Wyrok NSA, sygn. akt I OSK 1143/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-10-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6145 Sprawy dyrektorów szkół
6412 Rozstrzygnięcia nadzorcze dotyczące powiatu; skargi organów powiatu na czynności nadzorcze
Hasła tematyczne: Oświata
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art 85 ust 5
journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1592
law: ustawa z dnia 5 czerwca 1998  r. o samorządzie powiatowym - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Irena Kamińska Sędziowie: sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz (spr.) sędzia del. WSA Jolanta Rudnicka Protokolant Krzysztof Tomaszewski po rozpoznaniu w dniu 1 października 2010 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Zarządu Powiatu Garwolińskiego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 lutego 2010 r. sygn. akt I SA/Wa 2080/09 w sprawie ze skargi Zarządu Powiatu Garwolińskiego na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie powierzenia obowiązków dyrektora szkoły oddala skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 23 lutego 2010 r. sygn. akt I SA/Wa 2080/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, oddalił skargę Zarządu Powiatu G. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] 2009 r., nr [...] w przedmiocie powierzenia obowiązków dyrektora szkoły.

Powyższy wyrok został wydany w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy:

W dniu [...] 2009 r. Zarząd Powiatu G. podjął uchwałę nr [...] w sprawie powierzenia pełnienia obowiązków Dyrektora Zespołu Szkół [...]. W treści tej uchwały wykonywanie obowiązków Dyrektora powyższego Zespołu Szkół powierzono na czas do 30 listopada 2009r. G.S., dotychczas pełniącej funkcje wicedyrektora. Uchwała ta weszła w życie z dniem jej podjęcia. Przesłanką podjęcia przedmiotowej uchwały było zwieszenie dotychczasowego dyrektora szkoły w pełnieniu obowiązków – co nastąpiło uchwałą z dnia [...] 2009r. Nr [...].

Następnie uchwałą z dnia [...] 2009r. Nr [...] Zarząd Powiatu G. uchylił powyższą uchwałę. Uchwała ta weszła w życie z dniem jej podjęcia.

W trybie rozstrzygnięcia nadzorczego z dnia [...] 2009 r., znak [...] Wojewoda Mazowiecki stwierdził nieważność uchwały Zarządu Powiatu G. z dnia [...] 2009 r. Nr [...].

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewoda Mazowiecki wskazał, iż wpłynęły do niego informacje o podjęciu przez Zarząd Powiatu G. uchwał niezgodnych z prawem. Uchwały te miały dotyczyć zawieszenia w pełnieniu obowiązków dyrektora szkoły oraz powierzenia pełnienia obowiązków dyrektora w związku z zawieszeniem dyrektora. Z uwagi na to, że obowiązek wynikający z art. 78 ustawy o samorządzie powiatowym nie obejmuje przedkładania organowi nadzoru takich uchwał, na podstawie art. 77a ustawy o samorządzie powiatowym wystąpiono do Starosty G. o udzielenie stosownych informacji oraz o przedłożenie kopii podjętych uchwał.

Z przedłożonych dokumentów organ ustalił, że w dniu [...] 2009 r. Zarząd Powiatu G. podjął uchwałę Nr [...] w sprawie powierzenia pełnienia obowiązków Dyrektora Zespołu Szkół [...], albowiem uchwałą Nr [...] z dnia [...] 2009 r. w sprawie zawieszenia P.K. w pełnieniu obowiązków dyrektora Zespołu Szkół [...], ten sam Zarząd zawiesił dotychczasowego dyrektora Szkoły w pełnieniu obowiązków. Następnie w § 3 uchwały Nr [...] Zarządu Powiatu G. z dnia [...] 2009 r. w sprawie powierzenia obowiązków Dyrektora Zespołu Szkół [...] uchylono uchwałę Nr [...] Zarządu Powiatu G. z dnia [...] 2009 r. w sprawie powierzenia pełnienia obowiązków dyrektora Zespołu Szkół [...].

W dalszej części uzasadnienia organ wskazał, że uchwała Zarządu Powiatu z dnia [...] 2009 r. w sprawie zawieszenia P.K. w pełnieniu obowiązków dyrektora Zespołu Szkół [...] została jako sprzeczna z prawem uznana za nieważną rozstrzygnięciem nadzorczym znak: [...]. Stwierdzenie zaś nieważności tej uchwały spowodowało uznanie jej za nieważna od chwili jej podjęcia.

Skoro warunkiem podjęcia przedmiotowej uchwały było obowiązywanie uchwały Zarządu Powiatu w sprawie zawieszenia P.K. w pełnieniu obowiązków dyrektora Zespołu Szkół, która została uznana za nieważną, to uznano, iż została ona podjęta z naruszeniem art. 36 a ust. 5 ustawy o systemie oświaty.

Wskazano również, że uchylenie uchwały przez Zarząd nie stoi na przeszkodzie wydaniu rozstrzygnięcia nadzorczego, albowiem uchylenie przedmiotowej uchwały przez Zarząd usuwało tę uchwałę z obrotu prawnego dopiero z dniem [...] września 2009 r. Niezgodna z prawem uchwała obowiązywała i wywołała skutki prawne w okresie od [...] sierpnia do [...] września 2009 r. W okresie obowiązywania uchwała była objęta domniemaniem zgodności z prawem. Zgodnie z art. 79 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym uchwała organu powiatu sprzeczna z prawem jest nieważna. Taka treść tego przepisu wskazuje na nieważność od chwili podjęcia. Uchylenie przez Zarząd uchwały nie znosiło wywołanych przez nią skutków prawnych, dlatego mimo uchylenia przez Zarząd przedmiotowej uchwały należało orzec o jej nieważności.

Powyższe rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Mazowieckiego zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez Zarząd Powiatu G. W treści skargi Zarząd Powiatu podniósł, że nieprawidłowe jest stanowisko warunkujące funkcjonowanie w obrocie prawnym jednej uchwały od ważności drugiej. Strona skarżąca zauważyła, że rozstrzygnięcie nadzorcze w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały Zarządu Powiatu G. z dnia [...] Nr [...] dotyczącej zawieszenia P.K. w pełnieniu obowiązków dyrektora Zespołu Szkół [...] jest nieprawomocne, gdyż zostało zaskarżone do sądu administracyjnego. Oznacza to, w ocenie skarżącego Zarządu, że rozstrzygnięcie nadzorcze nie jest jeszcze wykonalne.

Ponadto podniesiono, że Wojewoda Mazowiecki wszczął postępowanie nadzorcze w dniu [...] września 2009 r., a więc zanim dokumenty związane ze sprawą zostały mu wysłane (11 września 2009 r.). Stanowi to, w ocenie skarżącego Zarządu, naruszenie art. 77a ustawy o samorządzie powiatowym. Wojewoda nie powinien był także wstrzymywać wykonania uchwały z dnia [...] 2009 r. Nr [...], skoro nie dysponował jej poświadczoną kopią. Skarżący uznał, że odpowiednie stosowanie kodeksu postępowania administracyjnego wymagało wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania uchwały. To uchybienie zasadom postępowania administracyjnego uniemożliwiło Powiatowi G. zaskarżenie wstrzymania wykonania uchwały.

Nadto Zarząd Powiatu wskazał, że w dniu, w którym zostało wydane rozstrzygniecie nadzorcze kontrolowana uchwała z dnia [...] 2009 r. Nr [...] już nie obowiązywała, bowiem została uchylona w dniu [...] września 2009 r. A zatem przedmiot rozstrzygnięcia już nie istniał, a wydawanie rozstrzygnięcia nadzorczego było bezprzedmiotowe.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda Mazowiecki wniósł o jej oddalenie i jednocześnie podniósł, że jeżeliby zgodzić się ze skarżącym, że rozstrzygniecie nadzorcze w stosunku do uchwały o powierzeniu obowiązków dyrektora szkoły było przedwczesne, to oznaczałoby akceptację sytuacji, w której niemożliwe byłoby stwierdzenie nieważności, albowiem organ nadzorczy mógł stwierdzić nieważność tej uchwały w sprawie powierzenia obowiązków dyrektora szkoły, w terminie 30 dni od dnia doręczenia mu uchwały. Tymczasem uprawomocnienie się rozstrzygnięcia nadzorczego w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały o zawieszeniu w pełnieniu obowiązków dyrektora nastąpiłoby po upływie tego 30–dniowego terminu. Dodatkowo organ wyjaśnił, że z brzmienia przepisu art. 79 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym nie wynika, aby warunkiem wszczęcia postępowania nadzorczego było posiadanie oryginału aktu lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii aktu.

Odnosząc się do zarzutu braku postanowienia o wstrzymaniu wykonania uchwały, Wojewoda stanął na stanowisku, że skoro rozstrzygnięcie nadzorcze nie jest decyzją administracyjną, a przedmiotem postępowania nadzorczego nie jest rozstrzygnięcie w sprawie indywidualnej z zakresu administracji, ale orzeczenie o zgodności albo sprzeczności z prawem uchwał organów jednostek samorządu terytorialnego, to brak jest podstaw do twierdzenia o wymogu stosowania art. 123 k.p.a. Ponadto organ zauważył, że postanowienie wydane w trybie art. 123 k.p.a. jest niezaskarżalne w toku postępowania administracyjnego, a zatem także nie może być przedmiotem odrębnej skargi do sądu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorczemu nie narusza przepisów prawa i tym samym na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.

W uzasadnieniu wskazano, że przy rozpoznawaniu skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze, obowiązkiem sądu jest najpierw zbadanie zgodności z prawem samej uchwały organu samorządu terytorialnego, a dopiero w następnej kolejności badanie legalności rozstrzygnięcia nadzorczego, mocą którego stwierdzono nieważność tej uchwały.

W toku postępowania Sąd ustalił, iż organem prowadzącym Zespół Szkół [...] jest Powiat G. A zatem zadania i kompetencje określone w art. 36a ust. 5 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty wykonuje Zarząd Powiatu. Z powyższego przepisu wynika, że organ prowadzący może skorzystać z kompetencji powierzenia stanowiska dyrektora szkoły w sytuacji, gdy to stanowisko nie jest obsadzone. Tymczasem z akt sprawy nie wynika, żeby stanowisko dyrektora Zespołu Szkół pozostawało nieobsadzone, bowiem rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] 2009 r. nr [...] uchwała Zarządu Powiatu G. z dnia [...] 2009r. Nr [...] w sprawie zawieszenia P.K. w pełnieniu obowiązków dyrektora Zespołu Szkół [...], jako sprzeczna z prawem, została uznana za nieważną. Stwierdzenie nieważności uchwały powoduje zaś uznanie jej za nieważną od chwili podjęcia.

Nadto Sąd wyjaśnił, iż stanowisko strony skarżącej co do braku prawomocności, a co za tym idzie wykonalności, rozstrzygnięcia nadzorczego w sprawie uchwały z dnia [...] Nr [...], nie ma znaczenia w sprawie, albowiem z dniem [...] września 2009 r. wykonanie tej uchwały powierzającej pełnienie obowiązków dyrektora szkoły zostało wstrzymane. Ponadto na dzień stwierdzenia nieważności przedmiotowej uchwały w dniu [...] 2009 r. uchwała Zarządu Powiatu G. Nr [...] w sprawie zawieszenia P.K. w pełnieniu obowiązków dyrektora Zespołu Szkół [...] została wycofana z obrotu prawnego mocą uchwałą Zarządu z dnia [...] 2009 r. Nr [...].

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekający stanął na stanowisku, że prawidłowo Wojewoda Mazowiecki stwierdził, iż brak w obrocie prawnym uchwały w sprawie zawieszenia w pełnieniu obowiązków dyrektora szkoły powoduje niezgodność z prawem uchwały w sprawie powierzenia obowiązków dyrektora szkoły, gdyż podjęcie tej uchwały było ściśle związane z wydaniem tej pierwszej uchwały, a co za tym idzie została ona podjęta z naruszeniem przepisu art. 36a ust. 5 ustawy o systemie oświaty.

Odnosząc się zaś do zarzutów skargi, Sąd I instancji uznał je za nieuzasadnione i podtrzymał w tym zakresie stanowisko Wojewody Mazowieckiego.

Od powyższego wyroku skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł Zarząd Powiatu G. W treści skargi Zarząd Powiatu wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku, rozpoznanie skargi i zasądzenie kosztów postępowania przed sądami obu instancji według norm przepisanych. Jednocześnie zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie art. 85 ust. 5 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001r., Nr 142, poz. 1592 ze zm.) poprzez mylne przyjęcie, że brak prawomocności, a co za tym idzie wykonalności rozstrzygnięcia nadzorczego stwierdzającego nieważność uchwały z dnia [...] 2009 r. Nr [...] w sprawie zawieszenia P.K. w pełnieniu obowiązków dyrektora Zespołu Szkół [...] nie ma znaczenia w sprawie.

W uzasadnieniu swojego stanowiska skarżący podniósł, że nie jest prawidłowy pogląd Sądu, iż Wojewoda Mazowiecki prawidłowo stwierdził, że brak w obrocie prawnym uchwały w sprawie zawieszenia w pełnieniu obowiązków dyrektora szkoły powoduje niezgodność z prawem uchwały w sprawie powierzenia pełnienia obowiązków dyrektora szkoły, gdyż podjęcie tej uchwały było ściśle związane z wydaniem tej pierwszej uchwały. Ponadto wskazano, że ingerencja nadzorcza nie może opierać się na wykładni rozszerzającej. Nie można również wywodzić w drodze analogii, że skoro pierwsza uchwała w sprawie zawieszenia w obowiązkach dyrektora szkoły jest nieważna, to tym samym nieważna jest również druga uchwała o powierzeniu pełnienia obowiązków dyrektora tej szkoły. Szczególnie, gdy rozstrzygnięcie nadzorcze dotyczące pierwszej z uchwał zostało zaskarżone do sądu administracyjnego, a tym samym nie uzyskało jeszcze waloru prawomocności i nie było wykonalne.

Nadto wskazano, że wadliwe jest również stanowisko Sądu orzekającego w kwestii uznania za nie mającą znaczenia w sprawie okoliczność braku prawomocności, a co za tym idzie wykonalności rozstrzygnięcia nadzorczego w sprawie uchwały z dnia [...] 2009 r. Nr [...] i wyjaśniono iż rozstrzygnięcie nadzorcze znak [...] stwierdzające nieważność wcześniejszej uchwały Nr [...] w sprawie zawieszenia P.K. było nieprawomocne, bo zostało zaskarżone do sądu, a więc nie podlegało wykonaniu. Stąd też wynika, że do czasu uprawomocnienia się rozstrzygnięcia organu nadzoru, nie jest ono prawnie wiążące, a tym samym jego moc jest niejako "zawieszona w czasie". Dopiero upływ terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego bądź oddalenie lub odrzucenie skargi przez sąd czynią rozstrzygnięcie nadzorcze skutecznym. Na poparcie powyższego stanowiska Zarząd Powiatu przywołał orzeczenie Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 25 listopada 1999 r., sygn. I SA 1483/99, opubl. ONSA z 2000 r., Nr 4, poz. 174. Powyższe wskazuje, że nie można stanąć na stanowisku, że już samo wydanie rozstrzygnięcia nadzorczego w stosunku do uchwały Nr [...] powoduje nieważność uchwały Nr [...] o powierzeniu obowiązków dyrektora szkoły. Okoliczność ta mogłaby zaistnieć dopiero wtedy, gdy rozstrzygnięcie Nr [...] miałoby cechę prawomocności.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Wojewoda Mazowiecki wniósł o jej oddalenie w całości .

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do postanowień art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 ze zm. ) - zwanej w dalszej części tego uzasadnienia P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej z urzędu biorąc pod uwagę tylko nieważność postępowania. W rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek nieważności postępowania, wymienionych w art. 183 § 2 P.p.s.a. tym samym sprawa ta mogła być rozpoznana przez Naczelny Sąd Administracyjny wyłącznie w granicach zakreślonych w skardze kasacyjnej.

Natomiast skarga kasacyjna analizowana pod tym kątem w okolicznościach przedmiotowej sprawy nie zasługiwała na uwzględnienie.

Wniesiona w tej sprawie skarga kasacyjna zawiera wyłącznie zarzut naruszenia prawa materialnego poprzez błędną wykładnię a w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie przepisu art. 85 ust. 5 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym(Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592 ze zm.) poprzez mylne przyjęcie, że brak prawomocności a więc i wykonalności rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody Mazowieckiego stwierdzającego nieważność uchwały z dnia [...] 2009 r. nr [...] w sprawie zawieszenia P.K. w pełnieniu obowiązków dyrektora Zespołu Szkół [...] nie ma znaczenia w sprawie.

Przypomnieć w tym miejscu należy, iż konsekwencją wydanego rozstrzygnięcia nadzorczego w w/w sprawie było podjęcie kolejnego rozstrzygnięcia nadzorczego również z dniem [...] 2009 r. stwierdzającego nieważność uchwały Zarządu Powiatu G. z dnia [...] 2009 r. nr [...] w sprawie powierzenia pełnienia obowiązków dyrektora wskazanej szkoły, która to było przedmiotem oceny Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w zaskarżonym wyroku.

Przystępując do wyjaśnienia przesłanek wydanego w tej sprawie orzeczenia zauważyć należy, iż zgodnie z art. 85 ust. 5 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (tj. Dz. U. Nr 142 z 2001 r., poz. 1592 ze zm.) rozstrzygniecie nadzorcze staje się prawomocne z upływem terminu do wniesienia skargi albo z dniem oddalenia lub odrzucenia skargi przez Sąd. Oznacza to, że mimo rozstrzygnięcia nadzorczego uchwała organu powiatu może być w tym czasie wykonywana, jeżeli wojewoda w trybie art. 79 ust. 2 ustawy nie wstrzymał jej wykonania ( nie dotyczy to uchwał budżetowych ).

Zgodnie z poglądem judykatury, który Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w całości podziela - wykonalność rozstrzygnięcia nadzorczego należy łączyć z jego prawomocnością. Nie jest ono wykonalne przed upływem terminów określonych w art. 85 ust. 5 ustawy o samorządzie powiatowym (tak: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 czerwca 2000 roku, II SA 1331/2000 i II SA 1332/2000, Glosa 2000/12 str. 44, OSP 2000/9 poz. 136, Palestra 2000/9-10 str. 185, Prokuratura i Prawo - dodatek 2000/10 poz. 56, por. także wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 listopada 1999 r., I SA 1483/99, ONSA 2000/4 poz. 174). Tezę powyższą przyjmują także przedstawiciele doktryny prawa np.: Henryk Kmieciak OSP 2000/9 str. 458, Glosa do postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 czerwca 2000 r., II SA 1331/2000 i II SA 1332/2000, Zbigniew Kmieciak, Stahl Małgorzata, artykuł pt: "Akty nadzoru nad działalnością samorządu terytorialnego" (w:) Samorząd terytorialny 2001/1-2/92, nr publikacji 28482, teza 4).

Podnieść należy, że pojęcie prawomocności orzeczenia ukształtowało się na gruncie procedur sądowych. W sensie formalnym oznacza, że od orzeczenia nie przysługuje już środek odwoławczy lub inny środek zaskarżenia w toku instancji. W rozumieniu materialnym prawomocne orzeczenie ma powagę rzeczy osądzonej wskutek ostatecznego zakończenia sporu między stronami i wykluczenia możliwości ponownego rozpoznania tej samej sprawy przez sąd. Gdy chodzi o rozstrzygnięcia nadzorcze, konstrukcja prawomocności (ostateczności) musi być utożsamiana z faktem wywołania skutku prawnego w sensie włączenia do obrotu prawnego dyspozycji (normy) o określonym charakterze. Do czasu uprawomocnienia się rozstrzygnięcia organu nadzoru nie jest ono jeszcze prawnie wiążące, co oznacza, że jego moc jest niejako "zawieszona" w czasie. Dopiero upływ terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego bądź oddalenie lub odrzucenie skargi przez sąd czynią owo rozstrzygnięcie skutecznym.

Konstrukcja prawomocności i związanej z nią wykonalności rozstrzygnięcia nadzorczego jawi się jako zasadnicza gwarancja poszanowania zasady bezpieczeństwa prawnego i pewności prawa, bowiem do czasu rozstrzygnięcia sporu przez Sąd lub bezskutecznego upływu terminu do wniesienia skargi, rozstrzygnięcie nadzorcze jeszcze nic nie zmienia w obowiązującym stanie prawnym. Łatwo przy tym wyobrazić sobie komplikacje, do których doszłoby, gdyby nieprawomocne rozstrzygnięcie nadzorcze rodziło natychmiastowy skutek prawny. W tej sytuacji, w razie jego uchylenia przez Sąd przywrócony zostałby pierwotny stan zgodności z prawem. Zatem istniałyby dwa stany zgodności z prawem, przedzielone stanem niezgodności z prawem spowodowanym wydaniem wadliwego nieprawomocnego i natychmiast wykonalnego rozstrzygnięcia nadzorczego.

Tym samym mając powyższe rozważania na uwadze zauważyć należy, iż przepis art. art. 85 ust. 5 ustawy o samorządzie powiatowym mówiący o przesłankach prawomocności rozstrzygnięcia nadzorczego, daje powiatowi tymczasową ochronę prawną przed skutkami nieprawomocnych a kwestionowanych przez nią ingerencji organu nadzorczego. Nie podważa to oczywiście wywołania skutków prawnych przez prawomocne rozstrzygniecie nadzorcze z mocą ex tunc. Nieprawomocne rozstrzygniecie nadzorcze stwierdzające nieważność określonej uchwały wywołuje skutki jak postanowienie o wstrzymaniu wykonania uchwały organu powiatu. Stan taki trwa do uprawomocnienia się rozstrzygnięcia nadzorczego.

Podstawowe pytanie jakie rodzi się w ramach przestawionego zarzutu skargi kasacyjnej to, czy skutki prawne prawomocności o jakich wyżej mowa wyłączają kompetencje nadzorcze Wojewody w odniesieniu do innych aktów powiązanych z tym w odniesieniu, do którego wydano rozstrzygnięcie nadzorcze.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego brak prawomocność rozstrzygnięcia nadzorczego a tym samym jego wykonalność nie pozbawia organu nadzory możliwości podjęcia rozstrzygnięcia nadzorczego w określonym terminie albowiem brak prawomocności rozstrzygnięcie nadzorczego w jednej sprawie nie wyklucza prowadzenia działalności nadzorczej w innej z nią powiązanej. Wojewoda w ramach nadzoru może orzec o nieważności uchwały w całości lub części w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia doręczenia uchwały ( art. 79 ust. 1 omawianej ustawy). Po upływie tego terminu, organ nadzoru nie może już we własnym zakresie stwierdzić nieważności uchwały organu powiatu. W tym przypadku organ nadzoru może zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Przyjęcie zatem stanowiska prezentowanego w skardze kasacyjne powodowałoby, niemożność realizowania ustawowych zadań organu nadzoru, albowiem upływ terminu o jakim mowa w art. 79 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym wykluczałby możliwość wydania stosownego rozstrzygnięcia nadzorczego.

Tym samym inną kwestią jest prawomocność rozstrzygnięcia nadzorczego i skutki prawne z tym związane a inną kwestią jest możliwość podejmowania działania nadzorczego w odniesieniu do konkretnie oznaczonej uchwały tylko wyłącznie w terminie zakreślonym w art. 79 ust. 1 omawianej ustawy. Brak prawomocności rozstrzygnięcia nadzorczego w jednej sprawie pozwala na podjęcie innego rozstrzygnięcia nadzorczego w sprawie z nią powiązanej a wydanej w tym samym czasie, co stanowi realizacje uprawnień nadzorczych organu administracji rządowej w trybie art. 79 ustawy o samorządzie powiatowym.

Dlatego też w tych okolicznościach sprawy należy podzielić stanowisko Sądu pierwszej instancji zawarte w zaskarżonym wyroku, iż braku prawomocności, a co za tym idzie wykonalności, rozstrzygnięcia nadzorczego w sprawie uchwały z dnia [...] Nr [...], nie ma znaczenia w tym postępowaniu.

Tym samym mając na uwadze powyżej przedstawione rozważania uznać należało, iż zarzut skargi kasacyjnej jako nieusprawiedliwiony nie mógł doprowadzić do eliminacji zaskarżonego wyroku z obrotu prawnego.

Stąd Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ustawy z dnia 20 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 ze zm. ) orzekł jak w sentencji .