Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 324/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2012-06-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6205 Nadzór sanitarny
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Przywrócono termin do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Orłowska po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" z o.o. w [...] na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia 23 lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie opinii o pomieszczeniach i urządzeniach znajdujących się w przychodni lekarskiej postanawia przywrócić skarżącej termin do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 18 kwietnia 2012 r., "A" Spółka z o.o. w [...], za pośrednictwem organu, wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi ("o przywrócenie terminu rozpatrzenia w/w sprawy") ponieważ zaskarżana decyzja zawierała pouczenie, według którego strona skarżąca wniosła w terminie odwołanie do Głównego Inspektora Sanitarnego i dopiero z postanowienia tegoż organu z dnia 3 kwietnia 2012 r., doręczonego stronie w dniu 12 kwietnia 2012 r. skarżąca [...] dowiedziała się o nieprawidłowości pouczenia.

W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie; nie ustosunkowano się do wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012r., poz.270 ) zwanej dalej P.p.s.a.

Dokonywanie czynności przez stronę w postępowaniu sądowoadministracyjnym ograniczone jest w przeważającej części terminami procesowymi. Mają one służyć m.in. zdyscyplinowaniu, zdynamizowaniu postępowania, jak również potrzebie rozstrzygnięcia sprawy w rozsądnym czasie i stabilizacji już podjętego rozstrzygnięcia. Uchybienie terminu wywołuje skutek prawny w płaszczyźnie procesowej, prowadząc do bezskuteczności podjętej czynności, o czym stanowi art. 85 P.p.s.a.

Od negatywnych skutków uchybienia terminowi strona może bronić się wyłącznie poprzez złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Na podstawie dyspozycji przepisu art. 86 § 1 P.p.s.a. sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Z przytoczonego przepisu wynika, że sąd postanawia o przywróceniu terminu, jeżeli strona wykaże, że w okresie, w którym powinna dokonać czynności w postępowaniu sądowym, nie dokonała jej bez swojej winy.

Przesłanki przywrócenia terminu, wynikające z art. 87 ustawy to: uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku swojej winy, wniesienie wniosku o przywrócenie terminu, dochowanie terminu do wniesienia takiego wniosku i dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony termin. Przywrócenie terminu uwarunkowane jest wystąpieniem łącznie wymienionych przesłanek.

Podkreślić należy, iż brak winy w uchybieniu terminowi można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku. W orzecznictwie sądowym podnosi się, że jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. W razie, gdy ustalone przez sąd okoliczności uchybienia terminu świadczą o zachowaniu się strony noszącym znamiona winy – w jakiejkolwiek jej postaci, a zatem także winy polegającej na niedbalstwie, sąd nie może dokonać przywrócenia uchybionego terminu. Brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i można mówić o niej tylko wówczas, gdy dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody niezależnej od strony.

Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, iż nie ulega wątpliwości, że w zaskarżonej decyzji [...] Państwowego Inspektora Sanitarnego w [...] strona skarżąca została błędnie pouczona co do prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Okoliczność ta, w świetle art. 112 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071, ze zm.) nie może zaś szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia.

Z akt sprawy wynika, że postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia 3 kwietnia 2012 r., z którego wynika niedopuszczalność (wniesionego w terminie) odwołania "A" – Spółki z o.o. w [...] od decyzji [...] Państwowego Inspektora Sanitarnego w [...] doręczone zostało organowi I instancji i zainteresowanemu w dniu 12 kwietnia 2012 r.,co uprawdopodabnia twierdzenie strony skarżącej, że, wnosząc skargę z wnioskiem w dniu 19 kwietnia 2012 r. ( data stempla pocztowego na kopercie – w aktach sądu) dochowała ona 7 dniowego terminu do złożenia wniosku, o jakim mowa w cyt. art. 87 P.p.s.a.

W ocenie Sądu powyższe uzasadnia przywrócenie terminu do wniesienia skargi.(por. postanowienie NSA z dnia 29.02.2012 r. w sprawie sygn. akt I OZ 100/12: "Sąd, rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności faktyczne i prawne, które mogły mieć wpływ na uchybienie terminu do dokonania takiej czynności, a dokonując ich oceny powinien uwzględnić konteksty językowy, systemowy, społeczny i aksjologiczny przepisów oraz cel przepisów. Nie jest w szczególności prawidłowym stanowisko, zgodnie z którym nadmierny formalizm sądowy przedkłada się ponad poszanowanie sprawiedliwości i praworządności, jak i innych praw wynikających wprost z Konstytucji RP z 1997 r." LEX nr 112290 ).

W tym stanie rzeczy postanowiono, na podstawie powołanych przepisów, jak w sentencji.