Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 855/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2020-09-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt 2 i 3,, art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

II SA/Ke 855/20 POSTANOWIENIE Dnia 30 września 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza po rozpoznaniu w dniu 30 września 2020 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na bezczynność postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

II SA/Ke 855/20

UZASADNIENIE

R. K. w piśmie datowanym na 12 maja 2020 r. złożył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego skargę na bezczynność Kierownika MOPS w przedmiocie zakupu żywności i posiłków.

SKO potraktowało powyższą skargę jako ponaglenie w sprawie rozpatrzenia przez organ I instancji wniosku R.K. o przyznanie jednorazowego zasiłku na wyżywienie i postanowieniem z [...] 2020 r. SKO, na podstawie art. 37 § 1 pkt 1 kpa, uznało, że działający z upoważnienia Burmistrza Miasta i Gminy - Kierownik MOPS nie dopuścił się bezczynności, a tym samym brak jest podstaw do wyznaczenia organowi I instancji dodatkowego terminu załatwienia sprawy.

W piśmie datowanym na 29 lipca 2020 r. R. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na: dwie wydane przez SKO decyzje z [...] 2020 r. oraz na opisane wyżej postanowienie. Skarżący podniósł, że nie zgadza się z działaniem Kolegium. Dodał, że postanowienie nie zawierało pouczenia o prawie do wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego.

Zarządzeniem z 9 września 2020 r. powyższa skarga została rozdzielona. Niniejsza sprawa dotyczy postanowienia z [...] 2020 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że na zaskarżone postanowienie nie przysługuje zażalenie, a w konsekwencji również skarga do sądu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2) oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na

które służy zażalenie z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu.

Będące przedmiotem niniejszego postępowania postanowienie zostało wydane na podstawie art. 37 § 1 pkt 1 kpa. Zgodnie z tym przepisem stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność). W niniejszej sprawie Kolegium uznało, że organ nie dopuścił się bezczynności, a tym samym brak jest podstaw do wyznaczenia organowi I instancji dodatkowego terminu załatwienia sprawy.

Podnieść należy, że stanowisko organu wyrażone w trybie art. 37 kpa przyjmuje formę postanowienia, na które nie służy zażalenie (art. 141 § 1 kpa). Postanowienie to ma charakter wpadkowy (incydentalny), a zatem nie kończy postępowania w sprawie i nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy, jest to postanowienie mające na celu likwidację bezczynności organu administracyjnego w trybie administracyjnym i stanowi warunek formalny wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność (art. 52 p.p.s.a.). Nie jest to więc postanowienie podlegające zaskarżeniu do sądu administracyjnego o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Nie jest to również żadne z postanowień, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a.

W świetle powyższego należy stwierdzić, że na postanowienie wydane w trybie art. 37 kpa nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Zatem skarga jako niedopuszczalna z innych przyczyn, podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.