Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 105/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2005-03-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia NSA Krzysztof Wujek Sędziowie WSA Małgorzata Jużków (spr.) Asesor WSA Małgorzata Walentek Protokolant Beata Jacek po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2005 r. przy udziale- sprawy ze skargi "A" S.A. w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego co do klasyfikacji taryfowej i wymiaru należności celnych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zgłoszeniem celnym z dnia [...] r. JDA SAD nr [...] przedstawiciel importera – "A" S.A. w R. zgłosił towar w postaci tłuszczu roślinnego [...] i [...] celem objęcia go procedurą dopuszczenia do obrotu, deklarując kod PCN 1516 20 98 0 ze stawką celną konwencyjną [...]%. Zgłoszenie celne jako odpowiadające wymogom formalnym zostało przyjęte, a towar objęty procedurą dopuszczenia do obrotu. Wartość celną towaru ustalono na podstawie faktur nr [...] oraz nr [...] z dnia [...] 1999 r., deklaracji wartości celnej, parking listu, karnetu TIR nr [...] CMR z dnia [...] 1999 r. załączonych do zgłoszenia celnego przez "B" SA działająca z upoważnienia importera.

Decyzją z [...] r. nr [...] Dyrektor Urzędu Celnego w Z. uznał za nieprawidłowe wskazane zgłoszenie celne w części dotyczącej klasyfikacji taryfowej importowanego towaru i określił kwotę wynikającą z długu celnego przyjmując za prawidłowy kod PCN towaru – 1517 90 93 0 ze stawka celną 30%. Jako podstawę prawną wskazał przepisy art. 207§ 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), art. 65 § 4 pkt. 2 lit. b, art. 83 § 1, 2 i 3, art. 262, art. 13 § 1, 3 pkt 1 i 2, § 5, 6 i 7, art. 23 § 1, art. 31 pkt 1i art. 85 § 1 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny (tekst jednolity Dz. U. z 2001 r. Nr 75, poz. 802 ze zm.) oraz § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 grudnia 1998 r. w sprawie ustanowienia taryfy celnej (Dz. U. Nr 158, poz.1036 ze zm.) i pkt.1 b oraz 3 b części pierwszej postanowień wstępnych A. Stawki celne załącznika tego rozporządzenia, a także załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999 r.(Dz. U. Nr 74, poz. 830) oraz części V załącznika nr 6 zarządzenia Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia 23 września 1997 r. w sprawie deklaracji skróconych i zgłoszeń celnych (MP Nr 72, poz.690)-

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ celny wyjaśnił, że importer dokonał błędnej klasyfikacji importowanego towaru do pozycji PCN 1516. Następnie przypomniał, że z informacji producenta, firmy "C" ze [...] wynika, iż importowany towar – [...] jest rafinowanym, uwodornionym, bielonym i dezodoryzowanym tłuszczem roślinnym na bazie oleju rzepakowego i oleju palmowego czyli mieszaniną tłuszczów roślinnych stosowaną do produkcji czekolady, nadzień toffi i innych nadzień tłustych w przemyśle cukierniczym (Tłuszcz wypełniający). Pozycja 1516 Taryfy celnej obejmuje tłuszcze i oleje zwierzęce lub roślinne i ich frakcje, częściowo lub całkowicie uwodornione, estryfikowane wewnętrznie, reestryfikowane lub elaidynizowane, rafinowane lub nie, ale dalej nie przetworzone. Pozycja ta nie obejmuje mieszanin tłuszczów roślinnych i ich frakcji. Te przynależne są do pozycji 1517, która obejmuje margarynę, jadalne mieszaniny lub wyroby z tłuszczów lub olejów zwierzęcych lub roślinnych, lub frakcji różnych tłuszczów, lub olejów z niniejszego działu, inne niż jadalne tłuszcze lub oleje lub ich frakcje z pozycji 1516. Dalej organ celny, powołując się na wyjaśnienia do taryfy celnej, komentarz do pozycji 1517 oraz opinii klasyfikacyjnej zawartej w części IV tomu V tychże wyjaśnień stanowi, że olej będący mieszaniną dwóch różnych olejów klasyfikuje się do podpozycji 1517 90. Podkreślił, że w przypadku tłuszczów o klasyfikacji taryfowej nie decyduje sposób przetworzenia. Na koniec odniósł się do argumentów zaprezentowanych przez skarżąca w piśmie z [...] 2002 r.

W odwołaniu od tej decyzji pełnomocnik strony wniósł o jej uchylenie. Zarzucił naruszenie przepisów postępowania- art. 120, art. 121 § 1 i art. 122 Ordynacji podatkowej, mających istotny wpływ na wynik sprawy polegające na uchybieniu obowiązkom działania przez organy celne na podstawie przepisów prawa w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych oraz na braku wszechstronnego zbadania sprawy pod względem faktycznym i merytorycznym.

W uzasadnieniu odwołano się do ekspertyzy prof. K . K. z [...] 2002 r., która prezentowała argumentację dotyczącą klasyfikacji taryfowej importowanego towaru korzystna dla strony oraz polemizowano z definicją mieszaniny przyjętą przez organ celny dla potrzeb niniejszej sprawy.

Zaskarżoną tu decyzją z [...] r. Dyrektor Izby Celnej w C. powołując się na art. 233 § 1 pkt. 1ustawy Ordynacja podatkowa, art. 13 § 1, § 3 pkt 1 i pkt 2, 85 § 1 ustawy Kodeks celny oraz § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 grudnia 1998 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz. U. Nr 158, poz 1036) utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Dyrektora Urzędu Celnego w Z.

W uzasadnieniu wyjaśnił, że stosowana obecnie i obowiązująca w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego Taryfa celna przyjęła nazewnictwo i pełne zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury Określania i Kodowania Towarów wprowadzonej w życie Międzynarodową Konwencją w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, sporządzoną w Brukseli 14 czerwca 1983 r. (załącznik do Dz. U. z 1997 r. Nr 11, poz. 62). W stosunku do Polski ta Konwencja weszła w życie 1 stycznia 1996 r. i 8-znakowa treść pozycji PCN pokrywa się z treścią Nomenklatury Scalonej (CN) opracowanej przez Komisję Wspólnot Europejskich i stosowanych przez Unię Europejską. Dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod taryfy z przyporządkowaną do niego stawka celną. Dla celów prawnych taryfikację towarów ustala się zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej, przy czym wiążący jest tu wynikający z art. 85 § 1 ustawy Kodeks celny, stan towaru w dniu jego zgłoszenia do odprawy celnej.

W tej sprawie zgłoszono do oprawy celnej towar, który strona zadeklarowała do kodu PCN 1516 nie obejmującego mieszanin różnych olejów roślinnych, które zgodnie z brzmieniem pozycji 1517 przynależne są do tej pozycji. Obejmuje ona jadalne mieszaniny lub wyroby z tłuszczów lub olejów zwierzęcych, roślinnych. Są to zazwyczaj produkty w postaci płynnej lub stałej wykonane z różnych tłuszczów lub olejów roślinnych albo ich frakcji...Dalej organ wykazał, że przedstawiona przez skarżącą uzupełniająca ekspertyza prof. K. z [...] 2002 r. jest sprzeczna z opinią Światowej Organizacji Celnej, która przyjmuje, że czynnikiem decydującym o klasyfikacji taryfowej tłuszczów jest fakt, iż tłuszcz jest mieszaniną. O jego klasyfikacji zaś w przypadku mieszanin nie decyduje sposób przetworzenia.

W skład importowanego towaru – [...] jest bezsporny. Jest to tłuszcz roślinny wytworzony z oleju rzepakowego i palmowego, poddany procesowi uwodornienia, który powoduje powstanie niejednorodnej chemicznie substancji. Tym samym zarzut strony uznał za bezzasadny.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisów proceduralnych, organ odwoławczy wyjaśnił, że opinia biegłego nie mogła w tej sprawie decydować o klasyfikacji taryfowej importowanego towaru, którego skład nie był sporny. Podkreślił, że zgodnie z art. 279 § 1 i 2 i art. 280 ustawy Kodeks celny organami właściwymi są w tym wypadku organy celne obu instancji. Powołując się na orzecznictwo sądowe i obowiązujące regulacje prawne przypomniał, że w razie odmowy przeprowadzenia dowodu organ administracji nie ma obowiązku prezentowania swojego stanowiska w określonej formie. Nie zgodził się również z zarzutem obowiązku uwzględnienia przedłożonego przez stronę dokumentu WIT wydanego przez organy celne Wielkiej Brytanii, a dotyczącego tłuszczu roślinnego o identycznej nazwie handlowej i pochodzącego od tego samego producenta klasyfikującego go do pozycji 1516. Wyjaśnił, że wiążąca informacja taryfowa wydana na którykolwiek kraj Wspólnoty nie była dla Polski obowiązująca, ponieważ Polska nie była jeszcze państwem członkowskim.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 marca 2003 r. Zakłady "A" wniosły o uchylenie zaskarżonej decyzji z powodu naruszenia przepisów postępowania, powielając dosłownie zarzuty odwołania od decyzji organu I instancji oraz art. 123 § 1 i art. 200 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez pozbawienie możliwości zapoznania się, a w istocie wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego.

W uzasadnieniu w pierwszej kolejności zarzuciły błędna nadanie znaczenia dla taryfikacji celnej faktowi, iż importowany tłuszcz jest mieszaniną. Podkreślono, że tłuszcz [...] powstał w następstwie poddania oleju rzepakowego i oleju palmowego występujących w postaci glicerydów nienasyconych procesowi przekształceniowemu (uwodornieniu) w nową, jednorodną- pod względem chemicznym i fizycznym substancję, posiadająca swoiste cechy, bez możliwości wyodrębnienia użytych w reakcji substratów. Podkreślono dalej, że powstałe w yniku tego procesu glicerydy nasycone stanowią tłuszcz [...] i tłuszcz ten nie jest mieszaniną. Zarzucono, że Wyjaśnienia do taryfy celnej nie zawierają definicji mieszaniny i organ celny bez przedstawienia jakiegokolwiek dowody na potwierdzenie swoich twierdzeń przyjął interpretacje tego pojęcia odrzucając opinie przedstawioną przez Zakłady "A". Nie można za wiarygodne w tej kwestii uznać cytat ze wskazanego przez organ celny pisma Światowej Organizacji Celnej nr [...] z dnia [...] 2001 r., a które nie zostało stronie udostępnione w całości. Na koniec zarzucono organom celnym naruszenie zasady harmonizacji standardu zachowań prawnych, obejmującą praktykę stosowania i interpretacji prawa przez pominięcie przedstawionego dokumentu WIT.

Wyrokiem z dnia 13 maja 2004 r. sygn. akt 3.1 S.A./Ka 490/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji uznając, że została wydana z rażącym naruszeniem prawa (art.65 § 4 Kodeksu celnego) i zaistniały przesłanki z art.156 § 1 pkt 2 kpa. Wyrok ten został zaskarżony przez organ odwoławczy i wyrokiem z dnia 29 listopada 2004 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie sygn. akt GKS 1037/04 uwzględnił wniesioną przez niego skargę kasacyjną, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wskazał na brak naruszenia przez organ celny art. 65 § 4 pkt 2 Kodeksu celnego, gdyż przepis ten nie wymaga aby decyzja wydana na jego podstawie była ostateczną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie należy wyjaśnić, iż Sąd orzekający w niniejszej sprawie rozpatruje od podstaw zasadność zarzutów podniesionych w skardze.

