Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 244/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2020-08-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 ust. 2
journal: Dz.U. 2020 poz 1268
law: Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska,, Sędzia WSA Renata Siudyka, Protokolant starszy referent Barbara Urban, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 sierpnia 2020 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia egzaminu państwowego na prawo jazdy oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. podjętą z up. Marszałka Województwa Śląskiego na podstawie art. 67 ust. 1 pkt 1 i 4 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2019r., poz. 341 ze zm.), orzeczono o unieważnieniu egzaminu państwowego praktycznego na prawo jazdy kat. B, przeprowadzonego w dniu [...]r. przez skarżącego K.K. jako egzaminatora w WORD w C. wobec K.R.

Po analizie skargi egzaminowanego, wyjaśnień egzaminatora oraz egzaminatora nadzorującego, arkusza części praktycznej oraz historii egzaminowania, organ stwierdził rozbieżności w tym zakresie. Mianowicie, egzaminator w arkuszu przebiegu egzaminu w uwagach wpisał "Niezastosowanie się do dyspozycji znaku "STOP" (brak zatrzymania) Egz. Przerwano". Zdaniem organu, egzaminator naruszył § 16 pkt 1 rozp. Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 24 lutego 2016 r. w sprawie egzaminowania osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez egzaminatorów oraz wzorów dokumentów stosowanych w tych sprawach (Dz. U. z 2016 r. poz. 232 ze zm.) w zw. z art. 52 ust. 2 ustawy o kierujących pojazdami.

Osoba egzaminowana po pozytywnym zaliczeniu zadań na placu manewrowym, poruszając się w ruchu drogowym przejechała przez skrzyżowanie, przed którym znajdował się znak A-7 "ustąp pierwszeństwa" oraz znak P-12 "linia bezwzględnego zatrzymania".

Egzaminator przerwał egzamin, gdyż uznał, że osoba egzaminowana winna zatrzymać pojazd i nie dostosowała się do znaku B-20 "STOP". Jednak jak wynika z zarejestrowanego przebiegu egzaminu, a także wyjaśnień egzaminatora, przedmiotowe skrzyżowanie nie było oznakowane znakiem pionowym B-20, lecz znakiem A-7 (ustąp pierwszeństwa). Natomiast znak poziomy P-12 "linia bezwzględnego zatrzymania", który znajdował się przed skrzyżowaniem, ma zastosowanie tylko w związku ze znakami B-20 lub B-32 (§ 89 ust. 1 rozp. Ministra Infrastruktury oraz spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 lipca 2002 r. w sprawie znaków i sygnałów drogowych).

Zdaniem organu osoba egzaminowana nie stworzyła zatem bezpośredniego zagrożenia życia i zdrowia uczestników postępowania, gdyż prawidłowo dostosowała się do znaków na skrzyżowaniu. Decyzja egzaminatora o przerwaniu egzaminu i wystawieniu oceny negatywnej, była więc nieuzasadniona. Zatem spełnione zostały ustawowe przesłanki do unieważnienia egzaminu.

W odwołaniu od decyzji skarżący jako egzaminator zarzucił, że sposób ustawiania znaków poziomych i pionowych, winien być jasny i czytelny dla uczestnika ruchu drogowego. Z ustaleń organu nadzoru nie wynika:

- czy zmiana oznakowania skrzyżowania była faktyczna, czy był to akt wandalizmu, polegającego na zmianie znaku pionowego z B-20 na A-7,

- jakie okoliczności spowodowały zmianę oznakowania, o ile była dokonana przez właściwy organ,

- jaki był cel i zasadność zmiany znaku na tak krótki okres czasu,

- czy zmiana organizacji ruchu była poprzedzana właściwym oznakowaniem czasowej zmiany organizacji ruchu i przez jaki czas miała obowiązywać.

Zdaniem skarżącego, wadliwe oznaczenie znakami pionowymi i poziomymi, winno wywołać u kierującego szczególną ostrożność i w razie niepewności, kierujący powinien zatrzymać się przed linią P-12. Stąd też jego zachowanie i ocena osoby egzaminowanej była prawidłowa. Stąd też skarżący domagał się weryfikacji stanowiska organu co do oceny jego sposobu przeprowadzenia egzaminu w sytuacji wadliwego oznaczenia skrzyżowania.

Jednakże zaskarżoną decyzją odwołania nie uwzględniono. Utrzymując w mocy decyzję organu I instancji, Kolegium po ponownej analizie materiału stwierdziło bowiem, że egzamin nie został przeprowadzony zgodnie z przepisami ustawy i rozp., co miało wpływ na jego wynik. Zdaniem Kolegium, znajdująca się przed torami tramwajowymi linia bezwzględnego zatrzymania, ma zastosowanie tylko w związku ze znakami B-20 oraz B-32. W zaistniałej sytuacji egzaminowany nie miał zatem obowiązku zatrzymania pojazdu w tym miejscu.

Zdaniem Kolegium, niezależnie od podnoszonej w odwołaniu niewłaściwej organizacji ruchu, wszyscy uczestnicy ruchu są w danym momencie nią związani.

Stąd też odwołania nie uwzględniono.

W skardze do sądu administracyjnego skarżący zarzucił wydanie decyzji bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa oraz naruszenie art. 7, 77 § 1, 77 § 1, 78 § 1, 80 i 107 § 3 kpa – poprzez niewyjaśnienie okoliczności sprawy i pominięcie podnoszonych przez niego okoliczności. Zdaniem skarżącego, organ dokonał nieuprawnionej hierarchizacji znaków drogowych i własnej interpretacji przepisów, uważając za wiążącą organizację ruchu, niezależnie od jej poprawności. Wreszcie, zarzucił naruszenie art. 10 § 1, 79 § 1 i 2 i art. 81 kpa – z powodu naruszenia jego gwarancji procesowych. Na tej podstawie skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, względnie uchylenie decyzji organów obydwu instancji i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

Zdaniem skarżącego, oznakowanie drogowe nie może być dowolne, lecz wynika z ustawy – Prawo o ruchu drogowym i rozp. Tylko w jednym wypadku znaki mają różną hierarchię – znaków poziomych barwy żółtej i białej.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest nieuzasadniona.

W oparciu o należycie zebrany i oceniony materiał dowodowy, nie naruszając gwarancji procesowych skarżącego, trafnie organy administracji stwierdziły, że w niniejszej sprawie spełnione zostały ustawowe przesłanki unieważnienia egzaminu państwowego praktycznego na prawo jazdy.

W pierwszym rzędzie stwierdzić należy, że bezpodstawny jest zarzut skarżącego naruszenia art. 10 § 1, art. 79 § 1 i 2 i art. 81 kpa. Skarżący został powiadomiony o wszczęciu postępowania pismem, doręczonym w dniu 10 maja 2019 r. (k. 10 akt adm.). Zapoznał się też z aktami sprawy w dniu 10 września 2019 r. (k. 15 akt adm.). Skarżący złożył też pisemne wyjaśnienia w sprawie (vide: pismo z dnia 8 kwietnia 2019 r., k. 5 akt adm.).

Skarżący oświadczył w powyższym piśmie, że egzaminowany nie zatrzymał się przed wjazdem na skrzyżowanie o ruchu okrężnym, pomimo że na jezdni bezpośrednio przez skrzyżowaniem, usytuowany był znak poziomy P-12. Umknął jednak jego uwadze, że prawdopodobnie tego dnia usunięto znak B-20 "STOP" i ustawiono znak S-7 "ustąp pierwszeństwa". Brak konsekwencji w oznakowaniu skrzyżowania spowodował uznanie, że zadanie zostało wykonane nieprawidłowo.

Organy administracji oparły rozstrzygnięcie na wyjaśnieniach skarżącego jako egzaminatora, egzaminatora nadzorującego, arkusza części praktycznej oraz historii egzaminowania. Skarżący na żadnym etapie postępowania nie zanegował ustaleń, że w trakcie przedmiotowego egzaminu skrzyżowanie nie było oznakowane znakiem B-20 "STOP", lecz znakiem A-7 (ustąp pierwszeństwa). Tymczasem w arkuszu przebiegu egzaminu skarżący wpisał "Niezastosowanie się do dyspozycji znaku "STOP" (brak zatrzymania), Egz. przerwano". Spór w niniejszej sprawie w żadnej mierze nie dotyczy stanu faktycznego, lecz interpretacji znaków drogowych. Jest bowiem poza sporem, że przed znakiem A-7, znajdował się znak poziomy P-12 "linia bezwzględnego zatrzymania".

Zdaniem składu orzekającego, jest oczywiste, że takie oznakowanie skrzyżowania było nieprawidłowe. Nie jest jednak rolą organów administracji badanie przyczyn takiego stanu rzeczy, lecz jedynie ocena wystąpienia podstaw do unieważnienia egzaminu na prawo jazdy. Zawarte w odwołaniu wnioski dowodowe nie miały zatem żadnego znaczenia dla wyniku niniejszej sprawy. Nie było potrzeby badania, kto i z jakiej przyczyny dokonał takiego oznakowania i jaki był cel zamiany znaku pionowego B-20 na A-7, przy jednoczesnym pozostawieniu znaku poziomego P-12. Chybiony jest zatem zarzut naruszenia art. 7, 75 § 1, 77 § 1 i 78 § 1 i 80 kpa. Prowadzenie postępowania dowodowego we wskazanym przez skarżącego kierunku, nie wniosłoby niczego do sprawy.

Zdaniem skarżącego, egzaminowany z uwagi na sposób ustawienia znaków, winien zatrzymać się na linii bezwzględnego zatrzymania, gdyż zgodnie z § 27 pkt 9 lit. c rozp. Ministra Infrastruktury z dnia 28 czerwca 2019 r. w sprawie egzaminowania osób... (Dz. U. z 2019 r. poz. 1206) winien rozpoznać zarówno rzeczywiste, jak i potencjalne zagrożenia występujące na drodze.

Tymczasem przedmiotowy egzamin został przeprowadzony w dniu [...] r., a zatem przed wejściem powyższego aktu. Wówczas obowiązywało rozp. z dnia 24 lutego 2016 r. (Dz. U. z 2016 r. poz. 232), które zawierało analogiczną regulację. Zgodnie z § 28 ust. 1 pkt 2 tego rozp., osoba egzaminowana uzyskiwała negatywny wynik części praktycznej egzaminu państwowego, jeżeli:

a) dwukrotnie nieprawidłowo wykonała to samo zadanie egzaminowane,

b) zachodzą okoliczności, o których mowa w § 16 ust. 1 pkt 1 i 2 lit. b.

Zatem w okolicznościach niniejszej sprawy mógł wchodzić w rachubę jedynie przypadek z art. 52 ust. 2 ustawy o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2020 r. poz. 1268). Zachowanie osoby egzaminowanej musiałoby zagrażać bezpośrednio życiu i zdrowiu uczestników ruchu drogowego.

Zdaniem sądu administracyjnego, prawidłowo organy administracji nie stwierdziły takiej przesłanki przerwania egzaminu w okolicznościach niniejszej sprawy. Znak poziomy P-12, ma bowiem zastosowanie tylko w związku ze znakami B-20 lub B-32. W trakcie egzaminu skrzyżowanie nie było oznakowane żadnym z tych znaków pionowych. Zgodnie z § 89 ust. 1 rozp. w sprawie znaków i sygnałów drogowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2310), znak P-12 "linia bezwzględnego zatrzymania – stop", wskazuje miejsce zatrzymania pojazdu w związku ze znakami pionowymi B-20 lub B-32. Natomiast znak P-13, wskazuje miejsce zatrzymania pojazdu w celu ustąpienia pierwszeństwa wynikającego ze znaku pionowego A-7 (ust. 2 cyt. przepisu). Istotne jest przy tym, że zgodnie z § 85 ust. 1 cyt. rozp., znakami poziomymi są umieszczane na powierzchni linie związane z oznaczeniem określonych miejsc na drodze. Natomiast w świetle § 21 ust. 2 rozp. w przypadku znaku B-20 "STOP", zatrzymanie powinno nastąpić w wyznaczonym w tym celu miejscu, a w razie jego braku - w takim miejscu, w którym kierujący może upewnić się, że nie utrudni ruchu na drodze z pierwszeństwem. Zatem jedynie znak pionowy B-20, oznacza zakaz wjazdu na skrzyżowanie bez zatrzymania się (§ 21 ust. 1 rozp.).

Znak poziomy P-12, nie wprowadza zakazu wjazdu na skrzyżowanie bez zatrzymania się, gdyż wskazuje jedynie miejsce zatrzymania się w związku ze znakiem B-20. Brak takiego znaku pionowego pozbawia znaczenia znak P-12. Wszelkie wątpliwości nie mogą być interpretowane na niekorzyść egzaminowanego, jak uważa skarżący. Nieuprawnione było jego stanowisko w arkuszu egzaminu, że egzaminowany nie dostosował się do dyspozycji znaku "STOP" (brak zatrzymania). W okolicznościach niniejszej sprawy nie wystąpiły zatem przesłanki do przerwania egzaminu praktycznego z art. 52 ust. 2 ustawy o kierujących pojazdami. Stwierdzone przez organ administracji nieprawidłowości, szczegółowo opisane w uzasadnieniu decyzji zgodnie z wymogami z art. 107 § 3 kpa, uzasadniały zatem unieważnienie egzaminu.

Z tych wszystkich względów nie stwierdzając naruszenia prawa materialnego, ani też uchybienia regułom procedury administracyjnej w stopniu skutkującym wznowieniem postępowania, bądź mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę oddalił jako nieuzasadnioną na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.).

ec