Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 1052/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2011-12-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 i art. 247
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Dariusz Dudra po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia postanowienia postanawia: 1. odrzucić skargę 2. oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 14 listopada 2011r. J. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] odmawiające uzupełnienia postanowienia tego organu z dnia [...] co do prawa wniesienia na to postanowienie skargi do sądu administracyjnego. Jednocześnie skarżący wniósł o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Ponadto wskazał, że w zaskarżonym postanowieniu zawarte zostało pouczenie, że nie przysługuje na nie zażalenie ani skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem w zamkniętym katalogu spraw rozstrzyganych przez wojewódzkie sądy administracyjne zgodnie z art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 powołanej ustawy, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Wskazany katalog przedmiotów zaskarżenia wyznaczający zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego jest zamknięty, a sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w powołanych przepisach.

W niniejszej sprawie kontroli Sądu poddane zostało postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. o odmowie uzupełnienia postanowienia tego organu z dnia [...]. Organ odwoławczy w uzasadnieniu postanowienia wskazał, iż postanowienie to jest niezaskarżalne.

Zauważyć należy, że zaskarżone postanowienie nie jest postanowieniem kończącym postępowanie, ani rozstrzygającym sprawę co do istoty, nie przysługuje na nie również zażalenie (o czym strona została pouczona), tym samym nie podlega kognicji sądu administracyjnego wynikającej z treści przytoczonego wyżej art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarga do sądu administracyjnego jest w tej sytuacji niedopuszczalna.

Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.

Na marginesie należy jedynie wskazać, że do momentu wydawania niniejszego postanowienia, w 2011r Skarżący w Wydziale Finansowym tut. Sądu złożył 80 skarg, z których 48 podlegało odrzuceniu a 18 zostało oddalonych.

Jednocześnie w punkcie drugim postanowienia, w odpowiedzi na złożony przez skarżącego wraz ze skargą wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, Sąd orzekł o jego oddaleniu. Swoje rozstrzygnięcie Sąd oparł na art. 247 p.p.s.a., zgodnie z którym prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Przyjmuje się, że skarga jest oczywiście bezzasadna, jeżeli bez głębszej analizy prawnej, "na pierwszy rzut oka", nie ulega wątpliwości, że skarga nie może zostać uwzględniona. W niniejszej sprawie Skarżący zaskarżył do Sądu postanowienie, na które nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, o czym został pouczony przez organ. W takich okolicznościach skarga odpowiada wymogom skargi oczywiście bezzasadnej, określonym w art. 247 p.p.s.a. (podobnie NSA w postanowieniach z 8 listopada 2011r I FZ 349/11, postanowieniu z 4 listopada 2011r, postanowieniu z 21 października 2010r., II OZ 295/11).

W tym stanie rzeczy, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.