Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 1494/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2014-03-10 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym
Powołane przepisy: article: art. 255, art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie - Iwona Golec po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 25 października 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do października 2008 r. oraz grudzień 2008 r. p o s t a n a w i a: odmówić skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.


UZASADNIENIE

Skarżący P. P., wraz ze skargą na wyżej opisaną decyzję złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 17 grudnia 2013 r. ustalono wpis od skargi w sprawie w wysokości [...] zł.

Skarżący jest aktualnie zobowiązany do uiszczenia wpisów sądowych od skarg w sześciu zawisłych przez WSA w Szczecinie sprawach o sygn. akt I SA/Sz 1463/13-1465/13, 1492/13-1494/13 w łącznej kwocie [...] zł.

W uzasadnieniu wniosku Skarżący podał, że obecnie nie pracuje, nie ma stałych dochodów, otrzymuje żywność od rodziny, nie ma żadnych oszczędności. Wskazał na zadłużenie oraz obowiązek przekazywania na rzecz syna K. P. alimentów w wysokości [...] zł, którego nie jest w stanie realizować. Skarżący oświadczył, że nie ma żadnych nieruchomości, ani wartościowych rzeczy ruchomych.

Do wniosku skarżący dołączył:

- świadectwo pracy z 30 listopada 2013 r. o zatrudnieniu skarżącego w okresie 1 lipca do 30 listopada 2013 r. (na stanowisku [...], w pełnym wymiarze czasu pracy – bez informacji o wynagrodzeniu),

-wydruk z CEIDG o zawieszeniu działalności gospodarczej z dniem 4 marca 2013 r. (do 4 marca 2014r.),

- dokumenty związane z obowiązkiem alimentacyjnym (brak informacji

o wysokości alimentów i realizacji tego obowiązku przez skarżącego), z których wynika, m.in., że małżeństwo skarżącego zostało rozwiązane w 1996 r.

Uznając ww. oświadczenie oraz dane wynikające z ww. dokumentów za niewystarczające do oceny rzeczywistej sytuacji majątkowej oraz możliwości płatniczych skarżącego, wezwaniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 22 stycznia 2014 r. zobowiązano skarżącego do nadesłania dodatkowych dokumentów i oświadczeń. Powyższe zobowiązanie obejmowało: zeznanie podatkowe Skarżącego o wysokości osiągniętego dochodu w 2012 roku albo zaświadczenie właściwego organu podatkowego o nieskładaniu zeznania podatkowego; aktualne dokumenty potwierdzające zadłużenie Skarżącego, wyciągi z wszystkich rachunków bankowych Skarżącego za okres od 12 listopada 2013 r. do 22 stycznia 2014 r.; dodatkowe oświadczenie o źródłach utrzymania Skarżącego oraz wysokości otrzymywanych środków pieniężnych w okresie ostatnich trzech miesięcy, zaświadczenie właściwej ds. zdrowia jednostki organizacyjnej gminy, czy Skarżący korzystał (korzysta) w okresie ostatnich sześciu miesięcy z pomocy społecznej i jaka była wysokość udzielonej pomocy w tym okresie, zaświadczenia powiatowego urzędu pracy, czy Skarżący posiada status osoby bezrobotnej z prawem/bez prawa do zasiłku, dodatkowe oświadczenie Skarżącego o tym, jaki tytuł prawny posiada do zajmowanej nieruchomości położonej w [...] (ul. [...]) wraz z dokumentami potwierdzającymi powyższe.

W ww. wezwaniu wyznaczono 10-dniowy termin, pod rygorem rozpoznania wniosku na podstawie dokumentów i oświadczeń znajdujących się

w aktach sprawy.

Wezwanie to zostało doręczone Skarżącemu w dniu 28 stycznia 2014 r., 10-dniowy termin upłynął bezskutecznie 7 lutego 2014 r. We wskazanym terminie, ani dotychczas, Skarżący nie przedłożył wymaganych dokumentów i oświadczeń. Nie wyjaśnił również przyczyny niewykonania wezwania.

Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje

w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata (art. 245 § 2 p.p.s.a.) – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Strona występująca na drogę postępowania sądowego winna mieć świadomość obowiązku ponoszenia kosztów tego postępowania i wnosząc

o zwolnienie od tego obowiązku uprawdopodobnić w sposób wiarygodny i rzetelny, że zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku. Jedynym kryterium oceny wniosku o przyznanie prawa pomocy jest bowiem kryterium finansowe (por. postanowienie NSA z 27 września 2011 r. sygn. akt II GZ 434/11 oraz z 19 stycznia 2010 r., sygn. akt I GZ 1/10, opubl. orzeczenia.nsa.gov.pl).

Podnieść też należy, że zgodnie z poglądem doktryny i orzecznictwa, opłaty sądowe, stanowią rodzaj danin publicznych. Zwolnienie od ponoszenia tego rodzaju danin stanowi odstępstwo od konstytucyjnego obowiązku ich powszechnego i równego ponoszenia, wynikającego z art. 84 Konstytucji RP. Dlatego też mogą być stosowane w sytuacjach wyjątkowych, gdy istnieją uzasadnione powody do przerzucenia ciężaru dotyczącego danej osoby na współobywateli. Przyznanie lub odmowa przyznania prawa pomocy powinno wynikać z wzajemnej oceny dwóch elementów: kosztów, jakie musi ponieść strona na poczet prowadzonego postępowania i jej aktualnej kondycji finansowej. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy należy również mieć na uwadze, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wyjaśnienia oraz udokumentowania sytuacji majątkowej, uzasadniającej przyznanie prawa pomocy, do Sądu (referendarza sądowego) natomiast należy ocena przytoczonych okoliczności.

W ocenie referendarza sądowego, Skarżący nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Ogólnikowe oświadczenia o braku majątku, oszczędności, dochodów, zatrudnienia, wobec obowiązku uiszczenia przez skarżącego kwoty przekraczającej [...] zł w sześciu zawisłych przed WSA w Szczecinie sprawach były niewystarczające do oceny jaka jest rzeczywista sytuacja finansowa Skarżącego i jakie są jego możliwości płatnicze. Dlatego strona skarżąca została wezwana w piśmie z dnia 22 stycznia 2014 r. do nadesłania ww. dokumentów i oświadczeń, które miały uzupełnić dotychczasowe dane. Stosownie bowiem do art. 255 p.p.s.a. jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku, o którym mowa w art. 252, okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.

Oceniając wniosek Skarżącego, należy stwierdzić, że jak dotychczas nie przedstawił on wymaganych dokumentów i oświadczeń, istotnych dla oceny jego możliwości płatniczych w niniejszej sprawie. Skarżący nie przedstawił bowiem dokumentów i oświadczeń potwierdzających sytuację finansową oraz majątkową.

W ocenie referendarza sądowego, zawieszenie prowadzonej uprzednio działalności gospodarczej oraz wygaśnięcie z dniem 31 listopada 2013 r. umowy o pracę nie wykluczają posiadania przez skarżącego możliwości finansowych do poniesienia wydatków związanych z zainicjowanymi postępowaniami sądowoadministracyjnymi.

Skarżący nie potwierdził bowiem okoliczności braku oszczędności, czy wysokości posiadanych aktualnie środków na utrzymanie. Skarżący nie przedstawił bowiem wyciągów z rachunków bankowych, nie podał wysokości zadłużenia. Skarżący nie przedstawił także dokumentów potwierdzających, że jest osobą poszukującą pracy lub korzystającą z pomocy społecznej; nie podał jakie ponosi wydatki na utrzymanie (wyłączając wydatki na żywność, którą według oświadczenia skarżącego dostarcza jego rodzina). Również stan majątkowy nie został wyjaśniony; Skarżący nie wypowiedział się bowiem co nieruchomości położonej w [...], przy ul. [...].

W świetle powyższych uwag, należy stwierdzić, że w rozpoznawanej sprawie Skarżący nie wykazał, że znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Mając to na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono, jak

w sentencji.