Wyrok NSA oz. we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 712/96
NSA oz. we Wrocławiu
Data orzeczenia: 1997-05-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Powołane przepisy: article: art. 26 ust. 1 pkt 5 lit. "c"
journal: Dz.U. 1993 nr 90 poz. 416
law: Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 26 lipca 1993 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
article: art. 1 pkt 11
journal: Dz.U. 1993 nr 134 poz. 646
law: Ustawa z dnia 16 grudnia 1993 r. o zmianie niektórych ustaw regulujących zasady opodatkowania i niektórych innych ustaw.
Teza: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. 1993 nr 90 poz. 416 ze zm./ w brzmieniu obowiązującym w 1993 r. nie zawierała definicji wkładu budowlanego, o którym mowa w art. 26 ust. 1 pkt 5 lit. "c" ustawy.

W tym stanie prawnym doszło do wydania szeregu wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz uchwał Sądu Najwyższego, w których przyjęto pogląd, że wydatki na spłatę kredytu zaciągniętego przez, spółdzielnię mieszkaniową na sfinansowanie kosztów budowy budynku mieszkalnego wielorodzinnego stanowią spłatę wkładu budowlanego w rozumieniu art. 26 ust. 1 pkt 5 lit. "c" ustawy. Jednakże pogląd ten miał znaczenie obowiązujące do końca roku 1993. Przepis art. 1 pkt 11 ustawy z dnia 16 grudnia 1993 r. o zmianie niektórych ustaw regulujących zasady opodatkowania i niektórych innych ustaw /Dz.U. nr 134 poz. 646/ wprowadził zmiany w przepisie art. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W szczególności w treści dotychczas obowiązującej art. 26 ust. 1 pkt 5 lit. "c" dodano na końcu wyrazy: "wniesiony przed objęciem lokalu lub budynku mieszkalnego".

TEZY

Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. 1993 nr 90 poz. 416 ze zm./ w brzmieniu obowiązującym w 1993 r. nie zawierała definicji wkładu budowlanego, o którym mowa w art. 26 ust. 1 pkt 5 lit. "c" ustawy.

W tym stanie prawnym doszło do wydania szeregu wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz uchwał Sądu Najwyższego, w których przyjęto pogląd, że wydatki na spłatę kredytu zaciągniętego przez, spółdzielnię mieszkaniową na sfinansowanie kosztów budowy budynku mieszkalnego wielorodzinnego stanowią spłatę wkładu budowlanego w rozumieniu art. 26 ust. 1 pkt 5 lit. "c" ustawy. Jednakże pogląd ten miał znaczenie obowiązujące do końca roku 1993. Przepis art. 1 pkt 11 ustawy z dnia 16 grudnia 1993 r. o zmianie niektórych ustaw regulujących zasady opodatkowania i niektórych innych ustaw /Dz.U. nr 134 poz. 646/ wprowadził zmiany w przepisie art. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W szczególności w treści dotychczas obowiązującej art. 26 ust. 1 pkt 5 lit. "c" dodano na końcu wyrazy: "wniesiony przed objęciem lokalu lub budynku mieszkalnego".


UZASADNIENIE

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpatrzeniu stanu faktycznego i prawnego sprawy zważył:

Według art. 26 ust. 1 pkt 5 lit. "c" ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. nr 80 poz. 350/, przy uwzględnieniu zmiany wprowadzonej przepisem art. 1 pkt 17 lit. "a" ustawy z dnia 3 marca 1993 r. /Dz.U. nr 28 poz. 127/, podstawa obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 3 i art. 28-30, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1 i 2 lub art. 25 po odliczeniu kwot wydatków, poniesionych w roku podatkowym na cele mieszkaniowe podatnika i przeznaczonych na wkład budowlany lub mieszkaniowy do spółdzielni mieszkaniowej, z wyjątkiem wkładu wynikającego z przekształcenia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu.

Pojęcie wkładu budowlanego do spółdzielni mieszkaniowej określone zostało w przepisach art. 208 i art. 226 ustawy z dnia 16 września 1982 r. - prawo spółdzielcze /Dz.U. nr 30 poz. 210/, w rozumieniu których wkład ten obejmuje całość kosztów budowy przypadających na poszczególny lokal, wpłaconych jednorazowo bądź w ratach.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym w r. 1993 nie zawierała definicji wkładu budowlanego, o którym mowa w art. 26 ust. 5 pkt 5 lit. "c" ustawy. Podstawy do odmiennego wyjaśnienia tego pojęcia nie stwarzała ani pełna treść tego przepisu ani też innych przepisów ustawy, regulujących na odmiennych zasadach warunki odliczania od dochodu wydatków na cele mieszkaniowe inne niż spółdzielcze mieszkania własnościowe /art. 26 ust. 10/.

W tym stanie prawnym doszło do wydania szeregu wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz powołanej w skardze uchwały Sądu Najwyższego, w których przyjęto pogląd, że wydatki na spłatę kredytu zaciągniętego przez spółdzielnię mieszkaniową na sfinansowanie kosztów budowy budynku mieszkalnego wielorodzinnego stanowią spłatę wkładu budowlanego w rozumieniu art. 26 ust. 1 pkt 5 lit. "c" ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednakże, jak to już wyżej wskazano, pogląd ten miał znaczenie obowiązujące do końca roku 1993, a to w świetle zmiany przepisu prawa, który zaczął obowiązywać od dnia 1 stycznia 1994 r.

Przepis art. 1 pkt 11 ustawy z dnia 16 grudnia 1993 r. o zmianie niektórych ustaw regulujących zasady opodatkowania i niektórych innych ustaw /Dz.U. nr 134 poz. 646/ wprowadził zmiany w przepisie art. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W szczególności do treści dotychczas obowiązującej art. 26 ust. 1 pkt 5 lit. "c" dodano na końcu wyrazy: "wniesiony przed objęciem lokalu lub budynku mieszkanego".

Zmiana ta oznacza, że od dnia 1 stycznia 1994 r. odliczeniu podlega tylko wkład budowlany lub mieszkaniowy, jeżeli został wniesiony przed objęciem lokalu lub budynku mieszkalnego.

Z akt sprawy niniejszej wynika niespornie, iż skarżący otrzymali przydział lokalu mieszkalnego w dniu 14 kwietnia 1992 r. Nie mogą się zatem skutecznie domagać uwzględnienia wpłat, których dokonali z tytułu wkładu mieszkaniowego w roku 1994.

W tym stanie rzeczy decyzja wydana w tej sprawie dotycząca w istocie odmowy zwrotu podatku za 1994 r. z podanych wyżej przyczyn nie naruszają prawa w stopniu dającym podstawę do ich uchylenia, wobec czego bezzasadna skarga musiała być oddalona po myśli przepisu art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.