Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 173/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-10-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: zobowiązano do wydania aktu lub podjęcia czynności
stwierdzono że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak (spr.) Sędziowie: WSA Mirosław Bator WSA Jacek Bursa po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 27 października 2015 r. sprawy ze skargi W. U. na bezczynność "T" S.A. w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 21 lipca 2011 r. I. zobowiązuje "T" S.A. w K. do wydania w terminie czternastu dni aktu lub dokonania czynności w sprawie z wniosku W. U. z dnia 21 lipca 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej; stwierdza, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądza od "T" S.A w K. na rzecz skarżącego W. U. kwotę 357 zł (trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Skarżący W. U. w dniu 11 września 2015 r. wniósł do WSA w Krakowie skargę na bezczynność przedsiębiorstwa "T" S.A w K. polegającą na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek z dnia 21 lipca 2011 r. w terminie wskazanym w art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Skarżący domagał się stwierdzenia bezczynności wyżej wymienionej spółki oraz zobowiązania jej do udzielenia informacji w żądanym zakresie i w żądanej formie oraz zasądzenia kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi wskazał, że w dniu 21 lipca 2011 r. wystąpił do "T" S.A. w K. o udostępnienie kserokopii decyzji stanowiących podstawę lokalizacji i budowy linii elektroenergetycznych na wskazanych nieruchomościach. W pismach z dnia 1 sierpnia 2011 r., 1 września 2011 r. i 4 czerwca 2012 r. spółka ustosunkowała się do ww. wniosku i kolejnych pism wnioskodawcy ale nie przesłała żądanych dokumentów.

W odpowiedzi na skargę spółka wniosła o jej oddalenie podnosząc, że odnośnie linii zbudowanej w 2003 r. wskazała, że została ona wybudowana na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, w którym to postępowaniu brał udział również skarżący jako strona postępowania, a w odniesieniu do urządzeń zbudowanych w latach 50 – tych XX w. spółka udzieliła wyczerpującej odpowiedzi pismem z dnia 1 sierpnia 2011 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647). Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawie skarg na bezczynność organów administracji publicznej (art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "Ppsa").

Prawo do informacji publicznej zostało zagwarantowane w art. 61 Konstytucji RP. Obejmuje ono, między innymi, dostęp do dokumentów. Ograniczenie tego prawa może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w odrębnych ustawach przesłanki dotyczące ochrony wolności i praw innych osób oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (art. 61 ust. 3 Konstytucji). W myśl art. 61 ust. 4 Konstytucji RP, tryb udzielania informacji, o których mowa w tym artykule określają ustawy i realizację powyższego przepisu stanowi właśnie ustawa o dostępie do informacji publicznej. Zgodnie z art. 1 tej ustawy, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie, jednak przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań publicznych. Informacja publiczna dotyczy sfery faktów (por. np. wyrok WSA w Warszawie z dnia 18 listopada 2004 r., II SAB/Wa 166/04, opub. w LEX nr 164699). Jest nią treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść wystąpień i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 31 sierpnia 2005 r., II SA/Wa 1009/05, opub. w LEX nr 188310). Informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do podmiotu wykonującego zadania publiczne. Informacją publiczną będą nie tylko dokumenty bezpośrednio zredagowane i technicznie wytworzone przez taki podmiot, ale przymiot taki będą posiadać także te, których podmiot zobowiązany używa do zrealizowania powierzonych prawem zadań. Bez znaczenia jest również i to w jaki sposób znalazły się one w posiadaniu organu i jakiej sprawy dotyczą. Ważne natomiast jest to, by dokumenty takie służyły realizowaniu zadań publicznych przez dany podmiot i odnosiły się do niego bezpośrednio. Innymi słowy, dokumenty takie muszą wiązać się ze sferą faktów zaistniałych po stronie podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 9 stycznia 2006 r., II SA/Wa 2043/05, opub. w LEX nr 196314). Informacją publiczną są zarówno treści dokumentów bezpośrednio przez nie wytworzonych, jak i te, których używają przy realizacji przewidzianych prawem zadań (także te, które tylko w części ich dotyczą), nawet gdy nie pochodzą wprost od nich.

Wobec jednolitego stanowiska sądów administracyjnych stwierdzić należy, że żądana przez skarżącego informacja ma charakter informacji publicznej. Niewątpliwie decyzje i dokumenty dotyczących budowy linii energetycznych są dokumentami, w których posiadaniu pozostaje inwestor, czy też aktualny właściciel urządzeń, a jeżeli inwestorem/właścicielem jest podmiot realizujący zadania publiczne, to i decyzje te i inne dokumenty służą realizowaniu zadań publicznych przez taki podmiot. Z tego względu dostęp do tego dokumentu należy traktować jako dostęp do informacji publicznej. Dokumentacja związana z procesami inwestycyjnymi (w tym decyzje administracyjne, operaty szacunkowe i inne dokumenty) są dokumentami, do których dostęp gwarantuje ustawa o dostępie do informacji publicznej, jeżeli znajdują się one w posiadaniu organu, do którego kierowany jest wniosek o taką informację.

Z treści pisma spółki z dnia 1 sierpnia 2011 r. wynika, że sieć napowietrzna SN 15 kV, przebiegająca przez teren działki nr [...] została wybudowana "za zgodą ówczesnego właściciela działki oraz na podstawie prawomocnej decyzji pozwolenia na budowę znak: [...] z dnia 29-10-2003 wydanej przez Prezydenta Miasta". Spółka nie przesłała wnioskodawcy, pomimo wniosku, kserokopii ww. decyzji, nie stwierdziła też, aby jej nie posiadała. Nie wskazała w piśmie z dnia 1 sierpnia 2011 r., ani też później, nawet po złożeniu skargi, nie wykazała, aby wnioskodawca był stroną postępowania zakończonego wydaniem ww. decyzji, w związku z czym jest, lub może być, w jej posiadaniu na podstawie kodeksu postępowania administracyjnego. W aktach przesłanych do sądu znajduje się jedynie wniosek (bez powołanych w nim załączników) oraz pisma wnioskodawcy z dnia 12 sierpnia 2011 r. i z dnia 11 maja 2012 r. oraz pisma spółki z dnia 1 sierpnia 2011 r., 1 września 2011 r. i 4 czerwca 2012 r. Spółka nie poinformowała też wnioskodawcy, że nie posiada kserokopii innych dokumentów. Przypomnieć więc należy, że sąd administracyjny orzeka na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. Znajduje się w nich przede wszystkim wniosek o udzielenie żądanej informacji publicznej i brak dowodu na jego rozpoznanie. Jednocześnie z pism wnioskodawcy z dnia 12 sierpnia 2011 r. i z dnia 11 maja 2012 r. nie wynika, aby cofnął on wniosek z 21 lipca 2011 r.

Nie budzi też wątpliwości, że przedsiębiorstwo energetyczne, do którego skarżący zwrócił się z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej prowadzi działalność, którą należy zaliczyć do zadań publicznych, a zatem miało obowiązek rozpoznania tego wniosku w przewidzianej prawem formie. Niepodjęcie przez podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej stosownych czynności, tj. nieudzielenie informacji, ani niepoinformowanie o braku posiadania żądanej informacji, ani niewydanie decyzji o odmowie jej udzielenia w terminie wskazanym w art. 13 ustawy o dostępie do informacji publicznej oznacza, że pozostaje on w bezczynności. Termin określony w art. 13 ust. 1 cytowanej ustawy wynosi – z wyjątkami w nim wymienionymi – 14 dni od dnia złożenia wniosku. Powyższe oznacza, że "T" S.A. w K. powinna zakończyć wszczęte wnioskiem postępowanie w sposób przewidziany prawem w terminie do 4 sierpnia 2011 r. Ponieważ spółka do dnia rozprawy przed sądem administracyjnym nie zakończyła postępowania w żadnej z prawem przewidzianych form należy stwierdzić, że podmiot ten pozostaje w bezczynności w kwestii rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 21 lipca 2011 r. polegającego na udostępnieniu kserokopii decyzji stanowiących podstawę budowy i przebudowy linii energetycznych. Odpowiedź spółki nie polegała bowiem na przesłaniu kserokopii dokumentów. Spółka nie stwierdziła też jednoznacznie, że nie posiada żądanej informacji. Co więcej, w piśmie z 4 czerwca 2012 r. poinformowała, że "wszelka dokumentacja formalno-prawna stanowi tajemnicę Spółki (...) ".

Zgodnie z art. 149 § 1 Ppsa sąd uwzględniając skargę na bezczynność w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1- 4a zobowiązuje do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Zgodnie z art. 149 § 2 Ppsa Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 Ppsa.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w pkt I – III sentencji na podstawie ww. przepisu, przy czym Sąd uznał, że zaistniała w sprawie bezczynność nosi cechy rażącego naruszenia prawa. Za rażące naruszenie prawa należy uznać, w ocenie Sądu, długotrwałość prowadzenia postępowania oraz brak aktywności spółki co do wniosku o udzielenie żądanej informacji publicznej i to pomimo znanego i utrwalonego już stanowiska sądów administracyjnych w kwestii zaliczenia przedsiębiorstw energetycznych do kategorii podmiotów wykonujących "zadania publiczne", a w związku z tym zobowiązanych do udzielania informacji publicznej.

Wobec przedstawionych wyżej okoliczności faktycznych i prawnych Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art. 149 i art. 200 Ppsa orzekł jak w sentencji wyroku.