Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 27/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2006-04-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji

SENTENCJA

Dnia 25 kwietnia 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek, Sędziowie: Asesor WSA Arkadiusz Blewązka, Asesor WSA Ewa Cisowska-Sakrajda (spr.), Protokolant asystent sędziego Marek Pilc, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2006 roku sprawy ze skargi K.K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] (znak: [...]) w przedmiocie zobowiązania do przedłożenia ekspertyzy technicznej 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] Nr [...]; 2. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. na rzecz K.K. kwotę 100 zł (sto) tytułem zwrotu kosztów postępowania 3. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] postanowieniem z dnia [...], nr [...] (znak [...]) utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] Nr [...] zobowiązujące K.K. do przedłożenia oceny technicznej wewnętrznej instalacji gazowej w lokalu nr 34 w budynku mieszkalnym przy ul. A 18 w P.

W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy powołał przepis art. 30 ust. l pkt l, art. 29 ust. 2 pkt 2 art. 51, art. 52 i art. 81c ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. prawo budowlane, t j . Dz. U. z 2003r., Nr 207, poz. 2016 ze zm. , wywodząc, iż organy administracji architektoniczne budowlanej i nadzoru budowlanego, w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego, mogą nałożyć, w drodze postanowienia, na właściciela lub zarządcę tego obiektu obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. Zmiana usytuowania gazomierza wymaga wcześniejszego dokonania zgłoszenia we właściwym organie, a organ nadzoru budowlanego wstrzymuje samowolnie prowadzone roboty i przeprowadza postępowanie w tej sprawie w oparciu o przepis art. 51, w tym celu musi więc zebrać niezbędny materiał dowodowy. Inwestor jest zobowiązany do wykonania czynności określonych w art. 51, a zatem to inwestor jest podmiotem zobowiązanym do przedłożenia niezbędnego w tym zakresie materiału dowodowego. Powołując się na § 167 pkt 3 i § 166 ust. 5 i ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 690) zauważył, iż gazomierzy nie można instalować w odległości mniejszej w rzucie poziomym niż 1 m od palnika gazowego lub innego paleniska, przy czym dopuszcza się instalowanie gazomierzy, także bez szafek, w kuchniach stanowiących samodzielne pomieszczenie oraz w przedpokojach w istniejących budynkach mieszkalnych, podlegających przebudowie lub, w których następuje remont instalacji gazowej. Szafka, w której zamontowany jest gazomierz musi być jednakże wykonana z materiałów, co najmniej trudnozapalnych z otworami wentylacyjnymi.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] zauważył, iż w wyniku corocznej kontroli instalacji gazowej w budynku mieszkalnym przy ul. A 18 w P. stwierdzono dokonanie przeróbki instalacji gazowej poprzez zmianę lokalizacji gazomierza i nie spełnienie warunków ustawy prawo budowlane oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury (Dz. U. z 2002r., Nr 75, poz. 690), w toku kontroli dniu 5 lipca 2005r. natomiast ustalono, iż w kuchni lokalu nr 34 znajduje się piec gazowy czteropalnikowy oddalony od okna o 0,96m, od kurka odcinającego dopływ gazu o 0,99m oraz 0,67m od skrajnej krawędzi gazomierza. Podkreślił, iż gazomierz znajduje się w szafce kuchennej, której drzwiczki nie posiadają otworów wentylacyjnych, a z okazanego przez K.K. protokołu badania szczelności instalacji gazowej z dnia 7 lutego 2000r. wynika, iż lokalizacja gazomierza została zmieniona, stan techniczny instalacji i aparatów gazowych jest dobry, z protokołu dokonanej przez A kontroli instalacji gazowej w dniu 24 marca 2003r. nr [...] wynika z kolei, że instalacja gazowa w przedmiotowym lokalu jest nieszczelna, wykonana niezgodnie z Dz.U. Nr 10, a płytę czteropalnikową zamontowano na blacie w odległości 65cm od gazomierza, z protokołu kontroli instalacji gazowej z dnia 24 marca 2004r. nr [...] wynika natomiast, iż płytę czteropalnikową zamontowano w kuchni ww lokalu w blacie w odległości 65 cm od gazomierza, a instalacja gazowa jest wykonana niezgodnie z Dz. U. Nr 75, poz. 690, z protokołu dokonanej przez A kontroli instalacji gazowej w dniu 7 lutego 2000r. nr [...] wynika, iż sporna instalacja jest szczelna i wykonana zgodnie z Dz. U. Nr 10/8/2/05, z oświadczenia inspektora nadzoru budowlanego A złożonego w dniu oględzin zaś, że gazomierz został samowolnie przeniesiony ze ściany działowej WC na ścianę sąsiednią i przeróbce uległa instalacja gazowa, a w dniu oględzin gaz był odcięty. Zauważył nadto, iż podpisany z dokonanych w dniu 5 lipca 2005r. oględzin protokół bez uwag przez wszystkie strony uczestniczące w oględzinach zawiera minn. kserokopię projektu z dnia 20 października 1970r. przedstawiającego rozmieszczenie urządzeń gazowych w lokalu nr 34. Na podstawie powyższych dokumentów organ doszedł do przekonania, iż stan faktyczny dotyczący instalacji gazowej uległ zmianie w okresie od lutego 2000r. do 24 marca 2004r., to zaś oznacza, iż w tym czasie dokonano zmian w instalacji, która to zmiana spowodowała, iż instalacja ta nie spełnia wymogów obowiązujących w tym zakresie przepisów.

Zdaniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...], wskazany w odwołaniu fakt zdemontowania gazomierza nie likwiduje konieczności zastosowania przez organy nadzoru budowlanego wskazanej wyżej procedury, gdyż nielegalnie wykonana instalacja gazowa wraz z podejściem do gazomierza nadal istnieje i w każdym momencie może być uruchomiona. Postępowanie w sprawie samowolnej przebudowy spornej instalacji stałoby się tylko wtedy bezprzedmiotowe, gdyby nastąpił całkowity demontaż tej instalacji. Organ ten za inwestora dokonanych zmian uznał użytkownika spornego lokalu K.K., a to oznacza, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. słusznie nałożył na niego obowiązek.

W skardze na powyższe rozstrzygnięcie K.K. wniósł o jego uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania, zarzucając mu naruszenie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, przepisów prawa budowlanego, prawa spółdzielczego i przepisów regulaminowych. Podkreślił nadto, iż jest pomawiany, a uzasadnienie tegoż rozstrzygnięcia potwierdza nieprawdę, iż w latach 2000 - 2004 dokonał zmiany w instalacji gazowej, co "w rezultacie legalizuje fakt doprowadzenia przez pomawiającego [...] Spółdzielnie Mieszkaniową, do niekorzystnego rozporządzenia moim mieniem w ten sposób, że Administrator, jakim jest A uchylając się od nałożonych prawem obowiązków wynikających z przepisów Prawa Budowlanego doprowadził do zerwania umowy z B o dostawę gazu tym samym narażono mnie na określone straty". Takie działanie, zdaniem skarżącego, jest nadużyciem władzy, zaś postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] zostało utrzymane w mocy mimo, że wyznaczony na wykonanie tegoż postanowienia termin uległ przedawnieniu, a organ odwoławczy nie odniósł się "w sposób merytoryczny do złożonego "zażalenia" w którym m.in." żądał przeprowadzenia postępowania wobec nieprawidłowości, których dopuszcza się A. W opinii skarżącego, postanowienie przenosząc obowiązek ocen technicznych na użytkownika instalacji w rezultacie posłużyło jako pretekst do usprawiedliwienia bezprawnych działań Spółdzielni Mieszkaniowej w P.

W uzasadnieniu skargi wskazał minn., że Powiatowy Inspektor Budowlany, wbrew art. 61 § 4 k. p. a., nie zawiadomił go o wszczęciu postępowania, a obowiązek ten przerzucił na A, która pismem z dnia 24 czerwca 2005r. [...] poinformowała go o tym fakcie. Za nieprawidłowe uznał twierdzenie, iż nałożony na niego obowiązek jest wynikiem dokonanych oględzin, skoro we wskazanym piśmie organ powołując się na art. 81c i art. 81a prawa budowlanego przesądził o prowadzeniu postępowania właśnie w tym trybie. Zauważył, iż w myśl prawa nie jest właścicielem lokalu mieszkalnego, przeniesienie prawa własności lokalu następuje na żądanie zainteresowanego, a przepis "art. 81..." nakłada obowiązek usuwania usterek na właściciela. Powołując się na art. 17 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, stwierdził, iż prawo własności jest ograniczone w stosunku do użytkownika, a obowiązki wynikające z art. 61, art. 62, art. 63 i art. 70, art. 81 nakłada się na właściciela obiektu budowlanego [...] Spółdzielnię Mieszkaniową, nałożenie ich na użytkownika jest więc bezprawne. Wskazał, iż definicję właściciela określa art. 3 prawa budowlanego, "art. 3 Ministra Infrastruktury DZ.U.02.75.690 i art. 3 MSWiA DZ.U.99.74.836 z 1999r.". Odwołując się z kolei do regulaminu i uchwały Nr [...] z dnia [...] wraz z załącznikiem nr 1, określających obowiązki Spółdzielni i członków Spółdzielni, stwierdził, iż pkt 2.7, pkt. 3.1, pkt. 3.2 w sposób jednoznaczny określa obowiązki wynikające z art. 70 prawa budowlanego jako obowiązki Spółdzielni, która jako właściciel obiektu winna dbać, aby instalacje gazowe były wykonane zgodnie z prawem budowlanym i były sprawne. Według skarżącego, obowiązek przestrzegania zmieniających się przepisów ciąży na właścicielu instalacji, a za wykonanie tegoż obowiązku pobiera on opłaty eksploatacyjne i wpłaty na fundusz remontowy. Zgromadzony materiał dowodowy, w ocenie skarżącego, nie daje podstaw do postawienia zarzutu samowoli budowlanej, zaś ciężar udowodnienia tegoż faktu spoczywa na "oskarżającym", a dla oceny stanu technicznego instalacji gazowej do 2002r. i po tym roku niezbędny jest wypis schematu instalacji dotyczącej lokalu nr 34 dokumentacji powykonawczej B oraz dokumentacja z chwili przekazania lokalu użytkownikowi. Kluczowe znaczenie dla wyjaśnienia sprawy mogłyby mieć nadto księgi badań i kontroli stanu technicznego, remontów w okresie użytkowania obiektu budowlanego. W toku postępowania organ nie zasięgnął też opinii właściciela urządzenia pomiarowego dostawcy gazu Zakładu Gazowniczego, co do możliwości przełożenia licznika bez zdjęcia plomb, nie zbadał, czy umiejscowienie licznika tworzyło zagrożenie rozszczelnienia wskutek temperatury, a jednocześnie przyjął, że pomimo zainstalowanych plomb w 1998r. i zdjętych w 2005r. urządzenie zostało przełożone w latach 2000 - 2004.

Zwrócił uwagę na to, iż organ powołał się na późniejszy protokół kontroli instalacji gazowej i niezgodność instalacji z przepisami, podczas gdy wcześniej sporządzony protokół stwierdzał zgodność tej instalacji z przepisami. Według skarżącego "zmiana przepisów prawa budowlanego, które zaczęło obowiązywać od 2002r. nie może obligować do stosowania się na nowo do nowych przepisów w sposób bezkrytyczny gdyż prawo nie działa wstecz". W uzasadnieniu skargi powołując się na liczną korespondencję z A wskazał na konflikt między nim a tą Spółdzielnią, a także na okoliczność wstrzymania w dniu 28 kwietnia 2005r. dostawy gazu do spornego lokalu.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie, choć nie wszystkie argumenty są zasadne.

W myśl art. 3 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) , zwanej dalej ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż Sąd bada legalność zaskarżonego postanowienia, t j . jego zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd rozpoznający sprawę nie może zmienić zaskarżonego postanowienia, a jedynie uwzględniając skargę może uchylić je, stwierdzić jego nieważność lub niezgodność z prawem, a może to uczynić, stosownie do unormowania zawartego w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm. ) , jeśli stwierdzi:

1. naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

2. naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

3. inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1, skarga, zgodnie z art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlega oddaleniu.

Kontrolując w tak zakreślonej kognicji zaskarżone przez K.K. postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...], nr [...] (znak [...]) utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] zobowiązujące K.K. do przedłożenia oceny technicznej wewnętrznej instalacji gazowej w lokalu nr 34 w budynku mieszkalnym przy ul. A 18 w P., Sąd dopatrzył się naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy.

Przede wszystkim zauważyć należało, iż podstawę prawną tegoż postanowienia stanowi przepis art. 81c ust. 2 w zw. z ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. prawa budowlanego (tj . Dz. U. z 2000r., Nr 106, poz. 1126 ze zm. ) . Stosownie do powołanego przepisu organy administracji architektoniczno budowlanej i nadzoru budowlanego, w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego, mogą nałożyć, w drodze postanowienia, na uczestników procesu budowlanego, właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. Koszty ocen i ekspertyz ponosi osoba zobowiązana do ich dostarczenia.

Z przepisu tegoż wynika po pierwsze, iż obowiązek przedłożenia ekspertyzy co do stanu technicznego obiektu budowlanego może zostać nałożony nie tylko na właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego, ale także na innych uczestników procesu inwestycyjnego, w tym na inwestora, po drugie postanowienie to ma charakter dowodowy (ustalenie stanu technicznego obiektu), po trzecie zaś obowiązek ten nakładany jest w pierwszej kolejności na uczestników, a gdyby ich nie było na właściciela lub zarządcę. Wydaje się bowiem, że kolejność podmiotów wymienionych w tym przepisie, a obowiązanych do wykonania obowiązku, nie jest przypadkowa. Zwrócić nadto należy uwagę na wyrażony w orzecznictwie sądowym pogląd, wedle którego postanowienie wydane w trybie art. 81c powołanej ustawy dotyczy inwestora, właściciela lub zarządcy obiektu (wyrok NSA z dnia 16 stycznia 2002r., II S.A./Gd 1657/99, nie publikowany czy wyrok NSA z 5 grudnia 2000, II S.A./Gd 1425/98, ONSA 2002, z. 2, poz. 71), zaś organy nadzoru z uprawnienia określonego w powołanym przepisie mogą korzystać zawsze kiedy tylko powezmą uzasadnioną wątpliwość co do stanu technicznego obiektu budowlanego, a wątpliwości takie mogą, bez wątpienia, wystąpić w razie samowolnego zrealizowania obiektu lub jego części przez osoby nie posiadające stosownych uprawnień budowlanych.

W analizowanej sprawie istotne dla rozstrzygnięcia tej sprawy okoliczności, w ocenie Sądu, nie zostały wyjaśnione. Przede wszystkim konieczne jest ustalenie podmiotu zobowiązanego do wykonania ekspertyzy szczelności przedmiotowej instalacji gazowej, jak również precyzyjnej daty wykonania robót. Dopiero bowiem ustalenie tych okoliczności pozwala prawidłowo wskazać osobę zobowiązaną, a także ustalić stan prawny obowiązujący w dacie realizacji robót. Tymczasem z załączonego do akt protokołu oględzin z dnia 5 lipca 2005r. nie wynika w ogóle, kto dopuścił się samowolnej przeróbki instalacji gazowej. Protokół ten stwierdza jedynie sam fakt dokonanej przeróbki, jak również w sposób szczegółowy opisuje na czym polegała owa przeróbka, a nadto odnosi się do stanu rzeczywistego istniejącego w dniu oględzin. Także pozostałe dowody w sprawie, tj. np. protokół kontroli instalacji gazowej z dnia 24 marca 2003r. czy z dnia 22 marca 2004r. potwierdzają jedynie fakt niezgodności przedmiotowej instalacji z przepisami prawnymi, w tym jej nieszczelność. Dowodem na dokonanie przeróbki instalacji gazowej nie może być także załączona do protokołu szczątkowa zresztą kopia projektu budowlanego, w toku realizacji budynku inwestor mógł przecież odstąpić od warunków pozwolenia na budowę i zatwierdzonego projektu. Dowód taki stanowić może jedynie inwentaryzacja powykonawcza budynku mieszkalnego ew. inny dokument, z którego wynikałoby, iż budynek został zrealizowany zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym.

Nie sposób nadto nie dostrzec i tego, że organ odwoławczy pominął zaistniałą przed podjęciem zaskarżonego postanowienia z dnia [...] zmianę stanu faktycznego sprawy, a mianowicie upływ określonego w pierwszym ze wskazanych postanowień terminu wykonania obowiązku, a także fakt demontażu gazomierza przed podjęciem postanowienia z dnia [...] nr [...]. Jak bowiem wynika z Karty Odcięcia Gazomierza z dnia 28 lipca 2005r. w tym dniu dokonano demontażu gazomierza, to zaś oznacza, iż kwestia umiejscowienia gazomierza niezgodnie z przepisami prawnymi straciła na swojej aktualności. Nadto wraz z demontażem tego gazomierza i zapewne związanej z nim instalacji przestał istnieć problem nieszczelności wewnętrznej instalacji gazowej, skoro owa nieszczelność powstała właśnie z uwagi na zmianę usytuowania gazomierza. Porównanie zamieszczonej w postanowieniu z dnia [...] nr [...] daty określonej na 31 października 2005r. z datą podjęcia przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...], t j . z datą [...] dowodzi z kolei, iż w dniu podejmowania tegoż orzeczenia termin wykonania obowiązku już upłynął. Okoliczność ta zobowiązała organ odwoławczy do zmiany postanowienia pierwszej instancji w części dotyczącej terminu.

Zgodzić się należy ze skarżącym, który podnosi, iż organy nadzoru budowlanego dopuściły się naruszenia przepisu art. 61 k.p.a., skoro o wszczęciu postępowania w sprawie samowolnej przeróbce instalacji zawiadomiono skarżącego pośrednio poprzez [...] Spółdzielnię Mieszkaniową. W adresowanym do tej Spółdzielni piśmie zatytułowanym "Zawiadomienie" z dnia 22 czerwca 2005r. akapit przedostatni zawarto wszak zapis "jednocześnie zobowiązuję [...] Spółdzielnię Mieszkaniową do zobligowania najemców lokalu nr 34 do udostępnienia go celem dokonania kontroli". Naruszenie to nie miało jednakże wpływu na uprawnienia K.K. w toku postępowania, w szczególności zaś na prawo skarżącego do czynnego udziału w postępowaniu. Z załączonych akt administracyjnych wynika wszak, iż skarżący uczestniczył w oględzinach lokalu w dniu 5 lipca 2005r., doręczono mu postanowienie nr [...] z dnia [...], wniósł także w dniu 22 września 2005r. zażalenie.

Nie sposób natomiast bez zastrzeżeń zaakceptować wyrażony w skardze pogląd, wedle którego obowiązek przedłożenia ekspertyzy obciąża właściciela obiektu budowlanego, w tej sprawie A, obowiązek ten w pierwszej kolejności nakłada się bowiem, co już Sąd podkreślił, na inwestora. Także wskazywane w skardze rozbieżności w zebranym w sprawie materiale dowodowym, co do szczelności i zgodności z prawem przeróbki instalacji nie mają znaczenia w tej sprawie, bo właśnie wyjaśnieniu tych rozbieżności miało służyć sporządzenie spornej ekspertyzy. Tylko bowiem ta ekspertyza, biorąc pod uwagę specyficzny przedmiot robót instalację gazową, mogła udzielić odpowiedzi na okoliczność stanu technicznego tej instalacji. Także opisany w skardze konflikt między skarżącym a A oraz zarzuty co do prawidłowości działania tej Spółdzielni nie mogły być przedmiotem oceny Sądu, a ewentualne wadliwe działania Spółdzielni K.K. może kwestionować w trybie przewidzianym przez prawo spółdzielcze.

O kosztach postępowania między stronami orzeczono na podstawie art. 200 ppsa. Stosownie bowiem do powołanego przepisu w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Ponieważ zaskarżone postanowienie jest niezgodne z prawem skarżącemu należy się zwrot kosztów postępowania w wysokości 100 zł.

Mając na uwadze fakt, iż postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] postanowieniem z dnia [...], nr [...] (znak [...]) oraz poprzedzające je postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] Nr [...] są niezgodne z prawem, podlegają uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.