Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 120/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2006-12-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 48 ust. 4. art. 50 a,
journal: Dz.U. 2003 nr 207 poz 2016
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r.  - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 30 par. 2, art. 24 par. 1 i par. 3, art. 130 par. 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, Sędziowie asesor WSA Małgorzata Roleder,, sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska (spr.), Protokolant Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 19 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi J. B. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] grudnia 2004 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 24 września 2004 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. dokonał z urzędu kontroli budowy budynku murowanego na działce o nr geod. [...] w S. przy ul. K. [...] stanowiącej własność skarżącego J. B. Dokonano czynności kontrolnych na podstawie art. 81a ust.1 pkt. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane z przywołaniem świadków (policjantów). W trakcie kontroli stwierdzono, że realizowana jest budowa nowego budynku o nieznanym przeznaczeniu. Stwierdzono, że budynek o wymiarach 10,0 x 7,0 m i wysokości ścian 2,40m budowany jest z pustaków betonowych posadowionych na fundamencie betonowym wylewanym. Ściany zakończone są wylewanym wieńcem żelbetowym o wym. 0,25 x 0,25m. Na wieńcu ustawiono 6 (sześć) krokwi drewnianych ze świeżymi zacięciami. W ścianach szczytowych budynku wykonano po 2 (dwa) otwory okienne o wymiarach 1,55 x 2,0 m, w ścianie podłużnej od strony podwórka wykonano 3 (trzy) otwory bramowe o wymiarach 2,0 x 2,15 m, przy których wmurowano w ścianę metalowe zawiasy bramowe. Grubość ścian 0,25m. Na budynku nie zamontowano belek stropowych ani ołacenia ustawionej już konstrukcji dachu. Budynek wybudowany jest w odległości 0,45m od istniejącego budynku gospodarczego wewnątrz obrysu kontrolowanego nowo budowanego budynku istnieje stary drewniany budynek inwentarski, w którym znajdowało się bydło domowe. Po dokonaniu szczegółowych oględzin materiału, z którego budowany jest budynek oraz stan zaawansowania budowy stwierdzono, że przedmiotowa budowa jest budową nową.

Z uwagi na to, że w trakcie kontroli nie okazano zatwierdzonego projektu budowlanego oraz wymaganego pozwolenia na budowę - organ pierwszej instancji postanowieniem z dnia [...] września 2004 r. nr [...] skierowanym do Skarżącego wstrzymał dalsze wykonywanie robót budowlanych przy przedmiotowym budynku oraz zobowiązał inwestora do opracowania i przedłożenia wymaganych dokumentów i opracowań w celu doprowadzenia omawianego obiektu do stanu zgodnego z przepisami. Jednocześnie wyznaczony został termin ponownych oględzin w celu zapewnienia stronom czynnego udziału w prowadzonym postępowaniu administracyjnym, ale zarówno inwestor jak i pozostałe strony postępowania nie stawiły się w wyznaczonym dniu oględzin. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. w towarzystwie policjantów jako świadków ponownie przeprowadził w dniu 21 października 2004 r. oględziny na miejscu, stwierdzając kontynuowanie robót budowlanych tj. montaż dwóch krokwi więźby dachowej, ołacenie więźby dachowej na powierzchni % dachu oraz wykonanie pokrycia dachu blachą trapezową od strony działki o nr geod. [...] - mimo ich wstrzymania postanowieniem z dnia [...].09.2004 r..

Wobec powyższego, mając na uwadze naruszenie wymaganych w tym zakresie przepisów, tj. art. 50a ust. 1 ustawy Prawo budowlane, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. decyzją z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...] nakazał skarżącemu dokonanie rozbiórki budynku murowanego, stanowiącego jego własność.

Rozpatrując odwołanie z dnia 17 listopada 2004 r. od decyzji organu pierwszej instancji P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] grudnia 2004 r. nr [...] utrzymał ją w mocy. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że zgodnie z art. 28 ust 1 ustawy Prawo budowlane, roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Wskazano, że z akt sprawy wynika, że zarówno właścicielem działki o nr geod. [...] jak i inwestorem przedmiotowego obiektu jest skarżący J. B., co dowodzi, że obowiązek dostarczenia dokumentów wymaganych postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] września 2004 r. nr [...] właściwie nałożono na skarżącego. W konsekwencji, również nakaz rozbiórki skierowany został do właściciela działki, który popełnił samowolę.

W uzasadnieniu decyzji P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, ze organ pierwszej instancji w oparciu o art. 48 ust. 2 i 3 ustawy Prawo budowlane prawidłowo wstrzymał prowadzone samowolnie roboty budowlane, zobowiązując jednocześnie skarżącego do przedłożenia określonej dokumentacji (postanowienie z dnia [...] września 2004 r.). Wyjaśniono równocześnie, że na powyższe postanowienie nie służy stronie zażalenie, a zarzuty przedstawione w tym zażaleniu rozpatrywane są na etapie postępowania odwoławczego, w trakcie rozpatrywania odwołania od decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] listopada 2004 r. Podniesiono również, że w omawianej sprawie, mimo stwierdzonego faktu popełnienia przez skarżącego samowoli budowlanej, istniała możliwość jej zalegalizowania po spełnieniu wymogów wynikających z postanowienia z dnia [...].09.2004 r. Tymczasem inwestor nie wstrzymał prowadzonych robót budowlanych - co potwierdza dokumentacja fotograficzna zebrana przez organ pierwszej instancji - wobec czego, zgodnie z art. 50a ust 1 ustawy Prawo budowlane, wydana została decyzja o nakazie rozbiórki obiektu, w stosunku do którego prowadzone jest postępowanie administracyjne. W omawianej sprawie

Nie zgadzając się z tym rozstrzygnięciem Skarżący złożył na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z wnioskiem o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej jej wydanie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. Zaskarżonej decyzji zarzucono obrazę art.138 §1 pkt 1 Kpa w związku z art.107 §3 Kpa z uwagi na to, że organ odwoławczy utrzymując w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. nie ustosunkował się w sposób właściwy do zgłoszonych zarzutów i wniosków skarżącego oraz rażące naruszenie art.130§2 Kpa wskutek tego, że organ odwoławczy zezwolił organowi pierwszej instancji na egzekwowanie zaskarżonej decyzji po upływie terminu do jej wydania, mimo iż wniesienie odwołania z mocy wymienionego przepisu wstrzymywało wykonanie decyzji PINB w S., co zdaniem skarżącego, świadczy o tym, że postępowanie odwoławcze było fikcją.

Skarżący podniósł, że analiza zaprezentowanego uzasadnienia orzeczenia organu odwoławczego prowadzi do wniosku, że wydając decyzję nie przeprowadzono wszechstronnego postępowania odwoławczego. O fikcyjności postępowania odwoławczego, zdaniem skarżącego, świadczy również fakt nadania przez PINB w S. decyzji klauzuli wykonalności i ostateczności już w dniu 18 listopada 2004 r.

W dalszej części skargi podniesiono, że na zgłoszone zarzuty i wnioski organ odwoławczy udzielił odpowiedzi jednozdaniowo, w sposób nie zawierający logicznego, opartego na podstawach prawnych i faktycznych wywodu. Podniósł, że nie wyjaśniono również, dlaczego uznano, że prace budowlane prowadzone po kontroli w dniu 24.09.2004 r., a przed wydaniem postanowienia z dnia [...].09.2004 r. o wstrzymaniu prac budowlanych i jego doręczeniem skarżącemu, wywołały skutek w postaci, nakazu rozbiórki (decyzja z dnia [...] listopada 2004 r.) oraz dlaczego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. był zwolniony od ustalenia sposobu zabezpieczenie wybudowanej konstrukcji, a także dlaczego wydano nakaz rozbiórki całego budynku, a nie jego części wybudowanej po dacie kontroli w dniu 24 września 2004 r. i dlaczego w dalszym ciągu należy oprócz rozbiórki także zalegalizować sporny obiekt gdyż postanowienie w tej kwestii z dnia [...].09.2004 r. nadal pozostaje w obrocie prawnym, a także dlaczego nie odstąpiono od wizji w dnia 21 października 2004 r. po stwierdzeniu w terenie, że żadna ze stron się nie stawiła, a przy tym strona będąca bezpośrednia przedmiotem wydawanych rozstrzygnięć prawidłowo usprawiedliwiła swoją nieobecność, chociaż wymagały tego względy społeczne i nie sprzeciwiały się interesy publiczne. Skarżący podnosi, że nie wyjaśniono również kiedy wykonano dalsze prace po pierwszej kontroli uznając, że nie przydatne są w tej mierze zeznania W. B. skoro na organie administracyjnym ciąży obowiązek dokładnego ustalenia stanu faktycznego, a takie postępowanie i to prowadzone w sposób niewłaściwy (brak postanowienia o odrzuceniu wniosku dowodowego) uniemożliwia stronie wykazanie, że sporne roboty konstrukcyjne wykonano przed dniem wydania i doręczenia postanowienia o: wstrzymaniu prac budowlanych. Skarżący podniósł, że został uznany za inwestora, gdy brak jest dowodów na dokonywanie przez niego nakładów inwestycyjnych na zakupu materiałów budowlanych, wynajmowania łudzi i sprzętu.

Na rozprawie w dniu 19 grudnia 2006 r., skarżący uzupełnił skargę podnosząc dodatkowo naruszenie art.6, art.7, art.77 Kpa poprzez brak wnikliwego i wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego, obrazę art. 24 §1 pkt 1 i §3 Kpa poprzez dokonywanie czynności przez inspektora, który powinien podlegać wyłączeniu oraz art. 30 §2 Kpa poprzez brak ustanowienia pełnomocnika dla osoby umysłowo chorej do podejmowania czynności w sprawie, a także niezasadne obciążenie karami administracyjnymi za skutki czynu zabronionego przez osobę chorą psychicznie.

Odpowiadając na zarzuty przedstawione w skardze P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. wniósł o jej oddalenie wyjaśniając, że postępowanie administracyjne prowadzone było przez organy nadzoru budowlanego w stosunku do nowobudowanego budynku o wym. 10,00 X 7,00 m i obejmuje całą popełnioną przez skarżącego samowolę budowlaną. Podniesiono również, że procedura administracyjna w sprawie samowolnie wykonanych prac budowlanych prowadzona była zgodnie z wymaganymi w tym zakresie przepisami, o czym skarżący był pouczony w kolejnych rozstrzygnięciach organów pierwszej i drugiej instancji. Podkreślono przy tym, że niezbędne zabezpieczenie budynku (przy wstrzymaniu prac w oparciu o art. 48 ust 3 Prawa budowlanego) nie polega na dalszym kontynuowaniu robót budowlanych tj. m.in. na dalszym wykonywaniu konstrukcji dachu i jego pokryciu na znacznej powierzchni blachą trapezową, a taka sytuacja zachodziła w omawianej sprawie. Wyjaśniono także, że w postanowieniu o wstrzymaniu robót budowlanych z dnia [...] września 2004 r,. zobowiązano inwestora do wykonania w określonym terminie obowiązków, których skarżący nie wykonał. Niespełnienie ich przez inwestora oznacza dla organu nadzoru budowlanego obligatoryjne wydanie nakazu rozbiórki, czego wynikiem jest decyzja organu pierwszej instancji z dnia [...] listopada 2004 r. utrzymana w mocy przez organ odwoławczy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna. Podstawowym celem i efektem kontroli sądowej jest eliminowanie z obrotu aktów i czynności organów administracji publicznych niezgodnych z prawem i przywrócenie stanu zgodnego z prawem (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych -Dz. U. Nr 153, poz. 1269 oraz art. 3 i art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Przepisy prawa materialnego (w omawianej sprawie Prawa Budowlanego), przesądzają o prawie organu do władczego działania w formie indywidualnego aktu administracyjnego. Indywidualny charakter sprawy oznacza, że dotyczy ona imiennie oznaczonego podmiotu oraz konkretnych jego praw i obowiązków. Organ administracyjny powołany jest do załatwiania spraw decyzją administracyjną w przypadku sporu o prawo tak, jak w omawianej sprawie lub w razie nieustalenia prawa określonej osoby. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że w procesie konkretyzacji prawa w postępowaniu administracyjnym element winy podmiotu, którego rozstrzygnięcie administracyjne dotyczy nie jest elementem przesądzającym o treści rozstrzygnięcia.

