Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 916/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-06-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony wyrok oraz decyzję organu administracji
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 lit. 1, art. 185 par. 1, art. 188
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 3 ust. 3, art. 12, art. 15
journal: Dz.U. 2007 nr 127 poz 880
law: Ustawa z 11 maja 2007 r. o tworzeniu i działaniu wielkopowierzchniowych obiektów handlowych
article: art. 2, art. 20, art. 22
journal: Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
law: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wiesław Kisiel (spr.) Sędziowie sędzia NSA Małgorzata Stahl sędzia NSA Jacek Hyla Protokolant Agnieszka Kuberska po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2009 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 21 lutego 2008 r. sygn. akt II SA/Go 792/07 w sprawie ze skargi D. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze z dnia [...] października 2007 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy 1. uchyla zaskarżony wyrok, 2. uchyla zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze z dnia [...] października 2007 r. nr [...], 3. odstępuje od zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim wyrokiem z dnia 21 lutego 2008 r., II SA/Go 792/07, uchylił zaskarżoną przez D. P. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze z dnia [...] października 2007 roku, nr [...] oraz wcześniejszą decyzję Burmistrza Krosna Odrzańskiego z dnia [...] sierpnia 2007 r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy. Wyrok ten został wydany w następującym stanie sprawy:

a) Burmistrz Krosna Odrzańskiego decyzją z dnia [...] sierpnia 2007 r., nr [...] na wniosek D. P. ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie dwóch pawilonów usługowo- handlowych (A i B) z drogami dojazdowymi, parkingami oraz infrastrukturą techniczną, na działkach oznaczonych geodezyjnie numerami [...],[...],[...],[...] i [...] przy ul. [...] w K. O.. Dla pawilonu "A" powierzchnię zabudowy ustalono na około 1.300 m2 i powierzchnię handlową - do 1.100 m2, natomiast dla pawilonu "B" - powierzchnię zabudowy ustalono na około 1.200 m2 i powierzchnię handlową - do 1.100 m2. Do decyzji załączono część tekstową - analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu oraz część graficzną.

b) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Zielonej Górze decyzją z dnia [...] października 2007 r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania spółki z ograniczoną odpowiedzialnością "[...]" z siedzibą w M., uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ l instancji.

Artykuł 12 ustawy z dnia 11 maja 2007r. o tworzeniu i działaniu wielkopowierzchniowych obiektów handlowych (Dz.U. z 2007, nr 127 poz.880, dalej powoływana jako "u.wielk.ob.handl.") z dniem 18 września 2007 r. zmienił art.10 ust.2 pkt 8 ustawy z dnia 27 marca 2007 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (dalej powoływana jako u.plan.zagos.prz."). Obszary rozmieszczenia obiektów handlowych o powierzchni sprzedaży powyżej 400 m2 można realizować tylko na podstawie obowiązującego planu miejscowego (art.15 ust.3 pkt 4 u.wielk.ob.handl.). Planowane obiekty przekraczają powierzchnię określoną powołanymi przepisami, a zatem nie jest dopuszczalne określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu w drodze decyzji o warunkach zabudowy.

2. Wyrokiem z dnia 21 lutego 2008 r., II SA/Go 792/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim na skutek skargi D. P., uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze z dnia [...] października 2007 roku, nr SKO-5152/149-L/07 oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Krosna Odrzańskiego z dnia [...] sierpnia 2007 r., nr [...].

W planie miejscowym określa się w zależności od potrzeb granice terenów pod budowę wielkopowierzchniowych obiektów handlowych o powierzchni sprzedaży powyżej 400 m2 (art.15 ust.3 pkt 4 w związku z art.10 ust.2 pkt 8 u.plan.zagos.prz.). Określone zostały obligatoryjne oraz fakultatywne elementy planu miejscowego. Lokalizacja obiektu wielkopowierzchniowego jest możliwa nie tylko na podstawie miejscowego planu. Ustawa o tworzeniu i działaniu wielkopowierzchniowych obiektów handlowych nie wprowadziła zmiany do powołanych przepisów ustawy, a jedynie zmieniła definicję wielkopowierzchniowego obiektu handlowego. Możliwość uzyskania decyzji o warunkach zabudowy dla takiego obiektu wynika wprost z art.3 ust.3 u.wielk.ob.handl.

Z analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu stanowiącej załącznik nr 1 do decyzji organu l instancji wynika, że jako obszar analizowany przyjęto 50 m wokół działki, której dotyczy wniosek. Z akt sprawy wynika, że wniosek dotyczy kilku działek; również w sentencji decyzji mowa jest o kilku działkach. Z załącznika nr 1 do decyzji nie wynikają przesłanki przyjęcia minimalnego obszaru analizowanego, natomiast zebrany materiał dowodowy daje podstawy do przyjęcia, iż granice obszaru analizowanego winny być określone w oparciu o szerokość frontu działek objętych wnioskiem. Jeżeli teren obszaru analizowanego został wyznaczony nieprawidłowo, to sporządzona analiza urbanistyczna i jej wyniki nie mogą być uznane za odpowiadające wymaganiom dla planowanej inwestycji.

W analizie nie umieszczono danych dotyczących szerokości poszczególnych działek, objętych realizacją inwestycji, nie uzasadniono z jakich powodów przyjęto minimalny obszar analizowany, a nadto która z działek stanowiła punkt odniesienia dla ustalenia granicy obszaru analizowanego.

3. W skardze kasacyjnej spółka "[...]" wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 21 lutego 2008 r. i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania, ewentualnie — rozpoznanie skargi przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie.

Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art.3 ust.3 u.wielk.ob.handl. oraz art.10 ust.2 pkt 8 i art.62 u.plan.zagos.prz.

Planowana inwestycja przekracza powierzchnię 400 m2 i dlatego niedopuszczalne jest wydanie decyzji o warunkach zabudowy, bowiem w tej sytuacji wymagany jest miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Jeżeli natomiast wniosek o ustalenie w drodze decyzji warunków zabudowy dotyczy obszaru, w odniesieniu do którego istnieje obowiązek sporządzenia planu miejscowego, postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy zawiesza się do czasu uchwalenia planu.

Ustawa o tworzeniu i działaniu wielkopowierzchniowych obiektów handlowych nie uchyliła w jakikolwiek sposób warunków zabudowy, które zostały uzyskane w poprzednio obowiązującym stanie prawnym, w związku z czym na ich podstawie proces budowlany może trwać nadal. Pod rządami ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie jest możliwe lokalizowanie obiektów handlowych o powierzchni sprzedaży powyżej 2.000 m2 na podstawie ogólnych ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego typu "obszar pod funkcje usługowe" czy nawet "obszar pod obiekty wielkoprzestrzenne." Lokalizowanie obiektów handlowych o powierzchni sprzedaży powyżej 2.000 m2 może się odbywać wyłącznie na podstawie ustaleń planu wyznaczających granice terenów pod budowę tego typu obiektów.

4. W odpowiedzi na skargę kasacyjną D. P. wniósł o jej oddalenie w całości.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

A. Skarga kasacyjna postawiła zaskarżonemu wyrokowi wyłącznie zarzuty naruszenia prawa materialnego, tj. art.3, art.12, art.15 u.wielk.ob.handl., art.10 ust.2 pkt 8, art.15 ust.3 pkt 4, art.62, art.65 u.plan.zagos.prz., art.33 ust.1 i 2 Prawa budowlanego.

Mając na uwadze związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego granicami skargi kasacyjnej (art.183 § 1 P.p.s.a. ) nie ma przeszkód dla rozpoznania skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim (art.188 P.p.s.a. ).

B. Wyrokiem z dnia 8 lipca 2008 r., K 46/07 (OTK-A 2008, nr 6, poz.104, Dz.U. 2008, nr 123, poz.803) Trybunał Konstytucyjny orzekł, że ustawa z dnia 11 maja 2007r. o tworzeniu i działaniu wielkopowierzchniowych obiektów handlowych jest niezgodna z art.2, art.20 i art.22 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Podstawą oceny zaskarżonej decyzji przez Sąd I. instancji były w szczególności przepisy ustawy o tworzeniu i działaniu wielkopowierzchniowych obiektów handlowych. Ustawę tę powołano również w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze z dnia [...] października 2007 r.

Oznacza to, że organ odwoławczy i Sąd I. instancji orzekał na podstawie ustawy sprzecznej z Konstytucją RP, co oznacza, że rozstrzygnięcia te muszą być usunięte z obrotu prawnego.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Zielonej Górze w Zielonej Górze ponownie rozpozna odwołanie wniesione przez [...] sp.z o.o. z siedzibą w M. według stanu prawnego z dnia ponownego załatwiania sprawy.

C. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art.185 § 1 w związku z art.188 oraz art.145 § 1 pkt 1 lit.a Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi — Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.