Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 385/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2007-09-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 10 września 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Edwarda Flaka na uchwałę Rady Miejskiej w Oleśnie z dnia 4 kwietnia 2007 r., nr VII/31/07, w przedmiocie skargi na działalność burmistrza postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Edward Flak wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Oleśnie z dnia 4 kwietnia 2007 r., nr VII/31/07 w sprawie załatwienia skargi na działalność burmistrza Olesna. Przedmiotowa uchwała została podjęta na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy o samorządzie gminnym oraz art. 229 pkt 3 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, w związku ze skargą J. G. zawartą w piśmie z dnia 5 stycznia 2007 r., z prośbą o interwencję w sprawie sprzedaży przez Burmistrza Olesna jedynej drogi dojazdowej do jego posesji.

W skardze Edward Flak podniósł, że opiera ją na przepisie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, jako, że zaskarżona uchwała narusza jego interes prawny, to jest jego dobre imię i jest dla niego zniesławiająca.

W odpowiedzi na skargę z dnia 19 lipca 2007 r., burmistrz Olesna wskazał, że zaskarżona uchwała nie narusza interesu prawnego skarżącego, ponieważ nie dotyczy jego działalności jako osoby fizycznej, a jako organu gminy. Ponadto podniósł, że w zaskarżonej uchwale rozpoznano skargę J. G. na działalność burmistrza Olesna, na podstawie przepisów działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego w Opolu, jako skargę powszechną, na którą nie służy skarga do sądu administracyjnego. W konkluzji wniósł o odrzucenie skargi Edwarda Flaka, jako niedopuszczalnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności organów administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Sąd orzeka także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosuje środki określone w tych przepisach.

Ponadto, stosownie do treści art. 4 powołanej ustawy sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.

Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w powołanych przepisach. W szczególności nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych, objętych przepisami działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej K.p.a.

Zasada ta znajduje zastosowanie również w rozpoznawanej sprawie.

Jak wynika z treści skargi i akt sprawy, Rada Miejska w Oleśnie uchwałą nr VII/31/07 z dnia 4 kwietnia 2007 r., uznała za zasadną skargę w sprawie działalności burmistrza Olesna. Rada Miejska rozstrzygnęła zatem sprawę na podstawie przepisów działu VIII Kpa. Skarżący nie wskazał natomiast decyzji, postanowienia lub innego aktu lub czynności, które organ ten powinien był wydać, a które zgodnie z obowiązującymi przepisami mogłyby być przedmiotem skargi przed sądem administracyjnym

Należy ponadto zauważyć, iż postępowanie skargowe w rozumieniu przepisów K.p.a jest jednoinstancyjne i nie ma w nim miejsca na środki zaskarżenia. Jeśli jednak obywatel jest niezadowolony ze sposobu załatwienia sprawy przez organ, może złożyć skargę na działalność tego właśnie organu.

W myśl art. 229 pkt 1 K.p.a. jeżeli przepisy szczególne nie określają innych organów właściwych do rozpatrywania skarg, w sprawie, której przedmiotem skargi są zadania i działalność Rady Miejskiej, organem właściwym do rozpatrzenia takiej skargi będzie - wojewoda, a w zakresie spraw finansowych - regionalna izba obrachunkowa.

Skoro zatem na uchwałę Rady Miejskiej w Oleśnie w przedmiocie załatwienia skargi powszechnej nie służy skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, to zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., skarga złożona w takich okolicznościach podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna.