a zgłoszonych przez skarżącego we wniosku o płatności zwierzęce na 2011 rok, otrzymała w 2006 roku płatność uzupełniającą, o której mowa w §6 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia jak również nie twierdził że jego współmałżonka w okresie referencyjnym była posiadaczem zwierząt gospodarskich wpisanych czy też zgłoszonych do rejestru, o którym mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt.

Skoro tak, uznać należało, że organy zasadnie i prawidłowo przyjęły, że wyłącznie działki rolne :I" oraz "R" w łącznej powierzchni wynoszącej 2,35 ha , ze względu na rodzaj uprawy kwalifikują się do ustalenia na ich podstawie powierzchni referencyjnej za 2006 rok dla skarżącego. To z kolei pozwala ocenić dokonane przez organ obliczenia przyznanych skarżącemu płatności za prawidłowe.

Tak więc organ I instancji a za nim organ odwoławczy prawidłowo ustalił, że skarżący nie spełniał wymogów koniecznych do uzyskania płatności zwierzęcych w żądanym zakresie i prawidłowo orzeczono o ich przyznaniu ustalając powierzchnię maksymalną wynoszącą 2,35 ha na podstawie wniosku skarżącego o płatności na 2006 rok. .

Sąd nie dopatrzył się jakiegokolwiek uchybienia zarówno co do dokonanych przez organy ustaleń faktycznych jak i powołanych podstaw prawnych rozstrzygnięć a także w dokonanej przez te organy wykładni przepisów prawa.

Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności faktyczne i prawne Sąd nie znalazł postaw do kwestionowania poprawności zaskarżonego rozstrzygnięcia, stąd zgodnie z art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił.