Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SAB/Rz 23/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2022-05-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: stwierdzono, że organ dopuścił się bezczynności w rozpatrzeniu wniosku
Powołane przepisy: article: art. 145 § 1. § 2, art. 200, art. 205 § 1, art. 119 pkt 4, art. 120
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Piotr Godlewski /spr./ Sędziowie WSA Elżbieta Mazur - Selwa AWSA Maria Mikolik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 18 maja 2022 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [....] z siedzibą w [...] na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. stwierdza, że Burmistrz Miasta dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku Stowarzyszenia z siedzibą w [...] z dnia 5 lutego 2021 r. o udzielenie informacji publicznej; II. stwierdza, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; III. przyznaje od Burmistrza Miasta na rzecz Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] sumę pieniężną w wysokości 100 zł /słownie: sto złotych/; IV. zasądza od Burmistrza Miasta na rzecz strony skarżącej Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] kwotę 100 zł /słownie: sto złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

II SAB/Rz 23/22

U z a s a d n i e n i e

Przedmiotem skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] jest bezczynność Burmistrza Miasta [...] dotycząca udostępnienia informacji publicznej.

Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, 5 lutego 2021 r. Stowarzyszenie złożyło drogą elektroniczną do Burmistrza Miasta [...] wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie sposobu i skutków wykonywania przez Gminę zadania "opieka nad bezdomnymi zwierzętami i ich wyłapywanie", przewidzianego ustawą z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz.U. z 2020 r., poz. 638 ze zm., dalej: u.o.z.), o treści:

1. z kim (imię, nazwisko lub nazwa, adres) Gmina miała obowiązujące w 2020 r. umowy albo komu (imię, nazwisko lub nazwa, adres) udzielała doraźnych zleceń wyłapywania /odławiania bezdomnych zwierząt?

2. z kim (imię, nazwisko lub nazwa, adres) gmina miała obowiązujące w 2020 r. umowy albo komu (imię, nazwisko lub nazwa, adres) udzielała doraźnych zleceń zapewniania opieki bezdomnym zwierzętom?

3. ilu bezdomnym zwierzętom (z podziałem na psy i koty) zapewniono opiekę na koszt gminy w 2020 r. (nie licząc zwierząt którymi zajęto się w latach poprzednich)?

4. jaki był w 2020 r. koszt realizacji całego żądania przewidzianego u.o.z. (wyłapywanie /odławianie, opieka, usługi weterynaryjne, dokarmianie, inne)?

Ponadto Stowarzyszenie zwróciło się o udostępnienie treści i umowy /umów (wraz z załącznikami) o zapewnianie opieki bezdomnym zwierzętom w 2020 r.

W skardze na bezczynność Burmistrza Miasta [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej Stowarzyszenie zarzuciło naruszenie art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP oraz art. 1 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1, art. 13 i art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2020 r., poz. 2176 ze zm., dalej: u.d.i.p.). Wniosło o:

1. zobowiązanie strony przeciwnej do rozpatrzenia wniosku z 5 lutego 2021 r.,

2. stwierdzenie, że bezczynność Burmistrza miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa,

3. przyznanie od Burmistrza sumy pieniężnej na podstawie art. 149 § 2 P.p.s.a.,

4. zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi Stowarzyszenie podniosło, że od 13 lat uczestniczy w projekcie polegającym na badaniu problemu bezdomności zwierząt w jego wymiarze publicznym. W ramach tego projektu prowadzony jest monitoring działalności schronisk dla bezdomnych zwierząt oraz polityki gmin i urzędów. Uzyskana w ten sposób informacja z całego kraju udostępniana jest następnie szerokiej publiczności pod adresem http://www.bozorg.pl/monitor.

W dniu 5 lutego 2021 r. Stowarzyszenie złożył drogą elektroniczną do Burmistrza Miasta [...] wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie sposobu i skutków wykonywania przez gminę opieki nad bezdomnymi zwierzętami i ich wyłapywania, przewidzianego u.o.z. Wniosek nadany został spod listy mailingowej o nazwie [...], na której znajdował się pobrany z Biuletynu Informacji Publicznej Miasta [...] jego adres elektroniczny. Ponieważ w terminie przewidzianym przez art. 13 u.d.i.p. podmiot obowiązany do udostępnienia informacji publicznej nie zrealizował wniosku, 21 czerwca 2021 r. wnioskodawca drogą elektroniczną wystosował w tej sprawie monit. Wobec dalszego milczenia organu gminy, skarżący 5 sierpnia 2021 r. ponowił wniosek za pośrednictwem ePUAP. Reakcją organu była informacja skierowana do skarżącego 18 sierpnia 2021 r. na jego pocztę elektroniczną, jakoby wniosek zrealizowany został przez gminę 20 marca 2021 r. Niemniej prośba skarżącego z 18 sierpnia 2021 r. o przesłanie potwierdzenia nadania odpowiedzi została bez odpowiedzi. Skutkowało to ponowieniem wniosku 5 września 2021 r., którego złożenie potwierdzone zostało Urzędowym Poświadczeniem Przedłożenia. Pomimo tego do dnia wniesienia skargi podmiot obowiązany nie udostępnił wnioskowanej informacji publicznej, nie powiadomił wnioskodawcy o powodach opóźnienia i terminie w jakim udostępni informację, ani też nie wydał w tym przedmiocie decyzji odmownej. Stowarzyszenie przy nadawaniu swojego wniosku do Burmistrza skorzystało z ePUAP, specjalnie dedykowanej komunikacji obywateli z jednostkami administracji publicznej, która umożliwia składanie pism elektronicznych ze skutkiem prawnym bez konieczności stosowania podpisu kwalifikowanego (Profil Zaufany). Najpierw więc skarżący dwukrotnie wysłał swój wniosek na adres poczty elektronicznej wskazany w BIP organu, a następnie (również dwukrotnie) na skrytkę ePUAP przypisaną Miastu [...], mając wszelkie powody by ufać, że wniosek trafi do Burmistrza tego miasta jako kierownika urzędu gminy, że poczta i skrytka są obsługiwane, a pisma odbierane, szczególnie że dwukrotnie uzyskiwał potwierdzenie doręczenia wniosku.

Biorąc powyższe pod uwagę Burmistrz Miasta [...] dopuścił się rażącej bezczynności, dla której to kwalifikacji najistotniejsze znaczenie ma czas jaki upłynął od dnia złożenia wniosku (ponad 12 miesięcy) oraz fakt bezskutecznego kilkukrotnego monitowania i ponawiania wniosku przez skarżącego.

W związku z wyjątkową obstrukcją przejawianą przez skarżony organ w udostępnianiu informacji publicznej na wniosek, na podstawie art. 149 § 2 P.p.s.a. skarżące Stowarzyszenie wniosło o przyznanie od Burmistrza sumy pieniężnej, która ma służyć zrekompensowaniu mu straty, jaką poniosło na skutek uporczywej bezczynności organu. Skarżący od lat prowadzi niezależny monitoring działania gmin i schronisk dla zwierząt, m.in. corocznie zbiera informację publiczną od wszystkich 2 477 gmin w zakresie sposobu i skutków wykonywania przez nie zadania polegającego na opiece nad bezdomnymi zwierzętami i ich wyłapywaniu. Dane te pozwalają mu następnie tworzyć raporty i statystyki, bez których trudno rzeczowo opisywać problem bezdomności zwierząt w Polsce i proponować jakieś jego rozwiązania. Przy czym, co istotne, badań na taką skalę nie prowadzi żaden inny podmiot w kraju, w tym również żaden organ państwa nie śledzi problemu bezdomnych zwierząt i nie rozlicza ani publicznych pieniędzy, ani losu tych zwierząt. Opracowania są tym rzetelniejsze i lepiej uzasadnione, im większa jest próba odpowiedzi, jakie spłynęły z gmin. Dlatego każda gminna informacja publiczna jaką skarżący uzyskuje jest niezwykle cenna, z kolei każdy jej brak bardzo dotkliwy, gdyż w pewnym stopniu fałszuje ostateczne wyniki monitoringu. Ignorowanie przez Burmistrza Miasta [...] wniosków skarżącego stanowi więc realną szkodę dla wiarygodności jego projektu i ogromu pracy, jaką wkłada w badanie założonego problemu. W ocenie skarżącego zasądzona suma pieniężna powinna wpłynąć motywująco na większą staranność organu w tym zakresie w przyszłości.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta [...] wniósł o jej oddalenie w całości. Wyjaśnił, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej został zarejestrowany w Urzędzie (nr [...], zadekretowany i przekazany do rozpatrzenia kierownikowi referatu Rolnictwa, Geodezji i Gospodarki Nieruchomościami, który przekazał pismo do realizacji pracownikowi referatu odpowiedzialnemu za realizację miejskiego programu opieki nad zwierzętami.

W odpowiedzi na wniosek pracownik przygotował pismo z 20 marca 2020 r. nr RG.VI.6052.2.2020, które pocztą elektroniczną z 15 marca 2021 r. przekazał wnioskodawcy na wskazany adres poczty elektronicznej. W powyższym piśmie omyłkowo wpisano 2020 r. W trakcie analizy dokumentów w sprawie skargi stwierdzono, że pracownik omyłkowo wpisał w adresie poczty elektronicznej [...] zamiast [...], a nie otrzymał powiadomienia o niedostarczeniu poczty. Po otrzymaniu monitu Stowarzyszenia z 5 sierpnia 2021 r. o takiej samej treści jak wniosek z lutego (nr [...]), pracownik Urzędu w odpowiedzi 18 sierpnia 2021 r. poinformował wnioskodawcę, że w powyższym zakresie udzielił informacji 15 marca 2021 r. Następny wniosek o udostępnienie informacji publicznej od Stowarzyszenia wpłynął do Urzędu 6 września 2021 r. (nr [...]). Na powyższy wniosek pracownik merytoryczny nie udzielił odpowiedzi, gdyż był przekonany, że skutecznie udzielił już informacji w tym zakresie. Informacja o powyższym wniosku i udzielonej odpowiedzi znajduje się w BIP Urzędu w rejestrze udzielonej informacji publicznej z 2021 r.

Końcowo Burmistrz wyjaśnił, że nie uchyla się od udzielenia odpowiedzi, dlatego w dniu udzielenia odpowiedzi na skargę przesłał informacje do skarżącego, stosownie do żądania wnioskodawcy przedstawionego w skardze. Wskazał, że standardem obowiązującym w Urzędzie Miejskim w [...] jest udzielenie odpowiedzi na wszystkie wpływające do Urzędu wnioski o udostępnienie informacji publicznej bez względu na formę ich składania. W przedmiotowej sprawie nie sposób dopatrzeć się ze strony organu lekceważenia skarżącego czy też celowego przedłużania postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2021 r., poz. 137), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jej zakres wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329, dalej: P.p.s.a.), wg którego sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., kontrola sądu obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.

Kwestię dostępu do informacji publicznej w sposób kompleksowy reguluje u.d.i.p., określając zakres podmiotowy i przedmiotowy jej stosowania, a także tryb udostępniania tej informacji.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 tej ustawy, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie w niej określonym.

Stosownie do art. 4 ust. 1 pkt 1) u.d.i.p., obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej. Udostępnienie informacji może zatem nastąpić tylko wówczas, gdy podmiot do którego został skierowany wniosek należy do katalogu podmiotów zobowiązanych do udostępniania informacji publicznej oraz gdy jest on w posiadaniu informacji mającej charakter publiczny. Na podstawie art. 4 ust. 3 u.d.i.p., obowiązane do udostępniania informacji publicznej są bowiem podmioty o których mowa w ust. 1 i 2 tego artykułu, będące w posiadaniu takich informacji.

Zakres przedmiotowy informacji publicznej określa art. 6 ust. 1 u.d.i.p., wymieniając rodzaje spraw, jakich może ona dotyczyć (nie jest to wyliczenie wyczerpujące, o czym świadczy zwrot "w szczególności"). Obejmują one m.in. informację o zasadach funkcjonowania podmiotów o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o trybie działania władz publicznych oraz sposobach przyjmowania i załatwiania spraw (pkt 3a i 3d), a także informację o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych (pkt 4 a); dokumentem urzędowym w rozumieniu ustawy jest treść oświadczenia woli lub wiedzy, utrwalona i podpisana w dowolnej formie przez funkcjonariusza publicznego w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego, w ramach jego kompetencji, skierowana do innego podmiotu lub złożona do akt sprawy (art. 6 ust. 2 u.d.i.p.).

W doktrynie i orzecznictwie sądowym przyjmuje się przy tym szerokie rozumienie pojęcia "informacji publicznej", za którą uznaje się każdą wiadomość wytworzoną lub odnoszoną do władz publicznych, a także wytworzoną lub odnoszoną do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa.

W rozpoznawanej sprawie skarżące Stowarzyszenie zwróciło się o udostępnienie informacji publicznej nt. sposobu i kosztów realizacji przez Gminę Miasto [...] w 2020 r. zadań związanych z wyłapywaniem i opieką nad bezdomnymi zwierzętami, w tym o przekazanie zawartych umów o zapewnienie opieki bezdomnym zwierzętom w 2020 r. (zgodnie z art. 11 ust. 1 u.o.z., zapobieganie bezdomności zwierząt i zapewnienie opieki bezdomnym zwierzętom oraz ich wyłapywanie należy do zadań własnych gmin).

