Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 449/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2011-12-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 58
journal: Dz.U. 2005 nr 239 poz 2019
law: Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne - tekst jednolity
article: art. 97 § 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 ust. 1 pkt 1 lit. ai lit. c, art. 135, art. 152, art. 153 art. 200 i art. 205 § 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Żak, Sędziowie Sędzia NSA Teresa Kobylecka (spr.), Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Sebastian Styczeń, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 28 grudnia 2011r. sprawy ze skargi H.M., J.K. i K.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie organu I instancji; II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku; III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz: K.K. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych, H.M. i J.K. kwotę po 257 (dwieście pięćdziesiąt siedem) złotych - tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] Burmistrz Gminy na podstawie art. 94 § 1 pkt 4 k.p.a. zawiesił z urzędu postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia, polegającego na budowie stacji paliw z myjnią samochodów osobowych i dostawczych, stacją transformatorową oraz niezbędną infrastrukturą techniczną, wjazdem i wyjazdem, przyłączami wodociągowymi, kanalizacji sanitarnej i deszczowej, energetycznym i telefonicznym, zlokalizowanego na terenie działek o numerach ewidencyjnych 2864/10, 2864/11, 2864/12, 2864/13, 2864/29, 3/671 położonych we W. ul. P. dla H. M., K. K. i J. K. – z uwagi na konieczność rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, co do kwestii obowiązywania decyzji Wojewody z dnia [...] o ustaleniu stref ochronnych komunalnych ujęć wód podziemnych na terenie miasta i gminy W.

W uzasadnieniu postanowienia organ I instancji m.in. wskazał, że projektowane przedsięwzięcie inwestycyjne zlokalizowane jest w obrębie stref ochronnych komunalnych ujęć wód podziemnych, ustanowionych dla miasta W. decyzją Wojewody z dnia [...] znak: [...] - na obszarze podwyższonej ochrony. Zapisy pkt VIII ppkt 6 cytowanej decyzji wykluczają jednoznacznie lokalizowanie na terenie przeznaczonym pod planowane przedsięwzięcie między innymi zbiorników produktów ropopochodnych i innych substancji chemicznych. Wyjątek dotyczy zbiorników z gazem płynnym lub olejem opałowym dla potrzeb lokalnych kotłowni. Decyzja Wojewody nie została wygaszona przez Wojewodę, a zatem nadal obowiązuje (pismo Urzędu Wojewódzkiego Wydziału Środowiska i Rolnictwa z dnia [...] znak: [...].

Organ I instancji podał, że stanowisko powyższe odnośnie obowiązywania decyzji Wojewody z dnia [...] potwierdziło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w decyzji z dnia [...], utrzymującej w mocy decyzję Burmistrza Gminy z dnia [...] o odmowie ustalenia warunków zabudowy dla realizacji przedmiotowej inwestycji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z dnia 4 marca 2009r. sygn. akt II SA/Ke 680/08 oddalił skargę na w/w decyzję Kolegium. Wyrok WSA w Kielcach został jednakże uchylony przez Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 17 marca 2010r. sygn. akt II OSK 571/09. W wyroku tym Sąd wskazał na konieczność szczegółowego zbadania i rozstrzygnięcia powyższej problematyki przez właściwe organy administracji publicznej. Organ I instancji uznał za uzasadnione zawieszenie postępowania dotyczącego określenia środowiskowych uwarunkowań dla przedmiotowego przedsięwzięcia do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia powyższej kwestii.

Zażalenie na powyższe postanowienie Burmistrza Gminy z dnia [...] wnieśli H. M. i J. i K. K., żądając uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości i wydania żądanej decyzji. W uzasadnieniu zażalenia podali, iż w postanowieniu nie wskazano postępowania stanowiącego "rzekome" zagadnienie wstępne ani sądu, czy organu który miałby je rozstrzygać. Podnieśli, powołując się na orzecznictwo sądowe, że fakt niestwierdzenia przez żaden organ wygaśnięcia decyzji, która wygasła nie oznacza, że decyzja ta nadal obwiązuje.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu zażaleń, postanowieniem z dnia [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a. utrzymało zaskarżone postanowienie w mocy .

W uzasadnieniu postanowienia Kolegium przedstawiło następujący stan faktyczny i prawny sprawy:

H. M. i J.K. i K. K.w dniu 22 grudnia 2008r. wystąpili do Burmistrza Miasta i Gminy z wnioskiem (uzupełnionym w dniu 24 grudnia 2008r.) o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia, polegającego na budowie stacji paliw z myjnią samochodów osobowych, dostawczych, stacją transformatorową oraz niezbędną infrastrukturą techniczną, wjazdem i wyjazdem, przyłączami: wodociągowym, kanalizacji sanitarnej i deszczowej, energetycznym i telefonicznym, zlokalizowanego na terenie działek o numerach ewidencyjnych: 2864/10, 2864/11, 2864/12, 2864/13, 2864/29, 3671 położonych we W. ul. P.

Decyzją z dnia [...] Burmistrz Gminy odmówił wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji opisanego przedsięwzięcia. Powodem odmowy było ustalenie, że projektowana inwestycja zlokalizowana jest w obrębie stref ochronnych komunalnych ujęć wód podziemnych, ustanowionych dla miasta Włoszczowa decyzją Wojewody z dnia [...] - na obszarze podwyższonej ochrony. Organ wskazał, że zapisy pkt VIII ppkt 6 tej decyzji jednoznacznie wykluczają lokalizowanie na terenie przeznaczonym pod planowane przedsięwzięcie między innymi zbiorników produktów ropopochodnych i innych substancji chemicznych. Wyjątek dotyczy zbiorników z gazem płynnym lub olejem opałowym dla potrzeb lokalnych kotłowni.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] uchyliło w/w decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia, uznając iż rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2010r. sygn. akt II SA/Ke 34/10 oddalił skargę, wniesioną na decyzję Kolegium wskazując, że podstawowe znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy miała kwestia oceny ważności i zakresu obowiązywania decyzji Wojewody z dnia [...] wprowadzająca w pkt VIII zakaz lokalizowania zbiorników produktów ropopochodnych i innych substancji chemicznych oraz rurociągów do ich transportu, z wyjątkiem zbiorników z płynnym gazem lub olejem opałowym dla potrzeb lokalnych kotłowni, na obszarze podwyższonej ochrony komunalnych ujęć wód podziemnych we W., na którym bezspornie przewidywana jest inwestycja objęta wnioskiem.

Organ wskazał na ocenę Sądu, wyrażoną w uzasadnieniu tego wyroku, że decyzja Wojewody została wyeliminowana z obrotu prawnego przez rozporządzenie nr [...] Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] w sprawie ustanowienia strefy ochronnej dla ujęcia wód podziemnych studni nr I i studni Nr II w miejscowości W. (Dz.Urz. Woj. Nr 93, poz. 1420). Dla oceny obowiązywania opisanej decyzji Wojewody nie ma znaczenia fakt, iż rozporządzeniem z dnia [...] nr [...] Regionalny Dyrektor Zarządu Gospodarki Wodnej uchylił własne rozporządzenie z [...] (Dz.Urz. Woj.. Nr 11, poz. 155). Jak wskazał Sąd, jeżeli decyzja Wojewody utraciła moc w związku z wejściem w życie rozporządzenia z dnia [...], to późniejsze wyeliminowanie tego rozporządzenia z obrotu prawnego nie powoduje, że decyzja Wojewody zaczyna ponownie obowiązywać. Wyrokiem z dnia 16 listopada 2010r., sygn. akt II OSK 1621/10 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, wniesioną od powyższego wyroku.

Ponadto Kolegium wskazało na treść uzasadnienia postanowienia WSA w Kielcach z dnia 17 lutego 2010r. (sygn. akt II SA/Ke 34/10 - zawieszające postępowanie sądowe w sprawie ze skargi na decyzję Kolegium z dnia [...]), w którym Sąd wskazał, iż pozytywna decyzja w sprawie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia, o której mowa w art. 71 i nast. ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2008 r. nr 199, poz. 1227) może być wydana tylko wówczas, gdy realizacja przedsięwzięcia na danym terenie jest dopuszczalna, to znaczy nie zakazują jej przepisy odrębne, w szczególności takie, których celem - podobnie jak w przypadku uregulowanym w ustawie - jest ochrona środowiska naturalnego człowieka. Sąd podał, że wprawdzie ustawa określając przypadki wydania odmownej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie zawiera odesłania do przepisów odrębnych (za wyjątkiem ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli został uchwalony), to jednak ratio legis uregulowań w niej zawartych, którym jest ochrona środowiska naturalnego, nakazuje sięgać do innych przepisów, a zwłaszcza tych, które w sposób bezwzględny zakazują lokalizowania na danym terenie pewnych inwestycji - właśnie ze względu na ochronę środowiska. Ochrona ta polega w szczególności na racjonalnym kształtowaniu środowiska i gospodarowaniu zasobami środowiska zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju, przeciwdziałania zanieczyszczeniom i przywracaniu elementów przyrodniczych do stanu właściwego. W ocenie Sądu o dopuszczalności realizacji inwestycji na danym terenie decyduje nie tylko raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, a także uregulowania zawarte w innych obowiązujących powszechnie aktach prawnych, które w niektórych przypadkach zakazują lokalizacji pewnych inwestycji na terenach objętych szczególną ochroną ze względu na zachowanie jakości zasobów naturalnych środowiska przyrodniczego.

Kolegium uznało, że istotne znaczenie ma rozstrzygnięcie kwestii ustanowienia stref ochronnych dla przedmiotowego terenu, co w trybie aktualnie obowiązujących przepisów ustawy z dnia 18 lipca 2001r. Prawo wodne (Dz.U. z 2005 r. nr 239, poz. 219) wymaga podjęcia stosownego rozstrzygnięcia przez Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej.

Zgodnie z art. 51 ustawy Prawo wodne, w celu zapewnienia odpowiedniej jakości wody ujmowanej do zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia oraz zaopatrzenia zakładów wymagających wody wysokiej jakości, a także ze względu na ochronę zasobów wodnych , mogą być ustanawiane: 1) strefy ochronne ujęcia wody, 2) obszary ochronne zbiorników wód śródlądowych. Stosownie do art. 52 strefę ochronną ujęcia wody stanowi obszar, w którym obowiązują zakazy, nakazy i ograniczenia w zakresie użytkowani gruntów oraz korzystania z wody. Strefę ochronną dzieli się na teren ochrony bezpośredniej i pośredniej.

W myśl art. 54 ust. 1 - na terenie ochrony pośredniej może być zabronione lub ograniczone wykonywanie robót oraz innych czynności powodujących zmniejszenie przydatności ujmowanej wody lub wydajności ujęcia w szczególności: np. lokalizowanie magazynów produktów ropopochodnych oraz innych substancji, a także rurociągów do ich transportu (pkt 8), mycie pojazdów mechanicznych (pkt 10).

Teren ochrony pośredniej ujęcia wód podziemnych wyznacza się na podstawie ustaleń zawartych w dokumentacji hydrogeologicznej tego ujęcia. Zgodnie z art. 58 ust. 1 strefę ochronną, ustanawia w drodze aktu prawa miejscowego, dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej, na wniosek i koszt właściciela ujęcia wody, wskazując zakazy, nakazy, ograniczenia oraz obszary na których one obowiązują, stosownie do art. 52-57. Do wniosku o ustanowienie strefy ochronnej ujęcia wody podziemnej dołącza się dokumentację hydrogeologiczną o której mowa w art. 55 ust. 2

Jak z powyższego wynika ustanowienie przez właściwy organ strefy ochronnej wymaga podjęcia przez właściciela ujęcia wody, czyli w przedmiotowej sprawie Gminę Włoszczowa stosownych czynności mających na celu opracowanie dokumentacji hydrogeologicznej niezbędnej do wystąpienia z wnioskiem do Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej.

W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego Gmina podjęła czynności mające na celu wystąpienie do Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej o wyznaczenie stref ochronnych dla ujęć wód podziemnych będących własnością Gminy. W dniu 29 kwietnia 2010r. Rada Miejska podjęła uchwałę Nr XLIII/341/10 w sprawie upoważnienia Dyrektora Zakładu Wodociągów i Kanalizacji do występowania przed występowania przed właściwymi organami w celu ustanowienia stref ochronnych dla ujęć wody będących własnością Gminy położonych w miejscowości Włoszczowa i miejscowościach D., K. i D.. W oparciu o powyższą uchwałę w dniu 12 października 2010r. udzielone zostało Dyrektorowi Włoszczowskiego Zakładu Wodociągów i Kanalizacji stosowne upoważnienie. W uchwale budżetowej Gminy na 2011 r. zagwarantowane zostały środki finansowe na opracowanie stref ochronnych ujęć wody. Prowadzone jest w chwili obecnej postępowanie mające na celu wyłonienie wykonawcy powyższej dokumentacji.

W myśl art. 97 § 1 ust. 4 k.p.a. organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozstrzygnięcie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego (prejudycjalnego) przez inny organ lub sąd.

