Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 806/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2020-01-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 162
journal: Dz.U. 2019 poz 900
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Daria Gawlak - Nowakowska (sprawozdawca) Sędziowie: sędzia WSA Maria Tkacz – Rutkowska sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 14 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi A spółki z o.o. z siedzibą w J. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

﻿Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we W. odmówił A sp. z o.o. z siedzibą w J. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] r., nr [...] określającej zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych za 2014 r. w wysokości 124.596,00 zł.

W uzasadnieniu postanowienia organ podatkowy wskazał, że ww. decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] r. została wysłana przez organ I instancji (za pośrednictwem poczty), zgodnie z art. 151 §1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 ze zm., dalej: O.p.) na adres ówczesnej siedziby A sp. z o.o. z siedzibą w J. (dalej: Spółka, Skarżąca), tj. na adres B., ul. [...] i doręczona z uwzględnieniem wymogów z art. 144, art. 150 i art. 151 O.p. w dniu 26 października 2016 r.

W dniu 20 maja 2019 r. wpłynął do Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we W. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania wraz z odwołaniem od ww. decyzji złożonym przez prezesa zarządu A sp. z o.o. z siedzibą w J. – D. S.. W uzasadnieniu wniosku o przewrócenie terminu do wniesienia odwołania wskazano, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy Spółki i działającego w jej imieniu prezesa zarządu – D. S.. Prezes zarządy Spółki podniósł, że przed 23 kwietnia 2019 r. nie miał wiedzy o istnieniu przedmiotowej decyzji, która stała się ostateczna. W Urzędzie Skarbowym w J. w dniu 23 kwietnia 2019 r., w drodze pomocy prawnej, odbyło się końcowe zaznajomienie obrońcy D. S. z aktami postępowania prowadzonego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w B.. Dopiero wtedy obrońca powziął wiedzę o istnieniu i treści przedmiotowej decyzji. Termin ten jest równocześnie pierwszą możliwą datą do zapoznania się przez stronę skarżącą z treścią decyzji. Podniesiono też, że nie był możliwy odbiór korespondencji pod adresem B. ul. [...], gdyż w dacie doręczenia (awizowania) przesyłki Spółka nie funkcjonowała pod wskazanym adresem, co miał potwierdzić ówczesny prezes zarządu Spółki A. K., a także zeznania złożone przez A. R. w dniu 6 września 2017 r., z których wynika, że jeszcze w 2014 r. dokumenty Spółki zostały odebrane od świadka i przedsiębiorstwo zostało przeniesione. Strona skarżące twierdzi, że w dacie wydania i doręczenia ww. decyzji faktyczna siedziba Spółki mieściła się w województwie p. (L. [...], gm. D.), co Spółka w sposób wystarczający ujawniła organom podatkowym. Powołując się na art. 151 O.p., Spółka stwierdził, że jeśli organ podatkowy miał wiedzę o biurze Spółki w miejscowości L., to był zobowiązany podjąć próbę doręczenia decyzji na ten adres.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we W., powołując art. 162 i art. 163 §1 O.p. odmówił Spółce zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r. przewrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] r. Wyjaśnił, że postanowieniem z dnia [...] r. stwierdzone zostało uchybienie przez Spółkę terminowi do wniesienia odwołania od ww. decyzji. Powołując przepis art. 162 § 1 i § 2 O.p. wskazał, że w przypadku uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek strony jeśli uprawdopodobni, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi, jednocześnie należy dokonać czynności, dla której był określony termin. Wnoszący o przywrócenie terminu winien zatem wykazać, że wniosek złożył w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi oraz uprawdopodobnić, że uchybienie terminowi nie nastąpiło z jego winy. W ocenie organu podatkowego żadnego z tych warunków Spółka nie wykazała.

