Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 602/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-08-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 647  Sprawy związane z ochroną danych osobowych
658
Hasła tematyczne: Ochrona danych osobowych
Skarżony organ: Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych
Treść wyniku: Stwierdzono, iż bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa i w pozostałym zakresie umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Anna Mierzejewska (sprawozdawca) Sędzia WSA – Ewa Grochowska – Jung Sędzia WSA – Danuta Kania Protokolant – specjalista Marek Kozłowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 sierpnia 2015 r. sprawy ze skargi A. S. na bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lutego 2014 r. w przedmiocie przetwarzania danych osobowych 1. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 2. umarza postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2015 r., po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego ze skargi A. S., na Starostę Powiatu w C. w związku z opublikowaniem na stronie Biuletynu Informacji Publicznej Starostwa Powiatowego w C., jej danych osobowych, zamieszczonych w związku ze złożoną przez nią skargą z dnia 18 stycznia 2014 r. dotyczącą zastrzeżeń co do realizacji świadczeń w Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej w C.:

1. nakazał Staroście Powiatu w C., wyeliminowanie nieprawidłowości w procesie przetwarzania danych osobowych A. S., poprzez usunięcie ze strony internetowej Biuletynu Informacji Publicznej Starostwa Powiatowego w C. jej danych osobowych w zakresie imienia i nazwiska, zawartych w projekcie uzasadnienia do uchwały Rady Powiatu, stanowiącego załącznik do uchwały Zarządu Powiatu nr [...] z dnia [...] lutego 2014 r.;

2. w pozostałym zakresie umorzył postępowanie.

W skardze z dnia 23 kwietnia 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie skargi na nieprawidłowości w procesie przetwarzania danych osobowych, skarżąca zarzuciła organowi naruszenie art. 35 § 1 i 36 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez nieuzasadnioną opieszałość w rozpatrzeniu skargi dotyczącej niezgodnego z prawem przetwarzania jej danych osobowych przez Starostwo w C. i wniosła o:

1. stwierdzenie bezczynności organu oraz przewlekłość prowadzonego postępowania oraz zobowiązanie przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych do rozpoznania skargi z dnia 20 lutego 2014 r.;

2. stwierdzenie, że powyższe nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa i wymierzenie organowi grzywny przewidzianej w art. 149 § 2 P.p.s.a.;

3. zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi podała, że w dniu [...] lutego 2014 r. za pośrednictwem platformy ePUAP, wystąpiła do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych ze skargą na nieprawidłowości w procesie przetwarzania danych osobowych przez Starostę C., poprzez umieszczenie na stronie Biuletynu Informacji Publicznej Starostwa Powiatowego w C. – w związku ze złożoną przez skarżącą skargą z dnia 18 stycznia 2014 r. zastrzeżeń co do realizacji świadczeń w Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej w C. – projektu do uchwały, w którym zamieszczone zostały dane osobowe skarżącej takie jaki: imię, nazwisko, adres zamieszkania, adres e-mail oraz treść korespondencji do Ministra Zdrowia. Wniosła jednocześnie o nakazanie Staroście C. usunięcia jej danych ze strony Biuletynu Informacji Publicznej.

W dniu [...] lutego 2014 r. w ślad za złożoną skargą również za pośrednictwem platformy ePUAP, skarżąca przesłała projekt uchwały zamieszczony w Biuletynie Informacji Publicznej Starostwa Powiatowego w C.

W związku z brakiem odpowiedzi na skargę, pismem z dnia [...] maja 2014 r. wezwała Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych do usunięcia naruszenia prawa.

W odpowiedzi na wezwanie, pismem z dnia [...] maja 2014 r. Departament Orzecznictwa, Legislacji i Skarg Biura Generalnego Inspektora Danych Osobowych, poinformował skarżącą, że Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych zwrócił się do ww. podmiotu o złożenie pisemnych wyjaśnień w tej sprawie. Z dalszej treści wskazanego pisma wynikało, iż o wynikach podjętych czynności wyjaśniających i merytorycznym rozstrzygnięciu sprawy zostanie poinformowana odrębnym pismem. Podkreśliła, iż organ w przedmiotowej sprawie nie podjął żadnych czynności zmierzających do załatwienia sprawy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę organ podał, że Do Biura Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w dniu [...] lutego 2014 r. wpłynęła drogą elektroniczną za pomocą platformy ePUAP skarga A. S., zam. ul. [...], [...] C. (zwanej dalej Skarżącą) dotyczącej przetwarzania jej danych osobowych przez Starostę Powiatu w C., w związku z opublikowaniem na stronie internetowej Biuletynu Informacji Publicznej Starostwa Powiatowego w C., z siedzibą w C. przy ul. [...], jej danych osobowych zamieszczonych w związku ze złożoną przez nią skargą do Ministra Zdrowia z dnia 18 stycznia 2014 r. w sprawie zastrzeżeń co do realizacji świadczeń w Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej w C. W dniu [...] lutego 2014 r. drogą elektroniczną za pomocą platformy ePUAP (godz. 8:34) Skarżąca, w ślad za złożoną skargą, przesłała do Biura Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych dokumenty na potwierdzenie okoliczności opisanych w skardze.

Skarżąca, w dniu [...] maja 2014 r. drogą elektroniczną za pomocą platformy ePUAP, przesłała do Biura Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych zażalenie – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa na podstawie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 zpóźn. zm.), zwanej dalej K.p.a.

Pismem z dnia [...] maja 2014 r. Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych (zwany dalej Generalnym Inspektorem) wystąpił do Starosty C. Starostwa Powiatowego w C. o złożenie wyjaśnień w sprawie. Jednocześnie Generalny Inspektor pismem z dnia [...] maja 2014 r. (znak: [...]), wysłanym za pomocą platformy ePUAP poinformował skarżącą o podjętych w sprawie działaniach.

W dniu [...] czerwca 2014 r. do Biura GIODO wpłynęły wyjaśnienia od Starosty C. w niniejszej sprawie. Poinformował on, że skarga A. S. skierowana do Ministra Zdrowia drogą elektroniczną w dniu [...] stycznia 2014 r., w której zawarte były jej dane osobowe, została zamieszczona w Biuletynie Starostwa w C. w dniu [...] lutego 2014 r. o godz. 14:40, natomiast usunięta z BIP została natychmiast po złożeniu przez skarżącą wniosku o usunięcie danych osobowych w dniu [...] lutego 2014 r. o godz. 9:08. Projekt uchwały bez załączonej skargi został ponownie zamieszczony o godz. 9:45. Jako dowód powyższego Starosta przesłał do Biura GIODO ww. uchwałę wraz z jej projektem oraz historią zmian ze strony BIP.

W dniu 27 lutego 2015 r. do Biura Generalnego Inspektora wpłynęła skarga A. S. na bezczynność organu.

Pismami z dnia [...] marca 2015 r. GIODO skierował do stron postępowania informację o zgromadzeniu materiału dowodowego wystarczającego do wydania decyzji administracyjnej w sprawie. Do Biura GIODO wpłynęły zwrotne potwierdzenia odbioru ww. korespondencji, przy czym od Starosty C. w dniu 16 marca 2015 r. (sygn. [...]), a od Skarżącej w dniu 19 marca 2015 r. (sygn. [...]).

Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych w dniu [...] marca 2015 r. wydał decyzję, w przedmiotowej sprawie, w której nakazał Staroście Powiatu w C. wyeliminowanie nieprawidłowości w procesie przetwarzania danych osobowych A. S., poprzez usunięcie ze strony internetowej Biuletynu Informacji Publicznej Starostwa Powiatowego w C. ([...]) jej danych osobowych w zakresie imienia i nazwiska, zawartych w projekcie uzasadnienia do uchwały Rady Powiatu, stanowiącego załącznik do uchwały Zarządu Powiatu nr [...] z dnia [...] lutego 2014 r. oraz w pozostałym zakresie umorzył postępowanie (sygn. [...]). W tym samym dniu, tj.[...] marca 2015 r. ww. decyzja GIODO została wysłana do stron postępowania, w tym do Skarżącej (sygn. [...]).

Wskazał, że sprawy kierowane do Biura Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych rozpatrywane są według kolejności ich wpływu. Zanim dojdzie do rozstrzygnięcia sprawy w drodze decyzji administracyjnej niezbędne jest zrealizowanie wskazanego w art. 77 § 1 K.p.a. obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Jak podkreślał wielokrotnie Naczelny Sąd Administracyjny, z art. 77 § 1 K.p.a. oraz wyrażonej w art. 7 K.p.a. zasady prawdy obiektywnej wynika, że ciężar dowodu spoczywa na organie administracji (por. wyrok NSA OZ w Lublinie z dnia 15 września 1992 r., SA/Lu 601/92; wyrok NSA OZ w Gdańsku z dnia 16 października 1998 r., I SA/Gd 92/98).

Wskazać zatem należy, że Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych w żadnym razie nie uchylał się od podjęcia czynności mających na celu rozstrzygnięcie przedstawionej przez Skarżącą sprawy. Wręcz przeciwnie – organ podjął działania służące wnikliwemu i rzetelnemu ustaleniu przedmiotu postępowania, okoliczności faktycznych sprawy oraz zebraniu materiału dowodowego, na podstawie której wydał merytoryczną decyzję administracyjną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem,

Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie.

Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji lub też innego aktu, lub też nie podjął stosownej czynności. Dotyczy to zarówno sytuacji, gdy decyzja lub postanowienie nie zostały podjęte w pierwszej instancji, jak i w przypadku, gdy pomimo wniesienia środków zaskarżenia, nie zostały one wydane w drugiej instancji.

Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt nie został podjęty, a czynność nie została dokonana, w szczególności czy bezczynność organu została spowodowana zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu, czy też wiąże się z jego przeświadczeniem, że określony akt w ogóle nie powinien zostać podjęty, a czynność dokonana, (zob. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexiNexis, Warszawa 2005, s. 86).

W myśl art. 35 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. "Kodeks postępowania administracyjnego" (j. t. Dz. U. z 2013 r., poz. 2670, dalej "k.p.a."), załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Natomiast zgodnie z przepisem art. 35 § 5 kpa do terminów określonych w przepisach poprzedzających nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu. Jednocześnie w przepisie art. 36 kpa ustawodawca określił obowiązki organu po upływie terminu załatwienia sprawy stanowiąc, że o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35, organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (§ 1). Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (§ 2).

W niniejszej sprawie bezsporne jest, że skarga A.S. została skierowana do organu w dniu [...] lutego 2014 r., natomiast decyzja została wydana w dniu [...] marca 2015 r . Mając na względzie treść art. 35 § 3 K.p.a. w ciągu miesiąca od [...] lutego 2014 r. Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych powinien rozpoznać powyższy wniosek, ewentualnie wykonać obowiązek wynikający z art. 36 K.p.a. w przypadku niezałatwienia sprawy w terminie.

Tymczasem organ, pomimo niewydania decyzji w ustawowym terminie, nie zawiadomił skarżącej o tym fakcie, nie podał przyczyn zwłoki, ani też nie wskazał nowego terminu załatwienia sprawy.

Dopiero po wniesieniu do Sądu, organ wydał z sprawie decyzję, a przyczyny przewlekłości w załatwieniu sprawy podał dopiero w odpowiedzi na skargę.

W ocenie Sądu takie działanie organu oznacza, że pozostawał on w zwłoce.

Zdaniem Sądu, Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych pozostawał w bezczynności w dacie wniesienia przez skarżącą skargi w niniejszej sprawie do Sądu. Bezczynność ta nie istniała jednak w dniu orzekania. Wystąpiła zatem przesłanka do umorzenia postępowania w części dotyczącej zobowiązania organu do rozpoznania przedmiotowego wniosku na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "Ppsa".

Jednocześnie w ocenie Sądu bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Argumentacja przedstawiona przez organ przemawia za taką oceną. Nie mogła ona jednak, jak wskazywał organ uzasadniać w ogóle braku stanu bezczynności w rozpoznawanej sprawie.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 Ppsa stwierdził, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, a na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 Ppsa umorzył postępowanie w pozostałym zakresie. O kosztach orzeczono w oparciu o art. 200 w zw. z art. 205 § 1 powołanej ustawy.