Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 2167/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-02-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony wyrok i oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Zofia Flasińska Sędziowie NSA Andrzej Jurkiewicz del. WSA Stanisław Nitecki (spr.) Protokolant starszy asystent sędziego Elżbieta Granatowska po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2014 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gorzowie Wielkopolskim od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 21 czerwca 2012 r. sygn. akt II SA/Go 350/12 w sprawie ze skargi W. Z. na postanowienie Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżony wyrok i oddala skargę, 2. odstępuje od zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 21 czerwca 2012 r. sygn. akt II SA/Go 350/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim uwzględnił wniesioną skargę i uchylił postanowienie Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia [...] kwietnia 2012 r. [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.

Wyrok wydany został w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.

Decyzją z dnia [...] marca 2011 r. [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Słubicach nakazał W. i J. Z. zdemontowanie kominka na opał stały w pomieszczeniu kuchni, wraz z instalacją doprowadzającą wodę do grzejników i zamontowanych dodatkowo grzejników w lokalu mieszkalnym nr [...] przy ul. K. w O. L., w celu doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego. Decyzja ta została przesłana pełnomocnikowi W. Z. –A. S. W dniu 9 maja 2011 r. do wskazanego powyżej organu wpłynęło pismo odwołujące pełnomocnictwo udzielone A. S. oraz odwołanie od powyższej decyzji, a w dniu 10 maja 2011 r. do tego organu wpłynęło pismo W. Z. zawierające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.

Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] Lubuski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił W. Z. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji 2011 Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Słubicach z dnia [...] marca 2011 r. , natomiast postanowieniem z dnia [...] czerwca 2011 r. Nr [...] wskazany organ stwierdził niedopuszczalność wniesionego przez W. Z. odwołania. Na oba powyższe postanowienia W. i J. Z. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, który wyrokiem z dnia 22 września 2011 r. sygn. akt II SA/Go 504/11 uchylił zaskarżone postanowienie z dnia [...] czerwca 2011 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, a wyrokiem z dnia 19 grudnia 2011 r. sygn. akt II SA/Go 505/12 uchylił postanowienie z dnia [...] czerwca 2011 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. W motywach tego ostatniego wyroku podkreślono, że skoro uchylone zostało postanowienie o odmowie przywrócenia terminu, tym samym niezbędne stało się wyeliminowanie tego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego.

Lubuski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Gorzowie Wielkopolskim postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...], ponownie odmówił W. Z. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Słubicach z dnia [...] marca 2011 r. W uzasadnieniu postanowienia organ stwierdził, że A. Z. jest osobą upoważnioną do odbioru korespondencji, co potwierdza adnotacja na pocztowym upoważnieniu odbioru tej przesyłki. Organ ten zaznaczył, że osoba ta odbierała także wcześniejszą korespondencję przesyłaną do pełnomocnika. Podkreślono, że organ pierwszej instancji ustalił, iż A. S. udzielił A. Z. pełnomocnictwa pocztowego w dniu 14 maja 2010 r. obejmującego odbiór i kwitowanie korespondencji. W ocenie wskazanego organu A. Z. jest osobą uprawnioną do odbioru korespondencji pocztowej w imieniu A. S., a tym samym także zaskarżonej odwołaniem decyzji organu pierwszej instancji. Wskazana decyzja przesłana została na adres umocowanego pełnomocnika, a odwołanie pełnomocnictwa nastąpiło dopiero pismem z dnia 9 maja 2011 r. i od tej daty wywoływało skutki z tym związane. W świetle przedstawionych ustaleń termin do wniesienia odwołania upłynął stronie w dniu 11 kwietnia 2011 r., zaś złożone w dniu 9 maja 2011 r., odwołanie wniesione zostało z uchybieniem terminu. Odnosząc się do złożonego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania to strona nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do dokonania wskazanej czynności, bowiem ograniczyła się jedynie do stwierdzenia, że jako strona zainteresowana nie została powiadomiona o wydanej decyzji. Z kolei postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] Lubuski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Gorzowie Wielkopolskim stwierdził uchybienie przez W. Z. terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia podkreślono, że odwołanie wniesione po upływie ustawowego terminu nie podlega rozpatrzeniu przez organ odwoławczy. Z ustaleń przeprowadzonych w ramach postępowania wyjaśniającego wynika, że decyzja organu pierwszej instancji z dnia [...] marca 2011 r. została doręczona w dniu 28 marca 2011 r. A. Z. osobie upoważnionej do odbioru korespondencji przez pełnomocnika W. Z. – A. S. Tym samym termin do wniesienia odwołania upłynął z dniem 11 kwietnia 2011 r. przy czym organ odwoławczy wskazał na postanowienie z dnia [...] kwietnia 2012 r., mocą którego odmówiono W. Z. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od wyżej wymienionej decyzji. Z uwagi na fakt, że złożenie w dniu 9 maja 2012 r. odwołania wskazanej decyzji nastąpiło po upływie ustawowego terminu do wniesienia odwołania, skutkuje niezbędnością wydania postanowienia o uchybieniu terminu.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim na powyższe postanowienie wniosła W. Z., domagając się jego uchylenia. Podkreśliła, że sporna decyzja organu pierwszej instancji została doręczona pełnomocnikowi, który nie informował jej o sprawie, uchybiając tym samym powierzonym mu obowiązkom, a w konsekwencji uniemożliwił jej odwołanie się od tej decyzji. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał dotychczas zajmowane stanowisko.

Wyrokiem z 21 czerwca 2012 r. sygn. akt II SA/Go 350/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim uwzględnił wniesioną skargę i uchylił postanowienie Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2012 r. [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W motywach tego rozstrzygnięcia przybliżono wpierw stan faktyczny w sprawie i okoliczność, że decyzja organu pierwszej instancji została doręczona A. Z. Następnie Sąd przywołał unormowania Kodeksu postępowania administracyjnego regulujące zasady doręczania korespondencji na gruncie postępowania administracyjnego oraz przyjął stanowisko, że A. Z. była osobą, o której mowa w art. 43 Kodeksu postępowania administracyjnego, natomiast nie była ona pełnomocnikiem strony. Pełnomocnictwo pocztowe do odbioru pism udzielone przez A. S. A. Z. nie wywołało skutków procesowych wobec skarżącej i na potwierdzenie tego przywołano treść § 18 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 9 stycznia 2004 r. w sprawie warunków wykonywania powszechnych usług pocztowych (Dz. U. Nr 5, poz. 34 ze zm.). Zdaniem Sądu przepis ten nie zmienia ogólnej reguły wynikającej z treści art. 40 § 1 pkt. 1 wyżej wymienionego Kodeksu, że w przypadku, gdy strona działa przez przedstawiciela – pisma doręcza się temu przedstawicielowi. Z przywołanymi regulacjami koresponduje obowiązek zawiadamiania na piśmie właściwego organu o ustanowieniu pełnomocnika w sprawie. Właściwy zatem organ ma obowiązek każdorazowo badać, czy dane pismo procesowe skierowane zostało do odpowiedniej osoby i czy zostało przez taką osobę odebrane. W konsekwencji uznano, że stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania nastąpiło przedwcześnie, gdyż organ dokonując błędnej wykładni przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego określających tryb i warunki doręczeń nie ustalił stanu faktycznego niezbędnego do rozstrzygnięcia sprawy. W ramach ponownie prowadzonego postępowania organ administracji zobowiązany został do ustalenia daty doręczenia decyzji organu pierwszej instancji pełnomocnikowi strony – A. S., ponieważ okoliczność ta ma podstawowe znaczenie dla ustalenia początkowej daty biegu terminu do wniesienia odwołania.

W skardze kasacyjnej pełnomocnik Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gorzowie Wielkopolskim radca prawny K. B. zarzucił powyższemu wyrokowi naruszenie przepisów postępowania, a to art. 3 §1 i art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 58 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez wadliwą wykładnię art. 40 § 2 oraz art. 43 wyżej wymienionego Kodeksu i w konsekwencji uznanie, że w przedmiotowej sprawie nie wystąpiły przesłanki do stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania; oraz naruszenie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez jego niezastosowanie i przyjęcie, że zaskarżone postanowienie narusza prawo, w sytuacji, gdy zaistniały przesłanki do oddalenia skargi. Zdaniem strony wnoszącej skargę kasacyjną wymienione powyżej uchybienia miały istotny wpływ na wynik sprawy. W związku z tym wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Sąd pierwszej instancji, ewentualnie o wydanie orzeczenia w trybie art. 188 powoływanej ustawy i o oddalenie skargi W. Z. na postanowienie organu odwoławczego. W motywach skargi kasacyjnej przedstawiono dotychczasowy przebieg postępowania, w tym odniesiono się do motywów wyroku Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 21 czerwca 2012 r., w którym stwierdzono, że stanowisko organu odwoławczego nie ma umocowania w przepisach prawa administracyjnego, bowiem w ocenie Sądu pełnomocnictwo pocztowe do odbioru pism kierowanych do pełnomocnika strony nie rodzi skutków procesowych wobec strony postępowania. Skoro strona postępowania nie udzieliła stosownego pełnomocnictwa na piśmie lub do protokołu, w tym wypadku do odbioru pism procesowych, to nie ma podstaw do uznania, że doręczenie pisma osobie upoważnionej w ten sposób jest w świetle przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego skuteczne. W ocenie organu odwoławczego prezentowane powyżej stanowisko nie może być akceptowane, ponieważ A.S. w momencie doręczenia decyzji organu pierwszej instancji był pełnomocnikiem W. Z. i prowadził działalność gospodarczą w zakresie doradztwa budowlanego, Następnie odniesiono się do orzecznictwa sądowego, poruszającego kwestie skuteczności udzielenia pełnomocnictwa pocztowego na gruncie postępowania administracyjnego. W tym zakresie przywołano wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 maja 2010 r. sygn. akt II GSK 594.09 (Lex nr 603724) i z dnia 4 listopada 2010 r. sygn. akt. I OSK 910/10 (Lex 745369). Konkludując tę część skargi kasacyjnej stwierdzono, że skoro A. Z. posiada stosowne upoważnienie do odbioru korespondencji pocztowej adresowanej do A. S., to odbiór przez nią w dniu 28 marca 2011 r. decyzji organu pierwszej instancji, należy uznać za skuteczny w rozumieniu art. 43 Kodeksu postępowania administracyjnego. Ponadto podkreślono, że doręczenie wskazanej powyżej decyzji nastąpiło zgodnie z treścią art. 26 ust,. 2 pkt. 2 ustawy z 12 czerwca 2003 r. Prawo pocztowe (Dz. U. Nr 130, poz. 1188 ze zm.). Zdaniem organu odwoławczego, we wskazanym zakresie, pełnomocnik strony ponosi pełną odpowiedzialność przed stroną, a nie przed organem administracji publicznej. Nadto organ administracji nie jest władny do badania, czy pełnomocnik wywiązał się ze swoich obowiązków względem strony. Za niezrozumiałe uznano odwołanie się w uzasadnieniu kwestionowanego wyroku do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 maja 2010 r. sygn. akt I SA/ 2605/99 (Lex 54139), ponieważ rozstrzygnięta nim sprawa dotyczyła innego stanu faktycznego niż w omawianym przypadku, gdyż decyzja doręczona została żonie radcy prawnego, świadczącego pomoc prawną w ramach kancelarii i nie udzielił on pełnomocnictwa do odbioru korespondencji przesyłanej do kancelarii. Jedynie zasygnalizowano, w analizowanej skardze kasacyjnej, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 19 listopada 2010 r. sygn. akt II OSK 1753/09 (Lex 746768) jednoznacznie stwierdził, iż uregulowania prawne w zakresie pełnomocnictwa zawarte w Kodeksie postępowania administracyjnego nie są kompletne, a zwięzłość przepisów dotyczących pełnomocnictw wskazuje na to, że zamiarem ustawodawcy nie było sformalizowanie wymagań co do ustanowienia pełnomocnictwa. Z uwagi na brak szczegółowych unormowań w omawianym zakresie powinny mieć zastosowanie przepisy obowiązującego Prawa pocztowego, a w konsekwencji nieuzasadnione jest stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim że pełnomocnictwo pocztowe do odbioru pism kierowanych do pełnomocnika strony nie zrodziło skutków procesowych wobec strony postępowania w postaci doręczenia decyzji administracyjnej.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną W. Z. wniosła o jej oddalenie. W motywach stanowiska uczestniczka postępowania przedstawiła przebieg poszczególnych czynności podejmowanych w sprawie począwszy od czerwca 2010 r. i wydania decyzji nakazującej wymianę drzwi poprzez przywrócenie ich do pierwotnego sposobu otwierania. Podkreśliła, że z uwagi na kolejne działania podejmowane przez organy nadzoru budowlanego, swoim pełnomocnikiem uczyniła A. S., co jak określiła było dużym błędem. Zaznaczyła, że następstwem działań organów nadzoru budowlanego stała się decyzja nakazująca zdemontowanie kominka, która do niej nie dotarła, natomiast A. S. oświadczył, że "inspektorzy nie lubią jak się na nich donosi", zatem uznała to za celową działalność tak aby nie mogła skorzystać ze środków odwoławczych. W dalszej części odpowiedzi na skargę kasacyjną przedstawiła działania podejmowane przed organem odwoławczym, jak również wskazała na brak aktywności ze strony organu pierwszej instancji wobec osób dopuszczających się samowoli budowlanej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna zawiera usprawiedliwione podstawy.

