Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1193/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2018-12-03 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Przywrócono termin do uiszczenia wpisu
Przywrócono termin do uiszczenia wpisu
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2018 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku TK TK o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skarg ET TK TK na decyzje [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków - p o s t a n a w i a - przywrócić TK TK termin do uiszczenia wpisu od skargi


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 12 października 2018 r. wezwano TK TK do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skarg. W wyznaczonym terminie TK TK nie uiścili wpisu od skargi, wobec czego postanowieniem z dnia 15 listopada 2018 r. II SA/Rz 1183/18 odrzucił ich skargi.

W piśmie z dnia 26 listopada 2018 r. TK TK zwrócili się do Sądu o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Uzasadniając zgłoszone żądanie wskazali, że skargi wnieśli wraz ET w jednym piśmie procesowym, zaś ET opłacił wpis od skargi w dniu jej wniesienia. Wnioskodawcy podnieśli, że w niniejszej sprawie działali bez zawodowego pełnomocnika i po otrzymaniu wezwania do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi byli przekonani, że jest ono niezasadne, gdyż skarga została już opłacona przez jednego ze skarżących. Tym bardziej, że skierowane do nich wezwanie zawierało informację, że "uiszczenia wpisu przez któregokolwiek ze skarżących zwalnia pozostałe osoby z obowiązku jego uiszczenia". Podkreślili, że wobec przytoczonych wyżej okoliczności zastosowali się do pouczenia zawartego w wezwaniu, a zatem nie ponoszą winy w niedotrzymaniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Stosownie jednak do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.) – dalej: "Ppsa", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

Nie budzi wątpliwości Sądu, że skarżący uchybił terminowi do uiszczenia wpisu od skargi. Termin do uiszczenia wpisu sądowego od skarg upłynął bowiem dla wnioskodawców z dniem 22 października 2018 r. i we wskazanym terminie skarżący nie uzupełnili braków fiskalnych. Wpis od skargi uiszczono dopiero w dniu złożenia wniosku o przywrócenie terminu, tj. 26 listopada 2018 r.

Jeżeli chodzi o dochowanie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, Sąd stwierdza, że za początek biegu tego terminu przyjąć dzień, w którym skarżącym doręczono postanowienie o odrzuceniu ich skargi, tj. 20 listopada 2018 r. Wniosek o przywrócenie terminu został nadany w placówce operatora pocztowego wyznaczonego w rozumieniu ustawy Prawo pocztowe w dniu 26 listopada 2018 r. Tym samym skarżący dotrzymali terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 Ppsa, a ich wniosek podlega merytorycznemu rozpoznaniu.

Analizując natomiast wniosek pod kątem braku winy wnioskodawców w niedotrzymaniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi Sąd uznaje, że wniosek jako zasadny podlega uwzględnieniu z przyczyn wskazanych przez nich w uzasadnieniu wniosku. Nie ulega bowiem wątpliwości, że w świetle przytoczonych wyżej okoliczności faktycznych, zawarta w wezwaniu informacja o tym, że uiszczenie wpisu przez jednego ze skarżących zwalnia pozostałych skarżących z obowiązku jego uiszczenia, mogła obiektywnie zrodzić po stronie wnioskodawców przekonanie, że nie muszą już uiszczać wymaganej opłaty. Przepis art. 86 § 1 wymaga zaś uprawdopodobnienia, a nie udowodnienia ponad wszelką wątpliwość, braku winy w uchybieniu terminu. Zdaniem Sądu, taką okoliczność została zachodzi w niniejszej sprawie, a zatem wniosek skarżących podlega uwzględnieniu na podstawie art. 86 § 1 Ppsa.