Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 482/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2008-11-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. U. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osoby trzeciej za zobowiązania podatkowe spółki postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji


UZASADNIENIE

W. U. w postępowaniu ze skargi na opisaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej zgłosił wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji.

Uzasadniając przedmiotowy wniosek skarżący wskazał swoją trudną sytuację finansową. Wyjaśnił, że otrzymuje wynagrodzenie w wysokości [...],- zł, przy czym jest ono zajęte w związku z postępowaniem egzekucyjnym (do wysokości 50 %).

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej p.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 roku, FZ 496/2004).

Wskazać należy, że zgodnie z poglądem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 września 2004 r., sygn. akt FZ 358/04, który w pełni podziela Sąd orzekający w niniejszej sprawie stanowisko skarżącego, że skarżona decyzja jest merytorycznie niesłuszna i narusza prawo, nie stanowi przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 p.p.s.a.

Podkreślić należy, że przepis art. 61 p.p.s.a. wskazuje na szkodę (majątkową, bądź niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, zaś jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 roku, GZ 138/2004).

Sąd w pełni podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w postanowieniu z dnia 7 kwietnia 2005 roku wydanym w sprawie sygn. akt II OZ 201/2005 uznał, iż wnioskujący musi dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu, które także musi dokładnie wskazywać przyczyny wstrzymania lub odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji lub aktu.

Sąd uznał, że wnioskodawca nie wykazał, aby wykonanie decyzji mogło spowodować skutki, o których mowa w przytoczonym przepisie. Przede wszystkim wskazać należy, iż wnioskodawca poprzestał jedynie na stwierdzeniu, że znajduje się w trudnej sytuacji majątkowej. Samo tego rodzaju oświadczenie wnioskodawcy nie może być wystarczające. W aktach sprawy znajdują się dokumenty dotyczące osiąganych przez skarżącego dochodów, jego sytuacji materialnej i życiowej, wysokości i rodzaju zobowiązań, kosztów utrzymania. Z powyższych dokumentów wynika, że wnioskodawca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną, pomiędzy małżonkami istnieje ustrój rozdzielności majątkowej, źródłem ich utrzymania jest osiągany przez wnioskodawcę dochód ze stosunku pracy w kwocie [...] zł netto miesięcznie (z uwzględnieniem zajęcia w wysokości [...] zł) oraz emerytura żony

w wysokości [...] zł netto miesięcznie, małżonkowie zamieszkują w lokalu, którego głównym najemca jest teściowa skarżącego, nie posiadają majątku, udokumentowane miesięczne koszty utrzymania małżonków kształtują się na poziomie [...] zł.

Z urzędu jednak Sądowi wiadomo (w oparciu o dokumenty przedłożone do spraw I SA/Gd 108/08 i I SA/Gd 109/08 toczących się przed WSA w Gdańsku), że złożone przez skarżącego oświadczenia w przedmiocie wysokości uzyskiwanych dochodów nie są pełne i zgodne z rzeczywistością. Skarżący nie ujawnił wszystkich posiadanych przez siebie i małżonkę rachunków bankowych oraz nie przedstawił z nich wyciągów. Historia operacji dokonanych na rachunku bankowym skarżącego o numerze [...] w okresie od 1 lutego do 18 kwietnia br. potwierdza, że posiada on dwa inne rachunki (lub też subkonta) o numerach [...] oraz [...] z których dokonywane były wpłaty w kwotach [...] zł oraz [...] zł na rachunek, z którego wyciąg przedłożono do akt sprawy I SA/Gd 108/08. Analizowany dokument dowodzi, że wpłaty zostały zrealizowane z innego rachunku skarżącego. Również analiza wydatków skarżącego wskazuje, że posiada on inne, poza ujawnionymi w postępowaniu, źródła dochodów. Oświadczenia więc skarżącego

o jego trudnej sytuacji życiowej, która według niego uzasadnia wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie są, w przekonaniu Sądu, wiarygodne. Skarżący nie przedstawił bowiem kompleksowo swej obecnej sytuacji życiowej, majątkowej, finansowej. W tej sytuacji brak podstaw do oceny wpływu ubytku finansowego związanego z egzekucją na sytuację życiową wnioskodawcy.

Zdaniem Sądu jedynie szczegółowe określenie sytuacji finansowej, jak i majątkowej wnioskodawcy mogłoby umożliwić ocenę zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wpływu na wynik tego wpadkowego postępowania nie może mieć zaś, w ocenie Sądu, wartość przedmiotu zaskarżenia w przedmiotowej sprawie.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. a contrario, orzekł jak w sentencji postanowienia.