Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SAB/Łd 53/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2007-12-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 par. 1 i 2, art. 58 par. 1 pkt. 3 i 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 37 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. T. na bezczynność Prezydenta Miasta Ł. w przedmiocie zaniechania wykonywania obowiązków służbowych przez funkcjonariusza publicznego postanawia odrzucić skargę. I.W.


UZASADNIENIE

W dniu 31 sierpnia 2007 r. wpłynęła do Urzędu Miasta Ł. skarga J. T. na bezczynność Prezydenta Miasta Ł. w przedmiocie zaniechania wykonywania obowiązków służbowych przez funkcjonariusza publicznego.

Zarządzeniem z dnia 24 października 2007 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wykazanie, iż przed złożeniem skargi do Sądu wyczerpała ona tryb postępowania określony w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego – powołanej dalej jako k.p.a. (t.j. Dz.U.00.98.1071 ze zm.), w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia.

Zarządzenie powyższe J. T. otrzymała 29 października 2007 r. i nie wykazała, iż wyczerpała tryb z art. 37 § 1 k.p.a. w wyznaczonym terminie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 cytowanej ustawy).

Stosownie do treści art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego – powołanej dalej jako k.p.a. (Dz.U. z 2000 roku, Nr 98, poz. 1071 ze zm.), na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Uznając zażalenie za uzasadnione, wyżej wymieniony organ wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości (art. 37 § 2 k.p.a.).

Jak już na wstępie wskazano, w niniejszej sprawie skarżąca złożyła w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Ł. w sprawie zaniechania wykonywania obowiązków służbowych przez funkcjonariusza publicznego. Dla dopuszczalności skargi konieczne było zatem wykazanie złożenia, przed wniesieniem skargi, zażalenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. do organu wyższego stopnia. W związku z powyższym wezwano skarżącą do wykazania wyczerpania trybu z art. 37 § 1 k.p.a. Wezwanie zostało jej doręczone w dniu 29 października 2007 r. lecz J. T. nie odpowiedziała na to wezwanie w ciągu 7 dni. Termin do uzupełnienia braku skargi upłynął w dniu 5 listopada 2007 roku. W związku z czym J.T. nie wykazała, iż wyczerpała środek zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Wniesienie skargi do sądu bez wyczerpania środków zaskarżenia jest niedopuszczalne.

Mając to na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt. 3 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Sąd odrzucił skargę J. T.

I.W.