Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2134/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-02-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne: Broń i materiały wybuchowe
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58, art. 59
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz (spr.) Sędziowie Asesor WSA Danuta Szydłowska Sędzia WSA Dorota Wdowiak Protokolant Monika Staniszewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lutego 2009 r. sprawy ze skargi A. O. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie cofnięcia pozwolenia na broń palną bojową i gazową oddala skargę


UZASADNIENIE

Komendant Główny Policji postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] odmówił A. O. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] maja 2008 r., nr [...] cofającej pozwolenie na broń palną bojową i gazową.

Do podjęcia niniejszego postanowienia Komendanta Głównego Policji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Komendant Wojewódzki Policji w [...] decyzją z dnia [...] maja 2008 r. cofnął stronie skarżącej pozwolenie na broń palną bojową i gazową. W pouczeniu tej decyzji organ zawarł prawidłową informację, że stronie służy za jego pośrednictwem odwołanie do Komendanta Głównego Policji w [...] w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji. Decyzję w tej sprawie doręczono skarżącemu w dniu 13 maja 2008 r. Z kolei skarżący wniósł odwołanie od ww. decyzji w dniu 29 maja 2008 r., a więc po terminie przewidzianym prawem, który upłynął w dniu 27 maja 2008 r. Mając powyższe na uwadze, Komendant Główny Policji postanowieniem z dnia [...] czerwca 2008 r. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 2 lipca 2008 r. Następnie strona w dniu 26 czerwca 2008 r. nadała na poczcie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu niniejszego wniosku powołała się na dolegliwości wyłączające sprawne funkcjonowanie na skutek ataku kamicy nerkowej. Do wniosku skarżący dołączył świadectwo lekarskie z dnia 24 czerwca 2008 r., w którym lekarz na podstawie wywiadu i karty leczenia ambulatoryjnego stwierdził, iż w dniu 26 maja 2008 r. skarżący zgłosił się do przychodni z podejrzeniem kolki nerkowej, przy czym rozpoznanie to przeprowadzono za jego zgodą.

Organ rozpoznając niniejszy wniosek uznał, że skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu z naruszeniem terminu, to jest po upływie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Dlatego też uznał, że przywrócenie terminu w sprawie niniejszej jest niedopuszczalne, bowiem nie zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 58 § 1 i 2 k.p.a.

Następnie strona skarżąca złożyła na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2008 r.

W jej ocenie, organ dopuścił się naruszenia art. 58 § 1 k.p.a. przez jego niezastosowanie i odmowę przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, pomimo, iż skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu i uprawdopodobnił, że uchybienie to nastąpiło bez jego winy, a prośbę o przywrócenie terminu złożył w ciągu 7 dni od uzyskania informacji o jego uchybieniu, a także dochował staranności w równoczesnym złożeniu odwołania w terminie 7-dniowym od daty powzięcia informacji o uchybieniu terminu. W uzasadnieniu swojego stanowiska, tak jak we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, wskazał na przewlekłą chorobę, która uniemożliwiła mu podjęcie czynności w prawie przewidzianym terminie.

W odpowiedzi na skargę, Komendant Główny Policji wnosił o jej oddalenie podtrzymując stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W świetle powołanego przepisu ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną, postanowienie czy też inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.).

Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że jest ona niezasadna, albowiem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.

Podstawę rozstrzygnięcia organu stanowił art. 58 k.p.a. oraz art. 59 k.p.a.

W myśl art. 58 § 1 k.p.a. "w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy". Natomiast zgodnie z art. 58 § 2 i 3 k.p.a. prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu i jednocześnie dopełnić czynności, dla której określony był termin. Przywrócenie terminu do złożenia prośby jest niedopuszczalne.

Z kolei art. 59 k.p.a. określa właściwość organu do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu.

W świetle powyższych uregulowań, Komendant Główny Policji prawidłowo odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, albowiem prośbę w powyższym przedmiocie strona wniosła po upływie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Z wyjaśnień skarżącego wynika bowiem, że nieterminowe wniesienie odwołania od decyzji, wydanej w I instancji było spowodowane faktem, że w dniu 26 maja 2008 r. będąc z dala od miejsca zamieszkania miał kolejny atak kamicy nerkowej, wyłączający możliwość sprawnego funkcjonowania przez okres co najmniej do dnia 29 maja 2008 r. A zatem 29 maja 2008 r. należy przyjąć jako dzień ustania przyczyny uchybienia terminu.

W tym stanie rzeczy prośbę o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania wraz z odwołaniem należało wnieść w terminie do dnia 5 czerwca 2008 r. Tymczasem skarżący najpierw w dniu 29 maja 2008 r. wniósł odwołanie a wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia w dniu 26 czerwca 2008 r., a więc w prawie miesiąc od ustania przyczyny uchybienia terminu. Skarżący składając odwołanie w dniu 29 maja 2008 r. powinien zdawać sobie sprawę, że uchybił terminowi do jego wniesienia, albowiem doręczona mu decyzja organu I instancji zawierała pouczenie o sposobie i trybie zaskarżenia.

W tym stanie rzeczy, skoro zarzuty skargi okazały się nieskuteczne, Sąd na mocy art. 151 p.p.s.a. orzekł o jej oddaleniu.