Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 969/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2012-02-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Ustanowiono pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 249, art. 258 par. 1 i 2 pkt 7, art. 245 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 lutego 2012r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi T. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2011r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia ustanowić dla T. F. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. /-/ K. Witkowicz-Grochowska


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 9 grudnia 2011r. oddalił skargę T. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2011r. Skarżący T.F. pismem dnia 3 lutego 2012r. wniósł o przyznanie mu adwokata z urzędu powołując się na niskie dochody, jakie uzyskuje z tytułu renty. Ponownie, na formularzu PPF wyraźnie zaznaczył, że domaga się ustanowienia adwokata (k. 47 akt sąd.).

Argumentował, że jego sytuacja finansowa jest krytyczna, gdyż realnie otrzymuje z tytułu renty 364,09 zł miesięcznie. Oświadczył, że wynajmuje pokój i płaci czynsz w wysokości 300 zł miesięcznie, za prąd i gaz płaci 25 zł miesięcznie, na lekarstwa wydaje 200 zł miesięcznie, na wyżywienie 600 zł miesięcznie. Nadto oświadczył, że nie posiada żadnego majątku nieruchomego, wartościowych ruchomości, czy oszczędności.

Z akt administracyjnych wynika, że prócz renty otrzymuje zasiłek stały w wysokości 123,85 zł miesięcznie. Korzysta także doraźnej z pomocy Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w postaci zasiłków celowych.

Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznych swoich wydatkach bieżącego utrzymania. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić wszystkich należności wymaganych w toku postępowania sądowoadministracyjnego (bezrobotni, emeryci, renciści, osoby samotnie wychowujące dzieci). Prawo pomocy w zakresie częściowym może natomiast obejmować tylko ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata (art. 245 §3 p.p.s.a.).

Z przedłożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja skarżącego pozwala na przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Uzyskuje wprawdzie stałe miesięczne świadczenie rentowe, ale realnie po potrąceniach otrzymuje 364,09 zł miesięcznie. Otrzymuje także zasiłek stały, ale łączna wysokość miesięcznych dochodów zamyka się w kwocie 477 zł. Doświadczenie życiowe wskazuje, że wnioskodawca wszystkie swoje dochody przeznacza na zaspokojenie koniecznych potrzeb bieżącego utrzymania. Nadto nie dysponuje oszczędnościami, ani majątkiem, z którego mógłby czerpać dodatkowe dochody na pokrycie kosztów niniejszego postępowania. W oparciu o swoje oświadczenie o stanie majątkowym, rodzinnym i dochodach uprawdopodobnił, że nie ma możliwości wygospodarowania środków na pokrycie wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika w wyboru.

Nadto zaznaczyć należy, że na obecnym etapie postępowania obowiązuje tzw. przymus adwokacko-radcowski.

Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.

Na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 i art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 245 § 3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.

/-/ K. Witkowicz-Grochowska