Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 663/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2009-12-23 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 245 par. 1 i 3; art. 246 par. 1 pkt 2; art. 255; art. 260
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Mirella Łent po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. P. "C." s. c. E. P. i K. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości w podatku od towarów i usług postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy


UZASADNIENIE

W odpowiedzi na wezwanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Bydgoszczy skarżącej K. P. "C." s. c. E. P. i K. P. do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 500 zł od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...]

w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości w podatku od towarów i usług, E. P. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu złożonego urzędowego formularza wniosku skarżąca podała, że jej osiągane faktyczne, a nie "księgowe" dochody pozwalają jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych i podtrzymanie istnienia firmy – płace, czynsz, media. Dlatego też skarżąca nie jest w stanie uiścić opłaty sądowej i ponieść kosztów postępowania. Skarżąca wskazała, że średnia zaległość w płatnościach należnych od klientów wynosi 15.000-20.000 zł. W rubryce majątek strona wykazała mieszkanie o powierzchni 64m2. Podała, że we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje mąż K. P. oraz syn M. P.. W pozycji dochody E. P. wykazała dochód z tytułu umowy o pracę w wysokości 1.276 zł oraz

z działalności gospodarczej w wysokości 2.875 zł (razem dochód: 4.151 zł).

Postanowieniem z dnia 29 października 2009 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy odmówił E. P. przyznania prawa pomocy. Referendarz stwierdził, że możliwości płatnicze strony nie są ograniczone, o czym świadczy łączny dochód jej oraz męża w wysokości 8.302 zł oraz bilans Spółki, z którego wynika, że w okresie styczeń-sierpień 2009 r. Spółka osiągnęła przychód w wysokości 219.322,05 zł i poniosła koszty w wysokości 107.282,16 zł.

W ocenie Referendarza, z powyższego wynika, że strona może wygospodarować środki na uiszczenie kosztów postępowania, które na obecnym etapie ograniczają się do kosztów wpisu sądowego w wysokości 500 zł.

Od powyższego postanowienia E. P. wniosła sprzeciw. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia polegający na nieuwzględnieniu okoliczności, że skarżąca jako podmiot gospodarczy rozlicza swe dochody w oparciu o metodę "dokumentową" a nie "kasową", co skutkuje rozbieżnością "in minus" pomiędzy dochodami deklarowanymi

a faktycznie osiąganymi. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia

w całości i przyznanie prawa pomocy.

Zgodnie z zarządzeniem z dnia 9 listopada 2009 r. Sąd wezwał E. P. do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie 14 dni poprzez złożenie odpisów zeznań podatkowych za ostatnie dwa lata kalendarzowe; wyciągów i wykazów z posiadanych rachunków bankowych, w tym kont i lokat dewizowych z okresu ostatnich trzech miesięcy; zaświadczenia o wysokości wynagrodzeń, honorariów

i innych należności oraz otrzymywanych świadczeń z okresu ostatnich 2 lat; zaświadczenia o sytuacji rodzinnej wnioskodawcy wydanego przez właściwą do spraw zdrowia lub opieki społecznej jednostkę organizacyjną gminy/miasta na prawach powiatu; udokumentowanego oświadczenia o wysokości ponoszonych miesięcznie wydatkach związanych z utrzymaniem; dokumentów świadczących o dochodzeniu należnych a nie otrzymanych przychodów, na które strona powołuje się w sprzeciwie; oświadczenia o tytule prawnym przysługującym do obecnie zamieszkiwanego lokalu; oświadczenia o posiadanych oszczędnościach; oświadczenia o źródłach utrzymania. Wezwanie adresowane do E. P. zostało doręczone w dniu 16 listopada 2009 r.

Z akt sprawy wynika, że strona nie uzupełniła złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W świetle art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym.

Pismem z dnia [...] E. P. wniosła sprzeciw od postanowienia Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Bydgoszczy z dnia 19 października 2009 r., który nie został odrzucony przez Sąd.

Zgodnie z art. 199 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zasadą jest, że strony ponoszą koszty postępowania związane

ze swym udziałem w sprawie. Wyjątkiem od tej zasady jest instytucja prawa pomocy.

Na podstawie art. 245 § 1 i 3 wskazanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części

albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest

w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Ponadto, zgodnie z art. 255 wskazanej ustawy, jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.

Z akt sprawy wynika, że E. P. w odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego złożyła urzędowy formularz o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Sąd uznając zawarte w nim dane za niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego wnioskodawcy, wezwał go do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez przedłożenie stosownych dokumentów i oświadczeń w terminie 14 dni. Wezwanie zostało doręczone na adres K. P. "C." s. c. E. P. i K. P. podany w skardze, w dniu 16 listopada 2009 r. Z akt sprawy wynika, że skarżąca nie odpowiedziała na wezwanie i nie przedłożyła dodatkowych dokumentów i oświadczeń.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że skarżąca nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Brak pełnej wiedzy na temat sytuacji finansowej

i majątkowej strony skarżącej z powodu nienadesłania niezbędnych wyjaśnień

i dokumentów uniemożliwia, zdaniem Sądu, dokonanie obiektywnej, wszechstronnej

i właściwej oceny jej możliwości finansowych.

W świetle powyższego, Sąd na podstawie art. 260 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia