Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 37/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2021-05-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: zobowiązano do wydania aktu lub dokonania czynności
stwierdzono, że organ dopuścił się bezczynności
stwierdzono że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa
oddalono skargę w pozostałym zakresie
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Agnieszka Nawara-Dubiel SWSA Mirosław Bator SWSA Jacek Bursa (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 6 maja 2021 r. sprawy ze skargi F. B. na bezczynność Rektora Uniwersytetu [...] w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Rektora Uniwersytetu [...] w K. do wydania aktu lub dokonania czynności w przedmiocie wniosku skarżącego F. B. zawartego w punkcie 4 pisma z dnia 2 września 2019 roku – w terminie 14 dni; II. stwierdza, że Rektor Uniwersytetu [...] w K. dopuścił się bezczynności; III. stwierdza, że bezczynność Rektora Uniwersytetu [...] w K. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; IV. w pozostałej części skargę oddala; V. zasądza od Rektora Uniwersytetu [...] w K. na rzecz skarżącego F. B. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

F. B. wnioskiem z dnia 2 września 2020 r. nadanym na skrzynkę rektora Uniwersytetu Rolniczego, zwrócił się o udostępnienie informacji publicznej, poprzez udzielenie odpowiedzi pytania wskazane we wniosku;

1. czy próba skontaktowania się z autorami prac magisterskich pod jednobrzmiącym tytułem Porównanie przydatności do uprawy z rozsady gniazdowej kilku odmian ustalonych i mieszańców heterozyjnych cebuli, czyli B. W. (AR K. 1991) i W. D. (AR K. 1992) się powiodła, a jeśli się nie powiodła z braku aktualnego adresu, to czy skontaktowano się z pracownikami Uniwersytetu [...], którzy byli ich kolegami z roku, czyli w przypadku mgr B. W. prof. dr hab. inż. D. G., a w przypadku mgra W. D. z prof. dr hab. inż. R. B. celem uzyskania takich adresów? Jeśli nie skorzystano z ich pomocy w tej sprawie, to dlaczego? Jeśli zaś taka próba skontaktowania się z autorami prac magisterskich się powiodła, to czy dzięki temu odtworzono teksty ich prac dyplomowych i włączono je do zbiorów bibliotecznych Uniwersytetu? Jeśli tak, to gdzie są one dostępne do wglądu?

2. Jakie uregulowania własne [...] w K. nakładały na tę uczelnię obowiązek gromadzenia prac dyplomowych absolwentów studiów magisterskich przed 20 września 2000 roku i w szczególności dotyczyły absolwentów Wydziału Ogrodniczego tej uczelni w latach 1969-2000?a także o przysłanie skanów tych uregulowań.

3. Kto i kiedy, z podaniem imienia i nazwiska oraz t3miłu służbowego i naukowego oraz dokładnej daty, podjął decyzję o tym, aby prace magisterskie absolwentów Wydziału Ogrodniczego [...] im. H. K. w K. zostały przekazane z Biblioteki Wydziału Ogrodniczego tej uczelni do katedr, w których je wykonywano? Wniesiono o przysłanie skanu tej decyzji.

4. Jaki jest aktualny stan inwentaryzacji prac magisterskich absolwentów Wydziału Ogrodniczego [...] im. H. K. w K. dla lat 1969- 2000 w Archiwum [...] w K.? Ile z tych prac zaginęło w rozbiciu na poszczególne lata studiów, z podaniem liczby absolwentów dla tych roczników i liczby zaginionych prac magisterskich?

Ponadto:

a. Czy dla rocznika 1991 oprócz wzmiankowanej wyżej pracy magisterskiej B. W. zaginęły jakieś inne prace magisterskie i ile ich było?

b. Czy dla rocznika 1992 oprócz wzmiankowanej pracy magisterskiej W. D. zaginęły jakieś inne prace magisterskie i ile ich było?

Wezwany organ w odpowiedzi piśmie z 14 września 2020r. podał, iż:

Ad 1. Próba skontaktowania się z panią mgr B. W. i panem mgr. W. D. się nie powiodła. Uczelnia nie dysponuje danymi kontaktowymi w/w osób. Jednocześnie Uczelnia nie posiada podstawy prawnej, która uprawniała wszczęcie poszukiwań wspomnianych danych osobowych. Ponadto wyjaśniono, iż na prośbę pani Dyrektor Biblioteki Głównej dr B. P. w Katedrach Wydziału Biotechnologii i Ogrodnictwa zebrano prace magisterskie, które dotychczas nie były oddane do Archiwum. W dniu 9 września br. w godzinach popołudniowych zostały one złożone w zastępczym pokoju Archiwum. W dniu następnym tj. 10 września odnaleziono prace magisterskie pod jednobrzmiącym tytułem "Porównanie przydatności do uprawy z rozsady gniazdowej kilku odmian ustalonych i mieszańców heterozyjnych cebuli" pani B. W. (AR K. 1991) i pana W. D. (AR K. 1992). Stosownie do przepisów prawa zbiór archiwalny jest zamknięty przed dostępem osób nieuprawnionych. Zasady udostępniania prac dyplomowych dostępne są w Bibliotece UR lub pod adresem https://urk.edu.pl/index/site/6352.

Ad 2. W latach, o których mowa w piśmie sytuacja dot przekazywania prac nie była Regulowana kancelaryjnie. Instrukcja kancelaryjno-archiwalna ogłoszona w 2000 r. weszła w życie 2 stycznia 2001 roku. Link do Zarządzenia Rektora: https://akty.urk.edu.pl/index/site/3251 .

Ad 3. W dokumentach dot. funkcjonowania Biblioteki Głównej (sprawozdania, pisma, protokoły posiedzeń Rady Bibliotecznej) oraz zarządzeniach dot. działania Biblioteki Głównej i Archiwum nie odnaleziono żadnego pisma potwierdzającego decyzję o zwrotnym przekazaniu prac dyplomowych z likwidowanej Biblioteki Wydziału Ogrodniczego do Katedr. Niewykluczone, że była to decyzja ustna oraz, że decyzje dot. poszczególnych prac były podejmowane indywidualnie. Wobec powyższego przekazanie skanów nie jest możliwe.

Ad 4. Aktualny stan inwentaryzacji prac dyplomowych absolwentów Wydziału Ogrodniczego to księga inwentarzowa z lat 1978-2000, karty katalogowe oraz wpisy do bazy REPO (od 2016 r.), gdzie również wstecznie kataloguje się prace dyplomowe. Wniosek o udzielenie odpowiedzi na pozostałe pytania wskazane w pkt. 4 nie może zyskać akceptacji na tym etapie sprawy, gdyż pytania wskazane w pkt. 4 sprowadzając się do zakwalifikowania ich jako pytań o informację przetworzoną, która wymaga wykazania się interesem publicznym.

F. B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na bezczynność organu zarzucając naruszenie:

- art 61 ust 1 Konstytucji RP w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji publicznej poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek,

- art 1 ust 1 ustawy z dnia 6września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej [dalej jako: u.d.i.p) w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, poprzez niezasadne uznanie, iż przedmiotem wniosku nie jest udostępnienie informacji publicznej, a w konsekwencji nieudostępnienie informacji publicznej na wniosek,

- art 3 ust 1 pkt 1 u.di.p w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskiwania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego, poprzez błędne uznanie, że przedmiotem złożonego wniosku było udostępnienie informacji publicznej przetworzonej,

4) art. 16 ust 1 w zw. z art 5 u.d.i.p. w zakresie, w jakim odmowa udostępnienia informacji publicznej następuje w drodze decyzji, poprzez jego niezastosowanie skutkujące brakiem wydania decyzji administracyjnej w przypadku ograniczenia prawa do informacji publicznej.

Skarżący wniósł w skardze o zobowiązanie organu do udzielenia żądanej informacji publicznej, oraz zasądzenie kosztów, podkreślając w zakresie pytań 1-3, iż Rektor UR w K. udziela tylko częściowej odpowiedzi, jednocześnie uchyla się od udostępnienia informacji, czy kontaktowano się z kolegami autorów tych prac celem uzyskania adresów tychże autorów. Uczelnia podejmowała 2 lata temu wyjątkowo energiczne wysiłki skontaktowania się z autorami tych jakoby zaginionych prac celem ich odtworzenia. Skoro, wysiłki te spełzły na niczym z braku posiadania aktualnych adresów autorów tych prac, jest zupełnie oczywistym, że władze Uczelni mogły uzyskać te aktualne adresy od wzmiankowanych w pytaniu profesorów UR. Nadto skarżącego nie interesuje to, czy działalność Uczelni była uregulowany kancelaryjnie, ale czy w ogóle i w jad sposób był uregulowany. Trudno uwierzyć w to, że procedura o jaką pytał nie podlegała żadnej regulacji. Podobnie trudno wyobrazić sobie, aby prace magisterskie absolwentów Wydziału Ogrodniczego zostały przekazane z "likwidowanej Biblioteki Wydziału Ogrodniczego" bez pisemnej decyzji władz Uczelni.

W zakresie pytania nr 4 należało wydać odmowną decyzję administracyjną, aby dać szansę wykazania, że żądana informacja leży w interesie publicznym.

W odpowiedzi na skargę skarżony organ wniósł o oddalenie skargi podając, iż

odpowiedź na wniosek z dnia 2 września 2020 r. została udzielona. Ponadto co do pyt. 4 wniosek o udzielenie odpowiedzi nie mógł zyskać akceptacji na tym etapie sprawy. Pytania wskazane w pkt 4 wniosku z dnia 2 września 2020 r. sprowadzały się do zakwalifikowania ich jako pytań o informacją przetworzoną, która wymaga wykazania się interesem publicznym. Do udostępniania informacji publicznej przetworzonej po stronie Uczelni muszą być pewne dodatkowe czynności, które w szczególności polegają przejrzeniu znacznej liczby dokumentów archiwalnych, co wiąże się z koniecznością oddelegowania w tym celu pracownika Archiwum. Uzyskanie informacji przetworzonej jest możliwe w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego, w przeciwieństwie do informacji prostej, przy której od osoby, chcącej ją uzyskać nie wolno żądać wykazania takiego interesu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Natomiast § 2 cytowanego artykułu w pkt 8 w związku z pkt 4 precyzuje, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów, w tym na bezczynność w dokonywaniu czynności materialno – technicznych z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień wynikających z przepisów prawa.

W myśl art. 119 pkt 4 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Sąd wskazuje, że nie znalazł podstaw do przekazania, na podstawie art. 122 p.p.s.a., sprawy do rozpoznania na rozprawie. W niniejszej sprawie brak było ograniczeń, związanych z orzekaniem w trybie uproszczonym, uniemożliwiających rozpoznanie skargi. Sprawa nie wymagała przeprowadzenia rozprawy, a dla jej rozstrzygnięcia udział stron nie był niezbędny.

Skarga jest niezasadna, w zakresie pytań nr 1-3 w/w wniosku o udzielenie informacji publicznej, zaś zasługuje na uwzględnienie, co do pytania nr 4.

W pierwszej kolejności wskazać należy, iż przepisy u.d.i.p. stanowią, iż bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie podmiot ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub prowadził postępowanie w sprawie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, albo nie podjął stosownej czynności. Stosownie do art. 13 ust 1 i 2 u.d.i.p. samo udostępnienie informacji następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, a jeżeli informacja nie może być udostępniona w tym terminie to podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od złożenia wniosku.

W kontrolowanej sprawie niesporne było czy żądana informacja stanowi informację publiczną. Stosownie do art. 1 pkt 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w tej ustawie. Doktryna oraz orzecznictwo sądowe, w oparciu o ogólną formułę ustawy o dostępie do informacji publicznej, a także regulacje art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP (konstytucyjną konstrukcję prawa do informacji), przyjmuje szerokie rozumienie pojęcia "informacja publiczna". Za taką uznaje się każdą informację wytworzoną przez władze publiczne, przez osoby pełniące funkcje publiczne oraz inne podmioty, które gospodarują mieniem publicznym, jak również informację odnoszącą się do wspomnianych władz, osób i innych podmiotów, niezależnie od tego, przez kogo zostały wytworzone. Pojęcie informacji publicznej odnosi się zatem do wszelkich faktów dotyczących spraw publicznych i tych, które odnoszą się do publicznej sfery działalności.

Skoro zatem, jak wyżej wskazano żądana informacja stanowi informację publiczną, a organ jest w jej posiadaniu, to winien udzielić takiej informacji. Jeśli natomiast uważają, iż nie mogą udostępnić informacji, to winna zostać wydana decyzja administracyjna w tym względzie. Bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ lub inny podmiot zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie informacji publicznej nie podejmuje takiej czynności ani nie wydaje decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej.

