Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1326/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2012-01-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: uchylono zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą
Powołane przepisy: article: art. 156 par 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Daniel Sędziowie NSA Andrzej Niecikowski / spr. / WSA Małgorzata Brachel-Ziaja Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi J.P. i M.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 10 czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu I. uchyla zaskarżoną decyzję jak i poprzedzającą ją decyzję tego samego organu z dnia 12 kwietnia 2011 r. II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz skarżących J.P. i M.P. kwotę 457 /czterysta pięćdziesiąt siedem / złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] .03.2011 r. (znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. , działając na podstawie art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 7.07. 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tj. Dz.U. z 1999 nr. 15 póz. 139 zwaną dalej ustawą o zagospodarowaniu przestrzennym z 1994 r.) oraz art. 156§ 1 pkt2, art. 157§ 1 i 2, art. 158 § 1 kpa po przeprowadzeniu z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy I. z dnia 6 maja 2003 r., Nr [...] orzekającej o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu z wniosku J.P. i M.P. dla budynku przetwórni ryb wraz infrastrukturą techniczną na działkach nr 1 i 2 we wsi P. -stwierdziło nieważność co dopiero opisanej decyzji Wójta Gminy I. , podnosząc w uzasadnieniu co następuje.

1. decyzją z dnia [...] maja 2003r. nr [...] organ l instancji ustalił warunki zabudowy dla "budynku przetwórni ryb wraz z infrastrukturą", w treści rozstrzygnięcia wskazano, że warunki dla powyższej inwestycji wynikają "...z miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego dla budynków mieszkalnych jednorodzinnych - zwarta zabudowa, dach jedno lub dwuspadowy (....)". Tak więc organ l instancji ustalił warunki zabudowy dla inwestycji o charakterze przemysłowym -jakim jest przetwórnia ryb konkretyzując warunki zabudowy wymagane dla budynków mieszkalnych jednorodzinnych.

2. postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu mogło na gruncie ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym z 1994 r., być wszczęte wyłącznie na wniosek zainteresowanego inwestora (art. 41). Wniosek ten powinien między innymi określać rodzaj wnioskowanej inwestycji. Z wniosku z dnia 28 kwietnia 2003 r., wynika, że starano się o ustalenie warunków zabudowy dla budowy budynku mieszkalno - przetwórcze - handlowego. Organ rozstrzygający w sprawie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu miał obowiązek zbadania, czy na terenie objętym wnioskiem może być realizowana zamierzona inwestycja. Jeżeli organ uznał, iż rodzaj planowanej zabudowy jest możliwy do zlokalizowania na danym terenie powinien był przystąpić do określenia warunków zabudowy planowanej inwestycji zgodnie z wnioskiem i przepisami prawa. Skoro organ orzekający jest związany treścią wniosku to nie jest dopuszczalne rozstrzygnięcie wykraczające poza jego granice. Takie rozstrzygnięcie, które wykracza poza granice wniosku stanowi rażące naruszenie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym z 1994 r.

3. w niniejszej sprawie organ l instancji ustalił warunki zabudowy dla budynku przetwórni ryb wraz z infrastruktura konkretyzując warunki zabudowy dla budynków mieszkalnych jednorodzinnych, w sytuacji gdy przedmiotem wniosku był budynek mieszkalno - przemysłowo - handlowy. Powyższe prowadzi zatem do wniosku, ze treść decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu pozostaje w wyraźnej sprzeczności z treścią wniosku.

4. z informacji uzyskanej od organu l instancji zawartej w piśmie z dnia 9 lutego 2011 r. wynika, że uchwały zatwierdzające plan zagospodarowania przestrzennego będący podstawą wydania decyzji utraciły moc z dniem 28.04.2003r., czyli przed wydaniem decyzji nr [...] w dniu 6 maja 2003r.

Wniosek J.P. i M.P. o ponowne rozpatrzenie sprawy nie został uwzględniony i Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w innym składzie, decyzją z dnia [...].06.2011 r., (znak: [...] ) utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję podnosząc w uzasadnieniu co następuje.

I. uzasadniony jest zarzut odwołania, że w chwili orzekania przez Wójta Gminy I. obowiązywał miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, który utracił moc obowiązującą dopiero z dniem 28.01.2004r, co wynika z informacji Wójta Gminy I. z dnia 9.02.2011 r., co jednak nie ma wpływu na trafność rozstrzygnięcia zawartego w decyzji Kolegium z dnia 28.03.2011 r.

II. jak wynika z akt sprawy, J.P. i M.P. wystąpili do Wójta Gminy z wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalno-przetwórczo-handlowego na działkach nr 1 i 2 w P. zaś organ l instancji decyzją z dnia 6.05.2003 r., ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji w postaci budynku przetwórni ryb wraz z infrastrukturą. Porównując zatem zakres wniosku o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu oraz decyzji organu l instancji przyjąć należy, że w istocie rzeczy ustalenie warunków zabudowy nastąpiło dla innej inwestycji niż wskazana we wniosku. To zaś stanowi o rażącym naruszeniu powołanego wcześniej art. 41 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym 1994 r. Rozstrzygnięcie Wójta Gminy I. z dnia 6.05.2003 r., zawiera wewnętrzną sprzeczność albowiem zawarte w nim warunki zabudowy odnoszą się do budynków mieszkalnych jednorodzinnych.

III. organ jest związany wnioskiem a rozstrzygnięcie, które wykracza poza granice wniosku stanowi rażące naruszenie art. 41 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym z 1994 r.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożyli J.P. i M.P. i zarzucając:

1. naruszenie prawa materialnego a to art. 41 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym z 1994 r. poprzez błędne uznanie mające istotny wpływa na wynik sprawy, że decyzja Wójta Gminy I. z dnia 06 maja 2003 roku w sposób rażący naruszała ww. przepis,

2.naruszenie przepisów postępowania a to art. 156§1 pkt. 2 kpa w związku z art. 41 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym z 1994 r., które miało istotny wpływ na wynik sprawy poprzez jego zastosowanie i przyjęcie że wydana w dniu 06 maja 2003 roku decyzja Wójta Gminy I. rażąco narusza prawo i w związku z tym jest nieważna i w oparciu o te przepisy wnieśli o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji jak i poprzedzającej ją

decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] marca 2011 roku, i zasądzenie kosztów postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, póz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zwanej dalej: p.o.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Trzeba też wskazać, że zgodnie z art. 134 p.o.p.s.a. Sąd nie jest związany granicami skargi i zobowiązany jest do wzięcia pod uwagę z urzędu wszelkich naruszeń prawa, a także przepisów, które powinny znaleźć zastosowanie w sprawie.

Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Kolegium utrzymująca w mocy po ponownym rozpatrzeniu sprawy decyzję tego organu stwierdzającą nieważność decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu wydaną na podstawie przepisów wydanej na podstawie ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym z 1994 r.

Kolegium uznało, że skoro zgodnie z art. 41 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym z 1994 r., organ jest związany wnioskiem, przeto rozstrzygnięcie które wykracza poza granice wniosku stanowi rażące naruszenie art. 41 ust. 1 tej ustawy. Z poglądem tym należy się zgodzić ale rozważenia wymaga kwestia czy rzeczywiście przedmiotowa decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu wykracza poza granicę wniosku.

Z przedstawionych Sądowi akt administracyjnych wynika, że organ nie dysponował kompletem akt w których wydano decyzję - której nieważność stwierdzono ([...] akt administracyjnych).

Z szczątkowego odpisu akt wynika, że wnioskiem z dnia 28 kwietnia 2003 r., J.P. i M.P. złożyli wniosek o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla

inwestycji: "budowa budynku mieszkalno - przetwórcze - handlowego we wsi P. na dz. nr 1 i 2 . Tymczasem, Wójt Gminy I. ustala warunki dla przedsięwzięcia pn. "budynek przetwórni ryb wraz z infrastrukturą". Skoro wniosek zawierał żądanie ustalenia warunków m.in. dla budynku przetwórcze handlowego nie można uznać, że decyzja Wójta wykracza poza wniosek. Można co najwyżej twierdzić, że mieści się w ramach wniosku acz nie realizuje go w całości.

Postępowanie w sprawie dotyczy postępowania prowadzonego w trybie przepisów dotyczących stwierdzenia nieważności decyzji a więc nadzwyczajnego trybu zmierzającego do wyeliminowania decyzji z obrotu prawnego. Strony niniejszego postępowania dostrzegają że skoro jest to tryb nadzwyczajny .to o "rażącym" naruszeniu prawa można mówić jedynie wtedy, gdy stwierdzone naruszenie ma znacznie większą wagę, aniżeli stabilność ostatecznej decyzji administracyjnej. Taka sytuacja ma miejsce wtedy gdy w sposób wyraźny organ wydający decyzję występuje przeciwko jasno określonym przez ustawodawcę warunkom zawartym w przepisach. Rażące naruszenie prawa ma być bowiem wyrazem ewidentnego i jasno uchwytnego błędu w interpretowaniu prawa ( zob. uzasadnienie pierwszej decyzji Kolegium z dnia z dnia 28.03.2011 r. ). Sąd całości podziela ten pogląd - ale z niego wynika, że nie można stawiać znak równości pomiędzy wykroczeniem poza granicę wniosku a rozpoznaniem wniosku w niepełnym jego zakresie. Tak jak to powiedziano wyżej inwestycja budynku przetwórczego mieściła się w żądaniu wniosku.

Akcentowana przez Kolegium sprzeczność uzasadnienia decyzji z jego rozstrzygnięciem polegająca na stwierdzeniu w uzasadnieniu Wójta , że "planowania inwestycja może być realizowana według obowiązujących założeń technicznych - tereny budownictwa jednorodzinnego" - nie jest taką wadą którą można uznać za przesłankę wydania decyzji z rażącym naruszeniem prawa rażącą w rozumieniu art. 156 § 1 pkt. 2 kpa.

Skoro więc, kontrola sądowa wykazała, że zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja z dnia 28.03.2011 r., naruszają prawo na podstawie art. 145 § 1 pkt.1 lit. "a" oraz art.135 oraz 152 i art. 200 p.o.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.