Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2675/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-09-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6553
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Umorzono postępowanie w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 243 par. 1 i art. 249a w związku z art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Joanna Kruszewska – Grońska po rozpoznaniu w dniu 6 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku F. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi F. G. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia ... kwietnia 2015 r. nr ... w przedmiocie umorzenia postępowania w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie cofnięcia kwoty indywidualnej dostaw p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie z wniosku skarżącego F. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego


UZASADNIENIE

Na rozprawie w dniu 11 maja 2016 r. skarżący F. G. złożył pismo, w którym cofnął skargę oraz zażądał zwrotu wpisu sądowego od skargi. Postanowieniem z 11 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie w sprawie ze skargi F. G. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...]kwietnia 2015 r. nr [...]w przedmiocie umorzenia postępowania w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie cofnięcia kwoty indywidualnej dostaw. Powyższe orzeczenie jest prawomocne od 30 czerwca 2016 r.

Natomiast postanowieniem z 22 lipca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącemu zwrotu kwoty 200 zł, wpisanej do rejestru opłat sądowych WSA w Warszawie w dniu 11 lutego 2016 r. pod poz. 4030 tytułem wpisu sądowego.

W dniu 11 sierpnia 2016 r. do akt niniejszej sprawy wpłynął wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy (złożony na urzędowym formularzu PPF), nadany w urzędzie pocztowym w dniu 8 sierpnia 2016 r., w którym skarżący domagał się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego.

Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Innymi słowy, wniosek o przyznanie prawa pomocy jest dopuszczalny w każdym stadium postępowania sądowego, ale wyłącznie do zakończenia sprawy prawomocnym orzeczeniem - wyrokiem lub postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie.

Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, iż merytoryczne rozpoznanie wniosku skarżącego z dnia 8 sierpnia 2016 r. o przyznanie prawa pomocy jest niemożliwe ze względu na fakt, że postępowanie w przedmiotowej sprawie zostało prawomocnie zakończone przed złożeniem tego wniosku. W dniu 30 czerwca 2016 r. uprawomocniło się postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 11 maja 2016 r. o umorzeniu postępowania w niniejszej sprawie sądowoadministracyjnej, a wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżący nadał w urzędzie pocztowym 8 sierpnia 2016 r., a więc po prawomocnym zakończeniu postępowania sądowoadministracyjnego.

Zgodnie z art. 249a p.p.s.a. jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.

W świetle art. 243 § 1 p.p.s.a oraz art. 249a p.p.s.a. rozpoznanie złożonego przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy po uprawomocnieniu się orzeczenia kończącego postępowanie sądowoadministracyjne jest zbędne i postępowanie w tym zakresie podlega umorzeniu.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 243 § 1 p.p.s.a. i art. 249a p.p.s.a. w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.