Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SAB/Go 9/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2021-11-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
659
Hasła tematyczne: Przewlekłość postępowania
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 227 § 1 i 2
journal: Dz.U. 2020 poz 1325
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Juszczyk – Wiśniewska Sędziowie Sędzia WSA Dariusz Skupień (spr.) Asesor WSA Damian Bronowicki po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 4 listopada 2021 r. sprawy ze skargi P.L. na przewlekle prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta w przedmiocie poinformowania strony o sposobie ustosunkowania się do zarzutów odwołania oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

1. Pismem z [...] kwietnia 2021 r. P.L. (skarżący) złożył skargę

na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta (dalej: Prezydent, organ) w postępowaniu międzyinstancyjnym toczącym się wskutek odwołania skarżącego wniesionego w dniu 31 lipca 2020 r. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] o odmowie stwierdzenia nadpłaty w opłacie skarbowej w kwocie 17 zł.

W związku z pismem skarżącego z [...] czerwca 2021 r., zarządzono rozdzielenie skarg. Skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta w zakresie przekazania odwołania została zarejestrowana pod

sygn. akt I SAB/Go 7/21. Natomiast będąca przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie skarga na przewlekłość organu w wykonaniu czynności materialnotechnicznej określonej w art. 227 § 2 Ordynacji podatkowej, została zarejestrowana pod sygn. akt I SAB/Go 9/21.

W skardze skarżący wniósł o zobowiązanie organu do wykonania czynności określonej w art. 227 § 2 Ordynacji podatkowej, w terminie 7 dni od dnia zwrotu akt administracyjnych wraz z wyrokiem ze stwierdzeniem jego prawomocności; stwierdzenie, że przewlekłość miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kwoty 457 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu skargi wskazał, że dniu 15 marca 2021 r. skarżący wniósł

do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) w Gorzowie Wlkp.

za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) skargi na bezczynność i przewlekłość postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w rozpoznaniu ww. odwołania.

W doręczonej w dniu 15 kwietnia 2021 r. odpowiedzi na skargę w tej sprawie SKO wskazało, że odwołanie nie wpłynęło do organu odwoławczego. W odpowiedzi

na skargę organ odwoławczy podniósł też, że w piśmie z dnia [...] marca 2021 r. organ I instancji poinformował, iż ww. decyzja jest prawomocna na skutek braku

jej zaskarżenia. Skarżący wskazał, że wniósł odwołanie od ww. decyzji już następnego dnia

po jej otrzymaniu. Skarżący wniósł bezpośrednio do SKO w dniu 16 kwietnia 2021 r. ponaglenie, spełniając tym samym wymóg formalny do wniesienia niniejszej skargi. Tymczasem Prezydent w zakreślonym ustawą terminie, nie przekazał skarżącemu informacji o sposobie ustosunkowania się do zarzutów odwołania.

W ocenie skarżącego w niniejszej sprawie naruszenie prawa miało charakter rażący bowiem rażącym naruszeniem prawa jest stan, w którym bez żadnej wątpliwości można powiedzieć, bez potrzeby odwoływania się do szczegółowej oceny okoliczności sprawy, że naruszono prawo w sposób oczywisty. Taka zaś sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Przewidziany w ustawie Ordynacja podatkowa czternastodniowy termin na przekazanie akt sprawy, bądź wydanie decyzji autokontrolnej bez wątpienia uwzględnia charakter i czasochłonność nieskomplikowanych czynności technicznych i ew. czynności merytorycznych.

Co istotne czas na te czynności jest dwukrotnie dłuższy niż w ogólnym postępowaniu administracyjnym. Nie znajduje więc żadnego uzasadnienia fakt, by postępowania międzyinstancyjne nieskutecznie trwało aż 246 dni. Tym bardziej, że Prezydent Miasta po otrzymania pisma SKO w przedmiocie odwołania od ww. decyzji nie przeprowadził właściwej, skutecznej kwerendy i ograniczył się do odpowiedzi na podstawie akt sprawy. Organ nie podjął też żadnych czynności wyjaśniających związanych z twierdzeniami skarżącego. W szczególności nie wystąpił o wyjaśnienie stanowiska, czy też wskazanie dowodów na jego poparcie. Dlatego skarżący uważa, że zaistniały przesłanki wymierzenia organowi grzywny, a wnioskowana wysokość jest odpowiednia.

2. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie wskazując, że odwołanie od decyzji Prezydenta z dnia [...] lipca 2020 r. w sprawie stwierdzenia nadpłaty z tytułu opłaty skarbowej nigdy nie wpłynęło do Urzędu Miasta. Z kolei UPP

e-PUAP może świadczyć o wysłaniu odwołania ale nie świadczy o wpłynięciu odwołania drogą elektroniczną na skrzynkę epuap Urzędu. W ocenie organu

w sprawie nie można mówić o przewlekłości postępowania międzyinstancyjnego,

gdyż odwołanie od decyzji Prezydenta z dnia [...] lipca 2020 r. w sprawie stwierdzenia nadpłaty z tytułu opłaty skarbowej, nie wpłynęło do organu i żadne postępowanie w tej sprawie się nie toczy.

3. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z akt sprawy o sygn. I SAB/Go 7/21 sporządzono i dołączono do akt niniejszej sprawy odpis pisma procesowego skarżącego z [...] czerwca 2021 r. wraz z załącznikami.

W piśmie tym skarżący wyjaśnił, że odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta z [...] lipca 2020 r. zostało wniesione na skrzynkę ePuap urzędu i w załączeniu przedłożył Urzędowe Poświadczenie Przedłożenia (UPP) w wersji elektronicznej.

4. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 22 lipca 2021r. odnotowano,

że w sprawie o sygn. akt I SAB/Go 6/21 zwrócono się do Centrum Pomocy Użytkowników ePUAP w Centralnym Ośrodku Informatyki za pośrednictwem poczty elektronicznej (epuap-pomoc@coi.gov.pl) o udzielenie informacji - w terminie 14 dni

- czy w dniu 31 lipca 2020 wpłynęła na skrzynkę epuap Urzędu Miasta korespondencja od nadawcy: [...] (rodzaj identyfikatora nadawcy: ePUAP

-ID). Nadto o podanie informacji, czy w dniu 31 lipca 2020 r. wystąpiły problemy techniczne z funkcjonowaniem platformy epuap oraz czy posiadanie przez nadawcę UPP przesyłki każdorazowo świadczy, iż wpłynęła ona na skrzynkę adresata.

5. W piśmie z [...] października 2021 r. Dyrektor Departamentu Zarządzania Systemami Kancelarii Prezesa Rady Ministrów stwierdził, iż "z analizy zgłoszenia wynika, że dokument [...] wysłany dnia [...].07.2020 został dostarczony na skrytkę adresata z powodzeniem dnia 2020-07-[...] o godzinie 21:47:23. Jednocześnie poinformowano, że tego dnia nie odnotowano problemów z działaniem platformy

o charakterze globalnym. Otrzymanie przez nadawcę dokumentu UPP świadczy

o fakcie przedłożenia pisma na skrytkę podmiotu".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6. Ponieważ przedmiotem skargi było przewlekłe prowadzenie postępowania, sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym (art. 119 pkt 4 i art. 120 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - dalej: p.p.s.a.).

7. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami

a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności (zgodności z prawem). Stosownie natomiast do treści art. 3 § 1 pkt 9 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r.

- Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

8. W rozpoznawanej sprawie ocenę zasadności skargi poprzedzić należy uwagą,

że sprawa zainicjowana odwołaniem skarżącego nie została zakończona. Sąd,

w świetle przywołanego wcześniej pisma Dyrektora Zarządzania Systemami Kancelarii Prezesa Rady Ministrów przyjął jednak, że przedstawione przez skarżącego urzędowe poświadczenia przedłożenia, potwierdza, że skarżący złożył odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta z [...] lipca 2020 r. nr [...] o odmowie stwierdzenia nadpłaty w opłacie skarbowej w kwocie 17 zł. Z akt sprawy wynika, że skarżący odwołanie wniósł od decyzji Prezydenta Miasta o odmowie stwierdzenia nadpłaty w opłacie skarbowej w kwocie 17 zł wniósł w formie dokumentu elektronicznego, na elektroniczną skrzynkę podawczą organu z użyciem elektronicznej platformy usług administracji publicznej (ePUAP). Na powyższą okoliczność przedłożył urzędowe poświadczenie przedłożenia (UPP). Zasady wnoszenia pism w formie dokumentów elektronicznych do podmiotów publicznych reguluje ustawa z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (tj. Dz. U. z 2021 r. poz. 670 ze zm., dalej jako ustawa), zaś szczegółowe regulacje zawarte zostały w wydanym na podstawie

jej art. 16 ust. 3 rozporządzeniu Prezesa Rady Ministrów z dnia 14 września 2011 r.

w sprawie sporządzania i doręczania dokumentów elektronicznych oraz udostępniania formularzy, wzorów i kopii dokumentów elektronicznych (Dz. U. z 2018 r. poz., 180 ze zm., dalej jako rozporządzenie z 14 września 2011 r.). Zgodnie z art. 3 pkt 17 cyt. ustawy elektroniczna skrzynka podawcza (ESP) to dostępny publicznie środek komunikacji elektronicznej służący do przekazywania dokumentu elektronicznego do podmiotu publicznego przy wykorzystaniu powszechnie dostępnego systemu teleinformatycznego. ESP stanowi zatem wirtualny odpowiednik biura podawczego.

Organ administracji publicznej ma obowiązek potwierdzić wniesienie takiego pisma (podania, wniosku) w formie dokumentu elektronicznego przez doręczenie urzędowego poświadczenia odbioru, które w sytuacji potwierdzenia odbioru pisma przez organ administracji nazywane jest urzędowym poświadczeniem przedłożenia (UPP). Zgodnie z art. 3 pkt 20 lit. b cyt. ustawy w odniesieniu do dokumentu doręczanego podmiotowi publicznemu UPP wskazuje na datę i godzinę wprowadzenia albo przeniesienia dokumentu elektronicznego do systemu teleinformatycznego podmiotu publicznego. W myśl § 11 rozporządzenia z 14 września 2011 r. doręczenie dokumentu elektronicznego na informatycznym nośniku danych może być potwierdzone poświadczeniem przedłożenia, które jest przesyłane na adres poczty elektronicznej wskazany przez doręczającego (...). Stosownie zaś do § 13 w/w rozporządzenia

w przypadku odebrania dokumentu elektronicznego przez ESP podmiotu publicznego poświadczenie przedłożenia jest automatycznie tworzone i udostępniane nadawcy tego dokumentu przez system teleinformatyczny służący do obsługi doręczeń. Należy podkreślić, iż dochodzi tutaj do automatycznego wygenerowania poświadczenia przedłożenia, bez udziału człowieka. Dokument ten jest generowany przez system teleinformatyczny podmiotu publicznego i przekazywany nadawcy. W praktyce oznacza to, że jeżeli dana osoba wniosła podanie drogą elektroniczną do podmiotu publicznego, zgodnie z warunkami korzystania z platformy e-PUAP, to automatyczne wygenerowanie UPP pozwala jej przyjąć, że dokument ten wpłynął do urzędu.

W świetle powyższych regulacji skoro zatem pismo (podanie, wniosek, skarga) zostało przesłane drogą elektroniczną do podmiotu publicznego, zgodnie z warunkami korzystania z platformy e-PUAP, to automatyczne wygenerowanie poświadczenia przedłożenia nakazuje, że dokument ten wpłynął do adresata (por. postanowienia NSA: z 10.09.2019 r., II FZ 483/19, z 15.06.2021 r" III OSK 4856/21., z 24.07.2019 r. II OSK 1601/19). Ma to znaczenie na przykład dla ustalenia, czy strona zachowała termin do dokonania określonej czynności oraz dla późniejszego ewentualnego ustalenia, czy organ załatwił sprawę czy też pozostawał w bezczynności.

W niniejszej sprawie z uwagi na twierdzenia organu, że nie wpłynęło

do odwołanie od decyzji, skarżący przedłożył wydruk UPP, z treści którego wynikało, że złożył on dokument do Urzędu Miasta w dniu [...].07.2020 r. o godz. 21:47:23. Powyższe informacje zostały potwierdzone w piśmie otrzymanym przez Sąd z Kancelarii Prezesa Rady Ministrów - Departamentu Zarządzania Systemami (k. 130 akt WSA). Natomiast organ, pomimo otrzymania pisma procesowego skarżącego do którego załączone zostało odwołanie jak i UPP, nadal w niniejszej sprawie jak

i w sprawie o sygn. akt I SAB/Go 7/21 twierdzi, że taki dokument do organu nie wpłynął, nie przedkładając jednak żadnych dowodów które kwestionowały by przedłożone przez Skarżącego UPP, ograniczając się tylko do twierdzenia, że analiza wpływu do urzędu korespondencji elektronicznej z dnia [...].07.2020 r. wskazuje na brak wpływu odwołania Skarżącego z dnia [...] lipca 2020 r. Z tego też względu jako zasadne należy uznać twierdzenie Skarżącego,

że organ nie dopełnił obowiązku wynikającego z art. 227 § 2 Ordynacji podatkowej.

9. Przed wniesieniem skargi skarżący złożył wymagane ponaglenie w niniejszej sprawie.

10. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi uczyniono przewlekłe działanie Prezydenta Miasta polegające na niedokonaniu w terminie czynności materialnotechnicznej określonej w art. 227 § 2 Ordynacji podatkowej. Wskazać, przy tym należy, że skarga na przewlekłość organu w zakresie nieprzekazania odwołania (art. 227 § 1 Ordynacji podatkowej), została z kolei zarejestrowana pod sygn. akt I SAB/Go 7/21. Wraz ze skargą na przewlekłe prowadzenie postępowania, skarżący wniósł do tutejszego WSA skargę na bezczynność Prezydenta Miasta, która, co do żądania zobowiązania organu do przekazania odwołania, została uwzględniona wyrokiem z 4 listopada 2021 r. sygn. akt I SAB/Go 6/21. Jednocześnie należy zaakcentować, że w sprawie o sygn. akt I SAB/Go 6/21, Sąd w związku

z twierdzeniem skarżącego zawartym w piśmie z [...] czerwca 2021 r. o wniesieniu skargi także na bezczynność organu w zakresie obowiązku określonego w art. 227 § 2 Ordynacji podatkowej - co nie wynikało z treści skargi przedłożonej w dnu 30 kwietnia 2021 r. - podjął czynności w celu wyjaśnienia, czy taka skarga została wniesiona.

W tym celu wezwaniem z dnia [...] sierpnia 2021 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do nadesłania dowodu potwierdzającego wniesienie takiej skargi, z kolei skarżącego wezwano o to samo w dniu 8 września 2021 r. Oba wezwania pozostały bez odpowiedzi, w związku z czym, Sąd w zarządzeniu z dnia 19 październiku 2021 r. uznał, że skarga na bezczynność Prezydenta Miasta w wykonaniu czynności materialnotechnicznej określonej w art. 227 § 2 Ordynacji podatkowej (poinformowanie strony o sposobie ustosunkowania się do zarzutów odwołania),

nie została wniesiona.

11. Przewlekłość w prowadzeniu postępowania to opieszałe, niesprawne

i nieskuteczne działanie organu, w sytuacji, gdy sprawa mogłaby być załatwiona

w terminie krótszym, a także przy nieuzasadnionym obiektywnie przedłużaniu terminu załatwienia sprawy. W orzecznictwie utrwalił się pogląd, zgodnie z którym przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ wystąpi wówczas, gdy podejmowane czynności procesowe nie charakteryzują się koncentracją niezbędną w świetle art. 125 o.p. (ustanawiającego zasadę szybkości postępowania), względnie mają charakter czynności pozornych, nieistotnych dla merytorycznego załatwienia sprawy. Przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ zaistnieje więc wówczas, gdy będzie mu można skutecznie przedstawić zarzut niedochowania należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, aby zakończyło się ono w rozsądnym terminie, względnie zarzut prowadzenia czynności (w tym dowodowych) pozbawionych dla sprawy jakiegokolwiek znaczenia (wyrok NSA z 26.10.2012 r., II OSK 1956/12). Przewlekłość ma miejsce w razie prowadzenia czynności w sposób nie zmierzający – wbrew zasadzie szybkości i prostoty działania organu – do bezpośredniego załatwienia sprawy. Przewlekłość występuje, gdy organ działa nieefektywnie, a także gdy jego działanie polega na wykonywaniu wielu czynności w dużym odstępie czasu, względnie wykonywaniu czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie pozostaje bierny (np. odwlekanie zakończenia sprawy pomimo posiadania do tego wystarczającego materiału), co prowadzi do znacznego przesunięcia w czasie załatwienia sprawy. W celu ustalenia przewlekłości działania organu konieczne jest więc zbadanie, czy podjęte czynności zmierzają do należytego i szybkiego załatwienia sprawy, w jakich odstępach czasu są one podejmowane oraz czy nie są to czynności pozorne. Może o niej również świadczyć opieszałość w wyznaczeniu i przeprowadzeniu czynności, które są konieczne do załatwienia sprawy, czy też mnożenie czynności dowodowych ponad potrzeby wynikające z istoty sprawy (wyroki WSA: z 20.06.2012 r., II SAB/Wr 4/12, z 26.06.2014 r., I SAB/Kr 10/14, z 13.03.2014 r., I SAB/Wa 323/13, z 5.07.2013 r., II SAB/Łd 48/13).

Tak rozumiana przewlekłość postępowania oznacza naruszenie prawa

do dobrej administracji. Prawo do dobrej administracji wynika z treści art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (Dz.Urz.UE. z 2007 r. Nr C 303 s. 1). Jednym

z fundamentalnych elementów tego prawa jest, w myśl art. 41 ust. 1 tej Karty, prawo do rozpoznania sprawy w rozsądnym terminie przez instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii. W krajowym porządku prawnym prawo to jest wyprowadzane

z art. 2 (zasada demokratycznego państwa prawnego) i art. 7 Konstytucji RP (zasada legalizmu działań administracji publicznej).

Co również istotne, przewlekłość stanowi inną formę naruszenia prawa

niż bezczynność, która ma miejsce, gdy w prawnie ustalonym terminie organ administracji nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie podjął wymaganej czynności. Skarżący jednak nie dowiódł, by wniósł skargę na bezczynność Prezydenta Miasta w zakresie obowiązku określonego w art. 227 § 2 Ordynacji podatkowej.

12. Jak stanowi art. 227 Ordynacji podatkowej, organ podatkowy, do którego wpłynęło odwołanie, przekazuje je wraz z aktami sprawy organowi odwoławczemu bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w terminie 14 dni od dnia otrzymania odwołania, chyba że w tym terminie wyda decyzję na podstawie art. 226. Z kolei art. 227 § 2 Ordynacji podatkowej stanowi, że przekazując sprawę, organ jest obowiązany ustosunkować się do przedstawionych zarzutów i poinformować stronę o sposobie ustosunkowania się do nich. Wskazuje się w literaturze, że poinformowanie strony o sposobie ustosunkowanie się do przedstawionych w odwołaniu zarzutów jest czynnością techniczną (vide: R. Dowgier, Obowiązek ustosunkowania się do zarzutów podniesionych w odwołaniu, PPLiFS 2010, nr 6, s. 26.). Przepis art. 227 § 2 Ordynacji podatkowej jest wyrażony w sposób kategoryczny, co oznacza, że ustosunkowanie się na piśmie organu podatkowego do przedstawionych zarzutów ma charakter obligatoryjny (uchwała składu 5 sędziów NSA w Warszawie z 24.11.2003 r., FPK 5/03, ONSA 2004, nr 2, poz. 46). Z art. 227 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej, wynika, że organ podatkowy, otrzymawszy odwołanie od decyzji musi w terminie 14 wydać decyzję w trybie autokontroli bądź przekazać odwołanie wraz z aktami organowi odwoławczemu, wraz z ustosunkowaniem się do wniesionych zarzutów i poinformowaniem strony

o sposobie ustosunkowania się do nich. A zatem przyznaje organowi taki właśnie termin na ocenę, czy odwołanie jest zasadne i - w takiej sytuacji - wydanie nowej decyzji, bądź - w razie uznania, że odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie

- nadania mu biegu w trybie instancyjnym oraz sporządzenia pisma odnoszącego się do odwołania i poinformowania strony o sposobie ustosunkowania się do niego

(art. 227 § 2 Ordynacji podatkowej). Organowi podatkowemu pierwszej instancji

nie przysługują żadne inne kompetencje, w szczególności do prowadzenia czynności postępowania podatkowego. Termin z art. 227 nie podlega przedłużeniu. Organ nie ma zatem możliwości dokonywania czynności pozornych, nieistotnych,

czyli świadczących o przewlekłym prowadzeniu postępowania międzyinstancyjnego. Opieszałość w zastosowaniu się do obowiązku określonego w art. 227 § 2 Ordynacji podatkowej może natomiast prowadzić do bezczynności postępowania, ta jednak – wobec braku dowodu wniesienia skargi w tym zakresie – nie mogła być przez Sąd badana. Trzeba też dostrzec, że w rozpoznawanej sprawie opieszałość organu, jak wynikało z informacji zawartych w odpowiedzi na skargę, wynikała z niewiedzy organu o wpływie odwołania skarżącego. Nie wnikając w przyczyny tego stanu rzeczy, przyjąć jednak należy, że nienadanie biegu odwołaniu skarżącego nie było wynikiem działań służących nieuzasadnionemu przedłużaniu trwania postępowania międzyinstancyjnego.

12. Ostatecznie Sąd uznał, że Prezydent Miasta nie dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania także w zakresie poinformowania strony

o sposobie ustosunkowania się do zarzutów odwołania. Nie można bowiem mówić

o przewlekłości w sytuacji, gdy organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, stojąc na stanowisku, że nie otrzymał odwołania.

13. Z powyższych przyczyn, Sąd oddalił skargę (art. 151 p.p.s.a.).