Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 964/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-01-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 49 § 1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Izabella Kulig-Maciszewska po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. K. na zarządzenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 września 2008 r. sygn. akt I SA/Wa 743/08 pozostawiające bez rozpoznania wniosek W. K. z dnia 20 sierpnia 2008 r. o wyłączenie sędziów w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] marca 2008 r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z dnia 12 września 2008 r. sygn. akt I SA/Wa 743/08 pozostawił bez rozpoznania wniosek W. K. – zawarty w piśmie z dnia 20 sierpnia 2008 r. – o wyłączenie sędziów Warszawy od rozpoznawania jego sprawy ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] marca 2008 r. NR [...], w przedmiocie zasiłku celowego.

W uzasadnieniu zarządzenia podniesiono, iż wniosek W. K. z dnia 20 sierpnia 2008 r. o wyłączenie "sędziów Warszawy"" niewątpliwie zawierał braki, które uniemożliwiały nadanie temu wnioskowi dalszego biegu. Wezwany zaś przez Sąd, w trybie art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej P.p.s.a.), do uzupełnienia braków wniosku, skarżący nie uzupełnił ich w sposób określony w wezwaniu, tj. nie wskazał z imienia i nazwiska sędziów, których domagał się wyłączenia, nie podał zindywidualizowanych przyczyn wyłączenia, ani okoliczności lub dowodów uprawdopodabniających istnienie tych przyczyn w odniesieniu do każdego sędziego. Podczas gdy wniosek taki musi określać tożsamość sędziego którego dotyczy oraz wskazywać zindywidualizowane przyczyny wyłączenia. Stąd zastosowanie znajdował art. 49 § 2 P.p.s.a. z uwagi na nieuzupełnienie wniosku.

W. K. złożył zażalenie na to zarządzenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a. jeśli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Stosownie zaś do § 2 tego przepisu, jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania.

Jak podkreślił to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wniosek o wyłączenie sędziego musi określać tożsamość sędziego, którego dotyczy oraz wskazywać przyczyny wyłączenia. Takim samym wymogom musi odpowiadać wniosek o wyłączenie odnoszący się do wielu sędziów – wnioskodawca musi wskazać każdego z nich z imienia i nazwiska, powołując przy tym przyczyny wyłączenia odnoszące się do konkretnych osób. W przedmiotowej sprawie wniosek W. K. nie odpowiadał wskazanym powyżej wymogom, skarżący wezwany został więc do uzupełnienia jego braków w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Mimo doręczonego wezwania, strona nie uzupełniła braków formalnych wniosku o wyłączenie sędziów. Jedynie w piśmie z dnia 1 września 2008 r. skarżący wskazał, iż wnosi o "wyłączenie wszystkich bez wyjątku sędziów sądu: Warszawy, Skierniewic, Łodzi Gdańska (...)". Zasadnie zatem Sąd I instancji pozostawił przedmiotowy wniosek bez rozpoznania, zaś wydane w tym zakresie zarządzenie uznać należy za zgodne z prawem.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a.