Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 229/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-03-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Pozostawiono bez rozpatrzenia skargę  na dofinansowanie projektu
Powołane przepisy: article: art. 30c
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity
article: art. 46, 47, 49
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska (spr.), Sędzia WSA - Małgorzata Rysz, Protokolant st. sekr. sąd. - Marcin Kwiatkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 marca 2011 r. sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. w W. na informację zawartą w piśmie Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z dnia ... grudnia 2010 r. nr ... w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; postanawia: pozostawić skargę bez rozpatrzenia.


UZASADNIENIE

P. Sp. z o.o. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości dotyczące oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu "Rośliny przemysłowe jako surowce do produkcji biogazu’.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 30e ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009 r. Nr 157, poz. 1241), dalej: "u.z.p.p.r."., w zakresie nieuregulowanym w ustawie, do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej: "p.p.s.a.", określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, 150 i 152 tej ustawy. Opisany w art. 30e u.z.p.p.r. zakres wyłączeń stosowania przepisów p.p.s.a., nie oznacza jednak, że wszystkie niewymienione w tym przepisie jednostki redakcyjne p.p.s.a. mają zastosowanie w postępowaniu sądowoadministracyjnym w sprawach uregulowanych ustawą o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. W art. 30e u.z.p.p.r. ustawodawca ustanowił zasadę, że przepisy p.p.s.a. mają zastosowanie w zakresie nieuregulowanym w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju i wprowadził szczególne regulacje wyłączające w niektórych przypadkach stosowanie niewymienionych w art. 30e jednostek redakcyjnych p.p.s.a., względnie powodując daleko idące modyfikacje w stosowaniu przepisów p.p.s.a.

Zgodnie z art. 30c ust. 2 zd. 1 u.z.p.p.r. skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4.

Cytowana regulacja znacząco modyfikuje - w stosunku do postanowień ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tryb wnoszenia skargi. Skrócony został bowiem termin do wniesienia tejże skargi (14 dni zamiast 30 dni), wnosi się ją bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego (a nie za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie) i wreszcie – to wnioskodawca jest zobowiązany do dołączenia do skargi kompletnej dokumentacji sprawy. Celem ukształtowania właśnie takiego trybu wnoszenia skargi było niewątpliwie możliwie najszybsze rozstrzygnięcie przez sąd sporów w zakresie rozdziału środków finansowych w ramach programów operacyjnych. Za taką wykładnią przemawia także treść art. 30c ust. 4 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, który stanowi, że sąd rozstrzyga sprawę w terminie 30 dni od dnia wniesienia skargi.

Realizacji celu, jakim jest szybkie rozstrzygnięcie sporu powstałego w związku z rozdziałem środków finansowych w ramach programów operacyjnych, służy oprócz skróconego terminu do wniesienia skargi (14 dni), nałożony na wnioskodawcę - skarżącego obowiązek dołączenia do skargi kompletnej dokumentacji w sprawie, obejmującej wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji o wynikach procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego. Skarżący ma zatem obowiązek dołączenia do skargi takich dokumentów związanych z rozpoznaniem jego wniosku o dofinansowanie, które umożliwią sądowi administracyjnemu ocenę legalności działań właściwych instytucji w toku oceny projektu złożonego przez wnioskodawcę.

Stosownie do art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. Natomiast w myśl art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto spełniać wymogi określone w pkt 1-3 tego przepisu. To oznacza, że skarga, jak każde pismo strony, powinna zawierać elementy wskazane w art. 46 p.p.s.a. Z kolei art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.

W związku z powyższymi uregulowaniami zawartymi w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz w ustawie – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozstrzygnąć, czy "skarga niekompletna" w rozumieniu art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. obejmuje swą definicją "warunki formalne pisma", o których mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a.

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie posługuje się pojęciem "skarga niekompletna". Powołana ustawa w Rozdziale 1 Działu III Pt. "Pisma w postępowaniu sądowym" odwołuje się do pojęcia "warunki formalne". Regulacje zawarte w Rozdziale 1 Działu III p.p.s.a., a także treść uregulowań z Rozdziału 2 tego Działu pt. "Skarga" (np. art. 57 § 1, art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.) dowodzą, że przez "warunki formalne" z art. 49 § 1 p.p.s.a. należy rozumieć warunki określone w art. 46-48 p.p.s.a. oraz art. 57 § 1 p.p.s.a.

Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie posługuje się pojęciem "warunki formalne". Do ustawy tej zostało wprowadzone pojęcie "niekompletna skarga". Zgodnie bowiem z art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. Wprawdzie powołany przepis nie precyzuje pojęć "skarga niekompletna" i "skarga kompletna", jednakże w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. ustawodawca wskazał, że skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją wymienioną w tym przepisie. Oznacza to, że skarga kompletna została zdefiniowana w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. Powyższe prowadzi do wniosku, że skarga niekompletna w rozumieniu art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. oznacza braki w zakresie kompletności dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 zd. 1 u.z.p.p.r.

Skarga z art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r., jako pismo procesowe w rozumieniu art. 45 p.p.s.a., musi spełniać wymagania z art. 46 i art. 57 § 1 p.p.s.a., jednakże braki w tym względzie nie czynią skargi niekompletnej w rozumieniu art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r.

Skarga, o której mowa w art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r. – aby została rozpoznana przez sąd administracyjny – powinna być kompletna (a więc musi zawierać dokumentację wyraźnie określoną w art. 30c ust. 2 zd. 1 u.z.p.p.r. oraz nie może zawierać braków formalnych jako pismo procesowe (a więc musi spełniać wymagania określone w art. 46, art. 47 § 1 i art. 57 § 1 p.p.s.a.). Różne są natomiast skutki prawne w przypadku złożenia skargi niekompletnej od skutków złożenia skargi zawierającej braki formalne. W przypadku wniesienia skargi obarczonej brakami formalnymi (to jest niespełniającej wymogów z art. 46, art. 47 § 1 lub art. 57 § 1 p.p.s.a.) – z uwagi na brak odmiennej regulacji w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju – przewodniczący winien wezwać stronę skarżącą do uzupełnienia tychże braków formalnych w trybie art. 49 p.p.s.a. Odmiennie natomiast uregulowane są skutki złożenia skargi niekompletnej (to jest niezawierającej dokumentacji określonej w art. 30c ust. 2 zd. 1 u.z.p.p.r.). W takim przypadku ustawodawca wyraźnie określił skutek w postaci pozostawienia skargi bez rozpatrzenia (art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r.). Z uwagi na to, że kwestia kompletności skargi oraz skutków braku tej kompletności została kompleksowo uregulowana w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, nie ma w tej sytuacji możliwości zastosowania art. 49 p.p.s.a. w celu uzupełnienia tego rodzaju braków (tak: NSA w postanowieniu z dnia 29 października 2010 r. II GSK 1256/10).

W niniejszej sprawie strona skarżąca wniosła skargę, do której załączyła potwierdzone przez Prezesa Zarządu – ....– oraz Prokurenta –... – za zgodność z oryginałem kserokopie następujących dokumentów: wniosku o dofinansowanie projektu, informacji z dnia ... maja 2010 r. w przedmiocie oceny projektu, wniesionego środka odwoławczego, tj. – protestu z ... czerwca 2010 r., informacji z ... lipca 2010 r., odwołania z ... lipca 2010 r., informacji z ... października 2010 r. oraz z ... grudnia 2010 r. Cała zatem załączona do skargi dokumentacja, stanowi kserokopie poświadczone za zgodność z oryginałem.

Mając na uwadze powyższą okoliczność oraz konieczność złożenia wraz ze skargą oryginału wniosku o dofinansowanie oraz informacji w przedmiocie oceny projektu, Sąd wyjaśnia, iż wniosek o dofinansowanie jest dokumentem pochodzącym od strony, a strona podpisując go i dołączając do skargi, jako dokument tej samej treści, co dokument złożony organowi w toku konkursu, składa oświadczenie, że jest to dokument tej samej treści co dokument oceniany przez organ, ze wszystkimi prawnymi konsekwencjami rzetelności tego oświadczenia. Informacja Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z dnia ... maja 2010 r. w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu stanowi natomiast dokument pochodzący od organu (dokument urzędowy); kopia informacji nie może zatem uzyskać przymiotu oryginalnego dokumentu poprzez poświadczenie jej treści za zgodność z oryginałem przez Prezesa Zarządu i Prokurenta skarżącej spółki.

W tej sytuacji należało uznać, iż skarga nie została wniesiona wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, zgodnie bowiem z cytowanym wyżej przepisem art. 30c ust 2 u.z.p.p.r., w formie kopii mogą być złożone tylko wniesione środki odwoławcze oraz informacja o wynikach procedury odwoławczej. Zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego (post. Z dnia 11.01. 2011, Sygn. akt II GSK 1422/10, post. Z 1.02. 2010r, Sygn. IIGSK 57/11) można złożyć kserokopie informacji i wniosku ,także innych dokumentów, jednakże powinny być one poświadczone przez notariusza lub pełnomocnika występującego w sprawie, tj. radcę prawnego lub adwokata.

Mając zatem powyższe na uwadze stwierdzić należało, iż skarga jest niekompletna i jako taka podlega pozostawieniu bez rozpatrzenia.

W tym miejscu zaznaczyć również należy, iż Sąd – mając na uwadze przepis art. 30 d ust. 3 u.z.p.p.r., zgodnie z którym, na prawo wnioskodawcy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie wpływa negatywnie błędne pouczenie lub brak pouczenia, o którym mowa w art. 30b ust. 1 i 4 – dokonał analizy pouczenia zawartego w zaskarżonym piśmie z ... grudnia 2010 r., które uznał za niewystarczające, bowiem nie znalazła się w nim informacja o terminie w jakim należy złożyć skargę, obowiązku złożenia wraz ze skargą kompletnej dokumentacji w sprawie oraz obowiązku uiszczenia opłaty sądowej.

Zgodnie z postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 stycznia 2010 r. o sygn. II GZ 7/10, brak prawidłowego (w pełnym zakresie) pouczenia przez organ nie może skutkować niezastosowaniem art. 30 c ust. 5 omawianej ustawy (pozostawienie skargi bez rozpatrzenia), ale w związku z art. 30 d ust. 3 tej ustawy może stanowić podstawę do przywrócenia terminu do wniesienia kompletnej skargi. Jednocześnie NSA zwrócił również uwagę, iż pozytywne rozpatrzenie wniosku o przywrócenie terminu, stosownie do treści art. 86 § 1 oraz art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a., wiąże się z wystąpieniem czterech przesłanek łącznie: złożenia wniosku o przywrócenie terminu, dochowania terminu do złożenia tego rodzaju wniosku, uprawdopodobnienia braku winy w niedokonaniu czynności procesowej w przewidzianym terminie oraz jednoczesnego dokonania wraz ze składanym wnioskiem o przywrócenie terminu czynności procesowej (postanowienie dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r., orzekł jak w sentencji postanowienia