Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 640/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2012-07-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch-Szczawińska po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. M. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r. postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Wnioskiem, złożonym na formularzu PPF w dniu 8 maja 2012 r. (data stempla pocztowego), H. M. zwróciła się w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Poz. 270) – zwanej dalej p.p.s.a. – przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Powołane przepisy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 p.p.s.a. Zatem to rzeczą wnioskodawcy jako zainteresowanego jest wykazanie, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione.

Ze złożonego przez wnioskodawczynię oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz przedłożonych przez nią na wezwanie referendarza sądowego dodatkowego oświadczenia z dnia 2 lipca 2012 r. i dokumentów źródłowych (odpisu zeznania podatkowego PIT-36L za 2011 r., wyciągu z dokumentów księgowych za okres od stycznia do grudnia 2011 r. i od stycznia do maja 2012 r., zestawienia posiadanych pojazdów mechanicznych, wykazów z rachunków bankowych, zawiadomienia o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego) wynika, że wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą, która w ubiegłym roku podatkowym przyniosła jej stratę w wysokości 111.119,03 zł. W okresie od 1 stycznia do 31 maja br. wnioskodawczyni uzyskała z prowadzonej działalności gospodarczej dochód w wysokości 6.578,92 zł (średnio 1.315,78 zł miesięcznie). Wnioskodawczyni nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro, jej majątek stanowi udział (w ½ części) w mieszkaniu o powierzchni 53 m2 oraz pojazdy mechaniczne (ciągniki i naczepy) związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Względem wnioskodawczyni toczy się postępowanie egzekucyjne, którego przedmiotem są zaległości podatkowe. W ramach prowadzonej egzekucji zawiadomieniem z dnia 6 grudnia 2011 r. zajęto jej rachunek bankowy do kwoty 1.133.500,09 zł. Drugi z prowadzonych dla wnioskodawczyni rachunków bankowych jest zaś zajęty do kwoty 1.400.039,79 zł (stan na dzień 3 lipca 2012 r.). Jak wskazała wnioskodawczyni, obecnie korzysta ona z pomocy osób bliskich, którzy ponoszą za nią część kosztów utrzymania.

Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne, uznano, że wnioskodawczyni wykazała, że nie ma aktualnie realnych możliwości finansowych poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania. Za taką oceną przemawia wysokość dochodu wnioskodawczyni uzyskiwanego z prowadzonej przez nią działalności gospodarczej oraz brak jakichkolwiek oszczędności.

Z tych względów na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.