Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1205/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2017-11-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 56 ust. 2 pkt.2
journal: Dz.U. 2008 nr 25 poz 150
law: Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska  - tekst jednolity
article: art. 10 i 107 par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz (spr.) Sędziowie : Sędzia WSA Paweł Darmoń Sędzia WSA Magda Froncisz Protokolant: Maksymilian Krzanowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2017 r. sprawy ze skargi [...] Związku Wędkarskiego w N. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz strony skarżącej [...] Związku Wędkarskiego w N. S. kwotę [...]zł (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Wójt Gminy [...] [...] decyzją z 19 maja 2017 r., znak [...] ustalił środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia pn.: "Budowa małej elektrowni wodnej przy istniejącym progu w korycie rzeki [...] [...] w km 216+243" w miejscowości [...] [...], o mocy około 0,22 MW i wysokości piętrzenia jazu 1,6 m.

W pkt I ppkt 1 sentencji orzeczenia organ wskazał, że planowane przedsięwzięcie polegać będzie na budowie małej elektrowni wodnej o mocy około 0,22 MW wraz z jazem piętrzącym o wysokości 1,6 m, przy istniejącym progu w korycie rzeki [...] w km 216+243. Mała elektrownia wodna realizowana będzie na działkach ewid. nr [...], [...] oraz [...] zlokalizowanych w miejscowości [...]. W pkt I ppkt 2 sentencji - w kolejnych 30 podpunktach - organ wskazał, jakie warunki inwestor winien spełnić na etapie realizacji przedsięwzięcia, natomiast w pkt I ppkt 3 - w 9 kolejnych podpunktach - na etapie jego eksploatacji. Kolejno: w pkt I ppkt 4 sentencji decyzji organ określił wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w projekcie budowlanym, natomiast w pkt I ppkt 5 - określił wymagania w zakresie zapobiegania, ograniczania oraz monitorowania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Wreszcie w pkt II sentencji organ stwierdził brak konieczności przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę, zaś w pkt III sentencji organ stwierdził brak konieczności przeprowadzenia postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko.

Jako podstawę prawną decyzji organ wskazał art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 23, ze zm., dalej: k.p.a.), art. 46 ust. 1 pkt 1, art. 46a ust. 1 i ust. 7 pkt 4, art. 56 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (t.j.: Dz. U. z 2008 r. Nr 25, póz. 150, ze. zm., dalej: "P.o.ś.") w brzmieniu obowiązującym na dzień 14.11.2008 r. - w związku z art. 153 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j.: Dz. U. z 2008 r., Nr 199, póz. 1227, ze zm., dalej: "u.o.o.ś.") oraz § 3 ust. 1 pkt 62 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. z 2004 r., Nr 257, poz. 2573, ze zm.).

W uzasadnieniu decyzji organ podał, że postępowanie w sprawie zostało wszczęte na wniosek S. F. oraz M. R. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia pn.: "Budowa małej elektrowni wodnej przy istniejącym progu w korycie rzeki [...] w km 216+243".

Następnie organ szczegółowo zrelacjonował przebieg postępowania w sprawie, podając m.in. że Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 16 marca 2015 r. znak: [...] uchyliło w całości decyzję Wójta Gminy [...] z dnia 24 stycznia 2014 r. znak: [...] określającą środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie małej elektrowni wodnej przy istniejącym progu w korycie rzeki [...] w km 216+243 w miejscowości [...], o mocy około 0,22 MW i wysokości piętrzenia jazu 1,6 m oraz przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

Ponownie rozpoznając sprawę organ wezwał wnioskodawcę S. F. do usunięcia braków formalnych wniosku oraz wezwał inwestorów o uzupełnienie raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, określając jednocześnie zakres informacji, o jakie należy uzupełnić przedmiotowe opracowanie. W odpowiedzi na powyższe inwestorzy przedłożyli dokument pt.: "Aktualizacja analizy wpływu na klimat akustyczny [...] Elektrowni Wodnej w [...] w związku ze zmianą turbin na turbiny wolnoobrotowe tzw. Śruba Archimedesa" autorstwa M. D. oraz opracowanie pt.: "Ocena możliwości budowy Malej Elektrowni Wodnej przy istniejących progach w korycie rzeki [...], w km 216+243 oraz 216+860 w aspekcie oddziaływania na ichtiofaunę i jej siedliska, w tym obszar Natura 2000 " autorstwa prof. dr hab. inż. [...] oraz dokument pt.: " Uzupełnienie i wyjaśnienie informacji w związku z toczącym się postępowaniem w sprawie oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia polegającego na budowie malej elektrowni wodnej przy istniejącym progu w korycie rzeki [...] w km 216+243 w miejscowości [...]".

Po uzyskaniu ww. dokumentów organ wystąpił do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w N. T. (dalej: "PPIS") oraz Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. (dalej: "RDOŚ") o dokonanie ponownego uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia.

W odpowiedzi na powyższe wystąpienie, PPIS postanowieniem Nr [...] z dnia 5 kwietnia 2016 r. znak: [...] uzgodnił pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych środowiskowe uwarunkowania dla przedmiotowego przedsięwzięcia. Podobnie, RDOŚ postanowieniem z dnia 31 stycznia 2017 r. znak: [...], pozytywnie uzgodnił w zakresie ochrony środowiska, warunki realizacji ww. przedsięwzięcia.

Następnie organ I instancji przedstawił wyniki postępowania przeprowadzonego z udziałem społeczeństwa, podkreślając, że w wyznaczonym – zgodnie z art. 53 w zw. z art. 32 ust. 1 P.o.ś – 21-dniowym terminie, do Urzędu Gminy w [...] nie wpłynęły żadne uwagi i wnioski w sprawie.

Ponadto organ wskazał, że lokalizacja inwestycji jest zgodna z zapisami obowiązującego Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy [...] zatwierdzonego Uchwałą Rady Gminy w [...] Nr [...] z dnia 30 maja 2003 r. (Dz. Urz. Woj. [...]. Nr [...] z dnia 21 lipca 2003 r.) i obejmuje tereny oznaczone symbolami MU1, MU2 - tereny zabudowy mieszkaniowej oraz usług, jak również symbolem RW - tereny wód otwartych, dolin potoków i zieleni ochronnej wzdłuż cieków wodnych.

Wójt Gminy [...] wskazał, że krąg stron postępowania ustalono na podstawie analizy oddziaływania urządzeń i instalacji związanych z budową małej elektrowni wodnej na klimat akustyczny oraz oddziaływanie elektromagnetyczne związane z pracą urządzeń i instalacji jakie zostaną wykonane w ramach budowy, w oparciu o zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy tj. aktualną mapę ewidencyjną obszaru objętego zasiągiem oddziaływania planowanego przedsięwzięcia oraz raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko wraz z kolejnymi uzupełnieniami. W konsekwencji organ uznał, że przymiot stron w niniejszym postępowaniu przysługuje inwestorom, właścicielom nieruchomości objętych planowaną inwestycją oraz bezpośrednio sąsiadujących z terenem inwestycji.

