Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 758/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-10-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 650  Sprawy świadczeń społecznych w drodze wyjątku
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86, art. 87, art. 177 par 1, art. 184, art. 197 par 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

1 P O S T A N O W I E N I E Dnia 7 października 2008 roku Naczelny Sąd Administracyjny w osobie: Sędziego NSA Tomasza Zbrojewskiego po rozpoznaniu w dniu 7 października 2008 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 sierpnia 2008 roku o sygn. akt II SA/Wa 211/08 o odrzuceniu skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 kwietnia 2008 roku w sprawie ze skargi W. J. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 1 kwietnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w

Warszawie oddalił skargę W. J. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku.

Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 25 kwietnia 2008 r. Następnie, postanowieniem z dnia 13 maja 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ustanowił dla skarżącego pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w W. w dniu 26 maja 2008 r. wyznaczyła do reprezentowania skarżącego adwokata A. Z..

W dniu 17 czerwca 2008 r. pełnomocnik skarżącego złożył w Sądzie

pełnomocnictwo udzielone przez W. J., zaś w dniu 1 lipca 2008 r. skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 kwietnia 2008 r. W treści skargi pełnomocnik skarżącego wniósł o

rozpoznanie skargi kasacyjnej pomimo wniesienia jej po terminie biegnącym dla skarżącego.

Postanowieniem z dnia 8 lipca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej z uwagi na jego złożenie po terminie. Natomiast w dniu 6 sierpnia 2008 r., w wyniku uwzględnienia zażalenia strony, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, uchylił powyższe postanowienie na podstawie art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - dalej p.p.s.a.

Z kolei postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną jako złożoną z uchybieniem terminu. W uzasadnieniu Sąd podał, iż zgodnie z art. 177 § 1 p.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Skuteczne wniesienie skargi kasacyjnej po upływie tego terminu jest możliwe wyłącznie, jeżeli zostanie przywrócony termin do dokonania tej czynności. W związku z tym, iż wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony

skarżącemu w dniu 25 kwietnia 2008 r., a ustanowiony w sprawie pełnomocnik z urzędu złożył skargę kasacyjną dopiero w dniu 1 lipca 2008 r., przy czym termin do jej złożenia nie został przywrócony, skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu.

W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącego podniósł zarzut błędnego przyjęcia, że skarga kasacyjna została wniesiona z uchybieniem terminu oraz naruszenia art. 244 § 1 w związku z art. 175 § 1 i art. 177 § 1 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej rozpoczął bieg od dnia odebrania przez skarżącego wyroku z uzasadnieniem, w sytuacji gdy skarżący uzyskał pomoc prawną z urzędu, a pełnomocnik skarżącego dowiedział się o swoim umocowaniu już po upływie terminu do wniesienia środka zaskarżenia. Dodatkowo autor zażalenia wskazał, iż błędnie przyjęto, że nie został złożony alternatywny wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

W uzasadnieniu zażalenia wskazano, iż zgodnie z ugruntowanym

orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od dnia, w którym pełnomocnik ustanowiony z urzędu powziął wiadomość o wyznaczeniu go przez właściwy samorząd zawodowy do reprezentowania konkretnej osoby w sprawie. Ponadto, w dniu 17 czerwca 2008 r. pełnomocnik złożył co prawda udzielone mu pełnomocnictwo, ale dokonał jedynie fotokopii akt sprawy, z którymi zapoznał się dopiero w dniu 25 czerwca 2008 r. – bezzwłocznie, gdy było to możliwe bez uszczerbku dla innych obowiązków zawodowych. Na marginesie wskazano również, iż wniosek o przywrócenie terminu został złożony z ostrożności procesowej, a twierdzenie że wniosek nie został złożony jest błędne.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż w niniejszej sprawie nie

można Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie postawić zarzutu naruszenia prawa przy podejmowaniu zaskarżonego postanowienia.

W pierwszej kolejności zauważyć należy, iż stosownie do art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Zgodnie zaś z treścią art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu.

W rozpoznawanej sprawie poza sporem pozostaje, iż odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 25 kwietnia 2008 r. W świetle postanowienia art. 177 § 1 p.p.s.a. termin do złożenia skargi kasacyjnej upłynął jednak bezskutecznie z dniem 26 maja 2008 r.

Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła adwokata A. Z. do reprezentowania skarżącego dopiero w dniu 26 maja 2008 r., o czym pełnomocnik został poinformowany pismem z dnia 28 maja 2008 r., czyli po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Nieuprawniony jest jednak pogląd, iż wystąpienie przez skarżącego z wnioskiem o ustanowienie pełnomocnika z urzędu i proces związany z jego ustanowieniem i umocowaniem wstrzymuje bieg terminu do złożenia skargi kasacyjnej bądź też zmienia sposób jego wyliczenia. W sytuacji, gdy pełnomocnik zostaje ustanowiony już po upływie terminu do złożenia skargi kasacyjnej, obowiązkiem pełnomocnika wyznaczonego z urzędu było złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, w terminie siedmiu dni od dnia, w którym ustała przyczyna uchybienia na podstawie art. 86 i art. 87 p.p.s.a.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego powszechnie przyjęto, iż siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, o którym mowa w art. 87 par. 1 p.p.s.a., rozpoczyna swój bieg w dniu, w którym pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość reprezentowania skarżącego, czyli od momentu podpisania dla niego pełnomocnictwa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lipca 2008 r. o sygn. akt I OZ 509/08).

W rozpoznawanej sprawie data podpisania pełnomocnictwa nie jest możliwa do ustalenia, gdyż pełnomocnictwo opatrzone zostało datą "3.04.2008 r.", a okoliczności sprawy wykluczają możliwość uznania tej daty za datę dokonania czynności. Wobec powyższego za datę udzielenia pełnomocnictwa i możliwości faktycznego działania w imieniu skarżącego należało uznać datę 17 czerwca 2008 r., kiedy to adwokat A. Z. złożył pełnomocnictwo w Sądzie I instancji. Podkreślenia jednakże wymaga, iż data 17 czerwca 2008 r. nie może być jednak uznana za dzień, od którego liczyć należy bieg trzydziestodniowego terminu do złożenia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika z urzędu, jak to wywodzi autor zażalenia, lecz jedynie bieg siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia tegoż środka zaskarżenia.

Skoro zatem skarga kasacyjna została wniesiona z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 177 § 1 p.p.s.a., a pełnomocnik skarżącego nie wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu, co potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 7 października 2008 r. o sygn. akt I OZ 757/08, należy przyjąć, iż zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaskarżonym postanowieniem odrzucił skargę kasacyjną.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.