Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1304/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2013-12-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 8 ust.2 pkt 4, art. 10 ust. 1, art.13 ust.1 pkt 1, art. 32 ust. 3 pkt 1, ust. 5 - 13
journal: Dz.U. 2011 nr 108 poz 626
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Kwarcińska, Sędziowie Sędzia NSA Alicja Stępień, Sędzia WSA Bogusław Woźniak (spr.), Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Dorota Zawiślińska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 10 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi "A" spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 29 lipca 2013 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiące marzec - lipiec oraz wrzesień - grudzień 2009 r., styczeń, luty oraz kwiecień - grudzień 2010 r., styczeń - czerwiec, sierpień, wrzesień, listopad i grudzień 2011 r., styczeń – wrzesień 2012 r. 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana; 3. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz strony skarżącej kwotę 5.617 (pięć tysięcy sześćset siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Celnej decyzją z 29 lipca 2013 r., wydaną po rozpatrzeniu odwołania "A", Sp. z o. o. z siedzibą w S. (Spółka) od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego, określającą wysokość podatku akcyzowego utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji za miesiące: marzec - lipiec, wrzesień – grudzień 2009 r., styczeń, luty, kwiecień – grudzień 2010 r., styczeń, luty, kwiecień – czerwiec, sierpień, wrzesień, listopad, grudzień 2011 r., styczeń - wrzesień 2012 r., oraz uchylił decyzję organu pierwszej instancji w części dotyczącej określenia podatku akcyzowego za marzec 2011 r. i określił zobowiązanie w podatku akcyzowym za ten miesiąc w wysokości 4 590,00 zł.

Dyrektor Izby Celnej w uzasadnieniu decyzji przedstawił następujący stan sprawy.

Funkcjonariusze Urzędu Celnego przeprowadzili w "A" Sp. z o. o. kontrolę w zakresie zakupu i zużycia olejów smarowych oraz prawidłowości prowadzenia ewidencji za okres od 1 stycznia 2009 r. do 2 października 2012 r.

W toku kontroli ustalono, iż: 1) w dniu 21 kwietnia 2009 r. zostało zarejestrowane złożone przez kontrolowanego zgłoszenie rejestracyjne w zakresie podatku akcyzowego, 2) nabywany przez Spółkę olej smarowy wykorzystywany jest do układów hydraulicznych stosowanych we wtryskarkach, 3) w kontrolowanym okresie Strona dokonywała zakupów oleju od: "B" Sp. z o. o., "C" Sp. z o. o., "D" Sp. z o. o. (zmiana nazwy na "DD" O/Polska) i "E" SA, 4) w okresie objętym kontrolą Strona zakupiła od w/w podmiotów 160 189,29 litrów olejów smarowych (na podstawie dowodów dostawy; z kolei na podstawie ewidencji Spółki wielkość ta wynosi łącznie 156 202 litry), 5) w wyniku analizy przedłożonych dokumentów stwierdzono szereg rozbieżności opisanych szczegółowo w protokole z kontroli; dotyczyły one w szczególności niepełnych informacji prowadzonej ewidencji, umieszczenia w niej transakcji z zapłaconą akcyzą oraz różnic ilościowych zakupionego oleju.

W związku z powyższym uznano, że Spółka nie spełniła warunków określonych w przepisach prawa, które wymagane są przy zwolnieniu od akcyzy ze względu na przeznaczenie.

Po przeprowadzeniu postępowania podatkowego, Naczelnik Urzędu Celnego, decyzją z dnia 19 kwietnia 2013 r. określił Spółce zobowiązanie w podatku akcyzowym za miesiące: marzec - lipiec, wrzesień - grudzień 2009 r., styczeń, luty, kwiecień - grudzień 2010 r., styczeń - czerwiec, sierpień, wrzesień, listopad, grudzień 2011 r. oraz styczeń - wrzesień 2012 r. w łącznej wysokości 179.081,00 zł.

Spółka, pismem z dnia 2 maja 2013 r,. odwołała się od wskazanej wyżej decyzji, wnosząc o jej uchylenie i umorzenie postępowania w sprawie.

Dyrektor Izby Celnej decyzją z 29 lipca 2013 r., utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji za miesiące: marzec - lipiec, wrzesień – grudzień 2009 r., styczeń, luty, kwiecień – grudzień 2010 r., styczeń, luty, kwiecień – czerwiec, sierpień, wrzesień, listopad, grudzień 2011 r., styczeń - wrzesień 2012 r., oraz uchylił decyzję organu pierwszej instancji w części dotyczącej określenia podatku akcyzowego za marzec 2011 r. i określił zobowiązanie w podatku akcyzowym za ten miesiąc w wysokości 4 590,00 zł.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że w niniejszej sprawie przedmiotem sporu jest zasadność skorzystania przez Spółkę ze zwolnienia z akcyzy odnośnie olejów smarowych o kodach CN 27101983, 27101987 oraz 27101999 zakupionych w okresie objętym kontrolą podatkową, w sytuacji gdy nie zostały spełnione ustawowe warunki uprawniające do korzystania z tej preferencji podatkowej.

Odnotowano, że katalog czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą został wymieniony m. in. w art. 8 ustawy o podatku akcyzowym. Przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 sierpnia 2010 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego przewidują szereg zwolnień od podatku akcyzowego, a także warunki i tryb ich stosowania, w szczególności, jak określa § 1 pkt 1 - w zakresie ewidencjonowania i dokumentowania uprawnienia do stosowania zwolnień. W § 10 pkt 2 w/w rozporządzenia określono, iż zwalnia się od akcyzy oleje smarowe, pozostałe oleje o kodach CN 2710 1971-83 i 2710 1987-99, przeznaczone do wykorzystania do celów innych niż napędowe lub opałowe albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych, albo jako oleje smarowe do silników albo do produkcji paliw silnikowych, olejów opałowych, dodatków lub domieszek do paliw silnikowych lub olejów smarowych do silników, w przypadkach, o których mowa w art. 32 ust. 3 ustawy, jeżeli spełnione są warunki, o których mowa w art. 32 ust. 5 -13 ustawy. Ponadto, każdy nabywca wyrobów akcyzowych zwolnionych od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie jest obowiązany do potwierdzenia odbioru tych wyrobów na dokumencie dostawy (art. 32 ust. 11). Ustawodawca nie wskazał przy tym hierarchii w/w wymogów, co potwierdza, iż wszystkie są jednakowo ważne i niezbędne do spełnienia uzyskania zwolnienia z akcyzy.

Szczegółowy zakres danych, jakie powinna zawierać ewidencja wyrobów zwolnionych od akcyzy oraz sposób jej prowadzenia został określony w rozporządzeniu Ministra Finansów: 1) z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie dokumentu dostawy wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, ewidencji tych wyrobów oraz wykazu środków skażających alkohol etylowy służącego do stosowania zwolnień od akcyzy, 2) z dnia 30 sierpnia 2010 r. w sprawie dokumentu dostawy, ewidencji wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, warunków i sposobu ich zwrotu oraz środków skażających alkohol etylowy.

W ocenie Dyrektora Izby Celnej, w sytuacji, gdy podmiot zużył wyroby akcyzowe objęte zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, a ich zużycie nastąpiło bez zachowania warunków uprawniających do zwolnienia od akcyzy, zużycie to podlegać winno zgodnie z przepisami ustawy o podatku akcyzowym opodatkowaniu akcyzą. Jednym z warunków skorzystania ze zwolnienia z akcyzy jest bowiem prowadzenie ewidencji tych wyrobów. Jest to niewątpliwie obowiązek formalny, nie nastręczający jednak większych trudności, a biorąc pod uwagę precyzyjne przepisy prawa - przejrzysty i jednoznaczny. Skoro zatem warunkiem uzyskania zwolnienia z podatku akcyzowego jest posiadanie i prowadzenie właściwej ewidencji wyrobów akcyzowych podlegających zwolnieniu, to nie powinno budzić wątpliwości, że chodzi o dokument cechujący się poprawnością formalną i materialną.

Podkreślono, iż celem ewidencji jest kontrola zużycia zwolnionego z podatku wyrobu akcyzowego. Tym samym brak ewidencji lub ewidencja wadliwa pod względem formalnym bądź materialnym uniemożliwia zwolnienie z akcyzy zużycia wyrobu energetycznego.

W niniejszej sprawie ustalono sytuację, w której Strona jako podmiot, który zakupił i zużył oleje smarowe, hydrauliczne i przekładniowe o kodach CN 27101983, 27101987 oraz 27101999, nie dochowała wszystkich warunków niezbędnych do zwolnienia. Przede wszystkim w okresie objętym kontrolą nie prowadziła ewidencji w/w wyrobów objętych zwolnieniem od akcyzy, zgodnej z przepisami prawa.

Organ odwoławczy podał, że w toku postępowania ustalono, iż dokument przedstawiony organowi w dniu 10 października 2012 r. różni się formą i treścią od rejestru przesłanego w dniu 17 października 2012 r. i określonego przez Podatnika jako ,,pełny wydruk ewidencji zakupów olejów smarowych zwolnionych z akcyzy ze względu na przeznaczenie", do ewidencji tej wpisywano transakcje zakupu olejów z zapłaconą akcyzą, co samo w sobie jest czynnością niezgodną z założeniem ustawodawcy, gdyż jak wskazują przepisy ustawy o podatku akcyzowym ewidencja ta ma być prowadzona dla wyrobów zwolnionych z akcyzy, różnice w ilościach wykazywanych przez kontrahentów w dokumentach dostawy oraz w ilościach ewidencjonowanych przez Stronę, stwierdzono także różnice w datach odbioru wpisanych do ewidencji w porównaniu z datami odbioru wynikającymi z dokumentów dostawy, stwierdzono brak ujęcia niektórych transakcji, błędne oznaczanie dat odbioru wyrobów oraz nie przedstawienie ilości zużycia wyrobów zwolnionych w sposób narastający od początku roku kalendarzowego, podmiot nie dokonywał w okresie objętym kontrolą wydruków ewidencji, do których był zobowiązany na mocy § 8 ust. 2 rozporządzenia z dnia 26 lutego 2009 r. oraz § 6 ust. 2 rozporządzenia z dnia 30 sierpnia 2010 r. Ewidencja "Zakupy olejów do wtryskarek (...)", którą Strona uznaje za dokument, o którym mowa w art. 32 ust. 5 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym obrazuje jedynie transakcje zakupu olejów, nie odnosząc się w ogóle do ich zużycia i wykorzystania zgodnie z przeznaczeniem. W ocenie organu odwoławczego zasadnym jest twierdzenie, że Spółka nie prowadziła prawem wymaganej ewidencji.

Organ odwoławczy uznał także za bezzasadne pozostałe zarzuty odwołania, w tym dotyczące naruszenia przepisów postępowania.

"A", Sp z o. o. wniosła skargę na wyżej opisaną decyzję Dyrektora Izby Celnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zaskarżonej decyzji Spółka zarzuciła: naruszenie przepisów prawa materialnego. tj.: 1.) art. 8 ust. 2 pkt 4) oraz art. 13 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym poprzez uznanie, że mają one zastosowanie w sytuacji gdy Spółka nabyła wyroby akcyzowe, zwolnione od podatku ze względu na przeznaczenie, 2) art. 32 ust. 5 pkt 3) i ust. 8 ustawy o podatku akcyzowym - z uwagi na uznanie, że Spółka nie spełniała warunku stosowania zwolnienia od akcyzy w zakresie prowadzenia ewidencji wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, 3 ) art. 8 ust. 2 pkt 1 lit. b ustawy o podatku akcyzowym - poprzez uznanie, iż do 31 sierpnia 2010 r. istniała podstawa prawna do opodatkowania użycia wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, jeżeli ich użycie nastąpiło bez zachowania warunków uprawniających do zwolnienia od akcyzy. Nadto Spółka zarzuciła naruszenie przepisów postępowania a to art. 122 w związku z art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez błędną ocenę stanu faktycznego sprawy, do której doszło w efekcie błędnego uznania przez Dyrektora, że Spółka nieprawidłowo ewidencjonowała ilości zakupionych olejów, błędną ocenę materiału dowodowego w zakresie dolewek olejów hydraulicznych.

W oparciu o przedstawione zarzuty Spółka wniosła o uchylenie zaskarżanej decyzji oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

Dyrektor Izby Celnej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

W ocenie Sądu należy przede wszystkim stwierdzić, że stan faktyczny ustalony przez Dyrektora Izby Celnej i przedstawiony w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie budzi wątpliwości. W szczególności zaakceptować należy ustalenia dotyczące nabycia przez skarżącego oleju napędowego objętego zwolnieniem z uwagi na przeznaczenie oraz jego zużycie na cele związane z eksploatacją maszyn używanych do wytwarzania produktów z tworzyw sztucznych (nienapełniania układów hydraulicznych i do smarowania układów tych maszyn) oraz nieprowadzenia przez skarżącego ewidencji odpowiadającej warunkom określonym w rozporządzeniu Ministra Finansów odpowiednio z dnia 26 lutego 2009 r. i z dnia 30 sierpnia 2010 r. Przy czym zaakcentować należy, że organ podatkowy nie rozważał rzeczywistego przeznaczenia nabytych przez Spółkę olejów uznając, że stwierdzone braki w ewidencji tych olejów są wystarczającą przesłanką utraty zwolnienia przez Spółkę.

Istota problemu występującego w sprawie sprowadza się więc do oceny wpływu braku wspomnianej ewidencji na powstanie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym w związku ze zużyciem oleju napędowego na cele związane z eksploatacją maszyn używanych do wytwarzania produktów z tworzyw sztucznych.

W stanie prawnym wiążącym w sprawie, zgodnie z art. 8 ust. 2 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym, przedmiotem opodatkowania akcyzą było nabycie lub posiadanie wyrobów akcyzowych znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli od tych wyrobów nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości, a w wyniku kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony. Organ uznał, że taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie. Skarżący nabył oleje smarowe poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy. Nabycie to korzystało ze zwolnienia z uwagi na przeznaczenie, lecz skarżący nie spełnił warunków zwolnienia, gdyż nie prowadził ewidencji wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem.

W tym miejscu należy zauważyć, że zwolnieniu od akcyzy ze względu na przeznaczenie podlegały między innymi oleje smarowe, pozostałe oleje o kodach CN 2710 1971-83 i 2710 1987-99, przeznaczone do wykorzystania do celów innych niż napędowe lub opałowe albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych, albo jako oleje smarowe do silników albo do produkcji paliw silnikowych, olejów opałowych, dodatków lub domieszek do paliw silnikowych lub olejów smarowych do silników, w przypadkach, o których mowa w art. 32 ust. 3 ustawy jeżeli spełnione są warunki, o których mowa w art. 32 ust. 5 -13. (§ 10 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z 24 lutego 2009 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego i § 10 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z 23 sierpnia 2010 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego).

Przez zachowanie warunków uprawniających do zwolnienia należy rozumieć nie tylko zachowanie warunków materialnoprawnych zwolnienia, ale także zachowanie warunków formalnych, w tym związanych z obowiązkiem prowadzenia ewidencji wyrobów zwolnionych zgodnie z ustalonym wzorem. Jednakże mając na uwadze, cele określenia dodatkowych warunków zwolnienia od akcyzy produktów energetycznych, uznać należy, że nie każde naruszenie warunków formalnych spowoduje utratę zwolnienia z opodatkowania. Uchybienia formalne, które nie wskazują na celowe uchylanie się, omijanie lub naruszanie przepisów same w sobie nie mogą stanowić podstawy do kwestionowania prawa do korzystania ze zwolnienia z opodatkowania wyrobów akcyzowych (olejów napędowych) ze względu na przeznaczenie w sytuacji, gdy nie ma wątpliwości, że nie naruszono warunków materialnoprawnych tego zwolnienia tj., że wyrób akcyzowy zużyty został zgodnie z przeznaczeniem objętym zwolnieniem.

Zwolnienie od akcyzy olejów napędowych ze względu na przeznaczenie jest możliwe, jeżeli spełnione są warunki określone w art. 32 ust. 5 – 13 ustawy o podatku akcyzowym. Jednym z warunków zwolnienia wyrobów akcyzowych ze względu na ich przeznaczenie określonych w art. 32 ust. 5 ustawy o podatku akcyzowym, jest prowadzenie ewidencji wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem przez podmiot prowadzący skład podatkowy, zarejestrowanego handlowca, podmiot pośredniczący oraz podmiot zużywający prowadzący działalność gospodarczą z użyciem wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie. Zakres informacji, jakie powinna zawierać ewidencja wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem, został określony w art. 32 ust. 8 ustawy o podatku akcyzowym. Zgodnie z powołanym ostatnio przepisem ewidencja ta powinna zawierać informacje umożliwiające ustalenie ilości wysłanych lub otrzymanych wyrobów akcyzowych zwolnionych od akcyzy ze względu na przeznaczenie, terminu wysłania lub odbioru tych wyrobów, a także miejsca odbioru w przypadku ich przemieszczania oraz informacje o dokumentach dostawy. Omawiany przepis określa więc zakres informacji, który pozwala na ustalenie prawidłowości zastosowania zwolnienia oleju ze względu na przeznaczenie oraz zapewnienia kontrolę nad obrotem wyrobami akcyzowymi zwolnionymi od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie

W ocenie Sądu w sytuacji, gdy organy podatkowe ustaliły, że skarżący zużył nabyty olej napędowy na cele inne aniżeli napędowe i opałowe, a więc spełnił warunek materialny zwolnienia od akcyzy, uchybienia w zakresie warunków formalnych nie musiały prowadzić do ustalenia, iż zaistniały podstawy do określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym. Podkreślenia wymaga, że nie zostały skutecznie podważone twierdzenia skarżącego, iż prowadził ewidencję za cały okres objęty kontrolą. Wspomniana ewidencja nie odpowiadała wszystkim wymogom określonym w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 26 lutego 2009 r. jak i z 30 sierpnia 2010 r., jednak zawierała ona zakres informacji wymienionych w art. 32 ust. 8 ustawy o podatku akcyzowym. Dodać należy, że informacje te potwierdzał także inne dokumenty, które Spółka zaoferowała w trakcie kontroli. Zdaniem Sądu, nie w każdym przypadku gdy ewidencja nie jest prowadzona w sposób określony w stosownych zapisach powołanych wyżej rozporządzeń Ministra Finansów zużycie oleju, zgodnie z przeznaczeniem objętym zwolnieniem będzie uzasadniało przyjęcie, że powstało zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym.

W przypadku, gdy skarżący nie prowadził "ewidencji wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy", w sposób ustalony w rozporządzeniu Ministra Finansów lecz ewidencja ta zawiera informacje umożliwiające ustalenie: ilości wysłanych lub otrzymanych wyrobów akcyzowych zwolnionych od akcyzy ze względu na przeznaczenie, terminu wysłania lub odbioru tych wyrobów, a także miejsca odbioru w przypadku ich przemieszczania oraz informacje o dokumentach dostawy, a więc informacje, o których mowa w art. 32 ust. 8 ustawy o podatku akcyzowym, należało uznać, że doszło do uchybienia formalnego, które samo w sobie nie może stanowić podstawy do kwestionowania prawa do zastosowania zwolnienia na podstawie art. 32 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym, zwłaszcza gdy nie budzi wątpliwości użycie oleju napędowego do celów zgodnych z przeznaczeniem objętym zwolnieniem.

Z uwagi na powyższe Sąd uznał za nieuzasadnione stanowisko organów podatkowych, że skoro skarżąca nie prowadziła stosownej ewidencji wymaganej do zwolnienia nabywanych przez nią wyrobów akcyzowych od podatku, to nie nabyła prawa do zwolnienia od akcyzy z uwagi na przeznaczenie nabywanych wyrobów akcyzowych. Organy niesłusznie też przyjęły, że każde niespełnienie warunków określonych przepisami prawa krajowego powoduje opodatkowanie wyrobu akcyzowego. Taka wykładnia, a w konsekwencji zastosowanie art. 32 ust. 1 pkt 2, art. 32 ust. 5 pkt 3, ust. 7 i 8 ustawy o podatku akcyzowym nie uwzględnia bowiem celów określonych w dyrektywy Rady 2003/96/WE. Organy celne nietrafnie uznały, że jakiekolwiek uchybienie w zakresie spełnienia warunków zwolnienia ze względu na przeznaczenie nabytego wyrobu akcyzowego jest równoznaczne z utratą zwolnienia od akcyzy. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy, uchybienie jakiego dopuściła się skarżąca w zakresie prowadzenia ewidencji, nie mogło mieć zasadniczego znaczenia, gdy się uwzględni niewątpliwe spełnienie warunku materialnego zwolnienia wymienionego w art. 32 ust. 1 pkt 2 u.p.a.

Sąd mając na uwadze liczne orzecznictwo sądów administracyjnych (wyroki NSA: sygn. akt I GSK 75/12 z 6.12.2012 r., sygn. akt I GSK 1709/11 z 21.3.2013r., I FSK 452/13 z 23.5.2013, sygn. akt I GSK 1711/11 z 16.4.2013 r. dostępne: www.orzecznictwo.nsa.gov.pl) stwierdza, że nie każde naruszenie sposobu prowadzenia "ewidencji wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy" (warunków formalnych), ze względu na ich przeznaczenie, może spowodować powstanie zobowiązania podatkowego w stosunku do wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie. W rozpoznawanej sprawie organy obu instancji uznały, że podstawą wymiaru podatku akcyzowego był brak prowadzenia, przez skarżącego, "ewidencji wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy", w sposób ustalony w rozporządzeniu Ministra Finansów. Nie oznacza to jednak, że skarżący nie prowadził żadnej ewidencji na podstawie, której można było ustalić dane wymienione w art. 32 ust. 8 ustawy o podatku akcyzowym, wymagane do zastosowania zwolnienia oleju napędowego ze względu na przeznaczenie.

W tym stanie rzeczy należało przyjąć, że organy podatkowe obu instancji dokonały błędnej wykładni art. 8 ust. 2 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym, poprzez uznanie, iż w sytuacji, gdy nie zostały naruszone warunki materialnoprawne zwolnienia, każde naruszenie jego warunków formalnych, jest równoznaczne z utratą prawa do skorzystania ze zwolnienia i skutkuje powstaniem zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym.

Przedstawione wyżej uwagi nie oznaczają jednak, że organ podatkowy nie może, i nie powinien, prowadzić postępowania, którego celem będzie zweryfikowanie "nieakcyzowego", deklarowanego przez podatnika przeznaczenia wyrobów akcyzowych. Organ podatkowy oceni więc na ile uchybienie przez Spółkę warunkowi prowadzenia ewidencji zgodnie z zasadami określonymi w rozporządzeniach Ministra Finansów miało wpływ na jednoznaczne, nie budzące wątpliwości stwierdzenie, że całość wyrobów akcyzowych została wykorzystana zgodnie z deklarowanym przeznaczeniem. W tym miejscu należy odnotować, że zgodnie z art. 193 § 1 Ordynacji podatkowej tylko księgi podatkowe prowadzone rzetelnie i w sposób niewadliwy stanowią dowód tego, co wynika z zawartych w nich zapisów. Zatem organ podatkowy o ile stwierdzi, że ewidencja wyrobów akcyzowych prowadzona była nierzetelnie lub wadliwie, ustali i oceni na ile zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jest wystarczający, żeby przyjąć, że wyroby akcyzowe nabyte przez Spółkę zostały wykorzystane zgodnie z przeznaczeniem i w konsekwencji, czy został spełniony materialny warunek zwolnienia.

Odnoszenie się do pozostałych zarzutów skargi na obecnym etapie postępowania w ocenie Sądu uznać należy za przedwczesne.

W ocenie Sądu brak było podstaw do zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie w związku z faktem, iż na rozstrzygnięcie sprawy może mieć wpływ odpowiedź na pytanie prejudycjalne w sprawie C-349/13. Okoliczności ta nie może być bowiem uznana jako zagadnienie wstępne w sprawie niniejszej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) uchylił zaskarżoną decyzję Zgodnie z art. 152 ww. ustawy Sąd orzekł, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 § 2 i art. 209 p.p.s.a.