Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1309/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-10-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Ochrona zdrowia
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: rozporzadzenie
journal: Dz.U. 2002 nr 132 poz 1115
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzenia chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 października 2008 r. sprawy ze skargi R. K. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w W. decyzją Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2008r. orzekł o braku podstaw do stwierdzenia u R. K. choroby zawodowej - obustronnego trwałego ubytku słuchu typu ślimakowego wymienionej w poz. 21 wykazu chorób zawodowych określonych

w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzenia chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. nr 132, poz.1115).

W wyniku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego organ ustalił, iż R. K. zatrudniony był od 28 maja 1986r. do 12 maja 2005r. w T. P. na stanowisku głównego specjalisty ds. elektroakustyki.

Oceniał jakość sprzętu nowego oraz po naprawach pod względem fonicznym przy dużych natężeniach dźwięków, prowadził subiektywną ocenę jakości dźwięku na wszystkich częstotliwościach słyszalnych.

Przez 37 lat pracy zawodowej był narażony na działanie hałasu.

R. K. był dwukrotnie badany w uprawnionych do orzekania jednostkach służby zdrowia tj. [...] Wojewódzkim Ośrodku Medycyny Pracy

w P. Oddział w W. oraz w trybie odwoławczym w Instytucie Medycyny Pracy w Ł.

W obu orzeczeniach lekarskich lekarze orzecznicy rozpoznali obustronny odbiorczy ubytek słuchu typu ślimakowego spełniający kryteria określone w wykazie chorób zawodowych.

W ocenie lekarzy stwierdzony ubytek słuchu ma charakter pozazawodowy bowiem progresja niedosłuchu nastąpiła dopiero po upływie 2 lat od ustania narażenia zawodowego tj. w 2007r.

Wobec braku rozpoznania choroby zawodowej przez lekarzy orzeczników Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny W. nie znalazł podstaw do wydania decyzji o stwierdzeniu choroby zawodowej.

Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W., po rozpatrzeniu odwołania R. K. decyzją Nr [...] z dnia [...] czerwca 2008r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny stwierdził, iż rozpoznawanie chorób zawodowych stanowi zagadnienie medyczne i leży wyłącznie w gestii upoważnionych do tego jednostek organizacyjnych służby zdrowia, przy czym orzeczenia lekarskie są wiążące dla organów Inspekcji Sanitarnej.

Przyczyną warunkującą wydanie decyzji o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej były orzeczenia lekarskie w których lekarze z uprawnionych do orzekania jednostek służby zdrowia nie potwierdzili zawodowej etiologii rozpoznanego ubytku słuchu.

Odnosząc się do zakwestionowanego przez R. K. czynnika czasowego, że progresja niedosłuchu nastąpiła dopiero po upływie 2 lat od ustania narażenia i wskazania, że największy ubytek słuchu wystąpił u niego na przełomie 2004/2005 w trakcie prowadzenia modernizacji sprzętowych organ odwoławczy wskazał, że stoi to w sprzeczności z wykonanym w 2004r. (na 1 rok przed zakończaniem pracy) audiogramem.

Z audiogramu tego wynikają ubytki słuchu które nie spełniają wymaganego kryterium wielkości do rozpoznania zawodowego uszkodzenia słuchu.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł R. K.

Skarżący kwestionuje ustalenie, iż stwierdzony ubytek słuchu nastąpił dopiero po upływie dwóch lat od zakończenia pracy zawodowej.

Podkreśla, że pracę zakończył w dniu 28 maja 2005r. przechodząc na wcześniejszą emeryturę z powodu znacznego postępu utraty słuchu, uniemożliwiającego dalszą pracę.

Skarżący podnosi, że w dniu 25 kwietnia 2007r. a więc w terminie uprawniającym do ubiegania się o uznanie choroby zawodowej otrzymał zaświadczenie o stanie zdrowia stwierdzające obustronny postępujący niedosłuch.

Skarżący podkreśla, że na specjalistyczne badania potwierdzające ubytek słuchu został skierowany dopiero w dniu 27 czerwca 2007r. i nie miał wpływu na wykonanie badań we wcześniejszym terminie.

W odpowiedzi na skargę, [...] Wojewódzki Inspektor Sanitarny wniósł

o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

W toku postępowania administracyjnego dopuszczono się uchybienia, które miało istotny wpływ na wynik sprawy.

Zgodnie z § 8 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia z dnia 30 lipca 2002r w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzenia chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. nr 132, poz. 1115) inspektor sanitarny wydaje decyzję o stwierdzeniu choroby zawodowej bądź decyzję o braku podstaw do jej stwierdzenia na podstawie materiału dowodowego, a w szczególności danych zawartych w orzeczeniu lekarskim, o którym mowa w § 6 ust 1 oraz oceny narażenia zawodowego pracownika.

W rozpatrywanej sprawie, organ inspekcji sanitarnej wydając zaskarżoną decyzję nie uwzględnił dowodu w postaci zaświadczenia o stanie zdrowia skarżącego wystawionego przez lekarza A. S. w dniu 25 kwietnia 2007r.

Lekarz rozpoznał u skarżącego obustronny postępujący niedosłuch, a w opisie przebiegu choroby stwierdził pogorszenie ostrości słuchowej w ciągu ostatnich 2 - 3 lat.

Przedmiotowe zaświadczenie wydane zostało przed upływem dwóch lat od zakończenia pracy zawodowej, a więc w terminie uprawniającym do ubiegania się

o uznanie choroby zawodowej.

Zgłoszenie podejrzenia choroby zawodowej nastąpiło w dniu 24 maja 2007r.,

a więc również w terminie uprawniającym do ubiegania się o uznanie choroby zawodowej.

Zgodzić należy się ze skarżącym, iż upływ czasu związany z wykonaniem badań specjalistycznych potwierdzających ubytek słuchu nie może obciążać skarżącego, który nie miał żadnego wpływu na wykonanie badań we wcześniejszym terminie.

Organy nie ustosunkowały się w zaskarżonych decyzjach do dowodu w postaci zaświadczenia lekarskiego z dnia 25 kwietnia 2007r. znajdującego się w aktach sprawy.

Z akt sprawy nie wynika również by organy inspekcji sanitarnej zobowiązały lekarzy przeprowadzających badanie skarżącego do zajęcia stanowiska w związku

z treścią przedmiotowego zaświadczenia lekarskiego.

Skoro w czasie wykonywania pracy R. K. był narażony na hałas wywołany czynnikami zewnętrznymi, a nadto stwierdzono u niego obustronny odbiorczy ubytek słuchu typu ślimakowego spełniający kryteria określone w wykazie chorób zawodowych to obowiązkiem organów jest dokładne ustalenie okresu w którym wystąpiły objawy chorobowe upoważniające do rozpoznania choroby zawodowej pomimo wcześniejszego zakończenia narażenia zawodowego.

Mając na uwadze, iż orzeczenie lekarskie jest opinią w rozumieniu art. 84 § 1 kpa i organ nie może działać sprzecznie z tą opinią powinien wnieść o jej uzupełnienie względnie przeprowadzić dowód z opinii innych biegłych celem wyjaśnienia powyższej okoliczności.

Audiogram wykonany w 2004r. na który powołują się lekarze orzecznicy oraz organy inspekcji sanitarnej nie może być dowodem na okoliczność, iż objawy chorobowe upoważniające do rozpoznania choroby zawodowej wystąpiły u skarżącego po upływie dwóch lat od zakończenia pracy zawodowej.

Z audiogramu tego wynikają jedynie ubytki słuchu które w 2004r. nie spełniały wymaganego kryterium wielkości do rozpoznania choroby zawodowej uszkodzenia słuchu.

Ponownie rozpatrując sprawę organy powinny dokładnie ustalić okres w którym wystąpiły objawy chorobowe upoważniające do rozpoznania choroby zawodowej pomimo wcześniejszego zakończenia narażenia zawodowego, przy czym nie dające się usunąć wątpliwości nie mogą być tłumaczone na niekorzyść skarżącego zatrudnionego w warunkach narażających na działanie hałasu.

Obowiązkiem organów będzie również dokładne ustalenie daty zakończenia przez skarżącego pracy zawodowej.

Wskazać należy, iż data zakończenia pracy zawodowej (12 maj 2005r.) podana w decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. nie wynika z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie.

Z protokołu postępowania wyjaśniającego sporządzonego przez przedstawiciela Powiatowej Stacji Sanitarno - Epidemiologicznej w dniu 31 maja 2007r. oraz karty oceny narażenia zawodowego wynika, że skarżący był zatrudniony w T. P. S.A. do dnia 28 maja 2005 r.

Zaskarżone decyzje obu instancji z przyczyn wyżej omówionych zostały wydane z naruszeniem art. 7 i 77 § 1 kpa wobec czego należało je uchylić stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).

Zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku na podstawie art. 152 w/w ustawy.