Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 1090/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2016-02-01 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Matan, , , po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.W. i R.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K, z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie świadczeń rodzinnych p o s t a n a w i a odrzucić skargę R.W.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. po rozpoznaniu odwołania R.W. decyzją z dnia [...] r. nr [...], utrzymało w mocy decyzję Kierownika Działu Świadczeń Nienależnie Pobranych i Obsługi Dłużników Alimentacyjnych w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej w R. z dnia [...] r. nr [...] uchylającą w całości decyzję ostateczną nr [...] z dnia [...]r. oraz odmawiającą R.W. ustalenia na wniosek z dnia 26 września 2013 r. prawa do świadczeń rodzinnych na dzieci: W.W., M.W. oraz P.W.

Od powyższej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego

w K. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wnieśli R.W. i R.W.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie wskazać należy, że w każdej sprawie sądowoadministracyjnej, sąd przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy, zobligowany jest,

w pierwszej kolejności, ocenić dopuszczalność wniesionej skargi przed sądem administracyjnym. Dlatego w pierwszej kolejności należy rozstrzygnąć kwestię dopuszczalności skargi wniesionej przez R.W.

Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwana dalej P.p.s.a.), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.

Prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego przysługuje nadto podmiotowi, któremu ustawy szczególne je przyznają.

Uprawnionych do wniesienia skargi można więc ogólnie podzielić na tych, którzy umocowanie do takiego działania czerpią ze swego indywidualnego interesu prawnego (strony postępowania), tych którzy są rzecznikami interesu publicznego (prokurator, RPO, RPD), a także tych, których ustawy szczególne wyposażają w takie uprawnienie.

Tak więc w świetle ww. przepisu strona postępowania (skarżący) musi mieć w złożeniu skargi interes prawny rozumiany, jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków, a zaskarżonym aktem lub czynnością. Interes prawny musi wynikać z przepisów prawa, przy czym chodzi tutaj o przepisy prawa materialnego, ustrojowego, jak i procesowego. Innymi słowy interes prawny musi znaleźć oparcie w przepisach obowiązującego prawa, a poza tym musi być własny i indywidualny. Stąd też, skarga do sądu administracyjnego może dotyczyć tylko "własnej sprawy administracyjnej" skarżącego, rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot (por. postanowienie NSA z dnia 27 stycznia 2011 r., sygn. akt II FSK 2500/10; Lex nr 742360). Istotą więc legitymacji skargowej jest uprawnienie podmiotu do żądania przeprowadzenia kontroli określonego aktu lub czynności organu administracji publicznej przez sąd administracyjny w celu doprowadzenia ich do stanu zgodnego z prawem (por. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 16 października 2015 r. sygn. akt II SA/Sz 1138/15, dostępny w bazie orzeczeń CBOIS).

Zauważyć też można, że co do zasady brak legitymacji do wniesienia skargi stanowi przesłankę materialno-prawną, powodującą oddalenie skargi. Jednakże w sytuacji, gdy wiadomym jest od razu, że podmiot wnoszący skargę nie ma uprawnienia do jej wniesienia i nie zachodzi potrzeba badania jego interesu prawnego, skarga taka podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna. Pogląd taki wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu uchwały z dnia 11 kwietnia 2005 r. OPS 1/04 publ. ONSA i WSA 2005/4/62, stwierdzając, iż "wniesienie skargi przez podmiot, który a limine nie może mieć legitymacji skargowej podlega odrzuceniu".

Zdaniem Sądu R.W., który nie jest adresatem decyzji organu zarówno I jak i II instancji nie posiadał legitymacji procesowej w zaskarżeniu decyzji do sądu administracyjnego. Przedmiotowa decyzja rozstrzyga wyłącznie o prawach i obowiązkach R.W. Jedynie R.W. miała możliwość podważenia oceny organu i wniesienia skargi do tut. Sądu.

Reasumując, skarga R.W. jako wniesiona przez nieuprawniony podmiot, jest niedopuszczalna (art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.) i podlega odrzuceniu.