Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SAB/Po 35/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2016-04-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6152 Lokalizacja innej inwestycji celu publicznego
659
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Anna Jarosz po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym skargi [...] sp. z o.o. w [...] na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lesznie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...]marca 2016 r. [...] sp. z o.o. w [...] złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę

na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lesznie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Wolsztyna nr [...] z dnia [...] września 2008 r.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lesznie wniosło o oddalenie skargi.

W piśmie z dnia [...] kwietnia 2016 r. Kolegium wniosło o odrzucenie skargi w związku z niewyczerpaniem środków zaskarżenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. zwanej dalej jako "P.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Natomiast stosownie do brzmienia art. 52 § 2 P.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność organu administracji środkiem takim jest zażalenie lub wezwanie do usunięcia naruszenia prawa przewidziane w art. 37 § 1 K.p.a.

W niniejszej sprawie Sąd uznał, że strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia zgodnie z wymogiem określonym art. 52 § 1 P.p.s.a. Skarżąca wprawdzie w dniu 24 marca 2016 r. wystąpiła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lesznie z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, jednak w tym samym dniu Skarżąca złożyła skargę do sądu administracyjnego na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lesznie.

W ocenie Sądu wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 37 § 1 k.p.a. oraz jednoczesne skierowanie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania nie może zostać uznane za wykorzystanie przez stronę środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 P.p.s.a. (por. postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 8 stycznia 2016 r., sygn. akt II SAB/Gd 184/15, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Dla oceny spełnienia wymogu wyczerpania środków zaskarżenia istotny jest czas jaki upłynął od dnia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, do dnia wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Złożenie do wojewódzkiego sądu administracyjnego skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania w dniu, w którym strona kieruje do organu wezwanie do usunięcie naruszenia prawa, nie może być uznane za wykorzystanie przez stronę skarżącą wszystkich środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 P.p.s.a. Podzielić należy pogląd wyrażony w postanowieniu NSA z dnia 17 maja 2012 r. sygn. akt I OSK 914/12 (http://orzeczenia.nsa.gov.pl), iż dopuszczenie takiej możliwości czyniło by przepis art. 37 k.p.a. zupełnie niecelowym, a postępowanie mające na celu dokonanie stosownych ustaleń zmierzających wyjaśnienia przyczyn i ustalenia osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, czy też podjęcia środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości – iluzorycznym i pozbawionym sensu.

Z powyższych powodów Sąd uznał, że strona skarżąca przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego nie wyczerpała środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 P.p.s.a.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.