Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 2637/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-10-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 66
journal: Dz.U. 2013 poz 1235
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko - tekst jednolity.
article: art. 10, art. 7, art. 77, art. 80, art. 61 par. 1, art. 107 par. 1 i 3
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Siegień, Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon, Sędzia del. NSA Anna Żak (spr.), , po rozpoznaniu w dniu 26 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej Fundacji ... w ... od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 czerwca 2016 r. sygn. akt II SA/Kr 426/16 w sprawie ze skargi Klubu ... w ... i Fundacji ... w ... na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w ... z dnia ... 2016 r. nr ... w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 23 czerwca 2016 r., sygn. akt II SA/Kr 426/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargi Klubu ... w ... i Fundacji ... w ... na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w ... z dnia ... 2016 r., nr ... w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia.

W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji przedstawił następujący stan faktyczny i prawny sprawy.

Decyzją z dnia ... 2015r. Wójt Gminy ... po rozpatrzeniu wniosku Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w ..., Zarząd Zlewni Dolnego Dunajca z/s w ... po przeprowadzeniu postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko na podstawie art. 71 ust.2 pkt.2,art.75 ust.1 pkt 4,art.82 i art.74 ust.3 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2013r.,poz.1235,z poźn.zm)- dalej zwana "ustawą środowiskową", ustalił środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia pod nazwą: "Ubezpieczenie prawego brzegu rzeki Dunajec w km 36+120-37+300" na działkach nr ... w miejscowości ..., gm. ... oraz działkach nr ... w miejscowości ... i nr ... w miejscowości ..., gm. .... W uzasadnieniu powołano się na opinię Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska (RDOŚ) w Krakowie z ... 2013r., że przedmiotowa inwestycja wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania inwestycji na środowisko. W oparciu o powyższe postanowieniem z dnia ... 2014r. Wójt Gminy ... stwierdził obowiązek przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko i określił zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Następnie opinią sanitarną z ... 2014 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w ... zaopiniował pozytywnie pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych środowiskowe uwarunkowania dla przedmiotowego przedsięwzięcia. Podobnie uczynił Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska (RDOŚ) w ..., który w postanowieniu z ... 2015 r. uzgodnił pozytywnie w zakresie ochrony środowiska realizację w/w inwestycji.

Od powyższej decyzji odwołanie wnieśli Fundacja ... w ... oraz Stowarzyszenie ... w ....

Opisaną na wstępie decyzją z dnia 5 lutego 2016 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze (SKO) w ... utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu podało, że zgodnie z Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Tarnów, zatwierdzonym uchwałą Nr ... z dnia ... 2008 r., działki objęte inwestycją, a znajdujące się w obrębie gminy Tarnów, znajdują się w terenach oznaczonych symbolami: R1 - tereny rolnicze, R2 - tereny rolnicze z zakazem zabudowy, ZL1 -tereny lasów i zieleni leśnej, W- tereny wód. W piśmie z dnia ... 2013 r. Wójta Gminy ... w piśmie z dnia ... 2013r. wyjaśnił, że Gmina ta nie posiada dla działek objętych inwestycją aktualnego planu zagospodarowania przestrzennego. Kolegium ustaliło, że przedmiotowa inwestycja jest zgodna z planem miejscowym i nie realizuje inwestycji budowlanej, która byłaby nie do pogodzenia z przeznaczeniem tych terenów.

Powołując się na raport o oddziaływaniu inwestycji na środowisko z sierpnia 2014r. organ odwoławczy wskazał, że projektowane prace polegać będą na ubezpieczeniu i zabudowie prawego brzegu rzeki Dunajec oraz odtworzeniu filaru ochronnego, zabezpieczającego basen poeksploatacyjny. Miejsce realizacji inwestycji stanowi zakole rzeki Dunajec o korycie jednodzielnym, prostym, ze stromym prawym brzegiem oraz łagodnym brzegiem lewym. W początkowym odcinku planowanych prac (brzeg prawy) zlokalizowany jest basen poeksploatacyjny, sąsiadujący z terenami rekreacyjnymi stadionu sportowego. Jego filar ochronny uległ przerwaniu, co powoduje wdzieranie się wód na przyległe tereny. W najbliższym sąsiedztwie rzeki przebiega również wodociąg miejski z terenu ujęcia wód powierzchniowych dla miasta Tarnowa. Brak zabezpieczenia brzegów może doprowadzić do zerwania magistrali, odcinając dopływ wody. Ponadto w pobliżu stadionu sportowego zlokalizowane są inne sieci w postaci linii energetycznych, sieci gazowych i kanalizacyjnych. Konieczność wykonania prac wynika z przejścia fali powodziowej w maju i czerwcu 2010 roku. Jej skutkiem było zerwanie prawego brzegu rzeki na długości około 1055 m i średniej szerokości 3 + 5 m oraz rozmycie filara ochronnego basenu poeksploatacyjnego na długości 140 m, zagrażające zniszczeniu terenów przyległych. Dotychczas woda powodziowa z basenu poeksploatacyjnego przedzierała się do starorzecza i powodowała zalanie terenu stadionu sportowego LKS Dunajec i podtopienie okolicznych terenów. W czasie prowadzenia obserwacji terenowych zauważono wyraźną tendencję rzeki, której zakole systematycznie przesuwa się w kierunku wschodnim. W okresie wczesnowiosennym, widoczne były jeszcze wyraźne elementy filara ochronnego, natomiast aktualnie został on całkowicie rozmyty. Dodatkowo wysoki brzeg, który był siedliskiem dla brzegówki również znacząco się obsunął, niszcząc niemal całkowicie miejsca ich gniazdowania.

Planowana inwestycja znajduje się w obszarze Europejskiej Sieci Ekologicznej ..., Obszar Specjalnej Ochrony Siedlisk .... W bliskim sąsiedztwie, około 5 km na wschód znajduje się Obszar ... obejmujący obszar ochrony rzeki Biała, będąca prawym dopływem rzeki Dunajec. Najbliżej położonymi obszarami chronionymi w oparciu o ustawę o chronię przyrody są: ... Obszar Chronionego Krajobrazu - położony w odległości 3,25 km na zachód od miejsca inwestycji, Obszar Chronionego Krajobrazu ... - położony w odległości około 20 km na południe od miejsca inwestycji, ... Obszar Chronionego Krajobrazu - położony 16 km na wschód od miejsca inwestycji. Planowana do wykonania inwestycja nie będzie istotnie oddziaływać na cele ochronne opisywanych obszarów.

Dodatkowo w aneksie nr 1 do raportu dokonano analizy bezpośredniego i pośredniego oddziaływania przedsięwzięcia na siedliska przyrodnicze będące przedmiotem ochrony na obszarze ... w dalszej perspektywie czasowej. Określono działania minimalizujące negatywne oddziaływanie przedsięwzięcia poprzez prowadzenie prac budowlanych z brzegu, transport materiałów drogami lądowymi, stosowanie mat (tam) minimalizujących zmętnienie wód rzeki, stosowanie materiałów naturalnego pochodzenia, wykorzystanie materiału żwirowego z kanału ulgi, pozostałości urobku pozostawione będą w obrębie łachy żwirowej (karmienie rzeki), pozostawienie odsłoniętych fragmentów skarp powyżej opaski brzegowej stanowiących siedlisko brzegówki, przerastające przez opaskę wierzby z podbicia faszynowego, będą regularnie przycinane. Uwzględniono również okres lęgowy ptaków, okres migracji rozrodu płazów oraz okres tarła ryb bytujących w rzece Dunajec wskazując, że najbardziej odpowiednim terminem prowadzenia robót budowlanych jest okres od końca sierpnia do początku października.

Raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko został uzupełniony dwoma aneksami z listopada 2014 r. i lutego 2015 r. Aneksy te sporządzone zostały na etapie postępowania prowadzonego w zakresie uzgodnienia z RDOŚ w ....

Odnosząc się do zarzutów odwołań Kolegium wyjaśniło, że dzięki realizacji przedmiotowej inwestycji poprawi się bezpieczeństwo powodziowe okolicznych terenów, zabezpieczona zostanie infrastruktura techniczna zlokalizowana w pobliżu koryta rzeki (w szczególności magistrala wodociągowa dla miasta Tarnowa), zabezpieczony będzie brzeg rzeki przed erozyjną działalnością wody, chronione będą sąsiednie tereny, w tym tereny rolne, siedliska przyrodnicze, miejsca rozrodu brzegówki (wykonanie umocnień oraz pozostawienie odsłoniętych fragmentów brzegu powyżej ubezpieczeń zwiększy trwałość terenów lęgowych i stabilność populacji). Powołując się na raport wskazano, że w ciągu jednego roku zakole Dunajca "wcina" się w sąsiednie tereny nawet o kilkanaście metrów. W roku 2014 tylko w czasie przejścia fali powodziowej w okresie czerwca, woda spowodowała oberwanie się brzegów na szerokości około 2 - 3 m.

W raporcie opisane zostały gatunki ptaków żyjących bądź pojawiających się w tym rejonie. Prace terenowe polegające na rozpoznaniu gatunków ptaków żyjących na tym terenie prowadzone były w okresie od marca do sierpnia. Wyznaczono 3 punkty obserwacyjne. Pismem z dnia ... 2014 r. adresowanym do pełnomocnika inwestora, RDOŚ w ... wezwał do uzupełnienia raportu w zakresie występującego na tym terenie gatunku jaskółki brzegówki. Inwestor przedstawił aneks nr 1 do raportu z listopada 2014 r. W dokumencie tym wskazano, iż w trakcie prowadzenia obserwacji terenowych dla potrzeb raportu, stwierdzono występowanie brzegówki na prawym brzegu rzeki na odcinku w km 36 + 450 do 37 + 010, tj. na długości około 560 m. Odcinek ten dokładnie pokrywa się z wynikami wizji terenowej przeprowadzonej przez pracowników. Teren ten obejmował kolonie, w skład której wchodziło około 1200 gniazd. W wyniku przejścia fali powodziowej w miesiącu czerwcu, prawy brzeg rzeki obsunął się na kilku odcinkach, niszcząc znaczną część wcześniej obserwowanych miejsc lęgowych. Napływająca woda powoduje obsuwanie się stromych brzegów, a tym samem niszczenie kolonii rozrodczych. Na podstawie analizy map topograficznych uznano, że w ciągu kilku lat można się spodziewać całkowitego zniszczenia kolonii tego gatunku na tym terenie. W dalszej części podano, że prace nie będą wykonywane na części nieosłoniętego brzegu o szerokości 1,2 do 2,8 m, stanowiącego miejsce lęgowe brzegówki. W konkluzji stwierdzono, że w perspektywie wieloletniej wykonane umocnienia ustabilizują całkowicie brzeg, zahamowany zostanie proces erozyjny prawego brzegu, a występujące stany powodziowe nie będą miały możliwości dalszego przesuwanie koryta, co wpłynie korzystnie na kolonie lęgowe.

RDOŚ w ... w pkt 7 postanowienia z ... 2015 r. zobowiązał do zapewnienia minimalizacji oddziaływania inwestycji na siedlisko brzegówki poprzez pozostawienie bez ingerencji odcinka prawego brzegu Dunajca w km +630- 37+ 010. Powyżej km 37+010 należy wykonać na prawym brzegu zabezpieczenie z grubych głazów, które będzie odbijała nurt rzeki od brzegu. Obowiązek ten powtórzony został w decyzji Wójta Gminy ... (pkt 2.7). Dodatkowo w decyzji upoważniono inwestora do rozpoczęcia prac tylko w momencie gdy ptaki nie będą gniazdować (pkt 2.10). Niepodjęcie prac będzie natomiast skutkować dalszą erozją prawego brzegu rzeki oraz przesuwaniem się jej koryta, co również negatywnie wpłynie na populację brzegówki. Osłabienie brzegów i przedarcie się nurtu do starorzecza stwarza zagrożenie dla magistrali wodnej, a w konsekwencji samych ujęć wody ... Wodociągów. Brak naprawy filaru ochronnego powodować będzie dalsze zatapianie terenów przyległych, a w niedalekiej przyszłości może zagrozić miejscowości .... Powstająca i pogłębiająca się wyrwa w basenie poeksploatacyjnym stwarza realne zagrożenie dla wału przeciwpowodziowego.

W aneksie nr 2 do raportu z lutego 2015 r. stwierdzono, że wykonanie prac ma służyć nie tylko bezpośrednio przylegającym obszarom, ale przede wszystkim ochronie zagrożonej infrastruktury technicznej - stadion sportowy wraz z towarzyszącą infrastrukturą techniczną (sieć eN, przyłącz wodociągowy i kanalizacyjny), sieć kanalizacji sanitarnej przebiegająca na całej długości opisywanego odcinka, sieć gazowa (gA250) wraz z odgałęzieniami, posadowiona wzdłuż rzeki na całym odcinku planowanych prac, sieć energetyczna zlokalizowana w obrębie stadionu sportowego wraz z odgałęzieniami do poszczególnych terenów mieszkalnych, oraz przekroczeniem rzeki w końcowym odcinku umocnień, sieć wodociągowa przebiegająca przy drodze gminnej w sąsiedztwie stadionu sportowego oraz magistrala doprowadzająca wodę z ujęcia, drogi gminne o nawierzchni asfaltowej oraz drogi gruntowe w obszarze międzywala, zabudowa mieszkaniowa w obrębie przysiółków ..., ..., ..., wyznaczona jako obszary zagrożone wodą powodziową. Całość prac (z wyjątkiem kanału ulgi) prowadzona będzie wyłącznie w obszarze prawego brzegu. Potrzebę ochrony gatunki brzegówki uwzględniono poprzez pozostawienie bez ingerencji fragmentu prawego odcinka brzegu rzeki Dunajec. W dalszej części uzasadnienia SKO w ... wskazało, że w rozdziale VIII raportu dokonano analizy jaki przedmiotowa inwestycja będzie miała wpływ na gospodarkę wodną, także w kontekście rozporządzenia Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w ... z ... 2014 r. w sprawie warunków korzystania z wód regionu Górnej Wisły. Wykonanie umocnienia i kanału ulgi poprawi warunki hydrauliczne rzeki. Poprzez spadek zwierciadła lustra wody przepływ zostanie spowolniony zmniejszając jednocześnie naprężenia graniczne. Ilość transportu rumowiska również się zmniejszy, co wpłynie na zwiększoną akumulację grubszych frakcji żwiru oraz pozytywnie wpłynie na obrukowanie dna, dlatego zachowana zostanie równowaga hydrodynamiczna. Przedsięwzięcie zakłada pobór żwiru z kanału, ale tylko w celu wykonania umocnień na drugim brzegu. Do koryta dodatkowo zostanie wprowadzony materiał kamienny (naturalny), który zasili nurt rzeki. Dlatego zachowana będzie równowaga przy jednoczesnym procesie "karmienia rzeki", które wpływa pozytywnie na warunku hydromorfologiczne Dunajca (str ... raportu). W raporcie o oddziaływaniu inwestycji na środowisko na str ... wskazano, że do oddziaływań skumulowanych zaliczono istnienie innych budowli regulacyjnych oraz plany budowy lub remontu takich budowli na odcinku od mostu w ciągu drogi krajowej nr 4 do mostu kolejowego. Z kolei w aneksie nr 1 do raportu (str ...) ujawniono, że zgodnie z informacjami uzyskanymi od inwestora tj. Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w «..., Zarząd Zlewni Dolnego Dunajca, w najbliższym czasie na opisywanym odcinku planowane są jedynie prace remontowe w obrębie istniejących budowli regulacyjnych znajdujących się w pobliżu ujęcia wody dla miasta .... Obejmą one remont tamy równoległej na odcinku 350 m wraz z poprzeczkami (4 poprzeczki). Prace te prowadzone będą jedynie w zakresie istniejącej już infrastruktury, bez zajęcia dodatkowych terenów, przy wykorzystaniu materiałów identycznych jakie zastosowano pierwotnie (narzuty kamienne). Z uwagi na fakt, że inwestorem obu przedsięwzięć jest RZGW w ... oraz z uwagi na różne etapy przygotowania inwestycji, przedsięwzięcia realizowane będą w odrębnych terminach, co wyklucza możliwość oddziaływania skumulowanego. Z tą argumentacją organ odwoławczy się zgodził. należy się zgodzić. Odnośnie do przewidywanych, ale nie realizowanych inwestycji, to brak jest możliwości ich analizy w powiązaniu z przedmiotową inwestycją. Dodał, że zakres prac i wykorzystywane materiały nie spowodują pogorszenia któregokolwiek elementu, który mógłby pogorszyć klasyfikację rzeki Dunajec. W konsekwencji w niniejszej sprawie zwolniony jest od oceny przesłanek wynikających z ustawy prawo wodne, skoro przedmiotowe przedsięwzięcie nie wpłynie na pogorszenie stanu ekologicznego lub potencjału ekologicznego rzeki Dunajec.

Skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższą decyzję wnieśli: Fundacja ... w ... oraz Stowarzyszenie ... w .... Fundacja ... zarzuciła naruszenie: art. 10 § 1 K.p.a., które skutkuje nieważnością decyzji na zasadzie art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a.; art. 142 w zw. z art. 1, 15 i 107 § 3 K.p.a. przez brak odniesienia się w decyzji do zarzutów względem postanowienia RDOŚ w Krakowie z dnia ... 2015r.; art. 107 § 3 w zw. z art. 7, 15, 77 § 1 i 80 K.p.a. przez brak odniesienia się do części uwag wniesionych odwołaniem od decyzji Wójta, a mających istotne znaczenie dla sprawy oraz brak jakiegokolwiek odniesienia się do uwag wniesionych przez Fundację, przed wydaniem decyzji Wójta, tj. w trakcie postępowania prowadzonego przez organ I instancji; zespołu norm nakazujących zapewnić w postępowaniu w sprawie oceny oddziaływania na środowisko udział społeczeństwa nie tylko w ujęciu formalnym, ale i materialnym - z obowiązkiem organu w zakresie rozpatrzenia uwag i wniosków oraz wykazania wyników tej analizy w uzasadnieniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach: art. 37 pkt 1 i 2 w zw. z art. 107 § 1-3 K.p.a. i art. 85 ust. 2 pkt 1 ustawy środowiskowej , a także w związku z art. 79 ust. 1 oraz art. 80 ust. 1 pkt 3 tej ustawy; art. 33 ust. 1 i art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody; art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska; art. 33 i 34, art. 62 ust. 1 i 2, art. 66 ust. 1., art. 80 ust. 1, art. 85 ust 2 pkt 1 ustawy środowiskowej.

W uzasadnieniu skargi wskazano m.in. na zbyt pośpieszne wydanie decyzji w terminie przeznaczonym jeszcze do składania wniosków, kiedy fundacja pismo z wnioskami wysłała dnia ... 2015 r. czyli w terminie przeznaczonym na ich składanie, ale jak się okazało, już dwa dni po wydaniu decyzji przez organ l instancji. Znajdowały się tam m.in. istotne dla sprawy wyjaśnienia na odnoszące się do wcześniejszych uwag fundacji pismo przedstawiciela inwestora oraz informacje o nowych istotnych faktach w sprawie, nieznanych wcześniej organowi, a podważających zarówno ustalenia postanowienia RDOŚ i jak się później okazało - decyzji Wójta. Wskazano, że uzgodnienie RDOŚ w ... wprowadziło do decyzji zapis o dopuszczeniu poszerzenia szerokości w koronie koryta kanału ulgi, aż do 25 m. Jest to więcej niż analizowano w procedurze oceny oddziaływania i tym samym uzgodniono zwiększenie i tak znaczących, negatywnych oddziaływań na siedlisko przyrodnicze kamieńców (kod ...) poprzez fizyczne zniszczenie jego większej części (sam przekop może oznaczać likwidację prawie 2,5 ha siedliska). Pominięto uwagi i wnioski na temat niewłaściwie przeprowadzonej analizy wariantowej, co wiąże się ze złamaniem obowiązku oceny wariantu najkorzystniejszego środowiskowo, czy racjonalnego wariantu alternatywnego, który fundacja wskazywała.

Stowarzyszenie ... również zarzuciło nierozważenie zarzutu naruszenia art. 10 K.p.a. Wskazało też na postanowienie uzgodnieniowe RDOŚ w ..., zarzucając, że wbrew wyraźnemu wnioskowi odwołania, Kolegium nie dokonało żadnego rozstrzygnięcia w tej kwestii. Podniesiono też, że organ II instancji nadal nie rozpatrzył prawidłowo zagadnienia oddziaływania przedsięwzięcia na hydromorfologiczne elementy jakości rzeki Dunajec. Ponadto, zarzucono brak odniesienia się do niezgodności ograniczenia brzegowej erozji rzeki w miejscu przedsięwzięcia z celem ochrony dla obszaru ... przyjętym w planie zadań ochronnych", a także pominięcie analizy wpływu przedsięwzięcia na cel środowiskowy dla obszaru chronionego, o którym mowa w art. 38f ustawy Prawo wodne, oceny "znaczności" oddziaływania na kamieńce nadrzeczne (będące przedmiotem ochrony obszaru ...), niejasności co do bilansu rumowiska.

W odpowiedzi na skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze w ... wniosło o ich oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalając skargi, na wstępie stwierdził, że decyzja wydana na podstawie art. 71 ust. 1 i 2 ustawy środowiskowej, określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. Zgodnie z ust.2 tego przepisu uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych: 1) przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko; 2) przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. W myśl § 3 ust. 1 pkt 65 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się budowle przeciwpowodziowe, z wyłączeniem przebudowy wałów przeciwpowodziowych polegającej na doszczelnieniu korpusu wałów i ich podłoża, w celu ograniczenia możliwości ich rozmycia i przerwania w czasie przechodzenia wód powodziowych, a także regulacja wód lub ich kanalizacja rozumiana jako zagospodarowanie wód umożliwiające ich wykorzystanie do celów żeglugowych. Następnie stwierdził, że zgodnie ze wskazanymi przepisami w kontrolowanej sprawie sporządzony został raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko z sierpnia 2014r., uzupełniony dwoma aneksami z listopada 2014r. i lutego 2015r. na etapie postępowania prowadzonego w zakresie uzgodnienia z RDOŚ w .... Raport ten, w ocenie Sądu, zawiera wszystkie elementy wymagane w art. 66 ustawy środowiskowej, w szczególności opis planowanego przedsięwzięcia, charakterystykę całego przedsięwzięcia i warunki użytkowania terenu, przewidywane rodzaje i ilości zanieczyszczeń, wynikające z funkcjonowania planowanego przedsięwzięcia, opis elementów przyrodniczych środowiska objętych zakresem przewidywanego oddziaływania, opis przewidywanych skutków dla środowiska w przypadku niepodejmowania przedsięwzięcia; opis analizowanych wariantów, w tym wariantu proponowanego przez wnioskodawcę oraz racjonalnego wariantu alternatywnego, wariantu najkorzystniejszego dla środowiska wraz z uzasadnieniem ich wyboru; przewidywanego oddziaływania na środowisko analizowanych wariantów, opis przewidywanych znaczących oddziaływań planowanego przedsięwzięcia na środowisko, obejmujący bezpośrednie, pośrednie, wtórne, skumulowane, krótko-, średnio- i długoterminowe, stałe i chwilowe oddziaływania na środowisko, przedstawienie zagadnień w formie graficznej i kartograficznej, propozycję monitoringu oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na etapie jego budowy i eksploatacji lub użytkowania, w szczególności na cele i przedmiot ochrony obszaru ... oraz integralność tego obszaru; określenie autora raportu oraz źródeł informacji stanowiące podstawę sporządzenia raportu. W ocenie Sądu wyniki zawarte w raporcie są całościowe, logiczne i nie dają podstaw do twierdzenia, że nie są oparte na przeprowadzonych badaniach i fachowej wiedzy osób sporządzających ów raport. Sąd wyjaśnił, że określone w decyzji środowiskowej uwarunkowania będą przedmiotem dalszej oceny organu udzielającego pozwolenia na budowę, ponieważ to dopiero decyzja o pozwoleniu na budowę może stanowić podstawę rozpoczęcia realizacji planowanej inwestycji, stąd zarzuty skargi odnoszące się do bezpośredniej ingerencji w środowisko były przedwczesne i nie zasługiwały na uwzględnienie. Celem planowanego w niniejszej sprawie przedsięwzięcia jest zaś jedynie zabezpieczeniu szkód powstałych podczas powodzi w maju i czerwcu 2010 r. po przejściu fali powodziowej. Projektowane prace, jak szczegółowo wskazano w raporcie o oddziaływaniu inwestycji na środowisko, polegać będą na ubezpieczeniu i zabudowie prawego brzegu rzeki Dunajec oraz odtworzeniu filaru ochronnego, zabezpieczającego basen poeksploatacyjny. Dalej Sąd wskazał, że wysoki brzeg który był siedliskiem dla brzegówki (jaskółki) również znacząco się obsunął, niszcząc niemal całkowicie miejsca ich gniazdowania (str. 9 raportu). Wobec tego uwagi zawarte w skargach odnoszące się do wadliwości lub nieprecyzyjności raportu na jakim oparły się skarżone organy, są w ocenie Sądu nieuzasadnione. Sad wskazał, że zgłaszane przez skarżących w toku postępowania uwagi, wbrew sugestiom skarg, znajdują odmienną ocenę wyrażoną w raporcie, który również w tych aspektach został przez organ oceniony w decyzji. W decyzji SKO w ... wyczerpująco odniesiono się w tym zakresie do zarzutu odwołania. Sąd stwierdził, że polemika skarżących z wynikami zawartymi w raporcie nie może sama w sobie oznaczać jego wadliwości, jeśli zawiera on wszystkie elementy wymagane art. 66 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie i został rzetelnie wykonany.

