Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 122/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2009-04-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 86 ust. 10 pkt 1 art. 87 ust. 1 art. 86 ust. 2 art. 109 par. 4-6 art. 109 ust. 5 i 6
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
article: art. 191
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marian Jaździński (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska,, Sędzia WSA Kazimierz Maczewski, Protokolant Anna Kalisiak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 29 kwietnia 2009 r. sprawy ze skargi "E." Spółki z o.o. w S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za listopad i grudzień 2005 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r., Nr [...], wydaną z powołaniem się na przepisy art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29.08.1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), art. 5 ust. 1 pkt. 1, art. 15 ust. 1, art. 19 ust. 13 pkt 1 lit. "b", art. 29 ust. 1, art. 41 ust. 1, art. 86 ust. 1, ust. 2 i ust. 10 pkt 1, art. 99 ust 12, art. 106 ust. 1, art. 109 ust. 4, ust. 5 i ust. 6 ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w S. orzekł o utrzymaniu w mocy dwóch decyzji Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] r., wydanych wobec Spółki z o.o. "E." z siedzibą w S., którymi podatnikowi temu w podatku od towarów i usług:

- za [...] r. - określono zobowiązanie podatkowe w wysokości [...] zł oraz ustalono dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości [...] zł,

- za [...] r. - określono nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres w wysokości [...] zł.

Z uzasadnienia powyższej decyzji organu odwoławczego wynika, że Spółka z o.o. "E." z siedzibą w S. złożyła deklaracje podatkowe dla podatku od towarów VAT-7, w których za [...] r. wykazała podatek należny w kwocie [...] zł, podatek naliczony do odliczenia od należnego w wysokości [...] zł oraz nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na miesiąc następny w kwocie [...] zł, natomiast w korekcie rozliczenia za [...] r. - podatek należny w kwocie [...] zł, podatek naliczony do odliczenia od podatku należnego w wysokości [...] zł, w tym kwotę nadwyżki podatku naliczonego z poprzedniego okresu – [...] zł, oraz nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w kwocie [...] zł.

W wyniku kontroli przeprowadzonej przez pracowników Pierwszego Urzędu Skarbowego w S. ustalono, iż ewidencjonując zdarzenia gospodarcze i rozliczając w tym zakresie podatek od towarów i usług Spółka z o.o. "E." dopuściła się szeregu wskazanych nieprawidłowości co do pomniejszenia sprzedaży i podatku należnego wynikających z anulowanych przez nią faktur, które nie zostały wprowadzone do obrotu i których oryginały znajdowały się nadal w jej posiadaniu, w wyniku czego w deklaracji VAT-7 za listopad zaniżyła podatek należny o kwotę łączną [...] zł, zaś w rozliczeniu za grudzień podatek należny zawyżyła o łączną kwotę [...] zł.

Kontrolując z kolei ewidencję zakupów stwierdzono, że zawiera ona kwoty netto i podatku VAT odmienne od kwot wskazanych w niektórych z faktur tam ujętych i że konsekwencją tego było zawyżenie przez Spółkę podatku naliczonego w [...] o kwotę [...] zł i w grudniu o kwotę [...] zł. Stwierdzono też, iż w ewidencji zakupów za grudzień ujęta została faktura dokumentująca zakup usługi dostawy gazu wystawiona przez Wielkopolską Spółkę Gazownictwa - Oddział Gazowniczy S. na rzecz D. S., która to faktura nie stanowiła dla kontrolowanej Spółki podstawy do odliczenia podatku w niej naliczonego.

Równocześnie w toku tej kontroli stwierdzono, że w rejestrze zakupów za [...] r. Spółka ujęła, a następnie rozliczyła go w deklaracji podatkowej VAT-7 za ten miesiąc, podatek naliczony w kwocie [...] zł (kwota netto [...] zł), wynikający z faktury VAT nr [...] z dnia [...] r., która wystawiona została przez "S." NETWORKS Spółkę z o.o. z siedzibą w W. przy ul. [...], (NIP [...]). Ustalono, że powyższą fakturę VAT Spółka z o.o. "S." N.wysłała Spółce z o.o. "E." listem poleconym (nr przesyłki [...]) w dniu [...] r., co w ocenie organu pierwszej instancji czyni oczywistym, że Spółka nie mogła otrzymać jej w [...] r. Mając tu na uwadze przepis art. 86 ust. 10 pkt 1 ustawy stwierdzono, iż Spółka nie miała prawa do obniżenia podatku należnego za ten miesiąc o podatek naliczony w kwocie [...] zł. Jednocześnie uznano prawo Spółki do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony wynikający z w/w faktury w deklaracji VAT-7 za [...] r.

Ustalono również, iż w rejestrze zakupów za [...] r. Spółka ujęła fakturę nr [...] z dnia [...] r. na kwotę netto [...] zł, podatek od towarów i usług [...] zł, wystawioną przez P. Spółka z o.o. w W., Oddział w S., dokumentującą nabycie usługi dostawy energii elektrycznej za [...] r., z terminem płatności na dzień [...] r. Mając na uwadze tę ostatnią okoliczność, organ pierwszej instancji uznał, że prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego w wysokości [...] zł przysługuje w deklaracji za [...] r., bowiem zgodnie z art. 86 ust. 10 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług prawo do obniżenia podatku należnego w przypadku nabycia w/w usług powstaje w rozliczeniu za okres, w którym przypada termin płatności.

W konsekwencji tych ustaleń kontrolnych organ podatkowy stwierdził, że Spółka w deklaracji podatkowej VAT-7:

- za [...] r. - zawyżyła podatek naliczony o łączną kwotę [...] zł;

- za [...] r. - podatek naliczony zaniżyła o łączną kwotę [...] zł.

Dokonując prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług za [...] r. organ ten uwzględnił decyzję z dnia [...] r., określającą Spółce zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za [...] r. W deklaracji podatkowej VAT-7 za [...] r. zadeklarowała ona bowiem nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy, a w wyniku tej decyzji zmieniła się kwota do rozliczenia w następnym okresie rozliczeniowym, co miało wpływ na rozliczenie podatku w [...] r.

W konsekwencji dokonanych ustaleń faktycznych Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w S. wydał w dniu [...] r. decyzję określającą Spółce z o.o. "E." z siedzibą w S. za [...] r. zobowiązanie podatkowe w wysokości [...] zł (w miejsce deklarowanej w kwocie [...] zł nadwyżki podatku naliczonego do przeniesienia na miesiąc następny) i ustalającą temuż podatnikowi z tego tytułu dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości [...] zł oraz decyzję określającą za [...] r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na miesiąc następny w kwocie [...] zł (w miejsce nadwyżki deklarowanej w kwocie [...] zł).

Wynika również z uzasadnienia wskazanej na wstępie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w S., iż w odwołaniu wniesionym od obu powyższych decyzji (zawartym w jednym piśmie zawierającym odwołania dotyczące także decyzji dotyczących innych okresów rozliczeniowych) Spółka z o.o. "E." z siedzibą w S. domagała się ich uchylenia, zarzucając organowi pierwszej instancji niewłaściwą ocenę zebranego materiału dowodowego w zakresie dotyczącym dostawy sprzętu od firmy "S." N. Spółka z o.o. z siedzibą w W. Spółka w uzasadnieniu odwołania wyjaśniła, że towar wraz z oryginałem spornej faktury otrzymała przesyłką kurierską w dniu [...] r., co potwierdził prezes spółki, jako osoba odbierająca, natomiast listem poleconym otrzymała od dostawcy kopię faktury do podpisu, która została odesłana do firmy "S." po jej podpisaniu. Wskazała dalej, iż na potwierdzenie tych okoliczności faktycznych dostarczono do Pierwszego Urzędu Skarbowego w S. kopię listu przewozowego i dziennika podawczego. Do odwołania załączyła on m. in. protokół dostawy S.i kserokopię dziennika podawczego.

W piśmie stanowiącym uzupełnienie odwołań (data wpływu – [...] r.), pełnomocnik Spółki wniósł o uznanie prawa podatnika do odliczenia kwoty [...]

zł, wynikającej z faktury VAT nr [...] z dnia [...] r., w rozliczeniu za [...] r. i dokonanie odpowiedniej zmiany zaskarżonej decyzji. Wniósł też o zmianę rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji w zakresie nadwyżki podatku naliczonego za [...] r. Zarzucił niedopełnienie przez organ pierwszej instancji obowiązku dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy w zakresie dotyczącym daty otrzymania spornej faktury i oparcie ustaleń wyłącznie na informacji dotyczącej daty nadania korespondencji przez kontrahenta. W związku z tym wniósł on o podjęcie czynności zmierzających do dokładnego ustalenia tego, kto, kiedy i jaki dokument wysłał listem poleconym wskazanym w decyzji oraz w jaki sposób i kiedy została wydana faktura. Oparcie się, w zaskarżonej decyzji, wyłącznie na informacji pochodzącej od osoby trzeciej nie może być, w ocenie pełnomocnika, uznane za należyte wyjaśnienie sprawy, gwarantujące wydanie decyzji odpowiadającej przepisom prawa podatkowego.

Wynika dalej z uzasadnienia omawianej decyzji organu odwoławczego, że rozpatrując sprawę na skutek wniesionych przez podatnika odwołań organ ten w pełni podzielił dokonane przez organ pierwszej instancji ustalenia faktyczne oraz ich prawno-podatkową ocenę i to zarówno w zakresie dotyczącym popełnionych wadliwości w ewidencjonowaniu poszczególnych faktur dotyczących prowadzonej przez Spółkę sprzedaży usług internetowych, jak i w zakresie wadliwego, przedwczesnego odliczenia przez podatnika podatku naliczonego wynikającego z faktury wystawionej przez "S." Spółkę z o.o. z siedzibą w W.

Uzasadniając swoje stanowisko w tej ostatniej kwestii, w istocie stanowiącej w odwołaniu wyłączny przedmiot sporu, Dyrektor Izby Skarbowej w S. podkreślił, iż w stanie faktycznym sprawy bezspornym jest, że odwołująca się Spółka podatek naliczony w otrzymanej od w/w firmy fakturze VAT nr [...]z dnia [...] r. odliczyła od podatku należnego w rozliczeniu za [...] r., podobnie jak nie jest zakwestionowanym również fakt, iż zakupiony na podstawie tej faktury towar został jej dostarczony w dniu [...] r., spornym jest natomiast to, czy odwołująca się Spółka już w tymże dniu dysponowała sporną fakturą i czy w związku z tym miała prawo do odliczenia podatku w niej naliczonego już w rozliczeniu za [...] r.

Rozstrzygając sporną kwestię i podzielając stanowisko organu pierwszej instancji co do istnienia podstaw do przyjęcia, że sporna faktura doręczona została skarżącej dopiero w [...] r. i tym samym nie mogła stanowić podstawy do jej uwzględnienia w rozliczeniu za listopad tegoż roku, organ odwoławczy wskazał na pisemną informację uzyskaną przez organ pierwszej instancji od wystawcy tej faktury (zawartą w trzech pismach: z [...] r.), w której podano, że oryginał spornej faktury z dnia [...] r. wraz z jej kopią wysłany został do odbiorcy listem poleconym w dniu [...] r. Informacja ta, podpisana przez osobę pełniącą u wystawcy faktury obowiązki głównej księgowej, potwierdzona została kserokopią dowodu nadania w urzędzie pocztowym przesyłki [...]. W ocenie organu odwoławczego, w świetle tych dowodów nie zasługuje na uwzględnienie twierdzenie Spółki, iż w dniu [...] r. otrzymała wyłącznie kopię spornej faktury, a jej oryginał wraz z towarem już w dniu [...] r. Podkreślił przy tym, iż załączony do odwołania protokół odbioru towaru stanowi jedynie dowód otrzymania towaru, w szczególności, że brak w nim jakiejkolwiek wzmianki o równoczesnym otrzymaniu oryginału spornej faktury.

Mając na względzie te okoliczności organ odwoławczy stwierdził, iż odliczenie podatku naliczonego w kwocie [...] zł, wynikającego z wyżej opisanej faktury przysługiwało odwołującej się Spółce dopiero w rozliczeniu za [...] r. i że rozliczając ten podatek we wcześniejszym okresie rozliczeniowym zawyżyła ona o tę kwotę podatek naliczony podlegający odliczeniu od podatku należnego w listopadzie [...] r.

Wskazując dalej na przepis art. 109 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług Dyrektor Izby Skarbowej w S. stwierdził dalej w uzasadnieniu swej decyzji, iż ustalone w decyzji organu pierwszej instancji dodatkowe zobowiązanie podatkowe w kwocie [...] zł stanowi prostą konsekwencję wadliwego rozliczenia przez Spółkę podatku od towarów i usług za [...] r., która to wadliwość polegała na wykazaniu przez podatnika w złożonej deklaracji nadwyżki podatku naliczonego zamiast zobowiązania podatkowego w wysokości określonej w decyzji organu pierwszej instancji.

Powyższa decyzja ostateczna zaskarżona została przez Spółkę z o.o. "E." z siedzibą w S. do sądu administracyjnego z powodu jej niezgodności z prawem. Domagając się jej uchylenia skarżąca zarzuca, iż wydana ona została z mającym istotny wpływ na wynik sprawy naruszeniem przepisów art. 122, art. 187 i art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez brak wyjaśnienia istotnych dla sprawy okoliczności dotyczących rzeczywistego sposobu doręczenia jej faktury VAT nr [...] z dnia [...] r., wystawionej przez firmy "S.". Zarzuca też naruszenie art. 121 Ordynacji podatkowej na skutek określenia stronie skarżącej niekorzystnej formy rozliczenia nadwyżki podatku naliczonego z pominięciem prawa do uzyskania zwrotu podatku podlegającego ewentualnemu zaliczeniu na zaległości podatkowe. Zaskarżona decyzja ostateczna narusza też, jej zdaniem, przepisy prawa materialnego w postaci art. 86 ust. 1 i ust. 10 ustawy o podatku od towarów i usług poprzez nie uznanie prawa skarżącej Spółki do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury wystawionej przez firmę "S.", pomimo rzeczywistego nabycia towaru i otrzymania faktury potwierdzającej dostawę oraz poprzez odmowę prawa Spółki do obniżenia podatku należnego o podatek wynikający z powyższej faktury w rozliczeniu za [...] r. W skardze podniesiono też zarzut niezgodności zaskarżonej decyzji z art. 27 ust. 1 VI Dyrektywy Rady (WE) z dnia 17 maja 1977 r. (77/388/EWG) poprzez nieuprawnione zastosowanie środka specjalnego w postaci dodatkowego zobowiązania podatkowego wynoszącego [...] % podatku naliczonego rozliczonego poprawnie co do wysokości, lecz - w ocenie organu podatkowego - w nieprawidłowym okresie. W odniesieniu do tego ostatniego zarzutu skarżąca w uzasadnieniu skargi wywodzi m.in., iż nałożenie dodatkowego zobowiązania podatkowego w wysokości [...] % uznanego przez organ zawyżenia kwoty podatku naliczonego za [...] narusza przepisy prawa wspólnotowego i że dominująca w tym prawie zasada neutralności podatku nakazuje przyjąć, iż wadliwe w czasie rozliczenie podatku nie jest uchybieniem dającym podstawy stosowania dodatkowych kar.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w S. wniósł o jej oddalenie, nie znajdując podstaw do zmiany swego stanowiska w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. uznał, co następuje:

Skarga okazała się nieuzasadnioną, nie zachodzą bowiem podstawy do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja ostateczna wydana została z naruszeniem przepisów prawa.

Będąca w rozpatrywanej sprawie przedmiotem sporu kwestia prawa skarżącej Spółki do odliczenia w miesiącu [...] r. podatku naliczonego w fakturze otrzymanej od "S. Spółki z o.o. z siedzibą w W. sprowadza się w istocie do kwestionowania przez podatnika przyjętych przez organy podatkowe ustaleń faktycznych w zakresie dotyczącym wyłącznie terminu, w jakim otrzymał on oryginał tejże faktury, stosownie bowiem do przepisu art. 86 ust. 10 pkt 1 ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę. Jest przy tym bezsporne, że prawo do rozporządzania towarem udokumentowanym sporną fakturą skarżąca Spółka uzyskała w dniu [...] r., tj. w dniu dostawy tego towaru. Dokonując ustaleń w omawianym zakresie organy podatkowe oparły się na wskazanych przez siebie dowodach, tj. na udzielonych przez sprzedawcę informacjach, stwierdzających, że oryginał faktury wraz z jej kopią wysłany został odbiorcy listem poleconym w dniu [...] r., co w ocenie tychże organów niewiarygodnym czyni twierdzenie skarżącej o otrzymaniu faktury wraz z towarem już w dniu [...] r. i co uzasadnia przyjęcie, że prawo do odliczenia podatku naliczonego ze spornej faktury powstało dopiero w rozliczeniu za miesiąc [...] r. Przeprowadzona przez organy podatkowe ocena tych dowodów nie może nasuwać zastrzeżeń, w szczególności w sytuacji, gdy skarżąca Spółka nie dostarczyła żadnych dowodów pozwalających na przyjęcie za prawdziwą tezy, iż oryginał faktury został jej dostarczony wraz z towarem, zaś ekspediowana przez sprzedawcę przesyłka polecona z dnia [...] r. zawierała jedynie kopię faktury nadesłaną w celu potwierdzenia odbioru oryginału. Przyjęcie takiej tezy za prawdziwą wskazywałoby na całkowitą nieracjonalność działania wystawcy faktury, polegającą na dostarczeniu odbiorcy oryginału faktury wraz z towarem w ostatnim dniu jednego okresu rozliczeniowego ([...]) i na odrębnym wysłaniu kopii tejże samej faktury w pierwszym dniu następnego okresu rozliczeniowego ([...]) w celu uzyskania od nabywcy potwierdzenia otrzymania oryginału. Dokonana przez organy podatkowe ocena tych dowodów, w żadnym razie nie uchybia zasadom postępowania podatkowego, w szczególności zasadzie określonej w art. 191 Ordynacji podatkowej. Podnoszone w tym zakresie zarzuty skargi stanowią w istocie polemikę z oceną zebranych dowodów przeprowadzoną przez organy podatkowe i jako takie nie dają podstaw do stwierdzenia, że ocena ta dokonana została wbrew wskazaniom wiedzy i życiowego doświadczenia, a tym samym jest ocena dowolną.

Uznając za nieuzasadnione zarzuty skargi w zakresie dotyczącym ustalenia momentu powstania prawa skarżącego podatnika do odliczenia podatku naliczonego ze spornej faktury, za nie mający też uzasadnienia uznać należało zarzut niekorzystnego rozliczenia za miesiąc [...] r. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, tj. z pominięciem prawa do uzyskania zwrotu tej nadwyżki. Jak to trafnie wskazano w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy o po-datku od towarów i usług w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o jakiej mowa w art. 86 ust. 2 tejże ustawy, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Skoro zatem w dekla-racji VAT-7 za [...] r. skarżąca Spółka wykazała określoną przez siebie nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na miesiąc następny, do określając w decyzji wyższą kwotę tej nadwyżki organ podatkowy nie był uprawniony do dyspozycji tej nadwyżki innej od wskazanej przez samego podatnika.

Za w pełni nieuzasadnione uznać też należało zarzuty skargi dotyczące bezpodstawnego - z punktu widzenia jego zgodności z prawem wspólnotowym - nałożenia na skarżącego podatnika dodatkowego zobowiązania podatkowego na podstawie art. 109 § 4-6 ustawy o podatku od towarów i usług. Jak wynika to bowiem z wyroku Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich z dnia [...] r., zapadłego w sprawie [...] i mającego za przedmiot wniosek Naczelnego Sądu Administracyjnego o wydanie, na podstawie art. 234 WE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, przewidziane w ustawodawstwie polskim dodatkowe zobowiązanie podatkowe (art. 109 ust. 5 i 6 ustawy VAT) nie posiada zasadniczych cech podatku od wartości dodanej (VAT) i że w przypadku tym nie chodzi w istocie o podatek, lecz o sankcje administracyjną nakładaną w przypadku stwierdzenia, że podatnik zadeklarował kwotę zwrotu różnicy podatku VAT lub zwrotu podatku naliczonego wyższą od należnej, co oznacza w ocenie tegoż Trybunału, iż "wspólny system podatku VAT, w kształcie określonym w art. 2 akapit pierwszy i drugi pierwszej dyrektywy VAT oraz w art. 2 i 10 ust. 1 lit. a) i ust. 2 szóstej dyrektywy VAT, nie stoi na przeszkodzie, by państwo członkowskie przewidziało w swym ustawodawstwie sankcję administracyjną, która może być nakładana na podatników podatku VAT, taką jakprzewidziane w art. 109 ust. 5 i 6 ustawy o podatku VAT". W wyroku tymże Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wskazał także, iż "przepisy, takie jak zawarte w art. 106 ust. 5 i 6 ustawy o podatku VAT, nie stanowią, mających na celu zapobieganie niektórym rodzajom oszustw podatkowych lub unikaniu opodatkowania w rozumieniu art. 27 ust. 1 szóstej dyrektywy VAT".

Nie znajdując, w tych warunkach, podstaw do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów prawa, tak krajowego jak i wspólnotowego, stosownie do przepisu art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzec należało o oddaleniu skargi jako nieuzasadnionej.