Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 541/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-11-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c, art. 6 pkt 6 lit. a i b, art. 6b ust. 1, art. 6c ust. 2 pkt 1
journal: Dz.U. 2003 nr 58 poz 514
law: Ustawa z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu
article: Art. 78, 139 ust. 2
journal: Dz.U. 2004 nr 99 poz 1001
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
article: Art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Jakubiec spr. Sędziowie WSA Bożenna Blitek NSA Wiesław Kisiel po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 listopada 2007 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Wojewody z dnia [...], nr [...] w przedmiocie statusu osoby bezrobotnej s k a r g ę o d d a l a


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] [...] Wojewoda utrzymał w mocy orzeczenie Prezydenta Miasta z dnia [...] [...] wydane po wznowieniu postępowania objętego postanowieniem z dnia [...]. Decyzją tą, wydaną w trybie art. 145 § 1 pkt 8 i art. 151 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego – ustawa z dnia 14 czerwca 1960r. dalej zwana kpa (tekst jedn. Dz.U. nr 98 z 2000r. poz. 1071 z późn. zm.), organ pierwszej instancji uchylił swoje decyzje:

- decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] znak [...] o uznaniu J. K. za osobę bezrobotną z dniem 6 czerwca 2006r.

- decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] znak [...] o przyznaniu J. K. prawa do zasiłku dla bezrobotnych od 14 czerwca 2003r. na zasadach określonych w ustawie z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz.U. z 2003r. Nr 58 poz. 514 z późn. zm.)

- decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] znak [...] o utracie przez J. K. prawa do zasiłku od dnia 14 grudnia 2003r. z powodu wyczerpania ustawowego okresu jego pobierania;

oraz orzekł o:

- odmowie uznania J. K. z dniem 6 czerwca 2003r. za osobę bezrobotną

- odmowie przyznania od dnia 14 czerwca 2003r. prawa do zasiłku z powodu przyznania J. K. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.

Stan faktyczny sprawy na tle którego zapadły decyzja Wojewody opisana na wstępie i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji jest zasadniczo niesporny i przedstawia się następująco:

J. K. został uznany za osobę bezrobotną z dniem 6 czerwca 2003r. na mocy decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...]. W dniu rejestracji przedstawił decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] odmawiającą przyznania świadczenia rehabilitacyjnego z powodu odzyskania zdolności do pracy.

Decyzją z tej samej daty przyznany został skarżącemu zasiłek dla bezrobotnych od dnia 14 czerwca 2003r., a w wyniku wyczerpania ustawowego okresu jego pobierania orzeczono o utracie przez J. K. prawa do zasiłku od dnia 14 grudnia 2003r. wydając w dniu [...] decyzję w tym przedmiocie.

W dniu 26 lipca 2006r. do Urzędu Pracy wpłynęło pismo organu rentowego informujące, że na podstawie Wyroku Sądu z dnia [...], została skarżącemu przyznana przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych renta z tytułu niezdolności do pracy od dnia 1 stycznia 2003 roku.

Na tej podstawie postanowieniem z dnia [...] organ pierwszej instancji wznowił postępowanie w sprawach ostatecznie zakończonych wyżej opisanymi decyzjami w przedmiocie przyznania J. K. statusu bezrobotnego, prawa do zasiłku oraz utraty prawa do zasiłku, przyjmując, że zaistniała przesłanka zawarta w art. 145 § 1 pkt 8 kpa tj. zmieniona została decyzja organu rentowego o odmowie przyznania J. K. świadczenia z tytułu niezdolności do pracy.

W wyniku wznowienia wydana została wyżej opisana decyzja organu pierwszej instancji z dnia [...], w której powołany został przepis art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (w/w) stanowiący, że bezrobotnym może być uznana osoba, która "nie nabyła prawa do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy, renty szkoleniowej...".

Przyznanie skarżącemu renty z tytułu niezdolności do pracy od 1.01.2003r., którą pobierał do 30.06.2006r., wyklucza uznanie za bezrobotnego, dlatego organ uchylając decyzje o przyznaniu statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku, równocześnie orzekł o odmowie w/w uprawnień.

W odwołaniu wniesionym do Wojewody J. K. określił w/w decyzję jako bezprawną, gdy wprawdzie uzyskał prawo do renty na okres od 1.01.2003r. do 30.06.2006r., jednak dopiero w wyniku postępowania odwoławczego przed Sądem, który wyrok wydał dopiero w dniu [...]. Tak więc w okresach pobierania spornego zasiłku był faktycznie osobą bezrobotną.

Wojewoda w wyniku rozpatrzenia odwołania wydał opisaną na wstępie decyzję utrzymując w mocy orzeczenie organu pierwszej instancji oraz podtrzymującą argumentację organu zawartą w uzasadnieniu decyzji.

Decyzja Wojewody stała się powodem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której J. K. podniósł między innymi kwestię braku odpowiedniej oferty pracy, niewłaściwe działanie urzędników oraz sprzeczność decyzji z prawem.

W ocenie skarżącego niewłaściwe postępowanie urzędników i nieprzestrzeganie przez nich prawa wynika z faktu, że sprawy te dotyczą ludzi biednych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w sprawie.

Rozpatrując skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Rozpoznając sprawę w świetle wyżej powołanych kryteriów stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Wprawdzie rejestrując się jako osoba bezrobotna skarżący w dacie 6 czerwca 2003r. z uwagi na decyzję odmawiającą mu prawa do świadczenia rehabilitacyjnego spełniał warunki do przyznania statusu bezrobotnego określone przepisem art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, jednakże decyzja ta została zmieniona co odpowiada dyspozycji art. 145 § 1 pkt 8 kpa.

W tych okolicznościach trafnie organ pierwszej instancji postanowił o wznowieniu postępowania, gdyż decyzja odmawiająca prawa do świadczenia rehabilitacyjnego, będąca jedną z przesłanek uznania J. K. za bezrobotnego, została zmieniona a skarżący został uznany za niezdolnego do pracy od dnia 1.01.2003r., co w myśl art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu wyklucza go z kręgu osób bezrobotnych. Przesłanką uznania osoby za bezrobotną jest bowiem zdolność do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu przewidzianego dla danego zawodu, zarejestrowanie się we właściwym (...) powiatowym urzędzie pracy, jeżeli osoba ta nie nabyła prawa do emerytury lub renty. Tymczasem skarżący uzyskał prawo do renty od 1.01.2003r.

Postępowanie prowadzone w wyniku wznowienia postępowania wykazało, że brak jest podstaw do przyznania skarżącemu statusu osoby bezrobotnej. Z kolei zasiłek dla bezrobotnych, przysługuje osobom spełniającym kryteria do przyznania statusu bezrobotnego.

W myśl art. 151 § 1 kpa organ administracji publicznej (...) po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149 § 2 wydaje decyzję, w której:

1) odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1 lub art. 145a albo

2) uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1 lub art. 145a i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy.

Organ działając w tym trybie tj. art. 151 § 1 pkt 2 był uprawniony zarówno do uchylenia decyzji objętych wznowieniem, jak i do orzeczenia co do istoty sprawy tj. o odmowie uznania J. K. za bezrobotnego z dniem 6.06.2003r. i odmowie prawa do zasiłku dla bezrobotnych od 14.06.2003r.

Ustosunkowywując do żądania skarżącego dotyczącego zachowania uprawnień do zasiłku, należy stwierdzić że trafnie organ przytoczył przepis art. 78 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. Nr 99 poz. 1001) stanowiący iż w przypadku przyznania bezrobotnemu lub innej uprawnionej osobie prawa do emerytury (...) renty z tytułu niezdolności do pracy, za okres za który wypłacony został zasiłek (...) albo inne świadczenie pieniężne z tytułu pozostawania bez pracy, pobrane z tego tytułu kwoty w wysokości uwzględniającej zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych i składkę na ubezpieczenie zdrowotne zalicza się na poczet przyznanego przez organ rentowy świadczenia. Kwoty te traktuje się jako świadczenia wypłacane w kwocie zaliczkowej w rozumieniu ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Organ rentowy jest zobowiązany do przekazania kwoty zaliczonej na poczet przyznanego świadczenia na rachunek bankowy Funduszu Pracy.

W oparciu o ten przepis, niezależnie od kwestii objętych rozpatrywaną decyzją tj. bez względu na wznowienie postępowania Zakład Ubezpieczeń Społecznych w dniu [...] 2006r. przelał na konto Urzędu Pracy kwotę [...] zł brutto z tytułu pobranego przez skarżącego zasiłku.

Powołanie w/w przepisu w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stanowiło realizację zasady informacji wynikającej z art. 9 kpa gdyż kwestia ta nie stanowiła przedmiotu zaskarżonej decyzji.

Mając powyższe na uwadze, Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem dlatego skargę oddalił na podstawie art. 151 ppsa.