Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 123/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2022-05-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 16 ust. 1
journal: Dz.U. 2020 poz 2176
law: Ustawa z dnia  6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
article: art. 3a
journal: Dz.U. 2018 poz 1914
law: Ustawa z dnia 26 stycznia 1984 r. Prawo prasowe (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Herman (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik, Sędzia WSA Marzanna Sałuda, Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 maja 2022 r. sprawy ze skargi M. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach (dalej: SKO, organ odwoławczy) decyzją z 22 grudnia 2021 r., nr SKO.IP/41.11/190/2021/18436, działając na podstawie art. 138 §1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej k.p.a.), po rozpatrzeniu odwołania M. J. – [...] [...] dziennika [...] z/s w L. (dalej: wnioskodawca, skarżący) od decyzji Prezydenta Miasta B. (dalej: organ) z 26 listopada 2021 r., nr [...], odmawiającej udzielenia informacji publicznej w zakresie dotyczącym statystyki skuteczności w postępowaniach sądowych miasta i Gminy B., utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

Decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym:

W dniu 18 sierpnia 2021 r., wnioskodawca, pocztą elektroniczną zwrócił się do Gminy B. z zapytaniem prasowym, wnosząc o zestawienie ilości spraw wraz z wartością przedmiotu sporu, jakie na zlecenie UM B. prowadziła lub prowadzi w latach 2018-2021 Kancelaria Radcy Prawnego R. K. oraz o wskazanie ile z tych spraw zakończyło się i jaki był ich wynik procesowy, a w szczególności o podanie ilości spraw wygranych i przegranych, w których powództwo oddalono .

W dniu 31 sierpnia 2021 r., organ poinformował wnioskodawcę, że szeroki zakres zapytania wpisuje się w pojęcie informacji publicznej w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej i wezwał wnioskodawcę do wykazania szczególnie ważnego interesu publicznego uzasadniającego sporządzenie i udostępnienie informacji przetworzonej. W odpowiedzi, wnioskodawca wskazał jako szczególnie ważny interes publiczny przygotowanie materiału prasowego związanego z wydatkowaniem środków publicznych przez władze miasta B..

W dniu 5 października 2021 r., po uprzedniej korespondencji co do m.in. wskazania adresu do korespondencji, organ udostępnił wnioskodawcy informacje dotyczące zawartych umów na obsługę prawną gminy ze wskazanym radcą prawnym, a także wynikające z niej koszty tej obsługi, natomiast decyzją z dnia 8 października 2021 r., nr [...], organ odmówił wnioskodawcy udzielenia informacji publicznej w zakresie statystyki skuteczności w postępowaniach sądowych miasta i gminy B.

Po rozpatrzeniu odwołania skarżącego od tej decyzji, SKO, decyzją z 10 listopada 2021 r., nr [...], uchyliło decyzję Prezydenta Miasta B. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Organ odwoławczy stwierdził, że żądana informacja stanowi informację publiczną, natomiast organ pierwszej instancji nie przedstawił żadnych informacji, pozwalających ocenić, czy żądana informacja ma charakter przetworzony, z tego względu wskazał na konieczność dokładnego ustalenia i przedstawienia stanu faktycznego, zauważył przy tym, że uzasadnienie decyzji powinno odpowiadać wymogom art. 107 § 3 k.p.a. Organ odwoławczy wskazał ponadto na konieczność podania w uzasadnieniu decyzji imion, nazwisk oraz stanowisk służbowych wszystkich osób, które zajęły w sprawie stanowisko, co umknęło uwadze organu pierwszej instancji.

Decyzją z [...] r., nr [...] r., Prezydent B. ponownie odmówił wnioskodawcy udzielenia informacji publicznej w zakresie dotyczącym statystyki skuteczności w postępowaniach sądowych miasta i Gminy B. W uzasadnieniu wyjaśnił, że liczba spraw w toku , w których stroną jest lub była Gmina B, albo Skarb Państwa reprezentowany przez Prezydenta Miasta B. począwszy od roku 2019 r. wynosi około 8000. Akta spraw są w posiadaniu radcy prawnego, a sprawy zakończone sukcesywnie przekazywane są do archiwum. Organ i podmiot świadczący obsługę prawną nie prowadzą statystyki, która odpowiadałaby żądaniu strony. Konieczna byłaby czasochłonna analiza. Organ wskazał, że sporządzenie materiału prasowego nie jest kwestią szczególnie istotną dla interesu publicznego. Ponadto organ wymienił osoby, które w niniejszej sprawie zajmowały stanowisko.

