Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1340/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2018-07-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania aktu
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dorota Kozłowska po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w 2011 r. w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji organu pierwszej instancji p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania decyzji organu pierwszej instancji. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach (dalej: organ odwoławczy) utrzymało w mocy decyzję Dyrektora Miejskiego Centrum Oświaty w T. (dalej: organ pierwszej instancji) z dnia [...] nr [...] w sprawie określenia dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w 2011 r. przez R.D. (dalej: skarżący) i określenia dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w 2011 r. w kwocie [...] zł oraz określenia dotacji do zwrotu w kwocie [...] zł.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższą decyzję organu odwoławczego pełnomocnik skarżącego wniósł o wstrzymanie wykonania w całości decyzji organu pierwszej instancji.

Uzasadniając wniosek pełnomocnik skarżącego podniósł, iż skarżący jest osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą, posiada stałe zobowiązania w stosunku do banków z tytułu kredytów i na chwilę obecną przekraczają one znacznie wartość jego dochodów. Skarżący wypełnia zobowiązania z trzech umów kredytowych, w tym zawartych przez spółki: A s.c. oraz B Sp. z o.o. oraz przez niego samego. Saldo należności za październik 2017 r. wynosi [...] zł. Za okres od stycznia do 30 września 2017 r. skarżący poniósł stratę netto w prowadzonej działalności wynoszącą [...] zł a z rachunków bankowych wynika, iż w każdym miesiącu występuje ujemne saldo końcowe, średnio [...] zł. Od 2016 r. skarżący pozostaje po rozwodzie, w toku znajduje się postępowanie o podział majątku małżeńskiego oraz o alimenty, których domaga się była małżonka w kwocie [...] zł miesięcznie. Niemożliwe pozostaje w związku z tym określenie składników majątkowych, które przypadną na własność skarżącego, przy czym w skład majątku dorobkowego małżonków wchodzi nieruchomość położona w P. przy ul. [...], lokal mieszkalny położony w T. przy ul. [...] oraz samochód osobowy Volvo S 40, rocznik 2006. Pełnomocnik zaznaczył, że określona do zwrotu kwota dotacji jest wysoka ([...] zł) i powiększona jest o odsetki. Konieczność jej zwrotu spowoduje utratę płynności finansowej skarżącego, co negatywnie wpłynie na ocenę zdolności płatniczej i kredytowej skarżącego, zamykając mu możliwość otrzymania pożyczek czy kredytów bankowych na spłatę zobowiązań publicznoprawnych oraz kontynuację działalności. Konieczność zapłaty tej kwoty może doprowadzić do konieczności ogłoszenia upadłości skarżącego. Nawet w przypadku zwrotu uiszczonej kwoty, zdaniem pełnomocnika skarżącego za późno będzie na odbudowanie działalności gospodarczej. Pełnomocnik powołał się na orzecznictwo sądowe oraz dołączył dokumenty finansowo – księgowe, w tym umowy kredytowe, wyciągi z rachunków bankowych oraz kopię wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia [...] sygn. akt [...] orzekającego rozwód skarżącego z M.D. i oddalającego żądanie alimentacyjne pozwanej. Dodatkowe dokumenty nadesłane zostały na wezwanie referendarza sądowego, który następnie postanowieniem z dnia 22 maja 2018 r. odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: P.p.s.a.), sąd po przekazaniu mu skargi może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto, zgodnie z treścią powyższego przepisu, wstrzymanie wykonania dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, a zatem treścią art. 61 § 3 P.p.s.a. objęte zostały również akty wydane w pierwszej instancji. W związku z tym złożony w niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu pierwszej instancji będzie podlegał rozpoznaniu.

Zaznaczyć należy, że instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Przyjmuje się, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 sierpnia 2014r., sygn. akt II OZ 752/14, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Tym samym, przesłankami warunkującymi wstrzymanie wykonania aktu nie są jakiekolwiek skutki i jakakolwiek szkoda, ale szkoda i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonaniem aktu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 marca 2005 r. sygn. akt II OZ 52/05, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W rozpatrywanej sprawie pełnomocnik skarżącego umotywował wniosek możliwością ogłoszenia upadłości skarżącego w wyniku wykonywania decyzji, z uwagi na wysoką kwotę dotacji podlegającej zwrotowi oraz fakt zaciągniętych zobowiązań kredytowych (spłacać musi także kredyty zaciągnięte przez A s.c. oraz B Sp. z o.o.) i ujemne saldo na rachunkach bankowych, przedstawiając szereg dokumentów finansowych, w tym na etapie rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Zauważyć jednak należy, co wytknięto zresztą skarżącemu na etapie rozpoznawania wniosku o przyznanie prawa pomocy, że jak wynika zwłaszcza z dokumentacji dołączonej do skargi, skarżący, jeśli rzeczywiście spłaca zadłużenie spółki B Sp. z o.o., to czyni to ze środków pochodzących od tejże spółki. Rachunek skarżącego notuje bowiem sporą ilość transakcji uznaniowych pochodzących od B Sp. z o.o. Ponadto, zobowiązanie kredytowe skarżący posiada razem z byłą małżonką, zatem powinna ona partycypować w części rat kredytowych. Skarżący zaznaczył ponadto, że za okres od sierpnia do października 2017 r. poniósł stratę w działalności gospodarczej w kwocie [...] zł, podczas gdy z nadesłanych dokumentów wynika, iż za tenże okres uzyskał dochód [...] zł brutto. Sytuacja majątkowa skarżącego, zdaniem Sądu, przedstawia się zatem korzystniej aniżeli wynikałoby to z argumentacji podniesionej we wniosku o wstrzymanie wykonania.

Zaznaczyć ponadto należy, że zapłata oznaczonej w decyzji należności ma charakter odwracalny. W przypadku uchylenia decyzji uiszczona należność podlega zwrotowi. Z tej też przyczyny strona domagająca się wstrzymania wykonania decyzji nakładającej obowiązek zapłaty należności pieniężnej obowiązana jest wykazać, że występują szczególne okoliczności uzasadniające uwzględnienie jej wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 września 2015 r., sygn. akt II GZ 481/15).

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.