Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 392/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-07-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: przyznano adwokatowi koszty tyt nieopłaconej pomocy prawnej

SENTENCJA

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. P. – W., o wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w sprawie ze skargi na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych , z dnia 09.02.2016r., nr [...], w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu odsetek za zwłokę od składek na ubezpieczenia społeczne, postanawia: przyznać adwokatowi M. P. – W., wykonującej zawód w ramach Kancelarii Adwokackiej, znajdującej się w K. przy [...], wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w kwocie 295,20 zł. ( dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) zawierające podatek od towarów i usług w wysokości 55,20 zł. (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy)


UZASADNIENIE

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie postanowieniem z dnia 05.05.2016r. przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej wyznaczył w w/w sprawie pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata M. P. – W.

W dniu 08.07.2016r. adwokat wniósł do tut. Sądu "pismo procesowe pełnomocnika skarżącego" z dnia 07.07.2016r., zawierające m.in. wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, według norm przepisanych oraz oświadczenie , że koszty te nie zostały pokryte przez skarżącego ani w całości ani w części.

W dniu 12.07.2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję tego samego organu z dnia 2 grudnia 2015r. a pełnomocnik złożył "wniosek o rozpoznanie wniosku o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo wykonane na zasadzie pomocy prawnej".

Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r., poz .718 ) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

W niniejszej sprawie pełnomocnik strony skarżącej reprezentował ją w I instancji. Wywiązał się tym samym z powierzonych mu obowiązków. Stąd też zasądzenie wynagrodzenia z tego tytułu jest zasadne.

Orzekający przyznał więc wyznaczonemu adwokatowi wynagrodzenie za I instancję w wysokości 240 zł. (1/2 x 480 zł. = 240 zł. ) na podstawie § 21 ust. 1 pkt. 1) lit. c w zw. z § 4 ust 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U z 2015r., poz. 1801).

Przyznając taką wysokość wynagrodzenia orzekający wziął pod uwagę przesłanki wymienione w § 4 ust. 2 w/w rozporządzenia. Aktywność pełnomocnika w w/w sprawie miała jednak charakter czynności wpisujących się w kanon normalnych obowiązków związanych z reprezentowaniem strony. Adwokat sporządził pismo procesowe z dnia 07.07.2016r. i brał udział w rozprawie przed WSA w Krakowie. Stąd też nie ma podstaw aby za nakład pracy adwokata ustalić wynagrodzenie na poziomie wyższym od przeciętnego, określonego w § 4 ust. 1 w/w rozporządzenia.

Przedmiotowe wynagrodzenie podwyższone zostało o stawkę podatku od towarów i usług, ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ( t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 710 z p. zm.) w zw. z § 4 ust. 3 w/w rozporządzenia i wynoszącą w tym wypadku 55,20 zł.

Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sekwencji, na podstawie art. 258 § 1 i 2, pkt 8) w zw. z art. 250§ 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 718).