Wiedzę o wydaniu w dniu [...] r. przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. decyzji obrońca D. S. prezesa zarządu Spółki adwokat E. S. powzięła bowiem już 26 lutego 2018 r. podczas zapoznania przez prokuratora Prokuratury Rejonowej w J. całością materiału postępowania (dot. sprawy karnej). Ze spisu akt wynika, że pod poz. [...] znajdowała się kopia ww. decyzji, ponadto na wniosek obrońcy aplikantka adwokacka B. S. 22 lutego 2018 r. sporządzona fotokopie tych akt. Fotokopia akt została zatem sporządzona już w lutym 2018 r a nie jak wskazano we wniosku 23 kwietnia 2019 r.

Spółka nie uprawdopodobniła też, że uchybienie terminowi do wniesienia odwołania nastąpiło bez jej winy. Nie dołożyła bowiem zwykłej staranności w wywiązywaniu się z ciążących na niej obowiązków w zakresie wprowadzania zmian w Krajowym Rejestrze Sadowym dotyczących adresu siedziby Spółki.

Ponieważ nie zostały spełnione przez Spółkę warunki określone w art. 162 § 1 i i § 2 O.p. organ podatkowy odmówił przewrócenia terminu do wniesienia przez Spółkę odwołania.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu Spółka wnosząc o uchylenie postanowienia, zarzuciła:

1) naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy - art. 150 § 2 i 4, art. 151 § 1 i 187 § 3 O.p. polegające na uznaniu, że wymogi związane z doręczeniem korespondencji Spółce zostały zachowane, w sytuacji, w której nie miało miejsca skuteczne doręczenie Spółce decyzji, bowiem organ nie dopełnił obowiązków związanych z doręczeniem Spółce korespondencji (od samego wszczęcia postępowania) w miejscu prowadzenia działalności (innym niż wpisane w KRS), pomimo, że o istnieniu takiego miejsca miał wiedzę;

2) naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy - art. 146 § 1 i 2 O.p. , poprzez jego błędne zastosowanie i uznanie, że w 2016 r. Spółka była zobowiązana poinformować organ o zmianie miejsca faktycznego wykonywania działalności spółki, w sytuacji, gdy Skarżąca nie miała świadomości prowadzenia wobec niej postępowania, a jednocześnie organ miał wiedzę o miejscu prowadzenia działalności na podstawie pisma Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w R. z dnia 25 kwietnia 2016 r. znak [...], wraz z którym otrzymał zeznanie ClT-8 A sp. z o.o. za rok podatkowy 2015, w którym w miejscu adres siedziby Spółki wpisano [...] L. [...] w gminie D. w województwie p.;

3) naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy - art. 165 § 4 w związku z art. 151 § 1 O.p., poprzez błędną wykładnię i nieprawidłowe zastosowanie, polegające na braku ustalenia czy w ogóle doszło do skutecznego wszczęcia postępowania, w sytuacji, gdy nie nastąpiło doręczenie Skarżącemu postanowienia o wszczęciu postępowania na adres prowadzenia działalności, o którym Organ miał wiedzę;

4) naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy - art. 162 § 1 i 2 O.p. poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że uchybienie terminowi do złożenia odwołania nastąpiło z winy Strony, a nadto, że Skarżący nie zachował 7-dniowego terminu do złożenia wniosku od daty ustania przyczyny uchybienia;

5) naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy - art. 163 § 2 w zw. z art. 162 § 1 O.p., poprzez niezastosowanie tych przepisów i nieprzywrócenie Skarżącemu terminu do wniesienia odwołania.

W uzasadnieniu skargi Skarżąca podniosła, że w przedmiotowej sprawie nie doszło do skutecznego i prawidłowego doręczenia Skarżącej decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] r., nr [...] określającej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za 2014 r. W ocenie Strony organ I instancji nie tylko nie podjął właściwych czynności w zakresie doręczenia tejże decyzji, ale w ogólności przeprowadził czynności, które zdaniem Strony skutkowały brakiem wszczęcia postępowania w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług.

Strona wskazała, że bezspornym jest, iż w dacie wydania przedmiotowej decyzji w Krajowym Rejestrze Sądowym nie był ujawniony adres działalności spółki przy ul. [...] w L., jednakże w ocenie Strony nie można jej przypisać zarzutu, że nie dochowała należytej staranności w prowadzeniu swoich spraw. W przedłożonej skardze Strona skarżąca oświadczyła, że złożyła przed Sądem Rejonowym we W. stosowne wnioski, a adres siedziby Spółki nie został z przyczyn od niej niezależnych ujawniony w Krajowym Rejestrze Sądowym. Kontynuując wątek Strona skarżąca zarzuciła organowi ograniczenie się do lakonicznego domniemania prawdziwości wpisów w KRS i sam nie poczynił w tym zakresie żadnych ustaleń. Kończąc ten zarzut Strona skarżąca wniosła o zwrócenie się do Sądu Rejonowego dla W. we W. IX Wydział Gospodarczy – Krajowego Rejestru Sądowego o przedłożenie informacji czy w 2016 r. Skarżący złożył wniosek o wpis zmiany danych spółki i z jakich przyczyn ów wpis nie został dokonany. Strona skarżąca zarzuciła tutejszemu organowi, iż pominął on fakt, że zgodnie z art. 151 § 1 O.p. dla osób prawnych równorzędnym miejscem doręczeń, obok siedziby jest miejsce prowadzenia działalności gospodarczej. W związku z czym, o ile organ podatkowy wie o takim miejscu, wpis w KRS nie ma charakteru decydującego o miejscu doręczenia korespondencji.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sprawa niniejsza rozpoznana została w trybie postępowania uproszczonego, ponieważ skarga dotyczyła postanowienia. Stosownie do art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; dalej: p.p.s.a.) w zw. z art. 120 p.p.s.a. sprawa, w której przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, może być rozpoznana w trybie uproszczonym, czyli na posiedzeniu niejawnym, w składzie trzech sędziów.

Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2107 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Podstawowym celem i efektem kontroli sądowej jest więc eliminowanie z obrotu aktów i czynności organów administracji publicznych niezgodnych z prawem i przywrócenie stanu zgodnego z prawem poprzez wydanie orzeczenia odpowiedniej treści. Dokonując kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, sąd rozpoznając sprawę bada, czy organy do ustalonego stanu faktycznego zastosowały właściwą normę prawa materialnego oraz czy nie uchybiły przepisom prawa regulującym zasady postępowania, a jeśli dopuściły się takich uchybień, to czy te uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Uchylenie zaskarżonego postanowienia następuje bowiem – m.in. wówczas, gdy sąd stwierdzi, że w sprawie doszło do naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy bądź gdy dopuszczono się naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Dokonując kontroli legalności zaskarżonego postanowienia w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu Sąd uznał, że skarga jest bezzasadna.

Przedmiotem kontroli Sądu w rozpoznawanej sprawie jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] r.

Argumentacja prezentowana przez Stronę na poparcie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania w pierwszej kolejności skupia się na okolicznościach związanych ze skutecznością doręczenia decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego. Przywoływane twierdzenia i wyjaśnienia zmierzają do wykazania (a przynajmniej uprawdopodobnienia) tezy o nieprawidłowym doręczeniu przedmiotowej decyzji.

W tym kontekście podkreślić należy, że zarówno w doktrynie, jak i judykaturze wielokrotnie wyrażano pogląd, podzielany przez skład orzekający w niniejszej sprawie, że wątpliwości co do okoliczności doręczenia decyzji powinny stanowić przedmiot postępowania dotyczącego stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. Nieprawidłowości w zakresie doręczenia korespondencji nie mogą uzasadniać przywrócenia terminu czy też być "załatwiane" poprzez zastosowanie tej instytucji. Brak skutecznego doręczenia decyzji powoduje bowiem, że bieg terminu do wniesienia odwołania w ogóle nie rozpoczyna się, a w konsekwencji nie może on zostać przekroczony i tym samym przywrócony stosownie do art. 162 § 1 O.p. Jeżeli zatem stwierdzono uchybienie terminowi do wniesienia odwołania, na mocy postanowienia wydanego w trybie art. 228 § 1 pkt 2 O.p., to nieprawidłowości w doręczaniu decyzji powinny być podnoszone w ramach skargi na to postanowienie. W postępowaniu dotyczącym przywrócenia terminu należy oceniać przesłanki warunkujące przywrócenie uchybionego terminu. Prezentowane spostrzeżenia mają wpływ na zakres sądowej kontroli postanowienia o odmowie przywrócenia terminu (zob. P. Pietrasz w komentarzu do art. 162 Ordynacji podatkowej [w:] Ordynacja podatkowa. Komentarz aktualizowany pod red. L. Etela, LEX/el. 2020; R. Hauser w komentarzu do art. 162 Ordynacji podatkowej [w:] Ordynacja podatkowa. Komentarz, S. Babiarz i in., wyd. IX, WKP 2019; a także przykładowe wyroki NSA: z 12 grudnia 2019 r., I FSK 1653/17; z 25 kwietnia 2019 r., I FSK 776/17; z 28 lutego 2019 r., I FSK 475/17; z 10 lipca 2018 r., I FSK 1310/16 i powołane tam orzeczenia - treść wyroków dostępna w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query).

Przedstawione wyżej uwagi zachowują aktualność na gruncie rozpatrywanej sprawy. Podkreślić należy, że w dniu [...] r. doszło do wydania przez DIAS postanowienia stwierdzającego uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika US z dnia [...] r. Skarga Strony na przedmiotowe postanowienie została oddalona wyrokiem z dnia 14 stycznia 2020 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjny we Wrocławiu w sprawie o sygn. akt I SA/Wr 805/19. Tym samym w obrocie prawnym funkcjonuje rozstrzygnięcie potwierdzające, że decyzja podatkowa NUS z dnia [...] r. została w sposób zgodny z przepisami prawa doręczona Skarżącej. W okolicznościach faktycznych przedmiotowej sprawy nie budzi zatem wątpliwości, że termin do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] r., został przez stronę uchybiony.

W postępowaniu dotyczącym przywrócenie terminu do wniesienia odwołania kwestie dotyczące powiadomienia organu podatkowego o zmianie adresu czy złożenie stosownych wniosków o zmiany danych ujawnionych w KRS mogą być rozważane jedynie w kontekście braku winy w niedochowaniu terminu do wniesienia odwołania. Należy jednak stwierdzić, że przywołane w skardze okoliczności nie wyłączają winy Strony. W toku postępowania Strona nie uprawdopodobniła tych okoliczności. Na złożenie stosownych wniosków do Sądu w sprawie zmian adresu siedziby, czy prowadzonej działalności powołała się dopiero w skardze, nie przedkładając żadnych potwierdzających to dowodów. W sprawie dotyczącej przewrócenia terminu do wniesienia odwołania, zgodnie z art. 163 § 1 i § 2 O.p., to na wnoszącym o przywrócenie terminu, a nie na organie podatkowym czy sądzie, spoczywa obowiązek wykazania, że nie ponosi winy za uchybienie terminowi. Oczekiwanie, że takich ustaleń będzie dokonywał organ podatkowy albo sąd nie znajduje oparcie w obowiązujących przepisach.

Należy też przypomnieć, że w toku postępowania strona postępowania zobowiązana jest do informowania organu podatkowego o zmianie adresu, pod którym możliwe jest doręczanie pism.

Skarżący nie uprawdopodobnił, że nie było możliwe powiadomienie organu podatkowego przed wysłaniem ww. decyzji na adres wskazany w KRS i nie uprawdopodobnił, że we właściwym trybie i czasie wystąpił o wpisanie do KRS zmiany adresu siedziby Spółki, czy miejsca prowadzenia przez Spółkę działalności, zasadnie zatem organ podatkowy przyjął, że Skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminowi.

W niniejszej sprawie istotne znaczenie ma kwestia czy Spółka o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania wystąpiła w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Jeśli termin ten nie został zachowany to nie jest możliwe przewrócenie terminu do wniesienia odwołania. Z ustaleń jaki poczynił organ podatkowy wynika, że w Urzędzie Skarbowym w B. 16 sierpnia 2017 r. zostało wszczęte dochodzenie wobec A sp. z o.o.( nr [...]) w sprawie niezłożenia sprawozdania finansowego i sprawozdania z działalności jednostki za lata 2014 i 2015. Zgromadzony w ramach tego postępowania materiał dowodowy obejmował m.in. kopię decyzji Naczelnika Urzędzie Skarbowym w B. z dnia [...] r. określającej A Sp. z o.o. zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym o osób prawnych za 2014 r. Z notatki sporządzonej 10 maja 2019 r. przez Wieloosobowe Stanowisko Spraw Karnych Skarbowych w Urzędzie Skarbowym w B. wynika, że 20 lutego 2018 r. Prokurator zapoznał podejrzanego D. S. (prezes zarządu Spółki) w obecności jego obrońcy adw. E. S. z zarzutami i 27 lutego 2018 r. wyznaczono na zaznajomienie z materiałami postępowania. Ponieważ organ nie był w posiadaniu kopii protokołów zapoznania się podejrzanego D. S. oraz jego obrońcy w dniu 27 lutego 2018 r. z materiałem dowodowym, gdyż akta te zostały przekazane do Sądu Okręgowego w J. III Wydział Karny, do notatki służbowej załączono spis akt sprawy karnej ([...], [...]) przeciwko A sp. z o.o. W spisie tym pod nr [...] znajduje się kopia decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. [...] z dnia [...] r. określająca zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych 2014 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we W. 5 czerwca 2019 r. wystąpił Sądu Apelacyjnego we W. (data wpływu do sądu 10.06.2019 r.) z prośbą o przesłanie, kopii protokołów zapoznania z aktami sprawy podejrzanego D. S. oraz jego obrońcy adwokat E. S. z dnia 27 lutego 2018 r. Z przesłanej kserokopie protokołu zaznajomienia podejrzanego z aktami postępowania ( [...], [...]). wynika, że w dniu 26 lutego 2018 r. w J. Prokurator Prokuratury Rejonowej w J. M. A., dokonał na wniosek podejrzanego złożony w dniu 20 lutego 2018 r. czynności zaznajomienia obrońcy D. S. – adwokat E. S. z materiałami śledztwa. Zapoznanie to miało miejsce 26 lutego 2018 r. Adwokat E. S. podpisała oświadczenie, że została zaznajomiona z całością materiału postępowania. Do pisma przekazanego z Sądu Apelacyjnego we W. dołączona została notatka służbowa z dnia 22 lutego 2018 r. ([...]) podpisana przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej M. A.. Z treści tej notatki wynika, że w dniu 21 lutego 2018 r. Prokurator M. A. skontaktował się telefonicznie z Prokuratorem Rejonowym w B. - E. L., która wyraziła zgodę na wykonanie przez obrońcę podejrzanego fotokopii akt sprawy. Takie fotokopie zostały wykonane 22 lutego 2018 r., przez aplikantka adwokacka B. S..

Ustalenia te potwierdzają, że Skarżąca reprezentowana przez adwokat E. S. informację o decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z [...] r. w sprawie podatku od towarów i usług za I-IV kwartał 2014 r. uzyskała w trakcie zapoznania się z jej kopią w dniu 26 lutego 2018 r. w Prokuraturze Rejonowej w J., a nie jak wskazano w skardze 23 kwietnia 2019 r. w Urzędzie Skarbowym w J., gdzie również adwokat E. S. miała możliwość końcowego zaznajomienia się z aktami postępowania prowadzonego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. pod sygn. [...]. Oznacza to, że Strona wniosek o przewrócenie terminu do wniesienia odwołania złożyła po terminie wskazanym w art. 162 § 2 O.p. Jeśli zapoznanie z aktami sprawy karnej - w których była decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z [...] r. - nastąpiło już 26 lutego 2018 r. to złożenie wniosku 29 kwietnia 2019 r. nastąpiło z uchybieniem siedmiodniowego terminu, o którym mowa wyżej.

W rozpoznawanej sprawie Strona nie spełniła zatem warunków wskazanych w art. 162 § 1 i § 2 O.p. wniosek o przywrócenie terminu nie został złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi, a przywołane przez Stronę okoliczności nie uprawdopodobniły braku winy Strony w uchybieniu terminu.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę jako bezzasadną.