Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 51/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2016-05-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 228 § 1 pkt 2, art. 236 § 2 pkt 1, art. 239.
journal: Dz.U. 2015 poz 613
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ryszard Maliszewski sędzia WSA Wiesława Pierechod (sprawozdawca) sędzia WSA Jolanta Strumiłło po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 10 maja 2016 r. sprawy ze skargi Z. R. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia oddala skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia "[...]", nr "[...]" Dyrektor Izby Skarbowej, działając na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 i § 2 w zw. z art. 239 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (j.t. Dz. U. z 2015r. poz. 613 ze zm.) dalej jako "Ord. pod." stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia zażalenia, w związku z wniesionym przez Z. R. (dalej jako podatnik, strona, skarżący) zażaleniem z dnia 10 listopada 2015r. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia "[...]" w przedmiocie obciążenia strony kosztami postępowania w kwocie 984 zł z tytułu wynagrodzenia biegłego za sporządzenie opinii.

W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy wskazał, iż Naczelnik w prowadzonym postępowaniu w sprawie podatku od spadków i darowizn, działając na podstawie art. 216 § 1 , art. 180 § 1, art. 197 § 2 Ord. pod. oraz art. 8 ust. 4 ustawy z dnia 28 lipca 1983r. o podatku od spadków i darowizn (t.j. Dz. U. z 2015r. poz. 86 ze zm.), wobec braku zgody podatnika na podwyższenie wartości nieruchomości, powołał biegłego w celu wydania opinii w sprawie określenia wartości rynkowej nabytego przez niego w spadku lokalu mieszkalnego.

Z uwagi na fakt, iż wycena lokalu dokonana przez biegłego w sporządzonym operacie szacunkowym była o 58,12 % wyższa od wartości wskazanej przez stronę Naczelnik postanowieniem z dnia "[...]", na podstawie art. 8 ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn, obciążył podatnika kosztami postępowania w kwocie 984 zł, z tytułu wynagrodzenia biegłego za sporządzenie opinii. W uzasadnieniu organ I instancji zawarł stosowne pouczenie o sposobie i terminie wniesienia zażalenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia w myśl art. 236 § 2 pkt 1 Ord. pod.

Tym samym, w ocenie organu odwoławczego, postanowienie zostało skutecznie doręczone adresatowi w dniu 30 października 2015r. Zatem bieg terminu do wniesienia zażalenia rozpoczął się z dniem 31 października 2015r. i upłynął w dniu 6 listopada 2015r. Natomiast zażalenie na powyższe postanowienie strona wniosła dopiero w dniu 10 listopada 2015r.

Dodatkowo Dyrektor poinformował, że wniesiony przez stronę wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia zostanie rozpatrzony w odrębnym piśmie.

Powyższe postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej zaskarżył podatnik wnosząc o uwolnienie go od kwoty 984 zł za operat szacunkowy lub umorzenie w całości.

Skarżący oświadczył, że w aktach Naczelnika jest cały komplet dokumentów , w których jest dowód, że ma znaczny stopień niepełnosprawności na stałe z rozpoznaniami symboli chorób. Wskazał, że Dyrektor w postanowieniu celowo nie ujawnił, że skarżący cierpi na schizofrenię a Urząd Skarbowy zmusza go w tak ciężkiej chorobie do zachowań, których nie jest w stanie ogarnąć. Wniósł również o adwokata z urzędu.

Postanowieniem z dnia 2 marca 2016r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał swoje stanowisko oraz przedstawioną w jego uzasadnieniu argumentację i wniósł o oddalenie skargi.

Dodatkowo organ poinformował, że w dniu "[...]" 2016r. Naczelnik Urzędu Skarbowego wydał rozstrzygniecie w przedmiocie umorzenia skarżącemu kosztów postępowania podatkowego w kwocie 984 zł, z tytułu wynagrodzenia biegłego za sporządzenie opinii.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie należy wskazać, że złożona w niniejszej sprawie skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym stosownie do obowiązującego od dnia 15 sierpnia 2015r. nowego brzmienia przepisu art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.). Zgodnie z tym przepisem, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy stronie zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.

Zgodnie z treścią art. 3 § 1 p.p.s.a., sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i stosuje środki określone w ustawie. Natomiast stosownie do zapisu art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2014 r. poz. 1647), kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Tylko zatem stwierdzenie, iż zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować jego uchyleniem przez Sąd (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) – c) p.p.s.a.). Ponadto wskazać należy, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

W ocenie Sądu nie zaistniała żadna z wyżej wymienionych przesłanek do uchylenia zaskarżonego postanowienia.

Zgodnie z art. 236 § 2 pkt 1 Ord. pod. zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia stronie. W sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale do zażaleń mają stosowanie przepisy dotyczące odwołań (art. 239 Ord. pod.). Tym samym, w myśl art. 228 § 1 pkt 2 Ord. pod. organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia zażalenia. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne (art. 228 § 2 Ord. pod.).

Zadaniem Sądu, w niniejszym przypadku bezsporne jest, czego nie kwestionuje sam skarżący, że przedmiotowe zażalenie zostało wniesione po upływie 7 dniowego terminu.

Postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia "[...]" zostało doręczone osobiście skarżącemu w dniu 30 października 2015r. za pośrednictwem poczty (vide: k. 154 zwrotnego potwierdzenia odbioru akta podatkowe). Postanowienie zawierało prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia zażalenia. Zażalenie złożone zostało zaś w dniu 10 listopada 2015r. w Kancelarii Urzędu Skarbowego. Tym samym, jak prawidłowo wskazał Dyrektor Izby Skarbowej, bieg terminu do wniesienia zażalenia rozpoczął się z dniem 31 października 2015r. i upłynął w dniu 6 listopada 2015r. Jeżeli zatem zażalenie złożone zostało po upływie ustawowego terminu, stosownie do treści art. 228 § 1 pkt 2 w zw. z art. 239 Ord. pod., organ odwoławczy zobligowany był do wydania postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia zażalenia.

Na marginesie powyższych uwag podkreślić również należy, iż sąd administracyjny jest związany granicami sprawy, w której skarga została wniesiona i nie może swoimi ocenami prawnymi wkraczać w inną sprawę w stosunku do tej, która była przedmiotem postępowania przed organem administracji (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Zakres kontroli w ramach postępowania sądowego w niniejszej sprawie ograniczał się do zbadania legalności zaskarżonego postanowienia w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W związku z tym postępowaniem nie było kompetencją Sądu rozstrzyganie w przedmiocie kwestii podniesionych w skardze, dotyczących w szczególności zwolnienia z opłaty lub jej umorzenia oraz wskazywanych przez skarżącego okoliczności dotyczących jego stanu zdrowia, które mogły wpływać na niemożność dochowania ustawowego terminu. Wskazać należy, że do kompetencji Sądu nie należy udzielanie ulg (zwolnienie lub umorzenie opłaty o co wnosi skarżący). Udzielenie ulgi należy do kompetencji organu, który udzielił zresztą skarżącemu ulgi. W odpowiedzi na skargę organ poinformował bowiem, że Naczelnik w dniu "[...]" 2016r. umorzył skarżącemu koszty postępowania podatkowego w kwocie 984 zł, z tytułu wynagrodzenia biegłego za sporządzenie opinii. Kwestia zawinienia bądź niezawinienia strony skarżącej w uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania również nie dotyczy niniejszej sprawy i mogłaby podlegać badaniu jedynie w sprawie w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W tym zaś przedmiocie toczyło się odrębne postępowanie podatkowe zakończone postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" 2015r., którym odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia, a które również zostało zaskarżone do sądu i które podlegało ocenie sądu w odrębnym postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Reasumując Sąd stwierdził, że zasadnie Dyrektor Izby Skarbowej przyjął, iż zażalenie od wymienionego wyżej postanowienia organu I instancji w przedmiocie obciążenia skarżącego kosztami postępowania podatkowego wniesione zostało z uchybieniem 7 – dniowego terminu, o którym mowa w art. 236 § 2 pkt 1 Ord. pod. W świetle zaś treści art. 228 § 1 pkt 2 w zw. z art. 239 Ord. pod. przekroczenie tego terminu zobowiązuje organ odwoławczy do wydania postanowienia stwierdzającego jego uchybienie.

Mając na uwadze powyższe, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.