Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 534/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2017-11-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 3,
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Grabowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Ewa Rojek, Sędzia WSA Mirosław Surma, Protokolant Starszy inspektor sądowy Anna Adamczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 października 2017 r. sprawy ze skargi G. G. na informację Zarządu Województwa Ś. z dnia [...] r. [...] w przedmiocie negatywnej oceny projektu oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zarząd Województwa Ś. (Zarząd, Instytucja Zarządzająca) skierował do G. G. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą G. G. G. pismo nr [...] z [...] zawierające informację o odrzuceniu projektu pn.: "Zakup i wprowadzenie na rynek innowacyjnych maszyn źródłem sukcesu firmy [...] na światowym rynku" (Projekt), złożonego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Ś. na lata 2014 – 2020, Działanie 2.5, Wsparcie inwestycyjne sektora MŚP. Wskazano, że Projekt spełnił kryteria dopuszczające (ogólne i sektorowe) i otrzymał 56 punktów. Oznacza to, że nie uzyskał wymaganego minimum, tj. co najmniej 60% maksymalnej możliwej liczby punktów. W związku z powyższym został odrzucony na etapie oceny merytorycznej. Wynik oceny merytorycznej powyższego Projektu wraz z uzasadnieniem przedstawiono w karcie informacyjnej będącej załącznikiem do pisma.

G. G. złożył protest do Zarządu Województwa Ś., w którym nie zgodził się z wynikiem oceny merytorycznej w zakresie punktacji dotyczącej kryteriów; nr 1 -.Stopień innowacyjności projektu; nr 3 Charakter wdrażanej innowacji oraz nr 7 - Potencjał rynkowy wdrażanej innowacji. W uzasadnieniu zarzutów protestu G. G. odwołał się do treści opinii

o innowacyjności Politechniki W. oraz Politechniki C., które stanowiły odpowiednio załączniki nr 12 i 13 do złożonego przez niego wniosku o dofinansowanie w ramach RPOWŚ. Odnosząc się do oceny kryterium 1, co do którego projekt uzyskał 14 punktów na 21 możliwych, wnioskodawca wskazał, że produkty wytwarzane przez firmę G. tworzone są w oparciu o indywidualne projekty. Projekty te są wykonywane przez doświadczoną kadrę inżynierską w oparciu o nowoczesne oprogramowanie Solid Works i Eplan. Gwarantują one używanie technologii nie starszej niż 3 lata w skali światowej i nieznanej, a także niestosowanej dotychczas. W ocenie G. G., proponowane w opisywanym projekcie cele zakładają wdrożenie innowacji procesowej, produktowej i nie technologicznej (marketingowej i organizacyjnej), co potwierdzją opinie Politechniki W. oraz Politechniki C..

Odnosząc się do kryterium 3 - charakter wdrażanej innowacji wnioskodawca podniósł, że projekt wpisuje się zarówno w innowacyjność procesową jak i produktową. Innowacyjność produktowa wynika z konieczności stosowania rozwiązań jednostkowych, dopasowanych do indywidualnych zamówień klientów. Z kolei instalując nowoczesną linie obróbczą uzyskuje się najnowocześniejszy proces produkcji elementów wykorzystywanych do budowy innowacyjnych urządzeń, co pozwala na spełnienie wysokich wymagań jakościowych, które są potrzebne do prawidłowego działania wytworzonych produktów. Maszyna pomiarowa zastosowana w linii obróbczej pozwoli na pełną kontrolę jakościową wykonywanych detali.

Odnośnie kryterium 7 – potencjał rynkowy wdrażanej innowacji, G.G. nie zgodził się z oceną i argumentacją organu, że "przedmiotowy projekt nie wykazuje dużego potencjału eksportowego - w dokumentacji nie odniesiono się do potencjału eksportowego projektu/produktów, założono wzrost eksportu ale na nieznacznym poziomie (ok. 1 mln.), co stanowi poniżej 10% wartości sprzedaży ogółem i wskazuje głównie na klientów krajowych". Jego zdaniem, zakładany wzrost o 10% jest założeniem bardzo ostrożnym, ale gwarantowanym. Podniósł, że sprzedaż w branży w której działa następuje do koncernów samochodowych (m. in. Mercedes, BMW i inne), które również mają swoje jednostki w Polsce. Nie oznacza to jednak, że finalny produkt pozostaje na rynku polskim, bowiem są to podzespoły, które montowane są w samochodach różnych marek na terenie całego świata. Firma G. eksportuje m.in. do M., H.i na W..

Zarząd Województwa Ś. w rozstrzygnięciu z dnia 30 sierpnia 2017 r. nr DPR.III-433.2.5.159.2017 nie uwzględnił protestu. Podtrzymał stanowisko oceniających w zakresie przyznanej punktacji przy ocenie trzech, wskazanych wyżej, kryteriów punktowych.

Odnosząc się do kryterium 1 stopień innowacyjności projektu, Instytucja Zarządzająca podniosła, że nie można jednoznacznie stwierdzić, że projekt prowadzi do wdrożenia innowacji nieznanej i niestosowanej dotychczas. Odwołała się do opinii Politechniki W. wskazując, że opiniujący wielokrotnie powoływali się na wprowadzenie przez Projekt innowacji w skali światowej. Z opinii wynika, że produkty wytwarzane przeze firmę G. tworzone są w oparciu o indywidualne projekty. Projekty te są wykonywane prze doświadczoną kadrę inżynierską w oparciu o nowoczesne oprogramowanie Solid Works i Eplan. Gwarantują one używanie technologii nie starszej niż 3 lata w skali światowej i nieznanej i niestosowanej dotychczas". Nacisk w opinii w kontekście innowacji, położony został na skali światowej, co w odniesieniu do definicji kryterium należy rozumieć, że projekt prowadzi do wdrożenia innowacji stosowanej w skali ponad krajowej, a nie nieznanej i niestosowanej dotychczas. Wdrożenie innowacji nieznanej i niestosowanej dotychczas w ramach projektu, nie zostało wystarczająco uzasadnione (publikacje naukowe, dostępne badania etc.).

Odnosząc się do kryterium nr 3 - charakter wdrażanej innowacji organ wskazał, że opinia o innowacyjności wydana przez Politechnikę W., główny nacisk w kontekście innowacji, kładzie na innowację procesową projektu. Podobnie, opinia o innowacyjności wystawiona przez Politechnikę C., podkreśla przede wszystkim unikalność nowego procesu produkcyjnego. Innowacja procesowa Projektu w dokumentacji aplikacyjnej – zarówno w Biznes Planie, jak i w załączonych opiniach o innowacyjności, została precyzyjnie dookreślona (nietypowa konfiguracja urządzeń zapewniająca pełną komplementarność i kompleksowość obróbki skomplikowanych części, zastosowanie urządzeń zapewniających wysokie parametry skrawania), natomiast doprecyzowanie innowacji produktowej pozostaje na dużym poziomie ogólności. W ocenie Zarządu, ilość punktów przyznana Projektowi w opisanym wyżej zakresie była więc właściwa.

Organ podtrzymał ocenę w zakresie kryterium 7 – Potencjał rynkowy wdrażanych innowacji. Zdaniem organu założony przez wnioskodawcę produkt powstały w wyniku Projektu będzie konkurencyjny w stosunku do istniejących na rynku (m.in. pod względem użyteczności, designu). Produkt będzie stanowił odpowiedź na zidentyfikowane potrzeby, wymagania i preferencje odbiorców. Rynek docelowy został przez wnioskodawcę prawidłowo zdefiniowany. Organ zauważył, że obszar działalności firmy G. nie ogranicza się do rynku polskiego, ich produkty eksportowane są do: H., W., M.. Podkreślił jednak, że wnioskodawca w dokumentacji aplikacyjnej nie wykazał znaczącego wzrostu działalności eksportowej w kolejnych latach - założony wzrost na poziomie ok. 1 mln, stanowiący poniżej 10% wartości sprzedaży ogółem, wskazuje głownie na klientów krajowych i nie stanowi wystarczającej przesłanki do przyznania maksymalnej, możliwej ilości punktów w przedmiotowym kryterium.

Na powyższe rozstrzygnięcie, G.G. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Wniósł o stwierdzenie, że ocena Projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Instytucję Zarządzającą. Zarzucił naruszenie:

art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej, poprzez niewłaściwe zastosowanie, polegające na bezzasadnym uznaniu projektu skarżącego, za niespełniający minimalnego progu 60% zaliczenia oceny merytorycznej - punktowej, co

w konsekwencji skutkowało brakiem wpisania projektu na listę projektów warunkowo wybranych do dofinansowania (załącznik do Uchwały Zarządu Województwa Ś. nr 2810/2017 z dnia 11 lipca 2017 roku), a w konsekwencji potencjalnym brakiem otrzymania wsparcia finansowego w ramach konkursu zamkniętego dla naboru, co było wynikiem niewłaściwej wykładni kryteriów wyboru projektów i stanowiło naruszenie nakazu przeprowadzania procesu wyboru projektów kwalifikujących się do wsparcia finansowego w sposób przejrzysty, rzetelny

i bezstronny;

art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w związku z § 12 część III. Ocena merytoryczna Regulaminu naboru w związku z kryteriami punktowymi: stopień innowacyjności projektu, charakter wdrażanej innowacji, potencjał rynkowy wdrażanych innowacji, zawartymi w załączniku nr 1 do Uchwały nr 71/2016 komitetu Monitorującego RPOWŚ 2014- 2020 dnia 24 października 2016 roku, poprzez nieuzasadnione i nieznajdujące podstawy prawnej uznanie, iż Projekt skarżącego nie prowadzi do wdrożenia innowacji nieznanej i niestosowanej dotychczas, prowadzi do wdrożenia łącznie innowacyjności produktowej i procesowej, a jedynie innowacji procesowej, jest projektem o wysokim potencjale opłacalności, wprowadzającym na rynek produkt o dużym potencjale eksportowym;

art. 45 ust. 4 oraz art. 46 ust. 3 ustawy wdrożeniowej w związku z § 12 części III. Ocena merytoryczna Regulaminu naboru, poprzez nieuprawnione i zupełnie dowolne przeprowadzenie oceny merytorycznej - punktowej z pominięciem kluczowych dla jej wyników informacji przedstawionych przez skarżącego we wniosku oraz w załącznikach, a co za tym idzie brak umieszczenia projektu na liście projektów warunkowo wybranych do dofinansowania (załącznik do Uchwały Zarządu Województwa Ś. nr 2810/2017 z dnia 11 lipca 2017 roku), a w konsekwencji potencjalnym brakiem otrzymania wsparcia finansowego w ramach konkursu zamkniętego dla naboru, co było wynikiem niewłaściwej wykładni kryteriów wyboru projektów;

art. 58 ust. 4 pkt 1 ustawy wdrożeniowej w związku z § 13 Procedury odwoławczej Regulaminu naboru, poprzez brak precyzyjnego wyjaśnienia podstawy faktycznej i prawnej zaskarżonej decyzji, co uniemożliwia właściwe zapoznanie się

z motywami działania organu, zrozumienie tych motywów, a w szczególności ustosunkowanie się do nich w rzeczowy i wyczerpujący sposób, a w konsekwencji poprzez podtrzymanie decyzji o negatywnym wyniku przeprowadzonej oceny merytorycznej projektu, podczas gdy istniały podstawy do zmiany podjętego rozstrzygnięcia;

art. 41 ust. 2 pkt 7 Ustawy wdrożeniowej w związku z § 12 części III. Ocena merytoryczna Regulaminu naboru, poprzez zupełnie dowolną interpretację kryteriów wyboru projektów z istotnym pominięciem ich znaczenia, a co za tym idzie brak umieszczenia projektu na liście projektów warunkowo wybranych do dofinansowania (załącznik do Uchwały Zarządu Województwa Ś. nr 2810/2017 z dnia 11 lipca 2017 roku), a w konsekwencji potencjalnym brakiem otrzymania wsparcia finansowego w ramach konkursu zamkniętego dla naboru, co było wynikiem niewłaściwej wykładni kryteriów wyboru projektów.

Uzasadniając stanowisko wnioskodawca przywołał termin innowacyjności. Podniósł, że zarówno opinia Politechniki W. jak i Politechniki C. wskazały, że inwestycja dotyczy wdrożenia rozwiązań procesowych, jak i produktowych (innowacji procesowej oraz produktowej) w skali międzynarodowej. Ponadto, prócz poziomu międzynarodowego poziom implementowanych innowacji (produktowej oraz procesowej) nie był znany i stosowany na dzień sporządzenia opinii. Wyraził pogląd, że skoro z instrukcji oceny wynika, że przy rozpatrywaniu wniosku o dofinansowanie będą brane pod uwagę zapisy wniosku, opinii o innowacyjności, a takie opinie zostały sporządzone przez podmioty zewnętrzne (Politechnikę W. i Politechnikę C.), dysponujące kompetentną kadrą naukową, opinie winny być dla organu wiążące. Na poparcie tego twierdzenia skarżący odwołał się do odpowiednich zapisów opinii o innowacyjności sporządzonych przez pracowników naukowych tych podmiotów, a także treści Biznes Planu. W ocenie skarżącego także zapisy Biznes Planu potwierdzają, że w przypadku Projektu dojdzie do wdrożenia równolegle innowacji produktowej oraz procesowej nieznanych w świecie na dzień złożenia wniosku o dofinansowanie. Z treści tego dokumentu wynika, że w wyniku realizacji planowanego Projektu inwestycyjnego zostanie wprowadzony na rynek unikalny proces produkcji nowoczesnych detali o bardzo dużym stopniu trudności, które będą wykorzystywane w procesie montażu maszyn i automatycznych linii montażowych innowacyjnych w skali światowej, przeznaczonych dla przemysłu motoryzacyjnego (automotive) i branży przemysłowej oraz wprowadzenie na rynek całkowicie nowych produktów. Zastosowanie nowych środków i metod produkcji doprowadzi do zmian jakościowych produkowanych wyrobów. Proces ten ma opierać się na połączeniu własnej, unikalnej wiedzy technologicznej oraz produkcyjnej będącej efektem przeprowadzonych prac badawczych. W ocenie G.G., Instytucja Zarządzająca nie rozważyła w wyczerpujący sposób treści wskazanych wyżej dokumentów i nie uznała za wiążące informacji w nich zawartych. Doprowadziło to do błędnego określenia poziomu innowacyjności Projektu, co do którego w zakresie kryterium nr 1 organ winien przyjąć innowacyjność nieznaną dotychczas, a Projekt otrzymać maksymalną ilość punktów.

Skarżący nie zgodził się z oceną organu, który za kryterium 3 – charakter wdrażanej innowacji przyznał Projektowi 1 punkt o wadze 3. Podtrzymał stanowisko, które jego zdaniem znajduje potwierdzenie w opinii Politechniki W. oraz Politechniki C., że celem projektu będzie wdrożenie zarówno innowacji procesowej jak i produktowej mającej na celu znaczny rozwój i udoskonalenie wytwarzanych dotychczas maszyn i linii montażowych. Zdaniem skarżącego zarówno innowacja procesowa, jak i produktowa zostały prawidłowo udokumentowane w całym Projekcie, a zarzut Instytucji Zarządzającej o niewystarczającym poziomie precyzji przekazanych informacji jest bezpodstawny.

Odnośnie oceny kryterium nr 7 - potencjał rynkowy wdrażanych innowacji, zarzucił, że Projekt powinien otrzymać maksymalną ilość 3 punkty każdy o wadze 5. Uzasadniając zarzuty przedstawił zawarte w Biznes Planie informacje świadczące, że Projekt spełnia uwzględniane przy ocenie tego kryterium wymogi określone w instrukcji dokonywania oceny punktowej jako punkty 4, 5, i 6. Podniósł, że w wyniku pełnej implementacji projektu zakłada wdrożenie całkowicie nowej polityki marketingowej swojej firmy. Polityka ta będzie się cechować nową formą promocji produktów opartej m.in. na stronie internetowej. Skarżący opisał kanały dystrybucji nowych produktów oraz szczegółowo przedstawił plan marketingowy, wskazując, że sprzedaż nowych produktów nastąpi między innymi poprzez stronę internetową połączoną z nowoczesnym systemem dotarcia do klienta, wykorzystującą szeroką wiedzę informatyczną. Dzięki powyższemu zostanie ustanowiony dodatkowy kanał dystrybucji nowych produktów oraz dotychczas oferowanych. Projekt przewiduje zarządzanie całym procesem technologicznym za pomocą zaawansowanego systemu informatycznego, monitorowanie pracy maszyn, sterowanie jakością. Elementy te dotyczą m.in. innowacyjności organizacyjnej.

Zarzucił, niespójność pomiędzy wymogami co do kryterium nr 7 szczególnie w zakresie punktu 5 - prognoza finansowa przychodów oraz kosztów związanych z wdrożeniem produktu a przyjętym sposobem punktacji, zgodnie z którym maksymalna liczba punktów jest przyznawana dla produktu o dużym potencjale eksportowym. Zdaniem skarżącego taka konstrukcja narusza przepis art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej. Skoro instrukcja przeprowadzenia oceny stanowi, że w trakcie oceny będzie brane pod uwagę, czy zostały spełnione wszystkie warunki w punktach od 1 do 6, w których brak jest jasnego i zrozumiałego odniesienia do udziału eksportu w przychodach ogółem, to kreowanie tego czynnika jako determinanta maksymalnej oceny jest złamaniem ustawy wdrożeniowej. Podniósł, że w karcie oceny merytorycznej brak jest też jasnych danych (przedziałów wartości eksportu wyrażonych w procentach czy też w pieniądzu) pozwalających ocenić czy projekt ma potencjał eksportowy, tak jak ma to miejsce przy ocenie wpływu realizacji projektu na tworzenie nowych miejsc pracy.

G.G. nie zgodził się z ustaleniem organu, w myśl którego przyjęto, że nie wykazał on znaczącego wzrostu działalności eksportowej w kolejnych latach. Jego zdaniem, przyjęcie, że założony wzrost na poziomie ok. 1 mln stanowiący poniżej 10% wartości sprzedaży ogólnej nie jest wystarczającą przesłanką do przyznania maksymalnej możliwej ilości punktów w przedmiotowym kryterium, nie ma pokrycia w instrukcji dokonywania oceny punktowej tegoż kryterium. W jego opinii, instrukcja dla tego punktu odnosi się jedynie do prognozy finansowej przychodów oraz kosztów związanych z wdrożeniem produktu, która wskazuje na opłacalność projektu. W instrukcji nie nawiązano w ogóle do poziomu przychodów z eksportu. Skarżący podkreślił również, że założenia i dane przyjęte przez niego przy określaniu potencjału rynkowego produktu są prawidłowe. Strategia wprowadzenia produktu na rynek jest efektywna i realna, a prognoza finansowa przychodów oraz kosztów związanych z wdrożeniem produktu wskazuje na opłacalność projektu.

Skarżący wskazał, że krótkie uzasadnienie przeprowadzonej oceny merytorycznej oraz negatywnego rozpatrzenia protestu winno skutkować w świetle orzecznictwa sądowego uwzględnieniem skargi.

W odpowiedzi na skargę Zarząd podtrzymał stanowisko przedstawione

w zaskarżonym rozstrzygnięciu i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo

o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz.U.2016.1066) Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem. Na podstawie art. 3 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. 2016.718 ze zm.), określanej dalej jako "ustawa p.p.s.a.", sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Takimi przepisami szczególnymi są m.in. przepisy ustawy wdrożeniowej, które określają m.in. sposób wyboru projektów do dofinansowania oraz procedurę odwoławczą w sprawach dotyczących oceny projektów finansowanych ze środków regionalnego programu operacyjnego. Jedynie w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy p.p.s.a., z wyłączeniami, o których mowa w art. 64 ustawy wdrożeniowej. Zgodnie z art. 61 ust.1 ustawy wdrożeniowej, w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1 tej ustawy, wnioskodawca może wnieść skargę do sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a. W wyniku rozpatrzenia skargi, sąd może: uwzględnić skargę stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1a); orzec, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1 b); oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia (pkt 2); umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe (pkt 3).

Przystępując do kontroli oceny wniosku należy wskazać, że procedura odwoławcza została wyczerpana. Skarżący, po otrzymaniu informacji o odrzuceniu projektu na etapie oceny merytorycznej (pismo z 17 lipca 2017 r.) wniósł w terminie przewidzianym ustawą protest, który nie został przez Instytucję Zarządzającą RPOWŚ uwzględniony. W ustawowym terminie 14 dni skarżąca złożyła skargę do WSA w Kielcach. Oznacza powyższe, że możliwa jest merytoryczna ocena przez sąd złożonej skargi.

Stosownie do art. 9 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy wdrożeniowej, Instytucja Zarządzająca, którą w przypadku regionalnego programu operacyjnego jest zarząd województwa, została zobowiązana do przygotowania propozycji kryteriów wyboru projektów i wyboru projektów do dofinansowania. Zgodnie z art. 37 ust.1 i 2 ustawy wdrożeniowej wybór projektów do dofinansowania jest przeprowadzany przez właściwą instytucję w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, zatwierdzonych przez komitet monitorujący, zgodnych z warunkami określonymi w art.125 ust.3 lit.a rozporządzenia ogólnego. Wybór projektów w trybie konkursowym następuje na podstawie regulaminu określonego przez właściwą instytucję. Regulamin określa zasady przeprowadzenia konkursu, zawierając w swej treści pozycje wymienione szczegółowo w art. 41 ust. 2 pkt 1-12 ustawy wdrożeniowej w tym; "kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia" (pkt 7).

Konkurs w rozpoznawanej sprawie został przeprowadzony na podstawie regulaminu określonego przez Zarząd Województwa Ś., który wyznaczał ramy prawne postępowania konkursowego i do którego reguł podmioty uczestniczące miały obowiązek zastosowania się. Zgodnie z zasadami projekt poddawany jest ocenie formalnej określonej w § 12 pkt II regulaminu oraz dwuetapowej ocenie merytorycznej opisanej w § 12 pkt III regulaminu. Stosownie do § 12 III pkt 3 ocena przeprowadzana jest w oparciu o kryteria dopuszczające ogólne i sektorowe, oraz punktowe natomiast na drugim etapie konkursu ocena dokonywana jest w oparciu o kryteria dopuszczające ogólne i sektorowe. Zasady punktacji merytorycznej Instytucja Zarządzająca określiła w załącznikach do regulaminu (wzór karty oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie w ramach RPOWŚ wraz z instrukcją dokonywania oceny punktowej), w którym wskazano kryteria i sposób oceny projektu. W przypadku stwierdzenia, że w wyniku oceny merytorycznej projekt nie spełnia któregokolwiek z kryteriów dopuszczających lub nie uzyskał wymaganej minimalnej liczby punktów, wniosek zostaje odrzucony a Zespól oceniający wyczerpująco uzasadnia podjętą decyzję (12 pkt 15 ).

Spór między stronami dotyczy przeprowadzonej przez Zarząd Województwa oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie projektu w oparciu o kryteria punktowe w zakresie kryterium nr 1, nr 3 i nr 7, a w konsekwencji zasadności odrzucenia Projektu na etapie oceny merytorycznej, z uwagi na nieuzyskanie przez Projekt wymaganego minimum tj. 60% maksymalnej możliwej liczby punktów. Projekt uzyskał 56 punktów.

W art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej zawarto zasady ogólne dotyczące wszystkich trybów wyłaniania projektów do dofinansowania. Wymieniona tam zasada przejrzystości, rzetelności, bezstronności wyboru projektów oraz równości wnioskodawców w dostępie do informacji o zasadach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania dotyczy każdego etapu konkursu - począwszy do momentu przygotowywania regulaminu konkursu i formularza aplikacyjnego. Zasady te mają charakter normatywny i stanowią gwarancję równego traktowania wszystkich potencjalnych beneficjentów pomocy unijnej. Zasada przejrzystości reguł oceny projektów realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów, pozostając w ścisłej korelacji z zasadą rzetelności, która związana jest z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru, co odnosi się również do należytego umotywowania dokonanej oceny projektu, przyznanej mu liczby punktów. Zasada bezstronności ustanawia zakaz wprowadzania preferencji dla określonych grup czy rodzajów wnioskodawców lub projektów. Równy dostęp do informacji, będący emanacją traktatowej zasady równości w dostępie do pomocy, nakłada na właściwą instytucję obowiązek publikowania informacji niezbędnych do realizacji równego dostępu do pomocy w zakresie ubiegania się o dofinansowanie projektów.

Warunkiem koniecznym dla przeprowadzenia wyboru projektów do dofinansowania zgodnie z regułami określonymi w art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej jest określenie reguł wyboru w sposób jasny i precyzyjny, jednoznacznie określający konsekwencje prawne określonego działania lub zaniechania uczestników konkursu. Standardom takim nie odpowiadają systemy stwarzające zbyt szerokie pole do interpretacji dla podmiotów czy organów je stosujących, pozwalające na dowolność ocen lub na tyle nieostre, że ich stosowanie narusza zasady równości, przejrzystości, rzetelności lub bezstronności. Wadliwość prawna lub faktyczna przyjętych reguł wyboru, która pozwala na dowolność i nieweryfikowalność oceny projektów, może być – zdaniem Sądu - utożsamiana z naruszeniem prawa, o którym mowa w art. 61 ust. 8 pkt 1 a ustawy wdrożeniowej. Każdorazowo jednak należy tę kwestie rozpatrywać indywidualnie, badając nie tylko sam fakt wystąpienia uchybień w szeroko rozumianej procedurze konkursowej, ale także potencjalny wpływ ich wystąpienia na ocenę projektu składanego przez wnioskodawcę.

Sąd podziela ocenę organu w zakresie zaskarżonych kryteriów.

Według Instrukcji dokonywania oceny punktowej Projektu przy badaniu kryterium nr 1 - stopień innowacyjności projektu, przedmiotem oceny jest ustalenie czy projekt prowadzi do wdrożenia innowacji stosowanej w skali kraju, w okresie do trzech lat – 1 punkt, stosowanej w skali ponad krajowej w okresie do trzech lat – 2 punkty, nieznanej i niestosowanej dotychczas – 3 punkty. W ramach działania 2.5 innowacja ma miejsce, gdy nowy lub znacząco ulepszony produkt zostaje wprowadzony na rynek albo nowy lub znacząco ulepszony proces zostaje zastosowany w produkcji, przy czym ów produkt lub proces są innowacyjne przynajmniej w skali kraju tj. stosowane na terenie Polski nie dłużej niż trzy lata poprzedzające dzień ogłoszenia naboru. Weryfikacja nastąpi w oparciu o zapisy wniosku o dofinansowanie, opinię o innowacyjności oraz dodatkowe dokumenty i dane potwierdzające innowacyjność projektu (np. dokumenty patentowe, publikacje naukowe, dostępne badania, wynik przeszukiwania baz danych, literatura fachowa).

W zakresie tego kryterium projekt otrzymał dwa punkty o wadze 7 każdy. Dokonując oceny tego kryterium oraz rozstrzygając protest Zarząd stwierdził, że przedstawiona opinia o innowacyjności potwierdza stosowanie technologii nie starszej niż 3 lata w skali światowej, nie wynika z niej natomiast w sposób jednoznaczny, by projekt prowadził do wdrożenia technologii nieznanej i niestosowanej dotychczas.

W ocenie skarżącej przedstawione opinie o innowacyjności Politechniki W. oraz Politechniki C. potwierdzają stanowisko, że projekt dotyczy wdrożenia rozwiązań produktowych i procesowych nieznanej i niestosowanej dotychczas na świecie.

Zdaniem Sądu ocena kryterium dokonana została przez Zarząd w sposób prawidłowy, nie naruszający zasad określonych w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej.

Projekt zakładał, że w wyniku zakupu innowacyjnych maszyn zostanie wprowadzony na rynek unikalny proces produkcji detali (o dużym stopniu trudności), które będą wykorzystywane w procesie montażu maszyn i automatycznych linii montażowych innowacyjnych w skali światowej, przeznaczonych dla przemysłu motoryzacyjnego i branży przemysłowej, a który polega na połączeniu własnej unikalnej wiedzy technologicznej oraz produkcyjnej, będącej efektem prac badawczych – ustawienia w cyklu produkcyjnym czterech sztuk obrabiarek sterowanych numerycznie.

Stosownie do zapisów Instrukcji dokonywania oceny punktowej w zakresie punktu pierwszego dla uzyskania maksymalnej liczby punktów koniecznym jest wykazanie, że projekt prowadzi do wdrożenia innowacji nieznanej i niestosowanej dotychczas. Skarżący potwierdzenie spełnienia wymogu innowacyjności nieznanej i niestosowanej na świecie wyprowadza z opinii Politechniki W. i Politechniki C.. Z opinii Politechniki W. wynika, że innowacyjna technologia jest stosowana w świecie krócej niż trzy lata, w procesie produkcyjnym będą wykorzystywane liczne patenty z 2014, 2015 r., że produkty wytwarzane przez firmę G. tworzone są o indywidualne projekty przez wykwalifikowaną kadrę inżynierską w oparciu o oprogramowanie Solid Works i Eplan. Gwarantują one używanie technologii nie starszej niż trzy lata nieznanej i niestosowanej dotychczas. Zasadnie zatem organ odwołując się do zapisów opinii wskazuje, że nie zawiera ona jednoznacznej oceny, że wdrożenie projektu będzie innowacją nieznaną i niestosowaną w świecie. Opinia uzasadnia natomiast tezę, że projekt jest innowacją w skali światowej, a tym samym prowadzi do wdrożenia innowacji w skali ponad krajowej i przyznania 2 punktów. To, że projekt jest innowacją w skali światowej wynika wprost z opinii Politechniki C., w której jednoznacznie określono, że projekt ma charakter innowacyjny na poziomie międzynarodowym. Nie można wyprowadzać, jak czyni to skarżący, tezy o innowacyjności uzasadniającej przyznanie trzech punktów ze zdania w opinii Politechniki W., że "projekt zakłada używanie technologii nie starszej niż trzy lata nieznanej i nieznanej i niestosowanej dotychczas". Pojęcia "stosowane w skali świata w okresie do trzech lat" oraz "nieznane i niestosowane" nie są tożsame i nie mogą być używane zamiennie. Sąd podziela stanowisko organu, że o ile informacje zawarte we wniosku, w biznes planie oraz opinii o innowacji wskazują na spełnienie przez projekt wymogu wdrożenie innowacji w okresie do trzech lat w skali kraju, w skali ponad krajowej czyli w skali świata, to brak jest uzasadnienia, że projekt prowadzi do wdrożenia innowacji nieznanej i niespotykanej na świecie. Organ nie kwestionuje danych zawartych w opinii jak i kompetencji sporządzających przedłożone opinie, ale w sposób uprawniony dokonuje oceny, czy opinia potwierdza spełnienie przez projekt kryterium nr 1 i w jakim zakresie. Sam fakt, że przedmiotowe opinie zostały podpisane przez osoby zajmujące się działalnością naukową w ramach uczelni wyższej, posiadające stopnie naukowe nie nadaje mu znamienia dokumentu, który nie może być poddany ocenie. Organ wbrew zarzutom skargi nie pominął informacji przedstawionych przez skarżącego we wniosku oraz w opiniach o innowacyjności ale poddał je ocenie. Tym samym zarzut naruszenia art. 45 ust.4 i 46 ust. 3 ustawy wdrożeniowej nie jest uzasadniony.

Podkreślić należy, że weryfikacja spełnienia kryteriów przeprowadzona jest przez organ w oparciu o dane i informacje przedstawione przez wnioskodawcę we wniosku i załącznikach. Podawane we wniosku oraz załączonej dokumentacji dane tworzą zbiór informacji podlegających ocenie według przyjętych w konkursie kryteriów. To na wnioskodawcy zgłaszającym do konkursu własny projekt o dofinansowanie ciąży obowiązek uważnego zapoznania się z priorytetami konkretnego programu operacyjnego, z przyjętym przez instytucję zarządzającą systemem realizacji strategii rozwoju oraz dokumentacją konkursową i na nim spoczywa obowiązek starannego i odpowiadającego założeniom danego programu operacyjnego przygotowania dokumentacji konkursowej potwierdzającej wniosek.

Z powyższych względów ocena kryterium nr 1 nie narusza art. 37 ust 1 ustawy wdrożeniowej.

Sąd podziela też argumentację organu w zakresie oceny kryterium 3 – charakter wdrażanej innowacji. Z opisu kryterium wynika, że w przypadku innowacji procesowej projekt otrzymuje 1 punkt, zaś w przypadku innowacji produktowej 2 punkty, przy wadze jednego punktu - 3. Zgodnie z zapisem na karcie Kryteria Dopuszczające Sektorowe dla oceny kryterium przyjęto definicję innowacji określoną w podręczniku OECD Podręcznik Oslo definiując, że innowacja produktowa oznacza wprowadzenie na rynek przez dane przedsiębiorstwo nowego towaru lub usługi lub znaczące ulepszenie oferowanych uprzednio towarów i usług w odniesieniu do ich charakterystyki lub przeznaczenia, zaś innowacja procesowa oznacza wprowadzenie do praktyki w przedsiębiorstwie nowych lub znacząco ulepszonych metod produkcji lub dostawy.

W ocenie Sądu przyjęcie przez organ, że Projekt stanowi innowację procesową znajduje uzasadnienie przedłożonym wniosku, zapisach Biznes Planu oraz załączonych opiniach. Należy zgodzić się z organem, że zarówno w Biznes Planie jak i opiniach o innowacyjności sporządzonych przez Politechnikę W. i Politechnikę C. eksponowana jest innowacja procesowa projektu. Wskazana w opinii analiza porównawcza technologii produkcji, precyzyjnie określona nietypowa konfiguracja urządzeń – ustawienie w cyklu produkcyjnym maszyn, dobranych wg samodzielnie przeprowadzonych badań, elementów maszyn i technologii dostępnych na rynku, zapewniająca komplementarność, kompleksowość obróbki skomplikowanych części, zastosowanie urządzeń zapewniających wysokie parametry skrawania połączonych z sondami do pomiaru przedmiotów i narzędzi pozwalających na automatyczną kontrolę wykonywania przedmiotów i zużycia narzędzi świadczą o zamiarze wdrożenia innowacji procesowej. Wskazany cel rozwiązań; redukcja czasu przezbrojeń, redukcja czasu obróbki, poszerzenie możliwości produkcyjnych, skrócenia czasu realizacji zamówienia, aktywna kontrola jakości produktów, uniezależnienie od podwykonawców są cechami innowacji procesowej

Sąd podziela też stanowisko organu, że zawarte zarówno w Biznes Planie jak i w opiniach Politechniki W., Politechniki C. dane dotyczące innowacji produktowej cechuje duży stopień ogólnikowości. W opinii Politechniki C. wskazano, że realizacja projektu zapewni firmie produkcję detali o dużym stopniu trudności, które będą wykorzystywane w procesie montażu maszyn i automatycznych linii montażowych innowacyjnych w skali światowej przeznaczonych dla przemysłu motoryzacyjnego i branży przemysłowej, wprowadzenie na rynek nowych produktów oraz dzięki zastosowaniu nowych środków i metod produkcji zmian jakościowych obecnie produkowanych wyrobów. Opiniujący eksponując rozwiązania świadczące o wdrożeniu w ramach projektu innowacji procesowej w skali światowej sygnalizują tylko, że wykorzystywanie nowatorskich rozwiązań o charakterze procesowym przeniesie się bezpośrednio na cechy i wartość dodaną wytwarzanych produktów, że "zastosowanie linii obróbczej umożliwi wykonywanie elementów które pozwolą na budowanie linii i maszyn o jeszcze większym stopniu innowacyjności produktowej w skali światowej, możliwość wprowadzenia nowych produktów. Opiniujący odnoszą innowacyjność produktową do linii produkcyjnych i maszyn czyli ostatecznych produktów, dla których "nowoczesne detale o bardzo dużym stopniu trudności" są realizowane w innowacyjnym procesie produkcji. (str. 3 opinii Politechniki W.). Samo użycie w opinii Politechniki W. i Politechniki C. określenia, że bezpośrednim celem projektu będzie wdrożenie innowacji procesowej i produktowej, bez wykazania, w czym konkretnie to udoskonalenie produktu się przejawia, nie jest wystarczające dla przyjęcia, że ma miejsce innowacja produktowa. Podkreślić należy, że sama reorganizacja bieżącego procesu produkcyjnego, obniżenie kosztów produkcji, redukcja czasu wykonania, usprawnienie kontroli, uniezależnienie od podwykonawców są konsekwencjami wdrożenia przez Projekt innowacji procesowej, nie wystarczają, są zbyt ogólnikowe dla przyjęcia, że wdrożenie Projektu będzie skutkować innowacją produktową. Organ przy rozstrzygnięciu konkursu dokonuje oceny projektu pod kątem spełnienia obowiązujących reguł wyboru na podstawie twierdzeń, danych i argumentów przedstawionych przez wnioskującego. Także eksponowane w skardze zapisy Biznes Planu (odwołanie się do zapisów sekcji 1-7.4, sekcji 2-3.4 ) posługują się bardzo ogólnymi twierdzeniami, nie wskazują wprost w czym przejawia się innowacja produktowa. Nie można natomiast przyjąć za innowację produktową dostosowywanie produktu do indywidualnych zapotrzebowań odbiorców.

W związku z powyższym prawidłowo wywiódł organ, że sam unikalny proces produkcyjny może mieć wpływ na innowację produktową, ale nie pozwala na przyjęcie, że projekt dotyczy wdrożenia innowacji produktowej. Podkreślenia wymaga, że organ związany jest treścią wniosku o dofinansowanie oraz załączoną do niego dokumentacją. Nie jest zobowiązany do dokonywania ustaleń, poszukiwania innych, niż wskazane przez wnioskodawcę argumentów, czy też danych z punktu widzenia których projekt mógłby być oceniony jako spełniający określone kryteria wyboru do dofinansowania. Byłoby to nie do pogodzenia z istotą oraz logiką omawianego postępowania, które jest postępowaniem konkursowym, godziłoby w zasadę równego traktowania potencjalnych beneficjentów.

Kolejnym zakwestionowanym kryterium jest kryterium 7 – potencjał rynkowy wdrażanej innowacji. Zgodnie z Instrukcją dokonywania oceny punktowej Projektu przy badaniu tego kryterium brane pod uwagę jest - czy produkt powstały w wyniku projektu będzie konkurencyjny w stosunku do istniejących na rynku (między innymi pod względem ceny, użyteczności, design), a w przypadku produktów niemających odpowiednika na rynku planowane cechy i funkcjonalność produktu wskazują na możliwość uplasowania produktu na rynku; - produkt stanowi odpowiedź na zidentyfikowane potrzeby, wymagania i preferencje odbiorców, a w przypadku produktów nie mających odpowiednika na rynku wnioskodawca uwiarygodnił zapotrzebowanie na produkt; - rynek docelowy został przez wnioskodawcę prawidłowo zdefiniowany w zakresie jego wielkości, tendencji rozwojowych i ostatecznego odbiorcy oraz przewidywana wielkość rynku dla danego produktu wskazuje na potencjalny sukces ekonomiczny projektu; - strategia wprowadzenia produktu na rynek jest efektywna i realna; prognoza finansowa przychodów i kosztów związanych z wdrożeniem projektu wskazuje na opłacalność projektu; - założenia i dane przyjęte przez wnioskodawcę przy określaniu potencjału rynkowego produktu są realne.

W oparciu o analizę wskazanych założeń i danych przedstawionych przez wnioskodawcę Projektowi możliwe jest przyznanie 0, albo 1 punkt - dane rzetelnie przedstawione, projekt wykazuje opłacalność na poziomie przeciętnym, 2 punkty - dane rzetelnie przedstawione, wysoka opłacalność projektu, oraz 3 punkty - dane rzetelnie przedstawione, wysoka opłacalność projektu, produkt o dużym potencjale eksportowym. W zakresie tego kryterium projekt otrzymał dwa punkty o wadze 5 każdy.

Analiza punktacji wskazuje, że decydujące znaczenie dla przyznania maksymalnej ilości punktów jest wykazanie, że Projekt ma duży potencjał eksportowy. W ocenie organu, w dokumentacji wnioskodawca nie odniósł się do potencjału eksportowego, zaś założony wzrost na poziomie około miliona stanowiący poniżej 10% sprzedaży ogółem wskazuje głównie na klientów krajowych. Skarżący zarzuca, że organ nie uwzględnił, że zakładany wzrost, jakkolwiek ostrożny jest wzrostem gwarantowanym. Wskazuje ponadto na sprzeczność instrukcji przez brak powiązania między przyjętymi wymogami, w tym określonym w pkt 5, do wzrostu przychodów z eksportu. Podnosi, że z opisu kryterium nie wynika jaki przyrost wartości eksportu determinuje możliwość uznania, że dany produkt ma duży potencjał eksportowy.

W ocenie Sądu nie jest uzasadniony zarzut sprzeczności instrukcji w zakresie kryterium 7 przez brak odniesienia przyjętych wymogów do wzrostu przychodów z eksportu. Kryterium nr 7 dotyczy potencjału rynkowego wdrażanych innowacji. Dokonując analizy instrukcji oceny punktowej w ramach kryterium 7 należy zauważyć, że ocena winna być dokonywana w oparciu o informacje dotyczące konkurencyjności produktu, realności założeń i danych przyjętych przez wnioskodawcę przy określeniu potencjału rynkowego produktu, prawidłowego zdefiniowania rynku docelowego i ostatecznych odbiorców, określenia potrzeb, wymagań i preferencji odbiorców. Ocena, czy produkt ma duży potencjał eksportowy, tj. czy dzięki swoim walorom jakościowym, technicznym może być przedmiotem eksportu winna być dokonywana na podstawie tych samych wymogów. Przyznanie maksymalnej ilości - 3 punktów było zatem determinowane spełnieniem wskazanych kryteriów wykazanych w stosunku do eksportu. W Biznes Planie w punkcie 3-2.4 sformułowany został wymóg - proszę podać obszar geograficzny działalności rynek krajowy/zagraniczny. W przypadku działalności eksportowej proszę podać aktualną i przewidywalną wartość sprzedaży zagranicznej. Zapis ten w powiązaniu z instrukcją punktacji dotyczącą kryterium 7 jednoznacznie wskazuje, że obowiązkiem ubiegającego się o dofinansowanie dla otrzymania maksymalnej ilości punktów było podanie tych informacji. Skarżący wskazał jako obszar działalności Węgry, Hiszpanię oraz Meksyk, bez odniesienia do aktualnej i przewidywanej wartości sprzedaży zagranicznej. Istotnym dla otrzymania maksymalnej ilości punktów w przypadku prowadzenia już działalności eksportowej było wykazanie przez wnioskodawcę, że nowy produkt zwiększa potencjał eksportowy w stosunku do dotychczasowego oraz założeń pozwalających na przyjęcia wzrostu szacowanych przychodów z eksportu. Nadmienić należy, że organ przyznając przy kryterium 7 dwa punkty przyjął, że Projekt spełnia wymogi przewidziane dla oceny tego kryterium określone w punktach 1-6 instrukcji dokonywania oceny punktowej, zakwestionował tylko wykazanie spełnienia tych wymogów zakresie działalności eksportowej.

