Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 277/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2020-01-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 51 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 1186
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn Sędziowie: Sędzia WSA Alicja Palus (spr.) Asesor WSA Wojciech Śnieżyński Protokolant: referent Kinga Bilska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 28 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi A. B.-K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we [...] z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia budynku do stanu poprzedniego w zakresie wewnętrznej instalacji gazowej I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we [...] na rzecz strony skarżącej kwotę 500 zł (słownie: pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] września 2018 r. Nr 1844/2018 Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...], działając na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1202 z późn. zm.) oraz art. 104 kodeksu postępowania administracyjnego, nakazał A. B.-K. – inwestorowi robót budowlanych polegających na rozbiórce fragmentu instalacji gazowej w obrębie lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...][...] we [...] i właścicielowi mieszkania nr [...] w tym budynku – doprowadzenie budynku przy ul. [...][...] we [...] do stanu poprzedniego w zakresie wewnętrznej instalacji gazowej poprzez odtworzenie samowolnie rozebranego odcinka instalacji gazowej, który przebiegał w kuchni mieszkania nr [...] od poziomu stropu nad piwnicą do znajdującego się przy suficie kuchni mieszkania nr [...] trójnika instalacji gazowej, udrożnienie zaślepionych w podłodze kuchni mieszkania nr [...] przy suficie kuchni mieszkania nr [...] fragmentów tej instalacji i szczelne połącznie odtworzonego fragmentu instalacji z istniejącą instalacją w miejscach jej uprzednich połączeń.

W osnowie decyzji organ orzekający zamieścił również informację, że odtworzenie opisanego powyżej odcinka instalacji gazowej należy wykonać pod nadzorem osoby posiadającej uprawnienia budowlane w specjalności instalacyjnej w zakresie instalacji gazowych oraz przynależącej do Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa, w sposób zgodny z przepisami i zapewniający szczelność i drożność instalacji po odtworzeniu jej wyżej wskazanego fragmentu, a ponadto, że o zakończeniu robót należy powiadomić organ nadzoru budowlanego, załączając oświadczenie osoby je nadzorującej o ich wykonaniu zgodnie z decyzją i dokumenty potwierdzające szczelność instalacji gazowej po odtworzeniu odcinka instalacji.

Z uzasadnienia decyzji wynika, że postępowanie w sprawie zostało wszczęte w związku z pismem skierowanym w dniu [...] grudnia 2017 r. do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego [...] przez współwłaścicielkę lokalu mieszkalnego nr [...] położonego na piętrze opisywanego wcześniej budynku, która zwróciła się o nakazanie – na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy – Prawo budowlane – przywrócenie do stanu poprzedniego tego budynku poprzez odtworzenie samowolnie rozebranego odcinka instalacji gazowej w obrębie lokalu mieszkalnego nr [...], która przebiegała przez ten lokal do lokalu nr [...].

W związku z treścią wniosku w dniu [...] stycznia 2018 r. upoważnieni pracownicy Inspektoratu przeprowadzili czynności kontrolne w lokalu nr [...], podczas których stwierdzono, że w lokalu nr [...], (usytuowanym nad lokalem nr [...]), w pomieszczeniu kuchni, w odległości ok. 40 cm od komina (komin jest usytuowany w ścianie dzielącej kuchnię od łazienki), ze stropu między lokalami nr [...] i [...] wystaje (jest wyprowadzona) rura, która nad meblami kuchennymi przebiega przy kominie, a potem pod sufitem lokalu nr [...] przechodzi do przedpokoju i w przedpokoju kończy się zaślepieniem. W lokalu nr [...] nie ma zainstalowanych żadnych urządzeń gazowych.

Podczas kontroli okazany został protokół z próby szczelności instalacji gazowej przeprowadzonej w dniu [...] grudnia 2017 r., w którym osoba posiadająca stosowne kwalifikacje do badania instalacji gazowej stwierdziła, że instalacja gazowa jest zablokowana w pomieszczeniu mieszkania nr [...].

Do protokołu Z. M. - współwłaścicielka lokalu nr [...] wniosła oświadczenie, że lokal ten zakupiła w 2005 roku i w dacie zakupu lokalu była w nim instalacja gazowa, która zasilała kocioł gazowy usytuowany w łazience. Dodała, że A. B.-K. poinformowała ją, że w jednym przewodzie kominowym są podłączone dwa piece gazowe, jeden z lokalu nr [...], a drugi z lokalu nr [...]. W 2006 roku współwłaściciele lokalu nr [...] zdemontowali kocioł gazowy i instalację gazową w lokalu nr [...], pozostawiając tylko pion gazowy (i zaślepiając), który obecnie jest widoczny przy podłodze lokalu nr [...]. Wskazała, że licznik gazowy do lokalu nr [...] został zdemontowany w latach 2006-2007. Wyjaśniła, że obecnie w organie administracji architektoniczno-budowlanej toczy się postępowanie o pozwolenie na budowę wewnętrznej instalacji gazowej dla lokalu nr [...] i w toku tego postępowania A. B.-K. zawiadomiła pisemnie organ, że nie istnieje pion gazowy biegnący na I piętro do lokalu nr [...], co oznacza, że właściciel lokalu nr [...] musiał ten pion zdemontować, bo wcześniej istniał i zasilał kocioł gazowy, który był zamontowany w łazience lokalu nr [...]. Z. M. oświadczyła, że demontaż pionowego odcinka instalacji gazowej w lokalu nr [...] uniemożliwia jej wykonanie projektowanej instalacji gazowej w lokalu nr [...], bowiem projekt budowlany zakładał wpięcie instalacji gazowej w lokalu nr [...] do istniejącego pionu gazowego.

Ponadto organ wyjaśnił w uzasadnieniu, że w dniu [...] lutego 2018 r. przeprowadzono kontrolę w lokalu nr [...] i wówczas stwierdzono, że w pomieszczeniu kuchni, w odległości ok. 10 cm od trzonu kominowego (trzon kominowy znajduje się w ścianie między kuchnią a łazienką) przebiega pionowy odcinek instalacji gazowej, do wysokości ok. 1 m od poziomu podłogi tego lokalu, do którego podłączona jest kuchenka gazowa. Następnie pionowy odcinek biegnie dalej i kończy się zaślepieniem. Przed zaślepieniem łączy się z poziomym odcinkiem który przechodzi przez ścianę do łazienki i w łazience podłączony jest do niego kocioł gazowy. Przy suficie, w odległości ok. 40cm od komina widoczny jest fragment stalowej, zaślepionej rury (trójnik). W piwnicy, w korytarzu biegnącym równolegle do biegu schodowego istnieje licznik gazowy, a obok miejsce po zdemontowanym liczniku gazowym. Rura stalowa biegnie w kierunku frontu budynku (przyłącze gazowe), a dwie rury stalowe o średnicy 4- 5cm (jedna z licznika gazowego, a druga od zdemontowanego licznika) biegną pod sufitem do pomieszczenia piwnicznego zlokalizowanego w narożniku budynku, usytuowanego pod kuchnią lokalu nr [...]. W piwnicy w korytarzu, z którego istnieje wyjście na zewnątrz budynku od strony ogrodu, w narożniku widoczne są dwie rury stalowe wystające ze stropu nad piwnicą o długości ok. 25cm, zaślepione u dołu.

Do protokołu A. B.-K. wniosła oświadczenie, że obecnie istniejący pion gazowy w lokalu nr [...] o długości ok. 1 m od poziomu podłogi zawsze istniał w obecnym kształcie i służył jedynie lokalowi nr [...]. Obok niego biegł drugi pion, który obsługiwał lokal nr [...]. Drugi z pionów, którego dziś nie ma, był przerdzewiały i wykonawca remontu lokalu nr [...] wyciął przerdzewiały fragment rury od widocznego przy suficie trójnika do stropu (podłogi lokalu nr [...]) bez jej zgody i jej wiedzy. Wskazała imię i nazwisko w/w wykonawcy robót i oświadczyła, że rozbiórkę rury wykonał ok. 2010-2014 r. Dodała, że instalacja gazowa w pojęciu prawa budowlanego została usunięta przez właścicieli lokalu nr [...].

Do protokołu załączyła dokumenty potwierdzające demontaż, w latach 2006-2007 instalacji gazowej w lokalu nr [...] przez właścicieli tego lokalu (z pozostawieniem pionowego odcinka instalacji przechodzącego przez strop między mieszkaniami nr [...] i [...]) oraz dotyczące służebności mieszkania nr [...] (wyroki sądu cywilnego).

Organ orzekający wskazał również, że w piśmie z dnia [...] sierpnia 2018 r. współwłaściciele lokalu nr [...] oświadczyli że rozbiórka odcinka instalacji gazowej w lokalu nr [...] została wykonana bez konsultacji z nimi, bez ich zgody i żądają jej natychmiastowego odtworzenia celem możliwości przyłączenia do tej instalacji projektowanego kotła gazowego dla lokalu nr [...], natomiast właścicielka lokalu nr [...] w piśmie z dnia [...] września 2018 roku oświadczyła, że obecnie w budynku przy ul. [...][...] we [...] instalacja gazowa istnieje tylko w lokalu nr [...] (zasila kuchenkę gazową i piec gazowy), a poniemiecka instalacja gazowa w lokalu nr [...] została przez współwłaścicieli lokalu nr [...] w 2006 roku usunięta (zdemontowano instalację, urządzenia grzewcze i licznik gazowy) i obecnie lokal nr [...] posiada ogrzewanie elektryczne i kuchenkę elektryczną.

Podała, że nie ma rzetelnych dokumentów (projektów, inwentaryzacji) wewnętrznej instalacji gazowej, która przebiegała przez lokal nr [...] (ewentualne dokumenty sporządzane były bez oględzin instalacji w lokalu nr [...]). Wyjaśniła też, że w obrębie lokalu nr [...] nigdy nie istniała wspólna instalacja gazowa dla obu lokali. Lokal nr [...] zawsze posiadał odrębną instalację gazową. Obecnie istniejące zaślepienie pionowego odcinka instalacji gazowej w mieszkaniu nr [...] (o długości ok. Im od podłogi) wynika z faktu, iż dawniej w mieszkaniu nr [...] były podłączone dwie kuchenki gazowe. Z uwagi, iż teraz kuchenka jest tylko jedna to górą zaślepiono odcinek instalacji, który kiedyś zasilał drugą kuchenkę gazową.

W dalszej części uzasadnienia Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] opisał postępowania, które były prowadzone w związku z robotami budowlanymi wykonywanymi w obrębie przedmiotowej nieruchomości i zostały zakończone.

Zwrócił też uwagę, że obecnie w lokalu nr [...] nie ma gazowych urządzeń grzewczych, a instalację gazową w tym mieszkaniu stanowi jedynie fragment pionowej rury w kuchni przy kominie i poziomy poprowadzony do przedpokoju i zaślepiony.

Organ wyjaśnił jednocześnie, że po zakończeniu postępowań w sprawie samowolnych robót budowlanych wykonanych w mieszkaniu nr [...] i częściach budynku przynależnych do lokalu nr [...] – współwłaściciele lokalu nr [...] wystąpili do organu administracji architektoniczno-budowlanej o pozwolenie na budowę w zakresie instalacji wewnętrznej gazowej dla potrzeb tego lokalu i obecnie toczy się postępowanie administracyjne w tej sprawie. Wniosek o pozwolenie na budowę poprzedzony był postępowaniem sądowym o zgodę zastępczą na wykonanie planowanych robót. Projekt budowlany przewiduje wykorzystanie istniejącej dotychczas instalacji, która przebiegała od licznika w piwnicy do kuchni w lokalu nr [...] i przedstawia rozwinięcie tej instalacji do miejsc projektowanych urządzeń grzewczych. W toku postępowania o pozwolenie na budowę Z. M. dowiedziała się z pisma A. B.-K., że w mieszkaniu nr [...] nie ma już odcinka instalacji gazowej, który przebiegał do lokalu nr [...], gdyż został rozebrany.

Organ orzekający wskazał, że przedmiotowy odcinek instalacji gazowej przechodzący przez lokal nr [...] do lokalu nr [...] stanowił instalację gazową nr [...] i jego rozbiórka wymagała zgody zarówno właściciela lokalu nr [...] jak i współwłaścicieli lokalu nr [...]. Zdaniem organu nie ma przy tym znaczenia, że w dacie rozbiórki tego fragmentu instalacji w lokalu nr [...] nie było instalacji gazowej, a z działań współwłaścicieli lokalu nr [...] wynika, że zamierzali korzystać z istniejącej instalacji gazowej, a nową wykonać tylko od poziomu mieszkania nr [...].

Następnie organ wyjaśnił, że roboty budowlane polegające na rozbiórce instalacji gazowej, czy też jej przebudowie nie zostały zwolnione z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, bowiem nie zostały uwzględnione w katalogu zawartym w art. 29-31 ustawy – Prawo budowlane.

Wskazał jednocześnie, że wykonanie robót budowlanych bez wymaganego pozwolenia na budowę skutkuje postępowaniem z art. 50 ust. 1 powoływanej ustawy, przy czym – zgodnie z aktualnym stanowiskiem orzecznictwa administracyjnego, prowadząc postępowanie naprawcze na podstawie przepisów art. 50-51 ustawy – Prawo budowlane, organ nadzoru budowlanego zobligowany jest również do zbadania kwestii tytułu prawnego inwestora do nieruchomości. W takim kontekście organ orzekający zwrócił uwagę, że współwłaściciele lokalu nr [...] nie wyrażali i nadal nie wyrażają zgody na rozbiórkę przedmiotowego odcinka instalacji gazowej, a właścicielka lokalu nr [...], która twierdzi, że wykonawca remontu jej mieszkania zdemontował instalację w tym fragmencie bez jej zgody, nie zażądała od wykonawcy jej odtworzenia, zatem zaakceptowała te roboty.

Zdaniem organu orzekającego ani wykonawca robót ani właścicielka lokalu nr [...] nie posiadali prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w zakresie rozbiórki fragmentu przedmiotowej instalacji lokalu nr [...].

W argumentacji przedstawionej w dalszej części uzasadnienia Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] wyjaśnił, że w przypadku wykonania robót w sposób określony w art. 50 ust. 1 pkt 1 (co ma miejsce w przedmiotowej sprawie) zgodnie z brzmieniem art. 51 ust. 1 organ nakazuje zaniechanie dalszych robót, bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego albo nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania.

W związku z powyższym organ wskazał, iż przedmiotowe roboty budowlane zostały wykonane nielegalnie (bez wymaganego pozwolenia na budowę) i bez zgody współwłaścicieli lokalu mieszkalnego nr [...] czyli w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w przepisach tj. w zakresie posiadania prawa do dysponowania nieruchomością przy ul. [...][...] we [...] na cele budowlane.

W ocenie organu – biorąc pod uwagę te ustalenia – brak jest podstaw do wydania rozstrzygnięcia w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2 lub pkt 3 ustawy Prawo budowlane, bowiem nie można w niniejszym przypadku mówić o istotnych odstąpieniach od zatwierdzonego projektu budowlanego (roboty nie były realizowane na podstawie zatwierdzonego projektu budowlanego) i brak jest przesłanek do nakazania przez organ obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia robót do zgodności z przepisami, zatem w ustalonych okolicznościach faktycznych i prawnych jedyną możliwością eliminacji stanu niezgodnego z przepisami jest nakaz oparty na art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego tj. obowiązek doprowadzenia przedmiotowego budynku do stanu poprzedniego w zakresie wewnętrznej instalacji gazowej poprzez odtworzenie samowolnie zdemontowanego odcinka tej instalacji w taki sposób aby instalacja gazowa lokalu nr [...] była, na odcinku przebiegającym między stropami: piwnic i nad parterem, drożna i szczelna jak to było poprzednio tj. przed rozbiórką jej fragmentu w obrębie lokalu nr [...].

Organ wskazał też, że nakaz wynikający z niniejszej kieruje do A. B.- K. uznając ją za inwestora robót związanych z rozbiórką przedmiotowego fragmentu instalacji gazowej mając też na uwadze fakt, że jest ona właścicielem lokalu nr [...], w obrębie którego wykonano demontaż instalacji i w którym to lokalu można wykonać roboty związane z odtworzeniem rozebranego fragmentu instalacji. A. B.- K. jako właściciel dysponuje tym lokalem i ma do niego swobodny dostęp, a nakaz ten winien być wykonany niezwłocznie po tym jak niniejsza decyzja stanie się ostateczna tzn. w czasie niezbędnym do jego wykonania.

W zakończeniu uzasadnienia organ orzekający dodatkowo wyjaśnił – odnosząc się do zarzutów właścicieli lokalu nr [...], że obecne przepisy techniczno-budowlane zabraniają prowadzenia instalacji gazowej przez pomieszczenia mieszkalne (§ 164 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie). Niemniej jednak w świetle tego rozporządzenia kuchnia nie jest pomieszczeniem mieszkalnym (§ 3 pkt 10 - przez pomieszczenia mieszkalne należy rozumieć pokoje w mieszkaniu) lecz pomocniczym (§ 3 pkt 11 w/w rozporządzenia). W zakresie natomiast zarzutu co do ustaleń faktycznych podczas kontroli przeprowadzonej w lokalu nr [...] w dniu [...] stycznia 2018 roku organ wyjaśnił, że czynności dowodowe na terenie nieruchomości mają na celu ustalenie stanu faktycznego istniejącego na dzień kontroli.

Opisana powyżej decyzja została w toku instancyjnym zaskarżona przez A. B.-K., która w odwołaniu wniosła o umorzenie postępowania.

Po rozpatrzeniu odwołania [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lutego 2019 r. Nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W jej uzasadnieniu organ orzekający szczegółowo opisał dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie oraz argumentację powiatowego organu nadzoru budowlanego.

Z dalszej części uzasadnienia wynika, że organ odwoławczy podziela ocenę organu pierwszej instancji, przyjętą przy orzekaniu oraz akceptuje stanowisko tego organu, uznające, że jedyną możliwością eliminacji stanu niezgodnego z przepisami jest obowiązek doprowadzenia budynku przy ul. [...][...] we [...] do stanu poprzedniego w zakresie wewnętrznej instalacji gazowej poprzez odtworzenie samowolnie zdemontowanego odcinka tej instalacji w taki sposób aby instalacja gazowa lokalu nr [...] była, na odcinku przebiegającym miedzy stropami piwnic i nad parterem, drożna i szczelna jak to było poprzednio tj. przed rozbiórką jej fragmentu w obrębie lokalu nr [...].

Zdaniem organu odwoławczego nie znajdują potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym twierdzenia skarżącej iż dokonała rozbiórki przedmiotowego odcinka instalacji gazowej, ponieważ zagrażał on bezpieczeństwu i był w złym stanie technicznym. Nie zostały przedstawione żadne dowody w tym zakresie. Ponadto zły stan techniczny instalacji nie daje podstaw do jej demontażu bez zgody współwłaścicieli budynku, którym ta instalacja służyła. Jeżeli instalacja rzeczywiście była przerdzewiała to skarżąca winna powiadomić pozostałych współwłaścicieli budynku o powyższym i uzgodnić z nimi wspólnie zakres działań naprawczych, a nie podejmować decyzji samodzielnie bez wiedzy i zgody sąsiadów, współwłaścicieli lokalu nr [...], którzy nie wyrażali i obecnie również nie wyrażają zgody na rozbiórkę instalacji będącej przedmiotem niniejszego postępowania. Zasadny jest zatem nakaz jej odtworzenia w myśl art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane.

W ocenie organu odwoławczego na uwadze warto mieć również to, iż w przedmiotowym budynku instalacja gazowa była wykonana przed II wojną światową i ma prawo istnieć w takim kształcie w jakim istnieje aktualnie. O zmianie jej przebiegu mogą decydować jedynie współwłaściciele obiektu. Zły stan techniczny instalacji nie stanowi natomiast podstaw do jej rozbiórki czy przebudowy. Typowe uszkodzenia instalacji winny być naprawiane.

Odnosząc się natomiast do kwestii wymiany instalacji gazowej w przypadku jej długoletniego nieużywania organ wskazał, że nie ma to związku z niniejszym postępowaniem administracyjnym. W lokalu nr [...] nie ma urządzeń gazowych, licznika gazowego, a przed organem administracji architektoniczno-budowlanej toczy się postępowanie w sprawie o udzielenie pozwolenia na budowę wewnętrznej instalacji gazowej dla potrzeb lokalu nr [...]. Rozwiązania techniczne w projekcie budowlanym i nadzór osoby uprawnionej przy wykonywaniu projektowanej instalacji zapewni poprawność techniczną i bezpieczeństwo instalacji, co zostanie również sprawdzone przez zakład gazowniczy, przed zasileniem gazem instalacji, przy ponownej instalacji gazomierza dla tego lokalu. Jeżeli istnieje zatem konieczność wymiany odcinków istniejącej instalacji na nowe to zapewne przewiduje to projekt budowlany. Za poprawność techniczną rozwiązań projektowanej instalacji odpowiada projektant, a za jej wykonanie osoba nadzorująca prowadzenie robót. Jeżeli skarżąca ma zastrzeżenia co do projektowanej instalacji w lokalu nr [...] (z wykorzystaniem istniejącego odcinka) to winna je zgłosić w organie administracji architektoniczno-budowlanej, gdzie toczy się postępowanie w tej sprawie.

Odnosząc się do załączonej do odwołania oceny (opinii) technicznej ponownie organ wskazał, że w przypadku, gdy istniejące fragmenty instalacji gazowej wykonanej na potrzeby lokalu nr [...] nie nadają się do użytku z uwagi na ich wieloletnie nieużywanie, to winny zostać one wymienione na nowe w tym samym przebiegu i o tych samych parametrach technicznych, a nie zdemontowane.

W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził także, iż skierowanie wykonania obowiązku do A. B.-K. jest słuszne. Bezsprzecznie jest ona inwestorem przedmiotowych robót związanych z rozbiórką fragmentu instalacji gazowej i właścicielem lokalu nr [...], w obrębie którego został wykonany demontaż instalacji i wyłącznie w tym lokalu można wykonać roboty związane z odtworzeniem rozebranego fragmentu instalacji.

Prawidłowość decyzji wydanej w postępowaniu odwoławczym zakwestionowała A. B.-K. poprzez skargę skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.

W petitum skargi wniosła o uchylenie w całości decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego i zasądzenie kosztów postępowania oraz o dopuszczenie dowodu z dokumentacji zdjęciowej kuchni na okoliczność tego, że służy ona jako pomieszczenie mieszkalne, w którym nie tylko przygotowuje się posiłki, ale również przebywają w nim mieszkańcy celem spożywania posiłków i wykonywania przy stole innych prac, a ponadto ze zdjęć usytuowania byłego odcinka rury gazowej względem puszek elektrycznych oraz gniazdka wtykowego.

Skarżąca wniosła również o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, albowiem jej ewentualne wykonanie narazi ją na dodatkowe koszty i niedogodności związane z koniecznymi do wykonania pracami budowlanymi, które w świetle argumentów skargi mogą okazać się bezcelowe.

Jednocześnie A. B.-K. zarzuciła zaskarżonej decyzji organu odwoławczego:

1) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. § 164 ust.1 w związku z § 2 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, poprzez ich niezastosowanie w przypadku, gdy było to konieczne, o czym świadczą niżej wymienione argumenty,

2) brak celowości nakazania stronie skarżącej odtworzenia samowolnie rozebranego odcinka instalacji gazowej (tj. pozostałości po byłej instalacji gazowej) przebiegającej przez jej mieszkanie w związku z tym, iż przebieg tej instalacji jest niezgodny ze wspomnianym wyżej Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie tj. z § 164 ust.1.

3) Prace projektowane w mieszkaniu nr [...] polegające na wybudowaniu instalacji gazowej należy traktować jako modernizację, która skutkuje koniecznością uzyskania przez inwestorów pozwolenia na budowę, bowiem od 2006 r. rzeczona instalacja w tym lokalu nie istnieje, a na poziomie poddasza nie istniała nigdy. Zatem konieczny jest projekt, który obejmie całość projektowanej instalacji gazowej aż do przyłącza znajdującego się w piwnicy budynku. W takim wypadku przebieg instalacji gazowej należącej do mieszkania nr [...] musi być zgodny z w/w Rozporządzeniem (par. 2 ustęp 1). Przepisy Rozporządzenia stosuje się przy projektowaniu, budowie i przebudowie lub przy modernizacji ( przebudowa albo w ogóle budowa instalacji), co oznacza, że w opisywanym przypadku przebieg instalacji powinien być zgodny z §164 w/w rozporządzenia, a co za tym idzie Instalacja doprowadzająca gaz do lokalu nr [...] nie może przebiegać przez lokal nr [...] bez względu na to czy w przeszłości takie rozwiązanie miało miejsce czy nie.

4) Błędne uznanie, iż kuchnia w lokalu nr [...] stanowi pomieszczenie pomocnicze, a nie mieszkalne w rozumieniu w/w Rozporządzenia, pomimo, iż spełnia warunki konieczne do codziennego pobytu w nim ludzi i faktycznie służy jako jadalnia i miejsce do pracy, a mieszkańcy przebywają w niej przynajmniej 4 godziny dziennie.

5) Błędne przyjęcie, iż w niniejszym stanie faktycznym i prawnym zastosowanie ma art. 51 ust 1 pkt 1 Prawa Budowlanego, zamiast pkt 2 rzeczonej normy.

W uzasadnieniu skargi przedstawiona została obszerna argumentacja, stanowiąca rozwinięcie zarzutów sformułowanych w jej petitum.

Skarżąca podtrzymała w niej twierdzenia podnoszone już w toku administracyjnego postępowania instancyjnego, podkreślając, że lokalizowanie instalacji gazowej w kuchni przyspieszy korozję, z czego można wyprowadzić wniosek, że pierwotny sposób przebiegu instalacji gazowej nie dawał gwarancji bezpiecznego użytkowania - § 164 ust. 3, 4 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich wykonanie.

Zdaniem skarżącej w istniejącym w sprawie stanie faktycznym i prawnym brak jest celowości odtwarzania tego fragmentu instalacji ze względu na to, że i tak budowa instalacji w lokalu nr [...] nie pozwalałaby za wpięcie się tego fragmentu instalacji, bo byłoby to niezgodne z obowiązującymi przepisami.

Dodatkowo skarżąca wyjaśniła w uzasadnieniu skargi, że współwłaściciele lokalu nr [...], demontując instalację gazową deklarowali chęć korzystania z energii elektrycznej (był w tym lokalu licznik elektryczny licznik dwutaryfowy), a następnie samowolnie częściowo rozbudowali gazową instalację wewnętrzną w swoim mieszkaniu.

W doręczonej Sądowi w dniu [...] kwietnia 2019 r. odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi i odwołał się do argumentacji zawartej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, stwierdzając że zarzuty skargi ze strony skarżącej są bezzasadne.

Jednocześnie doręczone zostało Sądowi postanowienie tego organu z dnia [...] kwietnia 2019 r. orzekające o odmowie wstrzymania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 26 czerwca 2019 r. wydanym po rozpatrzeniu wniosku A. B.-K. z dnia [...] maja 2019 r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowienie zostało uchylone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 29 października 2019 r. (sygn. akt II OZ 966/19), wydanym po rozpatrzeniu zażalenia A. B.-K., reprezentowanej przez pełnomocnika. Naczelny Sąd Administracyjny uchylając zaskarżone zażaleniem postanowienie, wstrzymał wykonanie zaskarżonej skargą decyzji.

Ponadto skarżąca w piśmie z dnia [...] listopada 2019 r., złożonym do akt sprawy, wniosła o dopuszczenie dowodu z załączonej do pisma archiwalnej dokumentacji technicznej budynku na okoliczność braku instalacji gazowej w dokumentach archiwalnych oraz pisma Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2016 r. o podanym numerze na okoliczność jego treści. W piśmie skarżąca zwróciła uwagę, że rura gazowa, której odtworzenie nakazano nie występuje w archiwalnej dokumentacji technicznej budynku przy ul. [...][...] we [...] i nie ma żadnego dokumentu, w którym zobrazowano przebieg instalacji gazowej, zatem nie wiadomo kiedy ona powstała i na podstawie jakich dokumentów.

Na rozprawie wyznaczonej na dzień 28 stycznia 2020 r. skarżąca oświadczyła, że podtrzymuje skargę w całości, przedłożyła postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2020 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. Zarzuciła dodatkowo, że akta administracyjne są niepełne i nie zawierają dokumentacji dotyczącej instalacji gazowej.

Obecna na rozprawie uczestniczka postępowania oświadczyła, że zgadza się ze stanowiskiem organów orzekających a ponadto potwierdziła, że licznik został zdemontowany w 2006 roku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny podejmując orzeczenie w sprawie uwzględnił następujące okoliczności faktyczne i prawne:

Stosownie do art. 184 (in limine) Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej Naczelny Sąd Administracyjny oraz inne sądy administracyjne sprawują w zakresie określonym w ustawie kontrolę działalności administracji publicznej.

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, oznaczonych konstytucyjnie jako inne sądy administracyjne, określone zostały m.in. treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 2107) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302) i polegają na kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Ustawodawca sformułował w ten sposób generalne kryterium wiążące sądy administracyjne w pełnym zakresie ich kognicji.

Jednoznaczność tej zasady sprawia, że wojewódzki sąd administracyjny w toku podjętych czynności rozpoznawczych dokonuje oceny co do zgodności kontrolowanej decyzji (innego aktu lub czynności) z przepisami procedury administracyjnej, które regulują tryb jej wydania lub tryb podjęcia aktu a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Wiążące są przy tym przepisy obowiązujące w dacie wydania zaskarżonego aktu.

Mając na względzie wskazane powyżej kryterium legalności Wojewódzki Sąd Administracyjny po poddaniu ocenie ustalonych w toku administracyjnego postępowania instancyjnego okoliczności faktycznych i istniejących wówczas okoliczności prawnych stwierdził naruszenie prawa obligujące do uwzględnienia skargi poprzez zastosowanie w sprawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c - powołanej powyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wskazującego na naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy przy jednoczesnym uwzględnieniu przepisu art. 134 § 1 tej ustawy, stanowiącego, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną oraz skorzystaniu z dyspozycji art. 135 wskazanego aktu, z którego wynika, że Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia.

Materialnoprawną podstawą orzekania w rozpoznawanej sprawie stanowiły przepisy powoływanej wcześniej ustawy - Prawo budowlane. Należy ona do sfery materialnego prawa administracyjnego, a jej realizowanie powierzono organom administracji publicznej wskazanych w rozdziale 8 ustawy, które uprawnione są do prowadzenia postępowania i załatwienia sprawy w sposób określony w kodeksie postępowania administracyjnego.

Podejmowane w tym zakresie działania procesowe organów administracji publicznej podporządkowane są zasadzie praworządności zawartej w art. 6 kpa i gwarantowanej treścią art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Zasada ta wymaga zgodności z prawem każdej czynności procesowej, w tym czynności orzeczniczej, podejmowanej przez organ administracyjny, działający zgodnie z kompetencją przyznaną mu przepisami ustrojowymi, materialnymi i formalnymi. W ujęciu doktrynalnym postępowanie administracyjne traktowane jest jako zorganizowany proces stosowania prawa, którego jednym z etapów jest ustalenie jaka norma obowiązuje w zakresie niezbędnym dla potrzeb rozstrzygnięcia i ustalenia konsekwencji prawnych faktu uznanego za udowodniony na podstawie stosowanej normy (np. J. Wróblewski: Sądowe stosowanie prawa, Warszawa 1972).

Oznacza to, że konkretyzacja obowiązku lub uprawnienia podmiotu określonego według kryteriów wskazanych w art. 28 i 29 kpa może nastąpić wyłącznie poprzez zastosowanie przez organ prowadzący postępowanie i posiadający kompetencję orzeczniczą (decyzyjną) konkretnych przepisów prawa materialnego odpowiedniej rangi, którą porządkuje Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej. Jest to warunek legalnej ingerencji organu uprawnionego do działania przepisami ustrojowymi, materialnymi i formalnymi, w sferę prawną jednostki, wobec której organ orzeka o obowiązku lub uprawnieniu.

Gwarancją prawidłowego zastosowania w sprawie przepisu prawa materialnego jest poprzedzenie tej czynności postępowaniem wyjaśniającym przeprowadzonym z uwzględnieniem zasad zawartych w art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 kpa.

W przepisach tych ustawodawca postanowił, że w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, podejmują z urzędu lub na wniosek stron wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7), zobligował organ administracji publicznej do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego (art. 77 § 1) oraz dokonania na podstawie całokształtu materiału dowodowego, oceny czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80).

Zdaniem Sądu czynności organów orzekających w sprawie w postępowaniu instancyjnym w zakresie, którego dotyczą wskazane powyżej przepisy nie zostały podjęte w sposób prawidłowy.

W rozpoznawanej sprawie organy nadzoru budowlanego, uznając konieczność doprowadzenia robót budowlanych zrealizowanych przez A. B.-K., polegających na rozbiórce fragmentu (odcinka) instalacji gazowej w obrębie lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...][...] we [...] do stanu poprzedniego, jako stanu zgodnego z prawem, nakazał odtworzenie samowolnie rozebranego odcinka instalacji gazowej, który przebiegał w kuchni mieszkania nr [...] od poziomu stropu nad piwnicą do znajdującego się przy suficie kuchni mieszkania nr [...] trójnika instalacji gazowej, udrożnienie zaślepionych w podłodze kuchni mieszkania nr [...] i przy suficie mieszkania nr [...] fragmentów tej instalacji i szczelne połączenie odtworzonego fragmentu instalacji z istniejącą w miejscach jej uprzednich połączeń.

Nakładając obowiązek organy powołały się na przepis art. 51 ust. 1 pkt 1 (in fine) ustawy - Prawo budowlane, który uprawnia do nakazania w drodze decyzji doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. Orzekając w sprawie organy skorzystały również z dyspozycji zawartej w przepisie art. 51 ust. 7 powołanej powyżej ustawy, zgodnie z którym przepisy ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 stosuje się odpowiednio, jeżeli roboty budowlane w przypadkach innych niż określone w art. 48 albo w art. 49b zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane.

Wskazany powyżej przepis art. 50 ust. 1 uwzględnia cztery sytuacje, które - w przypadku zaistnienia także samodzielnie - uprawniają właściwy organ nadzoru budowlanego do interwencji w formie określonej przepisami prawa.

Ustawowy Katalog obejmuje roboty budowlane wykonywane (lub wykonane): bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi albo mienia, bądź zagrożenie środowiska lub na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1 lub w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, bądź w przepisach.

Z materiału sprawy, w tym z argumentacji przedstawionej w uzasadnieniu decyzji zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji wynika, że zdaniem organów orzekających okolicznością nie budzącą wątpliwości jest samowolne działanie właścicielki lokalu nr [...] A. B.-K. jako inwestora przedmiotowych robót.

Poprzedzając dalsze rozważania Sąd uznał za konieczne wyjaśnić, że nie kwestionuje ustaleń faktycznych dokonanych w przedmiotowym budynku i dotyczących stanu instalacji gazowej ze wszystkimi jej elementami.

Nie budzi również żadnych wątpliwości - wobec dorobku judykatury administracyjnej i praktyki orzeczniczej - prawidłowość stwierdzenia - co do zasady - organów orzekających o powinności stosowania do prowadzonej procedury naprawczej przepisów art. 50-51 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane. Organy administracji publicznej mogą orzekać tylko na podstawie przepisów obowiązujących w dacie orzekania w danej sprawie.

Dokonując oceny w zakresie prawidłowości robót wykonanych w warunkach określonych w art. 50 ust. 1 ustawy – Prawo budowlane i możliwości doprowadzenia ich do stanu zgodnego z prawem należy uwzględnić to, że ratio legis art. 51 powołanej powyżej ustawy jest usunięcie stanu, który nie jest akceptowany w kontekście wymogu legalności, stosownie do jej kryteriów ustalonych w aktualnym porządku prawnym.

W ocenie organów orzekających w rozpoznawanej sprawie w okolicznościach, jakie zostały w niej ustalone jedyną możliwością uzyskania stanu zgodnego z prawem – po samowolnym dokonaniu przez A. B.-K. rozbiórki przedmiotowego odcinka instalacji gazowej – jest wykonanie nakazu doprowadzenia budynku przy ul. [...][...] we [...] do stanu poprzedniego, czyli stanu sprzed dokonania rozbiórki, poprzez zrealizowanie robót szczegółowo określonych w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] września 2018 r. (Nr [...]) oraz utrzymującej ją w mocy zaskarżonej decyzji organu odwoławczego. Zważyć jednak należy – na co zwróciły zresztą uwagę organy właściwe instancyjnie w swoim orzeczeniach, że nakaz wydawany na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy – Prawo budowlane, czyli np. nakaz doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego, nie ma charakteru represyjnego. Dla organu nadzoru budowlanego, prowadzącego postępowanie w konkretnej sprawie administracyjnej w warunkach art. 50 i 51 ust. 1 powoływanej ustawy oznacza to powinność rozważenia w toku postępowania na podstawie prawidłowo podjętych czynności wyjaśniających, czy istnieje inny niż nakaz przywrócenia stanu poprzedniego sposób doprowadzenia robót budowlanych, będących przedmiotem postępowania naprawczego do stanu zgodnego z prawem.

W judykaturze administracyjnej powinność ta wskazywana była przede wszystkim w sprawach, w których w postępowaniu naprawczym orzekany był przez organy nadzoru budowlanego w trybie art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy – Prawo budowlane nakaz rozbiórki, ale podkreślono, że należy ją uwzględnić również w zamiarze nakazania doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego, szczególnie w sytuacjach skonfliktowania stron, znacznej uciążliwości, jaką taki nakaz może spowodować dla jego adresata czy też nadmiernej ingerencji w jego uprawnienia właścicielskie.

Wybór rozstrzygnięcia – w przypadkach, kiedy możliwe jest rozważanie różnych wariantów przy zachowaniu wymogu legalności – powinien być dokonywany przy wykorzystaniu opracowań specjalistycznych (opinia techniczna, ekspertyza), sporządzonych przez uprawnione osoby. Tylko w szczególnych sytuacjach, kiedy w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości w obowiązujących warunkach prawnych można wyeliminować możliwość innego niż nakaz rozbiórki lub nakaz doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego właściwy organ jest uprawniony do odstąpienia od czynności wyjaśniających w omawianym zakresie i orzekania bez kontynuacji postępowania dowodowego.

Zdaniem Sądu w rozpoznawanej sprawie organy powinny były rozważyć inną niż orzeczona możliwość doprowadzenia budynku przy ul. [...][...] we [...] do stanu zgodnego z prawem, rozumianego jako zapewnienie współwłaścicielom lokalu nr [...] w tym budynku możliwości korzystania z instalacji gazowej.

Sąd zwrócił uwagę, że w toku postępowania odwoławczego skarżąca przedstawiła ocenę techniczną, w której autor tego opracowania przedstawił alternatywny w stosunku do określonego w decyzji zaskarżonej wariant przebiegu instalacji gazowej w przedmiotowym obiekcie.

Ponadto – w ocenie Sądu – formułując przedmiotowy nakaz, organy orzekające w postępowaniu instancyjnym nie uwzględniły aktualnego stanu właścicielskiego, ukształtowanego postanowieniem Sądu Okręgowego [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. (sygn. akt [...]), którym m.in. ustanowiono odrębną własność lokalu nr [...] oraz lokalu nr [...] i dwóch działek gruntu, a ponadto określono udziały w pozostawionej we współwłasności działce zabudowanej przedmiotowym budynkiem.

Orzekając w rozpoznawanej sprawie w takim stanie prawnym nieruchomości przy ul. [...][...] we [...] należało – zdaniem Sądu – uwzględnić to, że przeprowadzenie odcinka instalacji gazowej przez stanowiący przedmiot odrębnej własności lokal mieszkalny nr [...] w celu zapewnienia tego medium lokalowi mieszkalnemu nr [...] w tym budynku, wymaga ustanowienia odpłatnej służebności, obciążającej mieszkanie nr [...] na rzecz każdoczesnego właściciela mieszkania nr [...]. Ta okoliczność pozostała poza oceną organów nadzoru budowlanego, właściwych instancyjnie a materiał sprawy – na obecnym etapie postępowania – nie upoważnia do stwierdzenia, że instalacja gazowa we fragmencie, który został zdemontowany stanowiła część wspólną. Niezasadne zatem wydaje się stwierdzenie zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że "... instalacja gazowa była wykonana przed II wojną światową i ma prawo istnieć w takim kształcie w jakim istnieje aktualnie. O zmianie jej przebiegu mogą decydować jedynie współwłaściciele obiektu."

Należy też zauważyć, że aktualnie instalacja przebiega w sposób (w kształcie), stanowiący rezultat robót rozbiórkowych, dokonanych przez skarżącą, wprawdzie nie faktycznie, ale poprzez akceptację i niepodjęcie działań restytucyjnych.

Sąd nie podziela też stanowiska organów orzekających, w sprawie, uznającego iż A. B.-K. dokonując w sposób powyżej określony, rozbiórki odcinka instalacji gazowej nie posiadała prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, bowiem właściciele lokalu nr [...] – Z. i W. M. nie wyrazili i nie wyrażają nadal zgody na jego demontaż.

Przedmiotowe roboty rozbiórkowe wykonane były wyłącznie w obszarze lokalu mieszkalnego nr [...] (w pomieszczeniu kuchni należącej do tego mieszkania). Data zrealizowania tych robót nie została konkretnie ustalona w toku postępowania. Skarżąca określiła ją na lata 2010-2014, natomiast uczestniczka postępowania wskazała, że roboty wykonano w 2017 roku.

Istotne natomiast jest, że rozbiórka przedmiotowego odcinka instalacji została dokonana po roku 2006, zatem w stanie właścicielskim określonym prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego [...] z dnia [...] czerwca 2004 roku, wcześniej opisanym a także po dokonaniu zgodnie z oświadczeniem uczestniczki postępowania – demontażu licznika gazowego obsługującego lokal mieszkalny nr [...].

Z tych względów organy nadzoru budowlanego w postępowaniu jurysdykcyjnym powinny – zdaniem Sądu – uwzględnić to, że materiał sprawy nie wskazuje, aby zdemontowany odcinek instalacji gazowej stanowił część wspólną nieruchomości, a ponadto współwłaściciele lokalu nr [...] demontując licznik gazowy w 2006 roku i rezygnując z urządzeń gazowych w sposób dorozumiany wskazali – w ocenie Sądu – na zbędność istnienia tej instalacji dla swoich potrzeb.

Zdaniem Sądu demontaż tego licznika – w okolicznościach rozpoznawanej sprawy ma cechy czynności konkludentnej, poprzez którą właścicielka mieszkania nr [...] mogła uznać, że jest upoważniona do dokonania rozbiórki odcinka instalacji gazowej, wykorzystywanej poprzednio na potrzeby mieszkania nr [...], zlokalizowanego w pomieszczeniu kuchni.

Ze względów przedstawionych powyżej Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.

Orzeczenie o kosztach postępowania uzasadnione jest treścią art. 200 wskazanej powyżej ustawy, zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Za tak określone koszty Sąd uznał kwotę wpisu uiszczonego od skargi.

Zalecenia co do dalszego postępowania wynikają z uzasadnienia wyroku.

H.B.25.02.2020 r.