Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1790/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2014-03-19 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Piotr Łukasik po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...] r. nr [...] w przedmiocie ulg płatniczych – umorzenie zaległości podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym postanawia zwolnić skarżącą od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Odpowiadając na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego do skargi w kwocie 500 zł, J. W. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach

z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych (patrz pismo z dnia 26 stycznia 2014 r.).

W dalszej kolejności, w odpowiedzi na wezwanie referendarza sadowego, wniosek ten został złożony na druku urzędowego formularza. W tych ramach skarżąca oświadczyła, że dochody jej rodziny nie wystarczają na zaspokojenie podstawowych potrzeb. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym (mieszkanie komunalne o pow. 54,95 m2) wraz z mężem i synem. Jedynym stałym dochodem rodziny jest kwota 962,40 zł brutto będąca wynagrodzeniem skarżącej z tytułu umowy zlecenia. J. W. zaakcentowała, że jej mąż jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Podniosła nadto, że rodzina korzysta z pomocy społecznej.

W oparciu o nadesłane następnie dokumenty źródłowe ustalono, co następuje. Uśrednione miesięczne wynagrodzenie skarżącej stanowi kwotę 739,03 zł netto. Jej rodzina korzysta z różnych form wsparcia ze strony Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w K., tj. zasiłków: celowego i okresowego oraz zasiłku rodzinnego i opiekuńczego. Rodzina skarżącej korzysta również ze szczególnej formy wsparcia jaką jest dodatek energetyczny. Czynsz najmu z tytułu zajmowanego mieszkania z zasobów komunalnych ustalono w wysokości 483,31 zł, przy czym do dnia 31 marca 2014 r. mąż skarżącej korzysta z dodatku mieszkaniowego w kwocie 331,61 zł oraz ryczałtu na zakup opału w kwocie 126,61 zł. Zaległość skarżącej z tytułu opłaty czynszowej wyniosła na dzień 30 września 2013 r. 8.621,29 zł. Do innych stałych kosztów związanych z utrzymaniem mieszkania należy zaliczyć: opłaty z tytułu zużycia energii elektrycznej (141,52 zł); należność za dostawę gazu (315,56 zł/3 miesiące); opłata za usługi telekomunikacyjne (205,44 zł). W świetle oświadczenia skarżącej, część z tych opłat ponoszona jest w dacie wymagalności należności przez jej znajomych, którym w późniejszym okresie oddaje pożyczane środki pieniężne.

Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:

Wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie.

Jego rozstrzygnięcie sprowadzało się do zbadania, czy spełniona została przesłanka wynikająca z treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej w skrócie: "P.p.s.a." Stosownie bowiem do jego brzmienia, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – obejmującym między innymi zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków (art. 245 § 3 cyt. ustawy) – uzależnione jest od wykazania przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W toku rozpoznania wniosku stwierdzono, że dochody pozostające do dyspozycji skarżącej nie pozwolą na partycypację w kosztach sądowych niniejszego postępowania. Ustalono bowiem, że bilans prowadzonego przez nią gospodarstwa jest ujemny, a brakujące środki pozyskiwane są w ramach wsparcia pomocy społecznej. Nie sposób przy tym przyjąć, że obowiązek poniesienia kosztów sądowych miałby być zaspokojony z uzyskiwanego przez skarżącą i jej rodzinę wsparcia budżetu państwa. W ocenie rozpoznającego wniosek, sądy powinny zabezpieczać prawidłową równowagę pomiędzy, z jednej strony interesem państwa w pobieraniu opłat z tytułu sądowej kontroli aktów administracyjnych, a z drugiej strony interesem skarżących w dochodzeniu swych roszczeń. Obciążenie zaś skarżącej kosztami niniejszego postępowania w sposób oczywisty naruszałoby jej interes w dochodzeniu swoich praw przed sądem, a jednocześnie skutkowałoby tym, że przyznane skarżącej świadczenia z pomocy społecznej byłoby fikcyjne.

W tym stanie rzeczy stwierdzono, że w przypadku skarżącej spełniona została przesłanka, o której mowa w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. i dlatego orzeczono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a.