Organ I instancji podkreślił, że w trakcie uzgodnień z RDOŚ w K. wnioskodawcy kilkukrotnie wzywani byli do uzupełnienia raportu, a w konsekwencji również do zmiany istotnych elementów przedsięwzięcia. W tym zakresie organ szczegółowo opisał, na czym polegały przedmiotowe zmiany. Ostatecznie ustalono, że planowana mała elektrownia wodna o mocy ok. 0,22 MW w ostatecznym kształcie obejmować będzie:

- jaz powłokowy piętrzący zlokalizowany przed istniejącym progiem w km 216+243 w korycie rzeki, składający się z dwóch przęseł po 22 m; powłoki jazu mocowane będą śrubami do konstrukcji stalowej, wtopionej w płytę jazu i ściany przyczółków o parametrach: wysokość -1,6 m, długość 44,0 m;

- bystrotok - rampa w korycie rzeki poniżej istniejącego progu, złożony z bystrza i płytkiej niecki wypadowej służącej do tłumienia energii wody; rampa ma też pełnić rolę zbiornika do wyprowadzania przepracowanej wody z elektrowni oraz pozwolić na stworzenie dogodnych warunków wylotu do przepławki,

- kanał dopływowy do siłowni zlokalizowany na lewym tarasie rzeki; przed wlotem do kanału przewidziano gurt betonowy przystosowany do montażu na nim grodzi zastawkowej, niezbędnej dla remontów i konserwacji kanału, jak również zamknięć w przypadku przepływu wody w korycie rzeki poniżej przepływu nienaruszalnego;

- budynek siłowni wyposażony w dwie turbiny ślimakowe o parametrach: średnica - ok. 1,4 m, prędkość - maksymalnie 32 obr/min;

- kanał odpływowy służący do wyprowadzania, przepracowanej w siłowni wody do niecki wypadowej progu;

- przepławka typu ryglowego zaprojektowana w formie bystrotoku kaskadowego w wykopie skarpowym, w kształcie strumienia naśladującego naturalne koryto rzeki z zastosowaniem elementów spowalniających prędkość wody tj. rygle z kamieni oraz pojedyncze kamienie na dnie; minimalna szerokość w dnie będzie wynosiła 2 m, odległość osiowa rygli równa 3 m a głębokość wody 0,75 + 0,90 m; w związku z lokalizacją przepławki na obszarze zalewowym przewidziano wlot i wylot jako przepławkę szczelinową w korycie żelbetowym.

Dojazd do obiektów elektrowni odbywać się będzie po istniejących drogach od ulicy [...] w miejscowości [...] prowadzonych wzdłuż koryta rzeki. Energia elektryczna wyprodukowana przez elektrownię zostanie wyprowadzona podziemnym kablem nn bądź sn do najbliższego punktu odbioru energii (transformatora), a dalej prowadzona będzie linią napowietrzną.

Nadto organ stwierdził, że powierzchnia, którą zajmować będą obiekty i urządzenia związane z realizacją inwestycji wynosić będzie około 0,32 ha na lewym terasie rzeki, natomiast w obrębie koryta rzeki prace budowlane mogą objąć powierzchnię 0,38 ha (koryto na długości około 110 m). Organ podał, że istniejący próg ma charakter budowli stabilizującej dno potoku i regulacyjnej, tak więc jego wysokości nie traktowano w postępowaniu jako wysokości piętrzenia i nie zsumowano z wysokością piętrzenia wody zastosowanego w ramach przedsięwzięcia. Przedmiotowa inwestycja zlokalizowana będzie głównie na działce ewid. nr [...] stanowiącej własność Skarbu Państwa, znajdującej się w zarządzie Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. oraz w niewielkiej części obejmie działki ewid. nr [...] i [...] stanowiące własność Gminy [...].

Wójt Gminy [...] wskazując na stanowisko wyrażone w sprawie przez RDOŚ w postanowieniu z dnia 31 stycznia 2017 r. znak: [...], które zostało szczegółowo omówione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, stwierdził, że podziela to stanowisko. W ocenie organu ustalenia RDOŚ oraz określone na tej podstawie warunki środowiskowe w znaczącym stopniu odpowiadają na uwagi oraz zarzuty jakie pojawiły się w trakcie postępowania, w tym głównie zgłoszone przez Okręg [...] Związku Wędkarskiego w N. S..

Odnosząc się do podnoszonej przez ww. Związek kwestii niekorzystnego wpływu inwestycji na migrację ryb, organ wskazał, że jednym z uwarunkowań realizacji inwestycji jest wykonanie przepławek w kształcie strumienia naśladującego naturalne koryto rzeki o parametrach oraz lokalizacji, z obowiązkiem dostosowania przepławek do wymagań migracyjnych wszystkich gatunków ryb występujących w rzece [...]. Nadto ustanowione uwarunkowania zawierają szereg szczegółowych rozwiązań zapewniających spełnienie powyższych wymogów tj. m.in. uzgadnianie i konsultowanie wszelkich rozwiązań projektowych, a zwłaszcza tych w zakresie elementów wpływających na możliwość migracji oraz na ograniczenie śmiertelności ryb - ze specjalistą z zakresu ochrony środowiska, ekologii środowisk wodnych i ichtiobiologii, a także prowadzenie monitoringu w zakresie skuteczności i funkcjonalności przepławek i przelewów migracyjnych dla ryb przez okres 3 pierwszych lat funkcjonowania przedsięwzięcia. Wyniki i wnioski z ww. monitoringu (w postaci raportu) należy przedstawić niezwłocznie po zakończeniu badań RDOŚ. Raport powinien obejmować spostrzeżenia z zakresu skuteczności i funkcjonalności przepławek wraz z ewentualnymi zaleceniami dla dalszej poprawy ich działania względem drożności: rzeki [...] dla występujących tu gatunków ryb. W przypadku stwierdzenia wystąpienia niezgodności stanu rzeczywistego z projektowanym, zarządca obiektu będzie zobowiązany do podjęcia działań minimalizujących względem gatunków chronionych. W kwestii rażąco niskiego przepływu nienaruszalnego w korycie rzeki na odcinku równoległym do kanału doprowadzającego i odprowadzającego małą elektrownię wodną organ wskazał, że jednym z uwarunkowań realizacji inwestycji jest zapewnienie przepływu na poziomie Qn=1,27*SNQ. Ponadto w przypadku przepływu poniżej ww. wartości, praca elektrowni zostanie wstrzymana. Zgłaszane na wcześniejszym etapie uwagi co do konieczności zapewnienia przelewu migracyjnego na progu zostały uwzględnione poprzez modyfikację zastosowanych rozwiązań technicznych. Ponadto zastosowanie turbin w postaci śruby Archimedesa zapewnia zdaniem organu przelew migracyjny poprzez elektrownię, dodatkowo wyklucza niekorzystny wpływ elektrowni związany z zabijaniem ryb i innych organizmów przy zastosowaniu innych rodzajów turbin. W kwestii powstania cofki na skutek funkcjonowania jazu powłokowego i jej niekorzystnego wpływu na środowisko wodne, w tym występujące w nim organizmy na odcinku 224 m organ wyjaśnił, iż zmiana warunków siedliskowych będzie dotyczyła krótkiego odcinka cieku, który już w tej chwili jest znacznie przekształcony przez człowieka (wykonanie budowli hydrotechnicznych mających na celu regulację rzeki). Nadto uwagę tę zdaniem organu należy również odnieść do zmian siedliskowych na długości kilkudziesięciu metrów poniżej progu. Wreszcie odnosząc się do kwestii niekorzystnego wpływu inwestycji na [...] Obszar Chronionego Krajobrazu oraz obszary Europejskiej Sieci Ekologicznej Natura 2000 organ wyjaśnił, że przy zachowaniu uzgodnionych rozwiązań minimalizujących oddziaływanie, stanowiących środowiskowe warunki realizacji przedsięwzięcia, przedsięwzięcie nie będzie znacząco negatywnie oddziaływać na obszary chronione.

Organ wyjaśnił, że z planowanym przedsięwzięciem wiązać się będą oddziaływania wynikające z procesu budowy, a to: prowadzenie prac regulacyjnych i budowlano-montażowych w korycie rzeki, prowadzenie prac budowlano-montażowych prowadzonych w sąsiedztwie progu (budynek elektrowni, kanał, infrastruktura towarzysząca), emisja hałasu oraz zanieczyszczeń w czasie prowadzonych prac, jak również wytwarzanie odpadów budowlanych. Zminimalizowaniu tych oddziaływań mają służyć uzgodnione przez RDOŚ warunki realizacji inwestycji, a to: stosowanie technologii ograniczającej mętnienie wody przy wykonywaniu prac i robót ziemnych poprzez stosowanie lżejszego sprzętu czy skrócenie do minimum okresu prowadzenia tych robót; zabezpieczenie wód powierzchniowych przed nadmiernym zamulaniem w fazie wykonywania robót budowlanych oraz prowadzenie ich pod osłoną grodzi; niedopuszczenie do zanieczyszczenia wód stosowanymi substancjami. Natomiast w fazie eksploatacji przedsięwzięcia wystąpi emisja hałasu, przekształcenie terenu, zmiany krajobrazowe, jak też wytwarzanie odpadów związanych z procesem eksploatacji elektrowni (zużyte elementy instalacji). Z kolei w stosunku do tych oddziaływań przewidziane zostały odpowiednie warunki eliminujące ich skutki takie jak m.in. zakaz wydobywania materiału żwirowego z koryta rzeki, czy zakaz powodowania naruszenia przepływu nienaruszalnego w rzece.

Dalej organ wskazał, że na omawianym terenie nie wyszczególniono uciążliwych źródeł hałasu mogących w sposób znaczący wpływać na klimat akustyczny oraz mogących współoddziaływać z planowanym przedsięwzięciem. Dla przedmiotowej inwestycji głównym źródłem hałasu będzie budynek siłowni, w którym zlokalizowane zostanie pomieszczenie generatorów, przekładnia oraz turbina wodna. Przegrody budowlane (ściany, drzwi, okna i dach budynku) będą ograniczały propagację hałasu emitowanego do środowiska poprzez swą izolacyjność akustyczną. Funkcjonujące przedsięwzięcie nie będzie powodowało przekroczenia dopuszczalnych poziomów hałasu, co potwierdzone zostało obliczeniami rozkładu równoważnego poziomu dźwięku (A) wokół elektrowni i przedstawione w formie graficznej na mapie hałasu z izofonami. Również ze względu na lokalizację planowanej inwestycji w bezpośrednim sąsiedztwie rzeki [...], klimat akustyczny kształtowany będzie przez hałas emitowany przez nurt rzeki, a szczególnie próg, w związku z czym funkcjonowanie inwestycji nie powinno mieć odczuwalnego wpływu na klimat akustyczny okolicy.

W związku z tym, że projektowane zamierzenie nie ma charakteru transgranicznego (duża odległość od granic Państwa, niewielki zasięg oddziaływania) nie wystąpią zdaniem organu transgraniczne oddziaływania na poszczególne elementy środowiska, przez co nie stwierdzono konieczności przeprowadzenia postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko. Ze względu na szczegółowy i jednoznaczny opis planowanych do zastosowania rozwiązań technicznych oraz środków mających na celu zmniejszenie uciążliwości dla środowiska, w związku z planowanym przedsięwzięciem, w oparciu o uzgodnienie RDOŚ organ nie stwierdził również konieczności ponownego przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Organ odniósł się również szczegółowo do materiałów przedłożonych przez inwestorów w toku ponownie przeprowadzonego postępowania w sprawie.

Reasumując, Wójt Gminy [...], po przeprowadzeniu analizy przedłożonego przez inwestorów wniosku, raportu wraz z jego uzupełnieniami, uzgodnień RDOŚ i PPIS oraz przeprowadzonego postępowania z udziałem społeczeństwa ustalił, że przy spełnieniu warunków zawartych w uzyskanych uzgodnieniach oraz niniejszej decyzji, planowane przedsięwzięcie, zarówno na etapie realizacji, jak i eksploatacji, nie będzie wytwarzało ponadnormatywnego wpływu na komponenty środowiska, a tym samym nie będzie powodować znaczącego negatywnego oddziaływania na środowisko, w tym na zdrowie i życie ludzi.

Odwołanie od ww. decyzji Wójta Gminy [...] w ustawowym terminie wniósł Okręg [...] Związku Wędkarskiego w N. , reprezentowany przez pełnomocnika, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W odwołaniu na podstawie art. 142 k.p.a. odwołujący zaskarżył również postanowienie RDOŚ z dnia 31 stycznia 2017 r., wskazując jednocześnie, że zarzuty i uzasadnienie odwołania zostaną wniesione w terminie późniejszym.

Po rozpatrzeniu odwołania od ww. decyzji, Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 26 lipca 2017 r. znak: [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 17 pkt 1 oraz art. 127 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1257), art. 1 ust. 1, art. 17, art. 18 ust. 1 art. 19 oraz art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (t.j.: Dz. U. z 2015 r. póz. 1659), art. 46-57 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. P.o.ś. w brzmieniu obowiązującym na dzień 14 listopada 2008 r. w zw. z art. 153 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j.: Dz. U. z 2016 r. póz. 353 ze zm.) oraz § 3 ust. 1 pkt 62 i § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. z 2004 r., Nr 257, póz. 2573 ze zm.) utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.

Na wstępie organ odwoławczy podkreślił, że w stanie faktycznym niniejszej sprawy mają zastosowanie nieobowiązujące już przepisy Działu VI ustawy P.o.ś., z uwagi na fakt, że wniosek został złożony przez inwestorów w dniu 25 czerwca 2008r., tj. przed dniem uchylenia wspomnianych przepisów, co nastąpiło z dniem 15 listopada 2008r.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia, organ odwoławczy streścił przebieg dotychczasowego postępowania oraz powołał przepisy mające zastosowanie w niniejszej sprawie.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze mając na uwadze, że planowane przedsięwzięcie obejmujące m.in. wykonanie zastawki piętrzącej wodę o wysokości 1,60 m, przy istniejącym - w km 216+243 rzeki [...] - progu o wysokości 0,60 m, docelowo wykorzystywać będzie zarówno potencjał energetyczny istniejącego progu, jak też planowanej do zastawki powłokowej, a uzyskane w ten sposób podpiętrzenie wody, po zsumowaniu wynosić będzie 3,00 m, stwierdziło, że przedmiot niniejszego postępowania zalicza się do kategorii przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, które mogą wymagać sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.

Organ odwoławczy zauważył, że wydanie zaskarżonej decyzji, dotyczącej przedsięwzięcia zaliczającego się jedynie do przedsięwzięć wymienionych w art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo ochrony środowiska tj. takich, dla których przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko nie jest obowiązkowe - zostało poprzedzone przeprowadzoną w pełnym zakresie oceną oddziaływania na środowisko. Pomimo zatem, że sporządzenie raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko nie było w sprawie niniejszej obowiązkiem, organ pierwszej instancji postanowieniem z dnia 11 grudnia 2008 r. znak: [...], zobowiązał inwestora do przedłożenia takiego raportu.

W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, organ I instancji w ramach przeprowadzonej oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w sposób prawidłowy i wszechstronny zweryfikował przedłożony w toku postępowania przez inwestorów raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko (wraz z jego dalszymi uzupełnieniami), zapewnił możliwość udziału społeczeństwa w postępowaniu zgodnie z art. 53 ustawy Prawo ochrony środowiska, jak też uzyskał wymagane przepisem art. 48 ust. 2 ustawy Prawo ochrony środowiska uzgodnienia właściwych organów. SKO podziela przy tym w całej rozciągłości i aprobuje ustalenia faktyczne organu pierwszej instancji dotyczące przedsięwzięcia będącego przedmiotem niniejszego postępowania (szeroko przedstawione w pierwszej części uzasadnienia mniejszej decyzji) oraz uznaje je za własne.

Organ odwoławczy podkreślił, że lokalizacja planowanej inwestycji - obejmująca działki o nr ewid. [...], [...] oraz [...] - jest zgodna z obowiązującymi dla tego obszaru postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą Nr [...] Rady Gminy [...] z dnia 30 maja 2003 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy [...] Dunajec (Dz. Urz. Woj. [...] z 2003 r. Nr [...] póz. 2408 ze zm.). W szczególności jak wynika z § 33 ww. planu miejscowego zakaz lokalizacji nowych obiektów budowlanych obowiązujący dla terenów wód otwartych, koryt potoków i zielem ochronnej wzdłuż cieków wodnych (oznaczonych w planie symbolem RW) nie dotyczy m.in. "urządzeń komunikacji, gospodarki -wodnej i infrastruktury technicznej dla potrzeb lokalnych, w tym lokalnych urządzeń wykorzystujących energię wód płynących, lokalizowanych w uzgodnieniu z administratorem cieku". W związku z powyższym spełniona została przesłanka wydania decyzji środowiskowej określona w art. 56 ust. 1 P.o.ś. Wskazał, że w bezpośrednim sąsiedztwie terenu inwestycji znajdują się wyłącznie tereny zielone oraz rzeka. W dalszej odległości, ok. 150 m w kierunku zachodnim, znajduje się teren oczyszczalni ścieków, natomiast w odległości ok. 290 m na północny-zachód przebiega droga wojewódzka nr [...]. Najbliższa zabudowa mieszkaniowa zlokalizowana jest za rzeką [...] w kierunku południowo-wschodnim w odległości powyżej 200 m.

Z kolei na etapie realizacji przedsięwzięcia niekorzystane oddziaływania na środowisko będą związane z wykonywaniem prac budowlanych, jak również transportem sprzętu budowlanego i związanej z nim infrastruktury oraz przewozem materiałów budowlanych i urządzeń. Na tym etapie wystąpią oddziaływania w zakresie emisji hałasu, zanieczyszczeń do powietrza, odpadów i powierzchni terenu. Natomiast emisja hałasu i zanieczyszczeń do powietrza na etapie realizacji inwestycji będzie miała charakter krótkotrwały, chwilowy i występujący głównie w pierwszej fazie budowy.

Część prac przy budowie elektrowni wodnej będzie prowadzona bezpośrednio w korycie rzeki. Będą wykonywane prace przy stabilizacji koryta - budowa bystrotoku (złożonego z bystrza i wypadu) oraz ubezpieczenie brzegów bystrza, wypadu i odcinka koryta rzeki. Oddziaływanie podczas wykonywania tych prac na wody powierzchniowe będzie się przejawiało przede wszystkim czasową zmianą nurtu rzeki, zmąceniem wody, miejscowym osuszeniem i przekształceniem struktury dna.

Natomiast w czasie wykonywania prac budowlanych z wykorzystaniem specjalistycznych maszyn i urządzeń istnieje również potencjalne zagrożenie zanieczyszczenia wód powierzchniowych płynami eksploatacyjnymi, niemniej jednak z uwagi na ilość płynów, jakie znajdują się w maszynach budowlanych nie zachodzi w tym przypadku ryzyko znaczącego zagrożenia dla wód podziemnych i powierzchniowych.

Eksploatacja elektrowni wodnej wiązać się będzie z emisją hałasu, która nie będzie powodować ponadnormatywnego oddziaływania na tereny chronione akustycznie. Nadto funkcjonowanie elektrowni nie wiąże się z emisją zanieczyszczeń do powietrza, a zatem na tym etapie nie będzie występowało oddziaływanie przedsięwzięcia na powietrze.

W ocenie organu odwoławczego eksploatacja elektrowni nie wpłynie negatywnie na stan i skład wód [...], w szczególności nie wiąże się ono z wprowadzaniem jakichkolwiek zanieczyszczeń do rzeki. Można natomiast wskazać na pozytywne oddziaływania przedsięwzięcia na stan i skład tych wód, a to np. natlenianie wody oraz oczyszczanie wód z odpadów niesionych z prądem rzeki w komorze krat siłowni. Przedsięwzięcie będzie również spełniało zadanie stabilizacji koryta rzeki, zabezpieczając przed postępującą erozją denną mogąca doprowadzić do zniszczenia istniejącej korekcji progowej i zaburzyć istniejącą równowagę biologiczną rzeki.

Przedsięwzięcie nie zmienia zagrożeń powodziowych związanych z przechodzeniem wielkiej wody w korycie rzeki. Jak wynika z raportu, proponowane przez inwestorów utrzymanie określonego przepływu przez próg oraz przepływu w przepławce umożliwi zachowanie przepływu nienaruszalnego, zapewniając jednocześnie życie biologiczne na ukształtowanym bystrzu oraz poprawiając - w znaczący sposób - migrację ryb w górę i dół rzeki.

Ponadto zdaniem organu odwoławczego Konstrukcja jazu powłokowego nie blokuje przemieszczania się materiału w korycie rzeki.

Dodatkowe podpiętrzenie wód w korycie rzeki za pomocą jazu powłokowego nie będzie wpływało na obszar zajmowany przez wodę, w szczególności nie spowoduje zajęcia przez wody rzeki terenu większego niż ma to miejsce obecnie (nie nastąpi rozlewisko). Jaz będzie opuszczany na okres przechodzenia fali powodziowej dlatego też warunki prowadzenia wód powodziowych na analizowanym odcinku rzeki [...] nie ulegną zmianie w stosunku do stanu istniejącego.

Organ odwoławczy stoi na stanowisku, że elektrownia wodna nie stanowi zagrożenia dla istniejących na terenie gminy [...] zabytków chronionych na podstawie przepisów o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, jak również nie stwarza ryzyka wystąpienia poważnej awarii w rozumieniu przepisów ustawy Prawo ochrony środowiska.

Zmiany w krajobrazie związane z realizacją przedsięwzięcia związane będą wyłącznie z zabudową elementów elektrowni, które w większości będą budowlami lokowanymi w poziomie terenu, a jedynym obiektem naziemnym będzie jedna kondygnacja siłowni. Przedsięwzięcie nie jest przy tym zlokalizowane w miejscach eksponowanych, których walory krajobrazowe stanowiłyby atrakcję turystyczną.

Wszystkie rodzaje oddziaływań przedsięwzięcia jakie wystąpią zarówno w fazie budowy, jak i eksploatacji przedsięwzięcia - zlokalizowanego w odległości 5,5 km od granicy państwa - mają niewielki zasięg (do kilkuset metrów) i nie będą powodować oddziaływań transgranicznych.

Planowane przedsięwzięcie nie wpłynie w znaczący sposób na roślinność analizowanego terenu. Niewielkie zmiany roślinności, które mogą wystąpić w wyniku realizacji przedsięwzięcia nie są znaczące dla całego ekosystemu rzeki.

Organ odwoławczy podzielił również stanowisko RDOŚ wyrażone w uzasadnieniu postanowienia z dnia 31 stycznia 2017 r., zgodnie z którym realizacja zamierzenia inwestycyjnego jest możliwa bez szkody dla [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu i nie narusza zakazów obowiązujących na jego terenie. Organ odwoławczy podzielił także zawartą w ww. postanowieniu oraz w uzasadnieniu decyzji pierwszoinstancyjnej analizę możliwych negatywnych oddziaływań planowanej budowy małej elektrowni wodnej na poszczególne komponenty środowiska. Przedmiotowy raport będący podstawą przeprowadzonej w mniejszej sprawie oceny oddziaływania na środowisko stanowi opracowanie kompletne, spójne i wiarygodne. Zawiera wszystkie elementy wymienione w art. 51 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska oraz w całości uwzględnia zakres wskazany w postanowieniu organu pierwszej instancji z dnia 11 grudnia 2008 r. zobowiązującym do jego sporządzenia. Analizowany raport uwzględnia wszelkie istotne aspekty technologiczne, prawne, organizacyjne i logistyczne inwestycji.

