Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 263/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2022-07-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej  decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2022 r., w Rzeszowie, w Wydziale I, na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi K.B., na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 15 lutego 2022 r., nr 1801-IOV-2.4103.16.2021, w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2015 r., w związku z wnioskiem skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji - postanawia – oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie, zaskarżoną decyzją z 15 lutego 2022 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, w przedmiocie określenia skarżącej, za czerwiec 2015 r.: nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy, w wysokości 0 zł, kwoty różnicy podatku, w wysokości 0 zł, a także kwoty podatku do zapłaty, na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 685 z późn. zm.), w wysokości [...] zł.

Wartość przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawy, wyrażona jako kwota różnicy pomiędzy sumą wartości poszczególnych pozycji z deklaracji podatkowej skarżącej, a kwotami określonymi w decyzji wynosi [...] zł.

Wnosząc skargę na opisaną wyżej decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie skarżąca zwróciła się do Sądu o jej uchylenie, a także wstrzymanie jej wykonania, podobnie jak wstrzymanie wykonania poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, z uwagi na "zachodzące niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków".

W ramach uzasadnienia skargi, we wnioskach której znalazło się między innymi żądanie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, skarżąca nie przedstawiła argumentacji przytoczonej na poparcie jej wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, ze zm. zwanej dalej P.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi § 3 wyżej wymienionego artykułu, po przekazaniu skargi sądowi na wniosek skarżącego, może on wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Jak wynika z przytoczonego wyżej przepisu, przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej do sądu decyzji jest uprawdopodobnienie, że jej wykonanie może pociągnąć za sobą szczególnie dotkliwe dla wnioskodawcy skutki. Chodzi tu o możliwość wyrządzeniem mu szkody znacznych rozmiarów bądź też doprowadzenie do zaistnienia niekorzystnej dla niego sytuacji, która będzie trudna do odwrócenia.

Obowiązek uprawdopodobnienia wystąpienia wyżej wymienionych okoliczności (przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej) obciąża wnioskodawcę, który w tym celu powinien wskazać na konkretne argumenty, przemawiające za zasadnością jego twierdzeń, a w konsekwencji za uwzględnieniem wniosku, w kontekście przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a.

W niniejszej sprawie skarżąca wnioskując o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie uprawdopodobniła, że nieudzielenie jej ochrony tymczasowej może pociągnąć za sobą skutki, o jakich mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Wynika to przede wszystkim z tego, że nie podała jakichkolwiek konkretnych okoliczności, w świetle których można byłoby przyjąć, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może pociągnąć za sobą skutki w postaci doznania przez nią szkody znacznych rozmiarów bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W tym zakresie zauważyć należy, że całe uzasadnienie wniosku skarżącej sprowadza się do przytoczenia, in abstracto, ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., bez odniesienia wymienionych w nich okoliczności do sytuacji wnioskodawczyni. W związku z tym nie wiadomo jak przedstawia się jej obecna sytuacja materialna, jak kształtują się jej dochody. Nieznane są też zasoby majątkowe, którymi skarżąca dysponuje. W konsekwencji nie można więc stwierdzić jak wykonanie zaskarżonej decyzji wpłynie na jej położenie ekonomiczne.

Aby stwierdzić, że wykonanie zaskarżonej decyzji może być dla skarżącej, domagającej się wstrzymania jej wykonania, szczególnie dotkliwe, zwłaszcza jeżeli chodzi o jej interesy majątkowe, niezbędnym jest zestawienie skutków realizacji określonego decyzją obowiązku z jej ogólną sytuacją majątkową, w szczególności z wysokością uzyskiwanych przez nią dochodów i wartością posiadanego majątku. Tego rodzaju danych skarżąca jednak nie dostarczyła (informacji w tym zakresie nie sposób także ustalić w oparciu o dane wynikające z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy), tym samym uniemożliwiła więc pozytywne załatwienie swojego wniosku.

Tak więc brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącej o udzielenie jej ochrony tymczasowej, poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., oddalił wniosek.