Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 875/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2020-02-19 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i § 5
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Pauter po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia Wójta Gminy [...] z dnia [...], nr [...] w sprawie ze skargi Fundacji "E." na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania postanowienia Wójta Gminy [...] z dnia [...], nr [...].


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] września 2019 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] stwierdziło niedopuszczalność zażalenia Fundacji "E." na postanowienie Wójta Gminy [...] z dnia [...] lipca 2019 r., znak: [...] w przedmiocie niestwierdzenia potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na budowie stacji paliw płynnych wraz z infrastrukturą towarzyszącą na działce nr [...] zasieki jedn. ew. [...].

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 7 listopada 2019 r. Fundacja "E." wniosła o wstrzymanie wykonania postanowienia Wójta Gminy [...].

Uzasadniając złożony wniosek strona skarżąca wskazała, że wykonanie postanowienia może wyrządzić szkody w środowisku. Brak właściwej oceny oddziaływania na środowisko pomija wiele istotnych, mogących wystąpić dla środowiska negatywnych skutków realizacji stacji paliw. Powoduje również, iż nie jest możliwe wskazanie właściwych środków mogących zapobiec tym skutkom jak np. oddziaływanie w przypadku awarii i właściwe zabezpieczenie środowiska gruntowo-wodnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019 r., poz. 2325 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., należy wiązać z sytuacją, która może powstać (hipotetycznie), gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie, na skutek uwzględnienia skargi, akt ten zostanie wzruszony.

Z treści przytoczonego przepisu jednoznacznie wynika, że wniesienie skargi nie pociąga za sobą automatycznego skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zależy od oceny sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie.

Wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zmierza, więc do zastosowania przez sąd wyjątkowej instytucji, jaką jest wstrzymanie wykonania decyzji lub postanowienia. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma zastosowanie wyłącznie do takich aktów administracyjnych, które podlegają wykonaniu. Z kolei wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005 r., s. 294, 295).

Nie każdy akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. Zatem nie ulega wątpliwości, że postanowienie objęte wnioskiem o wstrzymanie to rozstrzygnięcie niewymagające, a wręcz nienadające się do wykonania.

Należy, bowiem zauważyć, że omawiany wniosek skarżącego dotyczy wstrzymania wykonania postanowienia stwierdzającego brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Nie ulega wątpliwości, że postanowienie organu I instancji nie wywołuje skutków materialnoprawnych, ponieważ nie powoduje powstania żadnych skutków w sferze interesu prawnego strony skarżącej oraz nie nakłada nowych praw lub obowiązków, które podlegałyby wykonaniu. Wydanie postanowienia stwierdzającego brak potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko nie wiąże się dla stron z obowiązkiem działania, zaniechania, czy też nakazem znoszenia zachowania innych podmiotów. Postanowienie to nie wywołuje skutków materialnych, a organy administracji publicznej nie mają możliwości użycia przymusu państwowego do doprowadzenia do stanu zgodnego z treścią zaskarżonej decyzji. Zaskarżone postanowienie nie podlega zatem wykonaniu i nie powoduje bezpośrednio niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Stwierdza jedynie zaistnienie podstaw do odstąpienia od przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Tego rodzaju postanowienie jest wydawane we wstępnym etapie postępowania dotyczącego zamierzenia inwestycyjnego i stanowi jedną z przesłanek niezbędnych do uzyskania przez inwestora kolejnych decyzji wymaganych przez prawo (por. postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 31 sierpnia 2018 r., sygn. akt II SA/Rz 692/18, publ. baza orzeczeń CBOIS).

Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak

w sentencji.