Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 329/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-12-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 1 i 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sylwester Marciniak, po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia K. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 27 lipca 2017 r. sygn. akt I SA/Bd 442/17 odrzucające skargę K. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 25 stycznia 2017 r., nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń, marzec i maj oraz za miesiące od lipca do listopada 2009 r. postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

I FZ 329/17

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 27 lipca 2017 r., sygn. akt I SA/Bd 442/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy (dalej: sąd pierwszej instancji) odrzucił skargę K. L. (dalej: skarżąca) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 25 stycznia 2017 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń, marzec i maj oraz za miesiące od lipca do listopada 2009 r.

W uzasadnieniu postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 1 880 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 17 lipca 2017 r., zatem termin do uiszczenia wpisu upływał z dniem 24 lipca 2017 r. Opłata sądowa została wniesiona przelewem na rachunek bankowy sądu w dniu 25 lipca 2017 r., co wynika z daty obciążenia rachunku/wpłaty widocznej na poleceniu przelewu. W związku z niedokonaniem wpłaty w zakreślonym terminie sąd stwierdził, że zaszły przesłanki do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.).

W zażaleniu na to postanowienie skarżąca zarzuciła naruszenie art. 220 § 3 p.p.s.a. przez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że skarga podlegała odrzuceniu, ponieważ nie został od niej uiszczony wpis sądowy, podczas gdy wpis sądowy został uiszczony w sposób i w terminie uzasadniającym przyjęcie, że termin został zachowany. Skarżąca wniosła w związku z tym o:

1) uchylenie zaskarżonego postanowienia w zakresie odrzucającym skargę i o zaliczenie na poczet wpisu kwoty już uiszczonej, a zwróconej na podstawie pkt 2 zaskarżonego postanowienia,

2) zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych,

3) wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu rozstrzygnięcia zażalenia,

4) przeprowadzenie postępowania dowodowego:

a) przez zobowiązanie na podstawie art. 248 k.p.c. w zw. z art. 106 § 5 p.p.s.a. Banku [...] do przedstawienia sądowi znajdującego się w jego posiadaniu zapisu elektronicznego lub dokumentowego nagrania rozmowy K. S. z pracownikiem banku w dniu 7 sierpnia 2017 r., dokumentu elektronicznego stanowiącego zapis tej rozmowy, dokumentów wewnętrznych banku i wydruków potwierdzających złożenie reklamacji przez K. S. oraz przeprowadzenie dowodów z tych dokumentów/nagrania na okoliczność istnienia trudności w funkcjonowaniu systemu bankowości elektronicznej, złożenia w dniu 24 lipca 2017 r. dyspozycji przelewu, którym wniesiona została opłata, uzasadnionego przekonania, że do obciążenia rachunku/polecenia przelewu doszło w dniu 24 lipca 2014 r.;

b) z wyciągu z rachunku bankowego K. S. obejmującego dzień 24 lipca 2017 r. na okoliczność posiadanych środków na rachunku bankowym, pozwalających na uiszczenie należności z tytułu wpisu od skargi;

c) z oświadczenia K. S. na okoliczność ustaleń w sprawie opłacenia wpisu od skargi, rozmów z pracownikiem banku, złożenia telefonicznej reklamacji w dniu 7 sierpnia 2017 r. w związku z nieobciążaniem rachunku bankowego w dniu 24 lipca 2017 r., informacji uzyskanych w rozmowie telefonicznej z bankiem, wiedzy świadka na temat specyfiki funkcjonowania bankowości elektronicznej w banku, z którego usług korzysta, faktu dokonania przelewu kwoty tytułem wpisu od skargi w dniu 24 lipca 2017 r., faktu wydania dyspozycji dokonania przelewu kwoty tytułem wpisu od skargi w dniu 24 lipca 2017 r.;

d) z wydruku wiadomości e-mail zawierającego reklamację złożoną w dniu 8 sierpnia 2017 r. na okoliczność: złożenia reklamacji przez K. S., faktu dokonania przelewu kwoty tytułem wpisu od skargi w dniu 24 lipca 2017 r., faktu wydania dyspozycji dokonania przelewu kwoty tytułem wpisu od skargi w dniu 24 lipca 2017 r., uzasadnionego przekonania, że do obciążenia rachunku właściciela rachunku/polecenia przelewu doszło w dniu 24 lipca 2014 r.

