Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 436/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2015-09-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 87 par. 2, art. 86 par. 1.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Przemysław Dumana po rozpoznaniu w dniu 28 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie podatku od nieruchomości za 2013 r. postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., skargę na postanowienie tego organu z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie podatku od nieruchomości za 2013 r.

Następnie, na mocy zarządzeń z dnia 30 kwietnia 2015 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł oraz do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie. Wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu wraz z pouczeniem, o skutkach ich niewykonania (tj. odrzuceniu skargi po bezskutecznym upływie siedmiodniowego terminu od dnia doręczenia) zostały skutecznie doręczone skarżącej osobiście dnia 18 maja 2015 r. (potwierdzenie odbioru). Zatem termin do uzupełnienia wyżej wymienionych braków upłynął odpowiednio dnia 25 maja 2015 r.

Skarżąca w przewidzianym siedmiodniowym terminie nadesłała do Sądu podpisaną skargę, tym samym uzupełniając brak formalny skargi, jednakże nie uiściła wymaganego wpisu od skargi.

Postanowieniem z dnia 6 lipca 2015 r. Sąd odrzucił zatem, wniesioną w niniejszej sprawie skargę z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego od skargi w terminie.

W dalszej kolejności w dniu 10 września 2015 r. skarżąca odebrała osobiście odpis orzeczenia o odrzuceniu skargi, który uprzednio został zwrócony do Sądu z uwagi na jego nieodebranie w terminie, pomimo dwukrotnego awizowania.

Następnie w dniu 16 września 2015 r., wpłynęło do Sądu pismo skarżącej (data nadania 15 wrzesień 2015 r.), w którym wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, jednocześnie uiszczając wymagany wpis.

W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała, iż nie otrzymała zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, jak również postanowienia o jej odrzuceniu, gdyż Sąd kierował adresowaną do niej korespondencję na adres: S. ul. [...], pomimo, że skarżąca nie zamieszkuje pod tym adresem, z kolei w pismach kierowanych do Sądu podawała adres na jaki należy doręczać jej korespondencję tj.: S. ul. [...] Oświadczyła nadto, iż pod adresem S. ul. [...] zamieszkują jej rodzice, a przesyłki sądowe nie są doręczane osobom trzecim, a tylko adresatowi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o przywrócenie terminu nie jest zasadny.

Zgodnie z art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu - w tym przypadku do uiszczenia wpisu od skargi. Strona musi zatem uwiarygodnić swą staranność, jak również fakt, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu była od niej niezależna. Należy stwierdzić, że skarżąca nie wykazała istnienia powyższej przesłanki przywrócenia terminu. Wskazuje ona bowiem, iż Sąd wysyłał kierowaną do niej korespondencję na niewłaściwy adres, dlatego też nie otrzymywała kierowanych do niej przesyłek. Tymczasem skarżąca - jak już zostało wyżej wskazane - w dniu 18 maja 2015 r. osobiście odebrała przesyłkę listowną zawierającą wezwanie Sądu do uzupełnienia barku formalnego skargi poprzez jej podpisanie oraz zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Powyższe bezsprzecznie wynika zarówno ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej wyżej wymienione wezwania Sądu, na którym widnieje podpis skarżącej oraz z faktu, iż skarżąca w przewidzianym terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, uzupełniła brak formalny skargi poprzez jej podpisanie. Z kolei nowy adres do doręczeń tj. S. [...], wskazany został przez skarżąca dopiero w piśmie, które wpłynęło do Sądu w dniu 28 maja 2015 r.

W związku z tymże faktem, na mocy zarządzenia z dnia 24 września 2015 r. odnotowano nowy adres skarżącej, a także z uwagi na to, iż odpis postanowienia z dnia 6 lipca 2015 r. o odrzuceniu wniesionej w niniejszej sprawie skargi, został wysłany na adres pierwotnie przez nią wskazany w skardze uznano, że skutek doręczania wskazanego orzeczenia nastąpił w dniu 10 września 2015 r. tj. w dniu kiedy skarżąca osobiście w siedzibie tut. Sądu odebrała jego odpis.

Powyższe ewidentnie wskazuje na winę skarżącej, która nie dochowując należytej staranności zaniechała wykonania wezwania Sądu do uiszczenia wpisu. Wskazana przez nią okoliczność stanowiąca próbę uprawdopodobnienia braku winy, nie może stanowić podstawy do przywrócenia terminu do dokonania uchybionej czynności.

Treść przepisu art. 86 § 1 powołanej wyżej ustawy wskazuje, że Sąd na wniosek strony postanowi przywrócenie terminu, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności bez swojej winy. Niezawinione uchybienie terminu ma miejsce wówczas, gdy nawet przy dołożeniu najwyższej staranności strona nie mogła w terminie dopełnić czynności procesowej. Zaznaczyć również należy, iż od stron postępowania sądowoadministracyjnego wymagane jest dochowanie należytej staranności w podejmowaniu czynności w trakcie procesu.

W tym stanie rzeczy uznać należy, że analizowana tu przesłanka, warunkująca dopuszczalność przywrócenia uchybionego terminu, nie została spełniona.

W związku z powyższym na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a, Sąd orzekł jak w sentencji.