Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 1011/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2019-01-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6034 Zjazdy z dróg publicznych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 28 par. 1, art. 29, art. 49 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 3, art. 220 par. 1, 3, art. 230 par. 1, 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Alberciak po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawy ze skargi Ax. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na urządzenie zjazdu publicznego z pasa drogi gminnej postanawia odrzucić skargę. D.Cz.


UZASADNIENIE

Ax. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na urządzenie zjazdu publicznego z pasa drogi gminnej ulicy A. w Z. na teren posesji nr [...] (dz. nr ewid. 161/3).

Zarządzeniami z 30 listopada 2018 r. skarżąca spółka została wezwana w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł oraz do usunięcia braku formalnego skargi przez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji (KRS, statut) zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a.

13 grudnia 2018 r. doręczono skarżącej spółce odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi przez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji. Braki te nie zostały uzupełnione.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Skarga jest pismem wszczynającym postępowanie sądowe, od którego na podstawie art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. pobiera się wpis sądowy. Według art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, zaś skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

W myśl art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.). Właściwe zastosowanie tych przepisów daje sądowi administracyjnemu pewność, że dana osoba jest rzeczywiście upoważniona do dokonania konkretnej czynności oraz stanowi gwarancję dla strony należytej reprezentacji w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Jeżeli zatem stroną skarżącą jest osoba prawna lub jednostka organizacyjna mająca zdolność sądową, tak jak ma to miejsce w niniejszej sprawie, to do skargi należy dołączyć również dokumenty pozwalające na ustalenie, czy osoby wnoszące skargę były upoważnione do dokonania tej czynności w jej imieniu. Istotą takiego dokumentu jest wskazanie (określenie) podmiotu umocowanego do reprezentacji. W praktyce orzeczniczej sądów administracyjnych przejęto, że dokument ten powinien być zgodny z prawem i autentyczny. W przypadku spółki kapitałowej uznaje się, że jest to aktualny na dzień wniesienia skargi odpis z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (por. postanowienie NSA z 27 kwietnia 2007 r., II FSK 615/06; na temat aktualności odpisu z KRS zob. uchwałę SN z 8 listopada 2007 r., III CZP 92/07, publik. OSNC z 2008 r. nr 11, poz. 126). Zgodnie z art. 39 pkt 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (tekst jedn.: Dz.U. z 2018 r., poz. 986 ze zm.) w dziale 2 rejestru przedsiębiorców zamieszcza się następujące dane: oznaczenie organu uprawnionego do reprezentowania podmiotu oraz osób wchodzących w jego skład, ze wskazaniem sposobu reprezentacji, a w przypadku gdy w spółkach osobowych nie ma takiego organu – wskazanie wspólników uprawnionych do reprezentowania spółki, a także sposobu reprezentacji; w przypadku oddziałów przedsiębiorców zagranicznych, głównych oddziałów zagranicznych zakładów ubezpieczeń oraz głównych oddziałów zagranicznych zakładów reasekuracji dane te podlegają ujawnieniu co do przedsiębiorców zagranicznych, zagranicznych zakładów ubezpieczeń i zagranicznych zakładów reasekuracji, odpowiednio z uwzględnieniem odmienności struktury ich organów. W art. 17 ust. 1 tej ustawy ustanowiono zasadę domniemania zgodności z prawdą wpisów do rejestru, którą to zasadę wzmacnia określona w art. 18 ust. 1 reguła odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną zgłoszeniem nieprawdziwych danych. Sąd podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w wyroku z 9 lutego 2005 r., GSK 1337/04, że walorów takich nie można przypisać innym dokumentom, nawet urzędowym, w tym statutowi spółki, co do którego na ogół istnieją wątpliwości co do aktualności. Naczelny Sąd Administracyjny za prawidłową uznał też praktykę wzywania wnoszących skargi spółek do przedłożenia aktualnego odpisu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, zaznaczając przy tym, że przemawia za tym łatwość uzyskania takiego dokumentu. Wykazywanie umocowania innymi dokumentami urzędowymi lub prywatnymi powodowałoby konieczność prowadzenia daleko idących czynności sądu celem zbadania autentyczności dokumentu i prawidłowości oraz aktualności zawartych w nim danych. Brak tego rodzaju dokumentu stanowi brak formalny skargi, który podlega uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. art. 49 § 1 p.p.s.a. (por. np. wyrok NSA z 20 kwietnia 2006 r., II FSK 581/05; postanowienie NSA z 26 września 2013 r., I GSK 1346/13). Przepis ten stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nieuzupełnienie braków formalnych skargi w terminie wywołuje skutek w postaci jej odrzucenia, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

W rozpoznawanej sprawie skarżąca spółka wnosząc skargę, nie uiściła należnego wpisu sądowego od skargi i nie złożyła dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi oraz określającego sposób jej reprezentacji (KRS, statut). Wobec tego zarządzeniami z 30 listopada 2018 r. skarżąca spółka została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł oraz do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji (KRS, statut). 13 grudnia 2018 r. doręczono skarżącej spółce odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego oraz wezwanie do złożenia dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji. W związku z tym siedmiodniowy termin do wykonania zarządzeń z 30 listopada 2018 r. zakończył swój bieg 20 grudnia 2018 r. (w czwartek). Wskazane w zarządzeniach braki skargi nie zostały jednak usunięte w powyższym terminie. Skarżąca spółka w terminie tym nie uiściła wpisu sądowego od skargi i nie złożyła odpisu z KRS ani żadnego innego dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi oraz określającego sposób jej reprezentacji. Skutkiem nieuzupełnienia powyższych braków w zakreślonym terminie jest – stosownie do powołanych art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. – odrzucenie skargi.

Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.

D.Cz.