Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 2282/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-12-02 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Komendant Policji
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, - Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. S. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie cofnięcia pozwolenia na broń palną gazową postanawia - zwolnić J. S. od kosztów sądowych -


UZASADNIENIE

J. S. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na postanowienie Komendanta Głównego Policji

z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie cofnięcia pozwolenia na broń palną gazową.

Na podstawie informacji przedstawionych w urzędowym formularzu wniosku

o przyznanie prawa pomocy oraz na podstawie nadesłanego dodatkowo dokumentu ustalono, co następuje.

Skarżący wspólne gospodarstwo domowe prowadzi z żoną. Wnioskodawca

i jego żona nie osiągają żadnych stałych miesięcznych dochodów, nie są zarejestrowani jako osoby bezrobotne. Strona podała, że nie posiada środków na dojazdy do urzędu pracy. Wnioskodawca i jego żona nie korzystają ze świadczeń z zakresu pomocy społecznej. Utrzymują się dzięki pomocy swoich dorosłych dzieci. Według oświadczenia są to nieznaczne kwoty, tj. około 200 zł i środki te nie są uzyskiwane regularnie. Wnioskodawca nie ponosi kosztów utrzymania. Opłaty za lokal ponoszone są przez córkę, w której mieszkaniu skarżący i jego żona mieszkają. Wnioskodawca i jego żona nie mają żadnego majątku, w tym oszczędności. Na podstawie dodatkowego oświadczenia strony zawartego w piśmie z dnia 25 listopada 2011 r. ustalono,

że skarżący obowiązany jest do spłaty zadłużenia w znacznej wysokości (136.173,56 zł). Z załączonej przez stronę kserokopii postanowienia Komornika Sądowego [...] z dnia [...] wynika, że umorzono postępowanie egzekucyjne wszczęte na wniosek wierzyciela przeciwko J. S. w sprawie o świadczenie pieniężne w kwocie 136.173,56 zł wobec stwierdzenia bezskuteczności egzekucji. W uzasadnieniu Komornik wskazał,

że egzekucja z ruchomości, nieruchomości oraz z wynagrodzenia u dłużnika okazała

się bezskuteczna.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – obejmującym między innymi zwolnienie od kosztów sądowych (art. 245 § 3 powołanej ustawy) – następuje wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Instytucja prawa pomocy stanowi realizację konstytucyjnej zasady prawa

do sądu. Prawo to powinno być przyznawane wówczas, gdy strona jest w trudnej sytuacji materialnej, a odmowa przyznania prawa pomocy uniemożliwiałaby dostęp do sądu.

Sytuacja taka zachodzi w niniejszej sprawie. Skarżący wraz z żoną nie osiągają aktualnie żadnych dochodów. Utrzymują się dzięki pomocy dorosłych dzieci. Wnioskodawca i jego żona nie mają majątku, w tym oszczędności, które mogłyby zostać przeznaczone na poniesienie kosztów postępowania.

Z kserokopii postanowienia Komornika Sądowego z dnia [...], nadesłanego przez wnioskodawcę do niniejszej sprawy, jednoznacznie wynika, że strona – posiadająca znaczne zadłużenie – nie ma żadnego majątku.

Z tego względu stwierdzić należało, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie

i rodziny.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.