Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 597/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2006-04-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska /spr./ Sędzia WSA Elwira Brychcy Protokolant sekr.sąd. Joanna Wieczorkiewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi K.J. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 01 kwietnia 2005 r. Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania; o d d a l a s k a r g ę /-/ E.Brychcy /-/ E.Podrazik /-/ A.Łaskarzewska


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 24 listopada 2004 r. nr [...] ([...]) na podstawie art. 48 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) nakazał K. J. zamieszkałemu w B. przy ul. [...] rozbiórkę budynku magazynowego wybudowanego bez pozwolenia na budowę, zlokalizowanego w L. obok stacji paliw nr [...] (k. 40 akt administracyjnych pierwszej instancji)

Odbiór powyższej decyzji K. J. potwierdził w dniu 14 grudnia 2004 r. własnoręcznym podpisem "K. J." i pieczątką "Stacje Paliw "A" K. J." (k. 34 akt administracyjnych pierwszej instancji).

Pismem z dnia 4 lutego 2005 r. (wniesionym w dniu 9 lutego 2005 r.), zatytułowanym "wniosek" K. J. zwrócił się o "uchylenie postępowania". Wskazał, że o decyzjach w przedmiocie rozbiórki dowiedział się przypadkowo będąc w Urzędzie Gminy. Podkreślił, że nie otrzymał żadnej korespondencji dotyczącej tej kwestii i "jak się okazało, pisma, które były skierowane na (...) adres zamieszkania trafiły (...) na stację paliw w C.". Przez nieuwagę jednego z pracowników, który przyjął list, korespondencja zaginęła i nie dotarła do rąk K. J. (k. 25-26 akt administracyjnych drugiej instancji).

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w dniu 7 marca 2005 r. wezwał K. J. do sprecyzowania w terminie 7 dni charakteru pisma z dnia 4 lutego 2005 r. i wskazania, czy jest to odwołanie od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (k. 12 akt administracyjnych drugiej instancji).

W odpowiedzi na powyższe wezwanie K. J., w piśmie z dnia 16 marca 2005 r. (nadanym 21 marca 2005 r.) podał, iż pismo z dnia 4 lutego 2005 r. należy traktować jako odwołanie od decyzji z dnia 24 listopada 2004 r. o numerach [...],[...],[...],[...],[...],[...] i wniósł o uchylenie tych decyzji (k. 15 akt administracyjnych drugiej instancji).

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2005 r. nr [...] (k. 30 akt administracyjnych II instancji) na podstawie art. 123 § 1 i 2 oraz art. 134 k.p.a. stwierdził, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że ze znajdującego się w aktach zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24 listopada 2004 r. ([...]) została doręczona K. J. w dniu 14 grudnia 2004 r. Odwołanie złożone osobiście przez K. J. w dniu 9 lutego 2005 r., zostało wniesione po upływie ustawowego 14-dniowego terminu do wniesienia odwołania, który minął w dniu 28 grudnia 2004 r.

Skargę na powyższe postanowienie złożył, reprezentowany przez adwokata, K. J., który wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy organowi odwoławczemu w celu przeprowadzenia postępowania dowodowego mającego na celu ustalenie, gdzie, komu i w jakiej dacie została doręczona przesyłka adresowana do skarżącego na ul. [...]. Skarżący wskazał na konieczność przesłuchania w charakterze świadków nie wymienionych z nazwiska osób - listonosza i pracownika Stacji Paliw oraz przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego grafologa na okoliczność, czy podpis widniejący na dowodzie doręczenia decyzji pochodzi od skarżącego. Podkreślił też, że przesyłki pocztowe adresowane na miejsce jego zamieszkania nigdy tam nie trafiały, lecz doręczane były przez listonosza na stację paliw przy ul. [...] i odbierane każdorazowo przez pracowników zatrudnionych na stacji paliw skarżącego. Skarżący zaprzeczył, by podpis złożony na potwierdzeniu odbioru "był przez niego nakreślony i by to on odbierał w.w. przesyłkę".

Zdaniem skarżącego Stacje Paliw, na które doręczono przesyłki pocztowe, nie mogą być uznane za miejsce pracy skarżącego, bowiem jest on właścicielem stacji i bywa tam sporadycznie. O wydaniu decyzji dowiedział się przypadkiem podczas wizyty w Urzędzie Gminy w dniu 1 lutego 2005 r., wtedy też doręczono mu kopię decyzji, a zatem od tej daty powinno się liczyć bieg terminu do wniesienia odwołania. Już w odwołaniu skarżący powoływał się na nieprawidłowe doręczenie decyzji.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi stwierdzając, że przesłanką uznania skuteczności doręczenia decyzji jest podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, natomiast badanie autentyczności podpisu nie należy do kompetencji organów nadzoru budowlanego. Skarżący nie wystąpił z prośbą o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się bezzasadna. Odbiór poleconej przesyłki pocztowej zawierającej między innymi kwestionowaną decyzję skarżący odebrał w dniu 14 grudnia 2004 r., składając na dowodzie doręczenia swój podpis i pieczątkę "Stacje Paliw "A" K. J." (oryginał potwierdzenia odbioru z 14.XII.04 r. - k. 34 akt administracyjnych I instancji). Wprawdzie skarżący zaprzeczył, aby taki podpis złożył, ale mimo to organ odwoławczy mógł przyjąć, iż doszło do właściwego doręczenia decyzji adresatowi. Jak bowiem wyjaśnił Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 30 kwietnia 1998 r. sygn. III CZ 51/98 opubl. w OSNC 1998 r. nr 11, poz. 189 pocztowy dowód doręczenia pisma adresatowi jest dokumentem urzędowym zaświadczającym fakt i datę doręczenia, korzystającym z domniemania prawdziwości. Adresat może obalić to domniemanie przez wykazanie, że doręczenia w rzeczywistości nie dokonano, lub dokonano w innym terminie niż wskazuje to dowód doręczenia. Do takiego obalenia domniemania nie wystarczy samo twierdzenie strony. Skarżący winien zgodnie z art. 58 § 1 kpa uprawdopodobnić, że uchybienie nastąpiło nie z jego winy.

Zdaniem Sądu jednak próbę obalenia domniemania prawdziwości doręczenia, skarżący winien był podjąć poprzez zgłoszenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Jedynie w tym trybie Sąd byłby władny ocenić, czy w istocie skarżący obalił domniemanie doręczenia tj., że przesyłki wbrew treści dokumentu nie doręczono mu. Sąd nie ma wątpliwości, co do tego, że w odwołaniu skarżący nie zawarł wniosku o przywrócenie terminu, który to wniosek wymagałby rozpatrzenia przed stwierdzeniem wniesienia odwołania z uchybieniem terminu.

Skarżący reprezentował bowiem stanowisko, że odwołanie wniósł w terminie, a dodatkowo w piśmie z dnia 16 marca 2005 r. wyjaśnił, że jego wniosek z dnia 4 lutego 2005 r. należy traktować jako odwołanie (k. 5, 12, 15 akt administracyjnych II instancji). Także skarga zredagowana przez profesjonalnego pełnomocnika - adwokata nie zawierała twierdzenia, że skarżący w postępowaniu administracyjnym domagał się przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Próba obalenia domniemania prawdziwości dokumentu w postaci dowodu doręczenia w odwołaniu na decyzję organu I instancji nie może więc wywołać spodziewanego przez skarżącego skutku w postaci przyjęcia, że odwołanie wpłynęło z zachowaniem ustawowego terminu.

W aktach znajduje się bowiem zwrotne poświadczenie odbioru kwitowanego imieniem i nazwiskiem skarżącego i tylko ten dokument na tym etapie może być podstawą do czynienia ustaleń w zakresie daty doręczenia i zachowania terminu do złożenia odwołania. Tym samym skoro wynika z niego, że odwołanie złożone zostało po upływie 14 dni od wykazanego dnia doręczenia słusznym było stwierdzenie uchybienia terminu do jego wniesienia. Zważyć należy także, iż wbrew stanowisku skarżącego nie obalił on prawdziwości dokumentu zaświadczającego fakt i datę doręczenia. Skarżący nie wyjaśnił kto (imię, nazwisko) w istocie odebrał przesyłkę kierowaną do niego, z jakich powodów to uczynił, przyczyn dla których osoba ta wbrew prawdzie złożyła zań podpis, dopuszczając się tym samym sfałszowania podpisu skarżącego. Nie podał skąd wzięła się przy podpisie odbiorcy pieczątka firmy skarżącego.

W tym stanie rzeczy skargę należało oddalić (art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.).

E.Brychcy /-/ E.Podrazik /-/ A.Łaskarzewska

Brak podpisu sędziego spowodowany

jest jego nieobecnością

/-/ E.Podrazik

MK