Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1095/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-08-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 42 ust. 1, 2 i 3, art. 40, art. 37
journal: Dz.U. 1974 nr 38 poz 229
law: Ustawa z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska – Rzepecka, , Sędzia WSA Joanna Gierak – Podsiadły, Sędzia WSA Maria Tarnowska (spr.), Protokolant Spec. Eliza Jędrasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 sierpnia 2016 r. sprawy ze skargi B. K. i A. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia zdatności do użytkowania budynku gospodarczo-garażowego oddala skargę


UZASADNIENIE

I. Stan sprawy

1. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania B. K. i A. K. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] stwierdzającej zdatność do użytkowania budynku gospodarczo-garażowego z przyległym do niego pomieszczeniem kotłowni przy ul. J. w W., dz. nr ewid. [...]– uchylił zaskarżoną decyzję w całości, i na podstawie art. 42 ust. 3 ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 1974 r. Nr 38, poz. 229), stwierdził zdatność do użytkowania budynku gospodarczo-garażowego, z przyległym do niego pomieszczeniem kotłowni przy ul. J. w W., na działce nr ewid. [...] i [...].

2. W uzasadnieniu decyzji [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, dalej "[...]WINB", podał, że w dniu 17 lutego 2011 r. B. K. i A. K. złożyli do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...], dalej "PINB" pismo w sprawie nielegalnych zabudowań na działce [...]i [...] przy ul. J. w W. PINB w dniu [...] marca 2011 r. wszczął na wniosek strony postępowanie administracyjne w sprawie zabudowań na nieruchomości przy ul. D. w W. dz. nr ewid. [...] oraz [...], i postanowieniem z dnia [...] czerwca 2012 r. nałożył na W. N. obowiązek przedłożenia w terminie dwóch miesięcy: (1) inwentaryzacji budowlanej powykonawczej wykonanego budynku gospodarczego z przylegającym do niego pomieszczeniem kotłowni usytuowanym częściowo na nieruchomości przy ul. J. dz. nr ewid. [...], a częściowo na dz. nr ewid. [...], przy ul. D., (2) opinii technicznej w zakresie zgodności wykonanych robót z obowiązującymi przepisami i normami, określającej również, czy budynek ten nie powoduje niedopuszczalności pogorszenia warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia oraz opinii rzeczoznawcy ds. przeciwpożarowych, (3) odbitki z mapy zasadniczej uwzględniającej przedmiotowy budynek.

Następnie PINB decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r. nakazał W. N. wykonanie niezbędnych robót budowlanych, celem doprowadzenia przedmiotowego budynku do stanu zgodnego z przepisami zgodnie z opinią techniczną wykonaną przez dr inż. W. S.(nr upr. [...]), polegających na zamurowaniu okna w części garażowej cegłą ceramiczną na zaprawie cementowej, pogłębieniu fundamentów pod elementy nośne podpierające dach, wymurowaniu filarów z cegły palnej w miejscu słupów drewnianych, usunięciu spróchniałego poszycia dachowego z desek, wymianie zniszczonych płatwi i krokwi, wykonaniu nowego poszycia dachowego z desek, wymianie zniszczonych płatwi i krokwi, wykonaniu nowego pokrycia dachowego, jednolitego z pokryciem przyległego budynku mieszkalnego - w terminie 18 miesięcy od dnia uprawomocnienia się decyzji.

PINB w trakcie oględzin przeprowadzonych w dniu 17 czerwca 2014 r. ustalił, że inwestor wykonał roboty nałożone ww. decyzją, i decyzją z dnia [...] grudnia 2014 r. stwierdził zdatność do użytkowania przedmiotowego budynku.

Od decyzji tej odwołanie złożyli B. K. i A.K.

3. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji [...]WINB stwierdził, że organ I instancji ustalił, że na działkach nr [...] i [...] w W. znajduje się zabudowa gospodarczo-garażowa. W północnej części działki przy granicy z posesjami sąsiednimi znajduje się m. in. budynek gospodarczy z przylegającym do niego pomieszczeniem kotłowni, usytuowany częściowo na działce nr [...], a częściowo na działce nr [...], konstrukcji murowanej, pustaki gazobetonowe, dach pokryty blachą i papą o wymiarach 6,3 m i 3,0 m oraz 4,4 m i 6,3 m o kształcie zbliżonym do litery "L", wysokości ok. 2,5-2,3 m; z oświadczeń W. N. wynika, iż budynek gospodarczy został wybudowany w latach 1986-1987 bez wymaganego pozwolenia na budowę. Słusznie więc PINB uznał, zdaniem [...]WINB, że z uwagi na datę wykonania budynku gospodarczego zastosowanie w sprawie mają przepisy ustawy Prawo budowlane z dnia 24 października 1974 r. zasadnym zatem było nałożenie na inwestora W. N. obowiązków wskazanych w postanowieniu z dnia [...] czerwca 2012 r. w celu dokonania dokładnej analizy przedmiotowego obiektu pod względem zgodności z przepisami.

Zgodnie z opinią techniczną znajdującą się w aktach sprawy, budynek gospodarczy przylegający do dobudowanej części budynku mieszkalnego składa się z dwóch części tj. kotłowni wraz warsztatem oraz garażem; konstrukcja kotłowni i warsztatu jest murowano-żelbetowa, stan techniczny fundamentów, ścian i stropu jest dostateczny, natomiast stan techniczny dachu został uznany jako niezadowalający; stan techniczny garażu jest niezadowalający, konstrukcja garażu oraz dach drewniany wymagają wzmocnienia; wskazano, że "zgodnie z Planem Miejscowym M. część IIb działka nr [...] znajduje się w jednostce terenowej [...], na którym dopuszcza się budynki gospodarcze i garażowe połączone z budynkiem mieszkalnym, które mogą podlegać wymianie, rozbudowie i przebudowie wg zasad ustalonych w planie". Odnośnie stanu technicznego obiektu dalej wskazano, że "(...) Część budynku, mieszcząca kotłownię i warsztat, jest w stanie dostatecznym. Po wykonaniu koniecznych robót remontowych ta część budynku będzie spełniała wymagania techniczne i będzie mogła być eksploatowana jako budynek gospodarczy". Część budynku mieszcząca garaż ma konstrukcję stosowną do funkcji, jednak brak konserwacji i remontów spowodował osłabienie lub zniszczenie niektórych elementów. Konieczny jest remont generalny tej części budynku, obejmujący wzmocnienie fundamentów, wykonanie murowanych filarów wsporczych oraz remont dach". Organ wskazał także, iż ocena techniczna została pozytywnie zaopiniowana przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych dr inż. G. D. (Nr upr. [...]). Wobec powyższego PINB decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r. nakazał W. N. wykonanie ww. niezbędnych robót budowlanych celem doprowadzenia budynku gospodarczo-garażowego z przylegającym do niego pomieszczeniem kotłowni usytuowanym częściowo na nieruchomości przy ul. J. Po przeprowadzeniu kontroli w dniu 17 czerwca 2014 r. organ I instancji stwierdził, iż zostały wykonane następujące roboty budowlane: zamurowano okno w części garażowej cegłą pełną ceramiczną, pogłębiono fundamenty pod elementy nośne podpierające dach, wymurowano filary z cegły pełnej w miejscu słupów drewnianych, usunięto spróchniałe poszycie dachowe i krokwie, wykonano nowe pokrycie dachowe z pokryciem przyległego budynku.

Biorąc pod uwagę powyższe [...]WINB wskazał, iż zgodnie z art. 42 Prawa budowlanego z 1974 r., stanowiącym materialną podstawę skarżonej decyzji, podstawą wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu jest stwierdzenie zdatności do użytkowania. Ponadto przed udzieleniem pozwolenia na użytkowanie budynku, w stosunku do którego nałożono obowiązek wykonania określonych robót budowlanych na podstawie art. 40 tej ustawy, niezbędnym jest stwierdzenie wykonania tych robót przez inwestora.

