Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 81/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-08-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
658
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla (spr.) Sędziowie : Sędzia WSA Renata Czeluśniak Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda Protokolant : Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 sierpnia 2013 r. sprawy ze skargi B.B. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. w przedmiocie podejmowania czynności egzekucyjnych postanawia: I. skargę odrzucić II. zwrócić skarżącej B.B. wpis od skargi w kwocie 100 zł (sto złotych).


UZASADNIENIE

Przedmiotem żądania zawartego w skardze skierowanej przez B. B. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie było zobowiązanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. do podjęcia czynności mających na celu wykonanie przez ten organ własnej decyzji z dnia 13.01.2012 r. (znak: [...]). Wskazaną decyzją nakazano B. S. oraz A. S. rozbiórkę budowli - studni głębinowej wraz z jej obudową, znajdującej się na działce nr [...] w K..

W skardze skarżąca przedstawiła treść korespondencji prowadzonej z Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w Z. (dalej organ ten powoływany jest jako PINB) w sprawie wykonania wskazanej wyżej decyzji rozbiórkowej. W związku z niezałatwieniem sprawy przez wskazany organ, B. B. w dniu 4.06.2012 r. złożyła zażalenie do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K.. Organ odwoławczy postanowieniem z dnia 16.07.2012 r. "oddalił skargę na bezczynność PINB w Z. dotyczącą czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych w celu doprowadzenia do wykonania obowiązku wynikającego z decyzji PINB w Z. z dnia 13.01.2012 r.". Następnie PINB informował B. B., że została nałożona na zobowiązanych (B. S. oraz A. S.) grzywna w celu przymuszenia ich do wykonania obowiązku. Skarżąca dodała, że w dniu 12.10.2012 r. skierowała pismo do PINB w Z., celem uzyskania informacji dotyczącej egzekucji decyzji rozbiórkowej z dnia 13.01.2012 r. Na pismo to nie otrzymała jednak odpowiedzi. Ponownie skierowała do PINB w Z. pismo z dnia 30.11.2012 r. w tym samym, co wyżej wskazany, przedmiocie. Podkreśliła, że jak wynika z przedstawionych okoliczności i dokumentów załączonych do skargi obrazujących tok czynności skarżącej i organu, od ponad roku, PINB w Z. nie może wyegzekwować własnej decyzji z dnia 13.01.2012 r.

Skarżąca wniosła, aby sąd wyznaczył datę wykonania decyzji PINB nr [...] z dnia 13.01.2012 r. nakazującej rozbiórkę studni głębinowej wraz z klauzulą wykonalności oraz zasądził zwrot kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę PINB w Z. wniósł o jej oddalenie. Organ przedstawił podejmowane w sprawie czynności egzekucyjne i wskazał, że przewloką postępowania nie leży po jego stronie, a jest wynikiem zachowania zobowiązanych B. S. oraz A. S..

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Skarga B. B., jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że złożona w niniejszej sprawie skarga zarzucała organowi egzekucyjnemu (PINB w Z.) bezczynność polegającą na niepodejmowaniu przez ten organ czynności zmierzających do wyegzekwowania obowiązku rozbiórki studni, wynikającego z ostatecznej decyzji PINB w Z. z dnia 13.01.2012 r. (znak: [...]). W związku z opisanym zarzutem, B. B. domagała się od sądu administracyjnego, aby "wyznaczył datę wykonania decyzji nakazującej rozbiórkę studni głębinowej". Dla oceny dopuszczalności skargi, której przedmiot powyżej został przedstawiony, właściwe są przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.jedn.: Dz. U. 2012 r. póz. 1015 ze zm.; dalej ustawa powoływana jako u.p.e.a.). Zgodnie z art. 6 § la u.p.e.a. na bezczynność wierzyciela w podejmowaniu czynności, zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych, służy skarga podmiotowi, którego interes prawny lub faktyczny został naruszony w wyniku niewykonania obowiązku oraz organowi zainteresowanemu wykonaniem obowiązku. Postanowienie w sprawie skargi wydaje organ wyższego stopnia. Na postanowienie oddalające skargę przysługuje zażalenie. Zgodnie zaś z art. 3 § 2 pkt 3 i 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn.: Dz. U. 2010 r., póz. 270 ze zm., powoływana dalej jako: p.p.s.a.) skarga na bezczynność organu egzekucyjnego (wierzyciela) może dotyczyć jedynie niewydania przez ten organ postanowienia, na które służy zażalenie. Z powołanych przepisów wynika zatem, że nie jest dopuszczalna skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu egzekucyjnego, polegająca na niepodejmowaniu czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych. Skargi takiej nie może złożyć podmiot, którego interes prawny lub faktyczny został naruszony w wyniku niewykonania obowiązku wynikającego z tytułu wykonawczego (por. wyrok NSA z dnia 22 marca 2007 r. II OSK 1588/2006; LexPolonica nr 2560843; postanowienie WSA w Krakowie z dnia 19.01.2011 r.; sygn. akt II SAB/Kr 150/2010; LexPolonica nr 3889651; postanowienie WSA w Krakowie z dnia 8.03.2011 r.; sygn. akt II SAB/Kr 167/2010; LexPolonica nr 3889751; postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 19.02.2009 r.; sygn. akt II SAB/Wr 12/2008; LexPolonica nr 2146004). Powołane uregulowanie dopuszcza bowiem jedynie możliwość wniesienia skargi do sądu administracyjnego, która dotyczyć będzie bezczynności organu egzekucyjnego, ale wyłącznie w przypadku uchylania się przez ten organ od wydania postanowień, na które służy zażalenie. Wskazane przepisy, nie przewidują zaś możliwości (dopuszczalności) złożenia skargi na bezczynność wierzyciela (organu egzekucyjnego) w przypadku zaniechania przez ten organ dokonywania czynności egzekucyjnych. Inaczej jeszcze rzecz ujmując, na gruncie kontrolowanej sprawy należy wskazać, że art. 3 § 2 pkt 3 i 8 p.p.s.a. stwarza podmiotom wymienionym w art. 6 § la u.p.e.a. możliwość wnoszenia skargi do sądu administracyjnego jedynie na bezczynność organu wyższego stopnia w wydawaniu postanowienia w przedmiocie uprzednio złożonej do tego organu skargi na brak podejmowania czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych w celu doprowadzenia do wykonania obowiązku wynikającego z ostatecznej decyzji. Natomiast z regulacji tej nie wynika uprawnienie do wniesienia takiej skargi na bezczynność wierzyciela, w przypadku niepodejmowania przez niego czynności egzekucyjnych. Odróżnić bowiem należy możliwość kwestionowania, w drodze skargi do sądu administracyjnego, bezczynności w wydaniu postanowienia oddalającego skargę na bezczynność organu egzekucyjnego (art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 6 § l a zd. 3 u.p.e.a.) od bezczynności organu egzekucyjnego w podejmowaniu czynności egzekucyjnych. Tę ostatnio wskazaną bezczynność, kwestionować można jedynie, w toku instancji.

W rozpatrywanej sprawie, poza sporem jest, że W. B. złożył do [...] Wojewódzkiego Inspektor Nadzoru Budowlanego skargę na bezczynność PINB w Z. dotyczącą niepodejmowania czynności egzekucyjnych. Skarga ta została rozpoznana przez organ wyższego stopnia postanowieniem z dnia 16.07.2012 r. (k. 15), i została oddalona. Na to postanowienie, stosownie do art. 6 § 1a u.p.e.a. służyło zażalenie. Z akt sprawy nie wynika natomiast, aby ten środek został złożony. Tymczasem, skarżąca w niniejszej sprawie (B. B.), nie domagała się stwierdzenia bezczynności organu egzekucyjnego, w wydaniu postanowienia, na które służyłoby zażalenie, lecz żądała uznania, iż ma miejsce zwłoka organu w podjęciu czynności egzekucyjnych i domagała się wyznaczenia przez sąd terminu końcowego załatwienia sprawy rozbiórki studni. Z powołanych już wyżej - względów, bezczynność organów egzekucyjnych w dokonaniu tego rodzaju czynności nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. W związku z powyższym, złożona skarga, jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu, stosowanie do art. 58 § l pkt 6 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd odrzuci skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn, niż wymienione w pkt 1-5 powołanego przepisu. O zwrocie skarżącej uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § l pkt l p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.

Niezależnie od przedstawionych ocen, zwrócić także należy uwagę, na zaakcentowaną już wyżej okoliczność, iż rozpatrywana obecnie skarga, została złożona przez B. B., która w postępowaniu sądowym działała przez pełnomocnika – W. B.. Z akt sprawy, a w szczególności z rozdzielnika do decyzji PINB w Z. z dnia 13.01.2012 r. (znak: [...]) w przedmiocie nakazu rozbiórki - wynika, że B. B. - nie była stroną tego postępowania. Nie została zatem przedstawiona, a także wykazana legitymacja skargowa B. B. do zainicjowania postępowania sądowego.