Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 623/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-08-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 sierpnia 2007 r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2007 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji skargę oddala


UZASADNIENIE

M. M. wniosła do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. o wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] sierpnia 2005r. znak : [...], wydanej przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G.

Powyższą decyzją, na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane organ nadzoru budowlanego zobowiązał inwestora, W. K. do sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych przy realizacji przebudowy budynku mieszkalnego oraz do usunięcia niezgodności w stosunku do Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( Dz. U. z 2002r. Nr 75, poz. 690 ze zm.) tj. likwidacji otworów okiennych usytuowanych w ścianie i granicy północnej poprzez ich zamurowanie. Termin wykonania tych czynności ustalono na dzień [...] września 2005r.

Wniosek o stwierdzenie nieważności ww. decyzji M. M. uzasadniła tym, że wydanie decyzji w oparciu o art. 51 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane musiało zostać poprzedzone wydaniem postanowienia określonego w art. 50 ust. 1 tej ustawy. W ocenie skarżącej, doszło do rażącego naruszenia prawa, gdyż; przebudowa obiektu budowlanego została umieszczona w kategorii robót budowlanych, w pojęciu budowy nie mieści się pojęcie przebudowy obiektu budowlanego, a nadto w art. 51 ust. 4 jest mowa o zakończeniu budowy, a nie wykonaniu czy zakończeniu robót budowlanych, przepis art. 51 ust. 7 ustawy -Prawo budowlane odsyła do odpowiedniego stosowania art. 51 ust. 1 tej ustawy, ale nie w pełnym zakresie. Dlatego w stanie faktycznym sprawy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nie posiadał uprawnienia do wydania decyzji, na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 w związku z czym rażąco naruszył prawo.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w P., decyzją z dnia [...] lutego 2006r., na podstawie art. 158 § 1 oraz art. 104 ustawy z

dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] sierpnia 2005r.

W uzasadnieniu organ wskazał, że merytoryczna ocena złożonego wniosku wymaga ustalenia, czy przedmiotem postępowania administracyjnego prowadzonego przez organ nadzoru budowlanego pierwszej instancji była - nie będącą budową -"przebudowa" czy też "budowa".

W ocenie organu, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. prawidłowo uznał wykonane roboty budowlane za budowę (a ściślej rzecz biorąc : rozbudowę) obiektu budowlanego. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. wskazał, że z mapy sytuacyjnej będącej częścią zatwierdzonego projektu budowlanego stanowiącego załącznik do decyzji Starosty G. z dnia [...] września 2004r. wynika wprost, że roboty budowlane objęte tym pozwoleniem związane były także z rozbudową jednorodzinnego budynku mieszkalnego posadowionego na działce nr [...], położonej przy ul. [...] w G. Ponadto organ wskazał, że dla oceny konieczności wydania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. postanowienia o wstrzymaniu prowadzenie robót budowlanych zasadnicze znaczenie mają postanowienia zawarte w art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego. Pomimo, że przepis ten dotyczy działań organu nadzoru budowlanego po wykonaniu obowiązków, o których jest mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, to z jego treści wprost wynika, że - jeżeli budowa została zakończona - właściwy organ wydaje decyzję wyłącznie w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego. Pominięcie przez ustawodawcę obowiązku jednoczesnego rozstrzygania o wznowieniu robót budowlanych, świadczy jednoznacznie o braku obowiązku ich uprzedniego wstrzymania przez organ nadzoru budowlanego stosownym postanowieniem.

W ocenie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, skoro wykonane roboty budowlane były budową (rozbudową) obiektu budowlanego (art. 3 pkt 6 Prawa budowlanego) a Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. nie miał obowiązku wstrzymania ich prowadzenia z uwagi na fakt zakończenia budowy, to decyzja tego organu z dnia [...] sierpnia 2005r. nie został wydana z naruszeniem prawa, a tym bardziej - " z rażącym naruszeniem prawa".

Odwołanie od powyższej decyzji wniosła M. M. wnoszą o jej uchylenie oraz stwierdzenie nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] sierpnia 2005r.

Skarżąca podniosła, że dokonana przez organ wykładnia przepisu art. 51 prowadzi do wniosku, że art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego należy uznać za zbędny, co jest nie do pogodzenia z zasadą racjonalnego prawodawcy. Wskazała, że sposób postępowania organu nadzoru budowlanego w przypadku stwierdzenia, że roboty budowlane są wykonywane w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach, należy rozstrzygać z uwzględnieniem art. 50, art. 50 a i art. 51 - ustawy Prawo budowlane. W ocenie skarżącej, ustalenia dokonane przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. są błędne i oparte na niewłaściwej interpretacji obowiązujących przepisów prawa, bez uwzględnienia całości obowiązujących uregulowań prawnych i dokonywanych w tym zakresie zmian przepisów.

Po rozpatrzeniu odwołania skarżącej Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] kwietnia 2006r. znak : [...] uchylił decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2006r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Zdaniem organu odwoławczego, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego przeprowadził postępowanie wyjaśniające z naruszeniem art. 7 i art. 77 Kodeksu postępowania administracyjnego. Z protokołu kontroli przedmiotowej inwestycji z dnia [...] lipca 2005r. wynika bowiem, że inwestor wykonał dwa otwory okienne i otwór drzwiowy od strony zachodniej, natomiast w decyzji z dnia [...] sierpnia 2005r. organ I instancji nałożył na inwestora obowiązek likwidacji otworów okiennych usytuowanych w ścianie i granicy północnej, poprzez ich zamurowanie. Organ odwoławczy wskazał, że przedmiotowa kwestia ma podstawowe znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy i dlatego zachodzi konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, przez organ I instancji w tym zakresie.

Skargę na powyższą decyzję wniosła M. M. domagając się stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] sierpnia 2005r. z uwagi na rażące naruszenie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 5 października 2006r. uchylił zaskarżoną decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2006r.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że organ II instancji mając na względzie treść art. 156 k.p.a. powinien był ocenić, czy rzeczywiście roboty budowlane były wykonane/zakończone/ w dacie decyzji administracyjnej wydanej w trybie art. 51 Prawa budowlanego z 1994r. oraz czy brak uprzedniego wydania przez organ powiatowy postanowienia w trybie art. 50 Prawa budowlanego /o ile budowa nie była zakończona/ stanowi rażące naruszenia prawa w rozumieniu art. 156 k.p.a. Zdaniem Sądu, niedokonanie takiej oceny, niezbędnej do weryfikacji kontrolowanej decyzji w zakresie przesłanek nieważnościowych i wydanie przez organ odwoławczy decyzji kasacyjnej / art. 138 § 2 k.p.a./ zamiast reformacyjnej, stanowi o naruszeniu art. 138 § 2 k.p.a. i jako uchybienie proceduralne mogące mieć istotny wpływ na wynik rozstrzygnięcia było podstawą do uchylenia zaskarżonej decyzji.

Rozpoznając ponownie sprawę, po uchyleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny decyzji kasacyjnej, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lutego 2007r. utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2006r.

W uzasadnieniu organ podniósł, że w przypadku gdy roboty budowlane były wykonywane zgodnie z zasadami sztuki budowlanej, należy umożliwić inwestorowi doprowadzenie wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem. Dlatego też w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego, lub innych istotnych warunków pozwolenia na budowę, właściwy organ nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót. Natomiast, w przypadku robót już wykonanych zbędne staje się postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych, a także wydanie decyzji nakazującej zaniechanie dalszych robót. Organ odwoławczy wskazał, że wydana przez Powiatowego Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. decyzja z dnia [...] sierpnia 2005r. w przedmiocie nakazu sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych, jest prawidłowa i nie jest obarczona żadną z wad wymienionych w art. 156 § 1 k.p.a. Z tego względu, organ potwierdził stanowisko [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego zawarte w decyzji z dnia [...] lutego

2006r. Ponadto stwierdził, że ze względu na fakt zakończenia robót budowlanych przez inwestora, wbrew stanowisku skarżącej, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. nie miał obowiązku wydania postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych dotyczących przedmiotowej inwestycji.

Skargę na powyższą decyzję wniosła M. M. domagając się jej uchylenia, ze względu na niewłaściwą interpretację przez organ obowiązujących przepisów ustawy - Prawo budowlane. Ponadto, skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] sierpnia 2005r.

Zdaniem skarżącej, przepis art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy Praw budowlane nie zezwala na jego samodzielne stosowanie bez uprzedniego skorzystania z przepisu art. 50 Prawa budowlanego, a ponadto użycie w nim czasownika w formie niedokonanej "wykonywanych robót budowlanych" wskazuje wyraźnie na możliwość skorzystania z tego przepisu w przypadku toczących się robót budowlanych, a nie zakończenia robót budowlanych, jak w przedmiotowej sprawie. Skarżąca podniosła, że z zapisu art. 51 ust. 1 Prawa budowlanego wynika jednoznacznie, że organ może wydać decyzję na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1-3, jeżeli od wydania postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych upłynęły 2 miesiące. W ocenie skarżącej, trudne jest do przyjęcia, że organ może wydać decyzję na podstawie art. 51 ust. 1 ustawy w sytuacji, gdy nie prowadził wcześniej w ogóle postępowania w oparciu o art. 50 Prawa budowlanego. Taka interpretacja przepisów nie jest zgodna z literalnym brzmieniem przepisu art. 51 ust. 1 Prawa budowlanego i mogłaby doprowadzić do nadużyć po stronie organów nadzoru budowlanego, a nadto zbędnym stałby się zapis art. 51 ust. 7 ustawy, co kłóciłoby się z zasadą racjonalnego ustawodawcy. Skarżąca uważa, że wydanie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. decyzji na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego pomimo, że przepis ten łączy wydanie decyzji tej treści z wcześniejszym wydaniem postanowieniem o wstrzymaniu robót budowlanych, za rażące naruszenie prawa przez organ I instancji.

Skarżąca wskazała, że do odpowiedniego stosowania przepisów z art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego w przypadku wykonanych robót budowlanych w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1 upoważnia przepis art. 51 ust. 7 tej ustawy. Przepis ten nie daje jednak podstaw do skorzystania z instrumentu określonego w art. 51 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy. Nadto kwestia kwalifikacji inwestycji W.

K. jako przebudowy ma istotne znaczenie dla sprawy, gdyż zgodnie z terminologią użytą w ustawie jest pojęciem innym niż budowa. W art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego użyto terminu budowa, w którym zdaniem skarżącej, nie mieści się termin przebudowa. Natomiast, w art. 51 ust. 4 jest mowa o zakończeniu budowy, a nie wykonaniu czy zakończeniu robót budowlanych, co oznacza, że przepis ten ma zastosowanie jedynie w przypadku zakończenia budowy rozumianej zgodnie z definicją jako wykonanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego. Przepis art. 51 ust. 4 ma zastosowanie jedynie do zakończonej budowy, a nie do przebudowy, która nie mieści się w pojęciu budowy.

W ocenie skarżącej, znacznie szersze zastosowanie ma przepis art. 51 ust. 7 Praw budowlanego z uwagi na to, że dotyczy on przypadków wykonania robót budowlanych (nie tylko budowy). Jednak przepis art. 51 ust. 7 stanowi, że " przepisy ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 stosuje się odpowiednio, jeżeli roboty budowlane, w przypadku innych niż określone w art. 48 albo w art. 49 b, zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1".

W skardze podniesiono, że Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w P., nie wykazał aby przedmiotowa inwestycja była rozbudową budynku mieszkalnego, a nie jak do tej pory konsekwentnie wskazywano adaptacją i przebudową. Nadto, że przed wydaniem decyzji skarżąca nie mogła zapoznać się z materiałem sprawy i wypowiedzieć się co do zebranych dowodów i materiałów, co stanowi naruszenie art. 81 k.p.a. oraz nie miała możliwości czynnego udziału w postępowaniu odwoławczym prowadzonym przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje :

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca

2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych; Dz. U. Nr 153, poz. 1269). W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a - c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Wyjaśnić również należy, że stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przy ocenie legalności zaskarżonej decyzji brany jest pod uwagę stan prawny, który miał zastosowanie w chwili wydawania tej decyzji.

Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd nie dopatrzył się naruszeń prawa procesowego, objętych art. 145 p.p.s.a. skutkujących taką wadliwością zaskarżonej decyzji, która wymagałaby jej wyeliminowania z obrotu prawnego.

W przedmiotowej sprawie podstawę rozstrzygnięcia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego stanowiła ocena prawidłowości decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, którą odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] sierpnia 2005r.

Wyjaśnić należy, że postępowanie prowadzone na podstawie art. 156 § 1 k.p.a. jest nadzwyczajnym trybem postępowania i stanowi wyłom od zasady stabilności decyzji, stąd też ustalenie podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji musi być niewątpliwe. Celem postępowania nieważnościowego nie jest merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy, lecz przeprowadzenie weryfikacji ostatecznej decyzji z jednego punku widzenia, a mianowicie czy decyzja jest dotknięta jedną z wad kwalifikowanych wskazanych w art. 156 § 1 pkt 1-7 k.p.a. Jedną z przesłanek zastosowania tego trybu jest rażące naruszenie prawa (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.), które określa się jako oczywiste i bezsporne naruszenie przepisu prawa, a przy tym takie, które koliduje z zasadą praworządnego działania organów administracji publicznej w demokratycznym państwie prawa.

W ocenie Sądu, organy nadzoru budowlanego badając czy decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] sierpnia 2005r

jest dotknięta jedną z wad kwalifikowanych wskazanych w art. 156 § 1 pkt 1-7 k.p.a. słusznie ustaliły, że nie zachodzą przesłanki do stwierdzenia jej nieważności.

Stosownie bowiem do treści art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę właściwy organ nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.

W przedmiotowej sprawie, wobec stwierdzenia, że inwestor w istotny sposób odstąpił od warunków udzielonego pozwolenia na budowę, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo wydał decyzję, w trybie art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy - Prawo budowlane. Powyższą decyzją nakazał inwestorowi sporządzenie i przedstawienie projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych przy realizacji przebudowy budynku mieszkalnego oraz likwidację otworów okiennych usytuowanych w ścianie i granicy północnej poprzez ich zamurowanie, w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.

Słusznie wskazały organy, że względu na fakt zakończenia robót budowlanych wynikający z protokołu oględzin z dnia [...] sierpnia 2005 r. bezprzedmiotowe było wydawanie postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych.

Postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych przewidziane w art. 50 Prawa budowlanego może być wydane jedynie w odniesieniu do robót budowlanych będących w toku. Nie może natomiast dotyczyć prac już zakończonych, co miało miejsce w niniejszej sprawie.

Ponadto, powołując art. 51 ust. 4 w związku z ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, organ wojewódzki stwierdził, że pominięcie przez ustawodawcę obowiązku rozstrzygania o wznowieniu robót budowlanych przy zakończonej budowie świadczy również o braku obowiązku ich uprzedniego wstrzymania przez organ odpowiednim postanowieniem.

Odnosząc się zaś do kwestii zasadności kwalifikacji inwestycji W. K. dokonanej przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowanego w G. wskazać należy, że poczynione w tym zakresie ustalenia organu są

prawidłowe. Organ nadzoru budowlanego pierwszej instancji konsekwentnie bowiem traktował przedmiotowe roboty budowlane jako budowę, czyli "wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego". Organ wojewódzki wskazał ponadto, że z mapy sytuacyjnej będącej częścią zatwierdzonego projektu wynikało wprost, że roboty budowlane objęte tym pozwoleniem związane były także z rozbudową budynku, a zatem ustalenia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w tym zakresie są zasadne. Zarzut skarżącej dotyczący błędnego uznania przez organ, że przedmiotowa inwestycja jest faktycznie rozbudową budynku mieszalnego, należy uznać za bezpodstawny.

Z treści przepisu art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego wynika, że (...) jeżeli budowa został zakończona, (...) właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3 i wydaje decyzję o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego. Skoro ww. przepis ma zastosowanie również do sytuacji, gdy budowa została zakończona, słusznie zatem organ powołuje się na uregulowania zawarte w tym przepisie.

W ocenie Sądu, organy nadzoru budowlanego właściwie ustaliły, że brak jest przesłanek do stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] sierpnia 2005r. Decyzja organu powiatowego nie narusza bowiem prawa, a tym samym nie koliduje z zasadą praworządnego działania organów administracji publicznej w demokratycznym państwie prawa.

Zasadne ustalenia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego powodują, że rozpoznana skarga nie podważyła słuszności orzeczenia organu. Pozostałe zarzuty skarżącej jako bezzasadne nie mogły zostać uwzględnione.

W tym stanie rzeczy, skoro podniesione we wniesionej skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).