Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 833/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2008-02-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Drogi publiczne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b, art. 130 ust. 1
journal: Dz.U. 1997 nr 98 poz 602
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, Sędziowie asesor WSA Jacek Pruszyński (spr.),, asesor WSA Małgorzata Roleder, Protokolant Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 21 lutego 2008 r. sprawy ze skargi M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] września 2007 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdem oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] 09.2007 r. nr [...] Naczelnik Wydziału Komunikacji

i Transportu Starostwa Powiatowego w A., działając z upoważnienia Starosty, w trybie art. 114 ust 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, po uwzględnieniu wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji

w związku z przekroczeniem 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego skierował M. W. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji na egzamin teoretyczny, praktyczny w zakresie prawa jazdy kat. A, B, C, BE, CE. Jednocześnie zastrzegł, że nie poddanie się sprawdzeniu kwalifikacji w terminie do dnia

[...]10.2007 r. spowoduje wydanie decyzji o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami.

W odwołaniu od tej decyzji M. W. podał, że od 1983 r. prowadzi działalność gospodarczą - transport ciężarowy, a siedziba jego firmy od początku mieści się przy ul. W. [...] w A., do której dojeżdża trzema ulicami – R., M. i J. Podniósł, iż w dniu [...]06.2006 r. otrzymał z Powiatowego Zarządu Dróg w Au. zezwolenie na przejazd ulicami R. i M., następnie podjął starania o uzyskanie zezwolenia na przejazd ulicą J.. Sąd Rejonowy w A. wyrokiem z dnia [...]10.2006 r. uznał go za winnego i udzielił kary nagany za to, że w dniach 17, 18, 19, 20, 21, 24 i 25.07.2006 r. przejeżdżał ul. J. w A. bez zezwolenia, tym samym nie zastosował się do obowiązującego w tym miejscu znaku zakazu wjazdu samochodem ciężarowym o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 14 ton. Skutkowało to naliczeniem 42 punktów karnych. Skarżący wskazał, że w dniu [...]03.2007 r. został powiadomiony przez Powiatowy Zarząd Dróg w A. o zmianie dotychczasowej organizacji ruchu na ul. R. poprzez zastąpienie znaku B-5 określającego dopuszczalną masę całkowitą 14 ton, znakiem B -18 określającym rzeczywistą masę całkowitą pojazdu ponad 14 ton. Ponadto zdaniem skarżącego, w świetle rozporządzenia Ministrów Infrastruktury oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 lipca 2002 r. w sprawie znaków i sygnałów drogowych nie popełnił on żadnego wykroczenia drogowego, bowiem znak zakazu

B - 5 obowiązywał tylko na ul. R. w A., na przejazd którą posiadał on zezwolenie. W uzupełnieniu odwołania skarżący wyjaśnił dodatkowo,

iż w wyroku Sądu Rejonowego w A. z dnia [...]10.2006 r. oraz innych wyrokach w tej sprawie nie ma nakazu naliczenia mu punktów, ani też nakazu poddania weryfikacji jego kwalifikacji, jako kierowcy. Ponadto przepisy, na które powołuje się Policja, dotyczą samochodu ciężarowego, a skarżący został skierowany na egzamin kontrolny ze wszystkich kategorii prawa jazdy, które posiada.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. decyzją z dnia [...].2007 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję pierwszoinstancyjną. W uzasadnieniu wskazano, iż wnioskiem z dnia [...]11.2006 r. Komendant Wojewódzki Policji w Bi. zwrócił się do Starostwa Powiatowego w A. o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdem w ramach posiadanych uprawnień w stosunku do M. W.

W uzasadnieniu wniosku podał, że wyżej wymieniony w okresie od [...]07.2006 r. do [...]07.2006 r. wielokrotnie naruszył przepisy ruchu drogowego, za co otrzymał łącznie 42 punkty. Wskazane naruszenia przepisów ruchu drogowego zostały stwierdzone prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w A. z dnia

[...] października 2006 r. sygn. akt [...]. W tych okolicznościach spełniona została dyspozycja przepisu art. 130 ust. 1 ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia

20 grudnia 2002 r. Organ podkreślił, iż decyzje podejmowane na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy - Prawo o ruchu drogowym nie zostały pozostawione uznaniu organu orzekającego, lecz mają charakter związany, zatem w razie wystąpienia okoliczności wymienionych w tym przepisie, skierowanie na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdem jest obligatoryjne. Zdaniem organu zarzuty podnoszone w odwołaniu dotyczące działań organów samorządowych

w zakresie wydania zezwoleń na przejazd ulicami R., M.

i J., czy też niesłuszności skierowania przez Policję wniosku o sprawdzenie kwalifikacji nie mogą mieć wpływu na trafność podjętego rozstrzygnięcia przez organ I instancji, gdyż nie zmieniają one faktu stwierdzonych prawomocnym wyrokiem sądowym dokonanych przez niego naruszeń przepisów ruchu drogowego.

W skardze do sądu administracyjnego M. W. powtórzył zarzuty zawarte w odwołaniu. Powołał się również na opinię rzeczoznawcy z zakresu bezpieczeństwa ruchu drogowego i techniki samochodowej wydaną na jego zlecenie w niniejszej sprawie.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności

z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Sąd nie ocenia natomiast zaskarżonych aktów lub czynności z punktu widzenia zasad słuszności, czy celowości.

Podstawę materialnoprawną wydania zaskarżonej decyzji stanowił art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym

(Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.), zgodnie z którym kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem, skierowana decyzją Starosty na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1.

A zatem stosownie do treści tego przepisu w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 ustawy - Prawo o ruchu drogowym organ jest zobligowany do skierowania osoby posiadającej uprawnienie do kierowania pojazdem na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Użyte w przepisie sformułowanie "podlega" oznacza bowiem, że decyzje podejmowane na tej podstawie nie zostały pozostawione uznaniu organu orzekającego, lecz mają charakter rozstrzygnięcia związanego.

Zgodnie z wymienionym wyżej przepisem art. 130 ust. 1 ustawy Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje się do tej ewidencji. Warunki i sposób prowadzenia przedmiotowej ewidencji oraz tryb występowania z wnioskiem o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji określa rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia

20 grudnia 2002 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. Nr 236, poz. 1998 ze zm.). § 7 ust. 1 pkt 2 wymienionego rozporządzenia stanowi, że komendant wojewódzki Policji występuje do organu właściwego w sprawie wydania prawa jazdy z wnioskiem o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy, w zakresie wszystkich posiadanych przez niego kategorii praw jazdy, w razie przekroczenia przez niego 24 punktów otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Wniosek ten sporządza się wyłącznie na podstawie wpisów ostatecznych (§ 7 ust. 2). Z kolei zgodnie z § 4 ust. 1 wpisu ostatecznego do ewidencji dokonuje się, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, jeżeli naruszenia zostaną stwierdzone prawomocnymi wyrokami sądów, postanowieniami sądu o warunkowym umorzeniu postępowania albo nakazami lub mandatami karnymi.

W niniejszej sprawie Komendant Wojewódzki Policji w B. zwrócił się do Starostwa Powiatowego w A. o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdem w ramach posiadanych uprawnień w stosunku do M. W. W uzasadnieniu wniosku podał, że wyżej wymieniony w okresie od [...]07.2006 r. do [...]07.2006 r. wielokrotnie naruszył przepisy ruchu drogowego, wskazał na czym polegały te naruszenia oraz ile punktów przypisano z tego tytułu -łącznie 42 punkty. Naruszenia te zostały stwierdzone prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w A. z dnia [...]10.2006 r. sygn. akt [...]. Jak wskazano powyżej, stwierdzenie naruszeń prawomocnym wyrokiem sądu stanowi podstawę wpisu ostatecznego do ewidencji (§ 4 ust. 1 rozporządzenia). Powyższe okoliczności ustalone przez organ administracyjny, w szczególności liczba otrzymanych punktów, nie budzą wątpliwości znajdując pełne oparcie w zgromadzonym materiale dowodowym. Zatem spełnione zostały wszystkie przesłanki warunkujące skierowanie skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Należy też zauważyć, iż z przepisu § 7 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia wynika jednoznacznie, że kierowca naruszający przepisy ruchu drogowego, bez względu na rodzaj pojazdu, jakim dopuścił się wskazanych przewinień, podlega kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji w zakresie wszystkich posiadanych przez niego kategorii prawa jazdy.

Wobec stwierdzenia prawomocnym wyrokiem sądowym dokonanych przez M. W. naruszeń przepisów ruchu drogowego bez wpływu na ocenę skarżonej decyzji pozostają podnoszone w skardze zarzuty dotyczące niesłuszności ukarania, czy też nieprawidłowości w zakresie działań organów samorządowych odnośnie wydawania zezwoleń na przejazd ulicami R., M. i J.

Skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest zarzutów, które z urzędu należało wziąć pod rozwagę, skargę należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).