Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SAB/Wr 42/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2009-11-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6074 Przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Zobowiązano do wydania aktu
Powołane przepisy: article: art. 35
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Olga Białek Sędzia WSA Andrzej Cisek Protokolant Anna Biłous po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 25 listopada 2009r. sprawy ze skargi J. i M. Dz. na bezczynność Prezydenta Miasta W. w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności I. zobowiązuje Prezydenta Miasta W. do wydania rozstrzygnięcia w sprawie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości położonej w W. przy ul. P. [...] w terminie 30 dni od otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy. II. zasądza od Prezydenta Miasta W. na rzecz skarżących kwotę 100 (słownie: sto) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...]r. nr [...]Prezydent Miasta W. odmówił skarżącym J. i M. Dz. przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości położonej w W. przy ul. P. [...] w W., której skarżący są wieczystymi użytkownikami.

Decyzją z dnia [...]r. nr [...]Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. uchyliło powyższą decyzję i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia.

W dniu [...]r. skarżący skierowali do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. zażalenie w trybie art. 37 kpa podając, że od [...]r. organ I instancji nie wydał decyzji w przedmiotowej sprawie.

W dniu [...]r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynęła skarga M. i J. Dz na bezczynność Prezydenta Miasta W. w sprawie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości położonej w W. przy ul. P.[...] w W.

Skarżący podali, że Prezydent Miasta W. nie wydał decyzji po uchyleniu jego negatywnej decyzji z dnia [...]r. przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...]r. i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia. Wskazali, że po 60 dniach otrzymali pismo od organu wzywające do dostarczenia aktualnej inwentaryzacji budynku mieszkalnego i podjęli polemikę z merytorycznym stanowiskiem organu podkreślając, że przepisy "stanowione dla przekształceń" jednoznacznie określają, jakie dokumenty są potrzebne do dokonania przekształcenia.

W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta W. podał, że skarżący zostali wezwani do dostarczenia inwentaryzacji budynku, z której wynika, że przedmiotowa nieruchomość zabudowana jest w 36,76 % lokalem użytkowym, a w 63,24 % lokalem mieszkalnym. Ponieważ organ został poinformowany przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W., iż nadbudowa wykonana jest nielegalnie, a skarżący twierdzą, że działka zabudowana jest budynkiem mieszkalnym, na podstawie art. 64 § 2 kpa skarżący zostali wezwani do usunięcia braków we wniosku poprzez dostarczenie "pozwolenia na użytkowanie nadbudowy pawilonu handlowego" wydanego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego i do dnia sporządzenia odpowiedzi na skargę dokumentu takiego nie przedłożyli.

W nadesłanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu piśmie z dnia [...]r. skarżący - nawiązując do treści odpowiedzi na skargę - podali, że nie jest prawdziwy zarzut, iż nadbudowa przedmiotowej nieruchomości została wykonana nielegalnie, bowiem zrealizowano ją na podstawie pozwolenia na budowę i oddano do użytkowania na cele mieszkaniowe w dniu [...]r., a decyzja, na którą powołuje się organ, dotyczy innej osoby.

Odnosząc się do powyższego pisma skarżących Prezydent Miasta W. podjął polemikę ze stanowiskiem skarżących i wywiódł, że nieuzasadnione jest twierdzenie skarżących o bezczynności organu, albowiem organ wezwał ich do uzupełnienia wniosku o pozwolenie na użytkowanie, jednak nie otrzymał zawnioskowanego dokumentu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Rozpatrując skargę wniesioną na bezczynność organu administracji publicznej, a więc w trybie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), kontrola sądowa ograniczona jest wyłącznie do ustalenia, czy skarga została wniesiona w sprawie, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, czy strona skarżąca wyczerpała środki przewidziane w art. 37 kpa oraz czy zwłoka w wydaniu decyzji przekracza terminy określone w art. 35 kpa.

Sprawy wymienione w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi to takie, w których powinna być wydana decyzja administracyjna, albo postanowienie, na które służy zażalenie lub kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty, czy też postanowienie mające zapaść w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz w których mają być wydane nie wymienione wyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

W rozpatrywanej sprawie skarżący domagali się wydania decyzji w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, której są wieczystymi użytkownikami. W sprawie tej Prezydent Miasta W. nie wydał decyzji po uchyleniu jego decyzji z dnia [...]r. przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...]r. i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia.

W tym stanie rzeczy stwierdzić trzeba, iż rozpatrywana skarga została wniesiona w sprawie, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a zatem spełniona została pierwsza przesłanka pozwalająca na merytoryczne rozpoznanie skargi.

Zgodnie z art. 37 § 1 kpa na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa lub ustalonym w myśl art. 36 kpa stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.

Biorąc pod uwagę, że skarżący przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zwracali się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z zażaleniem w trybie art. 37 kpa, stwierdzić trzeba, że druga przesłanka pozwalająca na merytoryczne rozpoznanie skargi również została spełniona.

W tym stanie rzeczy rozważyć należy, czy w sprawie tej organ administracyjny pozostaje w zwłoce. Prezydent Miasta W. uważa bowiem, że nie jest bezczynny, gdyż wezwał skarżących do uzupełnienia wniosku o pozwolenie na użytkowanie, jednak nie otrzymał żądanego dokumentu.

Rozpatrując skargę na bezczynność Sąd nie ocenia merytorycznego sposobu rozpatrywania sprawy przez organ administracyjny, a jedynie to, czy organ ten pozostaje w zwłoce. Mając na uwadze unormowania zawarte w szczególności w art. 7, 8, 9, 12, 35, 64 § 2, 75, 77 i 80 kpa, stwierdzić należy, iż to na organie administracji publicznej spoczywa obowiązek zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego oraz podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy. Załatwienie sprawy winno przy tym nastąpić bez zbędnej zwłoki (art. 35 § 1 kpa). Jeżeli zaś zachodzi konieczność usunięcia braków, należy wezwać do ich usunięcia w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania (art. 64 § 2 kpa). Organ zatem nie może poprzestać na wezwaniu strony do przedłożenia określonego dokumentu (usunięcia braku) i od tego momentu nie podejmować żadnych czynności zmierzających do załatwienia sprawy. Jeżeli więc - tak jak w niniejszej sprawie - organ administracyjny poprzestał na wezwaniu strony do przedłożenia określonego dokumentu (abstrahując od tego, czy uczynił to słusznie, czy też nie) i nie podejmuje od tego czasu żadnych czynności pozwalających na zakończenie sprawy, to pozostaje w bezczynności.

W tym stanie rzeczy - zgodnie z art. 149 oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - orzeczono jak w sentencji.