Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 771/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-01-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 73
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Roman Ciąglewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 12 października 2022 r., sygn. akt II SA/Lu 588/22 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi E. W. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia 15 czerwca 2022 r., znak: ZOA-XXI.7721.20.2021 w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Uzasadnienie.

Postanowieniem z dnia 12 października 2022 r., sygn. akt II SA/Lu 588/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę E. W. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia 15 czerwca 2022 r., znak: ZOA-XXI.7721.20.2021 w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 sierpnia 2022 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru PESEL skarżącej oraz złożenie jednego odpisu skargi, a także do uiszczenia wpisu sądowego, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie wysłano na adres skarżącej podany w skardze. Pomimo dwukrotnego awizowania (pierwsze awizo – 8 września, drugie awizo – 16 września 2022 r.), skarżąca nie odebrała przesyłki z placówki pocztowej. W tej sytuacji, w ocenie Sądu pierwszej instancji, wezwanie zostało doręczone skutecznie, w trybie tzw. doręczenia zastępczego. Zgodnie z art. 73 § 4 P.p.s.a., doręczenie pisma, którego nie można było dostarczyć w sposób określony w art. 65-72 P.p.s.a., uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu na jaki pismo zostało złożone w placówce pocztowej lub urzędzie gminy. Skutek doręczenia nastąpił zatem w dniu 22 września 2022 r.

Termin do usunięcia braków formalnych i fiskalnych upłynął bezskutecznie z dniem 29 września 2022 r. Tym samym, według Sądu pierwszej instancji, ziściły się przesłanki do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 220 § 3 P.p.s.a.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca zarzuciła obrazę przepisów prawa procesowego, tj.:

- art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 w zw. z § 1 P.p.s.a., poprzez odrzucenie skargi przy przyjęciu, iż nie wypełniła nałożonych na nią rygorów związanych z uzupełnieniem braków formalnych skargi, w sytuacji, gdy pismo zawierające zobowiązanie do uzupełnienia braków formalnych do dnia dzisiejszego nie zostało jej doręczone i wbrew twierdzeniom zawartym w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia nigdy żaden listonosz nie podejmował prób doręczenia skarżącej pisma z Sądu,

- art. 73 § 4 P.p.s.a., poprzez uznanie, iż wobec skarżącej mogła mieć zastosowanie instytucja doręczenia zastępczego, w sytuacji, gdy listonosz nie podjął żadnej próby doręczenia właściwego. Wskazała, iż nie ma możliwości ażeby listonosz nie mógł doręczyć pisma osobiście albowiem w datach wskazanych jako próby doręczenia przebywała pod adresem zamieszkania, w domu i prowadzonym przeze nią przedsiębiorstwie były też inne osoby, z którymi listonosz musiałby mieć osobisty kontakt jeżeli podjął by próbę doręczenia pisma z Sądu zawierającego zobowiązanie do konkretnych czynności.

Skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez przyjęcie do rozpoznania skargi oraz doręczenie pisma zawierającego zobowiązanie do uzupełnienia braków formalnych złożonej przeze nią skargi co umożliwi jej zastosowanie się do dyspozycji Sądu tam zawartych.

Nadto wniosła o zwrócenie się do Palcówki Poczty Polskiej w Łukowie, ul. Piłsudskiego 15, 21 - 400 Łuków, z zapytaniem o dane osób, które w datach wskazanych w zaskarżonym postanowieniu jako dni podejmowanych przez listonosza prób doręczenia skarżącej przesyłki z Sądu, takie próby podejmowały i dopuszczenie dowodu z ich zeznań, nadto wskazanie czy próby doręczenia przesyłki podejmowały osoby, których rejon pracy obejmuje adres zamieszkania skarżącej czy też może osoby odbywające szkolenie, nowi pracownicy, na okoliczność braku możliwości stwierdzenia, iż nastąpiło prawidłowe doręczenie skarżącej pisma zawierającego zobowiązanie do usunięcia braków formalnych skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Jak wynika z akt sprawy, zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 sierpnia 2022 r. skarżąca została wezwana do podania swojego numeru PESEL, złożenia jednego odpisu skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia.

Termin do uzupełnienia braków fiskalnych i formalnych skargi rozpoczął swój bieg w dniu 22 września 2022 r., bowiem w tym dniu uznano za doręczone skarżącej odpisy zarządzeń wzywających do uzupełnienia powyższych braków (w trybie art. 73 § 4 P.p.s.a.). Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków fiskalnych i formalnych skargi upłynął zatem bezskutecznie w dniu 29 września 2022 r.

Skarżąca nie uzupełniła jednak braków fiskalnych i formalnych skargi w wyznaczonym terminie. W związku z powyższym stwierdzić należy, że zasadnie zaskarżonym postanowieniem odrzucono skargę na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

Mając na uwadze wniosek skarżącej o zwrócenie się do placówki Poczty Polskiej z reklamacją wyjaśnić trzeba, że dokument urzędowy, jakim jest zwrotne potwierdzenie wraz z adnotacjami urzędowymi zamieszczonymi na przesyłce, jeśli jest sporządzony w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot, stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone. Korzysta on z domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim stwierdzone (postanowienie NSA z 28.08.2013 r., II FSK 2228/13, LEX nr 1361277).

Domniemanie faktyczne doręczenia pisma w trybie art. 73 P.p.s.a. może być obalone, gdy adresat pisma wykaże, że dane wynikające z dowodu doręczenia są niezgodne z rzeczywistością. Jedną z możliwości służących obaleniu tego domniemania jest przeprowadzenie procedury reklamacyjnej. Istotne jest, aby w przypadku niewykonania lub nienależytego wykonania usługi pocztowej reklamacja, zgodnie z art. 92 ust. 2 pr. poczt. oraz § 3 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z 26.11.2013 r. w sprawie reklamacji usługi pocztowej (Dz.U. poz. 1468 ze zm.), została zgłoszona w formie pisemnej, ustnej do protokołu lub innej, która ujawnia wolę reklamującego w sposób dostateczny, w tym również w formie elektronicznej. Reklamację można zgłosić w każdej placówce pocztowej operatora pocztowego, który zawarł umowę o świadczenie usługi pocztowej z nadawcą. Co do zasady brak woli przeprowadzenia procedury reklamacyjnej uniemożliwia skuteczne obalenie domniemania doręczenia pisma w trybie awizowania (por. B. Dauter, M. Niezgódka-Medek, A. Kabat, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021, komentarz do art. 73).

Odnosząc się do argumentów podniesionych w zażaleniu, stwierdzić należy, że mogą one stanowić ewentualne przesłanki wniosku o przywrócenie terminu – uprawdopodobnienia braku winy w niedopełnieniu czynności. Podkreślić jednak trzeba, że przywrócenie terminu jest możliwe w razie zachowania warunków szczegółowo określonych w przepisach art. 86 i art. 87 P.p.s.a.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.