Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 645/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2014-12-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi Z. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] (nr [...]) organ pierwszej instancji przyznał Z. R. (dalej skarżący ) dodatek mieszkaniowy na okres od 1 maja 2014 r. do 31 października 2014 r. w kwocie 326,43 zł miesięcznie.

Skarżący w odwołaniu z dnia 14 maja od powyższej decyzji wniósł jednocześnie o "zawieszenie postępowania odwoławczego przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym ze względu na złożony wniosek do Prezydenta o zmianę jego decyzji w oparciu o art. 155 kpa i wniosek o stwierdzenie nieważności tej decyzji w oparciu o art. 156 §1 pkt 2 i 6 z dnia 7 maja 2014 r." Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. postanowieniem z dnia [...] nr [...] na podstawie art. 1010 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, dalej zwanej k.p.a.) odmówiło zawieszenia postępowania wobec braku. Odpis postanowienia w raz z pouczeniem, że powyższe rozstrzygnięcie jest ostateczne i nie podlega zaskarżeniu został doręczony skarżącemu 24 czerwca 2014 r.

Skarżący złożył w ustawowym terminie skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wnosząc o jego wyeliminowanie z obrotu prawnego jako wydanego z rażącym naruszeniem prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego, które, jak wskazuje słusznie NSA (vide np. postanowienie NSA z 23.05.2013 r., II OSK 1617/12, LEX nr 1370497), nie należy do żadnej z kategorii postanowień wymienionych w przepisie art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.), a zatem rozpoznanie przez sąd administracyjny skargi na to postanowienie jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 141 § 1 k.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Natomiast z treści art. 101 § 3 k.p.a., w brzmieniu obowiązującym od dnia 11 kwietnia 2011 r. (dzień wejścia w życie ustawy z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2011 r. Nr 6, poz. 18) wynika, że na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania stronie służy zażalenie. Przed datą wejścia w życie wskazanej nowelizacji przepis art. 101 § 3 k.p.a. stanowił, że na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania służy stronie zażalenie. Wobec takiego brzmienia przepisu przyjmowano, że zażalenie przysługuje na wszystkie rodzaje postanowień w przedmiocie zawieszenia, w tym na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania. Jednakże obecnie treść art. 101 § 3 k.p.a. należy odczytywać w ten sposób, że zażalenie przysługuje na postanowienie o zawieszeniu postępowania ("w sprawie zawieszenia postępowania") oraz na postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania ("w sprawie odmowy podjęcia postępowania"). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że istotą nowelizacji art. 101 § 3 k.p.a. było pozostawienie środka zaskarżenia na postanowienia tamujące postępowanie administracyjne i jednocześnie wyłączenie możliwości zaskarżania postanowień, które nie wstrzymują biegu postępowania administracyjnego, a więc postanowienia o odmowie zawieszenia oraz o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego. Zgodnie bowiem z zasadą szybkości postępowania, wynikającą z art. 12 k.p.a., organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Co do zasady więc postępowanie administracyjne powinno być zakończone w terminach określonych w art. 35 k.p.a. Uzasadnione jest zatem wyłączenie możliwości odrębnego zaskarżania postanowień, które nie tamują biegu postępowania administracyjnego. Natomiast strona niezadowolona ze wskazanych rozstrzygnięć nie zostaje pozbawiona możliwości ich kontroli, gdyż na podstawie art. 142 k.p.a. może je kwestionować w odwołaniu od decyzji i ewentualnie w skardze do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego. Z uzasadnienia projektu wyżej wskazanej ustawy nowelizującej Kodeks postępowania administracyjnego wynika, że ustawodawca wprost wykluczył zażalenie na podjęcie zawieszonego postępowania, motywując to możliwością oceny jego zasadności w ramach kontroli podjętego rozstrzygnięcia na skutek odwołania (i skargi do sądu). Ten sam argument przemawia także za wykluczeniem dopuszczalności zażalenia na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania. Należy przy tym zwrócić uwagę na podobne regulacje dotyczące możliwości zaskarżenia postanowień w przedmiocie zawieszenia postępowania zawarte w procedurze sądowoadministracyjnej. Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 3 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia, których przedmiotem jest zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 15.02.2013 r., sygn. II OSK 2991/12, wyrok NSA z dnia 8.05.2013 r., sygn. I OSK 2148/11, wyrok NSA z dnia 18.06.2013 r., sygn. II OSK 2296/12). W związku z powyższym w świetle nowego brzmienia art. 101 § 3 k.p.a. na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego zażalenie nie przysługuje. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. sąd orzeka w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. W świetle przedstawionej argumentacji należało przyjąć, że postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego nie należy do żadnej z kategorii postanowień wymienionych w tym przepisie, a zatem rozpoznanie przez sąd skargi na to postanowienie jest niedopuszczalne. Jak wynika z powyższych rozważań, zaskarżone postanowienie stwierdzające baku podstaw do zawieszenia postępowania administracyjnego nie należy do żadnej z kategorii postanowień wymienionych w tym przepisie, a zatem rozpoznanie przez sąd administracyjny skargi na to postanowienie jest niedopuszczalne. Mając na uwadze powyższe należało na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowić jak w sentencji. Na marginesie należy wskazać, że wobec niedopuszczalności skargi złożonej w tej sprawie zawarty w niej wniosek o zawieszenie postępowania nie mógł odnieść zamierzonego skutku. Strona nie może wnieść o zawieszenie postępowania, jeżeli skarga nie została wniesiona skutecznie.