Reasumując w ocenie organu odwoławczego decyzja organu pierwszej instancji jest prawidłowa, zgodna z przepisami prawa stanowiącymi podstawę jej wydania oraz uzasadnioną w świetle ustalonego stanu faktycznego sprawy. W szczególności w ramach niniejszego postępowania organ pierwszej instancji zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. - zgromadził i rozpatrzył kompletny materiał dowodowy sprawy, pozwalający na wydanie prawidłowego rozstrzygnięcia. Przede wszystkim, wydanie decyzji zostało poprzedzone przeprowadzeniem oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko, która to ocena odnosiła się do całego przedsięwzięcia. W ramach tej oceny organ dokonał kompleksowej i prawidłowej weryfikacji Raportu przedłożonego przez inwestorów, co znalazło swoje odzwierciedlenie w uzasadnieniu wydanej decyzji. Organ uzyskał wymagane przepisami ustawy środowiskowej uzgodnienia, zaś treść decyzji organu pierwszej instancji nie pozostawia wątpliwości, że wskazania i wytyczne zawarte w postanowieniach organów uzgadniających zostały przez organ uwzględnione w całości. W ocenie organu odwoławczego Wójt Gminy [...] w sposób należyty zagwarantował również szeroko rozumianemu społeczeństwu udział w wydaniu decyzji. Postępowanie pierwszoinstancyjne należy przy tym uznać za zgodne z zasadami ogólnymi wyrażonymi w art. 6 - 12 K.p.a., w tym m.in. zasadą czynnego udziału stron w postępowaniu. Nadto w uzasadnieniu wydanej decyzji organ odniósł się w sposób wyczerpujący do licznych zarzutów zgłaszanych przez uczestników postępowania, prawidłowo uzasadnił podjętą decyzję oraz wnikliwie i trafnie przeanalizował wszystkie zebrane w sprawie dokumenty i dowody w kontekście możliwości wydania zgodnej z prawem decyzji środowiskowej.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł Okręgowy [...] Związek Wędkarski w [...] – dalej skarżący.

Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie następujących przepisów mających wpływ na wynik sprawy:

1/- art. 56 ust. 1 P.o.ś. (w brzmieniu z daty wszczęcia postępowania) poprzez utrzymanie w mocy decyzji dla inwestycji niezgodnej z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy [...];

2/ - § 5 ust. 3 rozporządzenia nr [...] Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] z dnia 16 stycznia 2014 r. w sprawie warunków korzystania z wód regionu wodnego [...] (Dz.U. Woj. [...] z 2014 r. póz. 317), poprzez niezapewnienie samoczynnego zachowania przepływu nienaruszalnego w rzece [...] przez próg planowanej elektrowni;

3/ - art. 10 § 1 k.p.a., poprzez nieumożliwienie skarżącemu wypowiedzenia się co do zebranego materiału przed wydaniem decyzji, co spowodowało, że skarżący nie mógł przedłożyć dowodów potwierdzających niezgodność planowanej inwestycji z MPZP;

4/ - art. 56 ust. 2 pkt 2 w zw. z ust. 9 P.o.ś. poprzez utrzymanie w mocy decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, która w pkt 3 ppkt 7 zawiera nieegzekwowalny, blankietowy i ogólnikowy warunek eksploatacji inwestycji, którego realizacja będzie niewykonalna.

W związku z powyższym wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zwrot kosztów postępowania, według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi, skarżący rozwinął zarzuty podniesione w skardze, powołując się na orzecznictwo sądowe. W szczególności w zakresie zarzutu braku uzgodnienia z administratorem cieku – Regionalnym Zarządem Gospodarki Wodnej w K. (RZGW) – wskazano, że inwestor próbował dokonać takiego uzgodnienia przed wszczęciem postępowania, w wyniku czego przedłożył pismo RZGW w K. z dnia 2 listopada 2007r. zawierające warunki realizacji inwestycji, z którymi planowana inwestycja jest niezgodna. Zgodnie z pkt 3 pisma cofka podpiętrzenia nie powinna sięgać powyżej

przelewu gurtu końcowego wypadu stopnia nr [...]; na str. 22 decyzji organu

I instancji podano w oparciu o dokumentację sprawy, że długość cofki

wyniesie 224 m, tymczasem odległość pomiędzy planowanym jazem

(obecnie próg nr [...]), a przelewem gurtu końcowego wypadu stopnia nr [...]

wynosi 195 m, co można łatwo ustalić w oparciu o mapy Geoportalu lub

Google, załączone do skargi; w konsekwencji, wbrew warunkom

określonym przez RZGW, cofka będzie sięgać dalej niż gurt końcowy

wypadu stopnia nr [...] powodując jego zalanie, na co nie zgodził się RZGW; niezgodność ta powoduje, że inwestycja w zaplanowanym kształcie nie

posiada pozytywnego uzgodnienia RZGW, co na narusza wymóg zarówno

z § 33 ust. 2 pkt 3 jak i § 9 ust. 5 MPZP.

Zgodnie z pkt 4 pisma brzegi koryta potoku [...] należy trwale

umocnić na długości oddziaływania MEW, a więc także na długości

mającej powstać cofki; tymczasem inwestor nie planuje w ogóle

wykonania takich umocnień (nie są także wymienione w załączniku do

decyzji - charakterystyce przedsięwzięcia), w tym w szczególności nie są

one planowane na długości cofki MEW (obszar oddziaływania), choć

niewątpliwie podpiętrzenie wody i zalanie brzegów może mieć wpływ na

ich stabilność; kwestia ta stanowi drugą oczywistą niezgodność inwestycji

z dokonanym przez RZGW uzgodnieniem.

Pismo RZGW K. pochodzi z dn. 2.11.2007 r., tj. sprzed prawie 10

lat; po tej dacie inwestor dokonał w trakcie postępowania szeregu zmian w

koncepcji inwestycji, w tym w szczególności zmiany konstrukcji

bystrotoku poniżej jazu oraz płyty wypadowej (aktualnie planowanej w

przeciwspadzie), zmiany obiektów siłowni MEW w związku ze zmianą turbin na duże gabarytowo turbiny Archimedesa, a także zmian w kształcie przepławki i inne.; zupełnie nowe rozwiązania konstrukcyjne nie były jednak ponownie uzgadniane z RZGW, w konsekwencji znajdujące się w aktach sprawy uzgodnienie z 2007 r. jest nieaktualne i nie może świadczyć o dochowaniu przez inwestora zgodności inwestycji z MPZP.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy, wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Na wstępie wyjaśnić należy, że istota sądowej kontroli administracji publicznej sprowadza się do ustalenia czy w określonym przypadku, jej organy dopuściły się kwalifikowanych naruszeń prawa. Sąd administracyjny sprawuje swą kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647 z późn. zm.). Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; zwana dalej p.p.s.a.), stanowiąc, że Sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Ponadto w myśl art. 135 p.p.s.a. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.

Z punktu widzenia powyższego skarga okazała się być zasadna.

W pierwszej kolejności wymaga rozważenia zarzut dotyczący naruszenia art. 10 k.p.a. Skarżący wskazał w ramach tego zarzutu, że uniemożliwiono mu wypowiedzenie się co do zebranego materiału przed wydaniem decyzji, co spowodowało, że nie mógł przedłożyć dowodów potwierdzających niezgodność planowanej inwestycji z MPZP. Naruszenie to zdaniem skarżącego miało istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem skarżący planował przedłożyć do postępowania mapy - wydruki map z portalu Google i Geoportal, które załączył do skargi, a z których wynika wskazana niezgodność. Na mapach została zmierzona odległość pomiędzy planowanym piętrzeniem, a przelewem gurtu końcowego wypadu stopnia nr [...]. Zgodnie z pkt 3 powoływanego w skardze pisma RZGW w K. z dn. 2.11.2007 r. cofka podpiętrzenia nie powinna sięgać powyżej przelewu gurtu końcowego wypadu stopnia nr [...]. Aby ten warunek spełnić - jak wynika z załączonych map - cofka musiałaby mieć maksymalnie 195m, a tymczasem na str. 22 zaskarżonej decyzji podano w oparciu o dokumentację sprawy, że długość cofki wyniesie 224 m. Będzie ona więc sięgać wyżej niż przelew gurtu końcowego wypadu stopnia nr [...] (bo aż do korony progu nr [...]), co stoi w sprzeczności z warunkami przedstawionymi przez RZGW.

Przed odniesieniem się do tego zarzutu wskazać trzeba, że odwołanie od decyzji organu I instancji, wniesione w dniu 8 czerwca 2017r. do organu I instancji przez profesjonalnego pełnomocnika, nie zawierało żadnych zarzutów ani jakiegokolwiek uzasadnienia. Wskazano w nim natomiast, że zarzuty zostaną przedstawione w odrębnym piśmie, jednakże nie podano, kiedy to nastąpi. Odwołanie przesłano do SKO w N. S. w dniu 19 czerwca 2017r, zaś skarżona decyzja organu odwoławczego zapadła w dniu 26 lipca 2017r., bez powiadomienia stron o możliwości zapoznania się z aktami. W dniu 28 lipca 2017r. wpłynęło do SKO w N. S. pismo uzupełniające odwołanie z załącznikami będącymi środkami dowodowymi, przy czym obecnie rozpoznawana skarga jest powieleniem zarzutów zamieszczonych w tym piśmie. Zaznaczenia wymaga także, że pismo z dnia 28 lipca 2017r. zostało złożone jeszcze przed doręczeniem stronie decyzji, a zatem strona nie miała wiedzy, że decyzja została wydana. W efekcie powstała sytuacja, w której organ odwoławczy nie ustosunkował się do zarzutów odwołania, gdyż nie dysponował nimi w momencie wydawania decyzji. W istocie zatem zarzuty te stanowią po raz pierwszy przedmiot badania Sądu Administracyjnego, podobnie jak załączone pisemne dowody. Należy wobec tego zadać pytanie, mając na względzie omawiany zarzut naruszenia art. 10 k.p.a., czy z tego punktu widzenia procedowanie SKO w N. S. było bez zarzutu, czy też przeciwnie. Wymaga to rozważenia istoty nakazu sformułowanego w art. 10 k.p.a. w odniesieniu do sytuacji proceduralnej zaistniałej w niniejszej sprawie.

Jak chodzi o treść art. 10 k.p.a., jest ona następująca: § 1. Organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. § 2. Organy administracji publicznej mogą odstąpić od zasady określonej w § 1 tylko w przypadkach, gdy załatwienie sprawy nie cierpi zwłoki ze względu na niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia ludzkiego albo ze względu na grożącą niepowetowaną szkodę materialną. § 3. Organ administracji publicznej obowiązany jest utrwalić w aktach sprawy, w drodze adnotacji, przyczyny odstąpienia od zasady określonej w § 1. "Brak w aktach sprawy końcowego oświadczenia strony oraz dowodu, że organ prowadzący postępowanie pouczył stronę o przysługującym jej prawie, uzasadnia wniosek, że organ prowadzący postępowanie naruszył obowiązek ustalony w art. 10 § 1 (wyrok WSA w Warszawie z dnia 10 kwietnia 2007 r., IV SA/Wa [...], LEX nr 337775). "Zawarte w treści art. 10 § 1 k.p.a. sformułowanie "przed wydaniem decyzji" jednoznacznie wskazuje, że chodzi tu o ten moment postępowania, w którym organ administracji publicznej, po zakończeniu postępowania dowodowego, przechodzi do fazy podjęcia rozstrzygnięcia. Dotyczy to zarówno postępowania przed organem pierwszej, jak i drugiej instancji. Możliwość wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji jest więc dla strony niejako ostatnią szansą na przedstawienie i uzasadnienie swojego stanowiska. Natomiast wyznaczenie stronie terminu na wypowiedzenie się jest uzasadnione koniecznością określenia czasu, w jakim organ administracji publicznej oczekiwać powinien na jej stanowisko w sprawie. To, czy strona skorzysta z przysługującego jej prawa, pozostawiono wyłącznie jej uznaniu" (wyrok WSA w Warszawie z dnia 13 grudnia 2007 r., V SA/Wa [...], LEX nr 484910). Zasada udziału strony w postępowaniu dotyczy nie tylko postępowania przed organem pierwszej instancji, ale także postępowania odwoławczego i postępowań nadzwyczajnych" - tak M.Jaśkowska, A.Wróbel, Komentarz do art. 10 k.p.a., publ. Lex/el.).

Zarzut naruszenia przepisu art. 10 § 1 przez niezawiadomienie strony o zebraniu materiału dowodowego i możliwości składania wniosków może odnieść skutek wówczas, gdy stawiająca go strona wykaże, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych (wyrok NSA z dnia 18 maja 2006 r., II OSK [...], ONSA WSA 2006, nr [...], poz. 157; OSP 2007, z. 3, poz. 26). "Naruszenie art. 10 § 1 k.p.a. poprzez zaniechanie zawiadomienia strony o zgromadzeniu materiału dowodowego, możliwości zapoznania się z nim oraz możliwości składania wniosków (w tym wniosków dowodowych) oceniać należy z punktu widzenia uniemożliwienia stronie podjęcia konkretnie wskazanej czynności procesowej oraz wpływu tego uchybienia na wynik sprawy" (tak wyrok z dnia 12 kwietnia 2017 r. II GSK [...], LEX nr 2305500).

Mając na uwadze przedstawione judykaty oraz stanowisko doktryny, nie ulega kwestii, że w niniejszej sprawie 1/ nie miało miejsca powiadomienie strony wnoszącej odwołanie o możliwości zapoznania się z aktami przed wydaniem decyzji, 2/ strona w skardze wskazała, jakich dowodów z uwagi na to nie mogła przedstawić organowi odwoławczemu, 3/ strona w skardze złożyła zarzuty, które są powieleniem zarzutów odwołania, a do których, siłą rzeczy, nie odniósł się organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu, w świetle powyższego nastąpiło naruszenie art. 10 k.p.a. w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Podkreślenia wymaga, że odwołanie składane, jak już wspomniano, przez profesjonalnego pełnomocnika, nie zawierało żadnych zarzutów ani uzasadnienia, zawierało natomiast stwierdzenie, że zostaną one uzupełnione w późniejszym terminie. Organ zatem miał prawo spodziewać się wpływu pisma procesowego zawierającego zarzuty i uzasadnienie odwołania. Z uwagi na zasadę szybkości postępowania (art. 12 k.p.a.) organ nie mógł, rzecz jasna, oczekiwać bezterminowo na wpływ pisma. W ocenie Sądu, skoro organ został poinformowany, że zarzuty mają wpłynąć, winien w takiej sytuacji zakreślić pełnomocnikowi konkretny termin na uzupełnienie odwołania, oraz następnie umożliwić wypowiedzenie się przed wydaniem decyzji, w zgodzie z art. 10 § 1 k.p.a., względnie co najmniej zastosować się do treści art. 10 § 1 k.p.a. Zupełnie inna byłaby sytuacja, gdyby pełnomocnik nie zamieścił w odwołaniu takiego zastrzeżenia. Wówczas organ nie musiałby się spodziewać, że takie uzupełnienie odwołania może nastąpić i nie byłoby potrzeby wzywania czy zakreślania terminu. Nawet jednak wówczas, w ocenie Sądu, w sprawie tak skomplikowanej pod względem faktycznym i prawnym i tak długo trwającej, nie mógłby organ zostać zwolniony z obowiązku wynikającego z art. 10 § 1 k.p.a.

Zaniechanie takiego działania spowodowało konsekwencje w postaci braku rozpatrzenia zarzutów odwołania ( powielonych w skardze), które to zarzuty nie są bagatelne.

Pierwszy z zarzutów skargi, przytoczony również w odwołaniu, dotyczy braku wyjaśnienia w sposób dostateczny, zgodności planowanej inwestycji z MPZP, a w szczególności z § 9 ust. 5 oraz z § 33 ust. 2 pkt 3 uchwały nr [...] Rady Gminy [...] z dnia 30 maja 2003r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy [...] (DZ.Urz. Woj. [...]. 2003.193.2408). Ma to związek z art. 56 ust. 1 Prawa ochrony środowiska (w brzmieniu z daty wszczęcia postępowania), w myśl którego właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. W niniejszej sprawie organy obu instancji deklarowały zgodność inwestycji z MPZP, lecz nie dokonały analizy wspomnianych w skardze zapisów planu.

Zgodnie z § 9 ust. 5 MPZP, realizacja zabudowy w obszarach położonych w zasięgu zagrożeń zalewowych, w tym w granicach wyznaczonego zasięgu wody Q 1% rzeki [...] oraz w bezpośrednim sąsiedztwie potoków dopuszczalna jest wyłącznie w uzgodnieniu i na warunkach określonych przez właściwy organ ds. ochrony przeciwpowodziowej oraz administratora cieku; lokalizacja wymaga przeprowadzenia oceny skali zagrożenia oraz zastosowania rozwiązań projektowych zabezpieczających obiekt przed skutkami działania wód powodziowych. Skarżący twierdzi, że inwestycja, w tym budynek siłowni elektrowni zlokalizowany na lewym brzegu rzeki tuż przy jego krawędzi, znajduje się w zasięgu zagrożeń zalewowych, oraz w granicach wyznaczonego zasięgu wody stuletniej Q 1 % rzeki [...]. Budynek siłowni zdaniem skarżącego będzie zupełnie nowym obiektem budowlanym, podobnie jak wiele innych planowanych urządzeń towarzyszących, stąd będzie to nowa zabudowa na terenie zalewowym i w granicach wyznaczonego zasięgu wody Q 1 % rzeki [...]. Aby stwierdzić zgodność inwestycji z planem miejscowym należało przeprowadzić specjalną ocenę skali zagrożenia powodziowego oraz zastosowanych rozwiązań projektowych przed skutkami powodzi, jak też uzyskać uzgodnienie z administratorem cieku - Regionalnym Zarządem Gospodarki Wodnej w K. .

Wobec powyższego stwierdzić trzeba, że zaskarżona decyzja, jak i decyzja organu I instancji, nie zawierają rozważań w zakresie przeprowadzenia oceny skali zagrożenia oraz zastosowania rozwiązań projektowych zabezpieczających obiekt przed skutkami działania wód powodziowych z punktu widzenia cytowanego zapisu MPZP, brak jest również w aktach uzgodnienia i warunków określonych przez właściwy organ ds. ochrony przeciwpowodziowej oraz administratora cieku. W konsekwencji rację ma skarżący, że organy nie miały podstaw do stwierdzenia zgodności inwestycji z MPZP, skoro nie posiadały stosownych dokumentów oraz nie dokonały wskazanej oceny zagrożenia powodziowego.

Dalej: nie ma w sprawie sporu, że teren inwestycji znajduje się na obszarze określonym z godnie z § 6 ust. 4 pkt 1 jako tereny zabudowy mieszkaniowej oraz usług - oznaczone symbolami "MU1" i "MU2", oraz zgodnie z § 6 ust. 4 pkt 20 – jako tereny wód otwartych, dolin potoków i zieleni ochronnej wzdłuż cieków wodnych - oznaczone symbolami "RW". W świetle § 33 ust. 1 MPZP – tereny wód otwartych, koryt potoków i zieleni ochronnej wzdłuż cieków wodnych ("RW") przeznacza się na cele:

1)gospodarki wodnej związanej z właściwym utrzymaniem koryt rzek i potoków oraz działań związanych z ochroną przeciwpowodziową i przeciwerozyjną,

2)utrzymania i wprowadzania obudowy biologicznej wód płynących w postaci zieleni łęgowej, zadrzewień, zakrzewień,

3)rekreacji nadwodnej z dopuszczeniem realizacji bądź wykorzystania istniejących stopni wodnych, basenów przepływowych, kąpielisk, ukształtowania brzegów.

Zgodnie zaś z ust. 2 § 33 - zakazuje się lokalizacji nowych obiektów budowlanych, z wyjątkiem m.in.: 3/ urządzeń komunikacji, gospodarki wodnej i infrastruktury technicznej dla potrzeb lokalnych, w tym lokalnych urządzeń wykorzystujących energię wód płynących, lokalizowanych w uzgodnieniu z administratorem cieku. Pojawia się tutaj po raz kolejny wymóg uzgodnienia przedmiotowej inwestycji z administratorem cieku, czyli RZGW w K., którego to uzgodnienia brak w aktach sprawy. Skarżący wskazuje, że inwestor usiłował uzyskać takie uzgodnienie przed wszczęciem postępowania, sformułowane przez RZGW warunki realizacji inwestycji. W odwołaniu, a następnie w skardze skarżący analizuje warunki zamieszczone w tym piśmie, wskazując, że inwestycja nie jest zgodna z tymi warunkami. Stwierdzić wobec tego należy, że także i tego pisma, na które powołuje się skarżący, brak w aktach. Co do pism RZGW, w aktach znajduje się tylko pismo R. K. z dnia 27 listopada 2008r., dotyczące tego, że progi na rzece [...] są progami regulacyjnymi, których głównym zadaniem jest stabilizacja dna potoku [...], a nie służą do piętrzenia wody /k. 9-10 akt adm. Segregator I/. Wobec tego nie sposób odnieść się do tego zarzutu ( w zakresie niespełnienia warunków z rzeczonego pisma z dnia 2 listopada 2007r.). Natomiast stwierdzić trzeba, że rację ma skarżący, gdy twierdzi, iż MPZP wyraźnie wymaga uzyskania uzgodnienia z RZGW lokalizacji inwestycji, jak również, że zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja pierwszoinstancyjna wyjątkowo lakonicznie odnoszą się do problemu zgodności inwestycji z MPZP, co w świetle przytoczonych okoliczności świadczy, że kwestia ta nie została przez organy dostatecznie zbadana.

W świetle powyższych przytoczeń, skoro zapisy MPZP wskazują na konieczność dokonania uzgodnień z RZGW w omawianych zakresach, brak odniesienia się w zaskarżonej decyzji do zarzutów odwołania sprecyzowanych pismem z dnia 28.07.2017r., w zakresie naruszenia wspomnianych zapisów MPZP, należy uznać za istotne naruszenie przepisów postępowania, w wyniku czego decyzja organu II instancji nie zawiera wszystkich koniecznych elementów wskazanych przez art. 107 § 3 k.p.a. Jak to już bowiem wskazano, fakt, że organ przy wydaniu decyzji nie dysponował jeszcze sprecyzowanymi zarzutami, obciąża organ odwoławczy wobec niezastosowania się do wymogów art. 10 § 1 k.p.a. Nie ulega zatem wątpliwości, że z uwagi na istotność kwestii poruszonych w skardze ( a uprzednio w sprecyzowaniu zarzutów odwołania), organ II instancji winien je przeanalizować i wypowiedzieć się co do ich trafności, oraz wydać rozstrzygnięcie biorąc te okoliczności pod rozwagę. Symptomatyczne jest zresztą, że w odpowiedzi na skargę organ odwoławczy pomija wskazane zarzuty milczeniem.