W odwołaniu od powyższej decyzji, skarżący wskazał, że działa jako [...] czasopisma [...] (zarejestrowanego przez Sąd Okręgowy w K. w rejestrze dzienników i czasopism pod nr [...]). Zdaniem skarżącego "samo istnienie środków masowego przekazu (prasy, radia, telewizji) w demokratycznym państwie praw jest w sobie interesem publicznym albowiem celem środków masowego przekazu w tym pracy zarówno kontrola jaki i krytyka władz publicznych, piętnowaniu patologii, ale także kształtowaniu poczucia funkcjonowania w Państwie prawa czyli ukazywanie prawidłowego działania organów państwa w tym samorządu". W dalszej kolejności w odwołaniu podniesiono, że do redakcji [...] napłynęło kilkanaście zgłoszeń o tym, że władze Miasta B. "szafują w sposób nieodpowiedzialny środkami publicznymi narażając budżet gminy na zbędne wydatki związane z wywoływaniem dużej ilości sporów sądowych (...)", a publikacje prasowe mogą mieć wpływ w przyszłości na decyzje wyborców, czy też być podstawą do wniosków w postępowaniach karnych w przypadku potwierdzenia się zarzutów. Zdaniem skarżącego "wiedza o zasadności wnoszenia i opłacania znacznej ilości procesów sądowych ze środków publicznych jest informacją o istotnym znaczeniu dla interesu publicznego, gdyż Gmina funkcjonuje za środki publiczne". W opinii strony żądana statystyka (informacja publiczna) jest możliwa do uzyskania w wyniku prostego zliczenia ilości spraw sądowych oraz oznaczenia ich jako "korzystne", "niekorzystne", "neutralne" dla miasta.

Zaskarżoną decyzją z 22 grudnia 2021 r., SKO, utrzymało w mocy ww. decyzję pierwszoinstancyjną.

Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem pojęcie "informacja przetworzona" nie jest zdefiniowane ustawowo i funkcjonuje jako pojęcie niedookreślone. Jednak powszechnie uznaje się, że "informację publiczną przetworzoną stanowi informacja związana z funkcjonowaniem podmiotów publicznych, na którą składa się pewna suma informacji prostej, lecz ze względu na treść żądania, udostępnienie jej ze względu na konieczność przeprowadzenia odpowiednich analiz, obliczeń, zestawień, wyciągów, usuwania danych chronionych prawem, itp. czynią takie informacje proste, informacją przetworzoną".

W przedmiotowej sprawie organ pierwszej instancji podał, że w okresie 2019 -2021 (do chwili wydania decyzji przez ten organ) Gmina i Prezydent Miasta B. jako statio fisci Skarbu Państwa byli (są) stroną w ok. 8000 sprawach sądowych. Tym samym, aby sprostać wnioskowi strony i udostępnić żądaną informację tj. zestawienie obejmujące: wartość przedmiotu sporu każdej sprawy sądowej oraz wskazania ile z tych spraw zakończyły się oraz jaki był wyniku procesowy spraw zakończonych - konieczna jest analiza poszczególnych spraw celem sporządzenia wymaganego zestawienia danych. Praca taka, w sytuacji gdy informacji wskazanych we wniosku nie można w wyniku prostych operacji wygenerować z systemu informatycznego organu pierwszej instancji niewątpliwie wymagałaby znacznego zaangażowania w te czynności określonych (wydzielonych specjalnie do tego zadania) zasobów ludzkich i mogłaby dezorganizować pracę Urzędu Miejskiego w B. w podstawowym zakresie jego zadań, czy też generować dodatkowe koszty związane ze zleceniem sporządzenia przedmiotowego zestawienia poza Urząd Miejski. Zdaniem organu odwoławczego z treści korespondencji prowadzonej między stroną a organem pierwszej instancji, nie można w żaden sposób doszukać się istnienia szczególnego interesu, który przemawiałby za koniecznością udostępnienia jej informacji przetworzonej. Okoliczność, że czasopismo [...] w L. nosi się z zamiarem wykorzystania wnioskowanej informacji w przyszłych publikacjach prasowych nie stanowi jeszcze o tym, że Urząd Miejski w B. zobowiązany jest wykonać zestawienie wskazane we wniosku o dostęp do informacji publicznej, specjalnie na potrzeby tego wydawnictwa prasowego (gdy wcześniej takim zestawieniem nie dysponował). W sytuacji gdy niewątpliwie jednym z zadań prasy jest ułatwienie kontroli społecznej nad funkcjonowaniem organów władzy publicznej, to jednak nie musi to oznaczać, że na jej żądanie organy te zmuszone są przetwarzać posiadane informacje proste celem wytworzenia nowej nie istniejącej informacji (wykonania zestawienia danych). Uzyskanie żądanej przez stronę informacji tj. sporządzenia nowego, nie istniejącego do tej pory dokumentu (tj. zestawienia danych wskazanych we wniosku według kryterium określonego przez wnioskodawcę), stanowi o konieczności uznania, że wniosek strony w istocie dotyczył informacji przetworzonej, która podlega udostępnieniu tylko wówczas gdy po stronie wnioskodawcy istnieje szczególny interes publiczny w udostępnieniu mu żądanej informacji. W przedmiotowej sprawie takiego interesu publicznego w udostępnieniu stronie informacji publicznej nie stwierdzono.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skarżący zaskarżył w całości decyzję SKO w Katowicach z 22 grudnia 2021 r. i wniósł o jej uchylenie.

