Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 190/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-09-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 194 § 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 9 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia C. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 16 listopada 2017 r.; sygn. akt I SA/Sz 787/17 w zakresie odrzucenia zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 13 września 2017 r., sygn. akt I SA/Sz 787/17 w przedmiocie wezwania do usunięcia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi C. T. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z dnia [...] lipca 2017 r.; nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z 16 listopada 2017 r., sygn. akt. I SA/Sz 787/17 odrzucił zażalenie C. T. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 13 września 2017 r., sygn. akt I SA/Sz 787/17 w przedmiocie wezwania do usunięcia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi strony na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie w przedmiocie odmowy uwzględnienia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.

Sąd I instancji wskazał, że z uwagi na fakt, że wniesiona przez skarżącego skarga dotknięta była brakami formalnymi, Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie w dniu 13 września 2017 r. wydał zarządzenie o wezwaniu skarżącego do usunięcia tych braków, poprzez podpisanie skargi lub nadesłanie odpisu podpisanej skargi (skarga zawierała kserokopię podpisu) oraz do nadesłania dodatkowego egzemplarza odpisu skargi, celem doręczenia go uczestnikowi postępowania.

W skierowanym do skarżącego wezwaniu z 14 września 2017 r., doręczonym w dniu 4 października 2017 r., skarżący został pouczony, że braki formalne skargi należy usunąć w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Pismem z dnia 11 października 2017 r., uzupełnionym 8 listopada 2017 r., a zatytułowanym "Skarga i Zażalenie", skarżący zakwestionował skierowane do niego wezwanie jako bezsensowne i niekonstytucyjne.

Po analizie treści pisma skarżącego stwierdzono, że stanowi ono m.in. zażalenie na opisane powyżej zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z 13 września 2017 r.

W ocenie Sądu I instancji zaskarżone zażaleniem skarżącego zarządzenie Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do usunięcia braków formalnych skargi stanowi w istocie zarządzenie, pozwalające nadać prawidłowy bieg skardze wniesionej na opisane na wstępie postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie.

W katalogu postanowień wymienionych w art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 - dalej p.p.s.a.) nie ma postanowienia, którego przedmiotem jest wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi. Prawa do zaskarżenia rozstrzygnięcia w tym przedmiocie nie przewidział ustawodawca również w przepisach szczególnych. Stąd też zażalenie na zarządzenie o wezwaniu do usunięcia braków formalnych skargi jest niedopuszczalne i jako takie podlegało odrzuceniu. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 i w związku z art. 198 p.p.s.a., Sąd I instancji odrzucił zażalenie strony.

Zażalenie na to zarządzenie złożył skarżący wnosząc o jego zmianę.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 194 § 3 p.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Wymagania dotyczące pism w postępowaniu sądowym zasadniczo zawarte są w rozdziale 1 działu III ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z treścią art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Odpisami w rozumieniu § 1 mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej (art. 47 § 2 tej ustawy). Przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi zaś, że w wypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepisem szczególnym w stosunku do art. 49 § 1 p.p.s.a. jest art. 178 p.p.s.a., który w przypadku nieuzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej nakazuje sądowi jej odrzucenie. Norma ta na mocy art. 197 § 2 p.p.s.a. ma odpowiednie zastosowanie do postępowania toczącego się na skutek zażalenia.

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznający sprawę podziela w pełni stanowisko wyrażone w uchwale NSA z dnia 18 grudnia 2013 r. sygn. akt I OPS 13/13, zgodnie z którym niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd.

W przepisach ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi brak jest definicji legalnej odpisu pisma procesowego. W orzecznictwie podkreśla się, że odpisem pisma procesowego jest każdy dalszy jego egzemplarz, odwzorowany w dowolnej technice, zgodny z oryginałem co do treści. Może to być kopia maszynowa, fotokopia, a także kopia wykonana przy użyciu każdej innej techniki powielania, np. wydruk komputerowy (por. wyrok NSA z dnia 5 marca 2008 r. sygn. akt II OSK 774/06, postanowienie NSA z dnia 30 czerwca 2009 r. sygn. akt II OSK 927/09, dostępne w CBOSA). A zatem istotą odpisu jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma. Nie budzi również wątpliwości, iż elementem treści pisma procesowego jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, co wprost wynika z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 p.p.s.a., podpis musi być własnoręczny.

W niniejszej sprawie bezsporne jest, że skarga strony zawierała braki formalne, o które skarżący został wezwany zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Strona została wezwana do podpisania skargi lub nadesłania odpisu podpisanej skargi (skarga zawierała kserokopię podpisu) oraz do nadesłania dodatkowego egzemplarza odpisu skargi, celem doręczenia go uczestnikowi postępowania.

Sąd I instancji właściwie wskazał, że zaskarżone zażaleniem skarżącego zarządzenie Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do usunięcia braków formalnych skargi stanowi w istocie zarządzenie, pozwalające nadać prawidłowy bieg skardze wniesionej na opisane na wstępie postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie.

W katalogu postanowień wymienionych w art. 194 § 1 p.p.s.a. nie ma postanowienia, którego przedmiotem jest wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi. Prawa do zaskarżenia rozstrzygnięcia w tym przedmiocie nie przewidział ustawodawca również w przepisach szczególnych. Stąd też Sąd I instancji prawidłowo uznał zażalenie na zarządzenie o wezwaniu do usunięcia braków formalnych skargi jaki niedopuszczalne.

Zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.