Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1060/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2005-03-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Zarębska-Kobak /spr./ Sędziowie NSA Anna Lechowska AWSA Jolanta Ewa Wojtyna Protokolant: sekr. sąd. Maria Kołcz po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2004 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę oddala skargę


UZASADNIENIE

SA/Rz 1060/04

U Z A S A D N I E N I E

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] listopada 2004 r. Nr [...] po rozpoznaniu odwołania J. S. od decyzji Starosty [...] z dnia [...].10.2004 r. Nr [...] w sprawie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego oraz wydania dla J. W. pozwolenia na przebudowę lokalu mieszkalnego Nr 1 na sklep wielobranżowy oraz budowę schodów wejściowych na działce nr 2052/2 i 1366/2 obr [...] położonych w J. – utrzymał zaskarżoną decyzję mocy.

W podstawie prawnej rozstrzygnięcia powołał przepis art. 138 § 1 k.p.a. w zw. z art. 105 § 1 k.p.a.

W uzasadnieniu stwierdzone zostało, że organ I instancji po ponownym rozpatrzeniu sprawy z uwzględnieniem wytycznych zawartych w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 4 lipca 2003 r sygn. akt SA/Rz 1070/03 zawiadomił o toczącym się postępowaniu strony postępowania, które dotychczas nie brały udziału w sprawie co umożliwiło im zapoznanie się z aktami sprawy i wypowiedzeniu się co do zebranych dowodów .

Następnie organ I instancji ustalił, że J. W. uzyskała decyzję ostateczną w sprawie pozwolenia na użytkowanie sklepu wielobranżowego zlokalizowanego w przebudowanym lokalu nr 1 w budynku nr [...] przy ulicy K. w J., który to fakt potwierdza znajdująca się w aktach sprawy decyzja wydana przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2003 roku Nr [...].

W tym stanie faktycznym sprawy postępowanie objęte wnioskiem o wydania pozwolenia na przebudowę lokalu nr 1 przy ul. K. z przeznaczeniem na sklep wielobranżowy oraz budowę schodów wejściowych stało się bezprzedmiotowe i umorzenie postępowania znajduje wsparcie w art. 105 § 1 kpa.

Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodziła się J. S. i w odwołaniu do Wojewody [...] domagała się ponownie rozpatrzenia sprawy.

Zarzuciła, że roboty budowlane przy przebudowie w/w lokalu zostały wykonane samowolnie i tego rodzaju działanie inwestora nie powinno uzyskać aprobaty organu, w dalszej części odwołania podniosła zarzuty dotyczące decyzji wydanej w sprawie pozwolenia na użytkowanie spornego obiektu.

Rozpoznając sprawę w trybie odwoławczym Wojewoda przestawił tok postępowania przed organem I instancji wskazując, że roboty budowlane przy przebudowie lokalu mieszkalnego nr 1 w budynku nr [...] położonym przy ul. K. w J. z przeznaczeniem na sklep wielobranżowy oraz budowa schodów wejściowych na działkach nr ewid. 2052/2 i 1366/2 obr [...] zostały wykonane, który to fakt potwierdza decyzja ostateczna z dnia [...] grudnia 2003 roku wydana przez Państwowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...] w sprawie pozwolenia na użytkowanie w/w obiektu, zatem toczące się postępowanie w sprawie pozwolenia na przebudowę w/w lokalu oraz budowę schodów w sytuacji kiedy roboty te zostały wykonane stało się bezprzedmiotowe niezależnie od ferowanego w tej sprawy wyroku Sądu zapadłego w innym stanie faktycznym sprawy.

W ocenienie organu odwoławczego prowadzenie postępowania i wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę w przypadku kiedy objęty wnioskiem o wydanie takiego pozwolenia zakres robót budowlanych został wykonany byłoby rażącym naruszeniem prawa.

Zarzuty natomiast podniesione w odwołaniu co do decyzji w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie spornego obiektu wykraczają poza zakres tego postępowania, a nadto dotyczą postępowania prowadzonego przed organem nadzoru budowlanego.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżącą J. S. nie sprecyzowała kierunku weryfikacji zaskarżonej decyzji zarzuciła jej legalność.

W uzasadnieniu skargi podniosła argumentację jak w odwołaniu a nadto dodała, że uchylone decyzje wyrokiem Sądu w sprawie pozwolenia na wykonanie robót budowlanych w spornym obiekcie powodują, że wykonane roboty stanowią samowolę budowlaną i tego rodzaju działanie inwestora jest niezgodne z prawem budowlanym.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga jest nieuzasadniona.

Wyjaśnienia wymaga, że kontrola tegoż Sądu sprowadza się do badania zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej /art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1269/, przy czym Sąd ten z mocy art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 poz. 1270/ nie jest związany zarzutami ani wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach w granicach sprawy, której dotyczy skarga jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia /art. 135 ustawy/.

Przedmiotem skargi jest decyzja o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie wydania pozwolenia na przebudowę obiektu budowlanego wydana w oparciu o art. 105 § 1 k.p.a.

Decyzję o umorzeniu postępowania wydaje się gdy postępowanie z jakichkolwiek przyczyn stało się bezprzedmiotowe.

Umorzenie postępowania zamyka drogę do konkretyzacji praw i obowiązków stron oraz kończy bieg postępowania w określonej instancji administracyjnej tj. prowadzi do załatwienia sprawy w tzw. "inny sposób."

Przesłanki umorzenia postępowania powstają zawsze i tylko w konkretnej sprawie administracyjnej, dotyczą indywidualnie oznaczonej osoby i nie mogą być rozpatrywane w oderwaniu od konkretnej sprawy gdyż pojęcie bezprzedmiotowości postępowania odnosi się do sprawy w której ono się toczy.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia wówczas, gdy w sposób oczywisty organ stwierdzi brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpoznania /vide: wyrok NSA z dnia 18.04 sygn. akt SA/Ł 2424/94, publ. ONSA 1996, nr 2 poz. 8/.

Decyzja o umorzeniu postępowania nie rozstrzyga o materialno-prawnych uprawnieniach bądź obowiązkach natomiast wywierany przez nią skutek prawny jest taki, że nie ma przesłanek do orzekania co do istoty sprawy i kończy zawisłość sprawy w danej instancji.

Przekładając powyższe rozważania na istniejący stan faktyczny sprawy Sąd stwierdza, że organy orzekające w sprawie prawidłowo uznały, że rozpoznanie wniosku J. W. w przedmiocie pozwolenia na przebudowę spornego obiektu budowlanego i wydanie decyzji merytorycznej nie znajduje żadnego wsparcia w przepisach prawa budowlanego w sytuacji gdy roboty budowlane w całości zostały wykonane.

Wszczęte postępowanie w tej sprawie jako bezprzedmiotowe prawidłowo zostało umorzone , gdyż wydanie innej decyzji stanowiłoby rażące naruszenie przepisów wymienionych w rozdziale 4 Prawa budowlanego kwalifikujące ją z mocy art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. do stwierdzenia nieważności /vide; wyrok naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22.10.1998 r sygn. akt SA/Rz 1860/96 publ. Lex nr 43753/.

Wszelkie zarzuty składane przez skarżącą w sytuacji umorzenia tego postępowania nie znajdują uzasadnienia.

Ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jej wzruszenie skargę jako nieuzasadniona Sąd oddalił po myśli art. 151 P.p.s.a.