Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 4186/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-09-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 93 ust. 2
journal: Dz.U. 2013 poz 1414
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym -  tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Skoczylas po rozpoznaniu w dniu 23 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku R. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej R. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 31 marca 2016 r. sygn. akt III SA/Lu 738/15 w sprawie ze skargi R. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Białej Podlaskiej z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 31 marca 2016 r., sygn. akt III SA/Lu 738/15, oddalił skargę R. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Białej Podlaskiej z dnia [...] kwietnia 2015 r., w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego.

Od powyższego wyroku R. B. złożył skargę kasacyjną, w której wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, z uwagi na fakt, iż jej wykonanie pociągnie za sobą dla skarżącego powstanie znacznej szkody i spowoduje trudne do odwrócenia skutki. W uzasadnieniu kasator podniósł, że zobowiązanie go do uiszczenia kwoty 5.000 zł spowoduje, iż prowadzona przez niego działalność gospodarcza utraci płynność finansową, a w rezultacie doprowadzi do jej upadłości. Wnioskodawca wskazał, że jego firma utrzymywała się w ostatnim czasie z rezerw i oszczędności, w konsekwencji czego rodzina skarżącego została pozbawiona środków do życia. Ponadto strona wskazała, że posiada zobowiązania w postaci kredytu, które musi realizować, by uniknąć wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Żona skarżącego od roku przebywa na zwolnieniu lekarskim, wobec czego jedynym żywicielem rodziny jest obecnie skarżący i to jego działalność ma zapewnić byt rodzinie. Zdaniem wnioskodawcy, konieczność uiszczenia przedmiotowej kary pozbawi jego rodzinę wszelkich środków utrzymania i doprowadzi do pozbawienia go możliwości realizowania zobowiązań finansowych, w tym kredytu oraz zobowiązań związanych z prowadzeniem firmy. Skutki w postaci wypowiedzenia umowy kredytu i jego natychmiastowej wymagalności, powstania zaległości z tytułu prowadzonej działalności w ZUS i w Urzędzie Skarbowym będą trudne do odwrócenia oraz realnie zagrażające bytowi skarżącego i jego najbliższej rodziny.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem sporu między skarżącym a organem jest decyzja Dyrektora Izby Celnej w Białej Podlaskiej z dnia [...] kwietnia 2015 r., którą organ utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w L. z dnia [...] lutego 2015 r. o nałożeniu na skarżącego kary pieniężnej za wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego.

Rozpoznając zawarty w skardze kasacyjnej wniosek skarżącego w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji należy wskazać, że ustawą z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 244, poz. 1454), obowiązującą od dnia 1 stycznia 2012 r. zmieniono treść art. 93 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 1414 ze zm.; powoływanej dalej jako: u.t.d.). Zgodnie z tym przepisem, decyzja ostateczna, nakładająca karę pieniężną, staje się wykonalna po upływie 30 dni od jej doręczenia, jeżeli strona nie wniosła skargi na decyzję do właściwego sądu administracyjnego. W przypadku wniesienia skargi decyzja staje się wykonalna z chwilą:

1) odrzucenia skargi,

2) cofnięcia skargi, lub

3) wydania przez sąd prawomocnego orzeczenia o oddaleniu skargi.

Zatem według tego przepisu decyzja o nałożeniu kary pieniężnej staje się wykonalna dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Jeżeli więc złożona została skarga kasacyjna od wyroku Sądu I instancji oddalającego skargę R. B., to z mocy art. 93 ust. 2 u.t.d. decyzja ta jest niewykonalna, a wniosek o jej wstrzymanie – w niniejszej sprawie zawarty w skardze kasacyjnej – również z mocy samego prawa nie może zostać uwzględniony.

W świetle przedstawionych powyżej regulacji prawnych z ustawy o transporcie drogowym, stanowiących lex specialis do przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej: p.p.s.a.), odnoszących się do zagadnienia ochrony tymczasowej, należało odmówić skarżącemu wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i to bez badania ustawowych przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.