Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1471/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-11-13 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Pełnomocnik procesowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono dopuszczenia do udziału w sprawie
Powołane przepisy: article: art. 35 par. 1 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Dziełak (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. GmbH z siedzibą w N. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o zwrot podatku od towarów i usług za okres od kwietnia do czerwca 2008 r. postanawia: odmówić M. J. dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika strony skarżącej


UZASADNIENIE

M. J., w imieniu Skarżącej – F. GmbH z siedzibą w N., wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] lipca 2009 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o zwrot podatku od towarów i usług za okres od kwietnia do czerwca 2008 r.

Do skargi dołączyła "pełnomocnictwo substytucyjne", z treści którego wynikało, że Skarżąca upoważnia K. S. oraz M. J., pracowników "firmy F. w P. ul.. [...] " do reprezentowania jej we wszystkich sprawach związanych ze zwrotem podatku w P.

Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z 16 września 2009 r. (doręczonym 6 października 2009 r.) M. J. wezwana została do wskazania, która z przesłanek uprawniających do występowania w charakterze pełnomocnika w postępowaniu sądowoadministracyjnym, wymienionych w art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", dotyczy jej osoby.

W odpowiedzi na to wezwanie M. J. nadesłała pismo z 8 października 2009 r., w którym powołała się na art. 35 § 2 p.p.s.a. Dołączyła pełnomocnictwo opatrzone datą 26 października 2009 r., z którego wynikało, iż jest ona pracownikiem "firmy F. w P. ul. [...] " i zostaje umocowana do reprezentowania Skarżącej m.in. przed wszelkimi sądami w sprawie zwrotu podatku z P.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wskazany wyżej art. 35 p.p.s.a. jednoznacznie określa katalog osób, które mogą występować w postępowaniu sądowoadminstracyjnym w charakterze pełnomocników. Zgodnie z § 1 tego artykułu pełnomocnikiem strony nie będącej osobą fizyczną może być lub adwokat lub radca prawny, inny skarżący lub uczestnik postępowania, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. W sprawach podatkowych pełnomocnikiem może być również doradca podatkowy (art. 41 ust. 2 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym; Dz.U. z 2008 r. Nr 73, poz. 443 z późn. zm.). Na podstawie natomiast wskazanego przez M. J. art. 35 § 2 p.p.s.a. pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego.

Z treści obu złożonych przez M. J. pełnomocnictw jednoznacznie wynika, iż jest ona pracownikiem "firmy F. w P. ul.. [...] ", a nie Skarżącej spółki, posiadającej inną nazwę i siedzibę.

Tymczasem, jak już wskazano strona skarżąca może upoważnić do działania w jej imieniu własnego pracownika lub pracownika organu nadrzędnego.

Pracownik innej firmy, aby móc występować w imieniu strony skarżącej musi spełniać warunki określone w art. 35 § 1 p.p.s.a., tj. być adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym. M. J. nie wykazała, ani nawet nie powoływała się na okoliczność, iżby była adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym. Z treści pełnomocnictw nie wynika też, aby firma F. w P. była organem nadrzędnym Skarżącej spółki.

W świetle powyższego Sąd uznał, że M. J. nie wykazała istnienia żadnej z przesłanek umożliwiających uznanie jej za osobę uprawnioną do działania w imieniu Skarżącej.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 35 § 1 i § 2 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.