Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 868/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2009-10-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6036 Inne sprawy dotyczące dróg publicznych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1,  art. 3 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 19 października 2009 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska po rozpoznaniu w dniu 19 października 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.R. i Z.R. na pismo Burmistrza Gminy K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie lokalizacji ogrodzenia p o s t a n a w i a : odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] skarżący wnieśli skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Burmistrza K. z dnia [...] nr [...] przekazujące do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. do rozpatrzenia zgodnie z właściwością wniosek skarżących w przedmiocie legalności budowy ogrodzenia.

Następnie w piśmie z dnia [...] skarżący wskazali, że ich skarga nie dotyczyła właściwości organu administracyjnego, tylko Burmistrza Gminy K., który pozytywnie zaopiniował lokalizację spornego ogrodzenia.

Zarządzeniem z dnia 24 lipca 2009 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżących do sprecyzowania treści pisma z dnia [...], poprzez jednoznaczne określenie organu, którego skarga dotyczy oraz oznaczenie zaskarżonego aktu, jednocześnie skarżący zostali wezwani do wskazania czy pismem z dnia [...] cofają skargę wniesioną na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] nr [...].

W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący w piśmie z dnia [...] oświadczyli, że cofają skargę na postanowienie Kolegium z dnia [...] nr [...] i wskazali, że ich skarga dotyczy pisma z dnia [...] nr [...] Burmistrza Miasta K.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. decyzje administracyjne,

2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty,

3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,

4. inne niż wymienione wyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,

5. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach,

6. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej,

7. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 6, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej,

8. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego,

9. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 5.

Skarżący w piśmie z dnia [...] odpowiadając na wezwanie Sądu jednoznacznie sprecyzowali treść swojego żądania wskazując, że przedmiotem ich skargi jest pismo Burmistrza Gminy K. z dnia [...] nr [...]. Zakres właściwości sądów administracyjnych wyznaczają przepisy art. 3-5 p.p.s.a W świetle powyższej regulacji, niniejsza sprawa nie podlega kognicji sądu administracyjnego, jako że przedmiotem skargi nie jest akt lub czynność z zakresu administracji publicznej. Sądy administracyjne sprawują bowiem kontrolę działalności administracji publicznej jedynie wówczas, gdy podejmowana jest ona w formie władczego rozstrzygnięcia o prawach bądź obowiązkach stron.

Mając na uwadze powyższe okoliczności skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.