Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 179/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2018-02-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania decyzji
Odmówiono wstrzymania decyzji
Powołane przepisy: article: art.61  par. 1 i  par. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 lutego 2018r. wniosku D. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] grudnia 2017r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automacie poza kasynem gry -postanawia- odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

II SA/Rz 179/18

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] grudnia 2017r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej

utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] listopada 2016r. w przedmiocie wymierzenia D. B. (dalej: skarżący) kary pieniężnej za urządzanie gier na automacie poza kasynem gry w wysokości 12.000 zł.

W skardze na powyższą decyzję skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że istnieje ryzyko utraty płynności finansowej

oraz wyrządzenia znacznej i nieodwracalnej szkody na skutek ewentualnego wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji jej poprzedzającej, co może doprowadzić do dalej idących, negatywnych skutków dla skarżącego i jego rodziny.

Uzasadniając wniosek skarżący wskazał, że jego dochód za 2016r. wyniósł 35 455,24 zł (miesięcznie ok. 2 954,60 zł), za 2015r. - 39 777,33 zł (miesięcznie ok. 3 314,78 zł) za 2014r. – 47 039,01 zł (miesięcznie ok. 3 919,92 zł). Podniósł, że

z powyższego dochodu utrzymuje się czteroosobowa rodzina, w tym dwoje pełnoletnich dzieci, stąd wystarcza on jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb. Nadmienił, że wraz z żoną spłacają dwa kredyty, których miesięczne raty wynoszą 1 074,90 zł i ok. 255,38 zł oraz podał kwoty ponoszonych wydatków związanych z utrzymaniem gospodarstwa domowego. Do wniosku skarżący załączył dokumenty: kopie umów kredytu, zeznań podatkowych PIT-36 za lata 2014-2016, oraz potwierdzenie spłat rat kredytu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017r., poz. 1369 – dalej: P.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi § 3 wyżej wymienionego artykułu, po przekazaniu skargi sądowi może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania

w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły

w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy i może mieć zastosowanie wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane.

Ciężar dowodu leży przy tym na wnioskodawcy, który powinien uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie.

Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd uwzględnia zarówno argumentację wnioskodawcy, jak również dokonuje w tym zakresie oceny materiału dowodowego zebranego w sprawie.

Należy podkreślić, że orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma charakter fakultatywny, a więc sąd może, lecz nie musi, wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, nawet gdy występują

w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie, od których zaistnienia ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności (por. np. postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2017r., sygn. akt II FZ 695/17, dost. CBOiS).

Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie brak jest podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, że argumentacja skarżącego sprowadza się do stwierdzenia, iż jego miesięczny dochód wynosi ok. 3 000 - 4 000 zł, a co za tym idzie, wykonanie decyzji może skutkować utratą płynności finansowej i w rezultacie doprowadzić do powstania "znacznej

i nieodwracalnej szkody". Skarżący przemilczał jednakże we wniosku, że jego roczny przychód wyniósł w 2016 i 2014r. ponad 600 000 zł, w 2015r. ponad 500 000 zł.

Ponadto rozstrzygnięcie, którego wstrzymania domaga się skarżący ma charakter pieniężny, a skutki jego wykonania są co do zasady odwracalne.

W przypadku uwzględnienia skargi uiszczone już, a nienależne zobowiązanie, podlegać będzie zwrotowi wraz z odsetkami, stanowiącymi swoistą formę odszkodowania (por. postanowienie NSA z dnia 28 kwietnia 2011r., sygn. akt I FSK 547/11, dost. CBOiS).

W ocenie Sądu, w kontekście całokształtu sytuacji majątkowej skarżącego, nie można uznać, że uprawdopodobnił on, iż wykonanie decyzji przez zapłatę określonej w niej kwoty 12 000 zł spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia mu szkody, która byłaby znaczna, albo doprowadzi do trudnych do odwrócenia skutków.

Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł jak

w sentencji.