Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 217/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-05-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Cezary Kosterna po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku "[...]" H. S., D. K., B. S. Spółka jawna w R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej oraz poprzedzającej ją decyzji ze skargi "[...]" H. S., D. K., B. S. Spółka jawna w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lipca 2008 r. znak [...] w przedmiocie określenia kwoty należności celnych postanawia : wstrzymać wykonanie zaskarżonej oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w R. z [...] maja 2007 r.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] sierpnia 2008 r. "[...]" H. S., D. K., B. S. Spółka jawna w R. (skarżąca, spółka) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] lipca 2008 r. w przedmiocie określenia kwoty należności celnych.

Wyrokiem z 31 grudnia 2008 r., sygn. akt VIII SA/Wa 502/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji, stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku oraz zasądził na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania sądowego.

W wyniku wniesionej przez skarżącą oraz organ skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny orzeczeniem z 26 października 2010 r. sygn. akt I GSK 440/09, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania jednocześnie odstępując od zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego w całości.

Wobec orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego, które spowodowało, że wcześniej wydane przez ten Sąd postanowienie z 23 września 2009 r. sygn. akt I GSK 440/09, o wstrzymaniu wykonania decyzji upadło, skarżąca pismem z [...] maja 2011 r. wystąpiła z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej oraz poprzedzającej ją decyzji. Wyjaśniła, iż z uwagi na podjęcie przez Dyrektora Izby Celnej w W. postępowania egzekucyjnego istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia spółce i jej wspólnikom znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykonanie zaskarżonej oraz poprzedzającej ją decyzji stwarza realne niebezpieczeństwo zaprzestania działalności i ogłoszenia upadłości spółki, bowiem na skutek prowadzonych czynności egzekucyjnych spółka nie może kontynuować działalności, a tym samym generować jakichkolwiek dochodów. Sytuacja ta pozbawia wspólników jedynego źródła utrzymania. Wskazała ponadto, że rozpoczęto sprzedaż licytacyjną składników majątku spółki, co z pewnością prowadzi do nieodwracalnych dla skarżącej skutków. Przy czym egzekucja została przeniesiona na wspólników spółki, którym nieuchronnie zagraża sprzedaż licytacyjna osobistego majątku nieruchomego, a co za tym idzie dorobku życiowego wspólników. Zlicytowane w wyniku podjętych czynności składniki majątku nie będą mogły zostać odzyskane przez wspólników co świadczy o nieodwracalności skutków wykonania decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 powołanego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności.

Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych zawartym w wymienionym przepisie. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane.

Powyższa okoliczność została w ocenie Sądu uprawdopodobniona, szczególnie w kontekście ponownie podjętego postępowania zabezpieczającego i egzekucyjnego dotyczącego majątku skarżącej. Sprzedaż w drodze licytacji taboru [...], który jest niezbędny do prowadzenia działalności gospodarczej, może spowodować znaczne straty i doprowadzić do zaprzestania prowadzenia działalności, a w konsekwencji mogą do upadłości spółki. Jeżeli wykonanie decyzji może doprowadzić do likwidacji przedsiębiorstwa, to przesłanki dotyczące niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy uznać za spełnione.

W literaturze przedmiotu podkreśla się, że przesłanki wstrzymania wykonania decyzji dotyczą zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności, czy to w drodze egzekucji administracyjnej, czy to w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. Zaznacza się przy tym, że skutki te mają w ocenie wniosku znaczenie niejako potencjalne. Nie jest wymagane, żeby w jakimś zakresie, mniejszym lub większym rzeczywiście wystąpiły. Przepis art. 61 § 3 zd. 1 in fine p.p.s.a. wymaga jedynie zagrożenia ich wystąpienia ("zachodzi niebezpieczeństwo"), czyli można się ich spodziewać na podstawie racjonalnej oceny zakresu, zasad i tytułu wykonania aktu lub czynności w czasie zawisłości sprawy w sądzie administracyjnym (por. J. Borkowski, Wstrzymanie wykonania decyzji w postępowaniu kasacyjnym, "Monitor Prawniczy", 2006 r., nr 14, s. 677).

W świetle przedstawionych przez stronę skarżącą okoliczności należy uznać, że ewentualnych strat poniesionych w wyniku wykonania decyzji, prowadzących do upadłości spółki, nie da się w przyszłości zrekompensować.

Z tych względów, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.