Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1493/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-11-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6167 Rybołówstwo morskie, i rybactwo śródlądowe
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 153
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędziowie Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak, Sędzia WSA Marian Wolanin (spr.), Protokolant Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2008 r. sprawy ze skargi J. W. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary za uszkodzenie sieci 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na rzecz skarżącego J. W. kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 czerwca 2007 r. sygn. akt IV SA/Wa 345/07 uchylił decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia (...) listopada 2006 r. nr (...) utrzymującą w mocy decyzję Okręgowego Inspektora Rybołówstwa Morskiego w S. dnia (...) 2006 r. w sprawie wymierzenia armatorowi i kapitanowi kutra rybackiego (...) J. W. kary pieniężnej w wysokości 1000 (tysiąca) zł. W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził, że organ drugiej instancji rozpoznał jedynie odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji wniesione przez skarżącego, a pominął całkowicie odwołanie wniesione przez jego pełnomocnika, czym naruszył zasady określone w art. 7 i art. 8 kpa. Uchybienie to skutkuje naruszeniem art. 15 oraz art. 138 kpa mogącym mieć - w ocenie Sądu - istotny wpływ na wynik sprawy.

Ponownie orzekając w sprawie, zaskarżoną decyzją z dnia (...) stycznia 2008 r. nr (...) Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi ponownie utrzymał w mocy decyzję Okręgowego Inspektora Rybołówstwa Morskiego w S. z dnia (...) maja 2006 r. w sprawie wymierzenia armatorowi i kapitanowi kutra rybackiego (...) J.W. kary pieniężnej w wysokości 1000 (tysiąca) zł.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, odnosząc się do poszczególnych zarzutów skarżącego stwierdzono, że postępowanie było prowadzone w sprawie naruszenia narzędzi połowowych stanowiących cudzą własność oraz, że skarżący miał możliwość zapoznania się z aktami sprawy i przygotowania się do udziału w przesłuchaniu świadków. Jednocześnie stwierdzono, że strony postępowania R. R. oraz R. M. nie byli obecni w trakcie przesłuchania skarżącego, a protokół z przesłuchania został podpisany przez skarżącego bez uwag, co w ocenie organu oznacza, że można domniemywać, iż zawarte w nim informację są prawdziwe. Podkreślono, że skarżący przyznał się do naruszenia narzędzi połowowych jednostki DZI-15 i DZI-80, jednak wyjaśnił, że uczynił to przypadkowo, a jego działanie było niezamierzone. Stwierdzenie to, w ocenie organu, nie wpływa na wyłączenie wymierzenia kary administracyjnej. Odnośnie oznakowania narzędzi połowowych wskazano, że w tym zakresie brak jest stosownych regulacji prawnych normujących tę kwestię.

Skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia (...) stycznia 2008 r. wniósł J.W. zarzucając jej naruszenie art. 36 ust. 1 w zw. z art. 63 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 lutego 2004 r. o rybołówstwie, przez błędną ich wykładnię polegającą na nieprawidłowym przyjęciu, że brak winy osoby, która dokonała naruszenia cudzych narzędzi połowowych nie ma wpływu na nałożenie na nią kary administracyjnej. W uzasadnieniu skargi wskazano, że wykładnia dokonana przez organy administracji jest oczywiście błędna i wynika z niezrozumienia przepisu skonstruowanego na zasadzie normy o charakterze karnym. Skarżący wskazuje, że karalny jest jedynie czyn, który jest dokonany w wyniku winy umyślnej podczas, gdy organy administracji przyjęły, że sam fakt popełnienia czynu wystarcza do nałożenia sankcji na sprawcę bez względu na jego winę. Jednocześnie skarżący wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 czerwca 2007 r. uchylił zaskarżoną decyzję z powodu nieustosunkowania się przez organ do odwołania pełnomocnika skarżącego.

W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o oddalenie skargi. W uzasadnieniu swojego stanowiska organ wskazał, że w przedmiotowej sprawie zastosowano sankcję prawa administracyjnego, a nie jak stwierdza skarżący, karnego. Wymierzając karę organ wziął pod uwagę okoliczności przemawiające na korzyść skarżącego i dlatego kara wyniosła 1000 (tysiąc) zł pomimo, że organ miał prawo wymierzyć karę do 5000 (pięciu tysięcy) zł. Odnosząc się do przywołanego w skardze wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 20 czerwca 2007 r. organ stwierdził, że miał on charakter formalnoprawny i nie odnosił się do wykładni art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 19 lutego 2004 r. o rybołówstwie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna w części, w której wskazuje na niezastosowanie się organu odwoławczego do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 czerwca 2007 r. sygn. akt IV SA/Wa 345/07.

Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), ocena sądu oraz wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi podczas ponownego rozpatrywania sprawy, po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 czerwca 2007 r. sygn. akt IV SA/Wa 345/07 obowiązany był uwzględnić zawartą w nim ocenę prawną i odnieść się merytorycznie do odwołania z dnia 26 czerwca 2006 r. złożonego od decyzji Okręgowego Inspektora Rybołówstwa Morskiego z dnia (...) maja 2006 r. przez pełnomocnika skarżącego adw. M. B.

Tymczasem wydając zaskarżoną decyzje z dnia (...) stycznia 2008 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi zawarł w niej tą samą treść swoich rozważań, co w uchylonej już uprzednio decyzji z dnia (...) listopada 2006 r., dopisując jedynie zarzuty, które zostały wniesione w odwołaniu pełnomocnika skarżącego, jednak bez szczegółowego ustosunkowania się do każdego z nich. Merytoryczna treść oceny organu odwoławczego zawarta w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji jest zatem identyczna z treścią decyzji z dnia (...) listopada 2006 r. Oznacza to, że organ odwoławczy nie zastosował się do oceny prawnej zawartej w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 czerwca 2007 r. sygn. akt IV SA/Wa 345/07, czym naruszył art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Jeżeli bowiem identyczna treść merytorycznych rozważań organu odwoławczego została już raz przez sąd administracyjny oceniona w wyroku z dnia 20 czerwca 2007 r. jako naruszająca prawo w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik rozstrzygnięcia, to taką oceną prawną związany jest także sąd obecnie rozpatrujący sprawę i dlatego nie może dokonać odmiennej oceny tego, co już raz zostało przez sąd negatywnie ocenione, jako zawarte w uprzedniej decyzji organu odwoławczego z dnia (...) listopada 2006 r.

Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.

O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 §2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Ponownie rozpatrując sprawę organ odwoławczy zobowiązany jest rozpatrzyć każdy z zarzutów sformułowanych przez pełnomocnika skarżącego w odwołaniu z dnia 26 czerwca 2006 r, od decyzji Okręgowego Inspektora Rybołówstwa Morskiego z dnia (...) maja 2006 r. stosownie do oceny prawnej zawartej w wyroku z dnia 20 czerwca 2007 r. sygn. akt IV SA/Wa 345/07.