Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 338/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-12-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 46 par. 1, art. 193
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Sędzia NSA Marek Kołaczek, , , po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia K.A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 7 sierpnia 2018 r. sygn. akt I SA/Gd 989/17 odrzucające zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 czerwca 2018 r. odrzucające zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 kwietnia 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi K. A. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 13 kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za IV kwartał 2015 r. postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 4 kwietnia 2018 r., sygn. akt I SA/Gd 989/17, uchylono zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z 3 lipca 2017 r. o wezwaniu K.A.(zwanego w dalszej części uzasadnienia "skarżącym") do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 9.617 zł z uwagi na błąd rachunkowy (k. 191 akt sądowych).

Zarządzeniem z tego samego dnia Przewodniczący Wydziału WSA w Warszawie wezwał pełnomocnik strony skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 13 kwietnia 2017 r. w kwocie 10.617 zł (k. 192 akt sądowych).

Zażaleniem z 2 maja 2018 r. pełnomocnik skarżącego zaskarżył oba powyżej wskazane zarządzenia wnosząc o ich uchylenie (k. 197-199 akt sądowych). W uzasadnieniu zażalenia podnosił, że Przewodniczący Wydziału nie miał prawa zmieniać wysokości ustalonego wcześniej wpisu, gdyż był związany, na mocy art. 170 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), stanowiskiem zajętym w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 listopada 2017 r., sygn. akt I FZ 302/07. Strona przypomniała, że w postanowieniu NSA wskazano co prawda, że wysokość wpisu wskazana w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału z 3 lipca 2017 r. określona była nieprawidłowo - w zbyt niskiej wysokości - jednakże z uwagi na zakaz reformationis in peius, a więc orzekania na niekorzyść odwołującego się, Sąd kasacyjny nie uchylił zaskarżonego zarządzenia. Ponadto zwrócono uwagę, że nie było podstaw do uchylenia zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 3 lipca 2017 r., gdyż błąd arytmetyczny nie uzasadniał zastosowania art. 165 p.p.s.a., który w ocenie autora zażalenia, stanowił podstawę wydania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 4 kwietnia 2018 r.

Postanowieniem z 27 czerwca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjnego w Gdańsku odrzucił zażalenie strony w części zaskarżenia dotyczącej zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 4 kwietnia 2018 r., sygn. akt I SA/Gd 989/17, uchylającego zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z 3 lipca 2017 r. o wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi (k. 212-214 akt sądowych).

Skarżący, zażaleniem z 18 lipca 2018 r., wniósł o uchylenie powyższego postanowienia. Jednocześnie zwrócił się o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia z 2 maja 2018 r. oraz przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi (k. 226-227 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wydał w dniu 7 sierpnia 2018 r. trzy postanowienia w sprawie I SA/Gd 989/17.

W pierwszym postanowieniu (k. 234-236) przywrócił termin do wniesienia zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału WSA w Gdańsku 4 kwietnia 2018 r., którym wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 13 kwietnia 2017 r. w kwocie 10.617 zł.

W drugim postanowieniu (k. 299-240) Sąd I instancji odrzucił zażalenie strony na postanowienie z 27 czerwca 2018 r. WSA w Gdańsku, którym odrzucono zażalenie strony w części zaskarżenia dotyczącej zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 4 kwietnia 2018 r., sygn. akt I SA/Gd 989/17, uchylającego zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z 3 lipca 2017 r. o wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Sąd uznał bowiem, że w zażaleniu strony z 18 lipca 2018 r. błędnie określono orzeczenie podlegające zaskarżeniu.

W trzecim postanowieniu (k. 243-235) wydanym 7 sierpnia 2018 r. WSA w Gdańsku przywrócił termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.

Zażaleniem z 11 września 2018 r. (k. 268 akt sądowych), strona wniosła o uchylenie postanowienia Sądu I instancji, którym odrzucono zażalenie strony na postanowienie z 27 czerwca 2018 r. WSA w Gdańsku, którym odrzucono zażalenie strony w części zaskarżenia dotyczącej zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 4 kwietnia 2018 r., sygn. akt I SA/Gd 989/17, uchylającego zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z 3 lipca 2017 r. o wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.

W ocenie skarżącego z treści odrzuconego zażalenia, jak i ogółu okoliczności sprawy wynikało, że intencją strony było zaskarżenie jedynego postanowienia wydanego przez WSA w Gdańsku w dniu 27 czerwca 2018 r. WSA w Gdańsku, tj. postanowienia odrzucającego zażalenie strony, mimo że omyłkowo wskazano błędny zakres tegoż postanowienia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie strony z 11 września 2018 r. nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 46 § 1 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać, m.in. oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników (art. 46 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), oznaczenie rodzaju pisma (art. 46 § 1 pkt 2 p.p.s.a.) i osnowę wniosku lub oświadczenia (art. 46 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Oznaczenie rodzaju pisma polega na wskazaniu określenia zgodnego z treścią pisma i nazwą, jaką takiemu pismu nadają przepisy ustawy. Z kolei osnowa wniosku lub oświadczenia to merytoryczna treść, jaką wniosek lub oświadczenie zawiera. Winno z niej wynikać, jaki jest faktyczny zamiar wnoszącego pismo. W zasadzie oba omawiane elementy pisma strony powinny ze sobą korelować.

Do tego należy wskazać na treść art. 193 § 3 p.p.s.a., który stanowi, że zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia.

Trudności interpretacyjne stwarza sytuacja, gdy treść pisma i wynikający z niej zamiar wnoszącego pismo nie są zgodne z oznaczeniem pisma. W takich sytuacjach priorytet należy przyznać treści pisma, bowiem z niej wynika intencja strony. Naczelny Sąd Administracyjny podziela opinię Sądu Najwyższego wyrażoną w postanowieniu z 8 grudnia 1997 r., III CKN 289/97, że niewłaściwe oznaczenie rodzaju pisma nie może wywoływać dla strony ujemnych skutków, jeżeli z treści pisma wynika, jaki jest jego rodzaj, a każde pismo, niezależnie od tego, jakie oznaczenie nada mu strona, winno być rozpoznane zgodnie z intencją strony zawartą w treści pisma.

Analizując treść odrzuconego przez Sąd I instancji zażalenia strony z 18 lipca 2018 r. (k. 226-227 akt sądowych) należy stwierdzić, że jego treść w istocie nie koresponduje ze określeniem postanowienia mającego stanowić przedmiot zaskarżenia. Strona co prawda wskazała na datę oraz sygnaturę zaskarżonego postanowienia, jednakże w treści zażalenie mylnie określiła jego zakres. Wskazywała bowiem, że wydane postanowienie dotyczyło zażalenia strony na postanowienie odrzucające zażalenie na zarządzenie Przewodniczący Wydziału WSA w Gdańsku, którym wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, gdy w istocie takie postanowienie nigdy nie zapadło. Należy bowiem przypomnieć, że Wojewódzki Sąd Administracyjnego w Gdańsku postanowieniem z 27 czerwca 2018 r., ze znanych sobie powodów, odrzucił zażalenie strony w części dotyczącej zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 4 kwietnia 2018 r., sygn. akt I SA/Gd 989/17, którym uchylono zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z 3 lipca 2017 r. o wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, pomijając tym samym pozostałą część zaskarżenia, obejmującą zarządzenie z 4 kwietnia 2018 r. wzywające pełnomocnika strony do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 13 kwietnia 2017 r. w kwocie 10.617 zł. Jest to o tyle zaskakujące, że podstawą odrzucenia zażalenia strony - uwidocznioną w treści postanowienia WSA w Gdańsku z 27 czerwca 2018 r. - miało być wniesienie go z uchybieniem przewidzianego prawem terminu. Była to zatem podstawa, która obejmowała swym zakresem również pozostałą część zażalenia. Strona wniosła bowiem jedno zażalenie, obejmujące swą treścią oba zarządzenia Przewodniczącego Wydziału WSA w Gdańsku wydane 4 kwietnia 2018 r., a które doręczono pełnomocnikowi strony w tym samym dniu. Takie rozdzielenie zakresu postępowania, w świetle ww. podstawy prawnej stanowiącej powód odrzucenia zażalenia, nie znajdowało żadnego uzasadnienia, co przy kolejnych podejmowanych przez stronę czynnościach procesowych i wydawanych na ich tle rozstrzygnięć prowadziło jedynie do powstania niejasności odnośnie do stanu faktycznego sprawy.

Nie ulega zarazem wątpliwości, że nieprawidłowe określenie przez stronę skarżącą - działającą przez profesjonalnego pełnomocnika - w treści zażalenia zaskarżonego postanowienia mającego stanowić przedmiot zaskarżenia stanowi o naruszeniu treści art. 193 § 3 p.p.s.a. Niemniej jednak nie było przeszkód aby wątpliwości na tym tle zostały przez Sąd wyjaśnione, zwłaszcza, że 27 czerwca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjnego w Gdańsku nie wydał żadnego innego postanowienia w sprawie oznaczonej sygnaturą sygn. akt I SA/Gd 989/17. Sąd I instancji mógł zatem zwrócić się do pełnomocnika strony skarżącej o wyjaśnienie powstałych w tym zakresie wątpliwości.

Mając jednak na uwadze okoliczność, że uchylenie zaskarżonego postanowienia, które w świetle postanowienia NSA o sygn. akt I FZ 337/18, nie będzie mogło doprowadzić do uwzględnienia zażalenia strony z 2 maja 2018 r., a doprowadzi jedynie do niepotrzebnego przedłużenia toczącego się w sprawie postępowania Naczelny Sąd Administracyjny postanowił oddalić zażalenie strony.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., postanowił orzec jak w sentencji.