Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 491/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2019-09-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dowódca Jednostki Wojskowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3, art. 60, art. 161 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 6 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. R. na decyzję Dowódcy [...] z dnia 10 czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie dodatku za długoletnią służbę wojskową postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 2 sierpnia 2019 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła przekazana przez organ skarga R. R. z dnia 30 czerwca 2019 r. na decyzję Dowódcy [...] z dnia 10 czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie dodatku za długoletnią służbę wojskową. W tym samym dniu do Sądu wpłynęło nadane w dniu 31 lipca 2019 r. pismo skarżącego, w którym R. R. oświadczył, że cofa wniesioną wcześniej skargę.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 sierpnia 2019 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi przez podanie posiadanego numeru PESEL. W wydanym zarządzeniu określono termin na jego wykonanie wynoszący siedem dni oraz rygor odrzucenia skargi.

Wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi zostało skarżącemu skutecznie doręczone w dniu 12 sierpnia 2019 r. (potwierdzenie odbioru – k. 28 akt sądowych). Wyżej wskazany brak formalny skarżący uzupełnił w dniu 20 sierpnia 2019 r. (informacja podpisana elektronicznie wraz z urzędowym poświadczeniem przedłożenia – k. 25 i 27 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Podstawę tego rozstrzygnięcia stanowi art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej powoływanej w skrócie jako "p.p.s.a."), w myśl którego sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

W stanie faktycznym sprawy na etapie wstępnego badania skargi stwierdzono opisany wyżej brak formalny uniemożliwiający nadanie skardze dalszego biegu (zob. art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a.). W związku z tym na podstawie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego. Stosowne wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 12 sierpnia 2019 r. Siedmiodniowy, ustawowy termin na uzupełnienie braku upływał w dniu 19 sierpnia 2019 r. (poniedziałek). Jak wynika z akt sądowych skarżący brak formalny skargi uzupełnił w dniu 20 sierpnia 2019 r. czyli z uchybieniem wskazanego terminu. Uzupełnienie braku formalnego pisma procesowego z uchybieniem terminu jest bowiem równoznaczne w skutkach procesowych z nieuzupełnieniem braku w ogóle.

W nawiązaniu do oświadczeń zawartych w treści pisma z dnia 31 lipca 2019 r. oraz w informacji z dnia 20 sierpnia 2019 r. dotyczących cofnięcia skargi wyjaśnić należy, że w sprawie nie mógł znaleźć zastosowania przepis art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który z cofnięciem skargi wiąże skutek w postaci umorzenia postępowania sądowego. Należy mieć bowiem na uwadze, że umorzyć można jedynie takie postępowanie, które zostało skutecznie wszczęte. Taki stan rzeczy wymaga m.in. stwierdzenia, że skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu, w tym, braków formalnych. Z uwagi na powyższe Sąd nie analizował dopuszczalności złożonego w sprawie oświadczenia o cofnięciu skargi, czego wymaga przepis art. 60 p.p.s.a., koncentrując się jedynie na skutkach procesowych wynikających z uzupełnienia braku formalnego skargi z uchybieniem ustawowego terminu.

Kierując się przedstawioną powyżej argumentacją Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił wniesioną skargę, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.