Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 606/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2021-10-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Ewidencja gruntów
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 39
journal: Dz.U. 2020 poz 2052
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: S WSA Maria Zawadzka Sędziowie: S WSA Hanna Knysiak-Sudyka ASR WSA Marta Kisielowska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 października 2021 r. sprawy ze skargi M. W-P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 25 lutego 2021 r., nr [...] w przedmiocie odmowy aktualizacji danych w ewidencji gruntów i budynków oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia 25 lutego 2021 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] 2020 r., znak [...] nr [...] orzekającą o odmowie aktualizacji danych ewidencyjnych objętych operatem ewidencji gruntów i budynków dla obrębu [...] jednostka ewidencyjna K - P polegającej na zmianie przebiegu granic działki nr [...] o powierzchni 0,0550 ha objętej księgą wieczystą [...] z działkami sąsiednimi nr [...] o pow. 0,0392 ha objętej księgą wieczystą [...], [...] o pow. 1,1286 ha objętą księgą wieczystą [...], [...] o pow. 0,0504 ha objętą księgą wieczystą [...], [...] o pow. 1,2333 ha objętą księgą wieczystą [...], [...] o pow. 0,0381 ha objętej księgą wieczystą [...] w oparciu o operat techniczny sporządzony przez geodetę uprawnionego K. R., wpisany do ewidencji materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego 23 lipca 2019 r., pod numerami [...]. Podstawę prawną decyzji stanowił art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm.) oraz art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t. j. dz. U. z 2020 r., poz. 2052, dalej: "u.p.g.k.").

Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym.

W dniu 23 stycznia 2020 r. M. W. – P. (dalej: "skarżąca") zgłosiła zmianę do ewidencji gruntów i budynków polegającą na zmianie przebiegu granic działki [...] obr. [...] P zgodnie z operatem geodezyjnym [...]. Do wniosku dołączono: wykaz zmian danych ewidencyjnych dotyczących punktów granicznych oraz mapę uzupełniającą wykonaną w celu aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków.

Przedmiotem operatu technicznego sporządzonego przez uprawnionego geodetę K. R. (numer ewidencyjny [...]) było wyznaczenie punktów granicznych wyznaczających działkę stanowiącą własność skarżącej- nr [...] obr [...], j. ewid. P położoną przy ulicy S w K. Uprawniony geodeta ustalił, że podjęto próbę odnalezienia w terenie punktów granicznych stanowiących osnowy operatów [...], [...] i stwierdzono, że punkt 15911 został zniszczony, znajduje się pod asfaltem, punkt 15912 jest przewrócony, a punktu 15913 nie odnaleziono. Uprawniony geodeta na podstawie istniejących operatów technicznych oraz pomiaru terenowego dokonał wpasowania granic działki w istniejące ogrodzenie. Z wskazanym przebiegiem granicy zgodziła się B. G. Właściciele działki [...] nie wyrazili zgody na wyznaczony przebieg granicy.

Decyzją z dnia [...] 2020 r. Prezydent Miasta odmówił aktualizacji danych ewidencyjnych objętych operatem ewidencji gruntów ewidencji gruntów i budynków obrębu [...] jednostka ewidencyjna K – P polegającej na zmianie przebiegu granic działki nr [...] o powierzchni 0,0550 ha objętej księgą wieczystą [...] z działkami położonymi w tym samym obrębie: objętej księgą wieczystą nr [...] składającą się z działki [...] o pow. 0,0393 ha, objętą księgą wieczystą nr [...] składającą się z działki nr [...] o pow. 1,1286 ha, objętą księgą wieczystą nr [...] składającą się z działki [...] o pow. 0,0504 ha; objętą księgą wieczystą nr [...] składającą się z działki nr [...] o pow. 1,2333 ha, objętą księgą wieczystą nr [...] składającą się z działki nr [...] o pow. 0,0381 ha w oparciu o operat techniczny sporządzony przez K. R. posiadającego uprawnienia nr [...], działającego w firmie pod nazwą Biuro Geodezyjne [...] A. Ł. z siedzibą w M, wpisany do ewidencji materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 23 lipca 2019 r., pod numerem [...]. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że po analizie zebranych w sprawie materiałów stwierdził, iż dokumentacja zgromadzona w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym nie jest spójna co do przebiegu granic działki [...] z działkami sąsiednimi, a informacje zawarte w dokumentach nie pozwalają na jednoznaczne określenie, z wymaganą przepisami prawa dokładnością położenia punktów granicznych działki. Organ podniósł, że granice przedstawione w czasie czynności na gruncie nie zostały zaakceptowane przez właścicieli działki [...]. W ocenie organu w przedłożonym opracowaniu brak jest właściwej analizy materiałów archiwalnych zgromadzonych w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym, co skutkowało przyjęciem niewłaściwej procedury na gruncie. Organ wskazał, że z oświadczeń stron, jak i oświadczeń złożonych do protokołu granicznego wynika, że granice są sporne. Skoro istnieje spór o granice, a zatem spór o prawo własności nie może być on rozstrzygnięty w postępowaniu ewidencyjnym, lecz w postępowaniu rozgraniczeniowym. Tymczasem, wznowienie znaków granicznych może nastąpić wyłącznie wówczas, gdy brak jest sporu co do ich położenia, a także przy istnieniu dokumentów potwierdzających ich położenie. Organ stwierdził, że sporządzona przez uprawnionego geodetę dokumentacja jest wadliwa i nie może stanowić podstawy aktualizacji danych ewidencji gruntów i budynków.

W odwołaniu od decyzji skarżąca zarzuciła brak dokonania właściwej analizy zgromadzonego materiału dowodowego (wynikającego z operatu uprawnionego geodety K. R. oraz oświadczeń stron), a także brak uwzględnienia rzeczywistego stanu faktycznego i prawnego. Skarżącą wskazała w szczególności, że w sprawie istnieją dokumenty pozwalające na określenie pierwotnego położenia punktów granicznych, a spór dotyczący granicy jest bezprzedmiotowy, ponieważ osoby, które w momencie wstawiania punktu granicznego nie były właścicielami działki, nie mogą kwestionować przebiegu granicy po kilkudziesięciu latach. Skarżąca podniosła, że aktualizacja operatu leży w interesie pozostałych właścicieli działek, jak i organu. Uregulowanie kwestii przebiegu granic przyczynić się bowiem może zażegnania potencjalnego konfliktu pomiędzy właścicielami a Gminą K, w szczególności w perspektywie planowanych remontów ulicy S.

Decyzją z dnia 25 lutego 2021 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta. W uzasadnieniu organ wskazał, że Prezydent Miasta słusznie uznał, że operat sporządzony na podstawie art. 39 u.p.g.k. dotyczący wyznaczenia punktów granicznych nie mógł stanowić podstawy dokonania zmiany w ewidencji gruntów i budynków polegającej na ujawnieniu nowych współrzędnych punktów granicznych. Sporządzający operat geodeta wykroczył bowiem poza zakres wyznaczony przepisem art. 39 ust. 5 u.p.g.k. Operat ten nie może stanowić podstawy do dokonania zmiany w przebiegu dotychczasowych granic ewidencyjnych działek, zwłaszcza przy istniejącym sporze dotyczącym przebiegu granicy. Tymczasem, wykonawca operatu zmienił położenie punktów granicznych poprzez "wpasowanie granic działki w istniejące ogrodzenie".

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7 k.p.a., w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 78 § 1 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie przez organ całości zgromadzonej dokumentacji, przez co nie zebrano w sposób wyczerpujący materiału dowodowego i nie ustalono wszystkich okoliczności faktycznych, na których powinno być oparte rozstrzygnięcie. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że organ ustalił stan faktyczny jedynie na podstawie aktualnie obowiązującej mapy ewidencyjnej, nie uwzględniając, że jest ona niezgodna ze stanem faktycznym w terenie oraz ze stanem obowiązującym przed cyfryzacją zasobów.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przyjęte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") sąd administracyjny uwzględnia skargę na decyzję, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy albo stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji w całości lub części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy wynika z treści art. 134 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z tą regulacją, sąd rozpoznając skargę nie jest związany zarzutami, podstawą prawną ani formułowanymi przez strony wnioskami. W świetle przywołanych regulacji, sąd administracyjny dokonując kontroli rozstrzygnięć organów administracji, kieruje się wyłącznie kryterium legalności, czyli zgodności z przepisami prawa materialnego i procesowego. Oznacza to, że w ramach takiej kontroli sąd nie może kierować się względami słuszności czy zasadami współżycia społecznego.

Kontrola legalności zaskarżonej decyzji przeprowadzona w tak określonych granicach wykazała, że odpowiada ona wymogom prawa, a zatem skarga zasługiwała na oddalenie.

W niniejszej sprawie skarżąca wniosła o ujawnienie w ewidencji gruntów i budynków przebiegu granicy działki nr [...] wynikającego z operatu geodezyjnego [...] sporządzonego przez biegłego geodetę K. R., którego przedmiotem było wyznaczenie punktów granicznych ujawnionych uprzednio w ewidencji gruntów i budynków. Z treści operatu wynika, że w odniesieniu do granicy między działką nr [...] (stanowiącą własność M. A. i K. A.) a działką [...] (stanowiącą własność skarżącej) istnieje spór co do przebiegu tej granicy. W toku czynności właściciele działki nr [...] oświadczyli, że nie wyrażają zgody na wyznaczony przebieg granicy po ogrodzeniu. Zasadnie zatem organ I i II instancji ustalił, że granice, których dotyczyło wyznaczenie punktów granicznych ujawnionych uprzednio w ewidencji mają charakter sporny.

Zgodnie z § 45 ust. 1 obowiązującego w dniu wydania decyzji Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. 2019 r., poz. 393, dalej: "rozporządzenie") aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje poprzez wprowadzenie udokumentowanych zmian do bazy ewidencji w celu: 1) zastąpienia danych niezgodnych ze stanem faktycznym, stanem prawnym lub obowiązującymi standardami technicznymi, odpowiednimi danymi zgodnymi ze stanem faktycznym lub prawnym oraz obowiązującymi standardami technicznymi, 2) ujawnienia nowych danych ewidencyjnych, 3) wyeliminowania danych błędnych. Zgodnie z art. 24 ust. 2b u.p.g.k. aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje: 1) w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie: a) przepisów prawa, b) wpisów w księgach wieczystych, c) prawomocnych orzeczeń sądu, a w przypadkach dotyczących europejskiego poświadczenia spadkowego - orzeczeń sądu, d) ostatecznych decyzji administracyjnych, e) aktów notarialnych, ea) aktów poświadczenia dziedziczenia oraz europejskich poświadczeń spadkowych, f) zgłoszeń dotyczących zmiany sposobu użytkowania budynku lub jego części, o których mowa w art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, do których właściwy organ nie wniósł sprzeciwu, g) wpisów w innych rejestrach publicznych, h) dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, z uwzględnieniem art. 20 ust. 2b; 2) w drodze decyzji administracyjnej - w pozostałych przypadkach. 2c. Odmowa aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje w drodze decyzji administracyjnej.

Na wstępie należy wskazać, że postępowanie w sprawie aktualizacji operatu ewidencyjnego ma szczególny charakter, polega bowiem na zastąpieniu dotychczasowych zapisów ewidencyjnych nowymi lub na ich zmodyfikowaniu, przy czym konieczność dokonania zmiany lub modyfikacji (aktualizacji) powinna być udokumentowana. Ewidencja gruntów i budynków nie ma bowiem charakteru prawotwórczego, a jej zadaniem jest odzwierciedlenie w sposób prawidłowy aktualnego, a nie tworzenie nowego, stanu prawnego. Sąd podziela stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji, że naczelną zasadę wiarygodności danych ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków należy rozumieć w kategoriach dążenia do zgodności danych zawartych w rejestrze ze stanem znajdującym potwierdzenie w materiale źródłowym stanowiącym zgodnie z przepisami prawa podstawę do wprowadzenia zmian.

W ocenie Sądu organy I i II instancji zasadnie odmówiły wnioskowanej przez skarżących aktualizacji. Żądanie aktualizacji danych w rejestrze dotyczyło ujawnienia granicy działki numer [...], stanowiącej własność skarżącej, zgodnie z treścią operatu sporządzonego przez biegłego geodetę K. R. ([...]).

W orzecznictwie sądów administracyjnych zasadnie podkreśla się, że przyjęcie dokumentacji geodezyjno-kartograficznej do państwowego zasobu nie zwalnia organów prowadzących ewidencję od oceny tej dokumentacji jako środka dowodowego mającego stanowić podstawę wprowadzenia zmiany. W szczególności, organ prowadzący ewidencję obowiązany jest ocenić, czy przedłożony dokument geodezyjno-kartograficzny - przyjęty do zasobu - jest wystarczający jako podstawa do wprowadzenia zmian z uwagi na ich przedmiot (wyrok NSA z 18.07.2019 r., I OSK 2524/17). Zgodnie z § 36 rozporządzenia przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej: 1) w postępowaniu rozgraniczeniowym; 2) w celu podziału nieruchomości; 3) w postępowaniu scaleniowym i wymiany gruntów; 4) w postępowaniu dotyczącym scalenia i podziału nieruchomości; 5) na potrzeby postępowania sądowego lub administracyjnego, a następnie wykorzystanej do wydania prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej; 6) przy zakładaniu, na podstawie poprzednio obowiązujących przepisów, katastru nieruchomości i ewidencji gruntów i budynków; 7) przez Straż Graniczną, jeżeli dokumentacja ta określa przebieg granic państwa z dokładnością odpowiednią dla ewidencji; 8) w wyniku geodezyjnego pomiaru sytuacyjnego istniejących lub wznowionych znaków granicznych albo wyznaczonych punktów granicznych. § 37 ust. 1 rozporządzenia stanowi, że jeżeli brak jest dokumentacji wymienionej w § 36 lub jeżeli zawarte w niej dane nie są wiarygodne, dane dotyczące przebiegu granic działek ewidencyjnych pozyskuje się w wyniku geodezyjnych pomiarów terenowych lub geodezyjnych pomiarów fotogrametrycznych poprzedzonych ustaleniem przebiegu tych granic. 2. Ustalenie przebiegu granic działek ewidencyjnych, w tym położenia wyznaczających je punktów granicznych, może nastąpić w oparciu o zobrazowania lotnicze, satelitarne lub ortofotomapę, jeżeli te zobrazowania lub ortofotomapa charakteryzują się rozdzielczością zapewniającą wizualizację szczegółów sytuacyjnych, które mogą mieć znaczenie przy ustaleniu przebiegu tych granic.

Mając na względzie treść § 36 rozporządzenia, należy stwierdzić, że podstawę określenia przebiegu granic w ewidencji może w szczególności stanowić geodezyjny pomiar sytuacyjny istniejących lub wznowionych znaków granicznych lub wyznaczonych punktów granicznych.

Zgodnie z art. 39 u.p.g.k. przesunięte, uszkodzone lub zniszczone znaki graniczne, ustalone uprzednio, mogą być wznowione bez przeprowadzenia postępowania rozgraniczeniowego, jeżeli istnieją dokumenty pozwalające na określenie ich pierwotnego położenia. Jeżeli jednak wyniknie spór co do położenia znaków, strony mogą wystąpić do sądu o rozstrzygnięcie sprawy (ust. 1). Wznowienia znaków granicznych dokonują, na zlecenie zainteresowanych, podmioty, o których mowa w art. 11 (ust. 2). O czynnościach wznowienia znaków granicznych zawiadamia się zainteresowane strony. Do zawiadomień stosuje się przepisy art. 32 ust. 1-4 (ust. 3). Z czynności wznowienia znaków granicznych sporządza się protokół (ust. 4). Przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio przy wyznaczaniu punktów granicznych ujawnionych uprzednio w ewidencji gruntów i budynków (ust. 5).

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem wznowienie granic, o którym mowa w przepisie art. 39 u.p.g.k. ma charakter czynności technicznej dokonywanej na zlecenie. Przeprowadzania tej czynności nie dokonuje się w trybie administracyjnym, a w konsekwencji nie wydaje się żadnego władczego rozstrzygnięcia, które mogłoby podlegać kontroli sądowoadministracyjnej. Wznowienie w powyższym trybie znaków granicznych (a nie granic działek) może nastąpić tylko przy braku sporu właścicieli sąsiednich nieruchomości co do pierwotnego położenia tych znaków i przy istnieniu dokumentów potwierdzających to położenie. Przesłanką wznowienia znaków granicznych jest zabezpieczenie przebiegu granicy działek, aby zapobiec przyszłym wątpliwościom i sporom co do jej przebiegu (por. wyrok NSA z 30 kwietnia 2020 r., I OSK 1108/19).

Mając na względzie powyższe należy stwierdzić, że wznowienie punktów granicznych ujawnionych uprzednio w ewidencji (art. 39 ust. 5 u.p.g.k.) może nastąpić gdy spełnione są łącznie dwie przesłanki: istnieją dokumenty potwierdzające położenie znaków granicznych oraz brak jest sporu właścicieli działek sąsiednich co do położenia punktów granicznych.

Ze zgromadzonych w aktach sprawy dokumentów wynika, że stwierdzone zostały rozbieżności pomiędzy istniejącym ogrodzeniem a wyznaczoną granicą. Biegły geodeta wskazał, że podjął w terenie próbę odnalezienia punktów granicznych wykorzystanych do uprzednio sporządzonych operatów: punkt 15911 został zniszczony, znajduje się pod asfaltem, punkt 15912 jest przewrócony, punktu 15913 nie odnaleziono. Z treści sporządzonego operatu nie wynika w oparciu o jakie dokładnie dokumenty biegły dokonał odtworzenia punktów granicznych. Biegły geodeta wskazał ponadto, że dokonał wpasowania granic działki w istniejące ogrodzenie, jednakże właściciele działki [...] nie wyrazili zgody na jej przebieg. W ocenie Sądu, zasadnie przyjęły organy I i II instancji, że w odniesieniu do przedmiotowego operatu nie została spełniona żadna z przesłanek uzasadniających aktualizację granicy działki- biegły geodeta nie odwołał się do dokumentów w sposób niebudzący wątpliwości potwierdzających położenie punktów granicznych. Co więcej, wykonawca operatu, jak słusznie zważył organ II instancji, dokonał zmiany położenia punktów granicznych wyznaczających przebieg granic działki nr [...] z sąsiednimi, poprzez dokonanie "wpasowania granicy w istniejące ogrodzenie". Podkreślić należy, że celem regulacji zawartej w art. 39 ust. 5 u.p.g.k. jest odtworzenie przebiegu granicy wynikającej z ewidencji gruntów i budynków, a więc tzw. granicy ewidencyjnej nieruchomości, czynność ta nie może zatem prowadzić do zmiany przebiegu granicy.

W niniejszej sprawie nie została również spełniona druga przesłanka ponieważ pomiędzy stronami istnieje spór co do przebiegu granicy. Istnienie sporu o położenie znaków zgodnie z art. 39 ust. 1 u.p.g.k. daje stronom uprawnienia do wystąpienia do sądu o rozstrzygnięcia sprawy (wyrok WSA w Krakowie z dnia III SA/Kr 109/08). Spór taki nie jest rozstrzygany w postępowaniu administracyjnym, lecz sądowym (zob. uzasadnienie wyroku NSA z 14.05.2010 r., I OSK 1009/09, LEX nr 594827). Jak podkreśla się w orzecznictwie, jeżeli pomimo istnienia sporu zostało sporządzone opracowanie geodezyjne dotyczące wyznaczenia punktów granicznych, o którym mowa w art. 39 ust. 5 u.p.g.k., to skutkuje to jego wadliwością (por. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 października 2014 r. sygn. I OSK 3098/12, CBOSA).

W ocenie Sądu organ I i II instancji dokonały prawidłowej oceny przedłożonego operatu i zasadnie odmówiły dokonania aktualizacji danych ewidencji gruntów i budynków w oparciu o jego treść.

Skarżąca w skardze zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7 w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 78 § 1 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie przez organ całości dokumentacji, przez co nie zebrano w sposób wyczerpujący materiału dowodowego i nie ustalono okoliczności faktycznych, które miały wpływ na rozstrzygnięcie. Skarżąca zarzuciła, że organy nie uwzględniły dokumentów sporządzonych przed 2002 rokiem. Zarzuty skarżącej nie mogły zostać uwzględnione. Uchybienie przez organy normom zawartym w przepisach art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a., ma miejsce jedynie wówczas, gdy wbrew obowiązkowi należytego wyjaśnienia sprawy nie ustalają one faktów czy zdarzeń, które mają znaczenie dla załatwienia sprawy, czyli mają znaczenie dla zastosowania określonej normy prawa materialnego (tak: wyrok NSA z 27.04.2020, II OSK 445/19). O dowolności oceny można byłoby mówić wyłącznie w przypadku uzyskania wniosków niewynikających w sposób logiczny ze zgromadzonego materiału dowodowego lub pominięciu określonych dokumentów lub dowodów jako niezdatnych do poparcia przyjętej z góry tezy (tak wyrok NSA 16 lipca 2020 r., II OSK 837/20). W ocenie Sądu, organy I i II instancji wydały rozstrzygnięcie w oparciu o całokształt materiału dowodowego, uwzględniając w szczególności dokumentację sporządzoną przez uprawnionego geodetę M. W. ([...]), z której również wynika sporny charakter granicy oraz istnienie rozbieżności pomiędzy przebiegiem ogrodzeń, a przebiegiem granicy między działkami. Organy odwołały się do zgromadzonej dokumentacji i w odniesieniu do niej dokonały oceny prawidłowości przedstawionego operatu.

Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów na podstawie art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1842 ze zm.).

Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.