Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 539/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-06-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Bosakirska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Olga Żurawska-Matusiak Asesor WSA Andrzej Kuna Protokolant Michał Syta po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi W. S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego lub przewozu na potrzeby własne bez uiszczenia opłaty za przejazd po drogach krajowych oddala skargę


UZASADNIENIE

Dnia 29 lipca 2005r. o godzinie 19:24 Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego w W. poddał kontroli drogowej pojazd nr rej. [...] będący własnością K. A. i W. S. –wspólników spółki cywilnej "M.". W protokole kontroli stwierdzono wykonywanie transportu drogowego lub przewozu na potrzeby własne bez uiszczenia opłaty za przejazd po drogach krajowych, bowiem posiadana przez kierowcę karta siedmiodniowa była ważna do dnia 29 lipca 2005r. do godz.00:00. Kierowca W. S. podpisał protokół bez zastrzeżeń. Do protokołu dołączona jest kopia karty opłaty drogowej siedmiodniowa nr [...] wypełniona w pozycji "ważna od" wpisem daty "22 07 2005" godz.00:00 oraz w pozycji "ważna do" wpisem daty "29 07 2005" godz.00:00.

W toku postępowania w piśmie z dnia [...] sierpnia 2005r. obaj wspólnicy wyjaśnili, że ich zdaniem karta ważna była do 30 lipca 2005r. do godz. 00:01.

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2005r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego w W., powołując się na art.92 ust.1 i ust.4 ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym /Dz.U. nr 204 z 2004r. poz. 2088 z późn. zmianami oraz § 4 ust.2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 14 grudnia 2001r. w sprawie uiszczania przez przedsiębiorców opłat za przejazd po drogach krajowych /Dz.U. nr 150 z 2001r. poz. 1684 z późn. zmianami/ nałożył na K. A. i W. S. karę pieniężną w wysokości 3000 zł. W uzasadnieniu wskazał, że do kontroli w dniu 29 lipca 2005r. o godz.19:05 przedstawiono siedmiodniowa kartę opłaty drogowej nr [...] ważną do 29 lipca 2005r. godz.00:00. Wyjaśnił też, że doba zaczyna się o godz. 00:00 i kończy o godzinie 24:00.

Od tej decyzji odwołał się K. A. i wskazał, że zdaniem wspólników godzina 00:00 następuje po upływie ostatniej doby ważności karty, zatem 29 lipca o godzinie 19:05 karta ważna do 29 lipca do godziny 00:00 była jeszcze ważna, zaś nałożona kara jest zdecydowanie za wysoka.

Decyzją z dnia [...] grudnia 2005r. nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego powołując się na art.138 § 1 p.2 KPA i art.42 ust.1, art. 87 ust.1 i art.92 ust.1 cytowanej wyżej ustawy o transporcie drogowym i lp. 1.4.1. załącznika do tej ustawy, a także § 4 i § 5 cytowanego wyżej rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 14 grudnia 2001r. w sprawie uiszczania przez przedsiębiorców opłat za przejazd po drogach krajowych utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu wskazał, że siedmiodniowy termin ważności karty, który rozpoczął się dnia 22 lipca o godz.00:00 upłynął w dniu 28 lipca o godz.23:55, a karta została nieprawidłowo wypełniona i nie była aktualna w dniu kontroli. Skargę na tę decyzję wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego W. S. W uzasadnieniu skargi wywiódł, że w trasę wyjechał o północy w nocy z 22 na 23 lipca 2005r. i wówczas wypełnił kartę licząc, że będzie ważna do północy 29 lipca 2005r. Nie chciał oszukać Skarbu Państwa, a nałożona kara jest niewspółmierna do winy i ceny kart oraz pozycji finansowej wspólników.

Główny Inspektor Transportu Drogowego, w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie, podnosił argumenty jak w decyzji II instancji i wskazał, że w dacie kontroli ważność karty już się skończyła.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. nr 153 z 2002r. poz.1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art.134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 z 2002r. poz.1270/ dalej zwanej p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami skargi ani jej wnioskami.

Kontrolując w ten sposób zaskarżone decyzje Sąd nie stwierdził naruszenia prawa, skarga jest więc nieuzasadniona.

W sprawie niniejszej stan faktyczny jest niesporny, sporna jest jednak jego ocena. Rozważając ocenę dokonaną przez organ Sąd uznał, że jest ona prawidłowa. Do notoriów /faktów powszechnie znanych/ należy okoliczność, że doba zaczyna się o godzinie 00:00, następnie godziny narastają, a ostatnią godziną doby jest godzina 24:00. Skoro karta siedmiodniowa w pozycji "ważna od" miała wpisaną datę 22 07 2005 godz.00:00 to jej ważność zaczynała się od tej chwili tj. od początku doby 22 lipca 2005r. i trwała 7 kolejnych dób. Były to doby: 22 /od godziny 00:00 do 24:00/, 23, 24, 25, 26, 27 oraz 28 lipca do godziny 24:00. Dnia 29 lipca o godzinie 00:01 zaczęła się już 8 doba. W tej dacie karta 7 dniowa już utraciła swoją ważność i wszystkie kolejne godziny dnia 29 lipca nie były objęte ważnością tej karty. Zatem przejazd w dniu 29 lipca o godzinie 19:05 nie był opłacony wskazaną kartą opłat i odbywał się bez opłaty drogowej. Karta będąca przedmiotem kontroli była wypełniona w zasadzie prawidłowo, choć być może niezgodnie z intencjami skarżących. Wpisanie w pozycji "ważna do" daty 29 07 2005 i godziny 00:00 oznacza tylko tyle, że od początku doby 29 lipca karta już nie była ważna. W tym stanie rzeczy nałożenie na stronę kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego w dniu 29 lipca 2005r. bez uiszczenia opłaty drogowej nie naruszało prawa.

Wymiar kary administracyjnej jest określony ustawą i niezależny ani od winy strony ani od jej sytuacji finansowej, zatem odnoszące się do tych kwestii zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie.

Zważywszy powyższe działając na podstawie art.151 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.