Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 558/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-04-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6340 Potwierdzenie represji
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1, art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Karolina Kisielewicz-Malec po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. T. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi B. T. na decyzję Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie odmowy potwierdzenia pozostawania bez pracy na skutek represji postanawia: 1) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, 2) ustanowić adwokata z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W.


UZASADNIENIE

B. T. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] o odmowie uchylenia decyzji tego organu w sprawie odmowy potwierdzenia pozostawania bez pracy na skutek represji z dnia [...] czerwca 2007 r.

Skarżący - w terminie otwartym do uiszczenia wpisu od skargi na tę decyzję - złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. We wniosku PPF oświadczył, że mieszka samotnie. Otrzymuje emeryturę oraz dodatek kombatancki i pielęgnacyjny w łącznej wysokości 1210 zł. (brutto) miesięcznie. Wyjaśnił też, że nie posiada majątku ani oszczędności.

Stwierdzono, co następuje:

Granice procesowego żądania skarżącego dotyczą zwolnienia od całości kosztów sądowych, czyli opłat i wydatków oraz ustanowienia adwokata z urzędu. Wobec tego strona ubiega się o przyznanie prawa pomocy w całości. Według treści art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. nr 270 ze zm. zwana dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, jeżeli strona wnioskująca wykaże, że nie jest w stanie pokryć jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Kosztami postępowania sądowego są koszty sądowe oraz wynagrodzenie przysługujące fachowemu pełnomocnikowi, tj. radcy prawnemu lub adwokatowi.

Należy podkreślić, że prawo pomocy jest instytucją szczególną, mogącą znaleźć zastosowanie jedynie w sytuacjach wyjątkowych. Zwolnienie od kosztów sądowych czy przyznanie fachowego pełnomocnika skutkuje pozbawieniem budżetu państwa należnych dochodów. Wyjątkowość tej instytucji podkreślają bardzo rygorystyczne wymogi przyznania prawa pomocy.

W ocenie referendarza sądowego obowiązek pokrycia pełnej wysokości kosztów postępowania sądowego zdecydowanie przekracza ustalone w toku postępowania możliwości finansowe strony. Na obecnym etapie postępowania sądowego na te koszty składa się wpis sądowy w kwocie 200 zł oraz ewentualne wynagrodzenie adwokackie. Wysokość tego wynagrodzenia będzie niewątpliwie przewyższać kwotę wpisu stałego. Jak wynika z treści wniosku o prawo pomocy, skarżący jest osobą w podeszłym wieku; liczy 80 lata. Utrzymuje się z emerytury, dodatku kombatanckiego i pielęgnacyjnego w łącznej wysokości 1210 zł (brutto) miesięcznie. W tych okolicznościach należy przyznać rację stronie, że wypełnia warunki przyznania prawa pomocy określone w treści art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Niniejsze postanowienie jest równoznaczne z udzieleniem adwokatowi pełnomocnictwa (art. 244 § 2 p.p.s.a.). Osobę adwokata wyznaczy dla skarżącego organ samorządu adwokackiego (art. art. 253 p.p.s.a.). Zwolnienie od kosztów sądowych oznacza zaś, że B. T. nie będzie zobowiązany do pokrycia jakichkolwiek opłat i wydatków sądowych w tej sprawie.

Z wyżej powołanych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia.