Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 718/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-07-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Prezes Sądu
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 47 § 1, art. 49 § 1, art. 178, art. 197 § 1 i 2, art. 194 § 3, art. 220 § 1, art. 220 § 3, art. 184,
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA - Małgorzata Jaśkowska po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 lutego 2018 r., sygn. akt II SA/Kr 208/16 odrzucające zażalenie T. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 marca 2017 r. o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziego i odrzucające zażalenie T. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 listopada 2017 r., sygn. akt II SA/Kr 208/16 odrzucające zażalenie T. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 czerwca 2017 r., sygn. akt II SA/Kr 208/16 o utrzymaniu w mocy postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 maja 2017 r., sygn. akt II SA/Kr 208/16 oddalającego wniosek o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi T. L. na decyzję Prezesa Sądu [...] z dnia [...], znak [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w dniu 5 lutego 2018 r. odrzucił zażalenia T. L.: z dnia 7 kwietnia 2017 r. na postanowienie WSA w Krakowie z dnia 14 marca 2017 r. o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziego oraz z dnia 18 grudnia 2017 r. na postanowienie WSA w Krakowie z dnia 14 listopada 2017 r. odrzucające zażalenie T. L. na postanowienie WSA w Krakowie z dnia 30 czerwca 2017 r. utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego oddalające wniosek o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi T. L. na decyzję Prezesa Sądu [...] z dnia [...] znak [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej (sygn. akt II SA/Kr 208/16).

Stan faktyczny odnośnie do postępowania w sprawie wniosku o wyłączenie sędziego przedstawiał się następująco:

Postanowieniem z dnia 14 marca 2017 r. Sąd oddalił wniosek o wyłączenie sędziego Beaty Łomnickiej.

W dniu 7 kwietnia 2017 r. zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II WSA w Krakowie z dnia 26 października 2017 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych zażalenia w terminie 7 dni pod rygorem jego odrzucenia, poprzez własnoręczne podpisanie zażalenia oraz złożenie jednego odpisu zażalenia.

Zarządzeniem z tego samego dnia wezwano skarżącego do uzupełnienia braków fiskalnych zażalenia poprzez uiszczenie wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem jego odrzucenia.

Powyższe zarządzenia zostały doręczone skarżącemu w dniu 14 listopada

2017 r.

Termin do uzupełnienia braków fiskalnych i formalnych zażalenia skarżącego z dnia 7 kwietnia 2017 r. upłynął bezskutecznie w dniu 21 listopada 2017 r.

Stan faktyczny odnośnie do postępowania w sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy przedstawiał się następująco:

Postanowieniem z dnia 14 listopada 2017 r. Sąd I instancji odrzucił zażalenie na postanowienie o utrzymaniu w mocy postanowienie referendarza sądowego oddalające wniosek o przyznanie prawa pomocy.

W dniu 18 grudnia 2017 r. do WSA w Krakowie wpłynęło pismo skarżącego, w którym zaskarżył on to postanowienie.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II WSA w Krakowie z dnia 19 grudnia 2017 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych zażalenia w terminie 7 dni pod rygorem jego odrzucenia, poprzez własnoręczne podpisanie zażalenia oraz złożenie jego jednego odpisu.

Powyższe zarządzenia zostały doręczone skarżącemu w dniu 15 stycznia 2018 r.

Termin do uzupełnienia braków upłynął bezskutecznie w dniu 22 stycznia 2018 r.

W uzasadnieniu postanowienia z dnia 5 lutego 2018 r. Sąd I instancji wskazał, że zgodnie z art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2018 r., poz. 1302 dalej jako - p.p.s.a.) wojewódzki sąd administracyjny ma obowiązek odrzucić na posiedzeniu niejawnym zażalenie na postanowienie, wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

WSA w Krakowie dodał, że stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Sąd I instancji wyjaśnił, że w przedmiotowej sprawie braki formalne i fiskalne zażaleń nie zostały uzupełnione w przepisanym terminie, wobec czego zażalenia skarżącego zostały odrzucone.

Na postanowienie WSA w Krakowie z dnia 5 lutego 2018 r. skarżący wniósł zażalenie z dnia 12 marca 2018 r., w którym podniósł, że pisma można wnosić w sposób dowolny, w tym telefonicznie albo ustnie do protokołu, a podpis może mieć dowolną formę, również w postaci odcisku palca lub podpisu elektronicznego. Dodał, że pismo wnoszone elektronicznie można wydrukować w dowolnej liczbie egzemplarzy, w związku z czym zarzuty dotyczące braku podpisu należy uznać w jego ocenie za nieuzasadnione. Powołał w tym zakresie postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2012 r., sygn. akt I OSK 1317/12. Odnosząc się do kwestii nieuiszczonego wpisu podniósł, że ma prawo do zwolnienia z kosztów i opłat i chce z tego prawa skorzystać, w związku z czym wnosił wielokrotnie o zwolnienie składając wszelkie wnioski i formularze, tym samym w sprawie nie występują żadne braki i zaskarżone postanowienie należy uchylić.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 194 § 3 p.p.s.a. zażalenie powinno spełniać warunki przewidziane dla pisma strony, ponadto zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia, wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie. Z kolei art. 47 § 1 p.p.s.a. stanowi m.in., że do pisma strony należy dołączyć jego odpisy w celu doręczenia ich stronom. Gdy zażalenie nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia (art. 49 § 1 i ar. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.).

Ponadto w myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismem tym jest zażalenie, to przewodniczący wzywa wnoszącego zażalenie, aby pod rygorem jego odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu Sąd wydaje postanowienie o odrzuceniu zażalenia na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny w niniejszej sprawie podziela stanowisko Sądu I instancji. Skarżący został prawidłowo wezwany do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych zażalenia, jak również został on pouczony o siedmiodniowym terminie do uzupełnienia braków. Skoro jednak w zakreślonych terminach nie zostały dopełnione nałożone na skarżącego obowiązki procesowe, WSA w Krakowie nie mógł w takiej sytuacji postąpić inaczej, jak tylko odrzucić zażalenie, tym bardziej, że strona została pouczona o konsekwencjach ich niedopełnienia.

Naczelny Sąd Administracyjny zauważa dodatkowo, odnosząc się do powołanego przez skarżącego w uzasadnieniu zażalenia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2012 r., sygn. akt I OSK 1317/12 oraz kwestii prawa wspólnotowego, że w uchwale NSA z dnia 12 maja 2014 r., I OPS 10/13, rozstrzygnięto, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym – z uwagi na treść art. 46 p.p.s.a. – nie jest dopuszczalne wniesienie do sądu pisma opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z 2001 r. o podpisie elektronicznym, za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

Odnosząc się końcowo do podniesionego przez skarżącego zarzutu, że ma prawo do zwolnienia z kosztów i opłat i chce z tego prawa skorzystać, Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że istotnie skarżący wielokrotnie starał się o przyznanie mu prawa pomocy, jednakże prawo to nie zostało skarżącemu przyznane.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny - działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji.