Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 765/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2019-01-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Transport
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
journal: Dz.U.UE.L 2014 nr 60 poz 1  art. 23 ust. 1
law: Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie  drogowym i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz  zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych  odnoszących się do transportu drogowego.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Detka, Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Armański, Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.), Protokolant Starszy inspektor sądowy Katarzyna Tuz-Stando, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi W. B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów dotyczących transportu drogowego I. uchyla decyzję organu II instancji w zaskarżonej części, to jest w części utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji, nakładającą karę pieniężną w wysokości 1000 złotych z tytułu naruszenia z Ip. 6.1.4. załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym oraz nakładającą w związku z tym karę pieniężną w łącznej wysokości 6000 złotych; II. zasądza od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz W. B. kwotę 100 (sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z [...], po rozpatrzeniu odwołania W.B. od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z [...] o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 6000 zł, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, art. 4 pkt 22 lit. h, art. 92 a ust. 1 - 6, art. 92c ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 2200 ze zm.), dalej zwanej "u.t.d.", Ip. 6.2.1, lp. 6.1.4 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, art. 23, art. 34 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/1985 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego (tekst jednolity Dz. U. UEL 2014 60.1 ze zm.), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że podstawę faktyczną zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowiło nierejestrowanie za pomocą urządzenia rejestrującego lub cyfrowego urządzenia rejestrującego na wykresówce lub karcie kierowcy wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi oraz wykonywanie przewozu drogowego pojazdem wyposażonym w urządzenie rejestrujące lub cyfrowe urządzenie rejestrujące bez wymaganego sprawdzenia okresowego, badania kontrolnego lub kalibracji. Wszystko to stwierdzono podczas kontroli drogowej samochodu ciężarowego marki Volvo oraz naczepy, przeprowadzonej 10 kwietnia 2017 r. w miejscowości Z.W. na drodze krajowej nr 74, co udokumentowano protokołem kontroli z 10 kwietnia 2017 r.

Odnośnie naruszenia polegającego na wykonywaniu przewozu drogowego pojazdem wyposażonym w urządzenie rejestrujące lub cyfrowe urządzenie rejestrujące bez wymaganego sprawdzenia okresowego, badania kontrolnego lub kalibracji; Ip. 6.1.4. załącznika nr 3 do u.t.d., organ II instancji przytoczył treść art. 23 rozporządzenia 165/2014, zgodnie z którym:

Tachografy poddaje się regularnym przeglądom wykonywanym przez zatwierdzone warsztaty. Przeglądy te przeprowadza się przynajmniej raz na dwa lata.

Zakres przeglądów, o których mowa w ust. 1, obejmuje co najmniej sprawdzenie: czy tachograf jest właściwie zainstalowany i czy jest odpowiedni dla danego pojazdu, czy tachograf działa prawidłowo,

- czy tachograf jest opatrzony znakiem homologacji typu,

- czy zamocowana jest tabliczka instalacyjna,

- czy wszystkie plomby są nienaruszone i spełniają swoją funkcję,

- czy do tachografu nie są podłączone urządzenia manipulacyjne lub czy nie ma śladów użytkowania takich urządzeń,

- rozmiaru opon i faktycznego obwodu tocznego opon.

Warsztaty przeprowadzające przeglądy sporządzają protokół przeglądu, w przypadkach gdy konieczne było usunięcie nieprawidłowego działania tachografu, bez względu na to czy nastąpiło to w efekcie przeglądu okresowego, czy przeglądu przeprowadzonego na konkretne żądanie właściwego organu krajowego. Prowadzą oni wykaz wszystkich sporządzonych protokołów przeglądu.

Protokoły przeglądu są przechowywane co najmniej przez dwa lata od czasu sporządzenia protokołu. Państwa członkowskie decydują, czy protokoły przeglądu mają być w tym okresie przechowywane, czy przesyłane właściwemu organowi. Jeżeli warsztat, który sporządził protokoły, przechowuje takie protokoły przeglądu, na żądanie właściwego organu udostępnia protokoły przeglądu i kalibracji wykonanych w tym okresie.

Zgodnie z treścią przepisów załącznika IB rozporządzenia Rady nr 3821/85, Rozdział I lit f) “kalibracja" oznacza: aktualizację lub potwierdzenie parametrów pojazdu przechowywanych w pamięci danych. Parametry pojazdu obejmują identyfikację pojazdu (numery VIN, VRN i kod rejestrującego państwa członkowskiego) i charakterystyki pojazdu, (w, k, 1, wielkość opon, ustawienie ogranicznika prędkości (w stosownych przypadkach), bieżący czas UTC, bieżąca wartość licznika kilometrów); Aktualizację lub potwierdzenie jedynie czasu UTC uważa się za regulację czasu, a nie za kalibrację, pod warunkiem że nie jest to sprzeczne z wymaganiem 256. Do kalibracji urządzenia rejestrującego potrzebna jest karta warsztatowa

Stosownie do przepisów Działu VI “Sprawdzenia, inspekcji i naprawy" pkt 2 lp. 254 pkt 4 oraz lp. 256 - 258, Dodatek nr 10 pkt 3.6.4 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1360/2002 (Dz. Irz. WE L207 z 5.08.2002 r.), każdy przyrząd, tak nowy jak i po naprawie, jest kontrolowany pod względem prawidłowego funkcjonowania oraz dokładności odczytów i rejestracji, w granicach ustanowionych w rozdziale III pkt 2.1. i 2.2, i otrzymuje plomby zgodnie z pkt 3 rozdział V oraz jest kalibrowany. 3. Kontrola techniczna po instalacji.

Przeglądy okresowe urządzeń zainstalowanych w pojazdach przeprowadza się po każdej naprawie urządzenia, lub po jakiejkolwiek zmianie współczynnika charakterystycznego pojazdu lub skutecznego obwodu tocznego opon, lub gdy czas UTC urządzenia różni się od czasu UTC o więcej nże 20 minut, lub przy zmianie numeru VRN i przynajmniej raz w okresie dwóch lat (24 miesięcy) od ostatniej kontroli. Przeglądy okresowe obejmują następujące kontrole:

czy urządzenie rejestrujące działa prawidłowo, włącznie z funkcją gromadzenia danych na kartach do tachografów,

czy jest zachowana zgodność z wymaganiami rozdziału III pkt 2.1 i 2.2 co do maksymalnych tolerancji przy instalacji,

czy urządzenie rejestrujące opatrzone jest znakiem homologacji typu,

czy tabliczka instalacyjna określona w wymaganiu 250 oraz tabliczka znamionowa określona w wymaganiu 169 są zamocowane,

czy plomby na urządzeniu i na innych częściach instalacji są nienaruszone,

sprawdzenie rozmiaru opon i wyznaczenie faktycznego obwodu tocznego kół,

czy do urządzenia nie są podłączone żadne urządzenia służące do manipulacji.

Jeżeli jedno ze zdarzeń wymienionych w rozdziale III sekcja 9 (Wykrywanie zdarzeń i/lub usterek) pojawiło się od czasu poprzedniej inspekcji i producenci tachografów lub organy krajowe uważają, że stwarza ono zagrożenie dla bezpieczeństwa urządzenia, warsztat: a) porównuje dane identyfikacyjne czujnika ruchu podłączonego do skrzyni biegów z danymi sparowanego czujnika ruchu zarejestrowanymi w przyrządzie rejestrującym; b) sprawdza, czy informacje zapisane na tabliczce instalacyjnej są zgodne z informacjami zawartymi w przyrządzie rejestrującym; c) sprawdza, czy numer seryjny czujnika ruchu i numer homologacji, jeżeli są nadrukowane na obudowie czujnika ruchu, są zgodne z informacjami zawartymi w przyrządzie rejestrującym.

Warsztaty odnotowują w swoich sprawozdaniach z inspekcji wszystkie ustalenia dotyczące zniszczonych plomb lub urządzeń służących do manipulacji. Warsztaty przechowują przedmiotowe sprawozdania przynajmniej przez dwa lata i udostępniają je każdorazowo na wniosek właściwego organu W ramach przeglądu okresowego wykonuje się kalibrację.

Konsekwencją opisanych rozwiązań jest treść lp. 6.1.4 załącznika nr 3 do u.t.d. który sankcjonuje wykonywanie przewozu drogowego pojazdem wyposażonym w urządzenie rejestrujące lub cyfrowe urządzenie rejestrujące bez wymaganego sprawdzenia okresowego, badania kontrolnego lub kalibracji.

Organ odwoławczy podniósł, że oględziny kontrolowanego pojazdu wykazały, że zainstalowano w nim tachograf marki Stoneridge Electronics o nr seryjnym 466275/1012/06/A2 z nr podzespołu 900208R7.4/26R02, który wymaga kalibrowania nadajnika trzeciej generacji KITAS 2+. W toku kontroli stwierdzono, że w skrzyni biegów kontrolowanego pojazdu zainstalowano przerobiony nadajnik o nr 10313242/0912/07/A1 z datą pierwszego ustawienia czujnika 30-10-2012 18:44, z wmontowanym wewnątrz dodatkowym układem scalonym. Na czujniku ruchu zamontowana była plomba warsztatu 0077 PL-d, który dokonał legalizacji tachografu 19 listopada 2016 r.

Dodatkowo zainstalowanie powyższego niedozwolonego urządzenia manipulacyjnego powoduje, że tachograf nie odpowiada przepisom w zakresie rejestracji wymaganych okresów jazdy oraz legalizacji. Omawiane urządzenie manipulacyjne powoduje, że urządzenie może nie rejestrować prawidłowych danych dotyczących prędkości, przejechanych kilometrów i rodzaju aktywności kierowcy. Po wyłączeniu prawidłowego sygnału z nadajnika tachograf rejestruje podczas jazdy odpoczynek, a następnie zapisuje zafałszowane dane w urządzeniu rejestrującym oraz na karcie kierowcy. W opisanej sytuacji zamontowany w skrzyni biegów przerobiony nadajnik spowodował, że wykonane 19 listopada 2016 r. sprawdzenie okresowe tachografu utraciło swą ważność. Zatem kara pieniężna w wysokości 1000 zł została nałożona słusznie i zgodnie z przepisami prawa.

Dalej organ odwoławczy podał, że analiza okazanych do kontroli danych cyfrowych wykazała, że 5 kwietnia 2017 r. o 15:58 nie zostały zarejestrowane na karcie kierowcy dane w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi. W tym dniu od 04:10 do 14:25 kontrolowanym pojazdem, będącym w dyspozycji prawnej strony postępowania, kierował A.M., będący pracownikiem strony, przez cały 24-godzinny okres w tachografie znajdowała się karta tego kierowcy. O 15:58, 5 kwietnia 2017 r. pojazd poruszał się, ale zarówno na karcie kierowcy, jak i na tachografie rejestrował się odpoczynek. Brak rejestrowania wynikał z używania niedozwolonego urządzenia dodatkowego wpływającego na niewłaściwe funkcjonowanie urządzenia rejestrującego. Zatem organ I instancji dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego i słusznie nałożył karę pieniężną w wysokości 5000 zł za nierejestrowanie za pomocą urządzenia rejestrującego lub cyfrowego urządzenia rejestrującego na wykresówce lub na karcie kierowcy wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi.

Odnosząc się do zarzutów odwołania, Główny Inspektor wskazał, że organ I instancji dysponował materiałem dowodowym w postaci m.in. protokołu kontroli, pobranymi w toku kontroli danymi cyfrowymi, karty księgi rejestrowej z 10 kwietnia 2017 r., czy dokumentami przewozowymi, które potwierdziły powstanie naruszeń.

Organ odwoławczy podkreślił, że w niniejszej sprawie art. 92b u.t.d. nie znajdzie zastosowania, gdyż ustawodawca daje możliwość zastosowania tego zapisu tylko w przypadku, gdy podczas kontroli zostały stwierdzone naruszenia dotyczące czasu pracy kierowców. W niniejszej sprawie takie naruszenia nie miały miejsca. Brak jest również podstaw do zastosowania art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d., bowiem do wskazanych naruszeń doszło w okolicznościach, które przedsiębiorca powinien przewidzieć i nie dopuścić do ich zaistnienia. Strona w odwołaniu nie podała okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę do zastosowania art. 92 c u.t.d. Organ dodał, że profesjonalny przewoźnik powinien posiadać wiedzę w zakresie obowiązujących go przepisów. Ponadto, warsztat samowolnie nie zainstalowałby bez wiedzy przedsiębiorcy przerobionego nadajnika. Główny Inspektor zaznaczył, że stwierdzony przypadek nie był odosobniony i sytuacje, w których manipulowano danymi cyfrowymi miały miejsce w przeszłości. Zatem przedsiębiorca powinien zauważyć, że przykładowo zużyto więcej paliwa niż przejechano kilometrów.

W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze na powyższą decyzję, W.B. wniósł o jej uchylenie w zakresie nałożenia kary w wysokości 1000 zł tytułem naruszenia polegającego na wykonywaniu przewozu drogowego pojazdem wyposażonym w urządzenie rejestrujące lub cyfrowe urządzenie rejestrujące bez wymaganego sprawdzenia okresowego, badania kontrolnego lub kalibracji.

W uzasadnieniu skargi jej autor przytoczył treść protokołu kontroli i podkreślił, że zarówno w ustawie o transporcie drogowym, załącznikach do tej ustawy jak i rozporządzeniach unijnych brak jest jakichkolwiek przesłanek do stwierdzenie przez organy kontrolne, że wykonane 19 listopada 2016 r. sprawdzenie okresowe tachografu utraciło swą ważność. Zdaniem skarżącego okoliczność, że organ nie posiada uprawnień do stwierdzenia, że okresowe sprawdzenie tachografu utraciło swą ważność, potwierdza fakt, że oględzin tachografu dokonał uprawniony instalator.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek zauważyć należy, że przytoczony w niej fragment protokołu kontroli nie dotyczy niniejszej sprawy (inny kierowca, samochód oraz inna data kontroli).

Przedmiotem skargi jest część decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego, a mianowicie utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji w części nakładającej karę pieniężną w wysokości 1000 zł za naruszenie wymienione w załączniku nr 3 do u.t.d., w brzmieniu obowiązującym w dacie kontroli (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 1907 ze zm.), pod poz. 6.1.4. – wykonywanie przewozu drogowego pojazdem wyposażonym w urządzenie rejestrujące lub cyfrowe urządzenie rejestrujące bez wymaganego sprawdzenia okresowego, badania kontrolnego lub kalibracji. Tą samą decyzją, która stała się w tej części ostateczna i prawomocna wobec jej niezaskarżenia, została nałożona kara pieniężna w wysokości 5000 zł za naruszenie określone w powyższym załączniku pod poz. 6.2.1. – nierejestrowanie za pomocą urządzenia rejestrującego lub cyfrowego urządzenia rejestrującego na wykresówce lub karcie kierowcy wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi.

W sprawie nie jest sporne to, że kontrola pojazdu marki VOLVO o numerze rejestracyjnym [...], kierowanym przez A. M., miała miejsce 10 kwietnia 2017 r. Pojazd ten ostatnio przed tą kontrolą był poddany sprawdzeniu 19 listopada 2016 r. Jak wynika z ustaleń organu I instancji "w toku kontroli stwierdzono, że w skrzyni biegów kontrolowanego pojazdu zainstalowano przerobiony nadajnik o nr 10313242/0912/07/A1 z datą pierwszego ustawienia czujnika ruchu 30-10-2012 18:44, z wmontowanym wewnątrz dodatkowym układem scalonym. Na czujniku ruchu zamontowana była plomba warsztatu 0077 PL-d, który dokonał legalizacji tachografu". W dalszej części uzasadnienia swojej decyzji organ I instancji wskazał, że "Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wskazuje, iż urządzenie techniczne służące do manipulacji było w każdej chwili gotowe do użycia. Nie można jednak jednoznacznie wskazać kto, gdzie, kiedy i w jakich okolicznościach zamontował urządzenie..." Dodatkowo zauważyć należy, że fakt, iż takie urządzenie, w postaci przerobionego nadajnika z wmontowanym wewnątrz układem scalonym zostało zainstalowane, został stwierdzony nie przez samych kontrolujących w chwili kontroli drogowej, ale później, przez uprawnionego instalatora, co podnosił skarżący w odwołaniu w związku z zarzutem, że sam nie był w stanie stwierdzić nieprawidłowego działania tachografu.

Zgodnie z art. 23 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) z dnia 4 lutego 2014 r. nr 165/2015 w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85, w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego (Dz. Urz. UE L 60 z 28.02.2014, str. 1), zwanego dalej rozporządzeniem (UE) nr 165/2014, tachografy poddaje się regularnym przeglądom wykonywanym przez zatwierdzone warsztaty. Przeglądy te przeprowadza się przynajmniej raz na dwa lata. Z dalszej części tego artykułu wynika, jaki jest zakres tych przeglądów oraz to, że obejmują one także kalibrację. Przywołane przez organy przepisy wykonawcze do uchylonego rozporządzenia nr 3821/85 (mimo, że stosownie do art. 46 rozporządzenia (UE) nr 165/2014 nadal przejściowo obowiązywały) nie dają podstawy do uznania, że doszło do naruszenia, o którym mowa w załączniku nr 3 do stawy pod poz. 6.1.4. bez jednoczesnego ustalenia, że:

- po pierwsze, przedsiębiorca wiedział bądź z łatwością mógł się dowiedzieć, że doszło do awarii lub wadliwego działania tachografu, a więc, że badania okresowe stwierdzające prawidłowość kalibracji utraciły swoją aktualność (co wynika z art. 37 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 165/2014 r.)

- po drugie, że zainstalowanie urządzenia powodującego zakłócenie prawidłowej pracy tachografu miało miejsce po okresowym sprawdzeniu tachografu przez uprawniony warsztat.

Ten ostatni wymóg organ odwoławczy zdaje się podzielać, skoro w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia wskazuje, że "W opisanej sytuacji zamontowany w skrzyni biegów przerobiony nadajnik spowodował, że wykonane 19 listopada 2016 r. sprawdzenie okresowe tachografu utraciło swą ważność. Zatem kara pieniężna w wysokości 1000 zł została nałożona słusznie i zgodnie z przepisami prawa". Ze stwierdzenia tego wynika również, że organ uznał za ważne okresowe sprawdzenie tachografu w dniu 19 listopada 2016 r. Tymczasem, jak wynika z ustaleń organów obu instancji, na czujniku ruchu zamontowana była plomba warsztatu, który dokonał legalizacji tachografu w dniu 19 listopada 2016 r. Istnienie plomby może świadczyć o tym, że urządzenie zakłócające pracę tachografu istniało przed jej założeniem, a więc i przed badaniem okresowym przeprowadzonym 19 listopada 2016 r.; w każdym zaś razie żaden z organów nie ustalił, że do zainstalowania przerobionego nadajnika, z wmontowanym wewnątrz dodatkowym układem scalonym, doszło po tym badaniu. A tylko w takiej sytuacji można mówić o utracie aktualności tego badania, nakładającym na przedsiębiorcę obowiązek wykonania kolejnego badania czy też kalibracji.

Zdaniem składu orzekającego nie jest uzasadnione nakładanie kary pieniężnej za naruszenie polegające na wykonywaniu przewozu drogowego pojazdem wyposażonym w urządzenie rejestrujące lub cyfrowe urządzenie rejestrujące bez wymaganego sprawdzenia okresowego, badania kontrolnego lub kalibracji w sytuacji, gdyby do nieprawidłowego działania tachografu – do zainstalowania przerobionego czujnika jak miało to miejsce w niniejszej sprawie - doszło przed badaniem wykonanym przez uprawniony warsztat. W ten sposób bowiem na przedsiębiorcę zostałaby nałożona kara za nieprawidłowe – nierzetelne działanie warsztatu uprawnionego do przeprowadzenia badania. Ponadto, kontrola pojazdu w ramach okresowego badania, potwierdzona stosownym protokołem przeglądu, utwierdza przedsiębiorcę co do tego, że tachograf działa prawidłowo. Przedsiębiorca działając w zaufaniu do rzetelności badań przeprowadzanych przez uprawione warsztaty nie może odpowiadać za naruszenie opisane w wyżej zacytowanym załączniku nr 3 do ustawy pod poz. 6.1.4.

Mając powyższe na uwadze zaskarżona decyzja, to jest w zaskarżonej części podlegała uchyleniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej P.p.s.a.

Ponownie rozpoznając sprawę organ będzie miał na uwadze wyżej przedstawioną wykładnię przepisów związanych z naruszeniem wymienionym w załączniku nr 3 do ustawy pod poz. 6.1.4. w brzmieniu opisanym wyżej. W związku z tym organ winien ustalić, czy było możliwe zamontowanie czujnika zakłócającego pracę tachografu bez naruszenia założonej 19 listopada 2016 r. plomby. Tylko w przypadku odpowiedzi twierdzącej na to pytanie i po ustaleniu, że faktycznie przerobiony czujnik został zamontowany po 19 listopada 2016 r., będzie dopuszczalne nałożenie na skarżącego kary pieniężnej w wysokości 1000 złotych. Jednakże w takiej sytuacji organ winien odnieść się do podniesionych w odwołaniu zarzutów i przeanalizować, czy skarżący miał podstawy do stwierdzenia, że tachograf działa wadliwie, co zobowiązywałoby go, stosownie do art. 37 rozporządzenia (UE) nr 165/2014 r., do jego naprawy polegającej na kalibracji

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200. w zw. z art. 205 § 1 P.p.s.a .