Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 227/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-05-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : Sędzia NSA Marek Kołaczek po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku S. P. o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. z dnia 6 grudnia 2006 r. w sprawie ze skargi S. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej O. z dnia 12 kwietnia 2007 r. w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji określającej zobowiązanie w podatku od towarów i usług postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

S. P., składając skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 26 października 2007 r. oddalającego skargę Podatnika na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia 12 kwietnia 2007 r., zwrócił się jednocześnie z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. z dnia 6 grudnia 2006 r., określającej zobowiązanie w podatku od towarów i usług za miesiąc listopad 2001 r., do czasu rozstrzygnięcia kasacji.

Z analogicznym wnioskiem Skarżący zwrócił się już wcześniej, na etapie składania skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na ww. postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w O. Wówczas, postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2007 r., WSA w Opolu odmówił wstrzymania wykonania decyzji, uzasadniając to tym, że sprawa, która zawisła przed WSA w związku ze skargą na postanowienie organu odwoławczego stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania, nie jest tą samą sprawą – w znaczeniu materialnym – co sprawa zakończona decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. z dnia 6 grudnia 2006 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej – p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego możliwości złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

W świetle powyższej regulacji należy uznać, że to Skarżący był zobowiązany wykazać, że zachodzi jedna z przesłanek wskazanych w wymienionym przepisie, uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest przy tym wystarczający sam wniosek strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny być natomiast poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej (tak: J. P. Tarno, "prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 188, również postanowienie NSA z 30 listopada 2004 r., GZ 120/04, niepubl.). Jeżeli we wniosku o wstrzymanie wykonania takiego aktu lub czynności strona nie wskaże okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to nie można tego uznać za brak formalny wniosku (art. 49 § 1 p.p.s.a.), lecz za brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez sąd.

Skoro zatem Skarżący do wniosku nie dołączył żadnych dokumentów, a co więcej – nie wskazał nawet na jakiekolwiek przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji, wniosek jego podlega oddaleniu.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, stosownie do art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.