Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 143/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2008-05-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie.

SENTENCJA

Dnia 20 maja 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska (spr.), Sędziowie: Sędzia WSA Monika Krzyżaniak, Asesor WSA Ewa Alberciak, Protokolant Referendarz sądowy Robert Adamczewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 maja 2008 roku sprawy ze skargi Ł. R. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] nr [...], znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia choroby zawodowej postanawia: zawiesić postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Nr [...] (znak [...]) Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Ł., po rozpatrzeniu odwołania Ł. R. od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] nr [...] (znak [...]) nie stwierdzającej u Ł. R. choroby zawodowej pod postacią obustronnego trwałego ubytku słuchu typu ślimakowego spowodowanego hałasem, wyrażonego podwyższeniem progu słuchu o wielkości co najmniej 45 db w uchu lepiej słyszącym (poz. 21 wykazu chorób zawodowych) utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Zaskarżona decyzja Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. wydana została na podstawie art. 12 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (tj. Dz. U. z 2006 r. Nr 122, poz. 851 z późn. zm.), rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz. 1115) oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a.

W sprawie o sygn. akt III SA/Kr 125/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, postanowieniem z dnia 6 lutego 2007 r., wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym: "Czy przepisy art. 237 § 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (tj. Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zm.) oraz wykonawczego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz. 1115) są zgodne z art. 92 ust. 1 Konstytucji RP". Sprawa ma sygnaturę P 23/07 i nie została dotychczas rozstrzygnięta przez Trybunał Konstytucyjny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Powyższe unormowanie dotyczy fakultatywnego zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego w razie wystąpienia w sprawie kwestii prejudycjalnej, tj. sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia w innym postępowaniu może wpływać na wynik niniejszego postępowania. Ocena w tym zakresie pozostawiona została uznaniu sądu.

W niniejszej sprawie podstawę prawną zaskarżonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] stanowiły m.in. przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz. 1115), wydanego na podstawie art. 237 § 1 pkt 2 i 3 Kodeksu pracy, zawierającego delegację ustawową do wydania tego rozporządzenia.

W ocenie Sądu rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy zatem niewątpliwie od wyniku postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym. W przypadku bowiem stwierdzenia niezgodności z Konstytucją RP przepisów objętych pytaniem, sąd będzie mógł uznać, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji wydane zostały na podstawie wadliwych, niekonstytucyjnych przepisów prawnych, co może uzasadniać uwzględnienie skargi. Naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania jest zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podstawą do uchylenia decyzji. Orzeczenie zaś przez Trybunał Konstytucyjny o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją stanowi podstawę wznowienia postępowania administracyjnego w trybie art. 145a k.p.a. Uznanie niekonstytucyjności przepisów objętych pytaniem prawnym może zasadniczo zmienić stan prawny, stanowiący podstawę oceny legalności zaskarżonej decyzji. Nie ulega bowiem wątpliwości, że w stosunku do poprzednio obowiązującego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 65, poz. 294 i z 1989 r. Nr 61, poz. 364), rozporządzenie będące przedmiotem pytania prawnego znacznie zaostrzyło kryteria, które muszą być spełnione, aby dane schorzenie mogło być uznane za chorobę zawodową.

Z tych wszystkich względów, działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. ra