Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1809/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-10-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6036 Inne sprawy dotyczące dróg publicznych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Stawecki po rozpoznaniu w dniu 16 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. W. na pismo Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] maja 2018 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wydania karty abonamentowej uprawniającej do parkowania w strefie płatnego parkowania postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

L. W. ("skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Burmistrza Miasta [...]z dnia [...] maja 2018 r. w przedmiocie odmowy wydania karty abonamentowej uprawniającej do parkowania w strefie płatnego parkowania.

Burmistrz Miasta [...], w odpowiedzi na skargę, wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 3 § 2 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018 r. poz. 1302, dalej: "P.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Ponadto, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.).

Każde merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia.

W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na pismo Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] maja 2018 r., w przedmiocie zawiadomienia o odmowie wydania karty abonamentowej uprawniającej do parkowania w strefie płatnego parkowania.

Wskazać należy, że ww. pismo nie jest orzeczeniem administracyjnym (decyzją lub postanowieniem), a jedynie odpowiedzią organu na wystąpienie skarżącego. Pismo to nie nosi cech formalnych decyzji (art. 107 § 1 k.p.a.), ale przede wszystkim nie jest formą załatwienia sprawy, o której mowa w art. 104 § 1 k.p.a. (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 5 czerwca 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 1648/16, publ. CBOSA).Kwestia wydania lub odmowy wydania karty abonamentowej uprawniającej do parkowania w strefie płatnego parkowania nie jest więc sprawą, którą organ załatwia w drodze decyzji. W razie odmowy organ jedynie informuje stronę o negatywnym rozpoznaniu jej wniosku, ale postępowanie to nie ma przewidzianego ustawą trybu odwoławczego, przewidującego kontrolę pisemnie udzielonej informacji w tym zakresie.

Określona w art. 3 P.p.s.a. kognicja sądów administracyjnych nie daje podstawy do dokonania przez Sąd oceny ww. pisma, innymi słowy – kontrola przez sąd administracyjny tego aktu nie jest dopuszczalna. Skoro więc zaskarżone pismo nie podlega kontroli sądów administracyjnych, to z tego względu należało uznać skargę za niedopuszczalną.

Mając powyższe na względzie, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.