Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 645/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2017-06-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5 ustawy ppsa
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2017 r., nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] marca 2017 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] orzekającej o zatrzymaniu R. B. prawa jazdy kat. A, B, BE, C, CE, D, DF oraz nadaniu decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności.

W skardze na powyższą decyzję R. B. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł o wstrzymanie rygoru natychmiastowej wykonalności do czasu rozpoznania niniejszej skargi powołując się na art. 108 § 1 kpa, który w ocenie skarżącego został nadany pomimo nie zaistnienia przesłanek wymaganych powyższym przepisem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności - odnosząc się do zawartego w skardze wniosku skarżącego "o wstrzymanie rygoru natychmiastowej wykonalności" zaskarżonej decyzji -należy zauważyć, że uprawnienie takie przysługuje organowi odwoławczemu w postępowaniu administracyjnym stosownie do art. 135 k.p.a. - ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2016 r. poz. 23), nie zaś sądowi administracyjnemu. W postępowaniu przed sądem wniosek ten należało, więc potraktować jako żądanie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Oceniając, zatem powyższy wniosek skarżących zawarty we wniesionej skardze Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej zwanej jako "P.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek strony skarżącej wstrzymać wykonanie w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Jedną z przesłanek stanowiących podstawę dla wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest zatem niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, co oznacza możliwość wystąpienia takiej szkody, zarówno majątkowej jak i niemajątkowej, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego. Z kolei o drugiej z przesłanek, a więc o trudnych do odwrócenia skutkach zaskarżonego aktu lub czynności, mówić można tylko w odniesieniu do takich prawnych lub faktycznych następstw wydanego aktu, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Uprawdopodobnienie istnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, o których mowa powyżej, spoczywa na stronie skarżącej i nie może polegać na sformułowaniu w skardze samego wniosku i ogólnikowego uzasadnienia, ale winno wskazywać na konkretne, poważne skutki wykonania tego aktu, w tym przypadku orzeczenia o zatrzymaniu prawa jazdy. Wnioskodawca powinien wykazać, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje, wykonanie decyzji będzie powodować znaczną określona szkodę, bądź trudne do odwrócenia konkretne skutki.

W ocenie Sądu, skarżący nie wykazał, aby została spełniona którakolwiek z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a.

Argument, że posiadanie prawa jazdy jest niezbędne skarżącemu do prowadzenia działalności gospodarczej, bez wskazania i wykazania zależności pomiędzy prawidłowym prowadzeniem działalności, a posiadaniem prawa jazdy, nie pozwala uznać, że w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z uzasadnienia wniosku nie wynika, w jaki negatywny sposób zatrzymanie skarżącemu prawa jazdy wpłynie na jego działalność i jakie faktycznie skutki z tego tytułu zaistnieją.

Zdaniem Sądu, uwzględnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sprzeciwia się również charakter zawartego w niej rozstrzygnięcia. Zasadniczym bowiem celem zatrzymania dokumentu uprawniającego kierowcę do kierowania pojazdami jest wyeliminowanie z ruchu drogowego osób stwarzających potencjalne zagrożenie dla bezpieczeństwa w tym ruchu, a co się z tym wiąże ochrona pozostałych użytkowników drogi. Zaskarżone rozstrzygnięcie jest konsekwencją wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. o skierowanie skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami w ramach posiadanych uprawnień z powodu uzyskania 26 punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego. Tym bardziej, w takiej sprawie, żądanie wstrzymania wykonania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy powinno być podyktowane wyjątkowymi okolicznościami oraz powinno być należycie, szczegółowo uzasadnione przez wnioskodawcę. Te zaś nie zostały przez skarżącego przedstawione, jak też trudno je wywieść z akt sprawy.

Na marginesie podkreślić należy, że rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji nie jest uzależnione od oceny zasadności samej skargi. W postępowaniu o ochronę tymczasową, Sąd nie mógł badać legalności zaskarżonych decyzji.

Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.