Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1377/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-12-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art.66 par. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Chlebny po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 września 2016 r. w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 2016/16 ze skargi M. K. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania cudzoziemca do powrotu postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 28 września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wstrzymał na wniosek M. K. wykonanie decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] maja 2016 r. w przedmiocie zobowiązania cudzoziemca do powrotu. W ocenie Sądu I instancji skarżący uprawdopodobnił, że wykonanie decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Opuszczenie przez niego terytorium Polski przed zbadaniem przez sąd administracyjny legalności zaskarżonej decyzji pozbawi go prawa do sądu, a w przypadku udzielenia ochrony sądowej będzie ona iluzoryczna.

Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, zaskarżając je w całości i domagając się jego uchylenia i dokonania zwrotu wniosku, względnie uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Zarzucił naruszenie art. 10 i art. 66 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - P.p.s.a. poprzez nadanie biegu wnioskowi z 19 września 2016 r. o wstrzymanie wykonania decyzji, pomimo że wniosek ten nie zawierał wymaganego na mocy art. 66 § 1 P.p.s.a. oświadczenia o doręczeniu odpisu pisma drugiej stronie albo o jego nadaniu przesyłką poleconą i jako taki podlegał zwrotowi bez wezwania do usunięcia braku; rozpoznanie wniosku bez doręczenia Szefowi Urzędu do Spraw Cudzoziemców odpisu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i tym samym pozbawienie organu odwoławczego możliwości ustosunkowania się do jego treści. Z ostrożności procesowej, przyjmując, że art. 66 § 1 P.p.s.a. nie miał zastosowania do wniosku o wstrzymanie z 19 września 2016 r., organ zarzucił naruszenie art. 47 § 1 oraz art. 49 § 1 i 2 P.p.s.a. poprzez rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nadesłanego bez odpisu dla organu administracji i wezwanie pełnomocnika skarżącego do usunięcia tego braku formalnego już po wydaniu postanowienia, które może być wydane wyłącznie na wniosek strony.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest zasadne.

Zgodnie z art. 66 § 1 P.p.s.a. w toku sprawy adwokaci, radcy prawni, doradcy podatkowi i rzecznicy patentowi doręczają sobie nawzajem pisma bezpośrednio za potwierdzeniem odbioru i oznaczeniem daty lub przesyłką poleconą. W treści pisma procesowego wniesionego do sądu zamieszcza się oświadczenie o doręczeniu odpisu pisma drugiej stronie albo o jego nadaniu przesyłką poleconą. Pisma niezawierające powyższego oświadczenia podlegają zwrotowi bez wzywania do usunięcia tego braku. Rację ma organ, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z [...] września 2016 r. wniesiony przez radcę prawnego reprezentującego M. K. nie zawiera oświadczenia o doręczeniu odpisu tego wniosku organowi, który również jest reprezentowany przez radcę prawnego. Jak słusznie podniesiono w zażaleniu pełnomocnik skarżącego w dniu 15 września 2016 r. otrzymał odpis odpowiedzi organu na skargę, zatem już wówczas dysponował wiedzą o tym, że organ jest reprezentowany przez radcę prawnego. Miał zatem obowiązek zastosować się do dyspozycji art. 66 § 1 P.p.s.a. Z uwagi na niewypełnienie tego wymogu wniosek winien zostać zwrócony, co, zgodnie z poglądem wyrażonym w doktrynie, następuje zarządzeniem przewodniczącego, na które nie przysługuje zażalenie (B.Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, WK 2016, Lex.).

W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.