Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1402/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2018-02-12 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Christ (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.


UZASADNIENIE

Postanowieniem oznaczonym w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji uznające za nieuzasadnione zarzuty wniesione przez T.W.

na postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego Burmistrza Miasta C. z dnia [...] nr [...].

W skardze na powyższe postanowienie skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.

Następnie w piśmie procesowym z dnia 6 lutego 2018 r. skarżący wniósł

o uwzględnienie przy rozpoznaniu ww. wniosku załączonej do tegoż pisma dokumentacji medycznej.

W dniu 9 lutego 2017 r. skarżący za pośrednictwem poczty elektronicznej rozszerzył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia o wstrzymanie wykonania tytułu wykonawczego Burmistrza Miasta C. z dnia [...]

nr [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej "ppsa", wniesienie skargi do sądu co do zasady nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu

lub czynności. Natomiast na podstawie art. 61 § 3 ppsa, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu

lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody

lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Przystępując do oceny wniosku, w pierwszej kolejności należy mieć na uwadze,

że nie każdy akt lub czynność może podlegać wstrzymaniu wykonania. Wniosek

o wstrzymanie wykonalności może bowiem dotyczyć jedynie takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania. Podkreślenia więc wymaga, że choć każdy akt administracyjny wywołuje określone następstwa prawne, to nie każdy podlega wykonaniu, rozumianemu jako możliwość realizacji płynących zeń uprawnień lub też konieczność podporządkowania się określonym w nim obowiązkom [tak Ł. Strzępek (w:) "Pisma stron w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, orzecznictwo, wzory",

R. Mikosz (red.), Warszawa 2008, str. 188].

Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy przy tym rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 186, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2006 r., sygn. akt II FZ 882/05; orzeczenia sądów administracyjnych

dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl.). W orzecznictwie podkreśla się, że w istocie problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie

i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 maja 2012 r., sygn. akt

II FZ 358/12). Przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania w niniejszej sprawie jest postanowienie wydane w toku postępowania egzekucyjnego, dotyczące zarzutów na to postępowanie. Jest to zatem akt, z którego nie wynika wprost obowiązek uiszczenia konkretnej kwoty zobowiązania podatkowego. Nie kreuje on obowiązku podatkowego, nie obliguje adresata do określonego zachowania, nie może być również wykonane w trybie przymusowym poprzez wdrożenie administracyjnego postępowania egzekucyjnego,

co więcej samo zostało wydane w toku takiego postępowania. Jest to zatem akt prawny nienoszący znamion wykonalności, niezależnie od tego, że jego wydanie otwiera możliwość wyegzekwowania od strony skarżącej (ustalonej inną decyzją administracyjną) zaległości podatkowej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia

20 sierpnia 2015 r., sygn. akt II FZ 678/15).

Wobec powyższego wniosek skarżącego o nie mógł zostać uwzględniony, bowiem dotyczy postanowienia, które nie podlega wykonaniu.

Odnosząc się do wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania tytułu wykonawczego z dnia [...] wystawionego przez Burmistrza Miasta C. należy zauważyć, że instytucja wstrzymania wykonania dotyczy aktów

lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-7 p.p.s.a., które mogą być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego, tj. decyzji, postanowień oraz innych aktów

lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Wystawiony przez wierzyciela tytuł wykonawczy

nie mieści się w tak określonym katalogu aktów lub czynności podlegających kognicji sądów administracyjnych, a w konsekwencji nie jest możliwe uwzględnienie wniosku skrzącego o wstrzymanie jego wykonania.

Z wyżej wymienionych względów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.