Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1928/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-09-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6535 Odpowiedzialność za naruszenie dyscypliny finansów publicznych
Hasła tematyczne: Finanse publiczne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Renata Nawrot (spr.), Sędzia WSA - Dariusz Czarkowski, Sędzia WSA - Andrzej Kania, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 września 2021 r. sprawy ze skargi A. J. na orzeczenie Głównej Komisji Orzekającej w Sprawach o Naruszenie Dyscypliny Finansów Publicznych z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie naruszenia dyscypliny finansów publicznych oddala skargę


UZASADNIENIE

1. Zaskarżonym rozstrzygnięciem nr [...] z dnia

[...] grudnia 2020 r. Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa poinformowała A. w L. o odmowie przyznania pomocy w ramach działania 5.4 "Przetwarzanie produktów rybołówstwa

i akwakultury", o którym mowa w art. 69 ust. 3 rozporządzenia nr 508/2014 w ramach Priorytetu 5. "Wspieranie obrotu i przetwarzania" zawartego w Programie Operacyjnym "Rybactwo i Morze".

2. Kontrolowane rozstrzygnięcie zostało wydane w następujących okolicznościach.

2.1. A. w L. (dalej: strona skarżąca lub spółka) 1 września 2020 r. złożyła w Agencji Restrukturyzacji

i Modernizacji Rolnictwa wniosek o dofinansowanie na operację w zakresie działania 5.4 "Przetwarzanie produktów rybołówstwa i akwakultury", o którym mowa w art. 69 ust. 3 rozporządzenia nr 508/2014 w ramach Priorytetu 5. "Wspieranie obrotu

i przetwarzania" zawartego w Programie Operacyjnym "Rybactwo i Morze".

2.2. Pismem z 20 listopada 2020 r. Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: ARiMR lub organ) – na podstawie § 34 ust. 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 21 listopada 2016 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty i zwrotu pomocy finansowej

na realizację operacji w ramach Priorytetu 5. Wspieranie obrotu i przetwarzania, zawartego w Programie Operacyjnym "Rybactwo i Morze" (Dz. U. poz. 1965, ze zm.; dalej: rozporządzenie MGMiŻŚ) – wezwała Spółkę do usunięcia braków lub złożenia wyjaśnień w zakresie opisanym w wezwaniu. W wezwaniu ARiMR zwróciła się m.in.

o przesłanie prawidłowo wypełnionego oświadczenia podmiotu ubiegającego się

o przyznanie pomocy o wielkości przedsiębiorstwa wraz z załącznikami, sprawozdania skonsolidowanego grupy kapitałowej A. H. Sp. z o.o. za lata 2018 i 2019 wraz z raportem z przeprowadzonej oceny sprawozdania przez biegłego rewidenta, wskazanych przez organ dokumentów dotyczących E. i E. oświadczenia podmiotu ubiegającego się o przyznanie pomocy

o wielkości przedsiębiorstwa A. wnioskodawcy 100%, podmiotów powiązanych 100%: A. E. sp. z o.o., S.., A. H. Sp. z o.o., E., a ponadto E. oraz innych podmiotów powiązanych/partnerskich.

2.3. Przy piśmie z 1 grudnia 2020 r. Spółka przesłała dodatkowe dokumenty oraz wyjaśnienia związane z powyższym wezwaniem organu.

2.4. Zaskarżonym rozstrzygnięciem zawartym w piśmie z [...] grudnia 2020 r. ARiMR poinformowała Spółkę o odmowie przyznania pomocy na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 10 lipca 2015 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego (Dz. U.

z 2020 r. poz. 251, ze zm.; dalej: ustawa EFMiR) oraz § 26 ust. 1 w powiązaniu

z § 34 ust. 3 rozporządzenia MGMIŻŚ.

2.4.1. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ podał, że zgodnie z § 26 ust. 1 rozporządzenia MGMiŹŚ, pomoc finansową przyznaje się podmiotowi będącemu mikro, małym lub średnim przedsiębiorstwem (MŚP) w rozumieniu zalecenia 2003/361/WE, który prowadzi działalność w zakresie przetwarzania produktów rybnych lub chowu lub hodowli ryb. Organ zwrócił również uwagę, że zgodnie z § 34 ust. 3 tego rozporządzenia, w przypadku, gdy wnioskodawca pomimo wezwania nie usunął braków lub nie złożył wyjaśnień w wyznaczonym terminie, ARiMR kieruje do niego ponowne wezwanie do usunięcia braków lub złożenia wyjaśnień chyba, że zachodzą niebudzące wątpliwości przesłanki do nieprzyznania pomocy.

2.4.2. Na podstawie dokumentów przekazanych organowi przez Spółkę ustalono,

że zarówno skumulowany roczny obrót jak i skumulowana roczna suma bilansowana Spółki w latach 2018-2019 przeliczona na euro według średniego kursu ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w ostatnim dniu roku obrotowego przekracza 50 mln EUR (roczny obrót) oraz 43 mln EUR (roczna suma bilansowa). Organ podkreślił, że pułap finansowy dla przedsiębiorstwa MSP został przekroczony. W oświadczeniu podmiotu ubiegającego się o przyznanie pomocy o wielkości przedsiębiorstwa, Spółka poinformowała organ, że: roczny obrót (na koniec roku obrotowego) w 2018 r. wyniósł 63.120.557,83 EUR, a w 2019 r. wyniósł 104.106.567,42 EUR. Z kolei roczna suma bilansowa w 2018 r. opiewała na kwotę 51.352.661,20 EUR, zaś w 2019 r.: 57.169.685,65 EUR. ARiMR stwierdziła dodatkowo, że w powyższym dokumencie nie wykazano wszystkich danych finansowych oraz wielkości zatrudnienia podmiotów wskazanych w tym oświadczeniu zgodnie z dostarczonymi sprawozdaniami finansowymi oraz ZUS DRA za lata 2018-2019, jednakże korekta oświadczenia

i zwiększenie ww. danych nie ma wpływu na rozstrzygnięcie w sprawie.

Na tej podstawie ARiMR uznała, że Spółka nie kwalifikuje się do podmiotów będących mikro, małym lub średnim przedsiębiorstwem w rozumieniu zalecenia 2003/361/WE,

co jest jednoznaczne z niespełnieniem kryterium dostępu, określonego w § 26 ust. 1 rozporządzenia MGMiŻŚ. Ustalenie to stanowi podstawę nieprzyznania pomocy.

3. Pismem z 28 stycznia 2021 r. Spółka skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższe rozstrzygnięcie. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w szczególności

art. 16 ust. 1 ustawy EFMiR oraz § 26 ust. 1 rozporządzenia MGMiŻŚ, poprzez błędne ustalenie, że skarżąca Spółka nie jest średnim przedsiębiorstwem w rozumieniu zalecenia 2003/361/WE, które prowadzi działalność w zakresie przetwarzania produktów rybnych.

3.1. W uzasadnieniu skargi podano, że nie chcąc narazić się na zarzut nieusunięcia braków i wyłącznie w celu zadośćuczynienia wezwaniu organu, Spółka w dobrej wierze wpisała do oświadczenia podmiotu ubiegającego się o przyznanie pomocy o wielkości przedsiębiorstwa żądane dane, "chociaż jest i była przekonana o tym, że organ błędnie zinterpretował przepisy ww. zalecenia Komisji z 6 maja 2003 r. (2003/261/WE)

w szczególności art. 6 ust. 2-4 zalecenia, poprzez zsumowanie 100% danych o licznie osób zatrudnionych oraz kwot rocznego obrotu i rocznej sumy bilansowej powiązanych przedsiębiorstwa". Spółka podkreśliła, że łącznie z wnioskiem o dofinansowanie złożyła pismo z 1 września 2020 r. wraz ze skonsolidowanymi sprawozdaniami finansowymi,

w którym wyjaśniła, że status przedsiębiorstwa ustalono na podstawie art. 6 ust. 2 zalecenia Komisji 2003/361/WE, ponieważ formularz oświadczenia podmiotu ubiegającego się o przyznanie pomocy o wielkości przedsiębiorstwa nie przewiduje przypadku sporządzania sprawozdania skonsolidowanego. Spółka podała,

że w skonsolidowanych sprawozdaniach finansowych A. H. sp. z o.o. zostały ujęte dane następujących podmiotów powiązanych: A. E. sp. z o.o., A., E. oraz E., która z dniem 110 marca 2019 r. połączyła się z A. (przejęcie). Zdaniem strony skarżącej do określenia kwot rocznego obrotu i rocznej sumy bilansowej należy przyjąć dane z ww. sprawozdań skonsolidowanych, tj. w zakresie rocznego obrotu (na koniec roku obrotowego): 46.694.899,20 EUR w 2018 r. i 77.620.377,29 EUR w 2019 r.,

a w zakresie rocznej sumy bilansowej: 32.649.763,11 EUR w 2018 r. oraz 38.201.655,80 EUR w 2019 r.

3.2. Następnie skarżąca spółka podała, że między nią a S. sp. z o.o. zachodzą powiązania przez S. G., a ponadto między nią a H. zachodzą powiązania związane z tym, że 14 października 2019 r. nabyła 50% udziałów w tym przedsiębiorstwie. W związku z tym, dane te kształtują się w ten sposób, że w zakresie rocznego obrotu (na koniec roku obrotowego): 46.694.899,20 + 5.465,70 = 46.700.364,90 (EUR) w 2018 r. i 77.620.377,29 + 2.739.346,82 + 2.650.800,23 = 83.010.524,33 (EUR) w 2019 r., a w zakresie rocznej sumy bilansowej: 32.649.763,11 + 2.601.131,07 = 35.250.894,18 (EUR) w 2018 r. oraz 38.201.655,80 + 4.605.787,36 + 2.775.046,71 = 45.582.489,87 (EUR) w 2019 r. Zdaniem skarżącej spółki oznacza to, że z dokumentów załączonych do wniosku wynika, że zarówno roczny obrót, jak i roczna suma bilansowa spółki w latach

2018-2019, przeliczona na euro, nie przekroczyła pułapów finansowych

dla przedsiębiorstw z kategorii MSP, tj. 50 mln EUR rocznego obrotu oraz 43 mln EUR rocznej sumy bilansowej. W skardze wyjaśniono również, że liczba osób zatrudnionych w powiązanych przedsiębiorstwach nie przekroczyła 250. Zdaniem autora skargi, wniosek spółki był kompletny i prawidłowo złożony oraz spełnia warunki określone

w obowiązujących przepisach.

3.1. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Organ podkreślił, że dane finansowe, które stanowiły podstawę do uznania, że strona skarżąca nie może być zakwalifikowana jako podmiot z kategorii MŚP nie wynikały z sumowań czy też kumulacji danych finansowych przedsiębiorstw powiązanych ze skarżącą spółką, ale wynikały wprost z oświadczenia złożonego przez skarżącą spółkę. Podkreślono, że ARiMR nie narzucała skarżącej spółce przekazania danych finansowych w takim ujęciu, że nie jest podmiotem uprawnionym do otrzymania dofinansowania. W odpowiedzi na skargę wyjaśniono,

że na etapie oceny dokumentacji aplikacyjnej, dane finansowe podane przez spółkę przekraczały pułapy określone w zaleceniu 2003/361/WE. W dokumentacji przekazanej z wnioskiem o dofinansowanie Spółka nie wykazała wszystkich danych finansowych: strona skarżąca nie przekazała wówczas informacji na temat przedsiębiorstwa S. sp. z o.o. oraz H.. ARiMR wskazała ponadto, że dane finansowe podane w skardze odbiegają w sposób znaczny od danych podanych w toku postępowania administracyjnego. Organ podkreślił, że także i dane podane w skardze przekraczają pułapy finansowe za rok 2019 przez przekroczenie kwoty 50 mln EUR rocznego obrotu oraz kwoty 43 mln EUR rocznej sumy bilansowej. Kwoty te nie przekraczają ww. pułapów tylko w odniesieniu do roku 2018.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

4. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami

a organami administracji rządowej. Kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.; dalej: p.p.s.a.), sąd rozstrzyga

w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.

4.1. Kontrola sądowa przeprowadzona w oparciu o wskazane wyżej kryteria

nie wykazała, aby zaskarżone rozstrzygnięcie wydano z naruszeniem prawa, uzasadniającym jego uchylenie.

5. Rozpoznając sprawę, Sąd wziął pod uwagę, że kontrolowane postępowanie było prowadzone w warunkach określonych w art. 15 ust. 3 ustawy EFMiR. Przepis ten stanowi, że do postępowań w sprawach przyznawania pomocy stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.) dotyczące właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt,

a także skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie

z art. 15 ust. 1 ustawy EFMiR, w postępowaniu w sprawie przyznawania pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych

i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział

w każdym stadium postępowania. Strony oraz inne osoby uczestniczące

w postępowaniu, o którym mowa w ust. 1, są obowiązane przedstawiać dowody oraz składać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne (art. 15 ust. 2 ustawy EFMiR).

5.1. Z przytoczonych przepisów wynika, że kontrolowane postępowanie nie jest standardowym (ogólnym) postępowaniem administracyjnym, ale procedurą szczególną. Porównanie regulacji dotyczących postępowania w sprawie przyznania pomocy

z zasadami ogólnymi wymienionymi w k.p.a. wskazuje, że ustawodawca w omawianej kategorii spraw uczynił pewien wyjątek od zasady inkwizycyjności wyrażonej w art. 7 k.p.a. Zgodnie z tą zasadą organy administracji publicznej, w toku postępowania podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego.

W przypadku takich procedur jak kontrolowana, obowiązek ten został ograniczony jedynie do wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Przy czym chodzi tu przede wszystkim o dowody wskazane we wniosku oraz innych dokumentach dołączonych przez wnioskodawcę i ewentualnie innych uczestników postępowania. Organy administracji publicznej nie mają natomiast obowiązku działania z urzędu w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego (por. wyrok NSA z 10 lutego 2020 r. o sygn. akt I GSK 1263/19, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Należy jednocześnie podkreślić,

że przekazanie przez ustawodawcę inicjatywy dowodowej na rzecz wnioskodawcy

nie pozbawia organu prawa dokonywania kontroli wniosków (por. wyrok NSA

z 17 kwietnia 2020 r., sygn. akt I GSK 443/20, LEX nr 3012420). W szczególności, organ prowadzący postępowanie takie, jak kontrolowane, jako organy wyspecjalizowane, profesjonalne i niewątpliwie oceną obejmujące złożone wnioski kompleksowo, dysponujące adekwatną znajomością przepisów – obiektywnie – mają obowiązek dostrzec oczywiste sprzeczności w składanych wnioskach (por. wyrok NSA z 17 grudnia 2019 r., sygn. akt I GSK 779/19, LEX nr 2782239).

6. Mając na uwadze zarysowany wyżej kontekst procesowy kontrolowanego postępowania, Sąd przyjął, że istotą sporu między skarżącym i organem są zagadnienia dotyczące stwierdzonego przez organ przekroczenia pułapów finansowych kwalifikujących skarżącą spółkę do kategorii mikroprzedsiębiorstw, małych przedsiębiorstw lub średnich przedsiębiorstw.

6.1. Należało zatem w pierwszej kolejności zauważyć, że zgodnie z § 26 ust. 1 rozporządzenia MGMiŻŚ, pomoc finansową, o którą ubiegała się skarżąca spółka, przyznaje się podmiotowi będącemu mikro-, małym lub średnim przedsiębiorstwem

w rozumieniu zalecenia 2003/361/WE, który prowadzi działalność w zakresie przetwarzania produktów rybnych lub chowu lub hodowli ryb.

6.2. Zgodnie z art. 2 ust. 1 zalecenie Komisji 2003/361/WE z 6 maja 2003 r. dotyczącego definicji mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw

(Dz. Urz. UE L 124 z 20.05.2003, s. 36; dalej: zalecenie Komisji), "do kategorii mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw ("MŚP") należą przedsiębiorstwa, które zatrudniają mniej niż 250 pracowników i których roczny obrót nie przekracza 50 milionów EUR, lub roczna suma bilansowa nie przekracza

43 milionów EUR".

6.2.1. W art. 3 ust. 3 zalecenia Komisji zdefiniowano "przedsiębiorstwa powiązane. Wskazano, że "powiązane przedsiębiorstwa" to przedsiębiorstwa, które mają którekolwiek z następujących relacji ze sobą nawzajem: (a) przedsiębiorstwo

ma większość praw głosu akcjonariuszy lub wspólników w innym przedsiębiorstwie;

(b) przedsiębiorstwo ma prawo powoływać lub odwoływać większość członków organu administracyjnego, zarządzającego lub nadzorczego innego przedsiębiorstwa;

(c) przedsiębiorstwo ma prawo wywierać dominujący wpływ na inne przedsiębiorstwo na mocy umowy zawartej z tym przedsiębiorstwem lub postanowień w akcie założycielskim lub umowie spółki; (d) przedsiębiorstwo, które jest akcjonariuszem lub wspólnikiem innego przedsiębiorstwa, kontroluje samodzielnie, na mocy umowy

z innymi akcjonariuszami lub wspólnikami tego przedsiębiorstwa, większość praw głosu akcjonariuszy lub wspólników w tym przedsiębiorstwie. Przyjmuje się domniemanie niewystępowania dominującego wpływu, jeżeli inwestorzy wymienieni w drugim akapicie ust. 2 nie angażują się bezpośrednio ani pośrednio w zarządzanie danym przedsiębiorstwem, bez uszczerbku dla ich praw jako udziałowców. Przedsiębiorstwa pozostające w którejkolwiek z relacji opisanych w pierwszym akapicie

za pośrednictwem jednego lub więcej innych przedsiębiorstw, lub jednego z inwestorów wskazanych w ust. 2, są także uważane za powiązane. Przedsiębiorstwa, które pozostają w takiej czy innej z tych relacji za pośrednictwem osoby fizycznej lub grupy osób fizycznych działających łącznie, są także uznane za przedsiębiorstwa powiązane, jeżeli prowadzą swoją działalność lub część swojej działalności na tym samym rynku właściwym lub na rynkach sąsiednich. Za "rynek sąsiedni" uznaje się rynek dla produktu lub usługi znajdujący się w bezpośrednim sąsiedztwie rynku właściwego, w kierunku rynku dystrybucji lub w kierunku rynku produkcji i dostaw. Zgodnie z art. 4 ust. 2 zaleceń Komisji, w przypadku, gdy, z datą zamknięcia rozliczeń, przedsiębiorstwo stwierdza, że w skali rocznej przekroczyło lub mieści się poniżej pułapów dotyczących liczby zatrudnionych osób lub pułapów finansowych określonych w art. 2, nie spowoduje to utraty ani nabycia statusu przedsiębiorstwa średniego, małego ani mikroprzedsiębiorstwa, chyba, że pułapy te zostaną przekroczone przez dwa okresy obrachunkowe z rzędu.

6.2.2. W art. 6 zaleceń Komisji uregulowano zasady ustalenia danych przedsiębiorstwa, istotnych w świetle art. 2 tych zaleceń. Zgodnie z art. 6 ust. 2, dane przedsiębiorstwa,

w tym liczba zatrudnionych osób, mającego przedsiębiorstwa partnerskie lub przedsiębiorstwa powiązane, ustala się na podstawie sprawozdań finansowych i innych danych przedsiębiorstwa lub, w przypadku ich występowania, skonsolidowanych sprawozdań finansowych przedsiębiorstwa lub skonsolidowanych sprawozdań finansowych, w których przedsiębiorstwo jest uwzględnione przez konsolidację.

Do danych, o których mowa w pierwszym akapicie dodaje się dane każdego przedsiębiorstwa partnerskiego znajdującego się w jego bezpośrednim sąsiedztwie

w kierunku rynku dystrybucji lub w kierunku rynku produkcji i dostaw. Agregacja jest proporcjonalna do udziału procentowego w kapitale lub prawach głosu (w większej

z tych pozycji). W przypadku udziałów krzyżowych, stosuje się wyższy udział procentowy. Do danych, o których mowa w pierwszym i drugim akapicie dodaje się 100% danych każdego przedsiębiorstwa, które jest powiązane bezpośrednio

lub pośrednio z danym przedsiębiorstwem, w przypadku, gdy dane nie zostały

już uwzględnione przez konsolidację sprawozdań finansowych. Ponadto (zgodnie

z art. 6 ust. 3), w celu zastosowania ust. 2, dane przedsiębiorstw partnerskich przedsiębiorstwa, o którym mowa, wyprowadza się z ich sprawozdań finansowych

i innych ich danych, w postaci skonsolidowanej, jeżeli takie istnieją. Do danych tych dodaje się 100% danych przedsiębiorstw, które są powiązane z tymi przedsiębiorstwami partnerskimi, chyba, że ich sprawozdania finansowe są już uwzględnione przez konsolidację. W celu zastosowania tego samego ust. 2, dane przedsiębiorstw, które są powiązane z przedsiębiorstwem, o którym mowa, należy wyprowadzić z ich sprawozdań finansowych i innych ich danych, w postaci skonsolidowanej, jeżeli takie istnieją. Do danych tych dodaje się, proporcjonalnie, dane każdego ewentualnego przedsiębiorstwa partnerskiego tego powiązanego przedsiębiorstwa, znajdującego się w jego bezpośrednim sąsiedztwie w kierunku rynku dystrybucji lub w kierunku rynku produkcji i dostaw, o ile nie zostało ono

już uwzględnione w skonsolidowanych sprawozdaniach finansowych z procentem

co najmniej proporcjonalnym do procentu wskazanego w drugim akapicie ust. 2. Z kolei w ust. 4 tego przepisu przewidziano, że w przypadku, gdy w skonsolidowanych sprawozdaniach finansowych nie występują dane dotyczące personelu danego przedsiębiorstwa, wielkości dotyczące personelu oblicza się przez proporcjonalne agregowanie danych z jego przedsiębiorstw partnerskich oraz przez dodanie danych

z przedsiębiorstw, z którymi przedsiębiorstwo, o którym mowa, jest powiązane.

6.3. Oceniając legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia, należało uwzględnić również, że zgodnie z § 30 ust. 1 rozporządzenia MGMiŻŚ, wniosek o dofinansowanie, poza informacjami, o których mowa w art. 13 ust. 3 ustawy, zawiera dane niezbędne

do przyznania pomocy: 1) imię i nazwisko osoby upoważnionej do reprezentowania wnioskodawcy oraz pełnomocnictwo, jeżeli zostało udzielone; 2) numer identyfikacji podatkowej (NIP) wnioskodawcy, jeżeli został nadany; 3) numer w Krajowym Rejestrze Sądowym (KRS), jeżeli został nadany, albo informację o wpisie do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej; 4) zestawienie rzeczowo-finansowe operacji; 5) kwotę wnioskowanej pomocy; 6) charakterystykę prowadzonej działalności, w tym określenie jej przedmiotu, zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności (PKD); 7) określenie kategorii wielkości przedsiębiorstwa prowadzonego przez wnioskodawcę, zgodnie z zaleceniem 2003/361/WE; 8) oświadczenia lub zobowiązania wnioskodawcy lub małżonka wnioskodawcy związane z przyznaniem pomocy; 9) wskazanie kryteriów wyboru operacji, zgodnie z załącznikiem nr 1 do rozporządzenia; 10) informację

o załącznikach dołączonych do wniosku. Ponadto, zgodnie z § 30 ust. 2 rozporządzenia MGMiŻŚ, do wniosku o dofinansowanie dołącza się dokumenty, w postaci papierowej, potwierdzające dane zawarte we wniosku o dofinansowanie, które są określone

w załączniku nr 2 do rozporządzenia, w tym m.in. oświadczenie wnioskodawcy potwierdzające, że prowadzi przedsiębiorstwo w rozumieniu zalecenia, o którym mowa w ust. 3 pkt 7, sporządzone na formularzu udostępnionym przez ARiMR.

6.4. Odnosząc się do kwestii spornej w niniejszej sprawie, Sąd zgodził się ze stanowiskiem ARiMR, zgodnie z którym ustalenia w zakresie danych przedsiębiorstw istotnych do kwalifikacji skarżącej spółki jako MŚP zostały dokonane na podstawie dokumentów przekazanych przez stronę skarżącą w toku kontrolowanego postępowania administracyjnego. Organ nie prowadził w tym zakresie samodzielnego poszukiwania dowodów, skoro przytoczony wyżej art. 15 ustawy EFMiR nie nałożył

na ARiMR takiej kompetencji. Dane finansowe leżące u podstaw zaskarżonego rozstrzygnięcia zostały wprost zaczerpnięte z oświadczenia podmiotu ubiegającego się o przyznanie pomocy o wielkości przedsiębiorstwa (k. 1008 akt administracyjnych).

W dokumencie tym (podpisanym przez prezesa zarządu skarżącej spółki), znajduje

się odwołanie do zalecenia Komisji 2003/361/WE, a zatem wypełniając to oświadczenie strona skarżąca powinna była być świadoma brzmienia tego aktu i zawartych w nim zasad. W oświadczeniu podano, że podmiot ubiegający się o pomoc pozostaje w relacji powiązania z innymi podmiotami – wskazano liczbę 5 (pięciu) podmiotów powiązanych. Z kolei w sekcji "skumulowane dane przedsiębiorstwa" analizowanego oświadczenia, strona skarżąca podała, że w ostatnim roku obrachunkowym wielkość zatrudnienia

to 124 RJR, roczny obrót to 104.106.567,42 EUR, a roczna suma bilansowa

to 57.169.685,65 EUR. Z kolei w roku poprzedzającym: wielkość zatrudnienia

to 145 RJR, roczny obrót to 63.120.557 EUR, a roczna suma bilansowa to 51.352.661,2 EUR. W zakresie danych finansowych są to zatem dokładnie te same wartości, które ARiMR wykazała w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia. Nie sposób zatem zarzucić organowi, że poczynił ustalenia faktyczne w sprawie na podstawie innych dokumentów niż przedstawione przez stronę skarżącą. Należy przy tym podkreślić, że składając wniosek o dofinansowanie, strona skarżąca oświadczyła, że znane są jej zasady przyznawania pomocy w ramach działania, którego dotyczyła sprawa, określone m.in. w przepisach ustawy EFMIR oraz rozporządzenia MGMiŻŚ. Strona skarżąca oświadczyła również, że zapoznała się z instrukcją wypełniania wniosku. Zarówno w instrukcji, jak i w rozporządzeniu MGMiŻŚ znajdowało się odwołanie do zaleceń Komisji zatem zasady ustalania skumulowanych danych finansowych były znane stronie skarżącej przy ubieganiu się o pomoc finansową. Ponadto wbrew sugestiom zawartym w skardze, z wezwania organu z 20 listopada 2020 r. nie wynikało, że w sekcji "skumulowane dane przedsiębiorstwa" należy sumować dane wszystkich poszczególnych przedsiębiorstw powiązanych, nawet w przypadku istnienia skonsolidowanego sprawozdania finansowego. W wezwaniu tym zawarto natomiast dane kontaktowe pracowników prowadzących sprawę, którzy mogli wyjaśnić ewentualne wątpliwości strony skarżącej.

6.5. W ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, że skumulowane dane finansowe wskazane przez stronę skarżącą w oświadczeniu podmiotu ubiegającego się

o przyznanie pomocy o wielkości przedsiębiorstwa (k. 1008 akt administracyjnych). przekraczają pułapy określone w art. 2 ust. 1 zaleceń Komisji. To zaś oznacza,

że strona skarżąca samodzielnie wykazała, że nie jest podmiotem uprawnionym

do uzyskania żądanej pomocy, albowiem zgodnie z § 26 ust. 1 rozporządzenia MGMiŻŚ pomoc ta jest przeznaczona dla podmiotów MŚP. W świetle § 34 ust. 3 rozporządzenia MGMiŻŚ nie było podstaw do ponownego wzywania spółki

o uzupełnienie wniosku lub złożenie wyjaśnień, skoro z treści już zgromadzonej dokumentacji wynikało, że pomoc nie może zostać udzielona. ARiMR prawidłowo zatem odmówiła przyznania tej pomocy, stosownie do art. 16 ust. 1 ustawy EFMIR informując wnioskodawcę, w formie pisemnej, o odmowie przyznania pomocy oraz podając przyczyny tej odmowy.

6.6. Odnosząc się do informacji zawartych w skardze należy zwrócić uwagę,

że skarżąca podała w niej inne dane finansowe niż w oświadczeniu stanowiącym jeden z załączników do wniosku o dofinansowanie. Tymczasem zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy EFMiR, Strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 1, są obowiązane przedstawiać dowody oraz składać wyjaśnienia

co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Kontrolując legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia, Sąd nie może oceniać go przez pryzmat informacji, które strona ujawnia dopiero na etapie skargi do sądu administracyjnego. Wspomniany art. 15 ust. 2 ustawy EFMiR nałożył na stronę skarżącą ciężar udowodnienia faktów, z których wywodzi ona skutki prawne – na etapie postępowania administracyjnego. Skoro zatem strona skarżąca przedstawia dodatkowe, nowe wyliczenia dopiero na etapie skargi do sądu administracyjnego,

to znaczy, że nie wykonała swojego obowiązku w zakresie przedstawiania dowodów oraz składania wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek. Jak już wyżej przypomniano, kontrolowane postępowanie administracyjne nie jest klasycznym postępowaniem, w którym to na organie spoczywa obowiązek ustalenia prawdy materialnej. W toku kontrolowanego postępowania, rzeczą organu była weryfikacja dokumentacji przedstawionej przez stronę skarżącą jako wnioskodawcę. Zatem skoro strona skarżąca już na etapie wypełniania ww. oświadczenia przedstawiła inne dane niż te, które – w świetle zawartości skargi – uważa za prawdziwe, to nie sposób przerzucać na ARiMR odpowiedzialności za takie działanie.

6.6.1. Sąd zauważa na marginesie, w ślad za odpowiedzią na skargę, że również dane finansowe zawarte w skardze nie pozwoliłyby na kwalifikację strony skarżącej

do kategorii MŚP. Zgodnie z tymi danymi (s. 6 skargi), spółka przekroczyła bowiem pułapy finansowe za rok 2019 – zarówno co do rocznego obrotu (o ponad 30 mln EUR) jak i rocznej sumy bilansowej (o ponad 2 mln EUR). Tymczasem aby strona skarżąca mogła zostać zakwalifikowana do kategorii MŚP na użytek kontrolowanego postępowania, dane finansowe za lata 2018 i 2019 powinny mieścić się w pułapach określonych w art. 2 ust. 1 zaleceń Komisji.

7. Zarzuty skargi okazały się zatem nieuzasadnione. Kontrola sądowa nie ujawniła również innych uchybień, które uzasadniałyby uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia. Z tych przyczyn, na zasadzie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalono. Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie art. 15zzs(4) ust. 3 ustawy z dnia

2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 1842, ze zm.).

Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł, jak w sentencji.