Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 768/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-10-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6339 Inne o symbolu podstawowym 633
Hasła tematyczne: Zatrudnienie
Skarżony organ: Minister Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 92  ust. 1  pkt 2 i  ust. 2 ,  art. 142  ust. 4
journal: Dz.U. 2004 nr 99 poz 1001
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
article: art. 145 par. 1  lit. a i c
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Kube (spr.), Sędzia WSA Przemysław Szustakiewicz, Protokolant Izabela Filipowicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 października 2008 r. sprawy ze skargi E.S. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania licencji zawodowej pośrednika pracy 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji. 2. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości.


UZASADNIENIE

W dniu 1 lutego 2008 r. E.S. skierowała do Wojewody [...] wniosek o nadanie licencji zawodowej pośrednika pracy.

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] odmówił nadania wnioskodawczyni licencji zawodowej pośrednika pracy na podstawie art. 92 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 ze zm.).

W wyniku rozpoznania odwołania, Minister Pracy i Polityki Społecznej decyzją z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2008 r.

Organ uzasadniając rozstrzygnięcie wskazał, że E.S. na dzień składania wniosku o nadanie licencji zawodowej pośrednika pracy nie udokumentowała, stosownie do przepisu art. 92 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, posiadania co najmniej 12 miesięcznego stażu pracy na stanowisku pośrednika pracy - stażysty. Wyjaśnił, że w świetle obecnie obowiązującego stanu prawnego posiadanie wieloletniego stażu pracy i znajomość zagadnień z zakresu pośrednictwa pracy nie są wystarczającym argumentem dla przyznania licencji zawodowej.

W skardze do Sądu, E.S. zakwestionowała zaskarżoną decyzję, zarzucając jej błędną wykładnię art. 92 ust. 2 pkt 4 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

Podała, że od [...] lat jest zatrudniona w urzędzie pracy, a przez [...] lat w bezpośredniej obsłudze bezrobotnych. Od [...] sierpnia 1992 r. do [...] stycznia 1996 r. pracowała w dziale osób niepełnosprawnych, wykonując pełną obsługę bezrobotnych od rejestracji przez pośrednictwo do wyrejestrowania. W okresie od [...] lipca 1996 r. do [...] listopada 2000 r. była zatrudniona w charakterze starszego pośrednika pracy w dziale pośrednictwa. Następnie od grudnia 2000 r. pracowała w dziale ewidencji przy rejestracji bezrobotnych, mając kontakt z pośrednictwem. Po zmianie struktury organizacyjnej w powiatowym urzędzie pracy ponownie pracuje w dziale pośrednictwa pracy. Uważa, że posiadany staż na stanowisku pośrednika pracy uprawnia do nadania jej licencji pośrednika pracy, zaś zmianę stanowiska pracy ze starszego inspektora pracy na pośrednika – stażystę uważa za degradację zawodową.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Sąd przeprowadzając kontrolę zaskarżonej decyzji uznał, że Minister Pracy i Polityki Społecznej utrzymując w mocy decyzję Wojewody [...] naruszył przepis art. 138 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), utrzymując w mocy decyzję wydaną z naruszeniem przepisów prawa materialnego, tj. art. 92 ust. 2 i art. 142 ust. 4 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy w stopniu w jakim mogłoby to mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Skarga zatem zasługuje na uwzględnienie.

Wojewoda, na podstawie art. 93 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, na wniosek zainteresowanej osoby w drodze decyzji administracyjnej, nadaje licencję zawodową pośrednika pracy określonego stopnia osobie spełniającej warunki, o których mowa w art. 92 ust. 2, 2a, 4 i 5.

Natomiast zgodnie z art. 142 ust. 4 powołanej ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, osoby zatrudnione w urzędach pracy lub ochotniczych hufcach pracy w dniu wejścia w życie ustawy, jeżeli przez okres co najmniej 12 miesięcy były zatrudnione na stanowiskach pośrednika pracy lub wykonujące zadania w zakresie pośrednictwa pracy, z dniem wejścia w życie ustawy stają się z mocy prawa pośrednikami pracy, o których mowa w art. 92 ust. 2.

Kiedy mamy do czynienia z obowiązkiem lub prawem wynikającym wprost z ustawy (z mocy prawa), skutek prawny następuje z dniem ustalonym w ustawie. W takim wypadku akt administracyjny konkretyzujący przedmiot w stosunku do indywidualnego adresata ma charakter deklaratoryjny. Decyzje deklaratoryjne ustalają jedynie autorytatywnie zakres jakiegoś stosunku prawnego, który powstał wcześniej z mocy przepisów prawnych. Jest to podstawowa cecha różniąca decyzje deklaratoryjne od decyzji konstytutywnych, po których wydaniu następują skutki prawne.

Treść powołanego przepisu art. 142 ust. 4 jednoznacznie wskazuje, że wydanie aktu w przedmiocie uzyskania licencji zawodowej pośrednika pracy w przypadku ziszczenia się warunków w nim przewidzianych ma charakter deklaratoryjny, ponieważ ustawodawca z mocy samego prawa nadaje takie uprawnienia osobom zatrudnionym w urzędach pracy lub ochotniczych hufcach pracy w dniu wejścia w życie ustawy, jeżeli przez okres co najmniej 12 miesięcy były zatrudnione na stanowiskach pośrednika pracy lub wykonujące zadania w zakresie pośrednictwa pracy. Oznacza, to że bez względu na datę wydania w tym zakresie aktu, uzyskanie licencji zawodowej pośrednika pracy następuje z dniem 1 maja 2004 r. Właściwym do wydania decyzji w tym przedmiocie jest wojewoda.

Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy, skarżąca do wniosku o nadanie jej licencji zawodowej pośrednika pracy załączyła zaświadczenie z Powiatowego Urzędu Pracy w [...] nr [...] z dnia [...] stycznia 2008 r. o zatrudnieniu jej w tym Urzędzie od 1993 r., w tym od [...] lipca 1996 r. do [...] listopada 2000 r. na stanowisku starszego pośrednika pracy. Również w odwołaniu od decyzji organu I instancji powoływała się ona na fakt wieloletniego zatrudnienia w urzędzie pracy w charakterze pośrednika pracy i wykonywania zadań z tym związanych.

W kontekście podnoszonych przez E.S. okoliczności organ winien najpierw wyjaśnić, czy uzyskała ona licencję zawodową pośrednika pracy z mocy samego prawa na podstawie art. 142 ust. 4 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Dopiero wyjaśnienie tej kwestii pozwoli organowi ewentualnie badać spełnienie przez wymienioną warunków do uzyskania licencji zawodowej pośrednika pracy w trybie art. 92 ust. 2 tej ustawy.

Biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności rozpoznawanej sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku. W oparciu o art. 152 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji w całości.