Przedmiotowy budynek został wybudowany pod rządami ustawy Prawo budowlane z dnia 24 października 1974 r. W myśl art. 37 ust. 1 tej ustawy, obiekty budowlane lub ich części będące w budowie lub wybudowane w warunkach samowoli budowlanej podlegają przymusowej rozbiórce tylko w przypadku stwierdzenia braku możliwości ich legalizacji, tj. gdy obiekt: znajduje się na terenie, który zgodnie z przepisami o planowaniu przestrzennym nie jest przeznaczony pod zabudowę albo przeznaczony jest pod innego rodzaju zabudowę, lub powoduje bądź w razie wybudowania spowodowałby niebezpieczeństwo dla ludzi lub mienia albo niedopuszczalne pogorszenie warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia. Organ podkreślił, iż obecnie judykatura stoi na stanowisku, iż do oceny samowoli budowlanej popełnionej w dacie obowiązywania w/w ustawy muszą być brane pod uwagę przepisy obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Ponadto wykładnia językowa art. 37 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy Prawo budowlane z 1974 r. musi uwzględniać ocenę stanu faktycznego w zakresie wykorzystania gruntu, na którym popełniono samowolę, według stanu prawnego z chwili orzekania o samowoli, a nie z chwili jej popełnienia (m. in. wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 16 lipca 2013 r. sygn. akt II SA/Rz 390/13, wyrok NSA z dnia 24 sierpnia 2010 r. II OSK 1320/09).

W ocenie organu, w sprawie nie zachodzą przesłanki do zastosowania art. 37 tej ustawy, bowiem jak wynika z wypisu planu M. część II b z dnia 22 maja 2012 r. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego osiedla M. część II b, uchwalonego Uchwałą Nr [...] Rady Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2001 r. - na działkach nr ew. [...] i [...] dopuszcza się zabudowę mieszkaniową jednorodzinną w formie budynków wolnostojących lub bliźniaczych oraz w formie małych domków mieszkalnych. Plan wyklucza lokalizowanie budynków gospodarczych i garażowych wolnostojących. Organ podkreślił, iż przedmiotowy budynek nie stanowi zabudowy wolnostojącej, jest bowiem dobudowany do istniejącego budynku; usytuowanie przedmiotowego budynku przy granicy z działką [...] nie stanowi samodzielnej podstawy do niemożności zalegalizowania obiektu. Nie stwierdzono, iż wybudowanie przedmiotowego obiektu spowodowało niebezpieczeństwo dla ludzi lub mienia, bądź pogorszyło warunki zdrowotne lub użytkowe dla najbliższego jego otoczenia. WINB stwierdził, iż w myśl art. 42 ust. 1 i 3 ustawy Prawo budowlane z 24 października 1974 r., inwestor, właściciel lub zarządca może przystąpić do użytkowania obiektu budowlanego, co do którego wydano przewidziany w art. 40 nakaz dokonania zmian lub przeróbek, dopiero po uzyskaniu pozwolenia na użytkowanie, wydanego przez właściwy terenowy organ administracji państwowej. Podstawą do wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego jest stwierdzenie zdatności do użytku wykonanego obiektu. Zatem słusznie PINB, działając na podstawie art. 42 ust. 3 ustawy Prawo budowlane, po wykonaniu przez inwestora obowiązku nałożonego na niego decyzją PINB z dnia [...] kwietnia 2013 r. - stwierdził zdatność do użytkowania budynku gospodarczo-garażowego z przyległym do niego pomieszczeniem kotłowni przy ul. J. w W.

4. Zdaniem Sądu, stan faktyczny przyjęty za podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia nie budzi wątpliwości.

II. Zarzuty podniesione w skardze i stanowisko organu

5. Skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli A. K. i B. K.; zaskarżonej decyzji zarzucili mające wpływ na wydane rozstrzygnięcie naruszenie:

przepisów postępowania polegające na: (-) nie wyczerpującym i niezbędnym rozpoznaniu materiału dowodowego i nie podjęciu możliwych kroków niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy tj. ustaleniu w sposób wyczerpujący jakie zmiany konstrukcyjne dokonano podczas remontu budynku i za czyją zgodą, (-) przeprowadzeniu oględzin budynku w trakcie kontroli dokonanej w dniu 17 czerwca 2014 r. przez upoważnionego przedstawiciela PINB nie zabezpieczając skarżącym uczestnictwa w oględzinach kontrolowanego budynku (inwestor W. N.poprzez swojego pełnomocnika oraz wykonawcę robót budowlanych nie wpuścił A. K. na nieruchomość przy ul. J. w W. dz. nr [...] oraz dz. nr [...] z obrębu [...] co uniemożliwiło wskazanie wszystkich nieprawidłowości, (-) poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji w sytuacji, kiedy to organ I instancji wydał wadliwą decyzję;

przepisów prawa materialnego poprzez nie uznanie, że obiekt remontowany (przebudowany) na dz. nr [...] i dz. nr [...] przy ul. J. w W., stanowi budynek w którym część robót wymagała pozwolenia na budowę a część zgłoszenia właściwym organom i w konsekwencji stwierdzenie zdatności do użytkowania budynku w sytuacji gdy:

(-) część wykonanych prac budowlanych przez inwestora W. N. jest niezgodnych z zaleceniami zawartymi w opinii technicznej wykonanej przez dr inż. W. S. oraz sztuką budowlaną, (-) niektóre roboty wymagały pozwolenia na budowę a niektóre zgłoszenia (roboty budowlane wykonano nie mając pozwolenia na budowę oraz tytułu prawnego do nieruchomości - dz. [...] prawnie należy do [...] a także zrealizowano roboty nie ujęte w decyzji nr [...] z dnia [...].04.2013 r. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego), (-) nielegalnie przebudowano frontową ścianę konstrukcyjną budynku garażowego z nadprożem włącznie wraz z wymianą drzwi garażowych, (-) zmieniono kształt oraz całą konstrukcję dachu powiększając kubaturę budynku (w decyzji nr [...]., mowa była o jednolitym pokryciu dachowym z pokryciem przyległego budynku a nie o powiększaniu kubatury), (-) zamurowano trzy okna nie ujęte w w/w decyzji, (-) instalacja gazowa pozbawiona jest tulei ochronnych w ścianach nośnych oraz w stropie kotłowni, co przy eksploatacji może doprowadzić do wybuchu gazu co stwarza zagrożenie dla ludzi i sąsiednich budynków, (-) brak jest również aneksu do inwentaryzacji powykonawczej budynku gospodarczo- garażowego z przyległym do niego pomieszczeniem kotłowni wprowadzonych zmian konstrukcyjnych (filary z cegły, zamurowanie czterech okien oraz powiększonej kubatury budynku a także braku zaopiniowania przez rzeczoznawcę d.s. zabezpieczeń przeciwpożarowych zmian nie ujętych w ww. decyzji po zrealizowanej przebudowie budynku –

- wnieśli o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz uchylenie decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w celu wydania prawidłowej decyzji zgodnej ze stanem faktycznym jak i obowiązującymi przepisami.

W piśmie procesowym z dnia 28 lipca 2016 r. skarżący wskazali, m. in., że "Sąd Okręgowy w W. [...] Wydział Cywilny – Odwoławczy Sygn. akt [...] dnia [...].06.2016 r. prawomocnie uchylił zasiedzenie dz. [...] ([...],[...]) przez W.N. na której został nielegalnie pobudowany budynek gospodarczo-garażowy z pomieszczeniem kotłowni. Tym samym inwestor W. N. nie ma prawa własności dz. [...] ([...],[...]) oraz nie dostarczył oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane ([...]) – działka nadal należy do [...].", i domagali się uchylenia w całości zaskarżonej decyzji, uchylenia decyzji organu I instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, oraz zwrotu kosztów postępowania.

6. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

III. Podstawa prawna rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

7. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

Przez prawo należy rozumieć prawo materialne oraz przepisy postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dniu wydania zaskarżonej decyzji.

Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej "ppsa", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

8. Przedmiotem kontroli Sądu była decyzja [...]WINB, którą organ ten uchylił decyzję PINB w całości, i na podstawie art. 42 ust. 3 ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane stwierdził zdatność do użytkowania budynku gospodarczo-garażowego, z przyległym do niego pomieszczeniem kotłowni przy ul. J. w W., na działce nr ewid. [...] i [...].

Dokonując oceny zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Sąd podziela stanowisko organu przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji zarówno co do ustalonego stanu faktycznego jak i zastosowanych przepisów prawa.

9. Zgodnie z art. 42 ust. 1, 2 i 3 ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 1974 r. Nr 38, poz. 229 z późn. zm.), inwestor, właściciel lub zarządca może przystąpić do użytkowania obiektu budowlanego, co do którego wydano przewidziany w art. 40 nakaz dokonania zmian lub przeróbek, dopiero po uzyskaniu pozwolenia na użytkowanie, wydanego przez właściwy terenowy organ administracji państwowej. Poza wypadkiem określonym w ust. 1 właściwy terenowy organ administracji państwowej może nałożyć obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie wybudowanego obiektu budowlanego, gdy jest to uzasadnione względami bezpieczeństwa ludzi lub mienia, ochrony środowiska albo innymi względami interesu społecznego. Podstawą do wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego jest stwierdzenie zdatności do użytku wykonanego obiektu.

Zgodnie natomiast z art. 37 ust. 1 tej ustawy, obiekty budowlane lub ich części, będące w budowie lub wybudowane niezgodnie z przepisami obowiązującymi w okresie ich budowy, podlegają przymusowej rozbiórce albo przejęciu na własność Państwa bez odszkodowania i w stanie wolnym od obciążeń, gdy terenowy organ administracji państwowej stopnia powiatowego stwierdzi, że obiekt budowlany lub jego część: znajduje się na terenie, który zgodnie z przepisami o planowaniu przestrzennym nie jest przeznaczony pod zabudowę albo przeznaczony jest pod innego rodzaju zabudowę, lub powoduje bądź w razie wybudowania spowodowałby niebezpieczeństwo dla ludzi lub mienia albo niedopuszczalne pogorszenie warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia.

Stosownie zaś do art. 40 tej ustawy, w wypadku wybudowania obiektu budowlanego niezgodnie z przepisami, jeżeli nie zachodzą okoliczności określone w art. 37, właściwy terenowy organ administracji państwowej wyda inwestorowi, właścicielowi lub zarządcy decyzję nakazującą wykonanie w oznaczonym terminie zmian lub przeróbek, niezbędnych do doprowadzenia obiektu budowlanego, terenu nieruchomości lub strefy ochronnej do stanu zgodnego z przepisami.

Nie budzi w sprawie wątpliwości, że przedmiotowy budynek został wybudowany pod rządami ustawy Prawo budowlane z 1974 r. PINB postanowieniem z dnia [...] czerwca 2012 r. nałożył na W. N. – inwestora - obowiązek przedłożenia inwentaryzacji budowlanej powykonawczej przedmiotowego budynku, opinii technicznej w zakresie zgodności wykonanych robót z obowiązującymi przepisami i normami, określającej również, czy budynek ten nie powoduje niedopuszczalności pogorszenia warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia, opinii rzeczoznawcy ds. przeciwpożarowych, odbitki z mapy zasadniczej uwzględniającej przedmiotowy budynek, natomiast decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r. nakazał W. N. wykonanie niezbędnych robót budowlanych, celem doprowadzenia przedmiotowego budynku do stanu zgodnego z przepisami, zgodnie z opinią techniczną wykonaną przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia, polegających na zamurowaniu okna w części garażowej, pogłębieniu fundamentów pod elementy nośne podpierające dach, wymurowaniu filarów z cegły palnej w miejscu słupów drewnianych, usunięciu spróchniałego poszycia dachowego z desek, wymianie zniszczonych płatwi i krokwi, wykonaniu nowego poszycia dachowego z desek, wymianie zniszczonych płatwi i krokwi, wykonaniu nowego pokrycia dachowego, jednolitego z pokryciem przyległego budynku mieszkalnego, które to roboty zostały wykonane, co wynika z protokołu oględzin przeprowadzonych w dniu 17 czerwca 2014 r.; PINB ustalił, że zamurowano okno w części garażowej cegłą pełną ceramiczną, pogłębiono fundamenty pod elementy nośne podpierające dach, wymurowano filary z cegły pełnej w miejscu słupów drewnianych, usunięto spróchniałe poszycie dachowe i krokwie, wykonano nowe pokrycie dachowe z pokryciem przyległego budynku. Z Wypisu z planu [...] część II b z dnia [...] maja 2012 r. ustalenia szczegółowe dla terenów mieszkalnoctwa jednorodzinnego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego osiedla [...] część II b, uchwalonego Uchwałą Nr [...] Rady Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2001 r. - na działkach nr ew. [...]i [...]dopuszcza się zabudowę mieszkaniową jednorodzinną w formie budynków wolnostojących lub bliźniaczych oraz w formie małych domków mieszkalnych. Plan wyklucza lokalizowanie budynków gospodarczych i garażowych wolnostojących. Jak słusznie zauważył organ, przedmiotowy budynek nie stanowi zabudowy wolnostojącej, jest bowiem dobudowany do istniejącego budynku, a ponadto, usytuowanie przedmiotowego budynku przy granicy z działką [...] nie stanowi samodzielnej podstawy do niemożności zalegalizowania obiektu, ponieważ nie stwierdzono, iż wybudowanie przedmiotowego obiektu spowodowało niebezpieczeństwo dla ludzi lub mienia, bądź pogorszyło warunki zdrowotne lub użytkowe dla najbliższego jego otoczenia.

Podsumowując zatem należy stwierdzić, że postępowanie administracyjne wykazało, że sporny obiekt budowlany: (-) nie narusza ustaleń miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego, (-) nie powoduje niebezpieczeństwa dla ludzi lub mienia albo niedopuszczalnego pogorszenia warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia, (-) nie narusza uzasadnionych interesów osób trzecich w rozumieniu przepisów art. 5 ustawy Prawo budowlane, (-) wykonany jest zgodnie ze sztuką budowlaną, przepisami techniczno-budowlanymi, jak również spełnione są warunki do bezpiecznego użytkowania obiektu.

Zgodnie z uchwałą 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 grudnia 2013 r. II OPS 2/13 przepisami o planowaniu przestrzennym, o których mowa w art. 37 ust. 1 pkt 1 P.b. z 1974 r. w związku z art. 103 ust. 2 P.b., są przepisy obowiązujące w dacie orzekania przez organy administracji, z tym że w postępowaniu w przedmiocie nakazania przymusowej rozbiórki należy uwzględnić także przeznaczenie terenu, na którym powstał obiekt budowlany, od daty jego budowy.

Słusznie zatem stwierdził organ, że w sprawie nie zachodzą przesłanki do zastosowania art. 37 tej ustawy, ponieważ stosownie do art. 42 ust. 1 i 3 ustawy Prawo budowlane z 24 października 1974 r., inwestor, właściciel lub zarządca może przystąpić do użytkowania obiektu budowlanego, co do którego wydano przewidziany w art. 40 nakaz dokonania zmian lub przeróbek, dopiero po uzyskaniu pozwolenia na użytkowanie, wydanego przez właściwy terenowy organ administracji państwowej. Podstawą do wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego jest stwierdzenie zdatności do użytku wykonanego obiektu. Zatem słusznie PINB, działając na podstawie art. 42 ust 3 ustawy Prawo budowlane, po wykonaniu przez inwestora obowiązku nałożonego na niego decyzją PINB z dnia [...]kwietnia 2013 r. stwierdził zdatność do użytkowania budynku gospodarczo-garażowego z przyległym do niego pomieszczeniem kotłowni przy ul. J. w W.

Zauważyć również należy, że niewykazanie się przez inwestora prawem do dysponowania nieruchomością, nie może stanowić podstawy do nakazania rozbiórki wybudowanego już obiektu, decyzja nakazująca rozbiórkę musi opierać się wyłącznie na przesłankach prawnomaterialnych wynikających z Prawa budowlanego z 1974 r. Jeżeli zaś brak jest takich przesłanek, organ administracji winien zalegalizować budowę. Brak pozwolenia na budowę nie jest wystarczającą przesłanką do nakazania rozbiórki istniejącego obiektu budowlanego i może być konwalidowany, jeżeli nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 37 ustawy z 1974 r. Tryb postępowania w takiej sytuacji przewidywał art. 40 ustawy Prawo budowlane z dnia 24 października 1974 r.

Należy również podkreślić, że do właściwości organów nadzoru budowlanego nie należy rozstrzyganie sporów granicznych pomiędzy właścicielami nieruchomości, i organy te nie są uprawnione do badania, czy nastąpiło naruszenie własności nieruchomości.

10. Wobec powyższego, odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić należy, iż są one całkowicie niezasadne. W ocenie Sądu organ dokonał wszystkich istotnych ustaleń faktycznych potrzebnych do wydania rozstrzygnięcia w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Następnie dał powyższemu wyraz i zawarł stosowne rozważania w prawidłowo sporządzonym uzasadnieniu decyzji. Postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone wnikliwie, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy oceniony został właściwie, a mające zastosowanie w sprawie przepisy zostały prawidłowo zinterpretowane. Sąd nie doszukał się naruszeń przepisów prawa materialnego czy procesowego, w tym wskazanych w skardze, które miałyby jakikolwiek wpływ na wynik sprawy, a zatem skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji.

11. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.