Kolejny zarzut dotyczy naruszenia art. 56 ust. 2 pkt 2 w zw. z ust. 9 P.o.ś. poprzez utrzymanie w mocy decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach w pkt 3 ppkt 7, który w zakresie warunków wykorzystania terenu w fazie eksploatacji, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich zawiera warunek, iż należy zrealizować wnioski i zalecenia zawarte w załączonym do wniosku "raporcie o oddziaływaniu na środowisko". Skarżący twierdzi, że punkt ten zawiera nieegzekwowalny, blankietowy i ogólnikowy warunek eksploatacji inwestycji, którego realizacja będzie niewykonalna. Z tym zarzutem należy się zgodzić i podzielić zapatrywanie, że decyzja środowiskowa, jako indywidualny akt administracyjny, powinna określać obowiązki inwestora jednoznacznie i konkretnie tak, aby były one możliwe do egzekwowania bądź w drodze egzekucji administracyjnej albo też były na tyle skonkretyzowane, aby mogły być uwzględnione w projekcie budowlanym. Konkretyzacja takich obowiązków poprzez odesłanie do innego dokumentu teoretycznie jest możliwa, ale nie w sytuacji, gdy chodzi o tak obszerny dokument, jak raport o oddziaływaniu na środowisko, kilkakrotnie uzupełniony. Wobec tego należałoby dokonać analizy raportu i umieścić wprost w decyzji syntetycznie określone wnioski i zalecenia w zakresie warunków wykorzystania terenu w fazie eksploatacji.

W skardze zarzucono ponadto że inwestycja jest niezgodna z § 5 ust. 3 rozporządzenia nr [...] Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. z dnia 16 stycznia 2014 r. w sprawie warunków korzystania z wód regionu wodnego [...] (Dz.U. Woj. Mał. z 2014 r. póz. 317 - dalej zwanego rozporządzeniem RZGW), bowiem nie zapewnia wymogu zachowania samoczynnego przepływu nienaruszalnego. Z dniem 1.02.2014 r. weszło w życie rozporządzenie RZGW; nie zawiera ono przepisu przejściowego, który nakazywałby nie stosować go do postępowań wszczętych przed jego wejściem w życie, więc ma zastosowanie także w niniejszej sprawie. § 5 ust. 3 rozporządzenia RZGW nakazuje, aby rozwiązania konstrukcyjne projektowanych ujęć wody (a w niniejszej sprawie projektowane jest ujęcie wody dla potrzeb MEW) umożliwiały w sposób samoczynny zachowanie przepływu nienaruszalnego. W ocenie skarżącego nie można uznać za rozwiązanie spełniające wymagania § 5 ust. 3 rozporządzenia RZGW - przeprowadzenie przepływu nienaruszalnego np. przez próg z gumową powłoką (pkt 4 ppkt 4 warunków zaskarżonej decyzji), bowiem przez próg przeleje się jedynie nadmiar wody nieużyty do pracy turbin MEW. W konsekwencji przelew przez próg będzie się odbywał tylko o ile inwestor nie zużyje wody na ujęciu MEW i nie przymknie zasuwami wlotu do tego ujęcia. W ocenie skarżącego nie jest to żaden przepływ samoczynny, ale całkowicie zależny od woli i ustawień dokonanych przez inwestora, który może dowolnie sterować rozdziałem wody na turbiny, przepławkę, przelew przez próg, czy przez przelew migracyjny. Przy czym woda zawsze w pierwszej kolejności będzie płynęła tam, gdzie przelew położony jest najniżej, a przez próg, którego rzędna sięga najwyżej, przepłynie tylko o tyle, o ile inwestor odpowiednio przymknie niżej położone strumienie wody. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w tym zakresie wskazało, że po pierwsze, jak wynika z zapisów raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko sporządzonego na potrzeby niniejszego postępowania, rozwiązania konstrukcyjne założone przez inwestorów umożliwiają zachowanie przepływu nienaruszalnego w rzece, zapewniając życie biologiczne oraz migrację ryb w górę i dół rzeki (por. str. 58 i 59 raportu). Po drugie, SKO zauważyło, że jednym z warunków realizacji inwestycji uzgodnionych przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. było uwzględnienie w decyzji wymogu, by realizacja oraz eksploatacja przedsięwzięcia nie mogła powodować naruszenia przepływu nienaruszalnego w rzece [...] (pkt 1 ppkt 18 postanowienia RDOŚ z dnia 31 stycznia 2017 r. znak: [...]). Z kolei wobec treści pkt I ppk 2 pppkt 18 oraz pkt I ppkt 3 pppkt 2 sentencji decyzji organu pierwszej instancji SKO stwierdzało, że warunek powyższy w całości został uwzględniony w wydanej decyzji środowiskowej. Z zapatrywaniem tym należy się zgodzić, zauważając przy tym, że pkt I ppkt 4 decyzji, określając wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w projekcie budowlanym, w pppkt 4 określa konieczność zaprojektowania urządzeń do rozdziału wody w taki sposób, aby zagwarantować brak poboru wody na elektrownię w przypadku wystąpienia przepływu mniejszego niż nienaruszalny. Wobec powyższego w decyzji wskazano warunki zachowania przepływu nienaruszalnego tak w fazie budowy, jak i eksploatacji przedsięwzięcia.

Reasumując, poza ostatnią wskazaną kwestią, do której ustosunkował się organ w odpowiedzi na skargę, pozostałe zarzuty odwołania nie zostały rozpatrzone przez organ II instancji. Wprawdzie bowiem zostały złożone po wydaniu decyzji ( a przed jej doręczeniem), ale wskutek wyraźnego zastrzeżenia w odwołaniu, że będą złożone w odrębnym piśmie, oraz wobec naruszenia przez organ art. 10 § 1 k.p.a., wina w ich nierozpatrzeniu leży po stronie organu. Stąd też brak odniesienia się do zarzutów odwołania stanowi równocześnie o naruszeniu art. 107 § 3 k.p.a. Nadto uchybienie to ma wpływ na wynik sprawy, skoro zarzuty te są istotne, gdyż dotyczą koniecznej w sprawie oceny zgodności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, oraz prawidłowości sformułowania ważnego elementu decyzji środowiskowej. W tej sytuacji koniecznym będzie ponowne rozpatrzenie sprawy przez organ odwoławczy z pełnym odniesieniem się do wszystkich zarzutów odwołania, a także wyjaśnienie kwestii pisma RZGW z 2.11.2007r, do którego skarżący odwołuje się w skardze w taki sposób, jakby było częścią akt, a którego istnienia w aktach sprawy Sąd Administracyjny nie dostrzegł. Organ sądowy nie może bowiem zastępować organu administracyjnego w jego proceduralnych obowiązkach. Postępowanie odwoławcze jest ponownym merytorycznym rozpatrzeniem danej sprawy, w którym organ II instancji jest zobowiązany m.in. do wyczerpującego odniesienia się do wszystkich zarzutów odwołania (por. przykładowo wyrok WSA w Poznaniu z dnia 10 maja 2017 r. IV SA/Po [...], LEX nr 2293354, wyrok WSA w Poznaniu z dnia 24 maja 2017 r., III SA/Po [...], LEX nr 2295870, wyrok WSA w Warszawie z dnia 25 lipca 2017 r. VII SA/Wa [...], LEX nr 2353319, wyrok WSA w Ł. z dnia 17 sierpnia 2017r., III SA/Łd [...], LEX nr 2353883).

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, w szczególności po zbadaniu zgodności z MPZP organ odwoławczy podejmie decyzję, czy wystarczająca jest ingerencja merytoryczna na poziomie organu odwoławczego, czy też z uwagi na rodzaj i charakter uchybień konieczne będzie uchylenie decyzji i przekazanie sprawy organowi I instancji.

Z wymienionych przyczyn, na zas. art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.

O kosztach orzeczono w oparciu o art. 200 p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.