Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 2257/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-11-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3, art. 193
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Wspólnoty Mieszkaniowej P. [...] z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi kasacyjnej Wspólnoty Mieszkaniowej P. [...] z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 maja 2021 r., sygn. akt VII SA/Wa 455/21 w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej P. [...] z siedzibą w W. na postanowienie M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 21 maja 2021 r., sygn. akt VII SA/Wa 455/21 oddalił skargę Wspólnoty Mieszkaniowej P. [...] z siedzibą w W. (dalej jako Wspólnota lub skarżąca) na postanowienie M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...], którą utrzymano w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z [...] października 2020 r. nr [...], nakładające na ww. Wspólnotę grzywnę w wysokości 50.000,00 zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązku nałożonego decyzją PINB [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...], tj. usunięcia nieprawidłowości stanu technicznego budynku mieszkalnego wielorodzinnego poprzez wykonanie robót budowlanych w terminie 6 miesięcy od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna, w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem poprzez:

1. remont tarasu od strony zachodniej (nad lokalem nr 1) z zachowaniem jego oryginalnego wyglądu poprzez usunięcie z niego zniszczonych, odspojonych powłok malarskich i pomalowanie na kolor istniejący wraz z naprawą balustrad i warstw izolacyjnych płyty balkonowej,

2. wzmocnienie i zabezpieczenie okładzin tynkarskich ściany pod tarasem od strony zachodniej (nad lokalem nr 1) oraz wejścia głównego od strony ul. P.,

3. montaż balustrady ochronnej schodów wejściowych na taras przy lokalu nr 1 o wysokości minimum 110 cm poprzez jej odtworzenie na podstawie dostępnych materiałów archiwalnych, a w przypadku ich braku powtórzenie wzoru balustrady schodów wejściowych wraz z wykonaniem nowych obróbek blacharskich, rynien i rur spustowych z blachy ocynkowanej,

4. remont elewacji poprzez odbicie odparzonych tynków, oczyszczenie i uzupełnienie ubytków w obrębie tynków z użyciem materiału o zbliżonym składzie jak zastosowany pierwotnie, pomalowanie farbami paroprzepuszczalnymi o kolorystyce nawiązującej do kolorystyki pierwotnej obiektu, .

5. wykonanie izolacji pionowej ścian podpiwniczenia,

6. usunięcie nieprawidłowości określonych w protokole nr [...] z dnia [...] marca 2015 r. z kontroli przewodów kominowych poprzez właściwe ocieplenie kanału spalinowego ponad dachem w kominie nr 6 obsługującego piec gazowy z lokalu nr 2, udrożnienie przewodu wentylacyjnego obsługującego pokój w lokalu nr 1, przywrócenie do stanu poprzedniego zawężonego w czapie kominowej wylotu kominka do lokalu nr 1.

Wspólnota Mieszkaniowa wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku, zaskarżając go w całości i domagając się jego uchylenia w całości. Jednocześnie wniesiono o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 63 § 3 P.p.s.a. (powinno być art. 61 § 3 P.p.s.a.).

Wspólnota w uzasadnieniu wniosku uznała, że jest on uzasadniony bowiem stanowi o tym sam fakt nałożenia grzywny, jej dolegliwość w postaci jej wysokości oraz krótki okres w jakim powinna zostać uiszczona. Zarówno organy, jak i Sąd I instancji nie wykazały w żaden sposób, dlaczego Wspólnota została obciążona grzywną w maksymalnej dozwolonej prawem wysokości i z tego powodu kwestia zapłaty grzywny powinna zostać wstrzymana do uzyskania rozstrzygnięcia NSA. Przy rozpatrywaniu wniosku powinna być wzięta sytuacja finansowa skarżącej zwłaszcza z uwagi na panującą w dalszym ciągu sytuację epidemiczną w kraju.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie zasługiwał na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Możliwość udzielenia ochrony tymczasowej została zatem uzależniona od wystąpienia jednej z dwóch przesłanek zawartych w omawianym przepisie. Obowiązkiem strony jest więc wskazanie we wniosku takich okoliczności, które wskazują, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia choćby jednej z tychże przesłanek. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wiąże się z obowiązkiem wnioskującego właściwego uzasadnienia jego wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi w sposób przekonujący pokazać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji, a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 P.p.s.a.

