Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 96/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2009-03-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

III SA/Łd 96/09 POSTANOWIENIE Dnia 19 marca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanowił : odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

III SA/Łd 96/09

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. odmówiło W.J. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza Miasta U. z dnia [...] wydanej w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania rozgraniczeniowego. Powyższe postanowienie doręczono W. J. w dniu 29 grudnia 2008 r. (k. 6 – akta administracyjne organu II instancji). Strona została pouczona o prawie złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenia sprawy, w terminie 7 dni od daty otrzymania postanowienia.

W dniu 2 stycznia 2009 r. W.J. wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S..

Pismem z dnia 9 stycznia 2009 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. poinformowało stronę, iż w postanowieniu z dnia [...] zawarte zostało błędne pouczenie o możliwości wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zgodnie bowiem z treścią art. 52 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2000r. nr 98 poz. 1071)- zwany dalej Kpa., postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania jest ostateczne. Powyższe oznacza, iż stronie służy na nie środek zaskarżenia w postaci skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, za pośrednictwem organu, które je wydał. W związku z powyższym Samorządowe Kolegium Odwoławcze poinformowało skarżącego, że złożony przez niego wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nie będzie rozpatrywany, a od postanowienia z dnia [...] r. przysługuje mu prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi , w terminie 30 dni, od daty otrzymania niniejszego pisma. (pisma z dnia 9 stycznia 2009 r.).

Mając powyższe na uwadze W. J. wniósł w dniu 4 lutego 2009 r. (data nadania listu w Urzędzie Pocztowym U. – k. 4 akt sądowych) skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S.wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

Natomiast w myśl art. 58 § 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. wydane w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

Jak wynika z akt sprawy zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 29 grudnia 2008 r. (k. 6 – akta administracyjne organu II instancji). Zatem 30 dniowy termin przewidziany do wniesienia skargi do sądu administracyjnego rozpoczął swój bieg w dniu 30 grudnia 2008 r. i upłynął w dniu 28 stycznia 2009 r. Natomiast jak wcześniej wskazano W.J. wniósł skargę w dniu 4 lutego 2009 r. , a więc z uchybieniem terminu do jej wniesienia.

Przepis art. 112 Kpa., stanowi, iż błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia.

Bezspornym jest, iż w przedmiotowej sprawie uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło na skutek błędnego pouczenia zawartego w zaskarżonym postanowieniu, o przysługującym skarżącemu prawie złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Istotą regulacji art. 112 Kpa. jest zapewnienie ochrony interesu strony postępowania administracyjnego, która zastosowała się do błędnego pouczenia organu. Z jego treści można zatem wywieść wniosek, iż w przypadku gdy strona dokonała nieprawidłowej w danym stanie faktycznym czynności procesowej, stosując się do pouczenia organu nie zachodzi konieczność przywracania terminu do dokonania tej czynności. Zasada ta nie ma jednak zastosowania w odniesieniu do błędnego pouczenia o prawie złożenia skargi do sądu administracyjnego. Błędne pouczenie w tym zakresie nie wpływa na bieg terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, lecz może stanowić podstawę do jego przywrócenia. Wskazać należy bowiem, iż termin przewidziany w art. 53 § 1 p.p.s.a. jest terminem ustawowym i nie może być skracany ani przedłużany. Zatem późniejsze, ponowne prawidłowe pouczenie strony o przysługującym jej prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie może przedłużać tego terminu. Może natomiast stanowić podstawę przywrócenia terminu na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. (por. wyrok NSA z dnia 21 grudnia 2005 r., sygn. akt I OSK 271/05, LEX 188813; wyrok NSA w Warszawie z dnia 27 lutego 1998 r. , sygn. akt IV SA 792/96, LEX 45670).

Przenoszą powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy uznać należało, iż skarga W. J., pomimo błędnego pouczenia skarżącego o przysługujących mu prawach, wniesiona została po terminie. W związku z czym skarga ta podlega odrzuceniu. Jednakże skarżący może rozważyć możliwość skorzystania z przysługującego mu prawa złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, uregulowanego w art. 86 § 1 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skargę odrzucił.