Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 82/05
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-06-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne postępowanie
Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony wyrok w części i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny
Powołane przepisy: article: art. 185 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Czesława Socha po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia "[...]" Spółki z o.o. w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 lutego 2005 r. sygn. akt V SA 4891/03 w sprawie ze skargi "[...] Spółki z o.o. w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia 20 października 2003 r. sygn. akt [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe postanawia: uchylić zaskarżone orzeczenie w części dotyczącej kosztów postępowania sądowego zawarte w punkcie 2 wyroku i sprawę w tym zakresie przekazuje do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. U Z A S A D N I E N I E Zaskarżonym wyrokiem uchylono decyzję organu II instancji i zasądzono od Dyrektora Izby Celnej w Warszawie na rzecz Spółki z o.o. "[...]" w Warszawie kwotę 800,00 zł tytułem zwrotu części kosztów postępowania sądowego. W wyroku tym stwierdzono też, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. Sąd I instancji orzekając o kosztach postępowania powołał art. 200 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Przyjął, że przy zasądzeniu zwrotu kosztów zastępstwa Spółki przez pełnomocnika będącego adwokatem zasadne stało się zasądzenie kosztów niższych niż wynikają z rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Powodem przyjęcia stawki niższej jest to, że ten sam adwokat reprezentuje stronę w kilkudziesięciu sprawach o bardzo zbliżonym stanie faktycznym i prawnym. Zażalenie na postanowienie w zakresie kosztów postępowania złożyła Spółka z o.o. "[...]" w Warszawie. Domagała się zmiany i zasądzenia kosztów w kwocie 2.700,00 zł. W uzasadnieniu podała, że w kwocie 2.700,00 zł mieści się wpis sądowy w kwocie 300,00 zł, a także kwota 2.400,00 zł tytułem zastępstwa procesowego, skoro minimalna stawka określona w przepisach odrębnych wynosi taką kwotę. Zasądzona kwota 800,00 zł zawiera 300,00 zł zwrotu uiszczonego wpisu sądowego i 500,00 zł zastępstwa procesowego. Kwota zastępstwa procesowego została wadliwie określona i narusza art. 205 § 2 i 3 ustawy w związku z § 6 i 14 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia, a więc przepisów powołanych przez sąd I instancji. W ocenie żalącego, powołane przepisy nie przewidują stosowania stawek niższych niż określone przez przepisy, a więc stawki minimalne. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest uzasadnione, ale nie z przyczyn podanych w jego uzasadnieniu. W pierwszej kolejności należy podkreślić, a co wynika z uzasadnienia wyroku, że sprawa była rozpoznawana w związku z treścią art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.). Przepis ten nakazuje stosowanie przy rozpoznawaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), o ile skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone. Zagadnienia zaś w zakresie kosztów w tych sprawach zostały uregulowanie odrębnie. W art. 97 § 2 tej ustawy określono, że stosuje się dotychczasowe przepisy o wpisie i innych kosztach sądowych. Oznacza to, że zastosowanie ma wówczas zasada określona w art. 55 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), a w sprawach nieuregulowanych art. 59 tej ustawy. Powyższa regulacja została pominięta zarówno przez Sąd I instancji, jak też przez żalącego. O ile Sąd I instancji zastosował miarkowanie, to przy ponownym rozpoznawaniu sprawy należy ocenić, czy charakter sprawy w kontekście wyżej powołanych przepisów pozwala także na zastosowanie tej zasady i w jakim zakresie. Należy zatem orzec co do kosztów w pełnym zakresie. Mając powyższe na uwadze należało uchylić orzeczenie w części co do kosztów i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 194 § 1 pkt 9, 193, 197 ustawy wyżej cytowanej – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Powołane podstawy prawne i zastosowane miarkowanie uniemożliwiły zastosowanie art. 188 w związku z art. 193 i 197 tej ustawy.


UZASADNIENIE

P O S T A N O W I E N I E

Dnia 9 czerwca 2005 r.

Naczelny Sąd Administracyjny

w składzie:

Sędzia NSA Czesława Socha

po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2005 r.

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej

zażalenia "[...]" Spółki z o.o. w Warszawie

od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

z dnia 18 lutego 2005 r. sygn. akt V SA 4891/03

w sprawie ze skargi "[...]" Spółki z o.o. w Warszawie

na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie

z dnia 20 października 2003 r. sygn. akt [...]

w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe

postanawia: uchylić zaskarżone orzeczenie w części dotyczącej kosztów postępowania sądowego zawarte w punkcie 2 wyroku i sprawę w tym zakresie przekazuje do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

U Z A S A D N I E N I E

Zaskarżonym wyrokiem uchylono decyzję organu II instancji i zasądzono od Dyrektora Izby Celnej w Warszawie na rzecz Spółki z o.o. [...]" w Warszawie kwotę 800,00 zł tytułem zwrotu części kosztów postępowania sądowego. W wyroku tym stwierdzono też, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.

Sąd I instancji orzekając o kosztach postępowania powołał art. 200 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Przyjął, że przy zasądzeniu zwrotu kosztów zastępstwa Spółki przez pełnomocnika będącego adwokatem zasadne stało się zasądzenie kosztów niższych niż wynikają z rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Powodem przyjęcia stawki niższej jest to, że ten sam adwokat reprezentuje stronę w kilkudziesięciu sprawach o bardzo zbliżonym stanie faktycznym i prawnym.

Zażalenie na postanowienie w zakresie kosztów postępowania złożyła Spółka z o.o. "[...] w Warszawie. Domagała się zmiany i zasądzenia kosztów w kwocie 2.700,00 zł.

W uzasadnieniu podała, że w kwocie 2.700,00 zł mieści się wpis sądowy w kwocie 300,00 zł, a także kwota 2.400,00 zł tytułem zastępstwa procesowego, skoro minimalna stawka określona w przepisach odrębnych wynosi taką kwotę. Zasądzona kwota 800,00 zł zawiera 300,00 zł zwrotu uiszczonego wpisu sądowego i 500,00 zł zastępstwa procesowego. Kwota zastępstwa procesowego została wadliwie określona i narusza art. 205 § 2 i 3 ustawy w związku z § 6 i 14 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia, a więc przepisów powołanych przez sąd I instancji. W ocenie żalącego, powołane przepisy nie przewidują stosowania stawek niższych niż określone przez przepisy, a więc stawki minimalne.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest uzasadnione, ale nie z przyczyn podanych w jego uzasadnieniu.

W pierwszej kolejności należy podkreślić, a co wynika z uzasadnienia wyroku, że sprawa była rozpoznawana w związku z treścią art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.). Przepis ten nakazuje stosowanie przy rozpoznawaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), o ile skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone. Zagadnienia zaś w zakresie kosztów w tych sprawach zostały uregulowanie odrębnie. W art. 97 § 2 tej ustawy określono, że stosuje się dotychczasowe przepisy o wpisie i innych kosztach sądowych. Oznacza to, że zastosowanie ma wówczas zasada określona w art. 55 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), a w sprawach nieuregulowanych art. 59 tej ustawy.

Powyższa regulacja została pominięta zarówno przez Sąd I instancji, jak też przez żalącego. O ile Sąd I instancji zastosował miarkowanie, to przy ponownym rozpoznawaniu sprawy należy ocenić, czy charakter sprawy w kontekście wyżej powołanych przepisów pozwala także na zastosowanie tej zasady i w jakim zakresie.

Należy zatem orzec co do kosztów w pełnym zakresie.

Mając powyższe na uwadze należało uchylić orzeczenie w części co do kosztów i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 194 § 1 pkt 9, 193, 197 ustawy wyżej cytowanej – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Powołane podstawy prawne i zastosowane miarkowanie uniemożliwiły zastosowanie art. 188 w związku z art. 193 i 197 tej ustawy.