Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 504/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-11-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 259 § 1, art. 258 § 2 pkt 6-8, art. 259 § 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Z. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 22 września 2011 r., sygn. akt V SO/Wa 8/11 w zakresie odrzucenia sprzeciwu w sprawie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi Z. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 22 września 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił sprzeciw Z. K. od postanowienia referendarza sądowego z dnia 1 lipca 2011 r. odmawiającego skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że postanowienie z dnia 1 lipca 2011 r. z prawidłowym pouczeniem o prawie i terminie do wniesienia sprzeciwu zostało skarżącemu doręczone w dniu 11 lipca 2011 r. Skarżący w dniu 19 lipca 2011 r. (data stempla pocztowego) wniósł sprzeciw. Ponieważ termin do złożenia sprzeciwu upłynął bezskutecznie w dniu 18 lipca 2011 r., Sąd odrzucił sprzeciw na podstawie art. 259 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.).

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wskazał, że z uwagi na kłopoty zdrowotne "z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy" wystąpił za późno, więc wniósł o przywrócenie terminu do jego rozpatrzenia. Wskazał, że korzystał z pomocy lekarza, a adresowaną do niego korespondencję odebrała żona, z którą ma złe relacje. Skarżący odniósł się również do istoty sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 259 § 1 p.p.s.a., od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia. Zgodnie z treścią art. 259 § 2 p.p.s.a. sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

W rozpoznawanej sprawie odpis postanowienia z dnia 1 lipca 2011 r. o odmowie przyznania skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie wraz z pouczeniem o dopuszczalności, terminie i sposobie jego zaskarżenia został stronie doręczony 11 lipca 2011 r., natomiast skarżący dopiero w dniu 19 lipca 2011 r. w polskim urzędzie pocztowym nadał sprzeciw. W związku z powyższym, jak słusznie stwierdził sąd I instancji, termin siedmiodniowy w tym przypadku upłynął 18 lipca 2011 r. Okoliczności te nie są przez skarżącego kwestionowane, a nawet sam potwierdza, że złożył sprzeciw dwa dni za późno.

Natomiast podniesione w zażaleniu okoliczności mogłyby ewentualnie uzasadniać wniosek o przywrócenie terminu. Z akt sprawy wynika jednak, że wniosek taki nie został złożony.

Wobec powyższego, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji prawidłowo odrzucił sprzeciw.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.