Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 1218/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2013-12-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 7
journal: Dz.U. 2012 poz 1164
law: Ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 4 grudnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirella Ławniczak Sędziowie WSA Beata Sokołowska ( spr.) WSA Walentyna Długaszewska Protokolant: st.sekr.sąd. Izabela Kaczmarczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 grudnia 2013 roku przy udziale sprawy ze skargi U L na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P z dnia ... 2013 roku, nr ... w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012 I. oddala skargę, II. przyznaje adwokatowi A Z od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu kwotę 295,20,- (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych uwzględniającą podatek od towarów i usług w kwocie 55,20,- (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej z urzędu.


UZASADNIENIE

W dniu 9 maja 2012 r. U L złożyła do Biura Powiatowego ARiMR w K wniosek o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012. We wniosku zadeklarowano działki ewidencyjne nr ... położone w województwie w.

Ustalono, że producent rolny ubiega się o przyznanie Jednolitej Płatności Obszarowej do powierzchni 5,13 ha oraz Uzupełniającej Płatności Obszarowej do powierzchni 4,20 ha.

Do JPO U L zadeklarowała działki rolne:

* "A" o powierzchni 3,80 ha leżącą na działce ewidencyjnej nr ...

* "B" o powierzchni 0,40 ha leżącą na działce ewidencyjnej nr ...

* "C" o powierzchni 0.30 ha leżącą na działce ewidencyjnej nr ...

* "D" o powierzchni 0.63 ha leżącą na działce ewidencyjnej nr ....

Do UPO zadeklarowano działki rolne:

* "A1" o powierzchni 3,80 ha leżącą na działce ewidencyjnej nr ...

* "B1" o powierzchni 0,40 ha leżącą na działce ewidencyjnej nr ....

Wniosek strony został wytypowany do kontroli na miejscu w zakresie kwalifikowalności powierzchni oraz w ramach wzajemnej zgodności lub norm.

Kontrole zostały przeprowadzone w dniu 26 października 2012 r. Jak wynika z raportów z czynności kontrolnych przy kontroli był obecny pełnomocnik strony F K. Na kontrolowanych działkach rolnych inspektorzy terenowi stwierdzili następujące nieprawidłowości: działka rolna oznaczona we wniosku literą "A"/"A1" położona na działce ewidencyjnej nr ... o powierzchni 3,80 ha, została zmierzona metodą GPS i według sporządzonego raportu z czynności kontrolnych stwierdzono, że przedmiotowa wielkość działki jest mniejsza i wynosi 3,47 ha. Kontrolerzy wykonujący przedmiotową kontrolę zastosowali kod DR13+ tj. zadeklarowana powierzchnia działki rolnej jest większa od powierzchni stwierdzonej oraz kod DR 52, tj. stwierdzono zmniejszenie powierzchni PEG. Wykonano fotografie oznaczone numerami 7, 8, 9, 11 (płyta CD przy aktach administracyjnych sprawy). Dokumentację rozszerzono przez wykonanie szkicu kontrolowanych działek rolnych sporządzonego na wydruku ortofotomapy z naniesionymi oznaczeniami miejsc i kierunków wykonanych w terenie fotografii.

W dniu 5 marca 2013 roku do Biura Powiatowego ARiMR wpłynęło pismo pełnomocnika strony, w którym wskazano m. in., że uznana za element sporny wschodnia część działki rolnej A/A1 nigdy nie była wliczona do należnych dopłat, a wyniki pomiarów dokonywanych prze kontrolerów Agencji z kontroli na kontrolę są coraz gorsze.

W dniu ... 2013 r. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K decyzją w sprawie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, na podstawie art. 7 ust. 1 i 2, art. 19 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2012 r., poz. 1164), art. 58 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemów wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE L 316 z 2 grudnia 2009 r., str. 1 ze zm.) oraz w zw. z § 17 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 marca 2009 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. Nr 40, poz. 326 ze zm.), przyznał U L płatność JPO do powierzchni 4,80 ha oraz płatność UPO do powierzchni 3,87 ha, w łącznej wysokości 3.710,10 zł. Jako przyczynę zmniejszenia płatności wskazano zawyżenie powierzchni deklarowanej powyżej 3 % (nie więcej niż 20 %) w stosunku do stwierdzonej podczas kontroli na miejscu. Powołano się na poprawne i ostateczne ustalenia zawarte w raporcie z czynności kontrolnych, z których wynika, że działka rolna A/A1 ma powierzchnię stwierdzoną 3,47 ha. Sumaryczna powierzchnia wykluczona z płatności wynosi więc 0,33 ha. Początkowa kwota JPO i UPO została pomniejszona o kwotę przypadającą na dwukrotną wykrytą różnicę pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną we wniosku a powierzchnią stwierdzoną.

W odwołaniu z dnia 18 kwietnia 2013r. wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji. Strona, reprezentowana przez F K, zakwestionowała zasadność zmniejszenia powierzchni działki rolnej A/A1 i przyznanych płatności. Podniesiono, że wymienienie przez organ tylko numeracji artykułów przepisów prawnych przyjętych za podstawę prawną nie spełnia warunku przytoczenia przepisów prawa o jakim mówi art. 107 § 3 k.p.a. Organ winien wytłumaczyć dlaczego zastosował dany przepis.

Decyzją z dnia ... 2013 r., Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w P, po rozpatrzeniu odwołania, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że płatności bezpośrednich udziela się rolnikom posiadającym działki rolne faktycznie użytkowane rolniczo. W dniu 26 października 2012 r. w gospodarstwie odwołującej przeprowadzono kontrole na miejscu, podczas których na działce rolnej oznaczonej we wniosku literą A/A1, gdzie wnioskodawczyni zadeklarowała powierzchnię 3,80 ha, po wykonaniu pomiaru metodą GPS stwierdzono powierzchnię 3,47 ha, co odnotowano w raporcie kodem błędu DR13+. Wykluczono więc z wnioskowanych płatności powierzchnię 0,33 ha.

Zdaniem organu II instancji zaskarżona decyzja właściwie odzwierciedla tzw. obszar zatwierdzony będący podstawą do redukcji płatności JPO i UPO (zgodnie z przepisami zawartymi w art. 57 ust. 3 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r.). Podkreślono, że w art. 2 pkt 10 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 zdefiniowano obszar zatwierdzony jako obszar spełniający wszystkie warunki określone w zasadach przyznawania pomocy.

Działki zostały zidentyfikowane w sposób pozwalający na prawidłowy pomiar wszystkich kontrolowanych działek. Ponadto dokumentację rozszerzono przez wykonanie szkicu kontrolowanych działek rolnych. Na szkicu zostały również zaznaczone miejsca wykonania fotografii, z których wynika, że pomiar oraz zdjęcia zostały wykonane prawidłowo i w miejscach umożliwiających stwierdzenie nieprawidłowości. Wyjaśniono, że we wschodniej części działki ewidencyjnej nr... , na której zadeklarowano działkę rolną A/A1 jest pas rowu porośnięty drzewami owocowymi, który nie kwalifikuje się do płatności.

Dyrektor WOR ARiMR w P wskazał również, że w sprawie nie ma zastosowania art. 73 ust. 1 i 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009. W ocenie organu odwoławczego decyzja organu I instancji jest prawidłowa i została wydana na podstawie obowiązujących przepisów prawa, a zarzut naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. jest niezrozumiały.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skarżąca wskazała, że zaskarżona decyzja nie odnosi się do istoty odwołania. W ocenie strony przedstawiony w sprawie materiał dowodowy nie wskazuje miejsca, które powstało po zmniejszeniu terenu upraw.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor WOR ARiMR podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie, argumentację zawartą w skarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

W piśmie z dnia 22 listopada 2013 r. pełnomocnik z urzędu w osobie adwokata w uzupełnieniu skargi zaskarżył decyzję Dyrektora WOR ARiMR w P w części utrzymującej w mocy decyzję Kierownika BP ARiMR w K w zakresie, w jakim przyznana skarżącej płatność została pomniejszona oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji w ww. zakresie.

Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie:

– art. 7, 77 § 1, 80 k.p.a. polegające na niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego,

– art. 9 i 10 § 1 k.p.a. poprzez odmówienie pełnomocnikowi skarżącej – F K udostępnienia załączników do raportów pokontrolnych w postaci szkiców,

– art. 8, 11, 107 § 3 k. p. a. przez nienależyte uzasadnienie z uwagi na brak zawarcia w nim stwierdzenia podstaw do obliczenia powierzchni przedstawionej działki,

– art. 8 k.p.a. poprzez brak pogłębiania zaufania obywateli do organów administracji publicznej poprzez wydawanie w różnych latach odmiennych decyzji przyznających dofinansowania w zakresie wskazania różnych powierzchni tej samej działki, mimo braku zmian w ewidencji gruntów,

– art. 79 § 2 k.p.a. polegające na tym, że mimo zawiadomienia pełnomocnika strony o terminie kontroli "na miejscu" zakończenie kontroli miało miejsce przed godziną wskazaną w zawiadomieniu, co powodowało niemożność uczestnictwa w tych kontrolach.

W uzasadnieniu podkreślono, że jako najistotniejszą kwestię należy wskazać fakt ponoszenia sankcji przez skarżącą w wyniku niekonsekwencji organów w zakresie obliczania powierzchni działki rolnej.

Pełnomocnik strony wniósł też o koszty pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji (aktu). Usunięcie zaś z obrotu prawnego danego rozstrzygnięcia może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy jego wydawaniu organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art.145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz.270 ze zm.), dalej p.p.s.a.

Z akt sprawy wynika, że U L ubiegała się o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012, a konkretnie o przyznanie Jednolitej Płatności Obszarowej do powierzchni 5,13 ha oraz Uzupełniającej Płatności Obszarowej do powierzchni 4,20 ha.

Do płatności JPO skarżąca zadeklarowała we wniosku następujące działki rolne:

– "A" o powierzchni 3,80 ha leżącą na działce ewidencyjnej nr ...

– "B" o powierzchni 0,40 ha leżącą na działce ewidencyjnej nr ...

– "C" o powierzchni 0.30 ha leżącą na działce ewidencyjnej nr ...

– "D" o powierzchni 0.63 ha leżącą na działce ewidencyjnej nr ...,

a do płatności UPO działki rolne:

– "A1" o powierzchni 3,80 ha leżącą na działce ewidencyjnej nr ...

– "B1" o powierzchni 0,40 ha leżącą na działce ewidencyjnej nr ....

W wyniku przeprowadzonych w dniu 26 października 2012 kontroli na miejscu i dokonanych pomiarów metodą GPS, stwierdzono, że działka rolna oznaczona we wniosku literą A/A1 (zadeklarowano powierzchnię 3,80 ha) jest mniejsza i wynosi 3,47 ha. Kontrolerzy zastosowali zatem kod DR13+ tj. zadeklarowana powierzchnia działki rolnej jest większa od powierzchni stwierdzonej oraz kod DR52 (stwierdzono zmniejszenie powierzchni PEG). Ponadto wykonali zdjęcia, o numerach 7, 8, 9, 11, które włączono do akt sprawy (płyta CD). Dokumentację rozszerzono również przez sporządzenie szkicu kontrolowanych działek rolnych na wydruku ortofotomapy z naniesionymi oznaczeniami miejsc i kierunków wykonanych w terenie fotografii.

Rozpatrując przedmiotową sprawę należy podkreślić, że postępowanie o przyznanie płatności bezpośrednich jest postępowaniem wszczynanym i toczącym się w oparciu o wniosek zainteresowanego. Co za tym idzie, beneficjent programu deklarując we wniosku działki rolne zobowiązany jest do podania faktycznych powierzchni przez niego użytkowanych rolniczo i utrzymywanych zgodnie z normami (Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2010 r. w sprawie minimalnych norm (DZ. U. z 2010 r., nr 39,0poz. 211)). Producent rolny powinien złożyć wniosek prawidłowy pod względem prawnym i faktycznym.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz do zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. Urz. UE L 25, z 28.01.2011, str. 8) wszystkie wnioski o wsparcie, wnioski o płatność i inne deklaracje, które beneficjent lub osoba trzecia muszą złożyć, poddaje się kontrolom administracyjnym, obejmującym wszystkie elementy, których kontrola za pomocą środków administracyjnych jest możliwa i stosowna.

