Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 378/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2008-09-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6309 Inne o symbolu podstawowym 630
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 145 cc pkt. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 163 par. 1,3 art. 247 par. 1 okt. 1 i 3
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stefan Kowalczyk (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Dariusz Skupień Sędzia WSA Joanna Wierchowicz Protokolant Specjalista Małgorzata Kosicka-Chilczuk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 września 2008 r. sprawy ze skargi M.M. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. I. stwierdza nieważność postanowienia Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]r. nr [...]; II. określa, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane; III. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz strony skarżącej kwotę 100,00 ( sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

I SA / Go 378 / 08

U Z A S A D N I E N I E

Skarżący M.M. złożył skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...].02.2008 roku nr [...] utrzymującą w mocy postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...].01.2008 roku o odmowie przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.

Z akt sprawy wynika że :

Decyzją z dnia [...].08.2007 roku Naczelnik Urzędu Celnego określił skarżącemu wartość celną importowanego z Szwajcarii pojazdu marki [...] na kwotę 4.877,0 złotych i w konsekwencji niedobór cła, podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług.

Od powyższej decyzji skarżący nie złożył odwołania, a pismem z dnia [...].11.2007 roku złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.

W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał iż nie odebrał decyzji bowiem przebywał od [...].08.2007 roku do dnia [...].09.2007 roku za granicą.

O wydanej decyzji dowiedział się z nadesłanego upomnienia z dnia [...].10.2007 roku i w związku z tym wniósł o doręczenie wydanej decyzji.

Nadto wskazał że otrzymał postanowienie z dnia [...].08.2007 roku w którym wyznaczono nowy termin do zakończenia sprawy do dnia 28.09.2007 roku, w związku z czym uznał iż może wyjechać za granicę, ponieważ uznał że do dnia 28.09.2007 roku decyzja nie zostanie wydana.

Organ podatkowy decyzję wydał natomiast przed dniem 28.09.2007 roku, a w związku z tym iż przebywał za granicą nie mógł jej odebrać.

Postanowieniem z dnia [...].01.2008 roku Dyrektor Izby Celnej odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

W uzasadnieniu wskazał że wydana decyzja została przesłana na adres skarżącego. W związku z tym iż go nie zastano, była ona dwukrotnie awizowana w dniu 27.08.2007 roku i 3.09.2007 roku, a wobec nie podjęcia przesyłki została ona zwrócona Naczelnikowi Urzędu Celnego .

Natomiast wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania został nadany dnia 21.11.2007 roku.

Organ wskazał iż skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu, bowiem nie uprawdopodobnił iż przebywał za granicą. W wniosku przywrócenie terminu skarżący zawarł jedynie oświadczenie w tym zakresie.

Zdaniem organu wyjeżdżając na długi okres czasu za granicę skarżący mógł zawiadomić urząd o swoim wyjeździe, podając przewidywany czas pobytu.

Skarżący nie złożył również wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia.

Jego pobyt za granicą trwał do dnia [...].09.2007 roku, a więc przyczyna uchybienia ustała z dniem [...].09.2007 roku. Tak więc wniosek o przywrócenie terminu winien wnieść w ciągu 7 dni od dnia [...].09.2007 roku, a złożył go dopiero w dniu 21.11.2007 roku.

Również zarzut skarżącego że kierował się on wyznaczonym terminem do załatwienia sprawy, który był wyznaczony do dnia 28.09.2007 roku jest niezasadny, bowiem organ wyznaczając ten termin oznacza jedynie termin końcowy do którego decyzja winna być wydana, a nie termin wydania decyzji.

W postanowieniu pouczono skarżącego iż od niniejszej decyzji służy zażalenie które należy wnieść, w terminie 7 dni od dnia otrzymania postanowienia, do Dyrektora Izby Celnej .

Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie zarzucając :

- naruszenie art. 162 § 1 ordynacji podatkowej, poprzez przyjęcie iż, to na stronie spoczywa ciężar dowodu wykazania że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy,

- naruszenie art. 162 § 2 ordynacji podatkowej poprzez przyjęcie iż strona uchybiła terminowi 7 dni do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.

W uzasadnieniu wywiódł iż nie ma on obowiązku udowadniania, a jedynie uprawdopodobnienia, że uchybienie powstało nie z jego winy.

Co do faktu pobytu za granicą nie mógł dołączyć dowodu przekroczenia granicy, bowiem takie okoliczności nie są nigdzie odnotowywane, nie mógł również dołączyć oświadczenia świadków ze względu na krótki okres w którym musiał złożyć wniosek.

Pokreślił że o wydaniu decyzji dowiedział się z otrzymanego upomnienia, a termin 7 dni należało liczyć od dnia w którym otrzymał wydaną decyzję, a nie jak to przyjął organ podatkowy od dnia ustania przyczyny uchybienia to jest od dnia 24.09.2007 roku.

Dyrektor Izby Celnej postanowieniem z dnia [...].02.2008 roku utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.

W uzasadnieniu powołał się na argumenty zawarte w postanowieniu z dnia [...].01.2007 roku, a nadto wskazał że sprawą podatnika winno być takie zorganizowanie odbioru korespondencji w przypadku wyjazdu za granicę, aby mogła być ona odebrana. Brak dbałości o to i wyjazd za granicę nakazuje uznać iż strona nie dochowała należytej staranności, a więc nie można uznać że nie ponosi winy za uchybienie terminowi.

Od powyższego postanowienia skarżący złożył skargę wnosząc o uchylnie zaskarżonego postanowienia.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił :

- naruszenie art. 162 § 1 ordynacji podatkowej poprzez przyjęcie że to na stronie spoczywa obowiązek wykazania że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony,

- naruszenie art. 162 § 2 ordynacji podatkowej poprzez przyjęcie iż strona uchybiła 7 dniowemu terminowi do złożenia wniosku o przywrócenie terminu.

W uzasadnieniu wskazał iż nie ma on obowiązku udowadniania, a jedynie uprawdopodobnienia iż uchybienie powstało nie z jego winy.

Co do faktu pobytu za granicą nie mógł dołączyć dowodu przekroczenia granicy, bowiem takie okoliczności nie są nigdzie odnotowywane, a nie mógł dołączyć oświadczenia świadków ze względu na krótki okres w którym musiał złożyć wniosek.

Pokreślił że o wydaniu decyzji dowiedział się z otrzymanego upomnienia, a termin 7 dni należy liczyć od dnia w którym otrzymał wydaną decyzję, a nie jak to przyjął organ podatkowy od dnia ustania przyczyn uchybienia, to jest od dnia 24.09.2007 roku.

W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie.

W uzasadnieniu wskazał że decyzja została przesłana na adres skarżącego, a w związku z tym iż go nie zastano, była ona dwukrotnie awizowana.

Wobec nie podjęcia przesyłki została ona zwrócona Naczelnikowi Urzędu Celnego . Tym samym uznano iż została ona doręczona w dniu 10.09.2007 roku.

Organ wskazał iż skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu, bowiem nie uprawdopodobnił iż przebywał za granicą.

Wyjeżdżając na długi okres czasu za granicę mógł on zawiadomić urząd o swoim wyjeździe, czego nie zrobił, a tym samym nie dołożył należytej staranności.

Skarżący nie złożył również wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia.

Jego pobyt za granicą trwał do dnia 23.09.2007 roku, a więc przyczyna uchybienia ustała z dniem 24.09.2007 roku. Tak więc wniosek o przywrócenie terminu winien wnieść w ciągu 7 dni od dnia 24.09.2007 roku, a złożył go dopiero w dniu 21.11.2007 roku

Również zarzut skarżącego że kierował się on wyznaczonym terminem do załatwienia sprawy, który był wyznaczony do dnia 28.09.2007 roku jest niezasadny, bowiem organ wyznaczając ten termin oznacza jedynie termin końcowy do którego decyzja winna być wydana, a nie termin wydania decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :

Skarga okazała się uzasadniona w części, choć zarzuty podniesione w skardze nie były zasadne.

Zgodnie z art. 163 § 1,3 ordynacji podatkowej w sprawie przywrócenia terminu postanawia właściwy w sprawie organ podatkowy, na którego postanowienie służy zażalenie.

Natomiast w sprawie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ podatkowy właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia - art. 163 § 2 ordynacji podatkowej.

Oznacza to że przepis art. 163 § 1,3 nie odnosi się do wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania i zażalenia.

W przypadku złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania i zażalenia właściwym do rozpatrzenia tego wniosku organ który rozpoznaje odwołanie albo zażalenie.

W tym przypadku, gdy decyzja została wydana przez Naczelnika Urzędu Celnego, odwołanie rozpoznaje Dyrektor Izby Celnej i ten organ jest też właściwy na podstawie art. 163 § 2 do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.

Organ ten jednocześnie w tej kwestii postanawia ostatecznie a więc od postanowienia tego organu nie przysługuje zażalenie, lecz skarga do sądu administracyjnego.

Z tego też względu Sąd uznał iż postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...].02.2008 roku zostało wydane z naruszeniem art. 247 § 1 pkt 1 ordynacji podatkowej, a więc z naruszeniem przepisów o właściwości i art. 247 § 1 pkt 3 ordynacji podatkowej, bowiem rażąco narusza prawo, jest w sposób oczywisty sprzeczne z przepisem art. 162 § 2 ordynacji podatkowej

Wobec powyższego organ celny, wobec tego iż postanowienie z dnia [...].01.2008 roku jest ostateczne, winien podjąć działania zmierzające do ustalenia czy pismo z dnia [...].01.2008 roku nazwane przez podatnika zażaleniem, na skutek błędnego pouczenia o przysługującym zażaleniu, należy traktować jako skargę.

W przypadku pozytywnego ustalenia tej okoliczności organ celny winien nadać bieg skardze dokonując w tym względzie wszystkich wymaganych procesowo czynności.

W związku z powyższym Sąd uznał iż postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...].02.2008 roku nie może się ostać i na podstawie art. 145 § 1 pkt. 2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stwierdził jego nieważność.

O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Na koszty postępowania składa się kwota 100,0 złotych uiszczona tytułem wpisu sądowego od skargi stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16.12.2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Sędzia WSA J. Wierchowicz Sędzia WSA S.Kowalczyk Sędzia WSA D.Skupień