Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 885/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2022-12-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
6392 Skargi  na  uchwały rady powiatu  w przedmiocie ...  (art. 87  i  88  ustawy o  samorządzie powiatowym)
Hasła tematyczne: Samorząd terytorialny
Skarżony organ: Rada Powiatu
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: 15(4) ust. 3
journal: Dz.U. 2021 poz 2095
law: Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych  chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t. j.)
article: art. 147 par 1 , art. 151
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
article: art. 130 a ust. 6
journal: Dz.U. 2017 poz 1260
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym - tekst jednoloty
article: art. 40 ust. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 995
law: Ustawa z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Asesor WSA Krzysztof Szydłowski (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 grudnia 2022 r. sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w Pyrzycach na uchwałę Rady Powiatu Pyrzyckiego z dnia 25 października 2017 r. nr uchwała XXXVIII/187/17 w przedmiocie ustalenia wysokości opłat za usunięcie i przechowywanie pojazdu usuniętego z drogi oraz wysokości kosztów powstałych w razie odstąpienia od usunięcia pojazdu na 2018 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Uchwałą Nr XXXVIII/187/17 z dnia 25 października 2017 r. Rada Powiatu Pyrzyckiego ustaliła obowiązującą w 2018 roku wysokość opłat za usunięcie i przechowywanie pojazdu usuniętego z drogi oraz wysokość kosztów powstałych w razie wydania dyspozycji usunięcia, a następnie odstąpienia od usunięcia pojazdu w ten sposób. Powyższa uchwała weszła w życie z mocą obowiązującą od 1 stycznia 2018 r. natomiast utraciła swoją moc z dniem 31 grudnia 2018 r. na mocy §5 uchwały Nr II/9/18 Rady Powiatu Pyrzyckiego z dnia 5 grudnia 2018 r. w sprawie ustalenia wysokości opłat za usunięcie i przechowywanie pojazdu usuniętego z drogi oraz wysokości kosztów powstałych w razie odstąpienia od usunięcia pojazdu na 2019 r.

W uzasadnieniu przywołanej na wstępie uchwały wskazano, że przyjęcie stawek na maksymalnym poziomie spowodowane jest wysokością kosztów, jakie ponosi powiat w związku z realizacją zadań w zakresie usuwania i przechowywania pojazdów. Opłaty ustalone przez Radę Powiatu stanowią dochód własny powiatu. Wyjaśniono także, że maksymalne stawki opłat obowiązujących w danym roku kalendarzowym ulegają corocznie zmianie na następny rok kalendarzowy w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi cen towarów i usług konsumpcyjnych w okresie pierwszego półrocza roku, w którym stawki ulegają zmianie w stosunku do analogicznego okresu poprzedniego ust. 6b art. 130a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2017 r. poz. 1260 ze zm., powoływanej dalej jako "P.r.d.").

Pismem z dnia 14 grudnia 2018 r. Prokurator Rejonowy w Pyrzycach złożył skargę na powyższą uchwałę, zarzucając jej naruszenie:

- art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 roku o samorządzie powiatowym (t.j. z dnia 9 maja 2018 r. Dz.U. z 2018 r. poz. 995, dalej jako "u.s.p.") oraz art. 130a ust.6 P.r.d., polegające na przekroczeniu przez Radę upoważnienia ustawowego do wydania uchwały, zawartego w powyżej wskazanych przepisach, poprzez kierowanie się kryteriami tam niewymienionymi oraz brak analizy faktycznych kosztów usuwania pojazdów oraz ich przechowywania na terenie Powiatu Pyrzyckiego.

Na podstawie art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi prokurator wniósł o stwierdzenie nieważności uchwały w całości.

W uzasadnieniu skargi wskazano, że materialna podstawa wydania zaskarżonej uchwały zawarta została w art. 130 ust. 6 P.r.d., zgodnie z którym Rada Powiatu, biorąc pod uwagę konieczność sprawnej realizacji zadań, o których mowa w art. 130 ust. 1-2 ww. ustawy, oraz koszty usuwania i przechowywania pojazdów na obszarze danego powiatu, ustala corocznie, w drodze uchwały, wysokość opłat, o których mowa w ust. 5c (kosztów usunięcia pojazdu z drogi i jego parkowania), oraz wysokość kosztów, o których mowa w ust. 2a (związanych z odstąpieniem od usunięcia pojazdu).

Wysokość kosztów, o których mowa w ust. 2a, nie może być wyższa niż maksymalna kwota opłat za usunięcie pojazdu, o których mowa w ust. 6a ww. przepisu. Wskazana norma kompetencyjna zawiera jedynie dwie przesłanki, którymi winna kierować się Rada Powiatu ustalając wysokość ww. opłat, to jest konieczność

sprawnej realizacji zadań określonych w art. 130 ust. 1-3 P.r.d. oraz koszty usuwania i przechowywania pojazdów. Powyższe oznacza, iż kierowanie się jakimkolwiek innymi przesłankami powoduje, iż Rada Powiatu wykracza poza kompetencje przyznane jej przez ustawodawcę, a tym samym narusza określoną w art. 7 Konstytucji RP zasadę działania na podstawie i w granicach prawa.

Jak wywiódł prokurator, ustalenie wysokości przedmiotowych opłat powinno być w znacznym stopniu zależne od rzeczywistych kosztów usług odholowania pojazdów i przechowywania ich na parkingach, świadczących przez firmy z danego powiatu. Rada powiatu musi uprzednio dysponować informacją na temat tego, jakie są koszty usuwania i przechowywania pojazdów na obszarze powiatu. Chodzi tu zatem nie o koszty, które powiat ponosi w związku z wykonywaniem zadań usuwania pojazdów z drogi i przechowywania ich na parkingach, ale o koszty, które są odpowiednikiem cen za usługi odholowania i parkowania pojazdów, świadczone przez firmy i inne podmioty na terenie danego powiatu.

Zdaniem prokuratora, analiza uzasadnienia uchwały wskazuje, że Rada Powiatu Pyrzyckiego przy ustalaniu przedmiotowych opłat nie przeprowadziła analizy rzeczywistych kosztów usług odholowania pojazdów i przechowywania ich na parkingach. W uzasadnieniu wskazała jedynie, że nie mogą być one wyższe niż określone w art. 130a ust. 6 P.r.d. Ze stwierdzenia tego wynika jednoznacznie, że było to jedyne kryterium jakim się kierowała. Takie też kwoty maksymalne zostały przyjęte.

Nadto prokurator wskazał, że Powiat Pyrzycki reprezentowany przez Starostę Pyrzyckiego zawarł w dniu [...] lipca 2017 roku trzy umowy z G. R. prowadzącym działalność gospodarczą pod nazwą [...] , z których wynika, że strony umowy umówiły się na wskazane w nich kwoty za odholowanie jednego pojazdu, jego przechowywanie a także za koszty powstałe w razie odstąpienia od usunięcia pojazdu, które Powiat płaci ww. podmiotowi za świadczone usługi usunięcia pojazdu z drogi. Umowę zawarto na okres od dnia [...] sierpnia 2017 roku do dnia [...] grudnia 2018 roku.

Strona skarżąca zauważyła, że powyższe kwoty są niższe od kwot ustalonych przez uchwałę rady Powiatu Pyrzyckiego. W uzasadnieniu uchwały natomiast wskazano, że ustalone opłaty stanowią dochód własny powiatu. To również przemawia za koniecznością stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały jako niezgodnej z przesłankami jakimi powinien kierować się organ przy ustalaniu kosztów. Kryterium uzyskania dochodu nie zostało wymienione w art. 130a ust. 6 P.r.d.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując, że ustalając wysokość opłat, o których mowa w art. 130a ust. 5c ustawy oraz wysokość kosztów, o których mowa w art. 130a ust. 2a ustawy Rada Powiatu brała pod uwagę wyłącznie przesłanki wskazane w delegacji ustawowej, tj. konieczność sprawnej realizacji zadań, o których mowa w art. 130a ust. 1-2 oraz koszty usuwania i przechowywania pojazdów na obszarze danego powiatu. Zdaniem organu, brak jest podstaw do uznania, że stawki określone w uchwale mają być tożsame albo istotnie zbliżone do stawek wynikających z umów zawieranych przez powiaty z przedsiębiorcami wykonującymi usługi usuwania i przechowywania pojazdów. Ustawodawca posłużył się w art. 130a ust. 2 określeniem w liczbie mnogiej "pojazdów", co oznacza, że konieczne jest potraktowanie tego kryterium jako odnoszącego się do jednostkowego zdarzenia, ale przy uwzględnieniu całokształtu kosztów wykonania nałożonych na powiat zadań.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z 14 marca 2019 r., sygn. akt II SA/Sz 70/19, po rozpoznaniu skargi stwierdził nieważność uchwały.

Uzasadniając powyższy wyrok Sąd podzielił pogląd prokuratora, że Rada Powiatu Pyrzyckiego, podejmując zaskarżoną uchwałę, nie wzięła pod uwagę drugiego z kryteriów wskazanych w art. 130a ust. 6 P.r.d., tj. rzeczywistych kosztów usuwania i przechowywania pojazdów na obszarze powiatu. W ocenie Sądu, nieuwzględnienie przez organ tych okoliczności przy podejmowaniu uchwały oznacza wadliwe zrealizowanie ustawowego upoważnienia do wydania aktu prawa miejscowego, zwłaszcza gdy rzeczywiste koszty usunięcia i przechowywania pojazdu stosowane przez podmioty zewnętrzne kształtują się na poziomie znacznie niższym, niż przyjęte w uchwale stawki w maksymalnej wysokości, określone w obwieszczeniu Ministra Rozwoju i Finansów.

W następstwie rozpatrzenia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku wniesionej przez Radę Powiatu Pyrzyckiego, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 14 września 2022 r. sygn. akt I OSK 1851/19 uchylił opisany wyżej wyrok sądu I instancji i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie do ponownego rozpoznania.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia NSA ustalono, iż nie ma co do zasady sporu, że rada powiatu posiada pewien zakres swobody w określaniu stawek opłat za usuwanie pojazdów z dróg i ich przechowywanie. Sporny natomiast pozostaje zakres swobody wynikającej z art. 130a ust. 6 P.r.d.

Dokonując wykładni sposobu rozumienia przesłanki "konieczności wzięcia pod uwagę kosztów usuwania i przechowywania pojazdów na obszarze danego powiatu", stwierdzono, iż chodzi o koszty, które są odpowiednikiem cen za usługi usuwania i przechowywania pojazdów pobierane przez podmioty świadczące tego rodzaju usługi komercyjnie na terenie powiatu. Przy czym wzięcie przez radę powiatu pod uwagę kosztów usuwania i przechowywania pojazdów na obszarze danego powiatu może polegać na uwzględnieniu jako punktu odniesienia już zawartych umów dotyczących kosztów usuwania pojazdów z dróg i przechowywania pojazdów na strzeżonym parkingu w okresie, który ma być objęty uchwałą. Zwłaszcza, gdy weźmie się pod uwagę, że w czasie podejmowania zaskarżonej uchwały znane były stawki opłat za usuwanie i przechowywanie pojazdów. Po drugie, z treści przepisu art. 130a ust. 6 P.r.d. nie sposób odczytać, że nie chodzi przy tym o wszystkie rodzajowo koszty, jakie w związku z usunięciem i przechowywaniem pojazdu powstają po stronie powiatu.

Podkreślono, iż uchwała w przedmiocie ustalenia opłat za usuwanie i przechowywanie pojazdów jest podejmowana na kolejny rok kalendarzowy. Zatem wyznacznikiem mogą być tu dane z lat ubiegłych, przy czym nie muszą one wcale być adekwatne do roku kolejnego, ale także dane dotyczące cen za usługi odholowania i parkowania pojazdów wynikające z umów zawartych przez powiat, a które dotyczą okresu objętego projektowaną uchwałą.

NSA wyjaśnił, że realizacja zadania własnego powiatu polegającego na usuwaniu pojazdów oraz prowadzeniu parkingu strzeżonego dla pojazdów usuniętych, obejmuje również inne koszty, które ponosi powiat podczas realizacji tego zadania. Tym samym sposób wykładania normy prawnej zawartej w art. 130a ust. 6 P.r.d., nie może nie uwzględniać wskazywanych w skardze okoliczności dotyczących istniejących trudności z uzyskaniem ofert na usuwanie wszystkich wymienionych w ustawie rodzajów pojazdów w granicach stawek określonych w ustawie, a także częściowego realizowania tych zadań przez podmioty zewnętrzne, a częściowego - siłami i środkami samego powiatu.

W wyroku wskazano także, iż sąd I instancji pominął te okoliczności wskazując, że jedynym czynnikiem cenotwórczym powinny być stawki umowne. Tymczasem już w odpowiedzi na skargę Rada Powiatu podkreśliła, że od połowy 2017 r. na terenie powiatu przechowywanie pojazdów do 7,5 t usuniętych z dróg odbywa się na parkingu stanowiącym mienie powiatu, a zatem – jak zasadnie wskazała związane z tym koszty powinny być brane pod uwagę przy określaniu wysokości stawek za usunięcie i przechowywanie pojazdów.

Oceniono także, iż niezasadnie sąd I instancji przyjął za prokuratorem, że rzeczywiste koszty usunięcia i przechowywania pojazdu wynikające z dołączonych do skargi umów z [...] lipca 2017 r. kształtują się na poziomie znacznie niższym niż przyjęte w uchwale stawki w maksymalnej wysokości. Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, że różnica ta wynosi średnio kilkanaście złotych. W tym zakresie nie można zatem zarzucić zaskarżonej uchwale arbitralności oznaczającej rażące naruszenie prawa.

Rada Powiatu Pyrzyckiego wskazała też na relację pomiędzy ponoszonymi kosztami realizacji przedmiotowych zadań a całkowitym wpływem z opłat w danym roku kalendarzowym. Dokonała też porównania stawek opłat określonych w zaskarżonej uchwale z kosztami tych usług wynikającymi z zawartych umów z podmiotem realizującym te usługi. Wyjaśniła ponadto, czym się kierowała ustalając wysokość kosztów powstałych w przypadku odstąpienia od usunięcia pojazdu z drogi.

Okoliczność, że część tych informacji została uzupełniona dopiero na etapie odpowiedzi na skargę nie może sama w sobie skutkować uznaniem, że doszło do naruszenia prawa, a tym bardziej do istotnego naruszenia prawa. Ani z tego przepisu, ani też z żadnego innego nie wynika, aby uzasadnienie przyjętych w uchwale stawek opłat nie mogło być przedstawione na etapie postępowania nadzorczego czy też postępowania sądowego. Istotne jest bowiem, aby organ nadzoru bądź też sąd administracyjny, mieli możliwość skontrolowania wysokości uchwalonych opłat w kontekście motywów, jakimi kierował się organ przy ich uchwalaniu.

Kolejną kwestią, którą zgodnie z prawomocnym wyrokiem należy uwzględnić dokonując wykładni art. 130a ust. 6 P.r.d. jest przyjęcie takiego rozumienia normy prawnej, które zakłada kształtowanie w uchwale kosztów usuwania i przechowywania pojazdów na obszarze powiatu na takim poziomie, aby nie były one znacznie wyższe niż przyjęte w umowie stawki, a równocześnie nie wyższe niż maksymalne stawki określone w obwieszczeniu Ministra Finansów.

W ocenie NSA nie można skutecznie zarzucić Radzie Powiatu Pyrzyckiego niewłaściwe zastosowanie ww. przepisów przez arbitralne określenie wysokości tych opłat w oderwaniu od rzeczywistych kosztów usuwania i przechowywania pojazdów na obszarze powiatu, co miało skutkować przekroczeniem ustawowego upoważnienia do określenia wysokości stawek opłat za usunięcie i przechowywanie pojazdów.

Wskazując na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny uznał za niezbędne przy ponownym rozpoznaniu sprawy przeanalizowanie danych przedstawionych przez Radę Powiatu Pyrzyckiego dotyczących kosztów usuwania pojazdów z drogi i przechowywania pojazdów na parkingach strzeżonych, a znajdujących się w aktach administracyjnych i sądowych sprawy, pod kątem ziszczenia się przesłanek "konieczności sprawnej realizacji zadań, o których mowa w ust. 1-2" i "kosztów usuwania i przechowywania pojazdów na obszarze danego powiatu" z uwzględnieniem opisanej powyżej wykładni.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje:

Niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 2095 z późn. zm.).

Zgodnie z art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 – dalej: P.p.s.a.) sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt stwierdza nieważność uchwały w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeśli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności.

W realiach badanej ponownemu rozpatrzeniu podlega skarga prokuratora oparta na zarzucie naruszenia art. 40 ust. 1 u.s.p. oraz art. 130a ust. 6 P.r.d. z uwagi na wywodzone przekroczenie przez Radę Powiatu upoważnienia ustawowego do wydania uchwały z uwagi na kierowanie się kryteriami niewymienionymi w ustawie oraz z uwagi na brak analizy faktycznych kosztów usuwania pojazdów oraz ich przechowywania na terenie Powiatu Pyrzyckiego. Przy czym w ocenie skarżącego Rada Powiatu przy ustalaniu przedmiotowych opłat nie przeprowadziła analizy rzeczywistych kosztów usług odholowania pojazdów a treść zawartych umów opiewa na niższe wartości od kwot ustalonych w uchwale.

Przy ocenie powyższych zarzutów należało uwzględnić wskazane przez Radę w odpowiedzi na skargę okoliczności, iż przy realizacji zadania w postaci usuwania i organy napotykają pewne trudności z kalkulacją ostatecznych kosztów co wynika z faktu, iż rynek tego rodzaju usług praktycznie niemal nie istnieje i z trudem udaje się uzyskać jakiekolwiek oferty, które mieszczą się w granicach stawek zakreślonych w ustawie. Nadto, jak wskazała Rada wydatki składające się na koszty realizacji zadania w zakresie usuwania i przechowywania pojazdów mają charakter złożony. Częściowo zadania te realizowane są przez podmioty zewnętrzne wyłonione w ramach ustawy Prawo zamówień publicznych, a częściowo siłami i środkami samego powiatu. W szczególności od połowy 2017 roku przechowywanie pojazdów do 7,5 t usuniętych z dróg odbywa się już na parkingu stanowiącym mienie powiatu. Związane są z tym koszty utrzymania parkingu i jego obsługi, do czego został zatrudniony pracownik. Na wysokość kosztów poniesionych w 2018 roku na wykonanie przedmiotowego zadania nie pozostała bez wpływu również potrzeba utworzenia i wyposażenia parkingu, jego utrzymania czy wyasygnowania środków na stworzenie warunków pracy dla osoby odpowiedzialnej za parking, na którym mają być przechowywane pojazdy.

Organ nadmienił także, iż w 2017 r. na zaproszenie do złożenia ofert na świadczenie usług z zakresu usuwania pojazdów z dróg położonych na terenie Powiatu Pyrzyckiego i przechowywania niektórych z nich, umieszczone na BIP Starostwa Powiatowego w Pyrzycach tylko jedna firma złożyła swoje oferty i z nią podpisano umowy. W oparciu o powyższą umowę dokonano usunięcia tylko [...] pojazdów, z których jeden został odebrany po 4 dniach, a co do pozostałych dwóch prowadzone było postępowanie o ich przepadek. Z dniem 21 sierpnia 2017 r. Starosta Pyrzycki rozpoczął realizację przechowywania pojazdów do 7,5 t na własnym parkingu strzeżonym. W chwili rozpoczęcia realizacji zadania z parkingu dotychczas przechowującego pojazdy przewieziono na parking Starosty [...] pojazdów które do ww. dnia przechowywane były na parkingu strzeżonym od 249 dni do 727 dni. W momencie zakończenia umowy z dotychczasowym parkingowym należało uregulować zobowiązanie finansowe względem parkingowego za przechowywanie przedmiotowych pojazdów, które po pewnych negocjacjach wyniosło [...] zł.

Organ przedstawił także szczegółowe dane dotyczące roku 2018 r., w którym to okresie na podstawie zaskarżonej uchwały w Powiecie Pyrzyckim usunięto [...] pojazdów, z tego [...] pojazdów odebrano po upływie do 4 dni, [...] po 15 dniach a [...] nie zostało odebranych przez właścicieli. Jak wskazał organ na jego wydatki na realizację zadania usuwania i przechowywania pojazdów z dróg od momentu utworzenia parkingu strzeżonego do końca 2018 r. wyniosły [...] zł. Przy czym do wydatków związanych z realizacją zadania należy również doliczyć wynagrodzenie pracownika zatrudnionego w chwili utworzenia własnego parkingu strzeżonego, który w zakresie obowiązków ma obsługę nałożonego na powiat zadania, a sprawna jego realizacja wiąże się z dostępnością przez 24 godziny na dobę. Wyliczone w ten sposób wydatki związane z koniecznością zapewnienia sprawnej realizacji zadania w 2017 i 2018 roku wyniosły [...] zł. Natomiast przychody z tytułu opłaty za usuwanie i przechowywanie pojazdów w 2017 i 2018 r. ogółem wyniosły [...] zł.

Powyższe doprowadziło organ do konkluzji, iż stawki przyjęte w zaskarżonej uchwale nie rekompensują Powiatowi Pyrzyckiemu ponoszonych kosztów w związku z realizacją zadania polegającego na usuwaniu pojazdów z dróg i ich przechowywaniu na parkingu.

W ocenie Sądu uwzględnienie powyższego stanowiska organu prowadzi do wniosku, iż organ opierał się ona na prawidłowych informacjach o kosztach usuwania i przechowywania pojazdów na obszarze powiatu. Znane mu bowiem były zarówno koszty wynikające z zawartych umów jak i będących następstwem zatrudnienia pracownika uczestniczącego w realizacji zadania. Nie może przy tym budzić wątpliwości, iż Rada Powiatu była uprawniona do uwzględnienia wszystkich kosztów, jakie w związku z usunięciem i przechowywaniem pojazdu powstają po stronie powiatu.

Racjonalne było zatem przyjęcie w uchwale opłat na najwyższym dopuszczonym przez prawodawcę poziomie, albowiem nawet taki ich poziom uzasadniał założenie, iż tak uzyskane przychody nie będą w stanie pokryć wydatków niezbędnych dla sprawnej realizacji zadania. Przy czym należało mieć też na względnie, że jak ustalił Naczelny Sąd Administracyjny, skoro z akt sprawy wynika, że różnica pomiędzy ustalonymi w uchwale kosztami a kosztami wynikającymi z umów wynosi średnio kilkanaście złotych, nie można zarzucić zaskarżonej uchwale arbitralności oznaczającej rażące naruszenie prawa.

Na marginesie warto też dostrzegać, iż prawidłowość przyjętych w uchwale założeń na rok 2018 r. potwierdza retrospektywna ocena wydatków Powiatu z lat 2017 - 2018 r. Wynika z niej jednoznacznie, iż przychody z tytułu opłat za usuwanie i przechowywanie pojazdów pokryły niespełna 15% wydatków ponoszonych z budżetu jednostki samorządu terytorialnego na sprawną realizację zadania. Jakkolwiek powyższe wartości nie mogły być znane Radzie Powiatu w dacie podejmowania uchwały, ich przedstawienie dodatkowo utwierdza w przekonaniu o niezasadności zarzutu skargi jakoby Rada Powiatu działała w celu uzyskiwania nieuzasadnionych dochodów budżetowych.

Sąd dokonując ponownie oceny podstaw do stwierdzenia nieważności badanej uchwały, po uwzględnieniu stanowiska przedstawionego przez Radę Powiatu w odpowiedzi na skargę oraz oceny dokonanej przez Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż działania Rady były ukierunkowane na sprawne realizowanie zadania a stawki opłat zostały ustalone przy uwzględnieniu wszystkich kosztów, jakie w związku z usunięciem i przechowywaniem pojazdu powstają po stronie powiatu. W konsekwencji zarzuty skargi okazały się nieuzasadnione.

Wobec powyższego Sąd oddalił skargę, stosownie do art. 151 P.p.s.a.