Wyrok WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 169/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2006-09-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Joanna Kuczyńska (spr.) Sędziowie NSA Gerard Czech WSA Grzegorz Gocki Protokolant sekretarz sądowy Joanna Zamojska - Jaszczyk po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 13 września 2006 r. sprawy ze skargi A s.c. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia [...] o Nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu z dnia [...] o Nr [...] odmawiającą skarżącej Spółce zwrotu nadpłaty z tytułu nieterminowego zwrotu kwoty różnicy podatku od towarów i usług za miesiąc styczeń 2000 r. wraz z należnym oprocentowaniem.

Organy skarbowe wydały zaskarżoną decyzję w oparciu o następujący stan faktyczny:

W dniu 29.02.2000 r. Spółka złożyła deklarację VAT-7 za miesiąc styczeń 2000 r., w której wykazała nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w kwocie 2.118.021,00 zł, w tym do zwrotu na rachunek bankowy wskazany przez podatnika w kwocie 797.420,00 zł i do przeniesienia na następny miesiąc 1.320.601,00 zł.

W dniu 30.03.2000 r. Spółka złożyła deklarację VAT - 7 za miesiąc luty 2000 r., w której wykazała nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w całości do zwrotu na rachunek bankowy Spółki w kwocie l.974.574 zł, w tym z przeniesienia z m-ca stycznia w wys. l.320.601,00 zł.

Decyzją z dnia 20.04.2000 r. Nr [...] Pierwszy Urząd Skarbowy w Opolu ograniczył Spółce zwrot różnicy podatku od towarów i usług za luty 2000 r. do kwoty 295.845,00 zł dokonując zwrotu pozostałej kwoty 19 maja 2000r. i 19 czerwca 2000 r. Po uchyleniu (w wyniku odwołania) powyższego rozstrzygnięcia decyzją Izby Skarbowej w Opolu z dnia 8 sierpnia 2000 r. Nr [...] i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia. Pierwszy Urząd Skarbowy w Opolu decyzją z dnia 26 października 2000 r. Nr [...] ponownie ograniczył zwrot różnicy podatku za miesiąc luty 2000 r do kwoty 295.845,00 zł rozkładając pozostałą kwotę zwrotu na dwie raty. Pełnomocnik Spółki wniósł odwołanie, w wyniku którego Izba Skarbowa w Opolu decyzją z dnia 12.01.2001 r. Nr [...], wyżej wymienioną decyzję organu I instancji uchyliła, a postępowanie w sprawie umorzyła z uwagi na uznanie, że ograniczenie zwrotu różnicy podatku VAT po upływie 25 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika jest niedopuszczalne. W następstwie powyższego rozstrzygnięcia Urząd Skarbowy w dniu 25 stycznia 2001 r. przekazał na konto Spółki odsetki od II i III raty zwrotu w kwocie 70.207,60 zł liczone od dnia 25 kwietnia 2000 r. do 16.05.2000 r. (zwrot II raty) i od dnia 25 kwietnia 2000 r. do 14.06.2000 r. (zwrot III raty).

W dniu 20 kwietnia 2000, r. wpłynęły do Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu korekty deklaracji za miesiące styczeń i luty 2000 r. W korekcie deklaracji VAT-7 za styczeń wykazano całą kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w kwocie 2.118.021,00 zł do zwrotu na rachunek bankowy podatnika, z uwagi na opodatkowanie części obrotów stawkami niższymi niż stawka 22%. W konsekwencji w korekcie za luty 2000 r. zmniejszono kwotę przypadającą do zwrotu na rachunek bankowy o kwotę nadwyżki podatku naliczonego w wys. l .320.601,00 zł przeniesionej pierwotnie z miesiąca stycznia.

Jednocześnie Jednostka wystąpiła z wnioskiem z dnia 18.04.2000 r. o stwierdzenie nadpłaty w podatku VAT za miesiąc styczeń 2000 r. w kwocie 1.320.601 zł, który to wniosek załatwiono odmownie decyzją z dnia 7.07.2000 r. Nr [...]. Rozstrzygnięcie to zostało uchylone przez Izbę Skarbową decyzją z dnia 20.12.2000 r. Nr [...], a sprawę przekazano do ponownego rozpatrzenia przez organ podatkowy I instancji.

W dniu [...] organ pierwszej instancji decyzją NR [...] ponownie odmówił Spółce stwierdzenia nadpłaty w podatku VAT za miesiąc styczeń 2000 r. Na skutek odwołania powyższe rozstrzygnięcie organ odwoławczy decyzją z dnia [...] Nr [...] uchylił i umorzył postępowanie w sprawie z uwagi na toczące się odnośnie miesiąca stycznia 2000 r. postępowanie wymiarowe pochłaniające wniosek o stwierdzenie nadpłaty za ten okres.

Na decyzję została wniesiona skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego, którą oddalono wyrokiem WSA w Opolu z dnia 23 czerwca 2004 r. sygn. akt I SA/Wr 2463/02.

Po przeprowadzeniu postępowania podatkowego Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu decyzją z dnia 2 grudnia 2004 r. określił Spółce za miesiąc styczeń nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w kwocie 2.103.448,00 zł, tj. o 14.537,00 zł niższej niż wykazana przez podatnika w deklaracji VAT-7, w tym: do zwrotu na rachunek bankowy w kwocie 797.420,00 zł (wg deklaracji 797.420,00 zł) do przeniesienia na następny miesiąc w kwocie 1.306.028,00 zł (wg deklaracji 1.320.601.00 zł) oraz ustalił dodatkowe zobowiązanie podatkowe w kwocie 4.372,00 zł.

Na skutek odwołania Spółki od tej decyzji Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu decyzją z dnia 7.03.2005 r. Nr [...] uchylił decyzję organu I instancji w całości i określił za miesiąc styczeń 2000 r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy podatnika w kwocie 2.128.145,00 zł, a w części dotyczącej ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego umorzył postępowanie w sprawie. Decyzja ta stała się ostateczna.

W konsekwencji Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu wniósł do Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji ostatecznej z dnia [...] Nr [...] wydanej Spółce w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc luty 2000 r., a po stwierdzeniu jej nieważności i skierowaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu, Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu decyzją z dnia 27 lipca 2005 r. Nr [...] określił Spółce za miesiąc luty 2000 r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy w kwocie 648.707,00 zł.

Ostateczna decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 7.03.2005 r. Nr [...] oraz decyzja Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu z dnia 27 lipca 2005 r. Nr [...] umożliwiły organowi I instancji ponowne rozliczenie kwot przekazanych na konto Spółki w okresie od 16.03.2000 r. do 25.01.2001 r. w ramach rozliczenia podatku od towarów i usług za miesiące styczeń i luty 2000 r. i w konsekwencji organ podatkowy I instancji ustalił, że Spółce należna jest jeszcze kwota 3.354,60 zł wraz z oprocentowaniem w wysokości 189,20 zł oraz kwota dodatkowego zobowiązania w wysokości 1.579.00 zł wraz z odsetkami w kwocie 136,80 zł, które to kwoty zwrócono na konto Spółki w dniu 29.07.2005 r.

W dniu 19 sierpnia 2005 r. Spółka wniosła o wypłatę nadpłaty wraz z oprocentowaniem, z tytułu zwrotu kwoty różnicy podatku VAT za miesiąc styczeń 2000 r., wynikającej z decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 7.03.2005 r. Nr [...]. Organ podatkowy I instancji udzielił Spółce odpowiedzi w żądanym zakresie pismem z dnia 23.09.2005 r., uznając żądanie za bezzasadne.

Spółka w dniu 19.10 2005 r. wniosła o ponaglenie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu do załatwienia wniosku Spółki dotyczącego zwrotu podatku od towarów i usług za miesiąc styczeń 2000 r. wraz z oprocentowaniem w drodze decyzji administracyjnej. Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu postanowieniem z dnia 16.11.2005 r. Nr [...] uznał ponaglenie za bezzasadne oraz przekazał w/w pismo Spółki w celu potraktowania go jako wniosku Spółki o załatwienie sprawy w drodze decyzji administracyjnej.

Decyzją z dnia [...] Nr [...] organ I instancji odmówił Spółce zwrotu nadpłaty z tytułu nieterminowego zwrotu kwoty różnicy podatku od towarów i usług za miesiąc styczeń 2000 r. wraz z oprocentowaniem.

Powyższe rozstrzygnięcie wynikało z dokonania przez organ I instancji przerachowania, zgodnie z rozstrzygnięciem wynikającym z ostatecznych decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 7.03.2005 r. Nr [...] i Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu z dnia 27 lipca 2005 r. Nr [...], zwróconych uprzednio na rzecz Spółki nadwyżek podatku naliczonego nad należnym za miesiące styczeń i luty 2000 r. i ustalenia, że po kolejnym zwrocie na konto Spółki w dniu 29.07.2005 r. łącznie kwoty 5.259,60 zł, nie posiada ona nadpłaty w podatku od towarów i usług ani za miesiąc styczeń 2000 r. ani luty 2000 r.

Od przedmiotowej decyzji Pełnomocnik Spółki złożył odwołanie, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i określenie wysokości oprocentowania należnego Spółce z tytułu nadpłaty w postaci nieterminowego zwrotu kwoty różnicy podatku VAT za miesiąc styczeń 2000 r., liczonego od nadpłaty w wysokości 1.320.601,00 zł od dnia 18.04.2000 r. oraz od nieterminowego zwrotu kwoty różnicy podatku VAT w wysokości 10.124,00 zł liczonego od dnia 7.03.2005 r.

Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu po rozpatrzeniu sprawy uznał, że istota sporu sprowadza się do prawidłowego rozliczenia kwot zwrotów dokonanych na rzecz skarżącej z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące styczeń i luty 2000 r. i do ustalenia czy Spółka otrzymała całą należną jej kwotę zwrotu z ewentualnym oprocentowaniem.

W świetle ostatecznych rozstrzygnięć organów skarbowych dotyczących rozliczenia podatku od towarów i usług za styczeń i luty 2000 r. część zwrotu za miesiąc luty 2000 r. dokonanego na konto Spółki okazało się nienależne natomiast za styczeń 2000 r. występowała nadpłata, stąd organ podatkowy pierwszej instancji dokonał zarachowania zwróconych wcześniej nadwyżek podatku VAT zgodnie z dyspozycja art. 78a ustawy Ordynacja podatkowa.

W efekcie takiego działania do zwrotu na rzecz Spółki pozostała kwota 3.354,60 zł, którą organ I instancji zwrócił wraz z należnym oprocentowaniem oraz kwota 1.715,80 zł wynikająca z uchylenia dodatkowego zobowiązania podatkowego za luty 2000 r. wraz z należnymi odsetkami. Spółka otrzymała kwotę nadpłaty i przysługujące jej oprocentowanie w drodze przerachowania kwot nienależnego zwrotu dokonanego w miesiącu lutym 2000 r.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, pełnomocnik skarżącej zarzucił zaskarżonej decyzji rażące naruszenie prawa a w szczególności:

- art. 21 ust. 7 ustawy z 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, art. 79 § 2 pkt 1 lit. b i art. 77 § 2 pkt 2 lit. b Ordynacji podatkowej wg stanu 2000 r. i art. 78 § 3 pkt 3 Ordynacji podatkowej wg stanu z 2005 r. poprzez bezpodstawną odmowę wypłaty kwoty nadpłaty i kwoty oprocentowania od nadpłaty podatku VAT z tytułu nieterminowego zwrotu kwoty różnicy tego podatku za miesiąc styczeń 2000 r. w kwocie 1.320.601 zł.

- art. 21 ust. 7 ustawy z 8 stycznia 1993 cyt. wyżej, art. 77 § 1 pkt 1 i § 3 Ordynacji podatkowej wg stanu z 2000 r. i art. 78 § 1 i § 3 Ordynacji podatkowej wg stanu z 2005 r. poprzez bezpodstawna odmowę wypłaty i oprocentowania nadpłaty podatku VAT z tytułu nieterminowego zwrotu kwoty różnicy podatku za miesiąc styczeń w wys. 10.124 zł.

- art. 122 Ordynacji podatkowej poprzez błędne ustalenia stanu faktycznego w zakresie przerachowań i zwrotów kwoty różnicy podatku VAT dokonanych za styczeń i luty 2000 r.

- art. 120 Ordynacji podatkowej poprzez swobodne przemianowanie bez podstawy prawnej wypłat kwot VAT dokonanych za styczeń i luty 2000. – niewłaściwe zastosowanie art. 78a Ordynacji podatkowej do istniejącego stanu faktycznego oraz § 4 ust. 3 pkt 4 lub 5 rozporządzenia Ministra Finansów z 19 stycznia 2006 r. w sprawie zasad rachunkowości i planu kont w zakresie ewidencji podatków, opłat i niepodatkowych należności budżetowych w organach podległych Ministrowi Finansów publicznych poprzez niezgodne z tymi przepisami rozrachowanie i zaksięgowanie na koncie skarżącego w organie podatkowym wpłat kwoty różnicy podatku VAT dokonanych dotychczas na rzecz Spółki za luty 2000 r. i nadpłaty za styczeń 2000 r. W związku z powyższymi zastrzeżeniami w stosunku do wydanej decyzji, pełnomocnik wnosił o stwierdzenie jej nieważności i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organom skarbowym.

W uzasadnieniu skargi pełnomocnik wskazał, że istota sporu sprowadza się do kwestii wysokości należnego oprocentowania nieterminowego zwrotu kwoty różnicy podatku VAT za styczeń 2000 r. stanowiącego nadpłatę zgodnie z decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 7 marca 2005 r. Podkreśla, że skarżący nie kwestionuje obowiązku zwrotu kwoty różnicy podatku VAT za miesiąc luty 2000 r. w części przekraczającej kwotę należnego zwrotu wynikającego z decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 27 lipca 2005 r.

Wskazuje pełnomocnik, że za styczeń 2000 r. Spółka nie otrzymała części nadpłaty wraz z oprocentowaniem w żaden ze sposobów określonych w Ordynacji podatkowej. Przedmiotem sporu jest zatem kwota 1.757.481 zł wg stanu na dzień 19 sierpień 2005 r. odpowiadająca niewypłaconemu dotychczas oprocentowaniu od części nieterminowego zwrotu podatku VAT za styczeń w kwocie 1.330.725 zł.

Zdaniem pełnomocnika, działania organów polegające na "wirtualnym" przemianowaniu zwrotów VAT za luty 2000 r. na poczet nadpłaty za styczeń 2000 r. są nielegalne i nie maja oparcia w przepisach prawa.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wnosząc o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga jest nie uprawniona, zarzuty w niej zawarte nie zasługują na uwzględnienie.

Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu decyzją z dnia 7 marca 2005 r. Nr [...] uchylił decyzję organu I instancji w całości i określił za miesiąc styczeń 2000 r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy podatnika w kwocie 2.128.145,00 zł. Okoliczności leżące u podstaw wydania wspomnianej decyzji spowodowane były błędnie złożoną deklaracją VAT-7 za styczeń 2000 r. powodującą powstanie nadwyżki podatku naliczonego do przeniesienia na następny miesiąc w wysokości nienależnej. Taka sytuacja spowodowała, że Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu prawomocną decyzją z dnia 27 lipca 2005 r. Nr [...] określił Spółce za miesiąc luty 2000 r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy w kwocie znacznie mniejszej niż wynikało to z pierwotnej deklaracji VAT-7.

Ostateczna decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 7.03.2005 r. Nr [...] oraz decyzja Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu z dnia 27 lipca 2005 r. Nr [...] umożliwiły organowi I instancji ponowne rozliczenie kwot przekazanych na konto Spółki w okresie od 16.03.2000 r. do 25.01.2001 r. w ramach rozliczenia podatku od towarów i usług za miesiące styczeń i luty 2000 r. i w konsekwencji organ podatkowy I instancji prawidłowo ustalił, że Spółce należna jest jeszcze kwota 3.354,60 zł wraz z oprocentowaniem w wysokości 189,20 zł oraz kwota dodatkowego zobowiązania w wysokości 1.579.00 zł wraz z odsetkami w kwocie 136,80 zł, które to kwoty co jest w sprawie niesporne, zwrócono na konto Spółki w dniu 29.07.2005 r.

W tej sytuacji nie sposób zdaniem Sądu, mówić o "wirtualnym" rozliczeniu dokonanym przez organy skarbowe, bowiem przeprowadzone operacje o charakterze materialno-technicznym były najlogiczniejszym i uzasadnionym sposobem rozliczenia kolejnych dwóch miesięcy roku 2000.

Istota sporu w niniejszej sprawie zdaniem pełnomocnik skarżącej, co stwierdza na stronie trzeciej skargi, sprowadza się do kwestii wysokości oprocentowania nadpłaty z tytułu nieterminowego zwrotu różnicy podatku od towarów i usług za miesiąc styczeń 2000 r. a określonej w prawomocnej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 7 marca 2005 r. Dalej zaś w tym również na stronie 6 wskazanej skargi pełnomocnik rozszerza zarzuty skargi stwierdzając, iż nie otrzymał w żaden ze sposobów przewidzianych w Ordynacji podatkowej nadpłaty, wobec tego należy mu się zarówno część nadpłaty za styczeń 2000 r. jak również należne oprocentowanie od tej nadpłaty.

Zatem wydaje się, że pełnomocnik skarżącej z jednej strony żąda zwrotu kwot podatku naliczonego nie otrzymanych za styczeń jak już wspomniano na skutek błędnej deklaracji VAT-7, z drugiej zaś zdaje się nie zauważać, że organy dokonały zwrotu nadwyżki podatku naliczonego za luty 2000 r. w kwocie znacznie wyższej niż to wynikało ze skorygowanej następnie deklaracji za ten okres a w konsekwencji decyzji organu pierwszej instancji. Spełnienie żądania skarżącej prowadziło by w efekcie do ponownego, nienależnego zwrotu podatku naliczonego za styczeń.

W świetle ostatecznych rozstrzygnięć organów skarbowych dotyczących rozliczenia podatku od towarów i usług za styczeń i luty 2000 r. część zwrotu na konto skarżącej za luty okazała się nienależna, natomiast za styczeń występowała nadpłata, zatem prawidłowo organ pierwszej instancji dokonał zarachowania zwróconych wcześniej Spółce nadwyżek podatku VAT a to zgodnie z art. 78a ustawy Ordynacja podatkowa.

Słusznie zauważa pełnomocnik skarżącej, że podatek od towarów i usług jest rozliczany miesięcznie ale nie ma przeszkód do rozliczenia w przypadku przeniesienia na następny miesiąc nadwyżek podatku naliczonego powiązanych ze sobą miesięcy rozliczeniowych.

Skoro zatem skarżąca Spółka otrzymała kwotę nadpłaty i przysługujące jej oprocentowanie za styczeń 2000 r. w drodze przerachowania kwot nienależnego zwrotu za miesiąc luty 2000 r. to nieuprawnione są zarzuty naruszenia art. 21 ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług, który to przepis stanowi, że różnicę podatku nie zwróconą przez urząd skarbowy w terminie traktuje się jako nadpłatę podatku podlegającą oprocentowaniu w rozumieniu przepisów Ordynacji podatkowej.

Organy nie kwestionowały prawa do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty, czy też prawa do jej oprocentowania, zatem zarzuty rażącego naruszenia art. 79 § 2 pkt 1 lit. b i art. 77 § 2 pkt 2 lit. b Ordynacji podatkowej wg stanu prawnego na 2000 r. jak również art. 78 § 1 i § 3 tejże wg stanu prawnego na 2005 r. nie są uzasadnione.

Nie dopatrzył się Sąd również nieprawidłowości w zakresie ustalenia stanów faktycznych w sprawie tj. zarzutu z art. 122 Ordynacji podatkowej, poza wyjaśnioną przez organ nie kwestionowaną oczywistą omyłką pisarską pozostającą bez wpływu na dokonane rozliczenie.

Przywołane przez skarżącą wyroki NSA w sprawach o sygn. I FSK/05 do I FSK 800/05 pozostają bez związku z rozpoznawaną sprawą bowiem dotyczą wydania przez organy skarbowe decyzji administracyjnej zamiast prawidłowo postanowienia w zakresie przedłużenia terminu zwrotu podatku VAT.

Wydając zaskarżona decyzję odmawiającą zwrotu nadpłaty z tytułu nieterminowego zwrotu kwoty różnicy podatku od towarów i usług za miesiąc styczeń 2000 r. wraz z należnym oprocentowaniem Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu nie naruszył zasady praworządności, bowiem decyzja ta odpowiada prawu.

Reasumując, nie kwestionowana jest nadpłata za miesiąc styczeń, nie kwestionowane jest rozliczenie miesiąca lutego oraz kwoty podatku naliczonego podlegające zwrotowi na rachunek skarżącej. Wpłaty udokumentowane przelewami bankowymi dokonane zostały na rachunek bankowy skarżącej nie są zatem "wirtualnymi" lecz faktycznymi wpłatami. Organ dokonując przerachowania uwzględnił oprocentowanie wynikające z nieterminowego zwrotu różnicy podatku za styczeń 2000 r. Domaganie się przez skarżącą ponownej wypłaty nadpłaty za styczeń 2000 r. wraz z oprocentowaniem nie jest uprawnione.

Mając na względzie powyższe Sąd postanowił jak w sentencji to jest o oddaleniu skargi na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.