Skarga ta nie zasługuje na uwzględnienie. Nie można organom celnym skutecznie zarzucić, że przy wydawaniu zaskarżonych decyzji naruszyły obowiązujące przepisy prawa materialnego lub postępowania administracyjnego. Dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonych decyzji należy przede wszystkim mieć na uwadze to, że zostały one wydane po weryfikacji zgłoszenia celnego zawartego we wskazanym Jednolitym Dokumencie Administracyjnym SAD. Dyrektor Urzędu Celnego w Z., działając z mocy art. 70 ustawy Kodeks celny w ramach tej weryfikacji skontrolował zgłoszenie celne i dołączone do niego dokumenty. Po weryfikacji uznał zgłoszenie celne za nieprawidłowe i w trybie art. 65 § 4 pkt. 2 lit. b tej ustawy określił kwotę wynikającą z długu celnego przyjmując jako kod PCN towaru – 1517 z zastosowaniem stawki celnej w wysokości 30%.

Jedną z podstawowych zasad wynikających z przepisów ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny (Dz. U. Nr 23, poz. 117 ze zm.) jest zasada powszechności cła. Art. 2 § 2 tej ustawy stanowi, że "Wprowadzenie towaru na polski obszar celny (...) powoduje z mocy prawa powstanie obowiązków i uprawnień przewidzianych w przepisach prawa celnego (...). Zgodnie z art. 3 § 1 pkt. 2 i 8 dług celny stanowi powstałe z mocy prawa zobowiązanie do uiszczenia należności celnych przywozowych, którymi są cła i inne opłaty związane z przywozem towarów. Według art. 209 § 1 pkt. 1 i § 2 dług celny w przywozie powstaje w wypadku dopuszczenia towaru podlegającego należnościom celnym przywozowym, w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego. Wartość celna towarów określana jest w celu ustalenia kwoty wynikającej z długu celnego oraz innych należności pobieranych przez organ celny (art. 21), a metody obliczenia tej wartości zawarte są w przepisach art. 23, art. 25-29. Wskazane metody są zgodne z metodami obliczenia wartości celnej stosowanymi przez członków Światowej Organizacji Handlu oraz Kodeksem Wartości Celnej GATT z 1994 r. przyjętym w Urugwaju. Zgodnie z przepisem art. 85 § 1 ustawy Kodeks celny, należności celne przywozowe są wymagalne według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego i według stawek w tym dniu obowiązujących.

W tej sprawie organy celne zakwestionowały prawidłowość taryfikacji importowanego towaru zgłoszonego do odprawy celnej przez przedstawiciela skarżącej [...] według kodu PCN 1516 z obniżoną zerową stawką celną. Weryfikując zgłoszenie celne organy celne dysponowały certyfikatem z dnia [...] 2002 r dotyczącym składu surowcowego i procesów użytych przy produkcji tłuszczu [...] oraz [...],, oryginałem świadectwa składu surowcowego wyjaśnieniami procesów użytych przy produkcji tłuszczu roślinnego [...] , interpretacją wyjaśnieniami zaleceniami GUC wyjaśnieniami [...] 1995 r. oraz ekspertyzą z dnia [...] 2002 r. wydaną przez prof. K. K.. Z treści certyfikatu producenta wynika, że importowany tłuszcz jest rafinowanym, wybielonym, uwodornionym, dezodoryzowanym tłuszczem roślinnym uzyskanym z oleju rzepakowego i oleju palmowego. Importer opierając się na wskazanej wyżej ekspertyzie oraz WIT nr [...] z dnia [...] 2001 r. wydanej przez organy celne Wielkiej Brytanii, a dotyczące tłuszczu o identycznej nazwie handlowej oraz pochodzącego od tego samego producenta zaklasyfikował sporny towar do pozycji PCN 1516 Taryfy celnej

Z tych informacji wynikało, że importowany produkt jest mieszaniną o określonej proporcji oleju palmowego (14%) i oleju rzepakowego (84 %). Ta okoliczność uzasadniała zakwestionowanie przez organ celny klasyfikacji taryfowej importowanego towaru. Dowody zgromadzone w toku tego postępowania zostały poddane ocenie przez organy orzekające, które uznały ostatecznie, że nie było podstaw do zaklasyfikowania spornego towaru do kodu PCN 1516 20 98 0. Wobec tego, ocena legalności zaskarżonej decyzji sprowadza się w istocie do kontroli prawidłowości postępowania dowodowego i oceny dowodów dokonanej przez orzekające w sprawie organy celne.

Zasadniczego znaczenia nabiera tu, zatem art. 191 ustawy Ordynacja podatkowa, jako formułujący jedną z podstawowych zasad postępowania dowodowego - zasadę swobodnej oceny dowodów. Zgodnie z tym przepisem "Organ podatkowy ocenia na podstawie zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona". Oznacza to, że organ administracji państwowej w ocenie materiału dowodowego nie jest skrępowany żadnymi regułami dowodowymi, a ustaleń faktycznych dokonuje według własnego przekonania, na podstawie wszechstronnie rozważonego materiału dowodowego. W teorii prawa podkreśla się, że swobodna ocena dowodów, aby nie przerodziła się w samowolę, musi być dokonana z uwzględnieniem norm prawa procesowego i z zachowaniem reguł tej oceny. Reguły te polegają na tym, że:

- należy opierać się na materiale dowodowym zgromadzonym w toku postępowania,

- materiał ten musi być poddany wszechstronnej ocenie,

-ocena ta powinna odnosić się do poszczególnych dowodów z uwzględnieniem ich znaczenia dla sprawy.

Rozumowanie, w wyniku, którego organ ustala istnienie okoliczności faktycznych powinno być zgodne z zasadami logiki i doświadczenia życiowego (tak B. Adamiak w "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz" Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 1996 r., str. 376 - 378). Dopóki granice swobodnej oceny dowodów nie zostaną przez organ orzekający przekroczone Sąd nie ma podstaw do podważania dokonanych w ten sposób ustaleń. Tak też było w niniejszej sprawie. Organ odwoławczy rozważył całość zebranego w sprawie materiału dowodowego, nie pomijając żadnego z jego elementów. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji szczegółowo uzasadnił dlaczego dowody i okoliczności podnoszone przez stronę skarżącą nie dają podstaw do przyjęcia, że sporny towar powinien być zaklasyfikowany do kodu PCN 1516 wskazanego w JDA SAD.

. Wynika z niego, że skarżąca sprowadziła do kraju tłuszcz, którego skład znała w chwili wszczęcia postępowania celnego, na co wskazuje informacja producenta i wyjaśnienia strony. Zarzuty postawione organom celnym w skardze nie stanowią w ocenie Sądu o naruszeniu przez te organy wskazanych przepisów prawa. To, że organy celne dokonały na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego ustaleń odmiennych od tych, które prezentuje skarżąca nie świadczy jeszcze o dowolnej ocenie dowodów. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze należy w pierwszej kolejności powołać treść Reguły 1 ORINS, która stanowi: "Tytuły sekcji działów i podziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag." Ta regulacja oznacza, że opis pozycji i uwagi do sekcji lub działów mają pierwszeństwo przy klasyfikacji towaru, inaczej mówiąc dopiero w sytuacji, kiedy nie jest możliwe sklasyfikowanie towaru według wskazanych kryteriów, mogą mieć zastosowanie pozostałe reguły interpretacyjne.

Należy przypomnieć, że nomenklatura towarowa polega na przyporządkowaniu towaru do odpowiedniego kodu Polskiej Scalonej Nomenklatury Towarowej Handlu Zagranicznego PCN, która zawarta jest w Taryfie celnej. Uwagi dodatkowe zawarte w Taryfie celnej uściślające i wyjaśniające treść stawek celnych mają charakter normatywny. Nie są to wskazówki interpretacyjne, lecz stosowane na gruncie prawa celnego legalne definicje pojęć zawartych w przepisach prawa, pochodzące od organu ustawowo powołanego do określania stawek celnych i ich zmiany (wyrok SN z 25 lipca 1996 r., III ARN 22/96).Taryfa celna obejmuje stawki celne, sposób, warunki i zakres ich stosowania z uwzględnieniem jej postanowień wstępnych.

Kodem PCN 1516 w Taryfie celnej objęte są, jak już wskazano wyżej tłuszcze i oleje zwierzęce lub roślinne i ich frakce, częściowo lub całkowicie uwodornione, estryfikowane wewnętrznie, reestryfikowane lub elaindyzowane, rafinowane lub nie, ale dalej nie przetworzone. Produktami najczęściej poddawanymi uwodornieniu są m.in. oleje roślinne. Całkowicie lub częściowo uwodornione oleje tego typu są często wykorzystywane jako składniki do wyrobu tłuszczówjadalnych objętych pozycją 1517, gdyż uwodornienie nie tylko zwiększa ich konsystencję, ale również powoduje stają się mniej podatne na niszczenie wskutek utleniania atmosferycznego oraz poprawia ich smak i zapach, a poprzez wybielanie nadaje im lepszy wygląd.

mieszaniny substancji zapachowych i mieszaniny (łącznie z roztworami alkoholowymi) oparte na jednej lub wielu takich substancjach, stosowane jako surowce w przemyśle; inne niż preparaty oparte na substancjach zapachowych, stosowane do wytwarzania napojów.

Pozycja 1517 obejmuje Margarynę, jadalne mieszaniny lub wyroby z tłuszczów lub olejów zwierzęcych lub roślinnych, lub z frakcji różnych tłuszczów lub olejów z niniejszego działu, inne niż jadalne tłuszcze lub oleje lub ich frakcje z pozycji 1516. SA to zazwyczaj mieszaniny lub produkty w postaci płynnej lub stałej wykonane z różnych... olejów roślinnych albo ich frakcji, ...które mogły zostać wcześniej poddane uwodornieniu, mogą zostać poddane przetworzeniu przez emulgowanie, zmaślanie, teksturowanie oraz mogą zawierać niewielkie ilości dodatku lecytyny, skrobi lub innego tłuszczu z mleka

Uwzględniając zatem brzmienie pozycji 1516 i uwagi do działu 15 oraz uwagi do pozycji 1517 oczywistym jest, że pozycja 1516 nie obejmuje mieszanin, a tylko tłuszcze i oleje.. Brzmienie pozycji 1517 i uwagi wskazują na to, że obejmuje ona mieszaniny wskazanych tłuszczów lub olejów.

Importowany tłuszcz o nazwie handlowej [...] stanowił bezspornie mieszaninę olejów palmowego i rzepakowego o ściśle określonej proporcji, a tym samym powinien być przyporządkowany do kodu PCN 1517.

Należy zaakcentować, że w każdym wypadku, gdy pozycja obejmuje mieszaninę, precyzyjnie wskazano jej składniki. Zgodnie z Regułą 1 ORINS, klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów. W tym wypadku brzmienie pozycji jest czytelne i jasne, ponieważ obejmuje ona " zazwyczal mieszaniny lub produkty w postaci płynnej lub stałej wykonane z ... olejów roślinnych albo ich frakcji,..

Organy celne prawidłowo zatem uznały, że importowana towar jest mieszaniną olejów jadalnych. Przynależnych do kodu PCN 1517.

Należy zaakcentować, że pojęcie "mieszaniny ", którym posłużono się w treści pozycji 1517 Polskiej Scalonej Nomenklatury Towarowej Handlu Zagranicznego (PCN) należy interpretować z zastosowaniem reguł językowych.

Należy podkreślić, że właściwym do dokonania taryfikacji w przypadku zakwestionowania klasyfikacji importera jest organ celny, które stosuje przepisy prawa celnego. Jeśli istnieją podstawy do klasyfikacji w oparciu o Ogólne Reguły Interpretacji Nomenklatury Scalonej, nie ma potrzeby ustalania okoliczności faktycznych w oparciu o wiadomości specjalne dotyczące towaru tj. w oparciu o opinię biegłego. Za chybiony zatem należy uznać podniesiony przez stronę zarzut pominięcia w ocenie materiału dowodowego treści ekspertyzy prof. K. K.. Organ celny wyjaśnił bowiem, że poddał ją wnikliwej analizie nie podzielając jednak jej wywodów jako sprzecznych z zapisem Taryfy celnej i Wyjaśnień do Taryfy celnej. Również w całej rozciągłości Sąd orzekający podziela argumentacje organu odwoławczego dotycząca braku związania polskich organów celnych w okresie przedakcesyjnym Wiążącą Informacją Taryfową Unii Europejskiej, a z taka miał organ celny do czynienia w niniejszej sprawie. Zdaniem Sądu brytyjski WIT nie wiązał polskich organów celnych w tym czasie, a importer mógł uzyskać Wiążącą Informację taryfową w trybie art.5 § 1 Kodeksu celnego, czego nie uczynił..

Odnosząc się do zarzutów strony skarżącej podniesionych w skardze należy stwierdzić, że organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wnikliwie zaprezentował swoje stanowisko i ustosunkował się do wszystkich zarzutów. Wojewódzki Sąd Administracyjny podziela to stanowisko.

Należy jeszcze raz podkreślić, że organy celne dysponując niespornym składem importowanego towaru oraz powołując się na ogólnie dostępną wiedzę były uprawnione do dokonania klasyfikacji taryfowej, bez opinii biegłego. Nie było bowiem potrzeby przeprowadzenia dodatkowych badań i analiz, co oznacza, że w rozumieniu art. 197 ustawy Ordynacja podatkowa, w sprawie nie były wymagane wiadomości specjalne.

Odnosząc się do argumentacji zaprezentowanej w skardze należy również przypomnieć, że od 1 stycznia 1998 r. każdy importer w trybie art. 5 ustawy Kodeks celny może zwrócić się do właściwego organu o wydanie wiążącej informacji taryfowej dotyczącej klasyfikacji towaru według taryfy celnej, którą stosuje się do towarów, wobec których formalności celne zostały dokonane po dniu, w którym informacja ta została udzielona. Przedmiotem wiążącej informacji taryfowej jest klasyfikacja towarów według nomenklatury towarowej taryfy celnej. Ta regulacja prawna umożliwia całkowite wykluczenie jednego ze skutków ryzyka handlowego ponoszonego przez importera towaru, polegającego na błędnej klasyfikacji towaru, a co za tym idzie - uiszczeniu należności celnych w zaniżonej wysokości.

Przypomnieć wypada, że organ odwoławczy rozpatruje sprawę ponownie merytorycznie w jej całokształcie, co oznacza, że ma obowiązek rozpatrzyć wszystkie żądania strony i ustosunkować się do nich w uzasadnieniu swojej decyzji. Zakres rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej decyzją odwoławczą wyznaczony jest zakresem rozstrzygnięcia sprawy decyzją organu I instancji. Organ odwoławczy nie może zmieniać rodzaju sprawy, co oznacza, że w postępowaniu odwoławczym może być rozpoznana i rozstrzygnięta wyłącznie tożsama pod względem podmiotowym i przedmiotowym sprawa, organ odwoławczy nie może również zmieniać zakresu sprawy i nie może orzekać w zakresie innym niż to uczynił przed nim organ pierwszej instancji.

Zgodnie z art. 145 § 1pkt 1a do c ustawy Prawo o stepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270) Sąd uwzględniając skargę uchyla zaskarżona decyzję jeżeli stwierdzi, że została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć wpływ na wynik sprawy .

Mając na uwadze powyższe wywody Sąd nie dopatrzył się powyższych przesłanek skutkujących uchyleniem zaskarżonej decyzji i w oparciu o przepis art. 151powyższej ustawy skargę jako nieuzasadnioną oddalił.