Na wnioskodawcy, jak wskazano wyżej spoczywa obowiązek starannego i odpowiadającego założeniom danego programu operacyjnego przygotowania dokumentacji konkursowej. Szczególne znaczenie ma przygotowanie wniosku z uwzględnieniem znanych wnioskodawcy kryteriów oceny. Udzielanie przez wnioskodawcę w dokumentacji konkursowej, np. w Biznes Planie, odpowiedzi niepełnych bądź odbiegających od istoty pytania czy hasła, będą wpływały w sposób oczywisty niekorzystnie na punktację danego projektu, a tym samym będą zmniejszały szansę na zakwalifikowanie go do dofinansowania (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 marca 2010, sygn. akt II GSK 309/10, z 9 sierpnia 2011 r. II GSK 1500/11, z 3 lutego 2017 r. II GSK 60/17, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). To skarżący jest zobowiązany uzasadnić sposób spełnienia danego kryterium. Istotą postępowania konkursowego jest wykazanie w składanej dokumentacji aplikacyjnej wszystkich wymaganych elementów w sposób jednoznaczny, czytelny, spełniający wszystkie wskazane zakresy. Jeżeli określony wniosek tych treści nie zawiera bądź czyni to w sposób niejednoznaczny, będzie to miało wpływ na wynik oceny projektu. Wnioskodawca musi zadbać o to, aby przekonać instytucję rozdysponowującą pomoc, że jego projekt gwarantuje realizację celów danego działania oraz wykazać na podstawie jakich danych wywodzi.

Można zgodzić się z zarzutem, że określenie "produkt o dużym potencjale eksportowym" jest pojęciem niedookreślonym, które może pozostawiać dozę uznaniowości. Należy jednak zauważyć, że jakkolwiek wadliwość prawna lub faktyczna przyjętych reguł wyboru, która pozwala na dowolność i nieweryfikowalność oceny projektów, może być utożsamiana z naruszeniem prawa, o którym mowa w art. 61 ust. 8 pkt 1 a ustawy wdrożeniowej, to każdorazowo kwestia ta winna być rozpatrywana indywidualnie, przy uwzględnieniu nie tylko samego faktu wystąpienia uchybienia w szeroko rozumianej procedurze konkursowej, ale także potencjalnego wpływu ich wystąpienia na ocenę projektu składanego przez wnioskodawcę.

Podnoszona kwestia braku sprecyzowania pojęcia "o dużym potencjale eksportowym", mogłaby mieć istotne znaczenie w sytuacji wskazania przez wnioskodawcę w Biznes Planie aktualnej i przewidywanej wartości sprzedaży zagranicznej i zakwestionowania przez organ podanego wzrostu wartości sprzedaży zagranicznej jako nie spełniającego wskazanego w punktacji wymogu. Bezspornym jest, że dane takie nie zostały przez wnioskodawcę przedstawione. Dane o zakładanej sprzedaży na poziomie 10% ocenione przez organ jako potwierdzające głównie sprzedaż krajową nie odnoszą się do zakresu sprzedaży eksportowej. Zostały przedstawione w punkcie 3-3 Biznes Planu i dotyczą przychodów netto z prowadzonej działalności oraz przewidywanych przychodów ze sprzedaży dotychczas oferowanego asortymentu i nowych produktów, nie wyłącznie sprzedaży zagranicznej. Z powyższych względów ocena organu, który uznał, że wnioskodawca nie wykazał, że Projekt ma duży potencjał eksportowy i przyznał przy kryterium 7 dwa punkty nie narusza art. 37 ust 1 i 2 ustawy wdrożeniowej.

W świetle przeprowadzonych rozważań, nie jest zasadny zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 41 ust. 2 pkt 7 Ustawy wdrożeniowej w związku z § 12 części III. Regulaminu naboru, poprzez zupełnie dowolną interpretację kryteriów wyboru projektów z istotnym pominięciem ich znaczenia. Skarżący nie wskazuje w jakim zakresie organ niewłaściwie wyłożył znaczenie lub pominął zakwestionowane kryteria. Argumenty przedstawione przez stronę skarżącą w złożonym proteście oraz skardze sprowadzają się de facto do polemiki z dokonaną oceną i nie odnosiły się do wskazania naruszenia zasad przeprowadzania oceny.

Sąd nie podziela zarzutu naruszenia art. 58 ust. 4 pkt 1 ustawy wdrożeniowej w zw. z § 13 Regulaminu. Zdaniem skarżącego brak precyzyjnego wyjaśnienia podstawy faktycznej i prawnej zaskarżonej decyzji uniemożliwia zapoznanie się z motywami działania organu i ustosunkowanie się do nich w sposób rzeczowy, co w skutkowało podtrzymaniem decyzji o negatywnym wyniku przeprowadzonej oceny. Zgodnie z art. 50 ustawy wdrożeniowej, do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy, nie stosuje się przepisów ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Oznacza to, że uzasadnienie negatywnej oceny projektu nie musi spełniać wymogów uzasadnienia, szczegółowo określonych art. 107 § 3 k.p.a. Nie ulega jednak wątpliwości, że ocena projektu musi być uzasadniona w sposób pozwalający na zapoznanie się z motywami jakimi kierował się organ dokonujący oceny, umożliwiający wdanie się w spór oraz przeprowadzenie kontroli oceny. Informując wnioskodawcę pismem z 17 lipca 2017 r. o odrzuceniu projektu na etapie oceny merytorycznej organ odesłał do uzasadnienia zawartego w karcie informacyjnej. W ocenie Sądu sam fakt, odesłania do kart ocen - co do zasady - nie daje podstaw do stwierdzenia przeprowadzenia oceny z naruszeniem prawa, w szczególności z naruszeniem zasad określonych w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Warunkiem jest, by w karcie oceny wystarczająco jasno został wyjaśniony powód negatywnej oceny projektu. Zdaniem Sądu uzasadnienie zawarte w karcie oceny odnośnie zakwestionowanych kryteriów jakkolwiek lakoniczne, oddaje istotę oceny, wskazuje na te elementy rozpoznawanego kryterium, które miały decydujący wpływ na wynik i wyjaśnia w sposób dostateczny czym się kierował organ przyznając wskazaną ilość punktów. Podkreślić należy, że uzasadnienie w istocie spełniło swoje zadanie i pozwoliło na sformułowanie zarzutów do oceny zarówno w formie protestu jak i skargi do sądu.

Reasumując, Sąd nie dopatrzył się naruszenia procedury i zasad wskazanych w Regulaminie konkursu, w związku z czym skarga podlega oddaleniu, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej.