Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2181/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-01-05 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 63 par 3 i 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Nasierowska po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi L. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia odmówić wstrzymania wykonania postanowienia.


UZASADNIENIE

Skarżący – L. P., pismem z 2 lipca 2015 r., wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] maja 2015 r. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.

W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie prowadzonego postępowania egzekucyjnego do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie. Biorąc pod uwagę kwotę zobowiązania podatkowego prowadzenie egzekucji może zagrozić prowadzonej przez Skarżącego działalności gospodarczej, a w konsekwencji doprowadzić do niewypłacalności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej, jako "P.p.s.a.", sąd może wstrzymać w drodze postanowienia wykonanie aktu organu administracji, jeżeli zaistnieją określone w tym przepisie warunki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Jednakże nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów administracyjnych dotyczy tych spośród nich, które takiemu wykonaniu podlegają, a zatem korzystają z przymiotu wykonalności.

Wniosek Skarżącego nie może być rozpoznany przez Sąd, bowiem złożony został w postępowaniu sądowoadministracyjnym, którego przedmiotem jest ocena legalności postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w W. wydanego wskutek wniesionego zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie egzekucji prowadzonej na podstawie tytułu wykonawczego nr SM [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. Wskazać należy, że sąd nie ma kompetencji do wstrzymania postępowania egzekucyjnego. Kognicja wojewódzkich sądów administracyjnych określona została w art. 3 i 4 P.p.s.a. Z treści tych przepisów wynika, iż wstrzymanie prowadzenia egzekucji wykracza poza właściwość sądów administracyjnych. Sąd nie jest uprawniony do wstrzymania prowadzonej egzekucji, o której mowa we wniosku Skarżącego.

Na marginesie dodać należy, że wstrzymania czynności egzekucyjnych może dokonać organ egzekucyjny na podstawie art. 35 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. j. Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968 ze zm.). Stosowny wniosek podlega rozpoznaniu w postępowaniu egzekucyjnym przez organ właściwy do jego przeprowadzenia, a następnie orzeczenie organu egzekucyjnego podlega kontroli sądowej w zakresie wyznaczonym przepisami P.p.s.a. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w zakresie wyznaczonym przez art. 3 powołanej ustawy.

Reasumując, wskazać należy, że przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie w przedmiocie oddalenia zarzutów Skarżącego na prowadzone postępowanie egzekucyjne. Postanowienie to zawiera jedynie negatywną ocenę zarzutów zgłoszonych w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym. Organ na mocy tego orzeczenia nie nałożył na zobowiązaną nowych obowiązków, ani nie zmienił wysokości powstałego wcześniej zobowiązania, wobec czego nie nałożył na stronę żadnych obowiązków, ani nie ograniczył jej praw – a tylko w takiej sytuacji orzeczenie podlegałoby wykonaniu, a wobec tego dopuszczalny byłby wniosek o wstrzymanie wykonania tego postanowienia.

Z tych względów należało, na podstawie art. 63 § 3 i § 5 P.p.s.a, orzec jak w sentencji