Stosownie do treści art. 183 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej z urzędu biorąc pod uwagę jedynie nieważność postępowania.

Wobec tego, że w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności skutkujących nieważnością postępowania, o jakich mowa w art. 183 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a nadto nie zachodzi również jakakolwiek z przesłanek, o których mowa w art. 189 wskazanej ustawy, które Naczelny Sąd Administracyjny rozważa z urzędu dokonując kontroli zaskarżonego skargą kasacyjną wyroku Sądu pierwszej instancji, Naczelny Sąd Administracyjny dokonał kontroli zaskarżonego wyroku w zakresie wyznaczonym podstawami skargi kasacyjnej.

Na wstępie niniejszych rozważań należy zauważyć, że stan faktyczny w sprawie jest jasny i nie wzbudza żadnych kontrowersji między stronami prowadzonego postępowania, z tego też powodu Sąd pominie jego prezentowanie. W ramach rozpoznawanej sprawy istota sporu sprowadza się do tego, czy w sprawie tej występują przesłanki uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Lubuski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Gorzowie Wielkopolskim postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2012 r. stwierdził uchybienie przez W. Z. terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Słubicach z dnia [...] marca 2011 r. Rozstrzygnięcie takie zapadło ponieważ mocą postanowienia z dnia [...] kwietnia 2012 r. wskazany powyżej organ odmówił W. Z. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji. Z uwagi na to, że Sąd pierwszej instancji wyrokiem z dnia 21 czerwca 2012 r. sygn. akt II SA/Go 349/12 uwzględnił wniesioną skargę na postanowienie z dnia [...] kwietnia 2012 r. odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, zatem wyrokiem z dnia 21 czerwca 2012 r. sygn. akt II SA/Go 350/12 uwzględnił skargę na postanowienie Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gorzowie Wielkopolskim z [...] kwietnia 2012 r. uznając, że stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania nastąpiło przedwcześnie, gdyż organ administracji publicznej dokonał błędnej wykładni przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.

W świetle powyższych rozważań niezbędnym jest przywołanie unormowań dotyczących stwierdzenie uchybienia terminu. Rozstrzygnięcie takie podejmowane jest w oparciu o postanowienia art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z tym przepisem organ odwoławczy w drodze postanowienia stwierdza uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Rozstrzygnięcie takie zapada wówczas, gdy odwołanie wnoszone jest po upływie terminu do jego wniesienia, który stosownie do postanowień art. 129 § 2 wyżej wymienionego Kodeksu wynosi 14 dni od dnia otrzymania decyzji organu pierwszej instancji.

W niniejszej sprawie decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Słubicach z dnia [...] marca 2011 r., skierowano do pełnomocnika W. Z. – A. S., co odpowiadało postanowieniom art. 40 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, który przewiduje, że w sytuacjach, gdy strona działa przez pełnomocnika pisma doręcza się pełnomocnikowi. Pismo skierowane do A. S. odebrała A. Z. w dniu 28 marca 2011 r. dysponująca od 14 maja 2010 r. pełnomocnictwem pocztowym udzielonym jej przez wyżej wymienionego, a tym samym uprawniona była do odbioru korespondencji do niego kierowanej. Pełnomocnictwo takie udzielone zostało jej na mocy postanowień § 18 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 9 stycznia 2004 r. w sprawie warunków wykonywania powszechnych usług pocztowych (Dz. U. Nr 5, poz. 34) a doręczenie korespondencji zgodne było z wymogami przewidzianym art. 26 ust. 2 pkt. 2 ustawy z dnia 12 czerwca 2003 r. Prawo pocztowe (Dz. U. Nr 130, poz. 1188). Pogląd prezentowany w zaskarżonym wyroku, że na gruncie postępowania administracyjnego bezskuteczne jest upoważnienie pocztowe i z tego powodu niezbędnym jest ustalenie, daty faktycznego otrzymania decyzji przez pełnomocnika W. Z., nie może być uznany za zasługujący na podzielenie. Podkreślić należy, że unormowania dotyczące doręczeń zamieszczone w Kodeksie postępowania administracyjnego posiadają charakter przepisów ogólnych, które mogą być korygowane mocą przepisu szczególnego. W art. 40 § 1 wyżej wymienionego Kodeksu stanowi się, że korespondencję doręcza się pełnomocnikowi strony, jeżeli taki zostanie ustanowiony w danej sprawie. Unormowanie takie nie oznacza, że pismo musi być doręczone osobiście pełnomocnikowi, ponieważ w tym zakresie zastosowanie posiadają ogólne reguły doręczeń przewidziane w tym akcie, jak również ich modyfikacje wynikające z przepisów szczególnych. Uznać należy, że takim unormowaniem szczególnym jest możliwość przewidziana treścią art. 26 ust. 2 pkt. 2 ustawy Prawo pocztowe oraz § 18 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 9 stycznia 2004 r. w sprawie warunków wykonywania powszechnych usług pocztowych, ustanowienia pełnomocnictwa pocztowego. Pełnomocnictwo to nie jest związane z prowadzonym postępowaniem administracyjnym i w tym zakresie nie jest wymagane, aby strona tego postępowania wypowiadała się co do możliwości zawarcia takie pełnomocnictwa przez ustanowionego przez siebie pełnomocnika. Oznacza to, że pełnomocnictwo pocztowe jest innym typem pełnomocnictwa, niż to, które występuje na gruncie postępowania administracyjnego. Związek tego pełnomocnictwa z postępowaniem administracyjnym przejawia się w tym, że korespondencję kierowaną do adresata, uznaje się za doręczoną z dniem, w którym pełnomocnik pocztowy potwierdzi jej odbiór. W konsekwencji uznać należy, że domaganie się od organów administracji ustalenia dnia faktycznego otrzymania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Słubicach z dnia [...] marca 2011 r. przez A. S. nie znajduje umocowania w przepisach prawa, a dzień doręczenia tej decyzji A. Z. jest dniem doręczenia pełnomocnikowi strony.

W świetle poczynionych ustaleń przyjdzie stwierdzić, że odwołanie W. Z. z dnia 9 maja 2011 r. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Słubicach z dnia [...] marca 2011 r. wniesione zostało z uchybieniem terminu do jego wniesienia. W konsekwencji uznać należy, że wyczerpana została przesłanka uchybienia terminu do wniesienia odwołania przewidziana treścią art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Stwierdzenie to uzasadnia w pełni zarzuty skargi kasacyjnej wskazujące na naruszenie przepisów art. 145 § 1 pkt. 1 lit c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 40 § 1 w związku z art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 26 ust. 2 pkt. 2 ustawy Prawo pocztowe.

Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 188 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił zaskarżony wyrok i oddalił skargę W. Z. na postanowienie Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gorzowie Wielkopolskim.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na mocy art. 207 § 2 wyżej wymienionej ustawy uznając, że w sprawie tej zachodzi szczególny przypadek uzasadniający odstąpienie od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości.