Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 174/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-03-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art 125 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Wojewody Łódzkiego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 stycznia 2015 r., sygn. akt II SA/Łd 700/14 o zawieszeniu postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi E. M. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 13 stycznia 2015 r., sygn. akt II SA/Łd 700/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej WSA) w Łodzi zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne do czasu zakończenia postępowania rozgraniczeniowego w sprawie ze skargi E. M. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.

W uzasadnieniu postanowienia sąd I instancji wskazał, że decyzją z dnia [...] stycznia 2014 r. Nr [...] Starosta Tomaszowski zatwierdził projekt budowlany i udzielił I. i M. R. pozwolenia na nadbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z instalacjami i urządzeniami budowlanymi, zlokalizowanego na działce o nr ewid. [...] w miejscowości [...] w gminie [...].

Następnie zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 2014 r. Nr [...], znak: [...] Wojewoda Łódzki, po rozpatrzeniu odwołania E. M., utrzymał w mocy decyzję Starosty Tomaszowskiego z dnia [...] stycznia 2014 r.

W skardze do WSA w Łodzi na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia [...] maja 2014. Nr [...], znak: [...] E. M. zarzuciła naruszenie art. 75 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm., dalej K.p.a.), art. 77 § 1 K.p.a., art. 32 ust. 4 pkt 2, art. 34 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409, dalej uPb) oraz § 12 ust. 1 i § 13 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U Nr 75, poz. 690 ze zm.).

W odpowiedzi na skargę Wojewoda Łódzki wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie w dniu 13 stycznia 2015 r. E. M. złożyła pisma zawierające uzupełnienie skargi, wniosek o zwrot kosztów postępowania oraz wniosek o zawieszenie postępowania do czasu zakończenia postępowania rozgraniczeniowego. Do wniosku o zawieszenie postępowania załączyła m.in. postanowienie Wójta Gminy Rokiciny z dnia [...] października 2014 r., znak: [...] o wszczęciu postępowania rozgraniczeniowego między nieruchomością oznaczoną nr działki [...] położoną we wsi [...] stanowiącą jej własność a nieruchomościami sąsiednimi: działką nr [...] położoną we wsi [...] stanowiącą własność I. R., działką nr [...] położoną we wsi [...] stanowiącą własność Skarbu Państwa oraz działką nr [...] położoną we wsi [...] stanowiącą własność Powiatu Tomaszowskiego, wskazując jednocześnie, iż granica pomiędzy jej działką a działką nr [...] jest sporna. Uczestnicy postępowania I. i M. R. przyłączyli się do wniosku o zawieszenie postępowania.

Wskazując na powyższe sąd I instancji stwierdził, że ustalenie granic w wyniku postępowania rozgraniczeniowego będzie miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na nadbudowę budynku mieszkalnego na działce o nr ewid. [...] położonej w miejscowości [...], zwłaszcza wobec zarzutu skarżącej co do przebiegu granicy między nieruchomością stanowiącą jej własność a nieruchomością uczestników postępowania i stąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej Ppsa), postanowił zawiesić niniejsze postępowanie.

Zażalenie na ww. postanowienie wniósł Wojewoda Łódzki opierając je na następujących podstawach i zaskarżonemu postanowieniu zarzucając:

1. naruszenie przepisów postępowania w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególności art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 125 § 1 pkt 1 Ppsa poprzez przyjęcie przez sąd I instancji, że zachodzi przesłanka obligująca zawieszenie postępowania z uwagi na prejudycjalność innego toczącego się postępowania, którego wynik będzie miał wpływ na rozstrzygnięcie sprawy oraz ocenę, iż w konkretnej sprawie zachodzą szczególne okoliczności uzasadniające celowość wydania orzeczenia w tym przedmiocie – tj. na podstawie art. 174 pkt 2 Ppsa,

2. naruszenie przepisów postępowania w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególności art. 145 § 1 pkt 1 lit. c Ppsa poprzez przyjęcie, że sprawa przebiegu granicy pomiędzy działką nr [...] stanowiącą własność skarżącej, a działką nr [...] stanowiącą własność I. i M. R., ma wpływ na rozstrzygnięcie w sprawie wydania pozwolenia na budowę dla I. i M. R., a tym samym stanowi podstawę do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego w trybie art. 125 § 1 pkt 1 Ppsa.

Z uwagi na powyższe Wojewoda wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Łodzi.

W odpowiedzi na zażalenie skarżąca wniosła o jego oddalenie, wskazując że postanowienie WSA w Łodzi jest prawidłowe.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 Ppsa, Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W literaturze dotyczącej tego zagadnienia przyjęto stanowisko, iż regulacja powyższego przepisu dotyczy kwestii prejudycjalnej, czyli sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, będzie miało wpływ na wynik innego postępowania. Rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Jednakże zawieszenie postępowania powinno być uzasadnione również ze względów celowości, sprawiedliwości, jak również ekonomiki procesowej. (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz", Zakamycze 2005, s. 301-303).

Zawieszenie postępowania określone w art. 125 § 1 pkt 1 Ppsa ma charakter fakultatywny, bowiem ocena jego zasadności pozostawiona została uznaniu sądu, który wydając postanowienie w tej kwestii powinien rozważyć, czy w danym przypadku celowe jest wstrzymanie biegu sprawy (postanowienie NSA z dnia 16 maja 2013 r., sygn. akt II OZ 366/13). Fakultatywność zawieszenia nie oznacza jednak dowolności działania sądu w tej mierze. Omawiany przepis ma zastosowanie wówczas, gdy sąd orzekający nie jest władny samodzielnie rozstrzygnąć zagadnienia, jakie wyłoniło się lub powstało w toku postępowania sądowego. Dla sądu administracyjnego kwestią wstępną może być wyłącznie takie zagadnienie, którego rozstrzygnięcie jest niezbędne, aby sformułować wypowiedź czy zaskarżony akt jest zgodny z prawem. Skoro mamy zatem w niniejszej sprawie do czynienia z fakultatywnością zawieszenia, to w przeciwieństwie do zawieszenia obligatoryjnego oznacza to tym silniejszą konieczność wykazania rzeczywistego spełnienia się przesłanki zawieszenia postępowania. W rozpatrywanej sprawie natomiast sąd I instancji nie zbadał wystarczająco dokładnie okoliczności sprawy uzasadniających w jego ocenie zawieszenie postępowania. Nie wystarczy samo wskazanie czego dotyczy dane postępowanie administracyjne. Należało bowiem zbadać, czy wynik tego postępowania pozostaje w stosunku zależności z wynikiem postępowania prowadzonego w sprawie niniejszej w taki sposób, o jakim mowa w art. 125 § 1 pkt 1 Ppsa. Sąd I instancji natomiast, wymieniając te postępowanie rozgraniczeniowe i oceniając spełnienie przesłanki zawieszenia, odniósł się do niego zdawkowo, nie wyodrębniając konkretnych okoliczności, które zadecydowały o uznaniu go za prejudykat w stosunku do prowadzonego obecnie postępowania. Kopię wniosku o rozgraniczenie nieruchomości skarżąca okazała na rozprawie przed WSA w Łodzi, z którego wynika, że złożyła go do organu dopiero w dniu 29 września 2014 r., a więc już po wydaniu decyzji Wojewody Łódzkiego z dnia [...] maja 2014 r. utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji.

Sąd zauważa, że przedmiotem niniejszego postępowania jest decyzja z dnia [...] maja 2014 r. Nr [...], znak: [...] Wojewody Łódzkiego, którą utrzymano w mocy własną decyzję Starosty Tomaszowskiego z dnia [...] stycznia 2014 r. Nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą I. i M. R. pozwolenia na nadbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z instalacjami i urządzeniami budowlanymi, zlokalizowanego na działce o nr ewid. [...] w miejscowości [...] w gminie [...].

Sąd uznał, że wynik postępowania rozgraniczeniowego, a zarazem jego rozstrzygnięcie nie będzie stanowić tzw. kwestii prejudycjalnej od której zależeć będzie prowadzenie i wydanie rozstrzygnięcia w sprawie ze skargi E. M. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.

Wobec powyższego należy uznać, że przyjęcie przez WSA w Łodzi, iż wynik niniejszej sprawy będzie zależał od wyniku postępowania rozgraniczeniowego toczącego się przed Wójtem Gminy Rokiciny, jest nieprawidłowe.

Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 Ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.