W myśl postanowień art. 11 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sad administracyjny związany jest jedynie ustaleniami prawomocnego wyroku w postępowaniu karnym, które odnoszą się do popełnienia przestępstwa. Oznacza to, ze przepis ten nie dotyczy orzeczeń umarzających postępowanie. Mając powyższe na uwadze wydane przez Prokuraturę Rejonową w S. dnia [...] lutego 2005 r postanowienie umorzeniu śledztwa z uwagi na to, że zachowaniu podejrzanego z uwagi na zniesioną poczytalność w zakresie rozpoznania jego znaczenia w czasie zarzucanego mu czynu nie może być oceniane jako przestępstwo, bowiem nie zostało przez niego zawinione, nie ma wpływu na zaskarżone rozstrzygnięcie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2004 r.

Prowadzone przez organy nadzoru budowlanego postępowanie administracyjne dotyczyło nowobudowanego budynku o wymiarach 10,00 X 7,00 m (protokół dokonanej kontroli z dnia 24 września 2004 r.) Z uwagi na jego powierzchnie zabudowy większą niż 35 m2 nie jest to budynek gospodarczy, którego budowa w świetle postanowień art. 29 ust. 1 pkt1 lit. a) ustawy Prawo budowlanego nie wymaga pozwolenia na budowę. Brak wymaganego pozwolenia na budowę wspomnianego budynku spowodował wydanie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S., na podstawie art. 48 ust. 2 i ust. 3 ustawy Prawo budowlane postanowienia (z dnia [...].09.2004 r. nr [...]) nakazującego wstrzymanie prowadzonych prac budowlanych i zobowiązanie inwestora do opracowania i przedłożenia stosownych dokumentów i opracowań wraz z projektem budowlanym w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem.

W związku z postanowieniami art. 46-48 Kodeksu cywilnego budynek wybudowany na gruncie stanowiącym odrębny przedmiot własności staje się integralną częścią tego gruntu stanowiąc zabudowaną nieruchomość właściciela. (art. 48 łącznie z art. 191 Kc wyrażają klasyczną regułę "superficies solo cedit"- wszystko co znajduje się na powierzchni gruntu przypada nieruchomości gruntowej). Fakt, iż właścicielem nieruchomości położonej w S. o nr geodezyjny [...] jest skarżący determinował, więc dziania organów nadzoru budowlanego, w tym kierowania do niego decyzji, jako inwestora.

Nie spełnienie przez inwestora obowiązków przedłożenia określonych dokumentów, w wyznaczonym przez organ terminie, oznacza dla organu nadzoru budowlanego obligatoryjne wydanie nakazu rozbiórki, zgodnie z postanowieniami art. 48 ust. 4 Prawa budowlanego. Natomiast przedłożenie w wyznaczonym terminie dokumentów jest traktowane jako wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i pozwolenie na wznowienie robót budowlanych i umożliwia dalsze prowadzenie procedury legalizacyjnej. W świetle powyższego w przypadku dalszego wykonywania robót pomimo ich wstrzymania i wydania decyzji w trybie art. 50a ustawy Prawo budowlane, (w brzmieniu obowiązującym w 2004 r.), nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego, znosi się procedurę legalizacyjną. Stąd też decyzja o rozbiórce ze swej istoty musi dotyczyć całego obiektu budowlanego, jako samowoli budowlanej a nie tylko tych prac, które zostały wykonane po wydaniu postanowienia w trybie art. 48 ust. 2 ustawy Prawo budowlane o wstrzymaniu prowadzenia prac budowlanych.

Podnoszone naruszenia przez organy nadzoru budowlanego, art. 30 §2 Kpa w związku z tym, że wiedząc o chorobie umysłowej skarżącego nie ustanowiły mu w postępowaniu administracyjnym pełnomocnika, Sąd uznał za nieuzasadniony. Zgodnie z przepisem art. 30 § 2 tylko osoby fizyczne nieposiadające zdolności do czynności prawnych działają przez swych ustawowych przedstawicieli. Ponieważ skarżący będący stroną postępowania administracyjnego nie jest osobą ubezwłasnowolniona częściowo, nie ustanowiono dla niego doradcy tymczasowego ani też nie jest osobą ubezwłasnowolnioną całkowicie, posiada pełna zdolność do czynności prawnych( tj. zdolność do tego, by przez czynności prawne swym własnym działaniem nabywać lub tracić prawa albo obowiązki, albo w ogóle wywoływać skutki prawne) i nie działa przez przedstawicieli ustawowych nie istniał prawny wymóg, aby brał udział w toczącym się postępowaniu administracyjnym przez pełnomocnika.

Zadaniem sądu administracyjnego jest ocena czy zebrany w postępowaniu administracyjnym materiał procesowy jest pełny, czy został zebrany prawidłowo i jest wystarczający do wymaganego przez prawo ustalenia podstawy faktycznej decyzji. W sytuacji, gdy ocena ta wypada dla organów administracyjnych pozytywnie sąd będzie uprawniony do oddalenia skargi, pod warunkiem, że nie występuje w sprawie naruszenie prawa materialnego. W przedmiotowej sprawie, w świetle opisanego wyżej stanu faktycznego, Sąd nie stwierdził naruszenia prawa w tym wskazywanych w skardze przepisów proceduralnych tj.: art.6, art.7, art.77 Kpa oraz art. 138 Kpa w związku z art. 107§3 Kpa, a także art. 130 § 2 Kpa, a tym samym podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. Materiał zebrany w sprawie wbrew zarzutom skargi został zebrany i rozpatrzony należycie, w aktach sprawy oprócz protokołów z kontroli znajduje się również dokumentacja fotograficzna, na której udokumentowany został stan zawansowania robót podczas kontroli obiektu dokonanej w dniu 24 września 2004 r. oraz stan obiektu na dzień 21 października 2004 r. tj. z uwzględnieniem robót wykonanych już po ich wstrzymaniu. W uzasadnieniu decyzji P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. wyjaśnił okoliczności wskazujące na konieczność wydania decyzji w danej sprawie oraz wskazał normy prawne mające zastosowanie w sprawie wskazując na ich znaczenie ustalone w drodze wykładni oraz ustosunkował się do zarzutów przedstawionych w odwołaniu. Tym samym należy uznać, że nie naruszono postanowień art. 138 § 1 Kpa w związku z art.107 § 3 Kpa.

Odnosząc się do podnoszonego w skardze naruszania art. art. 24 §1 pkt 1 i §3 Kpa, Sąd zauważa, że z treści tego przepisu wynika, że przesłanką wyłączenia pracownika od udziału w sprawie, z urzędu lub na wniosek (§3), jest istnienie innych okoliczności nie wymienionych w §1, które mogą wywołać wątpliwości co do jego bezstronności i to tylko wtedy, gdy zostaną uprawdopodobnione. Samo wystąpienie powyższych okoliczności mogących wywołać wątpliwości, co do bezstronności pracownika nie jest, więc wystarczającą przesłanką jego wyłączenia. Przepis wymaga, by powyższe okoliczności zostały, co najmniej uprawdopodobnione, czego nie uczyniono zarówno w postępowaniu administracyjnym, jak i przed Sądem rozpoznającym sprawę. Mając powyższe na uwadze powyższy zarzut uznano za niezasadny. Należy podkreślić, że skarżący na etapie postępowania przed organem pierwszej instancji ani w odwołaniu od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. nie ponosił okoliczności wyłączenia pracownika organu, wymienionych w art. 24 §1 pkt 1 Kpa. Z treści tego przepisu wynika, że wyłączeniu podlega pracownik, który jest stroną postępowania lub pozostaje z nią w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy może mieć wpływ na prawa lub obowiązki tego pracownika. Z przepisu tego nie wynika, by "stosunek procesowy łączący skarżącego i inspektora F. R., "wynikły z racji złożenia przez inspektora fałszywego zawiadomienia o przestępstwie" powodował, że wynik sprawy dotyczący samowoli budowlanej, będący przedmiotem skargi miał wpływ na prawa lub obowiązki inspektora.

Odnosząc się do podniesionego naruszenia art. 130 § 2 Kpa polegającego na egzekwowaniu zaskarżonej decyzji, mimo iż wniesiono odwołanie, które z mocy wymienionego przepisu wstrzymywało wykonanie decyzji PINB w S., Sąd zauważa, że zarzut ten dotyczy postępowania egzekucyjnego a nie postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji i w związku z tym nie może być skutecznie podnoszony w omawianej sprawie. Na marginesie Sąd wyjaśnia, że §2 art. 130 Kpa określa wyjątki od reguły, zgodnie z którą wniesienie odwołania wstrzymuje wykonania decyzji i są to przypadki, gdy: decyzji został nadany rygor natychmiastowej wykonalności oraz decyzja podlega natychmiastowemu wykonaniu z mocy ustawy.

Mając powyższe na uwadze na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarga podlegała oddaleniu.