Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 3524/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-07-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6075 Działalność zawodowa w dziedzinie gospodarowania nieruchomościami
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 97 par. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.) Protokolant st. ref. Renata Lewandowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi A. K. na postanowienie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania oddala skargę


UZASADNIENIE

Postanowieniem z [...] października 2013 r., Nr [...] Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej (obecnie Minister Infrastruktury i Rozwoju) po rozpatrzeniu wniosku z [...] sierpnia 2013 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy objętej postanowieniem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z [...] sierpnia 2013 r., Nr [...], o odmowie zawieszenia postępowania z tytułu odpowiedzialności zawodowej A. K. utrzymał w mocy postanowienie z [...] sierpnia 2013 r.

W skutek zawiadomienia Prokuratury Okręgowej w K. (pismo z [...] grudnia 2012 r.) zostało wszczęte postępowanie z tytułu odpowiedzialności zawodowej wobec rzeczoznawcy majątkowego A. K. (dalej skarżący).

Pismem z [...] sierpnia 2013 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o zawieszenie postępowania do czasu zakończenia postępowania karnego w sprawie toczącej się przeciwko skarżącemu o przestępstwo z art. 271 § 3 kk, sygn. akt [...].

Postanowieniem z [...] sierpnia 2013 r. organ odmówił zawieszenia postępowania. W uzasadnieniu postępowania organ podkreślił, iż obecnie obowiązujące przepisy prawa nie obligują organu do zawieszenia postępowania dyscyplinarnego wyłącznie z uwagi na toczące się postępowanie karne wobec rzeczoznawcy. Organ nadmienił, iż przedmiotem postępowania dyscyplinarnego jest wyłącznie weryfikacja, czy rzeczoznawca majątkowy wypełnił obowiązki nałożone na niego przez art. 158 oraz art. 175 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. - o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.; dalej u.g.n.). W toku tego postępowania nie dokonuje się oceny, czy rzeczoznawca majątkowy w operacie szacunkowym poświadczył nieprawdę. Powyższe należy do wyłącznej kompetencji prokuratury i sądu. W postępowaniu z tytułu odpowiedzialności zawodowej ocenia się jedynie działalność rzeczoznawcy majątkowego pod kątem wykonywania czynności zawodowych zgodnie

z obowiązującymi przepisami prawa. Organ podkreślił, iż jedynie w przypadku wydania przez sąd prawomocnego wyroku skazującego rzeczoznawcę majątkowego za przestępstwo określone w art. 177 ust. 1 pkt 2 u.g.n., rzeczoznawca majątkowy utraciłby z mocy prawa uprawnienia zawodowe, a wtedy należałoby umorzyć postępowanie z tytułu odpowiedzialności zawodowej jako bezprzedmiotowe.

Pismem z [...] sierpnia 2013 r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek

o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu podniósł, że postępowanie karne do chwili obecnej nie została zakończenie, a z uwagi na jego charakter, stanowi ono zagadnienie wstępne w stosunku do postępowania w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej rzeczoznawcy. Odwołując się do wskazanego przez organ powiązania ewentualnego wyroku skazującego z umorzeniem postępowania z tytułu odpowiedzialności zawodowej rzeczoznawcy majątkowego, zarzucił organowi, że ten nie wypowiedział się o tym związku jako zagadnieniu wstępnym. Organ, pominął również kwestie, zbieżności przedmiotowego postępowania karnego

i dyscyplinarnego oraz wpływu tej zbieżności na realizację zasady domniemania niewinności, realizację prawa do obrony oraz względy ekonomiki procesowej związane z gromadzeniem materiału dowodowego.

Postanowieniem z [...] października 2013 r., organ utrzymał w mocy postanowienie z [...] sierpnia 2013 r. Oceniając wystąpienie w sprawie zagadnienia wstępnego organ podniósł, iż prowadzone przez Sąd Rejonowy w K., K. postępowanie karne wobec skarżącego nie jest warunkiem niezbędnym dla wydania przez organ decyzji w sprawie odpowiedzialności zawodowej rzeczoznawcy majątkowego. Organ podkreślił, że postępowania z tytułu odpowiedzialności zawodowej prowadzone przez organ i postępowania karne prowadzone przez sąd są całkowicie odmiennymi postępowaniami, od siebie niezależnymi, mającymi różne cele i prowadzonymi przez inne podmioty. W związku z czym organ nie jest w żaden sposób związany ustaleniami prowadzonego przez sąd postępowania karnego. Wyłącznie w przypadku wydania przez Sąd prawomocnego wyroku skazującego skarżącego za przestępstwo ujęte w art. 177 ust. 1 pkt 2 u.g.n. organ byłby zobowiązany do umorzenia postępowania z tytułu odpowiedzialności zawodowej rzeczoznawcy majątkowego uznając je za bezprzedmiotowe, z uwagi na pozbawienie skarżącego z mocy prawa możliwości wykonywania zawodu rzeczoznawcy majątkowego. Zdaniem organu toczące się

w sądzie powszechnym postępowanie karne przeciwko skarżącemu nie może stanowić przesłanki do zwieszenia postępowania z tytułu odpowiedzialności zawodowej rzeczoznawcy majątkowego.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie, skarżący zarzucił organowi naruszenie przepisu art. 7, art.77 oraz art. 97 § 1 pkt 4 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267). Zdaniem skarżącego, organ nie dokonał obiektywnej oceny zgromadzonego w przedmiotowej sprawie materiału dowodowego, pominął fakt zaawansowania postępowania karnego, jak również zbieżność jego przedmiotu

z przedmiotem prowadzonego wobec rzeczoznawcy postępowania z tytułu odpowiedzialności zawodowej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W działaniu organu Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości, zarówno gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak

i o zastosowanie do jego oceny przepisów prawa. Wyjaśnione zostały motywy podjętych rozstrzygnięć, a przytoczona na ten temat argumentacja jest wyczerpująca.

Przedmiotem sporu w rozpoznawanej sprawie jest kwestia konieczności zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie postępowania z tytułu odpowiedzialności zawodowej skarżącego.

Odmawiając zawieszenia postępowania organ wskazał, że nie stwierdził zaistnienia okoliczności, która obligowałaby go do zawieszenia postępowania z tytułu odpowiedzialności zawodowej na podstawie art. 97 § 1 k.p.a., natomiast podnoszone przez skarżącego okoliczności, w ocenie organu, nie stanowią zagadnienia wstępnego.

Zgodnie z treścią art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.

W przypadku, gdy w postępowaniu administracyjnym powstaje do rozstrzygnięcia zagadnienie wstępne, organ administracji obowiązany jest zawiesić postępowanie.

Pod pojęciem zagadnienia wstępnego należy rozumieć sytuacje, w których wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie, będącej przedmiotem postępowania przed organem, uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem innej kwestii, mającej istotne znaczenie dla tegoż postępowania, stanowiącej wypowiedź co do uprawnienia, obowiązku, stosunku lub zdarzenia prawnego lub innych okoliczności mających istotne znaczenie prawne.

Zawieszenie postępowania na tej podstawie uzależnione jest od wystąpienia łącznie trzech przesłanek: postępowanie administracyjne musi być w toku, zagadnienie wstępne nie zostało jeszcze rozstrzygnięte oraz rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.

Jeżeli chodzi o tą ostatnią przesłankę to organ musi ustalić związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym. Zważywszy na okoliczność, że zawieszenie postępowania jest instytucją tamującą bieg postępowania i opóźniającą merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy, to winno mieć zastosowanie tylko w przypadkach określonych w ustawie, a przesłanki zawieszenia nie powinny być wykładane rozszerzająco.

W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie nie występuje zagadnienie wstępne

w rozumieniu przepisu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Prowadzone, wobec skarżącego, przez Sąd Rejonowy w K., K. postępowanie karne, nie stanowi rozstrzygnięcia prawnego warunkującego możliwość zawieszenia przez organ przedmiotowego postępowania. Zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa przedmiotem prowadzonego wobec rzeczoznawcy majątkowego postępowania z tytułu odpowiedzialności zawodowej jest wyłącznie sprawdzenie czy rzeczoznawca majątkowy przy wykonywaniu czynności zawodowych wypełnił obowiązki ujęte w przepisach art. 158 oraz 175 u.g.n. W przypadku nie wypełnienia ww. obowiązków minister właściwy do spraw budownictwa, lokalnego planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa na podstawie art. 195 a ust. 1 u.g.n. orzeka,

w drodze decyzji, o zastosowaniu jednej z kar dyscyplinarnych ujętych w art. 178 ust. 2 u.g.n.

Uwzględniając powyższe, pominięcie przez organ faktu prowadzenia wobec skarżącego przez Sąd Rejonowy postępowania karnego (sygn. akt. [...]), dotyczące sprawy o przestępstwo z art. 271 § 3 kk jst w pełni uzasadnione, bowiem nie ma ono wpływu na prowadzone wobec rzeczoznawcy majątkowego postępowanie z tytułu odpowiedzialności zawodowej. W przypadku zakończenia postępowania karnego prawomocnym wyrokiem skazującym za przestępstwo określone w art. 177 ust. 1 pkt 2 u.g.n., zgodnie z dyspozycją art. 178 ust. 5 u.g.n. rzeczoznawca majątkowy zostałby pozbawiony z mocy prawa z dniem, w którym wyrok sądu stanie się prawomocny uprawnień zawodowych z zakresu szacowania nieruchomościami, a nie w wyniku przeprowadzonego postępowania z tytułu odpowiedzialności zawodowej. Powyższe potwierdza, iż prowadzone przez Sąd Rejonowy dla K., K., wobec skarżącego, postępowanie karne nie mogło stanowić przesłanki do zawieszenia postępowania dyscyplinarnego zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a..

Ustosunkowując się do zarzutu nie uwzględnienia faktu tożsamości postępowania dyscyplinarnego prowadzonego wobec skarżącego przez organ administracji publicznej, a postępowania karnego prowadzonego przez sąd, podkreślić należy, iż są to postępowania całkowicie odmienne, mające różne cele

i realizowane są przez różne organy. Przedmiotem przeprowadzonego postępowania z tytułu odpowiedzialności zawodowej nie jest ocena, czy rzeczoznawca majątkowy w sporządzonym przez siebie dokumencie poświadczył nieprawdę, co leży

w wyłącznej kompetencji sądu. W związku z powyższym zarzut pominięcia faktu zbieżności ww. postępowań należy uznać za całkowicie nieuzasadniony.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 7 i 77 k.p.a., wskazać należy, iż

w ocenie Sądu organ podjął wszelkie niezbędne czynności celem wyjaśnienia stanu faktycznego, oraz prawidłowo ocenił zgromadzony materiał dowodowy czego wyraz dał w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Z przytoczonych wyżej powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art.151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postepowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) orzekła jak sentencji wyroku.