Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 141/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-05-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6102 Nabycie mienia Skarbu Państwa z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez jednostki samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Komunalizacja mienia
Skarżony organ: Minister Rozwoju, Pracy i Technologii
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 28
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 73 ust. 1
journal: Dz.U. 1998 nr 133 poz 872
law: Ustawa z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Kosińska Sędziowie WSA Anna Falkiewicz-Kluj (spr.) WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 maja 2021 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...] grudnia 2020 r. znak: [...], Minister Rozwoju pracy i Technologii na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256 z późn. zm.), dalej "kpa" umorzył postępowanie odwoławcze z odwołania J. K., dalej "Skarżąca", od decyzji Wojewody [...] z [...] lipca 2020 r., znak: [...] odmawiającej stwierdzenia nabycia z dniem 1 stycznia 1999 r. z mocy prawa przez Gminę [...] własności nieruchomości położonej w obrębie [...], jedn. ew. [...], oznaczonej jako część parceli I kat. [...], część parceli I kat. [...]oraz część parceli I kat. [...], zajętej według wnioskodawcy pod drogę gminną nr [...]-ulica [...] w [...], dalej "decyzja organu I instancji".

Organ II instancji rozpoznając odwołanie J. K. od decyzji organu I instancji uznał, że J. K. nie przysługuje status strony a decyzja organu I instancji została jej doręczona wyłącznie w celu zakomunikowania treści rozstrzygnięcia o czym świadczy zapis "do wiadomości".

Oceniając interes prawny skarżącej organ wskazał, że Wojewoda [...] decyzją z [...] kwietnia 1991 r. nr [...] stwierdził nabycie z mocy prawa przez Gminę [...] na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy z 10 maja 1990 r Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnymi ustawę o pracownikach samorządowych (D.U: 1990, poz. 191), dalej "ustawa przepisy wprowadzające", nieodpłatnie szeregu nieruchomości w tym działki nr ew. [...]. Zgodnie z nieprawidłowo sporządzonym wykazem zmian na kopii mapy uzupełniającej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego pod nr [...][...] lutego 1990 r. cała parcela [...] odpowiada działce nr [...], cała parcela [...] odpowiada działce [...], cała parcela [...] odpowiada działce [...]. Zgodnie z poprawionym wykazem równoważników na mapie uzupełniającej regulacji stanu prawnego z [...] marca 2017 r. część parceli I kat. zniosła się do działki nr [...], a pozostała weszła w skład działki [...], część parceli I kat [...] zniosła się do działki [...] a pozostała część weszła w skład działki nr [...], część parceli I kat. [...] zniosła się do działki [...] a pozostała część weszła w skład działki [...]. Ponadto działka [...] podzieliła się na działki nr [...],[...],[...].

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzją z [...] lutego 2020 r znak [...] stwierdził, że decyzja Wojewody [...] z v kwietnia 1991 r. w części dotyczącej stwierdzenia nabycia przez Gminę [...] z mocy prawa własności stanowiącej działkę nr [...] została wydana z naruszeniem prawa.

Stwierdzenie wydania decyzji z naruszeniem prawa oznacza pozostawienie decyzji w obrocie prawnym. Dlatego właścicielem przedmiotowej nieruchomości jest w dalszym ciągu Gmina [...].

Organ wskazał, że z analizy materiału dowodowego nie wynika aby w dniu [...] grudnia 1998 r. lub obecnie J. K. posiadała prawa rzeczowe do nieruchomości oznaczonej jako parcele [...],[...] i [...] wchodzących w skład działki [...]. Wniesienie odwołania przez podmiot nie posiadający przymiotu strony skutkuje jego umorzeniem.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wywiodła Skarżąca.

W uzasadnieniu skargi Skarżąca wskazała, że działka nr ew. [...] nie stanowiła w całości własności Skarbu Państwa i nie spełnione zostały warunki o jakich mowa w ustawie Przepisy wprowadzające a zatem istnieje konieczność wyeliminowania decyzji komunalizacyjnej z obrotu prawnego.

Co dl legitymacji skargowej J. K. wskazała, że jest spadobierczynią B. Z. która rozpoczęła postępowanie wywłaszczeniowo-odszkodowawcze dt. wymienionych parcel co oznacza, że ma prawo do brania udziału w tym postępowaniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2019, poz. 2167)) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej lub postanowienia. Ocenie podlega konkretna sprawa, rozpoznawana wcześniej przez organ administracji publicznej, pod kątem prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa i trafności rozstrzygnięcia.

Kompetencje sądu administracyjnego nakładają na niego obowiązek oceny przebiegu postępowania administracyjnego i to zarówno czynności podejmowanych w toku tego postępowania jak i treści i podstaw wydanego rozstrzygnięcia. Działanie sądu ma bowiem na celu ewentualne wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji czy postanowienia, które w jakikolwiek sposób naruszałyby obowiązujące prawo. (por. wyrok NSA Warszawa z 20 stycznia 2010 r. I GSK 982/08 LEX nr 594803).

Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie była decyzja Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z [...] grudnia 2020 r. umarzająca postępowanie odwoławcze z odwołania Skarżącej. Postępowanie główne dotyczyło odmowy stwierdzenia nabycia z dniem 1 stycznia 1999 r. z mocy prawa przez Gminę [...] własności nieruchomości położonych w obrębie [...] oznaczonych jako część parceli I kat [...],[...][...]. Z uwagi na niespełnienie warunku własności nieruchomości przez Skarb Państwa lub jednostkę samorządu terytorialnego.

Postępowanie z art. 73 ust. 1 ustawy z 13 października 1997 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (D.U. 133, poz. 872 ze zm), dalej "ustawa", toczy się zwykle udziałem właściciela nieruchomości co do których ma nastąpić skutek w postaci przejścia własności z mocy prawa. Z samej istoty tego postępowania wynika, że wnioskujący musi wykazać, że grunt nie tylko, że był zajęty pod drogę publiczną ale przede wszystkim był przedmiotem władania Skarbu Państwa lub gminy i że własność nie przysługiwała innym podmiotom.

Kluczowym w tej sprawie jest decyzja Wojewody [...] z [...] kwietnia 1991 r. znak [...] stwierdzająca nabycie przez Gminę [...] z mocy prawa m.in. własności działki nr [...] a następnie decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z [...] lutego 2020 r. nr [...] stwierdzająca, że ww. decyzja Wojewody [...], w odniesieniu do działki [...] została wydana z naruszenie prawa, gdyż działka nr ew. [...], którą skomunalizowano, nie stanowiła własności Skarbu Państwa ani Gminy.

Jak trafnie wywodzi organ wydanie decyzji z naruszeniem prawa nie eliminuje tej decyzji z obrotu prawnego, rodzi co najwyżej odpowiedzialność odszkodowawczą. Oznacza to, że działka o nr ew. [...] nadal stanowi własność Skarbu Państwa a nie osoby fizycznej mimo, że parcela [...], której właścicielką była poprzednicza prawna skarżącej weszła na skutek wadliwie sporządzonej mapy w skład działki nr [...]. W dalszym ciągu stanowi własność Gminy [...] mimo, że wcześniej stanowiła własność poprzedniczki prawnej skarżącej.

Dlatego organ prawidłowo ustalił, że skarżąca nie jest właścicielką nieruchomości których dotyczy postępowanie z art. 73 ust. 1 ustawy i w związku z tym nie przysługuje jej status strony w rozumieniu art. 28 kpa.

Sąd rozpoznający niniejszą sprawę nie bada legalności decyzji Wojewody [...] i nie może jej wyeliminować z obrotu prawnego. Sąd jest związany granicami sprawy a ta dotyczy decyzji o umorzeniu postępowania.

Z tych względów i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 28.). sąd skargę oddalił.

Rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnymi nastąpiło na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z 2 marca 2020 r o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem Covid -19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (D.U: 2020, poz. 1842), p. także uchwała składu 7 Sędziów NSA z 30 listopada 2020 II OPS 6/19).