Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 424/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2013-11-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Uzasadnienie
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 157 par. 1, 2, 3, art. 209
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Grabowska po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B.W. o uzupełnienie wyroku w sprawie ze skargi B. W. na uchwałę Rady Miejskiej w Ćmielowie z dnia 24 stycznia 2013 r., nr XXIV/201/2013 w sprawie uchwalenia budżetu Miasta i Gminy Ćmielów na 2013 r. postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

W dniu 2 lipca 2013 r. B. W. (reprezentowany przez adwokata M. B.) złożył skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Ćmielowie z dnia 24 stycznia 2013 r., nr XXIV/201/2013 w sprawie uchwalenia budżetu Miasta i Gminy Ćmielów na 2013 r. W skardze został zawarty wniosek o zasądzenie – na podstawie art. 200 i nast. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "ustawą p.p.s.a.") – na rzecz skarżących kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego w wysokości wynikającej z przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 461, dalej zwanego "Rozporządzeniem").

Wyrokiem z dnia 24 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił w/w skargę. Pismem z dnia 29 października 2013 r. wyznaczony z urzędu pełnomocnik złożył wniosek o uzupełnienie wyżej wymienionego wyroku o orzeczenie w zakresie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 157 § 1 ustawy p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2 ustawy p.p.s.a.). Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów (art. 157 § 3 ustawy p.p.s.a.).

Należy zwrócić uwagę, że jednym z dodatkowych orzeczeń, o których mowa w przytoczonym wyżej przepisie art. 157 § 1 ustawy p.p.s.a., jest orzeczenie o kosztach postępowania. Przepis art. 209 ustawy p.p.s.a. stanowi bowiem, że wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 tej ustawy (a zatem w orzeczeniu o umorzeniu postępowania z przyczyny uwzględnienia skargi w całości przez organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono albo w orzeczeniu o uwzględnieniu lub oddaleniu skargi kasacyjnej). Wyrok z dnia 24 października 2013 r., o którego uzupełnienie wniósł adwokat skarżącego nie należy do żadnych z orzeczeń wskazanych w art. 209 ustawy p.p.s.a. Jest to bowiem orzeczenie oddalające skargę. Sąd nie mógł zatem rozstrzygnąć w nim o zwrocie kosztów na rzecz skarżącego stanowiących wynagrodzenie dla pełnomocnika wyznaczonego w ramach pomocy prawnej. Należy bowiem zauważyć, że przyznanie wynagrodzenia adwokatowi wykonującemu czynności w ramach prawa pomocy następuje postanowieniem na rzecz adwokata. Przyznanie takiego wynagrodzenia nie jest też orzeczeniem, które powinno być z urzędu zamieszczone w wyroku.

Przepis art. 209 ustawy p.p.s.a., który jest podstawą rozstrzygania przez Sąd wniosku o zwrot kosztów w określonych wyżej rodzajach orzeczeń, dotyczy zwracania kosztów postępowania między stronami (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 sierpnia 2012 r., sygn. akt II OSK 858/11, Lex nr 1223968 z dnia 16 kwietnia 2009 r., sygn. akt II OSK 1333/08, Lex nr 555299 oraz z dnia 4 września 2008 r. sygn. akt I OSK 1437/07, Lex nr 489085). Nie dotyczy natomiast przyznawania wynagrodzenia należnego od Skarbu Państwa dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za udzieloną pomoc prawną. Wynagrodzenie to jest bowiem przyznawane w odrębnym trybie, na podstawie art. 250 ustawy p.p.s.a. Adwokat skarżącego we wniosku o uzupełnienie wyroku o orzeczenie dotyczące kosztów przytacza okoliczności mogące mieć znaczenie tylko w przypadku instytucji przyznania wynagrodzenia dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu, czyli instytucji odrębnej od sytuacji zwrotu kosztów między stronami, której może dotyczyć wniosek o uzupełnienie wyroku.

Z uwagi na wyżej wskazane okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach - na podstawie art. 157 § 1, 2 i 3 w związku z art. 209 ustawy p.p.s.a. - orzekł jak w sentencji.