W uzasadnieniu skargi zarzucił, że twierdzenie organu o prowadzeniu około 8000 spraw sądowych w latach 2019-2021 jest gołosłowne i nie poparte żadnymi zestawieniami i analizami. Zdaniem skarżącego takie twierdzenie organu jest wręcz nieprawdopodobne, bowiem skarżący ustalił, że w ościennych miastach o zbliżonej wielkości prowadzi się rocznie od 800 do 1200 czyli 2400 do 3.600 za ten sam okres za który rzekomo Urząd Miasta B. prowadzi 8.000 postępowań. Już samo porównanie tych wielkości zdaje się czynić twierdzenia organu wątpliwymi, a to w sytuacji, w której SKO w żaden sposób nie zweryfikowało twierdzeń Prezydenta B. o ilości spraw sądowych. Ponadto skarżący poddał w wątpliwość informację organu pierwszej instancji, że nie posiada on zestawienia ilości postępowań sądowych, skoro ościenne miasta na żądanie redakcji przedstawiły informacje o ilościach spraw sądowych z dokładnością do 1 postępowania z rozbiciem na lata i rodzaje spraw.

W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko, że żądane informacje są to informacje publiczne przetworzone, nawet gdyby wniosek dotyczył znacznie mniejszej ilości spraw sądowych, a skarżący nie wykazał szczególnie istotnego interesu publicznego, który przemawiałby za koniecznością udostępnienia mu żądanych informacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga nie jest uzasadniona.

Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Należy również pamiętać, że sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest wyłącznie w granicach danej sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 .p.p.s.a.).

Przedmiotem sporu jest odmowa udzielenia skarżącemu informacji publicznej wskazanej we wniosku z 18 sierpnia 2021 r. i piśmie z 20 września 2021 r., która zdaniem organu ma charakter informacji przetworzonej, a skarżący nie wykazał, że uzyskanie tych informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Rozpoznając niniejszą sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2020 r., 2176, dalej: u.d.i.p.) informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. Pojęcie informacji publicznej ma szeroki charakter i odnosi się do wszelkich spraw publicznych również wówczas, gdy wiadomość ta nie została wytworzona przez podmioty publiczne, a jedynie odnosi się do nich. Prawo dostępu do informacji publicznej obejmuje prawo żądania udzielenia informacji o określonych faktach i stanach istniejących w chwili udzielania informacji. Prawo obywateli do uzyskania informacji publicznej przewidziano w art. 4 u.d.i.p. Przepis ten przewiduje m.in., że do udostępnienia informacji publicznej obowiązane są m.in. organy władzy publicznej, podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego publicznych.

Ustawodawca w art. 6 u.d.i.p. zamieścił przykładowy wykaz (katalog) informacji i dokumentów, które stanowią informację publiczną, przy czym wyszczególnienie to nie jest wyliczeniem wyczerpującym (zamkniętym), lecz ma charakter przykładowy. O zakwalifikowaniu określonej informacji do udostępnienia decyduje jej treść i charakter. Przesłanką kwalifikującą konkretną informację do kategorii informacji publicznej jest więc spełnienie przez nią kryterium przedmiotowego i stąd też decydującymi są treść i charakter konkretnej informacji, nie zaś podmiot, który jest w jej posiadaniu. Udostępnieniu podlega informacja publiczna, czyli każda informacja o sprawach publicznych (art. 1 u.d.i.p).

Poza sporem pozostaje, że żądane przez skarżącego informacje są informacją publiczną, a organ jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej.

Jak już wskazano, spór w przedmiotowej sprawie sprowadza się do ustalenia, czy zachodziły uzasadnione podstawy do wydania przez podmiot zobowiązany decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej, która w ocenie organu była informacją przetworzoną, czego skarżący nie kwestionuje, lecz podnosi, że jest niezbędna do sporządzenia materiału prasowego dotyczącego wydatków związanych z czynnościami podejmowanymi przez miasto i gminę B. w związku z wydatkowaniem środków publicznych co stanowi istnienie szczególnie istotnego interesu publicznego. Ponadto, zgodnie z art. 6 ustawy Prawo Prasowe oraz zasadami należytej staranności prasa zobowiązana jest do weryfikowania twierdzeń i zarzutów wysnuwanych w materiałach prasowych.

Skarżący wskazał, że jest właścicielem portalu i czasopisma[...] [...] zarejestrowanego jako wydawnictwo prasowe przez Sąd Okręgowy w K. oraz, że informacje, o które wystąpił do organu pocztą elektroniczną z 6 września 2021 r. i w piśmie z 20 września 2021 r. mieszczą się w pojęciu informacji publicznych.

Należy zatem zauważyć, że zgodnie z art. 3a ustawy z 26 stycznia 1984 r. Prawo prasowe (t.j. Dz.U. z 2018 r., 1914) w zakresie prawa dostępu prasy do informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Jeżeli zatem wnioskowana przez prasę informacja ma charakter informacji publicznej, to jej udostępnienie lub odmowa jej udostępnienia powinna nastąpić w trybie przepisów u.d.i.p., a tym samym prasa w powyższym zakresie nie korzysta z regulacji prawnych innych niż te, które dotyczą ogółu społeczeństwa. Należy więc podkreślić, że udostępnienie prasie informacji, która ma walor informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p. odbywa się w trybie u.d.i.p., a nie w trybie art. 4 ustawy z 1984 r. Prawo prasowe. Dziennikarz traktowany jest tak samo jak każdy inny obywatel składający wniosek o udostępnienie informacji publicznej.

O ile dostęp do informacji publicznej prostej ma właściwie nieograniczony charakter, to udostępnienie informacji publicznej przetworzonej wymaga wykazania po stronie wnioskodawcy, że uzyskanie tej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Odmowa udzielenia przetworzonej informacji publicznej następuje w formie decyzji (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.).

Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. W razie przyjęcia, że żądana informacja stanowi informację publiczną przetworzoną, konieczne staje się rozstrzygnięcie drugiej kwestii, a mianowicie, czy jej uzyskanie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.

W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalił się pogląd, że informacją prostą jest informacja, której zasadnicza treść nie ulega zmianie przed jej udostępnieniem. Natomiast "informacją przetworzoną" jest informacja publiczna opracowana przez podmiot zobowiązany przy użyciu dodatkowych sił i środków, na podstawie posiadanych przez niego danych, w związku z żądaniem wnioskodawcy i na podstawie kryteriów przez niego wskazanych, czyli innymi słowy informacja, która zostanie przygotowana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów. Informacja przetworzona to taka informacja, której wytworzenie wymaga intelektualnego zaangażowania podmiotu zobowiązanego (por. wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2013 r., I OSK 89/13, LEX nr 1368968). Wielokrotnie wyjaśniano w wyrokach sądów, że przetworzenie informacji to zebranie lub zsumowanie pojedynczych informacji powstałych na podstawie różnych kryteriów, które wymagają odpowiedniego zestawienia, samodzielnego ich zredagowania związanego z koniecznością przeprowadzenia stosownych czynności analitycznych, a także zgromadzenia informacji prostych poprzez przegląd materiałów źródłowych, w których są zawarte, a ich ilość konieczna dla sporządzenia wykazu wskazanego we wniosku jest znaczna i angażuje po stronie wnioskodawcy środki i zasoby konieczne do jego prawidłowego funkcjonowania.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się, że wadliwe jest bardzo wąskie rozumienie pojęcia informacji przetworzonej wprowadzające przesłankę koniecznego wytworzenia jakościowo nowej informacji. Przetworzenie może bowiem polegać np. na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (które to zbiory mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych) i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy (opracowaniu nawet prostego zestawienia w tym zakresie). Tym samym również suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów jakie musi ponieść organ, czasochłonności czy liczby zaangażowanych pracowników, może być traktowana jako informacja przetworzona (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 listopada 2016 r., sygn. akt I OSK 1513/15, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 sierpnia 2015 r., sygn. akt I OSK 1645/14; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 marca 2015r., I OSK 863/14; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OSK 792/11).

Podkreśla się też, że jeżeli do utworzenia zbioru informacji prostych jest wymagany znaczny nakład środków i zaangażowania pracowników, a w szczególności, gdy w celu wybrania dokumentów, o które wnioskuje osoba zainteresowana, jest wymagane dokonanie analizy całego zasobu posiadanych dokumentów, to informacja wytworzona w ten sposób, pomimo że składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną. Informacja wytworzona w ten sposób, pomimo że składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną, bowiem powstały w wyniku wskazanych wyżej działań zbiór nie istniał w chwili wystąpienia z żądaniem o udostępnienie informacji publicznej (por. wyrok WSA Krakowie z dnia 17 marca 2017 r., II SA/Kr 1612/16, CBOSA; wyrok NSA z dnia 25 kwietnia 2012 r. I OSK 202/12, Lex nr 1264654).

W niniejszej sprawie, jak wynika z wyjaśnień organu, udostępnienie wnioskowanych informacji wymagałoby nakładu pracy koniecznego dla przygotowania analizy kilku tysięcy spraw pod kątem sposobu ich zakończenia w okresie od 2019 r., co z kolei będzie się wiązało z działaniami ponadstandardowymi, wymagającymi zaangażowania dodatkowych sił i środków, wykraczającego poza bieżącą realizację zwykłych obowiązków. Organ wskazał, że nie dysponuje w tym przypadku gotową informacją, bowiem we wnioskowanym okresie prowadził około 8000 spraw. Akta spraw pozostających w toku znajdują się w kancelarii radcy prawnego, a akta spraw zakończonych przekazywane są do archiwum. Udzielenie skarżącemu informacji wymagałoby przeanalizowania dokumentacji z ubiegłych kilku lat. W ocenie Sądu, nie wymaga szczególnego uzasadnienia twierdzenie, że analiza kilku tysięcy spraw zakończonych począwszy od 2019 r., i sporządzenie statystyki skuteczności obsługi prawnej w postępowaniach sądowych miasta i gminy B. wymagałaby czasochłonnego opracowania wyłącznie na potrzeby wnioskodawcy, a tym samym, że zredagowanie takiej informacji, stanowi ciąg działań o charakterze zarówno intelektualnym, jak i technicznym, wymagający czasu, uwagi i zaangażowania zasobów ludzkich i technicznych, w większym zakresie.

Ponadto, uprawnienie do uzyskania informacji przetworzonej wymaga wykazania szczególnej istotności dla interesu publicznego.

Należy wyjaśnić, że pojęcie "szczególnie istotnego interesu publicznego" jest pojęciem niedookreślonym i niezdefiniowanym na gruncie obowiązującego prawa. Interes publiczny odnosi się w swej istocie do spraw związanych z funkcjonowaniem państwa oraz innych instytucji publicznych jako prawnej całości. Co do zasady ujawnienie każdej informacji o działaniach podejmowanych przez władzę publiczną leży w kręgu zainteresowania obywatela, czy też szeroko rozumianej opinii publicznej. Jednakże ustawodawca uzależnił udzielenie informacji publicznej przetworzonej od wykazania po stronie żądającego, że uzyskanie przedmiotowej informacji będzie szczególnie istotne dla interesu publicznego. Ustawodawca kładzie tu szczególny nacisk na kwalifikowaną formą interesu publicznego poprzez sformułowanie "szczególnie istotne". Szczególny interes publiczny powinien być rozumiany w ten sposób, że żądana informacja jest bardzo istotna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców, a jej uzyskanie powinno przyczynić się do bardzo ważnych dla Państwa, instytucji publicznych, czy społeczeństwa działań w szczególności, w zakresie poprawy funkcjonowania organów administracji i lepszej ochrony interesu publicznego (por: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 stycznia 2011 r., sygn. akt I OSK 1870/10). W świetle art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. przyjmuje się, że prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej ma jedynie taki wnioskodawca, który jest w stanie wykazać w chwili składania wniosku swoje indywidualne, realne i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga, tj. uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który nie jest dostępny dla każdego posiadacza informacji publicznej. W orzecznictwie podkreśla się, że charakter lub pozycja podmiotu żądającego udzielenia informacji publicznej, a zwłaszcza realna możliwość wykorzystania uzyskanej informacji mają wpływ na ocenę istnienia szczególnego interesu publicznego uzasadniającego uwzględnienie wniosku.

Zatem, pozyskanie informacji publicznej przetworzonej, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., musi być nie tylko istotne dla interesu publicznego, ale istotność ta musi mieć również charakter szczególny. Żądane dane mogą być więc ogólnie rzecz ujmując istotne dla interesu publicznego, jednak w wyniku np. zestawienia kosztów ich wytworzenia, a przede wszystkim potrzeby ich pozyskania, nie będą miały szczególnie istotnej wartości dla wskazanego interesu publicznego. Przetworzenie tych informacji i trud z tym poniesiony, nie przełoży się bowiem na wskazywane przez ustawodawcę ulepszenie działania organu.

Sąd przyznaje rację skarżącemu, że sporządzenie materiału prasowego dotyczącego wydatków związanych z czynnościami podejmowanymi przez miasto i gminę B. w związku z wydatkowaniem środków publicznych wpisuje się w pojęcie szczególnie istotnego interesu publicznego. Jednak takie informacje, skarżący otrzymał w piśmie z 5 października 2021 r. i może je wykorzystać w przygotowaniu materiałów prasowych.

Natomiast sporządzenie statystyki dotyczącej skuteczności konkretnego radcy prawnego w postępowaniach sądowych nie zostało wykazane istnieniem szczególnie istotnego interesu publicznego uzasadniającego przygotowanie wnioskowanych danych zwłaszcza, że umowy o obsługę prawną w postępowaniach sądowych są umowami starannego działania, a nie umowami rezultatu.

W przedmiotowej sprawie organ stwierdził, że żądana przez skarżącą informacja publiczna ma charakter informacji przetworzonej, ponieważ zawiera ona szereg danych dotyczących ok. 8000 spraw sądowych, począwszy od 2019 r. Organ wystarczająco wyjaśnił, że czas i nakład pracy konieczny do sporządzenia statystyki, której oczekuje skarżący jest znaczny, wymaga dodatkowych sił, czasu i środków, nawet gdyby ilość spraw sądowych wynosiła od 2400 do 3600 jak w miastach o zbliżonej wielkości, na co wskazał skarżący.

W ocenie Sądu, w rozpatrywanej sprawie organ w sposób wystarczający dla rozstrzygnięcia sprawy przedstawił i przekonująco uzasadnił swoje stanowisko. Zatem żądana informacja byłaby to informacja przetworzona, specjalnie przygotowana dla skarżącego, celem sporządzenia materiału prasowego dla portalu i czasopisma satyrycznego odnosząca się bardziej do oceny i krytyki obsługi prawnej, niż do poniesionych na ten cel środków, przedstawionych skarżącemu w piśmie z 5 października 2021 r.

Za prawidłowe należało uznać stanowisko organu, że skoro w analizowanym przypadku informacja objęta wnioskiem nie istnieje w postaci odpowiadającej żądaniu strony, to jej udzielenie musiałoby być poprzedzone dokonaniem jej specjalnego opracowania (wytworzeniem), tak aby informacja mogła przyjąć treść i formę oczekiwaną przez wnioskodawcę i z tego względu wnioskowana informacja wyczerpuje definicję informacji publicznej przetworzonej, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Z kolei, skarżący nie wykazał szczególnie istotnego interesu publicznego dla uzyskania żądanej statystyki skuteczności obsługi prawnej w postępowaniach sądowych.

Podkreślić należy, że prawo dostępu do informacji publicznej przetworzonej nie może być rozumiane jako nieograniczony instrument do pozyskiwania informacji o funkcjonowaniu organów administracji publicznej. Sąd nie dopatrzył się naruszenia art. 61 ust. 1 Konstytucji, bowiem prawo do informacji publicznej, nie jest nieograniczone (art. 61 ust. 3 Konstytucji), a tym przypadku wynika z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.

Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził, że brak jest podstaw do uznania, że organ dopuścił się w tej sprawie naruszenia przepisów prawa. Zaskarżona decyzja, spełnia wymogi określone w art. 17 w związku z art. 16 u.d.i.p. W sprawie nie doszło też do naruszenia art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 k.p.a., które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W tym stanie rzeczy, Sąd, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.