W kontekście przytoczonych wyżej regulacji nie ulega wątpliwości, że Burmistrz Miasta [...] jest podmiotem na którym ciąży obowiązek udostępniania będącej w jego posiadaniu informacji publicznej oraz że taki charakter miały informacje żądane przez Stowarzyszenie. Kwestie te nie są zresztą przedmiotem sporu pomiędzy stronami.

Uznając dopuszczalność skargi i skuteczność jej wniesienia należy wskazać, że w myśl art. 13 ust. 1 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Jeżeli informacja nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2). Co do zasady, udostępnianie informacji publicznej następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem (art. 14 u.d.i.p.).

Pozostawanie w bezczynności przez podmiot obowiązany do udostępnienia informacji publicznej oznacza niepodjęcie - w terminie wskazanym w art. 13 ustawy - stosownych czynności, tj. nieudostępnienie informacji, bądź też niewydanie decyzji o odmowie jej udostępnienia (art. 16 ust. 1) lub decyzji o umorzeniu postępowania (art. 14 ust. 2 w zw. z art. 16 ust. 1); na równi z niepodjęciem tego rodzaju czynności orzecznictwo sądowoadministracyjne traktuje przedstawienie informacji innej niż ta której oczekuje wnioskodawca, informacji niepełnej lub nieadekwatnej do treści wniosku (tak m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 października 2021 r. III OSK 1092/21 - LEX nr 3245934).

Jak wynika z przekazanych Sądowi akt, wniosek Stowarzyszenia o udostępnienie informacji publicznej przesłany został 5 lutego 2021 r. poprzez e-mail na adres [...], tj. na adres elektroniczny Gminy pobrany z BIP. W związku z brakiem udzielenia odpowiedzi, Stowarzyszenie tą samą drogą 21 czerwca i 5 sierpnia 2021 r. wystosowało odpowiednie monity. W wiadomości zwrotnej z 18 sierpnia 2021 r. pracownik Urzędu Miejskiego w [...] wskazał, że odpowiedź na wniosek z 5 lutego 2021 r. udzielona została 20 marca 2021 r., jednak przesłana zwrotnie 18 sierpnia 2021 r. prośba Stowarzyszenia o przesłanie potwierdzenia nadania wiadomości w dniu 20 marca 2021 r. pozostała bez odpowiedzi. Skutkowało to kolejnym monitem Stowarzyszenia wysłanym 5 września 2021 r., w którym - powołując się na swoje wcześniejsze wnioski – ponownie zwróciło się o udostępnienie wnioskowanej informacji publicznej, po czym skargą oznaczoną datą 17 lutego 2022 r. zaskarżyło bezczynność Burmistrza w tym przedmiocie do WSA w Rzeszowie.

Do udostępnienia Stowarzyszeniu wnioskowanej informacji publicznej doszło 22 lutego 2022 r., o czym Burmistrz poinformował w pochodzącej z tego samego dnia odpowiedzi na skargę. Wskazał w niej także, że odpowiedź na wniosek Stowarzyszenia mylnie oznaczona datą 20 marca 2020 r. (zamiast 2021 r.) została wysłana do Stowarzyszenia 15 marca 2021 r., niemniej na błędny adres [...], zamiast [...] (na dowód tego Burmistrz przedstawił stosowne wydruki).

Z powyższego w sposób nie budzący wątpliwości wynika, że Burmistrz Miasta [...] będący dysponentem żądanej informacji publicznej, w ustawowym 14-dniowym terminie od dnia złożenia wniosku informacji tej nie udzielił. Nawet bowiem abstrahując od wysłania jej na błędny adres poczty elektronicznej i traktując opisany wyżej błąd w oznaczeniu daty jako oczywistą omyłkę, a także przyjmując przyjętą przez Burmistrza jako datę złożenia wniosku 8 luty 2021 r., tj. poniedziałek (wobec jego wysłania przez Stowarzyszenie pocztą elektroniczną 5 lutego 2021 r., tj. piątek o godz. 23.43), to termin ten upływał 22 lutego 2021 r., wobec czego udzielenie odpowiedzi pismem z 15 marca 2021 r. już należało uznać za spóźnione i świadczące, że Burmistrz dopuścił się w tym zakresie bezczynności.

Rzecz jednak w tym, że odpowiedzi z 15 marca 2021 r. trudno uznać za załatwienie wniosku, skoro w ogóle nie dotarła ona do adresata. Tym samym koniec okresu bezczynności należy upatrywać dopiero w prawidłowym przekazaniu przez Burmistrza wnioskowanej informacji publicznej już po otrzymaniu (złożonej za jego pośrednictwem) skargi Stowarzyszenia na bezczynność w tym przedmiocie, co nastąpiło wraz z udzieleniem odpowiedzi na skargę w dniu 22 lutego 2022 r.

