Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 535/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2020-09-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 par. 1, art. 52 par. 2, par. 3, art. 58 par. 1 pkt  6
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Katarzyna Stuła-Marcela po rozpoznaniu w dniu 14 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.S. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział (dalej – ZUS, organ) decyzją z [...]r. [...] odmówił skarżącej umorzenia należności z tytułu składek za osobę prowadzącą działalność będącą jednocześnie płatnikiem tych składek, należności z tytułu składek w części finansowanej przez płatnika składek oraz odsetek za zwłokę od należności z tytułu składek w części finansowanej przez ubezpieczonych w łącznej kwocie 26.848 zł oraz odmówił umorzenia należności z tytułu składek za osobę prowadzącą działalność, będącą jednocześnie płatnikiem tych składek w łącznej kwocie 17.320,49 zł.

W pouczeniu decyzji organ wskazał, że skarżącej przysługuje alternatywnie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, o którym mowa w art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego albo skarga do sądu administracyjnego.

Pismem z dnia 31 marca 2020 r. skarżąca wystąpiła z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy.

W tym samym dniu do ZUS-u wpłynęła również skarga skarżącej na decyzję ZUS z dnia [...] r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie motywując to tym, że w sprawie wniesiono wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, w oparciu o który prowadzone jest postępowanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm. – dalej p.p.s.a.) zasadą jest, że skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Ustawodawca wyjaśnił, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).

Od wspomnianej reguły obowiązku wyczerpania środków zaskarżenia wprowadzono wyjątek, który określony został w art. 52 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z nim, jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa. Prawo do wniesienia skargi bez zwrócenia się do organu, który wydał decyzję, z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy nie przysługuje stronie, gdy organem, który wydał decyzję, jest konsul.

Z przepisu tego wynika zatem, że jeżeli stronie przysługuje prawo zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez korzystania z tego prawa. Uregulowanie to dopuszcza więc możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji, od której stronie przysługuje zwyczajny środek prawny, jakim jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Oznacza to, że ustawodawca pozostawił w tym przypadku stronom wybór środka ochrony prawnej (zob. Kabat Andrzej. Art. 52. W: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. System Informacji Prawnej LEX, 2019). W sytuacji, gdy strona skorzysta z prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, nie jest dopuszczalne zaskarżenie tej samej decyzji do sądu administracyjnego. Przepis art. 52 § 3 p.p.s.a. stanowi bowiem, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego od takiej decyzji jest możliwe bez skorzystania z prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Nie ulega wątpliwości, iż skarżąca w tym samym czasie złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, jak również skargę do sądu administracyjnego na decyzję organu. W tej sytuacji, zdaniem Sądu, rozpoznanie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy ma pierwszeństwo przed rozpatrzeniem skargi do sądu administracyjnego. Skoro skarżąca skorzystała z prawa do wniesienia wniosku, a więc niejako "przedłużyła" postępowanie administracyjne, wywodząc wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, to niedopuszczalne jest zainicjowanie postępowania sądowoadministracyjnego. Ewentualną skargę wywieść będzie można na decyzję, która zapadła w wyniku rozpoznania złożonego przez skarżącą wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Uznać zatem należy, że skarga do sądu administracyjnego jest przedwczesna, gdyż złożona została w czasie, gdy nie został jeszcze rozpatrzony wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. zgodnie, z którym Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie z innych przyczyn jest niedopuszczalne, orzeczono o odrzuceniu skargi.