Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 3465/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-05-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6460 Znaki towarowe
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka – Klimas (spr.) Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Protokolant sekr. sąd. Jarosław Kielczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 maja 2015 r. sprawy ze skargi A. R. na postanowienie Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oddala skargę


UZASADNIENIE

W dniu [...] maja 2013 r. do Urzędu Patentowego RP wpłynęło zgłoszenie znaku towarowego słownego: [...]. Zgłoszenia dokonano na rzecz Pana A. R. (dalej Zgłaszający, skarżący). W dniu [...] października 2013 r. Urząd wydał postanowienie wzywające do nadesłania dokumentu pełnomocnictwa dla rzecznika patentowego Pani E. M. lub do potwierdzenia przez Zgłaszającego czynności dokonanych przez ww. rzecznika patentowego w przedmiotowej sprawie.

Następnie w dniu [...] listopada 2013 r. Urząd wydał decyzję o umorzeniu postępowania z powodu niezastosowania się w wyznaczonym terminie do ww. postanowienia.

Niniejsza decyzja została skutecznie doręczona ww. rzecznikowi patentowemu w dniu [...] grudnia 2013 r. oraz Zgłaszającemu w dniu [...] grudnia 2013 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru znajdują się w aktach niniejszego zgłoszenia).

W dniu [...] lutego 2014 r. rzecznik patentowy Pani E. M. działając w imieniu Zgłaszającego, za pomocą telefaksu nadesłała wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy od ww. decyzji. W dniu [...] marca 2014 r. pełnomocnik potwierdziła wniesienie przedmiotowego wniosku oraz złożyła do akt niniejszego zgłoszenia dokument pełnomocnictwa wraz z dowodem wniesienia opłaty skarbowej z zachowaniem 30 dniowego terminu na nadesłanie oryginału ww. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Następnie w dniu [...] kwietnia 2014 r. wpłynęło do Urzędu pismo, które Urząd potraktował jako uzupełnienie do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Po ponownym przeanalizowaniu dokumentacji Urząd uznał, że korespondencja otrzymana przez Urząd w dniu [...] marca 2014 r. nie jest tożsama z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy przesłanym telefaksem w dniu [...] lutego 2014 r.

W związku z powyższym Urząd Patentowy postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2014 r. działając na podstawie art. 134 k.p.a. w zw. z art. 2411 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 13 ust. 4 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2013 r., poz. 1410), stwierdził uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy.

W uzasadnieniu postanowienia jako właściwą datę wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Urząd przyjął dzień [...] marca 2014 r., tj. datę otrzymania pisma potwierdzającego złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (doręczonego osobiście przez pełnomocnika). Ustalając powyższą datę Urząd kierował się wytycznymi zawartymi w art. 2411 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 13 ust. 4 ustawy Prawo własności przemysłowej. W dniu [...] lutego 2014 r. pełnomocnik nadesłał za pomocą telefaksu wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji Urzędu z dnia [...] listopada 2014 r. Następnie rzecznik patentowy Pani E. M. w dniu [...] marca 2014 r. złożyła pismo potwierdzające wniesienie ww. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z zachowaniem 30 dniowego terminu na nadesłanie oryginału wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Po przeanalizowaniu ww. dokumentacji Urząd uznał, że ww. pismo jest nietożsame z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy przesłanym telefaksem w dniu [...] lutego 2014 r. W związku z powyższym, na podstawie art. 2411 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 13 ust. 4 ww. ustawy, jako właściwą datę wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Urząd przyjął dzień [...] marca 2014 r., tj. datę otrzymania pisma potwierdzającego złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (doręczonego osobiście przez pełnomocnika). Biorąc pod uwagę powyższe, Urząd stwierdził, że ww. wniosek został złożony po upływie terminu 2 miesięcy na złożenie odwołania od dnia doręczenia decyzji Urzędu z dnia [...] listopada 2013 r.

W dalszej części uzasadnienia postanowienia Urząd wyjaśnił, że zgodnie ze stanowiskiem przyjętym w doktrynie, korespondencja nadesłana w formie telefaksu powinna być potwierdzona oryginałem w terminie 30 dni od daty jej przesłania za pośrednictwem telefaksu. Ponadto jeśli dokument przesłany telefaksem nie jest tożsamy z oryginałem za datę złożenia korespondencji uznaje się dzień, w którym do UP RP wpłynął oryginał dokumentu (art. 2441 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 13 ust. 4 ww. ustawy). Z przepisu tego wynika pośrednio, iż nadanie korespondencji telefaksem odbywa się na ryzyko Zgłaszającego. Urząd może bowiem stwierdzić niezupełność czy nietożsamość faksu dopiero następczo, przez jego porównanie z oryginałem korespondencji. Urząd dokonując oceny tożsamości dokumentów stosuje większy rygor aniżeli przy nieczytelności, ponieważ nietożsamość nie jest podyktowana wyłącznie względami technicznymi. W przedmiotowej sprawie pismo otrzymane przez UP RP w dniu [...] marca 2014 r. (z zachowaniem 30 dniowego terminu) jest nietożsame z dokumentem przesłanym telefaksem w dniu [...] lutego 2014 r. W związku z powyższym, Urząd uznał dzień [...] marca 2014 r. jako właściwą datę wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Natomiast pismo doręczone osobiście w dniu [...] kwietnia 2014 r. zostało dostarczone z przekroczeniem 30 dniowego terminu na nadesłanie oryginału korespondencji przesłanej w dniu [...] lutego 2014 r. za pomocą telefaksu. Wobec powyższego, Urząd potraktował ww. pismo jako uzupełnienie wniosku złożonego w dniu [...] marca 2014 r. Urząd wyjaśnia, że nawet gdyby ww. pismo zostało nadesłane z zachowaniem terminu 30 dni, jest ono nietożsame z wnioskiem przesłanym telefaksem w dniu [...] lutego 2014 r. Urząd podkreślił, że pierwsze strony obu pism różnią się. Wobec powyższego, Urząd uznał, że ww. wniosek został złożony po upływie terminu 2 miesięcy na złożenie odwołania od dnia doręczenia decyzji z dnia [...] listopada 2013 r.

Na postanowienie Urzędu z dnia [...] sierpnia 2014 r. dotyczące stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, pełnomocnik Zgłaszającego – skarżącego rzecznik patentowy Pani E. M. wniosła w przewidzianym ustawowo terminie, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zarzucając zaskarżonemu postanowieniu naruszenie: art. 7, 8 i 77 k.p.a. w zw. z art. 252 p.w.p. oraz w zw. z art. 2411 ust. 2 pkt 1 i w zw. z art. 13 ust. 3 i 4 p.w.p. Skarżący wnosił o:

1. rozpatrzenie niniejszej skargi w granicach całej sprawy,

2. uchylenie w Postanowieniu z dnia [...] sierpnia 2014 r., wydanego przez Urząd Patentowy RP Departament Zgłoszeń, sygn. [...], wskazującego przywołane wyżej przepisy ustawy p.w.p. jako podstawę prawną rozstrzygnięcia,

3. potwierdzenie skuteczności złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy prawa Skarżącego w sprawie zgłoszenia nr [...] od decyzji z dnia [...] listopada 2013 r. i

4. przekazanie sprawy Urzędowi Patentowemu RP do ponownego rozpatrzenia tego wniosku oraz

5. przeprowadzenie rozprawy z udziałem Skarżącego,

6. zasądzenie kosztów procesu łącznie z kosztami zastępstwa procesowego wg norm przepisanych na rzecz Skarżącego.

W uzasadnieniu skargi wskazano między innymi, że:

W ocenie Skarżącego Organ administracji niesłusznie uznał pismo z dnia [...] marca 2014 r. za wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy - złożony po terminie, bowiem z treści tego pisma wyraźnie wynikało, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został złożony w dniu [...] lutego 2014 r. drogą faksową. Termin doręczenia oryginału wniosku z dnia [...] lutego 2014 r. upływał dopiero w dniu [...] marca 2014 r.

