Wyrok WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 565/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2014-03-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 29 ust. 2  pkt 9
journal: Dz.U. 2010 nr 243 poz 1623
law: Ustawa  z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Krupiński Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Bogusz – spr. Sędzia WSA Daria Sachanbińska Protokolant St. sekretarz sądowy Grażyna Stykała po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 6 marca 2014 r. sprawy ze skargi "A" z o.o. w Opolu na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 16 października 2013 r., nr [...] w przedmiocie sprzeciwu do zgłoszenia budowy obiektu budowlanego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu decyzją z dnia 16 października 2013 r., nr [...], Wojewoda Opolski utrzymał w mocy decyzję Starosty Prudnickiego z dnia 12 lipca 2013 r., znak [...] wnoszącą sprzeciw do zgłoszenia przez inwestora - "A" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] (zwana dalej Spółką) wykonania robót budowlanych polegających na budowie studni wierconej wraz z instalacjami na działce nr A k.m. [...], obręb [...], gmina [...].

Wniesienie skargi poprzedziło postępowanie administracyjne o następującym przebiegu.

Wnioskiem z dnia 20 czerwca 2013 r., Spółka "A", reprezentowana przez Prezesa Zarządu- J. H., powołując się na art. 29 ust. 2 pkt 10 i art. 30 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2010 r., nr 243, poz. 1623- zwanej dalej Prawo budowlane) zgłosiła Staroście Prudnickiemu zamiar wykonania robót budowlanych polegających na budowie studni obejmującej wykonanie: kolumny eksploatacyjnej z rur PCV o średnicy 160 mm, w tym rury podfiltrowej o długości ok. 3,5 m z denkiem drewnianym, filtra z rury perforowanej o dł. czynnej ok. 2,0 w strefie 4,50-6,5 p.p.t., rury podfiltrowej o długości ok. 5,0 m. Ponadto zgłoszono wykonanie obudowy studni z kręgów betonowych o średnicy 1 000 mm, montażu pompy głębinowej o wskazanych parametrach a głębokość wiercenia określono na 10 m. Roboty budowlane według zgłoszenia miały mieć miejsce w [...] na działce nr A k.m. [...]. Do zgłoszenia Spółka dołączyła oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane wraz z odpisem z KRS, mapę sytuacyjną projektu, decyzję Burmistrza Głogówka z dnia 2 grudnia 2010 r., nr [...] o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia pn. "Powierzchniowa eksploatacja kruszywa naturalnego ze złoża [...] oraz budowa zakładu przetwórczego", decyzję Starosty Prudnickiego z dnia 20 sierpnia 2012 r., nr [...] zatwierdzającą projekt robót geologicznych na wykonanie otworu badawczo- eksploatacyjnego dla ujęcia wód podziemnych z utworów czwartorzędowych dla zaplecza kopalni kruszywa, decyzję Marszałka Województwa Opolskiego z dnia 11 kwietnia 2013 r., nr [...] udzielającą Spółce "A" pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie studni, postanowienie Burmistrza Głogówka z dnia 24 lipca 2012 r., nr [...] odmawiające wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie zmiany decyzji z dnia 2 grudnia 2010 r. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia (...) oraz projekt robót geologicznych wykonany przez uprawnionego projektanta.

W wyniku rozpoznania powyższego wniosku, Starosta Prudnicki decyzją z dnia 12 lipca 2013 r. wydaną na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 2 ustawy Prawo budowlane oraz art. 104 K.p.a. wniósł sprzeciw do przedmiotowego zgłoszenia. Starosta stwierdził, że planowana inwestycja jest niezgodna z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego jak również z decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach. Uzasadniając swoje stanowisko organ I instancji wyjaśnił, że decyzja Burmistrza Głogówka o środowiskowych uwarunkowaniach z 2 grudnia 2010 r. została wydana na realizację przedsięwzięcia pn. "Powierzchniowa eksploatacja kruszywa naturalnego ze złoża [...] oraz budowa Zakładu Przetwórczego w [...]", która przewidywała doprowadzanie wody z sieci wiejskiej w [...]. Jednocześnie Starosta Prudnicki zauważył, że decyzją z dnia 11 kwietnia 2013 r. Marszałek Województwa Opolskiego udzielił Spółce pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie studni i pobór wód podziemnych, kwalifikując wykonanie studni wierconej oraz pobór wód podziemnych ze studni, jako przedsięwzięcie mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko. Z kolei postanowieniem Burmistrza Głogówka z dnia 24 lipca 2012 r. odmówiono wszczęcia postępowania w sprawie zmiany decyzji 2 grudnia 2010 r. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Zatem zakres rzeczowy decyzji nie został zmieniony. Według Starosty budowa studni nie została wymieniona w art. 29 Prawa budowlanego, jako inwestycja zwolniona z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę. W ocenie Starosty, pozwolenie na budowę obejmujące budowę zakładu przetwórczego przewidywało w zakresie dostarczania wody dla celów socjalnych budowę wodociągu (według odrębnego opracowania) i zamierzenie to było zgodne z decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach oraz z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego ustalającym warunki zabudowy dla tego terenu, co organ obowiązany jest sprawdzić przed wydaniem pozwolenia na budowę (art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane). W konsekwencji Starosta uznał, że zgłoszona inwestycja jest niezgodna z zapisami obowiązującego planu jak również z decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach, która przewiduje zapewnienie wody do celów socjalno- porządkowych poprzez wodociąg. W odwołaniu od powyższej decyzji Spółka "A" wniosła o uchylenie decyzji I instancji i kwestionowała brak zgodności zgłoszenia z decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach i miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Podkreśliła, że Burmistrz Głogówka, jako organ właściwy do wydania decyzji środowiskowej, postanowieniem z 24 lipca 2012 r. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie zmiany decyzji z 2 grudnia 2010 r. o środowiskowych uwarunkowaniach uznając, że dla wykonania studni, nie jest wymagana zmiana tego rozstrzygnięcia. Z kolei w piśmie z dnia 21 lutego 2013 r. Gmina Głogówek potwierdziła zgodność zamierzonego przedsięwzięcia (tj. budowy studni) z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, przesyłając dodatkowo opinię projektanta planu o zgodności zamierzonego przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, co stanowiło podstawę do wydania Spółce przez Marszałka Województwa Opolskiego pozwolenia wodnoprawnego. Końcowo inwestor zarzucił organowi I instancji brak odniesienia się do wskazanej w zgłoszeniu podstawy prawnej tj. art. 29 ust. 2 pkt 10 i art. 30 Prawa budowlanego.

W toku postępowania odwoławczego, Wojewoda Opolski działając w trybie art. 136 K.p.a. uzupełnił akta sprawy o:

- wypis i wyrys z uchwały nr XXXIV/275/2009 Rady Miejskiej w Głogówku z 29 czerwca 2009 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru występowania złoża kruszywa naturalnego "[...]- [...]" (Dz. Urz. Woj. Opolskiego z 2009 r., nr 64, poz. 1063), dotyczącego działki nr A k.m. [...], obręb [...], gmina [...],

- decyzję Burmistrza Głogówka z 2 grudnia 2010 r. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, znak [...],

- decyzję Marszałka Województwa Opolskiego z 11 kwietnia 2013 r. (znak sprawy [...]) o pozwoleniu wodnoprawnym na wykonanie studni na działce nr A, obręb [...].

Zaskarżoną decyzją z dnia 16 października 2013 r. Wojewoda Opolski utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy opisał stan faktyczny sprawy oraz przytoczył mające zastosowanie w sprawie przepisy Prawa budowlanego. Powołując się na art. 30 ust. 6 pkt 2 Prawa budowlanego, wyjaśnił, że właściwy organ wnosi sprzeciw do zgłoszenia, jeżeli budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub inne przepisy. Powyższe oznacza, że organ administracji architektoniczno-budowlanej, jako organ właściwy, bada zgodność zgłoszenia z zapisami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wskazany przepis nie dopuszcza możliwości analizowania kwestii zgodności inwestycji pod kątem gospodarki przestrzennej z innymi dokumentami niż obowiązujący miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Tym samym dla organu administracji architektoniczno-budowlanej nie są wiążące ustalenia innych organów. W dalszej kolejności organ odwoławczy przywołał § 29 cyt. uchwały nr XXXIV/275/2009, zgodnie z którym dla potrzeb administracyjno-socjalnych należy zrealizować zaopatrzenie w wodę poprzez budowę wodociągu i włączenie do istniejącej sieci wodociągowej lub prowadzić jej dostawę. Wojewoda podkreślił, że uchwałodawca w zakresie zasad modernizacji, rozbudowy i budowy systemu infrastruktury technicznej dla terenu objętego przedmiotową uchwałą przewidział w rozdziale 5 planu możliwość zaopatrzenia w wodę tylko na dwa sposoby tj. albo poprzez włączenie do istniejącej sieci wodociągowej albo poprzez prowadzenie jej dostawy. W związku z powyższym uznał, że zapewnienie wody dla potrzeb socjalnych poprzez wybudowanie studni, jest sprzeczne z zapisami § 29 powołanej uchwały.

W dalszej kolejności organ odwoławczy zauważył, że zgodnie z art. 14 ust. 8 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowania przestrzennym (Dz. U. z 2012 r., poz. 647 z późn. zm.), plan miejscowy jest aktem prawa miejscowego. Tym samym interpretacja planu wyrażona przez organ gminy w różnego typu pismach nie stanowi źródła prawa, a tym samym nie wiąże organu administracji architektoniczno –budowlanej. Odnosząc się do kwestii braku wyjaśnienia przez Starostę Prudnickiego podstawy prawnej zgłoszenia z 20 czerwca 2013 r. wskazał, że pozwolenia na budowę nie wymaga wykonywanie robót budowlanych polegających na wykonywaniu ujęć wód śródlądowych powierzchniowych o wydajności poniżej 50 m /h oraz obudowy ujęć wód podziemnych (art. 29 ust. 2 pkt 10 Prawa budowlanego). W związku z powyższym budowa studni, która wymagać będzie wykonania odwiertu, oraz z której czerpana będzie woda podziemna, nie stanowi obiektu wskazanego w art. 29 ust. 2 pkt 10 Prawa budowlanego. Wskazany przepis dopuszcza dokonanie zgłoszenia wyłącznie, co do wykonania robót budowlanych polegających na wykonaniu obudowy ujęcia wód podziemnych. Z uwagi na brak zgodności inwestycji z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego powyższa kwestia tj. możliwość dokonania zgłoszenia wykonania obudowy ujęcia wód podziemnych nie miała wpływu na rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie. W skardze na powyższą decyzję Spółka "A" domagała się jej uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz zasądzenia kosztów postępowania.

Skarżonej decyzji zarzuciła:

- naruszenie art. 29 ust. 2 pkt 10 Prawa budowlanego poprzez uznanie, że zgłoszone prace nie są zwolnione z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę,

- błędne ustalenie mające wpływ na treść orzeczenia poprzez uznanie, że w trybie przewidzianym w art.29 ust. 2 pkt 10 Prawa budowlanego można dokonać wyłącznie zgłoszenia, co do wykonania obudowy ujęcia wód,

- nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy, a w szczególności, czy budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem skarżącego, narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Uzasadniając powyższe zarzuty wyjaśniła, że stosownie do art. 29 ust. 2 pkt 10 i art. 30 ustawy Prawo budowlane zgłosiła zamiar wykonania robót budowlanych polegających na budowie studni, w stanie prawnym określonym decyzją Marszałka Województwa Opolskiego z dnia 11 kwietnia 2013 r. o pozwoleniu wodnoprawnym. W pozwoleniu wodnoprawnym obowiązującym do 10 kwietnia 2033 r. ustalono warunki i obowiązki, które skarżąca obowiązana była spełnić w celu ograniczenia negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Marszałek Województwa Opolskiego przed wydaniem powyższej decyzji przeprowadził wyczerpujące postępowanie dowodowe łącznie z uzyskaniem od Gminy Głogówek stanowiska w sprawie zgodności zamierzonego przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Dodała nadto, że do zgłoszenia zamiaru wykonania robót, zgodnie z pozwoleniem wodnoprawnym, skarżąca przedłożyła organowi wymagane dokumenty tj.: decyzję Starosty Prudnickiego z dnia 20 sierpnia 2013 r. znak [...] zatwierdzającą projekt robót geologicznych na wykonanie otworu badawczo-eksploatacyjnego dla ujęcia wód podziemnych dla zaplecza kopalni kruszywa w [...] z określeniem zakresu prac i postanowienie Burmistrza Głogówka odmawiające wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie zmiany decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach na realizację przedsięwzięcia: "Powierzchniowa eksploatacja kruszywa naturalnego ze złoża [...] oraz budowa zakładu przetwórczego". W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ II Instancji błędnie przyjął, że roboty zgłoszone przez inwestora, nie podlegają zwolnieniu z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę oraz, że przedsięwzięcie jest niezgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, pomijając ustalenia poczynione przez Marszałka Województwa Opolskiego. W ocenie skarżącej Spółki, niezrozumiałym jest, dlaczego Starosta Prudnicki raz udziela zezwolenia na budowę studni, a innym razem wnosi sprzeciw.

W odpowiedzi na skargę, Wojewoda Opolski podtrzymując w całości argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wniósł o oddalenie skargi.

Na rozprawie sądowej w dniu 6 marca 2013 r., Prezes skarżącej Spółki poparł skargę i argumenty w niej zawarte. Podkreślił, że rozmiar zgłoszonej inwestycji nie obejmuje robót budowlanych w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego, na które wymagane jest pozwolenie lub zgłoszenie, gdyż nie będzie budowana ani studnia ani obudowa studni. Do zgłoszenia doszło z inicjatywy Starosty, który zasugerował wyłączenie ujęcia wody z całości inwestycji do odrębnego rozpatrzenia. Pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skargi, podkreślając jednocześnie, że ze zgłoszenia wynikała zarówno chęć budowy studni wraz z obudową, jak i cel inwestycji w postaci pozyskiwania wody do celów pitnych i higienicznych. Dodał, że w procedurze uchwalania planów konieczna jest konsultacja sanitarno - epidemiologiczna i prawdopodobnie zapis dotyczący sposobu zaopatrzenia inwestycji w wodę wynikał z zaleceń Sanepidu. Oświadczył nadto, że oceny rozwiązań planistycznych zawartych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego dokonuje się bezwzględnie i automatycznie oraz niezależnie od interpretacji wcześniejszych tego samego lub innych organów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz.1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, iż w postępowaniu sądowym nie mogą być brane pod uwagę argumenty natury słusznościowej czy celowościowej. Ocena dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania aktu, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego.

Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm), zwanej dalej P.p.s.a. - sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Oceniając zaskarżoną decyzję według powyższych kryteriów, Sąd doszedł do przekonania, że nie została ona podjęta z naruszeniem przepisów prawa. Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewody Opolskiego utrzymująca w mocy decyzję Starosty Prudnickiego z dnia 12 lipca 2013 r., wnoszącą sprzeciw wobec zamiaru przystąpienia do wykonania określonych robót budowlanych przy budowie studni.

Istota sporu sprowadza się do ustalenia prawidłowości zastosowania przez organ przepisu art. 30 ust. 6 pkt 2 ustawy Prawo budowlane.

Zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane m. in. roboty budowlane wskazane w art. 29 ust. 2 pkt 10 wymagają zgłoszenia właściwemu organowi. W myśl art. 29 ust. 2 pkt 10 Prawa budowlanego, wykonanie robót budowlanych polegających na " wykonywaniu ujęć wód śródlądowych powierzchniowych o wydajności poniżej 50 m3/h oraz obudowy ujęć wód podziemnych", nie wymaga pozwolenia na budowę. Z treści powyższego przepisu wynika zatem, że budowa studni, która wymagać będzie wykonania odwiertu oraz, z której czerpana będzie woda podziemna, nie stanowi robót, o których mowa w art. 29 ust. 2 pkt 10 Prawa budowlanego.

Zgłoszenie wykonania określonych robót budowlanych stanowi uproszczoną procedurę inicjującą proces budowlany, której celem jest umożliwienie właściwemu organowi administracji architektoniczno-budowlanej dokonanie oceny planowych robót budowy w kontekście określonych w art. 30 ust. 6 Prawa budowlanego przesłanek uzasadniających wniesienie sprzeciwu.

Zgłoszenie przez inwestora zamiaru rozpoczęcia określonych robót budowlanych nakłada na organ administracji obowiązek przeprowadzenia oceny tego zgłoszenia. Rezultatem tej oceny może być wyrażenie przez organ milczącej zgody na realizację inwestycji, wniesienie w drodze decyzji sprzeciwu lub nałożenie obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę. Przepis art. 30 ust. 6 Prawa budowlanego nie pozostawia możliwości wniesienia sprzeciwu swobodnemu uznaniu organu. W sytuacji, gdy stwierdzi on zaistnienie którejkolwiek ze wskazanych w tym przepisie okoliczności, musi wnieść sprzeciw. Użyty w art. 30 ust. 6 Prawa budowlanego zwrot "wnosi sprzeciw" oznacza, że organ ma obowiązek wnieść sprzeciw w każdym przypadku, gdy wystąpi przynajmniej jedna ze wskazanych w nim przesłanek. Ponadto, rozpatrując zgłoszenie organ ograniczony jest także terminem, który zgodnie z art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego wynosi 30 dni od dnia dokonania zgłoszenia, a w przypadku nałożenia obowiązku uzupełnienia zgłoszenia, od dnia jego uzupełnienia bądź upływu terminu jego uzupełnienia. Po upływie tego terminu wniesienie sprzeciwu jest niedopuszczalne.

Zgodnie z art. 30 ust. 6 pkt 2 Prawa budowlanego, w oparciu o który wydano zaskarżoną decyzję, jedną z obligatoryjnych przesłanek wniesienia sprzeciwu jest ustalenie przez organ, że planowana budowa lub wykonanie robót budowlanych naruszy ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Organ ma zatem ustawowy obowiązek ocenić zgodność zgłoszonej budowy (robót) z obowiązującym planem miejscowym i wnieść sprzeciw w przypadku stwierdzenia, że jej realizacja naruszy w jakimkolwiek stopniu przepisy miejscowe.

Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, zgodnie z art. 14 ust. 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r., poz. 647 z późn. zm.), jest aktem prawa miejscowego, który w myśl art. 87 ust. 2 Konstytucji RP stanowi prawo obowiązujące na obszarze działania organu, który go ustanowił. Ustala on m.in. przeznaczenie terenu na danym obszarze oraz określa sposób zagospodarowania i warunki jego zabudowy, a także kształtuje sposób wykonywania prawa własności nieruchomości (art. 4 ust. 1 i art. 6 ust. 1 ustawy). Z uwagi na to, że plan stanowi źródło prawa, przy ocenie zgłoszenia uwzględnianie wszystkich jego zapisów jest obowiązkiem organu administracji architektoniczno-budowlanej. Organ nie może kwestionować obowiązujących postanowień planu. Także rzeczą Sądu nie była ocena legalności planu miejscowego, w oparciu o który organ dokonał oceny zgłoszenia. Zasygnalizować jedynie można, że środkiem prawnym służącym kwestionowaniu ustaleń planu miejscowego jest przewidziana w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594 z późn. zm.), skarga podmiotu, którego interes prawny lub uprawnienie plan narusza, bądź rozstrzygniecie organu nadzoru wydane w trybie art. 91, lub skarga wniesiona na podstawie art. 93 tej ustawy. Dopóki jednak plan miejscowy obowiązuje, jego postanowienia są wiążącego i stanowią podstawę prawną dla działania organów administracji publicznej, w tym także do oceny dokonywanej przez organ administracji architektoniczno-budowlanej na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 2 Prawa budowlanego.

Oceniając zgłoszenie budowy (robót) organ administracji architektoniczno-budowlanej ma obowiązek dokonać samodzielnej oceny zgodności inwestycji planowanej na przedmiotowej działce z ustaleniami planu miejscowego. Nie jest w tym zakresie związany uprzednią, inną oceną zgodności z planem, dokonaną na potrzeby odrębnego przedmiotowo postępowania, prowadzonego przez inne organy, przy innej procedurze i na podstawie innych przepisów prawa materialnego, tak jak w przedmiotowej sprawie, wydanej przez Marszałka Województwa Opolskiego decyzji wodnoprawnej a nawet przez tego samego Starostę ale w innej sprawie administracyjnej.

W rozpoznawanej sprawie słusznie organy uznały, że budowa objęta zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zachowany został też termin do wniesienia sprzeciwu, o którym mowa w art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego.

Odnosząc się do okoliczności faktycznych tej sprawy wskazać należy, że dla obrębu planowanej inwestycji obowiązuje plan uchwalony przez Radę Miejską w Głogówku uchwałą z dnia 29 czerwca 2009 r., nr XXXIV/275/2009, obejmujący również działkę nr A. Zgodnie z postanowieniami planu określonymi w Rozdziale 5, w § 28 ustalono możliwość rozwoju sieci i urządzeń infrastruktury technicznej, przy czym wszelkie inwestycje oraz zmiany w zakresie zaopatrzenia w ciepło, wodę, gaz, energię elektryczną, sieć telekomunikacyjną, odprowadzania ścieków oraz lokalizacji urządzeń technicznych na terenie objętym planem wymagają uzyskania warunków technicznych od właściwych administratorów sieci. W § 29 planu ustalono, iż dla potrzeb administracyjno- socjalnych należy realizować zaopatrzenie w wodę poprzez budowę wodociągu i włączenie do istniejącej sieci wodociągowej lub prowadzić jej dostawę. Oceniając zatem zgodność zgłoszonej inwestycji z zapisami planu organy administracji architektoniczno-budowalnej związane były zapisami planu w takim brzmieniu.

Ustalenia planu nie dopuszczają żadnych odstępstw od tych wymogów, ani rozwiązań tymczasowych. Planowana przez skarżącą Spółkę inwestycja, wbrew temu, co wynika z ustaleń miejscowego planu, przewiduje pobór wody z ujęcia wód podziemnych, a nie z sieci wodociągowej.

Niezależnie od powyższego, zgodzić należy się również z organem odwoławczym, że zastąpienie wodociągu budową studni jest niezgodne z decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach. Wyjaśnić bowiem należy, że decyzja środowiskowa została wydana dla całego zamierzenia, jakim jest Zakład Przetwórczy w [...]. W załączniku nr 1 do przedmiotowej decyzji stanowiącym charakterystykę przedsięwzięcia wskazano, że planowana inwestycja obejmuje zapotrzebowanie w wodę do celów sanitarnych i socjalnych zatrudnionych pracowników (do 12 osób x 120 l/d) w ilości 1,4 m3/d rocznie 280 m3. Przy czym dla celów bytowo- socjalnych przewidziano doprowadzenie wody z wodociągu gminnego w [...], po uzyskaniu warunków technicznych włączenia od administratora sieci. Zgodzić należy się z organem, że w sytuacji zgłoszenia wykonania studni służącej potrzebom zakładu przetwórczego, zapotrzebowanie na wodę przekracza zwykłe korzystanie z wód tj. zaspokajanie potrzeb własnego gospodarstwa domowego lub rolnego (art. 36 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne - Dz.U z 2001 nr 115, poz. 1229 z późn. zm.). Studnia, jak również pobieranie z niej wody związane byłoby z prowadzeniem działalności gospodarczej, a to jak słusznie wskazywały organy, byłoby niezgodne z decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach.

W granicach sprawy po myśli cyt. art. 134 § 1 P.p.s.a. nie mieściła się natomiast ocena czy i z jakich przyczyn doszło do podzielenia zamierzenia inwestycyjnego w rozumieniu art. 33 ust. 1 Prawa budowlanego, w szczególności wyłączenia budowy ujęcia wody z całości inwestycji do odrębnego rozpatrzenia.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd uznał, że zasadnym było wniesienie w przedmiotowej sprawie sprzeciwu wobec zamiaru wykonania zgłoszonych przez Spółkę robót budowlanych, na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 2 ustawy Prawo budowlane i § 29 planu miejscowego.

Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 151 P.p.s.a., skargę jako bezzasadną oddalił.