Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 325/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-05-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 1, art. 258 § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Anna Nasiłowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. G. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania p o s t a n a w i a: - przyznać M. G. prawo pomocy w zakresie całkowitym tj.: 1. zwolnić od kosztów sądowych, 2. ustanowić adwokata z urzędu.


UZASADNIENIE

M. G., dalej: "Skarżąca" wystąpiła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu.

W uzasadnieniu wniosku, jak i w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazała, iż gospodarstwo domowe prowadzi z matką, posiada niewykończony dom o pow. 100 m2, nieruchomość rolną o pow. 1,83 ha i o pow. 1,66 ha (współwłasność) oraz łąkę (0,13 ha ). Innego majątku ani Skarżąca ani jej matka nie posiadają. Skarżąca spłaca kredyt w wysokości 22.500 zł oraz kartę kredytową. Miesięczna rata kredytu wynosi 230 zł, a spłata karty – 130 zł miesięcznie. Do kosztów miesięcznego utrzymania Strona zaliczyła wydatki na żywność – 350 zł, energię – 112 zł, środki higieny – 50 zł, opał – 200 zł, leczenie – 300 zł.

Skarżąca oświadczyła, że źródłem utrzymania dwuosobowego gospodarstwa domowego jest renta rodzinna oraz zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 520 zł. Stan zdrowia matki wymaga stałych i koniecznych wydatków oraz całodobowej opieki. Skarżąca wymieniła osobiste dolegliwości zdrowotnych.

Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje.

Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."). Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.

Skarżąca złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata, a więc o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. W ocenie starszego referendarza sądowego wniosek zasługuje na uwzględnienie w całości.

Wskazać należy, że Skarżąca i jej matka utrzymują się z renty rodzinnej w kwocie 967,80 zł i zasiłku pielęgnacyjnego w wysokości 520 zł. Miesięczny dochód uzyskiwany przez dwuosobowe gospodarstwo domowe (1.487,80 zł) uniemożliwia poniesienie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu sądowym.

Matka wnioskodawczyni jest osobą chorą, w związku z czym wymaga leczenia oraz stałej opieki. W aktach administracyjnych znajduje się orzeczenie o stopniu niepełnosprawności z (...) października 2012 r. postanawiające zaliczyć S. G. do znacznego stopnia niepełnosprawności. Orzeczenie zostało wydane na stałe. Zły stan zdrowia Skarżącej oraz jej matki generuje dodatkowe koszty bieżącego utrzymania i utrudnia podjęcie przez Stronę zarobkowania. Środki finansowe jakimi dysponuje co miesiąc wnioskodawczyni są w całości przeznaczane na pokrycie wydatków rodziny na minimalnym poziomie egzystencji. Okoliczności te przemawiają za uznaniem Skarżącej za osobę, która nie dysponuje środkami na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.

W związku z powyższym postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.