Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 47/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2009-09-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6013 Przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części,
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Budowlane prawo
Nadzór budowlany
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 54, art. 55, art. 57 ust. 7 i art. 59f ust. 1
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 57 ust. 7 i art. 59f ust. 1
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Jolanta Szaniecka Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Protokolant st.sekr.sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 25 sierpnia 2009r. sprawy ze skargi M. J. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia [...] listopada 2008r. nr [...] w przedmiocie kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego; oddala skargę. /-/D. Rzyminiak-Owczarczak /-/W. Batorowicz /-/ J. Szaniecka


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z dnia [...] października 2008 r. na podstawie art. 57 ust. 7 i art. 59f ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) wymierzył inwestorowi M. J. karę w wysokości 50 000 zł z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego – budynku magazynowego zrealizowanego na działkach nr [...],[...],[...] i [...] w K., należących do M. J. i Z. J. oraz określił termin i sposób uiszczenia kary.

W uzasadnieniu organ I instancji podał następujące ustalenia faktyczne i prawne. W wyniku przeprowadzenia kontroli między innymi na wyżej wymienionych działkach organ ustalił, iż w obrębie działek nr [...],[...],[...] i [...] M. J. (inwestor) zrealizowała budynek magazynowy i przystąpiła do jego użytkowania z naruszeniem przepisów art. 54 i art. 55 ustawy Prawo budowlane; w trakcie kontroli w budynku magazynowym stwierdzono na regałach oraz na posadzce elementy i akcesoria samochodowe świadczące o użytkowaniu budynku; inwestor nie posiada pozwolenia na użytkowanie tego obiektu ani potwierdzania złożenia zawiadomienia o zamiarze przystąpienia do użytkowania obiektu. Wskazując na treść art. 57 ust. 7 oraz art. 59f ust. 1 i 2 powołanej ustawy organ ustalił wysokość kary na 50 000 zł, jako dziesięciokrotność iloczynu stawki opłaty (s), współczynnika kategorii obiektu budowlanego (k) i współczynnika wielkości obiektu (w), to jest 10 x 500 zł x 10 x 1,0. Organ wyjaśnił, iż nałożenie kary jest obligatoryjne, oraz że zaliczył obiekt do kategorii XVIII, określonej w załączniku do ustawy, dla której współczynnik kategorii obiektu wynosi 10, a współczynnik wielkości obiektu ze względu na jego kubaturę wynosi 1,0.

Z postanowieniem o nałożeniu kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu nie zgodził się inwestor, który domagał się uchylenia kary. W złożonym zażaleniu podniesiono, iż przedmiotowy budynek użytkowany był jako tymczasowy magazyn części samochodowych w celu wykonania utwardzenia terenu na pozostałej części działki. Ponadto inwestor wskazał, iż w chwili obecnej budynek magazynowy jest uprzątnięty i trwają czynności procesu odbioru hali.

Postanowieniem z dnia [...] listopada 2008 r. Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 144 tej ustawy utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.

W uzasadnieniu organ II instancji stwierdził, iż w wyniku kontroli z dnia 19 stycznia 2008 r. i 22 września 2008 r. organ I instancji ustalił, iż przystąpiono do użytkowania wybudowanego budynku magazynowego, a inwestor nie przedstawił zawiadomienia o zakończeniu budowy, a obowiązek zawiadomienia organu I instancji o zakończeniu budowy wynika z decyzji Starosty K. nr [...] z dnia [...] stycznia 2008 r. o pozwoleniu na budowę. Organ II instancji przywołał treść art. 54 ustawy Prawo budowlane, który został naruszony przez inwestora poprzez przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego bez wymaganego zawiadomienia. Dla stwierdzenia użytkowania przedmiotowego obiektu nie ma znaczenia fakt jego późniejszego uprzątnięcia. Wskazując na art. 57 ust. 7 oraz art. 59f ust. 1 ustawy Prawo budowlane organ odwoławczy zauważył, iż w przypadku przystąpienia do użytkowania obiektu bez zawiadomienia o zakończeniu budowy właściwy organ jest zobowiązany do wymierzenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego. Organ II instancji zaakceptował sposób obliczenia wysokości kary, przedstawiony w zaskarżonym postanowieniu, podkreślając, iż zakwalifikowanie obiektu do kategorii XVIII wyznacza treść decyzji o pozwoleniu na budowę – w tym zakresie przywołał pogląd wyrażony w wyroku tutejszego Sądu z dnia 26 lipca 2006 r., II SA/Po 1092/05 – a decyzją Starosty K. nr [...]. zaliczono obiekt do kategorii XVIII. Organ odwoławczy wskazał, iż organ I instancji dokonał obliczenia wysokości kary posługując się wzorem z art. 59f ust. 1 powołanej ustawy.

Z postanowieniem organu II instancji o nałożeniu kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego nie zgodził się inwestor, który w skardze wniesionej do sądu administracyjnego przedstawił argumentację zawartą w uprzednio złożonym zażaleniu.

W odpowiedzi na skargę organ II instancji, podtrzymując dotychczasowe stanowisko, wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga okazała się niezasadna.

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, co wynika z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie została uwzględniona.

Zgodnie z brzmieniem z art. 54 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) do użytkowania obiektu budowlanego, na którego wzniesienie jest wymagane pozwolenie na budowę, można przystąpić, z zastrzeżeniem art. 55 i 57, po zawiadomieniu właściwego organu o zakończeniu budowy, jeżeli organ ten w terminie 21 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, nie zgłosi sprzeciwu w drodze decyzji. Art. 55 powołanej ustawy z stanowi, iż przed przystąpieniem do użytkowania obiektu budowlanego należy uzyskać ostateczną decyzję o pozwoleniu na użytkowanie. W omawianym przepisie przewidziano trzy przypadki, w których istnieje obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, między innymi przez wskazanie w ustawie kategorii obiektów budowlanych, wymagających takiego pozwolenia oraz sytuacji, w której przystąpienie do użytkowania ma nastąpić przed wykonaniem wszystkich robót budowlanych.

W sprawie jest okolicznością bezsporną i skarga tego nie kwestionuje, że przedmiotowy obiekt budowlany (budynek magazynowy) po jego zrealizowaniu (zakończeniu robót budowlanych) a przed przystąpieniem do użytkowania, wymagał zgłoszenia właściwemu organowi (art. 54 powołanej ustawy). Obowiązek zgłoszenia zakończenia robót budowlanych został wprost wyartykułowany w pozwoleniu na budowę z dnia 18 stycznia 2005 r. wydanym przez Starostę K., którym organ zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę między innymi budynku magazynowego na działkach nr [...],[...],[...] i [...], w którym określono, iż budynek należy do XVIII kategorii wymienionej w załączniku do ustawy Prawo budowlane. Inwestor przed przystąpieniem do użytkowania obiektu ani nie dopełnił obowiązku zgłoszenia zakończenia budowy, ani też nie uzyskał decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu przed wykonaniem wszystkich robót budowlanych. Fakt przystąpienia do użytkowania jest niewątpliwy, na co wskazuje materiał zgromadzony i oceniony przez organy nadzoru budowlanego. Dla oceny tej okoliczności nie ma znaczenia, że w budynku tym według oświadczenia inwestora tylko tymczasowo przechowywano części samochodowe, na czas wykonania utwardzenia pozostałej części działki; umieszczenie części w magazynie (na regałach oraz na posadzce) stanowi przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego zgodnie z jego przeznaczeniem. Stąd też powołane przez skarżącą okoliczności, jakie doprowadziły ją do rozpoczęcia użytkowania obiektu pomimo braku zgłoszenia zakończenia budowy nie prowadzą do zakwestionowania stwierdzenia, iż użytkowanie obiektu faktycznie nastąpiło.

Zgodnie z art. 57 ust. 7 Prawa budowlanego w przypadku stwierdzenia przystąpienia do użytkowania obiektu budowlanego lub jego części z naruszeniem art. 54 i 55, właściwy organ wymierza karę z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego. Zauważyć przy tym należy, iż Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 5 maja 2009 r. P 64/07 (Dz.U .z 2009r. Nr 71, poz. 618) stwierdził, iż art. 57 ust. 7 zdanie drugie w związku z art. 59f ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) oraz załącznikiem do tej ustawy jest zgodny z zasadą sprawiedliwości społecznej wyrażoną w art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz z art. 32 ust. 1 Konstytucji.

Stan faktyczny sprawy wypełnia hipotezę normy zawartej w art. 57 ust. 7 Prawa budowanego i uzasadnia wymierzenie kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego. Wysokość nałożonej na skarżącą kary została obliczona zgodnie z wzorem określonym w art. 59f ust. 1 powołanej ustawy. Przyjęta przez organy obydwu instancji dla obliczenia wysokości kary kategoria obiektu, która determinowała zastosowanie współczynnika kategorii obiektu (k), jest prawidłowa. W sprawie zastosowano współczynnik przewidziany dla obiektów budowlanych kategorii XVIII, dla której współczynnik kategorii obiektu wynosi 10.

W tym stanie rzeczy skarga, jako nieuzasadniona, podlega oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.

/-/ D.Rzyminiak-Owczarczak /-/ J.Szaniecka /-/ W.Batorowicz