Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1231/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2017-05-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Gospodarka komunalna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.6 o
journal: Dz.U. 2016 poz 250
law: Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Rischka (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Przasnyski, Sędzia WSA Irena Wesołowska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Dorota Pellowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 10 maja 2017 r. sprawy ze skargi H. U. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 13 kwietnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres od stycznia do grudnia 2014 roku oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 21 grudnia 2015 r. Burmistrz B. określił D. i H. U. miesięczną opłatę za okres od stycznia do grudnia 2014 r. wysokości 30,02 zł, za gospodarowanie odpadami komunalnymi z nieruchomości położonej w B. przy ul. [...]. W uzasadnieniu wskazano, że strony nie złożyły prawidłowej deklaracji pomimo wystosowanego do nich wezwania, a zatem wystąpiła konieczność ustalenia opłaty z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi na podstawie art. 6o ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 250).

Odwołanie od powyższej decyzji wniosły z zachowaniem terminu strony wskazując, że nie zgadzają się ze stawką ponieważ dokonują segregacji odpadów, a ponadto zarzucają wadliwe przyjęcie metody naliczania opłaty wynikające ze zużycia wody.

Rozpatrując niniejszą sprawę w trybie nadzoru instancyjnego Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu podkreślono, że podstawę prawną działania organów administracji w niniejszej sprawie stanowi ww. ustawa o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, zwana dalej ustawą. Ustawa określa między innymi zadania gminy oraz obowiązki właścicieli nieruchomości, dotyczące utrzymania czystości i porządku (art. 1 pkt 1). Jednym ze środków zmierzających do tego celu jest uregulowanie zawarte w art. 6c ust. 1 ustawy, zgodnie z którym "gminy są obowiązane do zorganizowania odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy". Obowiązek utrzymania czystości i porządku został nałożony na wszystkich właścicieli nieruchomości, zarówno zamieszkałych jak i niezamieszkałych. Zgodnie z art. 6h ustawy właściciele nieruchomości zamieszkałych są obowiązani ponosić na rzecz gminy, na terenie której są położone ich nieruchomości, opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Z kolei na mocy art. 6j ust. 2 ustawy przypadku nieruchomości zamieszkałych, rada gminy może uchwalić jedną stawkę opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od gospodarstwa domowego. W celu wymierzenia opłaty, właściciel nieruchomości jest obowiązany złożyć do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w terminie 14 dni od dnia zamieszkania na danej nieruchomości pierwszego mieszkańca lub powstania na danej nieruchomości odpadów komunalnych (art. 6m ust. 1 ustawy). Przepis ten odnosi się zarówno do właścicieli nieruchomości zamieszkałych, jak i niezamieszkałych. Nadto ustawa stanowi, że określenie wzoru deklaracji, oraz sposobu wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, ustawodawca powierzył organom stanowiącym gmin, które ustalają powyższe kwestie w drodze aktów prawa miejscowego (uchwał).

Z analizy treści powyższych przepisów zdaniem SKO wynika, że właściciele nieruchomości zamieszkałych mają obowiązek ponoszenia na rzecz gmin opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz składania deklaracji, na podstawie których powyższa opłata jest wymierzana.

W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że nieruchomość położona w B. przy ul. [...] jest zamieszkała, oraz że jej właściciele D. i H. U. nie złożyli prawidłowej deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. W związku z powyższym, zdaniem organu odwoławczego Burmistrz miał podstawy do wszczęcia postępowania na mocy art. 60 ustawy, zgodnie z którym "w razie niezłożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi albo uzasadnionych wątpliwości co do danych zawartych w deklaracji wójt, burmistrz lub prezydent miasta określa, w drodze decyzji, wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, biorąc pod uwagę dostępne dane właściwe dla wybranej przez radę gminy metody, a w przypadku ich braku uzasadnione szacunki, w tym w przypadku nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, średnią ilość odpadów komunalnych powstających na nieruchomościach o podobnym charakterze".

Przepis art. 6o ustawy stanowi zatem w opinii SKO, że w pierwszej kolejności przy określaniu opłaty bierze się pod uwagę "dostępne dane właściwe dla wybranej przez radę gminy metody". W przypadku B. kwestię tę reguluje uchwała Nr XXVIII/245/2013 Rady Miejskiej w B. z dnia 6 marca 2013 r. w sprawie metody ustalania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi i stawki tej opłaty oraz zwolnień podmiotowych opłatę tę za odpady z nieruchomości zamieszkałej ustala się jako iloczyn zużytej wody w danej nieruchomości oraz stawki opłaty.

W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego sposób dokonania przez Burmistrza określenia stronom wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi mieści się w granicach dyspozycji zawartej w art. 6o ustawy. Dokonując szacunku, organ pierwszej instancji posłużył się danymi uzyskanymi od Wodociągów sp. z o.o. wedle których w okresie od 1 grudnia 2012 r. do 30 listopada 2013 r. na nieruchomości zużyto 80 m3 wody na cele bytowe. W ocenie Kolegium są to dane aktualne i wiarygodne. Na podstawie tych danych przyjęto, że średnio na nieruchomości, na której prowadzone jest gospodarstwo domowe, zużywane jest 6,67 m3 wody miesięcznie. Biorąc pod uwagę stawkę w wysokości 4,50 zł za 1 m3 zużytej wody tj. jak za odpady zbierane w sposób selektywny, ponieważ złożono oświadczenie o selektywnym zbieraniu odpadów, ustalono opłatę miesięczną w wysokości 30,02 zł miesięcznie.

Organ odwoławczy nadto wskazał na art. 6i ust. 1 pkt 1 ustawy, który stanowi, iż obowiązek ponoszenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi powstaje za każdy miesiąc, w którym na danej nieruchomości zamieszkuje mieszkaniec. Obowiązek jej regulowania zasadniczo powstaje z końcem miesiąca, w którym na danej nieruchomości zamieszkuje mieszkaniec. W omawianym zakresie ustawodawca w art. 6l ustawy odsyła do aktu prawa miejscowego, bez wskazania czy chodzi o ustalenie opłaty w ramach jej obliczenia przez właściciela nieruchomości i złożenia deklaracji, czy też w drodze decyzji. Zgodnie ze wskazanym przepisem rada gminy określi, w drodze uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego, termin, częstotliwość i tryb uiszczenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, biorąc pod uwagę warunki miejscowe. Jednocześnie przepis art. 6o nie nakłada obowiązku wydawania decyzji odrębnie za każdy miesiąc. Stanowi natomiast w ust. 2, iż "opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi w wysokości określonej w decyzji, o której mowa w ust. 1, obowiązuje do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym następuje zmiana danych niezbędnych do określenia wysokości tej opłaty".

Jednocześnie Kolegium stwierdza, że Burmistrz prowadził postępowanie w sprawie zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej, wszczynając je postanowieniem, oraz dając stronie możliwość wypowiedzenia się w przedmiocie zgromadzonego materiału dowodowego na każdym etapie postępowania.

W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego odwołanie strony nie zasługuje zatem na uwzględnienie, ponieważ przede wszystkim kwestionuje ono metodę ustaloną przez Radę Miejską, co nie podlega badaniu w toku postępowania odwoławczego. Prowadząc postępowanie organ pierwszej instancji nie dopuścił się naruszenia przepisów postępowania (Ordynacji podatkowej), jak również przepisów prawa materialnego (ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach), co sprawia, że zaskarżoną decyzję należy uznać za prawidłową.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na powyższą decyzję skarżący wnieśli o jej uchylenie.

Z uzasadnienia skargi wynika, iż skarżący nie zgadza się z decyzją, ponieważ uważa, że opłatę naliczono w sposób wadliwy, stosując niewłaściwą stawkę, choć strona twierdzi, iż segreguje odpady. Wskazano w skardze także na zużycie części wody do celów ogrodowych. Sposób obliczenia opłaty, w ocenie strony, uniemożliwia kontrolę rzeczywistych nakładów z tytułu usuwania śmieci, które wytwarza rodzina skarżącego.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę podtrzymało swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniosło o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona do sądu decyzja, odpowiada prawu.

Organy podatkowe w zakresie niezbędnym do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy zebrały w sprawie materiał dowodowy, który wnikliwie oceniły w kontekście prawidłowo przywołanego stanu prawnego, zaś wyciągniętym wnioskom nie sposób zarzucić dowolności.

W ocenie Sądu sposób określenia stronom wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi mieści się w granicach dyspozycji zawartej w art. 6o cyt. w. ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Dokonując szacunku organ pierwszej instancji prawidłowo posłużył się danymi uzyskanymi od Wodociągów sp. z o.o., wedle których w okresie od 1 grudnia 2012 r. do 30 listopada 2013 r. na nieruchomości zużyto 80 m3 wody na cele bytowe. W ocenie sądu są to dane aktualne i wiarygodne i nie kwestionowane przez skarżących. Na podstawie tych danych przyjęto, że średnio na nieruchomości, na której prowadzone jest gospodarstwo domowe, zużywane jest 6,67 m3 wody miesięcznie. Biorąc pod uwagę stawkę w wysokości 4,50 zł za 1 m3 zużytej wody tj. jak za odpady zbierane w sposób selektywny, ponieważ złożono oświadczenie o selektywnym zbieraniu odpadów, ustalono opłatę miesięczną w wysokości 30,02 zł miesięcznie.

Organy prawidłowo wskazały na art. 6i ust. 1 pkt 1 ustawy który stanowi, iż obowiązek ponoszenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi powstaje za każdy miesiąc, w którym na danej nieruchomości zamieszkuje mieszkaniec. Obowiązek jej regulowania zasadniczo powstaje z końcem miesiąca, w którym na danej nieruchomości zamieszkuje mieszkaniec. W omawianym zakresie ustawodawca w art. 61 ustawy odsyła do aktu prawa miejscowego, bez wskazania czy chodzi o ustalenie opłaty w ramach jej obliczenia przez właściciela nieruchomości i złożenia deklaracji, czy też w drodze decyzji. Zgodnie ze wskazanym przepisem rada gminy określi, w drodze uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego, termin, częstotliwość i tryb uiszczania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, biorąc pod uwagę warunki miejscowe. Jednocześnie przepis art. 60 nie nakłada obowiązku wydawania decyzji odrębnie za każdy miesiąc. Stanowi natomiast w ust. 2, iż "opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi w wysokości określonej w decyzji, o której mowa w ust. 1, obowiązuje do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym następuje zmiana danych niezbędnych do określenia wysokości tej opłaty".

Jednocześnie należy stwierdzić, że organy podatkowe prowadziły postępowanie w sprawie zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej, dając stronie możliwość wypowiedzenia się w przedmiocie zgromadzonego materiału dowodowego na każdym etapie postępowania.

W konsekwencji skarga nie zasługuje na uwzględnienie ponieważ przede wszystkim kwestionuje ona metodę ustaloną przez Radę Miejską w B., co nie podlega jednakże badaniu w toku przedmiotowego postępowania administracyjnego.

Prowadząc postępowanie organy obu instancji nie dopuściły się naruszenia przepisów postępowania (Ordynacji podatkowej), jak również przepisów prawa materialnego (ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach), co sprawia, że zaskarżoną decyzję należy uznać za prawidłową.

Z tych przyczyn na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) - orzeczono jak w wyroku.

DSz