Zdaniem organu, pod pojęciem "zagadnienia wstępnego" należy rozumieć sytuacje, w których wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem, uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego. Zagadnieniem wstępnym w rozumieniu tego przepisu jest zatem postępowanie, którego wynik bezpośrednio wpłynie na treść rozstrzygnięcia w sprawie administracyjnej. Pomiędzy rozstrzygnięciem zapadłym przed sądem lub innym organem a rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej musi zachodzić stosunek zależności, co oznacza, że sprawa administracyjna może zostać rozstrzygnięta na różne sposoby - w zależności od tego, jakie rozstrzygnięcie wyda Sąd lub inny organ. Ocena tego zagadnienia, należy ze względu na jego przedmiot do kompetencji innego organu niż ten, przed którym toczy się postępowanie w sprawie głównej lub sądu.

Zdaniem Kolegium, taka zależność zachodzi pomiędzy rozstrzygnięciem Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej kwestii ustanowienia stref ochronnych dla komunalnych ujęć wody na terenie miasta Włoszczowa a wydaniem przez Burmistrza Gminy wnioskowanej decyzji środowiskowej, a zatem zachodzi sytuacja, o której mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] wnieśli H. M. i J.K. i K. K., domagając się jego uchylenia oraz uchylenia postanowienia organu I instancji, a także zasądzenia kosztów postępowania sądowego.

W uzasadnieniu skarżący podnieśli, że konieczność uregulowania kwestii stref ochronnych dla miasta W. nie może stanowić zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Przywołane w treści uzasadnienia postanowienia przepisy ustawy Prawo wodne nie zawierają norm ustanawiających wprost prawa lub obowiązki obywateli, ale zawierają normy konstytucyjne, których adresatem jest właściwy Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej, zaś ich konkretyzacja zawierająca ograniczenia praw i wolności obywatelskich następuje w drodze aktu stanowienia prawa – ustanowienia aktu prawa miejscowego. Organem w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. nie może być organ powołany do stanowienia prawa, stąd nie można zawiesić postępowania w związku z oczekiwanym w nieokreślonej przyszłości aktem ustanowienia przepisów prawa miejscowego.

Ponadto, zdaniem skarżących żaden z przepisów przywołanych w postanowieniu nie przewiduje obligu ustanowienia pośredniej ochrony ujęć wód (zgodnie z art. 54 ustawy Prawo wodne – "mogą być ustanawiane"), tym samym brak tych stref nie jest bezwzględną przeszkodą dla wydania przedmiotowej decyzji. Okoliczności wskazane przez Kolegium, tj. podjęcie uchwały w sprawie upoważnienia Dyrektora do występowania przed właściwymi organami, zagwarantowanie środków finansowych w uchwale budżetowej na 2011r., prowadzenie postępowania mającego na celu wyłonienie wykonawcy dokumentacji są okolicznościami faktycznymi, a nie materialnoprawnymi, które nie mogą być uznane za "zagadnienie wstępne". Stan prawny przy podejmowaniu rozstrzygnięcia w postępowaniu administracyjnym określa się zawsze na dzień orzekania.

Ponadto skarżący powołali się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 22 lipca 2010r., sygn. akt II SA/Ke 13/10, w którym zobowiązano Burmistrza Gminy do wydania w terminie jednego miesiąca od dnia doręczenia akt administracyjnych wraz z odpisem wyroku, stosownego aktu administracyjnego w sprawie z wniosku skarżących o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia (utrzymany w mocy wyrokiem NSA z dnia 11 stycznia 2011r., sygn. akt II OSK 2211/10).

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sadów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, biorąc pod uwagę stan prawny i faktyczny istniejący w dniu wydania zaskarżonego aktu.

Przedmiotem kontroli sądu w sprawie niniejszej jest postanowienie o zawieszeniu z urzędu, na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. postępowania w sprawie ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedmiotowej inwestycji. W sentencji postanowienia z dnia 9 marca 2011r. organ I instancji jako podstawę zawieszenia wskazał "konieczność rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, co do kwestii obowiązywania decyzji Wojewody z dnia [...] o ustaleniu stref ochronnych komunalnych ujęć wód podziemnych na terenie miasta i gminy W.", natomiast organ odwoławczy w uzasadnieniu postanowienia podał "zależność pomiędzy rozstrzygnięciem Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w kwestii ustanowienia stref ochronnych dla komunalnych ujęć wody na terenie miasta Włoszczowa a wydaniem przez Burmistrza Gminy wnioskowanej decyzji środowiskowej". Podstawa wskazana przez Burmistrza nie może być uznana za zagadnienie wstępne, gdyż rozstrzygnięcie tego problemu należy do organu rozpoznającego wniosek o środowiskowe uwarunkowania, takie też były zalecenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (sygn. akt II SA/Ke 34/10) oraz Naczelnego Sadu Administracyjnego (sygn. akt II OSK 1621/10), które są wiążące w sprawie niniejszej na podstawie art. 153 p.p.s.a.. Natomiast badając zaskarżone postanowienie organu II instancji pod względem jego zgodności z prawem Sąd uznał, że zostało ono wydane z naruszeniem art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., co miało wpływ na wynik sprawy.

Obligatoryjne zawieszenie postępowania administracyjnego następuje tylko w przypadkach ściśle określonych. Taki przypadek występuje, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd (art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a).

"Zagadnieniem wstępnym" w rozumieniu tego przepisu jest kwestia prawna, która wyłoniła się w toku postępowania administracyjnego i jej uprzednie rozstrzygnięcie, leżące w kompetencji innego organu warunkuje (stanowi przesłankę) rozstrzygnięcia głównej sprawy. Oznacza to, że bez rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego nie jest możliwe wydanie orzeczenia w głównej sprawie (por. wyrok NSA z dnia 28 września 2010r., sygn. akt II GSK 820/09). Nie będzie więc zagadnieniem prejudycjalnym samo twierdzenie, że wynik innego postępowania może mieć, a nawet ze względów ekonomicznych, czy też celowościowych będzie miał wpływ na rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej, jeśli możliwe jest jej rozpatrzenie i wydanie decyzji (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 7 września 2011r., sygn. akt II SA/Gd 503/11).

Należy podzielić wyrażone w skardze stanowisko, że "innym organem" w rozumieniu przepisu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. jest wyłącznie organ administracji publicznej powołany do stosowania prawa (organ orzekający), a nie organ do stanowienia prawa (por. wyrok NSA z dnia 11 grudnia 2008r. sygn. akt II OSK 1592/07, wyrok NSA z dnia 26 lutego 2009r., sygn. akt II OSK 251/08). Ustanowienie strefy ochronnej przez dyrektora regionalnego zarządu gospodarki wodnej (na wniosek właściciela ujęcia wody) stanowi, zgodnie z przepisem art. 58 ustawy z dnia 18 lipca 2001r. Prawo wodne - akt prawa miejscowego. Zatem oczekiwanie na przewidywaną zmianę stanu prawnego, a w rozpoznawanej sprawie na ustanowienie strefy ochronnej ujęcia wody na terenie miasta Włoszczowa, nie stanowi zagadnienia wstępnego, które mogłoby uzasadniać zawieszenie postępowania na zasadzie art. 97 § 1 pkt 4 kpa w sprawie ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia. Ustanowienie takich stref w drodze aktu prawa miejscowego należy do sfery tworzenia prawa, a nie jego stosowania, nie stanowi więc zagadnienia wstępnego. Obowiązek zawieszenia postępowania może także wynikać z ustawowych przepisów szczególnych (np. art. 62 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym), jednak takiego przepisu nie zawiera ustawa Prawo wodne.

Należy podzielić wskazane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, wyrażone w wyroku z dnia 14 kwietnia 2010r. (sygn. akt II SA/Ke 34/10), że o dopuszczalności realizacji inwestycji na danym terenie decyduje nie tylko raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, ale także uregulowania zawarte w innych obowiązujących powszechnie aktach prawnych, które w niektórych przypadkach zakazują lokalizacji pewnych inwestycji na terenach objętych szczególną ochroną ze względu na zachowanie jakości zasobów naturalnych środowiska przyrodniczego. Uszło jednak uwadze organu, że uregulowania, o których Sąd mówi muszą być obowiązywać na danym terenie, zaś w sprawie niniejszej takiego uregulowania jeszcze nie ma. Dopiero jego wydanie i ogłoszenie w Dzienniku Urzędowym będzie obowiązujące w sprawie.

Zauważyć ubocznie należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 22 lipca 2010r., sygn. akt II SA/Ke 13/10 (utrzymanym w mocy wyrokiem NSA z dnia 11 stycznia 2011r., sygn. akt II OSK 2211/10) zobowiązał Burmistrza Gminy do wydania w terminie jednego miesiąca od dnia doręczenia akt administracyjnych wraz z odpisem wyroku, stosownego aktu administracyjnego w sprawie z wniosku skarżących o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie oraz postanowienie organu I instancji narusza prawo i na podstawie art. 145 ust. 1 pkt 1 lit. a, c oraz art. 135, art. 152, art. 200 i art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchylił oba postanowienia, stwierdził, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku oraz zasądził od organu na rzecz skarżących koszty postępowania sądowego.