Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 1215/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2017-05-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 59, art. 63, art. 64, art. 78 ust. 4, art. 79 ust. 1, art. 85 ust. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 353
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak, Protokolant Specjalista Beata Basak, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 11 maja 2017 r. sprawy ze skargi W. T., E. M. i K. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia oddala skargę.


UZASADNIENIE

Sygn. akt II SA/Lu [...]

U Z A S A D N I E N I E

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] września 2016 r. nr [...] - po rozpatrzeniu odwołania W. T. oraz odwołania E. i K. małż. M. od decyzji Wójta Gminy K. z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie fermy brojlerów (dwóch kurników) na działce ewidencyjnej nr [...] gmina K. – orzekło w następujący sposób:

- w pkt I sentencji decyzji – uchyliło zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji w części:

1. dotyczącej ustępu 1 strona druga tiret dwa w brzmieniu "garażu" i umorzyło w tym zakresie postępowanie organu pierwszej instancji,

2. obejmującej ustęp 3 pkt 11 w brzmieniu: "Należy zaprojektować pas zieleni izolacyjnej celem ograniczenia rozprzestrzeniania się zanieczyszczeń gazowych i substancji odorowych" i w tym zakresie orzekło:

"11. Należy zaprojektować i wykonać, przed oddaniem kurników do użytkowania, w szczególności od strony najbliższej zabudowy zagrodowej, pas zieleni izolacyjnej celem ograniczenia rozprzestrzeniania się zanieczyszczeń gazowych i substancji odorowych składający się z rodzimych gatunków drzew i krzewów zgodnych z typem siedliska, uwzględniając zarówno liściaste i iglaste odmiany roślin średnio i wysokopiennych, tworzących zwarty kompleks zieleni",

3. obejmującej ustęp 9 w brzmieniu: "Przedsięwzięcie nie wymaga sporządzenia analizy porealizacyjnej" i w tym zakresie orzekło:

"9. Nakładam obowiązek sporządzenia analizy porealizacyjnej przedsięwzięcia w zakresie jego oddziaływania na jakość powietrza atmosferycznego, jakość wód podziemnych, wielkości wytwarzanego hałasu, oraz zasad wytwarzania i gospodarowania odpadami:

- wszelkie pomiary dotyczące rozprzestrzeniania się hałasu w środowisku oraz badania rozprzestrzeniania się amoniaku, siarkowodoru, tlenku węgla, należy przeprowadzić w rejonie najbliższej zabudowy zagrodowej zarówno w porze dnia jak i nocy, przy pełnej obsadzie kurników w jednym cyklu hodowlanym,

- analizę porealizacyjną należy sporządzić w ciągu 3 miesięcy od dnia oddania obiektów kurników do użytkowania oraz niezwłocznie po jej sporządzeniu przedstawić wyniki i wnioski celem weryfikacji Regionalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska w L. i Wojewódzkiemu Inspektorowi Ochrony Środowiska w L. oraz organowi właściwemu do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach,

- w przypadku wykonywania działalności pogarszającej stan środowiska, zostaną podjęte decyzje nakazujące wstrzymanie takiej działalności do czasu zainstalowania urządzeń lub wykonania innych czynności zabezpieczających środowisko";

- w pkt II sentencji decyzji – utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji w pozostałym zakresie.

Powyższa decyzja ostateczna zapadła w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych:

We wniosku z dnia [...] grudnia 2013 r. W. T. wystąpił do Wójta Gminy K. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia pn. "Budowa fermy brojlerów - dwóch kurników na działce ewidencyjnej nr [...]", w obrębie T., gmina K., powiat radzyński, województwo lubelskie. Do wniosku inwestor załączył kartę informacyjną przedsięwzięcia datowaną na grudzień 2013 r. oraz plik dokumentów, w tym mapę ewidencyjną obejmującą teren lokalizacji planowanego przedsięwzięcia oraz wypis z ewidencji gruntów dotyczący działki nr [...], a także oświadczenie o nieubieganiu się o dofinansowanie przedsięwzięcia ze środków unijnych.

Wnioskodawca, w odpowiedzi na wezwania organu pierwszej instancji z dnia [...] grudnia 2015 r. oraz z dnia [...] grudnia 2015 r. dotyczące zmiany przedstawionej we wniosku koncepcji sposobu zagospodarowania terenu działki nr [...] z uwagi na planowane przedsięwzięcie, zmodyfikował wniosek oświadczając, że odstępuje od budowy garażu. Ponadto zmienił planowaną lokalizacje infrastruktury towarzyszącej, w tym m.in. izotermy na padły drób, czemu dał wyraz w piśmie z dnia [...] grudnia 2015 r. (data wpływu do organu).

Po zawiadomieniu stron w piśmie z dnia [...] grudnia 2013 r. o wszczęciu postępowania w przedmiotowej sprawie organ pierwszej instancji wystąpił do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w R. P. oraz Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w L. o opinie co do zasadności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz sporządzenia raportu o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia na środowisko.

Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w L. w opinii z dnia [...] grudnia 2013 r. orzekł o konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko i opracowania raportu. W uzasadnieniu organ opiniodawczy podkreślił, że najbliższa zabudowa mieszkaniowa znajduje się w odległości mniejszej niż 100 m od terenu planowanej inwestycji.

Z kolei Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w R. P. w wydanej w dniu [...] stycznia 2014 r. opinii sanitarnej stwierdził, że nie wnioskuje o nałożenie na inwestora obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko.

Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2014 r. Wójt Gminy K. stwierdził konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia budowy fermy brojlerów - dwóch kurników, o łącznej obsadzie 32760 sztuk, czyli 131,04 DJP oraz określił zakres raportu o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia na środowisko, jaki należy opracować. Jednocześnie organ pierwszej instancji orzekł o zawieszeniu prowadzonego postępowania.

Po przedłożeniu przez inwestora w dniu [...] marca 2014 r. raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko organ pierwszej instancji postanowieniem z dnia [...] marca 2014 r. podjął zawieszone postępowanie.

Następnie w pismach z dnia [...] marca 2014 r. organ ten wystąpił o uzgodnienie warunków realizacji przedsięwzięcia do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w L. oraz o opinię odnośnie tych warunków do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w R. P..

Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w L. w pismach z dnia [...] kwietnia 2014 r., z dnia [...] maja 2014r. oraz z dnia [...] maja 201 4r. wezwał Wójta Gminy K. do przesłania dodatkowych dokumentów, wskazując przy tym na konieczność zobowiązania inwestora do uzupełnienia przedłożonego raportu. Wnioskodawca, uwzględniając uwagi RDOŚ, przedłożył w dniu [...] maja 2014 r. uzupełnienie raportu, wobec czego wskazany organ uzgadniający postanowieniem z dnia [...] czerwca 2014 r. uzgodnił realizację przedmiotowego przedsięwzięcia określając, jakie szczegółowe działania należy podjąć na każdym z etapów związanych z jego realizacją oraz eksploatacją i użytkowaniem.

W dniu [...] października 2014 r. inwestor złożył do akt sprawy dwa opracowania datowane na październik 2014 r., jedno z nich zatytułowane: "Opinia hydrologiczno-hydrogeologiczna dotycząca działki nr ewid. [...] w miejscowości T. planowanej pod budowę fermy brojlerów" oraz drugie zatytułowane: "Odpowiedź na pisma mieszkańców dotyczących inwestycji pn. >>Budowa fermy brojlerów - dwa kurniki w miejscowości T. na działce o nr ew. [...]<<".

W dniu [...] grudnia 2014 r. Wójt Gminy K. przeprowadził oględziny działki nr [...], podczas których komisja dokonała pomiaru poziomu wody w stosunku do poziomu gruntów w studniach zlokalizowanych na posesjach w Turowie oznaczonych numerami: 159, 158, 161B oraz 161.

Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2015 r. Wójt Gminy K. dopuścił z urzędu dowód w postaci wykonanej przez rzeczoznawcę do spraw sanitarnohigienicznych A. M.–W. na zlecenie Gminy "Opinii dotyczącej oceny prawidłowości wykonania raportu oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na budowie fermy brojlerów - dwóch kurników w miejscowości T. na działce nr ewid. [...] Gmina K.". W jej treści autorka opracowania zawarła szereg uwag odnośnie przedłożonego raportu, zarzucając m.in., że pomija on zagadnienia związane z zagrożeniami biologicznymi oraz mikrobiologicznymi w środowisku oraz zanieczyszczeniami. Wskazała, że zlokalizowanie elementów niezbędnych do prawidłowej eksploatacji fermy drobiu na terenie zabudowy zagrodowej, jest niezgodne z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Decyzją z dnia [...] lipca 2015 r. Wójt Gminy K. odmówił W. T. określenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia.

W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że podejmując wskazane rozstrzygnięcie uwzględnił sprzeciw mieszkańców wsi T., którzy mają dość nieprzyjemnych odorów z aktualnie funkcjonujących obiektów (kurnika i chlewni) i wyrażają uzasadnione obawy, iż dotychczasowe warunki warunków środowiskowych, w jakich funkcjonują, ulegną dalszemu pogorszeniu.

W odwołaniu od powyższej decyzji W. T. wniósł o jej uchylenie oraz ustalenie środowiskowych uwarunkowań, ewentualnie o uchylenie tej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Zarzucił, że kwestionowana decyzja została wydana z naruszeniem przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a.), co mogło mieć wpływ na jej treść, a także z naruszeniem przepisów ustawy z dnia [...] października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze uwzględniło odwołanie inwestora i decyzją z dnia [...] września 2015 r. uchyliło powyższą decyzję organu pierwszej instancji oraz przekazało sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu Kolegium wskazało na konieczność ustalenia rodzaju planowanego przedsięwzięcia oraz kręgu stron postępowania i zagwarantowania stronom - zgodnie z art. 10 k.p.a. - prawa czynnego udziału w prowadzonym postępowaniu. Kolegium zaaprobowało jednak stanowisko dotyczące zgodności planowanego przedsięwzięcia z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a także dokonaną analizę raportu pod względem jego zgodności z obowiązującymi regulacjami.

W toku ponownego postępowania organ pierwszej instancji w piśmie z dnia [...] lutego 2016 r. poinformował jego strony o podjętych czynnościach. Pozostałym zainteresowanym stosownych informacji udzielił natomiast w drodze obwieszczenia - w ramach procedury udziału społeczeństwa w postępowaniu.

Decyzją z dnia [...] marca 2016 r. Wójt Gminy K. ustalił W. T. środowiskowe uwarunkowania realizacji planowanego przedsięwzięcia. W treści decyzji organ szczegółowo określił warunki wykorzystania terenu na etapie realizacji i eksploatacji, ze szczególnym uwzględnieniem ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich. Ponadto określił wymagania, jakie powinna spełniać dokumentacja niezbędna do wydania kolejnych decyzji, w tym pozwolenia na budowę przedmiotowego przedsięwzięcia.

W. T. i tym razem złożył odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji, domagając się jej uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. Odwołujący zarzucił, że Wójt Gminy K. prowadząc postępowanie nie wziął pod uwagę wszystkich uwag, wniosków i zastrzeżeń złożonych w ramach konsultacji społecznych,. Ponadto nie rozważył kwestii lokalizacji fermy brojlerów względem zabudowy mieszkaniowej i jej wpływu na tę zabudowę oraz najbliższe otoczenie.

Odrębne odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] marca 2016 r. wnieśli E. i K. małż. M.. W treści odwołania sformułowali oni szereg pytań dotyczących planowanego przedsięwzięcia. Zarzucili, że (cyt.) "Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska pozwala budować komu chce i gdzie chce aby tylko dokumenty były dobrze przygotowane, a nie ważne jest miejsce inwestycji i jego mieszkańcy".

Powołaną na wstępie decyzją ostateczną z dnia [...] września 2016 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze częściowo uchyliło decyzję organu pierwszej instancji, podejmując w tym zakresie rozstrzygnięcie reformatoryjne, zaś w pozostałej (zasadniczej) części decyzję tę utrzymało w mocy. Kolegium stwierdziło, że brak jest podstaw prawnych do uwzględnienia argumentacji wynikającej z odwołań. W oparciu o analizę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego uznało, że zaistniały przesłanki do określenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia. Jednakowoż, mając na względzie dokonaną przez W. T. modyfikację wniosku, za konieczną przyjęło zmianę zaskarżonej decyzję przede wszystkim w części dotyczącej określenia rozmiaru przedsięwzięcia. Dodatkowo – w ramach zmiany decyzji organu pierwszej instancji – organ odwoławczy nałożył na wnioskodawcę obowiązek nasadzenia pasa zieleni o konkretnie ustalonej strukturze drzew. Celem zaś zweryfikowania zaleceń wynikających z raportu oraz sporządzonej do niego opinii zobowiązało wnioskodawcę do sporządzenia analizy porealizacyjnej, która ma na celu wykazanie rzeczywistych uciążliwości wykonanego przedsięwzięcia dla nieruchomości sąsiednich.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na powyższą decyzję ostateczną Samorządowego Kolegium Odwoławczego wnieśli wspólnie W. T. oraz E. i K. małż. M.. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucili:

I. mogące mieć wpływ na treść wydanej decyzji naruszenie przepisów postępowania tj.:

1. art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art 107 § 3 k.p.a. poprzez:

a) nierozważenie w sprawie całokształtu zgromadzonego materiału dowodowego i bezzasadne pominięcie faktów wynikających z dowodów z opinii sporządzonych przez A. M.-W., dotyczących oceny prawidłowości wykonania raportu oddziaływania na środowisko, jak i oceny i weryfikacji rozwiązań przedstawionych w odpowiedzi na tę opinię, pomimo, że zostały one sporządzone przez osobę mającą wiedzę specjalną w tym zakresie i zawierały szczegółowe, konkretne i rzeczowe zarzuty względem sporządzonego raportu, do których organ się nie ustosunkował. niewyjaśniając przy tym w uzasadnieniu faktycznym decyzji, dlaczego odmówił im wiarygodności;

b) oparcie rozstrzygnięcia w całości na raportach sporządzonych przez [...] Pracownię Geologii i Ochrony Środowiska w L., pomimo, że sporządzone przez nią pisma były stronnicze, polemizowały z ustaleniami dokonanymi przez A. M.-W., jak i w sposób obcesowy i jednostronnie niekorzystny z zarzutami mieszkańców sprzeciwiających się realizacji inwestycji, co wprost zostało również wykazane na rozprawie administracyjnej, w której twórcy raportu wypowiadali się jednoznacznie za powstaniem tej inwestycji, co powinno wzbudzić wątpliwości organu co do ich bezstronności, w szczególności w kontekście powołanych wyżej zarzutów sporządzonych rzez A. M.-W.;

c) niewywołanie przez organ administracji publicznej bezstronnych opinii biegłych posiadających wiedzę specjalną w zakresie hydrologii, hydrogeologii, ochrony środowiska, rolnictwa, epidemiologii, odorologii, akustyki i nauk sanitarno-higienicznych weryfikujących twierdzenia zawarte w pismach sporządzonych w toku postępowania przez Pracownię [...], dotyczące ustalenia rzeczywistego wpływu powstającej inwestycji na życie i zdrowie mieszkańców, jak i środowisko wobec ewidentnych nieusuniętych sprzeczności pomiędzy opiniami A. M. - W. i ww. Pracowni, co skutkowało niepoczynieniem przez organ administracji publicznej niezbędnych i niebudzących wątpliwości ustaleń w tym zakresie;

