Wyrok NSA, sygn. akt I FSK 175/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-05-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 14b § 3, art. 14g § 1 w związku z art. 169 § 1 i art. 14h
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Janusz Zubrzycki (sprawozdawca), Sędzia NSA Roman Wiatrowski, Sędzia WSA del. Dagmara Dominik-Ogińska, , po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej T. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 20 października 2016 r., sygn. akt I SA/Rz 655/16 w sprawie ze skargi T. B. na postanowienie Ministra Finansów (obecnie Szef Krajowej Administracji Skarbowej) z dnia 18 lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

1. Wyrokiem z dnia 20 października 2016 r. w sprawie I SA/Rz 655/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę T. B. na postanowienie Ministra Finansów z dnia 18 lipca 2016 r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług.

W wyroku tym Sąd pierwszej instancji zgodził się z organem podatkowym co do tego, że Skarżący nie wywiązał się w sposób prawidłowy z określonego w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm., dalej powoływana jako: "O.p.") obowiązku wyczerpującego przedstawienia we wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej zaistniałego stanu faktycznego, w zakresie, o którego uzupełnienie Skarżący był wzywany, a zatem zasadne było pozostawienie przedmiotowego wniosku bez rozpoznania.

2. Strona zaskarżyła powyższy wyrok w całości, zarzucając Sądowi pierwszej instancji w skardze kasacyjnej naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) i art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej powoływana jako "P.p.s.a.") w związku z:

- art 14b § 3 w zw. z art 14g § 1, art 14h O.p., poprzez uznanie, że istnieje przyczyna, która może stanowić podstawę pozostawienia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej bez rozpoznania,

- art 169, art 165 § 3 O.p., poprzez błędną wykładnię i w konsekwencji uznanie za prawidłowe stanowiska organu, iż pomimo prawidłowego złożenia wniosku o wydanie interpretaqi indywidualnej przez Skarżącego nie stanowiło podstawy do wszczęcia postępowania,

- art 121 § 1 O.p., poprzez błędną wykładnię i w konsekwencji uznanie, że wydanie przez organ postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania jest zgodne z zasadą prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, pomimo iż w analogicznych sprawach zapadały odmienne rozstrzygnięcia, na co Skarżący wskazywał w skardze.

W związku z powyższym, Skarżący wniósł o uchylenie kwestionowanego wyroku w całości i przekazanie sprawy WSA w Rzeszowie do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie na rzecz Skarżącego zwrotu kosztów postępowania, z kosztami zastępstwa procesowego, wg norm przepisanych.

Organ nie złożył odpowiedzi na skargę kasacyjną.

3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

3.1. Instytucja indywidualnych interpretacji podatkowych ma z założenia pełnić dwojakiego rodzaju funkcje: informacyjną oraz gwarancyjną. Realizację funkcji informacyjnej zapewniają art. 14b § 1-3 oraz art. 14c § 1 i 2 O.p. Funkcję gwarancyjną interpretacji indywidualnych zapewniają natomiast art. 14k, art. 14m oraz art. 14n O.p., stanowiące regulacje o tzw. "nieszkodzeniu" podmiotowi, który zastosował się do wydanej interpretacji.

3.2. Zgodnie z art. 14b § 3 O.p., składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia. Użyte w art. 14b § 3 O.p. ustawowe sformułowanie "wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego" należy rozumieć jako przedstawienie danego zagadnienia na tyle wszechstronnie, dogłębnie, szczegółowo, gruntownie i dokładnie, aby wnioskodawca mógł zająć stanowisko w stosunku do prezentowanego stanu rzeczy, zaś organ podatkowy na tej podstawie udzielić jednoznacznej odpowiedzi co do konkretnego zdarzenia przyszłego lub obecnego. Opis ten powinien zawierać wszystkie istotne elementy stanu faktycznego, niezbędne z punktu widzenia możliwości dokonania w sposób jednoznaczny jego prawnopodatkowej kwalifikacji (por. wyrok NSA z 19 kwietnia 2016 r., sygn. akt II FSK 536/14, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

3.3. Oznacza to, że opis zdarzenia zawarty we wniosku o interpretację nie może być przedstawiony w sposób abstrakcyjny, niejednoznaczny, wielowątkowy i wielowariantowy, gdyż uniemożliwia to udzielenie interpretacji przepisów prawa podatkowego we wszystkich możliwych wariantach, które na podstawie informacji wskazanych we wniosku mogą zaistnieć.

Tymczasem w niniejszej sprawie wniosek Skarżącego o udzielnie interpretacji, nawet po jego uzupełnieniu, miał taki niejednoznaczny, wielowariantowy charakter. Trafnie w tym zakresie Sąd pierwszej instancji podzielił stanowisko organu interpretacyjnego, że Skarżący, jako wnioskodawca, nie udzielił jednoznacznych odpowiedzi w zakresie opisanego we wniosku stanu faktycznego na sformułowane w wezwaniu o uzupełnienie wniosku pytania nr 1, 2 i 5. Wnioskodawca w odpowiedzi na pytanie 1 podając, że: "Nie da się zatem jednoznacznie wskazać czy Wnioskodawca świadczy dla klientów kompleksową usługę czy świadczy pojedyncze usługi, bo świadczy i takie i takie" nie wskazał jednoznacznie, czy w opisanym we wniosku stanie faktycznym świadczył kompleksową usługę organizacji imprez oraz kompleksową usługę logistyczno-organizacyjną, czy też świadczył odrębne, pojedyncze usługi dla klientów.

Również w odpowiedzi na drugie pytanie Wnioskodawca stwierdził, że "nie da się jednoznacznie wskazać jakie usługi konkretnie Wnioskodawca nabywa do wykonania usług kompleksowych, wszystko zależne jest od woli klienta, który zleca wykonanie takiej usługi. Zazwyczaj jest to wynajem sali czy innego miejsca, wyżywienie, inne atrakcje zależne od rodzaju imprezy, upominki dla uczestników imprezy, itp.".

Odpowiadając natomiast na pytanie 5 nie wskazał wszystkich symboli PKWiU oddzielnie dla każdej z nabywanych usług, "bowiem są to różne usługi i jest ich ogrom".

Powyższe jednoznacznie wskazuje, że takie sformułowanie wniosku przez Skarżącego nie wypełnia warunków "wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego" w rozumieniu art. 14b § 3 O.p.

W wymagającym bowiem wyjaśnienia zakresie Wnioskodawca winien był zawęzić swój wniosek do określonego jednoznacznie stanu faktycznego, gdyż - jak już stwierdzono - wykładnia prawa podatkowego w interpretacji nie powinna być wielowariantowa.

3.4. W tej sytuacji, skoro Wnioskodawca nie opisał w sposób jasny i niebudzący wątpliwości wymagającego interpretacji zdarzenia, Sąd pierwszej instancji prawidłowo zaakceptował stanowisko organu, że wniosek mający wszcząć postępowanie interpretacyjne - nawet po jego uzupełnieniu - nie spełnia formalnych przesłanek określonych w art. 14b § 3 O.p., co - na podstawie art. 14g § 1 w związku z art. 169 § 1 i art. 14h O.p. - wymagało pozostawienia wniosku o interpretację bez rozpatrzenia. Nie jest przy tym trafne stanowisko wyrażone w skardze kasacyjnej, że organ nie wykazał, że "element stanu faktycznego, o którego wskazanie wnioskodawca był wzywany, jest w świetle konkretnie wskazanych przepisów prawa podatkowego niezbędny do wydania interpretacji indywidualnej i dokonania oceny stanowiska wnioskodawcy".

W tym zakresie organ wypowiedział się jednoznacznie, wskazując w postanowieniu o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku Skarżącego o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, że:

"Wyjaśnienia, o które wzywał tut. organ były niezbędne do rozstrzygnięcia, będącej przedmiotem zapytania Wnioskodawcy kwestii w zakresie stawki podatku VAT dla usług świadczonych przez Wnioskodawcę.

W takiej sytuacji wskazanie prawidłowej stawki podatku VAT wymaga pełnej identyfikacji przedmiotu opodatkowania - a w tej konkretnej sytuacji - ustalenia co jest przedmiotem świadczenia przez Wnioskodawcę (a w konsekwencji opodatkowania) - czy usługa kompleksowa, czy też pojedyncze - i jakie - usługi.

Należy zaznaczyć, że jednoznaczne wskazanie co jest przedmiotem świadczenia czy usługa kompleksowa, czy szereg usług pojedynczych, spoczywa wyłącznie na Wnioskodawcy. Wskazań takich brak w wyjaśnieniach Wnioskodawcy.

W konsekwencji braku jednoznacznego zidentyfikowania przedmiotu opodatkowania (tutaj: usługi - usług) niemożliwym jest wskazanie stawki podatku mającej zastosowanie w okolicznościach sprawy.

Brak powyższych wyjaśnień nie pozwala też na rozstrzygnięcie kwestii prawa do odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących sprzedawane usługi.

Warunkiem umożliwiającym bowiem podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Ustawodawca umożliwił jednak podatnikom skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez nich zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m. in. tego, że zakupy towarów i usług będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, która pozbawia podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Brak konkretnych informacji w tym zakresie uniemożliwia wydanie interpretacji w żądanym zakresie".

3.5. W świetle powyższego, za całkiem niezasadne uznać należy zarzuty skargi kasacyjnej podnoszące naruszenie: art 14b § 3 w zw. z art 14g § 1, art 14h O.p. oraz art. 121 § 1 i art 169, art 165 § 3 O.p.

3.6. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny - na podstawie art. 184 w związku z art. 182 § 2 P.p.s.a. - oddalił skargę kasacyjną.