Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 632/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2007-12-11 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zofia Skrzynecka po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2007 r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym wniosku M.I. w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ze skargi M.I. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie weryfikacji zgłoszeń celnych co do wartości towaru i wymiaru należności celnych postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.


UZASADNIENIE

M.I. w związku z wniesioną skargą z dnia 22 października 2007 r. na wymienioną wyżej decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" zwrócił się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie weryfikacji zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru i wymiaru należności celnych z tytułu importu samochodu osobowego marki Opel Kadett, zgłoszonego w dniu 20 stycznia 2005 r. do procedury dopuszczenia do obrotu wg nr JDA SAD "[...]".

W uzasadnieniu skarżący wskazał, że w toku postępowania administracyjnego Dyrektor Izby Celnej ze względu na ważny interes strony wstrzymał wykonanie decyzji organu I instancji w części określającej wysokość długu celnego, podatku akcyzowego, podatku od towarów i usług, a także wysokość odsetek od wskazanych opłat do czasu wydania rozstrzygnięcia drugoinstancyjnego. Zdaniem skarżącego, wobec faktu, że podstawa dla wydania postanowienia przez organ celny o wstrzymaniu wykonania decyzji nie odpadła i występuje nadal, wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I, jak i II instancji, do czasu uprawomocnienia się orzeczenia sądu administracyjnego, jest uzasadniony.

Dyrektor Izby Celnej w odpowiedzi na skargę poinformował, że strona uiściła w całości należności wymagane na podstawie zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z powołanego przepisu wynika, iż wnioskodawca powinien wykazać, że wykonanie zaskarżonych przez niego aktów lub czynności organu administracji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki.

Zdaniem Sądu, nie jest możliwe wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, bowiem z akt sprawy wynika, iż strona uiściła należności będące przedmiotem sporu w niniejszej sprawie, a zatem nie ma podstaw do egzekucji zaskarżonej decyzji. Nie występuje bowiem jeden z warunków wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a., a mianowicie, że decyzja ma podlegać wykonaniu. Przedmiotem wstrzymania mogą być bowiem jedynie takie akty lub czynności, które po pierwsze nadają się do wykonania, a po drugie wymagają wykonania. Fakt dobrowolnej zapłaty należności wynikających z zaskarżonej decyzji powoduje, iż decyzja ta nie wymaga wykonania, co czyni wniosek strony bezprzedmiotowym, a w rezultacie skutkuje jego oddaleniem.

Na marginesie sprawy należy wskazać, że uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających na uznanie, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności w stosunku do wnioskodawcy jest zasadne. Twierdzenia strony w tym zakresie powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jej sytuacji finansowej oraz majątkowej, w celu wykazania istnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a.

Strona nie dopełniła powyższych wymogów, a przedstawione w niniejszym wniosku okoliczności są bardzo ogólnikowe. Oceniając wniosek, należy podkreślić, że strona nie wykazała zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, a fakt dobrowolnej zapłaty należności wynikających z decyzji wskazuje na nieistnienie w przedmiotowej sprawie przesłanek wstrzymania wykonania decyzji.

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.