Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SAB/Po 157/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2021-01-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 37
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
article: art. 58 ust. 1 pkt 6, art. 53 § 2b
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Grossmann Sędzia WSA Maciej Busz (spr.) Asesor sądowy WSA Maria Grzymisławska-Cybulska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 21 stycznia 2021 r. sprawy ze skargi P. P. na bezczynność [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w przedmiocie rozpoznania odwołania postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu kwotę [...]złotych ( [...] złotych) tytułem uiszczonego wypisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

P. P. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego wnosząc o :

1. na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku skarżącego w ciągu tygodnia od otrzymania akt sprawy z prawomocnym wyrokiem,

2. na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności,

3. na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa,

4. na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. wymierzenie organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. lub

5. na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. przyznanie od organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.,

6. na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a. rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym,

7. zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi wskazano, że w dniu [...] października 2020 roku skarżący złożył, za pośrednictwem Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P., odwołanie od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P..

Przedmiotem decyzji była odmowa udostępnienie informacji publicznej przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P..

Termin na rozpoznanie odwołanie w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej wynosi 14 dni i termin ten upłynął w dniu [...] listopada 2020 roku.

Organ (drugiej instancji) w ustawowym terminie odwołanie nie rozstrzygnął.

[...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny (dalej: "WPWIS") w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, względnie oddalenie.

W uzasadnieniu odpowiedzi wyjaśniono, że skarga wpłynęła do organu na skrzynkę podawczą w dniu [...] listopada 2020 r. P. P. w dniu [...] października 2020 r. za pośrednictwem Kancelarii Adwokackiej P.M. przekazał do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. (dalej: "PPIS") [...] podań o udostępnienie informacji publicznej.

Pismem z dnia [...] października 2020 r. PPIS w P. poinformował wnioskodawcę, iż w jego ocenie żądane informacje mają charakter informacji przetworzonej i zażądał wykazania, że uzyskanie tych informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego [zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001r o dostępie do informacji publicznej(Dz. U. z 2019 r. poz. 1429 ze zm., dalej jako u.d.i.p.).

W odpowiedzi wnioskujący (pismo z dnia [...] października 2020 r.) zakwestionował fakt zakwalifikowania przez organ żądanych przez niego danych do kategorii informacji przetworzonej i nie określił, iż przedmiotowe informacje są szczególnie istotne dla interesu publicznego.

PPIS w P. wydał decyzję z dnia [...] października 2020 r. nr: [...] odmawiającą udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu PPIS w P. wskazał, iż przedmiotowe informacje publiczne mają charakter informacji przetworzonych, a wnioskujący nie spełnił warunku podania, w jaki sposób żądane dane będą szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Skarżący skierował za pośrednictwem PPIS w P. do WPWIS odwołanie z dnia [...] października 2020 r. od w/w decyzji. Decyzja w przedmiotowej sprawie została wydana przez WPWIS organ w dniu [...] listopada 2020 r.

Skarżący we wniesionej skardze zarzucił organowi bezczynność w postępowaniu i wniósł na podstawie art. 53 § 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.), aby Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu: zobowiązał organ do rozpoznania wniosku skarżącego w ciągu tygodnia od otrzymania akt sprawy z prawomocnym wyrokiem, stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności, stwierdził, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, wymierzył organowi grzywnę w wysokości określonej w art. 154 §6 p.p.s.a., przyznał od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 §6 p.p.s.a. i zasądził od organu na rzecz skarżącego koszty postępowania.

Skarżący podniósł, iż termin na rozpoznanie odwołania w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej wynosi 14 dni i termin ten upłynął w dniu [...] listopada 2020 r. Zatem organ drugiej instancji w ustawowym terminie odwołania nie rozstrzygnął.

Odnosząc się do powyższego wskazano, że zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z przyczyn innych, niż wprost wskazane w poprzedzających punktach tego przepisu. Z kolei, zgodnie z art. 53 § 2 b ww. ustawy, skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W orzecznictwie przyjmuje się, że brak wniesienia ponaglenia czyni wniesienie skargi przedwczesnym i w konsekwencji skutkuje jej odrzuceniem. Podkreślić należy, że w niniejszej sprawie, skarżący nie wniósł do organu żadnego ponaglenia, co czyni wniosek o odrzucenie skargi zasadnym.

Odnosząc się z kolei do zarzutów skargi, wskazano, że w dniu [...] października 2020 r. na skrzynkę podawczą PPIS w P. wpłynęło odwołanie (z dnia [...].10.2020 r.) P. P. wniesione przez Kancelarię Adwokacką P. M. od decyzji z dnia [...] października 2020 r. nr: [...] dotyczącej odmowy udzielenia informacji publicznej.

Zgodnie z art. 133 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, ze zm., dalej k.p.a.) "Organ administracji publicznej, który wydał decyzję, obowiązany jest przesłać odwołanie wraz z aktami sprawy organowi odwoławczemu w terminie siedmiu dni od dnia, w którym otrzymał odwołanie, jeżeli w tym terminie nie wydał nowej decyzji w myśl art. 132. "

Przedmiotowe odwołanie PPIS w P. przekazał organowi odwoławczemu w dniu [...] października 2020 r., czyli z zachowaniem przysługującego terminu 7 dni. Zaznaczono, iż na skrzynkę podawczą organu wpłynęło za pośrednictwem PPIS w P. w postaci odrębnych plików [...] wniosków posegregowanych w [...] folderach. Część plików ([...]) została przesłana podwójnie, stąd, uwzględniając korektę, liczba wniosków, o które zwrócił się skarżący wynosi [...], a nie, jak wskazano w decyzji [...].

Na podstawie z art. 16 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1429 ze zm.) WPWIS przyjął, iż termin załatwienia niniejszej sprawy (licząc od dnia [...] października 2020 r.) przypadł na [...] listopada 2020 r. Wobec powyższego skarżący nieprawidłowo określił, iż termin rozpatrzenia odwołania upłynął [...] listopada 2020 r. (zwrócono uwagę, iż 14 dni należy liczyć od wpływu sprawy do danego organu).

WPWIS pismem z dnia [...] października 2020 r. nr: [...] (data nadania [...] listopada 2020 r.) poinformował skarżącego o możliwości wglądu do akt sprawy oraz wypowiedzenia się co do zebranych materiałów i dowodów w terminie 3 dni od daty dostarczenia niniejszego pisma.

Wyżej wymienione pismo zostało przekazane pocztą elektroniczną, zgodnie z art. 39 § 1 pkt 1 k.p.a. doręczenie pism następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumienia art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług, jeżeli strona lub inny uczestnik postępowania złoży podanie w formie dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą organu administracji publicznej.

WPWIS otrzymał potwierdzenie doręczenia pisma (w dniu [...] listopada 2020 r.). Skarżący nie skorzystał z przysługującego mu prawa, natomiast przekazał na skrzynkę podawczą tutejszej stacji (pismo z dnia [...] listopada 2020 r.) informację, iż w przypadku ustawy o dostępnie informacji publicznej nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.

Podsumowując, WPWIS stwierdził, iż argumenty podniesione w skardze nie zasługują na uwzględnienie i wnioskuje o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Na wstępie Sąd wskazuje, że instytucja skargi na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.) służy ochronie strony postępowania przez doprowadzenie do wydania przez organ rozstrzygnięcia w sprawie lub też służy zapobieżeniu nieuzasadnionemu przedłużaniu prowadzenia postępowania.

Stosownie bowiem do art. 149 § 1 p.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym od [...] sierpnia 2015 r.) sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 (albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a), zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo dokonania czynności (pkt 1) lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (pkt 2), a także stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (pkt 3). Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). W myśl art. 149 § 2 p.p.s.a. sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6.

Skarga w niniejszej sprawie dotyczy bezczynności [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w zakresie rozpoznania odwołania od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. z dnia [...] października 2020 r. nr: [...] odmawiającej udostępnienia informacji publicznej.

Należy wskazać, że tryb udostępniania informacji w całości reguluje ustawa o dostępie do informacji publicznej. Zawarte w niej odesłanie do przepisów kodeksu jest bardzo wąskie i dotyczy wyłącznie wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji i decyzji o umorzeniu postępowania (art. 16 ust. 2 u.d.i.p.). Stąd w sprawach z zakresu informacji publicznych nie może mieć zastosowania ta część art. 53 § 2b p.p.s.a. w którym mowa, że skarga na bezczynność lub przewlekłość "może być wniesiona (...) po wniesieniu ponaglenia". Przepis ten należy interpretować tak, że ponaglenie jest wymagane wtedy, gdy sprawa, której dotyczy skarga na bezczynność lub przewlekłość, prowadzona jest w oparciu o przepisy kodeksu postępowania administracyjnego lub przy ich zastosowaniu. (por. I OSK [...])

Ustawa o dostępie do informacji publicznej w kwestii procedury załatwiania wniosku o udostępnienie informacji publicznej w bardzo organicznym zakresie odsyła do przepisów kodeksu postępowania administracyjnego (zob. art. 16 ust. 2 u.d.i.p.), stanowiąc, że jedynie do decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej oraz decyzji o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji publicznej w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 u.d.i.p. mają zastosowanie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, a to oznacza wyłączenie stosowania kodeksu postępowania administracyjnego do etapów postępowania poprzedzających wydanie decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej lub umarzającej postępowanie w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 u.d.i.p., a także do postępowania, które finalizuje się udostępnieniem żądanej informacji publicznej. Użyte przez prawodawcę w art. 16 ust. 2 u.d.i.p. sformułowanie "do decyzji, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy kodeksu postępowania administracyjnego" oznacza nie tylko konieczność stosowania przepisów kodeksu postępowania administracyjnego odnoszących się expressis verbis do decyzji administracyjnej jako formy działania administracji (np. art. 107 § 1 k.p.a.), ale także nakaz stosowania przepisów kodeksu postępowania administracyjnego regulujących proces wydawania decyzji. Przepisy kodeksu postępowania administracyjnego znajdują zatem zastosowanie tylko wówczas, gdy tak stanowią przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej, gdyż to uregulowania tego aktu normatywnego decydują o trybie postępowania w tego rodzaju sprawach. Nie uchybia to jednak założeniu, że do postępowania w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej stosuje się jednak pewne ogólne zasady odnoszące się do postępowań administracyjnych. Na gruncie ustawy może dojść do uruchomienia postępowania o różnym charakterze, przy czym nie zawsze ma się do czynienia z postępowaniem w sprawie indywidualnej rozstrzyganej w drodze decyzji administracyjnej (art. 1 pkt 1 k.p.a.). Co więcej, tak kwalifikowane postępowanie jest wyjątkiem w tym zakresie. Pozytywne zakończenie postępowania wszczętego wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej nie następuje bowiem w ramach postępowania jurysdykcyjnego. Udostępnienie informacji publicznej jest czynnością materialno-techniczną i do tej czynności kodeks postępowania administracyjnego nie ma w ogóle zastosowania - informacja publiczna jest wtedy po prostu udostępniana bez potrzeby wydawania w takim przypadku decyzji administracyjnej o udostępnieniu informacji publicznej.

Powyższe koresponduje z założeniem wyrażonym w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] stycznia 2014 r. (I OSK [...]), że przepisy kodeksu postępowania administracyjnego (art. 37 § 1) nie mają zastosowania w sprawach dostępu do informacji publicznej, jednak poza wąskim zakresem odnoszącym się do decyzji odmownej i umarzającej postępowanie.

W myśl art. 16 ust. 2 pkt 1 u.d.i.p. odwołanie od decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej oraz decyzji o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji publicznej w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 u.d.i.p. rozpoznaje się w terminie 14 dni. Postępowanie odwoławcze zainicjowane środkiem zaskarżenia wniesionym przez stronę od decyzji, o której mowa w art. 16 ust. 1 u.d.i.p., toczy się według reguł określonych w kodeksie postępowania administracyjnego, z uwzględnieniem regulacji art. 16 ust. 2 u.d.i.p. Przepis ten nie ogranicza prawa strony do skorzystania z art. 37 k.p.a. Ustawodawca nie zastrzegł w art. 16 ust. 2 u.d.i.p., że przepisy kodeksu postępowania administracyjnego - na etapie postępowania odwoławczego - stosuje się "odpowiednio". Tym samym znajdują one bezpośrednie zastosowanie (por. wyrok NSA z dnia [...] listopada 2014 r., I OSK [...]).

Brakuje zatem przepisu, który wyłączałby obowiązek stosowania art. 37 k.p.a., gdy toczy się już postępowanie odwoławcze (administracyjne) dotyczące decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej. Kwestie odmowy udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenia postępowania o udostępnienie informacji publicznej są sprawami, o których mowa w art. 37 § 1 k.p.a., rozstrzyganymi w drodze decyzji administracyjnej.

Zgodnie z orzecznictwem sądowoadministracyjnym w przypadku bezczynności przy udzielaniu informacji publicznej przepis art. 37 k.p.a. nie znajduje zastosowania; dotyczy ono jednak etapu rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej, gdy nie toczy się jurysdykcyjne postępowanie administracyjne, lecz postępowanie oparte wyłącznie na przepisach ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wynika to z tego, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej nie wszczyna postępowania administracyjnego. W sytuacji jednak, gdy organ wyda decyzję administracyjną o odmowie udostępnienia informacji publicznej zapada ona w ramach postępowania administracyjnego i taki też charakter ma postępowanie odwoławcze od niej. Gdyby zaś wolą racjonalnego ustawodawcy było, aby nie wnosić wezwania na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. w postępowaniu odwoławczym, to dałby temu wyraz w ustawie o dostępie do informacji publicznej, czego nie uczynił. (por. I OSK [...]).

Postępowania odwoławcze od decyzji organu pierwszej instancji o odmowie udostępnienia informacji publicznej, toczy się na podstawie bezpośrednio stosowanych przepisów k.p.a. Znajduje zatem w nim zastosowanie także art. 37 § 1 k.p.a. Przedmiotem tego postępowania nie jest już bowiem kwestia dokonania czynności materialno-technicznej udostępnienia informacji publicznej, lecz sprawa odmowy udostępnienia informacji publicznej w drodze decyzji administracyjnej, w której stosuje się przepisy k.p.a. Jak bowiem zauważa się w orzecznictwie "ustawa o dostępie do informacji publicznej odsyła do przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego jedynie w art. 16 ust. 2, a więc należy wyłączyć stosowanie przepisów tego Kodeksu do faz poprzedzających wydanie decyzji w sprawie odmowy udostępniania informacji lub umorzenia postępowania i postępowania w pozostałym zakresie, w którym nie wydaje się decyzji" (wyrok NSA z dnia [...] kwietnia 2014 r., I OSK [...]; wyrok NSA z dnia [...] kwietnia 2014 r., I OSK [...]; wyrok NSA z dnia [...] października 2014 r., I OSK [...]; postanowienie NSA z dnia [...] lipca 2015 r., I OSK [...]; wyrok NSA z dnia [...] kwietnia 2016 r., I OSK [...]; postanowienie NSA z dnia [...] kwietnia 2016 r., I OSK [...]; por. wyrok NSA z dnia [...] listopada 2013 r., I OSK [...]; wyrok NSA z dnia [...] września 2015 r., I OSK [...]; wyrok NSA z dnia [...] stycznia 2016 r., I OSK [...]; wyrok NSA z dnia [...] kwietnia 2016 r., I OSK [...]), wobec czego - a contrario - do faz po wydaniu decyzji przez organ pierwszej instancji należy stosować przepisy k.p.a., w tym jego art. 37 § 1.

Aktualnie obowiązujący art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Wyczerpanie przysługującego stronie środka zaskarżenia w trybie przewidzianym w art. 37 § 1 k.p.a. przez jego wniesienie (do właściwego organu) stanowi warunek dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ (art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a.). Warunek ten będzie spełniony niezależnie od stanowiska zajętego przez właściwy organ, do którego skierowano ponaglenie. Wobec tego nie ma żadnego znaczenia, jaki okres upłynął pomiędzy złożeniem ponaglenia a wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, gdyż w odniesieniu do tych skarg takiego wymogu nie przewidują przepisy normujące postępowanie sądowoadministracyjne. Jak już wspomniano, warunkiem tym jest samo wniesienie środka zaskarżenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. (por. postanowienie NSA z dnia [...] listopada 2013 r. sygn. akt II OSK [...], dostępny na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl). Innymi słowy, tego rodzaju skarga może być wniesiona do sądu w każdym czasie, po uprzednim wniesieniu ponaglenia do organu wyższego stopnia (por. stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego w wyroku z dnia [...] czerwca 2016 r. sygn. akt II OSK [...] dostępny na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl).

Jeżeli więc strona skarżąca przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego mu środka zaskarżenia, to skarga w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. podlega odrzuceniu.

W przypadku bezczynności organu strona przed wniesieniem skargi zobowiązana jest wyczerpać środek zaskarżenia przewidziany przepisem art. 37 k.p.a. Przepis ten aktualnie stanowi w § 1 że stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); względnie jeżeli postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). W § 3 tego artykułu określono, że ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; względnie do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia.

Z powołanych wyżej przepisów wynika zatem, że wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność, czy przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. Brak ponaglenia czyni skargę niedopuszczalną.

Jak wnika z odpowiedzi na skargę oraz nadesłanych akt sprawy P. P. przed wniesieniem niniejszej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, nie złożył ponaglenia na bezczynność WPWIS. Powyższej okoliczności nie wykazał również skarżący.

W związku z powyższym Sąd uznał, że wniesienie skargi było niedopuszczalne i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł o jej odrzuceniu. O zwrocie uiszczonego przez skarżącego wpisu sądowego Sąd orzekł w myśl art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Na marginesie jedynie Sąd wskazuje, że zgodnie z art. 16 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej w przypadku wydania decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej (zatem także w przypadku prowadzenia postępowania odwoławczego od takiej decyzji), stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że: odwołanie od decyzji rozpoznaje się w terminie 14 dni. Sąd uznał, że skoro organ odwoławczy otrzymał odwołanie od organu I instancji w dniu [...] października 2020 r., to wydając przedmiotową decyzję w dniu [...] listopada 2020 r. nie dopuścił się bezczynności i zmieścił się w ww. terminie.