Podobnie rzecz ma się z zarzutem odnośnie nie należytego rozpatrzenia zażalenia na postanowienie RDOŚ w ... z ... 2015 r. lub względnie braku jego rozpatrzenia przy wydawaniu zaskarżonej decyzji. W decyzji Kolegium zwarto ocenę raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, a ocena wydana przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, który m.in. w toku postępowania nakazywał uzupełnienie raportu o oddziaływaniu inwestycji na środowisko, dotyczyła tych samych kwestii. Skoro zatem Kolegium dokonało szczegółowej oceny raportu, to oznacza, że skontrolowało postanowienie uzgadniające, które bezpośrednio odnosiło się do raportu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny nie uwzględnił również zarzutów naruszenia art. 33 ust. 1 i 34 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody. Stwierdził, że organy szczegółowo także odniosły się do podnoszonych zarzutów dot. kwestii hydromolfologicznych rzeki Dunajec. Z kolei okoliczność, że w trakcie biegu wyznaczonego terminu do zgłaszania uwag i zastrzeżeń stron, organ I instancji wydał decyzję, nie miała wpływu na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi( P.p.s.a.), ponieważ strony w toku dalszego postępowania miały zapewnioną możliwość wypowiedzenia się i przedstawienia własnej argumentacji, zaś uwagi stron zostały w dalszym postępowaniu rozpoznane.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła Fundacja ... w ... zarzucając naruszenie przepisów postępowania, tj.; art. 3 § 1 i art. 151 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. poprzez oddalenie skargi, w sytuacji gdy zachodziły przesłanki do stwierdzenia, że organy obu instancji naruszyły:

1) art. 10 K.p.a. przez wydanie decyzji przed upływem wyznaczonego terminu na wypowiedzenie się przez strony (organ I instancji) i poprzez zignorowanie tego faktu (organ II instancji);

2) art. 7 i art. 77 K.p.a. w zw. z art. 66 ustawy środowiskowej, a także art. 5 dyrektywy nr 2011/92/UE przez uznanie, że sama kompletność raportu oznacza automatycznie, że raport ten jest prawidłowy;

3) art. 61 w zw. z art. 107 § 1 i 3 K.p.a. przez to, że decyzja organu I instancji była niezgodna z wnioskiem inwestora, a mianowicie zatwierdzono kanał ulgi o szerokości 25 m, podczas gdy w raporcie pojawiały się wartości 11,5 i 14,5 m.

W oparciu o powyższe zarzuty wniesiono o uchylenie powyższego wyroku w całości do ponownego rozpoznania przez Sąd pierwszej instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu zarzutu z pkt 1 skarżąca Fundacja podniosła, że zgłosiła istotne uwagi dotyczące pisma inwestora z dnia ... 2015 r., jednak jej argumenty nie zostały rozpatrzone. Natomiast uwzględnione zostały argumenty inwestora. Ponadto, skarżąca zgłosiła nowe, nieznane wcześniej okoliczności sprawy, tj. lokalizację chronionego gatunku jaskółki brzegówki w miejscu przeznaczonym do posadowienia umocnień.

Uzasadniając zarzut z pkt 2 zarzucono, że odniesienie się organu I instancji do uwag zgłoszonych przez organizacje polegało na przytoczeniu wyjaśnień inwestora i stwierdzeniu, że organ je podziela. Tymczasem organizacje wskazywały niespójności w treści raportu, rozbieżności między treścią raportu, a stanem faktycznym i wiedzą naukową. Dalej podniesiono, że w kontekście jakości raportu, podkreślanej w art. 5 ust. 3 dyrektywy nr 2011/92/UE, wiedzę fachową posiada RDOŚ. Organ I instancji uzyskał wprawdzie uzgodnienie tego organu, ale potem już nie konsultował z nim pojawiających się w toku postępowania wątpliwości i zarzutów wobec raportu (rozpatrując je oparł się tylko na wyjaśnieniach inwestora). Podkreślono, że ani charakter inwestycji, ani interes społeczny nie zwalniają organu od badania rzetelności raportu.

W uzasadnieniu zarzutu z pkt 3 podniesiono, że w raporcie nigdzie nie brano pod uwagę kanału ulgi o szerokości 25 m. Zwiększenie tej szerokości oznacza fizyczną likwidację większej części siedliska przyrodniczego kamieńców (kod ...). Sam przekop może spowodować zniszczenie 2,5 ha tego siedliska. Skarżąca zarzuciła brak analizy tego zwiększonego oddziaływania. Poza tym, już sama rozbieżność danych (raz 11,5 m, w innym miejscu 14,5 m) świadczy o nierzetelności raportu i niepełnym rozpatrzeniu przez organy materiału dowodowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej "P.p.s.a", Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej. Z urzędu bierze pod uwagę tylko nieważność postępowania.

W rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek nieważności postępowania, wymienionych w art. 183 § 2 P.p.s.a. Sprawa ta mogła być zatem rozpoznana przez Naczelny Sąd Administracyjny tylko w granicach zakreślonych w skardze kasacyjnej.

Skarga kasacyjna analizowana w opisanym zakresie nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Odnośnie do zarzutu naruszenia art. 10 K.p.a., tj. wydanie przez organ I instancji decyzji przed upływem wyznaczonego terminu na wypowiedzenie się przez strony oraz zignorowanie tego faktu przez organ II instancji, stwierdzić należy, że uchybienie to nie pozbawiło skarżącej kasacyjnie Fundacji ... czynnego udziału w niniejszym postępowaniu. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, że zarzut naruszenia art. 10 K.p.a. może być skuteczny tylko wówczas, gdy strona wykaże, że uchybienie to uniemożliwiło jej dokonanie oznaczonych czynności procesowych, które mogły mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia. Ponadto na stronie stawiającej zarzut spoczywa ciężar wykazania istnienia związku przyczynowego między naruszeniem przepisów postępowania a wynikiem sprawy. (por. wyroki NSA: z dnia 16 października 2007 r., sygn. I OSK 1192/06; z dnia 12 października 2010 r. sygn. II OSK 1279/09; z dnia 6 listopada 2015 r., sygn. II OSK 1218/14, z dnia 11 sierpnia 2017r. I OSK sygn. akt 1539/16- publ. :orzeczenia.nsa.gov.pl jak i wszystkie wyroki NSA niżej podawane ).

W rozpoznawanej sprawie, biorąc pod uwagę aktywne uczestnictwo Fundacji ... w postępowaniu przed organem pierwszej jak i drugiej instancji, trudno mówić o pozbawieniu jej czynnego udziału w postępowaniu. Skarżąca Fundacja w uzasadnieniu skargi kasacyjnej nie wykazała, jakich konkretnie czynności procesowych nie mogła dokonać na skutek uchybienia art. 10 K.p.a. Do jej uwag dotyczących lokalizacji jaskółki brzegówki odniósł się organ odwoławczy, który powołując się na aneks nr 1 do raportu z listopada 2014 r., szczegółowo opisał miejsce występowania jaskółki brzegówki, stwierdził, że w wyniku przejścia fali powodziowej w czerwcu prawy brzeg rzeki obsunął się na kilku odcinkach niszcząc znaczną część wcześniej obserwowanych miejsc lęgowych, napływająca woda powoduje obsuwanie się stromych brzegów, a tym samym niszczenie kolonii rozrodczych jaskółki brzegówki. Ponadto wskazano, że w pkt 7 postanowienia z dnia ... 2015r., RDOŚ w ... zobowiązał inwestora do zapewnienia minimalizacji oddziaływania inwestycji na siedlisko ww. gatunku poprzez pozostawienie bez ingerencji odcinka prawego brzegu Dunajca w km 36+630-37+010.

