Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 1024/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2022-01-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Zawieszenie/podjęcie postępowania
Ubezpieczenie społeczne
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 § 2 pkt 2 , art. 58 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 1, art. 476 § 2 pkt 4, art. 477[8] § 1 pkt 1,
journal: Dz.U. 2020 poz 1575
law: Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego - t.j.
article: art. 83 ust. 2, art. 83b ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2021 poz 423
law: Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych.
article: art. 61b
journal: Dz.U. 2017 poz 1368
law: Ustawa z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa - teskt jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Jarosław Szaro po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2022 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi BK na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych – Oddziału w [.] z dnia [.] listopada 2021 r. nr [.] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia uprawnień do zasiłku chorobowego za okres od 15 października do 14 listopada 2021 r. - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga BK na opisane w sentencji postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (Oddział w [.]). Skarżąca domagała się w niej uchylenia zaskarżonego postanowienia kwestionując zasadność stanowiska Zakładu.

Zaskarżonym postanowieniem Zakład Ubezpieczeń Społecznych zawiesił, prowadzone na wniosek BK na zasadach określonych w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, postępowanie w sprawie ustalenia uprawnień do zasiłku chorobowego za okres od 15 października do 14 listopada 2021 r., do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowego dotyczącego decyzji Zakładu z [.] sierpnia 2020 r. nr [.], którą orzeczono o niepodleganiu przez nią ubezpieczeniom społecznym z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej. Zawieszenie postępowania uzasadniono tym, że warunkiem uzyskania prawa do zasiłku chorobowego jest pozostawanie w ubezpieczeniu chorobowym.

W odpowiedzi na skargę Zakład Ubezpieczeń Społecznych (Oddział w [.]) wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej – niepodlegającej właściwości sądu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Skardze BK nie można było nadać dalszego biegu, ponieważ sprawa, której dotyczy, jak prawidłowo zauważył Zakład Ubezpieczeń Społecznych w odpowiedzi na skargę, nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Dlatego skarga podlegała odrzuceniu, o czym postanowiono na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej zwanej: P.p.s.a.).

Z przedstawionych przez strony dokumentów wynikało, że skarżąca złożyła do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wniosek o zasiłek chorobowy. Postępowanie w tej sprawie zostało przez Zakład zawieszone. Wywodząc skargę skarżąca oczekiwała poddania tego rozstrzygnięcia organu rentowego kontroli sądu administracyjnego. Jednak sąd administracyjny w tej kategorii spraw nie jest właściwy.

Sprawy dotyczące zasiłków chorobowych, o których mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, nie należą do właściwości sądów administracyjnych. Prowadzi je Zakład Ubezpieczeń Społecznych (zob. art. 61b ustawy o świadczeniach (...)), a poddano je kontroli sądów powszechnych na zasadach określonych w Kodeksie postępowania cywilnego, jako sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych (zob. art. 1 K.p.c.) – sprawy świadczeń w sprawach należących do właściwości Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (art. 476 § 2 pkt 4 K.p.c.). Sprawy o zasiłek chorobowy należą do właściwości sądu rejonowego (art. 4778 § 1 pkt 1 K.p.c.) i jako sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych należą wiec do właściwości sądów powszechnych. Właściwość sądów administracyjnych nie została przez ustawodawcę przewidziana. Nie przysługuje zatem w takich sprawach skarga do sądu administracyjnego, która nie mieści się w katalogu spraw, o jakich mowa w art. 1 i art. 3 § 2 P.p.s.a.

Na marginesie Sąd zwraca uwagę, że pomimo iż w postępowaniu przed organem rentowym w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych w pewnym zakresie stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, w tym z uwagi na dyspozycję art. 180 § 1 K.p.a., to samo to odesłanie nie nadaje takiemu postępowaniu charakteru postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 1 K.p.a. i nie wszystkie wydawane przez ten organ akty administracyjne (decyzja, postanowienia) są aktami, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 1 lub 2 P.p.s.a. podlegającymi kontroli sądu administracyjnego. Przepisy odrębne uregulowały postępowanie odwoławcze w sposób autonomiczny i szczególny od przepisów K.p.a., poddając je zasadniczo kontroli sądów powszechnych. Już tylko z art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych wynika, że od decyzji Zakładu przysługuje odwołanie do właściwego sądu w terminie i według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego. W myśl natomiast art. 83b ust. 1 i 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, jeżeli przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego przewidują wydanie postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, Zakład w tych przypadkach wydaje decyzję. Od wydanych w trakcie postępowania innych postanowień Zakładu zażalenie nie przysługuje (podkreślenia Sądu). Wydane przez Zakład postanowienie o zawieszeniu postępowania nie spełnia zatem kryteriów, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a., ponieważ nie przysługuje na nie zażalenie.

Z podanych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.