Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 132/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-05-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 1 i 3
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia S.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 czerwca 2021 r. sygn. akt VI SA/Wa 2192/19 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi S.W. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] września 2019 r. nr [...] w przedmiocie nakazu przywrócenia pasa drogowego do stanu poprzedniego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 25 czerwca 2021 r., sygn. akt VI SA/Wa 2192/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę S.W. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z [...] września 2019 r. w przedmiocie nakazu przywrócenia pasa drogowego do stanu poprzedniego.

Sąd pierwszej instancji wskazał, że S.W. (dalej "skarżący") złożył skargę na ww. decyzję wraz z żądaniem przyznania prawa pomocy. Postępowanie w przedmiocie prawa pomocy zakończyło się ostatecznym, niezaskarżalnym postanowieniem Sądu z 4 stycznia 2021 r. (VI SPP/Wa 109/20).

W konsekwencji powyższego – zarządzeniem z 4 stycznia 2021 r. – Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu od skargi. Wezwanie skarżący odebrał osobiście 8 lutego 2021 r.

Skarżący uiścił wpis od skargi 22 lutego 2021 r.

Pismem z 7 marca 2021 r. (nadanym na adres Sądu 9 marca 2021 r.) skarżący wniósł "o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o zwolnienie z opłaty 200 złotych". W załączeniu Skarżący nadesłał do akt dokumenty świadczące o jego stanie zdrowia oraz zwolnienie lekarskie wystawione na okres 10-28 lutego 2021 r. ze wskazaniem, że "chory może chodzić – 2". Sąd przyjął pismo z 7 marca 2021 r., jako wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi.

Postanowieniem z 19 marca 2021 r. Sąd odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi oraz zarządził zwrot wpisu. Postanowienie to stało się prawomocne 1 czerwca 2021 r.

Wobec tego Sąd stwierdził, że należało odrzucić skargę na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329; dalej "p.p.s.a"), ponieważ nie została ona opłacona w terminie i nie przywrócono terminu do dokonania tej czynności.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący. Wniósł, aby Sąd przyjął jego skargę. Skarżący opisał swoją sytuację życiową i finansową. Zwrócił się również z prośbą o przyznanie pełnomocnika z urzędu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczona opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił wpis w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W przypadku niedokonania tej czynności, sąd odrzuca skargę.

W niniejszej sprawie skarżący złożył skargę, od której wpis nie został uiszczony, a w której treści wniósł o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z 12 lutego 2020 r. referendarz sądowy WSA w Warszawie odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy. Wobec tego Sędzia Wydziału VI WSA w Warszawie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, pod rygorem jej odrzucenia. S.W. odebrał osobiście wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego, jednak w przepisanym terminie nie dokonał tej czynności. Powyższe obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., niezależnie od trudnej sytuacji życiowej czy materialnej skarżącego. Na tym etapie postępowania okoliczności majątkowe skarżącego nie mogły być bowiem brane pod uwagę. Sąd mógł jedynie ocenić, czy skarżący wykonał wezwanie, czyli uiścił w wyznaczonym, ustawowym terminie wpis sądowy.

NSA stwierdza również, że Sąd pierwszej instancji – przed wydaniem zaskarżonego postanowienia – zbadał wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego i odrzucił go jako złożony z uchybieniem terminu.

Na obecnym etapie postępowania NSA nie mógł badać sytuacji finansowej skarżącego ani uwzględnić, z jakich przyczyn skarżący uiścił wpis sądowy po terminie. Sąd mógł jedynie ocenić obiektywną okoliczność, czy wpis sądowy został uiszczony w terminie wskazanym w wezwaniu, co niewątpliwie nie miało miejsca.

W tych okolicznościach sprawy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.