Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 2335/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-08-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Skarbu Państwa
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Aneta Żak po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P.K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi P.K. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia prawa do rekompensaty postanawia odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 31 lipca 2014 r. skarżący P.K. wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] lipca 2014 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia prawa do rekompensaty.

W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu wniosku o prawo pomocy skarżący wskazał, że koszty generowane przez jego gospodarstwo domowe prowadzone wspólnie z żoną pokrywa z dochodów własnych i małżonki, uzyskiwanych w łącznej wysokości [...] miesięcznie (brutto). Wnioskodawca jest właścicielem domu o powierzchni ponad [...] oraz współwłaścicielem działki siedliskowej o powierzchni [...]. Skarżący oświadczył, że nie posiada oszczędności oraz wskazał, że ponosi wydatki na leczenie (leki, sprzęt rehabilitacyjny, przejazdy związane z leczeniem), zakup opału ([...] rocznie), podatki, ubezpieczenia oraz spłaca raty kredytu zaciągniętego na budowę i wyposażenie domu. Do wniosku skarżący załączył zaświadczenia lekarskie wskazujące na niezdolność do pracy w 2014 r., kserokopię faktury potwierdzającej wykonanie w maju 2014 r. usługi medycznej na kwotę [...] oraz kopie dokumentów potwierdzających poniesienie następujących wydatków: zakup oleju opałowego na cele grzewcze ([...] – zakup w czerwcu 2014 r.), energii elektrycznej (faktury VAT wystawione na kwoty [...] za lipiec 2014 r. oraz [...] za czerwiec 2014 r., [...] za maj 2014 r., [...] – marzec 2014 r.), usługi telekomunikacyjne ([...] za lipiec 2014 r. oraz [...] za czerwiec 2014 r.), składki na PZU ([...] miesięcznie), opłaty kanalizacyjne – [...] (maj 2014 r.) oraz [...] (czerwiec 2014 r.) oraz [...] (lipiec 2014 r.).

Mając powyższe na uwadze należało zważyć, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Ustalenia przyjęte na podstawie oświadczeń skarżącego złożonych w rozpoznawanym wniosku o prawo pomocy nie dają podstawy do uznania, że skarżący wykazał, iż poniesienie przez niego kosztów sądowych związanych z wszczętym postępowaniem wiązać się będzie z uszczerbkiem, o którym stanowi powołany powyżej przepis. Ocena zgłoszonego żądania zwolnienia od kosztów sądowych uwzględniać musi okoliczność, iż wysokości obciążeń finansowych w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym zaskarżonej decyzji nie jest znaczna, a na jego obecnym etapie ogranicza się do kosztu wpisu od skargi w wysokości 200 zł. Pozostałe koszty sądowe każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 zł, zaś ich uiszczenie rozłożone będzie w czasie. Wysokość tych opłat oraz ich jednorazowy charakter, w odniesieniu do przedstawionej przez skarżącego sytuacji finansowej nie pozwala przyjąć, że poniesienie kosztów sądowych uszczupli zasoby finansowe strony w sposób sprowadzający zagrożenie, o którymi mowa w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Skarżący pozostaje w dwuosobowym gospodarstwie domowym, a koszty jego prowadzenia finansuje ze środków pozyskiwanych dzięki pracy zarobkowej swojej oraz żony w łącznej wysokości [...] miesięcznie (brutto). Porównując wysokość powyższej kwoty z wykazanymi przez wnioskodawcę koniecznymi kosztami utrzymania, brak jest podstaw do uznania, że wnioskodawca nie dysponuje środkami pieniężnymi, które mógłby przeznaczyć na opłacenie kosztów sądowych w sprawie. Wysokość stałych miesięcznych wydatków skarżącego udokumentowanych załączonymi do wniosku dokumentami, sięga maksymalnie kwoty [...] (wydatki poniesione w miesiącu wystąpienia z wnioskiem o prawo pomocy, obejmujące opłaty za energię elektryczną, usługi telekomunikacyjne, składki na PZU oraz opłaty kanalizacyjne). W czerwcu wydatki te kształtowały się na poziomie [...]. Uwzględniając nawet, że kwotę tę powiększają wydatki na żywność, zakup opału oleju opałowego na cele grzewcze (zakup w czerwcu 2014 r. na kwotę [...]) oraz leczenie, w ramach których skarżący udokumentował jedynie jednorazowe opłacenie usługi medycznej ([...]), nie można uznać, że okoliczności te są równoważne wykazaniu, iż skarżący aktualnie nie posiada wolnych środków finansowych, które mógłby przeznaczyć na potrzeby prowadzonego postępowania sądowego.

Mając zatem na uwadze treść oświadczeń złożonych przez skarżącego, jak również wysokość obciążeń finansowych, jakie wiążą się z wszczętym przez niego postępowaniem sądowym oraz ich jednorazowy charakter należało uznać, że skarżący nie wykazał, iż w rozpoznawanej sprawie zachodzi przesłanka z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Bez znaczenia dla oceny możliwości partycypowania przez skarżącego w kosztach postępowania sądowego, którego dotyczy rozpoznawany wniosek o prawo pomocy, pozostaje okoliczność, że oprócz obowiązku pokrycia tych kosztów na stronie ciąży obowiązek uiszczenia kosztów sądowych w sprawie równolegle prowadzonej (I SA/Wa 2086/14), w której, ze względu na jej przedmiot, koszty te kształtować się będą się na zbliżonym, jak w rozpoznawanej sprawie, poziomie.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.