Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 920/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2008-12-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 57 par. 1 art. 58 par. 1 pkt 3 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 18 grudnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia NSA – Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zezwolenia na wycięcie drzewa p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

M.P.C. pismem z dnia (...(, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S., w związku z "odrzuceniem jej odwołania", dotyczącego decyzji Burmistrza Miasta i Gminy w D.P. W treści skargi wskazała ona na konieczność usunięcia drzewa, stanowiącego zagrożenie dla ludzi, które jest usytuowane na granicy jej terenu oraz terenu gminnego. Oświadczyła również, że jedyną legalną i kompetentną osobą do przeprowadzenia tych prac jest Urząd Ochrony Środowiska, a nie ona, albowiem będąc osobą prywatną, nie może niszczyć terenu niestanowiącego jej własności.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wskazało, że skarga M.P.C. została wniesiona na decyzję tego organu z dnia (...(, utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy D.P. z (...(, w sprawie zezwolenia na usunięcie drzewa.

Wobec powyższego, pismo M.P.C. zostało zarejestrowane jako skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., w przedmiocie zezwolenia na wycięcie drzewa.

Równolegle, z uwagi na fakt, że skarżąca w skardze z dnia (...( nie wskazała numeru i daty zaskarżonego aktu lub zaskarżonej czynności, pismem z dnia 19 listopada 2008 r. wezwano ją do usunięcia tego braku formalnego skargi. W wezwaniu pouczono stronę, że nieuzupełnienie wskazanego braku w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie jej skargi. Wezwanie doręczono skarżącej w dniu 21 listopada 2008 r., jednakże strona nie udzieliła na nie odpowiedzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać:

1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności;

2) oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy;

3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.

Stosownie zaś do art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przy czym, jak stanowi art. 58 § 1 pkt 3 tej P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Z okoliczności rozpatrywanej sprawy wynika, że M.P.C. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., nie określając daty i numeru zaskarżonego aktu. Jakkolwiek Kolegium, jako przedmiot skargi, podało swoją decyzję z dnia (...(, to jednakże Sąd nie mógł kierować się jedynie domniemaniem przyjętym przez skarżony organ. W myśl bowiem przywołanego powyżej przepisu art. 57 § 1 pkt 1 P.p.s.a., skarga powinna zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności. Wobec tego, zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a., wezwano stronę do uzupełnienia braku jej skargi.

Powyższe wezwanie Sądu doręczono skarżącej w dniu 21 listopada 2008 r. Siedmiodniowy termin do zrealizowania zobowiązania Sądu mijał zatem 28 listopada 2008 r., który to dzień nie był sobotą ani dniem ustawowo wolnym od pracy. W zakreślonym terminie skarżąca nie uzupełniła wskazanego braku swojej skargi.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a., postanowiono jak na wstępie.