Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 152/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2006-06-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6332 Należności  przedemerytalne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję II i I instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Gorski, Sędziowie Sędzia WSA Felicja Kajut, Sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka (spr.), Protokolant st. sekr. sądowy Kinga Czernis, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 08 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi E. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia 30 stycznia 2006 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia przedemerytalnego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia 7 grudnia 2005 r. [...].


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 7 grudnia 2005r. Starosta [...] na podstawie art.150b ustawy z dnia 20.04.2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy(Dz.U nr 99 poz.1001 z późn zm.) odmówił E. G. prawa do świadczenia przedemerytalnego. Organ pierwszej instancji wskazał, że wnioskująca nie spełnia wymogów określonych ustawą i nie legitymuje się odpowiednim okresem zatrudnienia albowiem praca w charakterze pracownika dochodzącego nie może być uznana, gdyż pracownicy ci nie byli zatrudnieni na podstawie umowy o pracę, nie mieli praw i obowiązków wynikających z kodeksu pracy, przychodzili do pracy kiedy chcieli a ich obecność była odnotowywana przez brygadzistów, czas pracy był dowolny.

W odwołaniu E. G. podniosła, że decyzja jest dla niej krzywdząca, gdyż jej zdaniem pracownicy dochodzący mieli takie same prawa i obowiązki jak pracownicy na umowie.

Zaskarżoną decyzją Wojewoda [...] na podstawie art. 138 § 1 kpa. oraz art.150b ust.1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy(Dz.Unr 99 poz.1001 z 2004r z późn.zm.w brzmieniu obowiązującym od 01.11.2005r.), art.37k ust.9 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tj; Dz.U. z 2003 r. Nr58, poz. 514 ze zm. w brzmieniu obowiązującym do 31.07.2004r.) w związku z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18.12.2001r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie określenia powiatów/gmin/ zagrożonych szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym po rozpatrzeniu odwołania E. G. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji wskazał, iż strona została zarejestrowana w Powiatowym Urzędzie Pracy w C. jako osoba bezrobotna w wyszczególnionych okresach a także we wskazanych okresach pobierała zasiłek dla bezrobotnych. Organ powołał przepis art. 150 b ust.1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy/w brzmieniu obowiązującym od 01.11.2005r./, który stanowi, że pracownikowi byłego przedsiębiorstwa gospodarki rolnej przysługuje świadczenie przedemerytalne, jeżeli w okresie od 1 stycznia 2002r. do 31 lipca 2004r. spełniał warunki określone w art.37k ust.9 ustawy z 14.12.1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w brzmieniu obowiązującym 1 stycznia 2002r. z wyłączeniem wyrazów w dniu 7 listopada 2001r. Ust.2 tego przepisu stanowi, że prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje za okres od dnia spełnienia warunków do jego nabycia określonych w ustawie, o której mowa w ust.1 w brzmieniu obowiązującym 1 stycznia 2002r. nie wcześniej niż od 1 stycznia 2002r. Organ powołał art. 2 ust.1 pkt 25 w/w ustawy zgodnie z którym zatrudnienie oznacza wykonywanie pracy na podstawie stosunku pracy, stosunku służbowego oraz o pracę nakładczą. Z przytoczonych przepisów prawnych w sposób jednoznaczny wynika, że do posiadania prawa do świadczenia przedemerytalnego niezbędne jest także legitymowanie się w okresie od 1 stycznia 2002r. do 31 lipca 2004r. posiadaniem okresu uprawniającego do emerytury w wymiarze co najmniej 20 lat dla kobiet. Tej przesłanki zdaniem organu odwoławczego E. G. nie spełnia. Do okresu zatrudnienia bowiem w pełnym wymiarze czasu pracy w państwowym przedsiębiorstwie gospodarki rolnej nie może zostać zaliczony okres pracy w charakterze pracownika dochodzącego. Dowodem potwierdzającym fakt wykonywania pracy w pełnym wymiarze czasu pracy na podstawie stosunku pracy jest świadectwo pracy. Natomiast odwołująca nie posiada za ten okres dowodu w postaci świadectwa pracy. Zaświadczenie "A" z dnia 04.01.2006r. potwierdzające zatrudnienie strony od 5 marca 1973r. do 1 października 1974r. nie jest wiarygodne dlatego, że stwierdza , iż treść swoją opiera na aktach osobowych. Zdaniem organu jeżeliby istniały akta osobowe strony potwierdzające dane poświadczone przez to zaświadczenie to odwołująca powinna legitymować się świadectwem pracy, gdyż oznaczałoby to, że nie istnieją przeszkody do jego wydania. Takim świadectwem się nie legitymuje a treści tego zaświadczenia przeczy treść zaświadczenia z 24.01.1996r. wystawionego przez Tymczasowego Zarządcę Gospodarstwa Rolnego Skarbu Państwa w P. Zakład w W. oraz wykaz zarobków z dnia 24.01.1996r.,w którym mowa jest o pracownicy dochodzącej.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku strona domagała się uchylenia decyzji Wojewody [...] podnosząc, że jej zdaniem źle zatytułowane zaświadczenie o pracy, którą wykonywała nie może pozbawiać jej środków do życia.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Ponadto organ wskazał, że w/w ustawa nie przewiduje przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego z uwagi na szczególne okoliczności sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

W celu przyznania świadczenia przedemerytalnego niezbędne jest spełnienie łączne wszystkich przesłanek wymienionych w art. 37k ust.9 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /t.j.Dz.U nr 58 poz.514 z 2003r. z późn.zm. w brzmieniu obowiązującym do 31.07.2004r./ a mianowicie pracownikowi byłego państwowego przedsiębiorstwa gospodarki rolnej przysługuje świadczenie przedemerytalne, jeżeli posiadał status bezrobotnego oraz spełniał łącznie następujące warunki:

1/ osiągnął wiek- co najmniej 50 lat kobieta i 55 lat mężczyzna,

2/ posiadał okres uprawniający do emerytury-wynoszący co najmniej 20 lat dla

Kobiety i 25 lat dla mężczyzny,

3/ był zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy w państwowym przedsię-

biorstwie gospodarki rolnej przez okres co najmniej 10 lat,

4/ zamieszkiwał w powiecie/gminie/ uznanym za zagrożony szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym.

Zgodnie z art.2 ust.1 pkt 25 w/w ustawy zatrudnienie oznacza wykonywanie pracy na podstawie stosunku pracy, stosunku służbowego oraz o pracę nakładczą,

Organy orzekające w sprawie z naruszeniem art.7 i 8 a także art.77 kodeksu postępowania administracyjnego stwierdziły, że skarżąca nie spełniła wymogu określonego przepisem art.37 ust.9 pkt 2 ustawy, gdyż nie udokumentowała posiadania w okresie do 31 lipca 2004r. co najmniej 20 lat okresu uprawniającego do emerytury bowiem do okresu zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy w państwowym przedsiębiorstwie gospodarki rolnej wymaganego przez przepis art.37 ust. 9 pkt 3 w/w ustawy nie może jej zostać zaliczony okres pracy jako pracownicy dochodzącej w Zakładzie Rolnym K. Organ odwoławczy złożone zaświadczenie "A" z dnia 04.01.2006r. potwierdzające zatrudnienie strony od 05.03.1973r. do 31.10.1974r. w Kompleksie Produkcyjnym PGR W. Mieszalni Pasz K. w pełnym wymiarze czasu pracy, ocenił jako niewiarygodne określając kryteria przesądzające o braku wiarygodności.

Sąd zwraca uwagę, że wbrew regułom postępowania administracyjnego wynikającym z w/w przepisów organ zakwestionował wiarygodność dokumentu urzędowego w rozumieniu art.76 kpa. i mimo możliwości wynikających z przepisu art.75 kpa. nie przeprowadził dowodu z akt osobowych skarżącej na podstawie, których zaświadczenie powyższe zostało wydane. Tymczasem Sąd przeprowadzając na podstawie art.106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dowód z wyżej wskazanych akt ustalił, że akta te nie tylko pozytywnie weryfikują omawiane zaświadczenie ale stanowią wiarygodny dowód zatrudnienia skarżącej w okresie od 5 marca 1973r. do 31 października 1974r. w Kompleksie Produkcyjnym PGR W. Mieszalnia Pasz K. - zawierają bowiem świadectwo pracy za ten okres czyli dokument, którego istnienie poddawał w wątpliwość, bez żadnej próby wyjaśnienia w tym zakresie, organ II instancji.

Rozpoznając ponownie sprawę organy administracji powinny uwzględnić powyższe rozważania i dokonać oceny- po zaliczeniu okresu zatrudnienia skarżącej w pełnym wymiarze czasu pracy/ na podstawie umowy o pracę/ w Zakładzie Rolnym K.- czy spełnia ona przesłanki wymagane na podstawie wymienionych wyżej przepisów, a w konsekwencji czy przysługuje jej dochodzone świadczenie przedemerytalne.

Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.