Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA 2166/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-05-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Minister Skarbu Państwa
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Banasiewicz Sędziowie NSA Marek Stojanowski del. NSA Izabella Kulig - Maciszewska (spr.) Protokolant Małgorzata Mierzejewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 maja 2004 r. sprawy ze skargi Zarządu Powiatu w L. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] lipca 2002 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nabycia mienia oddala skargę


UZASADNIENIE

I SA 2166/02

UZASADNIENIE

Minister Skarbu Państwa decyzją z dnia [...] lipca 2002 r. utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2002 r. odmawiającą stwierdzenia nabycia przez Powiat L. własności mienia będącego we władaniu Zakładu Podstawowej Opieki Zdrowotnej w L.

W uzasadnieniu tej decyzji wskazano, że Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lutego 2002 r., znak [...] odmówił stwierdzenia, iż z dniem 1 stycznia 1999 r. mienie Skarbu Państwa będące w dniu 1 stycznia 1999 r. we władaniu Zakładu Podstawowej Opieki Zdrowotnej w L., w skład którego wchodzą nakłady na nieruchomości gruntowej oznaczonej nr geod. [...] o powierzchni 0,1700 ha, dla której prowadzona jest księga wieczysta KW nr [...] stanowiąca własność Gminy W., stało się z mocy prawa mieniem Powiatu L..

Od niniejszej decyzji odwołał się Zarząd Powiatu w L. wnosząc o uchylenie przedmiotowej decyzji w całości i podnosząc w uzasadnieniu, że tylko grunt na przedmiotowej nieruchomości stanowi własność Gminy W. bez budynków.

Rozpatrując wniesione odwołanie Minister Skarbu Państwa stwierdził, że decyzją Wojewody L. z dnia [...] listopada 1992r., znak [...] Gmina W. nabyła z mocy prawa własność nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów nr [...] o powierzchni 0,1700 ha, na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990r. -Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr 32, poz. 191 ze zm.)

Zgodnie z załączonym odpisem z księgi wieczystej KW nr [...] oraz wypisem z rejestru gruntów przedmiotowa nieruchomość jest własnością Gminy W.

Zgodnie z art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 72 ze zm.), mienie Skarbu Państwa będące we władaniu instytucji i państwowych jednostek organizacyjnych przejmowanych z dniem 1 stycznia

1999r. przez jednostki samorządu terytorialnego staje się z mocy prawa

mieniem właściwych jednostek samorządu terytorialnego.

Jedną z podstawowych przesłanek nabycia własności mienia przez jednostkę samorządu terytorialnego na podstawie cyt. art. 60 ust. 1 jest to, że mienie to ma być własnością Skarbu Państwa i musi pozostawać we władaniu jednostki przejmowanej przez samorząd terytorialny.

Biorąc pod uwagę istniejący stan faktyczny i prawny należy uznać, że przedmiotowa nieruchomość nie może być przekazana Powiatowi L. gdyż nie spełnia podstawowego wymogu art. 60 ustawy - Przepisy wprowadzające a mianowicie nie jest własnością Skarbu Państwa.

Od decyzji tej skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył Powiat L. wnosząc o stwierdzenie jej nieważności bądź uchylenie oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi podniesiono m.in. że komunalizacja działki nr [...] na rzecz Gminy W. nastąpiła tylko w zakresie gruntu, natomiast nie obejmowała naniesień tj. budynków Przychodni Zdrowia będących w zarządzie Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego w L.. Szpital ten był jednostką organizacyjną Skarbu Państwa i jego mienie nie podlegało komunalizacji na rzecz gminy.

W dniu 1 stycznia 1999 r. budynki te były nadal we władaniu Zakładu Podstawowej Opieki Zdrowotnej w L., który stał się jednostką Powiatu L.. Tak więc będące w jego posiadaniu mienie stało się własnością Powiatu L. na podstawie art. 60 ustawy z dnia 13 października 1998 r.

W odpowiedzi na skargę Minister Skarbu Państwa wnosząc o jej oddalenie podtrzymał swoje stanowisko prezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

W tym stanie sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzki sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U. Nr 153, poz. 1270). Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie i w związku z tym podlega ona rozpoznaniu na podstawie przepisów wskazanej wyżej ustawy.

Natomiast odnosząc się do skargi należy stwierdzić, iż nie jest ona zasadna. Organy obu instancji dysponowały stosownym materiałem dowodowym, właściwie go oceniły i prawidłowo zastosowały przepis art. 60 ust. 1 w.w. ustawy z dnia 13 października 1998 r. Zgodnie z powołanym przepisem ma on zastosowanie do mienia stanowiącego własność Skarbu Państwa. Podstawowe więc znaczenie miało ustalenie czy mienie będące w dniu 1 stycznia 1999 r. we władaniu placówki służby zdrowia stanowiło własność Skarbu Państwa.

Bezsporne w sprawie jest, iż decyzją komunalizacyjną z dnia [...] listopada 1992 r. stwierdzono nabycie z mocy prawa przez Gminę W. z dniem 27 maja 1990 r. własności nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...], na której posadowione są budynki placówki służby zdrowia. Zgodnie z przepisami prawa cywilnego budynek trwale związany z gruntem stanowi część składową gruntu (art. 48 kc). Natomiast prawa rzeczowe do nieruchomości gruntowej rozciągają się na jej część składową. Tak więc właściciel gruntu jest również właścicielem budynku na nim posadowionego. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Budynki znajdujące się na skomunalizowanym gruncie stanowią własność Gminy W. i to niezależnie od tego z jakich funduszy zostały one wybudowane. Na marginesie należy wyjaśnić, iż w niniejszej sprawie nie zachodzi sytuacja, w której budynek stanowi odrębny od gruntu przedmiot własności. Jest to sytuacja przewidziana w art. 235 kc - prawo własności nieruchomości budowlanej znajdującej się na gruncie będącym w użytkowaniu wieczystym jest prawem związanym z tym użytkowaniem.

Natomiast w niniejszym postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów ustawy z dnia 13 października 1998 r. organy administracji publicznej ani sąd administracyjny nie są władne do oceny prawidłowości ostatecznej decyzji komunalizacyjnej z dnia [...] listopada 1992 r. Dopóki decyzja ta jest w obrocie prawnym, to wywołuje określone skutki prawne. Prawidłowo więc organy uznały, iż mienie stanowiące własność Gminy nie może podlegać przepisowi art. 60 ust. 1 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną.

Z tych wszystkich względów stwierdzając, iż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, Sąd na zasadzie art. 151 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.