Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1207/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-08-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Hieronim Sęk po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia ... lutego 2007 r., nr ... w przedmiocie - odmowy stwierdzenia nadpłaty w opłacie targowej postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia ... czerwca 2007 r. C. G. - Skarżący w niniejszej sprawie, wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia ... lutego 2007 r., którą utrzymana została w mocy decyzja Prezydenta W. z dnia ... sierpnia 2003 r. odmawiająca stwierdzenia nadpłaty w opłacie targowej.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 czerwca 2007 r., pismem z dnia 3 lipca 2007 r. wezwano Skarżącego do usunięcia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe wezwanie nadane zostało na adres Skarżącego listem poleconym w dniu 4 lipca 2007 r. Przesyłka była dwukrotnie awizowana - w dniu 6 i 14 lipca 2007 r., a następnie została zwrócona do nadawcy jako nie podjęta w terminie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

skargę należało odrzucić.

Jeżeli pismo strony (pismem takim jest między innymi skarga) nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, wzywa się o jego uzupełnienie w terminie 7 dni, o czym stanowi art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.". Termin ten jest terminem ustawowym, a to oznacza, iż nie podlega on ani przedłużeniu ani też skróceniu. W sytuacji nie uzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi sąd skargę odrzuca na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Należy zauważyć, że w rozpoznanej sprawie Skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi w sposób prawidłowy. Wezwanie do dokonania tej czynności, zawierające pouczenia o skutkach jej niewykonania, doręczone zostało w sposób zastępczy, zgodnie z art. 65 § 1 i § 2 p.p.s.a. Przepisy te stanowią między

innymi, że sąd dokonuje doręczeń przez pocztę, do którego to doręczania stosuje się tryb doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym. W tym zakresie znajdowały więc zastosowanie przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym (Dz. U. Nr 62, poz. 697 ze zm.).

Jak wynika z umieszczonych przez listonosza oraz pocztową placówkę oddawczą w W. adnotacji na "Potwierdzeniu odbioru" oraz kopercie, w której wezwanie zostało przesłane na adres Skarżącego, doręczenie nie zostało dokonane z uwagi na zamknięte mieszkanie. Przesyłka była dwukrotnie awizowana z zachowaniem siedmiodniowego terminu po pierwszej awizacji oraz kolejnego siedmiodniowego terminu do odbioru przesyłki z placówki pocztowej, gdzie przesyłka była przechowywana. O pozostawieniu przesyłki zawiadomiono poprzez umieszczenie zawiadomienia w skrzynce oddawczej. Zwrot przesyłki przez placówkę pocztową w W. nastąpił w dniu 24 lipca 2007 r. z uwagi na jej nie podjęcie w terminie przez adresata, tj. C. G.

Wobec takiego stanu rzeczy należało uznać, iż wezwanie do uiszczenia wpisu zostało skutecznie doręczone Skarżącemu w dniu 21 lipca 2007 r. (upływ 7 dni od daty drugiego awizowania przesyłki). W tej sytuacji termin 7-dniowy do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął z dniem 30 lipca 2007 r. (28 lipca przypadał bowiem na sobotę), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 2 p.p.s.a. W tym terminie Skarżący nie uzupełnił wskazanego braku skargi na wyżej wymienioną decyzję.

Uwzględniając powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zobligowany był orzec jak w sentencji.