Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 418/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-07-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3, art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. z dnia 6 maja 2016 r. sygn. akt I SA/Sz 1379/15 w zakresie oddalenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. P. i M. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Sz. z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Sz. postanowieniem z dnia 6 maja 2016 r. oddalił wniosek M. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w Sz. z dnia [...] października 2015 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego.

WSA w Sz. oddalając wnisek strony wskazał, że zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) uzasadnienie wniosku powinno precyzyjnie opisywać aktualną sytuację finansową i majątkową skarżącego, tak by rozpoznający wniosek Sąd doszedł do przekonania, że uiszczenie zobowiązania podatkowego w kwocie 8.051,00 zł rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu I instncji sytuacja skarżącego nie została w żaden sposób zobrazowana, brak również jakichkolwiek dokumentów wskazujących dane w tym zakresie. Sąd nie był w stanie ustalić jakie aktualnie skarżący osiąga dochody i jaki poniesie uszczerbek w wyniku uiszczenia bądź wyegzekwowania określonej przez organ pierwszej instancji kwoty zobowiązania podatkowego. Ogólnikowe twierdzenia pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych dowodów, nie może stanowić podstawy do orzeczenia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. Argumenty, iż skarżący prowadzi własną firmę i obecnie ma problemy z ciągłością finansową nie są wystarczającymi przesłankami wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji administracyjnej.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł M. G.. Niniejszemu postanowieniu zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych polegający na błędnym ustaleniu przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, w tym brak przychylenia się do wskazania, że problemy finansowe skarżącego, spotęgowane toczącym się postępwoaniem administracyjnym i wymiarem opłaty należnej do uiszczenia w wyniku skarżonej decyzji, stanowią uzasadnioną podstawę jego wniosku. Skarżący wniósł o uwzględnienie powyższego zarzutu poprzez zmianę zaskarżonego postanowienia i wstrzymanie wykonania decyzji z dnia [...] października 2015 r. oraz zasądzenie kosztów procesu.

W uzasdnieniu zażalenia skarżący wskazał, że prowadzi działalność gospodarczą, która wskutek toczącego się postępowania administracyjnego oraz wysokości obciążenia należością publicznoprawną utraciła płynność finansową, a dalsze jej obciążenia stanowić będą realną groźbę dla jej dalszego trwania. W razie zawieszenia bądż likwidacji działalności skarżący zostanie pozbawiony podstawy swojego dochodu, a tym samym zagrożone zostaną podstawy jego egzystencji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione zostały przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Strona wnosząca o zastosowanie ochrony tymczasowej jest zatem zobligowana do wykazania, że w sytuacji wykonania decyzji, o wstrzymanie której wnioskowała, zajdzie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne. Brak należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z dnia 6 marca 2013 r., sygn. akt II GZ 87/13).

Sąd I instancji prawidłowo przytoczył treść przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. i poprawnie przeanalizował treść wniosku skarżącego, badając go pod kątem możliwości wystąpienia przesłanek, o których mowa we wskazanym przepisie, tj. możliwości wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd I instancji nie uznał zasadności złożonego wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej ze względu na brak wykazania okoliczności obrazujących sytuację majątkową skarżącego. Ocenę tę Naczelny Sąd Administracyjny uznaje za prawidłową.

Zarówno z wniosku, jak i z zażalenia nie można wywieść, jaka jest kondycja finansowa skarżącego i czy brak zastosowania ochrony tymczasowej w niniejszym postępowaniu skutkowałby wystąpieniem konsekwencji opisanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Strona wnosząc o udzielenie ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie przedstawiła dokumentów obrazujących jej aktualną sytuację majątkową. Z wniosku strony nie wynikają dane, obrazujące choćby w przybliżeniu jej kondycję finansową. W tej sytuacji, Sąd I instancji badając wniosek nie dysponował żadnymi dokumentami, które potwierdzałyby wiarygodność oświadczenia złożonego przez skarżącego na temat jego sytuacji majątkowej.

Należy zauważyć, że ustawodawca zdecydował się na uzależnienie udzielenia ochrony tymczasowej od sądowej oceny okoliczności poszczególnych przypadków, ocena ta wymaga natomiast dla swej miarodajności dysponowania przez sąd konkretnymi i aktualnymi danymi dotyczącymi sytuacji finansowej wnioskodawcy (i poparcia ich - przez stronę - dowodami w postaci dokumentów źródłowych), dopiero bowiem ich konfrontacja z ewentualnymi wynikającymi z zaskarżonej decyzji konsekwencjami, może prowadzić do stwierdzenia wystąpienia przesłanki zajścia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienia NSA z dnia 10 grudnia 2013 r., sygn. akt I FSK 2109/13; z dnia 16 września 2015 r., sygn. akt II GZ 466/15).

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego przedstawione we wniosku informacje są dość ogólne i nie obrazują rzeczywistej zdolności płatniczej skarżącego. Z tych względów za trafne należało uznać stanowisko wyrażone przez Sąd I instancji, że niczym nie poparte twierdzenie skarżącego, iż w wyniku uiszczenia opłaty wynikającej z zaskarżonej decyzji, nieuwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania ww. decyzji mogłoby spowodować trudności finansowe strony, która z ich powodu mogłaby zostać zmuszona do zakończenia prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej – jest niewystarczające.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że wobec niewykazania rzeczywistej kondycji finansowej skarżącego i ewentualnego wpływu wykonania zaskarżonej decyzji na możliwość powstania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, wniosek skarżącego jako nieuzasadniony podlegał oddaleniu.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.