Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 1006/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-05-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6073 Opłaty adiacenckie oraz opłaty za niezagospodarowanie nieruchomości w zakreślonym terminie
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 7, art. 8
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 148 ust. 4 i art. 144 ust. 1
journal: Dz.U. 2010 nr 102 poz 651
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński, Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski, Sędzia WSA Iwona Owsińska – Gwiazda (sprawozdawca), Protokolant Specjalista Ilona Obara, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 maja 2014 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenie opłaty adiacenckiej 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] września 2013 r. nr [...]; 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

Decyzją znak [...] z dnia [...] września 2013 r. Prezydent Miasta R., na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm., dalej "kpa")

w związku z art. 144 i 147 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r., Nr 102, poz. 651 z późn. zm. Dalej "ugn") oraz uchwały Nr [...] Rady Miejskiej w R. z dnia 30 maja 2005 r. (Dz. Urz. Woj. Mazowieckiego z 2005 r. Nr 150, poz. 4686, zwanej dalej "uchwałą"), orzekł o ustaleniu B. i A. S., będącymi w dniu stworzenia warunków do korzystania z wybudowanej sieci wodociągowej i kanalizacji sanitarnej w ul. [...] właścicielami nieruchomości, położonej przy ul. [...] w R., oznaczonej nr [...] o powierzchni [...] m2, opłaty adiacenckiej

w wysokości [...] zł z tytułu wzrostu wartości tej nieruchomości i rozłożeniu tej opłaty na raty roczne, płatne przez pięć lat.

Organ I instancji wskazał, iż w dniu 10 grudnia 2011 r. w ul. [...] w R. została oddana do użytku sieć wodociągowa i kanalizacja sanitarna, wybudowana z udziałem środków Gminy. Po tym dniu zostały stworzone warunki do korzystania z wybudowanej kanalizacji sanitarnej, co było podstawą ustalenia skarżącym opłaty adiacenckiej z tytułu wybudowania urządzeń infrastruktury technicznej. Na podstawie ww. uchwały opłata adiacencka stanowi 50 % różnicy między wartością, jaką nieruchomość miała przed wybudowaniem urządzeń infrastruktury technicznej a wartością, jaką nieruchomość ma po ich wybudowaniu.

Prezydent wskazał, że wartość nieruchomości skarżących określona została przez rzeczoznawcę majątkowego w podejściu porównawczym, metodą korygowania ceny średniej, polegającej na określeniu wartości nieruchomości przy założeniu, że wartość ta odpowiada cenom, jakie uzyskano za nieruchomości podobne, które były przedmiotem obrotu rynkowego. Według operatu szacunkowego, sporządzonego 15 marca 2013 r. przez biegłą D. K., wartość przedmiotowej nieruchomości przed wybudowaniem sieci wodociągowej i kanalizacji sanitarnej wynosiła [...] zł,

a po jej wybudowaniu [...] zł. Różnica ww. kwot wynosi [...] zł. Dla części nieruchomości tj. działki nr [...] nie zostały spełnione przesłanki do naliczenia opłaty adiacenckiej z tytułu budowy kanalizacji, ponieważ powyższe działki oznaczone są w ewidencji gruntów, jako lasy. Zatem wzrost wartości nieruchomości

w części podlegającej opłacie wynosi [...]zł.

Zgodnie z art. 148 ust. 4 ugn, różnicę między wartością, jaką nieruchomość ma po wybudowaniu urządzeń infrastruktury technicznej a wartością, jaką miała przed ich wybudowaniem, pomniejsza się o wartość nakładów poniesionych przez właściciela lub użytkownika wieczystego. Według treści znowelizowanych przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości

i sporządzania operatu szacunkowego (Dz. U. z 2004 r. Nr 207, poz. 2109, ze zm.), wpłaty, jakich dokonali właściciele nieruchomości na rzecz inwestycji należy przeliczyć w stosunku procentowym do wartości całości inwestycji, a wynik pomnożyć przez wzrost wartości przedmiotowej nieruchomości. B. i A. S. partycypowali w budowie sieci wodociągowej i kanalizacji sanitarnej, wpłacając kwotę [...] zł. Po przeliczeniu tej wpłaty wartość nakładów, jaka została odjęta od różnicy wartości przedmiotowej nieruchomości wyniosła [...] zł. Tak, więc kwota [...] zł pomniejszona o [...] zł wynosi [...] zł, z czego 50 % stanowi kwotę [...] zł.

W odwołaniu na powyższe rozstrzygnięcie odwołujący wnieśli o naliczenie opłaty adiacenckiej, z uwzględnieniem sposobu zaliczania nakładów wniesionych w ramach Społecznego Komitetu Budowy na poczet tej opłaty według przepisów obowiązujących przed 26 sierpnia 2011 r. Wskazali, że nie mieli wpływu na czas realizacji zadania

i odbioru inwestycji. Niezrozumiałe jest, dlaczego członkowie Komitetu Budowy sieci wodno-kanalizacyjnej ulic [...] w R. mają ponosić tak wysokie koszty inwestycji, tj. kwotę ponad [...]).

Decyzją znak [...] z [...] października 2013 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. utrzymało w mocy ww. decyzję.

W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia organ odwoławczy przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania oraz stan faktyczny. Kolegium za bezsporny uznało fakt, że stworzenie warunków do korzystania z wybudowanej sieci wodociągowej i kanalizacji sanitarnej nastąpiło w dniu 10 grudnia 2011 r. W tym dniu obowiązywała uchwała ustalająca stawkę procentową opłaty adiacenckiej w wysokości 50% różnicy między wartością, jaką nieruchomość miała przed wybudowaniem urządzeń infrastruktury technicznej, a wartością, jaką nieruchomość ma po ich wybudowaniu. Bezspornym jest też wzrost wartości części nieruchomości (poza tą stanowiącą las)

w związku ze stworzeniem warunków do korzystania z wybudowanej sieci wodociągowej i kanalizacji sanitarnej, będącej własnością skarżących, którzy z tego tytułu zobowiązani są do poniesienia opłaty adiacenckiej.

Kolegium podało, iż na potrzeby niniejszej sprawy w dniu [...] marca 2013 r. został sporządzony przez rzeczoznawcę majątkowego operat szacunkowy. Do przedmiotowej wyceny rzeczoznawca zastosowała podejście porównawcze, metodę korygowania ceny średniej. Rzeczoznawca majątkowy do wyceny przyjął rynkowe transakcje sprzedaży prawa własności nieruchomości gruntowych o zbliżonych atrybutach do atrybutów wycenianej nieruchomości, według stanu przed wybudowaniem sieci wodociągowej i kanalizacji sanitarnej oraz według stanu po ich wybudowaniu. Występujące różnice zostały skorygowane w procesie wyceny. Wartość wycenianej działki została także skorygowana ze względu na jej cechy indywidualne. Analizując operat wraz z aneksem SKO w R. stwierdziło, że wnioski z niego wynikające są logiczne i jednoznacznie potwierdzają wzrost wartości przedmiotowej nieruchomości, a operat szacunkowy odpowiada wymogom ustawowym i spełnia warunki określone w przepisach ustawy.

Za kluczową w niniejszej sprawie Kolegium uznało kwestię związaną

z ustaleniem wartości nakładów poniesionych przez skarżących na rzecz budowy przedmiotowej sieci wodociągowej i kanalizacji sanitarnej, uwzględnianych przy ustaleniu opłaty adiacenckiej, pomniejszających różnicę między wartością, jaką nieruchomość ma po wybudowaniu urządzeń infrastruktury technicznej, a wartością, jaką miała przed ich wybudowaniem. Organ odwoławczy wskazał, że obowiązujące

w tym zakresie przepisy rozporządzenia zmieniły się od dnia 26 sierpnia 2011 r.

w związku z wejściem w życie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 lipca 2011 r., zmieniającego rozporządzenie w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz. U. z 2011 r., Nr 165, poz. 985, zwane dalej "rozporządzeniem zmieniającym"). Wprowadzona między innymi zmiana § 28 ust. 6, § 35 ust. 3 pkt 1 oraz § 40 ust. 4 ww. rozporządzenia spowodowała modyfikację metody uwzględniania nakładów właściciela nieruchomości na rzecz budowy urządzeń infrastruktury przy ustalaniu wysokości opłaty adiacenckiej. Do dnia wejścia w życie ww. aktu zmieniającego, zgodnie z brzmieniem art. 148 ust. 4 u.g.n. oraz brakiem uregulowań w tym zakresie w rozporządzeniu, różnica między wartością, jaką nieruchomość ma po wybudowaniu urządzeń infrastruktury technicznej, a wartością, jaką miała przed ich wybudowaniem była pomniejszana o faktyczną wartość nakładów. Według nowego brzmienia rozporządzenia powyższa różnica pomniejszana jest jedynie o część faktycznie poniesionych nakładów, których wartość określana jest stosownie do dyspozycji zawartej w § 40 ust. 4 rozporządzenia w sprawie wyceny nieruchomości, zgodnie ze sposobem zawartym w § 28 ust. 6 w związku z § 35 ust. 3 pkt 1 tego rozporządzenia. Tym samym obecnie nakłady na rzecz budowy urządzeń infrastruktury są uwzględniane przy ustalaniu opłaty adiacenckiej nie jak poprzednio w pełnej wysokości, lecz w ułamku swej wartości. Kolegium uznało, że skoro warunki techniczne do podłączenia nieruchomości skarżących do nowo wybudowanej sieci kanalizacji sanitarnej zostały stworzone po 25 sierpnia 2011 r., czyli już w czasie obowiązywania przepisów znowelizowanego rozporządzenia, to zgodnie z zasadą bezpośredniego działania nowych przepisów prawa, organ I instancji przy ustalaniu wysokości opłaty adiacenckiej zastosował właściwe przepisy, a sama opłata adiacencka w ocenianej sprawie została ustalona prawidłowo.

Skargę na powołane rozstrzygnięcie do sądu administracyjnego złożyli B. i A. S., wnioskując o uchylenie zaskarżonej decyzji. Podnieśli, iż zaskarżona decyzja jest dla nich krzywdząca, bowiem przy ustalaniu opłaty adiacenckiej nie uwzględniono poniesionych przez nich nakładów. Zakończenie budowy i rozliczenie z Urzędem Miasta nastąpiło przed dniem 26 sierpnia 2011 r., czyli jeszcze zgodnie z obowiązującymi wówczas przepisami, natomiast odbiór inwestycji odbył się po wejściu w życie nowych przepisów. Postanowieniem z dnia 6 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę B S.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 powołanej wyżej ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami

i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Nie może przy tym wydać orzeczenia na niekorzyść strony skarżącej chyba, że dopatrzy się naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności.

Zgodnie z art. 144 ust. 1 ugn, właściciele nieruchomości uczestniczą w kosztach budowy urządzeń infrastruktury technicznej przez wnoszenie na rzecz gminy opłat adiacenckich, przy czym – jak stanowi art. 143 ust. 2 ugn – przez budowę urządzeń infrastruktury technicznej rozumie się budowę drogi oraz wybudowanie pod ziemią, na ziemi albo nad ziemią przewodów lub urządzeń wodociągowych, kanalizacyjnych, ciepłowniczych, elektrycznych, gazowniczych i telekomunikacyjnych. Z ustawy

o gospodarce nieruchomościami wynika też, że prezydent może ustalić w drodze decyzji opłatę adiacencką każdorazowo po stworzeniu warunków do korzystania

z urządzeń infrastruktury technicznej. Wydanie decyzji w tym przedmiocie może nastąpić w terminie 3 lat od stworzenia warunków do podłączenia nieruchomości do poszczególnych urządzeń infrastruktury technicznej, jeżeli w dniu stworzenia tych warunków obowiązywała uchwała rady gminy, ustalająca wysokość stawki procentowej opłaty adiacenckiej (art. 145 ugn).

Zasadnicze postanowienia dotyczące określenia kwoty opłaty adiacenckiej zostały zawarte w art. 146 ugn stanowiącym, iż ustalenie i wysokość tej opłaty zależą od wzrostu wartości nieruchomości spowodowanego budową urządzeń infrastruktury technicznej i następują po uzyskaniu opinii rzeczoznawcy majątkowego, określającej wartość nieruchomości. Podzielić należy ocenę organów obu instancji, że operat szacunkowy z [...] marca 2013r. sporządzony przez biegłą D. K. jest wyczerpujący, logiczny, nie zawiera błędów, oparty na obowiązujących w tym zakresie przepisach prawa. Biegła w operacie uwzględniła cechy wycenianej nieruchomości przed i po podziale, w tym: położenie, funkcjonalność, wielkość działki, dostępność do infrastruktury technicznej oraz dostępność komunikacyjną. Następnie na podstawie ustalonych cech rynkowych dostosowała wycenianą nieruchomość do określonego stopnia i wagi każdej cechy rynkowej. Dokonała analizy i charakterystyki rynku nieruchomości gruntowych uwzględnionych w procesie wyceny oraz przedstawiła sposób wyceny, podejście, zastosowane metody oraz uzasadnienie wyboru. Zakres badania rynku to lata: 2011– 2012. W operacie przedstawiono szczegółowy opis nieruchomości, które były przedmiotem obrotu rynkowego, a uzyskały cenę najniższą

i najwyższą w badanym zbiorze transakcji. Wyceny w niniejszej sprawie dokonano przy zastosowaniu podejścia porównawczego, metodą korygowania ceny średniej. Liczba transakcji nieruchomościami przyjętymi do porównania w celu oszacowania przedmiotowej nieruchomości przed podłączeniem do sieci wodno-kanalizacyjnej wyniosła 29, zaś po wybudowaniu ww. infrastruktury – 18, co odpowiada treści § 4 ust. 4 rozporządzenia w sprawie wyceny nieruchomości, który mówi o kilkunastu nieruchomościach.

Z przedmiotowego operatu szacunkowego wynika, że stworzenie warunków do podłączenia nieruchomości do wybudowanej kanalizacji spowodowało wzrost wartości niniejszej nieruchomości w części podlegającej opłacie o kwotę [...] zł. W tym zakresie, zdaniem Sądu, należy podzielić ocenę organów, iż operat nie budzi wątpliwości; skarżący również nie podniósł zarzutów odnośnie jego treści.

Z powyższego wynika bezspornie, że spełnione zostały warunki do obciążenia B. i A. S. opłatą adiacencką, spornym natomiast pozostaje jej wysokość, a zatem czy prawidłowym było stosowanie do jej ustalenia przepisów z daty wydania decyzji, czy też jak powiada się w skardze zastosować należało przepisy obowiązujące w dacie rozpoczęcia inwestycji i uiszczenia przez właścicieli nakładów na rzecz budowy poszczególnych urządzeń infrastruktury technicznej.

Jak już wyżej wskazano, zgodnie z art. 144 ust. 1 ugn, właściciele nieruchomości uczestniczą w kosztach budowy urządzeń infrastruktury technicznej przez wnoszenie na rzecz gminy opłat adiacenckich. Kanalizacja sanitarna i wodociągowa w ulicach: [...] w R. zostały wybudowane z udziałem środków Gminy R., Wodociągów Miejskich Sp. z o.o. w R. oraz Społecznego Komitetu Budowy, składającego się z właścicieli niektórych nieruchomości, położonych przy ww. ulicach. Udział skarżących w budowie przedmiotowych urządzeń infrastruktury technicznej wyniósł [...] zł. Stworzenie warunków technicznych do podłączenia nieruchomości do sieci kanalizacyjnej nastąpiło w dniu 10 grudnia 2011 r. - data oddania inwestycji do użytku.

Niewątpliwe jest, że skarżący wnieśli opłatę na poczet budowy infrastruktury technicznej w ulicy W., przy której posiadają nieruchomość, jeszcze przed wejściem

w życie zmiany rozporządzenia w sprawie wyceny nieruchomości, tj. przed 26 sierpnia 2011 r. Jednak przy ustalaniu opłaty adiacenckiej organy przyjęły nowy stan prawny, obowiązujący od dnia 26 sierpnia 2011 r., a dotyczący sposobu określania wartości nakładów na budowę, poniesionych przez właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości. W świetle aktualnego brzmienia § 40 ust. 4 rozporządzenia, przy określaniu wartości nakładów, o których mowa w art. 148 ust. 4 ugn, stosuje się odpowiednio sposób określenia wartości nakładów, o którym mowa w § 28 ust. 6 cytowanego rozporządzenia. Zatem wartość omawianych nakładów stanowi iloczyn różnicy wartości nieruchomości uwzględniającej jej stan po dokonaniu nakładów

i wartości nieruchomości uwzględniającej jej stan przed ich dokonaniem i procentowego udziału właściciela lub użytkownika wieczystego w kosztach budowy poszczególnych urządzeń infrastruktury technicznej. Przepisy rozporządzenia zmieniającego nie wprowadziły przepisów przejściowych dla ustalenia wartości nakładów. Zgodnie

z zasadą wyprowadzoną w orzecznictwie z art. 6 i 138 kpa, organ administracji publicznej, wydając decyzję administracyjną, stosuje przepisy prawa materialnego obowiązujące w dniu wydania decyzji. Jeżeli jednak zdarzenie prawne miało miejsce pod rządami innych przepisów prawnych niż te, które obowiązują w dacie wydania decyzji administracyjnej w danej sprawie, w przypadku braku przepisów przejściowych, powstają wątpliwości interpretacyjne, co do tego, jakie przepisy prawa materialnego powinny mieć zastosowanie.

W przedmiotowej sprawie, w ocenie sądu, rozstrzygnięcie organów stwierdzające, że skarżący, pomimo wpłaty w ramach Społecznego Komitetu Budowy kwoty [...]zł. na poczet kosztów stworzenia urządzeń infrastruktury technicznej, nie ma aktualnie prawa do zaliczenia całości kwoty na poczet przyszłej opłaty adiacenckiej, tylko jej ułamkową część wynoszącą [...] zł narusza zasadę pogłębiania zaufania do organów państwa i wynikającego z niej standardu przewidywalności działań administracji publicznej( art. 8 kpa). Podejmując decyzję o partycypowaniu w kosztach przedmiotowej inwestycji w ramach działania Społecznego Komitetu Budowy skarżący pozostawia, bowiem w przekonaniu, że opłata adiacencka zostanie pomniejszona

o wpłaconą sumę. Organy decydując się na rozliczenie nakładów na budowę infrastruktury technicznej według "nowej metody", nie wskazały przy tym, jaki jest dostatecznie ważki interes publiczny, aby odejść od poszanowania interesu jednostki. Organy nie wzięły pod uwagę okoliczności, iż w sytuacji braku przepisów intertemporalnych do rozporządzenia zmieniającego, w każdym przypadku winny badać, czy dać pierwszeństwo zasadzie dalszego działania przepisów dotychczasowych, czy też zasadzie bezpośredniego działania ustawy nowej. Musi to każdorazowo wynikać z konkretnej sprawy, charakteru przepisów podlegających zmianie, biorąc pod uwagę skutki, jakie może wywołać przyjęcie jednej lub drugiej zasady (por. wyrok TK z dnia 31 stycznia 2005 r., P.9/04, OTK 2005, nr 1/A, poz. 9, wyrok TK z dnia 2 marca 1993 r., K 9/92, OTK 1993, cz. I, s. 69 i nast., wyrok TK z dnia 19 października 1993 r., K 14/92, OTK 1993, cz. II, s.328 i nast., uchwała NSA z dnia 12 marca 2001 r., OPS 14/00, LEX nr 48875, uchwała NSA z dnia 10 kwietnia 2006 r.,

I OPS 1/06, ONSAiWSA 2006 r., Nr 3, poz.71).

Organy obu instancji nie wskazują przy tym, jaki charakter ma pozostała kwota, uiszczona na poczet budowy, czy zostanie zwrócona, kiedy, w jakim trybie. Organy zapomniały o treści art. 144 ust. 1 ugn, że jedyną legalną formą partycypowania właścicieli nieruchomości w kosztach budowy urządzeń infrastruktury technicznej jest wniesienie opłaty adiacenckiej, natomiast ich udział we wcześniejszej fazie ponoszenia części kosztów budowy był za przyzwoleniem organów gminy i stanowił z pewnością element polityki jej rozwoju. Prezydent miał podstawę do akceptowania takiej praktyki

w art. 148 ust. 4 ugn, który pozwalał na pomniejszenie opłaty adiacenckiej o wartość nakładów poniesionych przez właściciela na rzecz budowy poszczególnych urządzeń infrastruktury technicznej. Przepis ten - rangi ustawowej - wskazuje wprost na możliwość pomniejszenia w całości wartości nakładów, a nie tylko w ich części. W tym kontekście dodanie ust. 4 do § 40 rozporządzenia w sprawie wyceny nieruchomości, które ma na celu dostosowanie treści rozporządzenia do regulacji zawartych w art. 148 ust. 4 ugn poprzez wskazanie zasad określania przez rzeczoznawców majątkowych nakładów poniesionych przez właściciela nieruchomości na rzecz budowy poszczególnych urządzeń infrastruktury technicznej (tak w uzasadnieniu projektu rozporządzenia zmieniającego), zmienia znaczenie zapisu ustawy wyrażonego w art. 148 ust. 4 ugn. Mając z kolei na uwadze hierarchię źródeł prawa, niewątpliwie akt prawny niższego rzędu, jakim jest rozporządzenie wykonawcze, nie może być stosowany, gdy jest on niezgodny z ustawą.

Zauważyć też trzeba, że kontrolowane rozstrzygnięcie prowadzi do podważenia zasad demokratycznego państwa prawnego oraz równości wszystkich obywateli wobec prawa. Nasuwa się w takiej sytuacji wniosek, że ci właściciele, którzy zaangażowali się w Społeczny Komitet Budowy i wsparli finansowo gminę w wykonaniu przedmiotowej inwestycji, znaleźli się w gorszej sytuacji prawnej od tych, którzy nie partycypowali

w kosztach budowy kanalizacji sanitarnej i wodociągu.

Mając powyższe na uwadze Sąd uwzględnił skargę, stwierdzając uchybienie organów związane z wykładnią stosowania prawa w przedmiotowej sprawie w sytuacji braku przepisów intertemporalnych, co doprowadziło do zawyżenia skarżącemu naliczonej opłaty adiacenckiej. Organy w ten sposób naruszyły art. 7 kpa (zasadę praworządności), art. 8 kpa (zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa) w związku z art. 148 ust. 4 i art. 144 ust. 1 u.g.n.

Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 145 § 1 punkt 1 lit. a) p.p.s.a. orzekł jak w pkt I wyroku. O zakresie wykonania zaskarżonej decyzji orzeczono na podstawie art. 152 p.p.s.a..

Ponownie rozpoznając sprawę organ I instancji, stosownie do art. 153 p.p.s.a., będzie miał na uwadze powyższą wykładnię i wskazania Sądu, co do dalszego postępowania, a w szczególności prawidłowego zaliczenia nakładów poniesionych przez skarżącego na rzecz budowy urządzeń infrastruktury technicznej.

-----------------------

8