Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 823/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2019-10-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151, art. 119 pkt 3, art. 200
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 13, art. 4
journal: Dz.U. 2018 poz 2134
law: Ustawa z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci - tekst jedn.
article: § 10 ust. 5
journal: Dz.U. 2018 poz 1061
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 maja 2018 r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji rządowego programu "Dobry start"
article: art. 28, art. 73, art. 74
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Maciej Kobak Sędziowie WSA Magdalena Józefczyk WSA Piotr Godlewski /spr./ po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 9 października 2019 r. sprawy ze skargi M. A. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] w sprawie odmowy wydania kopii decyzji -skargę oddala-


UZASADNIENIE

II SA/Rz 823/19

U z a s a d n i e n i e

Przedmiotem skargi M.A. jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławcze z [...] maja 2019 r. nr [...] dotyczące odmowy wydania kopii decyzji.

Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, [...] lutego 2019 r. Prezydent Miasta [...] – działając na podstawie art. 217 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., dalej: K.p.a.), na wniosek M.A. z [...] listopada 2018 r. – wydał zaświadczenie nr [...], w którym wykazał świadczenia i ich kwoty pobierane przez jego żonę na wspólne dzieci:

- K.A.: zasiłek rodzinny (w okresach: 1 marzec – 31 październik 2015 r., 1 listopad 2015 r. – 31 październik 2016 r. i 1 listopad 2016 r. – 31 październik 2017 r.), dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego (w okresie 1 marca 2015 r. – 26 lutego 2016 r.), dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu wychowywania dziecka w rodzinie wielodzietnej (w okresie 1 marca 2015 r. – 31 października 2017 r.), świadczenie wychowawcze (w okresie 1 kwietnia 2016 r. – 30 września 2019 r.);

- J.A.: zasiłek rodzinny (w okresach: 1 marzec – 31 październik 2015 r., 1 listopad 2015 r. – 31 październik 2016 r. i 1 listopad 2016 r. – 31 październik 2017 r.), dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego (we wrześniu 2015, 2016 i 2017 r.);

- M.A.: zasiłek rodzinny (w okresach: 1 marzec – 31 październik 2015 r., 1 listopad 2015 r. – 31 październik 2016 r. i 1 listopad 2016 r. – 31 październik 2017 r.), dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego (we wrześniu 2015, 2016 i 2017 r.), świadczenie wychowawcze (w okresie 1 kwietnia 2016 r. – 30 września 2019 r.), świadczenie dobry start (w lipcu 2018 r.).

Pismem z 6 marca 2019 r. M.A. wystąpił do Prezydenta M. [...] o uzupełnienie wydanego zaświadczenia "o okresy pobierania świadczeń za lata 2018 – 2019" oraz "o doręczenie kopii decyzji, które zostały wydane i przesłane na ręce żony J.A., dotyczących pobieranych świadczeń przez synów, o których powinna być mowa w żądanym zaświadczeniu".

W wydanym [...] marca 2019 r. zaświadczeniu nr [...] Prezydent wskazał, że od [...] stycznia 2018 r. J.A. pobiera z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] świadczenia wychowawcze na K.A. i M.A. (przyznane do [...] września 2019 r.) oraz świadczenie dobry start na M.A. (wypłacone jednorazowo w lipcu 2018 r.). Jednocześnie wyjaśnił, że postępowanie z wniosku J.A. z [...] września 2018 r. o ustalenie prawa do zasiłku pielęgnacyjnego na K.A. zostało zawieszone z uwagi na toczące się postępowanie odwoławcze w sprawie orzeczenia o niepełnosprawności.

Postanowieniem z [...] marca 2019 r. nr [...] (sprostowanym postanowieniem z [...] marca 2019 r. o tym samym numerze) Prezydent w oparciu o art. 74 § 2 w zw. z art. 73 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., dalej: K.p.a.) odmówił wnioskodawcy wydania kopii decyzji orzekających o prawie J.A. do świadczenia wychowawczego na K.A. i M.A., na okres świadczeniowy 2017/2018 oraz 2018/2019.

W uzasadnieniu wyjaśnił, że żądane przez wnioskodawcę kopie decyzji dotyczą rozstrzygnięć kończących postępowania administracyjne prowadzone w przedmiocie przyznania świadczenia wychowawczego na K. i J.A. na okres świadczeniowy 2017/2018 i 2018/2019; postępowania te zostały wszczęte na wniosek żony wnioskodawcy – J.A. i tylko jej przysługuje status strony. Zainteresowany nie dołączył do wniosku stosownego pełnomocnictwa do występowania w sprawie w jej imieniu. Świadczenie wychowawcze jest zaś uprawnieniem o charakterze wyłącznie osobistym, nierozerwalnie związanym z wnioskodawcą świadczeń (art. 4 ust. 2 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, Dz. U. z 2018 r., poz. 2134 ze zm., dalej: u.p.p.w.dz.), a tym samym w jego miejsce nie mogą wejść inne podmioty. Tym samym nie można uznać wnioskodawcy za stronę postępowania o ustalenie prawa do tego świadczenia, co z kolei skutkuje odmową wydania żądanej dokumentacji.

W zażaleniu na powyższe postanowienie M.A. podniósł, że jako ojciec małoletnich synów ma interes prawny w otrzymaniu dokumentów, które kształtują ich sytuację prawną i ustalają konkretne świadczenia (w tym świadczenia wychowawcze) na jego synów, które pobiera żona J.A.

Po rozpoznaniu zażalenia, Kolegium wskazanym na wstępie postanowieniem z [...] maja 2019 r. - działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 K.p.a. - utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji.

Wskazało, że [...] lutego 2019 r. zainteresowanemu zostało wydane zaświadczenie o rodzajach, okresie i wysokości świadczeń pobieranych z MOPS w [...] przez żonę J.A. na dzieci K.A., J.A. i M.A. Zaświadczenie to zostało uzupełnione zaświadczeniem z [...] marca 2019 r. o dodatkowo żądane przez M.A. informacje w zakresie pobieranych przez żonę na dzieci świadczeń.

Podzielając stanowisko organu I instancji SKO podniosło, że wydanie kopii decyzji potwierdzających rodzaj pobieranych świadczeń na dzieci przez J.A. nie znajduje uzasadnienia w obowiązujących przepisach prawa. Wyjaśniło, że zgodnie z art. 13 ust. 1 u.p.p.w.dz., ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego oraz jego wypłata następuje odpowiednio na wniosek matki, ojca, opiekuna prawnego dziecka albo opiekuna faktycznego dziecka. Wnioskodawcą o przyznanie świadczeń wychowawczych, tak jak świadczeń rodzinnych i świadczeń na dobry start była J.A. (matka dzieci) i ona otrzymała od organu stosowne decyzje administracyjne, które kształtują jej prawa bądź obowiązki. Mąż M.A. nie ma w tych postępowaniach interesu prawnego w rozumieniu art. 28 K.p.a., a jedynie interes faktyczny, stąd brak jest podstaw do zadośćuczynienia jego żądaniom wydania decyzji administracyjnych uprawniających żonę do otrzymywania wskazanych na dzieci świadczeń. Decyzje te nie kształtują dla niego żadnych praw.

Wydanie przez organ I instancji zaświadczenia o rodzaju i wysokości przyznanych z wniosku żony świadczeń na dzieci nie przesądza o posiadaniu przez zainteresowanego interesu prawnego w wydaniu kopii decyzji, w których uprawnioną stroną postępowania pozostaje matka dzieci.

We wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skardze M.A. zaskarżył w całości postanowienie Kolegium z [...] maja 2019 r., wnioskując o uwzględnienie skargi w całości przez Kolegium, a w razie nieuwzględnienia tego wniosku, o uchylenie w całości przez Sąd postanowień organów obu instancji ze względu na naruszenie przepisów prawa i jego interesu prawnego w stopniu wpływającym na wynik sprawy oraz zasądzenie na jego rzecz od strony przeciwnej zwrotu kosztów postępowania sądowoadministracyjnego.

Zarzucił, że orzekające w sprawie organy administracyjne miały obowiązek udzielenia mu jako ojcu i pełnoprawnemu rodzicowi urzędowych informacji w postaci doręczenia kopii orzeczeń wydanych we wszystkich sprawach jego małoletnich synów rozpatrywanych w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej w [...], w tym w przedmiocie świadczenia wychowawczego pobieranego przez żonę J.A.

Organ II instancji wydając skarżone postanowienie pomylił dwie kwestie. W sprawie nie chodzi o to, czy wydane decyzje których kopii żądał od organów kształtują jego prawa i obowiązki do otrzymania określonych świadczeń wychowawczych, lecz o to, że decyzje te kształtują sytuację prawną jego synów K. i M. Skoro korzysta on w stosunku do nich z pełnych praw rodzicielskich, ma prawo i zarazem obowiązek wiedzieć, jakie świadczenia wychowawcze, w jakiej wysokości i od kiedy pobierają i otrzymują do rak swojej matki.

Źródłem jego żądania jest art. 28 K.p.a. w związku z przepisami prawa materialnego, którymi m.in. są art. 93 § 1, art. 95 § 1 i § 3, art. 96 § 1, art. 97 § 1 i art. 98 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy, traktujące o zakresie i sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej. Powołane regulacje kształtują wobec niego, jako ojca, określone prawa rodzicielskie (uprawnienia i obowiązki) w stosunku do małoletnich synów. Ponadto z przepisu art. 98 § 3 w zw. z § 2 tej ustawy wynika, że żadne z rodziców nie może samodzielnie reprezentować dziecka w postępowaniu przed sądem lub innym organem państwowym, rozumianym także jako organy administracji publicznej orzekające w kwestiach świadczeń wychowawczych.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie z przyczyn podniesionych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2107 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jej zakres wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: P.p.s.a.), wg którego sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Stosownie do art. 145 P.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia (jeżeli dotknięte są naruszeniem prawa materialnego które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania bądź innym naruszeniem przepisów postępowania jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy), do stwierdzenia ich nieważności lub ich wydania z naruszeniem prawa (jeżeli zachodzą przyczyny określone w K.p.a. lub innych przepisach).

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest prawidłowość odmowy wydania skarżącemu kopii decyzji, na podstawie których jego żonie J.A. na okresy świadczeniowe 2017/2018 i 2018/2019 przyznane zostały świadczenia wychowawcze na syna K. i M.

Rozpoznając sprawę w świetle wskazanych wyżej kryteriów Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie SKO z [...] maja 2019 r. i utrzymane nim w mocy postanowienie Prezydenta M. [...] z [...] marca 2019 r. nie są dotknięte wadami, które w myśl przytoczonych wyżej regulacji obligowałyby Sąd do wyeliminowania ich z obrotu prawnego.

Zgodnie z art. 73 § 2 K.p.a., strona może żądać uwierzytelnienia odpisów lub kopii akt sprawy lub wydania jej z akt sprawy uwierzytelnionych odpisów, o ile jest to uzasadnione jej ważnym interesem.

Z przepisu tego wynika, że organ rozpoznając taki wniosek w pierwszej kolejności bada, czy wniosek pochodzi od strony postępowania, a następnie ustala, czy strona uzasadniła to żądanie ważnym interesem. Wnioskodawca musi zatem posiadać przymiot strony w sprawie, z akt której żąda wydania uwierzytelnionych odpisów czy kopii. Uprawnienie to nie służy natomiast innym osobom zainteresowanym (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 grudnia 2016 r. I OSK 2306/16 - LEX nr 2268005 i z 24 kwietnia 2015 r. I OSK 2123/13 - LEX nr 1773619). Także w piśmiennictwie wskazuje się, że z w/w uprawnień może skorzystać tylko ten podmiot, który jako strona brał udział w postępowaniu, którego akt sprawy dotyczy wniosek zgłoszony w trybie art. 73 § 2 K.p.a. Uprawnienia wymienione w art. 73 przysługują stronie i uczestnikom postępowania na prawach strony; Borkowski J. [w:] Komentarz, 1989, s. 157, Knysiak - Sudyka H. (red.), Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wyd. II, WKP 2019).

O tym, kto jest stroną postępowania administracyjnego rozstrzyga art. 28 K.p.a., stosownie do którego, "stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek".

Wg art. 13 ust. 1 u.p.p.w.dz., ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego oraz jego wypłata następują m.in. na wniosek matki lub ojca dziecka; regulacja ta koreluje z treścią art. 4 ust. 2 pkt 1 tej ustawy, zgodnie z którym świadczenie wychowawcze przysługuje matce albo ojcu, jeżeli dziecko wspólnie zamieszkuje i pozostaje na utrzymaniu matki albo ojca, z zastrzeżeniem art. 5 ust. 2a /zastrzeżenie to dla rozpoznawanej sprawy pozostaje nieistotne/.

W okolicznościach sprawy nie budzi wątpliwości, że skarżący nie posiadał przymiotu strony w rozumieniu art. 28 K.p.a. w postępowaniach, w wyniku których J.A. (na jej wniosek) zostały przyznane świadczenia wychowawcze na syna K. i M. na okresy świadczeniowe 2017/2018 i 2018 /2019. Tym samym, skoro nie brał udziału w tych postępowaniach w charakterze strony, nie przysługiwały mu uprawnienia o których mowa w art. 73 K.p.a., w tym do otrzymania kopii decyzji kończących te postępowania. Tylko bowiem posiadanie tego przymiotu uprawniałoby go do skutecznego złożenia wniosku o ich wydanie.

Stwierdzenie przez orzekające w sprawie organy administracji, że wnioskodawca nie był stroną postępowań o przyznanie świadczeń wychowawczych uzasadniał zatem zastosowanie art. 74 § 2 K.p.a., stosownie do którego "odmowa umożliwienia stronie przeglądania akt sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii i odpisów, uwierzytelnienia takich kopii i odpisów lub wydania uwierzytelnionych odpisów następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie"; przepis ten ma zastosowanie również do sytuacji, gdy organ odmawia wydania wnioskodawcy kopii decyzji z tej przyczyny, że nie uznaje go za stronę postępowania (por. m.in. wyroki: NSA z 16 maja 2006 r. I OSK 848/05 - LEX nr 236559, WSA w Warszawie z 11 maja 2017 r. VII SA/Wa 2097/16 - LEX nr 2468907 i z 19 sierpnia 2009 r. VIII SA/Wa 199/09 - LEX nr 553632, WSA w Poznaniu z 18 lutego 2015 r. II SA/Po 1338/14 - LEX nr 1786411 i WSA w Szczecinie z 29 maja 2014 r. II SAB/Sz 27/14 - LEX nr 1474350).

O możliwości uznania skarżącego za stronę uprawnioną do otrzymania kopii wnioskowanych decyzji nie przesądza, że należał on do kręgu podmiotów, które potencjalnie mogą wystąpić z wnioskiem o przyznanie świadczeń wychowawczych.

W tym zakresie bez znaczenia pozostaje także wywodzony przez niego z przepisów ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy fakt przysługiwania mu władzy rodzicielskiej nad dziećmi, na które świadczenia zostały przyznane jego żonie. Jakkolwiek przepisy te regulują wykonywanie tej władzy tak względem dzieci jak i między rodzicami, nie stanowią one samoistnej podstawy do wywodzenia przez skarżącego ważnego interesu o jakim mowa w art. 73 § 2 K.p.a. do uzyskania kopii decyzji, skoro nie był on stroną postępowań o przyznanie objętych nimi świadczeń. W kontekście twierdzeń skarżącego, że decyzje te kształtują sytuację prawną jego dzieci a przez to jego uprawnienia rodzicielskie podkreślić należy, że o ile pobieranie świadczeń niewątpliwie rzutuje na sytuację dzieci, to jak już wskazano wyżej, w przypadku świadczenia wychowawczego, przysługuje ono nie dziecku, ale matce albo ojcu, jeżeli dziecko wspólnie zamieszkuje i pozostaje na utrzymaniu matki albo ojca (art. 4 ust. 2 pkt 1 u.p.p.w.dz.), a jego celem jest częściowe pokrycie wydatków związanych z wychowywaniem dziecka, w tym z opieką nad nim i zaspokojeniem jego potrzeb życiowych (art. 4 ust. 1 u.p.p.w.dz.).

Ani art. 73 i art. 74 K.p.a., ani jakikolwiek inny przepis, nie kreuje interesu prawnego w sposób odrębny i niezależny od interesu prawnego statuującego strony w postępowaniu głównym. Tym samym skoro w toku postępowania głównego organ administracji określił krąg stron, to taki krąg i tylko takie strony mogą skorzystać z odrębnego postępowania jakim jest postępowanie regulowane art. 73 i art. 74 K.p.a. dotyczące udostępnienia akt (wyroki WSA w Krakowie z 28 kwietnia 2015 r. II SA/Kr 149/15 – LEX nr 1786338 i WSA w Warszawie z 6 września 2018 r. I SA/Wa 1103/18 – LEX nr 2629341).

