Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 7/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-02-06 00:00:00+01:00 ()
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezes Rady Ministrów
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Pisula - Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi S. G. na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w sprawie udostępnienia informacji publicznej postanawia -odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu –


UZASADNIENIE

II SAB/Wa 7/07

UZASADNIENIE

W dniu [...] grudnia 2006 r. S. G. wniósł, za pośrednictwem organu, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Postanowieniem z dnia 26 marca 2007 r. sygn. akt II SAB/Wa 7/07 Sąd odrzucił wyżej wskazaną skargę. W dniu [...] maja 2007 r., w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 26 marca 2007 r., skarżący zwrócił się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Pismem z dnia [...] maja 2007 r. Sąd przesłał skarżącemu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, celem jego wypełnienia i zwrotu do Sądu w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

W dniu [...] czerwca 2007 r., w wykonaniu wezwania Sądu, skarżący nadesłał wypełniony urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy wskazując, iż wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata. Uzasadniając wniosek podał, że pozostaje w ubóstwie i nie uzyskuje żadnych dochodów. Z treści jego oświadczenia zawartego w rubryce nr 7 formularza wynikało, że nie posiada on żadnego majątku. Skarżący wskazał również, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną oraz dwoma pełnoletnimi synami, jednak w rubryce dotyczącej dochodów (rubryka nr 10 urzędowego formularza), w której należy wpisać dochody wnioskodawcy i osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym, nie umieścił informacji dotyczących wyżej wskazanych członków rodziny, ograniczając się jedynie do stwierdzenia, iż nie osiąga on jakiegokolwiek dochodu.

Z uwagi na wyżej wymienione braki w oświadczeniu majątkowym skarżący, w trybie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dwukrotnie wzywany był do nadesłania dodatkowych oświadczeń i przedłożenia dodatkowych dokumentów źródłowych dotyczących jego stanu majątkowego i dochodów (wezwania z dnia [...] lipca 2007 r. i z [...] października 2007 r., które to zostały skarżącemu doręczone w dniu [...] (k-[...]) oraz [...] (k-[...]).

Pomimo upływu terminów we wskazanych wyżej wezwaniach skarżący nie nadesłał żądanych dokumentów i oświadczeń.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Stosownie do uregulowań zawartych w art. 245 § 2 cytowanej ustawy prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 cyt. ust.).

W niniejszej sprawie skarżący wnosząc o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym oświadcza, że żyje w ubóstwie, nie posiada majątku ani żadnych dochodów. Jednocześnie nie wskazał jednak, czy pozostający z nim we wspólnym gospodarstwie domowym osoby osiągają jakieś dochody.

Ze względu na bardzo małą ilość informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy, w celu uzyskania pełnej wiedzy o stanie majątkowym skarżącego, był on dwukrotnie wzywany o nadesłanie dodatkowych informacji, dokumentów i oświadczeń. W powoływanych wezwaniach precyzyjnie wskazano wnioskodawcy jakie dokumenty powinien nadesłać (wyciąg z posiadanych rachunków w bankowych, oświadczenie czy jest osobą bezrobotną, oświadczenie czy pozostające z nim we wspólnym gospodarstwie domowym osoby osiągają jakiekolwiek dochody, oświadczenie o korzystaniu ze świadczeń z pomocy społecznej oraz oświadczenie o wysokości stałych miesięcznych dodatków). Dodatkowo, w każdym wezwaniu zawarte było pouczenie o treści art. 255 cyt. ustawy oraz § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz.U. Nr 227, poz. 2245).

Pomimo dwukrotnych wezwań kierowanych do wnioskodawcy o złożenie dodatkowych oświadczeń i przedłożenie dodatkowych dokumentów źródłowych dotyczących stanu majątkowego, wnioskodawca nie udzielił Sądowi żądnych wyjaśnień.

Ciężar dowodu, co do wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy, spoczywa na stronie składającej wniosek o przyznanie prawa pomocy. Jednocześnie warunkiem przyznania osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym jest wykazanie przez tą osobę, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.

W ocenie Sądu, informacje zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy, niepoparte dokumentami i oświadczeniami, do złożenia których był wzywany w trybie art. 255 cytowanej ustawy wnioskodawca, nie stanowią wystarczających dowodów na to, że skarżący nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Nie zawarcie przez wnioskodawcę w formularzu PPF istotnych informacji dotyczących jego stanu majątkowego oraz niewykonywanie wezwań do niego kierowanych uniemożliwiło Sądowi ustalenie okoliczności uzasadniających przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Ze względu na powyższe na podstawie art. 246 § 1 pkt. 2 z zw. 254 § 1 ppsa orzeczono jak w postanowieniu.