Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 389/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2006-07-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6157 Opłaty związane ze wzrostem wartości nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowe w przedmiotowej sprawie; 2) zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz skarżącego kwotę [...] zł (słownie: [...]) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Dnia [...] 2006 r. (data stempla pocztowego) działający w imieniu skarżącego pełnomocnik adwokat A. D.-P. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości.

Skargę tę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., działając

w oparciu o przepis art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), uwzględniło w całości. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] uchyliło bowiem zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza B. przekazując sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia.

O powyższym poinformowano tut. Sąd w piśmie z dnia [...] 2006 r. stanowiącym odpowiedź na skargę.

Wobec zaistniałego stanu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach pismami z dnia 16 czerwca 2006 r. oraz z dnia 23 czerwca 2006 r. wezwał pełnomocnika skarżącego do ustosunkowania się do zawartego w treści odpowiedzi na skargę wniosku o umorzenie postępowania sądowego w przedmiotowej sprawie oraz do złożenia oświadczenia, czy wobec autokontroli skarżący cofa wniesioną skargę, czy też nie.

W odpowiedzi na powyższe pełnomocnik skarżącego nadesłał wniosek o zwrot uiszczonego w kwocie [...] zł wpisu sądowego, a następnie w piśmie z dnia

[...] 2006 r. oświadczył, że cofa wniesioną skargę domagając się umorzenia postępowania w sprawie i zasądzenia poniesionych kosztów w kwocie [...] zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Stosownie do treści art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) organ, którego działanie zaskarżono może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.

Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy, sąd wydaje postanowienie

o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Takie też postanowienie wydaje, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę (art. 161 § 1 pkt 1 ustawy). Rozstrzygnięcie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 ustawy).

Ponieważ w rozpoznawanej sprawie przedmiot zaskarżenia w wyniku uprawnień autokontrolnych organu wynikających z art. 54 § 3 ustawy przestał istnieć, a jednocześnie skarżący cofnął z tego powodu skargę, przesłanki umorzenia postępowania, o których mowa w art. 161 § 1 pkt 1 i 3 ustawy znalazły w niej zastosowanie (w zw. z art. 60 ustawy).

W odniesieniu natomiast do złożonych przez pełnomocnika skarżącego wniosków w sprawie zasądzenia kosztów procesu według norm przewidzianych wraz z kosztami zastępstwa procesowego wskazać należy, iż te zasługiwały na uwzględnienie.

Stosownie bowiem do treści art. 201 § 1 ustawy w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 ustawy skarżącemu przysługuje zwrot kosztów od organu.

Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się na podstawie art. 205 § 2 ustawy jego wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.

Zgodnie natomiast z § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia

28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U.

Nr 163, poz. 1348 ze zm.) opłaty stanowiące podstawę zasądzenia przez sądy kosztów zastępstwa prawnego nie mogą być wyższe niż stawki minimalne, o których mowa w rozdziałach od 3 do 5, niezależnie od wysokości tych opłat ustalonych

w umowie między adwokatem, a klientem.

Stawka minimalna mająca w rozpoznawanej sprawie zastosowanie określona została w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 6 pkt 5 wskazanego wyżej rozporządzenia. Wynosi ona [...] zł. Nie uwzględniono natomiast żądania pełnomocnika skarżącego o podwyższenie tej kwoty o stawkę VAT. Zgodnie bowiem z § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę

podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w

przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, tylko w sprawach w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca.

Jednocześnie uwzględniono także poniesione w sprawie koszty postępowania obejmujące uiszczony wpis od skargi w kwocie [...] zł oraz inne wymienione

w spisie kosztów opłaty w postaci: opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w wysokości [...] zł oraz opłaty pocztowej w kwocie [...] zł.

W świetle powyższego, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i 3, § 2 w zw. z art. 201 § 1, art. 209 i 205 § 2 ustawy, należało orzec jak w sentencji.