Wyrok NSA, sygn. akt II GSK 142/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-02-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 174
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 30e
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Rafał Batorowicz Sędziowie Kazimierz Brzeziński NSA Maria Myślińska (spr.) Protokolant Paweł Gorajewski po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2010 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Miasta N. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 4 grudnia 2009 r. sygn. akt V SA/Wa 1693/09 w sprawie ze skargi Miasta N. na informację M. Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie negatywnie rozpatrzonego protestu w sprawie dotyczącej wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od Miasta N. na rzecz M. Jednostki Wdrażania Programów Unijnych kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 4 grudnia 2009 r., sygn. akt V SA/Wa 1693/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił skargę Miasta N. na informację M. Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia [...] października 2009 r., nr [...], w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z następującym uzasadnieniem.

W dniu [...] maja 2009 r. Miasto N. wystąpiło do M. Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z wnioskiem o przyznanie dofinansowania ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa M. 2007-2013 (w skrócie: RPO WM), Priorytet VI - Wykorzystanie walorów naturalnych i kulturowych dla rozwoju turystyki i rekreacji, Działanie 6.2: Turystyka; Tytuł projektu: N. Centrum Sportu – wsparcie procesów rozwoju turystyki przez stworzenie centrum umożliwiającego kompleksową obsługę ruchu turystycznego.

Pismem z [...] lipca 2009 r. M. Jednostka Wdrażania Programów Unijnych poinformowała wnioskodawcę, że wniosek o dofinansowanie realizacji projektu zawiera błędy formalne (wskazane w tymże piśmie), które winny być uzupełnione lub poprawione. Jednocześnie wskazano, że wniosek będzie dostępny do poprawy po zalogowaniu się do systemu M. Elektronicznego Wniosku Aplikacyjnego (MEWA). Poprawiony wniosek powinien zostać przesłany systemem MEWA, a dwa egzemplarze wydrukowanego z korespondencji wysłanej wniosku o dofinansowanie oraz dwa egzemplarze załączników (jeśli takowe są) powinny zostać dostarczone do Punktu Przyjmowania Wniosków, w terminie 14 dni kalendarzowych od daty doręczenia niniejszego pisma. Strona została poinformowana, że w razie niedotrzymania terminu, wniosek zostanie odrzucony, a procedura rozpatrywania wniosku zamknięta. Pismo to zostało doręczone wnioskodawcy w dniu [...] lipca 2009 r.

Pismem z [...] sierpnia 2009 r. M. Jednostka Wdrażania Programów Unijnych poinformowała wnioskodawcę, iż jego wniosek został odrzucony z przyczyn formalnych. W uzasadnieniu wskazano, że pismo w sprawie uzupełnienia i jednorazowej poprawy wniosku zostało odebrane w dniu 20 lipca 2009 r., a zatem czternastodniowy termin do uzupełnienia wniosku upłynął w dniu 3 sierpnia 2009 r. Uzupełnienie wniosku w wersji papierowej zostało natomiast złożone w dniu 6 sierpnia 2009 r. Strona została również poinformowana o prawie do wniesienia protestu w terminie 14 dni od daty otrzymania informacji o wynikach rozpatrzenia wniosku.

W uzasadnieniu protestu wnioskodawca wskazał, że uzupełnienie wniosku w wersji papierowej zostało złożone po terminie, tj. w dniu 6 sierpnia 2009 r., jednak bez jego winy. Zaznaczył, że od 2 sierpnia 2009 r. miał problemy z generatorem wniosków aplikacyjnych (system MEWA), a po zamknięciu w tym dniu systemu zgodnie z instrukcją jego wypełniania doszło do utraty części danych związanych z montażem finansowym projektu. Problemy z aplikacją nastąpiły także 4 i 5 sierpnia 2009 r., o czym w dniu 3 sierpnia poinformował telefonicznie Wydział Weryfikacji Formalnej Wniosków RPO, a w dniach 4 i 5 sierpnia złożył zgłoszenia pocztą elektroniczną. W związku z powyższym wnioskodawca wniósł o pozytywne rozpatrzenie protestu oraz przywrócenie terminu oceny formalnej złożonego uzupełnienia wniosku.

Pismem z dnia [...] października 2009 r. M. Jednostka Wdrażania Programów Unijnych poinformowała wnioskodawcę o negatywnym rozpatrzeniu protestu wskazując, że uzupełnienie wniosku powinno być złożone do 3 sierpnia 2009 r. Następnie wskazała – po analizie dokumentacji i po konsultacji z pracownikiem Zespołu ds. Informatyki i Administrowania Systemem Informatycznym – że aplikacja MEWA w dniach od 20 lipca 2009 r. do 3 sierpnia 2009 r. działała poprawnie i pozwalała na zapisywanie nanoszonych zmian. W ocenie organu wyjaśnienia przedstawione w proteście, jak i ponowna weryfikacja wniosku nie mogą stanowić podstawy do przywrócenia wniosku do ponownej oceny, ponieważ błąd popełniony przez wnioskodawcę wyniknął z jego winy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalając skargę stwierdził, że spór w sprawie sprowadza się do ustalenia, czy prawidłowo M. Jednostka Wdrażania Programów Unijnych oceniła negatywnie wniosek skarżącego o dofinansowanie – z uwagi na nieuzupełnienie jego braków formalnych.

Sąd stwierdził, że M. Jednostka Wdrażania Programów Unijnych oceniając pod względem formalnym wniosek skarżącego uznała, iż zawiera on braki wymagające uzupełnienia i poprawienia. Organ kierując się Szczegółowym Opisem Priorytetów Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa M. 2007-2013 (Uszczegółowienie RPO WM) i Regulaminem konkursu wezwał beneficjenta do uzupełnienia wniosku - w zakreślonym terminie (tj. w terminie 14 dni) i w sposób przewidziany w Regulaminie - tj. w § 8 pkt 3 (a więc poprzez zalogowanie do systemu MEWA i uzupełnienie wniosku w tym systemie, a następnie dostarczenie do Punktu Przyjmowania Wniosków dwóch egzemplarzy tak poprawionego wniosku). W piśmie z dnia [...] lipca 2009 r., w którym wymienił stwierdzone braki wniosku, organ pouczył jednocześnie beneficjenta - stosownie do Regulaminu konkursu - że uzupełnieniu lub poprawie mogą podlegać wyłącznie elementy wskazane w tym piśmie, chyba że wprowadzone zgodnie z uwagami poprawki implikują kolejne zmiany, np. w przypadku tabel finansowych. M. Jednostka wskazała również, że dokumenty przedkładane na etapie uzupełnienia Wniosku o dofinansowanie należy dostarczyć do Punktu Przyjmowania Wniosków. Termin na uzupełnienie wniosku o dofinansowanie liczony jest (co do zasady) od daty doręczenia pisma z uwagami organu.

Sąd stwierdził, że nie dopatrzył się w sprawie żadnych nieprawidłowości w działaniu M. Jednostki Wdrażania Programów Unijnych, a podjęte w sprawie na skutek stwierdzonych braków formalnych wniosku czynności były zgodne z Uszczegółowieniem i Regulaminem konkursu. Podkreślił również, że skarżący nie kwestionuje, iż uchybił terminowi do złożenia uzupełnienia wniosku, jednakże powołuje się na instytucję przywrócenia terminu przewidzianą w art. 58 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej: k.p.a.), stwierdzając przy tym, iż spełnił wszystkie przesłanki uregulowane w tym przepisie. W ocenie Sądu stanowisko to nie zasługuje na akceptację, bowiem zgodnie z art. 37 ustawy dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t.j. Dz. U. 2009 r. Nr 84 poz. 712) do postępowania w zakresie ubiegania się oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych nie stosuje się przepisów ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego. Wobec takiej regulacji ustawowej MJWPU nie miała podstaw prawnych do rozpatrzenia wniosku skarżącego dotyczącego przywrócenia terminu, w oparciu o art. 58 k.p.a. Mogła jedynie zbadać, czy zgłaszane przez wnioskodawcę w proteście zarzuty – dotyczące błędnego funkcjonowania systemu MEWA – były uzasadnione.

Miasto N. wniosło na podstawie art. 30c ust. 1 i 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w zw. z art. art. 3 § 3 oraz art. 173, 174 ust. 2 i 185 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) skargę kasacyjną zaskarżając w całości wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 4 grudnia 2009 r., wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania temu Sądowi oraz orzeczenie o kosztach postępowania wg norm przepisanych.

Wnoszący skargę kasacyjną zarzucił wyrokowi naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżący stwierdził, że do usunięcia braków formalnych wniosku potencjalny beneficjent musi zalogować się na stronie internetowej MJWPU w systemie MEWA celem wygenerowania odpowiedniego dokumentu, gdyż dokumenty sporządzone tylko i wyłącznie w takiej formie mogą być składane do organu, a złożenie dokumentu w innej formie jest brakiem formalnym. Serwer obsługujący aplikację generującą wymagane dokumenty jest administrowany przez MJWPU, która jest odpowiedzialna za jego prawidłowe działanie. Wnoszący skargę kasacyjna podkreślił, że stosowanie takiej procedury uzależnia potencjalnego beneficjenta od administratora serwera, czyli MJWPU. W ocenie strony brak zachowania przez MJWPU – jako administratora serwera – warunków technicznych umożliwiających korzystanie z aplikacji MEWA stanowi naruszenie prawa.

Zdaniem strony, Sąd I instancji nie ocenił w sposób właściwy faktów, okoliczności oraz sposobu ich ustalania, dotyczących prawidłowości działania serwera i aplikacji MEWA. Nie można obiektywnie ustalić okoliczności jaką było "prawidłowe funkcjonowanie aplikacji MEWA w okresie od dnia 20 lipca 2009 r. do 3 sierpnia 2009 r." wywołane oświadczeniem pracownika MJWPU, który jest odpowiedzialny za działanie systemu, a wiec w sposób oczywisty zainteresowany ustaleniem braku usterek.

Na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 25 lutego 2010 r. pełnomocnik strony wnoszącej skargę kasacyjną wyjaśnił, że naruszenie postępowania postrzega w naruszeniu generalnych zasad postępowania konkursowego.

W złożonej na rozprawie odpowiedzi na skargę kasacyjną M. Jednostka Wdrażania Programów Unijnych wniosła o jej oddalenie i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego podtrzymując wcześniej wskazaną argumentację.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z regulacją zawartą w art. 30d ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach polityki rozwoju (tekst jednolity: Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712) wnioskodawca lub właściwa instytucja pośrednicząca lub zarządzająca może wnieść skargę kasacyjną. W art. 30e tej ustawy ustawodawca nakazuje, w zakresie w niej nieuregulowanym, odpowiednie stosowanie do postępowania przed sądami administracyjnymi przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływana jako: p.p.s.a., określonych dla aktów i czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., wskazując, stosowanie których przepisów p.p.s.a. jest wyłączone. Wyłączenia nie obejmują przepisów p.p.s.a. dotyczących skargi kasacyjnej. Z kolei regulacje zawarte w art. 30d ust. 1 w zw. z art. 30c ust. 2 i art. 30d ust. 2 w zw. z art. 30c ust. 5 ustawy o zasadach polityki rozwoju ściśle określają odrębności postępowania kasacyjnego prowadzonego w trybie określonym w tej ustawie. Odrębności te dotyczą sposobu i terminu wniesienia skargi kasacyjnej, samodzielnej podstawy pobierania opłaty sądowej oraz wymogów odnoszących się do dołączenia dokumentacji w sprawie. Ustawodawca w obrębie tej ustawy nie wnika w regulowaną przepisami p.p.s.a. materię podstaw kasacyjnych, granic skargi kasacyjnej oraz zakresu badania sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny i dopuszczalnych rozstrzygnięć. Konieczność modyfikacji nie wynika z celów ustawy o zasadach polityki rozwoju. Wobec tego odpowiednie stosowanie przepisów p.p.s.a. przy rozpoznawaniu skarg kasacyjnych wnoszonych na podstawie art. 30d ust. 1 ustawy o zasadach polityki rozwoju polega na stosowaniu wprost, między innymi art. 174, art. 183 § 1 i § 2 oraz art. 184 p.p.s.a.

Zgodnie z art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na podstawach: 1) naruszenia przepisów prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszenia przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z treści art. 183 § 1 p.p.s.a. wynika, że Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, która zachodzi w przypadku ziszczenia się co najmniej jednej z przesłanek wymienionych w art. 183 § 2 p.p.s.a. Wobec takich regulacji, wywołane skargą kasacyjną postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie polega na ponownym rozpoznaniu sprawy w jej całokształcie. Uzasadnione jest odnoszenie się do zarzutów składających się na podstawy kasacyjne i wyznaczających zakres badania sprawy przez sąd drugiej instancji.

Związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego podstawami skargi kasacyjnej wymaga powołania w skardze kasacyjnej konkretnych przepisów prawa, którym, zdaniem skarżącego, uchybił sąd, uzasadnienia zarzutu ich naruszenia, a w wypadku podniesienia zarzutu naruszenia przepisów postępowania, wykazania dodatkowo, że to uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Przystępując do oceny zarzutów zawartych w skardze kasacyjnej stwierdzić należy, że są one nieuzasadnione.

W ramach podstawy kasacyjnej określonej w art. 174 pkt 2 p.p.s.a. autor skargi kasacyjnej nie powołał żadnego przepisu postępowania, który został naruszony przez Sąd I instancji, stwierdzając ogólnie, że doszło do naruszenia przepisów postępowania, które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy. Tak sformułowana podstawa kasacyjna nie spełnia warunków określonych w art. 174 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 176 p.p.s.a., gdyż – jak już wyżej stwierdzono – w skardze kasacyjnej nie wskazano konkretnego, naruszonego przez Sąd I instancji przepisu postępowania, nie przedstawiono uzasadnienia zarzutu i wreszcie nie wykazano, że uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Argumentacja przedstawiona przez stronę obrazuje jedynie , jak zdaniem strony powinno wyglądać postępowania konkursowe, a nie wyjaśnia jakie błędy po stronie organu zaakceptowane przez Sąd I instancji zaistniały w sprawie. Samodzielne wyszukiwanie tych uchybień nie należy do zadań Naczelnego Sądu Administracyjnego. W związku z tym całkowicie wadliwie skonstruowany zarzut naruszenia przepisów postępowania uchylał się spod kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 30e ustawy o zasadach polityki rozwoju, oddalił skargę kasacyjną jako pozbawioną usprawiedliwionych podstaw.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. c/ rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz.1349 ze zm.).