Wyrok NSA, sygn. akt II SA 1451/98
NSA w Warszawie (przed reformą)
Data orzeczenia: 1998-11-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 633  Zatrudnienie i sprawy bezrobocia
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Powołane przepisy: article: art. 25 ust. 1 pkt 1-2, art. 25 ust. 3 lit. a
journal: Dz.U. 1997 nr 25 poz. 128
law: Obwieszczenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 28 lutego 1997 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.
Teza: Dwukrotne przekroczenie przeciętnej stopy bezrobocia w kraju nie jest jedyną przesłanką uzasadniającą do przyznania uprawnień do pobierania zasiłku przez okres 18 miesięcy.

Zasiłek ten przysługuje bezrobotnym zamieszkałym - w dniu nabycia prawa do zasiłku oraz w okresie jego pobierania, gdy na obszarze działania rejonowego urzędu pracy stopa bezrobocia przekracza dwukrotnie średnią krajową, oraz posiadają oni jednocześnie co najmniej 20-letni okres uprawniający do zasiłku.

TEZY

Dwukrotne przekroczenie przeciętnej stopy bezrobocia w kraju nie jest jedyną przesłanką uzasadniającą do przyznania uprawnień do pobierania zasiłku przez okres 18 miesięcy.

Zasiłek ten przysługuje bezrobotnym zamieszkałym - w dniu nabycia prawa do zasiłku oraz w okresie jego pobierania, gdy na obszarze działania rejonowego urzędu pracy stopa bezrobocia przekracza dwukrotnie średnią krajową, oraz posiadają oni jednocześnie co najmniej 20-letni okres uprawniający do zasiłku.


UZASADNIENIE

Henryk B. został zarejestrowany dnia 21 lutego 1997 r. jako osoba bezrobotna. W związku z udokumentowaniem 21 - letniego okresu zatrudnienia pobierał przez 18 miesięcy zasiłek dla bezrobotnego na podstawie przepisu art. 25 ust. 1 pkt 3 lit. "a" ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /Dz.U. 1997 nr 25 poz. 128 ze zm./.

Przepis ten stanowi, że okres pobierania zasiłku wynosi 18 miesięcy dla bezrobotnych zamieszkałych w dniu nabycia prawa do zasiłku oraz w okresie jego pobierania na obszarze działania rejonowego urzędu pracy, jeżeli stopa bezrobocia na tym obszarze w dniu 30 czerwca roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku przekraczała 2-krotnie przeciętną stopę bezrobocia w kraju oraz posiadających jednocześnie co najmniej 20-letni okres zatrudnienia uprawniający do zasiłku. Kierownik Rejonowego Urzędu Pracy w O. decyzją z dnia 28 sierpnia 1998 r. orzekł o utracie prawa do zasiłku przez Henryka B. z powodu wyczerpania ustawowego okresu jego pobierania.

Henryk B. wniósł odwołanie od tej decyzji, w którym stwierdził, że spełnia warunki do dalszego pobierania zasiłku, dlatego, iż okres jego zatrudnienia wynosił 30 lat i ma na utrzymaniu 7-letnią córkę.

Dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy w O. decyzją z dnia 15 września 1998 r. na podstawie art. 138 par. 1 pkt 1 Kpa oraz art. 25 ust. 1 cyt. ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu po rozpatrzeniu ww. odwołania, utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu decyzji podniesiono, że do pobierania zasiłku przez okres 18 miesięcy uprawnione są 2 kategorie bezrobotnych. Pierwsza to ta, o których mowa w art. 25 ust. 1 pkt 3 lit. "a" cyt. ustawy - treść przepisu przytoczono wyżej.

Do drugiej kategorii należą bezrobotni, którzy mają na utrzymaniu co najmniej jedno dziecko w wieku 15 lat, a małżonek bezrobotnego jest także bezrobotny i utracił prawo do zasiłku z powodu upływu okresu jego pobierania /art. 25 ust. 1 pkt 3 lit. "b"/. Dodano także, iż zasady przyznawania zasiłku przedemerytalnego określone zostały w przepisie art. 37j cyt. ustawy, w myśl którego do tego rodzaju zasiłku uprawnieni są mężczyźni posiadający okresy zatrudnienia 35 lat lub 30 lat, w tym co najmniej 15 lat wykonywania pracy w szczególnych warunkach.

Henryk B. udokumentował, że posiada okres zatrudnienia wynoszący 21 lat i 9 miesięcy, a zatem spełniał jedynie warunki do otrzymania zasiłku na podstawie art. 25 ust. 1 pkt 3 lit. "a" cyt. ustawy.

W skardze do sądu Henryk B wniósł o uchylenie decyzji Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy i przyznania mu prawa do pobierania zasiłku twierdząc, że zaskarżona decyzja jest niezgodna z przepisami prawa, ponieważ posiada przeszło 30-letni okres zatrudnienia i ma na utrzymaniu 7-letnią córkę.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zadaniem Sądu Administracyjnego jest kontrola zgodności zaskarżonych decyzji z przepisami prawa obowiązującego w czasie ich wydania, a nie orzekanie pod względem merytorycznym.

Jeżeli zaskarżona decyzja prawa nie narusza, Sąd obowiązany jest skargę oddalić. Taka sytuacja nastąpiła w rozpoznawanej sprawie. Z akt wynika, że skarżący posiada udokumentowany okres zatrudnienia wynoszący 21 lat i 9 miesięcy. Osoba zarejestrowana jako bezrobotna i spełniająca ustanowione w art. 23 ustawy warunki do nabycia prawa do zasiłku może korzystać z tego prawa przez okres 6 miesięcy, 12 miesięcy lub 18 miesięcy /art. 25 ust. 1 pkt 1, 2 i 3 lit. "a"/ w zależności od wysokości stopy bezrobocia na obszarze działania RUP z dnia 30 czerwca roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku w porównaniu z przeciętną stopą bezrobocia w kraju. I tak, jeżeli stopa ta nie przekracza przeciętnej, okres pobierania zasiłku wynosi 6 miesięcy, jeżeli przekracza przeciętną, okres ten wynosi 12 miesięcy, zaś w przypadku dwukrotnego przekroczenia tej stopy okres pobierania zasiłku wynosi 18 miesięcy.

Dwukrotne przekroczenie przeciętnej stopy bezrobocia w kraju nie jest jedyną przesłanką uzasadniającą do przyznania uprawnień do pobierania zasiłku przez okres 18 miesięcy. Zasiłek ten przysługuje bezrobotnym zamieszkałym - w dniu nabycia prawa do zasiłku oraz w okresie jego pobierania, gdy na obszarze działania RUP stopa bezrobocia przekracza dwukrotnie średnią krajową, o czym mowa wyżej oraz posiadają oni jednocześnie co najmniej 20-letni okres uprawniający do zasiłku.

Z akt wynika, że w dniu nabycia prawa do zasiłku przez skarżącego zostały spełnione przesłanki uprawniające go do pobierania zasiłku przez okres 18 miesięcy.

Natomiast posiadany przez skarżącego okres zatrudnienia wynoszący 21 lat i 9 miesięcy nie daje mu uprawnień określonych w art. 37j cyt. ustawy do otrzymania zasiłku przedemerytalnego.

Kwestia ta została trafnie i dokładnie omówiona w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, a zatem nie zachodzi potrzeba ponownego jej omawiania w uzasadnieniu wyroku.

Skarżący rejestrując się jako bezrobotny swój stan cywilny określił jako wolny. Ustawą z dnia 6 grudnia 1996 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz o zmianie niektórych ustaw /Dz.U. nr 147 poz. 687/ został skreślony przepis art. 25 ust. 6. Obecnie bezrobotni, samotnie wychowujący dzieci przeniesieni zostali do świadczeń pomocy społecznej.

Z powyższego wynika, że zaskarżona decyzja i utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji prawa nie naruszają.

Wobec tego na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzeczono jak w sentencji wyroku.