Zdaniem Sądu, stanu bezczynności nie niweluje błędne przekonanie o załatwieniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej, jeżeli odpowiedź na wniosek z przyczyn nie dotyczących wnioskodawcy (a ewidentnie tkwiących po stronie organu) w ogóle do niego nie dotarła.

Zgodnie z art. 149 § 1 P.p.s.a., Sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a:

1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;

2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;

3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.

W myśl § 1a tego artykułu, sąd jednocześnie stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Mając na uwadze opisane wyżej okoliczności i uregulowania Sąd stwierdził, że Burmistrz Miasta [...] dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego Stowarzyszenia o udzielenie informacji publicznej.

Ponieważ po wniesieniu skargi żądana informacja została Stowarzyszeniu udzielona, oznacza to, że Burmistrz w dacie orzekania przez Sąd nie pozostawał już w stanie bezczynności i w związku z tym brak było podstaw do zobowiązywania go do rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej.

Udzielenie informacji przed rozpoznaniem przez sąd skargi na bezczynność nie powoduje bezprzedmiotowości stwierdzenia, czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Za takie uznaje się działanie /bezczynność organu o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym, nacechowane złą wolą lub ignorancją wnioskodawcy, co zachodzi w razie oczywistego lekceważenia jego wniosków, jawnego braku woli załatwienia sprawy, jak też w razie ewidentnego niestosowania przepisów prawa lub ich naruszenia, skutkujące długotrwałym prowadzeniem postępowania.

Sąd aprobuje wyjaśnienia Burmistrza, że sytuacja związana z popełnieniem przez odpowiedzialnego pracownika przy wysyłaniu odpowiedzi błędu w jednym z członów adresu e-mail (polegającego na wpisaniu słowa "[...]" zamiast prawidłowego "[...]") nie była wynikiem umyślnego działania, mimo że już w samym wniosku o udostępnienie informacji publicznej Stowarzyszenie wskazując adres na jaki miała zostać przesłana odpowiedź zawarło wyraźną uwagę "bez polskich znaków diakrytycznych". Trudno jednak także nie zauważyć późniejszych braków reakcji organu na kierowane do niego przez Stowarzyszenie ponaglenia, czego nie można upatrywać w wiadomości z 18 sierpnia 2021 r. (zgodnie z którą odpowiedź na wniosek została udzielona 20 marca 2021 r.), skoro następnie całkowicie zignorowana została prośba Stowarzyszenia o przesłanie potwierdzenia nadania tej odpowiedzi. Fakt wnoszenia kolejnych ponagleń ewidentnie powinien skłonić Burmistrza do wnikliwej analizy sprawy i podjęcia czynności wyjaśniających, co z pewnością przyczyniłoby się do szybszego wykrycia pomyłki w adresie e-mail i udostępnienia Stowarzyszeniu żądanych danych. Wobec faktu, że doszło do tego dopiero w wyniku wniesienia skargi na bezczynność organu i dopiero w następstwie tego po upływie prawie jednego roku od złożenia wniosku doszło do udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej – mając na uwadze, że już pierwotna "niedoręczona" odpowiedź na wniosek została sporządzona z naruszeniem ustawowego terminu do jej udzielenia - Sąd uznał, że bezczynność Burmistrza miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, co jednocześnie – zgodnie z zawartym w skardze wnioskiem – w pełni uzasadniało przyznanie od Burmistrza na rzecz Stowarzyszenia sumy pieniężnej na podstawie art. 149 § 2 P.p.s.a. (zgodnie z tym przepisem, sąd w przypadku, o którym mowa w § 1, może orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6).

Zdaniem Sądu, przyznanie z tego tytułu kwoty 100 zł pozostaje adekwatne do okoliczności sprawy oraz podniesionej w skardze argumentacji Stowarzyszenia mającej uzasadniać złożony w tym zakresie wniosek (wskazującej na cel zbierania wnioskowanych informacji i ich znaczenie dla tworzonych na tej podstawie raportów i statystyk dotyczących problemu bezdomności zwierząt w Polsce).

O należnych skarżącemu Stowarzyszeniu od Burmistrza kosztach postępowania sądowego (obejmujących opłacony od skargi wpis w kwocie 100 zł) orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 P.p.s.a.

Sąd rozpoznał sprawę w trybie uproszczonym, gdyż stosownie do art. 119 pkt 4 w zw. z art. 120 P.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w tym trybie (tj. na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów), jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.