Ustawodawca przewidział w znowelizowanym przepisie art. 13 p.w.p. obowiązek ciążący na Organie administracji bezzwłocznego poinformowania Zgłaszającego o usterkach korespondencji przekazywanej drogą faksową lub elektroniczną.

Organ administracji powiadomił pismem z dnia [...] kwietnia 2014 r. o uznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia [...] lutego 2014 r. za niebyły, choć był już w posiadaniu dokumentu pełnomocnictwa wymaganego w niniejszej sprawie, złożonego w dniu [...] marca 2014 r., którego brak spowodował wydanie decyzji z dnia [...] listopada 2013 r.

Następnie Organ administracji anulował to pismo i wydał zaskarżone Postanowienie. W ocenie skarżącego zgodnie ze znowelizowanym przepisem art. 13 p.w.p. należało skontaktować się z pełnomocnikiem Skarżącego i wskazać na rozbieżność wniosku z [...] lutego i pisma z [...] marca 2014 r. bezzwłocznie po otrzymaniu pisma z dnia [...] marca 2014 r., celem wyjaśnienia sprawy. Zgłoszenie znaku [...] ma duże znaczenie dla Skarżącego, a uchybienia proceduralne w toku jego załatwiania wyniknęły z długotrwałej nieobecności w kraju.

Przepis art. 2411 p.w.p. mówi o odpowiednim stosowaniu przepisów art. 13 p.w.p. w dotyczących zgłoszeń wynalazków do wszelkiej korespondencji urzędowej, nie zaś o literalnym stosowaniu tych przepisów. Ustęp 3 tego artykułu zawierający delegację do określenia warunków korespondencji drogą elektroniczną zawiera wskazanie, że wprowadzone przepisy nie mogą prowadzić do tworzenia nadmiernych, ponad potrzebę, utrudnień dla zgłaszających.

Nadmiernie rygorystyczne podejście Organu administracji do przywołanych przepisów i odstępstwo od nakazów k.p.a. oraz art. 2411 p.w.p. powoduje wysoką nieskuteczność proceduralną postępowania w niniejszej sprawie, prowadzącą do upadku zgłoszenia mimo wniesienia należnych opłat oraz mimo kompletu dokumentów w aktach sprawy (pełnomocnictwo + opłata skarbowa), wymaganych do dalszego procedowania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wskazując, że art. 2411 ust. 2 pkt 1 p.w.p. wskazuje, że art. 13 ust. 3 i 4 p.w.p. stosuje się odpowiednio. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem należy stwierdzić, że odpowiednie stosowanie oznacza stosowanie wprost, z modyfikacjami lub niestosowanie. W ocenie Urzędu, ww. przepisy zostały zastosowane odpowiednio w zaskarżonym postanowieniu z dnia [...] sierpnia 2014 r. Dyspozycja art. 13 ust. 3 i 4 p.w.p. nie budzi wątpliwości i wiąże Urząd. Ustawodawca w ww. przepisie zastosował zwrot: "uznaje się", a więc nie pozostawił w tym zakresie swobodnego uznania organowi stosującemu prawo. Urząd był zobowiązany na podstawie ww. przepisów przyjąć dzień [...] marca 2014 r. za właściwą datę doręczenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wobec powyższego, zdaniem Urzędu zaskarżone postanowienie odpowiada stanowi prawnemu i faktycznemu sprawy na dzień jego wydania.

Pełnomocnik skarżącego zarzucił organowi, że niesłusznie uznał pismo z dnia [...] marca 2014 r. za wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożony po terminie, ponieważ z treści pisma wynikało, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został złożony w dniu [...] lutego 2014 r. drogą faksową. W ocenie Urzędu ww. zarzut jest bezpodstawny. Należy stwierdzić, że art. 2411 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 13 ust. 3 p.w.p. wyraźnie stanowi, że w przypadku przesłania zgłoszenia telefaksem oryginał zgłoszenia powinien wpłynąć do Urzędu Patentowego w terminie 30 dni od daty nadania zgłoszenia telefaksem. Urząd pouczył o treści ww. przepisów pełnomocnika Zgłaszającego w piśmie z dnia [...] marca 2014 r. Do akt niniejszego zgłoszenia nie został jednak nadesłany oryginał wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, nadesłanego faksem w dniu [...] lutego 2014 r., a jego uzupełnienie z dnia [...] marca 2014r . W związku z powyższym, Urząd był zobowiązany na podstawie art. 2411 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 13 ust. 4 p.w.p. do stwierdzenia nietożsamości wniosku, nadesłanego w dniu [...] marca 2014 r., z faksem otrzymanym przez UP RP w dniu [...] lutego 2014 r., a w konsekwencji do wydania postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Urząd miał podstawę potraktować pismo z dnia [...] marca 2014 r. jako właściwy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zgodnie z wyrokiem WSA z dnia 31 maja 2007 r. (sygn. akt II SA/Gd 121/07, Legalis) "każde pismo strony, z którego wynika wola dalszego czy ponownego rozpatrzenia jej sprawy, powinno być przez organ potraktowane jako pismo uruchamiające dalszy dopuszczalny prawnie etap kolejnego rozpatrywania jej sprawy przez inny organ lub sąd." W ocenie Urzędu pismo z dnia [...] marca 2014 r., w którym pełnomocnik wskazuje, że wnosi je "w uzupełnieniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy" oraz "prosi o rozpatrzenie wniosku z dnia [...] lutego 2014 r." należało zakwalifikować jako właściwy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, wobec nietożsamości niniejszego pisma z faksem nadesłanym w dniu [...] lutego 2014 r. (zgodnie z art. 2411 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 13 ust. 4 p.w.p.). Stanowisko Urzędu uzasadnia również fakt, że razem z ww. pismem pełnomocnik zgodnie z dyspozycją art. 243 ust. 4 p.w.p. dokonał czynności, dla której uchybiony był termin wyznaczony w postanowieniu z dnia [...] listopada 2013 r. (tj. nadesłał dokument pełnomocnictwa wraz z dowodem uiszczenia opłaty skarbowej) oraz wskazał na okoliczność wielomiesięcznej nieobecności Zgłaszającego w kraju, jako uprawdopodobniającą brak winy w niedochowaniu ww. terminu. W związku z powyższym, pismo to odpowiadało wymogom wskazanym w art. 243 ust. 4 p.w.p.

Urząd zwrócił uwagę, że na podstawie art. 2411 ust. 1 p.w.p. w postępowaniu przed Urzędem Patentowym w sprawie o uzyskanie prawa ochronnego dokonywanie zgłoszenia i prowadzenie korespondencji wymagają co do zasady zachowania formy pisemnej. Natomiast przesyłanie korespondencji za pomocą telefaksu stanowi wyjątek od reguły, szczegółowo uregulowany w art. 13 p.w.p. Należy wskazać, że korespondencją (zgodnie z art. 2411 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 13 ust. 3 i 4 p.w.p.) wywierającą skutek prawny jest w każdym wypadku oryginał, któremu Urząd przyznaje wcześniejszą datę tylko pod pewnymi warunkami przewidzianymi w ustawie. Korespondencja nadana telefaksem znajduje się bowiem, do czasu dostarczenia oryginału, w stanie "zawieszenia". Wynika to z faktu, że Urząd może zbadać tożsamość pisma nadesłanego za pomocą telefaksu dopiero następczo, przez jego porównanie z oryginałem. Urząd nie może bowiem przewidzieć, że doręczone pismo będzie nietożsame z faksem. Ryzyko to musi być brane pod uwagę przez profesjonalnego pełnomocnika, jakim jest rzecznik patentowy w zakresie spraw związanych z ochroną własności przemysłowej, jeżeli decyduje się on na przesłanie korespondencji za pomocą telefaksu. Przesłanie korespondencji faksem (np. jeżeli nie jest możliwe nadanie pisma pocztą, elektronicznie bądź doręczenie osobiste) jest przywilejem dla Zgłaszających, ponieważ umożliwia zachowanie terminu wyznaczonego przez Urząd pod warunkiem doręczenia oryginału korespondencji w terminie 30 dni. Skorzystanie z możliwości przesłania pisma za pomocą telefaksu de facto przedłuża bowiem termin na doręczenie pisma przez Zgłaszających o 30 dni od daty jego nadania.

Urząd zwrócił uwagę, że jedynie w art. 13 ust. 9 p.w.p. ustawodawca przewidział, że Urząd Patentowy powiadamia niezwłocznie Zgłaszającego, przy użyciu takiego samego środka przekazu, że zgłoszenie przesłane telefaksem jest w całości lub części nieczytelne. Tylko w takim przypadku Urząd ma obowiązek poinformować Zgłaszającego o usterkach w zgłoszeniu nadesłanym faksem. Urząd nie ma bowiem faktycznej możliwości zawiadomić o nietożsamości dokumentów, skoro może dokonać ich weryfikacji dopiero następczo. W każdym przypadku stwierdzenia nietożsamości Urząd jest zobowiązany na podstawie powołanych wyżej przepisów uznać, że właściwą datą otrzymania korespondencji jest data dostarczenia oryginału (art. 2411 ust. 2 pkt 1 i w zw. z art. 13 ust. 4 p.w.p.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.

Przedmiotem rozpoznania przez Sąd w niniejszej sprawie było postanowienie Urzędu Patentowego z dnia [...] sierpnia 2014 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy.

Jak wskazano w części historycznej uzasadnienia Urząd Patentowy RP w dniu [...] listopada 2013 r. wydał decyzję o umorzeniu postępowania w przedmiocie zgłoszenia znaku towarowego słownego [...] oznaczonego numerem [...] dokonanego przez Pana A. R.

Powodem umorzenia postępowania było nieuzupełnienie braków formalnych zgłoszenia poprzez nadesłanie stosownego pełnomocnictwa.

Decyzja została doręczona zgłaszającemu w dniu [...] grudnia 2013 r. oraz Rzecznikowi Patentowemu Pani E. M., która złożyła w imieniu zgłaszającego powyższe zgłoszenie w dniu [...] grudnia 2013 r.

W dniu [...] lutego 2014 r. Pani E. M. – rzecznik patentowy działając w dalszym ciągu bez pełnomocnictwa złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wniosek ten został przesłany faksem.

Zgodnie z treścią art. 2411 p.w.p. w postępowaniu przed Urzędem Patentowym w sprawie uzyskania patentu, dodatkowego prawa ochronnego, prawa ochronnego lub prawa z rejestracji, a także utrzymania ich w mocy, dokonywane zgłoszenia i korespondencja wymagają zachowania formy pisemnej, zgłoszenia i korespondencja mogą być przesłane również za pomocą telefaksu lub w postaci elektronicznej. Do korespondencji przesłanej telefaksem stosuje się odpowiednio art. 13 ust. 3 i 4 p.w.p., co oznacza, że korespondencja przesłana telefaksem powinna być potwierdzona przez stronę oryginałem w terminie 30 dni od daty jej przesłania za pośrednictwem telefaksu. W wypadku jeżeli zgłoszenie przesłane telefaksem jest nieczytelne lub nie jest tożsame z dostarczonym oryginałem, za datę wpływu tej korespondencji uznaje się dzień, w którym został dostarczony oryginał.

W dniu [...] marca 2014 r. do organu z zachowaniem 30 dniowego terminu z art. 13 ust. 3 p.w.p. wpłynęło pismo złożone jako uzupełnienie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją UP z dnia [...] listopada 2013 r.

Jak słusznie zauważył organ pismo to nie jest tożsame z wnioskiem przesłanym faksem [...] lutego 2014 r. W związku z powyższym w ocenie Sądu organ prawidłowo przyjął, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wpłynął do organu w dniu [...] marca 2014 r. Rozumowanie to jest zgodne z treścią art. 2411 p.w.p. w zw. z art. 13 ust. 4 p.w.p., gdyż tylko w wypadku tożsamości pism za datę wpływu wniosku uznaje się datę przesłania wniosku faksem pod warunkiem, że w terminie 30 dni zostanie złożony jego oryginał. W ocenie Sądu złożenie oryginału oznacza, że pismo musi być z treścią faksu tożsame, to jest niczym nie różniące się, takie samo.

Organ miał prawo uznać pismo z [...] marca 2014 r. za odwołanie, gdyż wskazano w nim decyzję, której weryfikacji strona się domaga, a także jego treść prowadzi do wniosku, że strona chce powtórnego rozpoznania spraw. Pismo to jest podpisane przez Rzecznika Patentowego Panią E. M., która dołączyła na tym etapie postępowania stosowne pełnomocnictwo udzielone przez zgłaszającego w dniu [...] sierpnia 2013 r., a więc przed wydaniem decyzji z dnia [...] listopada 2013 r.

W dniu [...] kwietnia 2014 r. pełnomocnik zgłaszającego nadesłał oryginał pisma z [...] lutego 2014 r., jednak nastąpiło to po upływie 30 dniowego terminu wskazanego w art. 2411 p.w.p. w zw. z art. 13 ust. 3 p.w.p. W ocenie Sądu organ prawidłowo potraktował to pismo jako uzupełnienie odwołania.

Rozpoznając wniosek zgłaszającego o ponowne rozpatrzenie sprawy organ prawidłowo ustalił, że został on wniesiony z uchybieniem terminu. Zgodnie bowiem z treścią art. 244 ust. 4 p.w.p. termin do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją wynosi 2 miesiące.

Jak wynika z akt sprawy decyzja została doręczona pełnomocnikowi zgłaszającego w dniu [...] grudnia 2013 r., a zgłaszającemu w dniu [...] grudnia 2013 r., tak więc wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy winien wpłynąć do organu najpóźniej w dniu [...] lutego 2014 r., a wpłynął co organ ustalił prawidłowo [...] marca 2014 r., a więc po upływie 3 miesięcy.

W tym miejscu Sąd podkreśla, że organ winien brać pod uwagę jako datę doręczenia decyzji datę doręczenia jej skarżącemu (zgłaszającemu), gdyż na tym etapie nie działał w sprawie pełnomocnik.

W tym miejscu Sąd zauważa, że powyższych rozważań dotyczących szczegółowego wskazania terminu do wniesienia odwołania, co prawda, zabrakło w zaskarżonym postanowieniu, jednak w ocenie Sądu nie miało to wpływu na wynik sprawy, gdyż organ prawidłowo stwierdził uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, prawidłowo ustalając również datę wniesienia tego wniosku.

Ustosunkowując się do zarzutów skargi należy wskazać, że organ w sposób prawidłowy zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy w sprawie. Prawidłowo też dokonał subsumcji ustalonego stanu faktycznego do odpowiednich przepisów prawa.

W ocenie Sądu błędne jest w tej sprawie stanowisko skarżącego o nadmiernie rygorystycznym podejściu organu do przywołanych przepisów prawa. W ocenie składu orzekającego w niniejszej sprawie art. 2411 w zw. z art. 13 ust. 3 i 4 są jasne i nie wymagają nadmiernej wykładni. Sąd stoi na stanowisku, że korespondencja przesłana faksem do organu jest uznana za doręczoną w dniu wpłynięcia faksu pod warunkiem potwierdzenia jej oryginałem w terminie 30 dni.

Oryginał w ocenie Sądu to pismo odpowiadające całkowicie w swej treści pismu nadanemu faksem, tożsame z faksem.

W niniejszej sprawie o czym była mowa powyżej, faks z [...] lutego 2014 r. nie był tożsamy z pismem z [...] marca 2014 r.

W niniejszej sprawie organ nie mógł w stosunku do skarżącego zastosować art. 13 ust. 9 p.w.p., gdyż faks z [...] lutego 2014 r. był w pełni czytelny w całości.

Biorąc powyższe pod rozwagę na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd skargę oddalił.