Wyrok NSA oz. w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 725/02
NSA oz. w Lublinie
Data orzeczenia: 2003-11-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Powołane przepisy: article: art. 51 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2000 nr 106 poz. 1126
law: Obwieszczenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 10 listopada 2000 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Prawo budowlane.
article: par. 12 ust. 4
journal: Dz.U. 1995 nr 10 poz. 46
law: Rozporządzenie Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Teza: Właściciele sąsiednich nieruchomości nie mogą w drodze umowy "zwalniać się" od respektowania powszechnie obowiązujących przepisów, w tym przepisów techniczno-budowlanych, a zarzut nie wyjaśnienia przez organy orzekające w sprawie treści umowy określającej usytuowanie budynków na ich działkach, jest niezasadny.

TEZY

Właściciele sąsiednich nieruchomości nie mogą w drodze umowy "zwalniać się" od respektowania powszechnie obowiązujących przepisów, w tym przepisów techniczno-budowlanych, a zarzut nie wyjaśnienia przez organy orzekające w sprawie treści umowy określającej usytuowanie budynków na ich działkach, jest niezasadny.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Marii S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia 24 kwietnia 2002 r. (...) w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych - oddala skargę.


UZASADNIENIE

(...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. decyzją z dnia 24 kwietnia 2002 r., wydaną na podstawie art. 138 par. 1 pkt 1 Kpa, po rozpatrzeniu odwołania Marii S. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J.-L. z dnia 14 grudnia 2001 r. (...), nakazującej Marii S. obcięcie okapu dachu wystającego poza lico ściany zewnętrznej budynku mieszkalnego usytuowanego przy granicy z działką nr ewid. 3280 stanowiącą własność Edwarda S. i wykonanie na ścianie budynku od strony granicy ww. działki murku przeciwpożarowego grubości 25 cm i wysokości 30 cm ponad połać dachową, zgodnie ze stanem istniejącym przed dokonanym remontem oraz zamurowanie cegłą szklaną otworów okiennych w ścianie od strony granicy, stanowiących naświetlenie do łazienki i klatki schodowej w terminie do 30 maja 2002r. - utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, że przedmiotem rozpatrzenia w niniejszej sprawie był stan techniczny budynku mieszkalnego położonego na działce nr ewid. 3282 w G. I, będący własnością Marii S. Z tego powodu zastrzeżenia i uwagi odwołującej się dotyczące innych obiektów budowlanych nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.

Z analizy akt wynika, że na budynek ten udzielono poprzedniemu właścicielowi warunkowego pozwolenia na użytkowanie. Z decyzji z dnia 6 października 1981 r. (...) wynika, że warunkami tego pozwolenia było zamurowanie otworów okiennych na piętrze i strychu w ścianie usytuowanej w odległości 3,10 m od strony działki Feliksa M., w oknach piwnicy nakazano wykonanie na zewnątrz dodatkowych drzwiczek obitych blachą od strony działki Władysława S. nakazano wykonanie na ścianie usytuowanej w granicy, muru na dachu o grubości 25 cm i wysokości 50 cm oraz okucie go blachą.

Inwestor naruszył zalecenia warunkowego pozwolenia na użytkowanie oraz, poprzez wykonanie okien w ścianie budynku usytuowanej w granicy działki, dodatkowo naruszył warunki techniczne obowiązujące w budownictwie. Data wykonania tych okien nie ma znaczenia wobec faktu, że zarówno obecnie obowiązujące warunki techniczne jak i warunki techniczne z 1980 r. nie dopuszczały usytuowania okien w ścianie położonej w granicy działki. Organ odwoławczy jednakże uznał, iż okna te zostały wykonane w 1996 r. bowiem przemawia za tym zarówno treść powołanej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, która nie uwzględnia istnienia przedmiotowych okien jak i oświadczenie Edwarda S.

Nałożenie na odwołującą się, na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, obowiązków wykonania określonych robót oraz przedłożenia oceny technicznej wykonanych robót w zakreślonym terminie, ma na celu doprowadzenie budynku do stanu zgodnego z prawem.

Podnoszony przez skarżącą argument dotyczący zawartej pomiędzy poprzednimi właścicielami sąsiednich działek, ugody o usytuowaniu budynków nie ma znaczenia dla rozstrzygnięć w trybie nadzoru budowlanego.

Art. 114 Kpa stanowi, że w sprawie, w której toczy się postępowanie przed organem administracji publicznej, strony mogą zawrzeć ugodę, jeżeli przemawia za tym charakter sprawy, przyczyni się to do uproszczenia lub przyśpieszenia postępowania i nie sprzeciwia się temu przepis prawa. Ugoda, na którą powołuje się Maria S. nie może być uwzględniona w tym postępowaniu.

Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła Maria S., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej przez tę decyzję w mocy decyzji organu pierwszej instancji.

Podniosła w skardze, że nieznaczne wysunięcie połaci dachu jej budynku mieszkalnego nad działkę sąsiednią w żaden sposób nie utrudnia sąsiadowi korzystania z działki a wody opadowe są należycie odprowadzane na własny grunt. Nie stwarza to także żadnego zagrożenia pożarowego, a czyni wygląd domu estetyczniejszym.

Organy orzekające naruszyły art. 7 Kpa nie zarządzając rozprawy, na której strony wyjaśniłyby, że nieregularny przebieg granicy oraz usytuowanie budynków na sąsiadujących działkach zostały ustalone wolą przodków. Wyjaśnienie tych okoliczności umożliwiłoby dojście do porozumienia zarówno w tej sprawie, jak i w sprawach innych nieprawidłowości istniejących na działce Edwarda S.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd administracyjny sprawuje kontrolę w zakresie zgodności zaskarżonej decyzji z obowiązującym prawem, do czego jest uprawniony w świetle art. 21 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.

Zaskarżona decyzja prawa nie narusza.

Z ustaleń dokonanych w sprawie, nie kwestionowanych przez strony, wynika, że przedmiotowy budynek mieszkalny nie został zrealizowany samowolnie a był budowany w oparciu o decyzję o pozwoleniu na budowę z dnia 21 lutego 1983 r. Przy realizacji obiektu inwestor dokonał jednak istotnych odstępstw od warunków pozwolenia na budowę, przez co zobowiązany został do wykonania określonych robót mających na celu doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z prawem, ale nałożonych na niego obowiązków nie wykonał.

Skarżąca Maria S., będąca prawnym następcą poprzedniego właściciela przedmiotowego budynku wiosną 2001 r. remontując budynek mieszkalny, wykonała roboty budowlane przekraczające zakres dokonanego zgłoszenia, w tym m.in. zlikwidowała murek przeciwpożarowy na ścianie szczytowej.

Podstawą prawną zaskarżonej decyzji jest art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /t.j. Dz.U. 2000 nr 106 poz. 1126 ze zm./. Przepis ten uprawnia właściwy organ - w przypadku gdy roboty budowlane wykonane zostały w sposób odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu bądź przepisach - do nałożenia na właściciela lub zarządcę obiektu obowiązku wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem.

Skarżąca nie kwestionuje faktu istnienia w ścianie jej budynku mieszkalnego, usytuowanej bezpośrednio przy granicy działki, otworów okiennych ani tego, że okap dachu jej budynku wysunięty jest poza granicę działki. Uważa jednakże, że okoliczności te w niczym nie przeszkadzają właścicielowi działki sąsiedniej, także położenie budynku dopuszczone zostało umową właścicieli sąsiadujących ze sobą działek, zawartą w czasie realizacji zabudowy tych działek, która to umowa powinna być respektowana zarówno przez następców prawnych umawiających się stron jak i przez organy nadzoru budowlanego.

Stanowisko takie nie znajduje uzasadnienia w obowiązującym stanie prawnym. Umawiające się strony nie mogą bowiem wyłączać w drodze umowy obowiązujących bezwzględnie przepisów prawnych.

Organy nadzoru budowlanego obowiązane są do podejmowania czynności i wydawania decyzji mających na celu doprowadzenie obiektów budowlanych do stanu zgodnego z wymogami technicznymi obowiązującymi w budownictwie.

Przepisy rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki, obowiązującego w czasie budowy przedmiotowego budynku mieszkalnego, nie dopuszczały możliwości sytuowania otworów okiennych w ścianach odległych mniej niż 4 m od granicy działki. Również przepisy rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie /Dz.U. 1995 nr 10 poz. 46 ze zm./ stanowiącego akt wykonawczy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, wymagają zachowania odległości ściany z otworami okiennymi od granicy działki co najmniej 4 m /par. 12 ust. 4/.

W sytuacji, gdy ściana budynku mieszkalnego skarżącej znajduje się w granicy działki, nie tylko nie mogą znajdować się w niej otwory okienne ani drzwiowe, ale musi ona spełniać wymogi oddzielenia przeciwpożarowego.

Stąd też prawnie uzasadnione było nakazanie zaskarżoną decyzją, by skarżąca przywróciła istniejący uprzednio na ścianie od strony granicy murek przeciwpożarowy o określonych parametrach i obcięła połać dachu wykraczającą poza lico tej ściany.

Skoro właściciele sąsiednich nieruchomości nie są uprawnieni do wzajemnego "zwalniania się" od respektowania powszechnie obowiązujących przepisów, w tym przepisów techniczno-budowlanych to zarzut skarżącej co do nie wyjaśnienia przez organy orzekające w sprawie treści umowy łączącej strony, określającej usytuowanie budynków na ich działkach, jest niezasadny.

Mając powyższe na względzie należało uznać zaskarżoną decyzję za zgodną z prawem i skargę, jako pozbawioną uzasadnionych podstaw prawnych, oddalić na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.