Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1910/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-07-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Agnieszka Łąpieś - Rosińska po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia w sprawie ze skargi C. R. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] lipca 2008 r. Nr [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy postanawia: - odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

W dniu [...] grudnia 2009 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) C. R. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na urzędowym formularzu, wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia do wyroku Sądu z dnia 21 października 2009 r. oddalającego jego skargę na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy.

Z informacji podanych przez wnioskodawcę w nadesłanym formularzu PPF wynika, że prowadzi on wspólne gospodarstwo domowe wraz z dwiema małoletnimi córkami, pozostającymi na jego utrzymaniu oraz matką- A. R. Skarżący oświadczył, iż jest właścicielem domu o pow. 140 m2, mieszkania o pow. 140 m2 oraz nieruchomości rolnej o pow. 2 ha. Uzasadniając swój wniosek podał, iż jest osobą chorą przewlekle, większość jego dochodów pochłaniają koszty leczenia. Wnioskodawca nie określił kwoty uzyskiwanych dochodów, wskazał jedynie, iż są nieregularne.

W związku z powziętymi wątpliwościami co do wysokości comiesięcznych dochodów oraz wydatków skarżącego jak również wysokości oraz źródeł dochodów uzyskiwanych przez osoby prowadzące z nim wspólne gospodarstwo domowe, referendarz sądowy, pismem z dnia 14 grudnia 2009 r. zobowiązał wnioskodawcę do uzupełnienia przedmiotowego wniosku poprzez nadesłanie w terminie 7 dni szeregu dokumentów. Pomimo upływu zakreślonego terminu skarżący nie nadesłał wymaganych dokumentów.

Postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2010 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy.

Rozpoznając sprawę w wyniku sprzeciwu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w razie

wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym.

Przedmiotem postępowania po złożeniu sprzeciwu nie jest więc ocena postanowienia wydanego przez referendarza sądowego, lecz ponowne rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie wnioskowanym przez skarżącego.

Wobec powyższego w związku z koniecznością dokonania oceny rzeczywistych możliwości płatniczych skarżącego, wezwano pełnomocnika skarżącego do nadesłania w terminie 14 dni:

a) aktualnego zaświadczenia pracodawcy o wysokości miesięcznego wynagrodzenia

skarżącego,

b) wyciągów z posiadanych przez skarżącego rachunków bankowych, w tym kont i

lokat dewizowych z okresu od dnia 1 marca 2010 r. do dnia 31 maja 2010 r.,

c) dokumentu wskazującego wysokość świadczenia (emerytury) otrzymywanego

przez matkę skarżącego (np. kopii odcinka wypłaty emerytury za miesiąc luty,

marzec lub kwiecień 2010 r., bądź też kopii decyzji właściwego organu rentowego o

przyznaniu świadczenia emerytalnego),

d) oświadczenia, czy posiadana przez skarżącego nieruchomość rolna przynosi

dochód i ewentualnie, jaka jest jego miesięczna wysokość,

e) oświadczenia, czy skarżący ubiegał się o przyznanie dopłat bezpośrednich do

gruntów rolnych, ewentualnie innych form pomocy z Agencji Restrukturyzacji i

Modernizacji Rolnictwa (jeżeli tak, to czy i kiedy otrzymał taką pomoc oraz w jakiej

wysokości),

f) w związku z informacją zawartą w rubryce 7.1 formularza wniosku, w której jako

posiadane nieruchomości skarżący wskazał dom o powierzchni 140 m2 oraz

mieszkanie o powierzchni 140 m2 - dodatkowego oświadczenia wynikającego, czy

któraś z tych nieruchomości przynosi dochód (np. z tytułu najmu) i ewentualnie jaka

jest miesięczna wysokość tego dochodu,

g) oświadczenia o wysokości stałych miesięcznych wydatków w gospodarstwie

domowym ze wskazaniem źródeł tych wydatków oraz ich miesięcznej wysokości -

np. opłat związanych z eksploatacją domu/mieszkania (opłat za energię elektryczną,

gaz), kosztów zakupu leków.

Wezwanie o uzupełnienie braków wniosku o przyznanie prawa pomocy doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 8 czerwca 2010 r. W dniu 21 czerwca

2010 r. skarżący zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przedłużenie terminu do złożenia żądanych przez Sąd dokumentów i informacji do dnia 5 lipca 2010 r.

Zarządzeniem sędziego z dnia 22 czerwca 2010 r. zarządzono o przedłużeniu do dnia 5 lipca 2010 r. terminu do przedłożenia dokumentów źródłowych wyznaczonych w wezwaniu z dnia 28 maja 2010 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu ani skarżący ani jego pełnomocnik nie nadesłali wymaganych dokumentów.

Stwierdzić zatem należy, iż w postępowaniu z wniosku o przyznanie prawa pomocy nie zostały wyjaśnione podstawowe okoliczności dotyczące aktualnej sytuacji majątkowej wnioskodawcy. Strona skarżąca, na wezwanie Sądu, nie określiła bowiem wydatków jakie ponosi skarżący miesięcznie na utrzymanie mieszkania oraz wydatków związanych z leczeniem. Strona skarżąca nie uzupełniła ponadto wniosku o stosowne oświadczenia i dokumenty potwierdzające wysokość uzyskiwanych przez skarżącego oraz jego matkę dochodów. Skarżący pomimo przedłużenia terminu do nadesłania dokumentów źródłowych zgodnie z jego wnioskiem - do dnia 5 lipca 2010 r. nie wykonał wezwania Sądu z dnia 28 maja 2010 r., nie złożył również jakichkolwiek wyjaśnień w tym zakresie.

Informacje, do których udzielenia zobowiązano stronę skarżącą, a które nadal pozostają niewyjaśnione miały istotny wpływ na merytoryczne rozpoznanie złożonego przez skarżącego wniosku o zwolnienie od kosztów opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia, rzutując przede wszystkim na prawidłową ocenę jego sytuacji materialno - bytowej i możliwości płatniczych. Okoliczności te nie mogą stanowić domniemania ze strony Sądu, zwłaszcza gdy mają stanowić podstawę udzielenia pomocy finansowej ze środków publicznych. Rodzi to obowiązek wszechstronnego ich wyjaśnienia, zwłaszcza gdy informacje udzielone przez osobę wnioskującą o przyznanie prawa pomocy budzą wątpliwości, albo po prostu okazują się niewystarczające dla dokonania tej oceny.

Skarżący wnioskował o zwolnienie go z kosztów opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia do wyroku Sądu z dnia 21 października 2009 r. Warunkiem częściowego przyznania prawa pomocy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.) jest wykazanie braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Nieudzielanie wymaganych informacji powoduje, iż nie można ustalić, czy skarżący spełnia tę przesłankę. Prawo

pomocy ma charakter wyjątkowy, z czym związany jest ścisły rygoryzm. Jeżeli strona mimo nie budzącej wątpliwości treści wezwania nie stosuje się do niego i nie udziela wymaganych informacji - do czego ma oczywiście prawo, musi się przez to liczyć z negatywnymi dla siebie konsekwencjami z tego tytułu.

Za wystarczające dla merytorycznej oceny niniejszego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie można natomiast uznać danych zawartych w formularzu PPF z dnia 1 grudnia 2009 r.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że wnioskodawca nie uprawdopodobnił, że spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy.

W tej sytuacji, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.