Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 346/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2011-05-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2 w zw. z art. 245 par. 3, art. 258 par. 1 i 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Katarzyna Witkowicz-Grochowska – Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 maja 2011r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi W. B. na decyzję Wojewody z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia zwolnić W. B. od kosztów sądowych. /-/ K. Witkowicz-Grochowska


UZASADNIENIE

Skarżąca W. B. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych od skargi, jaką złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na decyzję Wojewody .

Podała, że utrzymuje się jedynie z emerytury w wysokości [...] zł miesięcznie. Wskazała, że samodzielnie prowadzi swoje gospodarstwo domowe. Nie posiada żadnego majątku nieruchomego, wartościowych ruchomości czy oszczędności. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że nieruchomość położoną w S.W. darowała swoim dzieciom. Wymaga opieki córki, która robi jej zakupy i odwiedza ją w aktualnym miejscu zamieszkania.

Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego swojego utrzymania. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić nawet najmniejszej należności sądowej (bezrobotni, emeryci, renciści, osoby samotnie wychowujące dzieci).

Sytuacja majątkowa i rodzinna skarżącej przedstawiona we wniosku o prawo pomocy uzasadnia ocenę, że nie jest ona w stanie, bez ograniczeń w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych, wygospodarować środków finansowych na najniższe nawet koszty postępowania sądowego. Dochód wnioskodawczyni, wedle zasad doświadczenia życiowego, nie przewyższa środków potrzebnych na zaspokojenie koniecznych wydatków bieżącego utrzymania. W całości wykorzystuje go na pokrycie kosztów mieszkania, żywności i pozostałych koniecznych wydatków bieżącego utrzymania. Wiek i stan zdrowia powodują, że nie ma zdolności zarobkowania, wymaga natomiast opieki osób trzecich – córki, która na stałe się nią zajmuje. Poniesienie, więc kosztów sądowych w niniejszej sprawie spowoduje uszczerbek w niezbędnych wydatkach jej utrzymania, a w konsekwencji ograniczenie prawa do sądu. W tym stanie rzeczy należało przyznać prawo pomocy i zwolnić wnioskodawczynię od kosztów sądowych niniejszego postępowania.

Z powyższych względów, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.

/-/ K. Witkowicz-Grochowska