Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SAB/Kr 29/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2009-08-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6249 Inne o symbolu podstawowym 624
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojskowa Komisja Lekarska
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 35, art. 36, art. 37, art. 111
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: Art. 3 par. 1, art. 52, art. 58
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Wołek Sędziowie WSA Elżbieta Kremer (spr.) NSA Krystyna Kutzner Protokolant Bernadetta Szczypka po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2009 r. na rozprawie sprawy ze skargi S. G. na bezczynność Wojskowej Komisji Lekarskiej postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Skarżący S. G. wniósł skargę na bezczynność Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej oraz Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w G. polegającą na nie rozpoznaniu jego wniosku z dnia 03.01.2008r. o uzupełnienie decyzji o pouczenie o terminie wniesienia odwołania od orzeczenia nr [...] z dnia [...] 2002r. wydanego przez Terenową Wojskową Komisję Lekarską w O., oraz o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od wskazanego orzeczenia.

Skarga na bezczynność Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w G. została przekazana według właściwości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. Natomiast przedmiotem niniejszego postępowania pozostała skarga na bezczynność Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej.

Po wezwaniu przez Sąd o sprecyzowanie żądania skargi, skarżący na rozprawie w dniu 19 listopada 2008r. wyjaśnił, że Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska powinna orzec o sprostowaniu orzeczenia Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w O. z 2002r.

Natomiast w piśmie z dnia 23 listopada 2008r. m.in. podał, że nie dysponuje dowodem, który byłby skargą na RWKL do organu wyższego stopnia na podstawie art. 37 kpa. Zważywszy na powyższe choć RWKL pozostaje w stanie bezczynności, to jednak musi wycofać skargę i w konsekwencji doprowadzić do umorzenia tej sprawy. Z akt wynika, że skarżący dopiero w dniu 23 listopada 2008r. skierował do Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej zażalenie na nie załatwienie przez RWKL jego wniosku w terminie.

Z kolei na rozprawie w dniu 1 kwietnia 2009r. skarżący podał, że przyjmując do rozpoznania wniosek o uzupełnienie decyzji organ powinien zdecydować się i sam rozpoznać ten wniosek, lub nakazać uzupełnienie decyzji organowi I instancji tj. Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w G. Inaczej bowiem organ I instancyjny uważa, że sprawa zajmuje się organ II instancyjny, a organ II instancyjny również nie rozpoznał wniosku. Nadto skarżący podał, że nie składa wniosku o cofnięcie skargi.

W odpowiedzi na skargę Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska wniosła o oddalenie skargi. W uzasadnieniu odpowiedzi podała, że w dniu [...] 2008r. Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska wydała postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia TWKL w O. nr [...] z dnia [...] 2002r. Podkreślono nadto, że postanowienie wydane zostało po 2 dniach od chwili wpłynięcia akt sprawy, co nie daje podstaw do twierdzenia, że RWKL działała w sposób opieszały.

Po sprecyzowaniu przez skarżącego żądania skargi i wskazaniu, że bezczynności RWKL upatruje w niepodjęciu czynności mających na celu uzupełnienie decyzji - orzeczenia TWKL w O., a nie w sprawie rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska uzupełniła odpowiedź na skargę, wnosząc nadal o jej oddalenie. W uzasadnieniu podano, iż wniosek o uzupełnienie decyzji z 2002r. mieści się w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, gdyż prowadzi do tego samego celu zakończenia procesu orzeczniczego z 2002r. RWKL uważa, że tylko przy pozytywnym rozstrzygnięciu, dotyczącym przywrócenia prawa do wniesienia odwołania, wniosek o którym pisze skarżący byłby zasadny.

Natomiast na rozprawie w WSA w dniu 27.08.2009r. RWKL zmodyfikowała swoją odpowiedź na skargę i wniosła o odrzucenie skargi. W uzasadnieniu tego wniosku podano, że organ ten nie jest właściwy do uzupełnienia decyzji, Tm organem właściwym jest Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska w G., jako komisja która przejęła obowiązki TWKL w O.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Stosownie do przepisu art.3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270/ sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Powyższa kontrola, zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz.1269/ sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd sprawując tę kontrolę rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołana podstawą prawną.

Aby skarga wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego mogła być merytorycznie przez Sąd rozpoznana musi być wniesiona zgodnie z obowiązującym trybem wnoszenia skarg i terminem.

Zasady wnoszenia skarg do sądów administracyjnych zostały uregulowane w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz.1270/

Zgodnie z przepisem art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Jak stanowi § 2 art. 52 przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy , przewidziany w ustawie.

Problematyka uzupełnienia decyzji, sprostowania zamieszczonego w niej pouczenia uregulowana jest w art. 111 kpa i należy do organu, który wydał przedmiotową decyzję. Z kolei terminy w jakich organy administracji zobowiązane są załatwiać sprawy regulują art. 35, 36 kpa.

Natomiast przepis art. 37 kpa reguluje jakie uprawnienia przysługują stronie w przypadku nie załatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub 36 kpa. Zgodnie z art. 37 § 1 kpa na nie załatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W myśl § 2 Organ wymieniony w § 1 uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza organowi dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych nie załatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszeniu terminów załatwiania spraw w przyszłości.

Skarżący bezczynności RWKL upatrywał w tym, że organ zarówno sam nie rozpoznał jego wniosku o uzupełnienie decyzji jak i nie wyznaczył organowi I instancji terminu do załatwienia wniosku. Mając na uwadze treść art. 111 kpa ewentualna bezczynność RWKL mogła polegać na nie wyznaczeniu organowi I instancji terminu do załatwienia wniosku.

Jednak zgodnie z powołanym wyżej art. 52 ustawy Prawo o postępowaniu

przed sądami administracyjnymi, skarga może być wniesiona po wyczerpaniu środków zaskarżenia. W rozpoznawanej sprawie skarżący składając skargę na bezczynność RWKL nie poprzedził jej złożeniem zażalenia do organu wyższego stopnia, co oświadczył w swoim piśmie z dnia 23.11.2008r. adresowanym do WSA w Krakowie.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art. art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002r. skargę odrzucił.