Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 956/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-11-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Stahl po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 12 września 2012 r., sygn. akt II SA/Łd 821/12 oddalające wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi S. S. na postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 12 września 2012 r., sygn. akt II SA/Łd 821/12 oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego przez S. S. postanowienia Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia [...] czerwca 2012 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że w treści skargi S. S. wniósł o uchylenie rozstrzygnięć obu instancji oraz wstrzymanie wykonania wymierzonej kary. W uzasadnieniu skargi zawarł zarzuty merytoryczne skierowane przeciwko skarżonemu postanowieniu.

Powołując przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) Sąd wskazał, że konstrukcja powołanego przepisu wylicza wyczerpująco przesłanki wstrzymania wykonania kwestionowanego aktu, a inicjatywa zaś do wykazywania tych okoliczności przysługuje stronie skarżącej. W niniejszej zaś sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w swojej treści obejmuje zarzuty merytoryczne skierowane przeciwko postanowieniu o nałożeniu kary pieniężnej z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego. Uznając zatem, że skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.

W zażaleniu na powyższe postanowienie S. S. zarzucił obrazę przepisu art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez jego błędną interpretację i niewyjaśnienie okoliczności mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy oraz obrazę przepisów postępowania art. 7, 8, 9 k.p.a. W uzasadnieniu zażalenia skarżący wskazał, że prowadzona przez niego działalność gospodarcza polega na przetwórstwie płodów rolnych. Podkreślił, że jest rzeczą powszechnie znaną, że płatności za dostawy odbieranych produktów mają sezonowy charakter, jak również zależą od wielu czynników typowych dla pozyskiwania, transportu, przetwarzania i zbywania produktów owocowo – warzywnych. Powyższe okoliczności determinują możliwości płatnicze prowadzonego przez skarżącego przedsiębiorstwa. Zgromadzenie i zapłacenie kwoty grzywny pozbawi przedsiębiorstwo trudniące się przetwórstwem rolno – spożywczym podstaw egzystencji. Ewentualna pożyczka bankowa, względnie odsetki zwłoki i koszty egzekucyjne spowodują nieopłacalność produkcji, konieczność zwolnienia pracowników i zaprzestanie działalności gospodarczej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie może być uwzględnione.

Zgodnie z zasadą wykonalności decyzji ostatecznych, wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji (art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.). Jedynie w wyjątkowych sytuacjach, na wyraźny wniosek skarżącego, sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w przypadku wykonania decyzji, która w wyniku późniejszego uwzględnienia skargi zostanie uchylona lub zostanie stwierdzona jej nieważność. Przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie można utożsamiać z oceną legalności wydanej decyzji, celem instytucji wstrzymania wykonania aktu/czynności jest jedynie tymczasowe ukształtowanie stosunków do czasu merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd. Z powyższego wynika, że sąd wyłącznie bada zaistnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., przede wszystkim w oparciu o okoliczności wskazane we wniosku.

W niniejszej sprawie Sąd I instancji zasadnie ocenił, że nie zachodziły podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia. Zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia [...] czerwca 2012 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w wysokości 50.000 złotych z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu nie zawierał żadnego uzasadnienia, a wskazane w skardze merytoryczne kwestie odnoszące się do braku zasadności nałożenia kary nie pozwalały Sądowi na uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia. Podniesienie dopiero w zażaleniu na postanowienie Sądu oddalające wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji okoliczności uzasadniających złożony wniosek nie mogły stanowić podstawy do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Nie zamyka to jednak skarżącemu prawa do ponowienia odpowiednio uzasadnionego wniosku.

Nie można natomiast czynić zarzutu Sądowi I instancji, że nie uwzględnił oczywistych - z punktu widzenia przedsiębiorcy - okoliczności wynikających z charakteru prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Nie należy bowiem do informacji znanych Sądowi z urzędu sytuacja finansowa skarżącego wynikająca ze sposobu zarobkowania.

Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.