W uzasadnieniu zażalenia skarżąca wskazała, że ze względu na trudności z dokonaniem opłaty w wyznaczonym terminie poprosiła o to swojego znajomego, który poinformował ją, że wydał dyspozycję przelewu w dniu 24 lipca 2017 r. Zarówno ona, jak i właściciel rachunku pozostawali w uzasadnionym przekonaniu, że przelew obciążył rachunek w dniu 24 lipca 2017 r. Po otrzymaniu wiadomości o powodach odrzucenia skargi K. S. skontaktował się telefonicznie z przedstawicielem banku, złożył reklamację i prosił o wyjaśnienie sytuacji, uzyskując informację, że w dniu 24 lipca 2017 r. mogły zaistnieć jakieś trudności z realizacją przelewów, co spowodowało nieprawidłowości i zaksięgowanie rzekomego obciążenia rachunku w dniu 25 lipca 2017 r., mimo wydania dyspozycji wykonania przelewu w dniu 24 lipca 2017 r. Zdaniem skarżącej z uwagi na to, że dyspozycja taka została złożona w terminie, a jedynie przez błąd systemu bankowego doszło do późniejszego zapisania transakcji w systemie i rzekomego obciążenia rachunku dopiero w dniu 25 lipca 2017 r., nie doszło do uchybienia terminowi na uiszczenie wpisu sądowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Kwestią sporną w okolicznościach sprawy jest to, czy wpis od skargi został uiszczony w terminie. Argumentacja zawarta w zażaleniu nie świadczy w ocenie Sądu o tym, by sporny termin został dochowany.

Odnosząc się w pierwszej kolejności do wniosków dowodowych zawartych w zażaleniu należy wskazać, że sądy administracyjne prowadzą postępowanie dowodowe w bardzo ograniczonym zakresie. Zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. W tak zakreślonych granicach nie mieszczą się dowody z zapisów elektronicznych, oświadczeń czy zeznań świadków. Ponadto należy stwierdzić, że data operacji wynika w sposób dostatecznie jasny z dokumentów już znajdujących się w aktach sprawy - spójne informacje w tym zakresie znajdują się zarówno w dokumencie wewnątrzsądowym potwierdzającym otrzymanie przelewu, jak i załączonym do zażalenia wyciągu z rachunku K. S. Według obu dokumentów datą operacji jest 25 lipca 2017 r. Wymowy tych dowodów nie może zmienić zawarte w wydruku e-maila z dnia 8 sierpnia 2017 r. twierdzenie K. S., zgodnie z którym "dnia 24 lipca około godz. 18.00-19.00 wykonałem przelew", zwłaszcza że skarżąca, mimo upływu 3,5 miesiąca od daty przesłania tego e-maila, nie przedłożyła sądowi odpowiedzi banku na tę reklamację, która mogłaby potwierdzić stanowisko skarżącej co do daty złożenia dyspozycji przez K. S. W takiej sytuacji należy ocenić twierdzenia skarżącej o złożeniu przez K. S. dyspozycji wykonania przelewu w dniu 24 lipca 2017 r. jako gołosłowne i niepodważające wniosków płynących z dokumentacji znajdującej się w aktach sprawy. To, czy ewentualne nieprawidłowości po stronie banku mogły spowodować u skarżącej stan uprawnionego pozostawania w przekonaniu o uiszczeniu wpisu w terminie, może być przedmiotem oceny wyłącznie w trybie postępowania z wniosku o przywrócenie terminu.

Skoro z art. 220 § 1 p.p.s.a. wynika, że opłatę należy uiścić w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, a akta sprawy nie pozwalają na stwierdzenie, że termin ten został dotrzymany, sąd pierwszej instancji miał obowiązek zastosowania art. 220 § 3 p.p.s.a. i odrzucić skargę. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego brak jest podstaw do uznania, że przepis ten został w niniejszej sprawie naruszony.

Ze wskazanych przyczyn, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.