Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SAB/Wr 1360/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2022-04-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Habuda po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 kwietnia 2022 r. sprawy ze skargi P. A. M. C. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (słownie: sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

W dniu 9 września 2021 r. P. A. M. C. (dalej: strona skarżąca, skarżąca), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.

W wykonaniu zarządzenia z dnia 1 marca 2022 r., pismem z dnia 30 marca 2022 r. wezwano skarżącą do nadesłania dowodu wniesienia ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie. Na wykonanie wskazanej w wezwaniu czynności zakreślono skarżącej termin 7 dni, pod rygorem uznania, że nie doszło do wniesienia w sprawie ponaglenia na bezczynność Wojewody.

Wezwanie zostało skutecznie doręczone upoważnionej osobie w dniu 1 kwietnia 2022 r. Termin na wykonanie wskazanych w wezwaniu czynności upływał więc z dniem 8 kwietnia 2022 r. (piątek).

W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca przesłała do Sądu pismo z dnia 1 kwietnia 2022 r., załączając do niego podpisane ponaglenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329), sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia - taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Ponadto zgodnie z art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.

Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego (w tym skargi i przesłanych akt) nie wynika aby przed wniesieniem skargi skarżąca złożyła ponaglenie na bezczynność Wojewody w rozpatrzeniu wniosku, kierowane do organu wyższego stopnia. Na okoliczność braku ponaglenia zwrócił także uwagę organ podnosząc tę kwestię w odpowiedzi na skargę i wskazując, że przed wniesieniem skargi nie zostały wyczerpane przysługujące stronie środki zaskarżenia. Skarżąca na wezwanie Sądu do przedłożenia dowodów wniesienia ponaglenia przesłała pismo z dnia 22 stycznia 2021 r. stanowiące ponaglenie, którego kserokopia była uprzednio załączona do skargi. Wyjaśnić należy, że sam dokument, nie zawierał pieczęci świadczących o jego wpływie do organu, nie zostały też przedłożone żadne inne dowody złożenia pisma do organu (np. zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki kierowanej do organu). Wymaga podkreślenia, że nadesłane dokumenty nie pozwalają na ocenę złożenia ponaglenia do Wojewody i świadczą jedynie o sporządzeniu takiego pisma. Nie można uznać, że samo twierdzenie strony o wniesieniu pisma stanowi dowód na zaistnienie tej okoliczności, w szczególności uwzględniając wskazanie w odpowiedzi na skargę przez Wojewodę brak wpłynięcia ponaglenia.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy (pkt II sentencji postanowienia).