Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 692/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-10-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 1 i § 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Grażyna Nasierowska, , , po rozpoznaniu w dniu 25 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 12 września 2016 r. sygn. akt I SA/Op 205/16 odrzucające skargę w sprawie ze skargi W. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 7 marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 12 września 2016 r., sygn. akt I SA/Op 205/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę W. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 7 marca 2016 r., w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki.

Sąd pierwszej instancji wskazał, iż w związku z tym, że wniesiona przez skarżącego skarga nie została opłacona, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 maja 2016 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.

Na skutek tego zarządzenia skarżący wnioskiem nadanym przesyłką poleconą dnia 25 maja 2016 r. zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Postanowieniem referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu z dnia 15 lipca 2016 r. odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy, a w wyniku rozpoznania sprzeciwu skarżącego Sąd postanowienie to utrzymał w mocy postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2016 r.

Wskutek powyższego w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 sierpnia 2016 r. wezwano stronę do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 13 maja 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Zarządzenie to zostało stronie doręczone w dniu 24 sierpnia 2016 r., a zatem termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi upływał z dniem 31 sierpnia 2016 r.

Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie Sąd pierwszej instancji odwołując się do art. 214 § 1 i art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej p.p.s.a.) wskazał, iż w związku z nieuiszczeniem wpisu od skargi w ustawowym terminie, skarga podlegała odrzuceniu.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o ponowne przyznanie prawa pomocy oraz przedstawił przesłanki przemawiające za przyznaniem tego prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i § 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Natomiast według art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Oceniając zaskarżone postanowienie z perspektywy przytoczonych powyżej przepisów, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że odpowiada ono prawu. WSA zastosował w sposób prawidłowy normy proceduralne określone w art. 220 § 1 p.p.s.a. Skarżący został skutecznie wezwany przez Przewodniczącego Wydziału do uiszczenia należnego wpisu od skargi. Z uwagi na fakt, że we wskazanym w wezwaniu terminie opłata nie została uiszczona, WSA zobowiązany był – zgodnie z treścią przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a. – skargę odrzucić.

Ponadto należy wskazać, że w przedmiotowym zażaleniu skarżący nie zawarł żadnego argumentu, który wskazywałby na wadliwość skarżonego postanowienia.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.