Zdaniem NSA, w rozpatrywanej sprawie skarżąca Wspólnota nie przedstawiła wprost okoliczności, na których można budować twierdzenie, że uiszczenie grzywny w celu przymuszenia w wysokości 50.000 zł prawdopodobnie może doprowadzić do wystąpienia w jej aktualnej sytuacji finansowej zagrożeń, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Analiza treści uzasadnienia wniosku zawartego w skardze kasacyjnej jednoznacznie wskazuje, że poza odwołaniem się tam do samego faktu nałożenia grzywny, jej dolegliwości związanej z jej wysokością i krótkiego terminu na jej wpłatę nie podano żadnych okoliczności, które przedstawiałyby jej aktualną sytuację finansową w obliczu konieczności zapłaty 50.000 zł. Ogólne stwierdzenie, że sytuacja finansowa Wspólnoty powinna być wzięta pod uwagę przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie z uwagi na panującą sytuację epidemiczną w kraju nie daje podstaw do formułowania ocen jaka jest obecna sytuacja finansowa skarżącej i czy obecnie uiszczenie jej zagraża jej działalności czy powoduje trudne do odwrócenia skutki. Na podstawie tak sformułowanego uzasadnienia nie sposób wnioskować o istnieniu przesłanek wstrzymania w razie wykonania przez skarżącą przedmiotowego postanowienia.

Niemniej jednak NSA rozpatrzył ten wniosek na podstawie okoliczności, które wynikają z akt sprawy do czego jest uprawniony. Z analizy akt wynika, że Wspólnota jest wspólnotą małą 3 lokalową. Jeden z nich na dzień 31 marca 2021 r. wygenerował zaległość w opłatach sięgającą kwoty 75.284,65 zł, w tym fundusz remontowy 28.012,45 zł, zaliczka na czynsz 15.003,46 zł i świadczenia 32.268,74 zł (wezwanie do zapłaty z 15 marca 2021 r. (k. 38 akt). Stan środków finansowych na kontach Wspólnoty na dzień 4 maja 2021 r. wynosił - rachunek bieżący 5.860,02, fundusz remontowy 94.184,90 zł. Niestety nie wiadomo jakie są bieżące zobowiązania Wspólnoty z tytułu jej funkcjonowania a jakie wpływy. Mając do dyspozycji takie dane można jedynie wnioskować, że uiszczenie grzywny doprowadzi do pomniejszenia wartości środków zgromadzonych na funduszu remontowym bo tylko stan tego konta pozwala na zapłacenie 50.000 zł grzywny. Można twierdzić, że utrudni to bieżące funkcjonowanie Wspólnoty ale czy doprowadzi do jej niewypłacalności tego NSA nie jest w stanie ustalić. Sama skarżąca tego nie wykazała.

Podkreślić należy, że uiszczenie grzywny, która stanowi należność pieniężną jest czynnością o charakterze odwracalnym. W razie jej zapłaty i wykonania obowiązku, do którego przymuszenia wykonania grzywnę tą nałożono, zostanie ona zwrócona. Zatem utrata środków finansowych na funkcjonowanie Wspólnoty będzie uzależniona od tego jak sprawnie Wspólnota podejmie się wykonania nałożonych na nią decyzją PINB m.st. Warszawy z [...] kwietnia 2016 r. nr [...] obowiązków. Już sam fakt, że od kilku lat decyzja ta nie została wykonana przemawia za tym by odmówić jej wstrzymania bowiem decyzje ostateczne co do zasady powinny być przez podmioty zobowiązane wykonywane. Skarżąca uchylała się od wykonania tej decyzji odwlekając jej realizację w czasie bez podania przyczyn a kiedy została przymuszona do wykonania zasłania się koniecznością posiadania środków na dalsze funkcjonowanie (usuwanie ewentualnych awarii i bieżącą konserwację budynku). Przyzwolenie na tego typu zachowania prowadziłoby do niewykonywania jakichkolwiek aktów organów władzy bowiem zawsze istniałyby inne pilniejsze potrzeby zobowiązanego.

W przypadku wykonania postanowienia i późniejszego jego uchylenia przez Sąd w wyniku rozpatrzenia skargi kasacyjnej uiszczona grzywna będzie podlegała zwrotowi a zatem nie powstaną trudne do odwrócenia skutki.

Zdaniem NSA, okoliczności sprawy nie wskazują na znaczną szkodę w sytuacji skarżącej w przypadku uiszczenia grzywny. Fundusz remontowy zostanie tymczasowo uszczuplony ale w razie wykonania decyzji z 2016 r. skarżąca będzie mogła wystąpić o zwrot kwoty uiszczonej grzywny (art. 126 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o egzekucji w administracji).

W okolicznościach niniejszej sprawy uznać należy, że skarżąca nie wykazała istnienia żadnej z przesłanek wstrzymania odnoszących się do przedmiotu ww. postanowienia. Brak wykazania przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. zadecydował o odmowie wstrzymania ww. postanowienia.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Na marginesie stwierdzić należy, że rozpoznanie wniosku o wstrzymanie nie rodzi powagi rzeczy osądzonej i w przypadku pojawienia się nowych okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonalności postanowienia czy właściwego uzasadnienia takiego wniosku Wspólnota może wystąpić z kolejnym wnioskiem w tym przedmiocie do chwili prawomocnego rozstrzygnięcia.