Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2558/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-01-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 15 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skarg Województwa [...] - Wojewódzkiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] oraz R.S. na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] października 2013 r., znak: [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowych postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W skardze skarżący R. S. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] października 2013 r., znak: [...], dotyczącej pozwolenia na realizację inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowych, polegającej na budowie wału przeciwpowodziowego rzeki O. w km 66+300 ÷ 70+000 [...] - II etap P. w km 3+500 ÷ 7+800 (km rzeki O. 67+000 ÷ 71+000).

Strona skarżąca, uzasadniając swój wniosek, wskazała, że z uwagi na podniesione zarzuty w skardze nie ma wiedzy na czyją rzecz powinna przekazać przejęte nieruchomości, a wiedzę tę nabędzie dopiero po zakończeniu postępowania sądowo-administracyjnego. Skarżący, powołując się na treść art. 21 ust. 1 Konstytucji RP, wskazał, że do tego czasu nie może liczyć na wypłatę odszkodowania, dlatego zasadne jest do tego czasu korzystanie przez skarżącego ze swojej nieruchomości. W innym wypadku dojdzie do wywłaszczenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynność, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...).

Ww. przepis, choć przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na wniosek strony, to uzależnia skorzystanie z takiego środka prawnego w sytuacji, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Możliwość udzielenia ochrony tymczasowej została zatem ograniczona od wystąpienia jednej z dwóch przesłanek zawartych w ww. przepisie. Obowiązkiem strony jest wskazanie we wniosku okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tychże przesłanek. Innymi słowy uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 26 listopada 2007 r., II FZ 338-339/07, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi w sposób przekonywujący pokazać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. post. NSA z dnia 21 grudnia 2006 r., I FZ 525/06, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W przedmiotowej sprawie skarżący R. S. nie uzasadnił należycie wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji przez pryzmat wystąpienia ww. dwóch przesłanek. Z treści wniosku wynika, że skarżący próbuje uzasadnić wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zarzutami skargi. Jednakże ocena tych zarzutów będzie przedmiotem oceny Sądu Administracyjnego w toku rozprawy, a nie na etapie zastosowania ochrony tymczasowej wynikającej z art. 61 p.p.s.a. W postanowieniu z dnia 28 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 184/05, Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności aktu administracyjnego z prawem, a zwłaszcza rozstrzygnięcia Sądu w tym zakresie, niweczyłoby kontrolę sądową legalności takiego aktu.

Z tych względów, podnoszone przez R. S. zarzuty dotyczące wadliwości zaskarżonej decyzji będą mogły być jedynie rozpoznane przez Sąd na rozprawie, ponieważ ocena tych zarzutów wiąże się bezpośrednio z dokonaniem kontroli zaskarżonej decyzji pod względem zgodności z konkretnymi normami prawa materialnego i procesowego. Nie są to zatem przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., mogące skutkować wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji.

Dodatkowo wskazania wymaga, że kwestia wypłaty odszkodowania nie mieści się w granicach przedmiotowej skargi, a z zaskarżonej decyzji wynika jaki podmiot nabył z mocy prawa nieruchomości potrzebne do realizacji inwestycji objętej zaskarżoną decyzją.

Mając powyższe na względzie, w ocenie Sądu, w świetle powołanych wyżej przepisów prawa i wniosku strony skarżącej oraz okoliczności faktycznych i prawnych niniejszej sprawy, nie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej. Skarżący we wniosku nie wskazał konkretnych okoliczności, które mogłyby spowodować możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd administracyjny jest władny rozpoznać wniosek o wstrzymanie aktu administracyjnego tylko i wyłącznie pod kątem zaistniałych przesłanek określonych w tym przepisie, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w postanowieniu.