Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 379/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-03-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Justyna Mazur po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami w zakresie kat. B postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 7 grudnia 2012 r. sygn. akt I OZ 895/12 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie Z. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lipca 2012 r. o odrzuceniu zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału wzywające do uiszczenia wpisu od skargi.

W związku z powyższym pismem z dnia [...] stycznia 2013 r. Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie [...] zł w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie powyższe dwukrotnie awizowane ([...] stycznia i [...] lutego 2013 r.) zostało zwrócone do Sądu z adnotacją "nie podjęto w terminie". W zakreślonym siedmiodniowym terminie liczonym od dnia [...] lutego 2013 r., który upłynął z dniem [...] lutego 2013 r., nie uiszczono należnego od skargi wpisu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Dlatego też sąd zobligowany jest do zbadania czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 oraz w art. 220 § 3 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2012 r., poz. 270 – dalej jako p.p.s.a.).

Zgodnie z treścią art. 220 § 3 p.p.s.a, Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona opłata. W przypadku wniesienia pisma bez uiszczenia od niego opłaty, Sąd wzywa wnoszącego, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia, skargi o wznowienie postępowania pod rygorem jej odrzucenia, uiścił opłatę, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.

W rozpoznawanej sprawie skarżący, mimo dwukrotnego awizowania przesyłki nie odebrał wezwania do wykonania zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi. Taki stan rzeczy skutkować musiał przyjęciem, że doręczenie przesyłki nastąpiło w dniu [...] lutego 2013 r., w trybie tzw. doręczenia zastępczego wynikającego z art. 73 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, iż w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 -72 p.p.s.a. (np. adresatowi do rąk własnych, dorosłemu domownikowi), pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia (§ 1), które umieszcza się w skrzynce pocztowej adresata lub na drzwiach mieszkania na okres siedmiu dni (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w tym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). W konsekwencji doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.

Skoro skuteczne doręczenie przesyłki nastąpiło w dniu [...] lutego 2013 r., to wyznaczony skarżącemu termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu [...] lutego 2013 r.

Z poczynionych ustaleń bezspornie wynika, że do dnia upływu ustawowego terminu skarżący nie uiścił należnego od skargi wpisu, co w świetle art. 220 § 3 p.p.s.a. powoduje konieczność odrzucenia skargi jako nieopłaconej.

Mając powyższe na uwadze powyższe na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.