Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1275/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-03-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 32 ust 4, 33 ust 2, 35 ust 1, 34 ust 3, w związku z art, 5 ust 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1332
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia WSA Tomasz Janeczko, Sędzia WSA Mirosław Montowski (spr.), Protokolant specjalista Monika Gąsińska - Goc, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 marca 2019 r. sprawy ze skarg P K i Wspólnoty Mieszkaniowej ul. [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Wojewody [...]na rzecz P K kwotę 997 zł (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego oraz na rzecz Wspólnoty Mieszkaniowej ul. [...] kwotę 997 zł. (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2018r., nr [...] Wojewoda [...] , działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.), dalej "k.p.a." oraz art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2017r., poz. 1332 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania Pana P K, Wspólnoty Mieszkaniowej "[...] Wspólnoty Mieszkaniowej [...] , reprezentowanej przez Pana P G reprezentującego Spółkę pod firmą "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w [...] , od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] września 2017 r., Nr [...] , znak: [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej dla Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" z siedzibą w [...] przy ul. [...], pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z lokalem usługowym oraz garażem podziemnym, na działce o nr ew. [...] z obrębu [...] położonej przy ul. [...] w Dzielnicy [...] w [...] , utrzymał w mocy ww. decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] września 2017 r., Nr [...], znak: [...]

Decyzja ta została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym.

W dniu [...] grudnia 2016 r., pełnomocnik Spółdzielni Mieszkaniowej "[...] z siedzibą w [...] przy ul. [...] , wystąpił z wnioskiem o pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z lokalem usługowym oraz garażem podziemnym na działce ew. nr [...] z obrębu [...] , położonej przy ul. [...] w Dzielnicy [...]w [...] .

Prezydent [...] , działając na podstawie art. 61 § 4 k.p.a., pismem z dnia [...] stycznia 2017 r. zawiadomił strony o wszczęciu przedmiotowego postępowania, a także poinformował o możliwości zapoznania się z aktami sprawy oraz o możliwości zgłaszania wniosków i zastrzeżeń.

Następnie, organ 1 instancji, postanowieniem z dnia [...] lutego 2017 r., Nr [...]wydanym na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane, nałożył na Inwestora obowiązek doprowadzenia przedłożonego projektu budowlanego inwestycji do zgodności z przepisami, poprzez:

1. przedstawienie szczegółowego bilansu powierzchni inwestycji,

2. wykazanie możliwości zagospodarowania dz. nr ew. [...] z obrębu [...]zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego,

3. dostarczenie czytelnej i przejrzystej, szczegółowej analizy przesłaniania i nasłonecznienia,

4. odniesienie się do uwag zawartych w opinii komunikacyjnej wydanej przez Inżyniera Ruchu nr [...]z dnia [...] października 2016 r.,

5. dostarczenie uzgodnień i opinii wynikających z decyzji w sprawie wyrażenia zgody na lokalizację zjazdu na czas nieokreślony z dnia [...] grudnia 2016 r.,

6. dostarczenie skutecznych zgłoszeń na wykonanie przyłączy do projektowanego budynku,

7. wykazania usytuowania na projekcie zagospodarowania placu zabaw,

w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia.

Na wniosek Inwestora, Prezydent [...] , postanowieniem Nr [...] z dnia [...] lutego 2017 r., wydanym na podstawie art. 98 § 1 Kpa. zawiesił przedmiotowe postępowanie.

Po udzieleniu przez Inwestora wyjaśnień i uzupełnieniu dokumentacji projektowej, Prezydent [...] na wniosek Inwestora z dnia [...] kwietnia 2017 r., postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2017 r. Nr [...] , podjął przedmiotowe postępowanie i zawiadomieniem z dnia [...] sierpnia 2017 r., przed wydaniem decyzji, poinformował strony o zgromadzeniu materiału dowodowego oraz o możliwości zapoznania się z aktami sprawy oraz o możliwości zgłaszania wniosków i zastrzeżeń.

Następnie, Prezydent [...] decyzją z dnia [...]września 2017 r., Nr [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił Spółdzielni Mieszkaniowej [...] " z siedzibą w [...] pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z lokalem usługowym oraz garażem podziemnym na działce o nr ew. [...]z obrębu [...] położonej przy ul. [...] w Dzielnicy [...] w [...].

Odwołanie od powyższej decyzji, z zachowaniem ustawowego terminu, wnieśli: Pan P K, Wspólnota Mieszkaniowa "[...] " (ul. [...]), Pan P G reprezentujący Spółkę pod firmą "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w [...] , działający w imieniu Wspólnoty Mieszkaniowej [...].

Wojewoda [...] , pismem z dnia [...] grudnia 2017 r., działając na podstawie art. 50 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm.), wezwał Inwestora do:

1. doprowadzenia do zgodności projektu budowlanego z rozporządzeniem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 462) poprzez:

a. naniesienie klauzuli poświadczenia za zgodność z oryginałem przy podpisie projektanta, na kopii mapy do celów projektowych, na której został sporządzony projekt zagospodarowania terenu, (stosownie do treści § 8 ust. 1 ww. rozporządzenia, projekt zagospodarowania działki lub terenu powinien zawierać część opisową oraz część rysunkową sporządzoną na kopii mapy do celów projektowych poświadczonej za zgodność z oryginałem przez projektanta),

b. doprowadzenie do zgodności numeracji poszczególnych kart projektu ze spisem zawartości tego projektu (stosownie do treści § 5 rozporządzenia, wszystkie strony i arkusze stanowiące części projektu budowlanego oraz załączniki do projektu powinny być ponumerowane. Części projektu budowlanego odrębnie oprawione oraz załączniki powinny mieć numerację zgodną ze spisem zawartości tego projektu),

c. oprawienie projektu budowlanego w sposób uniemożliwiający dekompletację projektu,

d. doprowadzenie do spójności danych wskazanych w projekcie budowlanym w części opisowej oraz w załączonych rysunkach, w zakresie powierzchni użytkowej zabudowy, powierzchni lokalu usługowego (str. 7. 10 -tom I),

2. wykazanie zgodności projektu budowlanego z ustaleniami § 21 ust. 2 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części rejonu urbanistycznego [...] , uchwalonego uchwałą Rady Gminy [...]-[...] Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2002 r., zgodnie z którym plan ustala dla terenu objętego planowaną inwestycją, nakaz realizacji zabezpieczeń przeciwhałasowych w oparciu o przepisy Polskiej Normy dotyczącej izolacyjności przegród w budynkach na odstawie indywidualnych analiz akustycznych,

3. doprowadzenie do zgodności projektu budowlanego z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1422), poprzez uzupełnienie części rysunkowej analizy nasłonecznienia, przesłaniania i zacieniania o jednoznaczne wnioski i oświadczenie projektanta w zakresie spełnienia warunków § 13, § 40 ust 2 ww. rozporządzenia.

4. złożenie stosownego podpisu pod opracowaniem "Warunki Ochrony Przeciwpożarowej" (str. 32-39 projektu Tom I),

5. dołączenie do projektu budowlanego dokumentacji geologiczno-inżynierskiej, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie ustalania geotechnicznych warunków posadawiania obiektów budowlanych (Dz. U. z 2012 r. ,poz. 463). Zgodnie z § 5 Rozporządzenia, geotechniczne warunki posadawiania ustala się w szczególności w oparciu o bieżące wyniki badań geotechnicznych gruntu, analizę danych archiwalnych, w tym analizę i ocenę dokumentacji geotechnicznej, geologiczno- inżynierskiej i hydrogeologicznej, obserwacji geodezyjnych zachowania się obiektów sąsiednich oraz innych danych dotyczących podłoża badanego terenu i jego otoczenia,

6. dołączenie do projektu budowlanego zaświadczeń projektantów poszczególnych branż, o których mowa w art. 12 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2017 r., poz. 1332), aktualnych na dzień dokonania ostatnich zmian w projekcie budowlanym, oraz aktualnych oświadczeń projektantów, o których mowa w art. 20 ust. 4 ustawy Prawo budowlane.

W dniu [...] marca 2018 r. Inwestor dokonał uzupełnień projektu.

Organ II instancji orzekając w sprawie na wstępie przypomniał, że stosownie do art. 138 k.p.a. organ odwoławczy nie ogranicza się tylko do kontroli zaskarżonej decyzji, lecz zobowiązany jest ponownie rozstrzygnąć sprawę w jej całokształcie, Organ odwoławczy zobowiązany jest ocenić prawidłowość zaskarżonej decyzji nie tylko w granicach zarzutów przedstawionych w odwołaniu, lecz również pod kątem przepisów prawa materialnego i procesowego, które mają zastosowanie w sprawie rozstrzygniętej zaskarżoną decyzją.

Stosownie zaś do treści art. 32 ust. 4 ustawy Prawo budowlane pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto:

1) złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym;

1a) złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności pozwoleń, o których mowa w art. 23 ust. 1 i art. 26 ust. 1, oraz decyzji, o której mowa w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej (Dz. U. z 2016 r. poz. 2145 oraz z 2017 r. poz. 32, 60 i 785). jeżeli są one wymagane;

2) złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Z kolei art. 33 ust. 2 ustawy Prawo budowlane określa jakie załączniki inwestor winien dołączyć do wniosku o pozwolenie na budowę. Są to między innymi: cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7, aktualnym na dzień opracowania projektu: nie dotyczy to uzgodnienia i opiniowania przeprowadzanego w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 oraz oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Natomiast zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane - przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza:

1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno- budowlanymi;

3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt Ib. oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7;

4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7;

5) spełnienie wymagań określonych w art. 60 ust. 1 pkt 1-3 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. o Krajowym Zasobie Nieruchomości (Dz. U. poz. 1529) - w przypadku inwestycji na nieruchomości wchodzącej w skład Zasobu Nieruchomości, o którym mowa w tej ustawie, oddanej w użytkowanie wieczyste lub sprzedanej w trybie określonym w art. 53 ust. 1 lub 2 tej ustawy, przeznaczonej na wynajem o czynszu najmu określonym zgodnie z przepisami rozdziału 7 tej ustawy, zwanej dalej "inwestycją [...]".

W razie spełnienia wskazanych wyżej wymagań organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Po dokonaniu szczegółowej analizy akt przedmiotowej sprawy Wojewoda [...] podzielił stanowisko organu pierwszej instancji.

Organ podkreślił, że z posiadanej dokumentacji wynika, iż wszystkie ww. wymagania w powyższym przedsięwzięciu inwestycyjnym zostały spełnione - nie stwierdzono, aby skarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów prawa materialnego lub z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Z przeprowadzonej przez organ odwoławczy analizy zgromadzonego materiału dowodowego wynikało, że Inwestor wypełnił wszystkie obowiązki nałożone przepisem art. 32 ust. 4 pkt 2 oraz art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. Inwestor do wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę, dołączył wymagane prawem dokumenty, spełniające wymogi art. 35 ustawy Prawo budowlane, tj. projekt budowlany, sporządzony przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane, zawierający wymagane opinie i uzgodnienia. Inwestor - Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...] " z siedzibą w [...] przedłożyła prawidłowo wypełnione oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (w myśl art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego pod rygorem odpowiedzialności karnej) obejmujące działkę o nr ew. [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w [...] . Organ podniósł też, że oświadczenie jest tak ważnym dowodem w sprawie, że brak prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane stanowiłby wadę materialnoprawną decyzji (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 maja 2006 r., sygn. akt VII SA/Wa 223/06).

W ocenie organu, z projektu budowlanego oraz z treści wniosku, wynika, że projektowane przyłącza kanalizacji sanitarnej, deszczowej, wodociągowe, c.o., elektryczne, energetyczne, teletechniczne są objęte odrębnym opracowaniem. Inwestor do projektu budowlanego załączył decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. w przedmiocie wyrażenia zgody na lokalizację zjazdu publicznego z drogi publicznej gminnej ul. [...] na teren nieruchomości stanowiącej część działki ew. nr [...] w obrębie [...] przy ul. [...] . Jak wynika z projektu budowlanego, budowa zjazdu będzie objęta odrębnym opracowaniem. Skoro budowa zjazdu nie jest objęta przedmiotowym wnioskiem, podnoszone przez Odwołujących się kwestie związane z budową zjazdu pozostają poza zakresem przedmiotowego wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę

Wbrew zarzutom podnoszonym w odwołaniach, organ stwierdził, że z przedstawionej dokumentacji projektowej nie wynika, aby projektowana budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego z lokalem usługowym oraz garażem podziemnym, na działce o nr ew. [...] z obrębu [...]przy ul. [...] w [...] , naruszała ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części rejonu [...] , zatwierdzonego uchwałą Nr [...] Rady Gminy [...] z dnia [...]sierpnia 2002 r. (Dz. Urz. Woj. [...] nr

[...] z dnia [...] października 2002 poz. 7001) w zakresie powierzchni biologicznie czynnej.

Zgodnie z zapisami planu działka objęta inwestycją znajduje się na terenie oznaczonym na rysunku planu symbolem MU, tj. na terenie zabudowy mieszkaniowo-usługowej. Dla terenu zabudowy mieszkaniowej i mieszkaniowo-usługowej z wbudowanymi usługami plan ustala minimalną powierzchnię biologicznie czynną na poziomie 20% na gruncie rodzimym w granicach własnej działki. Zgodnie z projektem zagospodarowania terenu i częścią opisową projektu budowlanego, powierzchnia biologicznie czynna na gruncie rodzimym wynosi 20%. Natomiast powierzchnia zieleni urządzonej i rekreacyjnej wynosi 30,7% powierzchni terenu, a zatem spełnia wymagania § 22 planu, który ustala minimalną powierzchnię zieleni urządzonej i rekreacyjnej na poziomie 25% powierzchni terenu. Przez zieleń urządzoną według planu należy rozumieć zieleń towarzyszącą zabudowie, w tym zadrzewienia, zakrzewienia, trawniki oraz zieleń projektowaną na dachach budynków oraz budowli naziemnych i podziemnych, nawierzchni żwirowych, grysowych i ażurowych.

Planowana inwestycja budowy budynku wielorodzinnego spełnia warunki § 22 miejscowego planu, który dopuszcza zabudowę mieszkaniowo-usługową z wbudowanymi usługami. Inwestycja spełnia także warunki § 17 planu w zakresie zapewnienia potrzeb parkowania tj. 1 stanowisko na 1 mieszkanie oraz min. 30 stanowisk na 1000 m2 powierzchni użytkowej usług i handlu. Projektowany budynek zawiera 22 lokale mieszkalne, dla których zapewniono odpowiednio 22 miejsca postojowe na terenie własnym, natomiast dla lokalu usługowego o pow. 192 m2 zapewniono odpowiednio 6 miejsc postojowych na terenie własnym. Inwestycja spełnia również wymagania § 22 w zakresie wysokości zabudowy tj. do 15 kondygnacji naziemnych, nie więcej niż 50 m. nad poziom terenu. Projektowany budynek ma wysokość 32,48 m (maks. 10 kondygnacji). Zgodnie z planem zagospodarowania terenu, inwestycja spełnia warunki § 22 w zakresie zachowania nieprzekraczalnych linii zabudowy, a także § 18 w zakresie gospodarki odpadami. Dostępność dla osób niepełnosprawnych do klatki schodowej na poziomie 0 zaprojektowano przez ogólnodostępne wejście z poziomu parteru. Komunikację pionową budynku zapewnia winda przystosowana do transportu osób niepełnosprawnych do wszystkich poziomów w budynku. Ponadto projekt budowlany spełnia wymogi § 21 ust. 2 miejscowego planu.

W ocenie Wojewody [...], projekt budowlany jest kompletny i został sporządzony zgodnie z wymogami zawartymi w art. 34 Prawa budowlanego spełniając wymagania § 8 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2012 r., poz. 462 ze zm.) i jest zgodny z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1422 ze zm.).

Odnosząc się do zarzutów Pana P K w kwestii dotyczącej naruszenia § 12 ust. 1 ww. rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w zakresie odległości od sąsiednich działek budowlanych, organ zważył, że legalną definicję pojęcia "działki budowlanej" zawiera art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2017 r. poz. 1073, 1566.) Zgodnie z art. 2 pkt 12 ww. ustawy przez pojęcie "działki budowlanej" należy rozumieć nieruchomość gruntową lub działkę gruntu, której wielkość, cechy geometryczne, dostęp do drogi publicznej oraz wyposażenie w urządzenia infrastruktury technicznej spełniają wymogi realizacji obiektów budowlanych wynikające z odrębnych przepisów i aktów prawa miejscowego. Definicji tej nie podważa treść § 7 pkt 7 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części rejonu urbanistycznego [...].

Działką budowlaną będzie taka nieruchomość lub jej wyodrębniona granicami ewidencyjnymi część, która nie jest jeszcze zabudowana, ale nadaje się do określonego sposobu zabudowy. Do uznania danej nieruchomości gruntowej lub działki gruntu za działkę budowlaną nie mają znaczenia zarówno zapisy zawarte w ewidencji gruntów i budynków, czy faktyczny sposób korzystania z gruntu. Zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądem, zapisy w ewidencji gruntów mają jedynie charakter techniczno-deklaratoryjny. Zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 12 lipca 2011 r., II SA/Sz 1193/09, przyjąć można, że działka budowlana w rozumieniu § 12 ust. 1 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. to każda działka gruntu, na której możliwa jest realizacja obiektu budowlanego, zgodnie z wymogami wynikającymi z odrębnych przepisów i aktów prawa miejscowego (tutaj: miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części rejonu urbanistycznego [...] zatwierdzonego uchwałą Nr [...]Rady Gminy [...] z dnia [...] sierpnia 2002 r.).

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 19 grudnia 2007 r. sygn. akt II OSK 1718/06 (nie publ.) stwierdził jednak, że dokonanie oceny zgodności usytuowania budynku z wymogami określonymi w tym przepisie wymaga w każdym przypadku uwzględnienia indywidualnych warunków rozpoznawanej sprawy (por. także wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lipca 2011 r., sygn. akt II OSK 1145/10).

W świetle powyższego, Wojewoda [...] uznał, że wymagana odległość projektowanego budynku od sąsiednich działek budowlanych tj.: dz. ew. nr [...],[...],[...],[...], jest zgodna z § 12 ust. 1 ww. rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, do których przepis ten będzie miał zastosowanie. Natomiast, działka ew. nr [...] ze względu na cechy geometryczne (znikomą wręcz szerokość), w bezpośrednim sąsiedztwie działki inwestycyjnej nie nadaje się pod zabudowę. Dlatego też, w tym przypadku przepis § 12 ust. 1 ww. rozporządzenia nie będzie miał zastosowania.

W ocenie organu, z analizy nasłonecznienia (ryz. AZ-01A, AZ-01B. AZ-01C, AZ-01D, AZ-01E), wynika, że spełnione zostały także warunki wskazane w § 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, zgodnie z którym pomieszczenia przeznaczone do zbiorowego przebywania dzieci w żłobku, przedszkolu i szkole, z wyjątkiem pracowni chemicznej, fizycznej i plastycznej, powinny mieć zapewniony czas nasłonecznienia co najmniej 3 godziny w dniach równonocy (21 marca i 21 września) w godzinach 8:00-16:00, natomiast pokoje mieszkalne - w godzinach 7:00-17:00.

Analiza zacienienia (rys. AZ-03) wykazała, że miejsca rekreacji na terenie działek sąsiednich mają zapewnione nasłonecznienie od 10:00-13:03 oraz od godz. 14:29 do 15:26, czyli wymagane 4 godz. w przedziale od 10:00 do 16:00. Okna w pomieszczeniach na stały pobyt ludzi w projektowanym budynku zostały zlokalizowane z zachowaniem odległości min. 10 m od granicy terenu rekreacyjnego na działkach sąsiednich (§ 40 ww. rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie).

W ocenie organu z projektu budowlanego wynika także, że projektowany budynek nie wprowadza zagrożenia pożarowego dla budynków istniejących, odległości 8 m od budynków ZL IV oraz PM do 1000 MJ/nr zostały zachowane. Rozwiązania techniczne, usytuowanie budynku oraz sposób zagospodarowania terenu nie powodują uciążliwości związanych z hałasem.

Z projektu budowlanego wynika ponadto, że strefa bezpośredniego oddziaływania wykopu nie obejmuje budynków istniejących. Potwierdzona została również aktualność załączonej do projektu budowlanego dokumentacji geologiczno-inżynierskiej.

Zdaniem organu, chybiony jest również zarzut naruszenia art. 84 k.p.a., bowiem organ architektoniczno-budowlany w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę nie ma obowiązku powoływania biegłych. Obowiązki w tym zakresie reguluje art. 35 ustawy Prawo budowlane.

Z dokumentacji wynika, że projektowana inwestycja nie ogranicza sposobu zagospodarowania i zabudowy sąsiednich działek. Zgodnie z art. 4 ustawy Prawo budowlane, każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. Mając powyższe na uwadze organy administracji architektoniczno-budowlanej są związane wnioskiem inwestora i nie mogą ingerować w treść wniosku o pozwolenie na budowę ani w treść projektu budowlanego jeżeli jest on zgodny z przepisami.

Organ odwoławczy wskazał również, że w postępowaniu w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę, obowiązkiem organów administracji jest zbadanie, czy w wyniku realizacji inwestycji dojść może do naruszenia interesów osób trzecich, ale wyłącznie w zakresie ewentualnego naruszenia norm Prawa budowlanego i warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki. Jeżeli decyzja o pozwoleniu na budowę (bądź decyzja o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych) nie wykazuje żadnej sprzeczności z powyższymi wymogami, to spowodowane realizacją inwestycji dolegliwości dla otoczenia nie mogą zostać zakwalifikowane jako naruszające uzasadnione interesy osób trzecich. Nie chodzi bowiem o wszelkie utrudnienia, jakie może przynieść planowane przedsięwzięcie, a jedynie o takie, które dotyczyć mogą naruszeń interesów prawnych, a nie interesów faktycznych, innych osób. Ochrona takich interesów w procesie inwestycyjnym nie może prowadzić do sytuacji, w której to osoby trzecie, a nie inwestorzy - właściciele nieruchomości, na której mają powstać planowane inwestycje, decydowali będą o dopuszczalności wybudowania obiektów budowlanych, miejscu posadowienia takich obiektów, rodzaju obiektu budowlanego i to nawet z naruszeniem ogólnego interesu społecznego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 listopada 2005 r., sygn. akt II OSK 672/05).

Organ powołał się również na treść wyroku NSA z dnia 10 maja 2013r. (sygn. akt. II OSK 44/12). w którym wskazano, że w rozdziale 3 ustawy Prawo budowlane zamieszczono regulacje praw i obowiązków uczestników procesu budowlanego, w tym profesjonalnego projektanta (art. 20). Zgodnie z art. 20 ust. 1 pkt 1. ust. 2 i 4, do podstawowych obowiązków projektanta należy opracowanie projektu budowlanego w sposób zgodny z ustaleniami określonymi w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, o której mowa wart. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227, z późn. zm.), lub w pozwoleniu, o którym mowa w art. 23 i 23a ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej (Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1502, z późn. zm.), wymaganiami Prawa budowlanego oraz innymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Projektant ma obowiązek zapewnić sprawdzenie projektu architektoniczno-budowlanego pod względem zgodności z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w odpowiedniej specjalności lub rzeczoznawcę budowlanego. Projektant, a także sprawdzający do projektu budowlanego dołączają oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Nieprzestrzeganie przez projektanta przy projektowaniu lub wykonywaniu robót budowlanych przepisów art. 5 Prawa budowlanego może powodować odpowiedzialność zawodową w budownictwie.

W kontekście zarzutu naruszenia art. 10 k.p.a., Wojewoda [...] wskazał, że zwrotne potwierdzenia odbioru korespondencji wysyłanej w toku postępowania przed organem I instancji, potwierdzają, iż strony przed wydaniem zaskarżonej decyzji zostały zawiadomione o zebranym materiale dowodowym oraz o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów. Akta sprawy wskazują ponadto, że strony skorzystały z czynnego udziału w postępowaniu, przedkładając własne uwagi i zastrzeżenia, a także zapoznały się z aktami sprawy przed wydaniem zaskarżonej decyzji, oraz. że nie było przeszkód aby Odwołujący się mogli zapoznać się z dokumentacją do dnia [...] września 2017 r., czyli do dnia wydania przez Prezydenta [...] decyzji Nr [...], znak: [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej dla Spółdzielni Mieszkaniowej "[...] "' z siedzibą w [...] przy ul. [...] , pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z lokalem usługowym oraz garażem podziemnym, na działce o nr ew. [...] z obrębu [...] położonej przy ul. [...] w [...] .

W świetle powyższego, w ocenie Wojewody podnoszone przez Odwołujących się zarzuty nie znalazły potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym niniejszej sprawy.

Reasumując, w ocenie Wojewody [...], inwestor spełnił wszelkie wymogi formalne, tj. złożył wraz z wnioskiem o pozwolenie na budowę oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz przedłożył 4 egzemplarze projektu budowlanego. Natomiast po dokonanej przez organ analizie dokumentacji projektowej, stwierdzono, że spełnia ona wymogi prawa określone art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. Działka, na której planowana jest inwestycja posiada dostęp do drogi publicznej od ul. [...].

Biorąc pod uwagę przedstawione wyżej ustalenia, w ocenie organu brak było podstaw do uchylenia pozwolenia na budowę. Organ odwoławczy nie stwierdził naruszeń i niezgodności planowanej inwestycji z przepisami prawa budowlanego, na podstawie których wydana została decyzja zezwalająca na budowę.

Wojewoda [...] wskazał ponadto, że odstąpił od zawiadomienia stron, na podstawie art. 10 k.p.a., o zgromadzonym materiale dowodowym w związku z wprowadzonymi zmianami. Organ wyjaśnił bowiem, że zmiany nie dotyczyły merytorycznej części dokumentacji projektowej i tym samym nie zmieniły sposobu oddziaływania planowanej inwestycji.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na powyższą decyzję Wojewody [...] złożyli: Wspólnota Mieszkaniowa [...] oraz P K.

Wspólnota Mieszkaniowa [...] (dalej - "Wspólnota") zarzuciła decyzji Wojewody [...] naruszenie:

1. art. 7, art. 10 k.p.a. w zw. z art. 28 ust. 2 ustawy z 7.07.1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 poz. 1409, ze zm.) w związku z art. 140 k.p.a., poprzez nie zapewnienie czynnego udziału Wspólnoty jako strony niniejszego postępowania w toku postępowania w II instancji;

2. art. 138 § 2 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji, pomimo iż w postępowaniu przed organem I instancji doszło do naruszenia art. 7, art. 10 k.p.a. w zw. z art. 28 ust. 2 ustawy z 7.07.1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013r. poz. 1409, ze zm.) poprzez nie zapewnienie czynnego udziału Wspólnoty jako strony niniejszego postępowania w toku każdego jego stadium;

3. art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. w zw. z art. 140 k.p.a. poprzez pominięcie części materiału dowodowego;

4. art. 81 k.p.a. w zw. z art. 140 k.p.a. poprzez uznanie za udowodnione okoliczności sprawy, co do których Wspólnota nie miała możliwości wypowiedzenia się;

5. art. 136 k.p.a. poprzez niedopuszczenie dowodu z opinii biegłego na okoliczność analizy nasłonecznienia i przesłaniania;

6. art. 34 ust. 3 pkt 4 ustawy prawo budowlane w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 3 ustawy prawo budowlane poprzez uznanie projektu za kompletny pomimo, iż nie przedłożono do akt aktualnych wyników badań geologicznych oraz geotechnicznych warunków posadowienia planowanego budynku;

7. art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego w zw. z § 13, § 40 ust. 2 i 3, § 60 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015r. poz. 1422 j.t.) - dalej "Rozporządzenie" oraz art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy Prawo budowlane.

W uzasadnieniu skargi wskazano, że organ II instancji nie zapewnił Wspólnocie czynnego udziału w tym stadium postępowania. Skarżąca podkreśliła, że po wniesieniu odwołania od decyzji organu I instancji przez Skarżącą oraz inne strony, Wojewoda wezwał inwestora pismem z [...]grudnia 2017 r. do dokonania szeregu czynności, m.in.:

- doprowadzenia do zgodności projektu budowlanego z Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. 2015.1422 j.t.) poprzez uzupełnienie części rysunkowej analizy nasłonecznienia, przesłaniania i zacieniania o jednoznaczne wnioski i oświadczenia projektanta w zakresie spełnienia warunków § 13, § 40 ust. 2 Rozporządzenia; - dołączenie do projektu dokumentacji geologiczno-inżynierskiej zgodnie Rozporządzeniem z dnia 27 kwietnia 2012 r. w sprawie ustalania geotechnicznych warunków posadawiania obiektów budowlanych (Dz. U. nr 463 z 2012 r.).

Zgodnie ze stanowiskiem Wojewody inwestor dokonał żądanych od niego uzupełnień w dniu [...].03.2018 r.

W oparciu o powyższe uzupełnienia Wojewoda wydał zaskarżoną decyzję nie umożliwiając uprzednio skarżącemu wypowiedzenia się co do uzupełnionego materiału dowodowego, czym uchybił wymogom art. 7, art. 10 k.p.a. w zw. z art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego oraz w związku z art. 140 k.p.a.

Dalej Skarżąca podniosła, że Wojewoda niesłusznie nie uznał zasadności zarzutu naruszenia art. 10 k.p.a. przez organ I instancji. Organ II instancji pominął zupełnie kwestię uzupełnień dokonanych przez inwestora wraz z pismem z [...].09.2017 r. W świetle tego, iż decyzja organu I instancji została wydana już [...] 09.2017 r., nie zapewniono skarżącemu prawa wypowiedzenia się co do uzupełnionych dowodów. Wspólnota wskazała w odwołaniu, że inwestor pismem z dnia [...].09.2017 r. tylko pobieżnie odniósł się do niektórych jej zastrzeżeń, pozostałe zaś pominął w całości.

W ocenie Skarżącej Wspólnoty Wojewoda rozpatrując sprawę w jej całokształcie powielił uchybienie organu I instancji pomijając część materiału dowodowego, czym dopuścił się naruszenia art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. w zw. z art. 140 k.p.a.

W aktach sprawy znajdują się fragmenty dokumentacji powykonawczej dotyczące budynku Skarżącej oraz fotografie obrazujące przegrody tarasowe na parterze budynku Wspólnoty (dołączone jako załączniki do pisma z [...].08.2017r.). Wojewoda wbrew wymogom art. 77 k.p.a. w zw. art. 140 k.p.a. nie zwrócił uwagi na to, że wszelkie analizy nasłonecznienia przedłożone przez inwestora wskazują na każdorazowe poprowadzenie linijki Twarowskiego aż do lica budynków Wspólnoty, nie uwzględniając przegród. Rysunkowa część analizy nasłonecznienia ukazuje bryły budynków skarżącego bez przegród tarasowych. Wzmianka dodana przez inwestora do części opisowej analizy nasłonecznienia, iż przedmiotowe przegrody nie mają wpływu na kąt padania promieni słonecznych w badanym zakresie oraz na doświetlenie okna nie ma żadnego oparcia w rysunkowych elementach analizy.

Inwestor odniósł się tylko do analizy AZ-01D, przemilczając zupełnie w części opisowej analizy kwestie pozostałych rysunków: AZ-01A, AZ-01B i AZ-01C.

Wojewoda stwierdził niesłuszność twierdzeń faktycznych skarżącego w oparciu wyłącznie o uzupełnienia inwestora dokonane przy w jego piśmie z [...] marca 2018 r. Doszło zatem do naruszenia art. 81 k.p.a. w zw. z art. 140 k.p.a. poprzez uznanie za udowodnione okoliczności sprawy, co do których Skarżąca nie miała możliwości wypowiedzenia się.

Skarżąca zarzuciła dalej, że Wojewoda niesłusznie uznał, iż w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę nie ma zastosowania art. 84 k.p.a., a w konsekwencji odstąpił także od dopuszczenia opinii biegłego na podstawie art. 136 k.p.a. w toku II instancji.

W postępowaniu przed Wojewodą inwestor został ponownie wezwany do przedstawienia wyjaśnień odnośnie analizy nasłonecznienia. Skoro organy obu instancji miały co do tego wątpliwości, co w tym przypadku jest równoznaczne z potrzebą posiadania wiadomości specjalnych, to należy uznać, iż zachodziły przesłanki zasięgnięcia opinii biegłego.

W przekonaniu Skarżącej organ II instancji bezzasadnie uznał, iż potwierdzona została aktualność załączonej do projektu budowlanego dokumentacji geologiczno- inżynierskiej. W ocenie Skarżącej jedyna nowość jaka pojawiła się w tej kwestii to świeża pieczątka projektanta na pierwszej Stronie przedmiotowej dokumentacji, zresztą nawet bez daty wskazującej na to kiedy ją naniesiono. Zawartość merytoryczna nie uległa zmianie - nadal jest to dokumentacja pochodząca sprzed 11 lat. Tymczasem zgodnie z § 5 Rozporządzenia z dnia 27 kwietnia 2012 r. w sprawie ustalania geotechnicznych warunków posadawiania obiektów budowlanych (Dz. U. nr 463 z 2012 r.) przedmiotowych ustaleń dokonuje się w szczególności w oparciu o:

a) bieżące i archiwalne wyniki badań geotechnicznych gruntu;

b) obserwacji geodezyjnych zachowania się obiektów sąsiednich oraz innych danych dotyczących podłoża badanego terenu i jego otoczenia.

Jeżeli inwestor nie przedłożył bieżących wyników badań geotechnicznych, a od 2007r. zmianie całkowicie uległo otoczenie badanego terenu, w szczególności poprzez posadowienie budynków Skarżącej, to z pewnością uległy zmianie warunki otoczenia zamierzonej inwestycji przy ul. [...] .

Wobec powyższego Skarżąca zarzuciła, że organ uchybił regulacji art. 34 ust. 3 pkt 4 ustawy Prawo budowlane w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane poprzez uznanie projektu za kompletny pomimo, iż wyniki badań geologicznych oraz geotechniczne warunki posadowienia planowanego budynku były zdezaktualizowane.

Według Skarżącej Wspólnoty Wojewoda bezzasadnie uznał, iż przedłożona przez inwestora dokumentacja jest zgodna z warunkami technicznymi jakim powinny odpowiadać budynki. Jak już wyżej wskazano organy obu instancji słusznie powzięły wątpliwości co do przejrzystości, czytelności oraz szczegółowości złożonych przez inwestora analiz przesłaniania i nasłoneczniania. Bezzasadnie jednakże zaskarżona decyzja przyjmuje, że przedłożona przez inwestora dokumentacja jest zgodna z warunkami technicznymi, skoro do tej pory nie uległa ona żadnej jakościowej poprawie. W ocenie Skarżącej dokumentacja przedłożona przez inwestora nie pozwala na przyjęcie tezy, iż warunki techniczne zostały spełnione. Wątpliwości budzi zarówno kwestia nasłonecznia pokoi w budynkach Wspólnoty, jak i placu zabaw na działce [...].

Jest tak przede wszystkim dlatego, że wszystkie analizy nasłonecznienia lokali zostały sporządzone z pominięciem istniejących przegród tarasowych.

Wzmianka dodana przez inwestora w postępowaniu przed Wojewodą w części opisowej analizy nasłonecznienia analizy AZ-01D, iż przedmiotowe przegrody nie mają wpływu na kąt padania promieni słonecznych w badanym zakresie oraz na doświetlenie okna jest gołosłowna. Nie przeprowadzono żadnej modyfikacji części rysunkowej analizy, nie naniesiono graficznie przegród. Nie wykazano, że przebieg linijki Twarowskiego nie uległby zmianie gdyby poprowadzić go z uwzględnieniem przegrody tarasowej. W ocenie Skarżącej jest to szczególnie rażące w przypadku analizy AZ-01D, co do której zamieszono właśnie przedmiotową wzmiankę. Jest to mieszkanie narożne, co oznacza, że na rogu budynku w tym miejscu znajduje się przegroda tarasowa. Nie sposób przyjąć, iż przedmiotowa przegroda jest w tym kontekście bez znaczenia zwłaszcza jeżeli przyjrzeć się linijce Twarowskiego poprowadzonej do samego lica budynku. Równie dobrze inwestor (projektant) mógłby stwierdzić, iż przesunięcie danego budynku o ok. 0,5 m ( a tyle mniej więcej ma szerokości przegroda) także nie miałoby wpływu na kąt padania promieni słonecznych. Jest to zupełnie niewiarygodne.

W ocenie Skarżącej trudno stwierdzić na jakiej podstawie inwestor doszedł do wniosku, iż plac zabaw znajdujący się na działce skarżącego będzie w godzinach 10-16 doświetlony przez 4 godziny. Poza wskazaniem godzin w ciągu dnia, brak jakiejkolwiek opisowej analizy tej kwestii, a sam rysunek złożony przez inwestora jest nieczytelny. W ocenie Skarżącej nie zapewniono 4-godzinnego nasłonecznienia placu zabaw położonego na działce Wspólnoty.

Niesłusznie także Wojewoda stwierdził, iż projektowany przez inwestora budynek (okna tego budynku) będzie oddalony o co najmniej 10 m od placu zabaw znajdującego się na działce Skarżącej. Inwestor nie przedstawił na tę okoliczność żadnego pomiaru. Na żadnym rysunku nie dokonano opomiarowania, nie zaznaczono miejsca położenia poszczególnych elementów placu zabaw.

Wobec powyższego Wojewoda niesłusznie uznał, iż spełnione zostały wymogi wynikające z § 13, § 40 ust. 2 i 3, § 60 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t. jedn. Dz.U. 2015r., poz. 1422).

Skargę na decyzję Wojewody [...] nr [...], z dnia [...]marca 2018r. złożył również P K, zarzucając decyzji organu naruszenie przepisów prawa materialnego mających wpływ na wydanie pozwolenia na budowę w ustalonej przez organ treści, tj.:

A. § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, poprzez wydanie przedmiotowego pozwolenia na budowę - mimo, że planowany budynek mieszkalno-usługowy będzie zwrócony ścianą z oknami do granicy działki budowlanej o nr. ew. [...]z obrębu [...]w odległości mniejszej niż 4 m,

B. art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez uznanie przez organ, że działka o nr. ew. [...]z obrębu [...]nie spełnia ustawowych wymogów do określania jej jako działka budowlana, co nie wynika z całości zebranego materiału dowodowego, a w szczególności, iż w przypadku sąsiadujących z nią działkami o nr. ew. [...],[...][...] oraz [...]- zgodnie z treścią § 12 ust. 1 w/w rozporządzenia, została zachowana określona w tym przepisie odległość 3/4 m planowanych budynków od granicy z działką o nr. ew. [...], która tym sposobem została niewątpliwie uznaną za budowlaną,

C. art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane poprzez uznanie przez organ, że wydanie przedmiotowego pozwolenia na budowę budynku mieszkalno — usługowego na działce o nr. ew. [...] z obrębu [...] nie narusza interesów osób trzecich — w tym m.in. właściciela sąsiadującej działki o nr. [...]— zważywszy, iż w wyniku uprawomocnienia się zaskarżonej decyzji PK nie będzie mógł swobodnie dysponować swoją nieruchomością w zakresie rozpoczęcia przedsięwzięcia zabudowy tego gruntu i w rezultacie nie będzie miał możliwości, np. zaprojektowania pokoi mieszkalnych z wystarczającym dostępem do światła dziennego,

D. § 13 ust. 1, § 40 ust. 2 oraz § 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, poprzez wydanie przedmiotowego pozwolenia na budowę - mimo, że planowany budynek mieszkalno — usługowy znacząco ograniczy czas nasłonecznienia:

• placu zabaw znajdującego się na działce o nr. ew. [...], przy założeniu, iż na działce o nr. ew. [...] powstanie planowana inwestycja budowlana,

• oraz naturalnego oświetlenia pomieszczeń w obiekcie mieszkalnym, który może powstać na działce o nr. ew. [...]- mając na uwadze położenie istniejącego budynku znajdującego się na działkach o nr. ew. [...],[...]oraz planowanego budynku na działce o nr. ew. [...] (zgodnie z treścią zaskarżonej decyzji),

E. przepisów uchwały Nr [...]Rady Gminy [...] z dnia [...] sierpnia 2002 r. w sprawie zatwierdzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części rejonu urbanistycznego [...] (w tym w szczególności § 22 tej uchwały) poprzez brak uznania przez organ, że przedmiotowe pozwolenie na budowę jest zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz jego wydanie nie będzie miało negatywnego wpływu na funkcjonalność, naturę oraz kwestie prawne istniejących oraz mających powstać budowli na sąsiadujących gruntach z działką o nr. ew. [...];

Skarżący zarzucił ponadto zaskarżonej decyzji Wojewody [...] naruszenie przepisów postępowania administracyjnego mających wpływ na wydanie pozwolenia na budowę w ustalonej przez organ treści, tj.: art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. w zw. z art. 84 § 1 k.p.a. poprzez:

• zaniechanie dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy z pominięciem słusznego interesu obywateli oraz nieuwzględnienie uwag i spostrzeżeń odwołujących się od decyzji organu I instancji - co w konsekwencji doprowadziło organ do wydania zaskarżonego aktu administracyjnego,

• niezgromadzenie całości materiału dowodowego i nieprzeprowadzenie szczegółowych, specjalistycznych badań i analiz w zakresie wzajemnych oddziaływań sąsiadujących gruntów z działką o nr ew. [...] i w rezultacie niewyciągnięcie przez organ odpowiednich wniosków, które odpowiadałaby na pytanie: jaki wpływ będzie miała planowana inwestycja mogąca powstać na spornej działce na interesy właścicieli sąsiadujących działek, co w konsekwencji doprowadziło Wojewodę [...] do wydania zaskarżonej decyzji,

• uznanie, że działka o nr. ew. [...] nie jest działką budowlaną w rozumieniu obowiązujących przepisów, co w rezultacie doprowadziło Wojewodę [...] do wydania zaskarżonej decyzji,

• uznanie, że planowana inwestycja budowlana mająca powstać na działce o nr. ew. [...] nie będzie miała negatywnego wpływu na prawa właścicieli sąsiadujących gruntów, co w konsekwencji uprawomocnienia się przedmiotowej decyzji może doprowadzić do naruszenia art. 144 k.c., a więc właściciele sąsiadujących nieruchomości z działką o nr. ew. [...] zostaliby ograniczeni w uprawnieniach do dysponowania swoją własnością - wynikających ze społeczno - gospodarczego przeznaczenia należących do nich nieruchomości i stosunków miejscowych;

W uzasadnieniu skargi wskazano, że Wojewoda [...] wydając zaskarżaną decyzję, nie rozpatrzył sprawy w sposób dogłębny. Organ nie rozważył konsekwencji jakie mogą wyniknąć z wydania przedmiotowego aktu administracyjnego. Wojewoda [...] skupił się przede wszystkich na kwestiach formalnych związanych z samą działką o nr. ew. [...], której dotyczyło bezpośrednio toczące się postępowanie. Natomiast organ nie rozważył w należyty sposób aspektu powstania planowanej nieruchomości na spornej działce i powiązanymi z tym uprawnieniem Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" prawami właścicieli gruntów sąsiadujących, którzy w wyniku realizacji przedmiotowej inwestycji — nie będą mogli korzystać swobodne ze swoje własności.

Skarżący podniósł, że z przywołanego w skardze wyroku NSA wynika niezbicie, wbrew stanowisku Wojewody [...] , że w zakresie rozpoznawania wniosku o pozwolenie na budowę nie można się skupić tylko i wyłącznie na aspektach formalnych (wynikających wprost z przepisów), ale powinien również samodzielnie przeprowadzić rekonesans terenu, a więc upewnić się, czy jednak przeprowadzenie inwestycji nie naruszy ponad przeciętną miarę praw właścicieli sąsiadujących gruntów z działką, na której będzie usadowiona planowana budowla. Organ administracyjny tego nic uczynił i skupił się wyłącznie na analizie wniosku wraz z załączonym do niego projektem podczas gdy przy rozpoznawaniu przedmiotowego wniosku o pozwolenie na budowę organ - mógł i powinien był skorzystać z pomocy podmiotów posiadających specjalistyczne umiejętności (opinii biegłych).

W skardze zarzucono też, że organ I jak i II instancji nie przeprowadził szczegółowej analizy nasłonecznienia sąsiadujących działek, wybiórczo traktując zarówno istniejącą okoliczną zabudowę, ale i projektowany budynek na działce o nr. ew. [...] oraz możliwą zabudowę na działce o nr. ew. [...] . Prezydent [...]a następnie Wojewoda [...]w ogóle nie rozważyli możliwości zrealizowania okien w elewacji zachodniej proponowanej zabudowy na działce o nr. ew. [...]. Zważywszy, że wysokość kubatury projektowanego budynku na działce o nr. ew. [...] wynosi ponad 32 m i ma być usytuowany w odległości 4,2 m od granicy z działką o nr. ew. [...]. Takie położenie planowanej budowli będzie miało wpływ na brak możliwości zaprojektowania pokoi mieszkalnych z wystarczającym dostępem do światła dziennego tzw. "ślepa ściana" w przedsięwzięciu, które ma powstać na działce o nr. ew. [...] (naruszenie zapisów § 13 ust. 1 oraz § 60 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie). Ponadto, uprawomocnienie się zaskarżanej decyzji ostatecznej przyczyni się do naruszenia przepisów dot. min. okresu nasłonecznienia placu zabaw znajdującego się na działce o nr. ew. [...]- biorąc po uwagę wszystkie istniejące/planowane zabudowania na sąsiadujących gruntach (naruszenie § 40 ust. 2 w/w rozporządzenia).

Przedstawiona w niniejszej sprawie analiza nasłonecznienia nie określa w sposób bezsporny wymaganego czasu nasłonecznienia budynków sąsiednich. Brak jest precyzyjnego umiejscowienia wykresów linii padania promieni słonecznych. Ponadto, na rysunku AZ 01C czas nasłonecznienia dla lokalu w budynku na działce o nr. ew. [...] został błędnie obliczony, ponieważ do analizy dla godz. 8.40 przyjęto budynek na działce o nr. ew. [...] wysokości ok. 12 m — podczas, gdy na tym samym rysunku wskazany budynek jest znacznie wyższy i ma ponad 15 m wysokości. Mając powyższe na względzie, w zakresie analizowanego okresu od godz. 8.40 do godz. 11.40, czas nasłonecznia będzie zdecydowanie mniejszy niż wymagane 3 h.

Ponadto w załączonym projekcie do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę zostały przedstawione dwa rozwiązania możliwości zabudowy działki o nr. ew. [...] (na rys. AZ 05):

• oddzielnie dla wpływu okolicznej zabudowy bez uwzględnienia budynku na działce o nr. ew. [...],

• oddzielnie dla wpływu projektowanego budynku na działce o nr. ew. [...],

bez uwzględnienia okolicznej zabudowy istniejącej.

Powyższa analiza powinna być rozpatrywana z łącznym uwzględnieniem obu przypadków, ponieważ z takim stanem mamy czynienia w niniejszej sprawie. W przypadku tworzenia projektu budowlanego i realizacji inwestycji na działce ew. o nr [...] PK będzie musiał uwzględnić taki stan. Stąd jest niezrozumiałym, dlaczego organ administracji nie zlecił inwestorowi albo samodzielnie nie przeprowadził badań w tym zakresie. Nieprzeprowadzenie takiej analizy przez Prezydenta [...] a następnie Wojewody [...] może w konsekwencji doprowadzić do naruszenia art. 144 k.c., a więc właściciele sąsiadujących nieruchomości z działką o nr. ew. [...]zostaliby ograniczeni w uprawnieniach do dysponowania swoją własnością - wynikających ze społeczno - gospodarczego przeznaczenia należących do nich nieruchomości i stosunków miejscowych.

Wojewoda [...] nie przeprowadził też odpowiedniej analizy - w szczególności w zakresie działki o nr. ew. [...]z obrębu [...], która według niego nie spełnia ustawowych wymogów do określania jej jako działka budowlana, co nie wynika z całości zebranego materiału dowodowego. Zważywszy, że w przypadku sąsiadujących z nią działkami o nr. ew. [...],[...],[...]oraz [...] – zgodnie z treścią § 12 ust. 1 w/w rozporządzenia, została zachowana określona w tym przepisie odległość 3/4 m planowanych budynków od granicy z działką o nr. ew. [...] która tym sposobem została niewątpliwie uznaną za budowlaną.

Ponadto, zdaniem Skarżącego, Wojewoda [...] wydal decyzję niezgodną z aktem prawa miejscowego, tj. uchwalę Nr [...] Rady Gminy [...] z dnia [...] sierpnia 2002 r. w sprawie zatwierdzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części rejonu urbanistycznego [...] (która jest aktem powszechnie obowiązującym na wskazanym obszarze). Organ administracyjny nie uwzględnił definicji działki budowlanej określonej w § 7 pkt 7 przedmiotowej uchwały, który stanowi: "działce budowlanej - należy przez to rozumieć nieruchomość gruntową lub taką jej część, która położona jest w całości w granicach obszaru przeznaczonego w planie na cele zabudowy, oraz spełnia wymagane dla danego obszaru warunki zagospodarowania i zabudowy".

Nie sposób więc nie stwierdzić, że Wojewoda [...] wydając przedmiotową decyzję o pozwoleniu na budowę w obrębie działki o nr. ew. [...] poszanował interesy osób trzecich — w tym właścicieli sąsiadujących gruntów z tą nieruchomością (zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane). Nieuwzględnienie interesów osób trzecich wynika z zaakceptowanej przez organ analizy możliwości zabudowy dołączonej przez inwestora do projektu budowlanego. Z tego dokumentu można wysnuć informację, że współczynniki intensywności dla działki o nr. ew. [...] wynosi ok. 3,5, a dla działki o nr. ew. [...] został określony na poziomie ok. 2. Z kolei proporcje planowanych wysokości budowli na w/w gruntach wynoszą odpowiednio IV-X (dz. nr ew. [...]) do III-VI kondygnacji (dz. nr ew. [...]). Takie uregulowanie stanu prawnego działek jest nie do przyjęcia - w szczególności, że z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wynika, iż to na działce o nr. ew. [...]mogą powstać wyższe nieruchomości budynkowe niż na sąsiednim gruncie oznaczonym nr. ew. [...].

Dodatkowo organ nie zważył prawidłowo powierzchni biologiczne czynnej na spornej działce jak i w jej najbliższym o otoczeniu, co może wpłynąć negatywnie na komfort właścicieli z korzystania okolicznych gruntów znajdujących się w obrębie działki o nr. ew. [...] Dalsze obowiązywanie zaskarżanej decyzji w obrocie prawnym niewątpliwie naruszy interesy osób trzecich, tj. m.in. właścicielom sąsiadujących nieruchomości z działką o nr. ew. [...] może to znacząco zastopować skuteczne starania P Kr w ubieganiu się o pozwolenie na budowę na działce o nr. ew. [...] znajdującą się w obrębie [...]. Ponadto, przeprowadzenie i wykonanie zatwierdzonego projektu - doprowadzi do obniżenia jakości życia mieszkańców/właścicieli sąsiadujących gruntów ze sporną działką (nie tylko ze względu na uciążliwość samego budynku, ale również ograniczenie czasu nasłonecznienia sąsiadujących gruntów). Dodatkowo w przypadku zrealizowania spornej inwestycji, właściciel działki o nr. ew. [...] nie będzie miał żadnych możliwość aby cokolwiek wybudować na niej. W niniejszej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej opisanej powyżej szkody, ale i również spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargi wniósł o ich oddalenie, nie znajdując podstaw do uwzględnienia zasadności podniesionych w nich argumentów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity - Dz. U. z 2018 r. poz. 2107 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych.

Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity - Dz. U. z 2018r., poz. 1302 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a.

Mając powyższe kryteria na uwadze Sąd uznał, że skargi zasługują na uwzględnienie, albowiem Wojewoda [...] wydając zaskarżoną decyzję naruszył zarówno przepisy postępowania, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, jak i przepisy prawa materialnego, choć nie wszystkie podniesione w skargach zarzuty są uzasadnione.

Należy przypomnieć, że zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2018r., nr [...] Wojewoda [...] , utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] września 2017 r., Nr [...], znak: [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą Spółdzielni Mieszkaniowej "[...] " z siedzibą w [...] przy ul. [...], pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z lokalem usługowym oraz garażem podziemnym, na działce o nr ew. [...]z obrębu [...] położonej przy ul. [...]w Dzielnicy [...]w [...] .

Rozpoznając zarzuty skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] i P K, Sąd doszedł do wniosku, że nieuzasadnione są twierdzenia dotyczące naruszenia zasady zapewnienia czynnego udziału stron w postępowaniu przed organem I instancji. Rację mają co prawda Skarżący, że ostatnie pismo z wyjaśnieniami inwestora wpłynęło do organu w dniu [...] września 2017r., a Prezydent [...] już w dniu [...] września 2017 r. wydał decyzję zatwierdzającą projekt budowlany i udzielił inwestorowi pozwolenia na budowę. Tym niemniej należy zauważyć, że wyjaśnienia inwestora, podobnie jak składane w tym czasie pisma innych stron i uczestników postępowania, stanowiło ostateczne wypowiedzenie się w sprawie przed wydaniem decyzji przez organ, do czego wezwał wszystkie strony postępowania Prezydent [...] w piśmie z dnia [...] sierpnia 2017 r. W piśmie tym organ I instancji poinformował strony o zakończeniu gromadzenia materiału dowodowego w sprawie, oraz o prawie do zapoznania się z aktami sprawy oraz o możliwości zgłaszania wniosków i zastrzeżeń.

W piśmie, które wpłynęło do organu w dniu [...] września 2018 r. inwestor skorzystał zatem z przysługującego mu prawa, odnosząc się do zarzutów podnoszonych przez pozostałe strony i uczestników postępowania, przy czym odwołał się tu do przedłożonej już uprzednio i następnie uzupełnionej w dniu [...] kwietnia 2017 r. dokumentacji projektowej, którą dysponował organ. Nie sposób uznać zatem, że strony zostały pozbawione czynnego udziału w sprawie, skoro jak wskazał Wojewoda [...] , z uzupełnionym przez inwestora materiałem mogły one zapoznać się już wcześniej, a z którego to prawa przynajmniej niektóre z nich w pełni skorzystały.

Wymaga w tym miejscu podkreślenia, że sformułowana w przepisie art. 10 k.p.a. zasada czynnego udziału stron w postępowaniu oznacza, że organ ma obowiązek zawiadomienia wszystkich stron o wszczęciu postępowania (art. 61 § 4 k.p.a.), ma umożliwić stronom aktywne uczestnictwo w postępowaniu m.in. poprzez dostęp do akt sprawy (art. 73 i art. 74 k.p.a.) oraz umożliwić zgłaszanie wniosków dowodowych (art. 78 k.p.a.), a także umożliwić wypowiedzenie się na temat zebranego materiału dowodowego przed wydaniem decyzji (art. 81 k.p.a.).

Sąd nie podzielił wobec tego tych zarzutów skargi, które dotyczyły naruszenia wspomnianej zasady czynnego udziału stron w postępowaniu przed organem I instancji, albowiem nie można zarzucić Prezydentowi [...] , że nie przestrzegał sekwencji działań, jakich wymagała od niego dyspozycja normy prawnej wynikająca z art. 10 k.p.a. Mając na uwadze fakt, że w odpowiedzi na wezwanie Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r. inwestor oraz pozostałe strony wypowiedziały się w sprawie, organ miał prawo wydać merytoryczną decyzję kończącą postępowanie w I instancji. Przyjęcie poglądu, że wobec wypowiedzenia się inwestora przed wydaniem decyzji, w której odniósł się on do zarzutów pozostałych uczestników postępowania, organ zobowiązany był po raz kolejny umożliwić stronom zapoznanie się z aktami sprawy, mogłoby prowadzić do sytuacji, w której organ w zasadzie w nieskończoność wzywałby strony do wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji, a przypadku każdorazowego przedłożenia przez inwestora wyjaśnień, po raz kolejny ponawiałby wcześniejsze czynności. Taki pogląd przeczy innym regułom, jakim powinno odpowiadać postępowanie administracyjne, tj. zasadzie prostoty i szybkiego postępowania, wyrażonej w art. 12 k.p.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał jednak za uzasadnione te zarzuty Skarżących, które dotyczyły naruszenia zasady wynikającej z art. 10 k.p.a. przez organ II instancji. Należy bowiem zauważyć, że Wojewoda [...] na etapie postępowania odwoławczego dostrzegł szereg istotnych braków w dokumentacji przedłożonej przez inwestora i pismem z dnia [...] grudnia 2017r. wezwał Spółdzielnię Mieszkaniową "[...]" w [...]do uzupełnienia tychże nieprawidłowości, między innymi poprzez przedłożenie:

- doprowadzenia do zgodności projektu budowlanego z rozporządzeniem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 462);

- wykazanie zgodności projektu budowlanego z ustaleniami § 21 ust. 2 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części rejonu urbanistycznego [...] uchwalonego uchwałą Rady Gminy [...] Nr [...]z dnia [...] sierpnia 2002 r.;

- doprowadzenie do zgodności projektu budowlanego z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1422), poprzez uzupełnienie części rysunkowej analizy nasłonecznienia, przesłaniania i zacieniania o jednoznaczne wnioski i oświadczenie projektanta w zakresie spełnienia warunków § 13, § 40 ust 2 ww. rozporządzenia;

- dołączenie do projektu budowlanego dokumentacji geologiczno-inżynierskiej, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie ustalania geotechnicznych warunków posadawiania obiektów budowlanych (Dz. U. z 2012 r. ,poz. 463).

Inwestor przedłożył uzupełnioną i poprawioną dokumentację w dniu [...] marca 2018 r.

Natomiast Wojewoda [...] w dniu [...] marca 2018 r. wydał zaskarżoną decyzję utrzymując decyzję Prezydenta [...] mocy, nie zawiadamiając stron postępowania o uzupełnionym materiale dowodowym i nie zapewnił im możliwości wypowiedzenia się co do nowych dowodów zgromadzonych w sprawie przed wydaniem decyzji ostatecznej. Zatem bez wątpienia zaniechanie Wojewody [...] naruszało obowiązek zapewnienia wszystkim stronom i uczestnikom postępowania czynnego udziału w sprawie, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Jak wskazał w wyroku z dnia 17 stycznia 2017 r., sygn. akt II GSK 1466/15, Naczelny Sąd Administracyjny, w postępowaniu odwoławczym zasada czynnego udziału stron w postępowaniu oznacza nałożenie na organ obowiązku powiadomienia pozostałych stron postępowania (w przypadku wielości stron) o wniesieniu odwołania oraz powiadomienia o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem przed wydaniem ostatecznej decyzji, w szczególności w przypadku, gdy na etapie postępowania odwoławczego było prowadzone dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie (art. 136 k.p.a.). Tak prowadzone postępowanie stanowi realizację zasady czynnego udziału strony i uchybienie tym standardom może stanowić podstawę uchylenia przez sąd administracyjny decyzji, wszak pod warunkiem, że naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (por. też wyrok NSA z dnia 23 listopada 2007 r., sygn. akt I OSK 1614/06, LEX nr 418155).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznając niniejszą sprawę w pełni podziela ww. poglądy Naczelnego Sądu Administracyjnego, uznając je za swoje.

Wojewoda zdawkowo wyjaśnił w uzasadnieniu swojej decyzji, że odstąpił od zawiadomienia stron, na podstawie art. 10 Kpa, o zgromadzonym materiale dowodowym w związku z wprowadzonymi zmianami, albowiem zmiany nie dotyczyły merytorycznej części dokumentacji projektowej i tym samym nie zmieniły sposobu oddziaływania planowanej inwestycji.

Sad nie zgadza się jednak z tym twierdzeniem, albowiem z akt sprawy niewątpliwie wynika, że na wezwanie Wojewody [...] inwestor podjął próbę uzupełnienia istotnych braków w dokumentacji projektowej oraz jej aktualizacji, czego nie można uznać – jak wskazał organ II instancji – za zmiany "nie dotyczące merytorycznej części dokumentacji projektowej". Tymczasem, z materiałem tym nie mogły zapoznać się pozostałe strony postępowania, co z kolei doprowadziło do pozbawienia ich przysługujących im w postępowaniu administracyjnym praw.

Mając to na uwadze, należy stwierdzić, że organ naruszył zasadę wyrażoną w art. 10 k.p.a. w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, co odpowiada treści art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., który przewiduje, że sąd administracyjny uchyla decyzję, jeśli stwierdzi inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W działaniu organu nie można dopatrzyć się natomiast naruszenia przepisu art. 84 k.p.a., co zarzucał Skarżący, ponieważ jak słusznie wywiódł organ odwoławczy, jest on organem wyspecjalizowanym w sprawach zatwierdzania projektów budowlanych i udzielania pozwoleń na budowę, wobec czego jego pracownicy posiadają niezbędną wiedzę i kwalifikacji, aby prawidłowo i wszechstronnie ocenić przedłożoną przez inwestora dokumentację. W sprawie nie było zatem potrzeby dopuszczenia dowodu z opinii biegłego.

Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi, wymaga podkreślenia, że Sąd nie podziela też zarzutów skargi dotyczących nie uznania przez organy działki nr [...] należącej do P K, jako działki budowlanej. Rację ma bowiem organ odwoławczy wskazując, że ze względu ma znikomą wręcz szerokość tej działki wynoszącą ok. 2,2 metra, nie może ona podlegać jakiejkolwiek zabudowie. Trafnie zauważył organ, że w myśl art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2017 r., poz. 1073, 1566.) pod pojęciem "działki budowlanej" należy rozumieć nieruchomość gruntową lub działkę gruntu, której wielkość, cechy geometryczne, dostęp do drogi publicznej oraz wyposażenie w urządzenia infrastruktury technicznej spełniają wymogi realizacji obiektów budowlanych wynikające z odrębnych przepisów i aktów prawa miejscowego.

Wbrew twierdzeniom Skarżących, ocena organu przedstawiona w tej materii przez organ, nie naruszała postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części rejonu urbanistycznego [...], w tym również § 7 pkt 7 przedmiotowej uchwały. Zapis ten wyraźnie wskazuje, że przez działkę budowlaną należy rozumieć nieruchomość gruntową lub taką jej część, która spełnia wymagane dla danego obszaru warunki zagospodarowania i zabudowy. Przepis ten nie rozszerza więc definicji działki budowlanej przyjętej w Prawie budowlanym, gdyż odwołuje się do konieczności spełniania przez działkę warunków zabudowy. Przedmiotowa działka wymogów tych nie spełnia, z uwagi na jej wielkość i cechy geometryczne.

Według Sądu, organ prawidłowo ocenił przy tym zgodność przedłożonego projektu z planem zagospodarowania przestrzennego części rejonu urbanistycznego [...] uchwalonego uchwałą Rady Gminy [...] Nr [...]z dnia [...] sierpnia 2002 r., w zakresie postanowień dotyczących zachowania powierzchni biologiczne czynnej. Plan ten przewiduje, że dla terenu zabudowy mieszkaniowej i mieszkaniowo-usługowej z wbudowanymi usługami plan ustala minimalną powierzchnię biologicznie czynną na poziomie 20% na gruncie rodzimym w granicach własnej działki. Z analizy projektu przedłożonego przez inwestora faktycznie wynika, że powierzchnia biologicznie czynna na gruncie rodzimym wynosi 20%. Natomiast powierzchnia zieleni urządzonej i rekreacyjnej wynosi 30,7% powierzchni terenu, a zatem spełnia wymagania § 22 planu, który ustala minimalną powierzchnię zieleni urządzonej i rekreacyjnej na poziomie 25% powierzchni terenu. Jak trafnie przypomniał organ II instancji, przez zieleń urządzoną według planu należy rozumieć zieleń towarzyszącą zabudowie, w tym zadrzewienia, zakrzewienia, trawniki oraz zieleń projektowaną na dachach budynków oraz budowli naziemnych i podziemnych, nawierzchni żwirowych, grysowych i ażurowych.

Nie zasługują również na uwzględnienie zarzuty Skarżącego P K, dotyczące współczynnika intensywności zabudowy określonego dla działek o nr. ew. [...] (działka inwestora objęta projektem), wynoszącego ok. 3,5, a dla działki o nr. ew. [...] (działka sąsiednia Skarżącego) został on określony na poziomie ok. 2. Zarzut ten jest całkowicie chybiony, albowiem jak wynika dokumentacji projektowej (rysunków uwzględniających także różne możliwości zagospodarowania działki [...]– zob. rys. nr AZ-05 załączony do wyjaśnień Spółdzielni Mieszkaniowej "[...] " z dnia [...] lipca 2017 r.) przedłożonych przez inwestora, miał on na uwadze proporcje planowanych wysokości budowli zgodnie z planem zagospodarowania terenu, a które wynoszą odpowiednio IV-X – dla działki nr ew. [...], oraz przedstawił dwie możliwości zagospodarowania działki sąsiedniej (nr ew. [...] należącej do Skarżącego P K), które wynoszą odpowiednio III-VI kondygnacji lub nawet do XV kondygnacji. Projekt inwestora uwzględniał zatem postanowienia przedmiotowego planu zagospodarowania terenu (§ 22 ust. 3).

W przekonaniu Sądu uzasadnione są natomiast te zarzuty Skarżących, które odnoszą się do niewłaściwej oceny przez organy dokumentacji projektowej przedłożonej przez Skarżącą i w konsekwencji naruszenia przez organ przepisów ustawy Prawo budowlanego oraz aktów wykonawczych.

Sąd pragnie w tym miejscu przypomnieć, że zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane - przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej ma obowiązek sprawdzić zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno- budowlanymi oraz kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt Ib. oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7.

Tymczasem, pomimo wezwań kierowanych przez organ I, jak II instancji, w aktach sprawy trudno dopatrzyć się wyraźnego oznaczenia na mapach projektowych placu zabaw zlokalizowanego na działce należącej do Wspólnoty Mieszkaniowej [...]. Co więcej, jak wynikało z dokumentacji zdjęciowej i wyjaśnień przedłożonych w toku postępowania administracyjnego przez Skarżącą, na terenie należącym do Wspólnoty, zorganizowane zostały nawet dwa place zabaw. Na mapach znajdujących się w aktach sprawy brakuje natomiast jednoznacznej informacji o ich aktualnym położeniu.

Nie można zatem uznać za adekwatne w tym zakresie analizy nasłonecznienia i przesłaniania złożone do projektu budowlanego . W ocenie Sądu, z analizy nasłonecznienia sporządzonej na kartach AZ-01A, AZ-01B. AZ-01C, AZ-01D, AZ-01E, w żadnym razie nie wynika, że względem placów zabaw położonych na działce Wspólnoty [...] spełnione zostały warunki wskazane w § 40 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Wobec faktu, że analiza zacienienia (na rys. AZ-03) została sporządzona względem okien sąsiednich budynków, co tylko częściowo może pokrywać się z obszarem istniejących placów zabaw, nie można podzielić twierdzeń organu II instancji, ze analiza przedłożona przez inwestora wykazała, iż miejsca rekreacji na terenie działek sąsiednich mają zapewnione nasłonecznienie od 10:00-13.03 oraz od godz. 14:29 do 15:26, czyli wymagane 4 godz. w przedziale od 10.00 do 16.00.

Z tego powodu, Sąd uznał za słuszne zarzuty Skarżących, że analiza nasłonecznienia i zacieniania przedłożona przez inwestora, nie uwzględnia przedmiotowego terenu, a tym samym – wbrew argumentacji organu odwoławczego – nie sposób jednoznacznie ocenić, czy realizacja projektu nie naruszy przepisów Prawa budowlanego oraz rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Ponadto, słuszne są zarzuty skarżących, że dokumentacji znajdującej się w aktach sprawy (analizy nasłonecznienia sporządzonej na kartach AZ-01A, AZ-01B. AZ-01C, AZ-01D, AZ-01E), nie wynika też, aby przy ich sporządzaniu uwzględniono istniejące na tarasach parteru lokali mieszkalnych znajdujących się w budynku przy ul. [...] przegrody. Wbrew twierdzeniom inwestora i organu, na mapach nasłonecznienia lokali położonych w tym budynku, rzeczone przegrody tarasowe nie zostały zaznaczone.

W świetle orzecznictwa sądów administracyjnych powyższe winno skutkować odmową zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Sąd podziela tu pogląd wyrażony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, który w wyroku z dnia 28 kwietnia 2011 r., sygn. II SA/Ol 137/11 wskazał, że "kwestia nasłonecznienia powinna być wyjaśniona w sposób czytelny i zrozumiały, pozwalający na skontrolowanie prawidłowości przeprowadzonej analizy. Jeśli strona nie przedkłada dokumentu, który pozwoliłby na jednoznaczną ocenę spełnienia warunku właściwego nasłonecznienia, to organy administracji powinny odmówić zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę".

Nie znajdują również oparcia z zgromadzonym materiale dowodowym argumenty organu odwoławczego, że okna w pomieszczeniach na stały pobyt ludzi w projektowanym budynku zostały zlokalizowane z zachowaniem odległości min. 10 m od granicy terenu rekreacyjnego na działkach sąsiednich, o czym stanowi § 40 ust. 3 ww. rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Jak już bowiem wskazano, na mapach projektowych nie można odnaleźć wyraźnego oznaczenia tych miejsc, a ponadto brak jest jednoznacznego zwymiarowania odległości pomiędzy projektowanym budynkiem, a terenami rekreacji zlokalizowanymi na działce sąsiedniej, należącej do [...].

Niejako na marginesie należy zauważyć, że Sąd badając sprawę powziął uzasadnione wątpliwości co do aktualności analizy geologiczno-inżynierskiej złożonej przed organem II instancji. Przyznać trzeba, że na karcie tytułowej ww. analizy, uprawniony geodeta naniósł adnotację, że analiza ta jest aktualna, podając datę [...] grudnia 2017 r., przy czym już tylko pobieżna lektura tej analizy prowadzi do wniosku, że jest ona oparta na archiwalnych badaniach gruntu z 2007 r., kiedy to dopiero powstawały okoliczne budynki. Nie zawiera ona jakichkolwiek informacji i danych geologicznych gruntu, uwzględniających aktualną (na rok 2017) zabudowę terenu.

Tymczasem, przepis § 5 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie ustalania geotechnicznych warunków posadawiania obiektów budowlanych (Dz. U. z 2012 r., poz. 463) jednoznacznie przewiduje, że geotechniczne warunki posadawiania ustala się w szczególności w oparciu o bieżące wyniki badań geotechnicznych gruntu, analizę danych archiwalnych, w tym analizę i ocenę dokumentacji geotechnicznej, geologiczno-inżynierskie i hydrogeologicznej, obserwacji geodezyjnych zachowania się obiektów sąsiednich oraz innych danych dotyczących podłoża badanego terenu i jego otoczenia.

Nie uszło uwadze Sądu również to, że wezwanie organu do uzupełnienia tej analizy o bieżące wyniki badań geologicznych datowane było na dzień [...] grudnia 2017 r., zaś autor opracowania już zaledwie po 4 dniach, tj. [...] grudnia 2017 r. potwierdził jego aktualność, nie przedstawiając bieżących wyników badań.

Reasumując, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że organ odwoławczy dopuścił się naruszenia przepisów postępowania, w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.) poprzez naruszenie zasady zapewnienia stronom czynnego udziału w postepowaniu, wyrażonej w art. 10 k.p.a., oraz poprzez niezgromadzenie całości materiału dowodowego i niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy, czym naruszył przepisy art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. Ponadto, Sąd stwierdził, że organ naruszył przepisy prawa materialnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), tj. art. 5 ust. 1 oraz art. 35 ust. 1 pkt 2 i pkt 3 Prawa budowlanego, a także przywołanych wyżej przepisów rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy. Wszystko to skutkowało koniecznością uchylenia przez Sąd zaskarżonej decyzji Wojewody [...] .

Ponownie rozpoznając sprawę Wojewoda [...] powinien zatem zapewnić stronom czynny udział w postępowaniu poprzez umożliwienie zapoznania się z aktami sprawy, a przed wydaniem decyzji powiadomić strony o prawie do wypowiedzenia się w sprawie.

Z kolei mając na uwadze stwierdzone przez Sąd naruszenie przez organ II instancji zasady prawdy obiektywnej i przepisów prawa materialnego, Wojewoda [...] powinien przedtem ustalić legalność posadowienia placów zabaw na terenie Wspólnoty Mieszkaniowej [...] a w przypadku wykazania ich posadowienia w zgodzie z prawem, po pierwsze wezwać inwestora do przedłożenia dokumentacji projektowej z wyraźnym zaznaczeniem na mapach tych miejsc rekreacji i ich zwymiarowaniem względem projektowanego obiektu oraz przedłożenia analizy nasłonecznienia sporządzonej stricte z punku widzenia tych placów. Kompletując materiał dowody, organ powinien również wezwać inwestora do przedstawienia analizy geologiczno-inżynierskiej opartej na bieżących, a nie tylko archiwalnych wynikach badań.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a., orzekł jak w pkt. I sentencji wyroku. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. Na zasądzone koszty składają się: uiszczone przez Skarżących wpisy od skarg – po 500 zł, wynagrodzenia radcy prawnego i adwokata – po 480 zł, opłaty od pełnomocnictw – po 17 zł.