Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1924/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-07-01 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art.246 par.1 pkt 2 w zw. z art.249a, art.239 par.1 pkt 1 lit.b
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2016 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku M. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, radcy prawnego w sprawie ze skargi M. B. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: 1. przyznać M. B. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, 2. umorzyć postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

M. B., po uchyleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 9 maja 2016 r. zaskarżonego postanowienia Wojewody [...] oraz utrzymanego nim w mocy postanowienia Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2015 r., zwrócił się o przyznanie mu w niniejszej sprawie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika - adwokata lub radcy prawnego.

We wniosku podał, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, a na jego dochód składa się honorarium z publikacji zdjęć w wysokości 1.113 zł miesięcznie. Oświadczył, że posiada mieszkanie po ojcu, a posiadane oszczędności w wysokości 1.600 zł wydał na bieżące potrzeby. Wskazał, że do stałych kosztów utrzymania należą koszty związane z utrzymaniem mieszkania, w tym czynsz oraz opłaty za energię elektryczną, wodę, gaz.

Podniósł, że posiada zadłużenie z tytułu opłat czynszowych w wysokości około 10.000 zł oraz zaległości w opłatach z tytułu podatku od nieruchomości.

Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:

Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżący, stosownie do treści art. 239 § 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.

Zgodnie z art. 249a powołanej ustawy, jeżeli (...) rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Skoro zatem skarżący w tej sprawie jest zwolniony z ustawy z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych, to postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, jako zbędne, należało umorzyć.

Natomiast art. 262 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron, korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.

Stosownie zaś do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie pełnomocnika - adwokata lub radcy prawnego. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Jak wynika ze złożonego wniosku, stałym dochodem gospodarstwa domowego wnioskodawcy jest wynagrodzenie z tytułu publikowanych zdjęć w wysokości około 1.113 zł miesięcznie. Natomiast do kosztów utrzymania wnioskodawca zaliczył koszty związane z utrzymaniem mieszkania, wskazując, że zaległości związane z opłatami czynszowymi oraz podatkami za mieszkanie po ojcu wynoszą ponad 10.000 zł.

W konsekwencji oznacza to, że strona wykazała, iż nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.

Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262, art. 249a i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.