Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 587/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2016-08-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 100  ust. 1 pkt 2 , art 100 ust.4
journal: Dz.U. 2009 nr 3 poz 11
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Kowalewska, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Wojciechowska, Sędzia WSA Elżbieta Woźniak (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Beata Radomska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 3 sierpnia 2016 r. sprawy ze skargi Z. L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 6 maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Celnej w [...] decyzją z dnia 6 maja 2016 r. nr [...]utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego

w [...] z dnia 22 marca 2016 r. nr [...] określającą [...] – dalej jako: "skarżący" zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym w wysokości [...] zł z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki [...] o nr nadwozia [....], rok produkcji 2006, o pojemności silnika 2.400 cm3.

Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym:

W dniu 9 lutego 2011 r. skarżący złożył w Starostwie Powiatowym w [...] wniosek o rejestrację jako samochodu ciężarowego ww. pojazdu, dołączając do wniosku m.in.: rachunek nr [...] z dnia 17 stycznia 2011 r., [...] kartę pojazdu [....], [....] dowód rejestracyjny nr [...], zaświadczenie

o przeprowadzonym badaniu technicznym nr [....] z dnia 24 stycznia

2011 r. oraz zaświadczenie VAT-25 wydane przez Naczelnika Urzędu Skarbowego

w [....], potwierdzające brak obowiązku uiszczenia podatku od towarów i usług

z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia środka transportu tj przedmiotowego pojazdu marki [....]. Po rozpatrzeniu wniosku pojazd został w dniu 9 lutego 2011 r. zarejestrowany w Starostwie Powiatowym w [....] i otrzymał nr rejestracyjny [....]. Z karty informacyjnej pojazdu nr [....] wynikało, że został on zarejestrowany jako samochód ciężarowy z dwoma miejscami do siedzenia.

W dniu 22.07.2014 r. [....] zwrócił się do Starosty [...] o zmianę rodzaju pojazdu z ciężarowego na osobowy, do wniosku załączył zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym nr [...] z dnia 22.07.2014 r. wraz z dokumentem "opis zmian dokonanych w pojeździe", fakturę VAT nr [....] z 22.07.2014 r. z tytułu przebudowy samochodu [...] oraz fakturę

nr [....] z dnia 22.07.2014 r. z tytułu przeprowadzonego badania technicznego samochodu. W opisie zmian dokonanych w pojeździe uprawniony diagnosta wskazał, że: "w obecnym stanie pojazd posiada siedem miejsc siedzących wraz z fabrycznymi pasami bezpieczeństwa montowanymi w fabrycznych punktach kotwiczenia, w wyniku przebudowy nastąpiła zmiana rodzaju pojazdu z ciężarowego na osobowy wraz ze zmianą miejsc z dwóch na siedem".

Organ pierwszej instancji pismem nr [....] z dnia

8 listopada 2013 r. zwrócił się do [....] o udzielenie informacji na temat przedmiotowego pojazdu. Spółka poinformowała, że pojazd został wyprodukowany jako samochód osobowy i firma nie ma dostępu do ewentualnego lokalnego, drugiego etapu homologacji.

Organ pierwszej instancji ustalił, że w niniejszej sprawie miało miejsce nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego (zasadniczo przeznaczonego do przewozu osób) niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju, ponadto po przywozie samochodu do kraju nie została złożona deklaracja uproszczona AKC-U i nie został zapłacony podatek akcyzowy z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia pojazdu oraz jego pierwszej sprzedaży.

Organ pierwszej instancji w toku prowadzonego postępowania podatkowego wezwał [...] do złożenia deklaracji uproszczonej AKC-u dla podatku akcyzowego lub wskazania przyczyn jej niezłożenia, w odpowiedzi na ponowne wezwanie organu [...] wyjaśnił, że kupił samochód ciężarowy, który został następnie sprowadzony do Polski i załączył kopie [...] dokumentów rejestracyjnych, wraz z tłumaczeniem, zaświadczenie VAT-25, rachunek zakupu pojazdu z dnia 17.01.2011 r. oraz zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym nr [...] z dnia 22.07.2014 r. wraz z dokumentem "opis zmian dokonanych w pojeździe", fakturę VAT nr [...] z 22.07.2014 r. z tytułu przebudowy samochodu [....] i fakturę nr [....] z dnia 22.07.2014 r. z tytułu przeprowadzonego badania technicznego samochodu.

Organ pierwszej instancji przyjął za datę wewnątrzwspólnotowego nabycia pojazdu dzień 17 stycznia 2011 r., tj. datę wskazaną przez stronę.

Po przeprowadzeniu postępowania podatkowego organ pierwszej instancji decyzją z dnia 22 marca 2016 r. nr [...] określił zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym w kwocie [...] zł z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki [...] o nr nadwozia [....], rok, rok produkcji 2006, o pojemności silnika 2.400 cm3.

Pismem z dnia 22 marca 2016 r. skarżący złożył odwołanie, w którym wskazał, że zakupił w [...] samochód zrejestrowany jako ciężarowy, dwuosobowy, który

w trakcie badania technicznego w kraju także został uznany jako ciężarowy i tak zarejestrowany, dopiero po trzech latach po dokonaniu przebudowy samochód został zarejestrowany jako osobowy.

Skarżący zarzucił organowi pierwszej instancji wydanie decyzji z pominięciem dokumentów z których wynikał ciężarowy charakter pojazdu. Ponadto skarżący zarzucił organowi błędną interpretację art. 100 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym i wskazał,

że Noty Wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej, na które organ się powołał nie są źródłem prawa.

W wyniku rozpatrzenia odwołania organ odwoławczy wskazaną na wstępie decyzją z dnia 6 maja 2016 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji

z dnia 22 marca 2016 r.

W uzasadnieniu wskazał, że w niniejszej sprawie zastosowanie znajduje ustawa o podatku akcyzowym. Powołując treść odpowiednich przepisów tej ustawy organ odwoławczy wskazał, kiedy powstaje obowiązek podatkowy w akcyzie od samochodów, kto jest podatnikiem akcyzy oraz, co stanowi podstawę opodatkowania. Opisując stan faktyczny sprawy organ odwoławczy podkreślił, iż kwestią sporną w sprawie jest ocena, czy pojazd stanowiący przedmiot wewnątrzwspólnotowego nabycia spełnia definicję samochodu osobowego zawartą w art. 100 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowymi powinien zostać zaklasyfikowany do pozycji CN 8703.

Powołując się na brzmienie przepisu art. 3 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, organ odwoławczy uznał za prawidłowe ustalenia organu pierwszej instancji. Ponadto przyjął, że w stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy zastosowanie znajduje Nomenklatura Scalona stanowiąca załącznik do rozporządzenia Komisji (WE)

nr 948/2009 z dnia 30 września 2009 r., zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz

w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L Nr 287 z 31 października 2009 r.

ze zm.). Ponadto organ powołał się na komentarz zawarty w notach wyjaśniających HS do pozycji CN 8703, w którym podane zostały cech "samochodu osobowo-towarowego".

Zdaniem organu odwoławczego decydujące w niniejszej sprawie jest określenie zasadniczego przeznaczenia pojazdu w oparciu o determinujące je cechy, wymienione w notach wyjaśniających do HS. Uwzględniając powołane zapisy organ odwoławczy uznał, że nabyty przez skarżącego samochód marki [...] jest samochodem zasadniczo przeznaczonym do przewozu osób. Wniosek taki organ wywiódł przede wszystkim z faktu, że pojazd został wyprodukowany jako osobowy, następnie wprawdzie był zarejestrowany jako ciężarowy, jednak zmiana rodzaju pojazdu

z ciężarowego na osobowy poza zwiększeniem ilości miejsc siedzących z dwóch do siedmiu nie skutkowała zmiany pozostałych parametrów technicznych pojazdu, a koszt tej przebudowy wyniósł niespełna [...] zł.

Dodatkowo organ podkreślił, że za pojazd ciężarowy można uznać tytko taki pojazd, którego towarowe przeznaczenie nie może być zmienione na osobowe na skutek dopuszczalnych zmian konstrukcyjnych, gdyż pojazdy te nie posiadają możliwości zamontowania dodatkowego wyposażenia, ich surowe wnętrze wskazuje na jedyne niepodlegające zmianie towarowe przeznaczenie, zatem możliwość zamontowania siedzeń i pasów bezpieczeństwa jednoznacznie wskazuje, że pojazd nie może być uznany za ciężarowy.

Organ wskazał także, że nie ma znaczenia dla klasyfikacji na potrzeby opodatkowania podatkiem akcyzowym, fakt że pojazd na dzień nabycia wewnątrzwspólnotowego zarejestrowany był jako ciężarowy. Stanął bowiem na stanowisku, że przepisy ustawy prawo o ruchu drogowym i wydane na jej podstawie akty wykonawcze mają inne przeznaczenie i służą do innych celów. Ponadto regulacje te nie mają nawet pomocniczego zastosowania przy ustalaniu wysokości zobowiązań podatkowych w podatku akcyzowym.

Organ wskazał także, że wbrew zarzutom odwołującego się dokumenty w postaci zaświadczenia VAT-25, dokumentów pojazdu, rachunku sprzedaży, badania technicznego, opisu zmian w pojeździe oraz faktury VAT zostały włączone do akt postępowania i organ uwzględnił informacje z nich wynikające.

Organ odwoławczy zaakceptował przyjętą przez organ pierwszej instancji do dalszej analizy wartość pojazdu określoną na postawie rachunku z dnia 17.01.2011 r. na kwotę [....] EUR. W konsekwencji ustalona cena pomniejszona o kwotę akcyzy

(w stawce 18,6%) pozwoliła na prawidłowe ustalenie kwoty podatku akcyzowego

(po zaokrągleniu do pełnych złotych) w wysokości [....] zł.

Podsumowując organ odwoławczy wskazał, że obowiązek podatkowy powstał

w dniu 17 stycznia 2011 r., natomiast przedmiotowy pojazd został zarejestrowany na terytorium kraju w dniu 9 lutego 2011 r., zatem w tym dniu upłynął termin zapłaty podatku akcyzowego. Organ odwoławczy podkreślił, że skarżący nie wpłacił w terminie należnego podatku akcyzowego, zatem zaległość podatkowa powinna zostać powiększona o należne odsetki obliczone w oparciu o przepisy Ordynacji podatkowej.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] skarżący, zarzucił:

1. sprzeczność przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym

z przepisami Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dziennik Urzędowy UE C115/47) a mianowicie z fundamentalną zasadą w nim wyrażoną tj. z zasadą swobody przepływu towarów i usług między państwami członkowskimi (art.26 i nast. TFUE);

2. naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie

art. 100 ust. 1 pkt 2, ust. 4, ust. 6 art. 101 2 pkt 1 i nast. ustawy o podatku akcyzowym polegające na zastosowaniu wskazanych przepisów do przedmiotowej sytuacji, w której do czynienia mamy z autem ciężarowym a nie osobowym i to mimo wyraźnego wskazania na ten fakt przez takie dowody jak orzeczenie uprawnionego diagnosty, kartę pojazdu czy kartę informacyjną auta;

3. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, polegające na zebraniu, rozpatrzeniu oraz dokonaniu przez ten organ oceny materiału dowodowego wbrew regułom wynikającym z art. 7, 77 § 1 oraz art. 80 ustawy z dnia 14.06.1960r. Kodeks postępowania administracyjnego,

w szczególności poprzez:

- ustalenie zasadniczego przeznaczenia auta na dzień wydania decyzji zamiast na moment powstania obowiązku akcyzowego, tj. na dzień zakupu auta

i sprowadzenia go do Polski,

- brak dokonania oględzin pojazdu,

w efekcie czego organ błędnie ustalił stan faktyczny a następnie z takiego stany wyciągnął błędny wniosek, iż nałożenie na skarżącego obowiązku akcyzowego było zasadne.

Wskazując na powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o uchylenie poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego

w [...] i o zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w [...] podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] z w a ż y ł, co następuje:

Skarga okazała się niezasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014, poz. 1647 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej (...). Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2). Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej zwaną: "p.p.s.a." uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.

Ponadto, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57 a, oznacza to, iż sąd zobowiązany jest dokonać oceny legalności zaskarżonej decyzji niezależnie od zarzutów podniesionych w skardze.

Po dokonanej kontroli legalności zaskarżonej decyzji sąd uznał, że skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Istotą sporu w rozpoznawanej sprawie jest prawidłowość ustalenia podstawy opodatkowania i w konsekwencji określenia kwoty zobowiązania w podatku akcyzowym w związku z wewnątrzwspólnotowym nabyciem samochodu osobowego marki [...] o nr nadwozia [...], rok produkcji 2006, o pojemności silnika 2.400 cm3.

Wskazać należy, że materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r., Nr 3 poz. 11 ze zm.) – dalej zwana: "u.p.a.".

W myśl art. 2 pkt 9 u.p.a., użyte w ustawie określenie "nabycie wewnątrzwspólnotowe" oznacza "przemieszczenie wyrobów akcyzowych lub samochodów osobowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju."

Zgodnie z art. 3 ust. 1 u.p.a.: "Do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87

z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, ze zm.)."

Stosownie do art. 100 ust. 1 pkt 2 u.p.a.: "W przypadku samochodu osobowego przedmiotem opodatkowania akcyzą jest nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami

o ruchu drogowym;"

Zgodnie z art. 100 ust. 4 u.p.a.: "Samochody osobowe są to pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem skuterów śnieżnych o kodzie CN 8703 10 11, pojazdów typu meleks o kodzie CN 8703 10 18 oraz pojazdów typu quad o kodzie CN 8703 10 18."

W myśl art. 101 ust. 2 u.p.a. obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym powstaje z dniem:

1) przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju - jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło przed przemieszczeniem samochodu na terytorium kraju;

2) nabycia prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel - jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło po przemieszczeniu samochodu osobowego na terytorium kraju;

3) złożenia wniosku o rejestrację samochodu osobowego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym - jeżeli podmiot występujący z wnioskiem

o rejestrację na terytorium kraju nabytego wewnątrzwspólnotowo samochodu osobowego nie jest jego właścicielem.

Natomiast zgodnie z art. 101 ust. 5: "Jeżeli nie można określić dnia, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu danej czynności podlegającej opodatkowaniu,

o której mowa w art. 100 ust. 1 lub ust. 2, za datę jego powstania uznaje się dzień,

w którym uprawniony organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej stwierdził dokonanie czynności podlegającej opodatkowaniu.

Zgodnie z art. 102 ust. 1 u.p.a., podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności, o których mowa w art. 100 ust. 1 lub 2.

Stosownie zaś do art. 104 ust. 1 pkt 2 u.p.a., podstawą opodatkowania

w przypadku samochodu osobowego jest "kwota, jaką podatnik jest obowiązany zapłacić za samochód osobowy - w przypadku jego nabycia wewnątrz- wspólnotowego, (...)", a w myśl art. 105 pkt 2, stawka akcyzy dla samochodów osobowych o pojemności silnika powyżej [...] centymetrów sześciennych wynosi 18,6% podstawy opodatkowania.

Uwzględniając powyższe należy wskazać, że opodatkowanie akcyzą z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego dotyczy więc samochodu osobowego niezarejestrowanego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, przy czym o uznaniu danego pojazdu za samochód osobowy w rozumieniu u.p.a. decyduje jego klasyfikacja taryfowa do pozycji CN 8703 i jego zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób. W tym zakresie nie ma więc prawnego znaczenia sposób oznaczenia rodzaju pojazdu dla celów jego rejestracji, zarówno za granicą, jak i w kraju – dokonywany na podstawie innych przepisów.

Z opisów pozycji CN 8703 i 8704 wynika, że zasadniczym kryterium klasyfikacyjnym pojazdów samochodowych (dla potrzeb podatku akcyzowego) jest ich przeznaczenie, które - zgodnie z wyrokiem Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości

z dnia 6 grudnia 2007 r. w sprawie C-486/06 - winno być oceniane na podstawie ogólnego wyglądu i ogółu cech pojazdów. Podobne poglądy prezentowane są

w krajowym orzecznictwie (por. wyrok NSA z 10 maja 2012 r., sygn. akt I FSK 370/12).

Sąd podziela utrwalony w orzecznictwie pogląd, zgodnie z którym o wyborze właściwej pozycji kodu CN decyduje główna funkcja pojazdu wynikająca z jego budowy i wyposażenia. Nie decyduje, więc przeznaczenie w sensie sposobu wykorzystania pojazdu przez nabywcę, lecz przeznaczenie przewidziane przez producenta. Pomocnicze znaczenie w zakresie ustalenia zasadniczego przeznaczenia towaru mają wyjaśnienia do Taryfy celnej, które posługują się oznaczeniem kodu CN i w sposób opisowy wskazują kryteria i cechy pozwalające dokonać rozróżnienia towarów, celem ich prawidłowego zakwalifikowania do kodu CN. Klasyfikacja pojazdów do pozycji CN 8703 oraz CN 8704 zależy zatem od pewnych cech, które wskazują na to, że pojazdy te są odpowiednio:

– przeznaczone raczej do przewozu osób, niż do transportu towarów (pozycja 8703) lub

– przeznaczone głównie do transportu towarów a nie do transportu osób (pozycja 8704).

Definicja kodu CN 8703 nie posługuje się zwrotem "samochody osobowe" lecz obejmuje szerszy zakres pojazdów, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi

i nie wyklucza przewozu tymi pojazdami towarów. Natomiast pojazdy objęte kodem

CN 8704 służą zasadniczo do przewozu towarów.

Uwzględniając prawidłowo ustalony przez organy podatkowe stan faktyczny sprawy, wskazać należy, że informacji udzielonej przez [...] wynika, iż przedmiotowy pojazd wyprodukowany został fabrycznie wyprodukowany, jako samochód osobowy, firma jednak nie miała dostępu do ewentualnego lokalnego drugiego etapu homologacji. Następnie pojazd ten został zarejestrowany jako ciężarowy. Zakres czynności jakie należało dokonać w pojeździe celem zamiany jego przeznaczenia z powrotem na osobowy wynika z treści faktury [...] z dnia 22.07.2014 r., z której wynika, że "przebudowa" przedmiotowego samochodu kosztowała [...] zł netto oraz z dokumentu "opis zmian dokonanych w pojeździe" z dnia 22.07.2014 r., gdzie jednoznacznie wskazano, że: "w obecnym stanie pojazd posiada siedem miejsc siedzących wraz z fabrycznymi pasami bezpieczeństwa montowanymi w fabrycznych punktach kotwiczenia, w wyniku przebudowy nastąpiła zmiana rodzaju pojazdu z ciężarowego na osobowy wraz ze zmianą ilości miejsc z dwóch na siedem". Zatem jedynymi zmianami, jakie dokonano w pojeździe było zamontowanie miejsc siedzących wraz pasami bezpieczeństwa w fabrycznych punktach kotwiczenia. Zakres tych zmian świadczy o tym, że w celu uprzedniej zmiany przeznaczenia samochodu dokonano jedynie demontażu miejsc siedzących i pasów bezpieczeństwa.

Zasadnie więc organ odwoławczy zauważył, że przy ustalaniu przeznaczenia spornego pojazdu, jako przystosowanego do przewozu osób, czy towarów należy kierować się pewnymi obiektywnymi, a przy tym dającymi się łatwo stwierdzić, kryteriami klasyfikacyjnymi jak: obecność wmontowanych fabrycznie siedzeń wraz

z pasami bezpieczeństwa lub sama obecność punktów do ich zamocowania. Nie może być uznane za decydujące dla ustalenia przeznaczenia pojazdu wymontowanie foteli wraz z pasami bezpieczeństwa.

Faktem jest, że organ podatkowy nie przeprowadził oględzin przedmiotowego pojazdu, jednak w ocenie sądu brak przeprowadzenia tego dowodu nie uniemożliwił organowi dokonania oceny przeznaczenia pojazdu na chwilę wewnątrzwspólnotowego nabycia. Stan pojazdu w chwili jego sprowadzenia do Polski wynikał jednoznacznie

z dokumentów, także przedłożonych przez stronę. Przede wszystkim jednak tak jak wskazano powyżej zmiany jakie w pojeździe tym zostały dokonane (wymontowanie miejsc siedzących) nie były żadnymi zmianami konstrukcyjnymi, które mogłyby doprowadzić do rzeczywistej zmiany przeznaczenia pojazdu na pojazd zasadniczo przeznaczony do przewozu towarów. Wbrew zatem twierdzeniom zawartym w skardze organ ustalił przeznaczenie pojazdu nie na dzień wydania decyzji, a na dzień wspólnotowego nabycia.

Ponadto wskazać należy, że od wspólnotowego nabycia przedmiotowego pojazdu nastąpił upływ czasu, w chwili obecnej samochód jest zarejestrowany jako samochód osobowy, z zakresu zmian jakie zostały w nim dokonane jednoznacznie wynika, że także i w okresie kiedy zarejestrowany był jako ciężarowy, pojazd ten w istocie był zasadniczo przeznaczony do przewozu osób, w takiej sytuacji przeprowadzanie dowodu z oględzin pojazdu zwłaszcza bez wniosku strony sprowadzałoby się do przeprowadzania dowodu na okoliczność już stwierdzoną. Stosownie do treści art. 188 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 ze zm., dalej "O.p.") żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu są okoliczności mające znaczenie dla sprawy, chyba, że okoliczności te stwierdzone są wystarczająco innym dowodem. Zatem nawet w sytuacji, gdy strona złoży wniosek o przeprowadzenie określonego dowodu organ nie ma obowiązku go przeprowadzać, jeżeli uzna, że okoliczność, na którą dowód ten ma być przeprowadzony została stwierdzona wystarczająco innym dowodem. Tym bardziej organ nie ma obowiązku w takiej sytuacji przeprowadzać dowodu z urzędu. Ponadto zgodnie z treścią art. 198 O.p. organ podatkowy może w razie potrzeby przeprowadzić oględziny. O ile organ zasadnie uzna, że w konkretnej sprawie nie występuje taka potrzeba, a tak właśnie jest w rozpoznawanej sprawie, skoro określenie przeznaczenia pojazdu jako zasadniczo przeznaczonego do przewozu osób było możliwe na podstawie dotychczas zgromadzonego materiału dowodowego, to organ nie miał obowiązku korzystania z przewidzianej w art. 198 O.p. kompetencji do przeprowadzenia oględzin.

Prawidłowo zatem w zaskarżonej decyzji stwierdzono, że przedmiotowy samochód posiada cechy konstrukcyjne pojazdu decydujące o jego zasadniczym przeznaczeniu do przewozu osób wymienione w pkt. a-e not wyjaśniających HS do pozycji CN 8703.

Pojazd ten spełnia podstawowe warunki zaliczenia go do grupy pojazdów osobowych. Oznacza to zarazem, że przedmiotowy pojazd mimo rejestracji

w Niemczech i w Polsce, jako pojazd ciężarowy (na podstawie przepisów ustawy prawo o ruchu drogowym i innych aktów wykonawczych do tej ustawy) nie utracił nigdy zasadniczych cech pojazdu osobowego. Dodatkowo, zauważyć też należy, że ustawa o podatku akcyzowym zawiera legalną definicję samochodu osobowego podlegającego opodatkowaniu akcyzą. Nie ma więc znaczenia określenie rodzaju pojazdu dokonane w oparciu o przepisy ustawy prawo o ruchu drogowym (w tym kwestia homologacji), nie jest ono zatem wiążące dla organów podatkowych. Prawidłowo więc organ odwoławczy uznał, że uwzględnienie określenia rodzaju pojazdu dokonanego na podstawie pozapodatkowych przepisów i odstąpienie od opodatkowania akcyzą nabytego wewnątrzwspólnotowego samochodu, w sytuacji posiadania przez ten samochód cech konstrukcyjnych charakteryzujących samochody przeznaczone do przewozu osób, spowodowałoby w istocie naruszenie przepisów prawa materialnego dotyczącego opodatkowania samochodów osobowych. W rozpoznawanej sprawie nie ma więc znaczenia, jak pojazd został określony w dokumentach rejestracyjnych (niemieckich lub polskich).

W rozpoznawanej sprawie nie doszło więc do naruszenia przepisów prawa materialnego, które miałoby wpływ na wynik sprawy.

Natomiast odnosząc się do zarzutów naruszenia przepisów postępowania

w pierwszej kolejności wskazać należy, że organy podatkowe rozpatrując przedmiotową sprawę nie mogły naruszyć wskazanych w skardze przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, gdyż przepisy te w ogóle nie znalazły zastosowania w sprawie.

Jak wynika z treści art. 1 pkt 3 i art. 2 § 1 pkt 1 O.p. do podatków stosuje się przepisy ustawy Ordynacji podatkowej, która normuje postępowanie podatkowe. Zdaniem sądu organy prowadząc przedmiotowe postępowanie nie naruszyły odpowiadających wskazanym w skardze przepisom kpa, przepisów Ordynacji podatkowej tj. art. 191

w zw. z art. 121 i art. 122 O.p., art. 187 § 1 O.p., w sposób, który mógłby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy został prawidłowo oceniony i pozwalał on na wydanie decyzji podatkowej określającej zobowiązanie podatkowe. W toku postępowania w sposób wyczerpujący wyjaśniono też, dlaczego nie mogły zostać uwzględnione dokumenty, w których nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód określony został jako samochód ciężarowy. Nie można więc uznać, że organ podatkowy popełnił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia.

Odnosząc się natomiast do zarzutu sprzeczności z przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym z przepisami Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dziennik Urzędowy UE C115/47) a mianowicie z zasadą swobody przepływu towarów i usług między państwami członkowskimi (art.26 i nast. TFUE) wskazać należy, że zarzut ten w istocie nie jest kierowany do organów podatkowych

a do ustawodawcy. W tej kwestii zauważyć należy, że opodatkowanie podatkiem akcyzowym samochodów osobowych nie zostało ujednolicone na poziomie wspólnotowym, co oznacza, że każde państwo członkowskie ma prawo do stosowania własnych regulacji prawnych dotyczących opodatkowania podatkiem akcyzowym. Samo w sobie ustanowienie obowiązku akcyzowego nie powoduje powstania ograniczeń

w przepływie towarów pomiędzy państwami członkowskimi. Każdy podmiot bowiem ma możliwość nabycia samochodu osobowego na terytorium dowolnego kraju Unii Europejskiej. Okoliczność podlegania samochodów osobowych w Polsce opodatkowaniu podatkiem akcyzowym nie dotyczy wyłącznie samochodów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, opodatkowaniu takiemu podlegają także pojazdy produkowane i sprzedawane w kraju. Ponadto wskazać należy, że ustawodawca polski nie nałożył żadnych ograniczeń dotyczących nabywania samochodów osobowych ani też nie nałożył na podmioty sprowadzające samochody

z zza granicy obowiązku załatwiania jakichkolwiek dodatkowych formalności.

Mając na uwadze powyższe rozważania, sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.