Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1887/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-06-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Konrad Aromiński, , po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2017 r., nr [...] [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od stycznia do lipca 2014 r. postanawia: - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

J.P. ("Skarżący", "Strona") wniósł skargę na Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2017 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od stycznia do lipca 2014 r.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z dnia 5 czerwca 2017 r., pismem z dnia 6 czerwca 2017 r. wezwano Skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 7299 zł.

Skarżący wniosła wniosek o przyznanie prawa pomocy z dnia 25 maja 2018 r. w zakresie częściowym, tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Postanowieniem z dnia 24 lipca 2018 r. referendarz sądowy odmówił Stronie przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie (III SA/Wa 1887/17).

Postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2018 r. tutejszy Sąd utrzymał w mocy ww. postanowienie z dnia 24 lipca 2018 r.

Postanowieniem z dnia 4 lipca 2019 r. referendarz sądowy odmówił Stronie zmiany postanowienia z dnia 24 lipca 2018 r. (III SPP/Wa 282/19).

Postanowieniem z dnia 5 września 2019 r. tutejszy Sąd utrzymał w mocy ww. postanowienie z dnia 4 lipca 2019 r.

Postanowieniem z dnia 31 stycznia 2020 r. referendarz sądowy ponownie odmówił Stronie zmiany postanowienia z dnia 24 lipca 2018 r. (III SPP/Wa 682/19).

Postanowieniem z dnia 28 lutego 2020 r. tutejszy Sąd utrzymał w mocy ww. postanowienie z dnia 24 lipca 2018 r.

Zarządzeniem z dnia 11 lutego 2020 r. Przewodnicząca Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwała Skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 5 czerwca 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 7299 zł – w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania – pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe wezwanie zostało doręczone Skarżącemu w dniu 14 lutego 2020 r. na wskazany adres korespondencyjny.

Ze znajdującej się aktach sprawy notatki służbowej wynika, iż do 27 maja 2020 r. Skarżący nie uiścił należnego wpisu od skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej "p.p.s.a.") od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest skarga. Sąd, w myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 220 § 3 p.p.s.a., nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. W myśl natomiast art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

W niniejszej sprawie zarządzenie Przewodniczącej Wydziału z dnia 5 czerwca 2017 r. stało się prawomocne w wyniku braku zaskarżenia, a Skarżącemu nie przyznano prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Podkreślenia wymaga, że wezwanie z dnia 11 lutego 2020 r. wystosowane zostało na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z tego samego dnia, które nakazywało wezwanie Skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia do uiszczenia wpisu od skargi. Należy zaznaczyć, że zarządzenie z dnia 11 lutego 2020 r. stanowiło jedynie czynność materialno-techniczną w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Wezwanie z dnia 11 lutego 2020 r. miało charakter porządkowy i stanowiło informację o obowiązku uiszczenia wpisu i skutkach prawnych jego niewykonania w zakreślonym terminie. Wezwanie z dnia 11 lutego 2020 r., jak również zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z tego dnia do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 5 czerwca 2017 r. nie miały charakteru zarządzenia merytorycznego, o którym mowa w art. 227 § 1 p.p.s.a., ponadto nie mieściło się w zakresie przedmiotów wymienionych w art. 194 § 1 p.p.s.a. Zatem zarówno na wezwanie z dnia 11 lutego 2020 r., jak również na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 lutego 2020 r. i zarządzenie Przewodniczącej Wydziału z dnia 5 czerwca 2017 r. nie przysługuje żaden środek zaskarżenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lutego 2011 r., sygn. akt II FZ 4/11, LEX nr 783828).

Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 14 grudnia 2018 r., sygn. akt II OZ 1299/18 zarządzenie to nie dotyczy w istocie kosztów sądowych, bowiem nie wzywa do uiszczenia wpisu sądowego, ale jedynie przypomina o konieczności wykonania prawomocnego zarządzenia w tym przedmiocie. Omawiane zarządzenie stwierdza jedynie fakt, że zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu jest prawomocne, co implikuje konieczność jego wykonania, wskazując nowy termin na jego wykonanie i konsekwencje procesowe niedopełnienia tego obowiązku. Żaden przepis p.p.s.a. nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na zarządzenie wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu.

Prawomocne zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu, zawierające prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie, zostało doręczone Skarżącemu dnia 14 lutego 2020 r. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął zatem bieg 15 lutego 2020 r. i upłynął 21 lutego 2020 r. (piątek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 p.p.s.a. Skarżący do tego dnia nie uiścił należnego wpisu.

W ocenie Sądu, po upływie wyznaczonego terminu do uiszczenia wpisu od skargi podlegała ona odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.

Podsumowując, wobec nieuiszczenia należnego wpisu od skargi przez Skarżącego w rozpatrywanej sprawie, przedmiotowa skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.