Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 249/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-04-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Podjęto zawieszone postępowanie
Powołane przepisy: article: art 128 par 1 pkt 4, art 193;
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Janusz Zajda po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej J. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 29 maja 2007 r.; sygn. akt II SA/Łd 796/06 w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Dyrektora Ł. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lipca 2006 r.; nr [..] w przedmiocie odmowy przyznania płatności dla gospodarstwa niskotowarowego postanawia: podjąć zawieszone postępowanie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z 29 maja 2007 r., sygn. akt II SA/Łd 796/06 oddalił skargę J. M. na decyzję Dyrektora Ł. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] lipca 2006 r., Nr [...] dotyczącą odmowy przyznania płatności dla gospodarstwa niskotowarowego.

W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku J. M. wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, ewentualnie o uchylenie wyroku i rozpoznanie skargi poprzez uchylenie zaskarżonej decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z [...] lipca 2006 r.

W skardze kasacyjnej podniesiono zarzut naruszenia prawa materialnego, a mianowicie § 3 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie gospodarstw niskotowarowych objętych planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz.U. Nr 286, poz. 2870 ze zm.), poprzez jego nieprawidłową wykładnię i w konsekwencji uznanie, że do wyliczenia wielkości ekonomicznej gospodarstwa rolnego w ramach ubiegania się o zakwalifikowanie gospodarstwa do grupy gospodarstw niskotowarowych w celu otrzymania pomocy w ramach Planu Rozwoju Obszarów Wiejskich uwzględnia się wyłącznie grunty stanowiące przedmiot własności lub współwłasności wnioskodawcy, w sytuacji gdy właściwa wykładnia tego przepisu prowadzi do wniosku, że przepisy wyżej wskazanego rozporządzenia takiego warunku nie nakładają.

Ponadto, na podstawie art. 106 § 3 w zw. z art. 193 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) skarżący wniósł o dopuszczenie dowodu z dokumentu - Wyjaśnień Departamentu Programowania i Analiz Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] listopada 2007 r., [...] - na okoliczność urzędowej interpretacji § 3 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie gospodarstw niskotowarowych objętych planem rozwoju obszarów wiejskich.

Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego wystąpił [...] czerwca 2007 r. do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o stwierdzenie, że przepis "§ 3 ust. 1 pkt 3 lit. a/ rozporządzenia Rady Ministrów z 7 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie gospodarstw niskotowarowych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz.U. Nr 286, poz. 2870 ze zm.) jest niezgodny z art. 3 ust. 2 pkt 1 ustawy z 28 listopada 2003 r. o wspieraniu obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz.U. Nr 229, poz. 2273 ze zm.) oraz z art. 92 ust. 1 Konstytucji przez to, że ograniczył prawo do otrzymania płatności na wspieranie gospodarstw niskotowarowych wyłącznie do producentów rolnych prowadzących działalność rolniczą w gospodarstwie rolnym, stanowiącym przedmiot odrębnej własności producenta rolnego albo jego małżonka, albo przedmiot ich wspólnej własności".

W okolicznościach rozpoznawanej sprawy zaistniała przesłanka z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., wskazująca na potrzebę zawieszenia postępowania z uwagi na postępowanie toczące się przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Ze skargi kasacyjnej J. M. wynika, że kwestią wymagającą wyjaśnienia jest wykładnia przepisu § 3 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wsparcie gospodarstw niskotowarowych objętych planem rozwoju obszarów wiejskich. Skarżący uważa bowiem, że przesłanki zawarte w tym przepisie powinny być rozpatrywane odrębnie, a zatem gospodarstwo niskotowarowe w sensie przedmiotowym nie musi być w całości objęte tytułem własności producenta rolnego ubiegającego się o płatność, zaś wnioskujący o dofinansowanie musi wykazać nie tylko produkcję pochodzącą z gruntów rolnych stanowiących jego własność, lecz również z gruntów dzierżawionych, ponieważ chodzi o wielkość ekonomiczną gospodarstwa. Z treści wniosku skierowanego do Trybunału Konstytucyjnego wynika zaś, że przedmiotem rozważań Trybunału będzie zagadnienie, czy Rada Ministrów nie przekroczyła delegacji ustawowej wprowadzając ograniczenia podmiotowe przy określaniu szczegółowych warunków udzielania pomocy finansowej na działania objęte Planem Rozwoju Obszarów Wiejskich. W ocenie Prezesa NSA, z przepisów regulujących wspomnianą formę dofinansowania, zarówno krajowych, jak i unijnych nie wynika, aby udzielenie pomocy finansowej na wspieranie gospodarstw niskotowarowych było zależne od legitymowania się przez wnioskodawcę tytułem własności nieruchomości rolnej.

Orzeczenie wydane przez Trybunał Konstytucyjny w związku z przytoczonym pytaniem prawnym należy uznać za zagadnienie wstępne, gdyż rozstrzygnięcie to będzie miało wpływ na wynik toczącego się przed Sądem postępowania, z uwagi na wynikły na tle niniejszej sprawy spór, co do kierunku interpretacji omówionego wyżej przepisu rozporządzenia.

Wobec powyższego postanowieniem z 13 marca 2008 r., sygn. akt II GSK 249/08 Naczelny Sąd Administracyjny - na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. - zawiesił z urzędu postępowanie w tej sprawie.

Postanowieniem z 24 marca 2009 r., sygn. akt U 6/07 Trybunał Konstytucyjny na podstawie art. 39 ust 1 pkt 3 ustawy z 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U. Nr 102, poz. 643 ze zm.) umorzył postępowanie w sprawie z wniosku Prezesa NSA z [...] czerwca 2007 r., ze względu na utratę mocy obowiązującej zakwestionowanego przepisu. Tym samym ustały przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 p.p.s.a. w związku z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia.