Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 32/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-03-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Zobowiązano ... i stwierdzono, że bezczynność miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa
Powołane przepisy: article: art. 149
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 39 i 36
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Dariusz Chaciński Sędziowie: Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) Protokolant referent stażysta Joanna Berbecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 marca 2016 r. sprawy ze skargi J. G., K. M., G. G. i J. G. na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość 1. zobowiązuje Prezydenta Miasta [...] do rozpatrzenia wniosku z dnia [...] kwietnia 2015 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ulicy [...] i ulicy [...], hip. "[...]", działka nr [...] i nr [...], rej. hip. [...] - w terminie trzech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta Miasta [...] na rzecz skarżących J.G., K. M., G. G. i J. G. solidarnie kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

J. G., G. G., K. M., J. G. pismem z dnia 1 grudnia 2015r. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta miasta W. w sprawie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną

w W. przy ul. [...] i [...] (działki nr [...] i [...]).

W skardze podnieśli, ze postępowanie w przedmiotowej sprawie toczy się od ponad 8 miesięcy i do dnia wniesienia skargi, sprawa nie została załatwiona przez organ poprzez wydanie decyzji.

Wskazali ponadto, że Wojewoda [...] w postanowieniu z dnia

[...] sierpnia 2015r. wyznaczył organowi termin do załatwienia sprawy (3 miesiące od daty doręczenia postanowienia), który też nie został dotrzymany.

W odpowiedzi na skargę Prezydent miasta W. wniósł o jej oddalenie

i wyjaśnił, że pismem z dnia 19 stycznia 2016r. pełnomocnik stron został poinformowany, że zgromadzony materiał dowodowy nie daje podstaw do wydania decyzji merytorycznie kończącej postępowanie i o przewidzianym terminie jej zakończenia na dzień 31 maja 2016r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej "ppsa", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje swym zakresem orzekanie

w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracji publicznej.

Skargę należało uznać za uzasadnioną, co skutkowało wydaniem przez Sąd wyroku zobowiązującego organ do rozpoznania wniosku z dnia 16 kwietnia 2015r.

o przyznanie odszkodowania za nieruchomość [...] położoną przy

ul. [...] i [...] (działki nr [...] i [...]) nr hip. [...]

w określonym terminie.

Stosownie do treści przepisu art. 35 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23) - dalej "kpa", organy administracji publicznej obowiązane są do załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki. Stosownie zaś do § 3 tego artykułu załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Przepis art. 36 § 1 kpa nakłada natomiast na organy administracji publicznej obowiązek zawiadomienia strony o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35, z podaniem przyczyny zwłoki oraz wskazania nowego terminu jej załatwienia.

Ponadto wskazać należy, że bezczynność organu administracji publicznej występuje nie tylko wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął, żadnych czynności w sprawie, ale również wtedy, gdy je podjął, lecz mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem decyzji lub Innego aktu administracyjnego.

Taka sytuacja mą miejsce w niniejszej sprawie. Rozpoznając wniosek

o odszkodowanie za wyżej opisaną nieruchomość, Prezydent miasta W. przekroczył terminy zakreślone w wyżej wskazanych przepisach. Jak wynika bowiem

z akt administracyjnych, od dnia złożenia wniosku do dnia wyrokowania, pomimo wyznaczenia przez Wojewodę [...] postanowieniem z dnia

[...] sierpnia 2015r. dodatkowego terminu na załatwienie niniejszej sprawy, Prezydent nie wydał rozstrzygnięcia w sprawie.

Powyższe uzasadnia uwzględnienie skargi na bezczynność Prezydenta miasta W., bowiem organ z nieuzasadnionych powodów nie rozpatrzył wniosku , czym naruszył postanowienia przepisu art. 35 § 1 i 3 kpa i korespondujący z nim art. 12

§ 1 i 2 kpa.

Uwzględniając skargę Sąd uznał, że w niniejszej sprawie bezczynność Prezydenta miasta W. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Organ podjął bowiem, czynności mające istotne znaczenie dla rozpoznania sprawy zwracając się do Archiwum Państwowego miasta W. o niezbędne dokumenty dotyczące przedmiotowej nieruchomości oraz do Biura Gospodarki Nieruchomościami miasta W. o przesłanie akt lokalizacyjnych oraz poinformował pełnomocnika skarżących o terminie zakończenia sprawy (31 maja 2016r.).

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd uznał, że termin 3 miesięcy, od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, do wydania decyzji jest terminem adekwatnym do czasu zakreślonego terminami wynikającymi z Kodeksu postępowania administracyjnego, niezbędnego do wszechstronnej i rzetelnej oceny całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego i załatwienia sprawy.

Z tych względów Sąd, na podstawie art. 149 § 1 ppsa orzekł, jak w wyroku.

O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 ppsa.