Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 976/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-08-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6124 Uprawnienia zawodowe w dziedzinie geodezji i kartografii
Skarżony organ: Główny Geodeta Kraju
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność decyzji I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Stopczyński, Sędziowie asesor WSA Agnieszka Wójcik (spr.), sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Protokolant Dominik Nowak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 sierpnia 2006 roku sprawy ze skargi J. H. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] w przedmiocie zakazu wykonywania samodzielnych funkcji w dziedzinie geodezji i kartografii 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Głównego Geodety Kraju z [...] października 2005 roku, 2. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] października 2005r. Nr [...] Główny Geodeta Kraju działając na podstawie "byłego" art. 46 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 42 ust. 3 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U Nr 30, poz. 163 z późn. zm) oraz art. 104 Kpa zakazał wykonywania samodzielnych funkcji

w dziedzinie geodezji i kartografii na okres jednego roku J. H. zamieszkałemu w Z. przy ul. [...], posiadającemu świadectwo uprawnień zawodowych nr [...].

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż z wnioskiem o zastosowanie środków dyscyplinarnych wobec w/w osoby wystąpił do Głównego Geodety Kraju, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego we [...]. We wniosku organ ten wskazał, iż zawiadomieniem z dnia 17 lutego 2005r. została wszczęta doraźna kontrola działalności geodety uprawnionego J. H. Kontrola ta wykazała, iż ze względu napełnione funkcje w administracji zawiesił on swoją działalność gospodarczą i w okresie od lipca 1994r. do dnia 1 kwietnia 1998r. nie wykonywał prac geodezyjnych i kartograficznych podlegających zgłoszeniu do zasobu. Nie dokonał on jednak przekazania do zasobu dokumentacji dla 31 prac geodezyjnych zgłoszonych w okresie gdy prowadził działalność geodezyjną

i kartograficzną. Brak w zasobie dokumentacji i danych określających granice prawne, powstałe w wyniku podziału nieruchomości uniemożliwia wykonanie dalszych prac geodezyjnych na tych obiektach. Ponadto Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego we [...] podniósł, iż w trakcie kontroli sprawdzono także 6 losowo wybranych dokumentacji wykonanych przez J. H., przekazanych i przyjętych do zasobu w latach 1991- 1994. Kontrola ich wykazała, że dokumentacja ta posiada szereg wad i nieprawidłowości. Szczegółowy ich wykaz został opisany w protokóle kontroli z dnia 28 kwietnia 2005r., który to protokół został przyjęty przez kontrolowanego. W końcowej części wniosku Wojewódzki Inspektor podkreśla, iż J. H. nie zastosował się do wezwań i zaleceń organów prowadzących

i nadzorujących zasób w zakresie przekazania zaległej dokumentacji.

Po zapoznaniu się z wnioskiem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, Główny Geodeta Kraju uznał, iż wniosek jest

w pełni uzasadniony. Jednocześnie wskazał, iż ze względu na fakt wykonywania przez J. H. prac geodezyjnych w latach 1991 - 1998, mogą być zastosowane środki dyscyplinarne przewidziane w przepisach prawa, które obowiązywały

w okresie wykonywania prac geodezyjnych. Podkreślił, że wobec J. H. były już stosowane środki dyscyplinarne za nie przekazywanie zaległych prac geodezyjnych. Również Sąd Rejonowy w Z. wymierzył mu karę grzywny za nie przekazywanie do zasobu materiałów geodezyjnych. Jednak ze względu na przedawnienie karalności Sąd Wojewódzki w W. umorzył postępowanie w/w sprawie. W ocenie organu J. H. w swojej działalności geodezyjnej w sposób rażący naruszył art. 12 w/w ustawy oraz § 6 i 7 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 16 lipca 200lr. w sprawie zgłaszania prac geodezyjnych i kartograficznych, ewidencjonowania systemów i przechowywania kopii zabezpieczających bazy danych, a także ogólnych warunków umów

o udostępnianie tych baz (Dz.U. Nr 78, poz.837). Nałożona kara dyscyplinarna, postępowanie sądowe oraz interwencje i wezwania organów administracji geodezyjnej i kartograficznej nie przyniosły spodziewanego rezultatu w zakresie przekazywania materiałów i dokumentów do zasobu. Obowiązkiem geodety uprawnionego jest wykonywanie prac geodezyjnych z należytą starannością

i zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. J. H. wymienionych obowiązków nie dopełnił, a jednocześnie wykazał lekceważący stosunek do organów administracji geodezyjnej.

Mając na względzie powyższe organ stwierdził, że J. H. przyjmując do wykonania i wykonując prace geodezyjne z własnej winy naruszył postanowienia art. 42 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne w zakresie stosowania obowiązujących przepisów prawa oraz należytej staranności wykonania prac geodezyjnych, co uzasadniało konieczność zastosowania w/w kary.

Z wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy na podstawie art. 127 Kpa wystąpił do Głównego Geodety Kraju J. H.

W wyniku ponownego rozpoznania sprawy, decyzją z dnia [...] lutego 2006r. Nr [...] Główny Geodeta Kraju, działając na podstawie art. 138 §1 pkt. 1 Kpa utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] października 2005r, wskazując " iż dotyczy ona zawieszenia wykonywania uprawnień zawodowych na okres jednego roku.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, między innymi, iż główne zarzuty

w sprawie działalności zawodowej geodety uprawnionego dotyczą braku przekazania zaległych prac geodezyjnych z lat prowadzonej działalności gospodarczej oraz ujawnienia w wyniku przeprowadzonej kontroli szeregu wad

i nieprawidłowości w wybranych losowo 6 dokumentacjach, przekazanych

i przyjętych do zasobu w latach 1991 - 1994. W swoich wyjaśnieniach do protokółu

z dnia 20 grudnia 2005r. J. H. stwierdza, że powstałe materiały i dokumenty z części wykonanych prac są w jego posiadaniu i w miarę potrzeb są udostępniane wykonawcom prac geodezyjnych. To wyjątkowe stwierdzenie w ocenie organu jest nie tylko obrazą przepisów Prawa geodezyjnego i kartograficznego w kwestii prowadzenia państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, ale również brakiem znajomości obowiązującego porządku prawnego. Nie przekazanie do zasobu 31 zaległych prac geodezyjnych zgłoszonych w 1994r., jak też nie rozliczenie się z tych prac oraz prowadzenie prywatnego zasobu jest niedopuszczalne. Zasłanianie zaś zaistniałych faktów zatrudnieniem w samorządzie terytorialnym jest brakiem odpowiedzialności, dowodem lekceważenia organów administracji geodezyjnej i kartograficznej oraz zleceniodawców prac geodezyjnych.

Reasumując organ stwierdza, że J. H. nie dopełnił obowiązków wynikających z przepisów prawa, a ponadto nie przestawił dodatkowych dowodów i wyjaśnień w toczącym się postępowaniu dyscyplinarnym mających znaczenie dla zmiany zaskarżonej decyzji.

Skargę na powyższą decyzję Głównego Geodety Kraju do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wniósł J. H. Żądając jej uchylenia wskazał, iż zawiadomieniem z dnia 17 lutego 2005r. został poinformowany przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego we [...], iż

w stosunku do niego została wszczęta kontrola doraźna jego działalności jako geodety uprawnionego. Określono termin kontroli oraz jej zakres, nie wskazano jednak okresu działalności objętej kontrolą. Tymczasem skarżący od lipca 1994r. do 1 kwietnia 1998r. miał zawieszoną działalność gospodarczą i w okresie tym nie wykonywał żadnych prac geodezyjnych i kartograficznych podlegających zgłoszeniu do zasobu, zaś z dniem 1 kwietnia 1998r, zrezygnował z dalszego wykonywania działalności gospodarczej i decyzją Burmistrza Z. z dnia [...] marca 1998r., dokonano jej wykreślenia z ewidencji działalności gospodarczej. Powyższe okoliczności były znane orzekającemu w sprawie organowi. Pomimo tego w decyzji organ przy określaniu kary uznał za zasadne zastosować przepisy, które obowiązywały w latach 1991-1998. Skarżący wskazuje również, iż kontrole jego działalności do 1994r. były już przeprowadzane. Ostateczną decyzją z dnia [...] lutego 1996r. Minister Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa orzekł

o udzieleniu mu upomnienia, a zatem uważa, za nieuzasadnione karanie go kilkakrotnie za to samo przewinienie. Poza tym skarżący wskazuje, iż z uwagi na pełnione przez niego funkcje w samorządzie gminnym, jako osoba pełniąca funkcje publiczne, posiadał ograniczenia w wykonywaniu prac geodezyjnych

i kartograficznych od 1 kwietnia 1998r. wynikające z przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne (Dz. U Nr 106, poz.679 ze zra.).

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Stosownie do art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm) Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi.

Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Warszawie, doszedł do przekonania, iż zaskarżona decyzja, oraz poprzedzająca ją decyzja Głównego Geodety Kraju z dnia [...] października 2005r, wydane zostały z rażącym naruszeniem prawa, skutkującym koniecznością stwierdzenia nieważności obu decyzji.

Wskazać należy, iż jedną z podstawowych zasad jaką winne kierować się organy administracji publicznej jest zasada praworządności, wyrażona w art. 6 Kpa. Stosownie do treści powyższego przepisu organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. Oznacza to, iż obowiązkiem organów, jest działanie

w oparciu o obowiązującą w dacie orzekania normę prawna, prawidłowe ustalenie znaczenia tej normy, niewadliwe dokonanie subsumcji oraz prawidłowe ustalenie następstw prawnych. Dotyczy to zarówno prawidłowego zastosowania norm prawa materialnego, jak i norm prawa procesowego (por. wyrok NSA z dnia 24 stycznia 2001r. Sygn. akt 55/OO LEX nr 75523).

Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Głównego Geodety Kraju orzekająca o utrzymaniu w mocy na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa poprzedzającej ją decyzji tego organu z dnia [...] października 2005r. na mocy której organ zakazał skarżącemu J. H. wykonywania samodzielnych funkcji

w dziedzinie geodezji i kartografii na okres jednego roku.

Możliwość nałożenia na osoby wykonujące samodzielnie funkcje w dziedzinie geodezji i kartografii kary dyscyplinarnej dopuszczają przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U z 200r. Nr 100, poz. 1086 ze zm- zwanej w dalszej części ustawą). Art. 46 ustawy stanowi, iż w sytuacji gdy osoby te ze swojej winy wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 42 ust. 3 ustawy nie wykonują swoich zadań z należytą starannością, zgodnie z zasadami współczesnej wiedzy technicznej i obowiązującymi przepisami prawa, Główny Geodeta Kraju na wniosek wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego

i kartograficznego w drodze decyzji (art. 46 ust. 2 ustawy ) może zgodnie z art. 46 ust. 1 ustawy:

1. udzielić upomnienia,

2. udzielić nagany z wpisem do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia zawodowe,

3. zawiesić wykonywanie uprawnień zawodowych na okres od 6 miesięcy do jednego roku,

4. zawiesić wykonywanie uprawnień zawodowych do czasu ponownego złożenia egzaminu z wynikiem pozytywnym

5. odebrać uprawnienia zawodowe, z możliwością ubiegania się o ponowne ich uzyskanie po upływie 3 lat od dnia ich odebrania.

W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego

i Kartograficznego we [...] w wyniku przeprowadzonej w dniu 24 lutego 2005r. kontroli doraźnej działalności skarżącego jako przedsiębiorcy wykonującego prace geodezyjne i kartograficzne, która w jego ocenie wykazała naruszenie przez skarżącego przepisów art. 42 ust. 3 ustawy, uznał za zasadne wystąpienie do Głównego Geodety Kraju z wnioskiem o ukaranie skarżącego karą, o której mowa w/w pkt 4 tj. zawieszenia wykonania uprawnień zawodowych do czasu ponownego złożenia egzaminu z wynikiem pozytywnym.

Tymczasem Główny Geodeta Kraju, w wyniku rozpoznania powyższego wniosku decyzją z dnia [...] października 2005r., utrzymaną następnie w mocy zaskarżoną do Sądu decyzją, zakazał skarżącemu wykonywania samodzielnych funkcji

w dziedzinie geodezji i kartografii na okres jednego roku.

Analiza w/w przepisów wskazuje jednak, iż obowiązujące w dacie orzekania

w niniejszej sprawie przez Głównego Geodetę Kraju przepisy, nie przewidywały możliwość zastosowania powyższej sankcji. Kara ta nie znajduje się bowiem we wskazanym powyżej katalogu określonym w art. 46 ust. 1 pkt 1-5 ustawy.

Z treści decyzji Głównego Geodety Kraju z dnia [...] października 2005r, wynika jednak, iż zastosowany przez organ środek dyscyplinujący przewidywały przepisy ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne obowiązujące w okresie wykonywania prac geodezyjnych przez skarżącego, tj. 1991-1998r. Zgodnie z art. 46 ust. 1 ustawy w obowiązującym wówczas brzmieniu, osobom które ze swej winy dopuściły się naruszenia przepisu art. 42 ust. 3 ustawy można było:

1. udzielić upomnienia lub

2. zakazać wykonywania samodzielnych funkcji w dziedzinie geodezji

i kartografii na okres od roku do 5 lat.

Z bliżej nieokreślonych przyczyn, nie znajdujących poparcia w przepisach prawa, Główny Geodeta Kraju uznał za słuszne zastosowanie sankcji wskazanej

w cytowanym wyżej art. 46 ust. 1 pkt 2 wobec skarżącego, który obowiązywał do 23 lutego 2000r. (został zmieniony na mocy art. 16 ust. 20 ustawy z dnia 21 stycznia 2000r. o zmianie niektórych ustaw związanych z funkcjonowaniem administracji publicznej (Dz. U Nr 12, poz. 136 ze zm.).

W ocenie jednak Sądu wydanie przez organ administracji publicznej decyzji,

w oparciu o przepisy prawa, które nie obowiązywały już w dacie orzekania, stanowi rażące naruszenie prawa, skutkujące koniecznością stwierdzenia nieważności decyzji z przyczyn określonych w art. 156 §1 pkt 2 Kpa.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo

i postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm) orzekł jak w sentencji. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku orzeczono na podstawie art. 152 w/w ustawy.