Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 745/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-12-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej~Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 53 par. 1, art. 54 par. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 14 grudnia 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogusław Dauter po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. Ś. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 30 maja 2017 r., sygn. akt I SA/Po 430/17 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi W. Ś. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 16 stycznia 2017 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

1. Postanowieniem z 30 maja 2017 r., I SA/Po 430/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę W. Ś. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 16 stycznia 2017 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki.

W uzasadnieniu sąd podał, że zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu doręczono skarżącej 27 stycznia 2017 r. Zawierało ono prawidłowe pouczenie o prawie, terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia tj. skargi do sądu administracyjnego. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, rozpoczął bieg 28 stycznia 2017 r. i upłynął 27 lutego 2017 r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). Dalej sąd wskazał, że skarga została wniesiona bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w dniu 27 lutego 2017 r. (data wpływu 2 marca 2017 r.). Następnie w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 2 marca 2017 r., skarga została nadana do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu w dniu 2 marca 2017 r. Skarga wraz z odpowiedzią oraz aktami sprawy została następnie przekazana przez organ tutejszemu sądowi 27 marca 2017 r. W opinii sądu za datę wniesienia skargi, należy uznać zatem 2 marca 2017 r. Zdaniem sądu oznacza to, że skarżąca złożyła skargę z uchybieniem 30-dniowego terminu, przewidzianego w art. 53 § 1 p.p.s.a.

2. Pismem z 3 lipca 2017 r. skarżąca wniosła zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie, zaskarżając je w całości.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

3. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę składa się w terminie trzydziestu dni od daty doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis art. 54 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Skargę wniesioną po upływie terminu sąd odrzuca (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym oraz piśmiennictwie ukształtowany został pogląd, że w sytuacji wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania tej skargi przez sąd na adres właściwego organu administracji publicznej. Dopiero w momencie złożenia skargi do organu następuje wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego. Żaden z przepisów p.p.s.a. wprost nie przewiduje obowiązku sądu przekazania do organu skargi błędnie skierowanej, jednak takie działanie jest podejmowane celem nadania jej właściwego biegu. Nie oznacza to, że strona nie ponosi konsekwencji prawnych wynikających z tego, że skarga nie została złożona zgodnie z wymogami ustawy.

W rozpoznawanej sprawie skarżąca, wbrew dyspozycji powołanego art. 54 § 1 p.p.s.a., wniosła skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, a nie za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu po otrzymaniu skargi, 2 marca 2017 r. przesłał ją do organu w celu udzielenia odpowiedzi na skargę i nadesłania akt administracyjnych. Tę datę tj. 2 marca 2017 r. sąd pierwszej instancji prawidłowo przyjął jako miarodajną do stwierdzenia, czy strona dochowała ustawowego terminu trzydziestu dni na złożenie skargi. W związku z tym, że postanowienie organu doręczono skarżącej 27 stycznia 2017 r. to termin określony w art. 53 § 1 p.p.s.a. upłynął 27 lutego 2017 r.

Zaznaczyć należy, że termin 30-dniowy przewidziany na wniesienie skargi jest terminem ustawowym i sąd nie jest uprawniony do modyfikacji jego długości. W zaistniałej sytuacji, skoro przekroczenie terminu nastąpiło wskutek nieprawidłowo dokonanej czynności związanej z wysłaniem skargi do sądu zamiast do organu, to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu miał obowiązek uwzględnić z urzędu jego upływ i z tej przyczyny odrzucić skargę.

Zażalenie jest więc oczywiście niezasadne i podlega oddaleniu na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.