Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 798/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-01-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 85 p.p.s.a, art. 87 § 1 i 3 p.p.s.a., art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący: sędzia NSA Ludmiła Jajkiewicz po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia S.K. na postanowienie Wojewódzki Sądu Administracyjnego w G. z dnia 24 września 2014 r., sygn. akt II SA/Gl 789/14 w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu w sprawie ze skargi S.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. postanowieniem z dnia 24 września 2014 r., sygn. akt II SA/Gl 789/14 odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi wniesionej przez S.K. (dalej: skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia.

Sąd I instancji powołując się na treść art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. z 2012 r. poz. 270 ze zm.- dalej: p.p.s.a.) oraz art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a. uznał złożony przez skarżącego wniosek za spóźniony i odrzucił.

Sąd wskazał, że wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego, zostało dwukrotnie prawidłowo awizowane i wobec niepodjęcia przez skarżącego przesyłki - uznano, że jego doręczenie nastąpiło w dniu [...] r. Wobec czego termin na dokonanie czynności dla skarżącego upłynął w dniu [...] r. (piątek). Rozważając przesłankę odnoszącą się do ustalania daty ustania przyczyny uzasadniającej uwzględnienie przedmiotowego wniosku, (tj. zły stan zdrowia skarżącego) wskazał, iż ustała ona najpóźniej w dniu 1 [...] r., a zatem w ostatnim dniu przewidzianym na uiszczenie wpisu. Tym samym skarżący nadając stosowany wniosek dopiero w dniu [...] r., uchybił jego terminowi do jego wniesienia. Dalej ustalił, iż nawet gdyby przyjąć, że skarżący powziął wiadomość o uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu najpóźniej w dniu [...] r.(dzień doręczenia postanowienia o odrzuceniu skargi), to i tak przedmiotowy wniosek byłby spóźniony, gdyż 7 dniowy termin upływałby wówczas w dniu [...] r. (piątek). Wobec faktu nadania wniosku w dniu [...] r. podlegał on odrzuceniu na podstawie art. 88 p.p.s.a.

Na powyższe orzeczenie zażalenie złożył S.K., wnosząc o jego uchylenie i przywrócenie terminu do wniesienia wpisu sądowego. Argumentując podniósł nieuwzględnienie przez Sąd I instancji jego złego stanu zdrowia oraz przyjęcie, że mógł on w terminie do [...]r. nadać skargę. Podczas gdy z uwagi na zaangażowanie osoby do pomocy, było to możliwe dopiero po dniu [...] r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż okoliczności w nim przedstawione nie dawały podstaw do przyjęcia, że zaskarżone postanowienie narusza prawo.

Obowiązkiem strony jest dochowanie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym. Nie wywiązanie się z tego obowiązku sprawia, że czynność podjęta po upływie terminu jest bezskuteczna (art. 85 p.p.s.a.). W sytuacji, gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu, przy czym to strona zobowiązana jest uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak jej winy (art. 86 § 1 i art. 87 § 2 p.p.s.a.). Oznacza to, iż strona musi wykazać (uprawdopodobnić), że w czasie biegu terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym zaistniała obiektywna przeszkoda uniemożliwiająca jej dokonanie czynności, a powstanie tej przeszkody nie było spowodowane jej działaniem i było od niej całkowicie niezależne.

Stosownie do treści art. 87 § 1 i 3 p.p.s.a wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się do sądu za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.

Zatem, obowiązkiem strony było przede wszystkim wykazanie, że wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, czy też, że uchybienie temu terminowi nastąpiło nie z jej winy, czego nie uczyniła.

Naczelny Sąd Administracyjny podziela w całości ustalenia przez Sąd I instancji dotyczących terminu ustania przyczyny jego uchybienia. Sąd nie podważa faktu choroby i faktycznej nieobecności skarżącego w okresie do [...] r. Jednakże fakt, iż po tym dniu powrócił on do swojego miejsca zamieszkania, świadczy o tym, że najpóźniej od dnia [...] r. należy liczyć bieg terminu do złożenia przedmiotowego wniosku. Z przedstawionych przez skarżącego dokumentów nie wynika, ażeby od dnia powrotu miał takie problemy zdrowotne, które uniemożliwiałby mu napisanie, nadanie wniosku osobiście lub przez dorosłego domownika. Skarżący również nie wyjaśnia w żaden sposób dlaczego dopiero po dniu [...] r. pomoc innej osoby była możliwa. Rozważając nawet okoliczność, iż po powrocie do domu skarżący nie miał świadomości otrzymanej korespondencji od sądu należy mieć na uwadze fakt, iż miał świadomość wniesienia skargi zatem powinien liczyć się z możliwością kierowania do niego korespondencji z sądu, dlatego też powinien w tym zakresie zadbać o swoje interesy w sposób należyty.

Ponadto z załączonego do zażalenia zaświadczenia lekarskiego z dnia [...] r. (k. 49) wynika jedynie, że skarżący jest leczony na oddziale [...] od dnia [...] r. Jednakże nie potwierdzono w tym zaświadczeniu, aby w okresie od dnia [...] r. do dnia [...] r. skarżący był hospitalizowany, bądź też, aby jego stan zdrowia w tym czasie uniemożliwiał mu dokonanie tego rodzaju czynności osobiście lub przy pomocy dorosłego domownika.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia