Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 38/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2020-07-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
6411 Rozstrzygnięcia nadzorcze dotyczące gminy; skargi organów gminy na czynności nadzorcze
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Zwrócić uiszczoną opłatę kancelaryjną
Powołane przepisy: article: art. 225
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy [...] na rozstrzygniecie nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały Nr 0007.76.2019 Rady Miejskiej w [...] z dnia 21 października 2019 r. w sprawie ustalenia głównych kierunków działania Burmistrza [...] postanawia zwrócić z urzędu od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skarżącej – Gminie [...] na jej koszt kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem nienależnie uiszczonej opłaty kancelaryjnej.


UZASADNIENIE

W dniu 22 stycznia 2020 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga Gminy [...] na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2019 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Miejskiej w [...] z dnia 21 października 2019 r., nr 0007.76.2019 w sprawie ustalenia głównych kierunków działania Burmistrza.

Wyrokiem z dnia 5 marca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. orzekł o oddaleniu skargi.

Pismem z dnia [...] marca 2020 r. skarżąca złożyła w tutejszym Sądzie wniosek o doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, jednocześnie załączając do wniosku dowód uiszczenia na konto Sądu opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Sąd z urzędu zwraca stronie uiszczoną opłatę (wpis, opłatę kancelaryjną) jedynie w sytuacjach przewidzianych przepisami art. 225 i art. 232 p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 225 p.p.s.a. sąd zwraca stronie z urzędu opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a należnymi, przy czym wskazać należy, iż zostają one pomniejszone o koszt ich przekazania. Obciążenie strony kosztami przekazania nie dotyczy przypadku odebrania należności w kasie Sądu. Cytowany przepis dotyczy sytuacji, gdy wystąpiła nadpłata w kwocie kosztów uiszczonych przez stronę w porównaniu z wysokością kwoty należnej. Nadpłata taka występuje m.in. wówczas, gdy koszty sądowe (w tym opłata kancelaryjna) pobrane zostaną od strony zwolnionej ustawowo od ponoszenia kosztów.

W niniejszej sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest rozstrzygnięcie nadzorcze organu nadzoru – Wojewody [...], strona skarżąca – Gmina [...], składając wniosek o uzasadnienie wyroku z dnia 5 marca 2020 r. dokonała na konto Sądu wpłaty opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł.

Tymczasem należy zwrócić uwagę, iż w myśl art. 100 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj. Dz. U. z 2020 r., poz. 713 ze zm.), postępowanie sądowe, o którym mowa w artykułach poprzedzających tj. zamieszczonych w rozdziale 10 zatytułowanym ,,Nadzór nad działalnością gminy" i dotyczących m.in. postępowania sądowego za skargi na rozstrzygnięcie organu nadzorczego, jest wolne od opłat sądowych. Powyższe oznacza, iż ustawowe zwolnienie od opłat sądowych obejmuje obowiązek uiszczenia zarówno wpisu sądowego od skargi, jaki i opłaty kancelaryjnej w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Wobec powyższego uznać należało, iż uiszczona w przedmiotowej sprawie przez skarżącą opłata kancelaryjna za wniosek o uzasadnienie wyroku jest opłatą nienależną, gdyż uiszczona została przez stronę z mocy prawa zwolnioną od ponoszenia opłat sądowych (art. 100 ustawy o samorządzie gminnym).

Zgodnie z powyższym Sąd, na podstawie art. 225 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji