Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 457/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2015-11-09 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wyłączenie sędziego
Powołane przepisy: article: art.18,19,20,22:
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Pierechod Sędziowie Sędzia WSA Renata Kantecka Sędzia WSA Jolanta Strumiłło (spr.) po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie W. C. w sprawie ze skargi L.B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" r., "[...]" w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić wniosek o wyłączenie sędziego.


UZASADNIENIE

L.B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" r., w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.

W piśmie z 2 listopada 2015 r. skarżący zawarł wniosek o wyłączenie sędziego prowadzącego powołaną sprawę od dalszego w niej orzekania – sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie W. C.. Zdaniem skarżącego "istniejące rozwiązania systemowe pozwalają wierzycielowi na skuteczne, w pewnym zakresie, dochodzenie swoich spraw, co nie było dotąd, aż do dnia 25 października 2015 r. – w ogóle możliwe".

Sędzia WSA W.C. złożył do akt sprawy oświadczenie, w którym wskazał, że między nim a żadną ze stron postępowania nie zachodzi okoliczność z art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", tj. tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w rozpoznaniu sprawy. Ponadto oświadczył, że w sprawie nie zachodzi żaden z powodów wyłączenia z mocy ustawy, o których mowa w art. 18 p.p.s.a..

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Instytucję wyłączenia sędziego regulują unormowania art. 18 – 24 p.p.s.a. Przyczyny wyłączenia sędziego z mocy ustawy zostały enumeratywnie wymienione w art. 18 p.p.s.a. Stosownie zaś do treści art. 19 p.p.s.a., niezależnie od sytuacji, w których sędzia wyłączony jest z mocy samej ustawy, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Strona, wnosząc o wyłączenie sędziego, obowiązana jest uprawdopodobnić przyczynę wyłączenia (art. 20 § 1 p.p.s.a.).

W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi być realna, a nie jedynie potencjalna. Nie jest zatem wystarczająca sama podejrzliwość strony bądź utrata przez nią zaufania co do obiektywizmu sędziego. W świetle powyższego bez znaczenia pozostaje subiektywne przekonanie strony o braku bezstronności sędziego wyznaczonego do rozpoznawania jej sprawy, lecz konieczne jest wskazanie poważnych powodów, które obiektywnie spowodowały utratę zaufania strony (vide: postanowienie NSA z dnia 15 września 2008 r., sygn. akt II FZ 397/08, Lex nr 493907).

Podnieść również należy, że przepisem art. 22 § 2 p.p.s.a. ustawodawca nałożył na sędziego, którego dotyczy wniosek o wyłączenie, obowiązek złożenia wyjaśnienia. W sytuacji natomiast, gdy prawdziwość złożonego przez sędziego oświadczenia, iż nie zachodzą żadne z okoliczności określonych w art. 18 i art. 19 p.p.s.a., nie budzi żadnych wątpliwości, wniosek o jego wyłączenie nie zasługuje na uwzględnienie (por. postanowienie NSA z dnia 19 listopada 2010 r., sygn. akt I OZ 864/10, opubl.: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Tytułem uzupełnienia wskazać należy, że skład rozpoznający przedmiotowy wniosek nie stwierdził również istnienia pozostałych przesłanek ustawowych uzasadniających wyłączenie sędziów (art. 18 § 1 pkt 1 – 7 p.p.s.a.). Analiza przepisu art. 18 § 1 p.p.s.a. wskazuje zaś jednoznacznie, że zawarte w nim wyliczenie jest wyczerpujące, a zatem wymienione w tym uregulowaniu przyczyny wyłączenia sędziego nie powinny być interpretowane rozszerzająco. Podkreślić należy, że wymieniony we wniosku sędzia złożył do akt sprawy oświadczenie, o których mowa w art. 22 p.p.s.a. Skarżący zaś nie wskazał na żadne okoliczności, czy też dowody, mogące uprawdopodobnić formułowany we wniosku zarzut, który nie mógł podważyć wiarygodności złożonego w niniejszej sprawie oświadczenia i stanowić podstawę do uwzględnienia wniosku o wyłączenie.

Wskazać również należy, że ustawodawca użył w art. 19 p.p.s.a. pojęcia "uzasadniona wątpliwość", zatem chodzi tu o wątpliwość co do bezstronności osoby sędziego uzasadnioną obiektywnymi powodami, czyli takimi, które pozostają w związku przyczynowym między ich wystąpieniem, a powstaniem oceny, że prawdopodobne jest, iż w tych okolicznościach sędzia może okazać się nieobiektywny (por. J.P.Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, str. 82).

Jak wynika z powyższego, uwzględnienie wniosku o wyłączenie jest możliwe jedynie w sytuacji wskazania przez stronę okoliczności lub dowodów przynajmniej uprawdopodabniających istnienie uzasadnionej wątpliwości co do bezstronności sędziego.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 22 § 1 i § 2 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.