Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 206/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2018-05-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Pozostawiono skargę bez rozpatrzenia
Powołane przepisy: article: art. 61 ust. 6 pkt 1 w związku z art. 61 ust. 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1460
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych  w perspektywie finansowej 2014- 2020  - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Grzegorz Panek / spr./ Sędziowie WSA Jarosław Szaro WSA Kazimierz Włoch Protokolant sekr. sąd. Joanna Kulasa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 maja 2018 r. sprawy ze skargi M. K. na uchwałę Zarządu Województwa [...] z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od negatywnej oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie projektu pn. "..." postanawia 1) pozostawić skargę bez rozpatrzenia, 2) zwrócić skarżącemu kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi M. K. (określanego dalej także jako "skarżący" lub "wnioskodawca") była uchwała Zarządu Województwa P. z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od negatywnej oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie projektu pn. " ... ".

Z akt sprawy wynika, że M.K., prowadzący działalność gospodarczą pod firmą A. w Ł., zgłosił w trybie konkursowym wniosek o przyznanie ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa P. na lata 2014-2020, oś priorytetowa I. Konkurencyjna i innowacyjna gospodarka, Działanie 1.4 Wsparcie MŚP, nr naboru [...], pomocy (dofinansowania) na operację pod ww. nazwą.

W piśmie z dnia 25 października 2015 r. nr [...], Zarząd Województwa, działający za pośrednictwem zastępcy Dyrektora Departamentu Wspierania Przedsiębiorczości, poinformował wnioskodawcę o negatywnej ocenie wniosku na etapie oceny merytorycznej. Uznano, że nie spełniał on kryteriów merytorycznych dopuszczających standardowych. Nie dopuszczono go zatem do dalszego etapu, tj. oceny jakościowej.

Przeciwko ww. informacji wniesiono protest. Wnioskujący nie zgodził się z zaprezentowaną oceną dotyczącą kryterium VIII - zapewnienia trwałości rezultatów projektu od zakończenia jego realizacji, a także kryterium IX - wykonalności instytucjonalnej oraz finansowania projektu. Ponadto w piśmie z dnia 12 kwietnia 2017 r. zwrócił się do Zarządu Województwa o umożliwienie dokonania zmian we wniosku.

Protest nie został uwzględniony. W uchwale z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] Zarząd Województwa podał, że po ponownej ocenie zakwestionowanych kryteriów eksperci podtrzymali dotychczasowe stanowisko.

W dniu 9 czerwca 2017 r. M. K. wystąpił do Zarządu Województwa z "odwołaniem" od ww. uchwały, domagając się ponownej weryfikacji protestu. W odpowiedzi na nie, w piśmie z dnia 13 czerwca 2017 r., Zarząd poinformował M. K., że Regulamin konkursu nie przewiduje wniesienia odwołania od wyników oceny wniosku innego niż protest, a następnie skargi do sądu administracyjnego.

W dniu 30 czerwca 2017 r. M. K. złożył w biurze podawczym tut. Sądu skargę.

Postanowieniem z dnia 5 lipca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie pozostawił skargę bez rozpatrzenia, ale na skutek skargi kasacyjnej postanowieniem z dnia 6 lutego 2018 r. II GSK 4211/17, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie. Sprawę zarejestrowano ponownie w tut. Sądzie, pod sygn. I SA/Rz 206/18, i skierowano do rozpoznania na rozprawie w dniu 10 maja 2018 r.

Przed rozpoznaniem sprawy Sąd wezwał Zarząd Województwa do uzupełnienia akt sprawy o dokumenty niezbędne do rozpoznania sprawy, w tym dowód doręczenia M. K. zaskarżonej uchwały.

W złożonej odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa wniósł o oddalenie skargi.

W piśmie z 8 maja 2018 r. stanowisko w sprawie wyraziła pełnomocnik skarżącego, wnosząc o uwzględnienie skargi, dopuszczenie zgłoszonych dowodów i orzeczenie o kosztach postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Z powodu uchybienia terminu do wniesienia skargi należało pozostawić ją bez rozpatrzenia, a uiszczony wpis zwrócić z powodu niemożności rozpoznania skargi.

Z akt sprawy wynika, że zaskarżoną uchwałę doręczono skarżącemu 8 czerwca 2017 r. Pomimo tego, że na stronie 8 zawierała ona prawidłowe pouczenie o prawie, sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, M. K. w piśmie oznaczonym datą 9 czerwca 2017 r. (data wpływu do Urzędu Marszałkowskiego także 9 czerwca 2017 r.) wystąpił do Zarządu Województwa z "odwołaniem" od uchwały, domagając się od tej instytucji ponownej weryfikacji protestu. Formułując szereg zarzutów oświadczył, że gotów byłby udać się z nimi na drogę sądową, jednak z uwagi na obustronną korzyść wolałby, aby Zarząd ponownie zweryfikował protest. W odpowiedzi na nie, w piśmie z dnia 13 czerwca 2017 r., Zarząd poinformował M. K., że zgodnie z Regulaminem konkursu od negatywnej oceny wniosku przysługiwało mu prawo wniesienia protestu, z którego skorzystał, a ten został rozpoznany uchwałą z dnia [...] maja 2017 r. W uchwale zawarte było pouczenie o prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, a Regulamin konkursu nie przewidywał wniesienia odwołania od wyników oceny wniosku innego niż wyżej opisany. Skargę do Sądu wywiedziono dopiero po tych zdarzeniach, a miało to miejsce dnia 30 czerwca 2017 r. Termin do wniesienia skargi, wynoszący 14 dni od dnia otrzymania informacji o wyniku rozpatrzenia protestu, jak określa go przepis art. 61 ust. 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2017 r. poz. 1460 ze zm. - określanej dalej jako ustawa wdrożeniowa), upłynął w dniu 22 czerwca 2017 r.

W przedstawionych okolicznościach faktycznych obowiązkiem Sądu, określonym wprost w art. 61 ust. 6 pkt 1 ustawy wdrożeniowej, było pozostawienie skargi bez rozpatrzenia. Przepis ten stanowi bowiem w sposób bezwzględny, że wniesienie skargi po terminie, o którym mowa w ust. 2, powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. Sąd administracyjny, orzekając na mocy art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) dalej określanej skrótem: "p.p.s.a.", w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, w tym m. in. ustawy wdrożeniowej, obowiązany był stosować środki określone w tych przepisach. Przed przystąpieniem do merytorycznej oceny skargi musiał zatem w pierwszej kolejności ocenić jej dopuszczalność, także pod kątem jej wniesienia w przepisanym terminie.

Sąd nie mógł przyjąć, że termin do wniesienia skargi rozpoczął bieg dopiero w dniu doręczenia M. K. pisma Zarządu z dnia 13 czerwca 2017 r. (tj. dnia 16 czerwca 2017 r.), ponieważ nie stanowiło ono informacji o nieuwzględnieniu protestu, o której mowa w art. 61 ust. 2 ustawy wdrożeniowej, a tylko odpowiedź na propozycje M. K. pozasądowego załatwienia kwestii spornych między stronami bez występowania na drogę postępowania sądowego. Samego "odwołania" nie sposób było ocenić jako skargi, ponieważ nie tylko, że nie zostało ono adresowane do Sądu, ale też złożone w Urzędzie Marszałkowskim a nie bezpośrednio w Sądzie, jak również jego treść jednoznacznie wskazuje, że wolą autora pisma nie było - na ówczesnym etapie, inicjowanie postępowania sądowego, lecz dojście do porozumienia z Zarządem w trybie pozasądowym. Dysponował on zaś prawidłowym pouczeniem o prawie, terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, stąd powinien mieć świadomość skutków podejmowanych czynności. W zakresie pouczenia Zarząd dopełnił ciążącego na nim obowiązku w sposób prawidłowy. Nie mógł więc w tych okolicznościach zostać zastosowany przez Sąd przepis art. 63 ustawy wdrożeniowej, ponieważ zaskarżona uchwała zawiera prawidłowe pouczenie o prawie, terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, stąd ochrona z niego płynąca nie była wymagana.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 ust. 6 pkt 1 w związku z art. 61 ust. 2 ustawy wdrożeniowej, Sąd postanowił pozostawić skargę bez rozpatrzenia.

Z kolei o zwrocie wpisu postanowiono na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., znajdującym odpowiednie zastosowanie w sprawie z mocy art. 64 ustawy wdrożeniowej.