Postanowienie NSA, sygn. akt I OW 160/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-11-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy p.p.s.a.
Powołane przepisy: article: art. 161 § 1 pkt. 3 w zw. z art. 64 § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Ewa Dzbeńska sędzia NSA Joanna Banasiewicz (spr.) sędzia del. NSA Jacek Hyla po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2015r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Wójta Gminy B. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Wójtem Gminy B. a Burmistrzem G. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku M. P. o skierowanie do schroniska dla osób bezdomnych postanawia: umorzyć postępowanie w sprawie.


UZASADNIENIE

Wójt Gminy B. reprezentowany przez Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w dniu 20 maja 2015 r., wniósł o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy tym organem a Burmistrzem G. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku M. P. o skierowanie do Noclegowni dla Bezdomnych w B.

W uzasadnieniu wniosku podano, że do GOPS w B. w dniu 19 maja 2015 r. wpłynęło postanowienie o przekazaniu według właściwości wniosku M. P. z dnia 6 maja 2015 r. o wydanie skierowania do Noclegowni Caritas w B. Wskazano, że na podstawie zebranych dokumentów ustalono, że wnioskodawca jest osobą bezdomną i w tej sytuacji ma zastosowanie art. 101 ust. 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej i Gmina B. nie jest właściwa do załatwienia sprawy.

W odpowiedzi na wniosek Burmistrz G., reprezentowany przez Kierownika Miejsko – Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w G., wniósł o wskazanie Wójta Gminy B. jako właściwego w sprawie wniosku M. P. dotyczącego skierowania do Ośrodka Centrum Caritas w B. Zdaniem organu wnioskodawca nie jest osobą bezdomną. Chociaż do 25 czerwca 2008 r. był zameldowany na pobyt stały w G., jednakże od ponad 25 lat nie przebywa na terenie Gminy, przed osadzeniem w zakładzie karnym zamieszkiwał wiele lat na terenie Gminy B.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek, jaki wpłynął w sprawie niniejszej jest kolejnym wnioskiem Wójta Gminy B. dotyczącym wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku M. P. o skierowanie do schroniska dla osób bezdomnych. Analiza dokumentacji znajdującej się w aktach obu spraw (sygn. akt I OW 159/15 i sygn. akt I OW 160/15)nie pozostawia wątpliwości, że oba wnioski dotyczącą w istocie tego samego negatywnego sporu o właściwość, jaki powstał między Wójtem Gminy B. a Burmistrzem G., chociaż nieco odmiennie określono ich przedmiot.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 6 listopada 2015 r., wydanym w sprawie o sygn. akt I OW 159/15, wskazał Burmistrza G. jako organ właściwy do rozpoznania wniosku M. P. o skierowanie do schroniska dla osób bezdomnych.

Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn, niż wskazane w pkt 1 i 2, stało się bezprzedmiotowe.

Mając powyższe na uwadze, należało umorzyć postępowanie w sprawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.