Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 245/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-06-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: par. 3, par. 7 ust. 2 i 3
journal: Dz.U. 2003 nr 221 poz 2194
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu umarzania, odraczania i rozkładania na raty  oraz cofania odroczenia lub rozłożenia na raty nieuiszczonych należności sądowych orzeczonych w postępowaniu przed sądem administracyjnym

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Andrzej Grzelak po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 maja 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 1598/07 w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o umorzenie grzywny w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 4 lipca 2007 r., Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2007 r. postanawia: oddalić zażalenie. NSA/post.1 – postanowienie "ogólne"


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 9 maja 2008 r. Przewodniczący Wydziału III WSA w Warszawie, działając z upoważnienia Prezesa WSA w Warszawie, powołując się na art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; w skrócie: p.p.s.a.) w związku z § 7 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu umarzania, odraczania i rozkładania na raty oraz cofania odroczenia lub rozłożenia na raty nieuiszczonych należności sądowych orzeczonych w postępowaniu przed sądem administracyjnym (Dz. U. Nr 221, poz. 2194 ze zm.; w skrócie: rozporządzenie) pozostawił bez rozpoznania wniosek A. P. o umorzenia grzywny orzeczonej prawomocnym postanowieniem WSA z dnia 21 listopada 2007 r.

Uzasadniając zarządzenie podano, że pismem z dnia 21 kwietnia 2008 r. wezwano stronę skarżąca do uzupełnienia braków formalnych w.w. wniosku poprzez złożenie oświadczenia obejmującego dane o stanie majątkowym, rodzinnym i osiąganych dochodach w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Zarządzenie doręczono skarżącej w dniu 25 kwietnia 2008 r., więc termin do uzupełnienia braków upłynął w dniu 2 maja 2008 r. W wyznaczonym terminie strona nie uzupełniła w.w. braków.

Zażalenie na to postanowienie wniosła skarżąca podnosząc, że osiąga dochody wyższe niż minimalna pensja, więc nie uzyskałyby zwolnienia. W związku z tym nie wypełniła wskazanego przez Sąd druku i wnosiła wyraźnie o umorzenie nałożonej grzywny.

W obszernych wywodach zamieściła obraźliwe sformułowania skierowane pod adresem Sądów.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie podlega uwzględnieniu.

Stosownie do § 3 rozporządzenia, należności sądowe mogą być umorzone na wniosek dłużnika w części lub w całości, jeżeli dłużnik wykaże, że z uwagi na swoją sytuację rodzinną, majątkową i wysokość dochodów nie jest w stanie ich uiścić, a ściągnięcie należności w drodze egzekucji spowodowałoby dla dłużnika lub jego rodziny nadmierne obciążenie majątkowe lub inne ciężkie skutki. Użyte w tym przepisie pojęcia nieostre, tj. ściągnięcie należności w drodze egzekucji spowodowałoby dla dłużnika lub jego rodziny nadmierne obciążenie majątkowe lub inne ciężkie skutki, wymagają skonkretyzowania w postaci argumentacji strony skarżącej.

Z kolei zgodnie z § 7 ust. 2 rozporządzenia wniosek powinien zawierać oświadczenie dłużnika obejmujące dokładne dane o jego stanie rodzinnym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna – także o jej stanie rodzinnym, o dochodach małżonka pozostającego we wspólności majątkowej z dłużnikiem, a ponadto wszelkie inne okoliczności uzasadniające składany wniosek.

W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca złożyła wniosek o umorzenie należności sądowych, który nie zawierał informacji o jej stanie majątkowym i sytuacji rodzinnej. Wnioskodawczyni prawidłowo została więc wezwana zaskarżonym zarządzeniem, zgodnie z § 7 ust. 3 rozporządzenia, do przedłożenia stosownych dokumentów obrazujących jej sytuację w tym zakresie. W zakreślonym terminie nie wykonała tego zarządzenia.

Uwzględniając powyższe okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.