Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 379/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2017-08-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 113 § 1
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 § 1 pkt 1 lit.c
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Jarosław Szaro Sędziowie WSA Grzegorz Panek WSA Kazimierz Włoch / spr. / po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 sierpnia 2017 r. sprawy ze skargi A. spółka z o.o. w [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania decyzji 1) uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Starosty [...] z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...], 2) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej A. spółka z o.o. w [...] kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

I SA/Rz 379/17

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie Starosty z dnia [...] lutego 2017 r. znak: [...] w sprawie sprostowania decyzji tego organu z dnia [...] stycznia 2017 r. znak: [...], dotyczącej zwrotu do budżetu Powiatu dotacji pobranej przez "A" sp. z o.o. z siedzibą w G., jako organu prowadzącego szkoły, a wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem.

W uzasadnieniu podniesiono, że sprostowania decyzji Starosty [.] z dnia [.] stycznia 2017 r. znak: [.], dotyczącej zwrotu dotacji przez "A" sp. z o.o. w G., które nastąpiło wyżej opisanym postanowieniem tego organu z dnia [...] lutego 2017 r., polegało na tym, że w osnowie decyzji w punkcie 1-szym wpisano wyrazy opisujące słownie prawidłową kwotę zwrotu w wysokości sto czterdzieści siedem tysięcy trzysta pięćdziesiąt dziewięć złotych, pięćdziesiąt trzy grosze, w miejsce kwoty trzysta siedemdziesiąt cztery tysiące dwieście siedemdziesiąt sześć złotych, a w pkt a) w miejsce kwoty 63 324,36 zł wpisano kwotę 63 524,36 zł.

W uzasadnieniu postanowienia o sprostowaniu decyzji podniesiono, że w pierwszym przypadku doszło do omyłki – w wyniku nieumyślnego skopiowania niepoprawnej słownej kwoty z innego dokumentu, a w drugim przypadku błąd wynikał z oczywistej omyłki pisarskiej.

Na postanowienie organu I instancji o sprostowaniu decyzji, wniesione zostało przez "A" sp. z o.o. zażalenie, w którym domagano się uchylenia zaskarżonego postanowienia.

Według Skarżącej, zgodnie z treścią art. 113 k.p.a. sprostowaniu podlegają jedynie błędy nieistotne zarzucono, iż suma kwot podanych na wszystkich tiret sentencji decyzji stanowi kwotę 147.159,53 zł, wobec czego strona miała prawo sądzić, że to właśnie tej kwoty zwrotu żąda organ I instancji. Nie można bowiem było uznać za poprawną kwotę podaną na wstępie decyzji, zwłaszcza gdy obok niej podano całkowicie inną kwotę słowną. Poprzez sprostowanie decyzji w ten sposób, że kwotę 63.324,36 zł, zastąpiono kwotą 63 524,36 zł nastąpiła zmiana merytorycznej treści decyzji. Początkowo, po zsumowaniu kwot wynikających z tiret strona uważała, że ma zwrócić kwotę 147.159,53zł, a po sprostowaniu okazało się, że kwota ta wynosi 147.359,53 zł.

Skarżąca zarzuciła też, że postanowienie o sprostowaniu zostało doręczone bezpośrednio jej, a nie ustanowionemu pełnomocnikowi, przez co doszło do naruszenia art. 125 § 1 w zw. z art. 40 § 2 k.p.a.

Ponadto Skarżąca przytoczyła kilka orzeczeń sądów administracyjnych, dotyczących istoty sprostowania decyzji.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze opisanym wyżej postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2017 r. utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie.

W uzasadnieniu podniesiono, że postanowienie organu I instancji w przedmiocie sprostowania, doręczone zostało pełnomocnikowi strony, który skorzystał z możliwości złożenia zażalenia.

Ponadto ustalając kwotę dotacji na 147 359,53zł, słownie wskazano kwotę nie odpowiadającą jej cyfrowej wartości. Uwzględniając zamianę cyfry 5 na 3 w kwocie 63.524,36 zł, organ I instancji uzasadnił to oczywistym błędem pisarskim. Oczywistość ta potwierdzona jest wyliczeniem matematycznym, kwota 147 359,53 zł ustalona w pkt 1-szym osnowy decyzji jako przypadająca do zwrotu, jest sumą kwot za rok 2010, a wysokość 64 257,56 zł stanowiąca sumę dotacji pobranej w nadmiernej wysokości - 733,20 zł i wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w wysokości 63 524,36 zł, a także za rok 2011.

Na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2017 r. przez "A" sp. z o.o. wniesiono skargę do tut. Sądu z wnioskiem o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia organu I instancji.

W skardze zarzucono naruszenie art. 113 § 1 k.p.a., gdyż poprzez sprostowanie decyzji doszło do jej merytorycznej zmiany.

Skarżąca powtórzyła argumenty podniesione w odwołaniach.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi i podtrzymała dotychczas zajmowane stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Kontrola sądowoadministracyjna prowadzona jest, pomijając wyjątki od tej reguły, wyłącznie z punktu widzenia zgodności z prawem (por. art. 1 § 2 ustawy z 25.07.2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), przy czym rozumie się, iż chodzi tu zarówno o przepisy prawa materialnego, jak i procesowego.

W niniejszej sprawie skarga podlega rozpatrzeniu przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (ustawa z dn. 30.08.2002 r., Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwana dalej P.p.s.a.). Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania; c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.

Zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, zaś w myśl art. 135 P.p.s.a. sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.

Zgodnie z art. 113 § 1 K.p.a. organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach.

Istota sprawy sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy tego rodzaju uchybienie jakie popełnił Starosta w decyzji z dnia [...] stycznia 2017 r. - wyżej opisanej dotyczącej zwrotu dotacji, ma charakter błędu, o jakim stanowi art. 113 § 1 K.p.a. i czy organ I instancji mógł go sprostować.

W orzecznictwie przyjmuje się, że istotną cechą błędu stanowiącą normę dopuszczalności sprostowania, jest jego oczywistość. Omyłka pisarska to widoczna, wbrew twierdzeniu organu niewłaściwe użycie wyrazów, znaków.

Zauważyć należy, że zaszła ogromna rozbieżność pomiędzy kwota zwrotu dotacji określoną cyfrowo, a słownie.

Ponadto strona mogła odnieść wrażenie, że kwota zwrotu dotacji została jej powiększona. Nie można było więc przyjąć, że występuje oczywistość omyłki i słuszne jest stanowisko Skarżącej, iż przez sprostowanie doszłoby do zmiany merytorycznej decyzji, co jest niedopuszczalne.

Nie bez znaczenia jest w sprawie to, że sprostowania dokonano, gdy wniesione zostało odwołanie od decyzji.

Zważywszy na powyższe należało przyjąć, że naruszono prawo procesowe w postaci art. 113 § 1 K.p.a., które miało wpływ na rozstrzygnięcie, wobec czego zaskarżone postanowienie organu II instancji oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji podlegały uchyleniu w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lic. c P.p.s.a. w związku z art. 135 tej ustawy.

W oparciu o art. 200 P.p.s.a. zasądzono od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej Spółki zwrot kosztów postępowania sądowego w wysokości 100 zł, która to kwota odpowiada uiszczonemu wpisowi.