Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 74/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2015-06-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 3 pkt 1, 2, 2a, 16, art. 5 ust. 1, 3, 4, 4a, 4b, 7
journal: Dz.U. 2015 poz 114
law: Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Krystyna Józefczyk Sędziowie WSA Magdalena Józefczyk NSA Małgorzata Wolska /spr./ Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi I. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku rodzinnego -skargę oddala-


UZASADNIENIE

Po rozpoznaniu wniosku I.K. z dnia [...] sierpnia 2014 r. o przyznanie prawa do zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku rodzinnego, Wójt Gminy [...] decyzją z dnia [...] września 2014 r. odmówił przyznania prawa do zasiłku rodzinnego oraz dodatków do tego zasiłku na dzieci: M.K., ur. [...].03.1998 r. oraz M.K., ur. [...].02.2000 r. na okres zasiłkowy listopad 2013 r. – październik 2014 r.

W motywach tej decyzji organ wskazał, że miesięczny dochód na osobę wynosi 626,79 zł i przekracza kwotę progową 539,00 zł. W tej sytuacji, stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U.

z 2013 r., poz. 1456 ze zm.- zwana dalej "ustawą"), zasiłek rodzinny nie przysługuje.

Odwołanie od tej decyzji złożyła I.K. wnioskując o jej uchylenie. Wskazała, że w 2012 i 2013 roku dochody wyniosły 0 zł. Natomiast "decyzji za rok 2012/2013 nie otrzymała do dziś mimo, że złożyła wniosek wraz z załącznikami". Jej mąż zatrudniony jest w Zakładzie Karnym w [...], od miesiąca lutego 2014 r. jego zarobki wynoszą ok. 600-700 zł. Odwołująca wyjaśniła, że od 27.01.2014 r. podjęła pracę, z wynagrodzeniem w wysokości "najniższej krajowej", za którą musi utrzymać dwoje dorastających dzieci, opłacić dojazdy do pracy oraz dojazdy córki do szkoły. Zdaniem I.K. decyzja jest bezpodstawna bowiem "dochody liczy się za cały rok i dzieli przez 12 miesięcy". Niezrozumiałe jest dla niej zawarte

w uzasadnieniu stwierdzenie "przeciętny miesięczny dochód rodziny z 2012 r.

z uwzględnieniem uzyskanie dochodu przez Państwo K. z 2014 r. 1880,36 zł". Poddała w wątpliwość zaliczenie dochodów z 2014 r. do roku 2012, które wyniosły

0 zł, w sytuacji gdy za 2014 r. dochody nie zostały rozliczone. W jej ocenie zaskarżona decyzja nie uwzględnia dobra dzieci.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. w zw. z art. 4, art. 5, art. 6, art. 23 ust. 1 ustawy utrzymało

w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu Kolegium, że okres zasiłkowy którego dotyczy decyzja to okres od listopada 2013 r. do października 2014 r. Podstawę do obliczenia wysokości zasiłku rodzinnego stanowią w tym wypadku, co do zasady, dochody za 2013 r.

Z uwagi jednak, że dochody Państwa K. w 2012 r. wynosiły 0 zł, natomiast

w 2014 r. został osiągnięty dochód, organ orzekający obowiązany był zastosować regułę wynikającą z art. 5 ust. 4b ustawy. Zgodnie z tym przepisem w przypadku uzyskania dochodu przez członka rodziny, osobę uczącą się lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego po roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy dochód ich ustala się na podstawie dochodu członka rodziny, dochodu osoby uczącej się lub dochodu dziecka pozostającego pod opieką opiekuna prawnego, powiększonego o kwotę uzyskanego dochodu z miesiąca następującego po miesiącu, w którym dochód został osiągnięty, jeżeli dochód ten jest uzyskiwany

w dniu ustalania prawa do świadczeń rodzinnych.

Organ ustalił, że I.K. jak i jej mąż M.K. osiągnęli w roku 2014 dochód, czyli po roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy.

W okolicznościach rozpoznawanej sprawy rokiem kalendarzowym jest rok 2012. Zatem uzyskanie dochodu po roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy może odnosić się zarówno do dochodu z 2013 jak i 2014 roku. Jak zaznaczyło SKO organ I instancji nie ustalił czy w roku 2013 rodzina osiągnęła jakikolwiek dochód. Powyższe nie wpływa jednak na zmianę rozstrzygnięcia, bowiem w roku 2014 dochód rodziny, obliczony z uwzględnieniem art. 5 ust. 4b ustawy, przekroczył wartość "progową".

Organ podał, że rodzina wnioskodawczyni składa się z czterech osób: I.K., M.K. i dwoje dzieci. M.K. w marcu 2014 r., tj. w miesiącu następującym po miesiącu w którym rozpoczął pracę, uzyskał wynagrodzenie

w wysokości 693,98 zł netto. I.K., zatrudniona w "A" Sp. z o.o. od 27.01.2014 r., w lutym 2014 r. otrzymała wynagrodzenie z tego tytułu w wysokości 1186,38 zł. Zatem przeciętny miesięczny dochód rodziny w 2012 r. z uwzględnieniem uzyskania dochodu w 2014 r., wyniósł 1880,36 zł. W chwili ustalania prawa do świadczeń rodzinnych wyżej wymienieni uzyskiwali wskazany dochód ze stosunku zatrudnienia. Nadto ustalono, że M.K. przebywa w zakładzie karnym, gdzie odbywa karę pozbawienia wolności a zatem w instytucji, która zapewnia całodobowe utrzymanie. W tej sytuacji wobec brzmienia art. 5 ust. 7 ustawy, przy obliczaniu dochodu rodziny należało uwzględnić dochód uzyskiwany przez M.K., natomiast przy obliczaniu dochodu na jedną osobę, należało go pominąć. W tych okolicznościach wysokość dochodu na każdą z trzech osób, wyniosła 626,79 zł

i przekroczyła wartość progową – 539 zł.

Kolegium stwierdziło, że wydana przez organ I instancji decyzja jest prawidłowa. Zwróciło uwagę, że decyzje dotyczące przyznania zasiłku rodzinnego są decyzjami związanymi a organ nie ma możliwości wydania decyzji opartej na względach słuszności czy zasadach współżycia społecznego, nawet gdy trudna sytuacja rodziny za tym przemawia. Końcowo SKO zaznaczyło, że zasada wynikająca z art. 5 ust. 4b ustawy ma na celu ustalenie aktualnej, a nie byłej, sytuacji dochodowej rodziny.

Skargę na powyżej opisaną decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie złożyła I.K. wnioskując o jej uchylenie

i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Kwestionowanej decyzji zarzuciła: 1/ naruszenie art. 5 ust. 4b ustawy poprzez jego niewłaściwe zastosowanie a w rezultacie błędne wyliczenie miesięcznego dochodu na jednego członka rodziny; 2/ naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. poprzez jego zastosowanie; 3/ naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. poprzez brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, brak wyjaśnienia istoty sprawy, zgodnie z art. 77 § 1 K.p.a. oraz brak uwzględnienia interesu społecznego i słusznego interesu obywatela; 4/ naruszenie art. 8, art. 107 § 3 K.p.a. poprzez naruszenie zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa i zawarcie w uzasadnieniu decyzji zbyt ogólnych twierdzeń niewyjaśniających istoty sprawy.

W obszernym uzasadnieniu skarżąca podkreśliła, że Kolegium dokonało błędnej wykładni art. 3 i art. 5 ustawy oraz błędnych ustaleń w przedmiocie wyliczenia miesięcznego dochodu na jednego członka rodziny. Skarżąca przedstawiła swój sposób rozumienia zapisów art. 5 ust. 4b ustawy. Jej zdaniem dochód uzyskany po roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy "powinien być doliczony do dochodu za rok poprzedzający, a całość podzielona przez 12 miesięcy i przez liczbę członków rodziny". Taka wykładnia pozwoli na obliczenie dochodu rodziny powiększonego o uzyskany dochód, jak przewiduje ww. przepis, w sposób realizujący cele ustawy, umożliwiający uzyskanie świadczenia.

Skarżąca zakwestionowała ustalenia organu jakoby M.K. przez cały rok 2014 uzyskał dochody w wysokości 693,98 zł, w sytuacji gdy podjął zatrudnienie dopiero od 3.02.2014 r., a zatem w miesiącu styczniu nie osiągnął żadnych dochodów. Organ nie wziął pod uwagę, że M.K. otrzymuje do swojej dyspozycji jedynie nieznaczną część osiąganego dochodu. Pozostała przeznaczana jest na tzw. "żelazną kasę" (środki finansowe przeznaczone do wypłaty osadzonego w chwili jego wyjścia z zakładu karnego). Nadto przeciwko niemu toczą się liczne postępowania egzekucyjne. I.K. zarzuciła także, że organ nie ustalił precyzyjnie faktycznego dochodu rodziny, nie ustalił czy dochód przekroczył ustawowe kryterium, nie uwzględnił, że skarżąca od 19.08.2008 r. pozostaje

z mężem w rozdzielności majątkowej (umowa majątkowo małżeńska Rep. A Numer [...] z [...].08.2008 r.), nie rozpoznał wniosku o przyznanie zasiłku na okres 2012/2013, co powodowałoby że aktualnie spełnione zostałyby przesłanki do przyznania wnioskowanego zasiłku. W jej ocenie nie może ponosić negatywnych konsekwencji zaniechań organów administracji.

W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie

i podtrzymało stanowisko zaprezentowane w kwestionowanym rozstrzygnięciu. Odpowiadając na zarzuty skargi podniosło, że organy orzekające w sprawie dokonały prawidłowej wykładni art. 5 ust. 4b ustawy. Wykładnia ta, w kwestii obliczania przeciętnego miesięcznego dochodu przypadającego na jednego członka rodziny w przypadku uzyskania dochodu przez członka rodziny po roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy, nakazuje doliczenie do przeciętnego miesięcznego dochodu z roku poprzedzającego okres zasiłkowy (w przedmiotowej sprawie 2012 rok, z którego wynosił on 0 zł) dochodu uzyskanego z miesiąca następującego po miesiącu, w którym dochód został osiągnięty przez I.K. i M.K. Dokonany przez skarżącą sposób obliczenia dochodu nie znajduje uzasadnienia ani faktycznego ani prawnego. Odnośnie braku rozpoznania wniosku o przyznanie zasiłku na okres zasiłkowy 2012/2013 Kolegium wskazało na możliwość podjęcia przez skarżącą ewentualnych działań dotyczących nieprawidłowości lub bezczynności organu I instancji. Przedmiotem rozpoznania jest wyłącznie wniosek

o ustalenie prawa do zasiłku na okres 2013/2014. Kolegium zaznaczyło także, że obowiązkiem organu jest ustalenie dochodu nie zaś badanie czy M.K. otrzymuje całość wynagrodzenia, ewentualnie na jakie cele je przeznacza. Istotne jest ustalenie wysokości osiąganych dochodów nie zaś sposobu dysponowania nimi. Natomiast fakt pozostawania w rozdzielności majątkowej nie ma wpływu na wynik sprawy. I.K., M.K. i ich dzieci stanowią w dalszym ciągu rodzinę, w rozumieniu art. 3 pkt 16 ustawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Z mocy art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznający skargę na akt administracyjny (tu decyzja) dokonuje jego oceny mając na uwadze wyłącznie stan prawny obowiązujący w dniu podjęcia aktu (wydania decyzji), jak i stan sprawy istniejący na ten dzień, a wynikający z akt administracyjnych (art. 133 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej "P.p.s.a."). Zgodnie natomiast z treścią art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd dokonując oceny zaskarżonego aktu (tu decyzja) rozstrzyga w graniach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Kryterium legalności umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji, jeżeli stwierdzi on naruszenie prawa materialnego o wpływie na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c P.p.s.a.). Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a).

Oceniając zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2014 r. utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] września 2014 r. o odmowie przyznania zasiłku rodzinnego oraz dodatku do zasiłku rodzinnego na dzieci: M.K. i M.K., w zakresie omówionym na wstępie, Sąd nie stwierdził naruszenia prawa. W konsekwencji więc zgodnie z art. 151 P.p.s.a., skarga podlegała oddaleniu.

Materialnoprawną podstawę orzekania w niniejszej sprawie stanowił art. 5 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 114 ze zm. - zwanej dalej "u.ś.r."). Zgodnie z ust. 1 powyższego przepisu,

w brzmieniu obowiązującym w dacie wydawania zaskarżonej decyzji, zasiłek rodzinny przysługuje osobom, o których mowa w art. 4 ust. 2, jeżeli dochód rodziny

w przeliczeniu na osobę albo dochód osoby uczącej się nie przekracza kwoty 539,00 zł. W myśl zaś ust. 3 art. 5 u.ś.r. w przypadku gdy dochód rodziny w przeliczeniu na osobę w rodzinie lub dochód osoby uczącej się przekracza kwotę uprawniającą daną rodzinę lub osobę uczącą się do zasiłku rodzinnego o kwotę niższą lub równą kwocie odpowiadającej najniższemu zasiłkowi rodzinnemu przysługującemu w okresie, na który jest ustalany, zasiłek rodzinny przysługuje, jeżeli przysługiwał w poprzednim okresie zasiłkowym. W przypadku przekroczenia dochodu w kolejnym roku kalendarzowym zasiłek rodzinny nie przysługuje. Stosownie natomiast do treści art. 5 ust. 4 u.ś.r. w przypadku utraty dochodu przez członka rodziny, osobę uczącą się lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy lub po tym roku, ustalając ich dochód, nie uwzględnia się dochodu utraconego. W przypadku uzyskania dochodu przez członka rodziny, osobę uczącą się lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego

w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy, ustalając dochód członka rodziny, osoby uczącej się lub dziecka pozostającego pod opieką opiekuna prawnego, uzyskany w tym roku dochód dzieli się przez liczbę miesięcy, w których dochód ten został osiągnięty, jeżeli dochód ten jest uzyskiwany w dniu ustalania prawa do świadczeń rodzinnych (art. 5 ust. 4a u.ś.r.). W przypadku zaś uzyskania dochodu przez członka rodziny, osobę uczącą się lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego po roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy dochód ich ustala się na podstawie dochodu członka rodziny, dochodu osoby uczącej się lub dochodu dziecka pozostającego pod opieką opiekuna prawnego, powiększonego o kwotę uzyskanego dochodu z miesiąca następującego po miesiącu, w którym dochód został osiągnięty, jeżeli dochód ten jest uzyskiwany

w dniu ustalania prawa do świadczeń rodzinnych (art. 5 ust. 4b u.ś.r.).

W świetle przywołanych wyżej norm prawnych zasadny jest wniosek, że jednym z podstawowych warunków, od których ustawodawca uzależnił przyznanie prawa do zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami jest spełnienie kryterium dochodowego.

W ocenie Sądu orzekające w sprawie organy dokonały prawidłowej wykładni powyższych przepisów ustawy i w sposób prawidłowy ustaliły dochód rodziny I. K. Zauważyć należy, że legalną definicję dochodu zawiera art. 3 pkt 1 u.ś.r., natomiast zgodnie z art. 3 pkt 2 tej u.ś.r. za dochód rodziny uważa się sumę dochodów członków rodziny. Dochód członka rodziny, to po myśli art. 3 pkt 2a u.ś.r. przeciętny miesięczny dochód członka rodziny osiągnięty w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy, z zastrzeżeniem art. 5 ust. 4 - 4b. Okresem zasiłkowym, jest zaś okres od dnia 1 listopada do dnia 31 października następnego roku kalendarzowego, na jaki ustala się prawo do świadczeń rodzinnych, tj. w tym wypadku 1 listopada 2013 r. do 31 października 2014 r.

Analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego wskazuje, że rodzina wnioskodawczyni składa się z czterech osób: I.K., M.K. i dwoje dzieci. W roku 2014 r. zarówno M.K. jak i I.K. osiągnęli dochód. M.K. w marcu 2014 r., tj. w miesiącu następującym po miesiącu w którym rozpoczął pracę, uzyskał wynagrodzenie w wysokości 693,98 zł netto. Natomiast I.K., zatrudniona od 27 stycznia 2014 r. w "A" Sp. z o.o., w miesiącu lutym 2014 r. otrzymała wynagrodzenie w wysokości 1186,38 zł. W roku 2012 r. dochody I.K. i M.K. wyniosły 0 zł. Słusznie zauważył organ, że skoro w 2012 r. (rok kalendarzowy poprzedzający okres zasiłkowy) dochody wyniosły 0 zł, a w 2014 r. osiągnięty został dochód, to w rozpoznawanej sprawie zastosowanie znajduje reguła określona w art. 5 ust. 4b u.ś.r. Zatem jak wyliczyły orzekające w sprawie organy przeciętny miesięczny dochód rodziny

w 2012 r. z uwzględnieniem uzyskania dochodu w 2014 r., wyniósł 1880,36 zł.

W chwili ustalania prawa do świadczeń rodzinnych wyżej wymienieni uzyskiwali wskazany dochód ze stosunku zatrudnienia. Ponadto jak wynika z akt sprawy ustalone zostało, że M.K. przebywa w zakładzie karnym, gdzie odbywa karę pozbawienia wolności a zatem przebywa w instytucji, która zapewnia całodobowe utrzymanie. W tych okolicznościach organ zobowiązany był zastosować dyspozycję wynikającą z art. 5 ust. 7 u.ś.r. w którym określono, że w przypadku gdy członek rodziny przebywa w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie, ustalając dochód rodziny w przeliczeniu na osobę, nie uwzględnia się osoby przebywającej

w tej instytucji.

W tych okolicznościach słusznie uznano, że przy obliczaniu dochodu rodziny należało uwzględnić dochód uzyskiwany przez M.K., natomiast przy obliczaniu dochodu na jedną osobę, należało go pominąć. Zatem w tych okolicznościach miesięczny dochód na jednego członka rodziny wyniósł 626,79 zł (1880,36 zł : 3 osoby = 626,79 zł) i przekroczył wartość progową – 539 zł. Przekroczenie kryterium miesięcznego dochodu na osobę w rodzinie wyniosło

87,79 zł, to zaś powoduje, że skarżąca nie mogła skorzystać z dobrodziejstwa ustanowionego w art. 5 ust. 3 u.ś.r., gdzie jest mowa, że takie świadczenie mogłoby zostać przyznane w przypadku, gdy ma miejsce przekroczenie dochodu rodziny

w przeliczeniu na osobę, ale o kwotę niższą lub równą kwocie odpowiadającej najniższemu zasiłkowi rodzinnemu, przysługującemu w okresie, na który zasiłek jest ustalany - obecnie 77 zł.

Wyjaśnić także należy skarżącej, że ubiegając się o przyznanie zasiłku rodzinnego i dodatków do tego zasiłku strona składa wniosek, w którym zawarte są oświadczenia dotyczące m. in. członków rodziny. Oświadczenie to składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej. Stosownie do treści art. art. 3 pkt 16 u.ś.r. ilekroć w ustawie mowa jest o rodzinie - oznacza to odpowiednio następujących członków rodziny: małżonków, rodziców dzieci, opiekuna faktycznego dziecka oraz pozostające na utrzymaniu dzieci w wieku do ukończenia 25. roku życia, a także dziecko, które ukończyło 25 rok życia legitymujące się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, jeżeli w związku z tą niepełnosprawnością przysługuje świadczenie pielęgnacyjne lub specjalny zasiłek opiekuńczy albo zasiłek dla opiekuna, o którym mowa w ustawie z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów (Dz. U. poz. 567); do członków rodziny nie zalicza się dziecka pozostającego pod opieką opiekuna prawnego, dziecka pozostającego

w związku małżeńskim, a także pełnoletniego dziecka posiadającego własne dziecko.

Z powyższych zapisów wyraźnie wynika, że fakt rozdzielności majątkowej małżonków, nie ma żadnego znaczenia dla kwestii ustalenia osób zaliczających się do członków rodziny w rozumieniu ustawy. W myśl powołanych wyżej przepisów małżonek osoby ubiegającej się o ustalenie prawa do zasiłku rodzinnego wraz

z dodatkami jest bowiem członkiem rodziny osoby ubiegającej się, którego dochód uwzględnia się przy ustalaniu prawa do zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami, niezależnie od tego jak faktycznie małżonkowie układają stosunki między sobą.

W ocenie Sądu, nie można więc postawić organom orzekającym nie tylko naruszenia przepisów prawa materialnego, ale i procesowego – art. 7, art. 77 § 1

i art. 80 K.p.a. W sposób zgodny z prawem przedstawiły motywy podjętego rozstrzygnięcia, w tym sposób rozumienia przepisów w zakresie ustalenia dochodu rodziny skarżącej.

Podsumowując Sąd stwierdził, że organy obu instancji zgodnie

z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa ustaliły wysokość dochodu na osobę w rodzinie skarżącej i na tej podstawie wydały decyzję o odmowie przyznania prawa do świadczeń rodzinnych. Sytuacja finansowa rodziny skarżącej jest niewątpliwie trudna, jednakże co godzi się podkreślić przyznanie prawa do świadczeń rodzinnych nie zostało pozostawione uznaniu organów administracyjnych. Innymi słowy, ustawodawca określił ściśle przesłanki, od których uzależnione zostało przyznanie prawa do zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami. Niespełnienie tych przesłanek, w tym wypadku warunku dochodowego nie mogło doprowadzić – wbrew oczekiwaniom skarżącej – do wydania decyzji pozytywnej dla strony.

Końcowo Sąd zauważa, że prawidłowo Kolegium wyjaśniło skarżącej, że

w sytuacji gdyby rzeczywiście złożyła ona w organie I instancji wniosek o przyznanie zasiłku rodzinnego na okres zasiłkowy 2012/2013, który nie został on przez organ rozpatrzony, to może podjąć starania w celu stwierdzenia nieprawidłowości działania organu I instancji lub jego bezczynności.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, działając na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku.