Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 415/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2009-09-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Piotr Pietrasz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 25 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na wynik kontroli Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z dnia 1 lipca 2009 r. Nr UKS.[....] w przedmiocie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatków p o s t a n a w i a : odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

A. S.(dalej powoływany również jako Skarżący) w dniu 17 sierpnia 2009 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym k. 3 akt) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na wynik kontroli Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z dnia [....] lipca 2009 r. w przedmiocie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatków. Powyższy wynik kontroli został doręczony Skarżącemu w dniu 20 lipca 2009 r.

W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w B. wniósł o jej oddalenie, wskazując, iż jest ona niezasadna. Organ podkreślił, że Skarżący dopiero pismem z dnia 4 września 2009 r. (data wpływu do organu 7 września 2009 r.) wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa w związku z wydaniem wyniku kontroli z dnia 1 lipca 2009 r. Na powyższe wezwanie organ odpowiedział pismem z dnia 18 września 2009 r., nie znajdując podstaw do zmiany wydanego wyniku kontroli.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga, jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej powoływana jako p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z jego § 2 pkt 4 wynika natomiast, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

W pierwszej kolejności należy wskazać, iż zarówno w orzecznictwie sądów administracyjnych jak też w doktrynie sporną kwestią jest poddanie wyniku kontroli sądowej kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne. Niemniej jednak, nawet jeżeli przyjąć, iż zaskarżony wynik kontroli podlega kontroli na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., to w myśl art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Jego § 3 stanowi zaś, że jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.

Z akt sprawy wynika, że wynik kontroli z dnia 1 lipca 2009 r. został doręczony Skarżącemu w dniu 20 lipca 2009 r. Następnie w dniu 17 sierpnia 2009 r. Skarżący, bez uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, wywiódł skargę do sądu administracyjnego. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało wystosowane przez Skarżącego dopiero w dniu 4 września 2009 r., na które to wezwanie organ odpowiedział pismem z dnia 18 września 2009 r.

Mając powyższe na uwadze przyjąć należy, iż w sprawie nie został wyczerpany tryb zaskarżenia, o jakim mowa w art. art. 52 § 3 p.p.s.a., albowiem w chwili złożenia skargi, Skarżący nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa. Skarga niniejsza jako przedwczesna, wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym była zatem niedopuszczalna. Powtórzyć należy za doktryną, że ze względu na merytoryczny, a nie formalny charakter tej kategorii przesłanek dopuszczalności wniesienia skargi (obok przesłanki właściwości rzeczowej sądu administracyjnego i legitymacji podmiotu uprawnionego) – odmiennie niż w przypadku niedochowania przez skarżącego formalnych wymogów skargi – prawo nie przewiduje możliwości konwalidacji skargi, jeżeli jest ona niedopuszczalna (vide: T. Woś i inni "Postępowanie sądowoadministracyjne" Wyd. Prawn. Lexis Nexis Warszawa 2004, str. 113). Tym samym późniejsze złożenie przez Skarżącego wezwania do usunięcia naruszenia prawa nie mogło konwalidować dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego.

Mając powyższe na uwadze z mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu.