Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 700/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-06-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 148 §  1, art. 149, art. 150 §  2
journal: Dz.U. 2019 poz 900
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art. 58 §  1 pkt 6, art. 232 §  1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 23 czerwca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: asesor sądowy WSA Piotr Dębkowski po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z [...] września 2019 r. nr [...] w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2013 r. oraz zabezpieczenia na majątku podatnika należności budżetowych postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić Skarżącej ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] czerwca 2019 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego W. określił Skarżącej przybliżoną kwotę zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2013 r. w wysokości 118.201 zł wraz z odsetkami za zwłokę w wysokości 49.774 zł oraz orzekł o zabezpieczeniu ww. kwot na majątku Skarżącej.

Od ww. decyzji Skarżąca wniosła odwołanie.

W dniu [...] września 2019 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. wydał decyzję o utrzymaniu w mocy decyzji organu pierwszej instancji.

W dniu 24 lutego 2020 r. Skarżąca wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Skarżąca podnosiła m.in., iż zaskarżona decyzja nie została jej skutecznie doręczona.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zasadniczą kwestią, wymagającą rozstrzygnięcia w rozpoznawanej sprawie, było określenie, czy i w jakiej dacie doszło do skutecznego doręczenia Skarżącej decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z [...] września 2019 r. W przypadku wadliwego doręczenia, czy też nie doręczenia decyzji czynność taka jest bezskuteczna. Decyzja wchodzi bowiem do obrotu prawnego dopiero w dacie jej doręczenia, stąd tak istotne znaczenie ma ustalenie, czy czynność doręczenia była prawidłowa i skuteczna.

Nie jest sporne, że decyzja została wysłana Skarżącej pocztą, co oznacza, że jej doręczenie powinno było nastąpić zgodnie z przepisami rozdziału V działu IV ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. 2019 poz. 900 ze zm., dalej: "o.p.") regulującymi zasady doręczania przesyłek w postępowaniu podatkowym.

W ocenie Sądu organ prawidłowo przesłał decyzję na adres Skarżącej, gdyż zakres pełnomocnictwa udzielonego córce – M. K. ograniczał się do reprezentowania Skarżącej w postępowaniu przed Naczelnikiem Urzędu Skarbowego W.

W art. 150 § 2 o.p. została uregulowana fikcja prawna doręczenia pisma osobie fizycznej w ten sposób, że w razie niemożności doręczenia jej pisma w jej mieszkaniu lub miejscu pracy, w przypadku doręczania pisma przez pocztę, poczta przechowuje pismo przez 14 dni w swojej placówce, a adresata zawiadamia dwukrotnie o miejscu pozostawienia pisma. Powtórne zawiadomienie następuje w razie niepodjęcia pisma w terminie 7 dni. Zawiadomienie o miejscu pozostawienia pisma umieszcza m.in. się w oddawczej skrzynce pocztowej. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane w upływem ostatniego dnia okresu, tj. z upływem czternastego dnia przechowywania pisma w placówce pocztowej.

W niniejszej sprawie w aktach administracyjnych znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru, na którym jest informacja, że przesyłka mimo dwukrotnego awizowania nie została podjęta we właściwym terminie. Na odwrocie brak jest jednak wszystkich informacji, o których mowa w art. 150 o.p. wymaganych dla przyjęcia fikcji prawnej doręczenia pisma. Na zwrotnym poświadczeniu odbioru nie znalazła się informacja, gdzie każde "awizo" pozostawiono, a ponadto nie wskazano daty pozostawienia pisma wobec niemożności doręczenia w trybie art. art. 148 § 1 i art. 149 o.p.

W judykaturze wskazuje się, że prawidłowość doręczeń jest jednym z kluczowych warunków przestrzegania praw strony, a same przepisy mają charakter gwarancyjny (zob. wyrok WSA w Warszawie z dnia 11 maja 2006 r., III SA/Wa 3451/05). Dlatego też wszelkie wątpliwości powinny być tłumaczone na korzyść strony, natomiast błędy podmiotów trzecich dokonujących doręczeń – poczty, doręczycieli obciążają na zasadzie ryzyka administrację podatkową.

Sąd zwraca uwagę, że decyzja wywołuje skutki prawne nie z chwilą jej sporządzenia, podpisania, czy opatrzenia datą lecz dopiero z datą jej doręczenia. Uznać należy, że przedmiotowa decyzja nie została doręczona Skarżącej, stąd jest decyzją nieistniejącą w obrocie prawnym.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienia skargi jest niedopuszczalne.

Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd skargę odrzucił z uwagi na jej przedwczesność. Merytoryczne rozpoznanie skargi możliwe będzie po skutecznym doręczeniu Skarżącej decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z [...] września 2019 r.

Na marginesie wskazać należy, że wniosek Skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, w takiej konfiguracji procesowej był bezprzedmiotowy, gdyż nie uchybiono terminowi do jej wniesienia.

Orzeczenie o zwrocie kwoty 200 zł, zawarte w punkcie 2 sentencji postanowienia, uzasadnia przepis art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.