Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 646/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2012-01-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 35 ust. 1, art. 51 ust. 1 pkt 3, ust. 3-4, ust. 7
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: par. 18, par. 22, par. 36
journal: Dz.U. 2002 nr 75 poz 690
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
article: art. 77 par. 1, art. 80
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 24 stycznia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska Sędziowie Sędzia WSA Barbara Rymaszewska (spr.) Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski Protokolant st. sekr. sąd. Nina Krzemieniewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 stycznia 2012 roku przy udziale --- sprawy ze skargi B.P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...]znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia zamiennego projektu budowlanego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się orzeczenia; 3. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. na rzecz skarżącej B. P. kwotę 757 (siedemset pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. na podstawie art. 51 ust. 4 oraz art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (tekst jedn.: Dz. U. z 2006r., nr 156, poz. 1118 ze zm.) oraz art. 104 K.p.a. zatwierdził projekt budowlany zamienny budowlanego budynku mieszkalnego wielorodzinnego z piętnastoma (15) lokalami mieszkalnymi o: powierzchni zabudowy 522,60 m2, powierzchni użytkowej mieszkalnej 965,60 m2, powierzchni użytkowej pomocniczej 166,50 m2, powierzchni użytkowej netto 1132,10 m2, kubaturze 3807,0 m3, wraz z zagospodarowaniem terenu (w tym wewnętrznych utwardzeń terenu i miejsc parkingowych) oraz infrastrukturą techniczną (w tym zbiorniki na ścieki 5 szt.), zrealizowanego na działkach nr ewid. [...], [...] i [...], położonych w miejscowości K. przy ul. A 117, gm. A., przedłożony przez inwestorów - E. P. i A. P., w ramach obowiązku wynikającego z decyzji z dnia [...], udzielił pozwolenia na wznowienie robót budowlanych polegających na: zmianie sposobu utwardzeń i parkingów z kostki betonowej drogowej na podsypce cementowo-piaskowej na kraty drogowe ekofix l kat. C na podsypce piaskowej oraz nałożył na inwestorów obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie budynku mieszkalnego wielorodzinnego wraz zagospodarowaniem terenu i infrastrukturą techniczną.

W uzasadnieniu organ pierwszej instancji podniósł, że w wyniku przeprowadzenia postępowania administracyjnego w sprawie budynku mieszkalnego wielorodzinnego (15 lokali mieszkalnych), zrealizowanego na terenie działek o nr ewid. [...], [...] i [...] położonych w miejscowości K. przy ul. A 117, gm. A. w sposób istotnie odbiegający od projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Burmistrza Gminy z dnia [...] o pozwoleniu na budowę, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. decyzją z dnia [...] nałożył na Inwestorów - E. P. i A. P., obowiązek złożenia w terminie do dnia 31 maja 2009r. projektu budowlanego zamiennego zgodnego z przepisami prawa.

Z zapisów obowiązującego w 1999r. miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Gminy A., zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Gminy i Miasta w A. wraz ze zmianami do planu zatwierdzonymi uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w A. wynika, że na terenie miejscowości K. dopuszcza się jedynie budownictwo letniskowe, zagrodowe i jednorodzinne. W związku z powyższym powiatowy organ nadzoru budowlanego, pismem z dnia 25 lutego 2009r. zwrócił się za pośrednictwem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. do Wojewody [...] o rozważenie możliwości weryfikacji decyzji Burmistrza Gminy A. o pozwoleniu na budowę z dnia [...], jako wydanej z naruszeniem prawa z uwagi na brak spójności z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] i warunkami wynikającymi z planu zagospodarowania przestrzennego dla miejscowości K. Decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu ustalała warunki dla budowy budynku mieszkalnego szeregowego, szamb oraz przyłączy wodociągowego i gazowego, a decyzja z dnia [...] tego samego organu zatwierdziła projekt na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego (15 lokali mieszkalnych). Decyzja o pozwoleniu na budowę zatwierdzała projekt budynku mieszkalnego w układzie 6 + 6 + 3 mieszkania, tj. budynku mieszkalnego wielorodzinnego, co jest w oczywistej sprzeczności z warunkami wynikającymi z obowiązującego wówczas planu przestrzennego zagospodarowania i z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, która mówi o budynku mieszkalnym w zabudowie szeregowej, a nie o budynku wielorodzinnym, czyli obiektu, którego budowy plan miejscowy nie dopuszczał.

Wojewoda [...] nie wszczął postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę, a jedynie wystąpił do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z wnioskiem o zbadanie zgodności z prawem decyzji Burmistrza Gminy A. z [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu i w związku z prowadzonym przez SKO postępowaniem PINB zawiesił postępowanie naprawcze do dnia 31 lipca 2009r. , kiedy vo zostało ono podjęte.

Starosta Powiatowy w Z. decyzją z dnia [...] uchylił z urzędu decyzję Burmistrza Gminy A. z dnia [...], zatwierdzająca projekt budowlany o udzielającą pozwolenia na budowę z uwagi na wszczęcie postępowania naprawczego.

W dniu 4 marca 2009r. inwestorzy złożyli 3 egzemplarze zamiennego projektu zagospodarowania terenu działek o nr ewid. [...], [...] i [...] objętych postępowaniem, a w dniu 20 marca 2009r. 3 egzemplarze zamiennego projektu budowlanego. Projekt został opracowany przez osoby uprawnione, które wykazały się przynależnością do właściwej izby samorządu zawodowego, tym samym należało uznać, że obowiązek nałożony decyzją z dnia [...] został wykonany.

Po sprawdzeniu złożonego projektu organ stwierdził, że jest to budynek mieszkalny wielorodzinny z piętnastoma lokalami mieszkalnymi. Zarówno z archiwalnego miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Gminy A., obowiązującego w chwili wydania decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...], jak i z aktualnego miejscowego plan zagospodarowania przestrzennego Gminy A., zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w A. z dnia [...] (Dz.Urz.Woj.[...]), wynika że dla terenów oznaczonych na rysunku planu symbolem M9MN/MR, na których zlokalizowany jest przedmiotowy budynek mieszkalny wielorodzinny, plan dopuszcza adaptację, rozbudowę oraz modernizację i realizację nowej zabudowy jednorodzinnej, gospodarczej, siedliskowej i usługowej.

Z projektu budowlanego zamiennego wynika, iż należy wykonać roboty budowlane polegające na zmianie sposobu utwardzeń i parkingów z kostki betonowej drogowej na podsypce cementowo-piaskowej na kraty drogowe ekofix l kat. C na podsypce piaskowej w celu zachowania warunku wielkości powierzchni biologicznie czynnej terenu inwestycji.

Organ wskazał, że po zbadaniu przesłanek wynikających z przepisu art. 51 ust. 4 powołanej wyżej ustawy, organ nadzoru budowlanego zobowiązany jest wydać decyzję o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego i pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych oraz nałożyć w niej na inwestora obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie.

W odwołaniu od powyższej decyzji B. P. wniosła o jej uchylenie zaskarżonej decyzji i odmowę zatwierdzenia przedmiotowego projektu budowlanego zamiennego planu zagospodarowania terenu.

Zaskarżonej decyzji zarzuciła w szczególności:

a) naruszenie przepisów postępowania: art. 6, art. 7, art. 8 w związku z art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 1 i 3 K.p.a. przez nie wskazanie w treści uzasadnienia okoliczności pozwalających na zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego planu zagospodarowania terenu, zwłaszcza w kontekście wątpliwości zgłoszonych w piśmie skarżącej z dnia 23 listopada 2010r.,

b) naruszenie art. 80 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 81 ust. 1 pkt. 1 lit. a i c oraz art. 81 ust. 1 pkt 2 oraz w związku z art. 51 ust. 4 oraz w związku z art. 35 ust. l pkt. 1) i 2) ustawy Prawo budowlane – przez zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego planu zagospodarowania terenu sprzecznego zarówno z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jak i właściwymi przepisami technicznymi,

c) art. 97 § 4 K.p.a. – przez bezzasadne jego niezastosowanie, co miało wpływ na treść

rozstrzygnięcia.

W uzasadnieniu B. P. zarzuciła, że organ nie odniósł się do żadnego z podnoszonych przez nią zarzutów, a kolejną decyzję oparł na argumentach przywołanych również w uprzedniej decyzji. W toku postępowania skarżąca zgłaszała nieprawidłowości w projekcie. Mimo tego, iż nieprawidłowości te mają charakter istotny, organ pierwszej instancji nie odniósł się w żaden sposób do tego, czy inwestorzy uwzględnili zgłoszone uwagi. Projekt nie obejmuje zmiany ukształtowania terenu w odniesieniu do działki sąsiedniej nr [...], teren obejmujący inwestycję nie został obniżony a wręcz przeciwnie, wykorzystując nawiezioną ziemię podniesiono teren od strony działek [...] i [...] do wysokości 1,20 a od strony północnej o 30 cm. Nadal nie ma informacji o sposobie dostosowania powierzchni biologicznie czynnej do warunków określonych w planie miejscowym zagospodarowania przestrzennego, teren

przeznaczony na parkingi i chodniki jest utwardzony. Nie zmieniono usytuowania 3 zbiorników na ścieki od strony ul. A. W projekcie pierwotnym nie zaplanowano muru oporowego i według sztuki budowlanej nie stosuje się takich murów podnoszących teren w stosunku do działki sąsiedniej. Posadowienie muru w projekcie jest niezgodne ze stanem faktycznym. W projekcie jest 1,90 m, natomiast w rzeczywistości jest 0,5 m w stosunku do istniejącego terenu; - jest przewiązywany cegłą na zaprawie cementowo – wapiennej, a powinien być żelbetonowy w odpowiedniej klasie; izolacja muru jest wykonana od bloku do ul. A, a powinna być na całości muru; nie wykonano kanalizacji deszczowej odwadniającej wzdłuż muru. Nadal niewłaściwe jest odprowadzenie wody z działki - spadek na działkę nr [...], zasypano całe pobocze drogi od strony ul. A, zasypano ogrodzenie od działki [...] w taki sposób, iż przygotowano kolejny fragment gruntu do podniesienia terenu, łączny nasyp z ogrodzeniem od ul. A wynosi nieprawidłowo - 3,5 m. Nadal brakuje projektu oświetlenia. Organ pierwszej instancji pominął część materiału zgromadzonego w sprawie. Pominął stanowisko jednej ze stron postępowania, dając tym samym wyraz braku obiektywizmu a nadto nie zrealizował zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa. Wskazana wyżej okoliczność znalazła swój wyraz w treści uzasadnienia do decyzji. Decyzja bowiem nie zawiera uzasadnienia faktycznego, w szczególności brak jest odniesienia do przesądzonej w treści decyzji okoliczności, iż projekt przedstawiony przez inwestorów spełnia warunki określone przepisami szczególnymi a także odpowiada normom miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Bezpodstawne z punktu widzenia obowiązujących przepisów jest zatwierdzenie projektu zamiennego, który nie odpowiada jakiejkolwiek z norm powierzchni biologicznie czynnej określonych w planie zagospodarowania przestrzennego dla budynku jednorodzinnego. Niezrozumiałe jest stanowisko Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z., który czyni ustalenia co do powierzchni biologicznie czynnej, nie wyjaśniając jednoczenie jaka podstawa prawna determinuje stanowisko w tej sprawie. W niniejszej sprawie daje się przewagę inwestycji, która z oczywistych przyczyn pozostaje w sprzeczności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Z uwagi na zaniedbania organu I instancji inwestycja ta nie została doprowadzona do stanu zgodnego z prawem. Jednak na obecnym etapie organ ten winien czuwać nad tym aby zakres prac jakie mają jeszcze zostać zrealizowane odpowiadały obowiązującym przepisom. Organ pierwszej instancji poprzestał na lakonicznej niczego nie wnoszącej i niczego nie wyjaśniającej decyzji, w istocie sankcjonującej bezprawie. Organ pierwszej instancji wydał decyzję mimo, iż nie doszło do rozstrzygnięcia sprawy, od której zależy rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie. Odwołująca się podniosła, iż w dniu 8 października 2010r. złożyła wniosek o zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy prowadzonej przed Sądem Rejonowym w Z., II Wydział Karny, sygn. akt [...] w przedmiocie sfałszowania dziennika budowy. W tej sytuacji wydanie zaskarżonej decyzji jest co najmniej przedwczesne i narusza normę art. 97 § 4 K.p.a.

Decyzją z dnia [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu organ drugiej instancji wskazał, że sporna inwestycja została zrealizowana na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę . W trakcie kontroli budowy przeprowadzonej w dniu 6 października 2008r. w związku z wnioskiem inwestorów o udzielenie pozwolenia na użytkowanie, organ nadzoru budowlanego pierwszej instancji stwierdził, że inwestorzy w czasie realizacji tej inwestycji dokonali istotnych zmian w stosunku do zatwierdzonego projektu budowlanego, polegających na zmianie charakterystycznych parametrów budynku, tj. zwiększeniu kubatury budynku, oraz na zmianie zagospodarowania terenu.

Brak jednak było możliwości prowadzenia postępowania naprawczego w sprawie powyższych istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego, gdyż po wydaniu w dniu [...] postanowienia wstrzymującego prowadzenie robót budowlanych przy przedmiotowym budynku oraz nakazującego w terminie 30 dni od daty otrzymania postanowienia przedłożenie oceny technicznej dotychczas wykonanych robót budowlanych, organ pierwszej instancji w terminie 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia nie wydał decyzji w trybie art. 50a pkt 2 ani też art. 51 ust. 1 ustawy Prawo budowlane przez co postanowienie to, stosownie do art. 50 ust. 4 ustawy Prawo budowlane po upływie 2 miesięcy od dnia jego doręczenia straciło ważność. W związku z tym Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. decyzją z dnia [...] umorzył postępowanie w sprawie prowadzenia robót budowlanych polegających na budowie przedmiotowej inwestycji w sposób istotnie odbiegający od zatwierdzonego projektu budowlanego. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...].

Kontynuując postępowanie uznano za istotne odstępstwo zmianę usytuowania 3 zbiorników na ścieki, od strony południowej, które jak wynika z zapisu w dzienniku budowy zostały wkopane w dniu 5 marca 2008r., a więc nie były objęte postanowieniem o wstrzymaniu robót, które wygasło z mocy prawa z dniem 10 lutego 2008r. Zmiana ta spowodowała zmianę zagospodarowania terenu, co wymagało uprzedniego uzyskania przez inwestora zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę, stosownie do art. 36a ustawy Prawo budowlane.

W tej sytuacji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. wdrożył postępowanie naprawcze, mające na celu doprowadzenie rzeczonej inwestycji do stanu zgodnego z prawem, wydając zgodnie z art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, w dniu [...] decyzję nakazującą inwestorom sporządzenie i przedłożenie w terminie do dnia 31 maja 2009r. projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych, przy realizacji przedmiotowej inwestycji.

Postanowieniem z dnia [...], zmienionym postanowieniem z dnia [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. nałożył na inwestorów obowiązek uzupełnienia złożonego projektu budowlanego o: projekt zagospodarowania terenu z uwzględnieniem powierzchni biologicznie czynnej (budynek + utwardzenie terenu + parkingi) zgodny z warunkami określonymi w planie miejscowym zagospodarowania przestrzennego, projekt zmiany ukształtowania terenu w odniesieniu do działki sąsiedniej nr ewid. [...] obręb K.

Zaskarżona decyzja wydana została na podstawie art. 51 ust. 4 ustawy Prawo budowlane.

Organ odwoławczy podkreślił, że postępowanie naprawcze prowadzone było w związku z istotnym odstępstwem od zatwierdzonego projektu budowlanego polegającym na zmianie usytuowania 3 zbiorników na ścieki, od strony południowej nieruchomości. Zatem jak wynika z treści przepisu art. 51 ust. 1 pkt 3 przepisy dotyczące projektu budowlanego winny być zastosowane w tym zakresie. Pozostałą część inwestycji Inwestorzy zrealizowali na podstawie funkcjonującej w obrocie prawnym, w trakcie jej realizacji, decyzji o pozwoleniu na budowę, wydanej w oparciu o decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, która jak stwierdziło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. w decyzji z dnia [...] nr [...], wydana została zgodnie z przepisami o planowaniu przestrzennym, w szczególności z obowiązującym w dacie jej wydania planem zagospodarowania przestrzennego.

W decyzji tej Samorządowe Kolegium Odwoławczego w Ł. stwierdziło, że skoro inwestor A. P. złożył wniosek o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku szeregowego piętrowego dla 15 rodzin (15 mieszkań), a teren ten znajduje się w jednostce urbanistycznej przeznaczonej pod zabudowę jednorodzinną, to brak jest podstaw do wywodzenia przy powołanych powyżej ustaleniach planu zagospodarowania przestrzennego, aby tak ukształtowane zamierzenia inwestycyjne pozostawało w sprzeczności z tymi ustaleniami. W żaden sposób, w ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł., nie ma miejsca sytuacja, która nie da się pogodzić z funkcją terenu przy jednoczesnej zmianie przeznaczenia terenu ustalonego w planie zagospodarowania przestrzennego.

Takie stanowisko organu właściwego do oceny zgodności inwestycji z przepisami planistycznymi, które wiąże organy nadzoru budowlanego, a także w sytuacji, gdy pozwolenie na budowę uchylone zostało nie z uwagi na niezgodność zrealizowanego budynku z przepisami o planowaniu przestrzennym, lecz ze względu na istotne odstępstwo od projektu zagospodarowania działki, polegające na zmianie lokalizacji szamb, powoduje, iż nie można czynić inwestorom zarzutu zrealizowania budynku wielorodzinnego z naruszeniem przepisów o planowaniu przestrzennym. Sporna inwestycja zrealizowana została w oparciu o zatwierdzony projekt budowlany i decyzję o pozwoleniu na budowę, wydaną zgodnie z ustaleniami decyzji Burmistrza Gminy A. z dnia [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, której zgodność z prawem była badana przez właściwy organ w postępowaniu nieważnościowym.

Organ drugiej instancji stwierdził także, że projekt zamienny jest zgodny zarówno z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, jak i z przepisami techniczno – budowlanymi. Z aktualnego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy A., zatwierdzonego uchwałą [...] Rady Miejskiej w A. z dnia [...] (Dz.Urz.Woj.[...]), w zakresie ustaleń dotyczących działek w K. wynika, że dla terenów oznaczonych na rysunku planu symbolem M9MN/MR, na których zlokalizowany jest budynek mieszkalny wielorodzinny, plan dopuszcza adaptację, rozbudowę oraz modernizację istniejącej zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, gospodarczej, siedliskowej i usługowej (Część C - ustalenia szczegółowe dla poszczególnych jednostek planistycznych, rozdział VII - szczegółowe warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla jednostki strukturalnej "M" K., § 107 ust. 1 pkt 2). Plan ten dopuszcza realizację budynków mieszkalnych do dwóch kondygnacji, w tym poddasze użytkowe - § 107 ust. 2, zaś § 107 ust. 4 tego planu ustała powierzchnie biologicznie czynną – 60% na terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i 40 % na terenach siedliskowych. Z opisu technicznego do projektu zamiennego zagospodarowania terenu (str. 3) wynika, że powierzchnia biologicznie czynna wynosi 63,22 %, a zatem spełniony został powyższy warunek. Z odpowiedzi udzielonej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w piśmie z dnia 15 marca 2011r. wynika, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] pozostaje w obrocie prawnym i wywołuje skutki w niej opisane. W ocenie organu odwoławczego przedłożony projekt zamienny spełnia wymagania rozporządzenia. Został on sporządzony przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane i pełniące samodzielne funkcje techniczne w budownictwie, a zatem stosownie do art. 12 ust. 6 ustawy Prawo budowlane odpowiedzialne za wykonywanie tych funkcji zgodnie z przepisami i zasadami wiedzy technicznej oraz za należytą staranność w wykonywaniu pracy, jej właściwą organizację, bezpieczeństwo i jakość. Spełnienie przez inwestora nałożonych obowiązków, skutkuje wydaniem decyzji na podstawie art. 51 ust. 4 ustawy Prawo budowlanego. Jakkolwiek w ocenie organu odwoławczego zaskarżone rozstrzygnięcie jest prawidłowe, to organ pierwszej instancji popełnił uchybienie proceduralne polegające na naruszeniu art. 10 § 1 K.p.a. Czynność ta została konwalidowana przez organ odwoławczy, który pismem z dnia 18 marca 2011r. zawiadomił strony o przysługującym im prawie.

Z prawa tego skorzystała B. P. reprezentowana przez J. P. oraz przez adwokat M. K. W dniu 4 kwietnia 2011r. B. P. wniosła kolejne uwagi :

1. szamba na działce nr [...] zostały wkopane przy samym płocie, podczas gdy z projektu wynika, iż powinny być usytuowane 2 metry dalej,

2. zamieniono garaże na komórki,

3. zmianie uległa wysokość każdego mieszkania, pierwotna wysokość mieszkań winna być 2,50, natomiast jest 2,80 m, co daje łącznie wysokość budynku 12 m.

4. aktualny plan zagospodarowania przestrzennego Gminy A. zatwierdzony uchwałą Rady Miejskiej w A. z dnia [...], nie dopuszczał zabudowy wielorodzinnej.

5. sformułowanie "budynek mieszkalny szeregowy, składający się z 15 mieszkań "stoi w sprzeczności zarówno z przepisami obowiązującymi w dacie wydania decyzji, jak i obecnie, a prawo budowlane w brzmieniu z 1998r. nie znało pojęcia budynku mieszkalnego – szeregowego.

Organ odwoławczy podniósł, że projekt zamienny obejmuje rozwiązania projektowe dotyczące zmiany ukształtowania terenu działki, w tym wykonanie muru oporowego z izolacją ciężką. Z opisu technicznego do projektu zamiennego zagospodarowania terenu (str. 3) wynika, że projektowana powierzchnia biologicznie czynna wynosi 63,22 %, a zatem spełniony został warunek § 107 ust. 4 tego planu ustala powierzchnię biologicznie czynną - 60% na terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i 40 % na terenach siedliskowych. Nie zmieniono usytuowania 3 zbiorników na ścieki, gdyż właśnie z uwagi na odstępstwo polegające na zmianie usytuowania tych zbiorników prowadzone było postępowanie naprawcze, dotyczące nowej lokalizacji. Istotą projektu zamiennego jest wykazanie zmian w stosunku do projektu pierwotnego, a za prawidłowość rozwiązań projektowych odpowiedzialność zawodową ponoszą osoby sporządzające projekt budowlany, pełniące samodzielne funkcje zawodowe w budownictwie i podlegające odpowiedzialności zawodowej. Niezasadny jest zarzut braku w projekcie zamiennym projektu oświetlenia, gdyż z dokumentów wynika, że inwestor nie był zobowiązany do przedłożenia takiego projektu. Natomiast budynek mieszkalny nie jest objęty postępowaniem naprawczym, gdyż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. decyzją z dnia [...] umorzył postępowanie w sprawie prowadzenia robót budowlanych polegających na budowie, w sposób istotnie odbiegający od projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją o pozwoleniu na budowę z dnia [...] Kodeks postępowania administracyjnego nie posługuje się pojęciem "wizji lokalnej", lecz pojęciem "oględziny", o czym stanowi art. 79 § 1 tej ustawy. Decyzja z dnia [...] nakazująca przedłożenie projektu budowlanego zamiennego, poprzedzona została dokonaniem przez organ pierwszej instancji w dniu [...] oględzin. Natomiast na etapie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego, stosownie do art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane właściwy organ sprawdza zgodność projektu budowlanego w zakresie określonym w art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, niecelowe jest zaś badanie zgodności stanu faktycznego inwestycji z projektem zamiennym. Dopiero po złożeniu przez inwestora wniosku o udzielenie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego, organ nadzoru budowlanego, stosownie do art. 59a ust. 1 przeprowadza obowiązkową kontrolę budowy, w celu stwierdzenia prowadzenia jej zgodnie z ustaleniami i warunkami określonymi w pozwoleniu na budowę.

W skardze na powyższą decyzję B. P. zaskarżyła ją w całości, wniosła o jej uchylenie wraz z poprzedzającą ją decyzją organu pierwszej instancji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów, które miało wpływ na treść rozstrzygnięcia, a w szczególności:

- art. 81 ust. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a i art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane – poprzez uznanie przez organ odwoławczy, iż przedłożony projekt zamienny spełnił wymagania rozporządzenia z dnia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie;

- naruszenie przepisów postępowania: art. 6 – 8 w związku z art. 77 § 1, art. 80, art. 107 §1 i 3 K.p.a. - przez nie wskazanie w treści uzasadnienia okoliczności pozwalających na zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego planu zagospodarowania terenu, zwłaszcza w kontekście wątpliwości zgłoszonych w piśmie skarżącej z dnia 4 kwietnia 2011r. naruszenie przepisów postępowania art. 75 § 1 i 3 K.p.a. – przez nie przeprowadzenie wizji lokalnej.

W uzasadnieniu skarżąca zarzuciła, że organ drugiej instancji błędnie przyjął, iż projekt przedstawiony przez inwestorów jest zgodny zarówno z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, jak i z przepisami techniczno - budowlanymi. Z poprzedniego miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Gminy A., zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Gminy i Miasta w A. z dnia [...], jak i z aktualnego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy A., zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w A. z dnia [...] w zakresie ustaleń dotyczących działek w K. wynika, że dla terenów oznaczonych na rysunku symbolem M9MN/MR, na których zlokalizowany jest sporny budynek mieszkalny wielorodzinny, plan dopuszcza adaptację, rozbudowę oraz modernizację istniejącej zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, gospodarczej, siedliskowej i usługowej. Plan ten dopuszcza realizację jedynie budynków mieszkalnych do dwóch kondygnacji, w tym poddasze użytkowe - § 107 ust. 2. Budynek ten jest natomiast budynkiem wielorodzinnym trzykondygnacyjnym. § 107 ust. 4 tego planu ustala powierzchnię biologicznie czynną – 60% na terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i 40% na terenach siedliskowych i nie odnosi się do budynków wielorodzinnych, których w ogóle nie dopuszcza. Stąd zupełnie jest niezrozumiałe stanowisko organu drugiej instancji, który czyni ustalenia co do powierzchni biologicznie czynnej nie wyjaśniając jednocześnie, jaka podstawa prawna determinuje stanowisko w tej sprawie, skoro miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nie przewiduje żadnych regulacji we wskazanym zakresie dla budynków wielorodzinnych. Nadto, organ drugiej instancji nie wyjaśnił, skąd powierzchnia biologicznie czynna wyniosła 63,22 %, skoro organ pierwszej instancji nie dokonał takich wyliczeń.

Organ odwoławczy naruszył również podstawowe zasady postępowania administracyjnego, w taki sposób, że wbrew przepisom ustawy pominął część materiału zgromadzonego w sprawie. Nadto, zupełnie pobieżnie odniósł się do z uwag zgłaszanych przez skarżącą. Wskazana wyżej okoliczność znalazła swój wyraz w treści uzasadnienia do decyzji. Decyzja bowiem nie zawiera uzasadnienia faktycznego, w szczególności brak jest odniesienia do przesądzonej w treści decyzji okoliczności, iż projekt przedstawiony przez inwestorów spełnia warunki określone przepisami szczególnymi a także odpowiada normom miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Skarżąca zakwestionowała także stanowisko organu drugiej instancji w zakresie odnoszącym się do jej uwag wskazujących na konieczność przeprowadzenia wizji lokalnej podnosząc, że kodeks przykładowo wskazuje, co może stanowić dowód w sprawie, a tym samym nie wyklucza dowodu w postaci wizji lokalnej rozumianej, jako: urzędowe oględziny terenu, lokalu itp. dla zbadania okoliczności lub stwierdzenia czegoś. Nadto skarżącą podniosła, że w dniu [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał decyzję o uchyleniu decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] którą zatwierdzono projekt zamienny planu zagospodarowania działek. W uzasadnieniu organ drugiej instancji wskazał, iż w decyzji organu pierwszej instancji niewłaściwe określono przedmiot inwestycji skupiając się wyłącznie na projekcie zagospodarowania terenu, a nie wzięto pod uwagę całego zamierzenia inwestycyjnego określonego uprzednio w decyzji o pozwoleniu na budowę. Tym samym [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. dostrzegł faktu, iż inwestycja ta nie składa się wyłącznie z planu zagospodarowania terenu, ale obejmuje szersze przedsięwzięcie inwestycyjne. Nadto, wbrew postanowieniu Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...] przedłożony przez inwestorów projekt zamienny nie obejmuje zmiany ukształtowania terenu w odniesieniu do działki sąsiedniej [...], a teren obejmujący inwestycje nie został obniżony. 3 zbiorniki na ścieki zostały wkopane w dniu 5 marca 2008r., a zatem nie były objęte postanowieniem o wstrzymaniu robót budowlanych oraz decyzją o umorzeniu postępowania w sprawie istotnych odstępstw. Zmiana ta spowodowała zmianę zagospodarowania terenu, wobec tego projekt zamienny powinien obejmować nową lokalizację. Reasumując skarżącą stwierdziła, że decyzja organu drugiej instancji pozostaje w sprzeczności z własnymi ustaleniami poczynionymi w poszczególnych rozstrzygnięciach.

W odpowiedzi na skargę organ drugiej instancji, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji, wniósł o jej oddalenie

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do postanowień art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej powoływanej jako p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, że sąd bada zgodność z prawem (legalność) zaskarżonego aktu pod kątem jego zgodności z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a.).

Skarga jest uzasadniona.

Stosownie do art. 51 ust.1 pkt 3 ustawy prawo budowlane w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę – właściwy organ nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian.

Następnie, na podstawie art. 51 ust.4 ustawy prawo budowlane właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, i wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo - jeżeli budowa została zakończona - o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego. W decyzji tej nakłada się obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie.

Obowiązkiem projektanta jest opracowanie projektu zamiennego w sposób zgodny z przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, a także zapewniający doprowadzenie wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem.

Obowiązkiem organu jest natomiast sprawdzenie projektu zamiennego w zakresie określonym w art. 35 ust. 1 p.b., mającym zastosowanie odpowiednio na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 p.b. Zgodnie z art. 35.ust.1 badanie to obejmuje:

1)zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;

2)zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

3)kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7;

4)wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7

Podkreślić należy, że organ ocenia zgodność zrealizowanej inwestycji z przepisami obowiązującymi w dacie legalizacji, w tym przepisami miejscowego planu zagospodarowania jak i przepisami rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Inwestor wprawdzie dysponował decyzją o warunkach zabudowy. Opiewała na inwestycję polegającą na budowie budynku obejmującego 15 mieszkań w zabudowie szeregowej, nie określała jednak kubatury ani kondygnacji, odsyłając w tym zakresie do postanowień planu. Tym bardziej zatem, po uchyleniu decyzji o pozwoleniu na budowę należy inwestycję zweryfikować z aktualnymi zapisami planu i innymi regulacjami prawa budowlanego.

Już pobieżna lektura projektu zamiennego budzi wątpliwości, czy został on sporządzony zgodnie z art. 51 ust.1 pkt 3 prawa budowlanego w zw. z art. 35 ust.1 prawa budowlanego. W części opisowej projektu załączono fragment wypisu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, z którego wynika niezgodność inwestycji z przeznaczeniem terenu. Projekt potwierdza, że zwiększono liczbę mieszkań o 5, czyli o 1/3 w stosunku do pierwotnie planowanej, brak jednak wyjaśnień, czy i w jaki sposób zmieniło to kubaturę budynku, a przecież zarzut zmiany kubatury pojawił się w aktach na początku postępowania naprawczego. Już bowiem w uzasadnieniu decyzji nr [...] z dnia [...] PINB w Z. ustalił, że zmianie uległa kubatura. Na stronie 4 projektu w opisie technicznym znajduje się zapis, że teren działki jest niezabudowany i niezagospodarowany, a przecież projekt zamienny dotyczy inwestycji już zrealizowanej. Częścią projektu, a tym samym załącznika do decyzji nr [...] uczyniono projekt budowlany zamienny przyłączy kablowych mm, instalacji energetycznych datowany na kwiecień 2008 roku, na pewno sprzed daty wezwania do złożenia projektu zamiennego. Brak wyjaśnienia, czy ta część projektu uwzględnia zmiany wprowadzone w toku realizacji inwestycji.

Z uzasadnienia decyzji PINB [...] nie wynika, jakich istotnych odstępstw od projektu pierwotnego dopuścił się inwestor oraz czy i w jaki sposób zostały one uwzględnione w projekcie zamiennym, choć zarzut co do nieuwzględnienia zmian podnosi skarżąca.

Organ pierwszej instancji natomiast szczegółowo w uzasadnieniu decyzji nr [...] wykazuje niezgodność inwestycji z planem zagospodarowania przestrzennego, w tym:

- zrealizowanie budynku wielorodzinnego na terenie, dla którego plan przewiduje zabudowę jednorodzinną i zagrodową. Z projektu zamiennego wynika, że w miejsce pierwotnie planowanych 10 mieszkań zrealizowano budynek o 15 mieszkaniach, co niewątpliwie nie mieści się w definicji ani budynku szeregowego ani jednorodzinnego.

- przekroczenie dozwolonej liczby kondygnacji, gdyż plan przewiduje maksymalną wysokość dwóch kondygnacji w tym poddasze użytkowe a z zatwierdzonego projektu zamiennego oraz wcześniej przedłożonego projektu zdaje się wynikać, że jest to budynek trzykondygnacyjny czy też o dwóch kondygnacjach plus użytkowe poddasze,

- niespełnienie warunku zachowania powierzchni biologicznie czynnej całej nieruchomości, która wg projektu zamiennego wynosi 33,40% podczas gdy plan ustala, ze winna ona wynieść 60% dla terenów zabudowy jednorodzinnej. Ten wniosek jest błędny, skorygował go organ odwoławczy, wskazując na podstawie danych projektu zamiennego, że powierzchnia biologicznie czynna po zmianie sposobu utwardzenia terenu będzie wynosiła 63,22%, co jednak jest spełnieniem warunków dla terenu zabudowy jednorodzinnej a nie wielorodzinnej.

Punktując powyższe niezgodności projektu zamiennego z warunkami określonymi w planie zagospodarowania przestrzennego organ I instancji i zatwierdza projekt zamienny budynku mieszkalnego. Taka decyzja narusza postanowienia art. 51 ust.4 w zw. z art. 35 ust.1 prawa budowlanego. Oznacza bowiem zatwierdzenie projektu budowlanego dotkniętego istotnymi wadami, o których wyżej mowa i które organ I instancji sam zauważa.

Organ przy tym jednocześnie wskazuje, że nie poddaje go weryfikacji z uwagi na stanowisko organu odwoławczego wyrażone w uzasadnieniu decyzji [...]WINB z dnia [...], który uchylając poprzednią decyzję PINB odmawiającą zatwierdzenia projektu budowlanego nakazał ograniczenie postępowania jedynie do projektu zagospodarowania terenu, w tym usytuowania szamba, utwardzenia terenu, oświetlenia, powierzchni biologicznie czynnej

Zarówno pogląd organu odwoławczego jak i będące jego konsekwencją stanowisko PINB zawarte w uzasadnieniu decyzji [...] jest nietrafne. Jeżeli organ I instancji miałby ograniczyć postępowanie naprawcze do zmiany sposobu zagospodarowania terenu, to zbędne było rozstrzyganie o projekcie zamiennym budynku. Jednakże takie ograniczenie postępowania naprawczego byłoby nietrafne. Skoro w obrocie prawnym pozostaje decyzja zobowiązująca do złożenia projektu zamiennego budynku mieszkalnego, postępowanie naprawcze toczyło się w sprawie budynku a nie tylko zagospodarowania terenu, skoro jednocześnie decyzja o pozwoleniu na budowę z [...] została z urzędu wyeliminowana z obrotu prawnego decyzją Starosty [...] nr [...] z dnia [...] właśnie z uwagi na wszczęte postępowanie naprawcze dotyczące całości inwestycji, to takim przypadku organ winien przeprowadzić postępowanie w trybie i na zasadach określonych w art. 51 ust. 1 oraz ust. 3 w związku z art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego, obejmując nim całą inwestycję, co zresztą przez całe postępowanie czynił.

Przy czym, jak wskazano wcześniej, organ winien ocenić zgodność zrealizowanej inwestycji nie tylko z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania, ale przede wszystkim z przepisami obowiązującymi w dacie legalizacji, w tym przepisami miejscowego planu zagospodarowania jak i przepisami rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie

Należy też zauważyć, że organ nie poczynił żadnych ustaleń, w jakiej fazie inwestycja została zrealizowana w momencie wszczęcia postępowania naprawczego, jakie prace prowadzone były po uchyleniu decyzji o pozwoleniu na budowę. W projekcie zamiennym również tych okoliczności nie wyjaśniono. W uzasadnieniu decyzji skwitowano je stwierdzeniem, ze inwestycja została zrealizowana., choć jeszcze w projekcie zamiennym zagospodarowania terenu na działkach [...], [...], [...] w K., sporządzonym w dniu 2 września 2010 roku znajdujemy informację, że budynek jest w trakcie realizacji.

Drugim z projektów zatwierdzonych decyzją nr [...] jest zamienny projekt zagospodarowania terenu z dnia 3 września 2010 roku.

Organ I instancji zatwierdza i ten projekt. Projekt przewiduje zmianę sposobu utwardzenia terenu w celu zwiększenia powierzchni biologicznie czynnej. Nie wyjaśnia jednak, jaką dopuszczalną norm należy się posłużyć, skoro plan zagospodarowania nie ustala takiej normy dla budynków wielorodzinnych, gdyż ich realizacji na tym terenie nie przewiduje.

Wątpliwości budzi zawarta w tym projekcie informacja o planowanych 9 miejscach parkingowych na terenie inwestycji. Przepis § 18 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.) wymaga, aby zagospodarowując działkę budowlaną, urządzić stosownie do jej przeznaczenia i sposobu zabudowy, miejsca postojowe dla samochodów użytkowników stałych i przebywających okresowo. Istotą tego unormowania jest doprowadzenie do tego, aby nowa inwestycja budowlana w zakresie parkowania nie obciążała wyłącznie dróg publicznych (miejsc postojowych na tych drogach), jak również miejsc postojowych zaprojektowanych dla sąsiednich nieruchomości. Oznacza to zdaniem sądu, że realizując budynek o 15 mieszkaniach należy zaprojektować jednocześnie miejsca parkingowe w liczbie spełniającej wymagania cytowanego rozporządzenia. Zaplanowanie niewystarczającej dla obsługi mieszkańców budynki liczby miejsc parkingowych nie jest zgodne z cytowaną regulacją. Przy czym absolutnie niewystarczające jest odesłanie w zakresie pozostałych miejsc parkingowych do odrębnego opracowania, które nie jest możliwe do zweryfikowania w niniejszym postępowaniu.

W uzasadnieniu decyzji [...] brak ustaleń co do zmiany ukształtowania terenu i jego wpływu na sąsiednią nieruchomość. Zarzut taki podnosiła uczestniczka postępowania B. P., wskazując na możliwość zalewania jej działki. W projekcie zamiennym zawarto wprawdzie informację o różnicach wysokościowych i zbudowaniu muru oporowego, który ma chronić przed zalewaniem sąsiedniej nieruchomości. Ogólnikowość tych ustaleń nie pozwala jednak na jakąkolwiek ocenę zmian ukształtowania terenu i weryfikację przyjętych w projekcie rozwiązań konstrukcyjnych.

W projekcie zamiennym przewidziano zmianę usytuowania zbiorników na ścieki, sytuując je w odległości kolejno 5,70 m od linii rozgraniczającej działkę, kolejny zbiornik od wschodniej granicy działki 7,60 m oraz północny dwukomorowy zespół 2 m od wschodniej granicy działki i 2,45 od północnej granicy działki. Organ w swych ustaleniach nie ocenił podanych odległości w kontekście uregulowań rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim winny podlegać budynki i ich usytuowanie, choć z § 36 wynika, ze odległość ta winna wynosić 15 m od okien budynku mieszkalnego i 7,5 m od granicy działki. Organ nie odniósł się do tych rozbieżności.

Z postanowień projektu zamiennego nie wynika usytuowanie miejsca gromadzenia odpadów, co narusza wymogi określone w § 22 i nast. rozporządzenia.

Braków tych nie usunięto w postępowaniu przed organem II instancji, co stanowi naruszenie zasady, że organ odwoławczy przejmuje sprawę do ponownego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia. W żadnym zaś razie postępowanie odwoławcze nie może ograniczać się do kontroli decyzji organu I instancji.

W tym postępowaniu w dodatku organ odwoławczy w istocie ograniczył się do kontroli części rozstrzygnięcia pierwszo instancyjnego, skupiając się na ocenie projektu zamiennego zagospodarowania terenu. Nie sposób podzielić tej argumentacji organu odwoławczego, że ocenie podlega postępowanie naprawcze w stosunku do sposobu zagospodarowania terenu, już chociażby z tego względu, że jego ocenie poddana została decyzja PINB , którą organ zatwierdził projekt budowlany zamienny dotyczący budynku, taki tez był zakres postępowania. Ulegał on wprawdzie zmianom, ale nigdy nie doszło do umorzenia postępowania w zakresie realizacji budynku.

Niezasadnie wywodzi organ II instancji, że wobec umorzenia postępowania naprawczego decyzją PINB w Z. z dnia [...] niemożliwe jest prowadzenie postępowania naprawczego w stosunku do przedmiotowej inwestycji. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, utrzymując powyższe rozstrzygnięcie w mocy decyzją nr [...] z dnia [...] wyraźnie wskazał, że postępowanie zostało umorzone tylko z uwagi na opieszałość organu I instancji w prowadzonym postępowaniu i uchybienie terminowi do wydania kolejnych rozstrzygnięć. Organ II instancji podkreślił jednocześnie, że to rozstrzygnięcie nie zwalnia organu od podejmowania kolejnych rozstrzygnięć w zakresie zaistnienia nowych okoliczności faktycznych. Tak więc umorzenie postępowania naprawczego nie stanowiło przeszkody do dalszego postępowania, które zresztą zostało podjęte, a którego jedną z konsekwencji stało się wyeliminowanie z obrotu prawnego ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Przede wszystkim jednak organ odwoławczy nie powinien był pomijać w swych rozważaniach rozstrzygnięcia w sprawie zatwierdzenia projektu zamiennego budynku mieszkalnego.

Za niewystarczające należy zwłaszcza uznać odwołanie się [...]WINB do zawartej w uzasadnieniu decyzji SKO z dnia [...] w sprawie decyzji o warunkach zabudowy. SKO wyraziło pogląd co do zgodności z prawem inwestycji,, ale jak się zdaje uwzględniając daty, nie dysponowało pełną dokumentacją, zważywszy że projekty zamienne i budynku i zagospodarowani terenu zostały złożone i poddane ocenie organu naprawczego już po dacie rozstrzygnięcia SKO. Tak więc rozważań tych nie sposób odnieść do całości spornej inwestycji.

Organ odwoławczy nietrafnie przy tym konstatuje, że inwestycja w całości została zrealizowana na podstawie ostatecznego pozwolenia na budowę z [...]. W toku postępowania naprawczego, jak wcześniej wywiedziono organy w zasadzie nigdy nie ustaliły, w jakiej fazie inwestycja znajdowała się w dacie wszczęcia postępowania naprawczego, w dacie uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę, zaś znajdująca się w aktach dokumentacja nie pozwala na jednoznaczne rozstrzygnięcie tej kwestii. O tym, że inwestycji nie zrealizowano w całości w okresie obowiązywania pozwolenia na budowę zdaje się świadczyć postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych z [...].

Organ nie wyjaśnił również zarzutu co do wadliwego usytuowania zbiorników na ścieki.

Sąd nie podziela też poglądu wyrażonego w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że na etapie zatwierdzania projektu zamiennego nie jest celowe badanie zgodności faktycznego stanu inwestycji z tym projektem. Wszak projekt ten winien uwzględniać zmiany dokonane w toku realizacji inwestycji, z istoty swej zatem stan faktyczny budowy winien znaleźć w nim odzwierciedlenie.

Reasumując, organ odwoławczy nie rozważył w całości prawidłowości decyzji nr [...], nie ustosunkował się do całości zarzutów zawartych w odwołaniu, nie ocenił też w całości decyzji organu I instancji, pomijając zawarte w niej zatwierdzenie projektu budynku mieszkalnego, jednocześnie utrzymując to rozstrzygnięcie w mocy.

Działania podjęte w trakcie procesu naprawczego mają na celu przywrócenie stanu zgodnego z prawem i zależą od wyniku postępowania wyjaśniającego, w toku którego organ nadzoru budowlanego zobowiązany jest dokonać oceny całego zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Obowiązek taki wynika z treści art. 77 § 1 k.p.a., zgodnie z którym organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy oraz z art. 80 k.p.a., zobowiązującego organ administracji publicznej do oceny na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Jeżeli zatem dana inwestycja nie odpowiada wymogom wynikającym z przepisów prawa, to obowiązkiem organów nadzoru budowlanego jest zbadanie, czy i jakie czynności muszą być wykonane, aby doprowadzić tę inwestycję do stanu zgodnego z prawem, zaś stosowna ocena powinna zostać zawarta w uzasadnieniu decyzji administracyjnej. Organ nadzoru budowlanego musi, więc wykazać, które roboty budowlane są niezgodne z prawem, na czym ta niezgodność polega i w jaki sposób inwestor może doprowadzić te roboty budowlane do stanu zgodnego z prawem.

Postępowanie naprawcze, zakończone zaskarżonymi w niniejszym postępowaniu decyzjami nie spełnia powyższych wymogów.

Z uwagi zatem na niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych, niezbędnych dla prawidłowego rozstrzygnięcia, o których wyżej była mowa, wadliwą bo niepełną ocenę materiału dowodowego, co mogło mieść wpływ na wynik postępowania Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu i instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a.

Z mocy art. 152 p.p.s.a. orzec należało, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.

O kosztach orzeczono z mocy art. 200 p.p.s.a.

Jednocześnie z zawartych w uzasadnieniu uwag wynikają wskazówki dla organów co do zakresu uzupełnienia postępowania wyjaśniającego, jak i oceny materiału dowodowego.

A.D.