W kontrolowanej sprawie w zakresie pytań nr 1-3 wniosku, organ udzielił informacji w takim zakresie, w jakim ją posiadał, o czym miał wiedzę w oparciu o posiadane dokumenty. Brak jest zatem podstaw do przyjęcia, iż nie chciał udzielić informacji. Dodatkowo w ocenie Sądu skarżony organ rzeczowo i przekonywująco wskazał w odpowiedzi na wniosek przyczyny niemożności przekazania dalszych poza udzielonymi informacjami co do pytań nr 1-3, tj. nie posiadania informacji o jakie wnoszono we wniosku. W szczególności co do prób skontaktowania się ze wskazanymi we wniosku autorami prac magisterskich, a także co do tego że co do wskazywanego we wniosku okresu przekazywanie prac nie było regulowane kancelaryjnie, nadto poszukiwań dokumentów o przekazaniu prac dyplomowych pomiędzy likwidowanymi jednostkami. Z powyższego wynika, zatem, iż skarżony organ podjął w tym zakresie czynności i udzielił informacji w zakresie posiadanych danych, czym uczynił zadość wymogom w/w przepisom u.d.i.p., zatem oddalono w tym zakresie skargę orzekając jak w pkt IV wyroku.

Natomiast w zakresie pkt nr 4 wniosku błędne jest stanowisko skarżonego organu, iż skoro informacja publiczna, w tym zakresie jest informacją przetworzoną, a wnioskodawca nie ma interesu publicznego, to organ zwolniony jest od wydania decyzji. Terminy określone w art. 13 u.d.i.p. obowiązują również w sytuacji, gdy w toku procedowania wniosku o udostępnienie informacji publicznej organ dojdzie do przekonania, że żądanie dotyczy informacji przetworzonej, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Organ kwalifikując żądaną informację jako informację przetworzoną, o swojej ocenie powinien powiadomić stronę wnioskującą, tak aby miała możliwość wykazania w zakreślonym przez podmiot zobowiązany terminie, że zachodzi przesłanka warunkująca uzyskanie informacji, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Po upływie wyznaczonego terminu, nawet w sytuacji milczenia strony, organ, dla zrealizowania obowiązków wynikających z u.d.i.p., powinien albo udostępnić wnioskowaną informację albo wydać decyzję odmowną, wykazując w niej brak przesłanki przewidzianej w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. W tym zakresie w kontrolowanej sprawie nie została wydana decyzja administracyjna. Jak wyżej wskazano przepisy u.d.i.p określają, iż uczynienie zadość obowiązkom ustawowym wymaga albo udostępnienie informacji publicznej będącej przedmiotem żądania, po drugie zaś poprzez wydanie decyzji administracyjnej, jeśli, zdaniem organu, w sprawie zachodzi potrzeba ograniczenia dostępności informacji publicznej. Niepodjęcie ani jednego, ani drugiego działania w zakresie pytania nr 4, ograniczając się do wskazania na kwestię informacji przetworzonej świadczy o tym, że organ w tym zakresie pozostaje w bezczynności, skoro przy tym organ przyznał, iż taką informację posiada. Wobec nie uczynienia zadość temu obowiązkowi, w pkt I i II sentencji wyroku Sąd uznając, iż skarżony organ dopuścił się bezczynności zobowiązał go na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. do wydania aktu lub dokonania czynności w zakresie pkt 4 wniosku z dnia 2 września 2019r. w terminie 14 dni.

W zakresie oceny czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.) zdaniem Sądu, skarżony organ nie działał z rażącym naruszeniem prawa, ponieważ szczegółowo odniósł się do pkt 4 wniosku, udzielając niezwłocznej odpowiedzi. Zatem skarżony organ, podjął niezwłoczne działania w celu rozpoznania tego wniosku, a brak wydania decyzji formalnej, wynikał jedynie z błędnej wykładni przepisów u.d.i.p, co w ocenie Sądu oznacza brak celowego czy uporczywego działania.

O kosztach orzeczono w oparciu o art. 200 p.p.s.a., zasądzając na rzecz skarżącego kwotę 100 zł, na którą składają się: koszt wpisu, o czym orzeczono w pkt V sentencji wyroku.