Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 825/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-12-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, Sędziowie Sędzia WSA Sylwester Golec (sprawozdawca), Sędzia WSA Marek Kraus, Protokolant specjalista Lidia Wasilewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) stwierdza, że uchylona decyzja nie może być wykonana w całości.


UZASADNIENIE

Skarżąca A. K., aktem notarialnym z 1 listopada 2005 r. dokonała odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego nr [...], położonego w W. przy ul. C. [...] za cenę 241.000,00 zł. Przedmiotowa sprzedaż nastąpiła przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie. Stosownie zatem do art. 10 ust. 1 pkt 8 i art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym w 2005 r. (t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 14 poz. 176 ze zm.), dalej: "u.p.d.o.f.", sprzedaż ta stanowi źródło przychodów i podlega opodatkowaniu 10% zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W związku z powyższym 30 listopada 2005 r. Skarżąca złożyła oświadczenie, w którym zobowiązała się do wydatkowania w/w przychodu w kwocie 241.000,00 zł, nie później niż w okresie dwóch lat od dnia sprzedaży, na cele określone w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) lub e) u.p.d.o.f.

Decyzją z [...] listopada 2010 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego W. określił Skarżącej wysokość zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od przychodu uzyskanego ze sprzedaży w 2005 r. przedmiotowego lokalu mieszkalnego w kwocie 24.100,00 zł. W uzasadnieniu decyzji, organ podatkowy pierwszej instancji stwierdził, że Skarżąca nie przedłożyła dokumentów potwierdzających wydatkowanie przychodu uzyskanego z przedmiotowej sprzedaży w okresie dwóch lat, na cele określone w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) i e)u.p.d.o.f. stąd opodatkowaniu 10% podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega przychód w kwocie 241.000,00 zł.

W odwołaniu Skarżąca zarzuciła wydanie zaskarżonej decyzji bez udziału strony w postępowaniu, zaniechanie zgromadzenia wystarczającego materiału dowodowego, merytorycznego rozpoznania sprawy oraz uwzględnienia trudnej sytuacji zdrowotnej.

Dyrektor Izby Skarbowej w W. decyzją z [...] grudnia 2010 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu organ odwoławczy powołał się na treść przepisów art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), art. 28 ust. 2 oraz art. 21 ust. 1 pkt 32 lit.a) i lit. e) u.p.d.o.f. Wskazał, że chociaż ogólne zasady postępowania podatkowego zobowiązują organy podatkowe do podejmowania działań zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, to w orzecznictwie sądowym zdecydowanie przeważa pogląd, że w przypadku spraw dotyczących przywilejów podatkowych, stanowiących odstępstwo od zasady powszechności opodatkowania, ciężar dowodów - w szczególności wykazanie oraz udowodnienie faktu poniesienia przez podatnika określonych wydatków, przy zachowaniu przewidzianych prawem warunków, uprawniających do skorzystania z ulgi - spoczywa na podatniku, który zamierza skorzystać z prawa do zwolnienia podatkowego.

Dyrektor Izby Skarbowej podniósł, że stosownie do art. 28 ust. 2 u.p.d.o.f. termin płatności podatku od sprzedaży przedmiotowej nieruchomości upłynął z dniem 30 listopada 2005 r. Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu pierwszej instancji i stwierdził, że Skarżąca nie spełnia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) lub lit. e). u.p.d.o.f. Bowiem mimo złożonego oświadczenia z 30 listopada 2005 r. Skarżąca nie przedstawiła dokumentów potwierdzających wydatkowanie przychodu ze sprzedaży lokalu mieszkalnego na cele mieszkaniowe określone w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) lub lit. e) u.p.d.o.f. Dokumentów takich nie przedstawiła mimo skutecznie doręczonego wezwania z 8 marca 2010 r., ani też po otrzymaniu postanowienia z [...] października 2010 r. wydanego w trybie art. 123 § 1 i art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), dalej: "O.p.". Stosowne dokumenty nie zostały również przedstawione w terminie do 21 listopada 2010 r. określonego przez Skarżącą w piśmie z 29 października 2010 r.

Dyrektor Izby Skarbowej za bezpodstawne uznał zarzuty podniesione przez Skarżącą w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji. Stwierdził, że do wyliczenia zobowiązania podatkowego w niniejszej sprawie przyjęto dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości w wysokości 241.000,00 zł. Skarżąca bowiem nie określiła wydatków pomniejszających ten przychód. Wobec tego podstawa opodatkowania wyniosła 241.000,00 zł, a 10 % zryczałtowany podatek dochodowy wyniósł 24.100,00 zł.

W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej organ podatkowy pierwszej instancji podjął wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, a podjęcie czynności zgodne były z przepisami prawa.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie jej do merytorycznego rozpoznania. Zaskarżonej decyzji zarzuciła:

- wydanie bez analizy dokumentów,

- brak udziału strony w postępowaniu oraz zgromadzenia materiału dowodowego,

- brak merytorycznego rozpoznania sprawy,

- nie wzięcie pod uwagę trudnej sytuacji zdrowotnej,

- nieskuteczność doręczenia decyzji.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Zaskarżona decyzja została doręczona Skarżącej po upływie terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego określonego ta decyzją. Organ w zaskarżonej decyzji nie odniósł się do przedawnienia tego zobowiązania i nie wskazał, czy w sprawie doszło do przerwania biegu terminu przedawnienia lub zdarzeń powodujących zawieszenie biegu tego terminu.

Przed Wojewódzkim sądem Administracyjnym w Warszawie zawisła sprawa o sygnaturze IIISA/Wa 826/100, w której zaskarżone zostało wydane w stosunku do Skarżącej postanowienie o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji Naczelnik Urzędu Skarbowego W. z [...] listopada 2010 r., która została utrzymana w mocy zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją Dyrektora Izby Skarbowej z [...] grudnia 2010 r.

Wydanie wskazanego postanowienia w sprawie rygoru natychmiastowej wykonalności organ uzasadniał zbliżającym się upływem terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, którego dotyczy niniejsza sprawa. W tych okolicznościach brak wyjaśnienia w niniejszej sprawie kwestii przedawnienia zobowiązania podatkowego należało uznać za naruszenie art. 122 i 187 § 1 O.p. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Mając na uwadze okoliczność, że zgodnie z treścią art. 208 § 1 O.p. przedawnienie zobowiązania podatkowego stanowi przeszkodę do prowadzenia postępowania podatkowego Sąd uznał, że na obecnym etapie postępowania bez wyjaśnienia, czy w sprawie nie wystąpiła ta przeszkoda, niecelowe jest odnoszenie się do zarzutów podnoszonych w skardze.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt lit. c) i art. 152 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.