Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 325/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2017-01-26 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 178 i art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Wałejko po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej w zakresie skargi kasacyjnej Z. S. postanawia - odrzucić skargę kasacyjną Z. S..


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 28 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej.

W ustawowym terminie pełnomocnik strony skarżącej złożył skargę kasacyjną od powyższego rozstrzygnięcia. Skarga ta zwierała braki formalne.

W związku z tym, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 10 stycznia 2017 r., pełnomocnik został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej przez złożenie (w 2 egzemplarzach) wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie lub oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy – w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Zarządzeniem z tej samej daty pełnomocnik skarżącego został wezwany do opłacenia skargi kasacyjnej, w tym samym terminie i pod tym samym rygorem.

Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej i odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu zostały pełnomocnikowi doręczone w dniu 20 stycznia 2017 r. (potwierdzenie odbioru – k. 60 akt sądowych).

W tym też dniu wpłynął do Sądu pismo pełnomocnika skarżącego z oświadczeniem o cofnięciu skargi kasacyjnej (data nadania wniosku w polskiej placówce pocztowej 18 stycznia 2017 r. – k. 59 akt sądowych).

Brak formalny i brak fiskalny skargi kasacyjnej nie zostały usunięte.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.

Zgodnie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej: P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Zgodnie natomiast z art. 178a P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny umorzy na posiedzeniu niejawnym postępowanie kasacyjne, jeżeli strona skutecznie cofnęła skargę kasacyjną przed jej przedstawieniem wraz z aktami sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu.

Przy czym, w świetle regulacji art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, w tym przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania pod rygorem jej odrzucenia (§ 3 art. 220 ) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.

Korelacja tych przepisów wskazuje zatem, że w przypadku kolizji między oświadczeniem cofającym skargę a nieusuwalnym brakiem tej skargi, czy jej nieopłaceniem sąd rozstrzyga w pierwszej kolejności o dopuszczalności skargi kasacyjnej, a nie o bezprzedmiotowości postępowania z tytułu cofnięcia skargi kasacyjnej (zob. też B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wolters Kluwer 2016, teza 4 do art. 178(a) P.p.s.a.).

Rozpoznanie wniosku o cofnięcie skargi kasacyjnej jest zatem możliwe dopiero wtedy, gdy skarga ta nie zawiera nieusuwalnych braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu i została należycie opłacona. Dopiero wówczas strona skarżąca jest uprawniona do rozporządzenia skargą kasacyjną poprzez jej cofnięcie.

Tym samym, skoro w okolicznościach analizowanej sprawy, bezspornym jest, że skarżący nie opłacił skargi na wezwanie sądu do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej, to skarga podlegała w pierwszej kolejności odrzuceniu na podstawie art. 178 i art. 220 § 3 P.p.s.a. W takiej sytuacji rozpoznawanie wniosku cofającego skargę kasacyjną jest zbędne.