Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Ka 2623/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2004-09-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Umorzono postępowanie sądowe - art.54 par.3

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Sędzia NSA Ewa Karpińska, po rozpoznaniu w dniu 20 września 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. O/Z w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie: rozłożenia na raty zaległości podatkowych p o s t a n a w i a: 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w K. O/Z w B. na rzecz I. W. kwotę [...] zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] 2003 r. skarżąca I. W. wniosła o ponowne rozpatrzenie możliwości rozłożenia na raty zaległości podatkowych w łącznej kwocie [...] złotych wraz z należnymi odsetkami za zwłokę. Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej odmówił rozłożenia na raty zaległości podatkowych.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi. Wskazał, iż rozpatrywanie wniosków o rozłożenie zaległości podatkowych na raty podejmowane są w ramach tzw. uznania administracyjnego. Oznacza to, iż organowi podatkowemu pozostawiono możliwość dokonania wyboru jednego z dopuszczonych przez ustawę rozwiązań. W niniejszej sprawie zaległość w podatku od towarów i usług powstały na skutek nieuregulowania wykazanych w deklaracjach podatkowych VAT-7 zobowiązań podatkowych, co stanowi naruszenie przez podatniczkę obowiązujących przepisów. Nadto sytuacja finansowa skarżącej w okresie rozpatrywania jej wniosku nie gwarantuje spłaty zadłużenia w ratach, tym bardziej, iż posiada ona jeszcze zobowiązania finansowe wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz banku.

Na mocy art. 115 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sprawę rozpoznano w trybie postępowania mediacyjnego.

Na posiedzeniu mediacyjnym w dniu 25 czerwca 2004 r. strony określiły sposób spłaty zaległości podatkowych poprzez miesięczne regulowanie rat w kwocie [...] złotych. Powyższe ustalenia zostały zawarte w decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. O/Z w B. z dnia [...] r. Nr [...] , doręczonej podatniczce w dniu [...] 2004 r., w której miesięczne raty określono na kwoty od [...] zł do [...] złotych.

Decyzja ta nie została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 118 § 2 p.p.s.a. w przypadku, gdy decyzja administracyjna wydana na podstawie ustaleń dokonanych wskutek mediacji nie zostanie zaskarżona sąd umarza postępowanie w sprawie, w której przeprowadzono postępowanie mediacyjne.

Powołany przepis stanowi zatem podstawę do umorzenia postępowania w niniejszej sprawie.

Orzekając o kosztach postępowania Sąd zastosował zasadę zawartą w art. 200 p.p.s.a.

W tym stanie rzeczy Sąd, na mocy powołanych wyżej przepisów, orzekł jak w sentencji.