Skoro zatem organ odwoławczy odniósł się do kwestii ochrony jaskółki brzegówki, podnoszonej przez skarżącą w kontekście naruszenia art. 10 K.p.a., stwierdzając w oparciu o raport, że ochrona tego gatunku została w niniejszej sprawie uwzględniona, a skarżąca kasacyjnie nie wskazała, jakich jeszcze czynności procesowych zamierzała dokonać, zarzut naruszenia art. 10 K.p.a. nie jest trafny. Odnośnie do podnoszonego w ramach tego zarzutu nierozpoznania przez organ uwag zgłaszanych przez Fundację do pisma inwestora z dnia ... 2015r. Także i w tym wypadku skarżąca nie podała konkretnych okoliczności, do których organ się nie odniósł i jaki to miało wpływ na wynik sprawy, co uniemożliwia w tym zakresie dokonanie przez NSA kontroli wyroku Sądu pierwszej instancji. Autor skargi kasacyjnej nie może ograniczyć się tylko do wskazania przepisu prawa, który w jego ocenie został naruszony, ma także obowiązek uzasadnić na czym polega uchybienie temu przepisowi, ponieważ uzasadnienie skargi kasacyjnej ma za zadanie wykazanie trafności zarzutów postawionych w ramach wskazanej podstawy. Jeśli zarzut dotyczy naruszenia przepisów postępowania, jak w tym przypadku, to zarzut kasacyjny musi także zawierać wyjaśnienie, jaki mogło to mieć wpływ na wynik sprawy. Brak spełnienia tych wymogów w niniejszej skardze kasacyjnej przesądza o tym, że zarzut ten jest nieuzasadniony.

Nie zasługuje na uwzględnienie również zarzut naruszenia art. 7 i art. 77 K.p.a. w zw. z art. 66 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko(ustawa środowiskowa), a także art. 5 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2011/92/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko (Dz.U.UE.L.2012.26.1).

Rozbudowany, złożony z kilkudziesięciu jednostek redakcyjnych (ustępy i podpunkty) przepis art. 66 ustawy określa szczegółowo treść i wymogi raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. W art. 5 ww. dyrektywy ustanowiono natomiast obowiązek przygotowania i złożenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, w przypadku gdy wymagana jest ocena oddziaływania na środowisko, oraz wskazano, jakie informacje wykonawca powinien dostarczyć.

Skarżąca kasacyjnie uzasadniając powyższy zarzut podniosła, że odniesienie się organu I instancji do uwag zgłoszonych przez organizacje społeczne polegało na przytoczeniu wyjaśnień inwestora i stwierdzeniu, że organ orzekający je podziela. Stwierdziła, że sama kompletność raportu nie może przesądzać o jego prawidłowości, ponieważ konieczne jest zapewnienie rzetelności postępowania dowodowego, aby raport zawierał nie tylko formalnie wszystkie punkty wymagane ustawą, ale aby zawierał treść nie budzącą zastrzeżeń.

W tym zakresie twierdziła, że raport jest niespójny, są w nim rozbieżności między stanem faktycznym i wiedzą naukową, że nie przeprowadzono rzetelnej weryfikacji treści raportu w kontekście art.5 w/w Dyrektywy. Podniesiono też, że organ I instancji nie konsultował z RDOŚ w Krakowie pojawiających się w toku postępowania wątpliwości wobec raportu oraz zarzutów skarżącej wobec raportu.

Skarżąca Fundacja ... w uzasadnieniu skargi kasacyjnej nie wskazała jednak na czym konkretnie polega naruszenie art. 66 ustawy środowiskowej oraz art. 5 w/w dyrektywy, tj. nie podała okoliczności mających świadczyć o niespójności w treści raportu i rozbieżności między treścią raportu, a stanem faktycznym i wiedzą naukową. Co więcej, nie wskazała, który konkretnie zapis rozbudowanego art. 66 ustawy środowiskowej został naruszony, co w rezultacie czyni ten zarzut bezskutecznym.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się, że w odniesieniu do konkretnego przepisu, który nie stanowi jednej zamkniętej całości( jak w przypadku w/w art.66), a składa się z ustępów, punktów i innych jednostek redakcyjnych, wymóg skutecznie wniesionej skargi kasacyjnej jest spełniony wówczas, gdy wskazuje ona konkretny przepis naruszony przez sąd pierwszej instancji, z podaniem numeru artykułu, ustępu, punktu i ewentualnie innej jednostki redakcyjnej przepisu. Warunek przytoczenia podstawy zaskarżenia i jej uzasadnienia nie jest spełniony, gdy skarga kasacyjna zawiera wywody zmuszające NSA do domyślania się, który przepis skarżący miał na uwadze, podnosząc zarzut naruszenia prawa materialnego lub procesowego. Przytoczenie podstawy kasacyjnej musi być precyzyjne, gdyż - z uwagi na związanie sądu kasacyjnego granicami skargi kasacyjnej - Naczelny Sąd Administracyjny może uwzględnić tylko te przepisy, które zostały wyraźnie wskazane w skardze kasacyjnej jako naruszone. Nie jest natomiast władny badać, czy sąd administracyjny pierwszej instancji nie naruszył innych przepisów. (np. wyrok NSA z dnia 25 maja 2017r. sygn. akt I OSK 469/16,wyrok NSA z dnia 17 maja 2017r. sygn. akt II GSK 2356/15).

W przypadku zarzutu naruszenia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2011/92/UE z dnia 13 grudnia 2011r., w uzasadnieniu skargi kasacyjnej przywołano art.5 ust.3, który określa obowiązki wykonawcy i organu administracyjnego mające gwarantować kompletność i jakość raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, mianowicie: zapewnienie, aby raport był przygotowany przez posiadających odpowiednie kompetencje ekspertów (lit. a); zapewnienie odpowiedniej wiedzy fachowej lub w razie konieczności dostępu do niej, aby dokonać analizy raportu (lit. b); w stosownych przypadkach zwrócenie się do wykonawcy o dodatkowe informacje (lit. c). Skarżąca Fundacja w uzasadnieniu skargi kasacyjnej nie wskazała jednak, na czym polegać by miało naruszenie tych regulacji przez organy orzekające w niniejszej sprawie oraz Sąd pierwszej instancji. W szczególności nie podważała kompetencji i wiedzy fachowej autorów raportu dotyczącego oceny oddziaływania inwestycji na środowisko. W rezultacie zarzut ten uznać należy za nieuzasadniony .

Podsumowując, skarżąca kasacyjnie, w zakresie zarzutu z pkt 2 skargi kasacyjnej, podkreśla znaczenie jakości raportu i jego kompletności, nie wskazuje jednak żadnych konkretnych okoliczności, które przemawiałyby za tym, że raport złożony w niniejszej sprawie nie spełnia tych kryteriów. Odnosząc się jeszcze do tego zarzutu - zgodzić się należy, ze stroną skarżącą, że samo stwierdzenie kompletności raportu nie świadczy o jego prawidłowości. Zadaniem organu prowadzącego postępowanie jest sprawdzenie zawartości raportu w kontekście spełnienia wymogów formalnych i merytorycznych. W szczególności organ powinien ustalić, czy opracowanie zawiera komplet niezbędnych informacji pozwalających na ocenę przedsięwzięcia i jego oddziaływania na środowisko oraz informacji identyfikujących rodzaj i skalę skutków środowiskowych, a także społecznych. Obowiązkiem organu jest również weryfikacja materiałów stanowiących podstawę sporządzonego raportu. Podkreślenia wymaga, że organ nie jest związany treścią raportu, a ustalenia w nim zawarte mogą służyć wydaniu decyzji, gdy raport jest rzetelny, spójny oraz wolny od niejasności i nieścisłości.

Jak wynika z akt sprawy, wbrew twierdzeniom strony skarżącej, SKO w ... przeanalizowało zgromadzoną w sprawie dokumentację, w tym najważniejszy dowód w sprawie- raport wraz z jego uzupełnieniami sporządzonymi przez inwestora na żądanie RDOŚ w .... Podkreślając, że inwestycja nie ma charakteru komercyjnego, że jej celem jest usunięcie skutków powodziowych powstałych w 2010r. i poprawę bezpieczeństwa powodziowego okolicznych terenów, w sposób wyczerpujący odniosło się do wpływu planowanego przedsięwzięcia na obszar Europejskiej Sieci Ekologicznej ... Obszar Specjalnej Ochrony Siedlisk ... Dolny Dunajec stwierdzając, że planowana inwestycja nie będzie istotnie oddziaływać na cele ochronne w/w obszaru. Organ II instancji odniósł się do zarzutów odwołujących się. Stwierdził, po dokonaniu samodzielnej oceny raportu wraz z jego uzupełnieniami, że postępowanie zostało przeprowadzone prawidłowo ,a raport zawiera wszystkie niezbędne elementy jakie nakazują przepisy prawa.

Sąd pierwszej instancji słusznie podzielił tę ocenę organu odwoławczego wskazując na jego kompletność i stwierdzając, że sama polemika skarżących z treścią raportu nie może prowadzić do uznania wadliwości raportu i decyzji, jeśli raport zawiera wszystkie elementy wymagane w art. 66 ustawy środowiskowej.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym zgodnie podkreśla się, że raportowi o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko przysługuje szczególna moc dowodowa, która wynika z kompleksowego charakteru analizy planowanego do realizacji przedsięwzięcia. Podważenie jego ustaleń mogłoby nastąpić jedynie, co do zasady, poprzez przedstawienie równie kompletnej analizy uwarunkowań środowiskowych (tzw. kontrraportu), sporządzonej przez specjalistów dysponujących równie fachową wiedzą, jak autor raportu, których wnioski pozostawałyby w rażącej sprzeczności z zawartymi w raporcie przedłożonym przez inwestora.

W rozpoznawanej sprawie nie złożono dowodów, które skutecznie podważałyby raport, a sąd administracyjny, jak to stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 29 września 2016r. w sprawie II OSK 662/15, którego pogląd w niniejszej sprawie skład orzekający podziela, nie ma kognicji do merytorycznej kontroli treści raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, jak i oczywiście ustalenia zakresu przedmiotowego tego rodzaju merytorycznej treści raportu, jako dowodu, będącego dokumentem prywatnym w rozumieniu art. 75 § 1 K.p.a. w związku z art. 77 § 1 i 80 K.p.a. Sąd administracyjny tylko kontroluje ustalenia faktyczne dokonane w tym zakresie przez właściwe organy na podstawie kryterium legalności oraz biorąc pod uwagę normy z art. 66 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Sam nie dokonuje takich ustaleń (wyroki NSA z 26 stycznia 2012 r., II OSK 2130/10, 3 kwietnia 2012 r., II OSK 85/12,1 marca 2013 r., II OSK 2105/11).

Nie jest zasady również zarzut z pkt 3 skargi kasacyjnej. Skarżąca kasacyjnie zarzuciła naruszenie art. 61 K.p.a. w zw. z art. 107 § 1 i 3 K.p.a. wskazując, że w decyzji organu I instancji zatwierdzono kanał ulgi o szerokości 25 m, podczas gdy w raporcie pojawiały się wartości 11,5 oraz 14,5 m. Zdaniem Fundacji oznacza to niezgodność z wnioskiem inwestora. Choć zarzut ten jest sformułowany wadliwie, ponieważ nie podano jednostki redakcyjnej tego przepisu, który składa się z pięciu paragrafów, to z jego treści można wywnioskować, że chodzi w istocie o naruszenie art.61 § 1 K.p.a, który stanowi, że postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Odnosząc się do tego zarzutu stwierdzić należy, że istotnie, w raporcie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (Rozdział VI, s. 35 i n.) dokonuje się oceny realizacji wykopu - kanału ulgi, na lewym brzegu rzeki w miejscu istniejącego odsypiska, w szerokości w koronie 11,5 m. lub 13,88m. (k. 36) lub też do 14,15m (k.106 i 107). W decyzji organu I instancji (pkt 2 ppkt 2.4) dopuszczono natomiast, w celu odciążenia prawego erodowanego brzegu rzeki, zwiększenie szerokości kanału ulgi do maksymalnie 25m. w koronie. Ustalenie powyższe wprowadzono do decyzji kierując się treścią postanowienia RDOŚ w ... z dnia ... 2015 r., który uzgadniając pozytywnie przedmiotową inwestycję w zakresie ochrony środowiska, taki właśnie zapis o dopuszczeniu szerokości kanału ulgi w koronie do maksymalnie 25 m. zawarł w pkt I.4 swojego rozstrzygnięcia.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, rozbieżności w tym zakresie nie można traktować w kategoriach niezgodności decyzji środowiskowej z wnioskiem inwestora, a tym samym naruszenia art. 61 § 1 K.p.a., jak twierdzi to skarżąca kasacyjnie Fundacja.

Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 i nast. ustawy środowiskowej określa wyłącznie warunki środowiskowe dla przedsięwzięć o konkretnych cechach, których spełnienie umożliwia realizację tych przedsięwzięć, a istotą postępowania w sprawie wydania takiej decyzji jest rozpoznanie wszelkich zagrożeń i uciążliwości projektowanego przedsięwzięcia wobec środowiska i określenie wpływu planowanej inwestycji na środowisko (por.: B. Rakoczy, Ustawa o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Komentarz, Wyd. LexisNexis 2010 r.; K. Gruszecki, Prawo ochrony środowiska. Komentarz, Wyd. Wolters Kluwer S.A. 2016 r.). Organ wydający tę decyzję jest związany niewątpliwie wskazanym przez inwestora rodzajem planowanego przedsięwzięcia. Jednak to organ, po przeprowadzeniu postępowania w oparciu o przepisy ustawy środowiskowej i w uwzględnieniu wyników tego postępowania, w ramach określonego przez inwestora przedsięwzięcia, ustala szczegółowe, niezależne od żądania inwestora środowiskowe uwarunkowania przedsięwzięcia albo wydaje decyzję negatywną. W związku z tym , brak jest podstaw do przyjęcia , że ustalenie przez organ możliwości zwiększenia szerokości kanału ulgi służącego odciążeniu prawego brzegu Dunajca, prowadzi do naruszenia art.61 § 1 K.p.a.

Odnosząc się jednak do poruszanego w uzasadnieniu tego zarzutu braku oceny w raporcie wpływu zwiększonej szerokości kanału ulgi na środowisko, to rzeczywiście z treści raportu, jak trafnie zauważa to strona skarżąca kasacyjnie nie wynika, aby analizowano szczegółowo wpływ na środowisko realizacji kanału ulgi o szerokości większej niż 14,5m. w koronie tj. na siedlisko pionierskiej roślinności na kamieńcach górskich potoków (kod siedliska ...).

W ocenie NSA, to uchybienie nie ma to jednak wpływu na wynik sprawy. Trzeba stwierdzić, że w raporcie poddano szerokiej analizie generalnie wpływ kanału ulgi na środowisko kamieńców. Jak wynika z treści raportu, kanał ulgi jest planowany do realizacji na lewym brzegu rzeki w miejscu istniejącego obsuwiska żwirowego. Jest on niezbędny dla przejęcia części całkowitego przepływu Dunajca i odciążenia w ten sposób prawego erodowanego brzegu. W tym zakolu rzeki obsuwisko żwirowe stanowi siedlisko roślin pionierskich, które szczegółowo zostały wymienione i opisane w treści raportu. Inwestycja w postaci kanału ulgi będzie zatem bezpośrednio ingerować w siedlisko .... Aktualnie powierzchnia kamieńców obejmuje teren ok. 10,5 ha, pod realizację przedsięwzięcia zajęte zostanie, jak wynika z raportu, około 1,4 ha. Nie spowoduje to zachwiania struktury siedliska, jak również nie stanowi zagrożenia dla jego trwałości. Stwierdzono, że powierzchnia kamieńców nie jest parametrem stałym z uwagi na dynamiczne zmiany wynikające z akumulacyjnej i erozyjnej działalności rzeki. Wykonanie prac spowoduje rozbicie koryta rzeki na dwie odnogi zmniejszając znacząco energię wody erodującej prawy brzeg. Jednak proponowane rozwiązanie spowoduje także utworzenie wyspy żwirowej stanowiącej siedlisko ..., zahamowanie procesów pełnej sukcesji w obrębie tego siedliska, które są głównym czynnikiem powodującym ich znikanie (umocnienie brzegów oraz utworzenie wyspy ustabilizowałoby warunki siedliskowe. Przechodzące kolejne fale powodziowe powodowałyby odtwarzanie roślinności pionierskiej. W przypadku braku takich działań trend przesuwania się koryta rzeki utrzymywany byłby nadal, co mogłoby zawęzić szerokość kamieńców. Występowanie roślinności pionierskiej na kamieńcach jest ściśle uzależnione od występowania wysokich stanów wód, które odnawiają siedlisko oraz od zahamowania procesów pełnej sukcesji. Kanał ulgi nie spowoduje zachwiania struktury siedliska, jak również nie stanowi zagrożenia dla jego trwałości. Proponowane rozwiązania zapewniają zatrzymanie migracji brzegów oraz odizolowanie żwirowiska od terenów zarastających zaroślami wierzby, które znacząco umacniają podłoże stwarzając warunki dla kolejnych etapów sukcesyjnych.

Pod względem oddziaływania pośredniego na opisywane siedlisko, planowana inwestycja ustabilizuje wręcz jego warunki rozwojowe.

Biorąc pod uwagę powyższą treść raportu o oddziaływaniu przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko, którego ustalenia nie zostały podważone w niniejszym postępowaniu, a z którego wynika, że kanał ulgi nie spowoduje zachwiania struktury siedliska przyrodniczego, jak również nie stanowi zagrożenia dla jego trwałości, przyjąć należy, że możliwość zwiększenia jego szerokości do maksymalnie 25 m. w koronie, nie będzie stanowić niedopuszczalnej ingerencji w siedlisko kamieńców, tym bardziej że ustalenie to wprowadzono w oparciu o postanowienie RDOŚ w ..., który jest wyspecjalizowanym organem ochrony środowiska i który dopuścił taką możliwość, po dokonaniu analizy przedłożonego mu w toku postępowania uzgodnieniowego raportu o oddziaływaniu przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko .Tak więc organ I instancji miał podstawy faktyczne i prawne do zawarcia w swej decyzji w pkt 2 ppkt 2.4 rozstrzygnięcia o możliwości zwiększenia szerokości kanału ulgi do maksymalnie 25 m w koronie.

Wskazać też trzeba, że dopuszczenie szerokości kanału ulgi w koronie do maksymalnie 25 m, nie oznacza nakazu budowy kanału ulgi o takiej szerokości, lecz ustala parametr, którego nie wolno przekroczyć. Co prawda z mocy art. 86 ustawy środowiskowej, decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wiąże organ wydający pozwolenie na budowę, jak również organ wydający pozwolenie wodnoprawne na regulację wód, pozwolenie wodnoprawne na wykonanie urządzeń wodnych oraz pozwolenia wodnoprawnego na wydobywanie z wód kamienia, żwiru, piasku oraz innych materiałów, w ramach szczególnego korzystania z wód - wydawanych na podstawie ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne, nie oznacza to jednak, że organ architektoniczno-budowlany czy organ właściwy do wydania pozwolenia wodnoprawnego ogranicza się wyłącznie do formalnego ustalenia, że taka decyzja została wydana. Organy te nie są zwolnione z obowiązku sprawdzenia i wyjaśnienia, czy zaprojektowane rozwiązanie faktycznie spełnia warunki decyzji środowiskowej i nie ingeruje w środowisko wbrew jej wymogom.

Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 P.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.