Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt SA/Bk 1341/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2004-01-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 622  Instytucje ubezpieczeniowe i działalność ubezpieczeniowa
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Powołane przepisy: article: art. 306 b par. 1
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA J. Lewkowicz (spr.), Sędzia NSA J. Orzel, Asesor sądowy W. Stachurski, Protokolant A. Ziniewicz, po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2004 r. sprawy ze skargi Z. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] września 2003 r. Nr [...] w przedmiocie wydania zaświadczenia o wysokości składek na ubezpieczenie emerytalne rolników pobrane w latach 1977-1982 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. orzeka, że uchylone postanowienie nie podlega wykonaniu.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 14.08.2003 r. Z. R. zwrócił się do Burmistrza Miasta Z. o wydanie zaświadczenia o opłacaniu składek na ubezpieczenie społeczne dla KRUS za lata 1976 do 1982 podając, że posiadał gospodarstwo rolne w Z. i opłacał "narzucone przymusowo" składki.

Pismem z dnia 22.08.2003 r. Burmistrz Miasta Z. poinformował stronę, że składka na Fundusz Emerytalny Rolników weszła w życie 1 lipca 1977 r.

i że urząd nie posiada dokumentów dotyczących wymiaru i poboru składki za lata od 1 lipca 1977 r. do 1982 r. W dokumentach urząd posiada jedynie kartę ewidencyjną wymiaru i poboru składki za 1985 r.

Nie godząc się ze stanowiskiem organu Z. R. złożył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. odwołanie podnosząc, że składki na Fundusz Emerytalny Rolników opłacał wraz z podatkiem, a urząd tłumaczy, iż nie posiada dokumentów, które "poszły na przemiał".

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. potraktowało pismo Burmistrza Miasta Z. jako postanowienie, a odwołanie strony jako zażalenie i postanowieniem z dnia [...].09.2003 r. utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji. Organ odwoławczy w uzasadnieniu postanowienia przytoczył stanowisko organu I instancji zawarte przez ten organ w piśmie skierowanym do organu odwoławczego po wniesieniu przez stronę "odwołania", a następnie stwierdził, że skoro Burmistrz Miasta Z. nie posiada danych, które potwierdziłyby fakt wpłaty składek na FER w latach 1977-1982, to tym samym stanowisko Burmistrza jest zgodne z art. 306 b) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.

W skardze do Sądu Z. R. ponownie podał, że składki płacone były obowiązkowo, na gospodarstwo posiada akt własności, a urząd tłumaczy się , że nie posiada dokumentów, że "poszły one na przemiał".

Organ administracyjny wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie z uwagi na niewyjaśnienie sprawy, nie zebranie niezbędnego do rozpatrzenia żądania strony materiału dowodowego. Nie ma wątpliwości, że skarżący ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu faktów dotyczących opłacania składek na Fundusz Emerytury Rolników (art. 306 a) §1 pkt 2 ustawy – Ordynacja podatkowa). W takich przypadkach, stosownie do treści art. 306 b) §1 Ordynacji podatkowej, organ jest obowiązany wydać zaświadczenie, jeżeli chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów lub z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. W myśl §2 tego przepisu organ podatkowy, przed wydaniem zaświadczenia, może przeprowadzić

w niezbędnym zakresie postępowanie wyjaśniające.

Odmowa wydania zaświadczenia lub zaświadczenia o żądanej treści następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie – art. 306 c).

Burmistrz Miasta Z. nie wydał postanowienia, a jedynie pismem stwierdził, że nie posiada dokumentów odnośnie wymiaru i poboru składki za lata od 1 lipca 1977 do 1982 roku. Z pisma organu nic więcej nie wynika.

Stosownie do przepisu art. 306 k) Ordynacji podatkowej, w sprawach nieuregulowanych w art. 306 a) - 306 i) należy stosować odpowiednio przepisy rozdziałów 1-6, 8-12, 14, 16 oraz 23 działu IV. Oznacza to, że organ ma między innymi obowiązek stosować przepisy zawarte w zasadach ogólnych, podejmować niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, zapewnić stronie czynny udział w postępowaniu (art. 122, art. 123 Ordynacji podatkowej), dopuścić jako dowód wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy

(art. 180 § 1).

Organ odwoławczy w uzasadnieniu postanowienia przytoczył pogląd organu I instancji zawarty nie w rozstrzygnięciu tego organu lecz w piśmie

z 11.09.2003 r. Pismo takie nie może zastąpić postanowienia.

Fundusz Emerytalny Rolników utworzony został ustawą z dnia 27 października 1977 r. o zaopatrzeniu emerytalnym oraz innych świadczeniach dla rolników i ich rodzin (Dz.U. Nr 32 poz. 140). Na podstawie art. 42 ustawy Rada Ministrów wydała w dniu 9 grudnia 1977 r. rozporządzenie w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym oraz innych świadczeniach dla rolników i ich rodzin (Dz.U. Nr 37, poz.166). W myśl § 27 ust. 1 rozporządzenia podstawę wymiaru składki oraz wysokość składki ustala w drodze decyzji naczelnik gminy.

Z zaskarżonego postanowienia nie wynika, jaka jest przyczyna braku dokumentów niezbędnych do wydania stronie stosownego zaświadczenia. Brak też ustosunkowania się organów do twierdzenia strony, że "dokumenty poszły na przemiał".

Z tych wszystkich powodów Sąd na mocy art. 145§1 pkt 1c) i art. 152 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji.