Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 377/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2009-09-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 22 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. A. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi G. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Uczestniczka postępowania B. A. wezwana do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF w zakreślonym terminie (data stempla pocztowego) wniosła wypełniony i podpisany formularz o symbolu PPF żądając przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez całkowite zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Uczestniczka postępowania wezwana do nadesłania dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń nadesłała pismo z dnia 10 września 2009 r., w którym oświadczyła, że zdała sobie sprawę z tego, iż jej dochód nieznacznie przewyższa kwotę dochodu uprawniającą do przyznania prawa pomocy w związku z czym za bezzasadne uznaje przesłanie żądanych od niej dokumentów źródłowych i cofa swój wniosek o przyznanie prawa pomocy. Jednocześnie uczestniczka postępowania oświadczyła, że podtrzymuje swoje żądanie.

Referendarz sądowy stwierdził, że:

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przesłanki przyznania prawa pomocy osobie fizycznej sformułowana w art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. oparte są na zwrotach szacunkowych, których samodzielne stosowanie wywołuje konieczność oszacowania wystąpienia określonego w zwrocie szacunkowym stanu faktycznego. Dlatego oceniając zasadność wniosku należy wziąć pod uwagę z jednej strony wysokość obciążeń finansowych związanych z danym postępowaniem, a z drugiej realne, istniejące w chwili składania wniosku możliwości finansowe strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy.

Na obecnym etapie niniejszego postępowania jego koszty sądowe prócz wpisu sądowego od potencjalnej skargi kasacyjnej wynoszącego 250 złotych (§ 3 w związku z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.) każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§ 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192).

Stawka minimalnego wynagrodzenia adwokata ustanowionego w sprawie niniejszej wynosi 240 złotych netto (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) – 292,80 złotych brutto (§2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.).

Z oświadczenia uczestniczki postępowania wynika, że prowadzi ona gospodarstwo domowe wraz z mężem, z którym zamieszkuje w domu o powierzchni [...] m2 i utrzymuje się z otrzymywanej przez siebie renty socjalnej w kwocie [...] złotych brutto oraz emerytury męża w kwocie [...] złotych brutto.

Powyższe oświadczenie uczestniczki postępowania wskazuje, że posiada ona środki finansowe oraz ma zaspokojone potrzeby mieszkaniowe. Nie ma więc podstaw do przyjęcia, że wykazała ona, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów niniejszego postępowania i tym samym, że zasługuje na przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Brak podstaw do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym nie uniemożliwia rozważenia możliwości przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Przesłanką przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym jest uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego powstający w związku z koniecznością ponoszenia pełnych kosztów postępowania. Aby realnie móc ocenić możliwość powstania uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego dla uczestniczki postępowania i jej małżonka niezbędne są informacje o wysokości stałych miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego. Uczestniczka postępowania nie nadsyłając dokumentów źródłowych wskazujących wysokość stałych miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego uniemożliwiła dokonanie oceny możliwości powstania w tychże kosztach uszczerbku. Tym samym uczestniczka postępowania nie wykazała aby zachodziły okoliczności uzasadniające przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym.

Ubocznie podkreślić należy, że możliwość przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym bądź częściowym nie jest ustawowo limitowana wysokością kwoty dochodu strony wnoszące o przyznanie prawa pomocy. O możliwości przyznania prawa pomocy decyduje jedynie wynik porównania wysokość obciążeń finansowych związanych z danym postępowaniem do realnie istniejących w chwili składania wniosku możliwości finansowe strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy. Natomiast o realnych, istniejących w chwili składania wniosku o przyznanie prawa pomocy możliwościach finansowych decyduje porównanie wysokości dochodów gospodarstwa domowego strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy do wysokości kosztów utrzymania koniecznego dla niej i jej rodziny. Dlatego uczestniczka postępowania będąc przekonana, że wysokość dochodów jej gospodarstwa domowego przewyższa wysokość kwoty dochodu, którego nie przekroczenie w jej mniemaniu uprawnia do przyznania prawa pomocy, pozostawała w błędzie co do prawa. Błąd ten, który legł u podstaw nie wywiązania się uczestniczki postępowania ze skierowanego do niej wezwania nie ma jednak wpływu na ocenę zasadności jej wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Wobec powyższego, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.