Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1363/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-09-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny za niewykonanie wyroku-art. 154 PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 154
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Anna Wesołowska Sędziowie: sędzia WSA Joanna Skiba (spr.) sędzia WSA Jolanta Dargas po rozpoznaniu w dniu 28 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi J. K., R. K. i M. K. na niewykonanie przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 września 2019 r., sygn. akt I SAB/Wa 330/19 1. wymierza Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 1.000 (tysiąc) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz J. K., R. K. i M. K. solidarnie kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. WSA/wyr.1a – sentencja wyroku (tryb uproszczony)


UZASADNIENIE

J. K., R. K. i M. K. pismem z [...] czerwca 2020 r. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 4 września 2019 r., sygn. akt I SAB/Wa 330/19.

W pkt 1 wskazanego orzeczenia Sąd zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku z dnia [...] stycznia 2001 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], ozn. hip. "[...]" rej. hip. [...], dz. [...], w terminie czterech miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z odpisem prawomocnego wyroku. Jednocześnie stwierdził, że Prezydent [...] dopuścił się bezczynności, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (pkt 2 wyroku).

W obecnie złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze skarżące wniosły o:

[pic] wymierzenie Prezydentowi [...] grzywny z tytułu niewykonania

wyroku,

- rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.

W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podniosła, że Prezydent [...] nie rozstrzygnął sprawy. Orzeczenie w sprawie powinno nastąpić do [...] marca 2020 r., lecz organ nie wydał decyzji, mimo wezwania do wykonania orzeczenia Sądu.

W odpowiedzi na skargę Prezydent wniósł o oddalenie skargi w całości. Wskazał, że w toku prowadzonego postępowania podjęto szereg czynności, zmierzających do zgromadzenia pełnego materiału dowodowego, niezbędnego do wydania prawidłowej decyzji merytorycznej, lecz z uwagi na konieczność wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całości materiału dowodowego nie było możliwe rozpatrzenie wniosku o przyznanie odszkodowania w terminie określonym w ad. 35 S 3 kpa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest uzasadniona, co skutkować musi wymierzeniem organowi grzywny.

Przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 S 1 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. z 2019 r., poz. 1325 ze zm.) - powoływanej dalej jako "p.p.s.a.". Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu

właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę

w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 4 września 2019 r., sygn. akt I SAB/Wa 330/19 w pkt 1 zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku z dnia [...] stycznia 2001 r.

o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], ozn. hip. "[...]" rej. hip. [...], dz. [...], w terminie czterech miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z odpisem prawomocnego wyroku. Jednocześnie, pkt 2 wyroku, stwierdził, że Prezydent [...] dopuścił się bezczynności, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Bezsporne w sprawie jest, że akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do organu [...] listopada 2019 r., co wynika z akt sądowych sprawy sygn. akt I SAB/Wa 330/19 (data prezentaty organu, [...]), jednak dotąd organ sprawy nie rozstrzygnął. Skoro zaś Prezydent, w terminie wyznaczonym wyrokiem Sądu z dnia 4 września 2019 r. sprawy nie załatwił, a wyrok ten zobowiązywał organ nie tylko do rozstrzygnięcia sprawy, ale i do dokonania tego w określonym w nim terminie, to w tym stanie rzeczy wniosek o wymierzenie Prezydentowi grzywny, jest niewątpliwie uzasadniony. Zważyć bowiem należy, że niewykonywanie wyroków sądów - niezależnie od tego czy są to wyroki sądów administracyjnych (jak w niniejszej sprawie), czy sądów powszechnych - w demokratycznym państwie prawnym nie może być tolerowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwiać sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja prowadzić musi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też do

samej władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez

organy, które same zobowiązane są do jego stosowania.

W przedstawionych okolicznościach sprawy, biorąc pod uwagę długość przekroczenia wyznaczonego przez Sąd terminu na załatwienie sprawy, Sąd ocenił, iż wystarczająco represyjną, jak też dyscyplinującą funkcję spełni grzywna w wysokości 1.000 złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny, określonej w art. 154 § 6

p.p.s.a.

Rozpoznając jednocześnie sprawę, stosownie do treści art. 154 § 2 p.p.s.a., Sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. O rażącym naruszeniu prawa

można mówić, gdy zwłoka w załatwieniu sprawy jest znaczna i jest efektem działań

(zaniechań) organów, które można zinterpretować jako unikanie podejmowania

rozstrzygnięcia, bądź lekceważenie praw stron domagających się czynności organu, które to czynności organ prowadzi w sposób nieefektywny, poprzez wykonywanie ich w dużym odstępie czasu, bądź wykonywanie czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 października 2013 r., sygn. akt I OSK 1181/13, dostępny na: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Sytuacja taka zaszła w przedmiotowej sprawie.

W ocenie Sądu bezczynność organu po wyroku nie ma charakteru rażącego naruszenia prawa. Za takim stanowiskiem Sądu przemawia okres prowadzonego postępowania po wydaniu niewykonanego wyroku oraz to, że po zwrocie akt sprawy, [...] kwietnia 2020 r. Prezydent podjął czynności w sprawie. Przy czym były one

nakierowane na jej załatwienie. Organ poinformował również stronę o przewidywanym terminie zakończenia postępowania, mimo że w Polsce ogłoszono stan epidemii, związanej z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS.

W ocenie Sądu powyższe okoliczności co prawda uzasadniają uznanie działania organu za naruszające prawo, lecz nie było to naruszenie kwalifikowane.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 sentencji wyroku. Na podstawie art. 154 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w punkcie 2 sentencji wyroku. O kosztach procesu zwartych w punkcie

3 sentencji wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.

Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na postawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a.

w zw. z art. 120 j ustawy.