Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 20/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-02-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 w zw. z art. 193
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 6 lutego 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku J. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej J.S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 września 2018 r., sygn. akt III SA/Gd 525/18 w sprawie ze skargi J.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie uznania zaliczki alimentacyjnej za nienależnie pobraną oraz zobowiązania do jej zwrotu postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 27 września 2018 r. oddalił skargę J.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia [...] maja 2018 r. w przedmiocie uznania zaliczki alimentacyjnej za nienależnie pobraną oraz zobowiązania do jej zwrotu.

Skarżąca złożyła skargę kasacyjną od powyższego wyroku, wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając złożony wniosek, skarżąca kasacyjnie wskazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji narazi ją na nieuzasadnioną stratę finansową i będzie miało negatywny wpływ na możliwości finansowe jej i małoletnich dzieci.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Kompetencja Naczelnego Sądu Administracyjnego do wstrzymania wykonania aktu lub czynności została uregulowana w art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej jako p.p.s.a.). Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z cytowanego przepisu wynika, iż warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku jej wykonania. Możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. nie oznacza jednak, że sąd jest zobligowany w każdym przypadku – niezależnie od okoliczności sprawy – uwzględnić wniosek strony skarżącej. Wniesienie skargi (skargi kasacyjnej) nie pociąga za sobą automatycznego skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zależy od oceny sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie (por. T.Woś [w:] T.Woś, H.Knysiak-Molczyk, M.Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2008, s. 335 i n.). Wykazanie zaistnienia przynajmniej jednej ze wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanek spoczywa na wnioskodawcy. Oznacza to występującą po jego stronie konieczność przywołania konkretnych okoliczności wskazujących na to, że wykonanie decyzji spowoduje w stosunku do strony niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i przytoczenia okoliczności uzasadniających to żądanie wraz z informacjami, które mogą to żądanie uprawdopodobnić. Przy czym pojęcie wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć

w taki sposób, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Trudne do odwrócenia skutki to z kolei takie prawne lub faktyczne skutki, które – raz zaistniałe – powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.

Odnosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że przedmiotowy wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługiwał na uwzględnienie. Skarżąca kasacyjnie w sposób bowiem bardzo ogólnikowy wskazała na ewentualne negatywne skutki wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, iż będzie ono miało wpływ na możliwości finansowe rodziny, jak też narazi ją na nieuzasadnioną stratę finansową. Takie uzasadnienie żądania zastosowania tzw. ochrony tymczasowej nie stanowi w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wykazania zaistnienia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżąca kasacyjnie nie powołała się na żadne konkretne okoliczności, jak też nie przedstawiła żadnych dokumentów, na podstawie których Sąd mógłby ocenić sytuację materialną i finansową jej rodziny i w tym kontekście zbadać, czy wykonanie zaskarżonej decyzji orzekającej o zwrocie nienależenie pobranej zaliczki alimentacyjnej w kwocie [...] zł może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki.

Na marginesie należy tylko zauważyć, że jak wynika z akt sprawy, skarżąca również na etapie postępowania przed Sąd I instancji występowała z wnioskiem

o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 30 lipca 2018 r. Sąd ten odmówił skarżącej uwzględnienia powyższego wniosku, wskazując na potrzebę szczegółowego uzasadnienia żądania opartego o treść art. 61 § 3 p.p.s.a. Powyższe postanowienie nie zostało zakwestionowane przez strony postępowania. Ponownie składając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, skarżąca kasacyjnie miała więc pełną świadomość i wiedzę o tym, jak należy go poprawnie sformułować, tym bardziej, że jest obecnie reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika.

Z tych względów i na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.