Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 1360/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-11-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie.
Powołane przepisy: article: art. 53 par. 1; art. 54 par. 1; art. 58 par. 1 pkt 2; art. 185 par. 1; art. 203 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 45; art. 184
journal: Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
law: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Stefan Babiarz po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej T. Z. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 6 marca 2008 r., sygn. akt I SA/Łd 2090/06 wydanego w sprawie ze skargi T. Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia 25 września 2006 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 6 marca Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 2090/06, odrzucił skargę T. Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia 25 września 2006 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania.

1. W dniu 20 grudnia 2006 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pismo pełnomocnika T. Z., mające stanowić uzupełnienie skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia 25 września 2006 r.

2. Zarządzeniem z dnia 11 stycznia 2007 r. (doręczonym w dniu 29 stycznia 2007 r.) pełnomocnik skarżącego został wezwany do nadesłania dowodu nadania w urzędzie pocztowym w dniu 2 listopada 2006 r. ww. skargi oraz nadesłania jej odpisu w terminie siedmiu dniu pod rygorem odrzucenia skargi.

Pismem nadanym w dniu 31 stycznia 2008 r. pełnomocnik przesłał Sądowi pierwszej instancji odpisy skargi, potwierdzony notarialnie dowód jej nadania z dnia 2 listopada 2006 r. oraz potwierdzenie jej odbioru z dnia 6 listopada 2006 r.

3. Odrzucając skargę WSA w uzasadnieniu zważył, że strona nie uprawdopodobniła okoliczności przemawiających za faktem, iż skarga w przedmiotowej sprawie została wniesiona w przewidzianym prawem terminie. Sąd nie dał wiary informacjom wynikającym z kserokopii potwierdzenia nadania oraz odbioru przesyłki co do jej zawartości. Z notatek służbowych sporządzonych przez organ, na podstawie informacji z komputerowego rejestru pism i spraw prowadzonego przez Dyrektora Izby Skarbowej wynikało, że w okresie od 2 do 10 listopada 2006 r. przedmiotowa skarga nie wpłynęła do organu. W związku z tym, pismo pełnomocnika skarżącego zatytułowane "Uzupełnienie skargi", zawierające wszystkie niezbędne elementy skargi wymienione w art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), zostało potraktowane przez Sąd jako skarga.

4. Na powyższe postanowienie WSA podatnik wniósł skargę kasacyjną, zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie: art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 53 § 1, art. 83 § 3 i art. 106 § 3 p.p.s.a., poprzez bezpodstawne odrzucenie skargi, przyjmując że skarżący uchybił terminowi do jej wniesienia, pomimo że strona wykazała fakt jej nadania w urzędzie pocztowym, a ewentualne wątpliwości powinny być interpretowane na korzyść strony, gwarantując tym samym stronie prawo do sądu.

W związku z powyższym strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd pierwszej instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga kasacyjna ma usprawiedliwione podstawy.

Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działalnie lub bezczynność są przedmiotem skargi.

W niniejszej sprawie pełnomocnik w odpowiedzi na wezwanie, przy zachowaniu terminu złożył odpisy skarg oraz potwierdzony notarialnie dowód nadania z dnia 2 listopada 2006 r. Z faktu, że z notatek służbowych sporządzonych przez organ odwoławczy nie wynika, że skarżący nadesłał skargę do organu, nie można stronie zarzucić braku uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za terminowym wniesieniem skargi w przedmiotowej sprawie.

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 7 listopada 2006 r., sygn. akt I GSK 386/06, "wszelkie niejasności i kwestie wątpliwe powinny być zawsze oceniane na korzyść tej strony procesu, która domaga się ochrony jej praw w postępowaniu przed sądem administracyjnym, a to z uwagi na negatywną konsekwencję procesową (odrzucenie skargi przez sąd na podstawie art. 58 pkt 2 p.p.s.a.), która dotyka wyłącznie stronę skarżącą, pozbawioną prawa do sądowej kontroli decyzji administracyjnej". Podstawy faktyczne prowadzące do zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego, np. poprzez odrzucenie skargi, muszą mieć charakter bezsporny i oczywisty. Powyższy pogląd podziela również Naczelny Sąd Administracyjny w niniejszym składzie.

Precyzując powyższe rozważania na gruncie niniejszej sprawy należy podkreślić, że nie można jednoznacznie stwierdzić czy skarga na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej została rzeczywiście nadana w prawidłowym terminie czy też nie. Sporządzona notatka służbowa również nie potwierdza w sposób bezsporny żadnej z tych opcji.

Jak słusznie podniósł w skardze kasacyjnej skarżący, wszelkie wątpliwości dotyczące uchybienia terminowi do wniesienia skargi należy tłumaczyć na jego korzyść. Przyjęcie bowiem odmiennej interpretacji prowadziłoby do pozbawienia strony prawa do sądu, a w konsekwencji również naruszenia zasady legalności (art. 45 i art. 184 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 r. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej, Dz. U. Nr 78, poz. 483 z późn. zm.).

Z związku z powyższym, ponieważ skargę należy uznać za wniesioną w terminie, Sąd pierwszej instancji powinien ją rozpatrzyć na podstawie nadesłanego przez stronę odpisu.

Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. W odniesieniu do wniosku zasądzenia kosztów postępowania brak jest podstaw prawnych wobec nie wypełnienia przesłanek z art. 203 pkt 1 p.p.s.a. Przedmiotem uchylenia nie był bowiem wyrok Sądu pierwszej instancji oddalający skargę lecz postanowienie je odrzucające.