Brak posiadania przymiotu strony w rozumieniu art. 73 § 2 K.p.a. nie oznaczał dla skarżącego – jako uprawnionego do sprawowania władzy rodzicielskiej względem dzieci - możliwości uzyskania informacji w zakresie objętym decyzjami o wydanie kopii których się ubiegał. Prawidłowo dostrzegły to organy wydając mu na podstawie art. 217 K.p.a. stosowne zaświadczenia o rodzaju i wysokości świadczeń przyznanych i pobieranych przez jego żonę J.A. na każde z dzieci w poszczególnych okresach świadczeniowych (w przepisie tym – odmiennie niż w art. 73 K.p.a. – mowa jest o prawie osoby a nie strony postępowania do uzyskania zaświadczenia). Tym samym skarżący miał możliwość powzięcia całościowej wiedzy w interesującym go zakresie, co w pełni wpisuje się w akcentowane przez niego w skardze twierdzenie, iż jako ojciec dzieci korzystający w stosunku do nich z pełnych praw rodzicielskich ma prawo i zarazem obowiązek wiedzieć, jakie świadczenia wychowawcze, w jakiej wysokości i od kiedy pobierają i otrzymują do rąk swojej matki J.A.

Podsumowując, skoro wniosek o wydanie kopii decyzji pochodził od skarżącego jako osoby która nie uczestniczyła w postępowaniach zakończonych tymi decyzjami na prawach strony, uzasadniało to odmowę jego uwzględnienia. W opisanej sytuacji zarówno postanowienie organu pierwszej instancji jak i utrzymujące je w mocy postanowienie organu odwoławczego należało uznać za zgodne z prawem, wobec czego podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego przez skarżącego skutku ich wyeliminowania z obrotu prawnego.

Sąd w pełni akceptuje również objęty tymi postanowieniami zakres rozstrzygnięcia, odnoszący się do odmowy wydania kopii decyzji orzekających o prawie J.A. do świadczeń wychowawczych na syna K. i M. za okresy świadczeniowe 2017/2018 i 2018/2019. Należy podkreślić w związku z tym, że w wyniku załatwienia wniosku skarżącego z [...] listopada 2018 r. o udzielenie szczegółowych informacji i wyjaśnień nt. świadczeń otrzymywanych na dzieci przez J.A. (doprecyzowanego pismem z [...] stycznia 2019 r., iż należy go traktować jako wniosek o wydanie zaświadczenia w trybie art. 271 § 1 i 2 K.p.a.), organ I instancji wydał stosowne zaświadczenie [...] lutego 2019 r. Z uwagi na powyższe oraz wniosek skarżącego z [...] marca 2019 r. o uzupełnienie tego zaświadczenia o okresy pobierania świadczeń za lata 2018-2019, zostało mu [...] marca 2019 r. wydane kolejne zaświadczenie obejmujące świadczenie wychowawcze na syna K. oraz świadczenie wychowawcze i świadczenie dobry start na syna M., mimo że informacja o nich została już zawarta w pierwotnym zaświadczeniu z [...] lutego 2019 r. W tej sytuacji, mając na względzie zawarte jednocześnie we wniosku z [...] marca 2019 r. żądanie skarżącego doręczenia kopii decyzji "o których powinna być mowa w żądanym zaświadczeniu", trafnie orzekające w sprawie organy administracji odniosły dokonaną zaskarżonym postanowieniem i utrzymanym w nim mocy postanowieniem organu I instancji odmowę wydania kopii decyzji wyłącznie do decyzji przyznających J. A. na wskazane dzieci świadczenia wychowawcze.

Co do objętego zaświadczeniem z [...] marca 2019 r. świadczenia dobry start, należy zaś podkreślić, że zgodnie z § 10 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 maja 2018 r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji rządowego programu "Dobry start" – Dz. U. poz. 1061 ze zm. (wydanego na podstawie art. 187a ust. 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, Dz. U. z 2019 r., poz. 1111 ze zm.), przyznanie świadczenia dobry start nie wymaga wydania decyzji (analogiczne rozwiązanie z dniem [...] lipca 2019 r. zostało wprowadzone w przypadku orzekania o przyznaniu świadczenia wychowawczego, chociaż w okolicznościach rozpoznawanej sprawy nie ma to znaczenia).

Stosownie do powyższego, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił wniesioną skargę jako bezzasadną.

Sąd rozpoznał sprawę w trybie uproszczonym (tj. na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów) stosownie do art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 P.p.s.a.