d) nieustalenie przez organ w sposób niebudzący wątpliwości, kto jest rzeczywistym właścicielem działki oznaczonej nr ewid.[...], która bezpośrednio sąsiaduje z nieruchomością, na której ma powstać realizowana inwestycja, poprzez niezasadne przyjęcie, iż znajduje się ona we współwłasności W. T. oraz K. T., podczas gdy nieruchomość ta znajduje się w masie spadkowej po zmarłej Z. T., co potwierdzają załączone do skargi dokumenty w postaci aktu własności ziemi oraz postanowienia Sądu Rejonowego w R. P. I Wydział Cywilny z dnia [...] marca 2007 r. (skarżący wnieśli przy tym o przeprowadzenie na podstawie art. 106 § 3 ustawy Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi dowodu z ww. dokumentów, co – jak wskazali – może skutkować nawet nieważnością postępowania spowodowaną nieustaleniem wszystkich jego uczestników;

e) nieustalenie przez organ w sposób niebudzący wątpliwości, kto jest właścicielem innych nieruchomości, których niniejsze postępowanie dotyczy, poprzez oparcie się jedynie na informacjach z ewidencji gruntów - nieodzwierciedlających prawa własności, podczas gdy zasadne byłoby zwrócenie się do rejestru ksiąg wieczystych bądź też do zobowiązania uczestników do wykazania swego prawa własności do danych nieruchomości;

f) nieustalenie przez organ w sposób niebudzący wątpliwości, poprzez niewywołanie opinii biegłych w zakresie jaki wpływ na planowaną inwestycję ma niezewidencjonowany ciek wodny leżący pomiędzy działkami [...] i 106, który - co istotne - jest połączony z kolejnym rowem, który jest zewidencjonowany i biegnie przez cały Turów;

2. Naruszenie przepisów postępowania, tj.: art 15, art. 6 i art 8 w zw. z art. 140 k.p.a. poprzez ograniczenie skarżącemu prawa do postępowania drugoinstancyjnego w zakresie ustaleń stanu faktycznego, a mianowicie nierozpoznania w postępowaniu odwoławczym od decyzji, jak i w całym postępowaniu prowadzonym w sprawie wszystkich zarzutów, wniosków oraz uwag skarżących w sytuacji, gdy organ drugiej instancji w sprawie jest zobowiązany do zbadania i rozważenia całego materiału dowodowego z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu skarżącego, dokonania wnikliwej analizy i oceny tego materiału oraz wyrażenia przyjętej oceny w uzasadnieniu decyzji, a zatem także i do merytorycznej kontroli działań organu I instancji;

3. Naruszenie przepisu art. 28 k.p.a., poprzez dowolne ustalenie kręgu uczestników i wyeliminowanie w toku postępowania części z nich, co narusza prawa osób mających w tym interes prawny do jego ochrony w toku postępowania i może skutkować nieważnością postępowania w tym zakresie.

W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Wójta Gminy K. z dnia [...] marca 2016 r., a ponadto o zwrot kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając skargę zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Przedmiotem poddanej kontroli Sądu w niniejszej sprawie decyzji ostatecznej Samorządowego Kolegium Odwoławczego jest ustalenie środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia polegającego na budowie fermy brojlerów (dwóch kurników) na działce ewidencyjnej nr [...] w miejscowości T., gmina K..

Zgodnie z art. 59 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 353 ze zm.) – dalej jako "ustawa środowiskowa", przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja następujących planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko:

1) planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko;

2) planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1.

W świetle § 3 ust. 1 pkt 102 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2016 r. poz. 71 ze zm.) – dalej jako "rozporządzenie", do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się m.in. chów lub hodowlę zwierząt w liczbie nie mniejszej niż 60 dużych jednostek przeliczeniowych inwentarza (DJP). W przypadku projektowanej inwestycji maksymalna obsada brojlerów w obydwu kurnikach ma wynosić maksymalnie 131,04 DJP (32.760 sztuk), wobec czego nie budzi wątpliwości, że inwestycja ta należy do przedsięwzięć objętych powyższą regulacją. Ponadto ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że inwestycja ta ma być zlokalizowana w odległości mniejszej niż 100 m od terenów zabudowy zagrodowej, a zatem o jej kwalifikacji jako przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko przesądza również dyspozycja § 3 ust. 1 pkt 103 lit. "a" rozporządzenia.

Wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach w przypadku przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko może być poprzedzone obowiązkiem przeprowadzenia oceny oddziaływania tego przedsięwzięcia na środowisko. Obowiązek przeprowadzania przedmiotowej oceny lub jego brak stwierdza, stosownie do art. 63 ust. 1 i 2 ustawy środowiskowej, w drodze postanowienia organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, uwzględniając łącznie wszystkie uwzględnione w tym przepisie uwarunkowania, po zasięgnięciu opinii dwóch organów, o których mowa w art. 64 ust. 1 ustawy.

W okolicznościach rozpoznawanej sprawy wymogi te zostały spełnione, albowiem Wójt Gminy K., po przeprowadzeniu analizy uwarunkowań dla zamierzonego przedsięwzięcia i zasięgnięciu opinii Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w L. oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w R. P., postanowieniem z dnia [...] stycznia 2014 r. nałożył na inwestora obowiązek sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko, decydując tym samym o przeprowadzeniu procedury oceny oddziaływania na środowisko.

Raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko jest jednym z najważniejszych elementów postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. Aby opracowanie to w każdym przypadku zawierało informacje niezbędne do zakończenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, w art. 66 ustawy środowiskowej określono elementy, które powinien zawierać każdy raport oddziaływania na środowisko. I tak z ust.1 tego przepisu wynika, że raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko powinien zawierać m.in. opis planowanego przedsięwzięcia (pkt 1), opis elementów przyrodniczych środowiska objętych zakresem przewidywanego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko (pkt 2), opis przewidywanych skutków dla środowiska w przypadku niepodejmowania przedsięwzięcia (pkt 4), oraz opis analizowanych wariantów, w tym: a) wariantu proponowanego przez wnioskodawcę oraz racjonalnego wariantu alternatywnego, b) wariantu najkorzystniejszego dla środowiska wraz z uzasadnieniem ich wyboru (pkt 5).

W ocenie Sądu przedstawiony przez inwestora raport (po jego uzupełnieniu przez inwestora w dniu [...] maja 2014 r.) zawiera wszystkie elementy, o których mowa w cytowanym przepisie. Raport ten – wbrew zarzutom skargi – został przy tym sporządzony przez uprawniony podmiot. Podkreślić bowiem trzeba, że raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko ma charakter dokumentu prywatnego inwestora, będącego dowodem w postępowaniu administracyjnym. Raport oceniany jest przez organ wydający decyzję określającą uwarunkowania środowiskowe, a uczestnicy postępowania mają możliwość zgłoszenia zastrzeżeń dotyczących tego dowodu. Zastrzeżenia te jednak nie mogą być gołosłowne, lecz powinny być poparte np. ekspertyzą, która w sposób udokumentowany wskazuje na wady raportu (por. wyrok NSA z dnia 18 marca 2009 r., sygn. akt II OSK 383/08, LEX nr 526577),

Wobec powyższego za bezpodstawne uznać należy zarzuty skargi względem przedłożonego przez inwestora raportu, które w istocie sprowadzają się do tego, że dokument ten został sporządzony na zlecenie inwestora i w związku z tym – w ocenie skarżących – jest stronniczy. Skarżący nie przedstawili jednak żadnego dowodu merytorycznie podważającego ustalenia raportu. Sąd podziela natomiast ocenę Samorządowego Kolegium Odwoławczego, iż przedłożony raport został sporządzony prawidłowo i odniósł się do wszystkich potencjalnych zagrożeń związanych z realizacją przedsięwzięcia. Charakteryzuje planowane przedsięwzięcie i – co należy ponownie podkreślić – zawiera wszystkie wymagane ustawowo elementy. W konsekwencji, skoro raport podlegający ocenie organów nie zawiera nieścisłości i nieprawidłowości, pozostaje w zgodzie z wymogami ustawy środowiskowej, a zgłaszane w stosunku do niego zastrzeżenia są gołosłowne, nie ma podstaw, by odmówić mu waloru wiarygodności. Bezzasadny jest natomiast zarzut dotyczący nieprzeprowadzenia przez organ dodatkowego dowodu z opinii biegłego. Skoro bowiem dokumentacja przedłożona przez inwestora była kompletna, jej prawidłowość i rzetelność nie została w żaden sposób podważona przez pozostałe strony postępowania, a jednocześnie jej ocena dokonana przez organy została poprzedzona właściwie przeprowadzoną procedurą uzgodnieniową z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska w L. oraz z właściwym miejscowo organem sanitarnym, organy zasadnie uznały przeprowadzenie takiego dodatkowego dowodu za zbędne, do czego były uprawnione zgodnie z art. 78 § 1 k.p.a.

O zbędności wywołania w niniejszej sprawie dodatkowego dowodu z opinii biegłego świadczy również okoliczność, iż wydanie decyzji organu pierwszej instancji zostało poprzedzone prawidłowo przeprowadzoną procedurą uzgodnień z organami, o których mowa w art. 77 ustawy środowiskowej. W ramach tej procedury Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w L. postanowieniem z [...] czerwca 2014 r. pozytywnie uzgodnił planowane przedsięwzięcie, określając warunki jego realizacji, które zostały następnie uwzględnione w treści podjętych przez organy obu instancji decyzji. Analogiczny tryb został przeprowadzony z Państwowym Powiatowym Inspektorem Sanitarnym w R. P., przy czym organ ten nie odpowiedział wniosek Wójta Gminy K. o zaopiniowanie przedmiotowego przedsięwzięcia w terminie 14 dni od jego otrzymania (art. 64 ust. 4 ustawy środowiskowej), co w świetle art. 78 ust. 4 ustawy środowiskowej oznaczało brak zastrzeżeń organu sanitarnego.

Jak słusznie stwierdził organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę, nietrafny jest zarzut pominięcia przez organ oceny wpływu na planowaną inwestycję niezaewidencjonowanego cieku wodnego leżącego pomiędzy działkami nr [...] i 106. Zagadnienie to zostało bowiem wyjaśnione w toku postępowania pierwszoinstancyjnego przez Wojewódzki Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w L., który w piśmie z dnia [...] stycznia 2014 r. wyjaśnił, że przedmiotowy ciek wodny stanowił w przeszłości rów nr [...] (działka ewidencyjna nr [...]) i zaliczony był do urządzeń melioracji wodnych szczegółowych. Końcowy odcinek tego rowu przylegający m.in. do działki nr [...] oraz działek sąsiednich na wniosek zainteresowanych właścicieli gruntów został jednak wyłączony z ewidencji urządzeń melioracji wodnych na mocy decyzji z dnia [...] lipca 1993 r. nr [...].

W niniejszej sprawie zachowana została także – zgodnie z wymogami określonymi w art. 79 ust. 1 ustawy środowiskowej – procedura udziału społeczeństwa w toku postępowania. Ponadto, realizując wymóg z art. 85 ust. 3 ustawy środowiskowej, Wójt Gminy K. podał w dniu [...] marca 2016 r. do publicznej wiadomości informacje o wydanej decyzji oraz o możliwości zapoznania się z jej treścią oraz z dokumentacją sprawy.

Podkreślić też trzeba, że całość przedsięwzięcia została zaplanowana zgodnie z zasadami określonymi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy K., przyjętym uchwałą nr [...] Rady Gminy K. z dnia 28 grudnia 2003 r. (Dz. Urz. Woj. Lubel. z 2004 r. Nr 43, poz. 890 ze zm.). W świetle bowiem postanowień tej uchwały, objęta wnioskiem inwestora działka nr ewid. [...] jest w przeważającej części przeznaczona pod uprawy polowe, a w pozostałej części (obejmującej 100 metrowy pas od strony drogi gminnej – działki nr ewid. [...]) – pod zabudowę zagrodową. Jak natomiast prawidłowo wskazano w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji - plan dopuszcza możliwość realizacji wielkotowarowych ferm hodowlanych na terenie upraw polowych, nie wprowadzając przy tym żadnych ograniczeń w zakresie odległości takich obiektów od terenów zabudowy zagrodowej.

Zamierzonego skutku w postaci uwzględnienia skargi nie mógł odnieść zarzut dotyczący – jak to określili skarżący – nieustalenia w sposób niebudzący wątpliwości, kto jest rzeczywistym właścicielem działki nr ewid.[...], bezpośrednio sąsiadującej z nieruchomością, na której ma powstać przedmiotowa inwestycja, a także kto jest właścicielem innych nieruchomości, których niniejsze postepowanie dotyczy. Kwestia prawidłowego ustalenia właścicieli nieruchomości objętych oddziaływaniem spornej inwestycji przekłada się wprawdzie na prawidłowe ustalenie kręgu stron postępowania oraz zapewnienie właściwym (rzeczywistym) stronom udziału w postępowaniu, jednak ewentualny zarzut niezapewnienia udziału w postępowaniu może być skutecznie podniesiony jedynie przez tę stronę, którą uchybienie to dotyczy. Inne podmioty, które brały udział w postępowaniu, nie mogą się natomiast skutecznie na tę okoliczność powoływać (por. wyrok NSA z dnia 26 stycznia 2009 r., sygn. akt II OSK 51/08, LEX nr 509705).

W niniejszej sprawie poza sporem pozostaje, że skarżącym organy obu instancji zapewniły w sposób prawidłowy udział w przedmiotowym postępowaniu. Zarzut ewentualnego pominięcia w tym postepowaniu innych osób, którym przysługiwał status strony – jak wskazano wyżej – nie może być natomiast przez skarżących skutecznie podniesiony. Z tego też względu Sąd oddalił na rozprawie zawarty w skardze wniosek o przeprowadzenie na podstawie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 780 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.", dowodu uzupełniającego z dokumentów w postaci aktu własności ziemi oraz postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku po zmarłej Z. T., mającego na celu ustalenie osób, którym obecnie przysługuje tytuł prawny do działki nr ewid.[...], albowiem nawet gdyby kwestię tę uznać za wątpliwą, pozostaje ona bez znaczenia w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Końcowo podkreślić wypada, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze zasadnie dokonało częściowej korekty decyzji organu pierwszej instancji, wydając w tym zakresie rozstrzygnięcie reformatoryjne. W szczególności za zasadne uznać należy nałożenie na inwestora obowiązku przeprowadzenia i przedstawienia analizy porealizacyjnej, co umożliwi kontrolę zachowania przez inwestora określonych zaskarżoną decyzją warunków realizacji przedmiotowej inwestycji również po zakończeniu procesu inwestycyjnego.

Podsumowując wskazać należy, że wbrew zarzutom skargi postępowanie administracyjne zakończone wydaniem zaskarżonej decyzji zostało przeprowadzone w sposób prawidłowy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, wydając przedmiotowe rozstrzygnięcie, uwzględniło wszystkie okoliczności mające znaczenie dla sprawy, nie naruszając przy tym przepisów k.p.a., ani też przepisów szczególnych, w tym przede wszystkim ustawy środowiskowej, w stopniu, który mógłby mieć wpływ na wynik sprawy.

Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji wyroku.