W myśl art. 7 ust. 1 a ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego ( Dz. U. z 2012 r., poz. 1164 ) Jednolita Płatność Obszarowa przysługuje do powierzchni gruntów rolnych minimum 1 ha. Z kolei stosownie do art. 7 ust. 2 powołanej ustawy rolnikowi, który w danym roku spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności przysługują płatności uzupełniające do powierzchni upraw

– roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych,

– innych roślin i do powierzchni gruntów ornych, na których nie jest prowadzona uprawa roślin (uzupełniająca płatność podstawowa),

do których została przyznana jednolita płatność obszarowa.

Dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji, Sąd uznał, że decyzje organów obu instancji zostały wydane zgodnie z przepisami prawa krajowego i wspólnotowego. Z ustaleń organów (w oparciu o wiarygodne raporty czynności kontrolnych) wynika, że zadeklarowano we wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich działkę rolną A/A1 niezgodnie ze stanem faktycznym, co słusznie uznane zostało za nieprawidłowość zgodnie z art. 2 pkt 10 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009, który stanowi, że nieprawidłowości oznaczają każdy przypadek nieprzestrzegania stosownych zasad przydzielania rozpatrywanej pomocy.

Z wykonanej przez inspektorów terenowych dokumentacji graficznej i fotograficznej, wynika że kontrola działki rolnej A/A1 została przeprowadzona wg faktycznego sposobu użytkowania w terenie, a różnica między powierzchnią deklarowaną we wniosku a powierzchnią stwierdzoną wynika z faktu, iż we wschodniej części działki ewidencyjnej nr ..., na której zadeklarowano działkę rolną A/A1, znajduje się pas rowu porośnięty drzewami owocowymi. Nie wliczono jego do powierzchni zmierzonej ani stwierdzonej, gdyż nie kwalifikuje się do płatności. Niezakwalifikowany obszar, który nie został wliczony do powierzchni działki rolnej przedstawia w szczególności fotografia nr 7 wykonana podczas czynności kontrolnych (płyta CD – akta administracyjne sprawy). Na szkicu działek zaznaczono nadto miejsca wykonania poszczególnych fotografii, z czego wynika, że pomiar i zdjęcia zostały wykonane prawidłowo – w miejscach umożliwiających stwierdzenie poszczególnych nieprawidłowości.

Potwierdzeniem wykonania przedmiotowego pomiaru działek są tzw. granice pomiaru naniesione na ortofotomapie znajdującej się w systemie komputerowym ZSZIK. W trakcie kontroli na miejscu inspektorzy terenowi korzystali z technik globalnego systemu nawigacji satelitarnej – GPS. Sumaryczna powierzchnia wykluczenia z wnioskowanych płatności wynosiła w obu przypadkach 0,33 ha i spowodowała zmniejszenie płatności JPO i UPO w sposób i w kwotach wskazanych szczegółowo w uzasadnieniu decyzji organu I instancji. Organ wyjaśnił też, ile wynosiła procentowa różnica między powierzchnią deklarowaną a stwierdzoną w czasie kontroli. Nie budzi wątpliwości Sądu przyjęty przez organy tzw. obszar zatwierdzony.

Złożony przez skarżącą wniosek o przyznanie płatności okazał się nieprawidłowy pod względem faktycznym, albowiem zadeklarowana powierzchnia nie była zgodna z powierzchnią faktycznie użytkowaną rolniczo. Ustalenia organów znalazły odzwierciedlenie również w dokumentacji fotograficznej, a strona nie podważyła ich skutecznie w toku postępowania administracyjnego.

Ponadto skarżąca nie wykazała, że nie jest winna nieprawidłowości związanych ze zgłoszonym wnioskiem o płatności. W opinii Sądu prawidłowo organ II instancji uznał, że w sprawie nie zachodzą przesłanki z art. 73 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 – strona przedstawiła we wniosku błędne dane dotyczące powierzchni działki rolnej A/A1 i nie poinformowała organu o istniejących nieprawidłowościach przed dokonaniem kontroli. Istotna jest każdorazowo powierzchnia działki rolnej użytkowana rolniczo, a nie powierzchnia ewidencyjna, która pełni tylko rolę pomocniczą. Płatność nie może być też przyznana do powierzchni przekraczającej powierzchnię PEG. W poszczególnych latach, których dotyczą wnioski o płatności mogą więc być różne wielkości działki rolnej, w rozumieniu powierzchni spełniającej wszystkie warunki niezbędne do przyznania danej płatności.

Podkreślić też trzeba, że kontrole na miejscu mogą odbywać się pod nieobecność beneficjenta, który nawet nie musi być o ich terminie zawiadomiony. Z akt administracyjnych rozpoznawanej sprawy (protokoły z czynności kontrolnych) wynika natomiast, że U L była o terminie kontroli na miejscu powiadomiona (załączniki 3/1 i 2/1) a jej pełnomocnik był obecny podczas kontroli, choć protokołów – raportów z czynności kontrolnych nie podpisał (załączniki 3/13 i 2/5). Sam zaś F K w toku postępowania administracyjnego – ani w oświadczeniu z dnia 26 lutego 2013 r., ani też w piśmie z dnia 5 marca 2013 r., ani w odwołaniu nie podnosił, że nie uczestniczył w kontrolach na miejscu.

Odnosząc się dalej do zarzutów zawartych w piśmie procesowym z dnia 22 listopada 2013 r. – w kwestii braku załączników do raportów z czynności kontrolnych, za organem, wskazać należy, że wszystkie dowody były przedstawione pełnomocnikowi strony w Biurze Powiatowym w K podczas zapoznawania się w dniu 26 lutego 2013 r. z aktami sprawy rolno – środowiskowej ... (oświadczenie – załącznik 4/6). Ponadto przed wydaniem decyzji przez organ I instancji wydruki załączników do raportów z czynności kontrolnych zostały dodatkowo przekazane Fi K, a odebrane 4 marca 2013 r. przez jego żonę – K K.

Wskazać w tym miejscu także trzeba na przepis art. 3 ust. 1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, zgodnie z którym z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w art. 1 pkt 1 do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba, że przepisy ustawy stanowią inaczej. Stosownie do ust. 2 powyższego przepisu w postępowaniu w sprawach dotyczących m. in. płatności bezpośredniej, płatności uzupełniającej organ administracji publicznej:

1) stoi na straży praworządności;

2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy;

3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń, co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania;

4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.

W myśl zaś ust. 3 powołanego przepisu strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2, są obowiązane przedstawić dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy, zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.

Z powyższej regulacji wynika więc, że zasadniczo w postępowaniu w sprawie płatności nastąpiło odejście od zasady prawdy obiektywnej wyrażonej w część 2 art. 7 k.p.a., nakazującej organom podjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. Konsekwencją odejścia od zasady prawdy obiektywnej jest też rezygnacja z zasady postępowania dowodowego wyrażonej w art. 77 § 1 k.p.a., stosownie do której organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. W art. 3 ust. 2 pkt 2 cytowanej ustawy obowiązek ten został ograniczony jedynie do rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Na organach ARiMR nie ciąży natomiast obowiązek aktywnego poszukiwania dowodów na poparcie uprawnienia wnioskodawcy do otrzymania płatności (zob. J. Bieluk Komentarz do art. 3 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, Lex 2013).

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że decyzje organów obu instancji nie naruszają prawa i dlatego zarzuty strony skarżącej nie zasługiwały na uwzględnienie. Także uzasadnienia decyzji wyjaśniają okoliczności sporne, zawierają należytą ocenę materiału dowodowego, przede wszystkim w postaci protokołów z kontroli na miejscu oraz dokumentacji graficznej i fotograficznej, a nadto wskazują przepisy prawa zastosowane przy podejmowaniu rozstrzygnięcia. Spełniają więc wymogi określone w art. 107 § 3 k.p.a.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie I sentencji wyroku.

O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu Sąd postanowił zaś w oparciu o art. 250 p.p.s.a. i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) w zw. z § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenie przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348).