Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2537/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-03-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6160 Ochrona gruntów rolnych i leśnych
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 7 i 77 par 1
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
article: art. 7 ust 1 i ust 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1161
law: Ustawa z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Monika Barszcz Sędzia WSA Anita Wielopolska po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Burmistrza Miasta [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2020 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] października 2019 r. nr [...]; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz Burmistrza Miasta [...] kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia[...] września 2020 r., nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania Burmistrza Miasta [...], uchyliło w całości decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] października 2019 r., nr [...]i umorzyło postępowanie przed organem pierwszej instancji. W uzasadnieniu podano, iż wnioskiem z dnia 9 maja 2019 r., uzupełnionym dnia 27 maja 2019 r. Burmistrz Miasta[...] wystąpił do Marszałka Województwa [...] o wyrażenie zgody na przeznaczenie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego gruntów leśnych niestanowiących własności Skarbu Państwa, o łącznej pow. [...] ha, na cele nieleśne, przewidzianych pod tereny: zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej ekstensywnej na działkach zadrzewionych (MNE), zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej ekstensywnej na działkach zadrzewionych z dopuszczeniem zabudowy usługowej (MNE/U), zabudowy usług nieuciążliwych (U), dróg publicznych klasy lokalnej (KDL) i dojazdowej (KDD). drogi wewnętrznej (KDW). Decyzją Nr [...] z dnia [...] października 2019 r. znak: [...], Marszałek Województwa [...]w pkt I orzekł o wyrażeniu zgody na przeznaczenie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego na cele nierolnicze i nieleśne [...] ha gruntów leśnych niestanowiących własności Skarbu Państwa, położonych w obrębie ewidencyjnym nr [...] w mieście [...] projektowanych pod tereny dróg publicznych klasy lokalnej (KDL) i dojazdowej (KDD) w granicach oznaczonych barwą zieloną na załączniku graficznym w skali 1:1000 stanowiącym integralną część wniosku oraz w pkt II o nie wyrażeniu zgody na przeznaczenie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego na cele nierolnicze i nieleśne [...]ha grantów leśnych niestanowiących własności Skarbu Państwa, położonych w obrębie ewidencyjnym nr [...] oraz [...]w mieście [...], projektowanych pod tereny: zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej ekstensywnej na działkach zadrzewionych (MNE). zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej ekstensywnej na działkach zadrzewionych z dopuszczeniem zabudowy usługowej (MNE/U), zabudowy usług nieuciążliwych (U), drogi publicznej klasy dojazdowej (KDD) oraz drogi wewnętrznej (KDW) w granicach oznaczonych barwą zieloną na załączniku graficznym w skali stanowiącym integralną część wniosku. Od powyższej decyzji odwołanie wniósł Burmistrz Miasta [...] Rozpatrując powyższą sprawę Kolegium wskazało, iż stosownie do art. 7 ust. 1 i ust. 2 pkt 5 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne, wymagającego zgody, o której mowa w ust. 2, dokonuje się w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, sporządzonym w trybie określonym w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Przeznaczenie na cele nierolnicze i nieleśne gruntów leśnych innych niż wymienione w pkt 1 i 2 wymaga uzyskania zgody marszałka województwa wyrażanej po uzyskaniu opinii izby rolniczej. We wniosku Burmistrz Miasta [...]wyjaśnił m.in., że wniosek obejmuje obszar w dużej części zainwestowany. Od strony północnej zlokalizowana jest zabudowa biurowo- produkcyjna, a na pozostałym obszarze występują pojedyncze obiekty zabudowy usługowej i mieszkaniowej jednorodzinne. Zgodnie z obowiązującym planem miejscowym tereny objęte wnioskiem przeznaczone są pod zabudowę, a zmiana przeznaczenia tych terenów wiąże się z ich faktycznym i istniejącym zagospodarowaniem. Przeznaczenie tych terenów na inne cele wynika również z konieczności dostosowania ustaleń planu miejscowego do Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta [...]. Wskazano również na to, że istniejący układ komunikacyjny wymaga dostosowania szerokości dróg publicznych do stanu zgodnego z obecnie obowiązującymi przepisami, a także, że konieczna jest zmiana przeznaczenia terenu drogi wewnętrznej na drogę publiczną, co zapewni możliwość jej realizacji oraz ogólnodostępność. Podkreślono, iż zmiana przeznaczenia będzie miała pozytywny wpływ na dalszy rozwój terenu oraz jego otoczenia poprzez uregulowanie układu komunikacyjnego i wskaźnika miejsc parkingowych. Grunty leśne wnioskowane do zmiany przeznaczenia posiadają już zgody uzyskane w poprzednich procedurach planistycznych. [...]Izba Rolnicza pismem z dnia [...] czerwca 2019 r., nr [...], pozytywnie zaopiniowała omawianą zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nierolnicze i nieleśne, wskazując przy tym, iż grunty leśne objęte wnioskiem uzyskały zgodę na zmianę przeznaczenia na cele nieleśne we wcześniejszych procedurach planistycznych, a obecne wystąpienie Burmistrza [...] dotyczy wyrażenia zgody na nadanie dla tego obszaru nowych funkcji zgodnych ze Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania miasta. W opinii twierdzono, że projekt planu zakłada dwa wydzielenia wnioskowanych gruntów. Wydzielenie A dotyczy obszaru poza strefami ochrony przyrody, natomiast wydzielenie B zlokalizowane jest w strefie urbanistycznej [...]Obszaru Chronionego Krajobrazu, gdzie obowiązują dość rygorystyczne wymogi chroniące środowisko. W ocenie Izby założenia przyjęte do projektu planu obwarowane są wskaźnikami planistycznymi, które pozwolą w dużej części na ochronę walorów środowiskowych w tym terenie. Przedmiotowe grunty położone są w obszarze zurbanizowanym i przeznaczenie ich na cele nieleśne poszerzy tereny pod przyszłe inwestycje w mieście zgodnie z zapotrzebowaniem. Nadanie nowych funkcji będzie dobrym krokiem zrównoważonego rozwoju, a respektowanie założeń przyjętych do projektu planu zminimalizuje negatywny wpływ na stan środowiska i zachowanie walorów przyrodniczych. Przeznaczenie części gruntów pod drogi poprawi obsługę komunikacyjną i nawiąże do połączeń z istniejącymi drogami. Kolegium stwierdziło, iż w niniejszej sprawie podstawowe znaczenie ma fakt, że we wniosku Burmistrz Miasta [...]wskazał wyraźnie, że grunty leśne wnioskowane do zmiany przeznaczenia posiadają już zgody uzyskane w poprzednich procedurach planistycznych. W związku z tym na podstawie art. 136 k.p.a. organ zwrócił się do Marszałka Województwa [...] o przeprowadzenie dodatkowego postępowania wyjaśniającego poprzez sporządzenie i nadesłanie wraz z aktami sprawy, wykazu synchronizacyjnego wskazującego, które z działek objętych zaskarżoną decyzją i w zakresie jakiej powierzchni, objętych zostało decyzjami o wyrażeniu zgody na zmianę przeznaczenia na cele nierolnicze i nieleśne, które zostały następnie skonsumowane w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego. W odpowiedzi w piśmie z dnia [...]sierpnia 2020 r., nr [...], Marszałek Województwa [...] wyjaśnił, że zgodnie z informacją przekazaną przez Burmistrza Miasta [...]w piśmie z [...] sierpnia 2020 r., nr [...], wszystkie grunty leśne będące przedmiotem niniejszego postępowania uzyskały w poprzednich procedurach planistycznych zgodę na zmianę przeznaczenia na cele nieleśne, które to następnie zostały skonsumowane poprzez uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów miasta[...] ograniczonych ulicami: [...] [...] projektowaną [...] [...] oraz granicami przebiegu korytarza projektowanej Trasy [...](uchwała nr [...] Rady Miasta[...] z dnia [...] czerwca 2005 r.; Dziennik Urzędowy Woj. [...] z 2006 r., Nr

poz. 2462). Kolegium podkreśliło, iż zgoda na przeznaczenie gruntu leśnego na cele nieleśne wydawana na podstawie art. 7 ust. 2 o ochronie gruntów rolnych i leśnych ma charakter decyzji administracyjnej, o której mowa w art. 104 § 1 k.p.a. Stanowisko takie w odniesieniu do zmiany przeznaczenia gruntu rolnego na cel nierolniczy, z szerokim przedstawieniem poglądów w tej kwestii, zajął NSA w uchwale z dnia 25 listopada 2013 r., sygn. akt II OPS 1/13. Stanowisko to ma zastosowanie także do przeznaczenia gruntu leśnego na cel nieleśny, gdyż tryb zmiany przeznaczenia gruntu leśnego na cel nieleśny nie różni się istotnie od trybu zmiany przeznaczenia gruntu rolnego na cel nierolniczy. Ponadto w orzecznictwie wprost wskazano, że zgoda na zmianę przeznaczenia gruntu leśnego na cel nieleśny następuje w formie decyzji administracyjnej, o której mowa w art. 104 § 1 k.p.a. (np. w uzasadnieniu uchwały NSA z dnia 29 listopada 2010 r., sygn. akt II OPS 1/10 oraz w uzasadnieniu wyroku z dnia 24 listopada 1999 r., sygn. akt II SA 995/99). Skoro zatem zgoda właściwego organu administracji na przeznaczenie gruntu leśnego na cele nieleśne jest decyzją administracyjną, to raz udzielona obowiązuje, chyba że została w prawem przewidzianym (trybie uchylona, zmieniona lub stwierdzono jej nieważność (art. 16 § 1 k.p.a). Nie jest więc dopuszczalne domaganie się wydania kolejnej decyzji w sprawie zgody na zmianę przeznaczenia gruntu leśnego na cel nieleśny, gdy taka decyzja została już wydana i obowiązuje, gdyż prowadziłoby to do sytuacji opisanej w art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a., czyli nieważności decyzji z tego powodu, że decyzja dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną (por. wyrok NSA z dnia 31 sierpnia 2017 r., sygn. akt II OSK 3027/15, CBOSA). W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Burmistrz [...] zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: I. przepisów prawa materialnego, tj.: 1) art. 6 ust. 1, w zw. z art. 7 ust. 1 oraz art. 9 ust. 3 ustawy z 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 1161, z późn. zm.), 2) art. 7 ust. 2 pkt 5 o.g.r.l. oraz art. 17 pkt 6 lit. c ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2020 r., poz. 293, z późn. zm.), - przez błędną wykładnię i uznanie, że nie zachodzą przesłanki do wydania nowej decyzji na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne, z przeznaczeniem pod zabudowę usługową i mieszkaniowo-usługową. II. przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik postępowania, tj.: 1) art. 132 §1 ust. 2 i art. 139 k.p.a. poprzez wyjście poza granice odwołania i uchylenie decyzji organu 1 instancji w całości, a więc w niezaskarżonej odwołaniem części oraz orzeczenie na niekorzyść odwołującego w postaci umorzenia postępowania przed organem I instancji w zakresie w jakim organ I instancji wydał zgodę na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych; 2) art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. przez nieuwzględnienie w odniesieniu do badanych gruntów zapisów ewidencji gruntów, przez nieuwzględnienie decyzji i pism organów wyrażających zgodę na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne ze wskazaniem konkretnego przeznaczenia oraz narzucając dodatkowe warunki wykorzystania zgody, przez nieuwzględnienie zmian przestrzennych i przyrodniczych badanych gruntów, przez brak odniesienia się do kwestii wskazania nowego przeznaczenia nieruchomości procedowanym planem miejscowym, odmiennym niż wskazanym w decyzjach zgodach na zmianę przeznaczenia gruntów; 3) art. 77 § 1 k.p.a., w zw. art. 7 ust. 2 pkt 5 o.g.r.l. przez nieuwzględnienie pozytywnej opinii [...] Izby Rolniczej o zmianie przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej jako: p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Skarga zasługuje na uwzględnieniem, lecz nie z powodów w niej podniesionych. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia[...] marca 2020 r. uchylająca w całości decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] października 2019 r. i umarzające postępowanie tego organu w sprawie wyrażenia zgody na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśnie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. W rozpoznawanej sprawie istota sporu sprowadza się do kwestii czy w przypadku opracowywania kolejnego nowego planu miejscowego konieczne jest uzyskanie zgodny na zmianę przeznaczenia określonych gruntów leśnych na cele nieleśnie, w sytuacji gdy zgoda dla takich gruntów została już wydana i skonsumowana w poprzednim nieobowiązującym planie miejscowym, czy też w aktualnie obowiązującym aktualnie planie miejscowym. W orzecznictwie kwestia stała została jednoznacznie wyjaśniona. Otóż Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 31 sierpnia 2017 r., sygn. akt II OSK 3027/15, stwierdził, iż zgoda na przeznaczenie gruntu leśnego na cele nieleśne wydawana na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz.U. z 2013 r., poz. 1205 ze zm.) ma charakter decyzji administracyjnej, o której mowa w art. 104 § 1 k.p.a. Stanowisko takie w odniesieniu do zmiany przeznaczenia gruntu rolnego na cel nierolniczy, z szerokim przedstawieniem poglądów w tej kwestii, zajął NSA w uchwale z 25 listopada 2013 r., sygnatura akt II OPS 1/13. Stanowisko to ma zastosowanie także do przeznaczenia gruntu leśnego na cel nieleśny, gdyż tryb zmiany przeznaczenia gruntu leśnego na cel nieleśny nie różni się istotnie od trybu zmiany przeznaczenia gruntu rolnego na cel nierolniczy. Ponadto w orzecznictwie wprost wskazano, że zgoda na zmianę przeznaczenia gruntu leśnego na cel nieleśny następuje w formie decyzji administracyjnej, o której mowa w art. 104 § 1 k.p.a. (np. w uzasadnieniu uchwały NSA z 29 listopada 2010 r., sygnatura akt II OPS 1/10 oraz w uzasadnieniu wyroku z 24 listopada 1999 r., sygnatura akt II SA 995/99.) Skoro zatem zgoda właściwego organu administracji na przeznaczenie gruntu leśnego na cele nieleśne jest decyzją administracyjną, to raz udzielona obowiązuje, chyba że została w prawem przewidzianym trybie uchylona, zmieniona lub stwierdzono jej nieważność (art. 16 § 1 k.p.a.). Nie jest więc dopuszczalne domaganie się wydania kolejnej decyzji w sprawie zgody na zmianę przeznaczenia gruntu leśnego na cel nieleśny, gdy taka decyzja została już wydana i obowiązuje, gdyż prowadziłoby to do sytuacji opisanej w art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a., czyli nieważności decyzji z tego powodu, że decyzja dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną. Stanowisko takie w odniesieniu do zmiany przeznaczenia gruntu rolnego na cel nierolniczy zostało już przyjęte w orzecznictwie NSA, np. w wyroku z 3 listopada 2015 r., sygn. akt II OSK 1734/15. Stanowisko to w pełni podzielił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 28 kwietnia 2020 r., sygn. akt II OSK 1275/19, wskazując, iż na to, iż zgodnie z art. 17 pkt 6 lit. c) ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tj. Dz.U. z 2017 r., poz. 1073) organ wykonawczy gminy występuje w toku procesu planistycznego m.in. do organów o jakich mowa w art. 7 ust. 2 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych o zgodę na przeznaczenie w planie zagospodarowania przestrzennego gruntów leśnych na cele nieleśne. Po uzyskaniu takiej zgody w formie decyzji zmiany przeznaczenia gruntu leśnego na cele nieleśne dokonuje się w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego (art. 7 ust. 1 tej ustawy). Do zmiany tej w świetle tych przepisów dochodzi zatem jeżeli w oparciu o wyrażoną wcześniej zgodę uprawnionego organu dany teren leśny został w uchwalonym planie zagospodarowania przestrzennego przeznaczony na cele inne niż leśne. W ten też sposób dochodzi do "skonsumowania" udzielonej wcześniej przez uprawniony organ w trybie ustawy o lasach zgody na przeznaczenie gruntów leśnych na cele leśne, o którym to "skonsumowaniu" jest mowa w powoływanej przez Sąd pierwszej instancji uchwale NSA z 29 listopada 2010 r. sygn. akt II OPS 1/10. W następstwie tego "skonsumowania" grunt leśny przestaje być przeznaczony na cele leśne i w konsekwencji przeznaczony do produkcji leśnej. Jako nieprzeznaczony do produkcji leśnej przestaje być zatem co do zasady (pomijając przypadki gdy chodzi o rezerwat przyrody, grunt wchodzący w skład parku narodowego albo wpisany do rejestru zabytków oraz grunty związane z gospodarką leśną o jakich mowa w art. 3 pkt 2 ustawy o lasach) lasem w rozumieniu art. 3 ustawy o lasach i gruntem leśnym w rozumieniu art. 2 ust. 2 i art. 7 ust. 1 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych (por. wyrok NSA z 31 sierpnia 2017 r. sygn. akt II OSK 3027/15). Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny, w świetle obowiązujących przepisów brak jest przy tym podstaw do przyjęcia, że zmiana przeznaczenia obowiązuje jedynie w okresie obowiązywania planu zagospodarowania przestrzennego w którym doszło do tej zmiany w oparciu o wyrażoną wcześniej na użytek uchwalenia tego planu zgodę organu uprawnionego, zgodnie z treścią art. 7 ust. 2 tej ustawy. W szczególności brak jest podstaw do przyjęcia, że stanowisko takie wynika z treści powoływanej w motywach zaskarżonego wyroku uchwały NSA sygn. akt II OPS 1/10. W uchwale tej przesądzono bowiem jedynie, że zmiana przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne nie jest spełniona, jeżeli dla danego terenu jest tylko zgoda na zmianę przeznaczenia gruntu leśnego na cele nieleśne wyrażona przez właściwy organ na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 5 i ust. 3 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, a jednocześnie nie doszło do zmiany tego przeznaczenia w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego zgodnie z treścią art. 7 ust. 1 tej ustawy. Nie ma też w tym względzie, zdaniem NSA, normatywnego znaczenia, że ewentualnie w okresie od uchwalenia wcześniejszego planu mogło dojść na danym terenie do zmiany stanu prawnego i faktycznego, który nie był oceniany przy wydawaniu wcześniejszej decyzji na podstawie art. 7 ust. 2 i ust. 3 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Niewątpliwie do takiej samej zmiany, niezwiązanej z nieleśnym zagospodarowaniem terenu, może bowiem również dojść w ciągu kilkuletniego lub kilkudziesięcioletniego obowiązywania planu w którym doszło do zmiany przeznaczenia gruntu leśnego na cele nieleśne w oparciu o uzyskaną w procedurze jego uchwalania zgodę. Faktu odlesienia terenu w uchwalonym wcześniej planie zagospodarowania nie może w świetle obowiązujących przepisów niweczyć też fakt oznaczenia danego (odlesionego) terenu w ewidencji gruntów jako gruntu leśnego - tak w wyroku NSA z 31 sierpnia 2017 r. sygn. akt II OSK 3027/15, czy nawet objęcia takiego terenu planem urządzenia lasu w oparciu o przepisy ustawy o lasach. Zatem, jeżeli określony teren został objęty zgodą na zmianę przeznaczenia gruntu leśnego na cele nieleśne uzyskaną przy sporządzaniu miejscowego planu, który utracił już moc, ale także który, jak w tej sprawie, obowiązuje i w planach tych doszło do zmiany tego przeznaczenia, to przy sporządzeniu dla tego terenu kolejnego planu, w przypadku zamiaru przeznaczenia tego terenu na cele nieleśne, nie jest wymagane uzyskanie zgody o jakiej mowa w art. 17 pkt 6 lit. c ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Sąd rozpoznający niniejszą sprawę podzielił w pełni przedstawione wyżej stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego i uznał, że zaskarżona decyzja, jak i decyzja organu I instancji zostały wydane bez dokładnego ustalenia rzeczywistego stanu faktycznego, a więc z naruszeniem art. 7 i 77 § 1 k.p.a. Wprawdzie w świetle przedstawionego wyżej stanowiska NSA organ odwoławczy prawidłowo wskazał, że nie jest dopuszczalne domaganie się wydania kolejnej decyzji w sprawie zgody na zmianę przeznaczenia gruntu leśnego na cele jeżeli decyzja została już wydana i obowiązuje, to jednak z uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynika aby dokładnie zostało ustalone, że na objęte wnioskiem skarżącego działki gruntów leśnych o wskazanej powierzchni została udzielona zgoda wcześniejszą obowiązującą nadal decyzją. W decyzji jedynie ogólnikowo stwierdzono, iż z pisma z dnia 19 sierpnia 2020 r. organu I instancji wynika, że na grunty objęte przedmiotowym wnioskiem została udzielona zgodna w poprzednich procedurach planistycznych i zostały one skonsumowane w uchwale nr [...] Rady Miasta [...] z dnia[...] czerwca 2005 r. W ocenie Sądu takie ogólnikowe stwierdzenie jest niewystarczające, gdyż istota w niniejszej sprawie sprowadza się do tego, aby dokładnie ustalić, czy wydane już decyzje administracyjne wyrażające zgodę na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne, dotyczą tych samych wnioskowanych działek gruntów leśnych i o takiej samej powierzchni. Rozpoznając ponownie sprawę organ I instancji uwzględni przedstawioną wyżej ocenę prawną i w związku z tym dokładnie ustali czy i jaką nadal obowiązującą decyzją została udzielona zgoda na zmianę przeznaczenia w zakresie wnioskowanych gruntów i w wyniku tych ustaleń wyda stosowne orzeczenie. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit. c) i art. 135 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a.