Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 71/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2012-03-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Zatrudnienie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58, art. 128, art. 129 par. 2, art. 145 par. 1 pkt 5, art. 148
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Sędzia SO del. Iwona Tchórzewska, Protokolant Stażysta Aleksandra Frączkiewicz, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 20 marca 2012 r. sprawy ze skargi M. Ś. na postanowienie Wojewody L. z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji o uznaniu za osobę bezrobotną oraz o odmowie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] lipca 2010 r., nr [...], wydaną z upoważnienia Starosty C., M. Ś. uznany został z dniem [...] lipca 2010 r. za osobę bezrobotną. Organ jednocześnie odmówił skarżącemu przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] lipca 2010 r.

M. Ś. pismem z dnia [...] listopada 2011 r. odwołał się od powyższej decyzji w części dotyczącej odmowy przyznania mu zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] lipca 2010 r. oraz wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od tej decyzji. Uzasadniając wniosek skarżący wskazał na prawomocny wyrok Sądu Rejonowego w C. IV Wydział Pracy z dnia 21 lipca 2011 r., sygn. akt IV P 67/10, w którym zasądzono na jego rzecz odszkodowanie z tytułu niezgodnego z prawem rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia.

Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2011 r., nr [...], wydanym z upoważnienia Wojewody L., organ drugiej instancji stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] lipca 2010 r.

Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2011 r., nr [...], organ drugiej instancji odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] lipca 2010 r. o uznaniu za osobę bezrobotną z dniem [...] lipca 2010 r. i o odmowie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych z dniem [...] lipca 2010 r.

W uzasadnieniach organ wskazał, że decyzja z [...] lipca 2010 r. została doręczona w dniu [...] lipca 2010 r. do rąk dorosłego domownika M. Ł. - ciotki skarżącego. Termin do wniesienia odwołania upłynął [...] sierpnia 2010 r. Odwołanie zostało wniesione [...] listopada 2011 r., a zatem ponad rok po terminie. W ocenie organu, brak winy nie może być uzasadniany faktem toczenia się postępowania przed "sądem pracy".

M. Ś. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na postanowienie z dnia [...] grudnia 2011 r. dotyczące odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] lipca 2010 r. Skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz decyzji organu pierwszej instancji i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania art. 7, art. 9, art. 77 §1 oraz art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., mające istotny wpływ na wynik sprawy poprzez odmowę przywrócenia terminu. Skarżący w uzasadnieniu skargi wskazał, iż organy zamiast badać istotę sprawy zajęły się głównie ustalaniem przesłanek warunkujących przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Nie uwzględniona została zdaniem skarżącego sytuacja prawna powstała po uprawomocnieniu się wyroku "sądu pracy", w którym zasądzono mu odszkodowanie potwierdzając tym samym bezprawność sposobu rozwiązania umowy o pracę, a co zdaniem odwołującego się powinno mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie organów administracyjnych w niniejszej sprawie.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda L. wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny Lublinie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie podnieść należy, że kwestią bezsporną w sprawie jest fakt, że decyzja z dnia [...] lipca 2010 r. doręczona została w dniu [...] lipca 2010 r., a więc 14 dniowy termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu [...] sierpnia 2010 r. Sporne natomiast jest to, czy organ słusznie odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania czy też ww. termin powinien zostać skarżącemu przywrócony.

W niniejszej sprawie podstawę prawną wydanego postanowienia stanowią przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

Analizując przedmiotową sprawę wskazać należy, iż postępowanie odwoławcze uruchamiane jest czynnością procesową strony, jaką jest wniesienie odwołania. Warunkiem skuteczności jego wniesienia jest jednak spełnienie określonych prawem wymagań co do formy, treści, terminu i trybu. Kodeks postępowania administracyjnego w art. 128 k.p.a. wskazuje, że odwołanie nie wymaga szczególnej formy ani szczegółowego uzasadnienia. Wystarczy, jeżeli z odwołania wynika, że strona jest niezadowolona z decyzji. Niemniej jednak warunkiem skuteczności wniesienia odwołania jest zachowanie ustawowego terminu. Zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie należy wnieść w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, przy czym przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym doręczono decyzję (art. 57 § 1 k.p.a.). Prekluzyjny termin do wniesienia odwołania dotyczy osób, którym decyzja została doręczona.

Zasady przywracania uchybionego terminu w postępowaniu administracyjnym regulują przepisy art. 58 - 60 k.p.a.. Wynika z nich, że w razie uchybienia terminowi należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy.

Zgodnie z art. 58 k.p.a., organ przywraca termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli ten uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy (§ 1). Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (§ 2). Zatem organ administracji publicznej obowiązany jest przywrócić termin, gdy zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki:

1) zostanie uprawdopodobniony brak winy w uchybieniu terminu;

2) zainteresowany złoży wniosek o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu;

3) zainteresowany dopełni czynności, dla której określony był termin jednocześnie ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu.

Należy zauważyć, że instytucja przywrócenia terminu unormowana

w art. 58 k.p.a. stwarza możliwość skutecznego dokonania czynności procesowej przez stronę w sytuacji, gdy upłynął już termin do jej podjęcia. Organ administracji publicznej, zgodnie z cytowanym wyżej przepisem, jest obowiązany przywrócić termin, gdy zostaną spełnione łącznie wyżej wymienione przesłanki.

Sąd podziela stanowisko organu, że skarżący nie uprawdopodobnił braku swojej winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Z akt sprawy wynika, że decyzja z dnia [...] lipca 2010 r. została doręczona na domowy adres skarżącego [...] lipca 2010 r. Decyzja została doręczona w trybie art. 43 k.p.a. do rąk dorosłego domownika – M. Ł. – ciotki skarżącego (dowód doręczenia – k.23 akt administracyjnych). Doręczona decyzja zawierała właściwe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia od niej odwołania. Termin do wniesienia odwołania upływał w dniu [...] sierpnia 2010 r. W związku z powyższym, odwołanie z dnia [...] listopada 2011 r. jako złożone po terminie nie mogło odnieść skutku.

Skarżący jako przyczynę uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] lipca 2010 r. podał postępowanie sądowe toczące się przed Sądem Rejonowym w C. IV Wydział Pracy, zakończone prawomocnym wyrokiem z dnia 21 lipca 2011 r., sygn. akt IV P 67/10, w którym zasądzono na jego rzecz odszkodowanie z tytułu niezgodnego z prawem rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, iż o braku winy zainteresowanego podmiotu w zachowaniu terminu można mówić jedynie wówczas, gdy zainteresowany podmiot działał z najwyższą starannością, jednakże dopełnienie czynności stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody, niezależnej od osoby zainteresowanej (por. wyrok NSA z dnia 12 lutego 2008 r., sygn. akt II FSK 1704/06; wyrok NSA z dnia 30 listopada 2006 r., sygn. akt II OSK 1397/05). Dopuszczenie się przez osobę zainteresowaną nawet najmniejszego niedbalstwa wyklucza możliwość przywrócenia terminu (por. postanowienie NSA z dnia 4 października 2000 r., I SA/Gd 560/00). Zatem przeszkodą usprawiedliwiającą uchybienie terminowi może być tylko okoliczność uniemożliwiająca, a nie tylko utrudniająca dokonanie czynności procesowej w terminie.

Przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W związku z tym z pewnością należy przyjąć, iż do okoliczności uzasadniających przyjęcie braku winy w niedopełnieniu czynności procesowej w terminie należą nagła i obłożna choroba zainteresowanego czy też dotyczące strony postępowania nadzwyczajne zjawiska wywołane działaniem sił przyrody eliminujące nie tylko możliwość złożenia przez nią pisma procesowego w terminie, ale wykluczające w ogóle normalne działanie. Taka sytuacja nie zaistniała w przedmiotowej sprawie. Skarżący nie wskazał żadnych okoliczności, które w sposób obiektywny uzasadniałyby przywrócenie terminu. Tym samym nie można przywrócić terminu, którego uchybienie nastąpiło na skutek świadomego działania strony, a za takie należy uznać zachowanie skarżącego polegające na wstrzymaniu się z wniesieniem odwołania od decyzji z [...] lipca 2010 r. do czasu zakończenia postępowania sądowego toczącego się przed Sądem Rejonowym w C. w sprawie o sygn. IV P 67/10.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. stwierdzić należy, że nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję.

Stosownie do art. 148 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się

o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.

Wbrew zarzutom skarżącego, z treści pisma z dnia [...] listopada 2011 r., zawierającego odwołanie od decyzji z dnia [...] lipca 2010 r. oraz wniosek

o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od tej decyzji, nie wynika, że wnosi o wznowienie postępowania. Treść pisma jest jasna i nie budzi żadnych wątpliwości. Skierowanie pisma do organu drugiej instancji, tj. Wojewody L., za pośrednictwem organu pierwszej instancji, tj. Starosty C., wskazuje na zastosowanie trybu odwoławczego, zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji z dnia [...] lipca 2010 r.

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, iż zasadnie Wojewoda L. odmówił skarżącemu przywrócenia terminu, ponieważ strona w swym wniosku o przywrócenie terminu nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania od decyzji wydanej z upoważnienia Starosty C. z dnia [...] lipca 2010 r.

Z powyższych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji.