Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1805/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-12-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: par. 1 ust. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 23 poz 236
law: Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 4 marca 2002 r. w sprawie rodzaju i zakresu świadczeń socjalnych i  bytowych przysługujących policjantom oraz członkom ich rodzin.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras Sędzia WSA Olga Żurawska – Matusiak Sędzia WSA Janusz Walawski (spr.) Protokolant st. asyst. sędz. Arkadiusz Koziarski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2011 r. sprawy ze skargi A. C. na decyzję Komendanta [...] Policji z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dopłaty do wypoczynku za lata 2007, 2008, 2009 - oddala skargę -


UZASADNIENIE

A. C., w dniu [...] stycznia 2010 r. złożył do Komendanta Rejonowego Policji W. wniosek o wypłatę następujących świadczeń:

1) ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy za lata 2007, 2008 i 2009,

2) dopłaty do wypoczynku za lata 2007, 2008 i 2009,

3) dopłaty zryczałtowanego równoważnika pieniężnego za przejazd koleją w kwocie ceny biletu II klasy pociągu pospiesznego na odległości 1000 km za lata 2007, 2008 i 2009.

W dniu 22 października 2010 r. ww. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Komendanta Rejonowego Policji W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] stycznia 2010 r. w sprawie wypłaty świadczeń pieniężnych związanych ze zwolnieniem ze służby w Policji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 18 stycznia 2011 r. sygn. akt II SAB/Wa 350/10 zobowiązał powyżej określony organ do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...] stycznia 2010 r.

Sąd w uzasadnieniu wyroku podał m.in., że z przepisów rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 4 marca 2002 r. w sprawie rodzaju i zakresu świadczeń socjalnych i bytowych przysługującym policjantom oraz członkom ich rodzin (Dz. U. Nr 23, poz. 236 z późn. zm.), wynika, że uprawnienie do dopłaty do wypoczynku nie powstaje bezpośrednio z mocy prawa, lecz w wyniku konkretyzacji normy prawnej. Oznacza to, że rozstrzygnięcie organu w zakresie dopłaty do wypoczynku następuje w drodze decyzji.

Komendant Rejonowy Policji W., działając na podstawie § 1 powyżej określonego rozporządzenia, w dniu [...] marca 2011 r. wydał decyzję nr [...], którą odmówił A. C. dopłaty do wypoczynku za lata 2007, 2008 i 2009.

W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że skoro ww. za okres zawieszenia w czynnościach służbowych nie przysługuje urlop wypoczynkowy, to nie przysługuje mu dopłata do wypoczynku.

Komendant [...] Policji, po rozpatrzeniu odwołania, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), w dniu [...] czerwca 2011 r. wydał decyzje nr [...], którą utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji stwierdził m.in., że decyzja organu pierwszej instancji jest prawidłowa i została wydana na podstawie obowiązujących przepisów prawa w oparciu o prawidłowo ustalony stan faktyczny.

Decyzja Komendanta [...] Policji stała się przedmiotem skargi wniesionej przez A. C. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Skarżący w skardze zarzucił, że zaskarżona decyzja została wydana przy błędnej wykładni art. 73 ust. 6 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 z późn. zm.) w zw. z § 1 ust. 1 i § 2 ust. 3 pkt 2 lit. b) i c) rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 4 marca 2002 r. w sprawie rodzaju i zakresu świadczeń socjalnych i bytowych przysługującym policjantom oraz członkom ich rodzin, w zw. § 6 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2002 r. w sprawie urlopów policjantów (Dz. U. Nr 81, poz. 740 z późn. zm.), w zw. z art. 82 i art. 107 ust. 1 ustawy o Policji oraz w zw. z art. 31 ust. 3 i art. 66 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Ponadto skarżący zarzucił, że organ wydając zaskarżoną decyzję naruszył przepisy postępowania, tj. art. 7, 8, 11, 77 § 1, 80 i art. 107 § 3 Kpa.

Podnosząc powyższe zarzuty, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organu pierwszej instancji.

Komendant Stołeczny Policji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 i § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, iż przedmiotem sprawy jest ocena przez Sąd prawidłowości prowadzonego przez organ administracji publicznej postępowania administracyjnego oraz wydanego w tym postępowaniu rozstrzygnięcia.

Podać należy również, że zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, jednakże z innych przyczyn niż przedstawione przez organ.

Zgodnie z § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 4 marca 2002 r. w sprawie rodzaju i zakresu świadczeń socjalnych i bytowych przysługującym policjantom oraz członkom ich rodzin, policjantowi, który w związku z pełnieniem służby nabył w danym roku kalendarzowym, prawo do urlopu wypoczynkowego w pełnym wymiarze, oraz uprawnionym członkom jego rodziny przysługuje świadczenie pieniężne, zwane dalej "dopłatą do wypoczynku".

Wbrew twierdzeniu organu, skarżący nabył prawo do urlopu wypoczynkowego w latach 2007, 2008 i 2009 (por. Wyrok WSA sygn. akt II SA/Wa 1557/11), jednakże skarżący nie spełnił drugiego warunku określonego w powyżej przytoczonym przepisie, a mianowicie w tym czasie, do dnia zwolnienia ze służby w Policji, nie pełnił służby, gdyż był zawieszony w czynnościach służbowych.

W świetle powyższego, Sąd nie mógł uwzględnić zarzutów skarżącego podniesionych w skardze, aczkolwiek w części naruszenia prawa materialnego były one zasadne, to rozstrzygnięcie organu jest prawidłowe i organ przy błędnym uzasadnieniu odmówił skarżącemu przyznania spornego świadczenia pieniężnego.

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł, jak w sentencji.