Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 3484/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-10-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 1 i 3, art. 193
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Wolf–Kalamala, po rozpoznaniu w dniu 6 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku T. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej T. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 24 czerwca 2015 r., sygn. akt I SA/Bd 22/15 oddalającego skargę T. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 30 października 2014 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Wnioskiem z 18 lipca 2016 r. pełnomocnik T. P. – nazywanego dalej "Skarżącym", zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 30 października 2014 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r.

W motywach wniosku pełnomocnik strony wyjaśnił, że wspomnianą wcześniej decyzją organ określił Skarżącemu zobowiązanie podatkowe w wysokości 1.184.842 zł. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową Skarżącego oraz jego żony, należy przyjąć, że organ rozpocznie egzekucję z nieruchomości należącej do Skarżącego. Spowoduje to trudne do odwrócenia skutki oraz wyrządzi trudną do naprawienia szkodę w rozumieniu art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.) – powoływanej dalej jako "P.p.s.a.".

Do wniosku załączono oświadczenie o stanie majątkowym Skarżącego i jego żony. Wynika z niego, że Skarżący posiada 13/16 udziałów w nieruchomość zabudowaną domem mieszkalnym (wartość 200.000 zł) oraz dwie inne nieruchomości niezabudowane (80.000 zł i 30.000 zł). Skarżący posiada także papiery wartościowe o wartości 15.000 zł. Składniki te zostały objęte zabezpieczeniem na rzecz Skarbu Państwa tytułem zaległości podatkowych. Ponadto Skarżący otrzymuje wynagrodzenie w łącznej wysokości 13.695 zł brutto.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek Skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie przypomnieć należy, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody nie musi mieć charakteru materialnego. Chodzi więc o taką szkodę, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Trudne do odwrócenia skutki, to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.

Z wniosku wynika, że Skarżący upatruje niebezpieczeństwa wyrządzenia mu znacznej szkody w obawie sprzedaży jego nieruchomości w toku administracyjnego postępowania egzekucyjnego i uzyskania ceny niższej od możliwych do uzyskania cen rynkowych. Nie uprawdopodabnia to jednak tego, że wykonanie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Podnoszony argument ma charakter hipotetycznych rozważań, a obawy Skarżącego są bezpodstawne. Podkreślić należy, że sprzedaż nieruchomości w administracyjnym postępowaniu egzekucyjnym odbywa się w drodze licytacji, a nieruchomość zostaje sprzedana osobie, która zaoferuje najwyższą cenę. Nie można pomijać, że przed dokonaniem licytacji nieruchomości organ egzekucyjny przystąpi do opisu i oszacowania nieruchomości, a skarżący uważając, że wartość nieruchomości została zaniżona, może podnieść stosowne zarzuty.

Ponadto dla oceny realności sygnalizowanego przez Skarżącego zagrożenia, argument ten należy rozważyć w kontekście całokształtu okoliczności sprawy, także sytuacji rodzinnej i majątkowej Skarżącego. Tymczasem z przedstawionego przez Skarżącego oświadczenia wynika, że osiąga on dochód w wysokości 13.695 zł brutto, z którego organ może w części zaspokoić swoje roszczenie. Nie bez znaczenia dla oceny wniosku pozostaje również to, że organ dokonał zabezpieczenia określonej w zaskarżonej decyzji zaległości podatkowej na majątku Skarżącego – co również wskazuje, że interes Skarbu Państwa został zabezpieczony, a w toku egzekucji administracyjnej nie będzie on dążył do zbycia nieruchomości.

Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a w zw. z art. 193 tej ustawy, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji