Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 267/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-03-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 58 par. 1 pkt 2 , 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Halina Jakubiec po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym skargi E. W. – P., I. W., M. W. na decyzję Wojewody z dnia 14 grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania E. W. – P. postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Wojewoda decyzją z dnia 14 grudnia 2015 r. nr [...] uchylił w całości zaskarżoną przez E. W. – P. decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] 2015 r. nr [...] orzekającą o jej wymeldowaniu z pobytu stałego z lokalu przy ul. Ś w K i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

Decyzja została doręczona E. W. – P. w dniu 21 grudnia 2015 r. Zawierała pouczenie o trybie zaskarżenia, w tym o konieczności złożenia skargi do Sądu za pośrednictwem Wojewody.

Pismem z dnia 7 stycznia 2016 r. E. W. – P., I. W. i M. W. wnieśli skargę na ww. decyzję za pośrednictwem Ministerstwa Sprawiedliwości.

Skarga została odnotowana w Ministerstwie Sprawiedliwości z datą 12 stycznia 2016 r. i następnie została przesłana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, do którego wpłynęła w dniu 2 lutego 2016 r. Sąd pismem nr [...] przekazał skargę Wojewodzie, który otrzymał ją w dniu 5 lutego 2016 r. Do Sądu skarga ponownie wpłynęła wraz z odpowiedzią na skargę w dniu 23 lutego 2016 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie ze względu na uchybienie terminu do jej wniesienia, względnie o oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (D.z.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, a postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym.

Zgodnie natomiast z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.

Skarżąca E. W. – P. naruszyła wskazany w tym przepisie tryb zaskarżenia, gdyż zamiast do Wojewody Małopolskiego skierowała skargę do Ministerstwa Sprawiedliwości, który przekazał ją Sądowi, a ten z kolei organowi właściwemu w sprawie. Konsekwencją naruszenia trybu zaskarżenia jest przekroczenie ustawowego terminu do wniesienia skargi. Upływ terminu do wniesienia skargi nastąpił w dniu 20 stycznia 2016 r. i najpóźniej do tej daty skarga powinna być wniesiona do organu odwoławczego. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się co prawda, że w przypadku gdy skarga zostanie wniesiona bezpośrednio do sądu administracyjnego, dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi decydująca jest data nadania tej skargi przez Sąd w Urzędzie Pocztowym (por. wyrok NSA z 3.12.2007 r. sygn. akt I OSK 248/07, postanowienie NSA z 17.06.2010 r. sygn. akt I OSK 905/10), niemniej analiza dat zdarzeń w niniejszej sprawie wskazuje, że data przekazania przez Sąd skargi organowi właściwemu to jest Wojewodzie Małopolskiemu nastąpiła już po upływie terminu do wniesienia skargi.

W związku z tym należy przyjąć, że skarga E. W. – P. została wniesiona po terminie, co uzasadnia jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a.

W stosunku do skarżących I. W. oraz M. W. zachodzi podstawa do odrzucenia skargi wynikająca z faktu, że zaskarżyli ostateczną decyzję w przedmiocie wymeldowania E. W. – P. wydaną w postępowaniu, w którym nie byli stronami.

Wskazać należy, że zgodnie z art. 50 § 1 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.

W świetle przywołanej regulacji prawnej o statusie strony w postępowaniu sądowym decyduje posiadanie interesu prawnego. Podstawę procesowej legitymacji strony musi stanowić przepis prawa materialnego wskazujący na własne prawo (interes prawny) lub obowiązek podmiotu, które podlegają skonkretyzowaniu w postępowaniu administracyjnym.

Uprawnienie do złożenia skargi uzależnione jest od wykazania interesu prawnego pojmowanego jako istnienie związku między strefą indywidualnych praw i obowiązków wnoszącego skargę a aktem lub czynnością organu administracji publicznej.

Skarga wniesiona przez podmiot, który a limine nie może mieć legitymacji skargowej podlega odrzuceniu, natomiast stwierdzenie w toku postępowania, że wnoszący skargę nie legitymuje się interesem prawnym powoduje oddalenie skargi (por. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 9 października 2012 r. sygn. akt II SO/Bk 13/12 - Lex nr 1289343, wyrok NSA z dnia 10 marca 2011 sygn. akt II OSK 439/10 - Lex nr 992577).

Na gruncie niniejszej sprawy wskazać należy, że M. W. i I. W. nie byli stronami postępowania w przedmiocie wymeldowania E. W. – P., ani też w żaden sposób nie wykazali swojego interesu prawnego w zaskarżeniu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 grudnia 2015 r.

Na marginesie, Sąd zwraca uwagę, że zarówno wobec M. W. i I. W. prowadzone były postępowania o wymeldowanie z lokalu przy ul. Ś w K, w którym mogli realizować uprawnienia stron postępowania.

Sąd wobec powyższego odrzucił skargę I. W. i M. W. na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.