Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 641/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2013-11-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 141 par. 2,
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Detka po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. M. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 17 października 2013 r. sygn. akt II SA/Ke 641/13 oddalającego skargę M. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości postanawia: odmówić przywrócenia terminu.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 17 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Kielcach oddalił skargę M. M. na decyzję Wojewody

z dnia [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania

z nieruchomości.

Pismem datowanym na 24 października 2013 r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 25 października 2013 r., skarżąca wniosła o przesłanie wyroku wraz z uzasadnieniem wnosząc równocześnie o przywrócenie terminu do złożenia tego wniosku.

W uzasadnieniu podniosła, że ma 87 lat, nie porusza się samodzielnie, chodzi o dwóch kulach na niewielkie odległości, praktycznie tylko po swojej posesji. Spodziewała się, że jeśli treść wyroku będzie dla niej niekorzystna, to wyrok zostanie przesłany pocztą. Syn skarżącej w rozmowie telefonicznej z sekretariatem sądu dowiedział się, że skarżąca wyroku drogą pocztową nie dostanie, a termin do złożenia wniosku już upłynął. Nadmieniła też, że nie zamieszkuje wraz z synem, a odległość jaka dzieli ich miejsca zamieszkania to ok. 150 km, oraz że wcześniej nie poinformowano ani skarżącej, ani syna, że ww. termin wynosi tylko 7 dni od ogłoszenia wyroku. Wskazała również, że w dniu ogłoszenia orzeczenia, tj. 17 października 2013 r., syn nie mógł się stawić gdyż miał tego dnia zaplanowaną ważną wizytę u lekarza.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo o odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie zaś do treści art. 87 § 1 tej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2), a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie ( §4).

W tym stanie rzeczy konieczne stało się rozważenie, czy argumenty skarżącej uprawdopodobniają, że uchybienie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 17 października 2013 r. nastąpiło bez jej winy.

Ponieważ w niniejszej sprawie skarga M. M. została oddalona, zastosowanie znalazł art. 141 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku. Jeżeli uzasadnienie wyroku zostało sporządzone na wniosek strony, odpis wyroku z uzasadnieniem doręcza się tylko tej stronie, która złożyła wniosek (art. 142 § 2 p.p.s.a.).

Jak wynika z protokołu z dnia 17 października 2013 r., skarżąca ani jej pełnomocnik nie stawili się na ogłoszeniu wyroku. Nie ulega także wątpliwości, że

o odroczeniu ogłoszenia orzeczenia P. M. został w sposób prawidłowy poinformowany na rozprawie w dniu 10 października 2013 r. (protokół rozprawy - k. 33-34 akt sądowych) i choć stawiennictwo takie nie było obowiązkowe, to przyjąć należy, że skarżąca oraz jej pełnomocnik nie stawiając się tego dnia w sposób dobrowolny zrezygnowali z uprawnienia do wysłuchania ogłoszenia wyroku oraz ustnych motywów tego rozstrzygnięcia, a tym samym również do pouczenia co do sposobu i terminów wniesienia środka odwoławczego. Stosownie bowiem do art. 140 p.p.s.a. przewodniczący udziela wskazówek co do sposobu i terminu wniesienia środka odwoławczego stronie działającej bez adwokata lub radcy prawnego obecnej przy ogłoszeniu wyroku.

Nie kwestionując wieku i stanu zdrowia skarżącej wskazać należy, iż pismem

z 10 października 2013 r. skarżąca ustanowiła pełnomocnika w osobie syna – P. M., upoważniając go m.in. do reprezentowania przed sądami administracyjnymi. Pełnomocnictwo to obejmowało więc również złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, czego P. M. w terminie nie dokonał. Tymczasem skarżąca nie przedstawiła żadnych okoliczności jakie uzasadniałyby brak możliwości złożenia ww. wniosku przez pełnomocnika. Podniosła jedynie, iż syn nie wiedział, że wniosek taki należy wnieść w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku.

Zarzut, iż skarżąca ani jej pełnomocnik nie byli poinformowani

o tym, że termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wynosi 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku, nie zasługuje na uwzględnienie. Jak już wyżej wykazano, nie byli obecni podczas ogłoszenia wyroku, kiedy Sąd poucza o sposobie

i terminie wniesienia środka odwoławczego. Nawet gdyby przyjąć, że ani skarżąca ani jej pełnomocnik nie mogli stawić się tego dnia w sądzie to zauważyć należy, że

w zawiadomieniu o rozprawie z 10 września 2013 r. doręczonym zarówno skarżącej jak i P. M. w dniu 13 września 2013 r. zawarte było pouczenie, iż w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się wyłącznie na wniosek strony zgłoszony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku (pkt 3 pouczenia).

Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., postanowiono jak

w sentencji.