Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 945/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2017-10-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 64 b par 1, art. 64 a, art. 58 par 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec po rozpoznaniu w dniu 11 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu T. J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych p o s t a n a w i a odrzucić sprzeciw.


UZASADNIENIE

T. J. wniósł w dniu 16 sierpnia 2017 r. (data nadania, k.6) skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., znak: [...], wydaną na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego.

Skarga została wniesiona zgodnie z pouczeniem zawartym w zaskarżonej decyzji, z zachowaniem wskazanego przez organ trybu i terminu, mimo to nie może być rozpatrzona merytorycznie.

Zgodnie bowiem z art. 64 a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz.1369), dalej "P.p.s.a.", wprowadzonym z dniem 1 czerwca 2017 r. (art. 9 pkt 7 i art. 18 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r., poz.935) – od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego, skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw (...). Sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji (art. 64c § 1 P.p.s.a.).

W świetle powyższego, wniesienie w sierpniu 2017 r., a więc po wejściu w życie przytoczonego przepisu art. 64a P.p.s.a., skargi na decyzję wydaną na podstawie art. 138 § 2 kpa nie było dopuszczalne. Skarżącemu przysługiwało natomiast prawo wniesienia sprzeciwu.

Z uwagi jednak na to, że skarżący został pouczony przez organ, że od kwestionowanej decyzji przysługuje mu skarga wnoszona w określonym trybie i terminie, Sąd wniesiony środek zaskarżenia nazwany "skargą" potraktował jako sprzeciw.

Sprzeciw nie może być jednak merytorycznie rozpatrzony, gdyż został wniesiony z uchybieniem czternastodniowego terminu, o którym mowa w przytoczonym art. 64 c § 1 P.p.s.a. Zaskarżona decyzja została bowiem doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 17 lipca 2017 r. (potwierdzenie odbioru, k. 53 akt admin.), zaś sprzeciw został wniesiony w dniu 16 sierpnia 2017r.

Z tego powodu podlega on odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 64 b § 1 P.p.s.a.

Z tych względów orzeczono, jak w sentencji.