Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 542/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2008-09-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonego postanowienia
Zawieszono postępowanie sądowe
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3, par. 5, art. 125 par. 1, art. 131
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 10 września 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia N S A Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 10 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki A. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu postanawia: 1. wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia, 2. zawiesić postępowanie sądowe do czasu wydania przez Trybunał Konstytucyjny orzeczenia w sprawie pytania prawnego skierowanego przez Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie o sygn. akt II OSK 568/06.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia (...) numer (...), wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego (t.j.: Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 57 ust. 7, art. 59 f ust. 1-3, art. 59 g i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j.: Dz.U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), i Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił w całości postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego

z dnia (...). numer (...), którym na podstawie art. 57 ust. 7, art. 59 f ust. 1-3, art. 59 g i art. 83 ust. 1 Prawa budowlanego wymierzono (...) Spółce z o. o. z siedzibą w (...) karę w wysokości 150.000 zł z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego tj. basenu w hotelu (...) w (...), i orzekł jednocześnie o nałożeniu na w/w spółkę kary pieniężnej w wysokości 90.000 zł z tytułu nielegalnego użytkowania wskazanego obiektu.

Na postanowienie organu II instancji z dnia 28 maja 2008 r. spółka z o.o. (...) w (...), w imieniu której działa adwokat A T, wniosła w dniu 30 czerwca 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę. W skardze został zawarty wniosek

o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sądowi znany jest z urzędu fakt, że Naczelny Sąd Administracyjny

w Warszawie postanowieniem z dnia 18 września 2007 r. wydanym w sprawie

o sygn. akt II OSK 568/06 przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne, czy art. 59 f ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2003 r. Nr 207, poz. 643 ze zm.), ustalający podstawę naliczania wymiaru kary, o której mowa w tym przepisie jest zgodny z art. 2 w zakresie, w jakim narusza zasadę sprawiedliwości społecznej i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP oraz czy art. 57 ust. 7 ustawy - Prawo budowlane w zakresie, w jakim przewiduje stawkę kary za przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego lub jego części z naruszeniem art. 54 i 55 stanowiącą dziesięciokrotność kary, o której mowa w art. 59f ust. 1 Prawa budowlanego jest zgodny z art. 2 w zakresie, w jakim narusza zasadę sprawiedliwości społecznej i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP.

W związku z tym, że przepisy art. 57 ust. 7 oraz art. 59 f ust. 1 ustawy

– Prawo budowlane stanowiły podstawę wydania postanowienia organu odwoławczego oraz poprzedzającego je postanowienia organu pierwszej instancji, Sąd stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie wystąpiła przesłanka, o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej zwanej P.p.s.a.), albowiem rozstrzygnięcie przez Trybunał Konstytucyjny kwestii zgodności wskazanych przepisów z Konstytucją RP będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie także w niniejszej sprawie.

Nadto, Sąd stwierdził, że okoliczności sprawy, w szczególności wysokość nałożonej na podmiot gospodarczy kary pieniężnej (90.000 zł) wskazują na możliwość wyrządzenia skarżącej spółce znaczącej szkody, zatem przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a.

Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu (pkt 1 sentencji), a rozstrzygnięcie o zawieszeniu postępowania sądowego wydał w oparciu o art. 125 § 1 i art. 131 P.p.s.a (pkt 2).