Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1139/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-11-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6071 Trwały zarząd nieruchomościami
Hasła tematyczne: Gospodarka mieniem
Skarżony organ: Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3, art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 29 i 30
journal: Dz.U. 1997 nr 41 poz 251
law: Ustawa z dnia 20 lutego 1997 r. o stosunku Państwa do gmin wyznaniowych żydowskich w Rzeczypospolitej Polskiej.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Związku [...] z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 września 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 2171/13 o wstrzymaniu wykonania zaskarżonych decyzji w sprawie ze skargi Dyrektora Izby Celnej we Wrocławiu na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej decyzją z dnia [...] czerwca 2013 r. utrzymał w mocy decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] listopada 2012 r. stwierdzającą nieważność ostatecznej decyzji Prezydenta Wrocławia z dnia [...] grudnia 2004 r. w przedmiocie przekazania w trwały zarząd, na czas nieoznaczony, odpłatnie, Izbie Celnej we Wrocławiu zabudowanej nieruchomości stanowiącej własność Skarbu Państwa.

Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł Dyrektor Izby Celnej we Wrocławiu, wnosząc o wstrzymanie wykonania decyzji organów I i II instancji. W uzasadnieniu powyższego wniosku skarżący wskazał, że wykonanie decyzji spowoduje, iż Izba Celna we Wrocławiu zostanie pozbawiona nieruchomości, a przez to możliwości wykonywania bieżących zadań publicznych. Zmiana miejsca będzie z kolei wiązała się z koniecznością poniesienia znacznych nakładów finansowych przystosowujących obiekt do rozlokowania funkcjonariuszy celnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Sąd wskazał, że przywołana w uzasadnieniu wniosku argumentacja skarżącej przemawia za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, bowiem wykonanie na tym etapie postępowania zaskarżonych decyzji może spowodować nieodwracalny uszczerbek w majątku skarżącej w sytuacji ewentualnej konieczności opuszczenia przedmiotowego budynku, co z kolei będzie wiązało się z przenoszeniem wszystkich funkcjonariuszy celnych w nowe miejsce. Może to również spowodować również problem z wykonywaniem bieżących zadań publicznych.

Od tego postanowienia Związek [...] złożył zażalenie, wnosząc o jego uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania. Zarzucił postanowieniu naruszenie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. oraz naruszenie art. 32 ust. 4 w zw. z art. 30 ustawy z dnia 20 lutego 1997 r. o stosunku Państwa do gmin wyznaniowych żydowskich w Rzeczpospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 41, poz. 251 ze zm.). W uzasadnieniu wskazał, że w jego ocenie nie wystąpiły przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Przede wszystkim wskazać należy, że zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Jest to wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.

Oznacza to, że podstawową przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest istniejące realnie niebezpieczeństwo zaistnienia takiej szkody (o charakterze majątkowym lub niemajątkowym), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Z taką sytuacją mamy do czynienia w rozpatrywanej sprawie. Wykonanie decyzji będzie bowiem wiązało się z koniecznością poniesienia znacznych nakładów finansowych przystosowujących nowy obiekt do pracy funkcjonariuszy celnych, które mogą – w obliczu nieostatecznego charakteru rozstrzygnięcia – okazać się zbędne. Tym samym dojdzie do powstania nieuzasadnionego uszczerbku majątkowego w budżecie państwa.

Podkreślenia wymaga również to, że przesłanka wstrzymania wykonania decyzji może być rozpatrywana nie tylko w odniesieniu do samego skarżącego, ale również do osób trzecich. W tym przypadku są to wszyscy obywatele, wobec których Izba Celna pełni służbę. Konieczność przeniesienia siedziby jej funkcjonowania, nie stwierdzona ostatecznie przez sąd (a zatem skutkująca możliwością ponownej przeprowadzki do spornego miejsca objętego w tymczasowy zarząd), mogłaby stać się przyczyną znaczących utrudnień funkcjonowania organu państwa. Tym samym – ze względu na specyfikę służby – mogłaby również z tego powodu narazić Państwo Polskie na straty finansowe spowodowane nieprawidłowym wykonywaniem pracy przez funkcjonariuszy służby celnej.

Należy również wskazać wnoszącemu zażalenie, że zgodnie z art. 29 i 30 ustawy o stosunku Państwa do gmin wyznaniowych żydowskich samo stwierdzenie nieważności decyzji oddającej nieruchomość w trwały zarząd Izby Celnej nie prowadzi jeszcze do możliwości dysponowania tą nieruchomością przez ten związek. Konieczne jest wydanie decyzji administracyjnej przenoszącej własność tej nieruchomości w tzw. postępowaniu regulacyjnym. Dopóki zatem postępowanie to nie zostanie zakończone, związek nie będzie mógł władać tą nieruchomością. Obecnie zatem nie dysponuje on tytułem prawnym do wykonywania uprawnień odnośnie do przedmiotowej nieruchomości, a więc wstrzymanie wykonania decyzji nie wywołałoby spodziewanego skutku. Wobec tego, również z tego powodu uchylenie zastosowania ochrony tymczasowej okazuje się bezzasadne.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.