Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 669/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2013-12-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Ubezpieczenie społeczne
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 83b ust. 1
journal: Dz.U. 2009 nr 205 poz 1585
law: Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Strzebinczyk (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska Sędzia NSA Halina Kremis Protokolant Monika Tarasiewicz po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 6 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi T.K. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu na złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy umorzenia należności z tytułu składek oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją opisaną w sentencji niniejszego wyroku, Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. odmówił skarżącej przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją tego samego organu z dnia [...] lutego 2012 r. (znak [...]), w której odmówiono wnioskodawczyni umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, za wrzesień 2011 r. Jako podstawę prawną takiego załatwienia wniosku skarżącej o przywrócenie terminu organ ubezpieczeniowy wskazał przepisy: art. 83b ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (jednolity tekst: Dz. U. z 2009 r., Nr 205, poz. 1585 ze zm.; dalej – skrótowo – "u.s.u.s.") w związku z art. 58 § 1 i § 2 k.p.a.

W chaotycznej skardze do tutejszego Sądu zainteresowana powołała okoliczności tyczące jej stanu zdrowia (stara się o rentę), twierdząc że ZUS zna jej sytuację i że od 2009 r. do [...] kwietnia 2011 r. przebywała na zwolnieniach lekarskich. Ma też potwierdzenie, że chorowała [...] września 2011 r.

W odpowiedzi, strona przeciwna podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie, wnosząc o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że wcześniej opisana decyzja ZUS z dnia [...] lutego 2012 r. (znak [...]) – zawierająca prawidłowe pouczenie o środkach zaskarżenia i terminach, w jakich środki te należy wykorzystać – została doręczona skarżącej w dniu [...] lutego 2012 r. (zwrotne poświadczenie odbioru – k. 87 akt administracyjnych). Termin do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy upływał zatem z końcem dnia [...] lutego 2012 r. (wtorek). Tymczasem wniosek, o którym mowa, został nadany w placówce pocztowej dopiero nazajutrz ([...] lutego 2012 r.). W piśmie wyjaśniającym przyczyny opóźnienia (z dnia [...] czerwca 2013 r.) wywodzono, iż zwłoka była spowodowana przebywaniem na zwolnieniu lekarskim. Dołączone do ostatnio wymienionego pisma kserokopie zwolnień lekarskich opiewały na następujące okresy: od [...] marca do [...] kwietnia 2011 r.; od [...] maja do [...] maja 2011 r. oraz od [...] kwietnia do [...] maja 2013 r.

Mocnego podkreślenia wymaga, że przedstawione realia w pełni uzasadniały odmowę przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zaległości ubezpieczeniowych, których umorzenia żądała skarżąca.

Podstawowy wymóg, który musi spełnić podmiot ubiegający się o przywrócenie terminu, stanowi uprawdopodobnienie, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy tego podmiotu, a więc bez dopuszczenia się nawet najmniejszej niestaranności. Taka sytuacja nie zachodzi w rozpoznawanym przypadku.

Skarżąca wykazała co prawda, iż korzystała ze zwolnień lekarskich, ale te dotyczyły okresów nawet nie zbliżonych wado dnia, w którym upływał termin do złożenia wniosku o ponownej rozpatrzenie jej sprawy. Termin ten upływał wszak z końcem dnia [...] lutego 2011 r., natomiast najbliższe tego dnia, przedłożone zwolnienie lekarskie opiewało na okres od [...] marca do [...] kwietnia 2011 r., a więc późniejszy o ponad miesiąc (pozostałe kopie zwolnień tyczyły jeszcze późniejszych okresów).

W ocenie składu orzekającego, nie można również próbować "uprawdopodobniać" rzekomego braku winy w uchybieniu terminu powoływaniem się na ogólnie zły stan zdrowia. Przyjęcie choć raz za zasadne tłumaczenie tego rodzaju, bez skonkretyzowania okresu, w którym zachodziła rzeczywista potrzeba korzystania ze zwolnień lekarskich ze względu na zły stan zdrowia, spowodowałoby konieczność uwzględniania takiego samego usprawiedliwienia zawsze, a to oznaczałoby w istocie, że to wyłącznie w gestii samego zainteresowany podmiotu, bez żadnych ograniczeń czasowych, leży decyzja o tym, kiedy złożyć środek zaskarżenia.

W rozpoznawanej sprawie opóźnienie nie było co prawda znaczne (jednodniowe), ale okoliczność ta pozostaje również bez wpływu na końcowy wynik. Z momentem bezskutecznego upływu ustawowego terminu przewidzianego na złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy – co nastąpiło z końcem dnia [...] lutego 2012 r. – decyzja z dnia [...] lutego 2012 r. odmawiająca umorzenia zaległości skarżącej w składkach ubezpieczeniowych uzyskała walor rozstrzygnięcia ostatecznego, co w konsekwencji uniemożliwia Zakładowi ponowne rozpatrywanie tej sprawy.

W świetle postanowienia art. 83b ust. 1 u.s.u.s., organ zastosował również właściwą formę dla odmowy przywrócenia terminu (decyzja, a nie postanowienie).

Wobec zgodności skontrolowanego przez Sąd rozstrzygnięcia z wszystkimi wymienionymi przepisami, skargę należało oddalić, stosownie do dyspozycji art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jednolity tekst: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).