Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 186/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-03-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 246 par.2 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. O. i I. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 lutego 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 2513/12 odmawiające przyznania prawa pomocy przez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. O. i I. O. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego postanawia oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 19 lutego 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 2513/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił K. O. i I. O. (dalej wnioskodawcy) przyznania prawa pomocy przez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. O. i I. O. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. w przedmiocie zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego.

Sąd I instancji podał, że wnioskodawcy we wniosku złożonym na urzędowym formularzu wskazali, że prowadzą dwuosobowe gospodarstwo domowe; posiadają dom o powierzchni 92 m² i działkę o powierzchni 600 m². Utrzymują się z emerytur o łącznej wysokości 4.143 zł brutto miesięcznie; posiadają oszczędności w wysokości 15.000,00 zł (zdeponowane na dwu lokatach bankowych), które przeznaczą w razie potrzeby na leczenie i opiekę. Wnioskodawcy wskazali, że są osobami w podeszłym wieku i wymagają stałej opieki lekarskiej, przez co muszą korzystać z odpłatnej pomocy w rozładowywaniu węgla do kotłowni.

W ocenie Sądu rozpoznającego wniosek, stan majątkowy wnioskodawców i ich możliwości płatnicze nie stanowią podstawy do ustalenia, że nie są oni w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu. W związku z powyższym nie jest możliwe przyznanie prawa pomocy w zakresie określonym we wniosku. Stały dochód ze świadczeń emerytalnych (4.143 zł miesięcznie brutto) i posiadane oszczędności (15.000 zł), zdaniem Sądu I instancji pozwalają na poniesienie pełnych kosztów postępowania.

Wnioskodawcy od ww. postanowienia wnieśli zażalenie, zarzucając błędne ustalenia faktyczne.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie skarżących nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Udzielenie stronie prawa pomocy dotyczy wyłącznie osób na tyle ubogich, że ich rzeczywiste zdolności płatnicze uniemożliwiają wywiązanie się z obowiązku partycypowania w kosztach postępowania sądowoadministracyjnego. Jest to forma dofinansowania z budżetu państwa i przez to sprowadzać się winno do przypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. Zasadą jest, że strony ponoszą koszty postępowania, związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 199 p.p.s.a.). Na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania prawa pomocy. Przytoczone we wniosku okoliczności, jak również przedstawione dokumenty winny wskazywać na okoliczności uzasadniające przyznanie prawa pomocy. Rozstrzygnięcie sądu w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione.

W przedmiotowej sprawie wnioskodawcy miesięcznie uzyskują dochód z emerytur w łącznej wysokości 4.143 zł brutto, nie posiadają innych osób na utrzymaniu, a więc Sąd I instancji prawidłowo wskazał, że są oni w stanie ponieść pełne koszty postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na obecnym etapie postępowania koszty te ograniczają się do obowiązku solidarnego uiszczenia kwoty 200 zł tytułem wpisu od skargi (k. 6 akt sądowych). Wpis ten stanowi mniej niż dwudziestą część miesięcznych dochodów brutto wnioskodawców. Wojewódzki Sąd dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych i trafnie uznał, że brak jest podstaw do przyznania wnioskodawcom prawa pomocy w zakresie częściowym.

Z tych też względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie oddalił.